Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Eight

Ukryta historia wersetu czterdziestego — numer ósmy

The Mount

Góra

Author

Jeff Pippenger

Published

April 5, 2026

Formats

PDF
Word

The Mount of Transfiguration for Peter took place between Panium and the cross, and on another line, Peter is between Christ’s baptism at the beginning of His ministry and just after the triumphal entry at the ending of His ministry. Those three waymarks of the baptism, the mount and the conclusion of the triumphal entry are marked by the three times the heavenly Father spoke. The third time in John 12 is when the Greeks were seeking Jesus. The baptism is 9/11, the mount is in the history of Panium unto the Sunday law of verse sixteen. For Peter it was Panium, then the mount unto the conclusion of the triumphal entry, which was just before Christ would be glorified a second time.

Dla Piotra Góra Przemienienia miała miejsce pomiędzy Paneas a krzyżem, a w innym ujęciu Piotr znajduje się pomiędzy chrztem Chrystusa na początku Jego służby a okresem tuż po triumfalnym wjeździe u kresu Jego służby. Te trzy drogowskazy: chrzest, góra i zakończenie triumfalnego wjazdu, są wyznaczone przez trzy chwile, w których przemówił niebiański Ojciec. Trzeci raz, w Jana 12, ma miejsce wtedy, gdy Grecy szukali Jezusa. Chrzest to 9/11, góra znajduje się w historii od Paneas aż do niedzielnego prawa z wersetu szesnastego. Dla Piotra było to Paneas, następnie góra aż do zakończenia triumfalnego wjazdu, co miało miejsce tuż przed tym, jak Chrystus miał zostać uwielbiony po raz drugi.

> Now is my soul troubled; and what shall I say? Father, save me from this hour: but for this cause came I unto this hour. Father, glorify thy name. Then came there a voice from heaven, saying, I have both glorified it, and will glorify it again. The people therefore, that stood by, and heard it, said that it thundered: others said, An angel spake to him. Jesus answered and said, This voice came not because of me, but for your sakes. Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. This he said, signifying what death he should die. John 12:27–33.

> Teraz dusza moja jest zatrwożona; i cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw mnie od tej godziny; lecz dlatego przyszedłem na tę godzinę. Ojcze, uwielbij imię swoje. Wtem rozległ się głos z nieba, mówiący: I uwielbiłem, i jeszcze uwielbię. Lud więc, który stał obok i słyszał to, mówił, że zagrzmiało; inni mówili: Anioł przemówił do Niego. Jezus odpowiedział i rzekł: Nie ze względu na mnie rozległ się ten głos, lecz ze względu na was. Teraz odbywa się sąd nad tym światem; teraz książę tego świata będzie wyrzucony. A Ja, gdy zostanę wywyższony nad ziemię, pociągnę wszystkich do siebie. To zaś powiedział, dając do zrozumienia, jaką śmiercią miał umrzeć. Jan 12:27–33.

The line that is framed by Leviticus twenty-three and the Pentecostal season has a beginning waymark of three steps followed by five days and an ending waymark with the identical characteristics. Between those waymarks thirty days represent the period of the priests, which ends at the feast of trumpets. The feast of trumpets, the ascension of Christ after forty days teaching His disciples face to face after His resurrection and the day of atonement represents the three steps of the ending of the line in Leviticus twenty-three. Those three steps are followed by five days unto both Pentecost and the feast of Tabernacles. The third time the heavenly Father spoke was just before the Greeks, representing those who are called out of Babylon at the Sunday law, were seeking an audience with Jesus. Just before the Sunday law Jesus identifies the lifting up of the ensign at the cross. The earth was lightened with His glory at 9/11 and it is lightened again at the Sunday law.

Linia wyznaczona przez Księgę Kapłańską dwudziesty trzeci rozdział oraz okres Pięćdziesiątnicy ma na początku znak orientacyjny składający się z trzech kroków, po których następuje pięć dni, oraz końcowy znak orientacyjny o identycznych cechach. Pomiędzy tymi znakami orientacyjnymi trzydzieści dni przedstawia okres kapłanów, który kończy się przy święcie trąb. Święto trąb, wniebowstąpienie Chrystusa po czterdziestu dniach nauczania swoich uczniów twarzą w twarz po swoim zmartwychwstaniu oraz dzień pojednania przedstawiają trzy kroki zakończenia linii w Księdze Kapłańskiej, rozdziale dwudziestym trzecim. Po tych trzech krokach następuje pięć dni aż do Pięćdziesiątnicy oraz do święta Namiotów. Po raz trzeci Ojciec niebieski przemówił tuż przed tym, jak Grecy, przedstawiający tych, którzy zostają wywołani z Babilonu przy prawie niedzielnym, starali się o audiencję u Jezusa. Tuż przed prawem niedzielnym Jezus wskazuje na wywyższenie sztandaru na krzyżu. Ziemia została rozjaśniona Jego chwałą przy 11 września i zostaje rozjaśniona ponownie przy prawie niedzielnym.

Caesarea Philippi, which is Panium is the third hour and Caesarea Maritima is the ninth hour of the cross when the call to come out of Babylon is sounded. Before the cross, while in the prophetic history of Panium, Peter is at the mount, but still before the ending of the triumphal entry. Panium continues unto the cross of verse sixteen. Peter in Panium is just before the three-step history of Leviticus twenty-three’s feast of trumpets, ascension and atonement. Peter is in the thirty days of the priest’s special instruction.

Cezarea Filipowa, czyli Paneas, jest trzecią godziną, a Cezarea Nadmorska dziewiątą godziną krzyża, gdy rozlega się wezwanie, aby wyjść z Babilonu. Przed krzyżem, będąc jeszcze w proroczej historii Paneas, Piotr znajduje się na górze, lecz wciąż jeszcze przed zakończeniem triumfalnego wjazdu. Paneas trwa aż do krzyża z wersetu szesnastego. Piotr w Paneas jest tuż przed trzystopniową historią święta trąb, wniebowstąpienia i pojednania z dwudziestego trzeciego rozdziału Księgi Kapłańskiej. Piotr znajduje się w trzydziestu dniach szczególnego pouczenia kapłana.

Simon becomes Peter at Panium, and has one step at the mount before the triumphal entry. The triumphal entry illustrates the parable of the ten virgins. Only five enter into the marriage, and the five days between the threefold waymark and Pentecost is the beginning of the triumphal entry. It begins at the feast of trumpets, but that waymark consists of a combination of three waymarks. As a single waymark they identify the attack upon Nashville with the feast of trumpets. The message of the Midnight Cry will have just been confirmed and the procession of the five wise virgins begins the process that leads to the death, burial and resurrection of the cross, which is the Sunday law.

