Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Sixteen

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer szesnaście

Number Sixteen

Numer szesnaście

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2025

Formats

PDF
Word

My apologies for so many words in advance of taking up the primary topic. I wish to place certain prophetic lines in place, that are important pieces of the logic I intend to employ when we directly consider the book of Joel. I have previously mentioned that the Hebrew word that is translated as “cut off” in the book of Joel, finds its roots in the sacrificial method of ratifying a covenant in the days of Abraham.

Z góry przepraszam za tak wiele słów, zanim przejdę do głównego tematu. Chciałbym najpierw zarysować pewne wątki prorockie, które są ważnymi elementami rozumowania, jakie zamierzam zastosować, gdy bezpośrednio zajmiemy się Księgą Joela. Wcześniej wspomniałem, że hebrajskie słowo tłumaczone w Księdze Joela jako „odciąć” wywodzi się z ofiarnego sposobu potwierdzania przymierza w czasach Abrahama.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:5.

> Obudźcie się, pijacy, i płaczcie; i zawodźcie, wszyscy pijący wino, z powodu młodego wina; bo odjęto je od waszych ust. Joela 1:5.

The Hebrew word “cut off” is H3772, and it is a primitive root meaning ‘to cut (off, down or asunder); by implication to destroy or consume; specifically to covenant (that is, make an alliance or bargain, originally by cutting flesh and passing between the pieces).’

Hebrajskie słowo „cut off” to H3772; jest to rdzeń pierwotny oznaczający: ‘ciąć (odcinać, ścinać lub rozdzielać); w domyśle: niszczyć lub pochłaniać; w szczególności: zawierać przymierze (tj. zawrzeć sojusz lub umowę, pierwotnie przez rozcięcie ciała i przejście między częściami)’.

I realize that the Strong’s definition of “cut off,” calls it a “primitive root,” in the grammatical sense. That being said, the cutting associated with the covenant and Abraham, identifies that the light of the covenant is attached to the word, and that light is set forth at its primitive historical root. “Cut” in terms of covenant history; is a prophetic symbol based upon its primitive roots, and it is also grammatically identified as a primitive root.

Rozumiem, że definicja Stronga słowa „cut off” określa je jako „primitive root” w sensie gramatycznym. To powiedziawszy, cięcie związane z przymierzem i Abrahamem wskazuje, że światło przymierza jest związane z tym słowem i że to światło zostaje ukazane u jego pierwotnego historycznego korzenia. „Cięcie” w kategoriach historii przymierza jest proroczym symbolem opartym na jego pierwotnych korzeniach, a także jest gramatycznie określane jako „primitive root”.

The pronouncement in verse five, is not only identifying that they do not have the message of the latter rain, as represented by the “new wine,” but also that they are ‘then and there’ rejected as God’s covenant people, a covenant people who trace their “primitive roots” back to Abraham.

Stwierdzenie w wersecie piątym nie tylko wskazuje, że nie mają przesłania o późnym deszczu, co symbolizuje „nowe wino”, ale również, że zostają „właśnie wtedy i tam” odrzuceni jako Boży lud przymierza, lud przymierza, który swoje „pierwotne korzenie” wywodzi od Abrahama.

The generation that died in the wilderness over forty years, traced their primitive roots back to Abraham, meaning the father of many nations. The generation who entered the Promised Land with Joshua, traced their primitive roots back to Abraham. The Jews who crucified Christ traced their primitive roots back to Abraham. The Protestants who came out of the Dark Ages, and who were then tested and passed by as God’s chosen covenant people in 1844, traced their primitive roots back to Abraham. The Millerite Philadelphian movement that entered into the Most Holy Place on October 22, 1844 traced their primitive roots back to Abraham. The Millerite Laodicean movement that rebuilt Jericho in 1863, traced their primitive roots back to Abraham. The Laodicean Seventh-day Adventist church that is spewed out of the mouth of the Lord at the soon-coming Sunday law traced their primitive roots back to Abraham. All of those generations have, or will fulfill the parable of the vineyard.

Pokolenie, które w ciągu czterdziestu lat wymarło na pustyni, wywodziło swoje pierwotne korzenie od Abrahama, co znaczy „ojciec wielu narodów”. Pokolenie, które weszło do Ziemi Obiecanej z Jozuem, wywodziło swoje pierwotne korzenie od Abrahama. Żydzi, którzy ukrzyżowali Chrystusa, wywodzili swoje pierwotne korzenie od Abrahama. Protestanci, którzy wyszli z Ciemnych Wieków i którzy następnie zostali poddani próbie i pominięci jako Boży wybrany lud przymierza w 1844 roku, wywodzili swoje pierwotne korzenie od Abrahama. Ruch filadelfijski millerytów, który 22 października 1844 roku wszedł do Najświętszego Miejsca, wywodził swoje pierwotne korzenie od Abrahama. Ruch laodycejski millerytów, który w 1863 roku odbudował Jerycho, wywodził swoje pierwotne korzenie od Abrahama. Laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, który zostaje wypluty z ust Pana w momencie rychło nadchodzącej ustawy niedzielnej, wywodził swoje pierwotne korzenie od Abrahama. Wszystkie te pokolenia wypełniły lub wypełnią przypowieść o winnicy.

The drunkards in Joel awake to find they have been rejected as God’s people, and that they do not have the message of the latter rain. The inverse is then true. Those who Joel identifies as wearing “crowns of glory,” then enter into covenant, are sealed and lifted up as an offering. The very first ratified covenant between God and a chosen people began with the same “cutting” that is represented at the final sacrifice of God’s people, which begins at the Sunday law. The cutting is the separation of wheat and tares. The tares are rejected and cast into the fire and the wheat is bundled together as the Pentecostal first fruit wheat offering, that is then lifted up, “as in former years.”

Pijacy z Księgi Joela budzą się, by odkryć, że zostali odrzuceni jako lud Boży i że nie mają poselstwa późnego deszczu. Odwrotność jest więc prawdą. Ci, których Joel określa jako noszących „korony chwały”, wchodzą następnie w przymierze, zostają zapieczętowani i wzniesieni jako ofiara. Pierwsze potwierdzone przymierze między Bogiem a wybranym ludem rozpoczęło się od tego samego „cięcia”, które jest przedstawione w ostatecznej ofierze ludu Bożego; ta zaczyna się wraz z ustawą niedzielną. Cięcie to oddzielenie pszenicy od kąkolu. Kąkol zostaje odrzucony i wrzucony w ogień, a pszenica jest wiązana razem jako pięćdziesiątnicza ofiara z pierwocin pszenicy, która następnie zostaje wzniesiona, „jak w dawnych latach”.

There are four places that are typically pointed out to represent Abraham’s covenant. In Genesis twelve Abraham is ‘called’ and given the promise to make him a great nation. This is not part of the covenant, but it is the calling of a promise. At that point his name is Abram, for one of the symbols of a covenant relationship is a name-change. Abram’s name is changed in the third of the four steps of the covenant.

Są cztery miejsca, które zazwyczaj wskazuje się jako reprezentujące przymierze z Abrahamem. W dwunastym rozdziale Księgi Rodzaju Abraham zostaje „powołany” i otrzymuje obietnicę, że uczyni go wielkim narodem. Nie jest to część przymierza, lecz powołanie związane z obietnicą. W tym momencie nosi imię Abram, gdyż jednym z symboli relacji przymierza jest zmiana imienia. Imię Abrama zostaje zmienione w trzecim z czterech etapów przymierza.

