Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Six

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer czterdziesty szósty

Number Forty-Six

Numer czterdzieści sześć

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2026

Formats

PDF
Word

Caesarea Philippi to Caesarea Maritima represents the period from the third to the ninth hour, which is divided at the sixth hour. The division of Caesarea to Caesarea was the Mount of Transfiguration. The Mount of Transfiguration aligns two other lines to the waymark of three steps that precedes the Pentecostal Sunday law by five days.

Odcinek od Cezarei Filipowej do Cezarei Nadmorskiej odpowiada okresowi od godziny trzeciej do godziny dziewiątej, który dzieli się o godzinie szóstej. Punktem podziału na trasie od Cezarei Filipowej do Cezarei Nadmorskiej była Góra Przemienienia. Góra Przemienienia wyrównuje dwie inne linie względem kamienia milowego trzech kroków, który poprzedza pentekostalne prawo niedzielne o pięć dni.

At the Mount, God the Father spoke a second time. The first time He spoke was at Christ’s baptism, the last time was just before the cross.

Na Górze Bóg Ojciec przemówił po raz drugi. Po raz pierwszy przemówił podczas chrztu Chrystusa, po raz ostatni tuż przed krzyżem.

> Now is my soul troubled; and what shall I say? Father, save me from this hour: but for this cause came I unto this hour. Father, glorify thy name. Then came there a voice from heaven, saying, I have both glorified it, and will glorify it again. The people therefore, that stood by, and heard it, said that it thundered: others said, An angel spake to him. John 12:27–29.

> Teraz dusza moja jest zatrwożona; i cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw mnie od tej godziny? Lecz właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę. Ojcze, uwielbij imię swoje. Wtem rozległ się głos z nieba: Już je uwielbiłem i jeszcze je uwielbię. Tłum więc, który stał w pobliżu i to słyszał, mówił, że zagrzmiało; inni mówili: Anioł przemówił do niego. Jan 12,27-29.

God glorifies His name when He seals the one hundred and forty-four thousand and writes upon them His name.

Bóg wsławia swoje imię, gdy zapieczętowuje sto czterdzieści cztery tysiące i wypisuje na nich swoje imię.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> Temu, kto zwycięża, uczynię go filarem w świątyni mojego Boga i już więcej z niej nie wyjdzie; i wypiszę na nim imię mojego Boga oraz imię miasta mojego Boga, nowego Jeruzalem, które zstępuje z nieba od mojego Boga; i wypiszę na nim moje nowe imię. Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów. Objawienie 3:12, 13.

At the Mount of Transfiguration, Peter, James and John were the only disciples present, as they were at the resurrection of Jairus’ daughter and also again at Gethsemane. Gethsemane, like unto the Father speaking in John twelve—came just before the cross. Gethsemane means “oil press,” identifying the oil test of the virgins. Gethsemane is the “crisis” that brings the soul “face to face with death,” and the wise virgins pass the test, for in the second temple test they came face to face with life, as Jesus taught “face to face” for thirty days.

Na Górze Przemienienia jedynymi obecnymi uczniami byli Piotr, Jakub i Jan, tak jak przy wskrzeszeniu córki Jaira, a także ponownie w Getsemani. Getsemani — podobnie jak przemówienie Ojca w 12 rozdziale Ewangelii Jana — nadeszło tuż przed krzyżem. Getsemani oznacza „tłocznię oliwy”, wskazując na „próbę oliwy” panien. Getsemani jest „kryzysem”, który stawia duszę „twarzą w twarz ze śmiercią”, a mądre panny zdają tę próbę, gdyż w drugiej świątynnej próbie stanęły twarzą w twarz z życiem, gdy Jezus nauczał „twarzą w twarz” przez trzydzieści dni.

The first time the Father spoke was at Christ’s baptism and the first time He exclusively took Peter, James and John was when the twelve-year-old daughter of Jairus was resurrected. The resurrection of the twelve-year-old virgin aligns with the baptism of Christ, which symbolizes the power of the resurrection. The resurrection of Jairus’s daughter aligns with the baptism of Christ and Caesarea Philippi. Gethsemane and the troubling of Christ when the Father spoke just before the cross align with Caesarea Maritima.

Po raz pierwszy Ojciec przemówił podczas chrztu Chrystusa, a po raz pierwszy Jezus zabrał wyłącznie Piotra, Jakuba i Jana, gdy została wskrzeszona dwunastoletnia córka Jaira. Wskrzeszenie dwunastoletniej dziewicy koresponduje z chrztem Chrystusa, który symbolizuje moc zmartwychwstania. Wskrzeszenie córki Jaira koresponduje z chrztem Chrystusa oraz z Cezareą Filipową. Getsemani oraz zatrwożenie Chrystusa, gdy Ojciec przemówił tuż przed krzyżem, korespondują z Cezareą Nadmorską.

Line upon line Peter represents the one hundred and forty-four thousand who are sealed at Caesarea Philippi, when Simon Barjona’s name is changed to Peter. Once sealed at Panium, which is Caesarea Philippi, Peter goes to the sixth hour of the Mount, where he is lifted up as an ensign as he continues on to answer the call of Cornelius at Caesarea Maritima. At Caesarea Philippi Peter leaves the Exeter camp meeting with the seal of God and the message of the Midnight Cry to proclaim. The message of Islam as represented by the feast of trumpets carries Peter on to Caesarea by the sea. The message of Islam lifts up Peter to the view of the world, for Peter has predicted the prophetic arrival of Islam in advance of the feast of trumpets.

Zgodnie z zasadą „linia na linii” Piotr reprezentuje sto czterdzieści cztery tysiące, którzy są zapieczętowani w Cezarei Filipowej, gdy imię Szymona Bar-Jony zostaje zmienione na Piotra. Po zapieczętowaniu w Panium, które jest Cezareą Filipową, Piotr udaje się na szóstą godzinę Góry, gdzie zostaje wywyższony jako sztandar, po czym podąża dalej, aby odpowiedzieć na wezwanie Korneliusza w Cezarei Nadmorskiej. W Cezarei Filipowej Piotr opuszcza zjazd namiotowy w Exeter z pieczęcią Bożą oraz poselstwem Wołania o północy, aby je ogłosić. Poselstwo islamu, przedstawione przez Święto Trąb, niesie Piotra do Cezarei nad morzem. Poselstwo islamu wynosi Piotra na widok świata, gdyż Piotr przewidział prorocze nadejście islamu przed Świętem Trąb.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> Oto poślę wam proroka Eliasza przed nadejściem wielkiego i strasznego dnia Pana: I on zwróci serca ojców ku dzieciom, a serca dzieci ku ich ojcom, abym nie przyszedł i nie obłożył ziemi klątwą. Malachiasza 4:5, 6.

Line upon line the Elijah message is the message that is premised upon aligning the fathers with their children. Elijah was Father Miller, who illustrates his children. The one hundred and forty-four thousand are the children of William Miller, and to turn the hearts of Miller to his children is to align Millerite history with the history of Elijah, as well as John the Baptist with the messenger associated with the one hundred and forty-four thousand. An element of the alignment of these four lines is that in each of the testing histories of Elijah, John and Miller the only message of present truth—was the message which came through the messenger.

Linia po linii poselstwo Eliasza jest poselstwem, które opiera się na doprowadzeniu do zgodności ojców z ich dziećmi. Eliaszem był Ojciec Miller, który obrazuje swoje dzieci. Sto czterdzieści cztery tysiące są dziećmi Williama Millera, a zwrócenie serca Millera ku jego dzieciom oznacza uzgodnienie historii millerowskiej z historią Eliasza, jak również Jana Chrzciciela z posłańcem związanym ze stu czterdziestoma czterema tysiącami. Elementem uzgodnienia tych czterech linii jest to, że w każdej z historii próby Eliasza, Jana i Millera jedynym poselstwem teraźniejszej prawdy było poselstwo, które dotarło za pośrednictwem posłańca.

> And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.

