Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Four

Objawienie Jezusa Chrystusa - czwarty numer

Isaiah Forty

Izajasz czterdzieści

Author

Jeff Pippenger

Published

October 23, 2023

Formats

PDF
Word

The message of the Revelation of Jesus Christ that is being unsealed includes the identification of the Hebrew word translated as “truth,” which among other things, represents Christ’s character as the Alpha and Omega. The beginning of a thing representing the end of a thing pervades the entire Bible, and Christ’s character is manifested in the Bible, for He is the Word. Alpha and Omega is the element of Christ’s character that He himself identifies, as the proof that He is God.

Przesłanie Objawienia Jezusa Chrystusa, które jest odpieczętowywane, obejmuje identyfikację hebrajskiego słowa tłumaczonego jako „prawda”, które, między innymi, reprezentuje charakter Chrystusa jako Alfa i Omega. Motyw, w którym początek rzeczy przedstawia jej koniec, przenika całą Biblię, a charakter Chrystusa objawia się w Biblii, ponieważ On jest Słowem. Alfa i Omega to cecha charakteru Chrystusa, którą On sam wskazuje jako dowód na to, że jest Bogiem.

Isaiah chapter forty marks the beginning of a prophetic narrative that continues until the end of the book of Isaiah in chapter sixty-six. It starts by identifying the comforter that is sent, which Christ promises to the disciples to comfort them from his departure, but the coming of the Comforter finds its perfect fulfillment, as all prophecies do, in the last days. Isaiah’s and Jesus’ identification of the arrival of the Comforter points to the disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand, that occurred on July 18, 2020.

Rozdział czterdziesty Księgi Izajasza wyznacza początek narracji prorockiej, która trwa aż do końca księgi, do rozdziału sześćdziesiątego szóstego. Zaczyna się od wskazania posłanego Pocieszyciela, którego Chrystus obiecuje uczniom, aby pocieszył ich po swoim odejściu, lecz przyjście Pocieszyciela znajduje swoje doskonałe wypełnienie, jak wszystkie proroctwa, w dniach ostatecznych. Wskazanie przez Izajasza i Jezusa nadejścia Pocieszyciela odnosi się do rozczarowania ruchu stu czterdziestu czterech tysięcy, które nastąpiło 18 lipca 2020 roku.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment. John 16:7, 8.

> Jednak mówię wam prawdę: Dla was lepiej, żebym odszedł, bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was; lecz jeśli odejdę, poślę go do was. A gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. Jan 16:7–8.

The words “sin, righteousness, and judgment” are what the Comforter will use to “reprove” the world. The word translated as “reprove,” includes the meaning to convince. The three steps of “sin, righteousness and judgment” represent the Hebrew word that is translated as “truth.” That word was created from the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and that word represents that the Creator of all things, is the first and the last, the Alpha and Omega. When the Comforter comes to the disappointed one hundred and forty-four thousand, He will convince them, and then the world, that God is the Alpha and Omega.

To słowa „grzech, sprawiedliwość i sąd” posłużą Pocieszycielowi, aby „napomnieć” świat. Słowo tłumaczone jako „napomnieć” obejmuje również znaczenie „przekonać”. Trzy kroki „grzech, sprawiedliwość i sąd” reprezentują hebrajskie słowo, które tłumaczy się jako „prawda”. Słowo to zostało utworzone z pierwszej, trzynastej i ostatniej litery alfabetu hebrajskiego i oznacza, że Stwórca wszystkich rzeczy jest pierwszy i ostatni, Alfa i Omega. Gdy Pocieszyciel przyjdzie do rozczarowanych stu czterdziestu czterech tysięcy, On przekona ich, a potem świat, że Bóg jest Alfą i Omegą.

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.

> Pocieszcie, pocieszcie mój lud, mówi wasz Bóg. Mówcie do serca Jerozolimy i wołajcie do niej, że dobiegło końca jej wojowanie, że jej wina została odpuszczona; bo z ręki Pana otrzymała podwójnie za wszystkie swoje grzechy. Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, wyrównajcie na pustyni gościniec dla naszego Boga. Każda dolina zostanie podniesiona, a każda góra i wzgórze będą obniżone; co krzywe, będzie wyprostowane, a nierówne miejsca staną się równiną. I objawi się chwała Pana i razem wszelkie ciało ją ujrzy, bo usta Pana to powiedziały. Izajasz 40:1–5.

The passage is identifying the work of the final Elijah messenger that was typified by William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had been typified by Elijah, and who had been identified by Malachi as the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. In the final Elijah movement, when the Lord sends the comforter to strengthen those who have been disappointed and are waiting for the Lord during a tarrying time, the “glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” The “glory” of the Lord is His character, and the Revelation of Jesus Christ is an unsealing of the element of His character that is represented as Alpha and Omega. After the introduction of the first five verses, the “voice of him that crieth in the wilderness,” asks God “What shall I cry?”