> For when God made promise to Abraham, because he could swear by no greater, he sware by himself, Saying, Surely blessing I will bless thee, and multiplying I will multiply thee. And so, after he had patiently endured, he obtained the promise. For men verily swear by the greater: and an oath for confirmation is to them an end of all strife. Wherein God, willing more abundantly to shew unto the heirs of promise the immutability of his counsel, confirmed it by an oath: That by two immutable things, in which it was impossible for God to lie, we might have a strong consolation, who have fled for refuge to lay hold upon the hope set before us: Which hope we have as an anchor of the soul, both sure and stedfast, and which entereth into that within the veil; Whither the forerunner is for us entered, even Jesus, made an high priest for ever after the order of Melchisedec. Hebrews 6:13–20.

> Gdy bowiem Bóg dał Abrahamowi obietnicę, ponieważ nie mógł przysiąc na nikogo większego, przysiągł na siebie samego, mówiąc: Zaprawdę, błogosławiąc, będę ci błogosławił, a rozmnażając, rozmnożę cię. I tak, po cierpliwym wytrwaniu, otrzymał obietnicę. Ludzie bowiem przysięgają na kogoś większego, a przysięga dla potwierdzenia jest dla nich końcem wszelkiego sporu. Dlatego Bóg, chcąc obficiej okazać dziedzicom obietnicy niezmienność swojego postanowienia, potwierdził je przysięgą, abyśmy przez dwie niezmienne rzeczy, w których jest niemożliwe, by Bóg skłamał, mieli mocną pociechę, my, którzy uciekliśmy, by znaleźć schronienie i uchwycić się nadziei postawionej przed nami. Tę nadzieję mamy jako kotwicę duszy, pewną i mocną, wchodzącą do wnętrza poza zasłonę, dokąd jako poprzednik wszedł za nas Jezus, stawszy się arcykapłanem na wieki według porządku Melchizedeka. List do Hebrajczyków 6:13–20.

The calling was God’s promise to Abram, and He provided a second witness with the “oath” that followed. The “oath” that followed was threefold. After the calling of a promise, which was the first step, the second, third and fourth steps are the actual threefold covenant, by God, with a chosen people. In Genesis fifteen God formally “cuts” (establishes) the covenant through a dramatic ritual where God alone passes between divided animals, unconditionally promising land to Abraham’s descendants. The Promised Land was represented as a land between two rivers; the river of Egypt and the river Euphrates. The first step of the threefold covenant includes a direct reference of the prophetic symbolism of two rivers, and all that is attached to that symbol. When inspiration points to the Ulai and Hiddekel rivers as events that are now in the process of fulfillment, those two rivers were typified in Abram’s prophecy. The setting is between Abram’s two rivers, which when brought together with Daniel’s two rivers makes four rivers, for the voice of Christ is the voice of many waters.

Powołanie było Bożą obietnicą daną Abramowi, a Bóg zapewnił drugie świadectwo przez następującą po nim „przysięgę”. Owa „przysięga” była potrójna. Po powołaniu związanym z obietnicą, które stanowiło pierwszy krok, drugi, trzeci i czwarty krok tworzą właściwe potrójne przymierze, zawarte przez Boga z wybranym ludem. W piętnastym rozdziale Księgi Rodzaju Bóg formalnie „zawiera” (ustanawia) przymierze poprzez dramatyczny rytuał, w którym sam Bóg przechodzi między rozciętymi zwierzętami, bezwarunkowo obiecując ziemię potomkom Abrahama. Ziemia Obiecana była przedstawiona jako kraina między dwiema rzekami: rzeką Egiptu i Eufratem. Pierwszy krok potrójnego przymierza zawiera bezpośrednie odniesienie do proroczej symboliki dwóch rzek i wszystkiego, co się z tym symbolem wiąże. Gdy natchnienie wskazuje na rzeki Ulai i Hiddekel jako na wydarzenia, które są obecnie w trakcie wypełniania, te dwie rzeki były zapowiedziane typologicznie w proroctwie Abrama. Sceneria rozciąga się między dwiema rzekami Abrama, które zestawione z dwiema rzekami Daniela dają cztery rzeki, ponieważ głos Chrystusa jest głosem wielu wód.

> In the same day the Lord made a covenant with Abram, saying, Unto thy seed have I given this land, from the river of Egypt unto the great river, the river Euphrates: The Kenites, and the Kenizzites, and the Kadmonites, And the Hittites, and the Perizzites, and the Rephaims, And the Amorites, and the Canaanites, and the Girgashites, and the Jebusites. Genesis 15:18–21.

> W tym samym dniu Pan zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: Twemu potomstwu dałem tę ziemię, od rzeki Egipskiej aż do wielkiej rzeki, Eufratu: Kenitów, Kenizytów, Kadmonitów, Chetytów, Peryzytów, Refaitów, Amorytów, Kananejczyków, Girgaszytów i Jebusytów. Księga Rodzaju 15:18–21.

The land promised to Abram was the entire world which is represented by ten kings in the last days, whereas in the first days of the covenant it was listed as ten tribes, not kings. The one hundred and forty-four thousand will be in conflict with the entire world. The world will then be involved with the testing process of Sunday worship enforcement by a one-world government under the direction of the scarlet-colored whore of Revelation seventeen, who reigns over the ten kings of the earth. With Abram the church and state symbol of the image of the beast is represented by the river of Egypt, a symbol of statecraft and the river of Babylon, a symbol of churchcraft.

Ziemia obiecana Abramowi była całym światem, który w dniach ostatecznych jest symbolizowany przez dziesięciu królów, natomiast w pierwszych dniach przymierza wymieniano dziesięć plemion, a nie królów. Sto czterdzieści cztery tysiące będą w konflikcie z całym światem. Świat będzie wówczas zaangażowany w proces próby polegający na wymuszaniu niedzielnego kultu przez rząd światowy, pod kierownictwem szkarłatnej nierządnicy z siedemnastego rozdziału Apokalipsy, która panuje nad dziesięcioma królami ziemi. U Abrama kościelno-państwowy symbol obrazu bestii jest przedstawiony przez rzekę Egiptu, symbol władzy świeckiej, oraz rzekę Babilonu, symbol władzy kościelnej.

> After these things the word of the Lord came unto Abram in a vision, saying,

> Po tych wydarzeniach słowo Pana przyszło do Abrama w widzeniu, mówiąc:

> Fear not, Abram: I am thy shield, and thy exceeding great reward.

> Nie bój się, Abramie: jam twoją tarczą i twoją nader wielką nagrodą.

> And Abram said, Lord God, what wilt thou give me, seeing I go childless, and the steward of my house is this Eliezer of Damascus? And Abram said, Behold, to me thou hast given no seed: and, lo, one born in my house is mine heir. And, behold, the word of the Lord came unto him, saying,

> I rzekł Abram: Panie Boże, cóż mi dasz, skoro jestem bezdzietny, a rządcą domu mego jest ten Eliezer z Damaszku? I rzekł Abram: Oto nie dałeś mi potomstwa, a oto zrodzony w moim domu jest moim dziedzicem. I oto doszło go słowo Pana, mówiące:

> This shall not be thine heir; but he that shall come forth out of thine own bowels shall be thine heir. And he brought him forth abroad, and said, Look now toward heaven, and tell the stars, if thou be able to number them: and he said unto him, So shall thy seed be.

> Ten nie będzie twoim dziedzicem; lecz ten, który wyjdzie z twojego wnętrza, będzie twoim dziedzicem. A on wyprowadził go na zewnątrz i rzekł: Spójrz teraz ku niebu i policz gwiazdy, jeśli zdołasz je policzyć; i rzekł mu: Takie będzie twoje potomstwo.

> And he believed in the Lord; and he counted it to him for righteousness. And he said unto him,

> I uwierzył Panu; i poczytał mu to za sprawiedliwość. I rzekł do niego,

> I am the Lord that brought thee out of Ur of the Chaldees, to give thee this land to inherit it.

> Jam jest Pan, który cię wyprowadził z Ur Chaldejczyków, aby dać ci tę ziemię na dziedzictwo.

