Article

# Księga Daniela - numer sto trzydzieści sześć

Prorocza przemiana republikanizmu i protestantyzmu: od śmierci do zmartwychwstania

Author

Jeff Pippenger

Published

March 14, 2024

Formats

PDF
Word

Trwa przemiana zarówno republikańskiego, jak i prawdziwie protestanckiego rogu ziemskiej bestii, rozpoczęta w 2020 roku. Prawdziwie protestancki róg został zabity 18 lipca 2020 roku, a republikański róg został zabity 3 listopada 2020 roku. Według jedenastego rozdziału Objawienia, po trzech i pół symbolicznych dniach znów staną na nogi. Gdy staną, prawdziwie protestancki róg przejdzie od laodycejczyków do filadelfijczyków. Zostaną wyprowadzeni z kościoła i wprowadzeni do ruchu. Zostali wyprowadzeni z doświadczenia siódmego kościoła do doświadczenia szóstego kościoła. Stali się ósmym, który jest z siedmiu.

Na początku adwentyzmu był to ruch filadelfijski, a na końcu ruch filadelfijski zostaje przywrócony. Dzieło trzech aniołów z czternastego rozdziału Księgi Objawienia rozpoczęło się jako ruch i zakończy się jako ruch. Ruch filadelfijski, reprezentowany przez szósty zbór — Filadelfię — umarł w 1856 roku, a od końca lipca 2023 roku jest wskrzeszany jako ósmy, a jest z siedmiu.

W tej samej historii róg republikański doświadcza równoległej śmierci i zmartwychwstania, przy czym szósty prezydent od czasów Reagana, w czasie końca w 1989 roku, staje się ósmym prezydentem, który jest z siedmiu. Proces przechodzenia rogu republikańskiego jest przedstawiony przez jego połączenie się z rogiem odstępczego protestantyzmu, co stanowi duchowy nierząd i obraz bestii. Róg republikański staje się ósmym, który jest z siedmiu, gdyż przedstawia obraz bestii katolicyzmu, która jest ósmą głową, która jest z siedmiu głów, w Objawieniu, rozdział siedemnasty, oraz w Księdze Daniela, rozdział drugi.

Przemiana polityczna rogu republikanizmu jest przedstawiona w okresie przygotowania od 1776 aż do 1798 roku. Ten proroczy okres jest niezbędnym kluczem do rozpoznania odpieczętowania ukrytej tajemnicy obrazu bestii Nabuchodonozora. Ten okres przygotowania jest reprezentowany przez okres trzydziestoletniego przygotowania zarówno dla Chrystusa, jak i dla Antychrysta.

Czas pieczętowania od 11 września 2001 roku aż do wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego jest okresem proroczym, w którym znajdują wypełnienie wszystkie widzenia. Przedstawia on okres, który kończy się powrotem papstwa na tron ziemi jako ósme królestwo, które jest z siedmiu, w godzinie „wielkiego trzęsienia ziemi” z rozdziału jedenastego Apokalipsy. Został więc typologicznie zobrazowany przez okres, który poprzedzał pierwszy raz, gdy papstwo zostało osadzone na tronie w roku 538. W 538 roku papstwo wprowadziło prawo niedzielne na Soborze w Orleanie, co wyznaczyło koniec trzydziestu lat przygotowania i typologicznie zapowiadało wkrótce nadchodzące prawo niedzielne. Jezus się nie zmienia, więc musi istnieć okres poprzedzający prawo niedzielne, w którym śmiertelna rana zostaje uleczona, tak jak było za pierwszym razem, gdy papstwo zostało osadzone na tronie.

