Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Ten

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - numer dziesiąty

Number Ten

Numer dziesięć

Author

Jeff Pippenger

Published

December 14, 2025

Formats

PDF
Word

We are addressing a portion of Isaiah’s vision which begins in chapter seven and continues on to the end of chapter twelve. We are doing so for in 1850 “the Lord stretched forth his hand a second time, to gather” His remnant people. We are putting the waymarks of 1844 to 1863 in place. ‘1850’ and the second gathering is one of those waymarks.

Zajmujemy się częścią widzenia Izajasza, która zaczyna się w rozdziale siódmym i trwa aż do końca rozdziału dwunastego. Czynimy to, ponieważ w roku 1850 "Pan wyciągnął swoją rękę po raz drugi, aby zgromadzić" resztkę Jego ludu. Ustanawiamy drogowskazy z lat 1844–1863 na właściwym miejscu. '1850' i drugie zgromadzenie to jeden z tych drogowskazów.

Once the vision of Isaiah begins in verse one of chapter seven any time an expression similar to “in that day” is a reference, it is to be placed into the established prophetic setting of chapter seven. A key to rightly dividing the vision is to understand that prophecy operates upon the principles of repeat and enlarge, and this rule is active in the vision.

Gdy tylko widzenie Izajasza rozpoczyna się w pierwszym wersecie rozdziału siódmego, każde wystąpienie wyrażenia w rodzaju „w owym dniu” należy osadzić w ustalonym prorockim kontekście rozdziału siódmego. Kluczem do właściwego zrozumienia tego widzenia jest świadomość, że proroctwo działa według zasad powtórzenia i rozszerzenia, a ta zasada jest obecna w tym widzeniu.

The various prophetic truths that are identified in the vision of Isaiah, beginning in chapter six are to be approached from the perspective that “first and foremost”, Isaiah is representing a soul that has been anointed at 9/11 to proclaim that the latter rain has arrived. In that sanctified context, chapter seven of Isaiah illustrates the very fear which was represented by the prophet in chapter six when he asked the question, ‘“how long” he would need to give the message of 9/11 to an apostate church that ‘had eyes but refused to see and ears but refused to hear’?

Różne prorocze prawdy, zidentyfikowane w widzeniu Izajasza, począwszy od szóstego rozdziału, należy rozpatrywać z perspektywy, że „przede wszystkim” Izajasz przedstawia duszę, która została namaszczona w dniu 9/11, aby ogłosić, że nadszedł deszcz późny. W tym uświęconym kontekście siódmy rozdział Izajasza ilustruje właśnie ten lęk, który prorok przedstawił w rozdziale szóstym, gdy zadał pytanie: „jak długo” będzie musiał przekazywać poselstwo 9/11 odstępczemu kościołowi, który ‘miał oczy, ale nie chciał widzieć, i uszy, ale nie chciał słyszeć’?

In the vision the wicked and foolish king Ahaz is the symbol of a Laodicean that will not receive the warning of the latter rain message as presented by the watchmen who confront the wicked and foolish Ahaz represented by Isaiah and his sons.

W widzeniu niegodziwy i głupi król Achaz jest symbolem Laodycejczyka, który nie przyjmie ostrzeżenia zawartego w poselstwie o późnym deszczu, jak przedstawiają to strażnicy — reprezentowani przez Izajasza i jego synów — którzy stawiają czoła niegodziwemu i głupiemu Achazowi.

9/11 arrived in the prophetic history of Daniel eleven verse forty, so when Isaiah is located at 9/11 in chapter six, he is located prophetically within verse forty of Daniel eleven, but more significantly he is located within the ‘hidden history of verse forty.’ The hidden history of verse forty began when the verse was fulfilled in 1989 with the collapse of the Soviet Union. From 1989 unto the Sunday law of verse forty-one is the ‘hidden history of verse forty’ that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in that very ‘hidden history.’ What this identifies in our consideration of Isaiah representing a latter rain messenger after 9/11 is that one part of the latter rain message which Isaiah is proclaiming is—Daniel eleven, verses forty-one through forty-five.

9/11 wkroczyło w proroczą historię Daniela 11:40, więc gdy Izajasz jest umiejscowiony przy 9/11 w rozdziale szóstym, jest proroczo umieszczony w obrębie wersetu 40 Daniela 11, ale co ważniejsze, jest umieszczony w „ukrytej historii wersetu czterdziestego”. Ukryta historia wersetu czterdziestego rozpoczęła się, gdy werset spełnił się w 1989 roku wraz z upadkiem Związku Radzieckiego. Od 1989 aż do prawa niedzielnego z wersetu czterdziestego pierwszego trwa „ukryta historia wersetu czterdziestego”, która zostaje odpieczętowana przez Lwa z pokolenia Judy właśnie w tej „ukrytej historii”. To, co wynika z naszych rozważań o Izajaszu jako posłańcu późnego deszczu po 9/11, to że jedną częścią przesłania późnego deszczu, które Izajasz ogłasza, jest Daniela 11:41-45.

Standing prophetically at 9/11 Isaiah in chapter ten, is presenting a warning that the very next event to happen is the “unrighteous decree” which is the Sunday law, and is represented in verse forty-one of Daniel eleven. Isaiah’s illustration of the latter rain message is set within the ‘hidden history’ of verse forty-post 9/11. The fulfillment of verse forty in 1989 places Isaiah after 1989, at 9/11 where he is anointed with coal from off the alter. Isaiah represents a messenger whose message includes the last six verses of Daniel eleven.

Stojąc proroczo przy 9/11, Izajasz w rozdziale dziesiątym przedstawia ostrzeżenie, że następnym wydarzeniem będzie "niesprawiedliwy dekret", czyli ustawa niedzielna, przedstawiona w wersecie czterdziestym pierwszym jedenastego rozdziału Księgi Daniela. Ilustracja Izajasza dotycząca przesłania późnego deszczu jest osadzona w 'ukrytej historii' wersetu czterdziestego, po 9/11. Wypełnienie wersetu czterdziestego w 1989 roku umieszcza Izajasza po 1989 roku, w momencie 9/11, gdzie zostaje namaszczony węglem z ołtarza. Izajasz reprezentuje posłańca, którego przesłanie obejmuje ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela.