> And he said, Lord God, whereby shall I know that I shall inherit it? And he said unto him,

> I rzekł: Panie Boże, po czym poznam, że ją odziedziczę? I rzekł do niego,

> Take me an heifer of three years old, and a she goat of three years old, and a ram of three years old, and a turtledove, and a young pigeon.

> Weź dla mnie trzyletnią jałowicę, trzyletnią kozę, trzyletniego barana, synogarlicę i młodego gołębia.

> And he took unto him all these, and divided them in the midst, and laid each piece one against another: but the birds divided he not. And when the fowls came down upon the carcases, Abram drove them away. And when the sun was going down, a deep sleep fell upon Abram; and, lo, an horror of great darkness fell upon him. And he said unto Abram,

> Wziął więc to wszystko i rozciął je na połowy, i ułożył każdą część naprzeciw drugiej; ptaków jednak nie rozcinał. A gdy ptactwo zlatywało na padlinę, Abram je odpędzał. A gdy słońce chyliło się ku zachodowi, głęboki sen spadł na Abrama; i oto ogarnęło go przerażenie i wielka ciemność. I rzekł do Abrama,

> Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance.

> Wiedz na pewno, że twoje potomstwo będzie przybyszem w ziemi cudzej i będzie im służyć, a oni będą je uciskać przez czterysta lat. Lecz i ten naród, któremu będą służyć, osądzę; a potem wyjdą stamtąd z wielkim dobytkiem.

> And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age.

> A ty pójdziesz do ojców swoich w pokoju; będziesz pogrzebany w dobrej starości.

> But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.

> Lecz w czwartym pokoleniu powrócą tu, bo nieprawość Amorytów nie jest jeszcze pełna.

> And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold a smoking furnace, and a burning lamp that passed between those pieces. Genesis 15:1–17.

> I stało się, że gdy słońce zaszło i zapadł mrok, oto piec dymiący i płonąca pochodnia, które przeszły między tymi częściami. Księga Rodzaju 15:1-17.

The One who would guide Moses and the children of Israel as a pillar of fire by night and a cloud by day passed between those “cut” pieces as a smoking furnace and burning lamp.

Ten, który miał prowadzić Mojżesza i synów Izraela jako słup ognia nocą i obłok za dnia, przeszedł pomiędzy tamtymi „rozciętymi” częściami jako dymiący piec i płonąca lampa.

> And the Lord went before them by day in a pillar of a cloud, to lead them the way; and by night in a pillar of fire, to give them light; to go by day and night: He took not away the pillar of the cloud by day, nor the pillar of fire by night, from before the people. Exodus 13:21, 22.

> A Pan szedł przed nimi za dnia w słupie obłoku, aby wskazywać im drogę, a nocą w słupie ognia, aby im świecić, by mogli iść dniem i nocą. Nie usuwał sprzed ludu słupa obłoku za dnia ani słupa ognia w nocy. Księga Wyjścia 13:21–22.

The burning lamp and smoking furnace typified the pillar of cloud or fire and represents an prophetic element of the first step, of the three steps involved with God establishing the covenant with Abram. The chapter begins with the words, “Fear not,” for the message of the first angel is fear God, and those who like Abram fear God, will not need to fear God. There are two types of fear, because there are two classes of people.

Ognista pochodnia i dymiący piec były typem słupa obłoku lub ognia i stanowią proroczy element pierwszego z trzech kroków związanych z ustanowieniem przez Boga przymierza z Abramem. Rozdział zaczyna się słowami „Nie bój się”, gdyż przesłanie pierwszego anioła brzmi: „Bójcie się Boga”, a ci, którzy jak Abram boją się Boga, nie będą musieli bać się Boga. Istnieją dwa rodzaje bojaźni, ponieważ istnieją dwie klasy ludzi.

Further into the covenant passage Abram believes God and it was counted unto him as righteousness. The three angels parallel the work of the Holy Spirit as set forth by John who teaches the Holy Spirit convicts of three things; sin, righteousness and judgment. Those characteristics align with the three angels, so after the fear of God is set forth in the covenant passage, then the second step of righteousness is identified, only to be followed by the pronouncement of judgment, which is the third work of the Holy Spirit, and the message of the third angel. The first step of the covenant typified the first angel’s message, which is always a fractal of all three messages. The three steps of the covenant process, represent the three angels of Revelation fourteen.

W dalszej części perykopy o przymierzu Abram uwierzył Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Trzej aniołowie są paralelą dzieła Ducha Świętego, przedstawionego przez Jana, który uczy, że Duch Święty przekonuje o trzech rzeczach: o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. Te cechy odpowiadają trzem aniołom, więc po tym, jak w perykopie o przymierzu zostaje ukazana bojaźń Boża, następnie wskazany jest drugi krok — sprawiedliwość — po czym następuje ogłoszenie sądu, które jest trzecim dziełem Ducha Świętego i przesłaniem trzeciego anioła. Pierwszy etap przymierza był typem przesłania pierwszego anioła, które zawsze jest fraktalem wszystkich trzech przesłań. Trzy etapy procesu przymierza przedstawiają trzech aniołów z czternastego rozdziału Apokalipsy.

After Abram is counted as righteous marking the second angel, he prepares an offering, for the offering is prepared just before the third step of judgment. That offering represents the offering of the Levites of Malachi three that is lifted up as an ensign. Just as the three periods of forty years in the life of Moses represents the three angels’ messages, the first forty years of Moses has all three steps of the three angels’ message.

Po tym jak Abram zostaje poczytany za sprawiedliwego, co wyznacza drugiego anioła, przygotowuje ofiarę, gdyż ofiara jest przygotowywana tuż przed trzecim etapem sądu. Ta ofiara przedstawia ofiarę Lewitów z trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza, która jest wzniesiona jako chorągiew. Podobnie jak trzy okresy po czterdzieści lat w życiu Mojżesza przedstawiają trzy poselstwa anielskie, pierwsze czterdzieści lat Mojżesza obejmuje wszystkie trzy etapy poselstwa trzech aniołów.

Where Moses’ testimony begins is with his parents fearing God, (the first step), followed by a visual test. The second step includes a visual test, as was the case in Daniel chapter one, when Daniel first fears God and refused to eat the Babylonian diet, and then is tested based upon his physical appearance. Then for Daniel it was the third test three years later by king Nebuchadnezzar, a symbol of the king of the north and the Sunday law, which is the third angels’ message.

Świadectwo Mojżesza zaczyna się od tego, że jego rodzice bali się Boga (to pierwszy krok), po czym następuje próba wzrokowa. Drugi krok obejmuje próbę wzrokową, jak w pierwszym rozdziale Księgi Daniela, kiedy Daniel najpierw bał się Boga i odmówił spożywania babilońskich potraw, a następnie został poddany próbie na podstawie swego wyglądu fizycznego. Następnie dla Daniela trzecią próbą, trzy lata później, była próba przeprowadzona przez króla Nabuchodonozora, symbol króla północy i prawa niedzielnego, które jest trzecim poselstwem anielskim.

Moses’ parents fear God, put him into an ark in the water and Pharaoh’s daughter was led to see the situation, and then passed judgment in favor of saving the child. The beginning of Moses life was an illustration of the covenant that God made with mankind, and then through Moses, God also made a covenant with a chosen nation selected from mankind. Noah’s covenant with mankind represents the great multitude and Moses covenant with a chosen people is the one-hundred and forty-four thousand. The offering that Abram was to make to ratify the covenant bore the emblem of the covenant of Noah, just as did Moses who fulfilled Abram’s prophecy centuries later.