Okres ten jest przedstawiony przez wydarzenia związane z kamieniami milowymi lat 508, 533 i 538. W roku 508 rozpoczął się okres przygotowania, czyli ustanawiania papiestwa. Czwarte królestwo pogańskiego Rzymu, smocza potęga, zostało ujarzmione, a w 533 roku Justynian zarządził, że papiestwo jest „głową Kościołów, a także korektorem heretyków”. Aby papiestwo mogło objąć władzę w 538 roku, pozostawało już tylko usunięcie Gotów z samego Rzymu, i to nastąpiło w roku 538. Ta trzydziestoletnia linia dziejów biegła równolegle do narodzin Chrystusa, po których nastąpiła posługa Jana, prowadząca do obdarzenia Jezusa mocą jako Mesjasza podczas Jego chrztu.

Okres przygotowania w historii Chrystusa biegnie równolegle z czasem pieczętowania i dotyczy wewnętrznej linii protestanckiego rogu, podczas gdy okres przygotowania dla Antychrysta dotyczy zewnętrznej linii republikańskiego rogu. Te dwa okresy stanowią dwa świadectwa dotyczące 11 września 2001 roku, 7 października 2023 roku oraz wkrótce nadchodzącej ustawy niedzielnej. Jeden okres akcentuje zewnętrzne, a drugi wewnętrzne świadectwo czasu pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy.

Dzieło Jana, jako głosu wołającego na pustyni, który przygotował drogę dla Posłańca Przymierza, miało swój odpowiednik w dekrecie Justyniana, który przygotował drogę dla człowieka grzechu, posłańca przymierza ze śmiercią. 7 października 2023 roku było ostrzeżeniem przed tym, co się wydarzy, gdy zostanie wprowadzona ustawa niedzielna, tak jak w 538 roku. 7 października 2023 roku odpowiada roku 533 w okresie przygotowań do pierwszego osadzenia papiestwa na tronie ziemi. Jest to ostrzeżenie, że przy nadchodzącej ustawie niedzielnej, jak w 538 roku, papież ponownie stanie się zarówno głową kościołów, jak i karcicielem heretyków. Jest to także ostrzeżenie przed eskalacją wojen islamu w ramach trzeciego biada.

Jest to ostrzeżenie wskazujące na islam (wieści ze wschodu) oraz ostrzeżenie o przywróceniu papieża (wieści z północy). To ostrzeżenie zbiega się z dziełem posłańca, który przygotowuje drogę w dniach ostatecznych dla Posłańca Przymierza, który następnie ma zawrzeć przymierze ze stu czterdziestoma czterema tysiącami.

Trzy okresy przygotowania (trzydzieści lat Chrystusa i antychrysta oraz czas pieczętowania) są również typologicznie zilustrowane przez okres od 1776 do 1798. Zakończenie bestii z ziemi jest poprzedzone określonym okresem, poprzedzającym jej kres jako szóstego królestwa proroctwa biblijnego, dlatego początek bestii z ziemi jako szóstego królestwa proroctwa biblijnego musi mieć proroczy okres, który poprzedza początek tego królestwa. Alfa i Omega zawsze ukazuje koniec czegoś wraz z jego początkiem.

1776, 1789 i 1798 reprezentują 11 września 2001, 7 października 2023 oraz wkrótce nadchodzącą ustawę niedzielną. Od 1776 do 1798 roku zostało przeprowadzone prorocze przygotowanie do ustanowienia szóstego królestwa, podobnie jak lata 508, 533 i 538 oznaczały przygotowanie do ustanowienia piątego królestwa. Muszą mieć te same prorocze cechy, ponieważ szóste królestwo ma być obrazem piątego królestwa.

Trzydzieści lat przygotowania Chrystusa, prowadzących do Jego chrztu, stanowi ten sam okres, ponieważ gdy Chrystus przyszedł, aby potwierdzić przymierze na jeden tydzień, zaczynając od Jego chrztu, ustanawiał Swoje królestwo łaski. Ustanawiając Swoje królestwo łaski w tych siedmiu latach, przelał Swoją krew, aby potwierdzić to królestwo, i w ten sposób pozostawił przykład tego, kiedy ustanowi Swoje królestwo chwały. To królestwo chwały jest królestwem z Daniela 2, przedstawionym jako kamień odcięty z góry bez udziału rąk. Jak informuje nas Siostra White, to królestwo zostaje ustanowione podczas późnego deszczu, a późny deszcz rozpoczął się 11 września 2001 roku.