Szymon staje się Piotrem w Panium i ma jeden krok na górze przed triumfalnym wjazdem. Triumfalny wjazd ilustruje przypowieść o dziesięciu pannach. Tylko pięć wchodzi na wesele, a pięć dni pomiędzy potrójnym znakiem orientacyjnym a Pięćdziesiątnicą stanowi początek triumfalnego wjazdu. Rozpoczyna się on w Święto Trąb, lecz ten znak orientacyjny składa się z połączenia trzech znaków orientacyjnych. Jako jeden znak orientacyjny wskazują one na atak na Nashville w Święto Trąb. Poselstwo Wołania o Północy zostanie właśnie potwierdzone, a pochód pięciu mądrych panien rozpoczyna proces, który prowadzi do śmierci, pogrzebu i zmartwychwstania krzyża, którym jest ustawa niedzielna.

Peter is in Panium when he corrects the prediction of the fireballs of Nashville, and before the feast of trumpets is sounded at the fulfillment of the prediction. He must of prophetic necessity first go to the mount, for the mount was before the triumphal entry. Before Abraham went to the mount his name was changed, and Peter’s name was changed at Panium, before he went to the mount. The mount is Peter’s test before the prediction of the fireballs of Nashville is fulfilled. The fulfillment is the third and litmus test where character is manifested as either joy or shame.

Piotr znajduje się w Paneas, gdy koryguje przepowiednię o kulach ognistych nad Nashville, i zanim podczas wypełnienia tej przepowiedni rozlegnie się święto trąb. Z proroczej konieczności musi najpierw pójść na górę, ponieważ góra poprzedzała triumfalny wjazd. Zanim Abraham udał się na górę, jego imię zostało zmienione, a imię Piotra zostało zmienione w Paneas, zanim poszedł na górę. Góra jest próbą Piotra przed wypełnieniem się przepowiedni o kulach ognistych nad Nashville. Wypełnienie to jest trzecią i rozstrzygającą próbą, w której charakter objawia się albo jako radość, albo jako hańba.

The line of 457 BC ends between Raphia and Panium, the covenant of chapter seventeen of Genesis aligns with Raphia and the covenant of chapter sixteen of Matthew sixteen aligns with Panium. From Panium, Peter goes to the mount, as Abraham went to the sacrifice of Isaac. The mount of Peter’s line aligns with the mount of Abraham’s time.

Linia roku 457 p.n.e. kończy się pomiędzy Rafią a Panium; przymierze z siedemnastego rozdziału Księgi Rodzaju odpowiada Rafii, a przymierze z szesnastego rozdziału Ewangelii Mateusza odpowiada Panium. Z Panium Piotr udaje się na górę, tak jak Abraham udał się na ofiarowanie Izaaka. Góra w linii Piotra odpowiada górze z czasów Abrahama.

Abraham’s waymark consisted of three days. At the triumphal entry, two disciples were sent to fetch an ass to carry Christ, and in Abraham’s line his three-day journey begins with his selection of two servants and an ass to carry the wood for the offering of Isaac. Peter’s eight- or six-day journey to the mount was three days for Abraham. Peter in Panium is before the mount and before the loosing of the ass beginning the entry into Jerusalem, which is where Abraham’s three days began. In the triumphal entry Christ stopped upon the Mount of Olives and wept for Jerusalem, thus marking the conclusion of the covenant relationship between God and ancient literal Israel. Peter’s mount is before the triumphal entry; Christ’s mount is during the triumphal entry and Abraham’s mount is at the conclusion of the entry.

Drogowskaz Abrahama składał się z trzech dni. Przy triumfalnym wjeździe dwóch uczniów zostało posłanych, aby sprowadzić oślę, które miało nieść Chrystusa, a w linii Abrahama jego trzydniowa podróż rozpoczyna się od wybrania dwóch sług i osła, który miał nieść drwa na ofiarę Izaaka. Ośmio- lub sześciodniowa podróż Piotra na górę była dla Abrahama trzema dniami. Piotr w Panium znajduje się przed górą i przed odwiązaniem osła, rozpoczynającym wjazd do Jerozolimy, i tam właśnie zaczęły się trzy dni Abrahama. Przy triumfalnym wjeździe Chrystus zatrzymał się na Górze Oliwnej i zapłakał nad Jerozolimą, wyznaczając w ten sposób zakończenie przymierza między Bogiem a dawnym, literalnym Izraelem. Góra Piotra poprzedza triumfalny wjazd; góra Chrystusa przypada na czas triumfalnego wjazdu, a góra Abrahama znajduje się przy zakończeniu tego wjazdu.

2026 is the midterm elections when the two-hundred and fiftieth year of the sixth kingdom of Bible prophecy celebrates its glorious reign. That celebration as a prophetic midpoint aligns with Antiochus the Great in 207 BC, the midpoint between Raphia and Panium that marks the end of the two hundred and fifty years from 457 BC.

Rok 2026 jest rokiem wyborów śródokresowych, w którym dwieście pięćdziesiąty rok szóstego królestwa proroctwa biblijnego świętuje swoje chwalebne panowanie. To świętowanie jako proroczy punkt środkowy odpowiada Antiochowi Wielkiemu w 207 r. przed Chr., punktowi środkowemu między Rafią a Panium, który wyznacza koniec dwustu pięćdziesięciu lat liczonych od 457 r. przed Chr.

As we consider the four lines that consist of chapters eleven through unto chapter twenty-two that have been unsealed so far, (perhaps there are other examples) we now take up those chapters in The Desire of Ages. Chapter eleven is The Baptism, and chapter twenty-two is Imprisonment and Death of John. John is at the beginning and the ending, and chapter seventeen, the middle chapter is Nicodemus.

Rozważając cztery linie obejmujące rozdziały od jedenastego aż do dwudziestego drugiego, które dotąd zostały odpieczętowane, (być może istnieją inne przykłady), przechodzimy teraz do tych rozdziałów w Życiu Jezusa. Rozdział jedenasty nosi tytuł Chrzest, a rozdział dwudziesty drugi — Uwięzienie i śmierć Jana. Jan znajduje się na początku i na końcu, a rozdział siedemnasty, rozdział środkowy, to Nikodem.

> “Nicodemus had come to the Lord thinking to enter into a discussion with Him, but Jesus laid bare the foundation principles of truth. He said to Nicodemus, It is not theoretical knowledge you need so much as spiritual regeneration. You need not to have your curiosity satisfied, but to have a new heart. You must receive a new life from above before you can appreciate heavenly things. Until this change takes place, making all things new, it will result in no saving good for you to discuss with Me My authority or My mission.