Rodzice Mojżesza bali się Boga, włożyli go do koszyka i puścili na wodę, a córka faraona została przyprowadzona, by zobaczyć, co się dzieje, po czym postanowiła ocalić dziecko. Początek życia Mojżesza był ilustracją przymierza, które Bóg zawarł z ludzkością, a następnie przez Mojżesza Bóg zawarł też przymierze z wybranym narodem spośród ludzkości. Przymierze Noego z ludzkością reprezentuje wielką rzeszę, a przymierze Mojżesza z narodem wybranym to sto czterdzieści cztery tysiące. Ofiara, którą Abram miał złożyć, by przypieczętować przymierze, nosiła znak przymierza Noego, podobnie było z Mojżeszem, który wieki później wypełnił proroctwo Abrama.

The offering consisted of five various animals; a three-year-old heifer, a three-year-old she goat, a three-year-old ram, a turtledove and a young pigeon. The birds were left whole, and the heifer, ram and she goat were “cut” in halves. The offering typifies the lifting up of an ensign in the last days as a visual test for mankind. The visual sign for Pharaoh’s daughter was the baby Moses in the ark. The ark is symbolized by the eight souls on the ark. The number “eight” is established as one of the prophetic characteristics of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. When you consider the five animal offerings and divide three in half, then your offering is made up of eight pieces, as typified by Noah, and then confirmed in Abram’s offering.

Ofiara składała się z pięciu różnych zwierząt: trzyletniej jałówki, trzyletniej kozy, trzyletniego barana, turkawki i młodego gołębia. Ptaki pozostawiono w całości, a jałówkę, barana i kozę "rozcięto" na połowy. Ta ofiara symbolizuje wzniesienie sztandaru w dniach ostatecznych jako wizualną próbę dla ludzkości. Wizualnym znakiem dla córki faraona było niemowlę Mojżesz w arce. Arkę symbolizuje osiem dusz na arce. Liczba "osiem" jest ustanowiona jako jedna z proroczych cech sztandaru stu czterdziestu czterech tysięcy. Kiedy rozważysz pięć zwierzęcych ofiar i podzielisz trzy na pół, wtedy twoja ofiara składa się z ośmiu części, co obrazuje przykład Noego, a następnie zostaje potwierdzone w ofierze Abrama.

Those five animals, when divided as directed by God, represent the number “eight,” and in so doing, they represent those souls at the end of the world that were typified by the “eight” souls upon the ark. The sign of circumcision, which is the second step in Abram’s threefold covenant was to be carried out on the “eighth” day after birth, and the rite was replaced by baptism, which typifies the resurrection of Christ which took place on the “eighth” day. The number “eight” is an established characteristic of the covenants of both Noah and Moses, and they typify the one hundred and forty-four thousand who will be lifted up as an ensign offering, and who are the “eighth” that is of the seven.

Owe pięć zwierząt, gdy zostanie rozdzielone zgodnie z poleceniem Boga, reprezentuje liczbę "osiem", i czyniąc to, przedstawia te dusze u kresu świata, które były symbolizowane przez "osiem" dusz na arce. Znak obrzezania, który jest drugim etapem potrójnego przymierza Abrama, miał być dokonany "ósmego" dnia po narodzinach, a obrzęd ten został zastąpiony chrztem, który symbolizuje zmartwychwstanie Chrystusa, które miało miejsce "ósmego" dnia. Liczba "osiem" stanowi utrwaloną cechę przymierzy zarówno Noego, jak i Mojżesza, i one symbolizują sto czterdzieści cztery tysiące, którzy zostaną wywyższeni jako ofiarny znak i którzy są "ósmym", który jest z siedmiu.

Those five animals represent the five wise virgins, who are typified by the “eight” on the ark, will pass from an old world to a new world—without seeing death.

Te pięć zwierząt symbolizuje pięć roztropnych panien, typologicznie przedstawionych przez „ósemkę” na arce, które przejdą ze starego świata do nowego świata, nie zaznając śmierci.

Abram’s offering was a pure offering, for all the animals in the offering were clean animals, and together they represent the primary animals used for whole burnt offerings. The first angel’s message includes the command to worship the Creator, and the primary sacrificial animals of the sanctuary service that was to be instituted when Abram’s prophecy was fulfilled in the time of Moses are set forth as the offerings of worship, while also typifying the first angel’s call to worship the Creator.

Ofiara Abrama była ofiarą czystą, ponieważ wszystkie zwierzęta w tej ofierze były zwierzętami czystymi i razem reprezentują główne zwierzęta używane w ofiarach całopalnych. Poselstwo pierwszego anioła zawiera nakaz oddawania czci Stwórcy, a główne zwierzęta ofiarne służby świątynnej, która miała zostać ustanowiona, gdy proroctwo Abrama wypełniło się za czasów Mojżesza, są przedstawione jako ofiary kultu, jednocześnie typologicznie wskazując na wezwanie pierwszego anioła do oddawania czci Stwórcy.

Verse eighteen explicitly states, “On that day the Lord made a covenant with Abram.” That marks the first of three steps that typify the three angels of Revelation fourteen. The covenant step in Genesis fifteen represents the first angel’s message of Revelation fourteen, which is followed by a second angel, who was typified by the second step of Abram’s covenant found in Genesis seventeen.

Werset osiemnasty wyraźnie stwierdza: „Tego dnia Pan zawarł przymierze z Abramem”. To wyznacza pierwszy z trzech etapów, które stanowią typ trzech aniołów z czternastego rozdziału Księgi Objawienia. Etap przymierza w piętnastym rozdziale Księgi Rodzaju reprezentuje poselstwo pierwszego anioła z czternastego rozdziału Księgi Objawienia, po którym następuje drugi anioł, którego typem był drugi etap przymierza Abrama opisany w siedemnastym rozdziale Księgi Rodzaju.

In step number two, Abram’s name is changed to Abraham. Abram means ‘the father is exalted,’ and Abraham means ‘the father of many nations.’ In the calling of Abram, the promise of becoming a great nation was given, but the promise was not ratified until Abram’s name was changed. Then he became the first father of a chosen covenant people. The next step typified the third angel’s message as Abraham is tested upon sacrificing Isaac, which typified the cross, which typified October 22, 1844, which typifies the Sunday law—which is the third angel’s message. That third covenant step was fulfilled on the twenty-second of October in 1844, and it is set forth in Genesis twenty-two.

W drugim kroku imię Abrama zostaje zmienione na Abraham. Abram znaczy „ojciec jest wywyższony”, a Abraham znaczy „ojciec wielu narodów”. W powołaniu Abrama została dana obietnica stania się wielkim narodem, lecz obietnica nie została potwierdzona, dopóki imię Abrama nie zostało zmienione. Wtedy stał się pierwszym ojcem wybranego ludu przymierza. Następny krok prefigurował poselstwo trzeciego anioła, gdy Abraham został poddany próbie przez złożenie Izaaka w ofierze, co prefigurowało krzyż, który prefigurował 22 października 1844 roku, który prefiguruje ustawę niedzielną — która jest poselstwem trzeciego anioła. Ten trzeci etap przymierza został wypełniony 22 października 1844 roku i jest przedstawiony w 22. rozdziale Księgi Rodzaju.

In the second step, which is the second angel’s message, where Abram’s name is changed, the rite of circumcision is established as the “sign” of a covenant people and their relation to God. It is in the history of the second angel’s message, that God’s people are sealed. They are lifted up as an ensign at the third angel’s message represented by the Sunday law, but they are sealed in the period just before the Sunday law, which in Millerite history would be, just before the door closed on October 22, 1844.

W drugim etapie, czyli przy drugim poselstwie anielskim, kiedy imię Abrama zostaje zmienione, obrzęd obrzezania zostaje ustanowiony jako "znak" ludu przymierza i ich relacji z Bogiem. To w historii drugiego poselstwa anielskiego lud Boży zostaje zapieczętowany. Zostają wzniesieni jak sztandar przy trzecim poselstwie anielskim, reprezentowanym przez ustawę niedzielną, lecz zostają zapieczętowani w okresie tuż przed ustawą niedzielną, co w historii millerystów byłoby tuż przed zamknięciem drzwi 22 października 1844 roku.

