Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Three

Księga Daniela - numer sześćdziesiąt trzy

Beyond Miller’s Charts: Islam, the Investigative Judgment, and the Final Testing

Poza tablicami Millera: islam, sąd śledczy i ostateczna próba

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2024

Formats

PDF
Word

We have been informed that, “God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Miller was prevented by the history where he was raised up in from understanding the “great light” located in chapters twelve, thirteen, sixteen, seventeen and eighteen of Revelation, for those chapters identified the work of prophetic kingdoms which he could not see from his historical vantage point.

Poinformowano nas, że „Bóg skierował umysł Williama Millera ku proroctwom i dał mu wielkie światło dotyczące Księgi Objawienia”. Millerowi w zrozumieniu „wielkiego światła” zawartego w rozdziałach dwunastym, trzynastym, szesnastym, siedemnastym i osiemnastym Księgi Objawienia przeszkodził kontekst historyczny, w którym wyrósł, ponieważ rozdziały te wskazywały na działanie proroczych królestw, których nie mógł dostrzec ze swojej historycznej perspektywy.

The light given Miller on the book of Revelation was the Churches, Seals and Trumpets, and it is the last three Trumpets, which are identified as “three Woes,” that are represented upon Habakkuk’s two tables. The “great light,” given to Miller in the book of Revelation concerns the role of Islam in Bible prophecy. Yet even that “great light” was limited by his historical setting.

Światło, jakie Miller otrzymał odnośnie Księgi Objawienia, dotyczyło zborów, pieczęci i trąb, a na dwóch tablicach Habakuka przedstawione są właśnie trzy ostatnie trąby, określane jako „trzy Biady”. „Wielkie światło” dane Millerowi w Księdze Objawienia dotyczy roli islamu w proroctwie biblijnym. Jednak nawet to „wielkie światło” było ograniczone kontekstem historycznym jego czasów.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> Siedem kościołów Azji to dzieje Kościoła Chrystusa w jego siedmiu postaciach, we wszystkich jego meandrach i zwrotach, w całej jego pomyślności i przeciwnościach, od dni apostołów aż do końca świata. Siedem pieczęci to dzieje poczynań mocarstw i królów ziemi nad Kościołem oraz Bożej ochrony Jego ludu w tym samym czasie. Siedem trąb to dzieje siedmiu szczególnych i dotkliwych sądów zesłanych na ziemię, czyli królestwo rzymskie. A siedem czasz to siedem ostatnich plag zesłanych na Rzym papieski. Pośród nich przeplata się wiele innych wydarzeń, wplecionych niczym dopływy, które napełniają wielką rzekę proroctwa, aż wszystko doprowadza nas do oceanu wieczności.

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> „Taki, moim zdaniem, jest zarys proroctwa Jana w Księdze Objawienia. A człowiek, który pragnie zrozumieć tę księgę, musi mieć dogłębną znajomość innych części Słowa Bożego. Symbole i metafory użyte w tym proroctwie nie wszystkie są wyjaśnione w nim samym, lecz należy ich szukać u innych proroków i objaśniać w innych fragmentach Pisma Świętego. Dlatego oczywiste jest, że Bóg zamierzył studiowanie całości, nawet po to, by uzyskać jasne zrozumienie jakiejkolwiek części.” William Miller, Wykłady Millera, tom 2, wykład 12, 178.

Notice that Miller understood the seven last plagues as the seven judgments upon papal Rome. He could not understand that papal Rome was given a deadly wound that was to be healed. He recognized the seven trumpets as “a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom,” but was unable to recognize the distinction between the kingdoms of pagan and papal Rome. Therefore, his ability to see the distinction between the first four trumpets and the last three trumpets was limited.

Zauważ, że Miller rozumiał siedem ostatnich plag jako siedem sądów nad Rzymem papieskim. Nie mógł pojąć, że Rzymowi papieskiemu zadano śmiertelną ranę, która miała zostać uleczona. Uznawał siedem trąb za „historię siedmiu szczególnych i dotkliwych sądów zesłanych na ziemię, czyli na państwo rzymskie”, lecz nie potrafił rozpoznać różnicy między królestwami pogańskiego i papieskiego Rzymu. Dlatego jego zdolność dostrzegania różnicy między pierwszymi czterema a ostatnimi trzema trąbami była ograniczona.