> I Eliasz Tiszbita, który był spośród mieszkańców Gileadu, rzekł do Achaba: Jako żyje Pan, Bóg Izraela, przed którego obliczem stoję, nie będzie w tych latach ani rosy, ani deszczu, chyba na moje słowo. 1 Księga Królewska 17:1.

Sister White is clear that those who did not accept the message of John, who Jesus identified as Elijah, would not be benefitted by the teachings of Jesus, and also that those who rejected the message of Miller, as represented as the first angel’s message, could not be benefitted by the message of the second angel. Accompanying Elijah’s announcement that rain would only come at his command, was the ultimate test that included the command to choose between Elijah’s message or Baal’s message. The prophetic symbol of “how long” aligns Elijah’s Mount Carmel with the Sunday law.

Siostra White jasno stwierdza, że ci, którzy nie przyjęli poselstwa Jana, którego Jezus utożsamił z Eliaszem, nie odnieśli pożytku z nauczania Jezusa, a także że ci, którzy odrzucili poselstwo Millera, przedstawione jako poselstwo pierwszego anioła, nie mogli odnieść pożytku z poselstwa drugiego anioła. Wraz z zapowiedzią Eliasza, że deszcz spadnie jedynie na jego słowo, pojawiła się ostateczna próba, obejmująca nakaz wyboru między poselstwem Eliasza a poselstwem Baala. Proroczy symbol „jak długo” wiąże Karmel Eliasza z prawem niedzielnym.

> So Ahab sent unto all the children of Israel, and gathered the prophets together unto mount Carmel. And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. Let them therefore give us two bullocks; and let them choose one bullock for themselves, and cut it in pieces, and lay it on wood, and put no fire under: and I will dress the other bullock, and lay it on wood, and put no fire under: And call ye on the name of your gods, and I will call on the name of the Lord: and the God that answereth by fire, let him be God. And all the people answered and said, It is well spoken. 1 Kings 18:20–24.

> Achab zatem posłał do wszystkich synów Izraela i zgromadził proroków na górze Karmel. I Eliasz przystąpił do całego ludu i rzekł: Jak długo będziecie się chwiać na obie strony? Jeśli Pan jest Bogiem — idźcie za Nim; a jeśli Baal — idźcie za nim. A lud nie odpowiedział mu ani słowem. Wtedy Eliasz rzekł do ludu: Ja, tylko ja, pozostałem prorokiem Pana, podczas gdy proroków Baala jest czterystu pięćdziesięciu. Niech więc dadzą nam dwa cielce; niech wybiorą sobie jednego cielca, porąbią go na części, położą na drwach, lecz ognia niech nie podkładają; a ja przygotuję drugiego cielca, położę go na drwach i ognia nie podłożę. Wy wzywajcie imienia waszych bogów, a ja będę wzywał imienia Pana; a Bóg, który odpowie ogniem — ten niech będzie Bogiem. A cały lud odpowiedział i rzekł: Dobrze powiedziane. 1 Księga Królewska 18:20–24.

The test of Carmel was choosing between two messages. A test between true and false prophecy, and the messenger Elijah or the prophets who sat at Jezebel’s table. It was about the messenger and the message. In 1844, Carmel was repeated as the Lord brought about a test which manifested Miller as the true prophet, and Miller’s message as the dew and rain. The distinction between the true prophet and true message in contrast with the false prophet and the false message was represented at the Exeter camp meeting by the Exeter tent and the tent of the Watertown group. Two tabernacles representing the true in contrast with the false. The distinction made at Carmel and the history of 1844 is identified at Caesarea Philippi when Peter is sealed and lifted up to the Mount as an ensign. He is lifted up because he had claimed that his message was the only true message of the latter rain. He was lifted up when his prediction was fulfilled.

Próba Karmelu polegała na wyborze między dwoma poselstwami. Była to próba między prawdziwym a fałszywym proroctwem oraz między posłańcem Eliaszem a prorokami zasiadającymi przy stole Izebel. Chodziło o posłańca i poselstwo. W roku 1844 Karmel został powtórzony, gdy Pan sprowadził próbę, która objawiła Millera jako prawdziwego proroka, a poselstwo Millera jako rosę i deszcz. Różnicę między prawdziwym prorokiem i prawdziwym poselstwem a fałszywym prorokiem i fałszywym poselstwem przedstawiono na zgromadzeniu obozowym w Exeter przez namiot z Exeter i namiot grupy z Watertown. Dwa namioty przedstawiające to, co prawdziwe, w kontraście z tym, co fałszywe. Rozróżnienie uczynione na Karmelu i w historii roku 1844 jest ukazane w Cezarei Filipowej, gdy Piotr zostaje zapieczętowany i wyniesiony na Górę jako sztandar. Zostaje wywyższony, ponieważ twierdził, że jego poselstwo było jedynym prawdziwym poselstwem późnego deszczu. Został wywyższony, gdy jego przepowiednia się wypełniła.

The feast of trumpets is the third and litmus test in the Pentecostal season and before the litmus test Peter identifies that Islam is to be loosed to mark the beginning of the proclamation of the Midnight Cry. The fulfillment of prophecy is what made the distinction between the Millerites and the Protestants, who represent the former covenant people who are being passed by. Elijah personally killed the false prophets, once the distinction between true and false was manifested. The distinction is made at the feast of trumpets, when a prediction of Islam is fulfilled.

Święto Trąb jest trzecim sprawdzianem i papierkiem lakmusowym w okresie Pięćdziesiątnicy, a przed tym papierkiem lakmusowym Piotr wskazuje, że islam ma zostać uwolniony, aby wyznaczyć początek proklamacji Wołania o północy. To wypełnienie proroctwa uczyniło rozróżnienie między millerytami a protestantami, którzy reprezentują uprzedni lud przymierza, który jest pomijany. Eliasz osobiście zabił fałszywych proroków, gdy tylko ujawniło się rozróżnienie między prawdziwym a fałszywym. Rozróżnienie dokonuje się podczas Święta Trąb, gdy spełnia się zapowiedź dotycząca islamu.

The Midnight Cry of Millerite history was a prediction that was corrected and thereafter fulfilled. It was fulfilled on October 22, 1844, whereas Miller’s original understanding of the Midnight Cry was the year 1843. Samuel Snow represents the correction of the message, and his message became known as the “true” Midnight Cry message.

Wołanie o północy w dziejach ruchu millerowskiego było zapowiedzią, która została skorygowana, a następnie się wypełniła. Wypełniło się 22 października 1844 roku, podczas gdy pierwotne rozumienie Millera dotyczące Wołania o północy wskazywało na rok 1843. Samuel Snow uosabia korektę tego poselstwa, a jego poselstwo stało się znane jako „prawdziwe” Wołanie o północy.

1844 was an illustration of the distinction between the message of Miller and the message of the Protestants. In the testing process the Protestants were slain by Miller and they then became apostate Protestantism, the daughters of Rome, the priests of Jezebel. The distinction was manifested by either a reception or rejection of the prophetic message. With John and Miller the prophetic message exposed the false message of the former covenant people who were being passed by. Elijah’s message claimed there would be no rain except at his word, and after three and a half years the test of that claim was to be made manifest.

Rok 1844 był ilustracją rozróżnienia między przesłaniem Millera a przesłaniem protestantów. W procesie próby protestanci zostali zabici przez Millera, a następnie stali się odstępczym protestantyzmem, córkami Rzymu, kapłanami Izebel. Rozróżnienie to ujawniło się poprzez przyjęcie bądź odrzucenie proroczego przesłania. W przypadku Jana i Millera prorocze przesłanie obnażyło fałszywe przesłanie dawnego ludu Przymierza, który był pomijany. Przesłanie Eliasza głosiło, że nie będzie deszczu, chyba że na jego słowo, a po trzech i pół roku miał się ujawnić sprawdzian tego twierdzenia.

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. Now therefore send, and gather to me all Israel unto mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and fifty, and the prophets of the groves four hundred, which eat at Jezebel’s table. 1 Kings 18:17–19.