> Późny deszcz spada na tych, którzy są czyści — wtedy wszyscy otrzymają go jak dawniej.

> "Kiedy czterej aniołowie puszczą, Chrystus ustanowi swoje królestwo. Nikt nie otrzymuje późnego deszczu, oprócz tych, którzy czynią wszystko, co mogą. Chrystus pomógłby nam. Wszyscy mogliby być zwycięzcami dzięki łasce Bożej, przez krew Jezusa. Całe niebo jest zainteresowane tym dziełem. Aniołowie są zainteresowani." Spalding i Magan, 3.

11 września 2001 roku cztery wiatry, które są przedstawiane jako rozwścieczony koń (islam), zostały uwolnione, a następnie powstrzymane, podczas gdy trwa pieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy. Lata 1776, 1789 i 1798 wyznaczają okres pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, a te trzy daty oznaczają akty prawne, które doprowadziły do ustanowienia szóstego królestwa w proroctwach biblijnych. Druga z tych dat, 1789, wskazuje na Konstytucję Stanów Zjednoczonych, a zatem było to przesłanie, które wskazało Konstytucję jako podwójną władzę, mającą nadejść w 1798 roku, tak jak rok 533 był zapowiedzią podwójnej władzy, która miała nadejść w 538, a Jan Chrzciciel zapowiedział podwójną władzę, która miała pojawić się przy chrzcie Chrystusa.

Dwie moce, które składają się na dwoistą moc Chrystusa, to Jego przykład, że boskość połączona z człowieczeństwem nie grzeszy. Dwie moce, które składają się na dwoistą moc Antychrysta, to jego intronizacja jako zwierzchnika kościołów oraz jego intronizacja jako poprawcy heretyków. Dwie moce, które składają się na dwoistą moc bestii z ziemi, to dwa rogi republikanizmu i protestantyzmu.

> „‚I miał dwa rogi jak u baranka.’ Rogi jak u baranka wskazują na młodość, niewinność i łagodność, trafnie przedstawiając charakter Stanów Zjednoczonych, gdy ukazano je prorokowi jako ‚wyłaniające się’ w 1798 roku. Wśród chrześcijańskich wygnańców, którzy jako pierwsi uciekli do Ameryki i szukali azylu przed królewskim uciskiem i kapłańską nietolerancją, było wielu, którzy postanowili ustanowić ustrój na szerokim fundamencie wolności obywatelskiej i religijnej. Ich poglądy znalazły wyraz w Deklaracji Niepodległości, która głosi wielką prawdę, że ‚wszyscy ludzie zostali stworzeni równymi’ i obdarzeni niezbywalnym prawem do ‚życia, wolności i dążenia do szczęścia’. A Konstytucja gwarantuje narodowi prawo samorządności, stanowiąc, że przedstawiciele wybrani w powszechnym głosowaniu będą uchwalać i wykonywać prawa. Zapewniono także wolność wyznania, przyznając każdemu prawo czcić Boga zgodnie z nakazami własnego sumienia. Republikanizm i protestantyzm stały się podstawowymi zasadami narodu. Te zasady stanowią tajemnicę jego potęgi i dobrobytu. Uciskani i poniżani w całym świecie chrześcijańskim zwracali się ku temu krajowi z zainteresowaniem i nadzieją. Miliony przybyły na jego wybrzeża, a Stany Zjednoczone wzniosły się do rangi jednego z najpotężniejszych narodów ziemi.” Wielki spór, 441.

