Article

# The Book of Daniel - Number Ninety

Księga Daniela - numer dziewięćdziesiąty

Unraveling the Daily: A Historical Examination of Controversies and Contradictions

Rozwikłanie The Daily: historyczna analiza kontrowersji i sprzeczności

Author

Jeff Pippenger

Published

February 23, 2024

Formats

PDF
Word

If you looked closely at the last passage in the previous article, you will have looked at the original source of the passage that is found in the book Early Writings, which A. G. Daniells claims to have taken with him in his interview on the subject of “the daily” with Sister White in 1910. Those who were working to establish the “lie” that “the daily,” represents Christ’s sanctuary ministry needed to undermine Sister White’s direct and clear endorsement of the correct view being given to those who gave the judgment hour cry. The “lie” they invented was that the only warning Sister White was being specific about was the warning of time setting. That is what Arthur White works to establish in his biography, and it is what his father, Ellen White’s son, and Daniells were trying to prove by the invented interview.

Jeśli uważnie przyjrzeliście się ostatniemu fragmentowi w poprzednim artykule, to przyjrzeliście się również pierwotnemu źródłu tego fragmentu, które znajduje się w książce Early Writings, którą A. G. Daniells twierdzi, że zabrał ze sobą na wywiad dotyczący „the daily” z Siostrą White w 1910 roku. Ci, którzy pracowali nad utrwaleniem „kłamstwa”, że „the daily” oznacza służbę Chrystusa w świątyni, musieli podważyć bezpośrednie i jasne poparcie Siostry White dla właściwego poglądu przekazywanego tym, którzy głosili wołanie o godzinie sądu. Kłamstwem, które wymyślili, było to, że jedynym ostrzeżeniem, o którym Siostra White wypowiadała się konkretnie, było ostrzeżenie przed wyznaczaniem czasu. To właśnie Arthur White stara się wykazać w swojej biografii, i to właśnie jego ojciec, syn Ellen White, oraz Daniells próbowali udowodnić za pomocą zmyślonego wywiadu.

As already noted, there is no record of any interview between Sister White and Daniells on the subject of “the daily.” The supposed interview was proposed in 1931. If Sister White had endorsed Daniells fallen view of “the daily” at an interview in 1910, why would he, someone Sister White identified was zealous to promote his view, keep silent about her endorsement for twenty-one years? It wasn’t an interview, it was an invention.

Jak już wspomniano, nie ma żadnego zapisu o jakimkolwiek wywiadzie między Siostrą White a Daniellsem na temat "the daily". Rzekomy wywiad został zasugerowany w 1931 roku. Gdyby Siostra White podczas wywiadu w 1910 roku poparła upadły pogląd Daniellsa na temat "the daily", to dlaczego on, ktoś, kogo Siostra White określiła jako gorliwego w promowaniu jego poglądu, milczałby o jej poparciu przez dwadzieścia jeden lat? To nie był wywiad, to był wymysł.

The invention of the interview sought to place the context of her statement of “the daily” as if it was something that was incidental to her warning against time setting, and Arthur White placed his fingerprints on the lie in the fashion he presented in the history of 1931. As a Christian he should have simply reported the history, and left historical revisionism out of the equation. We ended the last article with the passage from 1850, that the passage in Early Writings is derived from. The statement first appeared in 1850, in the Review, and then again in the book Experience and Views. The third time it appears is in the book Early Writings, but in its evolution to the book Early Writings certain changes occurred. However, we would not say that many of the Spirit of Prophecy writings have been changed as some claim in their effort to discredit her work.