> „Nikodem przyszedł do Pana, myśląc, że podejmie z Nim rozmowę, lecz Jezus obnażył podstawowe zasady prawdy. Powiedział do Nikodema: Nie tyle wiedzy teoretycznej potrzebujesz, ile duchowego odrodzenia. Nie potrzebujesz zaspokojenia swojej ciekawości, lecz nowego serca. Musisz otrzymać nowe życie z góry, zanim zdołasz pojąć rzeczy niebiańskie. Dopóki ta przemiana nie nastąpi, czyniąc wszystko nowym, wszelkie roztrząsanie ze Mną kwestii Mojego autorytetu lub Mojego posłannictwa nie przyniesie ci żadnego zbawiennego pożytku.”

> “Nicodemus had heard the preaching of John the Baptist concerning repentance and baptism, and pointing the people to One who should baptize with the Holy Spirit. He himself had felt that there was a lack of spirituality among the Jews, that, to a great degree, they were controlled by bigotry and worldly ambition. He had hoped for a better state of things at the Messiah’s coming. Yet the heart-searching message of the Baptist had failed to work in him conviction of sin. He was a strict Pharisee, and prided himself on his good works. He was widely esteemed for his benevolence and his liberality in sustaining the temple service, and he felt secure of the favor of God. He was startled at the thought of a kingdom too pure for him to see in his present state.” The Desire of Ages, 171.

> „Nikodem słyszał kazania Jana Chrzciciela o pokucie i chrzcie, który wskazywał ludowi na Tego, który miał chrzcić Duchem Świętym. Sam odczuwał, że wśród Żydów brak jest duchowości, że w znacznej mierze kierują nimi fanatyzm i świeckie ambicje. Żywił nadzieję na lepszy stan rzeczy przy przyjściu Mesjasza. Jednak przenikające serca poselstwo Chrzciciela nie doprowadziło go do przekonania o grzechu. Był surowym faryzeuszem i chlubił się swymi dobrymi uczynkami. Cieszył się powszechnym szacunkiem z powodu swej dobroczynności i hojności we wspieraniu służby świątynnej, toteż czuł się pewny przychylności Boga. Przeraziła go myśl o królestwie zbyt czystym, by mógł je ujrzeć w swoim obecnym stanie.” Życie Jezusa, 171.

The midpoint in The Desire of Ages is found in the line of Nicodemus, who represents the last call to Adventism in the line of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. He represents a class who heard the message of the forerunner of Christ, but who were unaware of their Laodicean condition.

Punkt środkowy w Życiu Jezusa znajduje się w linii Nikodema, który reprezentuje ostatnie wezwanie do adwentyzmu w linii zapieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy. Reprezentuje on klasę tych, którzy usłyszeli poselstwo poprzednika Chrystusa, lecz nie byli świadomi swego stanu laodycejskiego.

> “In the interview with Nicodemus, Jesus unfolded the plan of salvation, and His mission to the world. In none of His subsequent discourses did He explain so fully, step by step, the work necessary to be done in the hearts of all who would inherit the kingdom of heaven. At the very beginning of His ministry He opened the truth to a member of the Sanhedrin, to the mind that was most receptive, and to an appointed teacher of the people. But the leaders of Israel did not welcome the light. Nicodemus hid the truth in his heart, and for three years there was little apparent fruit.” The Desire of Ages, 176.

> „W rozmowie z Nikodemem Jezus przedstawił plan zbawienia oraz swoją misję wobec świata. W żadnym ze swoich późniejszych wystąpień nie wyjaśnił tak w pełni, krok po kroku, dzieła, które musi zostać dokonane w sercach wszystkich mających odziedziczyć królestwo niebieskie. Już na samym początku swojej służby objawił prawdę członkowi Sanhedrynu, umysłowi najbardziej otwartemu, oraz ustanowionemu nauczycielowi ludu. Lecz przywódcy Izraela nie przyjęli światła. Nikodem ukrył prawdę w swoim sercu i przez trzy lata było niewiele widocznych owoców”. The Desire of Ages, 176.

John’s message and his baptism of Christ represented the first angel’s message of fearing God. John’s message was the Laodicean message of justification by faith and that message was empowered at Christ’s baptism, just as was the message of Jones and Waggoner was the message to Laodicea in 1888. The baptism of Christ and 1888 typified the arrival of the message to Laodicea at 9/11, which ends at the midpoint between Raphia and Panium.

Poselstwo Jana oraz jego chrzest Chrystusa przedstawiały poselstwo pierwszego anioła o bojaźni Bożej. Poselstwo Jana było laodycejskim poselstwem usprawiedliwienia przez wiarę, a to poselstwo zostało obdarzone mocą przy chrzcie Chrystusa, tak jak poselstwo Jonesa i Waggonera było poselstwem do Laodycei w 1888 roku. Chrzest Chrystusa oraz rok 1888 były typem przyjścia poselstwa do Laodycei w dniu 11 września, które kończy się w połowie drogi między Rafią a Panium.

Nicodemus means “victory of the people,” and justification by faith is the sealing message that arrived with the message of John, was empowered at the baptism and defined by Nicodemus midnight encounter with Christ. Chapter twenty-two describes the death of John producing a recognition by his disciples of the ensign that would be lifted up and draw all men to Himself. The baptism was both 9/11 and July 18, 2020 unto December 31, 2023, for the baptism illustrates death (2020), burial (three and a half days) and the resurrection (December 31, 2023). Then the midnight encounter where the victory of the people is illustrated as being born again, from the blindness of Laodicea unto the twenty-twenty vision of a Philadelphian. Then the works of Christ are set forth as the lifting up of the ensign.

Nikodem oznacza „zwycięstwo ludu”, a usprawiedliwienie przez wiarę jest przesłaniem zapieczętowania, które przyszło wraz z poselstwem Jana, zostało umocnione przy chrzcie i określone przez nocne spotkanie Nikodema z Chrystusem. Rozdział dwudziesty drugi opisuje śmierć Jana, wywołującą pośród jego uczniów rozpoznanie sztandaru, który miał zostać podniesiony i pociągnąć wszystkich do Niego. Chrzest był zarówno 9/11, jak i okresem od 18 lipca 2020 do 31 grudnia 2023 roku, gdyż chrzest ilustruje śmierć (2020), pogrzebanie (trzy i pół dnia) oraz zmartwychwstanie (31 grudnia 2023). Następnie nocne spotkanie, w którym zwycięstwo ludu zostaje ukazane jako narodzenie na nowo — od ślepoty Laodycei do wizji dwadzieścia-dwadzieścia Filadelfijczyka. Potem dzieła Chrystusa zostają przedstawione jako podniesienie sztandaru.