Miller was unable to recognize that the judgments brought against Rome, were God’s response to Sunday enforcement, for the Millerites were still worshipping on Sunday in their history. Miller was correct in recognizing that the trumpets were judgments upon Rome, but the specific reason the judgments were brought, and the distinction between the first four and last three Trumpets was limited, or non-existent. With that limited view, the “jewel” of the three woes of Islam was still included upon the charts that were directed by the hand of God, and should not be altered.

Miller nie rozpoznał, że sądy wymierzone Rzymowi były Bożą odpowiedzią na narzucanie święcenia niedzieli, ponieważ milleryci wciąż święcili niedzielę. Miller miał rację, rozpoznając, że trąby były sądami nad Rzymem, lecz zarówno szczególny powód zesłania tych sądów, jak i rozróżnienie między pierwszymi czterema a ostatnimi trzema trąbami były ograniczone lub wręcz nie istniały. Przy takim ograniczonym spojrzeniu „klejnot” trzech biad islamu nadal był ujęty na wykresach, które powstały pod kierownictwem Bożej ręki i nie powinny być zmieniane.

Enlightened discernment allows a “wise” student of prophecy to recognize that God not only inspired the holy men who wrote the Bible, but He also governed the work of the men who translated the King James Bible, and He specifically says that He employed the same type of divine oversight in the production of the two sacred charts.

Oświecone rozeznanie pozwala "mądremu" badaczowi proroctw uznać, że Bóg nie tylko natchnął świętych mężów, którzy napisali Biblię, lecz także kierował pracą mężów, którzy przetłumaczyli Biblię Króla Jakuba, i On wyraźnie stwierdza, że posłużył się tym samym rodzajem boskiego nadzoru przy sporządzeniu dwóch świętych diagramów.

Miller’s “jewel” of the fifth, sixth and seventh Trumpets (Islam), shines ten times brighter in the last days, for it identifies the subject of the final Midnight Cry. The subject of the Midnight Cry in Millerite history was the date of the conclusion of the prophetic periods, and in this sense the “Midnight Cry” message of the last days (which is the message of Islam of the third Woe), has been typified by the date of October 22, 1844. That date in Millerite history typifies the soon-coming Sunday law, and both October 22, 1844, and the Sunday law were typified by the cross, which was the conclusion of the Triumphal Entry of Christ.

„Klejnot” Millera dotyczący piątej, szóstej i siódmej Trąby (islam) w dniach ostatecznych świeci dziesięć razy jaśniej, ponieważ identyfikuje treść ostatecznego Wołania o północy. Treścią Wołania o północy w historii millerytów była data zakończenia okresów proroczych i w tym sensie poselstwo „Wołania o północy” dni ostatecznych (które jest poselstwem islamu trzeciego Biada) zostało zobrazowane przez datę 22 października 1844 roku. Data ta w historii millerytów jest typem wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego, a zarówno 22 października 1844 roku, jak i prawo niedzielne były typami krzyża, który był zwieńczeniem Triumfalnego Wjazdu Chrystusa.

Miller’s “jewel” of the fifth, sixth and seventh Trumpets (Islam), shines ten times brighter in the last days, for it identifies Islam in agreement with the theme of the last-day reformatory movement, which is Islam of the third Woe. Therefore, as the theme of the final reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand, it has been typified by the theme of each of the previous reformatory movements, whether it be the theme of “the resurrection” in the reformatory movement of Christ, the theme of “prophetic time” in the history of the Millerites, the theme of “the ark of God” in the reformatory movement of David or the theme of “the covenant” in the reformatory movement of Moses.

"Klejnot" Millera dotyczący piątej, szóstej i siódmej trąby (islam) świeci w czasach ostatecznych dziesięć razy jaśniej, gdyż identyfikuje islam zgodnie z tematem ostatniego ruchu reformacyjnego, którym jest islam trzeciego Biada. Dlatego, jako temat ostatecznego ruchu reformacyjnego stu czterdziestu czterech tysięcy, został on typologicznie przedstawiony przez temat każdego z wcześniejszych ruchów reformacyjnych, czy to temat "zmartwychwstania" w ruchu reformacyjnym Chrystusa, temat "czasu proroczego" w historii millerystów, temat "arki Bożej" w ruchu reformacyjnym Dawida, czy temat "przymierza" w ruchu reformacyjnym Mojżesza.