The same is true with the three decrees to come out of Babylon that started the 2300-year prophecy, which ended at the third angel’s arrival on October 22, 1844. The temple was finished during the history of the second decree, after the first, but before the third. The foundations were laid during the first decree and the temple building finished in the history of the second decree. The third decree in 457 BC started the 2300 years, while the decree itself returned national sovereignty to the Jews. At the third waymark a kingdom is set up, as represented by the restoration of national sovereignty at the third decree and the lifting up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law.

To samo dotyczy trzech dekretów, które wyszły z Babilonu i zapoczątkowały proroctwo 2300 lat, które zakończyło się wraz z nadejściem trzeciego anioła 22 października 1844 r. Świątynię ukończono w okresie drugiego dekretu, po pierwszym, lecz przed trzecim. Fundamenty położono w czasie pierwszego dekretu, a budowę świątyni ukończono w okresie drugiego dekretu. Trzeci dekret w 457 r. p.n.e. zapoczątkował okres 2300 lat, a sam dekret przywrócił Żydom suwerenność narodową. Na trzecim kamieniu milowym zostaje ustanowione królestwo, co jest przedstawione przez przywrócenie suwerenności narodowej przy trzecim dekrecie oraz wywyższenie Kościoła triumfującego jako chorągiew przy prawie niedzielnym.

The third decree typified the third angel’s arrival to the marriage on October 22, 1844. The bride makes herself ready, before the marriage, not at the marriage. The sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished just before the Sunday law in the period of time prophetically represented as the image of the beast test. We are informed that the image of the beast test is the test we must pass before probation closes.

Trzeci dekret był typem przybycia trzeciego anioła na zaślubiny 22 października 1844 roku. Oblubienica przygotowuje się przed zaślubinami, a nie w czasie zaślubin. Opieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy zostanie dokonane tuż przed ustawą niedzielną, w okresie proroczo przedstawionym jako próba obrazu bestii. Poinformowano nas, że próba obrazu bestii jest próbą, którą musimy zdać, zanim zamknie się czas łaski.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> Pan jasno mi ukazał, że obraz bestii zostanie utworzony, zanim zamknie się czas łaski; gdyż ma to być wielka próba dla ludu Bożego, przez którą rozstrzygnie się ich wieczny los. Twoje stanowisko jest taką plątaniną sprzeczności, że tylko nieliczni dadzą się zwieść.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> W Objawieniu 13 to zagadnienie jest jasno przedstawione; [Objawienie 13:11-17, cytowane].

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> To jest próba, którą lud Boży musi przejść, zanim zostanie opieczętowany. Wszyscy, którzy dowiedli swej wierności Bogu, zachowując Jego prawo i odmawiając przyjęcia fałszywego sabatu, staną pod sztandarem Pana Boga Jehowy i otrzymają pieczęć Boga żywego. Ci, którzy porzucą prawdę pochodzącą z nieba i przyjmą niedzielny sabat, otrzymają znamię bestii. Manuscript Releases, tom 15, 15.

The door closed on October 22, 1844, typifying the closed door at the Sunday law. Sister White states that the image of the beast test is the test we must pass “before” probation closes, and she also states that the test is where our eternal destiny is decided. Before the Sunday law, the bride makes herself ready, and this requires having the proper wedding garment, a garment that is to be purified by the refining fires of the Messenger of the Covenant. The seal is placed before the wedding, and then the wedding takes place at the Sunday law.

Drzwi zamknęły się 22 października 1844 roku, stanowiąc typ zamknięcia drzwi przy ustawie niedzielnej. Siostra White stwierdza, że próba obrazu bestii jest próbą, którą musimy zdać „zanim” zamknie się czas łaski, a także stwierdza, że to właśnie w tej próbie rozstrzyga się nasz wieczny los. Przed ustawą niedzielną oblubienica przygotowuje się, a to wymaga posiadania właściwej szaty weselnej, szaty, która ma zostać oczyszczona przez oczyszczający ogień Posłańca Przymierza. Pieczęć zostaje przyłożona przed zaślubinami, a następnie zaślubiny mają miejsce przy ustawie niedzielnej.

Sister White identifies that the sealing is a settling into the truth both intellectually and spiritually. She further identifies that ‘when’ God’s people are sealed, ‘then’ the shaking of God’s judgments will come. The shaking is the judgments that begin at the earthquake of Revelation eleven, which is the Sunday law in the United States.

Siostra White stwierdza, że opieczętowanie jest ugruntowaniem w prawdzie zarówno intelektualnie, jak i duchowo. Ponadto stwierdza, że „kiedy” lud Boży zostanie opieczętowany, „wtedy” nadejdzie wstrząs sądów Bożych. Wstrząs ten to sądy rozpoczynające się przy trzęsieniu ziemi z jedenastego rozdziału Księgi Objawienia, a trzęsienie to oznacza prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych.

The Millerite temple was finished at the Midnight Cry, identifying that the seal is placed before the third waymark of judgment. In Abraham’s covenant the third step of judgment was Isaac on Mount Moriah, typifying not only Christ upon the cross, but also the offering of the Levites in Malachi three.

Świątynia millerystów została ukończona w czasie Okrzyku o północy, co wskazuje, że pieczęć jest przyłożona przed trzecim kamieniem milowym sądu. W przymierzu Abrahama trzecim etapem sądu był Izaak na górze Moria, stanowiący typ nie tylko Chrystusa na krzyżu, lecz także złożenia ofiary przez Lewitów w trzecim rozdziale Księgi Malachiasza.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.

> I zasiądzie jak przetapiacz i oczyszczacz srebra; oczyści synów Lewiego i przetopi ich jak złoto i srebro, aby składali Panu ofiarę w sprawiedliwości. Wtedy ofiara Judy i Jerozolimy będzie miła Panu jak za dawnych dni i jak w latach minionych.

> And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. Malachi 3:3–5.

> A ja zbliżę się do was na sąd; i będę rychłym świadkiem przeciwko czarownikom, przeciwko cudzołożnikom, przeciwko krzywoprzysięzcom i przeciwko tym, którzy uciskają najemnika w jego zapłacie, wdowę i sierotę, którzy pozbawiają przybysza jego prawa i którzy się mnie nie boją, mówi Pan Zastępów. Malachiasz 3:3-5.

After the purification process, the offering will ‘then’ be as in days of old, and the offering is prepared during the final act of judgment, for it is then that the Levites who have been purified and prepared as an offering, are contrasted with the foolish virgins who Christ is to be a “swift witness against.” The “swift witness” is the “faithful witness to the Laodicean church,” who cast Shebna as a ball into a far field, and who projectile vomits the Laodiceans out of His mouth. The separation of the wheat and tares will be swift, for the final movements are rapid ones. That swift messenger is He who suddenly comes to His temple in Malachi three.

Po procesie oczyszczenia ofiara będzie 'wtedy' jak za dawnych czasów, a ofiarę przygotowuje się podczas ostatecznego aktu sądu, gdyż właśnie wtedy Lewici, którzy zostali oczyszczeni i przygotowani jako ofiara, są przeciwstawieni głupim pannom, przeciw którym Chrystus ma być "szybkim świadkiem". "Szybki świadek" to "wierny świadek dla kościoła w Laodycei", który ciska Szebnę jak piłkę w odległe pole i który gwałtownie wypluwa Laodycejczyków ze swoich ust. Oddzielenie pszenicy od kąkolu będzie szybkie, bo końcowe posunięcia następują szybko. Tym szybkim posłańcem jest Ten, który nagle przychodzi do swojej świątyni w trzecim rozdziale Księgi Malachiasza.