Ten fragment wskazuje na dzieło ostatniego posłańca Eliaszowego, którego typem był William Miller, którego typem był Jan Chrzciciel, którego typem był Eliasz, a którego Malachiasz wskazał jako posłańca przygotowującego drogę Posłańcowi Przymierza. W ostatnim ruchu Eliasza, gdy Pan posyła Pocieszyciela, aby wzmocnić tych, którzy doznali rozczarowania i oczekują Pana w czasie zwłoki, „objawi się chwała Pana, a wszelkie ciało razem ją ujrzy”. „Chwała” Pana to Jego charakter, a Objawienie Jezusa Chrystusa jest odpieczętowaniem elementu Jego charakteru, który jest przedstawiony jako Alfa i Omega. Po wprowadzeniu w pierwszych pięciu wersetach „głos wołającego na pustyni” pyta Boga: „Co mam wołać?”

> The voice said, Cry. And he said, What shall I cry? All flesh is grass, and all the goodliness thereof is as the flower of the field: The grass withereth, the flower fadeth: because the spirit of the Lord bloweth upon it: surely the people is grass. The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. Isaiah 40:6–8.

> Głos rzekł: Wołaj. A on rzekł: Co mam wołać? Wszelkie ciało jest jak trawa, a cała jego wspaniałość jak kwiat polny. Trawa usycha, kwiat więdnie, bo tchnienie Pana powiewa na nie; zaprawdę, lud jest trawą. Trawa usycha, kwiat więdnie, lecz słowo naszego Boga trwa na wieki. Izajasz 40:6-8.

The message of Christ’s character that is represented as Alpha and Omega is placed within the symbolism of Islam. In Ezekiel thirty-seven the valley of dead bones is first brought together, and then brought to life by the prophetic message of the four winds.

Przesłanie o charakterze Chrystusa, przedstawianym jako Alfa i Omega, jest osadzone w symbolice islamu. W trzydziestym siódmym rozdziale Księgi Ezechiela dolina martwych kości najpierw zostaje zebrana, a następnie ożywiona przez prorocze przesłanie czterech wiatrów.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> Aniołowie powstrzymują cztery wiatry, ukazane jako rozwścieczony koń, który próbuje się wyrwać i pędzić po obliczu całej ziemi, niosąc na swej drodze zniszczenie i śmierć.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> „Czy mamy spać na samym progu wiecznego świata? Czy mamy być ociężali, chłodni i martwi? O, obyśmy mieli w naszych zborach Ducha i tchnienie Boże tchnione w Jego lud, aby mógł stanąć na swoich nogach i żyć. Musimy dostrzec, że droga jest wąska, a brama ciasna. Lecz gdy przechodzimy przez ciasną bramę, jej rozległość nie ma granic.” Manuscript Releases, tom 20, 217.

The angry horse of Bible prophecy is Islam. The angry horse is being held back from doing his work of destruction, as represented by the holding of the four winds by four angels in Revelation seven. They are restrained until the one hundred and forty-four thousand are sealed.

Rozgniewanym koniem w proroctwach biblijnych jest islam. Rozgniewany koń jest powstrzymywany przed dokonaniem swego dzieła zniszczenia, co ukazuje wstrzymywanie czterech wiatrów przez czterech aniołów w siódmym rozdziale Apokalipsy. Są wstrzymywane, aż do opieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> A potem ujrzałem czterech aniołów stojących na czterech krańcach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby żaden wiatr nie wiał na ziemię ani na morze, ani na żadne drzewo. I ujrzałem innego anioła wstępującego od wschodu, mającego pieczęć Boga żywego; i zawołał donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano wyrządzać szkodę ziemi i morzu, mówiąc: Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, dopóki nie opieczętujemy sług naszego Boga na ich czołach. Objawienie 7:1-3.

The four winds being held, represents the restraining of Islam until the sealing of God’s people is accomplished. Islam is represented in Revelation as the last three of the seven trumpets, and also as the three woes.

Wstrzymywanie czterech wiatrów oznacza powstrzymywanie islamu aż do dokonania zapieczętowania ludu Bożego. Islam jest przedstawiony w Apokalipsie jako trzy ostatnie z siedmiu trąb, a także jako trzy biada.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> I ujrzałem i usłyszałem anioła lecącego środkiem nieba, który donośnym głosem mówił: Biada, biada, biada mieszkańcom ziemi z powodu pozostałych głosów trąb trzech aniołów, którzy mają jeszcze zatrąbić! Objawienie 8:13.

After introducing the three woe trumpets, John identifies the characteristics of Islam in chapter nine. In verse four of chapter nine a command is given to Islam, that was fulfilled in the history of Abubekr, the first leader after Mohammed.