For Abraham the works of Christ in the line of John aligns with the sacrifice of Isaac. For Peter the line ends at Caesarea by the sea, Caesarea Maritima at the ninth hour, where the cross calls all men to the victory of justification by faith, which is the message of the third angel. The message of the third angel is the message of the third woe of Islam that arrived at 9/11 in Balaam’s first encounter with the ass of Islam, then a doubling of strikes against the literal glorious land on October 7, 2023, and then the second strike at Nashville as Balaam navigates the ass of Islam through the vineyards of the ancient literal and modern spiritual glorious land. The third strike is the earthquake of the soon coming Sunday law. There Isaac is offered, there the disciples of John, a symbol of the great multitude who are given the white robes of martyrdom, heard and saw the works of the ensign. The midpoints of Genesis, Matthew and The Desire of Ages identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand and the calling of the Gentiles.

Dla Abrahama dzieła Chrystusa w ciągu Jana pozostają w zgodności z ofiarą Izaaka. Dla Piotra ciąg ten kończy się w Cezarei nad morzem, Cezarei Nadmorskiej, o dziewiątej godzinie, gdzie krzyż wzywa wszystkich ludzi do zwycięstwa usprawiedliwienia przez wiarę, które jest poselstwem trzeciego anioła. Poselstwo trzeciego anioła jest poselstwem trzeciego biada islamu, które nadeszło 11 września w pierwszym spotkaniu Balaama z oślicą islamu, następnie w podwojeniu uderzeń przeciwko dosłownej wspaniałej ziemi 7 października 2023 roku, a potem w drugim uderzeniu w Nashville, gdy Balaam prowadzi oślicę islamu przez winnice starożytnej dosłownej i współczesnej duchowej wspaniałej ziemi. Trzecim uderzeniem jest trzęsienie ziemi w postaci rychło nadchodzącego prawa niedzielnego. Tam Izaak zostaje ofiarowany, tam uczniowie Jana, symbol wielkiego mnóstwa, któremu dane są białe szaty męczeństwa, usłyszeli i ujrzeli dzieła chorągwi. Punkty środkowe Księgi Rodzaju, Ewangelii Mateusza i Życia Jezusa wskazują na zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy oraz powołanie pogan.

The explanation given by Christ to Nicodemus was the work of the wind, though its work is unseen.

Wyjaśnienie, jakie Chrystus dał Nikodemowi, dotyczyło działania wiatru, chociaż jego działanie jest niewidzialne.

> “Nicodemus was still perplexed, and Jesus used the wind to illustrate His meaning: ‘The wind bloweth where it listeth, and thou hearest the sound thereof, but canst not tell whence it cometh, and whither it goeth: so is everyone that is born of the Spirit.”

> „Nikodem nadal był zakłopotany, a Jezus posłużył się wiatrem, aby zilustrować znaczenie swych słów: «Wiatr wieje, dokąd chce, i słyszysz jego szum, lecz nie wiesz, skąd przychodzi ani dokąd zmierza; tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha».”

> “The wind is heard among the branches of the trees, rustling the leaves and flowers; yet it is invisible, and no man knows whence it comes or whither it goes. So with the work of the Holy Spirit upon the heart. It can no more be explained than can the movements of the wind. A person may not be able to tell the exact time or place, or to trace all the circumstances in the process of conversion; but this does not prove him to be unconverted. By an agency as unseen as the wind, Christ is constantly working upon the heart. Little by little, perhaps unconsciously to the receiver, impressions are made that tend to draw the soul to Christ. These may be received through meditating upon Him, through reading the Scriptures, or through hearing the word from the living preacher. Suddenly, as the Spirit comes with more direct appeal, the soul gladly surrenders itself to Jesus. By many this is called sudden conversion; but it is the result of long wooing by the Spirit of God,—a patient, protracted process.

> „Wiatr słychać pośród gałęzi drzew, porusza liście i kwiaty; pozostaje jednak niewidzialny i nikt nie wie, skąd przychodzi ani dokąd idzie. Tak jest z działaniem Ducha Świętego na serce. Nie da się go wyjaśnić bardziej, niż można wyjaśnić ruchy wiatru. Człowiek może nie być w stanie wskazać dokładnego czasu ani miejsca, ani prześledzić wszystkich okoliczności w procesie nawrócenia; nie dowodzi to jednak, że nie został nawrócony. Przez działanie równie niewidzialne jak wiatr Chrystus nieustannie pracuje nad sercem. Stopniowo, być może niepostrzeżenie dla tego, kto je otrzymuje, wywierane są wrażenia, które skłaniają duszę ku Chrystusowi. Mogą one być przyjmowane podczas rozmyślania o Nim, podczas czytania Pisma Świętego albo słuchania słowa z ust żywego kaznodziei. Nagle, gdy Duch przychodzi z bardziej bezpośrednim wezwaniem, dusza z radością poddaje się Jezusowi. Wielu nazywa to nagłym nawróceniem; jest ono jednak wynikiem długiego pozyskiwania przez Ducha Bożego — cierpliwego, długotrwałego procesu.”

> “While the wind is itself invisible, it produces effects that are seen and felt. So the work of the Spirit upon the soul will reveal itself in every act of him who has felt its saving power. When the Spirit of God takes possession of the heart, it transforms the life. Sinful thoughts are put away, evil deeds are renounced; love, humility, and peace take the place of anger, envy, and strife. Joy takes the place of sadness, and the countenance reflects the light of heaven. No one sees the hand that lifts the burden, or beholds the light descend from the courts above. The blessing comes when by faith the soul surrenders itself to God. Then that power which no human eye can see creates a new being in the image of God.” The Desire of Ages, 172, 173.

> „Choć wiatr sam w sobie jest niewidzialny, wywołuje skutki, które można dostrzec i odczuć. Tak też działanie Ducha na duszę objawi się w każdym czynie tego, kto doświadczył Jego zbawczej mocy. Gdy Duch Boży bierze w posiadanie serce, przemienia życie. Grzeszne myśli zostają usunięte, złe uczynki porzucone; miłość, pokora i pokój zajmują miejsce gniewu, zawiści i waśni. Radość zajmuje miejsce smutku, a oblicze odzwierciedla światłość nieba. Nikt nie widzi ręki, która podnosi brzemię, ani nie ogląda światła zstępującego z przybytków w górze. Błogosławieństwo przychodzi, gdy przez wiarę dusza poddaje się Bogu. Wówczas ta moc, której żadne ludzkie oko nie może dostrzec, stwarza nową istotę na obraz Boga”. Życie Jezusa, 172, 173.

At 9/11 the latter rain began to sprinkle. At 9/11 Islam, represented as the “east wind” in Bible prophecy arrived as the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. The latter rain, which is a message represented as the “golden oil” that descends from Zechariah’s two golden pipes, began the calling of Laodicean Seventh-day Adventists unto repentance. The wind of the Holy Spirit began its work of teaching all things that are written, and employing the message of Jeremiah’s old paths to speak to the hearts of blind Laodiceans. The work of the Holy Spirit represented to Nicodemus explained more fully, the “step by step,” “work necessary to be done in the hearts of all who would inherit the kingdom of heaven.” The process was compared to the work of the wind by Christ, and the process occurs during the period of “the east wind,” that arrived at 9/11. Isaiah addresses this same period in terms of the rough wind.