Isaiah states directly that he and his children are for signs and wonders. In chapter seven verse three Isaiah and his son are by the conduit from the upper pool on the highway by the fuller’s field. Isaiah is presenting the message of the latter rain which he was anointed to proclaim in chapter six, and he is standing at three symbols of the latter rain as well as with his child Shearjashub. The upper pool’s conduit is a prophetic allusion to the two pipes filled with the golden oil that Zechariah identifies and Sister White comments on so often, identify the message that comes from the conduit of the upper pool in the message of the latter rain.

Izajasz stwierdza wprost, że on i jego dzieci są na znaki i cuda. W rozdziale siódmym, w wersecie trzecim, Izajasz i jego syn są przy kanale wodnym z górnego zbiornika, na gościńcu przy polu folusznika. Izajasz przedstawia poselstwo późnego deszczu, do którego głoszenia został namaszczony w rozdziale szóstym, i stoi przy trzech symbolach późnego deszczu, a towarzyszy mu jego syn Sze’ar-Jaszub. Kanał górnego zbiornika jest proroczą aluzją do dwóch rur wypełnionych złotym olejem, które wskazuje prorok Zachariasz, a o których Siostra White tak często pisze; wskazują one na poselstwo, które pochodzi z kanału górnego zbiornika w poselstwie późnego deszczu.

Isaiah’s conduit connects with Zechariah’s two pipes, and Ellen White’s commentary ties Zechariah together with the parable of the ten virgins. Isaiah is humbled into the dust in chapter six when he sees the glory of the Lord. He agrees to carry the message represented in verse three as the message that lightens the earth with God’s glory. And he is purified with a coal off the altar and then is standing at the pool that is created by the water from the upper pool. In chapter twenty-eight Isaiah defines the latter rain message as “line upon line” and in verse three the upper pool represents several lines of prophecy.

Kanał Izajasza łączy się z dwoma przewodami Zachariasza, a komentarz Ellen White wiąże Zachariasza z przypowieścią o dziesięciu pannach. Izajasz zostaje upokorzony do prochu w rozdziale szóstym, gdy widzi chwałę Pana. Podejmuje się nieść poselstwo przedstawione w wersecie trzecim jako poselstwo, które rozświetla ziemię chwałą Bożą. I zostaje oczyszczony węglem z ołtarza, a następnie stoi przy sadzawce utworzonej przez wodę z górnego zbiornika. W rozdziale dwudziestym ósmym Izajasz określa poselstwo późnego deszczu jako "linia na linię", a w wersecie trzecim górny zbiornik reprezentuje kilka linii proroczych.

Isaiah, representing a soul at 9/11 would only be standing where the golden oil comes down from the upper pool if that soul had asked for the good way which leads to Jeremiah’s old path, which is Isaiah’s “highway (path) by the fuller’s field” where Jeremiah’s “rest” is found. Isaiah’s latter rain message is based not only upon the line of the ten virgins, Zechariah’s line of two golden pipes, Jeremiah’s line of the old path, and Isaiah is also standing at “the fuller’s field” where the Messenger of the Covenant is purifying and purging the sons of Levi as silver and gold.

Izajasz, reprezentując duszę w 9/11, stałby tylko tam, gdzie złota oliwa spływa z górnego stawu, gdyby ta dusza zapytała o dobrą drogę, która prowadzi do Jeremiaszowej dawnej ścieżki, czyli do Izajaszowego „gościńca (ścieżki) przy polu folusznika”, gdzie znajduje się Jeremiaszowy „odpoczynek”. Poselstwo Izajasza o późnym deszczu opiera się nie tylko na linii dziesięciu panien, Zachariaszowej linii dwóch złotych przewodów, Jeremiaszowej linii dawnej ścieżki, lecz Izajasz stoi także na „polu folusznika”, gdzie Posłaniec Przymierza oczyszcza i przetapia synów Lewiego jak srebro i złoto.

It is a very easy prophetic task to bring other lines into verse three of chapter seven. The oil of Zechariah and the ten virgins connects to Jacob’s ladder and the first two verses of Revelation for they are all addressing the communication process between God and man. Jeremiah’s old path includes the “watchman” that sound the trumpet which the wicked and foolish king Ahaz refuses to hear. That trumpet pulls all the trumpets of prophecy, as well as the prophetic watchmen into Isaiah’s “highway” where Isaiah and his son stand to convey a message to the leader of Laodicea.

Jest to bardzo łatwe prorocze zadanie, by wprowadzić inne linie do trzeciego wersetu siódmego rozdziału. Oliwa Zachariasza i dziesięć panien łączą się z drabiną Jakuba oraz z pierwszymi dwoma wersetami Objawienia, gdyż wszystkie one odnoszą się do procesu komunikacji między Bogiem a człowiekiem. Dawna ścieżka Jeremiasza obejmuje „strażnika”, który dmie w trąbę, a którego bezbożny i głupi król Achaz nie chce słuchać. Ta trąba wciąga wszystkie trąby proroctwa, jak również proroczych strażników, na „gościniec” Izajasza, gdzie Izajasz i jego syn stoją, aby przekazać poselstwo przywódcy Laodycei.

Isaiah and his son Shearjashub, which means “a remnant shall return” are standing together and they are illustrating the proclamation of the latter rain message that arrived at 9/11. They go to meet wicked king Ahaz and as father and son they represent a symbol of alpha and omega the primary rule of “line upon line” methodology. “Line upon line” is the rule that was typified by the Millerite “day/year” principle.

Izajasz i jego syn Sze’ar-Jaszub, co znaczy „resztka powróci”, stoją razem i ilustrują ogłoszenie poselstwa o późnym deszczu, które nadeszło 11 września. Idą na spotkanie niegodziwego króla Achaza i jako ojciec i syn przedstawiają symbol Alfy i Omegi, nadrzędnej zasady metodologii „linia po linii”. „Linia po linii” to zasada, którą zobrazowała millerowska zasada „dzień/rok”.

On August 11, 1840 a prophecy of Islam of the second woe of Revelation nine was fulfilled and the Millerite “day/year” principle was confirmed, thus empowering Miller’s prediction about 1843 that was based upon the day/year principle. On September 11, 2001 a prophecy of Islam of the third woe of Revelation nine, ten and eleven was fulfilled and the principle of alpha (8-11-1840) and omega (9/11) was confirmed as the mighty angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York came down—just as the mighty angel of Revelation ten had came down on August 11, 1840 when the alpha that typified the omega was fulfilled.