Sfabrykowanie wywiadu miało na celu przedstawienie kontekstu jej wypowiedzi dotyczącej „the daily” tak, jakby było to coś pobocznego wobec jej ostrzeżenia przed wyznaczaniem dat, a Arthur White zostawił na tym kłamstwie swoje odciski palców poprzez sposób, w jaki przedstawił to w historii z 1931 roku. Jako chrześcijanin powinien był po prostu zrelacjonować historię i pozostawić rewizjonizm historyczny poza nawiasem. Ostatni artykuł zakończyliśmy fragmentem z 1850 roku, na którym opiera się fragment z Early Writings. To stwierdzenie po raz pierwszy ukazało się w 1850 roku w Review, a następnie ponownie w książce Experience and Views. Po raz trzeci pojawia się w książce Early Writings, lecz w drodze do książki Early Writings zaszły pewne zmiany. Jednak nie powiedzielibyśmy, że wiele pism Ducha Proroctwa zostało zmienionych, jak utrzymują niektórzy w próbie zdyskredytowania jej dorobku.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> Pan ukazał mi, że tablica z 1843 roku została sporządzona pod Jego kierownictwem i że nie należy zmieniać żadnej jej części; że liczby były takie, jak On chciał. Że Jego ręka była nad nią i ukryła błąd w niektórych liczbach, tak że nikt nie mógł go dostrzec, dopóki Jego ręka nie została zdjęta.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> Wtedy zobaczyłem w odniesieniu do „Daily”, że słowo „sacrifice” zostało dodane przez ludzką mądrość i nie należy do tekstu; i że Pan dał właściwe zrozumienie tego tym, którzy głosili okrzyk o godzinie sądu. Gdy panowała jedność, przed rokiem 1844, niemal wszyscy byli zgodni co do właściwego poglądu na temat „Daily”; lecz od 1844 roku, wśród zamętu, przyjęto inne poglądy i nastały ciemność oraz zamieszanie. Review and Herald, 1 listopada 1850 r.

This passage was originally in the publication titled The Present Truth from 1849, but it was printed in the Review and Herald in November, 1850. In the original manuscript Sister White directly states that she is writing out several things which the Lord had recently shown her, and as you read the entire article you will see many subjects addressed. There are about twenty various subjects that she was shown. The point is that in the original article the subject of “the daily,” and the subject of “time setting” were two different revelations of things she was shown.

Ten fragment pierwotnie znalazł się w publikacji zatytułowanej The Present Truth z 1849 roku, lecz został wydrukowany w Review and Herald w listopadzie 1850 roku. W oryginalnym rękopisie Siostra White wprost stwierdza, że spisuje kilka rzeczy, które Pan jej niedawno ukazał, i gdy przeczytasz cały artykuł, zobaczysz, że poruszono wiele tematów. Ukazano jej około dwudziestu różnych tematów. Sedno sprawy polega na tym, że w oryginalnym artykule temat „the daily” i temat „time setting” stanowiły dwa różne objawienia tego, co jej ukazano.

In the original manuscript they were identified in different paragraphs. When the passage was reprinted in Experience and Views the editors combined the paragraph where Sister White upholds the pioneer view of “the daily,” with the following paragraph that warns against time setting. As you read the original, take note that emphasis is placed upon some subjects through Capitalization. In the paragraph where she endorses the pioneer view of “the daily,” she Capitalizes the word Daily, and in the next paragraph she Capitalizes the word Time, thus marking a direct distinction between the two subjects she was shown.

W pierwotnym rękopisie były one ujęte w odrębnych akapitach. Gdy ten ustęp przedrukowano w Experience and Views, redaktorzy połączyli akapit, w którym Siostra White podtrzymuje pionierskie stanowisko w sprawie „the daily”, z następnym akapitem, który ostrzega przed wyznaczaniem czasu. Czytając oryginał, zwróć uwagę, że nacisk na niektóre kwestie jest podkreślony przez użycie wielkich liter. W akapicie, w którym popiera pionierskie stanowisko w sprawie „the daily”, zapisuje słowo Daily wielką literą, a w następnym akapicie zapisuje wielką literą słowo Time, tym samym wyraźnie rozróżniając dwa zagadnienia, które jej ukazano.

