Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Seven

Księga Daniela - numer siedemdziesiąt siedem

Unveiling the Prophetic Parallel: Laodicean Adventism in 1863 and Biblical Typology

Ujawnienie proroczej paraleli: adwentyzm laodycejski w 1863 roku i typologia biblijna

Author

Jeff Pippenger

Published

February 10, 2024

Formats

PDF
Word

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the curse pronounced against rebuilding Jericho.

Bunt adwentyzmu laodycejskiego w 1863 roku został zilustrowany klątwą wypowiedzianą przeciw odbudowie Jerycha.

> And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. Joshua 6:26.

> I Jozue w owym czasie zaprzysiągł ich, mówiąc: Przeklęty przed Panem niech będzie człowiek, który powstanie i odbuduje to miasto Jerycho; na swym pierworodnym założy jego fundament, a na swym najmłodszym synu postawi jego bramy. Jozue 6:26.

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the builders rejecting the corner stone.

Bunt adwentyzmu laodycejskiego w 1863 roku został zilustrowany przez odrzucenie kamienia węgielnego przez budowniczych.

> Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. Matthew 21:42, 43.

> Jezus rzekł do nich: Czy nigdy nie czytaliście w Pismach: Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym; od Pana to pochodzi i jest przedziwne w naszych oczach? Dlatego mówię wam: Królestwo Boże zostanie wam zabrane i dane narodowi, który przynosi jego owoce. Mateusz 21:42, 43.

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by Aaron’s golden calf.

Bunt laodycejskiego adwentyzmu w 1863 roku został typologicznie przedstawiony przez złotego cielca Aarona.

> For they said unto me, Make us gods, which shall go before us: for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And I said unto them, Whosoever hath any gold, let them break it off. So they gave it me: then I cast it into the fire, and there came out this calf. And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies). Exodus 32:23–25.

> Bo rzekli do mnie: Uczyń nam bogów, którzy będą iść przed nami; bo co do tego Mojżesza, męża, który nas wyprowadził z ziemi egipskiej, nie wiemy, co się z nim stało. I rzekłem do nich: Ktokolwiek ma złoto, niech je zdejmie. I dali mi je; potem wrzuciłem je do ognia i wyszło to cielę. A gdy Mojżesz zobaczył, że lud był nagi (bo Aaron uczynił ich nagimi ku ich hańbie wśród ich wrogów). Księga Wyjścia 32:23-25.

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by Jeroboam’s two golden calves.

Bunt laodycejskiego adwentyzmu w 1863 roku został przedstawiony typologicznie przez dwa złote cielce Jeroboama.

> If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. 1 Kings 12:27–29.

> Jeśli ten lud będzie chodził, aby składać ofiary w domu Pana w Jerozolimie, to serce tego ludu znowu zwróci się do swego pana, do Roboama, króla Judy, a mnie zabiją i wrócą do Roboama, króla Judy. Dlatego król zasięgnął rady i uczynił dwa cielce ze złota, i powiedział do nich: Zbyt uciążliwe jest dla was chodzić do Jerozolimy; oto twoi bogowie, Izraelu, którzy wyprowadzili cię z ziemi Egiptu. I jednego postawił w Betel, a drugiego umieścił w Dan. 1 Księga Królewska 12:27–29.

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the prophet from Judah who died between the ass and the lion.

Bunt adwentyzmu laodycejskiego w roku 1863 został zobrazowany przez proroka z Judy, który zginął między osłem a lwem.

> And it came to pass, after he had eaten bread, and after he had drunk, that he saddled for him the ass, to wit, for the prophet whom he had brought back. And when he was gone, a lion met him by the way, and slew him: and his carcase was cast in the way, and the ass stood by it, the lion also stood by the carcase. 1 Kings 13:23, 24.

> I stało się, że po tym, jak zjadł chleb i napił się, osiodłał mu osła, mianowicie prorokowi, którego przyprowadził z powrotem. A gdy odszedł, lew spotkał go na drodze i zabił; jego zwłoki leżały na drodze, a osioł stał przy nich; lew też stał przy zwłokach. 1 Księga Królewska 13:23, 24.

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the tenth test of ancient Israel that began their wandering in the wilderness.

Bunt laodycejskiego adwentyzmu w 1863 roku został typologicznie zapowiedziany przez dziesiątą próbę starożytnego Izraela, która zapoczątkowała ich wędrówkę przez pustynię.