11 sierpnia 1840 r. wypełniło się proroctwo islamu dotyczące drugiego „biada” z rozdziału dziewiątego Księgi Objawienia, a millerowska zasada „dzień/rok” została potwierdzona, co wzmocniło przepowiednię Millera dotyczącą roku 1843, opartą na zasadzie dzień/rok. 11 września 2001 r. wypełniło się proroctwo islamu dotyczące trzeciego „biada” z rozdziałów dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Księgi Objawienia, a zasada alfy (11.08.1840) i omegi (9/11) została potwierdzona, gdy potężny anioł z rozdziału osiemnastego Księgi Objawienia zstąpił, a wielkie budynki Nowego Jorku runęły — tak jak potężny anioł z rozdziału dziesiątego Księgi Objawienia zstąpił 11 sierpnia 1840 r., gdy wypełniła się alfa, która prefigurowała omegę.

Not only do Isaiah and his son represent the primary principle of “line upon line,” but they represent the Elijah message which represents a message that is portrayed with the relationship of a father and his children. The Elijah message which is proclaimed just before the great and terrible day of the Lord, identifies a message that arrives just before God’s executive judgment begins. God’s executive judgments represent a period that is “the great and terrible day of the Lord.” That period begins at the Sunday law and continues on to the seven last plagues. The period begins with the Sunday law and ends with the seven last plagues. The Elijah message is therefore premised upon the principle of alpha and omega, coupled with the warning of approach of the close of probation. With the message of Elijah is also the various prophetic lines that are based upon Elijah, for Elijah, according to Jesus represented John the Baptist and both Elijah and John, according to Sister White represented William Miller, and together Elijah and John the Baptist represent both the one hundred and forty-four thousand (Elijah), and the great multitude in Revelation seven (John).

Nie tylko Izajasz i jego syn odzwierciedlają podstawową zasadę „linia po linii”, lecz także reprezentują poselstwo Eliasza, które jest ukazane poprzez relację ojca i jego dzieci. Poselstwo Eliasza, ogłaszane tuż przed wielkim i strasznym dniem Pana, wskazuje na poselstwo, które przychodzi tuż przed rozpoczęciem wykonawczych sądów Bożych. Wykonawcze sądy Boże stanowią okres, który jest „wielkim i strasznym dniem Pana”. Okres ten zaczyna się wraz z ustawą niedzielną i trwa aż do siedmiu ostatnich plag. Okres zaczyna się ustawą niedzielną i kończy się siedmioma ostatnimi plagami. Poselstwo Eliasza jest więc oparte na zasadzie alfy i omegi, połączonej z ostrzeżeniem o zbliżaniu się zamknięcia czasu łaski. Z poselstwem Eliasza wiążą się także różne linie prorocze oparte na Eliaszu, gdyż Eliasz, według Jezusa, reprezentował Jana Chrzciciela, a zarówno Eliasz, jak i Jan, według Siostry White, reprezentowali Williama Millera; razem zaś Eliasz i Jan Chrzciciel reprezentują zarówno sto czterdzieści cztery tysiące (Eliasz), jak i wielki tłum z siódmego rozdziału Objawienia (Jan).

Isaiah and his son are standing at the old paths, which are the foundations and they are receiving the golden oil, for they are wise virgins who are going through the purification process of the fuller that was fulfilled on October 22, 1844, typifying the Sunday law. Isaiah and the remnant who return, (for that is what his son’s Shearjashub’s name means), represent the remnant that “return” to the old paths at 9/11. The father remnant relationship, which is also the alpha and omega relationship, which is also the Elijah “hearts of the fathers and children” relationship identifies that Father Miller and his relationship to a remnant movement of the first angel was the alpha movement of Philadelphia. In the alpha movement Father Miller was identified as Elijah and John the Baptist who Jesus identified as the messenger who prepared the way for the Messenger of the Covenant. All of those prophetic fulfillments in the alpha history of the first and second angels is repeated in the history of the omega of the third angel.

Izajasz i jego syn stoją przy starych ścieżkach, które są fundamentami, i otrzymują złoty olej, gdyż są mądrymi pannami, które przechodzą proces oczyszczania przez folusznika, który wypełnił się 22 października 1844 roku, prefigurując ustawę niedzielną. Izajasz i resztka, która powraca (bo właśnie to oznacza imię jego syna, Shearjashuba), reprezentują resztkę, która „powraca” do starych ścieżek w czasie 9/11. Relacja ojciec–resztka, która jest także relacją alfa i omega, a także relacją Eliasza „serc ojców i dzieci”, wskazuje, że Ojciec Miller i jego relacja do ruchu resztki pierwszego anioła tworzyli ruch alfa Filadelfii. W ruchu alfa Ojciec Miller został utożsamiony z Eliaszem i Janem Chrzcicielem, którego Jezus wskazał jako posłańca przygotowującego drogę Posłańcowi Przymierza. Wszystkie te prorocze wypełnienia w historii alfa pierwszego i drugiego anioła powtarzają się w historii omegi trzeciego anioła.

There are more important facts about Isaiah’s illustration in the vision, but here we are simply identifying that Isaiah is specifically identifying the various truths that make up the heart of the latter rain message of 9/11. All of these lines we have just discussed, and of course many more are located in verse three of chapter seven.

Są jeszcze ważniejsze fakty dotyczące ilustracji Izajasza w widzeniu, ale tutaj jedynie wskazujemy, że Izajasz konkretnie wskazuje na rozmaite prawdy, które składają się na sedno poselstwa późnego deszczu 9/11. Wszystkie te linie, o których właśnie mówiliśmy, i oczywiście wiele innych, znajdują się w trzecim wersecie siódmego rozdziału.

In verse eight prophetic truth intensifies as it identifies the key that unlocks the “hidden history of verse forty” and amazingly that key is identified within the very same verse that the beginning of both 2520-year time prophecies are marked.

W wersecie ósmym prorocza prawda nabiera mocy, gdy zostaje wskazany klucz, który otwiera „ukrytą historię wersetu czterdziestego”, i, co zdumiewające, ten klucz zostaje zidentyfikowany w tym samym wersecie, w którym zaznaczony jest początek obu 2520-letnich proroctw czasowych.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son.