11 września późny deszcz zaczął kropić. 11 września islam, przedstawiony w proroctwie biblijnym jako „wiatr wschodni”, nadszedł, gdy rozpoczęło się pieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy. Późny deszcz, który jest poselstwem przedstawionym jako „złoty olej” spływający z dwóch złotych rur Zachariasza, zapoczątkował powoływanie laodycejskich adwentystów dnia siódmego do pokuty. Wiatr Ducha Świętego rozpoczął swoje dzieło nauczania wszystkiego, co jest napisane, oraz posługiwania się poselstwem dawnych ścieżek Jeremiasza, aby przemawiać do serc ślepych Laodycejczyków. Dzieło Ducha Świętego, przedstawione Nikodemowi i objaśnione pełniej jako „krok po kroku”, „dzieło konieczne do wykonania w sercach wszystkich, którzy chcieliby odziedziczyć królestwo niebieskie”. Proces ten został przez Chrystusa przyrównany do działania wiatru, a zachodzi on w okresie „wiatru wschodniego”, który nadszedł 11 września. Izajasz odnosi się do tego samego okresu, mówiąc o gwałtownym wietrze.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:8, 9.

> Z umiarem, gdy ono wypuszcza pędy, będziesz się z nim spierał; on powstrzymuje swój gwałtowny wiatr w dniu wiatru wschodniego. Dlatego przez to nieprawość Jakuba zostanie odpokutowana; a taki będzie cały owoc usunięcia jego grzechu: gdy uczyni wszystkie kamienie ołtarza jak kamienie wapienne roztrzaskane w kawałki, gaje i bałwany nie ostoją się. Izajasza 27:8, 9.

All the prophets align with one another in the latter days, and Isaiah’s “rough wind” is John’s winds of strife that are held in check during the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Isaiah’s rough wind is the east wind that is “stayed” in Isaiah’s testimony, and held in check in John’s. John’s winds of strife are held while God’s people are sealed, and Isaiah’s east wind is identified as the period when “the iniquity of Jacob” is “purged.” The Hebrew word “purged” means atoned for. John’s sealing is the same as Ezekiel chapter nine and is the same as the purging of Jacob’s iniquity. The angel who goes through Jerusalem placing a mark upon those that sigh and cry is the angel who ascends from the “east.”

Wszyscy prorocy są ze sobą zgodni w dniach ostatecznych, a Izajaszowy „gwałtowny wiatr” jest Janowymi wiatrami sporu, które są powstrzymywane podczas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy. Gwałtowny wiatr Izajasza jest wiatrem wschodnim, który w świadectwie Izajasza zostaje „powstrzymany”, a w świadectwie Jana jest trzymany w ryzach. Janowe wiatry sporu są powstrzymywane, gdy lud Boży jest pieczętowany, a wschodni wiatr Izajasza jest określony jako okres, gdy „nieprawość Jakuba” zostaje „zgładzona”. Hebrajskie słowo przetłumaczone jako „zgładzona” oznacza dokonanie przebłagania. Pieczętowanie u Jana jest tym samym, co w dziewiątym rozdziale Ezechiela, i jest tym samym, co zgładzenie nieprawości Jakuba. Anioł, który przechodzi przez Jeruzalem, kładąc znak na tych, którzy wzdychają i wołają, jest aniołem, który wstępuje od „wschodu”.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> A potem ujrzałem czterech aniołów stojących na czterech krańcach ziemi, powstrzymujących cztery wiatry ziemi, aby wiatr nie wiał na ziemię ani na morze, ani na żadne dr

The angel is Christ and He ascended at the end of forty days of teaching the disciples face to face in the Pentecostal season, and He ascends at the feast of trumpets in Leviticus twenty-three at the end of the thirty days of face-to-face teaching with the priests who are represented by the number thirty.

Aniołem jest Chrystus i wstąpił On w górę pod koniec czterdziestu dni nauczania uczniów twarzą w twarz w okresie Pięćdziesiątnicy, a wstępuje On w górę w święto trąb w Księdze Kapłańskiej dwudziestym trzecim rozdziale, pod koniec trzydziestu dni nauczania twarzą w twarz kapłanów, których reprezentuje liczba trzydzieści.

2026 is the midterm elections, and the elections have already been confirmed as prophetic waymarks. Without the Democrats stealing the election of 2020 Trump would not have fulfilled the enigma of Rome. The enigma of Rome being that it is eighth and is of the seven. That enigma identifies Trump as the representative of the image of the beast, who always comes up eighth, yet is of the seven. In Daniel seven, three of pagan Rome’s ten horns needed to be removed for the little horn to ascend. There papal Rome came up as the eighth among seven other horns, yet it came forth from pagan Rome, for it was to be of the seven. In Daniel eight the Medo-Persian empire was represented by two horns, then Greece was a single horn, that when broken produced four horns, thus before Rome arrives there have been seven horns, and the little horn of Rome is the eighth. There are other witnesses to the fact that Rome always comes up eighth and is of the seven, but the enigma’s primary point of reference is Revelation chapter seventeen.

Rok 2026 jest rokiem wyborów środka kadencji, a same wybory zostały już potwierdzone jako prorocze drogowskazy. Gdyby Demokraci nie ukradli wyborów w 2020 roku, Trump nie wypełniłby zagadki Rzymu. Tą zagadką Rzymu jest to, że jest on ósmy i jest z siedmiu. Ta zagadka identyfikuje Trumpa jako przedstawiciela obrazu bestii, który zawsze występuje jako ósmy, a jednak jest z siedmiu. W siódmym rozdziale Księgi Daniela trzy spośród dziesięciu rogów pogańskiego Rzymu musiały zostać usunięte, aby mały róg mógł się wznieść. Tam papieski Rzym powstał jako ósmy pośród siedmiu innych rogów, a jednak wyszedł z pogańskiego Rzymu, gdyż miał być z siedmiu. W ósmym rozdziale Księgi Daniela imperium medo-perskie zostało przedstawione przez dwa rogi, następnie Grecja jako jeden róg, który po złamaniu wydał cztery rogi; tak więc zanim pojawia się Rzym, było już siedem rogów, a mały róg Rzymu jest ósmym. Istnieją też inni świadkowie faktu, że Rzym zawsze występuje jako ósmy i jest z siedmiu, lecz głównym punktem odniesienia tej zagadki jest siedemnasty rozdział Apokalipsy.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> A tu jest umysł, który ma mądrość. Siedem głów to siedem gór, na których siedzi niewiasta. I jest siedmiu królów: pięciu upadło, jeden jest, a drugi jeszcze nie przyszedł; a gdy przyjdzie, musi krótko pozostać. A bestia, która była, a nie ma jej, i ona jest ósmym, a jest z siedmiu, i idzie na zatracenie. Objawienie 17:9–11.