> A gdy Achab ujrzał Eliasza, rzekł do niego: Czy to ty jesteś tym, który sprowadza nieszczęście na Izraela? On zaś odpowiedział: Nie ja sprowadziłem nieszczęście na Izraela, lecz ty i dom twego ojca, dlatego żeście porzucili przykazania Pana, a ty poszedłeś za Baalami. Przeto teraz poślij i zwołaj do mnie na górę Karmel cały Izrael, a także proroków Baala, czterystu pięćdziesięciu, oraz proroków świętych gajów, czterystu, którzy jadają przy stole Izebel. 1 Księga Królewska 18:17–19.

The distinction between the false and true, whether it be the messenger or the message was made in a testing process that included accusations against both the message and the messenger. Elijah was the one who was accused of troubling Israel, for his message had stopped the rain. Had it continued to rain in Israel, no issue about Elijah would have been raised. The issue was based upon Elijah’s prediction, and its fulfillment over the three and a half years.

Rozróżnienie między fałszem a prawdą — czy to w odniesieniu do posłańca, czy do orędzia — zostało dokonane w procesie próby, który obejmował oskarżenia wymierzone zarówno w orędzie, jak i w posłańca. Eliasz był tym, którego oskarżano o wprowadzanie zamętu w Izraelu, albowiem jego orędzie wstrzymało deszcz. Gdyby w Izraelu nadal padał deszcz, żadna kwestia dotycząca Eliasza nie zostałaby podniesiona. Kwestia ta opierała się na przepowiedni Eliasza i na jej spełnieniu w ciągu trzech i pół roku.

When Peter is at the litmus test of Caesarea Philippi, which is the feast of trumpets, and also where the ass is loosed, the beginning of the message of the Midnight Cry is marked. Peter like unto Elijah, has just witnessed the confirmation of his prediction, and the distinction between the true and false has been demonstrated for all to see. The prediction’s confirmation is represented by the feast of trumpets—which is the litmus test. The prediction was typified by both 1840 and 1844, where a prediction is corrected and thereafter fulfilled. The corrected prediction of Josiah Litch empowered the first angel on August 11, 1840 and the prediction of the year 1843 by Miller was corrected by Snow.

Gdy Piotr znajduje się przy próbie lakmusowej Cezarei Filipowej, którą jest Święto Trąb, a także tam, gdzie zostaje odwiązany osioł, zostaje zaznaczony początek poselstwa Wołania o Północy. Piotr, podobnie jak Eliasz, właśnie był świadkiem potwierdzenia swej przepowiedni, a rozróżnienie między tym, co prawdziwe, a tym, co fałszywe, zostało ukazane wszystkim. Potwierdzenie tej przepowiedni reprezentuje Święto Trąb — które jest próbą lakmusową. Przepowiedź została typologicznie przedstawiona zarówno w roku 1840, jak i w roku 1844, kiedy przepowiednia zostaje skorygowana, a następnie spełniona. Skorygowana przepowiednia Josiaha Litcha nadała moc pierwszemu aniołowi 11 sierpnia 1840 roku, a przepowiednia roku 1843 u Millera została skorygowana przez Snowa.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> W roku 1840 kolejne niezwykłe wypełnienie proroctwa wzbudziło powszechne zainteresowanie. dwa lata wcześniej Josiah Litch, jeden z czołowych kaznodziejów głoszących drugie przyjście, opublikował wykładnię rozdziału 9 Apokalipsy, przewidującą upadek Imperium Osmańskiego. Według jego obliczeń to mocarstwo miało zostać obalone . . . 11 sierpnia 1840 roku, kiedy można się spodziewać, że władza osmańska w Konstantynopolu zostanie złamana. I, jak wierzę, okaże się, że tak właśnie będzie.'

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> Dokładnie w określonym czasie Turcja, za pośrednictwem swoich ambasadorów, przyjęła protekcję sprzymierzonych mocarstw Europy i tym samym poddała się kontroli narodów chrześcijańskich. Wydarzenie to dokładnie wypełniło przepowiednię. Gdy to stało się wiadome, rzesze przekonały się o słuszności zasad wykładni proroctw przyjętych przez Millera i jego współpracowników, a ruch adwentowy otrzymał potężny impuls. Ludzie wykształceni i o wysokiej pozycji przyłączyli się do Millera, zarówno w głoszeniu, jak i w publikowaniu jego poglądów, a w latach 1840–1844 działalność szybko się rozszerzała. Wielki bój, 334, 335.

The prediction of Litch was about Islam, and the prediction of Snow was about the closed door. When Litch’s prediction was fulfilled, the methodology that established the message was accepted, and those who accepted the message “united” with the messenger. Both the message and the messenger was recognized in the fulfillment of the prediction. The prediction of Litch was about Islam, and the prediction of Snow was about the closed door.

Proroctwo Litcha dotyczyło islamu, a proroctwo Snowa dotyczyło zamkniętych drzwi. Gdy proroctwo Litcha się wypełniło, przyjęto metodologię, która ustanowiła poselstwo, a ci, którzy przyjęli poselstwo, "zjednoczyli się" z posłańcem. Zarówno poselstwo, jak i posłaniec zostały rozpoznane w wypełnieniu proroctwa. Proroctwo Litcha dotyczyło islamu, a proroctwo Snowa dotyczyło zamkniętych drzwi.

> “I saw the people of God joyful in expectation, looking for their Lord. But God designed to prove them. His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods. Those who were looking for their Lord did not discover this mistake, and the most learned men who opposed the time also failed to see it. God designed that His people should meet with a disappointment. The time passed, and those who had looked with joyful expectation for their Saviour were sad and disheartened, while those who had not loved the appearing of Jesus, but embraced the message through fear, were pleased that He did not come at the time of expectation. Their profession had not affected the heart and purified the life. The passing of the time was well calculated to reveal such hearts. They were the first to turn and ridicule the sorrowful, disappointed ones who really loved the appearing of their Saviour. I saw the wisdom of God in proving His people and giving them a searching test to discover those who would shrink and turn back in the hour of trial.

> Dane mi było zobaczyć lud Boży radujący się w oczekiwaniu i wypatrujący swego Pana. Lecz Bóg postanowił ich doświadczyć. Jego ręka zakryła błąd w obliczeniach okresów proroczych. Ci, którzy wypatrywali swego Pana, nie odkryli tego błędu, a najuczeńsi ludzie, którzy sprzeciwiali się wyznaczonemu czasowi, również go nie dostrzegli. Bóg zamierzył, aby Jego lud doznał rozczarowania. Czas minął i ci, którzy z radosnym oczekiwaniem wypatrywali swego Zbawiciela, byli smutni i zniechęceni, podczas gdy ci, którzy nie umiłowali przyjścia Jezusa, lecz przyjęli poselstwo ze strachu, cieszyli się, że nie przyszedł w oczekiwanym czasie. Ich wyznanie wiary nie poruszyło serca ani nie oczyściło życia. Upływ czasu był dobrze obliczony, by odsłonić takie serca. To oni pierwsi odwrócili się i szydzili z zasmuconych, rozczarowanych, którzy naprawdę miłowali przyjście swego Zbawiciela. Dane mi było dostrzec mądrość Boga w tym, że doświadczał swego ludu i dał mu wnikliwą próbę, aby ujawnić tych, którzy ulękną się i cofną w godzinie próby.

> “Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844. Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—‘Though it [the vision] tarry, wait for it.’ In their love for Christ’s immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.