> Bo stolicą Syrii jest Damaszek, a głową Damaszku jest Rezin; i w ciągu sześćdziesięciu pięciu lat Efraim zostanie złamany, tak że nie będzie ludem. A stolicą Efraima jest Samaria, a głową Samarii jest syn Remaliasza.

> If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Jeżeli nie uwierzycie, zaiste nie ostaniecie się. Izajasza 7:8, 9.

Isaiah’s illustration of the latter rain message includes Moses’ “seven times,” for the sixty-five-year prophecy of verse eight identifies the starting point for both the northern and southern kingdoms of Israel’s scattering of 2520 years. In the very same verse, the key that turns the three prophetic lines of Daniel eleven verse forty’s collapse of the Soviet Union in 1989, together with verse ten of Daniel eleven, along with verse eight of Isaiah eight. With these three lines (Isaiah 8:8, Daniel 11:10, 40). The key is the “heads” of verses eight and nine. When the key of the “heads” is applied to those three parallel verses the door to the history of the Ukrainian War and soon coming World War III is unlocked. When that prophetic door is unlocked, verse eleven through sixteen of Daniel eleven are then seen to be parallel history to verse forty of Daniel eleven post 1989’s collapse of the Soviet Union. The unlocking of the “hidden history of verse forty” is a truth that is one of a select few that are identified as being unsealed in connection with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ just before probation closes.

Ilustracja poselstwa późnego deszczu u Izajasza obejmuje Mojżeszowe „siedem razy”, gdyż proroctwo o sześćdziesięciu pięciu latach z wersetu ósmego wskazuje punkt wyjścia dla rozproszenia Izraela trwającego 2520 lat zarówno dla królestwa północnego, jak i południowego. W tym samym wersecie znajduje się klucz, który łączy trzy linie prorocze: upadek Związku Radzieckiego w 1989 roku z wersetu czterdziestego rozdziału jedenastego Księgi Daniela, werset dziesiąty tego rozdziału oraz werset ósmy rozdziału ósmego Księgi Izajasza. Te trzy linie (Izajasz 8:8; Daniel 11:10, 40). Kluczem są „głowy” z wersetów ósmego i dziewiątego. Gdy klucz „głów” zastosuje się do tych trzech równoległych wersetów, otwierają się drzwi do historii wojny na Ukrainie i wkrótce nadchodzącej III wojny światowej. Gdy te prorocze drzwi zostają otwarte, wersety jedenasty–szesnasty rozdziału jedenastego Księgi Daniela okazują się historią równoległą do wersetu czterdziestego tego rozdziału po upadku Związku Radzieckiego w 1989 roku. Odsłonięcie „ukrytej historii wersetu czterdziestego” jest prawdą należącą do nielicznych, które są rozpoznawane jako odpieczętowywane w związku z odpieczętowaniem Objawienia Jezusa Chrystusa tuż przed zakończeniem czasu próby.

Verse one of chapter eight of Isaiah begins with the word, “Moreover,” identifying that chapter eight is to go over the top of chapter seven. Beyond the first word being “moreover,” chapter eight verse three is tied together with verse three of chapter seven as a second witness that the two chapters are to be applied line upon line. Both verse ‘threes’ identify one of Isaiah’s sons, whose names both speak to the prophetic message within the story. Shearjashub means ‘a remnant shall return’ and Mahershalalhashbaz means ‘quick to the spoil.’ Shearjashub is first mentioned, then Mahershalalhashbaz (which is the longest name in the Bible). The alpha represented by “1” is smaller, and in this case even identified as a “remnant,” and the omega represented by “22” is larger, and is represented by the largest name in the Bible while symbolizing the Sunday law’s rapid movements.

Werset pierwszy rozdziału ósmego Księgi Izajasza zaczyna się słowem „Ponadto”, wskazując, że rozdział ósmy ma się nakładać na rozdział siódmy. Poza tym, że pierwszym słowem jest „Ponadto”, werset trzeci rozdziału ósmego jest powiązany z wersetem trzecim rozdziału siódmego jako drugie świadectwo, że oba rozdziały należy stosować linia za linią. Oba „trzecie” wersety wymieniają jednego z synów Izajasza, a ich imiona mówią o proroczym przesłaniu zawartym w tej historii. Shearjashub znaczy „reszta powróci”, a Mahershalalhashbaz znaczy „prędki do łupu”. Najpierw wspomniany jest Shearjashub, potem Mahershalalhashbaz (który jest najdłuższym imieniem w Biblii). Alfa, reprezentowana przez „1”, jest mniejsza i w tym przypadku wręcz określona jako „reszta”, a omega, reprezentowana przez „22”, jest większa i jest przedstawiona przez najdłuższe imię w Biblii, jednocześnie symbolizując szybkie posunięcia prawa niedzielnego.

The alpha remnant, represented by Shearjashub is with his father Isaiah in verse three. Together they are an alpha and an omega, and they are standing in a place which is made up of three distinct references to the latter rain.

Alfa-resztka, reprezentowana przez Shearjashuba, jest w wersecie trzecim razem ze swoim ojcem o imieniu Isaiah. Razem są alfą i omegą i stoją w miejscu, które składa się z trzech odrębnych odniesień do późnego deszczu.

> Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Isaiah 7:3.

> Wtedy Pan rzekł do Izajasza: Wyjdź teraz naprzeciw Achazowi, ty i twój syn, Sze’ar-Jaszub, na końcu kanału górnego zbiornika, na drodze do pola folusznika. Izajasz 7:3.

Isaiah is a symbol of the one hundred and forty-four thousand and in representing the call of 9/11, Isaiah is also representing the call of July 2023. At 9/11 Isaiah is a Laodicean represented by Jacob the supplanter, who was going to take Esau’s birthright as Adventism is spewed out of the mouth of the Lord, and in 2023 Isaiah represents Israel the overcomer. Isaiah represents one who was presenting God’s message who is awakened to the fact that he is a Laodicean and then has a coal purify him into a Philadelphian.