The lifting up of the offering in Malachi “as in days of old,” is the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand; it was the lifting up of the two Pentecostal wave loaves offering; it was the lifting up of the serpent on the pole in the wilderness; it was the lifting up of Christ on the cross and it was the lifting up of Shadrach, Meshack and Abednego in the fiery furnace with Christ while all the world marveled and wondered; it was the publication of the 1843 chart, and the intended purpose for the 1850 chart.

Wywyższenie ofiary w Księdze Malachiasza "jak za dawnych dni" jest wywyższeniem sztandaru stu czterdziestu czterech tysięcy; było wywyższeniem dwóch chlebów ofiary kołysanej w dniu Pięćdziesiątnicy; było wywyższeniem węża na palu na pustyni; było wywyższeniem Chrystusa na krzyżu i wywyższeniem Szadraka, Meszaka i Abed-Nego w ognistym piecu wraz z Chrystusem, podczas gdy cały świat się dziwił i zdumiewał; było opublikowaniem diagramu z 1843 roku oraz zamierzonym celem diagramu z 1850 roku.

It was in the second step of Abraham’s covenant that the rite of circumcision was enacted and enforced, thus becoming the sign of the covenant. Abraham, unlike Moses, immediately circumcised Isaac, so when he lifted him up as an offering in the third step, Isaac would represent the sign. That sign would later be replaced by baptism, which together provide two witnesses to the sign of the cross.

To w drugim etapie przymierza Abrahama ustanowiono i nakazano obrzęd obrzezania, przez co stał się on znakiem przymierza. Abraham, w przeciwieństwie do Mojżesza, natychmiast obrzezał Izaaka, aby gdy w trzecim etapie złożył go w ofierze, Izaak nosił ten znak. Ten znak miał zostać później zastąpiony przez chrzest; oba razem stanowią dwóch świadków znaku krzyża.

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.” Manuscript Release, number 21, 51.

> Jaka jest pieczęć Boga żywego, która umieszczana jest na czołach Jego ludu? Jest to znamię, które mogą odczytać aniołowie, lecz nie ludzkie oczy; gdyż anioł niszczyciel musi zobaczyć to znamię odkupienia. Rozumny umysł widzi znak krzyża Kalwarii w przybranych synach i córkach Pana. Grzech przestępstwa prawa Bożego zostaje usunięty. Mają na sobie szatę weselną i są posłuszni oraz wierni wszystkim Bożym przykazaniom. Manuscript Release, numer 21, 51.

In the first step of the covenant in Genesis fifteen, a time prophecy of 400 years in bondage is identified, and Paul identifies the same period as 430 years. Paul’s calculation begins with the calling in Exodus twelve, for he includes Abram’s time of sojourning. When closely considered the four hundred years in relation to thirty years is one symbol set forth by Paul, and four hundred years set forth by Abram is another symbol. So, what does the four-hundred-year period represent, and what does the four-hundred and thirty year period represent, and what does the thirty years represent?

W pierwszym etapie przymierza w piętnastym rozdziale Księgi Rodzaju zostaje wskazane proroctwo czasowe o 400 latach niewoli, a Paweł określa ten sam okres jako 430 lat. Wyliczenie Pawła zaczyna się od powołania w dwunastym rozdziale Księgi Wyjścia, ponieważ wlicza on czas tułaczki Abrama. Przy bliższym rozważeniu czterysta lat w odniesieniu do trzydziestu lat to jeden symbol przedstawiony przez Pawła, a czterysta lat przedstawione przez Abrama to inny symbol. Zatem co oznacza okres czterystu lat, co oznacza okres czterystu trzydziestu lat i co oznacza trzydzieści lat?

The scholars have aptly demonstrated that the four hundred and thirty years can be divided into two periods of two hundred and fifteen years, the first period free of bondage and slavery, the second is slavery.

Uczeni trafnie wykazali, że czterysta trzydzieści lat można podzielić na dwa okresy po dwieście piętnaście lat: pierwszy okres wolny od poddaństwa i niewoli, drugi — to niewola.

Abraham entered Canaan at the age of 75, and Isaac was born when Abraham was 100 years old (25 years later). Jacob was born when Isaac was 60 years old, and Jacob entered Egypt when he was 130 years old. This totals 215 years in Canaan and 215 years in Egypt, for a total of 430 years. For a student of prophecy this provides two testimonies, from two covenant symbols, for Paul, as with Abram had his name changed. Paul identifies 430 and Abram 400. The line upon line fulfillment of two related time prophecies is associated with the first covenant period that led to the establishment of God’s chosen people.

Abraham przybył do Kanaanu w wieku 75 lat, a Izaak urodził się, gdy Abraham miał 100 lat (25 lat później). Jakub urodził się, gdy Izaak miał 60 lat, a Jakub przybył do Egiptu w wieku 130 lat. Daje to 215 lat w Kanaanie i 215 lat w Egipcie, łącznie 430 lat. Dla badacza proroctw dostarcza to dwóch świadectw, z dwóch symboli przymierza, dla Pawła, który — podobnie jak Abram — miał zmienione imię. Paweł podaje 430 lat, a Abram 400. Spełnienie „linia po linii” dwóch powiązanych proroctw czasowych jest związane z okresem pierwszego przymierza, który doprowadził do ustanowienia wybranego ludu Bożego.

When Christ came into history to confirm the covenant with many for one week, that week represented two interrelated time prophecies. The four-hundred and thirty year prophecy of Paul can be divided into two equal parts, as with the week of Christ. 215 years in Canaan followed by the 215 years in Egypt, typifying the testimony of Christ in person for 1260 days, followed by 1260 days of Christ’s testimony in the person of His disciples. The 2520 days Christ confirmed the covenant also represents the seven times that are the “quarrel of His covenant.”

Gdy Chrystus wkroczył w historię, aby potwierdzić przymierze z wieloma na jeden tydzień, ten tydzień reprezentował dwa powiązane ze sobą proroctwa czasowe. Czterysta trzydziestoletnie proroctwo Pawła można podzielić na dwie równe części, podobnie jak tydzień Chrystusa. 215 lat w Kanaanie, po których nastąpiło 215 lat w Egipcie, obrazuje świadectwo Chrystusa osobiście przez 1260 dni, a następnie 1260 dni świadectwa Chrystusa w osobie Jego uczniów. Okres 2520 dni, w którym Chrystus potwierdzał przymierze, również przedstawia siedem czasów, które są „sporem Jego przymierza”.

From 723 BC unto 1798 is 2520 years, and those years are divided into two periods of 1260 years, representing paganism trampling down the sanctuary and host for 1260 years, followed by papalism trampling down the sanctuary and host for 1260 years. The middle of Christ’s week was the cross, and the middle of the week (538) produces 1260 years of pagan testimony followed by 1260 years of pagan testimony from the papal disciple of paganism. When Christ’s kingdom of grace was empowered at the cross it typified 538, when the antichrist’s kingdom was empowered. At the cross, literal Israel was passed by and spiritual Israel began. In 538, literal paganism was passed by, and spiritual paganism began.

Od 723 r. p.n.e. do 1798 r. to 2520 lat, i te lata dzielą się na dwa okresy po 1260 lat, przedstawiające pogaństwo depczące świątynię i zastęp przez 1260 lat, a następnie papizm depczący świątynię i zastęp przez 1260 lat. Środkiem tygodnia Chrystusa był krzyż, a środek tygodnia (538) daje 1260 lat świadectwa pogaństwa, po których następuje 1260 lat świadectwa pogaństwa od papieskiego ucznia pogaństwa. Gdy na krzyżu królestwo łaski Chrystusa zostało obdarzone mocą, prefigurowało to rok 538, kiedy królestwo antychrysta zostało obdarzone mocą. Na krzyżu literalny Izrael został pominięty, a rozpoczął się Izrael duchowy. W roku 538 literalne pogaństwo zostało pominięte, a rozpoczęło się pogaństwo duchowe.