1776, 1789 i 1798 reprezentują trzy historie, które podkreślają, że ósmy jest z siedmiu. 1776 reprezentuje opublikowanie Deklaracji Niepodległości oraz historię Pierwszego i Drugiego Kongresu Kontynentalnego. 1789 reprezentuje opublikowanie Konstytucji oraz historię Artykułów Konfederacji. 1798 reprezentuje opublikowanie Ustaw o cudzoziemcach i podburzaniu oraz początek bestii z ziemi jako szóstego królestwa proroctwa biblijnego.

Pierwszy Kongres Kontynentalny odbył się w 1774 roku i był kluczową instytucją we wczesnej historii Stanów Zjednoczonych, pełniąc funkcję organu rządzącego podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Kongresy Kontynentalne dzielą się na dwa prorocze okresy: pierwszego kongresu i ostatniego kongresu. Pierwszy Kongres Kontynentalny miał dwóch prezydentów i obradował w Filadelfii od 5 września do 26 października 1774 roku. Peyton Randolph był pierwszym prezydentem posiedzenia od 5 września do 22 października, a następnie Henry Middleton przewodniczył przez kolejne pięć dni, do 26 października 1774 roku.

Drugi Kongres Kontynentalny obradował w latach 1775–1781. W czasie jego istnienia było sześciu przewodniczących. Peyton Randolph przewodniczył od 10 maja 1775 do 24 maja 1775. Był pierwszym przewodniczącym zarówno Pierwszego, jak i Drugiego Kongresu Kontynentalnego. Łącznie w dziejach Pierwszego i Drugiego Kongresu Kontynentalnego było ośmiu przewodniczących.

Drugim przewodniczącym Drugiego Kongresu Kontynentalnego był John Hancock, który przewodniczył od 24 maja 1775 do 31 października 1777. Henry Laurens przewodniczył od 1 listopada 1777 do 9 grudnia 1778. John Jay przewodniczył od 10 grudnia 1778 do 28 września 1779. Samuel Huntington przewodniczył od 28 września 1779 do 9 lipca 1781. Thomas McKean przewodniczył od 10 lipca 1781 do 4 listopada 1781.

Peyton Randolph był pierwszym przewodniczącym zarówno Pierwszego, jak i Drugiego Kongresu Kontynentalnego. Oznacza to, że w dwóch okresach działania Kongresów Kontynentalnych było ośmiu przewodniczących, lecz osoba, która była pierwszym przewodniczącym w każdym z tych dwóch okresów, była tą samą osobą. Dlatego, chociaż było osiem kadencji przewodniczącego, faktycznie było tylko siedmiu przewodniczących. Pierwszy przewodniczący należał do grona siedmiu mężczyzn, którzy pełnili tę funkcję, ale ponieważ Randolph przewodniczył dwukrotnie w tej historii, reprezentuje on także „ósmego”, który był jednym z owych siedmiu.

W historii Kongresów Kontynentalnych wojna o niepodległość była kierowana przez Kongres. Z tego powodu George Washington nie był w tym okresie prezydentem, ponieważ został mianowany pierwszym naczelnym dowódcą sił zbrojnych.

Będąc pierwszym prezydentem obu okresów, Randolph reprezentuje dwóch świadków symbolizujących pierwszego rzeczywistego prezydenta, którym był George Washington. George Washington jest reprezentowany przez Randolpha, a zatem Randolph, jako symbol George’a Washingtona, odzwierciedla zarówno prorocze cechy Randolpha jako pierwszego prezydenta, jak i to, że Randolph był ósmym, należącym do siedmiu. Tak więc George Washington, jako pierwszy prezydent i pierwszy Naczelny Wódz, był również proroczo ósmym i należał do siedmiu.

Jezus ilustruje koniec czegoś początkiem, więc ostatni prezydent oraz dowódca i wódz będzie ósmym, który jest spośród siedmiu. Ten proroczy fakt jest ugruntowany w historii Pierwszego i Drugiego Kongresu Kontynentalnego, co znajduje odzwierciedlenie w dacie pierwszego drogowskazu z 1776 roku oraz w publikacji Deklaracji Niepodległości.

