Article

# Rome Establishes the Vision - Number Twelve

Rzym ustanawia wizję – numer dwanaście

The Triple Application of Prophecy: The Abomination of Desolation and the Last Days Warning to Flee

Potrójne zastosowanie proroctwa: ohyda spustoszenia i ostrzeżenie, aby uciekać w ostatnich dniach

Author

Jeff Pippenger

Published

August 31, 2024

Formats

PDF
Word

The abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet is a sign for Christians in three different eras to flee. The Christians in Jerusalem fled when they saw the standards of the Roman armies encompassing Jerusalem in the year 66 AD. The Christians of the late fifth and early sixth century fled into the wilderness when they saw the man of sin in the temple of God proclaiming that he was God. In 1888 there was a series of Sunday laws introduced into the Congress of the United States by Senator Blair. Those bills were called the Blair bills, and they were an effort to identify Sunday as a National Day of Worship. Sunday worship is the mark of the beast, the mark of papal authority and the Constitution of the United States directly opposes the enforcement of a national religion as a test for the citizens of the United States.

Ohyda spustoszenia, o której mówił prorok Daniel, jest znakiem dla chrześcijan w trzech różnych epokach, by uciekali. Chrześcijanie w Jerozolimie uciekli, gdy w roku 66 n.e. zobaczyli sztandary rzymskich armii otaczających Jerozolimę. Chrześcijanie z końca V i początku VI wieku uciekli na pustkowie, gdy ujrzeli w świątyni Boga człowieka grzechu, który ogłaszał, że jest Bogiem. W 1888 roku senator Blair wprowadził do Kongresu Stanów Zjednoczonych serię ustaw niedzielnych. Ustawy te nazywano ustawami Blaira i były próbą ustanowienia niedzieli Narodowym Dniem Kultu. Kult niedzielny jest znamieniem bestii, znakiem władzy papieskiej, a Konstytucja Stanów Zjednoczonych wprost sprzeciwia się egzekwowaniu religii państwowej jako testu dla obywateli Stanów Zjednoczonych.

It is this fact that is left out of the flawed application connected with identifying the United States as modern Rome. A triple application of prophecy possesses specific rules that govern its application. The rules identify that the prophetic characteristics of the first fulfillment are to be combined with the prophetic characteristics of the second fulfillment in order to establish the prophetic characteristics of the third fulfillment.

To właśnie ten fakt pomija się w wadliwym zastosowaniu związanym z uznawaniem Stanów Zjednoczonych za współczesny Rzym. Potrójne zastosowanie proroctwa posiada określone zasady, które regulują sposób jego stosowania. Zasady te wskazują, że prorocze cechy pierwszego wypełnienia należy połączyć z proroczymi cechami drugiego wypełnienia, aby ustalić prorocze cechy trzeciego wypełnienia.

The warning to flee, is a warning to flee from a coming persecution. In Christ’s era the persecution was the destruction of Jerusalem and the temple in the year 70. The warning sign of that approaching persecution was given in the year 66 AD. The warning to flee in the late fifth and early sixth century was identified by Paul’s as the recognition of a falling away of prophetic Pergamos, which represented pagan Rome. There was to be a falling away first, in order for the man of sin who would proclaim himself as God to be revealed. In the history approaching 538, pagan Rome that had restrained, or as Paul stated “withholdeth” was taken away, and as Pergamos fell away and the sign to flee arrived and directed the faithful to separate from the papal churches communion. Then in 538, at the Counsel of Orleans the papal power passed a Sunday law, and the twelve hundred and sixty years of papal persecution began.