> “Dear Brethren and Sisters,

> Drodzy Bracia i Siostry,

> “I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision. I was shown the loveliness of Jesus, and the love that the angels have for one another. Said the angel—Can ye not behold their love?—follow it. Just so God’s people must love one another. Rather let blame fall on thyself than on a brother. I saw that the message ‘sell that ye have and give alms’ had not been given, by some, in its clear light; that the true object of the words of our Saviour had not been clearly presented. I saw that the object of selling was not to give to those who are able to labor and support themselves; but to spread the truth. It is a sin to support and indulge those who are able to labor, in idleness. Some have been zealous to attend all the meetings; not to glorify God, but for the ‘loaves and fishes.’ Such had much better been at home laboring with their hands, ‘the thing that is good,’ to supply the wants of their families, and to have something to give to sustain the precious cause of present truth.

> Pragnę przedstawić wam krótki zarys tego, co Pan ostatnio ukazał mi w widzeniu. Ukazano mi piękno Jezusa oraz wzajemną miłość aniołów. Rzekł anioł: Czyż nie możecie dostrzec ich miłości? — naśladujcie ją. Tak właśnie lud Boży musi miłować się nawzajem. Niech raczej wina spadnie na ciebie niż na brata. Ukazano mi, że poselstwo 'sprzedajcie, co macie, i dawajcie jałmużnę' nie zostało przez niektórych przedstawione w jego jasnym świetle; że prawdziwy cel słów naszego Zbawiciela nie został jasno przedstawiony. Ukazano mi, że celem sprzedawania nie było dawanie tym, którzy są w stanie pracować i utrzymywać się sami, lecz szerzenie prawdy. Grzechem jest wspierać i pobłażać tym, którzy mogą pracować, w bezczynności. Niektórzy gorliwie uczęszczali na wszystkie zebrania; nie po to, by uwielbiać Boga, lecz dla 'chleba i ryb'. Takim o wiele lepiej byłoby zostać w domu, pracując własnymi rękami 'to, co dobre', aby zaspokoić potrzeby swych rodzin i mieć coś, by wesprzeć drogą sprawę obecnej prawdy.

> “Some, I saw, had erred in praying for the sick to be healed before unbelievers. If any among us are sick, and call for the elders of the church to pray over them, according to James 5:14, 15, we should follow the example of Jesus. He put unbelievers out of the room, then healed the sick; so we should seek to be separated from the unbelief of those who have not faith, when we pray for the sick among us.

> Niektórzy, jak zauważyłem, popełnili błąd, modląc się o uzdrowienie chorych na oczach niewierzących. Jeśli ktoś spośród nas choruje i wzywa starszych Kościoła, aby modlili się nad nim, zgodnie z Jakuba 5:14, 15, powinniśmy naśladować przykład Jezusa. On kazał niewierzącym wyjść z pokoju, a następnie uzdrawiał chorych; tak i my powinniśmy starać się być oddzieleni od niewiary tych, którzy nie mają wiary, gdy modlimy się o chorych wśród nas.

> “Then I was pointed back to the time that Jesus took his disciples away alone, into an upper room, and first washed their feet, and then gave them to eat of the broken bread, to represent his broken body, and juice of the vine to represent his spilled blood. I saw that all should move understandingly, and follow the example of Jesus in these things, and when attending to these ordinances, should be as separate from unbelievers as possible.

> Wówczas zwrócono mi uwagę na czas, kiedy Jezus wziął swoich uczniów na osobność, do górnej izby, i najpierw umył im nogi, a potem podał im do spożycia łamany chleb, jako symbol Jego złamanego ciała, oraz sok z winorośli jako symbol Jego przelanej krwi. Pokazano mi, że wszyscy powinni postępować ze zrozumieniem i naśladować w tych sprawach przykład Jezusa, a przystępując do tych obrzędów, powinni być tak bardzo oddzieleni od niewierzących, jak to tylko możliwe.