Po przedstawieniu trzech trąb „biada” Jan w rozdziale dziewiątym określa cechy islamu. W czwartym wersecie rozdziału dziewiątego zostaje wydany islamowi nakaz, który został wypełniony w historii Abubekra, pierwszego przywódcy po Mahomecie.

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

> I nakazano im, aby nie szkodziły trawie na ziemi, ani żadnej zielonej roślinie, ani żadnemu drzewu, lecz tylko tym ludziom, którzy nie mają pieczęci Boga na swoich czołach. Objawienie 9:4.

Uriah Smith, identified the relation of Abubekr to verse four.

Uriah Smith określił związek Abubekra z czwartym wersetem.

> “After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:

> Po śmierci Mohammeda zastąpił go w dowództwie Abubekr, w 632 r. n.e., który, gdy tylko należycie ugruntował swoją władzę i rządy, rozesłał okólnik do plemion arabskich, z którego pochodzi następujący fragment:

> “‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

> „Gdy walczycie bitwy Pańskie, zachowujcie się jak mężowie, nie cofając się; lecz niech wasze zwycięstwo nie będzie splamione krwią kobiet i dzieci. Nie niszczcie palm ani nie palcie pól zboża. Nie ścinajcie drzew owocowych ani nie wyrządzajcie szkody bydłu, z wyjątkiem sztuk, które zabijecie na pokarm. Gdy zawieracie jakieś przymierze lub umowę, dotrzymujcie go i bądźcie wierni danemu słowu. A gdy będziecie szli, znajdziecie pobożnych ludzi, którzy żyją odosobnieni w klasztorach i postanawiają w ten sposób służyć Bogu; zostawcie ich w spokoju i ani ich nie zabijajcie, ani nie burzcie ich klasztorów. Znajdziecie też inny rodzaj ludzi, którzy należą do synagogi Szatana, noszą tonsury; koniecznie rozłupcie im czaszki i nie dawajcie im pardonu, dopóki albo nie przejdą na mahometanizm, albo nie zapłacą trybutu.” Uriah Smith, Daniel i Apokalipsa, 500.

Uriah Smith goes on to identify two classes of men, who were to be distinguished by the Islamic warriors that Abubekr sent to bring war against Rome. One class he identifies as Catholic monks, who worshipped on Sunday; and the other class were those who worshipped on the seventh-day. Islam was only to attack the worshippers of the sun. More important to our considerations is that men, whether Sunday keepers or Sabbath keepers, are symbolically represented as grass, green things and trees. The four winds in chapter seven were restrained from blowing upon the grass until the Sabbath keepers were sealed.

Uriah Smith dalej wskazuje dwie klasy ludzi, które miały być rozróżniane przez islamskich wojowników, których Abubekr wysłał, by przynieśli wojnę przeciwko Rzymowi. Jedną klasę identyfikuje jako katolickich mnichów, którzy oddawali cześć w niedzielę; a drugą klasę stanowili ci, którzy oddawali cześć siódmego dnia. Islam miał atakować jedynie czcicieli słońca. Ważniejsze dla naszych rozważań jest to, że ludzie, zarówno zachowujący niedzielę, jak i zachowujący sabat, są symbolicznie przedstawieni jako trawa, zielone rzeczy i drzewa. Cztery wiatry w rozdziale siódmym zostały powstrzymane od wiania na trawę, aż do czasu, gdy zachowujący sabat zostali zapieczętowani.

The messenger of the movement of the one hundred and forty-four thousand asks God, “What shall I cry?” He was told that his message was to be that the Word of God stands fast forever, and that message was to be placed within the context of the wind that blows upon the grass. When the Comforter is sent to the one hundred and forty-four thousand who have been disappointed over a failed prediction of Islam, and who thereafter recognize they are in the tarrying time of the parable of the ten virgins, they are then informed by the Comforter that the message they are to present, is the message of Islam’s role in Bible prophecy. The arrival of the Comforter, in the history of the tarrying time, causes them to stand.

Posłaniec ruchu stu czterdziestu czterech tysięcy pyta Boga: «Co mam wołać?» Powiedziano mu, że jego poselstwem ma być to, iż Słowo Boże trwa na wieki, i że to poselstwo ma być osadzone w kontekście wiatru, który powiewa nad trawą. Gdy Pocieszyciel zostaje posłany do stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy doznali rozczarowania z powodu niespełnionej przepowiedni dotyczącej islamu i którzy następnie rozpoznają, że znajdują się w czasie zwłoki z przypowieści o dziesięciu pannach, wówczas Pocieszyciel informuje ich, że poselstwo, które mają przedstawić, to poselstwo o roli islamu w proroctwie biblijnym. Przybycie Pocieszyciela w historii czasu zwłoki sprawia, że stają.

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> I rzekł do mnie: Synu człowieczy, stań na nogi, a będę mówił do ciebie. I duch wszedł we mnie, gdy mówił do mnie, i postawił mnie na nogi, tak że usłyszałem tego, który mówił do mnie. Ezechiel 2:1, 2.