Izajasz jest symbolem stu czterdziestu czterech tysięcy i, reprezentując wezwanie 9/11, Izajasz reprezentuje także wezwanie z lipca 2023 roku. W czasie 9/11 Izajasz jest laodycejczykiem, reprezentowanym przez Jakuba, uzurpatora, który zamierzał odebrać Ezawowi pierworództwo, gdy adwentyzm zostaje wypluty z ust Pana, a w 2023 roku Izajasz przedstawia Izraela, zwycięzcę. Izajasz przedstawia kogoś, kto głosił Boże poselstwo, kto uświadamia sobie, że jest laodycejczykiem, a następnie rozżarzony węgiel oczyszcza go, czyniąc go filadelfianinem.

> “Isaiah had a wonderful view of God’s glory. He saw the manifestation of God’s power, and after beholding His majesty, a message came to him to go and do a certain work. He felt wholly unworthy for the work. What made him esteem himself unworthy? Did he think himself unworthy before he had a view of God’s glory?—No; he imagined himself in a righteous state before God; but when the glory of the Lord of hosts was revealed to him, when he beheld the inexpressible majesty of God, he said, ‘I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips; for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphim unto me, having a living coal in his hands, which he had taken with the tongs from off the altar, and he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged.’ This is the work that as individuals we need to have done for us. We want the living coal from off the altar placed upon our lips. We want to hear the word spoken, ‘Thine iniquity is taken away, and thy sin purged’” Review and Herald, June 4, 1889.

> Izajasz miał wspaniałe widzenie chwały Bożej. Ujrzał przejaw mocy Bożej, a po ujrzeniu Jego majestatu przyszło do niego poselstwo, aby pójść i wykonać pewne dzieło. Czuł się całkowicie niegodny tego zadania. Co sprawiło, że uważał się za niegodnego? Czy uważał się za niegodnego, zanim ujrzał chwałę Bożą? — Nie; wyobrażał sobie, że jest sprawiedliwy przed Bogiem; lecz gdy objawiła mu się chwała Pana Zastępów, gdy ujrzał niewysłowiony majestat Boga, powiedział: «Jestem zgubiony; bo jestem człowiekiem nieczystych warg i mieszkam pośród ludu nieczystych warg; gdyż moje oczy widziały Króla, Pana Zastępów». Wtedy przyleciał do mnie jeden z serafinów, mając w ręce rozżarzony węgiel, który szczypcami wziął z ołtarza, i dotknął nim moich ust, mówiąc: «Oto dotknęło to twoich warg; twoja wina została zmazana, a twój grzech oczyszczony». To jest dzieło, którego każdy z nas potrzebuje, aby zostało w nim dokonane. Chcemy, by rozżarzony węgiel z ołtarza został przyłożony do naszych warg. Chcemy usłyszeć wypowiedziane słowo: «Twoja wina została zmazana, a twój grzech oczyszczony» Review and Herald, 4 czerwca 1889.

How long in Isaiah chapter six is a symbol of 9/11 unto the Sunday law, and chapter six is a representation of 9/11. Chapters seven through nine present the message which Isaiah gave to the apostate leadership of Judah, and the illustration that takes place during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand when the drunkards of Ephraim stumble. In the same vision Isaiah records:

Zwrot „Jak długo” w szóstym rozdziale Księgi Izajasza jest symbolem okresu od 11 września aż do ustawy niedzielnej, a rozdział szósty stanowi przedstawienie 11 września. Rozdziały od siódmego do dziewiątego przedstawiają poselstwo, które Izajasz przekazał odstępczemu przywództwu Judy, oraz ilustrację tego, co ma miejsce w czasie pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, gdy pijacy Efraima potykają się. W tej samej wizji Izajasz zapisuje:

> Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:18.

> Oto ja i dzieci, które dał mi Pan, jesteśmy znakami i cudami w Izraelu od Pana Zastępów, który mieszka na górze Syjon. Izajasza 8:18.

Isaiah and his children are signs within the enigmas found in chapters seven through nine. Chapters seven through nine are the point of reference of the entire vision, in terms of any reference to “that day” or “that time.” Verse eighteen identifies that Isaiah and his sons are signs, and the verses that surround verse eighteen identify the period of time that the signs are to be recognized.

Izajasz i jego dzieci są znakami w obrębie zagadek zawartych w rozdziałach siódmym–dziewiątym. Rozdziały siódmy–dziewiąty stanowią punkt odniesienia całej wizji, jeśli chodzi o wszelkie odwołania do „owego dnia” lub „owego czasu”. Werset osiemnasty stwierdza, że Izajasz i jego synowie są znakami, a wersety otaczające werset osiemnasty określają okres, w którym znaki te mają zostać rozpoznane.

> And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him.

> I wielu spośród nich potknie się, upadnie, zostanie zdruzgotanych, schwytanych w sidła i pojmanych. Zwiąż świadectwo, zapieczętuj prawo pośród moich uczniów. A ja będę oczekiwał Pana, który zakrywa swoje oblicze przed domem Jakuba, i będę go szukał.

> Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:15–18.

> Oto ja i dzieci, które dał mi Pan, jesteśmy znakami i cudami w Izraelu od Pana Zastępów, który mieszka na górze Syjon. Izajasz 8:15-18.

Those who “wait upon the Lord” are represented by Isaiah and his two sons. They are those upon whom the Lord had hid “his face,” which is an attribute that those who awaken to the demands of the Leviticus twenty-six prayer, post-July 2023. They awaken to the fact that their confession must include that the Lord had walked contrary to them, which is to say that he hid his face from them.

Ci, którzy "oczekują Pana", są reprezentowani przez Izajasza i jego dwóch synów. To ci, wobec których Pan zakrył "swoje oblicze", co jest cechą tych, którzy po lipcu 2023 roku uświadamiają sobie wymagania modlitwy z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej. Uświadamiają sobie, że ich wyznanie musi obejmować to, iż Pan postępował wobec nich przeciwnie, to znaczy zakrył przed nimi swoje oblicze.

To “bind up the testimony, seal the law” is the sealing of the one hundred and forty-four thousand who are contrasted with “many.” “Many” are called, but few are chosen. Many are contrasted with Isaiah and his two sons, represented as the few. The “many” are the five foolish virgins and for this reason five things happen to them, they “stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.” They stumble because they have rejected the latter rain message.