> “Then I was shown that the seven last plagues will be poured out, after Jesus leaves the Sanctuary. Said the angel—It is the wrath of God and the Lamb that causes the destruction or death of the wicked. At the voice of God the saints will be mighty and terrible as an army with banners; but they will not then execute the judgment written. The execution of the judgment will be at the close of the 1000 years.

> Wtedy pokazano mi, że siedem ostatnich plag zostanie wylanych po tym, jak Jezus opuści Świątynię. Powiedział anioł: To gniew Boga i Baranka powoduje zagładę lub śmierć bezbożnych. Na głos Boga święci będą potężni i groźni jak wojsko z chorągwiami; lecz wtedy nie wykonają jeszcze spisanego sądu. Wykonanie sądu nastąpi na końcu 1000 lat.

> “After the saints are changed to immortality, and are caught up together, and receive their harps, crowns, &c., and enter the Holy City, Jesus and the saints set in judgment. The books are opened, the book of life and the book of death; the book of life contains the good deeds of the saints, and the book of death contains the evil deeds of the wicked. These books were compared with the Statute book, the Bible, and according to that they were judged. The saints in unison with Jesus pass their judgment upon the wicked dead. Behold ye! said the angel, the saints sit in judgment, in unison with Jesus, and mete out to each of the wicked, according to the deeds done in the body, and it is set off against their names what they must receive, at the execution of the judgment. This, I saw, was the work of the saints with Jesus, in the Holy City before it descends to the earth, through the 1000 years. Then at the close of the 1000 years, Jesus, and the angels, and all the saints with him, leaves the Holy City, and while he is descending to the earth with them, the wicked dead are raised, and then the very men that ‘pierced him,’ being raised, will see him afar off in all his glory, the angels and saints with him, and will wail because of him. They will see the prints of the nails in his hands, and in his feet, and where they thrust the spear into his side. The prints of the nails and the spear will then be his glory. It is at the close of the 1000 years that Jesus stands upon the Mount of Olives, and the Mount parts asunder, and it becomes a mighty plain, and those who flee at that time are the wicked, that have just been raised. Then the Holy City comes down and settles on the plain.

> Po tym, jak święci zostają przemienieni w nieśmiertelność, i razem są porwani, i otrzymują swoje harfy, korony itd., i wchodzą do Świętego Miasta, Jezus i święci zasiadają do sądu. Otwarte zostają księgi: księga życia i księga śmierci; księga życia zawiera dobre uczynki świętych, a księga śmierci zawiera złe uczynki bezbożnych. Te księgi porównywano z Księgą Praw, Biblią, i według niej ich sądzono. Święci w jedności z Jezusem wydają wyrok nad bezbożnymi zmarłymi. Patrzcie! — rzekł anioł — święci zasiadają do sądu, w jedności z Jezusem, i wymierzają każdemu z bezbożnych według czynów popełnionych w ciele, i przy ich imionach zostaje odnotowane, co mają otrzymać przy wykonaniu wyroku. To, jak widziałem, było dziełem świętych wraz z Jezusem w Świętym Mieście przez 1000 lat, zanim zstąpi ono na ziemię. Następnie, na końcu 1000 lat, Jezus, aniołowie i wszyscy święci z nim opuszczają Święte Miasto, i gdy z nimi zstępuje na ziemię, bezbożni zmarli zostają wskrzeszeni, i wtedy właśnie ci, którzy go 'przebili', zostawszy wskrzeszeni, ujrzą go z daleka w całej jego chwale, wraz z aniołami i świętymi, i będą biadać z jego powodu. Zobaczą ślady gwoździ w jego rękach i w jego stopach oraz miejsce, gdzie wbili włócznię w jego bok. Ślady gwoździ i włóczni będą wówczas jego chwałą. To na końcu 1000 lat Jezus staje na Górze Oliwnej, a góra się rozdziela i staje się potężną równiną, a ci, którzy wówczas uciekają, to bezbożni, dopiero co wskrzeszeni. Wtedy Święte Miasto zstępuje i osiada na równinie.