They stand when they are resurrected.

Wstają, gdy zostają wskrzeszeni.

> And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

> A z ludów i rodów, i języków, i narodów będą oglądać ich martwe ciała przez trzy i pół dnia i nie pozwolą, aby ich martwe ciała złożono do grobów. A mieszkańcy ziemi będą się z nich radować i weselić i będą sobie nawzajem przesyłać dary, ponieważ ci dwaj prorocy dręczyli mieszkańców ziemi. A po trzech i pół dnia tchnienie życia od Boga wstąpiło w nich i stanęli na nogach, a wielki strach padł na tych, którzy ich zobaczyli. Objawienie 11:9-11.

The two steps of standing, and then being lifted up as the ensign is also represented by Ezekiel in chapter thirty-seven. Ezekiel’s first step, brings together the body parts of the dead dry bones which are in the valley of disappointment. Ezekiel’s second step, is the message of the four winds, which is the sealing message, which is the message of Islam.

Dwa etapy: powstanie, a następnie uniesienie jako sztandar, są również przedstawione u Ezechiela w rozdziale trzydziestym siódmym. Pierwszy etap u Ezechiela polega na połączeniu ze sobą części ciała z martwych, suchych kości, które znajdują się w dolinie rozczarowania. Drugi etap u Ezechiela to poselstwo czterech wiatrów, które jest poselstwem pieczętującym, czyli poselstwem islamu.

> And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:3–10.

> I rzekł do mnie: Synu człowieczy, czy te kości mogą ożyć? A ja odpowiedziałem: O Panie Boże, Ty wiesz. I znowu rzekł do mnie: Prorokuj nad tymi kośćmi i powiedz im: O suche kości, słuchajcie słowa Pana. Tak mówi Pan Bóg do tych kości: Oto sprawię, że tchnienie wejdzie w was, i ożyjecie. I położę na was ścięgna, i sprawię, że wyrośnie na was ciało, i okryję was skórą, i wprowadzę w was tchnienie, i ożyjecie; i poznacie, że Ja jestem Pan. I prorokowałem, jak mi nakazano; a gdy prorokowałem, powstał szum, i oto drżenie, i kości zbliżyły się, kość do swojej kości. I spojrzałem, a oto ścięgna i ciało narosły na nich, i skóra pokryła je z wierzchu; lecz nie było w nich tchnienia. Wtedy rzekł do mnie: Prorokuj do wiatru, prorokuj, synu człowieczy, i powiedz do wiatru: Tak mówi Pan Bóg: Przyjdź z czterech wiatrów, o tchnienie, i tchnij na tych pobitych, aby ożyli. I prorokowałem, jak mi rozkazał, i weszło w nich tchnienie, i ożyli, i stanęli na nogach, bardzo wielkie wojsko. Ezechiel 37:3-10.

In the passage of Isaiah, which we are currently considering, when the Comforter arrives, they stand on their feet, then they are lifted up into a high mountain as an ensign and proclaim the “good tidings” which is the latter rain, the third angel’s message.

W fragmencie Księgi Izajasza, który obecnie rozważamy, gdy przychodzi Pocieszyciel, stają na nogi, potem zostają wyniesieni na wysoką górę niczym sztandar i ogłaszają „dobre wieści” — późny deszcz, poselstwo trzeciego anioła.

> O Zion, that bringest good tidings, get thee up into the high mountain; O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and his arm shall rule for him: behold, his reward is with him, and his work before him. He shall feed his flock like a shepherd: he shall gather the lambs with his arm, and carry them in his bosom, and shall gently lead those that are with young. Who hath measured the waters in the hollow of his hand, and meted out heaven with the span, and comprehended the dust of the earth in a measure, and weighed the mountains in scales, and the hills in a balance? Who hath directed the Spirit of the Lord, or being his counsellor hath taught him? With whom took he counsel, and who instructed him, and taught him in the path of judgment, and taught him knowledge, and showed to him the way of understanding? Behold, the nations are as a drop of a bucket, and are counted as the small dust of the balance: behold, he taketh up the isles as a very little thing. And Lebanon is not sufficient to burn, nor the beasts thereof sufficient for a burnt offering. All nations before him are as nothing; and they are counted to him less than nothing, and vanity. Isaiah 40:9–17.