> Jezus i wszystkie zastępy niebieskie patrzyli ze współczuciem i miłością na tych, którzy z utęsknieniem pragnęli ujrzeć Tego, którego miłowały ich dusze. Aniołowie unosili się nad nimi, aby podtrzymać ich w godzinie próby. Ci, którzy zaniedbali przyjęcie niebiańskiego poselstwa, zostali pozostawieni w ciemności, a gniew Boży zapłonął przeciwko nim, ponieważ nie chcieli przyjąć światła, które On zesłał im z nieba. Ci wierni, rozczarowani, którzy nie mogli zrozumieć, dlaczego ich Pan nie przyszedł, nie zostali pozostawieni w ciemności. Ponownie zostali skierowani do swych Biblii, aby badać okresy prorocze. Ręka Pana została cofnięta z liczb, a błąd został wyjaśniony. Ujrzeli, że okresy prorocze sięgają do roku 1844 i że te same dowody, które przedstawiali, by wykazać, że okresy prorocze kończą się w 1843, dowodziły, iż zakończą się w 1844. Światło ze Słowa Bożego oświeciło ich stanowisko i odkryli czas zwłoki — „Choćby [widzenie] się odwlekało, czekaj na nie.” W swej miłości do natychmiastowego przyjścia Chrystusa przeoczyli odwlekanie się widzenia, obliczone na to, by objawić prawdziwie oczekujących. Znowu mieli określony czas. Jednak widziałem, że wielu z nich nie potrafiło wznieść się ponad swe dotkliwe rozczarowanie, aby posiadać ten stopień zapału i energii, który cechował ich wiarę w 1843 roku.

> “Satan and his angels triumphed over them, and those who would not receive the message congratulated themselves upon their farseeing judgment and wisdom in not receiving the delusion, as they called it. They did not realize that they were rejecting the counsel of God against themselves, and were working in union with Satan and his angels to perplex God’s people, who were living out the heaven-sent message.

> Szatan i jego aniołowie zatriumfowali nad nimi, a ci, którzy nie chcieli przyjąć poselstwa, gratulowali sobie dalekowzrocznego osądu i mądrości, że nie przyjęli zwiedzenia, jak to nazywali. Nie zdawali sobie sprawy, że odrzucają Bożą radę przeciwko sobie samym i współdziałają z Szatanem i jego aniołami, by wprowadzać zamęt wśród ludu Bożego, który wcielał w życie poselstwo zesłane z nieba.

> “The believers in this message were oppressed in the churches. For a time, those who would not receive the message were restrained by fear from acting out the sentiments of their hearts; but the passing of the time revealed their true feelings. They wished to silence the testimony which the waiting ones felt compelled to bear, that the prophetic periods extended to 1844. With clearness the believers explained their mistake and gave the reasons why they expected their Lord in 1844. Their opposers could bring no arguments against the powerful reasons offered. Yet the anger of the churches was kindled; they were determined not to listen to evidence, and to shut the testimony out of the churches, so the others could not hear it. Those who dared not withhold from others the light which God had given them, were shut out of the churches; but Jesus was with them, and they were joyful in the light of His countenance. They were prepared to receive the message of the second angel.” Early Writings, 235–237.

> Wierzący w to poselstwo byli uciskani w kościołach. Przez pewien czas ci, którzy nie chcieli przyjąć poselstwa, ze strachu powstrzymywali się od postępowania zgodnie z tym, co nosili w sercach; lecz upływ czasu ujawnił ich prawdziwe uczucia. Pragnęli uciszyć świadectwo, które oczekujący czuli się zmuszeni składać, że okresy prorocze sięgały roku 1844. Wierzący jasno wyjaśniali swój błąd i podawali powody, dla których oczekiwali swego Pana w roku 1844. Ich przeciwnicy nie potrafili przytoczyć żadnych argumentów przeciwko przedstawionym mocnym racjom. Jednak rozgorzał gniew kościołów; postanowili nie słuchać dowodów i usunąć to świadectwo z kościołów, aby inni nie mogli go usłyszeć. Ci, którzy nie śmieli wstrzymywać przed innymi światła, które Bóg im dał, zostali wykluczeni z kościołów; lecz Jezus był z nimi i radowali się w świetle Jego oblicza. Byli przygotowani, aby przyjąć poselstwo drugiego anioła. Wczesne pisma, 235–237.

Peter represents the one hundred and forty-four thousand who like unto Litch present a corrected prediction about Islam and the end of a kingdom; and like unto Snow, Peter also presents a corrected prediction of the closed door. Litch’s message of the second woe of Islam was an external prediction, and Snow’s closed door was an internal prediction. For Snow the work began when the Lord removed his hand from the figures, and it was then seen that same evidence that had been previously been thought to prove 1843, actually proved October 22, 1844. For Litch it was a calculation that when fulfilled brought the angel of Revelation ten down to stand upon the earth and the sea.

Piotr reprezentuje sto czterdzieści cztery tysiące, którzy, podobnie jak Litch, przedstawiają skorygowane proroctwo o islamie i końcu królestwa; a podobnie jak Snow, Piotr przedstawia także skorygowane proroctwo o zamkniętych drzwiach. Poselstwo Litcha o drugim „biada” związanym z islamem było proroctwem zewnętrznym, a zamknięte drzwi u Snowa były proroctwem wewnętrznym. U Snowa dzieło rozpoczęło się, gdy Pan zdjął swoją rękę z liczb, i wówczas dostrzeżono, że te same dowody, które wcześniej uważano za dowodzące roku 1843, w rzeczywistości dowodziły 22 października 1844 roku. U Litcha było to obliczenie, które, gdy się wypełniło, sprawiło, że anioł z Objawienia 10 zstąpił, aby stanąć na ziemi i na morzu.

The fact that Litch recalculated his prediction ten days before its fulfillment identifies the work of correcting a previous prediction as a test. Is the beginning in 1840 and the ending in 1844 actually a prophetic symbol of a prediction that is recalculated to become the true Midnight Cry? Does the alpha and omega of Millerite history which concluded with the proclamation of the Midnight Cry actually typify the prophetic characteristics of the true Midnight Cry of the one hundred and forty-four thousand?

Fakt, iż Litch na dziesięć dni przed jej spełnieniem skorygował swoją przepowiednię, wskazuje, że dzieło poprawiania wcześniejszej przepowiedni stanowi próbę. Czy początek w 1840 roku i zakończenie w 1844 roku są w istocie proroczym symbolem przepowiedni, która zostaje przeliczona na nowo, aby stać się prawdziwym Wołaniem o Północy? Czy alfa i omega historii millerystów, która zakończyła się proklamacją Wołania o Północy, rzeczywiście stanowi typ proroczych cech prawdziwego Wołania o Północy stu czterdziestu czterech tysięcy?

In both periods of the corrected prediction’s proclamation, controversy was manifested against the Millerite message, for the message troubled the people. When Peter stands at Caesarea Philippi there is a controversy over the message that began prior to Caesarea Philippi, for it is the fulfillment that confirms that it was only at Peter’s word that the message of rain would fall. Caesarea Philippi is the feast of trumpets aligns with Christ sending two disciples, representing the second angel, to loose the ass of Islam. The loosing of the ass of Islam announces the beginning of the message of the Midnight Cry at Exeter camp meeting, for arriving on horse a day late, on August 13, Samuel Snow, who had tarried rather than arrive on the opening day, marks the end of the tarrying time and the beginning of the message that would be carried like a tidal wave when the meeting ended on the 17th.

W obu okresach proklamacji skorygowanej przepowiedni rozgorzał spór przeciwko poselstwu millerytów, albowiem poselstwo to niepokoiło lud. Gdy Piotr staje w Cezarei Filipowej, trwa spór o poselstwo, który rozpoczął się przed Cezareą Filipową, gdyż to wypełnienie potwierdza, że dopiero na słowo Piotra miało spaść poselstwo deszczu. Cezarea Filipowa, jako Święto Trąb, współbrzmi z tym, że Chrystus posyła dwóch uczniów, reprezentujących drugiego anioła, aby odwiązać osła Islamu. Odwiązanie osła Islamu zapowiada początek poselstwa Wołania o północy na zjeździe namiotowym w Exeter, gdyż przybywszy konno z jednodniowym opóźnieniem, 13 sierpnia, Samuel Snow, który zwlekał zamiast przybyć w dniu otwarcia, wyznacza koniec czasu zwłoki oraz początek poselstwa, które miało zostać poniesione niczym fala przypływu, gdy zebranie zakończyło się siedemnastego.