Kamień milowy roku 1776 symbolizuje 11 września 2001 roku oraz ustawę Patriot Act, kiedy niepodległość Stanów Zjednoczonych została oddana pod jurysdykcję prawa rzymskiego, a już nie prawa angielskiego. Wyznacza to początek proroczego okresu, który przygotowuje drogę dla papstwa, aby ponownie objęło tron ziemi, gdy wkrótce nadejdzie ustawa niedzielna.

Podobnie jak w przypadku okresu proroczego reprezentowanego przez rok 1776, okres proroczy przedstawiał historię od zakończenia Drugiego Kongresu Kontynentalnego w 1781 roku do roku 1789, który wyznacza kamień milowy związany z ogłoszeniem Konstytucji. W tym okresie również było ośmiu prezydentów. Historia lat 1781–1789 to historia Artykułów Konfederacji. Artykuły Konfederacji stanowiły pierwszą Konstytucję, lecz słabość Artykułów Konfederacji doprowadziła do ich zastąpienia i ratyfikacji Konstytucji w 1789 roku.

W tamtym okresie wśród ośmiu prezydentów było siedmiu, którzy nie byli prezydentami w historii dwóch Kongresów Kontynentalnych, oraz jeden, który był także prezydentem w tamtym pierwszym proroczym okresie. John Hancock pełnił funkcję zarówno w drugim Kongresie Kontynentalnym, jak i w okresie określonym przez Artykuły Konfederacji. Na poziomie proroczym było tylko siedmiu mężczyzn, którzy byli prezydentami podczas dwóch Kongresów Kontynentalnych, dlatego proroczo John Hancock był jednym z ośmiu w okresie Artykułów Konfederacji, ale był też jednym z siedmiu mężczyzn z poprzedniego okresu. Był więc ósmym, a zarazem jednym z siedmiu.

Drugi okres proroczy, reprezentowany przez rok 1789, miał również prezydenta (Hancocka), który był ósmym, lecz pochodził z owych siedmiu, podobnie jak Payton Randolph w pierwszym okresie proroczym, reprezentowanym przez rok 1776. Rok 1789 koresponduje z i reprezentuje procesy Pelosi z 6 stycznia 2021 roku.

> Pan ma wiernych strażników na murach Syjonu, aby wołali donośnie i nie ustawali, aby podnieśli swój głos jak trąbę i ukazali Jego ludowi jego przestępstwa, a domowi Jakuba jego grzechy. Pan dopuścił, aby wróg prawdy podjął zdecydowany atak na Sabat czwartego przykazania. Zamierza w ten sposób wzbudzić zdecydowane zainteresowanie tą kwestią, która jest próbą w dniach ostatecznych. To otworzy drogę do głoszenia z mocą poselstwa trzeciego anioła.

> Niech nikt, kto wierzy prawdzie, nie będzie teraz milczał. Nikt nie powinien teraz być beztroski; niech wszyscy usilnie zanoszą swoje prośby przed tron łaski, powołując się na obietnicę: «O cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię» (Jan 14:13). Teraz jest czas niebezpieczny. Jeśli ta ziemia, chełpiąca się wolnością, przygotowuje się do poświęcenia wszelkich zasad wchodzących w skład jej konstytucji, wydając dekrety tłumiące wolność religijną i narzucające papieskie kłamstwo i zwiedzenie, wówczas lud Boży powinien w wierze przedstawiać swoje prośby Najwyższemu. W obietnicach Bożych jest wszelka zachęta dla tych, którzy pokładają w Nim ufność. Perspektywa znalezienia się w osobistym niebezpieczeństwie i udręce nie musi wywoływać przygnębienia, lecz powinna ożywić siły i nadzieje ludu Bożego; albowiem czas ich zagrożenia jest porą, gdy Bóg udziela im wyraźniejszych przejawów swojej mocy.