> But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:21–23.

> Lecz jakom żyw, cała ziemia będzie napełniona chwałą Pana. Ponieważ wszyscy ci mężowie, którzy widzieli moją chwałę i moje cuda, które uczyniłem w Egipcie i na pustyni, a kusili mnie już dziesięć razy i nie usłuchali mego głosu; zaiste nie zobaczą ziemi, którą przysiągłem ich ojcom, i żaden z tych, którzy mnie pobudzali do gniewu, jej nie zobaczy. Lecz sługa mój Kaleb, ponieważ był w nim inny duch i w pełni poszedł za mną, jego wprowadzę do ziemi, do której poszedł, a jego potomstwo ją posiądzie. Liczb 14:21-23.

The apostle Paul taught:

Apostoł Paweł nauczał:

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> A to wszystko przydarzyło się im dla przykładu i zostało spisane ku naszej przestrodze, na których przyszły końce świata. 1 List do Koryntian 10:11.

Commenting on that prophetic principle, Sister White said:

Komentując tę proroczą zasadę, Siostra White powiedziała:

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> „Każdy z dawnych proroków przemawiał mniej dla swoich czasów niż dla naszych, tak iż ich prorokowanie zachowuje moc względem nas. „A to wszystko na tamtych przyszło dla przykładu i jest napisane ku przestrodze dla nas, na których przypadł kres wieków”. 1 Koryntian 10:11. „Nie sobie samym, lecz nam usługiwali tym, co wam teraz zostało zwiastowane przez tych, którzy wam głosili ewangelię przez Ducha Świętego zesłanego z nieba; w które rzeczy sami aniołowie pragną wejrzeć”. 1 Piotra 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> „Biblia nagromadziła i zebrała w jedno swoje skarby dla tego ostatniego pokolenia. Wszystkie wielkie wydarzenia i doniosłe sprawy historii Starego Testamentu powtarzały się i powtarzają w Kościele w tych dniach ostatecznych.” Wybrane poselstwa, tom 3, 338, 339.

The message of the latter rain, according to Isaiah, is a message, for he identifies that the wicked will refuse to hear it, and he describes that message as “line upon line”.

Przesłanie późnego deszczu, według Izajasza, jest przesłaniem, gdyż wskazuje on, że bezbożni odmówią jego wysłuchania, i opisuje to przesłanie jako "linia po linii".

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> Kogo ma uczyć poznania? i komu ma dać zrozumieć naukę? Tych, którzy są odstawieni od mleka i odjęci od piersi. Bo: nakaz za nakazem, nakaz za nakazem; wiersz za wierszem, wiersz za wierszem; tu trochę, tam trochę. Bo jąkliwymi wargami i innym językiem będzie mówił do tego ludu. Do nich powiedział: To jest odpoczynek, abyście dali wytchnienie strudzonemu; i to jest pokrzepienie; lecz nie chcieli słuchać. Lecz słowo Pana stało się dla nich: nakaz za nakazem, nakaz za nakazem; wiersz za wierszem, wiersz za wierszem; tu trochę, tam trochę; aby szli, i padli na wznak, i zostali rozbici, usidleni i pojmani. Izajasza 28:9–13.

Of the six lines we have just identified, and there are of course others we have not pointed out, one emphasizes 1863, as the end of a progressive test that led to wandering in the wilderness. Two emphasize a former covenant people being passed by and replaced by a new chosen people. One marks a curse for rebuilding something that was intended to be left destroyed and abandoned under God’s curse as it was, and another marks a curse for returning where you were forbidden to go. Two provide examples of counterfeits of the two tables of the Ten Commandments, that represented Habakkuk’s two tables.

Spośród sześciu linii, które właśnie zidentyfikowaliśmy — a oczywiście są też inne, których nie wskazaliśmy — jedna podkreśla rok 1863 jako koniec postępującej próby, która doprowadziła do błądzenia po pustyni. Dwie podkreślają, że dawny lud przymierza został pominięty i zastąpiony przez nowy lud wybrany. Jedna wskazuje przekleństwo za odbudowę czegoś, co miało pozostać zniszczone i opuszczone, pod Bożym przekleństwem, w takim stanie, w jakim było, a inna wskazuje przekleństwo za powrót tam, dokąd było ci zakazane iść. Dwie podają przykłady podróbek dwóch tablic Dziesięciu Przykazań, które reprezentowały dwie tablice Habakuka.