Ostrzeżenie, by uciekać, jest ostrzeżeniem, by uciekać przed nadchodzącym prześladowaniem. W czasach Chrystusa prześladowaniem było zniszczenie Jerozolimy i świątyni w roku 70 n.e. Znak ostrzegawczy tego zbliżającego się prześladowania został dany w roku 66 n.e. Ostrzeżenie, by uciekać, pod koniec V i na początku VI wieku zostało przez Pawła określone jako rozpoznanie odstępstwa proroczego Pergamonu, który reprezentował pogański Rzym. Najpierw miało nastąpić odstępstwo, aby mógł się objawić człowiek grzechu, który będzie się podawał za Boga. W wydarzeniach poprzedzających rok 538 pogański Rzym, który powstrzymywał, albo jak ujął to Paweł: "powstrzymuje", został usunięty, i gdy Pergamon odpadł, nadszedł znak do ucieczki, który wskazał wiernym, by odłączyli się od wspólnoty z kościołami papieskimi. Następnie w roku 538 na soborze w Orleanie władza papieska uchwaliła prawo niedzielne i rozpoczęło się 1260 lat papieskich prześladowań.

The first two witnesses identify clearly that the third fulfillment of the warning to flee given by Christ preceded the actual persecution. The destruction of Jerusalem came exactly three and a half years after the siege of Cestius began in 66 AD, thus allowing the Christians to flee in advance of the horrors of the second siege which was instigated by Titus and concluded with the destruction of the temple and city. In advance of the year 538, the Christians separated from the church of papal Rome, and prophetically fled into the wilderness, which represents the destruction of spiritual Jerusalem.

Pierwsi dwaj świadkowie wyraźnie stwierdzają, że trzecie wypełnienie danego przez Chrystusa ostrzeżenia, by uciekać, poprzedziło właściwe prześladowanie. Zniszczenie Jerozolimy nastąpiło dokładnie trzy i pół roku po rozpoczęciu przez Cestiusza oblężenia w 66 r. n.e., co pozwoliło chrześcijanom zawczasu uciec przed grozą drugiego oblężenia, wszczętego przez Tytusa i zakończonego zniszczeniem świątyni oraz miasta. Przed rokiem 538 chrześcijanie odłączyli się od kościoła papieskiego Rzymu i proroczo uciekli na pustynię, która symbolizuje zniszczenie duchowej Jerozolimy.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> Ale dziedziniec, który jest na zewnątrz świątyni, pomiń i go nie mierz, gdyż został oddany poganom, a święte miasto będą deptać przez czterdzieści dwa miesiące. I dam moim dwom świadkom moc, i będą prorokować tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni, odziani w wory. Objawienie 11:2, 3.

In both illustrations of the warning to flee, the warning precedes the persecution, and the persecution is represented by Rome, whether pagan or papal, trampling down Jerusalem, whether literal or spiritual. The warning to flee for Seventh-day Adventist was the Blair bill in 1888. In the first fulfillment in the history of pagan Rome the Christians were to flee from Jerusalem, and in fulfillment of papal Rome the Christians fled into the wilderness. For Adventism the warning was to flee into the country.

W obu przedstawieniach ostrzeżenia, by uciekać, ostrzeżenie poprzedza prześladowanie, a prześladowanie jest reprezentowane przez Rzym — pogański lub papieski — depczący Jerozolimę, dosłowną lub duchową. Dla Adwentystów Dnia Siódmego ostrzeżeniem do ucieczki był projekt ustawy Blaira z 1888 roku. W pierwszym wypełnieniu, w historii pogańskiego Rzymu, chrześcijanie mieli uciekać z Jerozolimy, a w wypełnieniu dotyczącym papieskiego Rzymu chrześcijanie uciekli na pustynię. Dla adwentyzmu ostrzeżeniem było, by uciec na wieś.

> “It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.

> „Teraz nie jest czas dla ludu Bożego, aby przywiązywać swoje serca do świata ani gromadzić tu swoich skarbów. Nie jest daleki czas, gdy, podobnie jak pierwsi uczniowie, będziemy zmuszeni szukać schronienia w opuszczonych i odosobnionych miejscach. Tak jak oblężenie Jerozolimy przez wojska rzymskie było sygnałem do ucieczki dla chrześcijan w Judei, tak objęcie władzy przez nasz naród poprzez dekret wymuszający papieski sabat będzie dla nas ostrzeżeniem. Wówczas nadejdzie czas, aby opuścić wielkie miasta, przygotowując się do opuszczenia mniejszych, by zamieszkać w zacisznych domach w ustronnych miejscach pośród gór.” Świadectwa, tom 5, 464.