> Syjonie, zwiastujący dobre wieści, wejdź na wysoką górę; Jerozolimo, zwiastująca dobre wieści, podnieś swój głos z mocą; podnieś go, nie bój się; powiedz miastom Judy: Oto wasz Bóg! Oto Pan Bóg przyjdzie z mocną ręką, a Jego ramię będzie dla Niego panować; oto Jego zapłata jest z Nim, a Jego odpłata przed Nim. Będzie pasł swoją trzodę jak pasterz; zbierze jagnięta swym ramieniem i będzie je nosił na swoim łonie, i łagodnie poprowadzi te, które mają młode. Któż zmierzył wody w zagłębieniu swojej dłoni i niebiosa wymierzył piędzią, i odmierzył proch ziemi miarą, i zważył góry na wadze, a pagórki na szalach? Któż kierował Duchem Pana albo jako Jego doradca pouczył Go? Z kim się naradzał i kto Go pouczył, i nauczył Go drogi sądu, i nauczył Go wiedzy, i wskazał Mu drogę rozumu? Oto narody są jak kropla z wiadra i są uważane za pyłek na szali; oto wyspy podnosi jak drobnostkę. A Liban nie wystarczy na spalenie, ani jego zwierzyna nie wystarczy na całopalenie. Wszystkie narody przed Nim są jak nic; i są u Niego poczytane za mniej niż nic i marność. Izajasza 40:9-17.

Those that have come out of their graves are lifted up as an ensign, or as Isaiah identifies, they are taken to “a high mountain.” The high mountain is the ensign, and it represents those who were waiting for the Lord, during the tarrying time that is initiated by the first disappointment of July 18, 2020.

Ci, którzy wyszli ze swoich grobów, zostają wzniesieni niczym sztandar, albo — jak wskazuje Izajasz — są zabrani na „wysoką górę”. Ta wysoka góra jest tym sztandarem i przedstawia tych, którzy oczekiwali Pana podczas czasu zwłoki, zapoczątkowanego pierwszym rozczarowaniem z 18 lipca 2020 r.

> One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:17, 18.

> Na groźbę jednego tysiąc ucieknie; na groźbę pięciu uciekniecie, aż zostaniecie jak maszt na szczycie góry i jak sztandar na wzgórzu. Dlatego Pan będzie czekał, aby okazać wam łaskę, i dlatego się wywyższy, aby zmiłować się nad wami; gdyż Pan jest Bogiem sądu; błogosławieni wszyscy, którzy na niego czekają. Izajasza 30:17, 18.

In Revelation eleven the ensign is taken to heaven.

W jedenastym rozdziale Objawienia sztandar zostaje zabrany do nieba.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.

> I usłyszeli wielki głos z nieba, mówiący do nich: Wstąpcie tutaj. I wstąpili do nieba w obłoku, a ich wrogowie patrzyli na nich. I w tej samej godzinie nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi, i zawaliła się dziesiąta część miasta, a w trzęsieniu ziemi zginęło siedem tysięcy ludzi; a pozostali przerazili się i oddali chwałę Bogu nieba. Objawienie 11:12, 13.

Revelation eleven identifies that the two witnesses are lifted up to heaven, at the same hour as the earthquake. The earthquake that was fulfilled by the French Revolution in past history, typifies the overturning of the United States at the Sunday law. The ensign is therefore lifted up at the Sunday law, and the ensign then proclaims the “good tidings” to the entire world.

Jedenasty rozdział Apokalipsy stwierdza, że dwaj świadkowie zostają uniesieni do nieba w tej samej godzinie co trzęsienie ziemi. Trzęsienie ziemi, które w historii zostało wypełnione przez Rewolucję Francuską, jest typem obalenia Stanów Zjednoczonych przy prawie niedzielnym. Sztandar zostaje więc wzniesiony przy prawie niedzielnym, a następnie obwieszcza "dobrą nowinę" całemu światu.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Wy wszyscy mieszkańcy świata, wy, co mieszkacie na ziemi, patrzcie, gdy podniesie znak na górach; a gdy zadmie w trąbę, słuchajcie. Izajasza 18:3.

The ensign will present the “good tidings” when the “trumpet” is blown. The final trumpet message of Revelation is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. Isaiah, John and Ezekiel are all speaking of the last days, and they never contradict one another.

Sztandar ogłosi "dobrą nowinę", gdy zabrzmi "trąba". Ostatnie przesłanie trąby w Apokalipsie to siódma trąba, czyli trzecie biada, które jest islamem. Izajasz, Jan i Ezechiel wszyscy mówią o ostatnich dniach i nigdy sobie nawzajem nie przeczą.

The seal of God is placed upon God’s people at the Sunday law.

Pieczęć Boża zostaje nałożona na lud Boży w czasie ustawy niedzielnej.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..

> Nikt z nas nigdy nie otrzyma pieczęci Boga, dopóki w naszych charakterach będzie choćby jedna plama lub skaza. Do nas należy naprawić wady naszych charakterów, oczyścić świątynię duszy z wszelkiej nieczystości. Wtedy spadnie na nas deszcz późny, tak jak deszcz wczesny spadł na uczniów w Dniu Pięćdziesiątnicy. . ..

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214–216.