The golden calves of Aaron and Jeroboam represent a counterfeit image of jealousy, that represented the counterfeit 1863 chart. When brought together, the two witnesses of Aaron and Jeroboam teach that Habakkuk’s two tables represent one table, the very same way the two tables of the Ten Commandments represent one law of God. Together they become one symbol, that is made up of two when they are brought together. The same prophetic dynamics of the two tables of the law of God exist in Habakkuk’s two tables, and together Aaron and Jeroboam’s counterfeits address that prophetic phenomenon.

Złote cielce Aarona i Jeroboama przedstawiają fałszywy posąg zazdrości, który symbolizował podrobioną tablicę z 1863 roku. Zestawieni razem, dwaj świadkowie, Aaron i Jeroboam, uczą, że dwie tablice Habakuka stanowią jedną tablicę, dokładnie tak jak dwie tablice Dziesięciu Przykazań stanowią jedno prawo Boże. Razem stają się jednym symbolem, złożonym z dwóch, gdy zostają połączone. Te same prorocze zależności dwóch tablic prawa Bożego występują w dwóch tablicach Habakuka, a razem fałszerstwa Aarona i Jeroboama zajmują się tym proroczym zjawiskiem.

The first generation of Adventism has been typified by the image of jealousy in Ezekiel chapter eight. The vision that begins on the fifth day, of the sixth month in the sixth year in chapter eight of Ezekiel, continues into chapter nine, where the sealing of the one hundred and forty-four thousand is represented. When addressing the illustration of the sealing of chapter nine, Sister White includes the attribute of God’s character that identifies that it is in the third and fourth generation where God judges those who are disobedient. She therefore incorporates the truth associated directly with the second commandment, which is the commandment that forbids the worship of idols, as were Aaron’s and Jeroboam’s golden calves.

Pierwsze pokolenie adwentyzmu zostało zobrazowane przez posąg zazdrości w ósmym rozdziale Księgi Ezechiela. Widzenie, które rozpoczyna się piątego dnia szóstego miesiąca, w szóstym roku, w ósmym rozdziale Księgi Ezechiela, trwa do rozdziału dziewiątego, gdzie przedstawione jest zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy. Omawiając ilustrację zapieczętowania z rozdziału dziewiątego, Siostra White przywołuje przymiot Bożego charakteru, który wskazuje, że to w trzecim i czwartym pokoleniu Bóg sądzi tych, którzy są nieposłuszni. Włącza więc prawdę bezpośrednio związaną z drugim przykazaniem, czyli przykazaniem zakazującym czci bożków, jakimi były złote cielce Aarona i Jeroboama.

> “‘And he called to the man clothed with linen, which had the writer’s inkhorn by his side; and the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof. And to the others he said in mine hearing, Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> 'I zawołał do męża odzianego w lniane szaty, który u boku miał kałamarz pisarski; i Pan rzekł do niego: Przejdź przez środek miasta, przez środek Jerozolimy, i nałóż znak na czołach mężów, którzy wzdychają i płaczą nad wszystkimi obrzydliwościami, które się w nim dzieją. A do pozostałych powiedział w mojej obecności: Idźcie za nim przez miasto i uderzajcie: niech wasze oko nie oszczędza i nie miejcie litości; wybijcie do szczętu starców i młodzieńców, dziewice, małe dzieci i kobiety; lecz nie zbliżajcie się do żadnego człowieka, na którym jest znak; i zacznijcie od Mojej świątyni. Wtedy zaczęli od starców, którzy byli przed domem.'

> “Jesus is about to leave the mercy seat of the heavenly sanctuary to put on garments of vengeance and pour out His wrath in judgments upon those who have not responded to the light God has given them. ‘Because sentence against an evil work is not executed speedily, therefore the heart of the sons of men is fully set in them to do evil.’ Instead of being softened by the patience and long forbearance that the Lord has exercised toward them, those who fear not God and love not the truth strengthen their hearts in their evil course. But there are limits even to the forbearance of God, and many are exceeding these boundaries. They have overrun the limits of grace, and therefore God must interfere and vindicate His own honor.