„Związać świadectwo, zapieczętować prawo” to zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy są przeciwstawieni „wielu”. „Wielu” jest powołanych, lecz niewielu wybranych. Wielu jest przeciwstawionych Izajaszowi i jego dwóm synom, przedstawionym jako nieliczni. „Wielu” to pięć głupich panien i z tego powodu spotyka ich pięć rzeczy: „potkną się, upadną, zostaną rozbici, usidleni i pochwyceni”. Potykają się, ponieważ odrzucili poselstwo późnego deszczu.

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:11–13.

> Bo bełkoczącymi wargami i obcym językiem przemówi do tego ludu. Do których rzekł: To jest odpoczynek, dzięki któremu możecie dać odpocząć znużonemu; i to jest pokrzepienie; lecz oni nie chcieli słuchać. Lecz słowo Pana stało się dla nich: nakaz za nakazem, nakaz za nakazem; przepis za przepisem, przepis za przepisem; tu trochę, tam trochę; aby poszli i upadli wstecz, i zostali potłuczeni, usidleni i pojmani. Izajasza 28:11-13.

In the sealing time of chapter eight Isaiah describes the fall of the wicked, typified by Ahaz, and he identifies the same group in verse thirteen of chapter twenty-eight. The reason they “fall” is they reject the latter rain message which was to them “line upon line” and presented by those represented as having stammering lips. The quibbling Jews at Pentecost charged the disciples with drunkenness for they could not understand the message. In their minds it was being presented by stammering lips.

W czasie pieczętowania w rozdziale ósmym Izajasz opisuje upadek niegodziwych, zobrazowany postacią Achaza, i wskazuje tę samą grupę w trzynastym wersecie rozdziału dwudziestego ósmego. Powodem ich „upadku” jest odrzucenie poselstwa późnego deszczu, które dla nich było „nakaz za nakazem” i było przedstawiane przez tych, których ukazano jako mających bełkoczące wargi. Spierający się Żydzi w dniu Pięćdziesiątnicy oskarżyli uczniów o pijaństwo, ponieważ nie potrafili zrozumieć poselstwa. W ich mniemaniu było ono przedstawiane bełkoczącymi wargami.

In verse three of chapter seven, Isaiah the prophetic alpha to his son Shearjashub, who in turn is the omega in relation to his father, but also the alpha in the relation to his brother. As representatives of Alpha and Omega they stand where the two golden pipes from the heavenly sanctuary are creating a pool, right at the highway of Jeremiah’s old path in the field where linen gets changed from stains to pure white as the Messenger of the Covenant purifies the sons of Levi, as well as Isaiah and Shearjashub. Once there he presents wicked and foolish king Ahaz with Moses’ old path message of Leviticus twenty-six’s “seven times,” which establishes in the same verse that a “head” is a king, or the kingdom of the king, or the capital city of a kingdom.

W wersecie trzecim rozdziału siódmego Izajasz, będący proroczą alfą wobec swego syna Shearjashuba, który z kolei jest omegą w odniesieniu do swego ojca, ale także alfą w odniesieniu do swego brata. Jako przedstawiciele Alfy i Omegi stoją tam, gdzie dwa złote przewody z niebiańskiego sanktuarium tworzą zbiornik, tuż przy gościńcu starej ścieżki Jeremiasza, na polu, gdzie płótno zostaje przemienione z poplamionego w czystą biel, gdy Posłaniec Przymierza oczyszcza synów Lewiego, a także Izajasza i Shearjashuba. Tam przedstawia nikczemnemu i głupiemu królowi Achazowi starą ścieżkę Mojżesza — przesłanie o „siedmiu razach” z rozdziału dwudziestego szóstego Księgi Kapłańskiej — które ustanawia w tym samym wersecie, że „głowa” to król, albo królestwo króla, albo stolica królestwa.

That key opens the light of God’s Word so that the Ukrainian War that began in 2014 could be seen as a subject of Bible prophecy that is represented as taking place during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and the history of the last three presidents of the United States. The latter rain message is represented by Isaiah in chapters ten and eleven, and it describes the internal and external history of the last six verses of Daniel eleven. The first verse, verse forty, is illustrated by Isaiah in chapters six through nine, and then in chapters ten and eleven the message that was unsealed in 1989’s internal and external histories are set forth. Every major element of the latter rain message is represented in the vision.

Ten klucz otwiera zrozumienie Słowa Bożego, tak aby wojna na Ukrainie, która rozpoczęła się w 2014 roku, mogła być postrzegana jako temat proroctw biblijnych, przedstawiony jako mający miejsce w czasie pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy oraz w historii ostatnich trzech prezydentów Stanów Zjednoczonych. Poselstwo późnego deszczu jest przedstawione przez Izajasza w rozdziałach dziesiątym i jedenastym i opisuje wewnętrzną i zewnętrzną historię ostatnich sześciu wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela. Pierwszy werset, werset czterdziesty, jest zilustrowany przez Izajasza w rozdziałach od szóstego do dziewiątego, a następnie w rozdziałach dziesiątym i jedenastym przedstawione jest poselstwo odpieczętowane w wewnętrznej i zewnętrznej historii roku 1989. Każdy główny element poselstwa późnego deszczu jest przedstawiony w widzeniu.

The last verses of chapter ten identify the same prophetic history that the last verses of chapter eleven represent. Chapter ten is the external and eleven is the internal. In the book of Revelation, the seven churches are the internal and the seals are the external. In chapter ten’s final verses, the papal power is shaking its hand against Jerusalem in a parallel passage to the papal power coming to its end with none to help in verse forty-five of Daniel eleven.

Ostatnie wersety rozdziału dziesiątego wskazują na tę samą proroczą historię, którą przedstawiają ostatnie wersety rozdziału jedenastego. Rozdział dziesiąty jest zewnętrzny, a jedenasty wewnętrzny. W Księdze Objawienia siedem Kościołów należy do sfery wewnętrznej, a pieczęcie do zewnętrznej. W końcowych wersetach rozdziału dziesiątego władza papieska wymachuje ręką przeciwko Jerozolimie, w fragmencie równoległym do zakończenia władzy papieskiej bez nikogo, kto by jej pomógł, w wersecie czterdziestym piątym rozdziału jedenastego Księgi Daniela.