> "Co czynicie, bracia, w wielkim dziele przygotowania? Ci, którzy jednoczą się ze światem, przyjmują światowe piętno i przygotowują się na przyjęcie znamienia bestii. Ci, którzy nie ufają sobie, którzy uniżają się przed Bogiem i oczyszczają swe dusze przez posłuszeństwo prawdzie — ci przyjmują niebiańskie piętno i przygotowują się do przyjęcia pieczęci Bożej na swoich czołach. Gdy dekret zostanie wydany i pieczęć zostanie odciśnięta, ich charakter pozostanie czysty i nieskalany na wieczność." Świadectwa, tom 5, 214–216.

Though the decree is impressed at the Sunday law, those that receive the seal will need to have a character prepared for the seal, before the Sunday law, for the Sunday law is the crisis that all the crises in God’s word point forward to. It is the “crisis”, or “cry”, at midnight in the parable of the ten virgins.

Chociaż dekret zostaje wydany przy wprowadzeniu prawa niedzielnego, ci, którzy otrzymają pieczęć, będą musieli mieć charakter przygotowany na przyjęcie pieczęci przed wprowadzeniem prawa niedzielnego, ponieważ prawo niedzielne jest kryzysem, na który wskazują wszystkie kryzysy w Słowie Bożym. Jest to „kryzys”, czyli „okrzyk” o północy w przypowieści o dziesięciu pannach.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> Charakter ujawnia się w kryzysie. Gdy o północy rozległ się doniosły głos: «Oto oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie mu na spotkanie», śpiące panny przebudziły się ze snu i okazało się, kto poczynił przygotowania na to wydarzenie. Obie strony zostały zaskoczone, lecz jedni byli przygotowani na tę nagłą sytuację, a drudzy zastani bez przygotowania. Charakter ujawnia się w okolicznościach. Sytuacje nadzwyczajne wydobywają prawdziwy hart ducha. Jakaś nagła i niespodziewana klęska, żałoba lub kryzys, nieoczekiwana choroba czy udręka, coś, co stawia duszę twarzą w twarz ze śmiercią, ujawni prawdziwą istotę charakteru. Okaże się, czy istnieje prawdziwa wiara w obietnice Słowa Bożego. Okaże się, czy dusza jest podtrzymywana przez łaskę, czy jest oliwa w naczyniu do lampy.

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> Na wszystkich przychodzą czasy prób. Jak się zachowujemy, gdy Bóg nas bada i doświadcza? Czy nasze lampy gasną, czy też wciąż podtrzymujemy ich płomień? Czy jesteśmy przygotowani na każdą ewentualność dzięki naszej więzi z Tym, który jest pełen łaski i prawdy? Pięć mądrych panien nie mogło przekazać swego charakteru pięciu nieroztropnym pannom. Charakter musimy kształtować jako jednostki. Review and Herald, 17 października 1895 r.

The wise virgins needed the oil, before the cry was made, for when the midnight crisis arrives, it is too late to obtain the oil.

Roztropne panny potrzebowały oliwy, zanim rozległo się wołanie, bo gdy nadchodzi kryzys o północy, jest już za późno, by zdobyć oliwę.

> “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads,—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved,—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 1, 249.

> Panuje duch desperacji, wojny i rozlewu krwi, i duch ten będzie narastał aż do samego końca czasu. Gdy tylko lud Boży zostanie zapieczętowany na czołach — nie jest to żadna widzialna pieczęć ani znak, lecz utwierdzenie w prawdzie, zarówno intelektualne, jak i duchowe, tak że nie dadzą się poruszyć — gdy tylko lud Boży zostanie zapieczętowany i przygotowany na wstrząs, nadejdzie on. Istotnie, już się rozpoczął; sądy Boże są teraz na ziemi, aby dać nam ostrzeżenie, byśmy wiedzieli, co nadchodzi. Manuscript Releases, tom 1, 249.

The seal of God is a settling into the truth, both intellectually and spiritually. That seal cannot be seen, but the ensign will be seen, for it is the only way the world can be warned. Therefore, there is a time when the seal cannot be seen, that is followed by the Sunday law, where the seal must be seen.

Pieczęć Boża jest ugruntowaniem w prawdzie, zarówno intelektualnym, jak i duchowym. Tej pieczęci nie można zobaczyć, ale znak będzie widoczny, ponieważ to jedyny sposób, by ostrzec świat. Dlatego jest czas, gdy pieczęć nie jest widoczna; po nim następuje prawo niedzielne, kiedy pieczęć musi być widoczna.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> Dziełem Ducha Świętego jest przekonanie świata o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. Świat może być ostrzeżony jedynie, widząc tych, którzy wierzą prawdzie, uświęconych przez prawdę, postępujących według wzniosłych i świętych zasad, ukazujących w sposób wzniosły i podniosły wyraźną linię rozgraniczenia między tymi, którzy zachowują przykazania Boże, a tymi, którzy depczą je pod stopami. Uświęcenie przez Ducha wyraźnie zaznacza różnicę między tymi, którzy mają pieczęć Bożą, a tymi, którzy zachowują fałszywy dzień odpoczynku. Gdy przyjdzie próba, zostanie jasno ukazane, czym jest znamię bestii. Jest to zachowywanie niedzieli. Ci, którzy po usłyszeniu prawdy nadal uważają ten dzień za święty, noszą piętno człowieka grzechu, który zamierzał zmienić czasy i prawo. Bible Training School, 1 grudnia 1903.