Whether the event of the cross, the date of October 22, 1844, or the various themes of the reformatory movements, every date and theme represented a life-or-death testing question for the generation of that time. Miller’s “jewel” of the three Woes of Islam is a life-or-death test question, as represented in the parable of the ten virgins in terms of the “oil.” Miller’s jewels in the beginning of his dream shone as the sun, but at the end of his dream they shone “ten times brighter”. Miller’s jewels were like kerosene (lamp oil) in the history of the Millerites, but today those jewels are rocket fuel!

Czy to wydarzenie krzyża, data 22 października 1844 roku, czy różne motywy ruchów reformatorskich, każda data i każdy motyw stanowiły dla pokolenia tamtych czasów kwestię próby decydującą o życiu lub śmierci. "Klejnot" Millera dotyczący trzech "biada" islamu jest kwestią próby na śmierć i życie, jak przedstawiono w przypowieści o dziesięciu pannach w odniesieniu do "oliwy". Klejnoty Millera na początku jego snu świeciły jak słońce, ale na końcu snu świeciły "dziesięć razy jaśniej". Klejnoty Millera były jak nafta (olej do lamp) w historii millerytów, lecz dziś te klejnoty są paliwem rakietowym!

The Millerites understood, and correctly applied, the time prophecy of Islam of the second Woe, that was fulfilled on August 11, 1840, but their understanding of the third Woe, which is the Seventh Trumpet, could not see the third Woe arriving as a judgment upon the sixth kingdom of Bible prophecy, for they did not see a fifth kingdom, let alone the sixth kingdom of Bible prophecy. Yet the “great light” on Revelation that was given to Miller is to shine ten times brighter in the “Midnight Cry” of the last days.

Milleriści rozumieli i poprawnie zastosowali proroctwo czasowe dotyczące islamu, odnoszące się do drugiego Biada, które wypełniło się 11 sierpnia 1840 roku, lecz ich rozumienie trzeciego Biada, którym jest siódma trąba, nie pozwalało im dostrzec nadejścia trzeciego Biada jako sądu nad szóstym królestwem proroctwa biblijnego, gdyż nie widzieli piątego królestwa, a tym bardziej szóstego królestwa proroctwa biblijnego. Jednak "wielkie światło" dotyczące Apokalipsy, które zostało dane Millerowi, ma świecić dziesięć razy jaśniej w "Wołaniu o północy" dni ostatecznych.

The truths represented upon Habakkuk’s two tables are essentially truths which were fulfilled in past history. The charts are based upon the time prophecies which Miller was led to assemble, and all those time prophecies had concluded by 1844. Those time prophecies will shine brighter in the last days, for they will be seen to be as accurate today as they were in Millerite history, but they possess no direct time predictions for the last days. They do, however, provide repeating prophetic types of the histories they represented in the past, but with a few of Miller’s jewels, future predictions are directly represented.

Prawdy przedstawione na dwóch tablicach Habakuka to zasadniczo prawdy, które spełniły się w przeszłej historii. Tablice opierają się na proroctwach czasowych, do zestawienia których Miller został poprowadzony, a wszystkie te proroctwa czasowe dobiegły końca do roku 1844. Te proroctwa czasowe zajaśnieją jaśniej w dniach ostatecznych, ponieważ okaże się, że są dziś równie dokładne, jak były w historii ruchu millerowskiego, lecz nie zawierają bezpośrednich zapowiedzi czasowych dotyczących dni ostatecznych. Zapewniają jednak powtarzające się prorocze typy historii, które przedstawiały w przeszłości, natomiast w przypadku kilku klejnotów Millera przyszłe zapowiedzi są reprezentowane bezpośrednio.

The work of Christ in the heavenly sanctuary that began in 1844, continues until that work is finished. The prophecy of the twenty-three hundred days, and the work of cleansing that it identified, is still “in the process of fulfillment,” as Sister White states concerning the Ulai and Hiddekel Rivers, so that prophecy has an end-of-the-world fulfillment.

Dzieło Chrystusa w niebiańskiej świątyni, które rozpoczęło się w 1844 roku, trwa aż do zakończenia tego dzieła. Proroctwo o dwóch tysiącach trzystu dniach — a także wskazane przez nie dzieło oczyszczenia — jest wciąż "w trakcie wypełniania", jak stwierdza Siostra White w odniesieniu do rzek Ulai i Hiddekel, tak więc to proroctwo ma wypełnienie u kresu świata.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> „Światło, które Daniel otrzymał od Boga, zostało dane szczególnie na te ostatnie dni. Widzenia, które miał nad brzegami Ulai i Hiddekel, wielkich rzek Shinar, są teraz w trakcie wypełniania się, a wszystkie przepowiedziane wydarzenia wkrótce się spełnią.” Świadectwa dla duchownych, 112.