The controversy of Millerite history, the accusations of king Ahab and the resistance of the quibbling Jews as Christ entered Jerusalem all identify a controversy that reaches its conclusion at the feast of trumpets, when the ass is loosed. The loosing of the ass is the confirmation of a prophecy that identifies a closed door upon Adventism in the beginning at Caesarea Philippi and a closed door at the end of the period at Caesarea Maritima. The ass is a symbol of Islam of the third woe that strikes the United States, including Nashville, Tennessee. The failed prediction of July 18, 2020, is now being progressively corrected as the Lord removes His hand, and unseals the revelation of Jesus Christ. That unsealing began in the wilderness in July of 2023.

Spór w dziejach millerytów, oskarżenia króla Achaba oraz opór spierających się o drobiazgi Żydów podczas wjazdu Chrystusa do Jerozolimy — wszystko to wskazuje na spór, który dopełnia się podczas Święta Trąb, gdy osioł zostaje odwiązany. Odwiązanie osła stanowi potwierdzenie proroctwa, które wskazuje na zamknięte drzwi dla adwentyzmu na początku, w Cezarei Filipowej, oraz na zamknięte drzwi na końcu tego okresu, w Cezarei Nadmorskiej. Osioł jest symbolem islamu trzeciego biada, które uderza w Stany Zjednoczone, w tym w Nashville w stanie Tennessee. Nieudana przepowiednia z 18 lipca 2020 roku jest obecnie stopniowo korygowana, gdy Pan usuwa swoją rękę i odpieczętowuje Objawienie Jezusa Chrystusa. To odpieczętowanie rozpoczęło się na pustyni w lipcu 2023 roku.

## The vision of Daniel Eleven

Widzenie z jedenastego rozdziału Księgi Daniela

The feast of trumpets represents the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. A trumpet is an external warning message of war, but it may also be understood as an internal call to a holy convocation. As the litmus test that begins when the thirty days of the second temple test concludes, it is both an external and internal message. The first foundational test arrived in the spring of 2024 with the external vision of antichrist as represented in Daniel 11:14.

Święto Trąb symbolizuje siódmą trąbę, która jest trzecim „biada”, którym jest islam. Trąba jest zewnętrznym ostrzegawczym wezwaniem do wojny, lecz może być także rozumiana jako wewnętrzne wezwanie do świętego zgromadzenia. Jako test lakmusowy, rozpoczynający się z chwilą zakończenia trzydziestu dni próby Drugiej Świątyni, stanowi ona zarówno przesłanie zewnętrzne, jak i wewnętrzne. Pierwsza fundamentalna próba nadeszła wiosną 2024 roku wraz z zewnętrzną wizją Antychrysta, jak przedstawiono w Księdze Daniela 11:14.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> A w owych czasach wielu powstanie przeciwko królowi Południa; również rabusie twego ludu wywyższą się, aby utwierdzić widzenie, lecz upadną. Daniel 11:14.

The previous verse introduced Panium, and the testimony of Panium continues through to verse fifteen.

Poprzedni werset wprowadził Panium, a świadectwo Panium trwa aż do wersetu piętnastego.

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. Daniel 11:13.

> Albowiem król północy powróci i wystawi wojsko liczniejsze niż poprzednie, a po upływie pewnych lat z pewnością przyjdzie z wielką armią i z wielkim bogactwem. Daniela 11:13.

The king of the north in verses ten through fifteen is the proxy power of the papacy, who was represented by Ronald Reagan in verse ten when the wall of the iron curtain was removed as typified by the fall of the Berlin Wall on November 9, 1989. Verse sixteen marks the removal of the wall of separation of church and state at the Sunday law. Verse eleven and twelve represent the Ukrainian war that began in 2014, and verse thirteen is identifying the election of 2024, when Trump, the eighth president since Reagan, who is also the eighth president who is of the seven previous presidents, “returns” with more power, for when he returns he “shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years.” The “certain years” are the four years of Joe Biden.

Król północy w wersetach od dziesiątego do piętnastego jest mocą zastępczą papiestwa, którą w wersecie dziesiątym reprezentował Ronald Reagan, gdy usunięto mur żelaznej kurtyny, co zostało zobrazowane przez upadek Muru Berlińskiego 9 listopada 1989 roku. Werset szesnasty wyznacza zniesienie muru rozdziału Kościoła i państwa przy wprowadzeniu prawa niedzielnego. Wersety jedenasty i dwunasty przedstawiają wojnę na Ukrainie, która rozpoczęła się w 2014 roku, a werset trzynasty wskazuje na wybory w 2024 roku, kiedy Trump, ósmy prezydent od czasów Reagana, który jest także ósmym prezydentem, który jest z siedmiu poprzednich prezydentów, „powraca” z większą mocą, gdyż kiedy powraca, „wystawi mnóstwo większe niż poprzednie i z pewnością przyjdzie po pewnych latach”. „Pewne lata” to cztery lata Joe’a Bidena.

After 2024, in agreement with verse thirteen, Rome will insert itself into the prophetic history of Panium. May 8, 2025 the first pope from the spiritual glorious land was selected and He chose the name of Leo, that carries with it many significant prophetic characteristics. Then in verse fifteen the battle is engaged.

Po roku 2024, zgodnie z wersetem trzynastym, Rzym wkroczy w proroczą historię Panium. 8 maja 2025 roku wybrano pierwszego papieża z duchowej Chwalebnej Ziemi, który przyjął imię Leon; imię to niesie ze sobą wiele doniosłych znamion proroczych. Następnie, w wersecie piętnastym, rozpoczyna się bitwa.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

> I przyjdzie król północy i usypie szańce, i zdobędzie miasta obwarowane; a ramię południa nie ostoi się, ani lud jego wybrany, ani nie będzie żadnej siły, aby się ostać. Daniel 11:15.

The battle of Panium is engaged in verse fifteen and the earth-beast represented by Donald Trump will defeat the kingdom of the south. The king of the south in verse eleven began a war with Ukraine, the papacy’s proxy power who was financed and supported by the papacy’s proxy power of verse ten—the United States. The king of the south would be victorious in the battle of Raphia, but in the aftermath of the victory the progressive dissolution which is always associated with the demise of a dragon kingdom of the south, leaves the king of the south in an extremely vulnerable position as the king of the north returns, stronger than ever and prepares for the battle of Panium. Russia and Putin are the king of the south when the United States initiated the Ukrainian War in 2014. In 2022 the invasion began and blood began to flow. In 2024 the king of the north returned.

Bitwa pod Panium rozpoczyna się w wersecie piętnastym, a bestia z ziemi, reprezentowana przez Donalda Trumpa, pokona królestwo południa. Król południa w wersecie jedenastym rozpoczął wojnę z Ukrainą, siłą zastępczą papiestwa, która była finansowana i wspierana przez siłę zastępczą papiestwa z wersetu dziesiątego — Stany Zjednoczone. Król południa odniesie zwycięstwo w bitwie pod Rafią, lecz w następstwie tego zwycięstwa postępująca dezintegracja, która zawsze jest związana z upadkiem smoczego królestwa południa, pozostawia króla południa w skrajnie narażonym położeniu, gdy król północy powraca, silniejszy niż kiedykolwiek, i przygotowuje się do bitwy pod Panium. Rosja i Putin są królem południa, gdy Stany Zjednoczone zainicjowały wojnę ukraińską w 2014 roku. W 2022 roku rozpoczęła się inwazja i popłynęła krew. W 2024 roku król północy powrócił.

Peter is at Caesarea Philippi, which is the beginning of the proclamation of the message of the Midnight Cry. Peter, like unto Elijah and the Millerites as represented by Litch and Snow has previously set forth a prediction of a closed door and Islam. Its fulfillment identifies the distinction between the true and false latter rain messages, and the true and false messengers. Peter’s message is the corrected message of Nashville and Islam, and when he is standing in Caesarea Philippi, he is standing at Panium, the battle that leads to the Sunday law of verse sixteen. The fulfillment of Peter’s prediction identifies the beginning of the proclamation of the Midnight Cry, when Islam is loosed, which is also, line upon line when the battle of Panium arrives.