The seal that must be attained before the Sunday law is the full development of the character of Christ, and it is unseen, except by angels. The seal that is seen at the Sunday law are those who keep the Seventh-day Sabbath, for it is the seal, or sign of God’s people.

Pieczęcią, którą należy otrzymać przed ustawą niedzielną, jest pełne ukształtowanie charakteru Chrystusa i jest ona widoczna jedynie dla aniołów. Pieczęcią, która jest widoczna w czasie ustawy niedzielnej, są ci, którzy zachowują Sabat dnia siódmego, gdyż jest on pieczęcią, czyli znakiem ludu Bożego.

> Speak thou also unto the children of Israel, saying, Verily my sabbaths ye shall keep: for it is a sign between me and you throughout your generations; that ye may know that I am the Lord that doth sanctify you. Exodus 31:13.

> Ty zaś powiedz synom Izraela: Zaprawdę, moje szabaty będziecie zachowywać; gdyż jest to znak między mną a wami po wszystkie wasze pokolenia, abyście wiedzieli, że Ja jestem Pan, który was uświęca. Księga Wyjścia 31:13.

The sealing of the hundred and forty-four thousand began on July 18, 2020, and must be completed before the Sunday law.

Pieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy rozpoczęło się 18 lipca 2020 roku i musi zostać zakończone przed prawem niedzielnym.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Wy wszyscy mieszkańcy świata, wy, co mieszkacie na ziemi, patrzcie, gdy podniesie znak na górach; a gdy zadmie w trąbę, słuchajcie. Izajasza 18:3.

The seven thunders that has now been unsealed, identifies that the history of the one hundred and forty-four thousand is the work of proclaiming a message that is placed within the context of the trumpet warning of the third woe. The trumpet of Islam in Bible prophecy is what is sounded by the ensign that is lifted up out of the grave.

Siedem gromów, które teraz zostały odpieczętowane, wskazuje, że historia stu czterdziestu czterech tysięcy jest dziełem głoszenia poselstwa osadzonego w kontekście trąby ostrzegającej przed trzecim biada. Trąba islamu w proroctwie biblijnym to ta, która rozbrzmiewa za sprawą sztandaru wzniesionego z grobu.

The four waymarks of every reform line, that align with the four waymarks of the history of 1840 to 1844, establish that each of the four steps of each reform line always possesses the same theme. The first waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand, that was represented by 1840 through 1844 was the empowerment of the message on September 11, 2001. That waymark was Islam. The second waymark of the parallel history for the one hundred and forty-four thousand was the disappointment of July 18, 2020. That waymark was a prediction of Islam which had been corrupted by the application of time. The third waymark which marks the Midnight Cry is a correction of the failed prediction of Islam. The correction represents the rejection of the application of time. The fourth waymark is the Sunday law, where the ensign that is lifted up, blows the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam.

Cztery kamienie milowe każdej linii reformy, które odpowiadają czterem kamieniom milowym historii z lat 1840–1844, potwierdzają, że każdy z czterech etapów każdej linii reformy zawsze ma ten sam temat. Pierwszym kamieniem milowym w historii stu czterdziestu czterech tysięcy, którą reprezentowały lata 1840–1844, było umocnienie poselstwa 11 września 2001 roku. Tym kamieniem milowym był islam. Drugim kamieniem milowym równoległej historii dla stu czterdziestu czterech tysięcy było rozczarowanie z 18 lipca 2020 roku. Ten kamień milowy stanowiło proroctwo dotyczące islamu, które zostało wypaczone przez zastosowanie czasu. Trzeci kamień milowy, który wyznacza Wołanie o północy, jest korektą nieudanego proroctwa o islamie. Ta korekta oznacza odrzucenie zastosowania czasu. Czwartym kamieniem milowym jest prawo niedzielne, gdzie wzniesiony sztandar zadmie w siódmą trąbę, która jest trzecim biada, czyli islamem.

Isaiah chapter forty identifies the starting point for the next twenty-six chapters. That starting point is located in the book of Revelation chapter eleven, when the two prophets that tormented the people are brought back to life. The Comforter resurrects and brings them to the standing position, and thereafter they are lifted up to heaven. Isaiah identifies the Elijah messenger as the voice crying in the wilderness. That messenger then asks what his message is to be and he is told in prophetic symbolism, that the message of Islam is a trumpet warning which the ensign proclaims. Yet the only way that Islam can be presented as the trumpet of warning in the last days is by identifying Islam of the past. The beginning of Islam as understood by the Millerites, and as graphically illustrated on the two sacred charts of Habakkuk, must be employed to identify Islam of the third woe.