> “Then Satan imbues the wicked, that have been raised, with his spirit. He flatters them that the army in the City is small, and that his army is large, and that they can overcome the saints and take the City. While Satan was rallying his army, the saints were in the City, beholding the beauty and glory of the Paradise of God. Jesus was at their head, leading them. All at once the lovely Saviour was gone from our company; but soon we heard his lovely voice, saying, ‘Come ye blessed of my Father inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.’ We gathered about Jesus, and just as he closed the gates of the City, the curse was pronounced upon the wicked. The gates were shut. Then the saints used their wings and mounted to the top of the wall of the City. Jesus was also with them; his crown looked brilliant and glorious. It was a crown within a crown, seven in number. The crowns of the saints were of the most pure gold, decked with stars. Their faces shone with glory, for they were in the express image of Jesus; and as they arose, and moved all together to the top of the City, I was enraptured with the sight.

> Wtedy szatan napełnia swoim duchem bezbożnych, którzy zostali wskrzeszeni. Schlebia im, mówiąc, że wojsko w Mieście jest nieliczne, a jego wojsko liczne, i że mogą pokonać świętych oraz zdobyć Miasto. Gdy szatan zwoływał swoje wojsko, święci byli w Mieście, wpatrując się w piękno i chwałę Raju Bożego. Jezus stał na ich czele, prowadząc ich. Nagle umiłowany Zbawiciel zniknął z naszego grona; lecz wkrótce usłyszeliśmy Jego cudowny głos, mówiący: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, odziedziczcie królestwo przygotowane dla was od założenia świata.” Zgromadziliśmy się wokół Jezusa i właśnie gdy zamknął bramy Miasta, nad bezbożnymi wypowiedziano przekleństwo. Bramy zostały zamknięte. Wtedy święci użyli swoich skrzydeł i wznieśli się na szczyt muru Miasta. Jezus był także z nimi; Jego korona lśniła blaskiem i chwałą. Była to korona w koronie; było ich siedem. Korony świętych były z najczystszego złota, zdobione gwiazdami. Ich oblicza jaśniały chwałą, gdyż byli wiernym obrazem Jezusa; a gdy wznieśli się i wszyscy razem skierowali się na szczyt Miasta, ten widok mnie zachwycił.

> “Then the wicked saw what they had lost; and fire was breathed from God upon them, and consumed them. This was the Execution of the Judgment. The wicked then received according as the saints in unison with Jesus had meted out to them during the 1000 years. The same fire from God that consumed the wicked, purified the whole earth. The broken ragged mountains melted with fervent heat, the atmosphere, also, and all the stubble was consumed. Then our inheritance opened before us, glorious and beautiful, and we inherited the whole earth made new. We all shouted with a loud voice, Glory, Alleluia.

> Wtedy niegodziwi zobaczyli, co utracili; i tchniony przez Boga ogień spadł na nich i ich pochłonął. Było to wykonanie sądu. Wtedy niegodziwi otrzymali stosownie do tego, co święci w jedności z Jezusem wymierzyli im w ciągu tysiąca lat. Ten sam ogień od Boga, który pochłonął niegodziwych, oczyścił całą ziemię. Strzaskane, poszarpane góry stopiły się od żaru; stopiła się również atmosfera, a całe ściernisko zostało strawione. Wtedy nasze dziedzictwo otworzyło się przed nami, chwalebne i piękne, i odziedziczyliśmy całą odnowioną ziemię. Wszyscy zawołaliśmy donośnym głosem: Chwała, Alleluja.

> “I also saw that the shepherds should consult those in whom they have reason to have confidence, those who have been in all the messages, and are firm in all the present truth, before they advocate any new point of importance, which they may think the Bible sustains. Then the shepherds will be perfectly united, and the union of the shepherds will be felt by the church. Such a course I saw would prevent unhappy divisions, and then there would be no danger of the precious flock being divided, and the sheep scattered, without a shepherd.