Piotr znajduje się w Cezarei Filipowej, co stanowi początek ogłoszenia poselstwa Wołania o północy. Piotr, podobnie jak Eliasz oraz millerowcy, reprezentowani przez Litcha i Snowa, uprzednio wysunął proroctwo o zamkniętych drzwiach i islamie. Jego wypełnienie wskazuje rozróżnienie między prawdziwymi i fałszywymi poselstwami późnego deszczu oraz między prawdziwymi i fałszywymi posłańcami. Poselstwo Piotra jest skorygowanym poselstwem o Nashville i islamie, a kiedy stoi w Cezarei Filipowej, stoi pod Panium, przy bitwie, która prowadzi do ustawy niedzielnej w wersecie szesnastym. Wypełnienie proroctwa Piotra wyznacza początek ogłoszenia Wołania o północy, gdy islam zostaje rozwiązany, co jest także — linia na linii — czasem nadejścia bitwy pod Panium.

## The Vision of Daniel ten

Widzenie Daniela 10

The feast of trumpets represents the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. A trumpet is a warning message, and also a call to a holy convocation. It also is the litmus test that begins when the thirty days of the second temple test concludes. The first foundational external testing vision of antichrist arrived in the spring of 2024, and the second internal testing vision of Christ, as represented in Daniel 10 arrived in 2026.

Święto Trąbek symbolizuje siódmą trąbę, czyli trzecie «biada», którym jest islam. Dźwięk trąby jest ostrzegawczym przesłaniem, a zarazem wezwaniem do świętego zgromadzenia. Jest także próbą lakmusową, która rozpoczyna się, gdy dobiegnie końca trzydziestodniowa próba Drugiej Świątyni. Pierwsze podstawowe, zewnętrzne widzenie próby Antychrysta nadeszło wiosną 2024 roku, a drugie, wewnętrzne widzenie próby Chrystusa, jak ukazane w 10. rozdziale Księgi Daniela, nadeszło w 2026 roku.

> Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.

> Wtedy podniosłem oczy moje i spojrzałem, a oto pewien mąż odziany w lniane szaty, którego biodra były przepasane szczerym złotem z Ufaz; jego ciało było jak beryl, a oblicze jego jak wygląd błyskawicy, a oczy jego jak ogniste lampy, a jego ramiona i stopy barwą podobne do wypolerowanego mosiądzu, a dźwięk jego słów jak głos mnóstwa.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves.

> A ja, Daniel, sam widziałem to widzenie; gdyż mężowie, którzy byli ze mną, nie widzieli widzenia; lecz padło na nich wielkie drżenie, tak iż uciekli, aby się ukryć.

> Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.

> Przeto pozostałem sam i ujrzałem to wielkie widzenie, i nie pozostała we mnie żadna siła; gdyż moje piękno obróciło się we mnie w zgniliznę, i nie zachowałem żadnej siły.

> Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground.

> Jednakże usłyszałem głos jego słów: a gdy usłyszałem głos jego słów, zapadłem w głęboki sen, twarzą na ziemi, a oblicze moje było zwrócone ku ziemi.

> And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb.

> I oto dotknęła mnie ręka i podźwignęła mnie, tak że ukląkłem, opierając się na dłoniach. I rzekł do mnie: Danielu, mężu bardzo umiłowany, zrozum słowa, które mówię do ciebie, i stań prosto, bo do ciebie teraz zostałem posłany. A gdy wypowiedział do mnie to słowo, stanąłem drżąc. Wtedy rzekł do mnie: Nie lękaj się, Danielu; albowiem od pierwszego dnia, gdy postanowiłeś w swym sercu zrozumieć i uniżać się przed swoim Bogiem, twoje słowa zostały wysłuchane i przyszedłem z powodu twoich słów. Lecz książę królestwa Persji stawił mi opór przez dwadzieścia jeden dni; lecz oto Michał, jeden z naczelnych książąt, przyszedł mi z pomocą, i pozostałem tam przy królach Persji. Teraz zaś przyszedłem, aby cię pouczyć, co spotka twój lud w dniach ostatecznych; albowiem widzenie odnosi się do dni jeszcze odległych. A gdy wypowiedział do mnie takie słowa, zwróciłem twarz ku ziemi i oniemiałem.

> And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me.

> A oto ktoś podobny do synów ludzkich dotknął moich warg; wtedy otworzyłem usta i przemówiłem, i rzekłem do tego, który stał przede mną: O, panie mój, od tego widzenia ogarnęły mnie boleści i nie pozostała we mnie żadna siła. Bo jakże może sługa tego mojego pana rozmawiać z tym moim panem? We mnie bowiem natychmiast ustała siła i nie pozostało we mnie tchu.

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:5–19.

> Wtedy znowu przyszedł ktoś na kształt męża, dotknął mnie i wzmocnił, i rzekł: O mężu bardzo umiłowany, nie bój się: pokój niech będzie z tobą, bądź mocny, tak, bądź mocny. A gdy do mnie przemówił, wzmocniłem się i rzekłem: Niechaj mówi mój pan; albowiem mnie wzmocniłeś. Daniela 10:5-19.

Daniel on the twenty-second day, sees the vision of the heavenly High Priest in the latter days. The vision of Rome establishing the vision was the foundational and alpha test of 2024, and the vision of Christ is the temple test. It produces a separation of the class who flee from Daniel and hide. That class hides under lies and falsehoods, and for this reason they receive strong delusion.

Daniel, dwudziestego drugiego dnia, ma widzenie niebiańskiego Arcykapłana w dniach ostatecznych. Widzenie Rzymu ustanawiającego widzenie było próbą fundamentalną i alfa roku 2024, a widzenie Chrystusa jest próbą świątyni. Powoduje to oddzielenie klasy, która ucieka od Daniela i się ukrywa. Ta klasa kryje się pod kłamstwami i fałszem, i z tego powodu doznaje silnego zwiedzenia.

Daniel is then touched three times, the first by Gabriel then by Christ and then a third time by Gabriel. In the Most Holy Place, when Daniel is touched three times he is portraying a strengthening, for it begins with him having no strength when he saw the vision, but by the third touch he is ultimately strengthened. He is strengthened to understand what shall befall God’s people in the latter days. The prophetic message of what befalls God’s people in the latter days is the message represented within the parable of the ten virgins.

Daniel zostaje następnie dotknięty trzykrotnie: najpierw przez Gabriela, potem przez Chrystusa, a następnie po raz trzeci przez Gabriela. W Miejscu Najświętszym trzykrotne dotknięcie Daniela obrazuje proces umocnienia, gdyż zaczyna się od tego, że nie miał on żadnej siły, gdy miał widzenie, lecz przy trzecim dotknięciu ostatecznie zostaje umocniony. Zostaje umocniony, aby zrozumieć, co spotka lud Boży w dniach ostatecznych. Prorocze przesłanie o tym, co spotka lud Boży w dniach ostatecznych, jest przesłaniem przedstawionym w przypowieści o dziesięciu pannach.

Daniel begins with no strength, for the looking glass vision of Christ left him with no strength, but by the end of the three touches he is strengthened, and the command to “be strong, yea, be strong,” is a doubling, which marks the second angel or the second test. The second test is the temple test where God’s people are strengthened to proclaim the message of the Midnight Cry when the Exeter camp meeting ends. That test is the temple test where the cap stone, that was the foundation and corner stone becomes the marvelous capstone of the temple, thus marking its completion. Daniel is strengthened on the twenty-second day, when he enters the Most Holy Place by faith. When he does Gabriel touches him, then Christ touches him and then Gabriel touches him again. Daniel is therefore strengthened to proclaim the message in the Most Holy Place where he sees Christ between two angels, and the place in the Most Holy Place where Christ is in the middle is the mercy seat with the two covering cherubs looking to the ark that is illuminated from the light of the Shekinah glory of Christ seated upon His throne. The vision of Daniel ten is prophetically structured with Daniel looking upon the glory of Christ as the Shekinah upon the throne of the mercy seat, while the two covering cherubs gaze into the ark!