Portions of the visions of Daniel chapters seven and eight, which are on the two tables, are yet future, for they both identify the sanctuary work of Christ. Yet the histories of the kingdoms of Bible prophecy in those two chapters end with papal Rome receiving its deadly wound. The “stone” that is “cut out of the mountain without hands”, and the eighth kingdom of Daniel two are still future. But most of what is represented upon the charts in relation to Daniel chapters two, seven and eight has been fulfilled.

Fragmenty wizji Daniela z rozdziałów siódmego i ósmego, które znajdują się na dwóch tablicach, wciąż dotyczą przyszłości, ponieważ obie wskazują na świątynne dzieło Chrystusa. Jednak dzieje królestw proroctwa biblijnego w tych dwóch rozdziałach kończą się na tym, że papieski Rzym otrzymuje swoją śmiertelną ranę. „Kamień”, który jest „odłamany z góry bez udziału rąk”, oraz ósme królestwo z drugiego rozdziału Księgi Daniela wciąż należą do przyszłości. Ale większość tego, co zostało przedstawione na tablicach w odniesieniu do rozdziałów drugiego, siódmego i ósmego Księgi Daniela, już się wypełniła.

The work of Christ in the sanctuary, and the third Woe of Islam are essentially the two subjects that represent prophetic history beyond the time of the Millerites. Along with those two themes, is the last-day history that is typified when the two charts are brought together upon one line. When that is done, the first disappointment of 1843, as represented upon the first chart, finds its correction upon the second chart. Together they produce and identify the “hidden history” of the Seven Thunders, which is now being unsealed in connection with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.

Dzieło Chrystusa w świątyni oraz trzecie Biada islamu to zasadniczo dwa tematy, które przedstawiają proroczą historię po okresie millerytów. Wraz z tymi dwoma tematami pojawia się historia dni ostatecznych, która jest ukazana typologicznie, gdy dwie tablice zostają zestawione na jednej linii. Gdy tak uczynimy, pierwsze rozczarowanie z roku 1843, przedstawione na pierwszej tablicy, znajduje swoją korektę na drugiej tablicy. Razem tworzą i wskazują „ukrytą historię” Siedmiu Gromów, która jest teraz odpieczętowywana w związku z odpieczętowaniem Objawienia Jezusa Chrystusa.

That “hidden history” is structured upon the “truth,” which is the three Hebrew letters that when combined, create the word “truth.” The word is created by the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and represent Jesus not only as the Truth, but as Alpha and Omega. The “hidden history” begins and ends with a disappointment, and has rebellion in the middle, for “thirteen” is a number which represents rebellion.

Ta "ukryta historia" opiera się na "prawdzie", czyli na trzech hebrajskich literach, które po połączeniu tworzą słowo "prawda". Słowo to powstaje z pierwszej, trzynastej i ostatniej litery alfabetu hebrajskiego i przedstawia Jezusa nie tylko jako Prawdę, lecz także jako Alfę i Omegę. "Ukryta historia" zaczyna się i kończy rozczarowaniem, a pośrodku ma bunt, ponieważ "trzynaście" to liczba, która reprezentuje bunt.

The year 1843, illustrated upon the first chart, identifies the first disappointment and the arrival of the tarrying time. The tarrying time leads to the arrival of the message of the Midnight Cry, where the rebellion of the foolish virgins is manifested. The message of the Midnight Cry is then proclaimed until the last disappointment. That “hidden history” of the Midnight Cry is repeated (to the very letter) in the last days.

Rok 1843, przedstawiony na pierwszej tablicy, wskazuje na pierwsze rozczarowanie i nadejście czasu zwlekania. Czas zwlekania prowadzi do pojawienia się poselstwa wołania o północy, w którym ujawnia się bunt głupich panien. Poselstwo wołania o północy jest następnie głoszone aż do ostatniego rozczarowania. Ta „ukryta historia” wołania o północy powtarza się (co do joty) w dniach ostatecznych.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> "Często zwraca się moją uwagę na przypowieść o dziesięciu pannach, z których pięć było mądrych, a pięć głupich. Ta przypowieść wypełniła się i wypełni co do joty, gdyż ma szczególne zastosowanie na ten czas i, podobnie jak poselstwo trzeciego anioła, została wypełniona i pozostanie prawdą obecną aż do końca czasu." Review and Herald, 19 sierpnia 1890.