“The assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us,” was fulfilled when the abomination of desolation, in agreement with Mark’s words was “standing where it ought not.” In 1888, the Congress of the United States was considering a law in direct contradiction to a primary element of the Constitution, and at that point Seventh-day Adventists were to leave the cities and move to the country.

„Przejęcie władzy przez nasz naród w dekrecie nakazującym przestrzeganie papieskiego sabatu będzie dla nas ostrzeżeniem” spełniło się, gdy ohyda spustoszenia, zgodnie ze słowami Marka, „stała tam, gdzie stać nie powinna”. W 1888 roku Kongres Stanów Zjednoczonych rozpatrywał ustawę stojącą w bezpośredniej sprzeczności z podstawowym elementem Konstytucji i wówczas Adwentyści Dnia Siódmego mieli opuścić miasta i przenieść się na wieś.

> “Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 30.

> „W zburzeniu Jerozolimy nie zginął ani jeden chrześcijanin. Chrystus ostrzegł swoich uczniów, a wszyscy, którzy wierzyli Jego słowom, wypatrywali obiecanego znaku. ... Bez zwłoki uciekli do bezpiecznego miejsca — do miasta Pelli, w krainie Perei, za Jordanem.” Wielki bój, 30.

The prophetic characteristics of the first of the warning signs to flee, represent the third and final fulfillment. Sometimes those prophetic characteristics produce a double fulfillment in the third fulfillment. An example of this is the three Elijah’s. The line of Elijah in his confrontation with Jezebel, Ahab and the prophets of Baal, combined with the characteristics of John the Baptist, the second Elijah, in his confrontation with Herodias, Herod and Salome establish that in the last days, for the third and final fulfillment of a triple application is always in the last days, Elijah and John represent two classes of God’s people. One class represented by Elijah do not die, and the other class represented by John do die. The two classes are also represented in Revelation chapter seven as the one hundred and forty-four thousand, who do not die, and the great multitude that do die.

Prorocze cechy pierwszego z ostrzegawczych znaków nakazujących ucieczkę stanowią trzecie i ostateczne wypełnienie. Czasami te prorocze cechy prowadzą do podwójnego wypełnienia w ramach trzeciego wypełnienia. Przykładem tego są trzej Eliasze. Wzorzec Eliasza w jego konfrontacji z Izebel, Achabem i prorokami Baala, połączony z cechami Jana Chrzciciela, drugiego Eliasza, w jego konfrontacji z Herodiadą, Herodem i Salome, dowodzi, że w dniach ostatecznych, dla trzeciego i ostatecznego wypełnienia potrójnego zastosowania, które zawsze dotyczy dni ostatecznych, Eliasz i Jan reprezentują dwie klasy ludu Bożego. Jedna klasa, reprezentowana przez Eliasza, nie umiera, a druga klasa, reprezentowana przez Jana, umiera. Te dwie klasy są także przedstawione w rozdziale siódmym Apokalipsy jako sto czterdzieści cztery tysiące, którzy nie umierają, oraz wielki tłum, który umiera.

In the three Babylon’s a similar element of the prophetic message is that the first Babylon is represented by Nimrod, but the second Babylon is represented by the first and last kings, Nebuchadnezzar and Belshazzar. Nebuchadnezzar represents those in Babylon who will be saved, and Belshazzar, those in Babylon who will be lost.

W trzech Babilonach podobnym elementem przesłania prorockiego jest to, że pierwszy Babilon jest reprezentowany przez Nimroda, natomiast drugi Babilon jest reprezentowany przez pierwszego i ostatniego z królów, Nabuchodonozora i Belszassara. Nabuchodonozor reprezentuje tych w Babilonie, którzy zostaną zbawieni, a Belszassar — tych w Babilonie, którzy zginą.