> As yet shall he remain at Nob that day: he shall shake his hand against the mount of the daughter of Zion, the hill of Jerusalem. Behold, the Lord, the Lord of hosts, shall lop the bough with terror: and the high ones of stature shall be hewn down, and the haughty shall be humbled. And he shall cut down the thickets of the forest with iron, and Lebanon shall fall by a mighty one. Isaiah 10:32–34.

> Jeszcze tego dnia zatrzyma się w Nob: zamacha ręką przeciw górze córki Syjonu, wzgórzu Jerozolimy. Oto Pan, Pan Zastępów, odrąbie konar grozą; i wysocy wzrostem będą ścięci, a pyszni będą poniżeni. I żelazem wytnie gęstwinę lasu, a Liban padnie od mocarza. Izajasza 10:32-34.

The end of chapter ten is the close of human probation, and that is where the end of Daniel eleven also closes.

Koniec rozdziału dziesiątego jest zamknięciem ludzkiego czasu próby i tam też zamyka się rozdział jedenasty Księgi Daniela.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.

> I rozbije namioty swego pałacu między morzami na wspaniałej świętej górze; lecz dojdzie do swego kresu i nikt mu nie pomoże. W owym czasie powstanie Michał, wielki książę, który stoi na straży synów twojego ludu; i nastanie czas ucisku, jakiego nie było, odkąd istnieje naród, aż do owego czasu; a w owym czasie twój lud będzie wybawiony, każdy, kto okaże się zapisany w księdze. Daniela 11:45, 12:1.

Chapter ten begins in verse one with the “unrighteous decree” which Sister White identifies as the Sunday law.

Rozdział dziesiąty zaczyna się w wersecie pierwszym od „niesprawiedliwego dekretu”, który Siostra White określa jako ustawę niedzielną.

> Woe unto them that decree unrighteous decrees, and that write grievousness which they have prescribed. Isaiah 10:1.

> Biada tym, którzy ustanawiają niesprawiedliwe ustawy i spisują krzywdzące przepisy. Izajasza 10:1.

Chapter ten begins at the Sunday law, which aligns with verse forty-one of Daniel chapter eleven, and it ends with a parallel to Michael standing up in the history of verse forty-five of Daniel eleven.

Rozdział dziesiąty zaczyna się od prawa niedzielnego, które odpowiada wersetowi czterdziestemu pierwszemu jedenastego rozdziału Księgi Daniela, i kończy się paralelą do powstania Michała w historii związanej z wersetem czterdziestym piątym jedenastego rozdziału Księgi Daniela.

> “An idol sabbath has been set up, as the golden image was set up in the plains of Dura. And as Nebuchadnezzar, the king of Babylon, issued a decree that all who would not bow down and worship this image should be killed, so a proclamation will be made that all who will not reverence the Sunday institution will be punished with imprisonment and death. Thus the Sabbath of the Lord is trampled underfoot. But the Lord has declared, ‘Woe unto them that decree unrighteous decrees, and write grievousness which they have prescribed’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18; 2:1–3, quoted.]” Manuscript Releases, volume 14, 91.

> Ustanowiono bałwochwalczy sabat, tak jak na równinie Dura ustawiono złoty posąg. I jak Nebukadnezar, król Babilonu, wydał dekret, że wszyscy, którzy nie padną i nie oddadzą czci temu posągowi, mają być zabici, tak zostanie ogłoszona proklamacja, że wszyscy, którzy nie będą okazywać poszanowania dla instytucji niedzielnej, zostaną ukarani więzieniem i śmiercią. W ten sposób sabat Pana jest deptany pod nogami. Lecz Pan oświadczył: 'Biada tym, którzy wydają niesprawiedliwe dekrety i spisują uciążliwe przepisy, które sami zarządzili' [Izajasza 10:1]. [Sofoniasza 1:14-18; 2:1-3, cytowane.] Manuscript Releases, tom 14, 91.

In Revelation eleven’s “great earthquake,” representing the Sunday law in verse thirteen, there are three symbols of Islam connected with the “earthquake” that shakes the earth beast of Revelation thirteen, when it speaks as a dragon. In Isaiah chapter ten, the Sunday law is represented as an “unrighteous decree” that has a “woe” pronounced upon it. In Revelation eleven’s “great earthquake” from verse thirteen through to verse eighteen Islam of the third woe is identified with four symbols of Islam and the strike it makes against the United States at the Sunday law; “And the same hour was there a great earthquake,” and “the second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded” “and the nations were angry.”

W „wielkim trzęsieniu ziemi” z jedenastego rozdziału Księgi Objawienia, które w wersecie trzynastym przedstawia prawo niedzielne, znajdują się trzy symbole islamu powiązane z „trzęsieniem ziemi”, które wstrząsa zwierzęciem z ziemi z trzynastego rozdziału Księgi Objawienia, gdy mówi ono jak smok. W rozdziale dziesiątym Księgi Izajasza prawo niedzielne przedstawione jest jako „bezprawny dekret”, nad którym wypowiedziano „biada”. W „wielkim trzęsieniu ziemi” z jedenastego rozdziału Księgi Objawienia, od wersetu trzynastego aż do osiemnastego, islam trzeciego „biada” zostaje zidentyfikowany przez cztery symbole islamu oraz uderzenie, jakie zadaje Stanom Zjednoczonym przy prawie niedzielnym; „I w tejże godzinie było wielkie trzęsienie ziemi”, oraz „minęło drugie biada; a oto wkrótce nadchodzi trzecie biada. I zatrąbił siódmy anioł” „i narody się rozgniewały.”

Chapter ten is portraying the papal power from verse forty-one in Daniel eleven unto verse forty-five when the papacy comes to its end. Verse forty is not part of the narrative in chapter ten, for Isaiah is illustrating verse forty’s ‘hidden history’ when the latter rain message is presented to an apostate church represented by Ahaz. Chapter eleven’s conclusion is showing the deliverance from the papal power in the same history.

Rozdział dziesiąty przedstawia władzę papieską od wersetu czterdziestego pierwszego w rozdziale jedenastym Księgi Daniela aż do wersetu czterdziestego piątego, kiedy papiestwo dobiega końca. Werset czterdziesty nie jest częścią narracji w rozdziale dziesiątym, ponieważ Izajasz ilustruje „ukrytą historię” wersetu czterdziestego, gdy przesłanie późnego deszczu zostaje przedstawione odstępczemu kościołowi, reprezentowanemu przez Achaza. Zakończenie rozdziału jedenastego ukazuje wybawienie spod władzy papieskiej w tej samej historii.