When rightly understood, the previous statement identifies that the only group of people in the last days who have a possibility of being either a foolish or wise virgin, are people within a group who have suffered a disappointment. The disappointment is what produces the tarrying time, and the parable that “has been and will be fulfilled to the very letter” is premised upon the effects produced internally within the virgins during a tarrying time that begins with a disappointment. That disappointment that slew the “two witnesses” in the street of the city, and reduced them to dead, dry bones in the valley of death took place on July 18, 2020. Adventism, by and large, was not involved with that disappointment. If anything, they celebrated the failed prediction as the “two witnesses” lay slain in the street. To the very letter means “to the very letter”.

Gdy to właściwie zrozumiemy, poprzednie stwierdzenie wskazuje, że jedyną grupą ludzi w dniach ostatecznych, którzy mogą okazać się pannami nieroztropnymi lub roztropnymi, są ci, którzy należą do grupy, jaka doświadczyła rozczarowania. To rozczarowanie powoduje czas zwłoki, a przypowieść, która „spełniła się i spełni się co do litery”, jest oparta na skutkach wywołanych wewnątrz panien podczas czasu zwłoki, który zaczyna się od rozczarowania. To rozczarowanie, które zabiło „dwóch świadków” na ulicy miasta i obróciło ich w martwe, suche kości w dolinie śmierci, miało miejsce 18 lipca 2020 r. Adwentyzm, ogólnie rzecz biorąc, nie był w to zaangażowany. Co najwyżej świętowali nieudaną przepowiednię, gdy „dwaj świadkowie” leżeli zabici na ulicy. Co do litery znaczy „co do litery”.

In the Millerite history, the former covenant people (Protestantism), celebrated the failed prediction of 1843 (the first disappointment), and at that point the Protestants passed the limits of their probationary testing time. The testing time had begun on August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended at the fulfillment of the time prophecy of the second Woe (Islam). The Protestants rejected prophetic time at the first disappointment, for the erroneous prediction provided them with an excuse for no longer seeking truth. The theme of all of the waymarks of the Millerite history was “time prophecy”.

W historii ruchu millerowskiego dawny lud przymierza (protestantyzm) świętował niespełnione proroctwo z 1843 roku (pierwsze rozczarowanie), a w tym momencie protestanci przekroczyli granice wyznaczonego im czasu próby. Czas próby rozpoczął się 11 sierpnia 1840 roku, gdy zstąpił potężny anioł z dziesiątego rozdziału Księgi Objawienia, w momencie wypełnienia się proroctwa czasowego drugiego Biada (islam). Protestanci odrzucili czas proroczy przy pierwszym rozczarowaniu, gdyż błędne proroctwo dało im pretekst, by już nie szukać prawdy. Tematem wszystkich kamieni milowych w historii ruchu millerowskiego było „proroctwo czasowe”.

On September 11, 2001, the angel of Revelation eighteen descended at the fulfillment of the prophecy of the third Woe (Islam). The theme of all of the waymarks in the last days is Islam. The first disappointment marks the end of a cleansing of the former covenant people, as the former covenant people were then provided with an excuse for no longer seeking the truth. The testing time then began for “the virgins” of the last days, for the testing of the former covenant people that began with the descent of the angel, ended at the first disappointment. Thus, the testing of those who are represented as virgins began, and that process of testing will ultimately manifest whether the virgins are either foolish or wise.

11 września 2001 roku anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy zstąpił w momencie wypełnienia proroctwa trzeciego „Biada” (islam). Motywem przewodnim wszystkich drogowskazów w ostatnich dniach jest islam. Pierwsze rozczarowanie wyznacza koniec oczyszczenia dawnego ludu przymierza, ponieważ wówczas dawny lud przymierza otrzymał pretekst, aby już dłużej nie poszukiwać prawdy. Wtedy rozpoczął się czas próby dla „panien” ostatnich dni, gdyż próba dawnego ludu przymierza, która zaczęła się wraz ze zstąpieniem anioła, zakończyła się wraz z pierwszym rozczarowaniem. Tak więc rozpoczęła się próba tych, którzy są przedstawiani jako panny, a ten proces próby ostatecznie ukaże, czy panny okażą się głupie czy mądre.