> Jezus ma wkrótce opuścić przebłagalnię niebiańskiej świątyni, aby przywdziać szaty pomsty i wylać swój gniew w sądach na tych, którzy nie odpowiedzieli na światło, jakie Bóg im dał. "Ponieważ wyrok za zły czyn nie bywa szybko wykonany, dlatego serce synów ludzkich skłania się w pełni ku czynieniu zła." Zamiast zmięknąć pod wpływem cierpliwości i długiej wyrozumiałości, jaką Pan wobec nich okazał, ci, którzy nie boją się Boga i nie miłują prawdy, utwierdzają swoje serca w złym postępowaniu. Lecz nawet Boża wyrozumiałość ma granice, a wielu je przekracza. Przekroczyli granice łaski, dlatego Bóg musi wkroczyć i stanąć w obronie własnej czci.

> “Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.

> O Amorytach Pan powiedział: „W czwartym pokoleniu wrócą tu ponownie, gdyż nieprawość Amorytów nie dopełniła się jeszcze.” Chociaż naród ten był znany ze swego bałwochwalstwa i zepsucia, nie napełnił jeszcze kielicha swojej nieprawości i Bóg nie wydał rozkazu jego całkowitego wytępienia. Lud ten miał ujrzeć w sposób wyraźny objawioną moc Bożą, aby nie mieli żadnej wymówki. Współczujący Stwórca był gotów znosić ich nieprawość aż do czwartego pokolenia. Wtedy, jeśli nie byłoby widać żadnej poprawy, miały spaść na nich Jego sądy.

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.

> Z nieomylną dokładnością Nieskończony wciąż prowadzi rachunek ze wszystkimi narodami. Dopóki Jego miłosierdzie jest okazywane wraz z wezwaniami do upamiętania, ten rachunek pozostaje otwarty; lecz gdy liczby osiągną pewną miarę, którą Bóg wyznaczył, rozpoczyna się działanie Jego gniewu. Rachunek zostaje zamknięty. Boska cierpliwość ustaje. Nie ma już w ich imieniu błagania o miłosierdzie.

> “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.

> Prorok, spoglądając przez wieki, ujrzał przed sobą ten czas. Narody tej epoki stały się odbiorcami niespotykanych łask. Najwyborniejsze z niebiańskich błogosławieństw zostały im dane, lecz wzmożona pycha, chciwość, bałwochwalstwo, pogarda dla Boga i podła niewdzięczność są zapisane przeciwko nim. Szybko zamykają swój rachunek z Bogiem.

> “But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.

> Ale to, co napawa mnie drżeniem, to fakt, że ci, którzy mieli największe światło i przywileje, zostali skażeni panującą nieprawością. Pod wpływem nieprawych wokół nich wielu, nawet spośród tych, którzy wyznają prawdę, oziębło i ulega potężnemu nurtowi zła. Powszechna pogarda rzucana na prawdziwą pobożność i świętość sprawia, że ci, którzy nie łączą się blisko z Bogiem, tracą cześć dla Jego prawa. Gdyby szli za światłem i z serca byli posłuszni prawdzie, to święte prawo wydawałoby im się jeszcze cenniejsze wtedy, gdy jest tak pogardzane i odsuwane na bok. W miarę jak lekceważenie Bożego prawa staje się coraz bardziej jawne, linia demarkacyjna między tymi, którzy je zachowują, a światem staje się wyraźniejsza. Miłość do Bożych nakazów wzrasta u jednych w takim stopniu, w jakim u drugich wzrasta pogarda dla nich.

> “The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’

> Kryzys szybko się zbliża. Gwałtownie rosnące liczby wskazują, że czas Bożego nawiedzenia już niemal nadszedł. Chociaż niechętnie karze, jednak ukarze, i to rychło. Ci, którzy chodzą w światłości, dostrzegą znaki zbliżającego się niebezpieczeństwa; ale nie po to, by siedzieć w cichym, beztroskim oczekiwaniu zagłady, pocieszając się przekonaniem, że Bóg osłoni swój lud w dniu nawiedzenia. Bynajmniej. Powinni zrozumieć, że ich obowiązkiem jest usilnie pracować, aby ratować innych, z mocną wiarą zwracając się do Boga po pomoc. "Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego."

> “The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.

> Kwas pobożności nie utracił całkowicie swej mocy. W czasie, gdy zagrożenie i przygnębienie Kościoła są największe, niewielka garstka, która trwa w świetle, będzie wzdychać i płakać nad obrzydliwościami, które się dzieją w kraju. A zwłaszcza ich modlitwy będą się wznosić w intencji Kościoła, ponieważ jego członkowie postępują na wzór świata.

> “The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.