In the last days there are two Sunday laws that are the subject of Bible prophecy. The first is the soon-coming Sunday law in the United States, and the second is the Sunday law that is forced upon the entire world. Those two Sunday laws were typified by the Sunday law of pagan Rome, when in the year 321, Constantine enforced the first Sunday law, followed by the Sunday law of Papal Rome in 538. Pagan Rome is one of several prophetic types that prefigure the United States, and the Sunday law of 321, typifies the soon-coming Sunday law in the United States. The papal Sunday law of 538 typifies the Sunday law that is enforced upon the entire world. The flawed view that the United States is typified by the robbers in Daniel eleven tries to employ the soon-coming Sunday law in the United States as evidence to claim that the Sunday law in the United States proves that the United States is modern Rome, and disregards that there is another Sunday law that is forced upon every nation of the world by the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

W czasach ostatecznych istnieją dwie ustawy niedzielne stanowiące przedmiot proroctwa biblijnego. Pierwszą jest wkrótce nadchodząca ustawa niedzielna w Stanach Zjednoczonych, a drugą ustawa niedzielna narzucona całemu światu. Te dwie ustawy niedzielne zostały zobrazowane typologicznie przez ustawę niedzielną pogańskiego Rzymu, kiedy to w roku 321 Konstantyn wprowadził pierwszą ustawę niedzielną, a następnie przez ustawę niedzielną Rzymu papieskiego w roku 538. Pogański Rzym jest jednym z kilku proroczych typów zapowiadających Stany Zjednoczone, a ustawa niedzielna z roku 321 stanowi typ wkrótce nadchodzącej ustawy niedzielnej w Stanach Zjednoczonych. Papieska ustawa niedzielna z roku 538 stanowi typ ustawy niedzielnej narzuconej całemu światu. Błędne stanowisko, że Stany Zjednoczone są przedstawione typologicznie przez rabusiów w jedenastym rozdziale Księgi Daniela, próbuje wykorzystać wkrótce nadchodzącą ustawę niedzielną w Stanach Zjednoczonych jako dowód, aby twierdzić, że ustawa niedzielna w Stanach Zjednoczonych dowodzi, iż Stany Zjednoczone są współczesnym Rzymem, i pomija fakt, że istnieje jeszcze inna ustawa niedzielna, narzucona każdemu narodowi świata przez potrójne przymierze smoka, bestii i fałszywego proroka.

If a Sunday law in the United States identifies the United States as Modern Rome, then what does the worldwide Sunday law identify? The three Rome’s identify that Modern Rome, which is threefold, will enforce two distinct Sunday laws. The first is in the United States and was typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the second is the entire world, as typified by the papal Sunday law of 538. To employ the Sunday law in the United States in the context of a triple application of prophecy to claim that the Sunday law proves who is Modern Rome, is to disregard the prophetic characteristics established by pagan and papal Rome. There are two distinct Sunday laws in the last days, and neither is a proof to identify the robbers of the people are the United States. When the testimony of pagan and papal Rome is misrepresented to uphold a private interpretation, as is currently being done, it demonstrates that those seeking to uphold their private interpretation do not understand type and antitype.

Jeśli prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych wskazuje, że Stany Zjednoczone są Współczesnym Rzymem, to co wskazuje ogólnoświatowe prawo niedzielne? Trzy Rzymy wskazują, że Współczesny Rzym, który jest potrójny, będzie egzekwować dwa odrębne prawa niedzielne. Pierwsze dotyczy Stanów Zjednoczonych i zostało zobrazowane przez niedzielne prawo Konstantyna z 321 r., a drugie obejmuje cały świat, co zostało zobrazowane przez papieskie prawo niedzielne z 538 r. Wykorzystywanie prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych w kontekście potrójnego zastosowania proroctwa, aby twierdzić, że prawo niedzielne dowodzi, kto jest Współczesnym Rzymem, oznacza lekceważenie proroczych cech ustalonych przez Rzym pogański i papieski. W czasach ostatecznych są dwa odrębne prawa niedzielne i żadne z nich nie stanowi dowodu na to, że grabieżcami ludu są Stany Zjednoczone. Gdy świadectwo Rzymu pogańskiego i papieskiego jest przeinaczane, by podtrzymać prywatną interpretację, jak dzieje się to obecnie, dowodzi to, że ci, którzy starają się podtrzymać swoją prywatną interpretację, nie rozumieją typu i antytypu.