Daniel rozpoczyna bez siły, ponieważ zwierciadlane widzenie Chrystusa pozbawiło go wszelkiej mocy; lecz pod koniec trzech dotknięć zostaje wzmocniony, a nakaz: „bądź mocny, owszem, bądź mocny” stanowi podwojenie, które wyznacza drugiego anioła lub drugą próbę. Druga próba to próba świątynna, w której lud Boży zostaje wzmocniony, by ogłosić poselstwo Wołania o Północy, gdy kończy się zjazd obozowy w Exeter. Ta próba jest próbą świątynną, w której zwornik, który był fundamentem i kamieniem węgielnym, staje się przedziwnym zwornikiem świątyni, tym samym oznaczając jej ukończenie. Daniel zostaje wzmocniony dwudziestego drugiego dnia, gdy przez wiarę wchodzi do Miejsca Najświętszego. Wtedy dotyka go Gabriel, potem dotyka go Chrystus, a następnie znowu dotyka go Gabriel. Daniel zostaje więc wzmocniony, aby ogłosić poselstwo w Miejscu Najświętszym, gdzie widzi Chrystusa między dwoma aniołami, a miejscem w Miejscu Najświętszym, gdzie Chrystus jest pośrodku, jest ubłagalnia z dwoma cherubami okrywającymi, zwróconymi ku arce, która jest rozświetlona światłem Szekiny chwały Chrystusa zasiadającego na Jego tronie. Widzenie z Daniela 10 ma strukturę proroczą: Daniel spogląda na chwałę Chrystusa jako na Szekinę na tronie ubłagalni, podczas gdy dwaj cherubowie okrywający wpatrują się w arkę!

Before the feast of trumpets Elijah claims his message of rain is the only message of rain that is of the Lord, and he sets forth a prediction that reaches its conclusion with a demonstration which proves who is or is not the messenger and what is or what isn’t the message. For three and a half years before Carmel king Ahab was searching for Elijah, for there is a period of controversy that precedes Carmel. Mount Carmel is simply the litmus test where character is manifested. The same period in Millerite history contained the same witness, as those who hated the message shut the faithful out of the churches and the faithful thereafter raised a message calling people out of the fallen former covenant people who were being passed by.

Przed Świętem Trąb Eliasz twierdzi, że jego poselstwo o deszczu jest jedynym poselstwem o deszczu pochodzącym od Pana, i przedstawia proroctwo, które znajduje swój finał w demonstracji dowodzącej, kto jest, a kto nie jest posłańcem, oraz czym jest, a czym nie jest poselstwo. Przez trzy i pół roku przed Karmlem król Achab poszukiwał Eliasza, albowiem istnieje okres sporu, który poprzedza Karmel. Góra Karmel jest po prostu próbą lakmusową, podczas której objawia się charakter. Ten sam okres w dziejach millerystów niósł to samo świadectwo, gdyż ci, którzy nienawidzili poselstwa, wykluczali wiernych ze zborów, a wierni następnie wystąpili z poselstwem wzywającym ludzi do wyjścia spośród upadłego dawnego ludu przymierza, który był pomijany.

Peter is at the Pentecostal Sunday law proclaiming the message of Joel, which means Peter is proclaiming the same message when the period of the Midnight Cry begins at the end of the Exeter camp meeting, which began when the prediction of Peter had been corrected as was Snow and Litch’s messages. A controversy always precedes the fulfillment of the prediction. The controversy therefore begins before the fulfillment of the prediction.

Piotr, w czasie pięćdziesiątniczego prawa niedzielnego, głosi przesłanie Joela, co oznacza, że Piotr głosi to samo przesłanie, gdy okres Wołania o Północy rozpoczyna się pod koniec zjazdu namiotowego w Exeter; zjazd ten zaczął się w chwili, gdy przepowiednia Piotra została skorygowana, podobnie jak przesłania Snowa i Litcha. Kontrowersja zawsze wyprzedza wypełnienie przepowiedni. Kontrowersja zatem zaczyna się przed wypełnieniem przepowiedni.

The message that causes anxiety for Ahab, Jezebel and her prophets, and the quibbling Jews of Christ day, and the fallen Protestants of Millerite history is identified by Peter as the book of Joel. Before the third litmus test that is marked by the loosing of the ass, Peter’s message is attacked by Laodicean Adventism, and Peter responds to the resistance by identifying that the messengers are not drunk, they are simply a fulfillment of Joel’s three chapters. Joel’s three chapters begin with a scathing condemnation of Laodicean Adventism. When the message reaches the ears of those who are drunken with strong drink they will respond. They confronted Christ as He descended the mount on His way to Jerusalem, and they confronted Him again in Jerusalem.

Piotr utożsamia z Księgą Joela poselstwo, które budzi niepokój u Achaba, Izebel i jej proroków, u spierających się Żydów z czasów Chrystusa oraz u upadłych protestantów z dziejów ruchu millerowskiego. Przed trzecim testem lakmusowym, naznaczonym odwiązaniem osła, poselstwo Piotra zostaje zaatakowane przez laodycejski adwentyzm, a Piotr odpowiada na ten opór, stwierdzając, że posłańcy nie są pijani, lecz stanowią po prostu wypełnienie trzech rozdziałów Księgi Joela. Trzy rozdziały Joela rozpoczynają się miażdżącym potępieniem laodycejskiego adwentyzmu. Gdy poselstwo dotrze do uszu tych, którzy są upojeni mocnym napojem, odpowiedzą. Wystąpili przeciw Chrystusowi, gdy schodził z góry w drodze do Jerozolimy, i wystąpili przeciw niemu ponownie w Jerozolimie.

The ass is loosed, the entry begins; the quibbling Jews want the message silenced. Jesus continues and then stops and weeps over the Adventism’s last day of probationary time. Then in Jerusalem another confrontation with the Jews who wish the people to cease their message. When the sun went down that day, probation for the Jewish nation reached another step. The progression of resistance continues to the death of the cross, and it began in earnest with the resurrection of Lazarus, which marked the arrival of the second angel and the tarrying time.

Osioł zostaje odwiązany, rozpoczyna się wjazd; spierający się Żydzi chcą, aby poselstwo zamilkło. Jezus idzie dalej, po czym się zatrzymuje i płacze nad ostatnim dniem czasu próby Adwentyzmu. Następnie w Jerozolimie dochodzi do kolejnego starcia z Żydami, którzy pragną, aby lud zaniechał głoszenia swego poselstwa. Gdy tego dnia zaszło słońce, czas próby dla narodu żydowskiego wkroczył w kolejny etap. Narastanie oporu trwa aż po śmierć krzyżową, a na dobre rozpoczęło się wraz ze zmartwychwstaniem Łazarza, które wyznaczyło nadejście drugiego anioła i czasu zwłoki.

> “Bethany was so near Jerusalem that the news of the raising of Lazarus was soon carried to the city. Through spies who had witnessed the miracle the Jewish rulers were speedily in possession of the facts. A meeting of the Sanhedrin was at once called to decide as to what should be done. Christ had now fully made manifest His control of death and the grave. That mighty miracle was the crowning evidence offered by God to men that He had sent His Son into the world for their salvation. It was a demonstration of divine power sufficient to convince every mind that was under the control of reason and enlightened conscience. Many who witnessed the resurrection of Lazarus were led to believe on Jesus. But the hatred of the priests against Him was intensified. They had rejected all lesser evidence of His divinity, and they were only enraged at this new miracle. The dead had been raised in the full light of day, and before a crowd of witnesses. No artifice could explain away such evidence. For this very reason the enmity of the priests grew deadlier. They were more than ever determined to put a stop to Christ’s work.