> Gorliwe modlitwy tej wiernej garstki nie pójdą na marne. Gdy Pan wystąpi jako mściciel, przyjdzie też jako obrońca wszystkich, którzy zachowali wiarę w jej czystości i pozostali nieskalani przez świat. Właśnie wtedy Bóg obiecał pomścić swoich wybranych, którzy wołają do Niego dniem i nocą, choć długo zwleka w ich sprawie.

> “The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 207–210.

> Rozkaz brzmi: „Przejdź przez środek miasta, przez środek Jerozolimy, i naznacz znakiem czoła mężów, którzy wzdychają i płaczą z powodu wszystkich obrzydliwości, które się w nim popełnia.” Ci wzdychający i płaczący głosili słowa życia; napominali, radzili i błagali. Niektórzy, którzy znieważali Boga, upamiętali się i ukorzyli swoje serca przed Nim. Lecz chwała Pana odstąpiła od Izraela; chociaż wielu wciąż zachowywało formy religii, brakowało Jego mocy i obecności. Świadectwa, tom 5, 207–210.

To rightly divide the vision of the sealing as set forth by Ezekiel, it is essential to understand the four generations of Adventism. Sister White begins the passage we selected by directly referencing Ezekiel chapter nine, and the portion we have selected also ends with a direct reference of Ezekiel chapter nine. In the passage she says of Ezekiel, “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision.” Ezekiel saw the circumstances that are occurring during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Aby właściwie zrozumieć wizję pieczętowania przedstawioną przez Ezechiela, konieczne jest zrozumienie czterech pokoleń adwentyzmu. Siostra White rozpoczyna wybrany przez nas ustęp bezpośrednim odwołaniem do dziewiątego rozdziału Księgi Ezechiela, a fragment, który wybraliśmy, również kończy się bezpośrednim odwołaniem do dziewiątego rozdziału Księgi Ezechiela. W tym ustępie mówi o Ezechielu: „Prorok, sięgając wzrokiem przez wieki, miał ten czas przedstawiony w widzeniu.” Ezechiel zobaczył okoliczności, które zachodzą podczas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy.

In the previous article we identified with three specific passages from the Spirit of Prophecy that Isaiah’s “drunkards of Ephraim,” who in this passage are identified as the “ancient men,” and who in both passages represent the leadership of Jerusalem (Adventism), cannot see that there is to be a mighty manifestation of the power of God as in former years. In this passage the very manifestation of God’s power that they refuse to see will occur as part of the divine judgment which is brought upon them, for it is stated that, “the people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse.”

W poprzednim artykule, na podstawie trzech konkretnych fragmentów z Ducha Proroctwa, wykazaliśmy, że u Izajasza „pijacy z Efraima”, którzy w tym fragmencie są określeni jako „starsi” i którzy w obu fragmentach reprezentują przywództwo Jerozolimy (adwentyzmu), nie dostrzegają, że ma nastąpić potężne objawienie mocy Bożej, jak w dawnych latach. W tym fragmencie samo to objawienie mocy Bożej, którego nie chcą zobaczyć, nastąpi jako część Bożego sądu, który na nich przychodzi, gdyż jest powiedziane, że „lud miał zobaczyć Bożą moc objawioną w wyraźny sposób, aby pozostali bez wymówki”.

Laodicean Adventism refuses to see the manifestation of the latter rain that began sprinkling on September 11, 2001, but they will see the climax of that rainfall when the message of the Midnight Cry is repeated in the last days. That message is Islam of the third Woe. Did not the leadership of ancient Israel, who had just crucified their Messiah watch as the Holy Spirit was poured out at Pentecost?

Laodycejski adwentyzm nie chce dostrzec przejawu późnego deszczu, który zaczął kropić 11 września 2001 roku, lecz zobaczy kulminację tego opadu, gdy w dniach ostatecznych zostanie powtórzone poselstwo okrzyku o północy. Tym poselstwem jest islam trzeciego biada. Czyż przywództwo starożytnego Izraela, które właśnie ukrzyżowało swego Mesjasza, nie było świadkiem wylania Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy?

The passage is identifying the church, which by context is represented by Ezekiel as Jerusalem, and the members within the church (Jerusalem), are contrasted by a “little company,” who are also identified as those “that walk in the light,” and are the “faithful few.” The Bible teaches that “many” are called, but “few” are chosen. The subject of the passage includes the wrath of God that is brought upon His people. The people have brought their judgment upon themselves, but God is specific in emphasizing that it is His angels that accomplish the work of destruction. God never lies, and He has promised that it is He that visits the iniquity of men unto the third and fourth generation. To attribute the execution of judgment to any other than God is to deny His character, and suggest He is a liar.