Between the first and the last disappointment is the message of the Midnight Cry. The theme of the message of the Midnight Cry for the Millerites was “time”, and the theme of the message of the Midnight Cry in the last days is “Islam”. In Miller’s dream he is awakened with a shout (cry), and at that time, his jewels shine ten times brighter than they formerly shone. The jewels upon the charts that directly identifies a prediction for the last days is Islam and the investigative judgment. As such, the tests of the “message” of the Midnight Cry and of the “experience” represented by the investigative judgment, is not for the former covenant people, but for those who profess to be the last virgins.

Między pierwszym a ostatnim rozczarowaniem znajduje się poselstwo Wołania o północy. Tematem poselstwa Wołania o północy dla millerystów był „czas”, a tematem poselstwa Wołania o północy w dniach ostatecznych jest „islam”. W śnie Millera budzi go okrzyk (wołanie) i wtedy jego klejnoty lśnią dziesięć razy jaśniej niż lśniły wcześniej. Klejnotami na tablicach, które bezpośrednio wskazują na przepowiednię dotyczącą dni ostatecznych, są islam i sąd śledczy. Dlatego próby „poselstwa” Wołania o północy oraz „doświadczenia” reprezentowanego przez sąd śledczy nie są dla dawnego ludu przymierza, lecz dla tych, którzy podają się za ostatnie panny.

The illustration that is produced when both charts are brought together, which identifies the history of the first to the last disappointment, identifies that in the time when the “hidden history” of the Seven Thunders is occurring, the final work of the investigative judgment is being accomplished. That final work is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and it takes place during the “troublous times” of Daniel nine, during the angering of the nations in Revelation eleven, the holding of the “four winds” of Revelation chapter seven, the “staying of the rough wind in the day of the east wind,” of Isaiah chapter twenty-seven, and the restraint of the “angry horse that is seeking to break loose and bring death and destruction” upon the world. All of these prophetic witnesses represent Islam of the third Woe, as represented upon the sacred charts.

Ilustracja, która powstaje po zestawieniu obu tablic i ukazuje historię od pierwszego do ostatniego rozczarowania, wskazuje, że w czasie, gdy ma miejsce „ukryta historia” Siedmiu Gromów, dokonuje się końcowe dzieło sądu śledczego. Tym końcowym dziełem jest zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy i dokonuje się ono podczas „czasów uciśnienia” z Daniela dziewiątego, podczas rozgniewania narodów w Objawieniu jedenastym, powstrzymywania „czterech wiatrów” z siódmego rozdziału Objawienia, „powściągnięcia gwałtownego wiatru w dniu wiatru wschodniego” z dwudziestego siódmego rozdziału Izajasza oraz powstrzymania „gniewnego konia, który usiłuje się wyrwać i przynieść światu śmierć i zniszczenie”. Wszystkie te prorocze świadectwa przedstawiają islam trzeciego Biada, jak ukazano na świętych tablicach.

The three primary elements of the two sacred charts of Habakkuk that are specifically addressing events that were future to the publication of the charts, is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, Islam and the fulfillment of the parable of the ten virgins. The charts identify a testing, sealing process of both an “experience” and a “message.” The experience necessary for a foolish virgin is “Christ in you the hope of glory”, which represents the perfection represented by the one hundred and forty-four thousand.

Trzy główne elementy dwóch świętych tablic Habakuka, odnoszących się w szczególny sposób do wydarzeń, które w chwili ich opublikowania należały do przyszłości, to: zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy, islam oraz wypełnienie przypowieści o dziesięciu pannach. Tablice wskazują na proces próby i pieczętowania zarówno „doświadczenia”, jak i „poselstwa”. Doświadczeniem koniecznym dla głupiej panny jest „Chrystus w was, nadzieja chwały”, co oznacza doskonałość reprezentowaną przez sto czterdzieści cztery tysiące.

> Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory: Whom we preach, warning every man, and teaching every man in all wisdom; that we may present every man perfect in Christ Jesus. Colossians 1:26–28.