> Widziałem też, że pasterze powinni zasięgać rady u tych, do których mają podstawy ufać, u tych, którzy uczestniczyli we wszystkich poselstwach i są mocno ugruntowani w całej obecnej prawdzie, zanim zaczną popierać jakiś nowy, istotny punkt, który, jak mogą uważać, ma poparcie w Biblii. Wtedy pasterze będą doskonale zjednoczeni, a jedność pasterzy będzie odczuwana przez Kościół. Widziałem, że taki sposób postępowania zapobiegłby nieszczęśliwym podziałom i wtedy nie byłoby niebezpieczeństwa, że cenna trzoda zostanie podzielona, a owce rozproszone, bez pasterza.

> “September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.

> 23 września Pan ukazał mi, że po raz drugi wyciągnął swoją rękę, aby odzyskać resztkę swego ludu, i że w tym czasie gromadzenia należy podwoić wysiłki. W czasie rozproszenia Izrael został uderzony i rozdarty; lecz teraz, w czasie gromadzenia, Bóg uleczy i opatrzy swój lud. W czasie rozproszenia wysiłki czynione, by szerzyć prawdę, miały znikomy skutek, przynosiły niewiele lub nic; lecz w czasie gromadzenia, kiedy Bóg przyłożył rękę do zgromadzenia swego ludu, wysiłki szerzenia prawdy osiągną zamierzony skutek. Wszyscy powinni być zjednoczeni i gorliwi w dziele. Zostało mi ukazane, że wstydem jest dla kogokolwiek odwoływać się do rozproszenia jako do przykładów, które mają nas teraz kierować w czasie gromadzenia; bo jeśli Bóg nie uczyni teraz dla nas więcej, niż uczynił wtedy, Izrael nigdy nie zostałby zgromadzony. Tak samo konieczne jest, aby prawda była publikowana w piśmie, jak i głoszona.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> Pan ukazał mi, że tablica z 1843 roku została sporządzona pod Jego kierownictwem i że nie należy zmieniać żadnej jej części; że liczby były takie, jak On chciał. Że Jego ręka była nad nią i ukryła błąd w niektórych liczbach, tak że nikt nie mógł go dostrzec, dopóki Jego ręka nie została zdjęta.

> “Then I saw in relation to the “Daily,” that the word “sacrifice” was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.

> Wówczas, w związku z "Daily", ukazało mi się, że słowo "sacrifice" zostało dodane przez ludzką mądrość i nie należy do tekstu; i że Pan dał właściwe zrozumienie tego tym, którzy ogłosili godzinę sądu. Gdy panowała jedność, przed rokiem 1844, niemal wszyscy byli zgodni co do właściwego poglądu na "Daily"; lecz od roku 1844, w zamieszaniu, przyjęto inne poglądy i nastały ciemność i zamieszanie.

> “The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test.

> Pan ukazał mi, że od roku 1844 czas nie był próbą i że czas już nigdy nie będzie próbą.

> “Then I was pointed to some who are in the great error, that the saints are yet to go to Old Jerusalem, &c., before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of God, under the message of the third angel; for if we are to go to Jerusalem, then our minds will naturally be there, and our means will be withheld from other uses, to get the saints to Jerusalem. I saw that the reason why they were left to go into this great error, is because they have not confessed and forsaken their errors, that they have been in for a number of years past.” Review and Herald, November 1, 1850.

> „Następnie wskazano mi niektórych, którzy trwają w wielkim błędzie, że święci mają jeszcze udać się do Starej Jerozolimy itd., zanim przyjdzie Pan. Taki pogląd sprzyja odwróceniu uwagi i zainteresowania od obecnego dzieła Bożego w ramach poselstwa trzeciego anioła; bo jeśli mamy udać się do Jerozolimy, to nasze myśli naturalnie będą tam, a nasze środki zostaną wstrzymane od innych celów, aby sprowadzić świętych do Jerozolimy. Zostało mi ukazane, że powodem, dla którego zostali pozostawieni, by popaść w ten wielki błąd, jest to, że nie wyznali i nie porzucili swoich błędów, w których trwali od szeregu lat.” Review and Herald, 1 listopada 1850.