Fragment identyfikuje kościół, który w kontekście u Ezechiela jest przedstawiony jako Jerozolima, a członkowie wewnątrz kościoła (Jerozolimy) są zestawieni z „małą grupą”, którą określa się także jako tych, „którzy chodzą w światłości”, czyli „wierną garstkę”. Biblia uczy, że „wielu” jest powołanych, lecz „niewielu” wybranych. Przedmiotem tego fragmentu jest również gniew Boży, który spada na Jego lud. Lud ściągnął na siebie wyrok, ale Bóg wyraźnie podkreśla, że dzieła zniszczenia dokonują Jego aniołowie. Bóg nigdy nie kłamie i obiecał, że to On nawiedza nieprawość ludzi do trzeciego i czwartego pokolenia. Przypisywanie wykonania sądu komukolwiek innemu niż Bogu oznacza zaprzeczanie Jego charakterowi i sugerowanie, że jest kłamcą.

The passage identifies that when the destroying angels of Ezekiel begin to go through Jerusalem, that it is then that, “the ministry of His wrath commences.” God’s wrath begins with Jerusalem, which is his church, which is Laodicean Adventism.

Fragment wskazuje, że gdy aniołowie zagłady z Księgi Ezechiela zaczynają przechodzić przez Jerozolimę, to wtedy „rozpoczyna się posługa Jego gniewu”. Gniew Boga zaczyna się od Jerozolimy, która jest Jego Kościołem, czyli adwentyzmem laodycejskim.

> For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God? 1 Peter 4:17.

> Albowiem nadszedł czas, aby sąd rozpoczął się od domu Bożego; a jeśli najpierw zaczyna się od nas, jaki będzie koniec tych, którzy nie są posłuszni Ewangelii Bożej? 1 List Piotra 4:17.

God’s wrath is accomplished by God’s angels, and when their work begins, they are commanded to “smite,” all and to “let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.” The wrath of God is carried out by holy angels, and the point we are wishing to identify here is that the commencement of God’s ministry of wrath is accomplished in the fourth generation.

Gniew Boży wykonują aniołowie Boży; gdy ich dzieło się rozpoczyna, otrzymują nakaz, aby „uderzyć wszystkich” oraz aby „niech wasze oko nie oszczędza, ani nie miejcie litości: zabijcie doszczętnie starych i młodych, zarówno dziewice, małe dzieci, jak i kobiety; lecz nie zbliżajcie się do żadnego człowieka, na którym jest znak; i zacznijcie od Mojej świątyni.” Gniew Boży jest wykonywany przez świętych aniołów, a rzecz, którą chcemy tu wskazać, polega na tym, że rozpoczęcie działania gniewu Bożego następuje w czwartym pokoleniu.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit. And it shall come to pass in that day, saith the Lord, that there shall be the noise of a cry from the fish gate, and an howling from the second, and a great crashing from the hills. Howl, ye inhabitants of Maktesh, for all the merchant people are cut down; all they that bear silver are cut off. And it shall come to pass at that time, that I will search Jerusalem with candles, and punish the men that are settled on their lees: that say in their heart, The Lord will not do good, neither will he do evil. Zephaniah 1:8–12.

> I stanie się w dniu ofiary Pana, że ukarzę książąt i synów królewskich oraz wszystkich, którzy są odziani w cudzoziemskie szaty. Tego samego dnia także ukarzę wszystkich, którzy przeskakują próg i napełniają domy swoich panów gwałtem i oszustwem. I stanie się w owym dniu, mówi Pan, że rozlegnie się krzyk od Bramy Rybnej, zawodzenie z drugiej dzielnicy i wielki łoskot ze wzgórz. Zawyjcie, mieszkańcy Makteszu, gdyż cały lud kupiecki został wytępiony; wszyscy, którzy ważą srebro, zostali wytraceni. I stanie się w owym czasie, że będę przeszukiwał Jerozolimę lampami i ukarzę mężów, którzy zastygli na swoim osadzie, którzy mówią w swym sercu: Pan nie uczyni dobra ani też nie wyrządzi zła. Sofoniasza 1:8-12.

Back to Articles