The stolen election of 2020 identified an election as a prophetic waymark. A second witness to this fact is with President Carter. Reagan was the first of the presidents that lead to Trump being the eighth that is of the seven, as he forms an image of Rome. Reagan was the first of the line of eight presidents since the time of the end in 1989. 1989 was fulfilled in Daniel eleven, verses one through four, and it sets forth the testimony of the richest president. Reagan was preceded by the worst President in history up to that point. Carter left office with a crisis of Islam unresolved. Forty-seven years later and Trump is currently resolving the problem left to Reagan by the Democrat Carter. Because the first and alpha Reagan was a Republican typifying a Republican at the ending and omega, Trump would also need to inherit a crisis of Islam created by the previous Democrat president, who would of prophetic necessity be the worst president in history up to that point. Obama, of course fulfilled all those prophetic characteristics, and so did Biden. In order for Reagan to typify the last, he also had to typify not only the eighth, but also the sixth. In doing so the Lion of the tribe of Judah had to control the elections to secure a progression of failed presidencies that preceded Trump in both instances. The elections are a prophetic waymark, and 2026 is the midterms for the president that is the eighth that is of the seven.

Skradzione wybory z roku 2020 wskazały na wybory jako na proroczy drogowskaz. Drugim świadectwem tego faktu jest prezydent Carter. Reagan był pierwszym z prezydentów, którzy prowadzą do Trumpa jako ósmego, który jest z siedmiu, ponieważ tworzy on obraz Rzymu. Reagan był pierwszym w szeregu ośmiu prezydentów od czasu końca w roku 1989. Rok 1989 został wypełniony w jedenastym rozdziale Księgi Daniela, w wersetach od pierwszego do czwartego, i przedstawia świadectwo najbogatszego prezydenta. Reagana poprzedził najgorszy prezydent w historii aż do tamtego momentu. Carter opuścił urząd, pozostawiając nierozwiązany kryzys islamu. Czterdzieści siedem lat później Trump obecnie rozwiązuje problem pozostawiony Reaganowi przez demokratę Cartera. Ponieważ pierwszy i alfa Reagan był republikaninem, typifikującym republikanina na końcu i omegę, Trump również musiał odziedziczyć kryzys islamu stworzony przez poprzedniego prezydenta demokratę, który z proroczej konieczności musiał być najgorszym prezydentem w historii aż do tamtego momentu. Obama, rzecz jasna, wypełnił wszystkie te prorocze cechy, podobnie jak Biden. Aby Reagan mógł typifikować ostatniego, musiał również typifikować nie tylko ósmego, lecz także szóstego. Czyniąc to, Lew z pokolenia Judy musiał kontrolować wybory, aby zapewnić ciąg nieudanych prezydentur poprzedzających Trumpa w obu przypadkach. Wybory są proroczym drogowskazem, a rok 2026 jest wyborami śródokresowymi dla prezydenta, który jest ósmym, który jest z siedmiu.

The two-hundred and fifty year line of the United States began in 1776 and culminates in 2026. The two-hundred and fifty year line of 457 BC culminated in 207 BC, between verses eleven and fifteen, the battles of Raphia and Panium. Raphia is prophetically aligned with Genesis seventeen covenant of circumcision, and Panium is prophetically aligned with Matthew sixteen’s covenant of the one hundred and forty-four thousand. 2026, aligns with 207 BC, between verses eleven and fifteen—between Raphia and Panium, which is also between God’s first covenant with a chosen people and God’s last covenant with a chosen people.

Dwustupięćdziesięcioletnia linia Stanów Zjednoczonych rozpoczęła się w 1776 roku i osiąga punkt kulminacyjny w 2026 roku. Dwustupięćdziesięcioletnia linia od 457 r. p.n.e. osiągnęła punkt kulminacyjny w 207 r. p.n.e., pomiędzy wersetami jedenastym i piętnastym, bitwami pod Rafią i Panium. Rafia jest proroczo powiązana z przymierzem obrzezania z siedemnastego rozdziału Księgi Rodzaju, a Panium jest proroczo powiązane z przymierzem stu czterdziestu czterech tysięcy z szesnastego rozdziału Ewangelii Mateusza. Rok 2026 odpowiada 207 r. p.n.e., pomiędzy wersetami jedenastym i piętnastym — pomiędzy Rafią a Panium, co jest zarazem pomiędzy pierwszym przymierzem Boga z ludem wybranym a ostatnim przymierzem Boga z ludem wybranym.

The two-hundred and fifty year lines that end at the midpoint of 207 BC and 2026 align with the two-hundred and fifty year line of persecution that began when the city of Rome burned in the year 64. Beginning there, seven years of warning of the coming destruction, by a strange man were proclaimed to the inhabitants of Jerusalem. When the year seventy arrived and Jerusalem was destroyed God’s church was scattered and they spread the gospel to the entire world. At the same time that the church of Ephesus was proclaiming the Pentecostal message of the resurrection, the persecution represented by the church of Smyrna began, for the two churches of prophetic necessity would run parallel for a period of time. Paul was a leader of the prophetic church of Ephesus, yet he penned of both histories.

Linie dwustu pięćdziesięciu lat, które kończą się w połowie roku 207 p.n.e. oraz 2026, są zbieżne z linią dwustu pięćdziesięciu lat prześladowania, która rozpoczęła się, gdy miasto Rzym spłonęło w roku 64. Począwszy od tego momentu, mieszkańcom Jerozolimy przez dziwnego człowieka było ogłaszane siedem lat ostrzeżenia o nadchodzącym zniszczeniu. Gdy nadszedł rok siedemdziesiąty i Jerozolima została zburzona, Kościół Boży został rozproszony i roznieśli ewangelię po całym świecie. W tym samym czasie, gdy Kościół w Efezie głosił zielonoświątkowe poselstwo o zmartwychwstaniu, rozpoczęło się prześladowanie przedstawione przez Kościół w Smyrnie, ponieważ oba kościoły, z proroczej konieczności, przez pewien czas miały biec równolegle. Paweł był przywódcą proroczego Kościoła w Efezie, jednak pisał o obu tych historiach.

> Persecutions, afflictions, which came unto me at Antioch, at Iconium, at Lystra; what persecutions I endured: but out of them all the Lord delivered me. Yea, and all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution. 2 Timothy 3:11, 12.