> Ta tajemnica, która była ukryta od wieków i pokoleń, lecz teraz została objawiona Jego świętym; którym Bóg zechciał dać poznać, jak wielkie jest bogactwo chwały tej tajemnicy wśród pogan: to jest Chrystus w was, nadzieja chwały; Jego głosimy, napominając każdego człowieka i nauczając każdego człowieka we wszelkiej mądrości, aby przedstawić każdego człowieka doskonałym w Chrystusie Jezusie. List do Kolosan 1:26–28.

The one hundred and forty-four thousand are represented as a group of people who have came out of a “captivity”. The captivity that is directly represented in the book of Revelation is the captivity of being dead in the street for three and a half days, as represented in Revelation chapter eleven. The captivity of a symbolic death is representing the “seven times” of Leviticus twenty-six, and that captivity requires the manifestation of repentance, as illustrated by Daniel’s prayer, in chapter nine.

Sto czterdzieści cztery tysiące są przedstawieni jako grupa ludzi, którzy wyszli z „niewoli”. Niewola, która jest bezpośrednio przedstawiona w Księdze Objawienia, to niewola polegająca na byciu martwym na ulicy przez trzy i pół dnia, jak przedstawiono w rozdziale jedenastym Objawienia. Niewola symbolicznej śmierci przedstawia „siedem razy” z Księgi Kapłańskiej, rozdział dwudziesty szósty, a ta niewola wymaga przejawu skruchy, jak ilustruje modlitwa Daniela w rozdziale dziewiątym.

When the dead dry bones are brought back to life, they are immediately lifted up as an “ensign”. In death they were without Christ within them, the hope of glory. Part of their required repentance was their acknowledgment that they had walked contrary to God, and that God had walked contrary to them. When they meet the requirements prophetically identified, Christ then “comes suddenly to His temple”, and the “experience” is attained that is needed in order to be a member of the ensign that is then lifted up.

Gdy martwe, suche kości zostają ożywione, natychmiast zostają wzniesione jako „chorągiew”. W śmierci nie mieli w sobie Chrystusa, nadziei chwały. Częścią wymaganej od nich pokuty było uznanie, że postępowali wbrew Bogu, a Bóg postępował wbrew nim. Gdy spełniają wymagania wskazane przez proroctwo, Chrystus wówczas „nagle przychodzi do swojej świątyni”, i zostaje osiągnięte „doświadczenie” potrzebne, aby zostać członkiem chorągwi, która następnie zostaje wzniesiona.

The “experience” that is illustrated when the two charts are brought together, is accomplished by the final work of Christ in the heavenly sanctuary. That “experience” is represented by the “mareh” vision, which is the vision of “the appearance”. The “message” that is needed is the “chazon” vision, of prophetic history. That “message” is identified as the message of God’s impending judgment upon a rebellious world that is brought about by Islam of the third Woe.

„Doświadczenie”, które jest ilustrowane, gdy zestawia się ze sobą dwa wykresy, zostaje dokonane przez ostateczne dzieło Chrystusa w niebiańskim sanktuarium. To „doświadczenie” jest przedstawione przez wizję „mareh”, która jest wizją „ukazania się”. „Poselstwo”, które jest potrzebne, to wizja „chazon” dotycząca historii proroczej. To „poselstwo” jest określane jako poselstwo o nadchodzącym sądzie Bożym nad buntowniczym światem, sprowadzanym przez islam trzeciego Biada.

In 1856, the Lord sought to finish the rebuilding of spiritual Jerusalem in Adventism. Under the arrival of the three angels from 1798 unto 1844, the Millerite temple had been built upon the foundations, represented as “jewels” in Miller’s dream, as represented by the prophetic truths on the two pioneer charts (1843 and 1850) that fulfilled Habakkuk chapter two. He then led His people to erect the wall of His seventh-day Sabbath law, and returned them to the “old paths” of ancient Israel to finish the work of the “street to walk in”. BUT, the old path included a doctrine, a prophecy, that was designed to test and separate them. In 1863, Adventism failed the test of the “seven times”, and began to wander in the wilderness of Laodicea.