> „Nie powinniśmy siedzieć w spokojnym oczekiwaniu ucisku i utrapienia, z założonymi rękami, nic nie czyniąc, aby zażegnać zło. Niech nasze zjednoczone błagania wzniosą się do nieba. Módlcie się i pracujcie, i pracujcie i módlcie się. Ale niech nikt nie działa pochopnie. Uczcie się jak nigdy dotąd, że musicie być cisi i pokorni sercem. Nie wolno wam wnosić obelżywych oskarżeń przeciw komukolwiek, ani przeciw jednostkom, ani przeciw kościołom. Uczcie się postępować z ludzkimi umysłami tak, jak czynił to Chrystus. Czasem trzeba wypowiedzieć ostre słowa; ale zanim wypowiecie prawdę jasną i jednoznaczną, upewnijcie się, że Boży Duch Święty mieszka w waszym sercu; wtedy niech ona toruje sobie drogę. To nie wy macie ciąć.” Wybrane Poselstwa, tom 2, 370.

Drugi kamień milowy w proroczym okresie przygotowania, reprezentowanym przez Konstytucję, wskazuje, że przy następnym kamieniu milowym dojdzie do obalenia Konstytucji. Ten drugi kamień milowy został zobrazowany w osobie Jana Chrzciciela, a także przez dekret Justyniana; oba wskazywały i stanowiły ostrzeżenie w związku z nadejściem ostatniego wydarzenia zapowiedzianego w tym okresie. Dla Jana było to obdarzenie Chrystusa mocą, gdy potwierdził On swoje przymierze życia swoją drogocenną krwią, a dla Justyniana było to obdarzenie Antychrysta mocą, który miał ratyfikować swoje przymierze śmierci krwią męczenników.

Konstytucja w 1789 roku wskazała na umocnienie dwóch rogów ziemskiej bestii, a tym samym rok 1789 wskazał na rychłe zniszczenie dwóch rogów władzy ziemskiej bestii, czego wyrazem były ustawy Alien and Sedition z 1798 roku. Gdy w 2020 roku dwaj świadkowie zostali zabici na ulicach, wskazali i ostrzegli przed długotrwałym atakiem na Konstytucję, symbolizowanym przez procesy Pelosi z 6 stycznia 2021 roku.

6 stycznia 2021 roku jest ostrzeżeniem o wzmocnieniu władzy papiestwa w związku z wkrótce nadchodzącą ustawą niedzielną, czego typem był dekret Justyniana z roku 533. Zarówno 6 stycznia 2021 roku, jak i rok 533 ostrzegają przed wkrótce nadchodzącą ustawą niedzielną, której typem była ustawa niedzielna z roku 538 na Soborze w Orleanie, a także Ustawy o cudzoziemcach i o podburzaniu z 1798 roku, które były typem bestii ziemskiej, mówiącej jak smok, w związku z wkrótce nadchodzącą ustawą niedzielną.

Przy prawie niedzielnym śmiertelna rana papiestwa zostanie uleczona, a ósma głowa z siedemnastego rozdziału Apokalipsy, która jest z siedmiu głów, zostanie wskrzeszona. Ustawy o cudzoziemcach i podżeganiu do buntu z 1798 roku przedstawiają ziemską bestię mówiącą jak smok, gdy nie tylko wymusza ona kult słońca, lecz następnie zmusza cały świat do przyjęcia autorytetu morskiej bestii z trzynastego rozdziału Apokalipsy, jako ósmej głowy, która jest spośród siedmiu głów. Zatem w każdym z trzech okresów reprezentowanych w okresie przygotowania przez lata 1776, 1789 i 1798, prorocza zagadka ósmego, który jest z siedmiu, jest proroczo przedstawiona.