Abram’s prophecy of four hundred years, is also four hundred and thirty years. It is the same prophecy, but set forth by two covenant symbols. Those two related time prophecies were identifying the bondage and deliverance of God’s people that would be fulfilled at the beginning of ancient Israel’s covenant history. At the end of ancient Israel’s covenant history, there is one time prophecy that aligns with another, in a day for a year relationship, thus identifying two time-prophecies emphasizing deliverance and bondage.

Proroctwo Abrama o czterystu latach to zarazem proroctwo o czterystu trzydziestu latach. Jest to to samo proroctwo, lecz przedstawione za pomocą dwóch symboli przymierza. Te dwa powiązane proroctwa czasowe wskazywały na niewolę i wybawienie ludu Bożego, które miały się wypełnić na początku historii przymierza starożytnego Izraela. U kresu historii przymierza starożytnego Izraela jedno proroctwo czasowe współgra z innym, według zasady dzień za rok, wskazując tym samym na dwa proroctwa czasowe podkreślające wybawienie i niewolę.

In the middle history of the beginning and ending of ancient Israel we find Daniel in the captivity of Babylon. From that covenant history, which identifies bondage and a promise of delivery; the prophecy which ties ancient Israel covenant history together with modern Israel’s covenant history is set forth. In the book of Daniel, two time-prophecies are identified. The “oath” of Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six is identified in Daniel 9/11, as well as verse thirteen’s question in Daniel eight, that leads to the answer of verse fourteen, that identifies the prophecy of 2300 years. The “oath,” which if broken, is the “curse of Moses” in Daniel nine eleven, when carried out in 677 BC against the southern kingdom and it concluded on October 22, 1844, as did the 2300 years. Both 2520 scatterings are located in the question of verse thirteen, and verse fourteen’s answer is the 2300.

Pośród historii dotyczącej początku i końca starożytnego Izraela znajdujemy Daniela w niewoli babilońskiej. Z tej historii przymierza, która wskazuje na niewolę i obietnicę wybawienia, zostaje przedstawione proroctwo, które łączy historię przymierza starożytnego Izraela z historią przymierza współczesnego Izraela. W Księdze Daniela zidentyfikowano dwa proroctwa czasowe. "Przysięga" Mojżesza o "siedmiu czasach" z Księgi Kapłańskiej, rozdział dwudziesty szósty, jest wskazana w Księdze Daniela 9:11, a także pytanie z wersetu trzynastego w ósmym rozdziale Księgi Daniela, które prowadzi do odpowiedzi w wersecie czternastym, identyfikującej proroctwo 2300 lat. "Przysięga", której złamanie jest "przekleństwem Mojżesza" w Księdze Daniela 9:11, gdy została wykonana w 677 r. p.n.e. przeciwko królestwu południowemu, zakończyła się 22 października 1844 r., podobnie jak 2300 lat. Oba rozproszenia 2520 są zawarte w pytaniu wersetu trzynastego, a odpowiedzią wersetu czternastego jest 2300.

As with Moses, the alpha of ancient Israel’s covenant history, and as with Christ, the omega of ancient Israel’s covenant history, the beginning alpha history of modern Israel included two interrelated time prophecies. One represented bondage and slavery and the other deliverance. The division of 430 years into two equal periods in the alpha history of ancient Israel typified, the prophetic division that was repeated in the week Christ confirmed the covenant, and the interrelated period of judgment for breaking the covenant which was divided into two equal periods, sets forth two witnesses; that the alpha history of modern Israel would have a similar prophetic anchor. The 2520 years and 2300 years ending together provide the third witness of two interrelated time-prophecies, which possess a prophecy that is divided equally in the middle.

Podobnie jak w przypadku Mojżesza, alfy historii przymierza starożytnego Izraela, i podobnie jak w przypadku Chrystusa, omegi historii przymierza starożytnego Izraela, początek — alfa historii współczesnego Izraela — obejmował dwa powiązane ze sobą proroctwa czasowe. Jedno przedstawiało niewolę i niewolnictwo, a drugie wyzwolenie. Podział 430 lat na dwa równe okresy w alfie historii starożytnego Izraela był typem proroczego podziału, który został powtórzony w tygodniu, w którym Chrystus potwierdził przymierze, oraz powiązanego okresu sądu za złamanie przymierza, podzielonego na dwa równe okresy; stanowi to dwóch świadków tego, że alfa historii współczesnego Izraela będzie miała podobną proroczą kotwicę. Równoczesne zakończenie 2520 i 2300 lat stanowi trzeciego świadka dwóch powiązanych proroctw czasowych, które są podzielone równo w połowie.

Three witnesses would lead a soul to expect that when the Lord enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand in the omega history of modern Israel, that there would be two related prophecies of prophetic time, and a period connected that is divided into two equal parts, but this cannot be so, for when the Lord entered into covenant with modern Israel, He raised His hand to heaven and proclaimed that time would be no longer.

Trzej świadkowie skłoniliby duszę do oczekiwania, że gdy Pan zawrze przymierze ze stu czterdziestoma czterema tysiącami w historii omega współczesnego Izraela, pojawią się dwa powiązane proroctwa dotyczące czasu proroczego oraz związany z tym okres podzielony na dwie równe części, lecz tak być nie może, gdyż kiedy Pan zawarł przymierze ze współczesnym Izraelem, podniósł swoją rękę ku niebu i ogłosił, że czasu już nie będzie.

The covenant of the one hundred and forty-four thousand is represented by two wave loaves of the first fruit wheat offering. The prophetic structure of three witnesses, followed by a twofold witness that lacks the distinction of prophetic time, is found in Abram’s offering of a heifer (that was divided equally), a she goat (that was divided equally), and a ram (that was divided equally), followed by a turtledove and a pigeon.

Przymierze stu czterdziestu czterech tysięcy jest przedstawione w postaci dwóch chlebów kołysania z ofiary pierwocin pszenicy. Prorocza struktura trzech świadków, po których następuje dwóch świadków, którym brak wyróżnienia czasu proroczego, znajduje odzwierciedlenie w ofierze Abrama: jałówka (rozcięta na równe części), koza (rozcięta na równe części) i baran (rozcięty na równe części), a następnie synogarlica i gołąb.

The first three offerings all had three years attached to their symbolism, identifying they represent three offerings which possessed prophetic time. Not only did the three offerings all possess prophetic time, they each had prophetic time that was equally divided into two periods. The turtledove and the pigeon have no age attached, they simply needed to be young, for they represent the last generation of covenant people, who is represented by two birds, or two flocks.

Pierwsze trzy ofiary miały w swej symbolice przypisane trzy lata, co wskazuje, że symbolizują trzy ofiary, które posiadały czas proroczy. Nie tylko wszystkie trzy ofiary posiadały czas proroczy, lecz każda z nich miała czas proroczy równo podzielony na dwa okresy. Synogarlica i gołąb nie mają przypisanego wieku; wystarczyło, aby były młode, gdyż reprezentują ostatnie pokolenie ludu przymierza, które jest reprezentowane przez dwa ptaki, albo dwa stada.

The two flocks represent the great multitude and the one hundred and forty-four thousand, but the two birds hold a secondary meaning. The pigeon is one of the offerings for the sanctuary, and when you look up the identification of the pigeon as an offering, more times than not it means a type of dove; whereas the pigeon in Abram’s offering is identifying a bird that is so young it has no feathers, or worse yet, a bird whose feathers have been plucked off. At this prophetic level the two birds are the wheat and tares.