Pagan Rome is a type of the United States, and papal Rome typifies modern Rome. Along with this misapplication of a triple application of prophecy, and the claim that what is being taught is set in the context of “type and antitype,” is the other failure of defining the “abomination of desolation” as it is represented within the context of a triple application of prophecy.

Pogański Rzym jest typem Stanów Zjednoczonych, a papieski Rzym jest typem współczesnego Rzymu. Wraz z tym błędnym użyciem koncepcji potrójnego zastosowania proroctwa oraz twierdzeniem, że to, czego się naucza, jest ujęte w kategoriach „typu i antytypu”, pojawia się kolejny błąd: definiowanie „ohydy spustoszenia” tak, jak jest ona przedstawiana w kontekście potrójnego zastosowania proroctwa.

From the year 66 to the year 70 AD, two Roman generals attacked Jerusalem. Both generals, Cestius and Titus began with a siege, but only one withdrew from the siege for a brief period of time, which providentially allowed the Christians to flee. It was the first siege under Cestius that the Christians recognized the warning to flee. When Titus arrived to carry on the warfare against Jerusalem in the year 70 AD, he began with a siege and did not cease until Jerusalem and the temple were destroyed. The warning of Jesus contains two steps. First is the sign to flee, and thereafter the persecution. In the fulfillment of the warning in the fifth and sixth centuries the Christians separated from the corrupt Roman church before 538, and then the persecution began.

W latach 66–70 n.e. dwóch rzymskich dowódców zaatakowało Jerozolimę. Obaj, Cestius i Tytus, zaczęli od oblężenia, lecz tylko jeden na krótko odstąpił od oblężenia, co w sposób opatrznościowy umożliwiło chrześcijanom ucieczkę. To podczas pierwszego oblężenia pod wodzą Cestiusa chrześcijanie rozpoznali ostrzeżenie, by uciekać. Gdy w roku 70 n.e. przybył Tytus, aby kontynuować działania wojenne przeciw Jerozolimie, rozpoczął od oblężenia i nie zaprzestał, dopóki Jerozolima i świątynia nie zostały zniszczone. Ostrzeżenie Jezusa obejmuje dwa etapy: najpierw znak do ucieczki, a następnie prześladowanie. W wypełnieniu tego ostrzeżenia w V i VI wieku chrześcijanie odłączyli się od zepsutego Kościoła rzymskiego przed rokiem 538, a potem rozpoczęły się prześladowania.

Paul is very clear that all the recorded history of ancient Israel was written for those living in the last days, and that all those histories were types, although the Greek word “typos,” meaning types is translated as ensamples in his classic presentation of this truth.

Paweł bardzo wyraźnie stwierdza, że cała spisana historia starożytnego Izraela została napisana dla żyjących w dniach ostatecznych i że wszystkie te dzieje były typami, chociaż greckie słowo „typos”, oznaczające „typy”, zostało przetłumaczone jako „ensamples” w jego klasycznym przedstawieniu tej prawdy.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> A to wszystko przydarzyło się im dla przykładu i zostało spisane ku naszej przestrodze, na których przyszły końce świata. 1 List do Koryntian 10:11.

The histories in chapter ten which Paul uses to set the context for this truth was not a history of ancient Israel acting righteously.

Historie z rozdziału dziesiątego, których Paweł używa, by osadzić tę prawdę w kontekście, nie były opowieściami o starożytnym Izraelu postępującym sprawiedliwie.

> But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. 1 Corinthians 10:5–9.

> Lecz w wielu z nich Bóg nie miał upodobania, gdyż zostali wytraceni na pustyni. A te rzeczy stały się dla nas przykładem, abyśmy nie pożądali złych rzeczy, jak i oni pożądali. Ani nie bądźcie bałwochwalcami, jak niektórzy z nich; jak jest napisane: Lud usiadł, aby jeść i pić, i wstał, aby się bawić. Ani nie dopuszczajmy się nierządu, jak niektórzy z nich się dopuścili, i jednego dnia zginęło dwadzieścia trzy tysiące. Ani nie wystawiajmy Chrystusa na próbę, jak i niektórzy z nich wystawiali, i zginęli od węży. 1 List do Koryntian 10:5-9.