> Betania leżała tak blisko Jerozolimy, że wieść o wskrzeszeniu Łazarza wkrótce dotarła do miasta. Za pośrednictwem szpiegów, którzy byli świadkami cudu, żydowscy przywódcy rychło weszli w posiadanie faktów. Natychmiast zwołano posiedzenie Sanhedrynu, aby rozstrzygnąć, co należy uczynić. Chrystus w pełni już objawił swą władzę nad śmiercią i grobem. Ów potężny cud był koronnym dowodem, danym ludziom przez Boga, że posłał On swego Syna na świat dla ich zbawienia. Był to przejaw Bożej mocy, wystarczający, by przekonać każdy umysł pozostający pod władzą rozumu i oświeconego sumienia. Wielu spośród tych, którzy byli świadkami wskrzeszenia Łazarza, uwierzyło w Jezusa. Lecz nienawiść kapłanów do Niego spotęgowała się. Odrzucili wszelkie mniejsze świadectwa Jego boskości i ten nowy cud tylko ich rozjątrzył. Zmarły został wskrzeszony w pełnym świetle dnia, wobec tłumu świadków. Żaden wybieg nie mógł podważyć takiego świadectwa. Właśnie z tego powodu wrogość kapłanów stała się jeszcze zajadlejsza. Bardziej niż kiedykolwiek byli zdecydowani położyć kres dziełu Chrystusa.

> “The Sadducees, though not favorable to Christ, had not been so full of malignity toward Him as were the Pharisees. Their hatred had not been so bitter. But they were now thoroughly alarmed. They did not believe in a resurrection of the dead. Producing so-called science, they had reasoned that it would be an impossibility for a dead body to be brought to life. But by a few words from Christ their theory had been overthrown. They were shown to be ignorant both of the Scriptures and of the power of God. They could see no possibility of removing the impression made on the people by the miracle. How could men be turned away from Him who had prevailed to rob the grave of its dead? Lying reports were put in circulation, but the miracle could not be denied, and how to counteract its effect they knew not. Thus far the Sadducees had not encouraged the plan of putting Christ to death. But after the resurrection of Lazarus they decided that only by His death could His fearless denunciations against them be stopped.” The Desire of Ages, 537.

> Saduceusze, choć nie byli przychylni Chrystusowi, nie byli wobec Niego tak pełni złośliwości jak faryzeusze. Ich nienawiść nie była tak zajadła. Teraz jednak byli głęboko zatrwożeni. Nie wierzyli w zmartwychwstanie umarłych. Powołując się na rzekomą naukę, dowodzili, że ożywienie martwego ciała jest niemożliwe. Lecz kilkoma słowami Chrystus obalił ich teorię. Wykazano ich nieznajomość zarówno Pism, jak i mocy Bożej. Nie widzieli żadnej możliwości usunięcia wrażenia, jakie cud wywarł na ludzie. Jakże można było odwieść ludzi od Tego, który zdołał wydrzeć grobowi jego umarłych? Puszczono w obieg kłamliwe wieści, lecz cudowi nie można było zaprzeczyć i nie wiedzieli, jak zniwelować jego skutek. Dotychczas saduceusze nie popierali planu zgładzenia Chrystusa. Lecz po zmartwychwstaniu Łazarza doszli do przekonania, że tylko Jego śmierć może położyć kres Jego nieustraszonym potępieniom wymierzonym przeciw nim.

Lazarus’s death marked the beginning of the four days that Jesus tarried. His death represented the arrival of the second angel, that marks the beginning of the tarrying time. His resurrection marks the resurrection of the two witnesses on December 31, 2023, twenty-two years after 9/11. His resurrection marks the resurrection of Ezekiel’s dead dry bones. His resurrection was typified by the creation of Adam, which consisted of humanity, represented by clay, being combined with Divinity, represented by the breath of life.

Śmierć Łazarza wyznaczyła początek czterodniowego zwlekania Jezusa. Jego śmierć symbolizowała przyjście drugiego anioła, które wyznacza początek czasu zwłoki. Jego zmartwychwstanie wyznacza zmartwychwstanie dwóch świadków w dniu 31 grudnia 2023 roku, dwadzieścia dwa lata po 9/11. Jego zmartwychwstanie wyznacza zmartwychwstanie martwych, wyschłych kości Ezechiela. Jego zmartwychwstanie było typologicznie ukazane w stworzeniu Adama, które polegało na połączeniu człowieczeństwa, reprezentowanego przez glinę, z Boskością, reprezentowaną przez tchnienie życia.

> “The priests and rulers of the Jews hated Jesus; but multitudes thronged to listen to His words of wisdom and to witness His mighty works. The people were stirred with the deepest interest and anxiously followed Jesus to hear the instructions of this wonderful teacher. Many of the rulers believed on Him, but dared not confess their faith lest they should be put out of the synagogue. The priests and elders decided that something must be done to draw the attention of the people from Jesus. They feared that all men would believe on Him. They could see no safety for themselves. They must lose their position or put Jesus to death. And after they should put Him to death, there would still be those who were living monuments of His power. Jesus had raised Lazarus from the dead, and they feared that if they should kill Jesus, Lazarus would testify of His mighty power. The people were flocking to see him who was raised from the dead, and the rulers determined to slay Lazarus also, and put down the excitement. Then they would turn the people to the traditions and doctrines of men, to tithe mint and rue, and again have influence over them. They agreed to take Jesus when He was alone; for if they should attempt to take Him in a crowd, when the minds of the people were all interested in Him, they would be stoned.” Early Writings, 165.

> Kapłani i przełożeni Żydów nienawidzili Jezusa; lecz tłumy cisnęły się, aby słuchać Jego słów mądrości i być świadkami Jego potężnych dzieł. Lud został poruszony najgłębszym zainteresowaniem i z niecierpliwością podążał za Jezusem, aby słuchać nauk tego cudownego Nauczyciela. Wielu z przełożonych uwierzyło w Niego, lecz nie ośmielali się wyznać swej wiary, aby nie zostali wykluczeni z synagogi. Kapłani i starsi postanowili, że trzeba uczynić coś, aby odwrócić uwagę ludu od Jezusa. Obawiali się, że wszyscy w Niego uwierzą. Nie widzieli dla siebie żadnego ratunku. Albo muszą utracić swą pozycję, albo zgładzić Jezusa. A nawet po Jego zgładzeniu pozostawaliby ci, którzy byli żywymi pomnikami Jego mocy. Jezus wskrzesił Łazarza z martwych i obawiali się, że jeśli zabiją Jezusa, Łazarz będzie świadczył o Jego potężnej mocy. Ludzie tłumnie przybywali, aby zobaczyć tego, który został wskrzeszony z martwych, a przełożeni postanowili zgładzić także Łazarza i stłumić poruszenie. Wówczas zwróciliby lud ku tradycjom i naukom ludzkim, ku dziesięcinie z mięty i ruty, i znów mieliby nad nimi wpływ. Uzgodnili, że pojmą Jezusa, gdy będzie sam; albowiem gdyby spróbowali pojmać Go wśród tłumu, kiedy umysły ludu były całkowicie zwrócone ku Niemu, zostaliby ukamienowani. Wczesne pisma, 165.

On July 18, 2020 the two witnesses of Revelation were slain and the second angel and tarrying time arrived. December 31, 2023 the two step resurrection process began. The first step was the foundation; the second step was the erection of the temple upon the foundation. The Laodicean Seventh-day Adventist church hated the message from the time it was born in 1989, and they hate it still. Now that the hated witnesses they thought were dead, are alive again; they will hate the message even more. They will argue about the prediction of July 18, 2020 with a venom that the Jews had for the resurrection of Lazarus. In the history of the temple test, Peter will answer their erroneous charges by pointing to the book of Joel as the answer to all their lies.

18 lipca 2020 roku dwaj świadkowie z Apokalipsy zostali zgładzeni, a drugi anioł i czas zwłoki nadeszły. 31 grudnia 2023 roku rozpoczął się dwuetapowy proces zmartwychwstania. Pierwszym etapem było położenie fundamentu; drugim — wzniesienie świątyni na tym fundamencie. Laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego nienawidził tego poselstwa od czasu jego narodzin w 1989 roku i nienawidzi go nadal. Teraz, gdy znienawidzeni świadkowie, których uważali za martwych, znów żyją, będą nienawidzić tego poselstwa jeszcze bardziej. Będą spierać się o przepowiednię z 18 lipca 2020 roku z zajadłością, jaką Żydzi żywili wobec zmartwychwstania Łazarza. W historii próby świątyni Piotr odpowie na ich fałszywe zarzuty, wskazując na Księgę Joela jako odpowiedź na wszystkie ich kłamstwa.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

Back to Articles