> Prześladowania, uciski, które mnie spotkały w Antiochii, w Ikonium, w Listrze; jakież prześladowania zniosłem! Lecz z nich wszystkich Pan mnie wybawił. Tak też wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, będą cierpieć prześladowanie. 2 Tymoteusza 3:11, 12.

A.T. Jones identifies the two-hundred and fifty year period that begins in the year 64 and ends at the Edict of Milan in 313. For those years persecution against God’s people was carried on by pagan Rome, but the message to the church in Smyrna identified ten days, that represent the very worst persecution of that period.

A.T. Jones wskazuje okres dwustu pięćdziesięciu lat, który rozpoczyna się w roku 64, a kończy edyktem mediolańskim w roku 313. Przez te lata prześladowanie ludu Bożego było prowadzone przez pogański Rzym, lecz poselstwo do zboru w Smyrnie wskazywało dziesięć dni, które oznaczają najcięższe prześladowanie całego tego okresu.

> Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.

> Nie lękaj się żadnej z tych rzeczy, które masz wycierpieć; oto diabeł wtrąci niektórych z was do więzienia, abyście byli doświadczeni; i będziecie mieć ucisk przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia. Objawienie 2:10.

That period of persecution represented by the Emperor Diocletian was for ten years, beginning in 303 and ending in 313, when the Emperor Constantine the Great was ruling, as he would be at the first Sunday law of 321, and when he divided Rome into east and west in 330. 313 was prophetically marked by the diplomatic marriage in Milan when Emperor Constantine (ruler of the West) arranged the marriage of his half-sister, Flavia Julia Constantia to Licinius, the emperor who controlled the eastern (or soon-to-be eastern) part of the Roman Empire. The marriage was symbolically ended when Constantine divided the kingdom into east and west in 330.

Ów okres prześladowań, reprezentowany przez cesarza Dioklecjana, trwał dziesięć lat, rozpoczynając się w 303 roku i kończąc w 313, gdy panował cesarz Konstantyn Wielki, jak miało to być również przy pierwszym prawie niedzielnym z 321 roku, oraz gdy w 330 roku podzielił Rzym na wschód i zachód. Rok 313 został proroczo naznaczony dyplomatycznym małżeństwem w Mediolanie, kiedy cesarz Konstantyn (władca Zachodu) zaaranżował małżeństwo swojej przyrodniej siostry, Flawii Julii Konstancji, z Licyniuszem, cesarzem sprawującym władzę nad wschodnią (lub mającą się wkrótce stać wschodnią) częścią Cesarstwa Rzymskiego. Małżeństwo to zostało symbolicznie zakończone, gdy Konstantyn podzielił królestwo na wschód i zachód w 330 roku.

Nero’s 250-year period begins with a seven-year period that begins and ends with a siege that typifies the end of the world. At the end of the period there was a distinct ten years of persecution. The period began in the time of Ephesus, then covered the history of Smyrna until Constantine’s church of compromise, when the church of Pergamos arrived in 313.

Dwustupięćdziesięcioletni okres Nerona rozpoczyna się siedmioletnim okresem, który zaczyna się i kończy oblężeniem, stanowiącym typ końca świata. U schyłku tego okresu nastąpiło wyraźnie zaznaczone dziesięć lat prześladowań. Okres ten rozpoczął się w czasie Efezu, następnie obejmował historię Smyrny aż do kompromisowego kościoła Konstantyna, gdy w roku 313 nadszedł kościół Pergamonu.

Those seventeen years from 313 to 330 find their counterpoint in the history of Raphia and Panium, where the battle of 217 BC and the battle of 200 BC are separated by seventeen years. At the battle of Raphia, Ptolemy prevailed, but he would be dead and gone before the battle of Panium. Yet he reigned for seventeen years from 221 BC unto 204 BC. Three lines of 250 years tied together by three seventeens force the consideration that 313 aligns with 2026.

Te siedemnaście lat od 313 do 330 znajduje swój odpowiednik w historii Raphii i Panion, gdzie bitwę z 217 r. p.n.e. i bitwę z 200 r. p.n.e. dzieli siedemnaście lat. W bitwie pod Raphią zwyciężył Ptolemeusz, lecz przed bitwą pod Panion już nie żył. Panował jednak przez siedemnaście lat — od 221 r. p.n.e. do 204 r. p.n.e. Trzy linie po 250 lat, powiązane trzema siedemnastkami, wymuszają rozważenie, że rok 313 odpowiada rokowi 2026.

313 was a distinct transition from persecution unto compromise, thus marking 313 as a symbol of a change of some prophetic nature that was typified by the change from Smyrna to Pergamos. The first step was represented by a diplomatic marriage that ended in divorce seventeen years later. The second step was the first Sunday law. Inspiration informs us that the Sunday law is preceded by a progressive step by step process that includes Sunday laws that precede the Sunday law defined as forcing you to observe Sunday and also persecuting you for observing God’s seventh-day Sabbath.

313 był wyraźnym przejściem od prześladowania do kompromisu, wyznaczając tym samym rok 313 jako symbol zmiany o pewnym proroczym charakterze, którą typologicznie ukazywała zmiana od Smyrny do Pergamonu. Pierwszy krok został przedstawiony przez dyplomatyczne małżeństwo, które zakończyło się rozwodem siedemnaście lat później. Drugi krok stanowiło pierwsze prawo niedzielne. Natchnienie poucza nas, że prawo niedzielne jest poprzedzone postępującym, krok po kroku, procesem, obejmującym prawa niedzielne poprzedzające prawo niedzielne określone jako zmuszanie cię do święcenia niedzieli, a także prześladowanie cię za zachowywanie Bożego sabatu dnia siódmego.

> “If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.

> „Jeśli czytelnik chce zrozumieć siły, które mają zostać użyte w nadchodzącym niebawem konflikcie, niech tylko prześledzi świadectwo o środkach, jakimi Rzym posługiwał się dla osiągnięcia tego samego celu w minionych wiekach. Jeśli chce wiedzieć, jak zjednoczeni papiści i protestanci postąpią z tymi, którzy odrzucają ich dogmaty, niech zobaczy ducha, jakiego Rzym okazał wobec sabatu i jego obrońców.”

> “Royal edicts, general councils, and church ordinances sustained by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine. (A.D. 321.) This edict required townspeople to rest on ‘the venerable day of the sun,’ but permitted countrymen to continue their agricultural pursuits. Though virtually a heathen statute, it was enforced by the emperor after his nominal acceptance of Christianity.” The Great Controversy, 573, 574.