Pierwsze dwa drogowskazy (1776 i 1789), które określają tajemnicę, odnoszą się do zagadki wypełniającej się w ramach proroczej historii bestii z ziemi, a trzeci drogowskaz określa tajemnicę wypełniającą się w odniesieniu do władzy papieskiej.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> „Mówiąc do tych, którzy mieszkają na ziemi, aby uczynili obraz bestii.” Przedstawiona jest tu wyraźnie forma rządu, w której władza ustawodawcza spoczywa w rękach ludu, co stanowi najdobitniejszy dowód, że Stany Zjednoczone są narodem wskazanym w proroctwie.

> Ale czym jest „obraz dla bestii”? I jak ma zostać utworzony? Obraz tworzy dwurożna bestia i jest on obrazem dla bestii. Nazywany jest także obrazem bestii. Aby więc dowiedzieć się, jaki jest ten obraz i jak ma zostać utworzony, musimy zbadać cechy samej bestii — papiestwa.

> Gdy wczesny Kościół został skażony przez odejście od prostoty ewangelii i przyjęcie pogańskich obrzędów i zwyczajów, utracił Ducha i moc Bożą; a aby kontrolować sumienia ludzi, szukał poparcia władzy świeckiej. Rezultatem było papiestwo, Kościół, który sprawował kontrolę nad władzą państwową i wykorzystywał ją do realizowania własnych celów, zwłaszcza do karania za „herezję”. Aby Stany Zjednoczone mogły ukształtować obraz bestii, władza religijna musi w takim stopniu kontrolować władze cywilne, aby autorytet państwa był również wykorzystywany przez Kościół do osiągnięcia własnych celów.

> Ilekroć Kościół zdobywał władzę świecką, wykorzystywał ją do karania sprzeciwu wobec swoich nauk. Kościoły protestanckie, które poszły w ślady Rzymu, zawierając sojusze z władzami świeckimi, przejawiały podobne dążenie do ograniczania wolności sumienia. Przykładem tego są długotrwałe prześladowania nonkonformistów przez Kościół Anglii. W XVI i XVII wieku tysiące nonkonformistycznych duchownych zmuszono do ucieczki ze swoich zborów, a wielu, zarówno pastorów, jak i wiernych, poddawano grzywnom, uwięzieniu, torturom i śmierci męczeńskiej.

> To odstępstwo skłoniło wczesny kościół do szukania pomocy u władzy świeckiej, i to przygotowało drogę do rozwoju papiestwa — bestii. Powiedział Paweł: „Nastanie odstępstwo, … i objawi się człowiek grzechu.” 2 Tesaloniczan 2:3. Tak więc odstępstwo w kościele przygotuje drogę dla obrazu bestii.

> Biblia stwierdza, że przed przyjściem Pana zaistnieje stan religijnego upadku podobny do tego z pierwszych wieków. „W dniach ostatecznych nastaną czasy trudne. Ludzie bowiem będą miłować samych siebie, chciwi, chełpliwi, pyszni, bluźniercy, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, niepobożni, bez przyrodzonej miłości, nieprzejednani, oszczercy, niepowściągliwi, okrutni, pogardzający tymi, którzy są dobrzy, zdrajcy, zuchwali, zarozumiali, miłujący rozkosze bardziej niż Boga; mający pozór pobożności, lecz wyrzekający się jej mocy.” 2 List do Tymoteusza 3:1-5. „A Duch wyraźnie mówi, że w czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, słuchając zwodniczych duchów i nauk demonów.” 1 List do Tymoteusza 4:1. Szatan będzie działał „z całą mocą i znakami oraz kłamliwymi cudami, i z wszelkim zwodzeniem nieprawości.” A wszyscy, którzy „nie przyjęli miłości prawdy, aby byli zbawieni,” zostaną pozostawieni, by przyjąć „mocne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu.” 2 List do Tesaloniczan 2:9-11. Gdy zostanie osiągnięty taki stan bezbożności, nastąpią te same skutki, co w pierwszych wiekach. Wielki bój, 443, 444.

Back to Articles