> And the Lord shall utterly destroy the tongue of the Egyptian sea; and with his mighty wind shall he shake his hand over the river, and shall smite it in the seven streams, and make men go over dryshod. And there shall be an highway for the remnant of his people, which shall be left, from Assyria; like as it was to Israel in the day that he came up out of the land of Egypt. Isaiah 11:15, 16.

> A Pan całkowicie zniszczy jęzor morza egipskiego; swym potężnym wiatrem podniesie rękę nad rzeką, rozbije ją na siedem strumieni i sprawi, że ludzie przejdą suchą nogą. I będzie gościniec dla reszty jego ludu, pozostałej z Asyrii, jak było dla Izraela w dniu, gdy wyszedł z ziemi egipskiej. Izajasza 11:15–16.

Isaiah chapter ten is the external and chapter eleven is the internal of the same history. The external and internal parallels abound in God’s Word, and these two parallel chapters represent the warning of the third angel as represented by Isaiah. The warning of the third angel has been summarized in many ways through inspiration, but a very helpful breakdown of the warning of the third angel is that it represents the events connected with the close of probation and it also emphasizes the need of personal preparation. Isaiah ten are the events, and chapter eleven in the preparation.

Dziesiąty rozdział Księgi Izajasza to aspekt zewnętrzny, a jedenasty — aspekt wewnętrzny tej samej historii. W Słowie Bożym jest wiele paralel między tym, co zewnętrzne, a tym, co wewnętrzne, a te dwa równoległe rozdziały przedstawiają ostrzeżenie trzeciego anioła, zawarte u Izajasza. Ostrzeżenie trzeciego anioła było na różne sposoby streszczane pod natchnieniem, lecz bardzo pomocny podział tego ostrzeżenia wskazuje, że dotyczy ono wydarzeń związanych z zamknięciem czasu łaski, a także podkreśla potrzebę osobistego przygotowania. Rozdział 10 Księgi Izajasza mówi o wydarzeniach, a rozdział 11 — o przygotowaniu.

> “The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.

> Wydarzenia związane z zakończeniem czasu łaski oraz dziełem przygotowania do czasu ucisku są jasno przedstawione. Jednak rzesze nie mają o tych ważnych prawdach większego pojęcia, niż gdyby nigdy nie zostały objawione. Szatan czuwa, by wyrwać każde wrażenie, które mogłoby uczynić ich mądrymi ku zbawieniu, a czas ucisku zastanie ich nieprzygotowanymi.

> “When God sends to men warnings so important that they are represented as proclaimed by holy angels flying in the midst of heaven, He requires every person endowed with reasoning powers to heed the message. The fearful judgments denounced against the worship of the beast and his image (Revelation 14:9–11), should lead all to a diligent study of the prophecies to learn what the mark of the beast is, and how they are to avoid receiving it. But the masses of the people turn away their ears from hearing the truth and are turned unto fables. The apostle Paul declared, looking down to the last days: ‘The time will come when they will not endure sound doctrine.’ 2 Timothy 4:3. That time has fully come. The multitudes do not want Bible truth, because it interferes with the desires of the sinful, world-loving heart; and Satan supplies the deceptions which they love.

> Gdy Bóg posyła ludziom ostrzeżenia tak ważne, że są ukazywane jako ogłaszane przez świętych aniołów latających pośrodku nieba, wymaga, aby każdy człowiek obdarzony rozumem zważał na to poselstwo. Straszliwe sądy ogłoszone przeciwko oddawaniu czci bestii i jej obrazowi (Objawienie 14:9-11) powinny skłonić wszystkich do gorliwego badania proroctw, aby dowiedzieć się, czym jest znamię bestii i jak mają uniknąć jego przyjęcia. Lecz masy ludzi odwracają uszy od słuchania prawdy i zwracają się ku baśniom. Apostoł Paweł oświadczył, spoglądając ku czasom ostatecznym: "Przyjdzie czas, gdy zdrowej nauki nie ścierpią." 2 Tymoteusza 4:3. Ten czas już w pełni nadszedł. Rzesze nie chcą biblijnej prawdy, ponieważ kłóci się ona z pragnieniami grzesznego, miłującego świat serca; a Szatan podsuwa zwiedzenia, które miłują.

> “But God will have a people upon the earth to maintain the Bible, and the Bible only, as the standard of all doctrines and the basis of all reforms. The opinions of learned men, the deductions of science, the creeds or decisions of ecclesiastical councils, as numerous and discordant as are the churches which they represent, the voice of the majority—not one nor all of these should be regarded as evidence for or against any point of religious faith. Before accepting any doctrine or precept, we should demand a plain ‘Thus saith the Lord’ in its support.

> Ale Bóg będzie miał na ziemi lud, który będzie uznawał Biblię — i tylko Biblię — za normę wszystkich doktryn i podstawę wszelkich reform. Opinie uczonych, wnioski nauki, wyznania wiary lub uchwały soborów kościelnych — tak liczne i niezgodne, jak kościoły, które je reprezentują — oraz głos większości — żadne z nich, ani pojedynczo, ani wszystkie razem, nie powinny być uważane za dowód za lub przeciw jakiejkolwiek kwestii wiary. Zanim przyjmiemy jakąkolwiek naukę czy nakaz, powinniśmy domagać się wyraźnego 'Tak mówi Pan' na jej poparcie.

> “Satan is constantly endeavoring to attract attention to man in the place of God. He leads the people to look to bishops, to pastors, to professors of theology, as their guides, instead of searching the Scriptures to learn their duty for themselves. Then, by controlling the minds of these leaders, he can influence the multitudes according to his will.” The Great Controversy, 594, 595.

> Szatan nieustannie usiłuje skierować uwagę na człowieka zamiast na Boga. Skłania ludzi, by patrzyli na biskupów, pastorów, profesorów teologii jako na swoich przewodników, zamiast samodzielnie badać Pismo Święte, aby poznać swój obowiązek. Wtedy, kontrolując umysły tych przywódców, może wpływać na rzesze zgodnie ze swoją wolą. Wielki bój, 594, 595.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

Back to Articles