Sacred history is a record of both the righteousness and unrighteousness of God’s people, but in either record the history is still a type for God’s people living in the last days. The history of the rebellion in Minneapolis in 1888, is a record of unrighteousness, in spite of what Adventist historians’ claim. The rebellion was so profound that Ellen White determined to leave the meeting, and only stayed because an angel told her it was her responsibility to stay and record the rebellion that was a parallel to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses. At that meeting the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended, but the message He brought was rejected.

Święta historia jest zapisem zarówno sprawiedliwości, jak i niesprawiedliwości ludu Bożego, ale w każdym z tych zapisów historia pozostaje typem dla ludu Bożego żyjącego w czasach ostatecznych. Historia buntu w Minneapolis w 1888 roku jest zapisem niesprawiedliwości, wbrew temu, co twierdzą adwentystyczni historycy. Bunt był tak głęboki, że Ellen White postanowiła opuścić zgromadzenie i pozostała tylko dlatego, że anioł powiedział jej, iż jej obowiązkiem jest zostać i udokumentować bunt, który był paralelą do buntu Koracha, Datana i Abirama w historii Mojżesza. Na tym zgromadzeniu zstąpił potężny anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy, lecz przesłanie, które przyniósł, zostało odrzucone.

That history typified September 11, 2001, when the great buildings of New York city were brought down. That history included the first Sunday law bill that was to be introduced by Senator Blair. His efforts to enforce Sunday as a National Day of Worship failed, but it was part of a sacred history that typified the last days. Senator Blair’s bill was the warning to flee the cities. Before 1888 when Sister White spoke of the necessity of living out of the cities, she spoke in the future tense. She pointed to a time in the near future when God’s people must move to the country. After 1888, all of Sister White’s references to the necessity of country living placed her counsel in the context that the time to be in the country had already arrived. The Blair bill in 1888, was the sign of Sunday enforcement, as Luke put it, in a place where it ought not be. Sunday enforcement was not to be brought into the Congress of the United States, for it was a denial of a primary principle of the Constitution.

Ta historia symbolicznie zapowiadała 11 września 2001 roku, kiedy wielkie budowle Nowego Jorku zostały zburzone. Ta historia obejmowała pierwszy projekt ustawy niedzielnej, który miał zostać wniesiony przez senatora Blaira. Jego wysiłki, by narzucić niedzielę jako Narodowy Dzień Kultu, zakończyły się niepowodzeniem, ale było to częścią świętej historii, która zapowiadała dni ostateczne. Projekt ustawy senatora Blaira był ostrzeżeniem, by uciekać z miast. Przed rokiem 1888, gdy Siostra White mówiła o konieczności życia poza miastami, mówiła w czasie przyszłym. Wskazywała na czas w niedalekiej przyszłości, kiedy lud Boży będzie musiał przenieść się na wieś. Po 1888 roku wszystkie odniesienia Siostry White do konieczności życia na wsi wskazywały, że czas, by zamieszkać na wsi, już nadszedł. Ustawa Blaira z 1888 roku była znakiem wprowadzania przymusu niedzielnego, jak ujął to Łukasz, w miejscu, gdzie być nie powinna. Przymus święcenia niedzieli nie powinien był zostać wprowadzony do Kongresu Stanów Zjednoczonych, gdyż zaprzeczał podstawowej zasadzie Konstytucji.

The history of 1888 was recorded in order to typify the prophetic history that began on September 11, 2001. The Blair Bill in 1888 typified the Patriot Act of 2001. It was the warning that preceded the actual enforcement of the mark of the beast. No one who is following Christ should be living in a city after September 11, 2001. It was the prophetic siege that directed God’s people to flee. And just as there are two Sunday laws that are the subject of the prophetic model of the last days, as represented by the Sunday laws of pagan and papal Rome, both Sunday laws are preceded by the warning to flee.