Rozdział czterdziesty Księgi Izajasza wyznacza punkt wyjścia dla następnych dwudziestu sześciu rozdziałów. Ten punkt wyjścia znajduje się w jedenastym rozdziale Księgi Objawienia, gdy dwaj prorocy, którzy dręczyli lud, zostają przywróceni do życia. Pocieszyciel wskrzesza ich i stawia ich na nogi, a następnie zostają uniesieni do nieba. Izajasz identyfikuje posłańca Eliasza jako głos wołającego na pustyni. Ten posłaniec następnie pyta, jakie ma być jego poselstwo, i w symbolice prorockiej zostaje mu powiedziane, że poselstwo islamu jest trąbą ostrzegawczą, którą ogłasza sztandar. Jednak jedynym sposobem, aby przedstawić islam jako trąbę ostrzegawczą w dniach ostatecznych, jest wskazanie islamu z przeszłości. Początek islamu, tak jak rozumieli go milleryci i jak graficznie przedstawiono na dwóch świętych tablicach Habakuka, musi zostać wykorzystany do zidentyfikowania islamu trzeciego „biada”.

> I was in the Spirit on the Lord’s Day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> Byłem w Duchu w dzień Pański i usłyszałem za sobą potężny głos, jak dźwięk trąby. Objawienie 1:10.

John heard the voice of a trumpet behind him in the Revelation, and John represents the one hundred and forty-four thousand who hear a voice from the past. The voice behind John, that is representing the sound of a trumpet from the past, is the pioneer understanding that the trumpets were God’s judgments against Sunday worship. The first four trumpets were brought against pagan Rome in response to the first Sunday law passed by Constantine in the year 321. The fifth and sixth trumpet, which are the first and second woes, represent God’s judgments against papal Rome after it too passed a Sunday law at the Council of Orleans in the year 538. The third woe of Islam arrives when the Sunday law is passed in the United States. Then the ensign is lifted up and identifies the prophetic role of Islam, based upon the beginning role of Islam.

W Apokalipsie Jan usłyszał za sobą głos trąby, a Jan reprezentuje sto czterdzieści cztery tysiące, którzy słyszą głos z przeszłości. Głos za Janem, a więc reprezentujący dźwięk trąby z przeszłości, to pionierskie rozumienie, że trąby były Bożymi sądami przeciwko oddawaniu czci w niedzielę. Pierwsze cztery trąby zostały wymierzone w pogański Rzym w odpowiedzi na pierwsze prawo niedzielne ogłoszone przez Konstantyna w roku 321. Piąta i szósta trąba, które są pierwszym i drugim biada, przedstawiają Boże sądy przeciwko papieskiemu Rzymowi po tym, jak i on uchwalił prawo niedzielne na synodzie w Orleanie w roku 538. Trzecie biada islamu nadchodzi, gdy w Stanach Zjednoczonych zostaje uchwalone prawo niedzielne. Wówczas sztandar zostaje wzniesiony i wskazuje proroczą rolę islamu, opartą na początkowej roli islamu.

The message proclaimed by the ensign can only be established when the message is placed within the context of Alpha and Omega. After this introduction in Isaiah chapter forty, the strongest and most direct biblical presentation of God as the Alpha and Omega is set forth over several consecutive chapters. Those chapters are Isaiah’s representation of the Revelation of Jesus Christ that “God gave unto” Jesus, “to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John,” who wrote it “in a book, and” sent “it unto the seven churches.”

Poselstwo ogłaszane przez chorągiew może zostać ugruntowane tylko wtedy, gdy zostanie osadzone w kontekście Alfy i Omegi. Po tym wstępie w rozdziale czterdziestym Księgi Izajasza na przestrzeni kilku kolejnych rozdziałów zostaje przedstawiona najsilniejsza i najbardziej bezpośrednia biblijna prezentacja Boga jako Alfy i Omegi. Te rozdziały stanowią izajaszowe ujęcie Objawienia Jezusa Chrystusa, które "Bóg dał" Jezusowi, "aby ukazać swoim sługom rzeczy, które wkrótce muszą się stać; i posłał je oraz oznajmił przez swojego anioła swemu słudze Janowi", który zapisał je "w księdze i" wysłał "do siedmiu kościołów".

We will consider the following chapters of Isaiah in the next article.

W następnym artykule rozważymy następujące rozdziały Księgi Izajasza.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> Błogosławiony ten, który czyta, i ci, którzy słuchają słów tego proroctwa i zachowują to, co w nim jest napisane; albowiem czas jest bliski. Objawienie 1:3.

Back to Articles