> „Królewskie edykty, sobory powszechne oraz kościelne rozporządzenia podtrzymywane przez władzę świecką były stopniami, dzięki którym pogańskie święto osiągnęło swoją zaszczytną pozycję w świecie chrześcijańskim. Pierwszym publicznym środkiem wymuszającym święcenie niedzieli było prawo wydane przez Konstantyna. (A.D. 321.) Edykt ten nakazywał mieszkańcom miast odpoczywać w „czcigodny dzień słońca”, lecz zezwalał mieszkańcom wsi na dalsze wykonywanie prac rolniczych. Choć w istocie był to statut pogański, został on wprowadzony w życie przez cesarza po jego nominalnym przyjęciu chrześcijaństwa.” Wielki bój, 573, 574.

The Edict of Milan in 313, was the “royal edict” that was followed by “general councils and church ordinances sustained by secular power were the steps.” These were progressive steps which led to the first Sunday law in 321. One of those steps is “church ordinances,” such as Sunday observance, “sustained by secular power.” The period of 1888 identifies a series of Sunday laws introduced into the Senate by Senator Blair that never went anywhere, but during the same history several states were passing state enforced Sunday laws. These two witnesses identify 313 as a waymark where “royal edicts,” such as an executive order would mark a transition in the history of the earth beast, who is destined to speak as a dragon.

Edykt Mediolański z roku 313 był „królewskim edyktem”, po którym nastąpiły „powszechne sobory oraz kościelne zarządzenia, podtrzymywane przez świecką władzę, [które] były kolejnymi krokami”. Były to postępujące kroki, które doprowadziły do pierwszego prawa niedzielnego w roku 321. Jednym z tych kroków są „kościelne zarządzenia”, takie jak święcenie niedzieli, „podtrzymywane przez świecką władzę”. Okres roku 1888 wskazuje na serię ustaw niedzielnych wprowadzanych do Senatu przez senatora Blaira, które nie przyniosły żadnego rezultatu, lecz w tej samej historii kilka stanów uchwalało egzekwowane przez państwo prawa niedzielne. Ci dwaj świadkowie wskazują rok 313 jako waymark, w którym „królewskie edykty”, takie jak rozporządzenie wykonawcze, wyznaczały przejście w historii bestii ziemi, której przeznaczeniem jest mówić jak smok.

When the United States speaks as a dragon it ends as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it does by speaking the same as it did in the beginning of its reign as the sixth kingdom. In 1798, the United States passed the Alien and Sedition Acts, that typified the Sunday law. The Alien and Sedition Acts of 1798 were the third of three steps that began in 1776 with the Declaration of Independence followed by the Constitution in 1789. Those three steps align with 313, 321 and 330.

Gdy Stany Zjednoczone przemawiają jak smok, kończą jako szóste królestwo proroctwa biblijnego, a czynią to, przemawiając tak samo, jak na początku swego panowania jako szóste królestwo. W 1798 roku Stany Zjednoczone uchwaliły Alien and Sedition Acts, które stanowiły typ prawa niedzielnego. Alien and Sedition Acts z 1798 roku były trzecim z trzech kroków, które rozpoczęły się w 1776 roku wraz z Deklaracją Niepodległości, po której nastąpiła Konstytucja w 1789 roku. Te trzy kroki odpowiadają latom 313, 321 i 330.

1776, 1789 and 1798 were all actions that are defined as speaking, for inspiration informs us that the “speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” 313, 321 and 330 are all waymarks associated with Constantine the Great. The ending of ancient literal Israel, both the northern and southern kingdoms, is symbolized as a divorce, which is what is represented by 330. A divorce between east and west in a marriage that began seventeen years before, at the marriage of the Edict of Milan. At the Sunday law the United States will have filled up its cup of probationary time and it will be divorced from God in terms of its prophetic purpose, as typified by the land flowing with milk and honey for ancient Israel. Inspiration says national apostasy is followed by national ruin. That happens when God divorces the glorious land as represented by the year 330. From the marriage of 313 unto the first in a series of escalating Sunday laws in 321 unto the divorce of 330. 1776 aligns with 313, and 1789 aligns with 321 and 1798 aligns with 330.

1776, 1789 i 1798 były wszystkie działaniami, które są określone jako mówienie, gdyż natchnienie poucza nas, że „mówienie narodu jest działaniem jego władz ustawodawczych i sądowniczych.” 313, 321 i 330 są wszystkimi znakami drogi związanymi z Konstantynem Wielkim. Zakończenie starożytnego literalnego Izraela, zarówno królestwa północnego, jak i południowego, jest symbolizowane jako rozwód, i właśnie to przedstawia rok 330. Rozwód między wschodem a zachodem w małżeństwie, które rozpoczęło się siedemnaście lat wcześniej, przy małżeństwie Edyktu Mediolańskiego. W czasie ustawy niedzielnej Stany Zjednoczone wypełnią swój kielich czasu próby i zostaną rozwiedzione z Bogiem pod względem swego proroczego celu, jak zostało to ukazane w typie ziemi opływającej w mleko i miód dla starożytnego Izraela. Natchnienie mówi, że po narodowym odstępstwie następuje narodowa ruina. Dzieje się to wtedy, gdy Bóg rozwodzi się z chwalebną ziemią, jak przedstawia to rok 330. Od małżeństwa roku 313 poprzez pierwszy z serii narastających ustaw niedzielnych w 321 aż po rozwód w 330. 1776 odpowiada 313, a 1789 odpowiada 321, zaś 1798 odpowiada 330.

330 is also the fulfillment of the 360 years since the battle of Actium in 31 BC. Actium was Rome’s third obstacle and thus typifies the Sunday law where modern Rome conquers its second and third obstacles. At the waymark of 330 the battle of Panium joins the battle of Actium. The battle of Raphia in 217 BC aligns with the Ukrainian war in 2014, then in 2015 Trump launched his first presidential campaign, 2020 both horns of the earth beast were slain, 2023 they were both resurrected. 2024 the test of the foundations began and in 2025 the prophetic alliance of the eighth president and his papal counterpart were marked by their mutual inaugurations.

330 jest również wypełnieniem 360 lat od bitwy pod Akcjum w 31 r. p.n.e. Akcjum było trzecią przeszkodą Rzymu i tym samym stanowi typ ustawy niedzielnej, kiedy współczesny Rzym pokonuje swoją drugą i trzecią przeszkodę. Przy waymarku 330 bitwa pod Panium łączy się z bitwą pod Akcjum. Bitwa pod Rafią w 217 r. p.n.e. odpowiada wojnie ukraińskiej w 2014 roku; następnie w 2015 roku Trump rozpoczął swoją pierwszą kampanię prezydencką; w 2020 roku oba rogi bestii ziemi zostały zabite; w 2023 roku oba zostały wskrzeszone. W 2024 roku rozpoczęła się próba fundamentów, a w 2025 roku prorocze przymierze ósmego prezydenta i jego papieskiego odpowiednika zostało zaznaczone przez ich wzajemne inauguracje.

We will continue these things in the next article.

Będziemy kontynuować te rozważania w następnym artykule.

Back to Articles