Historia roku 1888 została zapisana, aby zobrazować proroczą historię, która rozpoczęła się 11 września 2001 roku. Projekt ustawy Blaira z 1888 roku był typem ustawy Patriot Act z 2001 roku. Było to ostrzeżenie, które poprzedziło faktyczne egzekwowanie znamienia bestii. Nikt, kto idzie za Chrystusem, nie powinien mieszkać w mieście po 11 września 2001 roku. Było to prorocze oblężenie, które skierowało lud Boży do ucieczki. I tak jak istnieją dwie ustawy niedzielne, które są elementem proroczego modelu dni ostatecznych, jak to ukazują ustawy niedzielne pogańskiego i papieskiego Rzymu, obie ustawy niedzielne poprzedza ostrzeżenie, by uciekać.

For those who profess to be Seventh-day Adventists, they were to prophetically recognize the Patriot Act as a sign to flee the cities for the country in advance of the soon-coming Sunday law. That very same Sunday law was the sign for God’s other flock who are still in Babylon to flee out of Babylon in advance of the Sunday enforcement that is to be brought upon every nation.

Ci, którzy przyznają się do bycia Adwentystami Dnia Siódmego, mieli w proroczy sposób rozpoznać ustawę Patriot Act jako znak, aby uciec z miast na wieś przed nadchodzącym wkrótce prawem niedzielnym. To samo prawo niedzielne było znakiem dla innej Bożej trzody, która wciąż jest w Babilonie, aby uciec z Babilonu, zanim zostanie narzucony wszystkim narodom niedzielny przymus.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> „Gdy Ameryka, kraj wolności religijnej, zjednoczy się z papiestwem w gwałceniu sumień i zmuszaniu ludzi do święcenia fałszywego sabatu, mieszkańcy każdego kraju na świecie zostaną skłonieni do naśladowania jej przykładu.” Świadectwa, tom 6, 18.

Just as the triple application of the three Elijah’s establishes that there are two classes of God’s people in the last days, the triple application of Rome identifies that there are two distinct Sunday laws. Those who wish to claim that the United States is the robbers of thy people, and therefore the prophetic role of the United States establishes the vision suggest that the soon-coming Sunday law in the United States is the abomination of desolation that Christ identified as a warning for His people to flee from the coming persecution. They fail to identify the distinction between the siege, which is the warning sign to flee, and the second siege that represents when the actual enforcement of a Sunday law begins the persecution of the last days. They fail to address the distinction established upon two witnesses that there is to be two distinct Sunday laws that fulfill prophecy in the last days. In doing so they argue the soon-coming Sunday law in the United States is the warning represented as the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, and it is, but not as they define it.

Tak jak potrójne zastosowanie trzech Eliaszy wykazuje, że w czasach ostatecznych istnieją dwie klasy ludu Bożego, tak potrójne zastosowanie Rzymu wskazuje, że istnieją dwa odrębne prawa niedzielne. Ci, którzy chcą twierdzić, że Stany Zjednoczone są „rozbójnikami twojego ludu”, a zatem prorocza rola Stanów Zjednoczonych „utwierdza widzenie”, sugerują, że wkrótce nadchodzące prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych jest obrzydliwością spustoszenia, którą Chrystus wskazał jako ostrzeżenie dla Jego ludu, by uciekł przed nadchodzącymi prześladowaniami. Nie potrafią oni dostrzec różnicy między oblężeniem, które jest znakiem ostrzegawczym do ucieczki, a drugim oblężeniem, które oznacza moment, gdy faktyczne egzekwowanie prawa niedzielnego rozpoczyna prześladowania czasów ostatecznych. Nie odnoszą się do rozróżnienia ustanowionego na podstawie dwóch świadków, że mają być dwa odrębne prawa niedzielne, które wypełnią proroctwo w czasach ostatecznych. W ten sposób twierdzą, że wkrótce nadchodzące prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych jest ostrzeżeniem przedstawionym jako obrzydliwość spustoszenia, o której mówił prorok Daniel, i tak jest, ale nie tak, jak je definiują.

The Sunday law in the United States is the warning for God’s other flock that is still in Babylon to flee from her communion. It is therefore a warning of the coming Sunday law that is enforced upon all the nations.

Prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych jest ostrzeżeniem dla innych Bożych owiec, które wciąż są w Babilonie, aby uciekły z jej wspólnoty. Dlatego jest to ostrzeżenie przed nadchodzącym prawem niedzielnym, które zostanie narzucone wszystkim narodom.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> „Inne narody pójdą za przykładem Stanów Zjednoczonych. Choć to one wiodą prym, jednak ten sam kryzys dotknie nasz lud we wszystkich częściach świata.” Świadectwa, tom 6, 395.

Their claim is that the Sunday law in the United States is identifying the United States as the symbol which establishes the prophetic vision, but in the context of the warning to flee given by Christ, that Sunday law represents a world-wide warning to the eleventh-hour workers to flee from Babylon.

Ich twierdzenie jest takie, że prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych identyfikuje Stany Zjednoczone jako symbol ustanawiający wizję proroczą, ale w kontekście ostrzeżenia danego przez Chrystusa, aby uciekać, to prawo niedzielne stanowi ogólnoświatowe ostrzeżenie dla robotników jedenastej godziny, aby uciekali z Babilonu.

When Sister White addresses the warning to flee, she addresses the Sunday law issue that overtakes the whole world. That movement begins at the Sunday law in the United States. She identifies that the Sunday law in the United States is the warning of the coming persecution.

Gdy Siostra White mówi o ostrzeżeniu, by uciekać, odnosi się do kwestii ustawy niedzielnej, która ogarnie cały świat. Ten ruch zaczyna się od ustawy niedzielnej w Stanach Zjednoczonych. Wskazuje, że ustawa niedzielna w Stanach Zjednoczonych jest ostrzeżeniem przed nadchodzącymi prześladowaniami.

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> Na mocy dekretu narzucającego instytucję papiestwa, wbrew prawu Bożemu, nasz naród w pełni odetnie się od sprawiedliwości. Gdy protestantyzm wyciągnie rękę ponad przepaść, by uchwycić dłoń władzy rzymskiej, gdy sięgnie ponad otchłań, by uścisnąć dłoń ze spirytyzmem, gdy pod wpływem tego potrójnego sojuszu nasz kraj odrzuci wszelkie zasady swojej konstytucji jako rządu protestanckiego i republikańskiego i stworzy warunki do szerzenia papieskich kłamstw i zwiedzeń, wtedy będziemy wiedzieć, że nadszedł czas cudownego działania szatana i że koniec jest bliski.

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’” Testimonies, volume 5, 451.

> Tak jak zbliżanie się wojsk rzymskich było dla uczniów znakiem nadciągającego zniszczenia Jerozolimy, tak i to odstępstwo może być dla nas znakiem, że osiągnięto granicę Bożej cierpliwości, że miara nieprawości naszego narodu się dopełniła i że anioł miłosierdzia ma odlecieć, by już nigdy nie powrócić. Wówczas lud Boży zostanie pogrążony w scenach utrapienia i udręki, które prorocy opisali jako czas ucisku Jakuba. Wołania wiernych, prześladowanych, wznoszą się do nieba. I jak krew Abla wołała z ziemi, tak rozlegają się również głosy wołające do Boga z grobów męczenników, z morskich mogił, z górskich jaskiń, z klasztornych krypt: „Jak długo, Panie, Święty i Prawdziwy, nie osądzisz i nie pomścisz naszej krwi na mieszkańcach ziemi?” Świadectwa, tom 5, 451.

Sister White is identifying the Sunday law in the United States, and identifies it as a “sign” that probationary time for the United States is over. But God’s people in the other nations of the world are also to be confronted with the same test. There is a period of time from the Sunday law in the United States until Michael stands up and human probation closes. When it closes, “the angel of mercy takes her flight.”

Siostra White wskazuje na ustawę niedzielną w Stanach Zjednoczonych i określa ją jako „znak”, że czas łaski dla Stanów Zjednoczonych dobiegł końca. Ale lud Boży w innych narodach świata również stanie wobec tej samej próby. Między ustawą niedzielną w Stanach Zjednoczonych a chwilą, gdy Michał powstanie i zamknie się czas łaski dla ludzkości, upływa pewien okres. Gdy się zakończy, „anioł miłosierdzia odchodzi.”

Back to Articles