Dwa stada reprezentują wielką rzeszę i sto czterdzieści cztery tysiące, ale dwa ptaki mają znaczenie dodatkowe. Gołąb jest jedną z ofiar składanych w sanktuarium i gdy sprawdzisz, jak gołąb jest określany jako ofiara, najczęściej oznacza on rodzaj gołębicy; natomiast gołąb w ofierze Abrama oznacza ptaka tak młodego, że nie ma jeszcze piór, albo, co gorsza, ptaka, któremu pióra zostały wyskubane. Na tym proroczym poziomie te dwa ptaki są pszenicą i kąkolem.

In the last days the ensign will be lifted up to the heavens as a bird, and it will do so at the very time that two unclean birds are going to lift up wickedness and place her on her throne in Shinar.

W dniach ostatecznych sztandar zostanie wzniesiony ku niebiosom niczym ptak, i stanie się to właśnie w tym czasie, gdy dwa nieczyste ptaki podniosą niegodziwość i posadzą ją na jej tronie w Szinear.

> Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah.

> Wtedy anioł, który rozmawiał ze mną, wyszedł i rzekł do mnie: Podnieś teraz oczy swoje i zobacz, co to jest, co wychodzi. A ja rzekłem: Co to jest? A on rzekł: To jest efa, która wychodzi. I jeszcze rzekł: Taki jest ich wygląd po całej ziemi. I oto podniesiono talent ołowiu: a to jest kobieta, która siedzi pośrodku efy.

> And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof.

> I rzekł: To jest niegodziwość. I wrzucił ją do środka efy; i rzucił ołowiany ciężar na jej otwór.

> Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah? And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base. Zechariah 5:5–11.

> Potem podniosłem oczy i spojrzałem, a oto wyszły dwie kobiety, a wiatr był w ich skrzydłach; miały bowiem skrzydła jak skrzydła bociana; i uniosły efę między ziemią a niebem. Wtedy rzekłem do anioła, który ze mną rozmawiał: Dokąd one niosą efę? A on rzekł do mnie: Aby zbudować dla niej dom w ziemi Szinear; i będzie przygotowany, i zostanie tam postawiona na własnej podstawie. Zachariasza 5:5-11.

The papacy, represented as “wickedness,” or by Paul as “that wicked,” received its deadly wound in 1798, when a talent of lead was placed over the basket she sits in. Thereafter spiritualism and apostate Protestantism are going lift her up and build her a house in Shinar, at the same point that God has finished building the house that He is going to lift up as an ensign. In Zechariah the counterfeit ensign is the woman of wickedness and the ensign are represented as doves. The world with then be choosing between Rome, which is the cage of every unclean and hateful bird, or the dove, a symbol of God’s covenant with mankind.

Papiestwo, przedstawione jako „niegodziwość” lub przez Pawła jako „ów niegodziwiec”, otrzymało śmiertelną ranę w 1798 roku, gdy na kosz, w którym siedzi, położono ołowiany talent. Następnie spirytyzm i odstępczy protestantyzm podniosą ją i zbudują jej dom w Szinear, w tym samym momencie, gdy Bóg zakończy budowę domu, który zamierza podnieść jako sztandar. U Zachariasza fałszywym sztandarem jest kobieta niegodziwości, a sztandar jest przedstawiony w postaci gołębi. Świat będzie wtedy wybierał między Rzymem, który jest klatką każdego nieczystego i wstrętnego ptaka, a gołębiem, symbolem Bożego przymierza z ludzkością.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> A on zawołał potężnym głosem, mówiąc: Upadł, upadł Babilon wielki, i stał się siedliskiem demonów, i więzieniem wszelkiego ducha nieczystego, i klatką wszelkiego ptactwa nieczystego i wstrętnego. Objawienie 18:2.

Christ stated in connection with His death and resurrection, ‘destroy this temple, and I will raise it up in three days.’ Those three days represent a prophetic period when a temple is raised up, as was the case with Moses, with Christ and with the Millerites. The three-year-old requirement for Abram’s offering of a heifer, she goat and ram represent that within each of the three covenant histories we are now considering, a temple would be erected. The final covenant temple of the one hundred and forty-four thousand is the ensign is to be lifted up as a crown unto heaven. For this reason; the heifer, she goat and ram are earth beasts, thus making the distinction with the birds that fly in the heavens. The covenant temple that is erected in the last days is when Jerusalem is lifted up above all the hills and mountains.

Chrystus powiedział w związku ze swoją śmiercią i zmartwychwstaniem: „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni ją wzniosę.” Te trzy dni przedstawiają proroczy okres, w którym wznoszona jest świątynia, tak jak miało to miejsce za czasów Mojżesza, za czasów Chrystusa oraz u millerystów. Wymóg, aby jałówka, koza i baran w ofierze Abrama były trzyletnie, wskazuje, że w każdej z trzech historii przymierza, które teraz rozważamy, miałaby zostać wzniesiona świątynia. Ostateczna świątynia przymierza stu czterdziestu czterech tysięcy jest sztandarem, który ma zostać wzniesiony jako korona ku niebu. Z tego powodu jałówka, koza i baran są zwierzętami ziemskimi, co odróżnia je od ptaków, które latają w niebiosach. Wzniesienie świątyni przymierza w dniach ostatecznych następuje, gdy Jerozolima zostaje wywyższona ponad wszystkie wzgórza i góry.

Though I have not yet identified every element of Abram’s first of three covenant steps, so far, every element we have considered has a counterpart in the beginning and ending of ancient literal Israel, and in the beginning of modern Israel. We have shown the three steps of the angels of Revelation fourteen in Abram’s first covenant step. The fractal of the three angels that is in the first covenant step of Abram, will be even more clearly upheld when we consider Abram’s second and third covenant steps.

Chociaż nie zidentyfikowałem jeszcze wszystkich elementów pierwszego z trzech kroków przymierza Abrama, to jak dotąd każdy z rozważanych przez nas elementów ma odpowiednik na początku i na końcu starożytnego literalnego Izraela oraz na początku współczesnego Izraela. Wykazaliśmy, że trzy kroki aniołów z czternastego rozdziału Objawienia znajdują się w pierwszym kroku przymierza Abrama. Fraktal trzech aniołów, który znajduje się w pierwszym kroku przymierza Abrama, zostanie jeszcze wyraźniej potwierdzony, gdy rozważymy drugi i trzeci krok przymierza Abrama.

Abram’s “eight” offerings represent not only offerings that would become part of Moses’ sanctuary rituals, but they identify and confirm the role of prophetic time in the story of God’s covenant people. They confirm the beginning and endings of Israel as God’s chosen people, whether literal or spiritual.

„Osiem” ofiar Abrama reprezentuje nie tylko ofiary, które miały stać się częścią rytuałów sanktuarium Mojżesza, lecz także określa i potwierdza rolę czasu prorockiego w historii ludu przymierza Bożego. Potwierdza początek i końce Izraela jako wybranego ludu Bożego, zarówno w sensie dosłownym, jak i duchowym.

Paul’s 430 years, is a prophetic period that cannot be logically separated from Abram’s 400 years. When laid over the top of one another they produce a thirty-year period, followed by four hundred years. This is where we will continue the next article.

430 lat według Pawła to okres proroczy, którego nie można logicznie oddzielić od 400 lat Abrama. Gdy nałoży się je na siebie, tworzą trzydziestoletni okres, po którym następuje czterysta lat. W tym miejscu będziemy kontynuować w następnym artykule.

> “The prophecies recorded in the Old Testament are the word of the Lord for the last days, and will be fulfilled as surely as we have seen the desolation of San Francisco.” Letter 154, May 26, 1906.

> "Proroctwa zapisane w Starym Testamencie są słowem Pana na dni ostateczne i wypełnią się tak pewnie, jak widzieliśmy spustoszenie San Francisco." List 154, 26 maja 1906.

Back to Articles