W 1856 roku Pan zamierzył dokończyć odbudowę duchowej Jerozolimy w adwentyzmie. W czasie nadejścia poselstwa trzech aniołów, od 1798 do 1844 roku, świątynia milerystów została zbudowana na fundamentach, przedstawionych jako „klejnoty” w śnie Millera, ujętych w prawdach proroczych na dwóch pionierskich wykresach (1843 i 1850), które wypełniły drugi rozdział Księgi Habakuka. Następnie poprowadził swój lud, aby wznieść mur Jego prawa szabatu dnia siódmego, i przywrócił ich do „starych ścieżek” starożytnego Izraela, aby dokończyć dzieło „ulicy, po której się chodzi”. JEDNAK stara ścieżka zawierała naukę, proroctwo, które miało ich wypróbować i oddzielić. W 1863 roku adwentyzm nie przeszedł próby „siedmiu czasów” i zaczął błąkać się po pustyni Laodycei.

October 22, 1844, typifies the soon-coming Sunday law, and at the Sunday law the work will be accomplished represented by the forty-nine years of finishing the street and wall in troublous times, as identified by Daniel.

22 października 1844 roku zapowiada wkrótce nadchodzące prawo niedzielne, a gdy prawo niedzielne zostanie wprowadzone, dzieło przedstawione przez czterdzieści dziewięć lat ukończenia ulicy i muru w niespokojnych czasach, jak wskazał Daniel, zostanie dokonane.

> Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:25.

> Zatem wiedz i zrozum, że od chwili wydania rozkazu o przywróceniu i odbudowie Jerozolimy aż do Mesjasza, Księcia, będzie siedem tygodni oraz sześćdziesiąt dwa tygodnie; ulica i mur zostaną ponownie odbudowane, i to w czasach trudnych. Daniela 9:25.

All the prophets agree with one another, and the “troublous times” of Daniel is also identified in the passage from Early Writings which we have been considering.

Wszyscy prorocy są zgodni, a „burzliwe czasy” u Daniela zostały również wskazane w fragmencie z „Early Writings”, który rozważaliśmy.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> W owym czasie, gdy dzieło zbawienia będzie dobiegać końca, na ziemię przyjdzie ucisk, a narody będą rozgniewane, jednak powstrzymywane, aby nie przeszkodzić dziełu trzeciego anioła. W tym czasie spadnie 'późny deszcz', czyli ochłoda od oblicza Pana, aby dodać mocy doniosłemu głosowi trzeciego anioła i przygotować świętych do wytrwania w czasie, gdy zostanie wylanych siedem ostatnich plag. Wczesne Pisma, 85.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’

> Tak długo, jak ci, którzy wyznają prawdę, służą Szatanowi, jego piekielny cień przesłoni im Boga i niebo. Będą jak ci, którzy utracili swoją pierwszą miłość. Nie są w stanie dostrzegać wiecznych rzeczywistości. To, co Bóg przygotował dla nas, jest ukazane w Księdze Zachariasza, rozdziałach 3 i 4, oraz 4:12–14: 'I odpowiedziałem znowu i rzekłem do niego: Cóż to za dwie gałązki oliwne, które przez dwa złote przewody wylewają z siebie złotą oliwę? A on odpowiedział mi, mówiąc: Czy nie wiesz, co to są? I rzekłem: Nie, panie mój. Wtedy rzekł: To są dwaj pomazańcy, którzy stoją przed Panem całej ziemi.'

> “The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> Pan dysponuje niewyczerpanymi zasobami. Nie brak Mu żadnych środków. To z powodu naszego braku wiary, naszej przyziemności, naszego pustosłowia, naszej niewiary, które przejawiają się w naszej rozmowie, gromadzą się wokół nas mroczne cienie. Chrystus nie jest ukazywany ani w słowie, ani w charakterze jako Ten, który jest cały pełen wdzięku i najznakomitszy spośród dziesięciu tysięcy. Gdy dusza zadowala się wywyższaniem się w próżności, Duch Pana może dla niej uczynić niewiele. Nasze krótkowzroczne spojrzenie dostrzega cień, lecz nie widzi chwały poza nim. Aniołowie powstrzymują cztery wiatry, przedstawione jako rozjuszony koń, usiłujący wyrwać się i popędzić po obliczu całej ziemi, niosąc na swej drodze zniszczenie i śmierć.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> Czy mamy spać na samym progu wiecznego świata? Czy mamy być otępiali, zimni i martwi? Och, obyśmy w naszych kościołach mieli Ducha i tchnienie Boga, tchnione w Jego lud, aby stanęli na nogi i żyli. Musimy dostrzec, że droga jest wąska, a brama ciasna. Lecz gdy przechodzimy przez ciasną bramę, jej szerokość nie zna granic. Manuscript Releases, tom 20, 217.

Back to Articles