The passage begins by stating, “I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision.” There were several subjects presented, and she did not combine the paragraph addressing “the daily,” with the next paragraph. That was done later by editors who placed the passage in Experience and Views, and thereafter in Early Writings. In Experience and Views, the editors left off the first eight paragraphs, and combined the paragraphs addressing what she was shown of “the daily” and of time setting. Experience and Views was published in 1851, and then Early Writings was published in 1882.

Ustęp zaczyna się słowami: „Pragnę przedstawić wam krótki zarys tego, co Pan niedawno ukazał mi w widzeniu”. Przedstawiono kilka tematów, a ona nie łączyła akapitu dotyczącego „the daily” z następnym akapitem. Zrobili to później redaktorzy, którzy umieścili ten ustęp w Experience and Views, a następnie w Early Writings. W Experience and Views redaktorzy pominęli pierwszych osiem akapitów i połączyli akapity dotyczące tego, co jej ukazano w sprawie „the daily” oraz wyznaczania czasu. Experience and Views ukazało się w 1851 r., a Early Writings w 1882 r.

Early Writings was essentially the same four paragraphs that had appeared in Experience and Views, but with one significant exception. In Experience and Views, the one sentence paragraph that addressed time setting was combined with the previous paragraph that addressed “the daily.” Then the paragraph that originally followed the paragraph addressing time setting was included. In Early Writings a paragraph that came from a different passage in Experience and Views, was placed between the paragraph that now addresses both “the daily,” and time setting, which was originally followed by a paragraph identifying why it was wrong to make pilgrimages to old Jerusalem.

„Early Writings” zasadniczo zawierało te same cztery akapity, które pojawiły się w „Experience and Views”, ale z jednym istotnym wyjątkiem. W „Experience and Views” akapit złożony z jednego zdania, który dotyczył wyznaczania czasu, został połączony z poprzednim akapitem dotyczącym „the daily”. Następnie dołączono akapit, który pierwotnie następował po akapicie dotyczącym wyznaczania czasu. W „Early Writings” akapit pochodzący z innego miejsca „Experience and Views” został umieszczony między akapitem, który teraz omawia zarówno „the daily”, jak i wyznaczanie czasu, a akapitem, który pierwotnie następował po nim i wyjaśniał, dlaczego niewłaściwe było odbywanie pielgrzymek do starej Jerozolimy.

The paragraph that was removed from a different page of Experience and Views, and then was inserted into the passage of Early Writings, only added to the confusion about “the daily” that had begun since 1844. The paragraph was not in Sister White’s original narrative of her vision.

Akapit, który został usunięty z innej strony „Experience and Views”, a następnie wstawiony do fragmentu „Early Writings”, tylko pogłębił zamieszanie dotyczące „the daily”, które trwało od 1844 roku. Tego akapitu nie było w pierwotnej relacji Siostry White z jej widzenia.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.

> „Pan ukazał mi, że poselstwo trzeciego anioła musi zostać zaniesione i ogłoszone rozproszonym dzieciom Pana, i że nie należy go wiązać z czasem; bo czas nigdy więcej nie będzie próbą. Widziałam, że niektórzy popadali w fałszywe podniecenie wynikające z głoszenia czasu; że poselstwo trzeciego anioła jest mocniejsze niż czas. Widziałam, że to poselstwo może stać na własnym fundamencie, że nie potrzebuje czasu, by je wzmocnić, i że pójdzie w potężnej mocy, wykona swoje dzieło i będzie skrócone w sprawiedliwości.” Doświadczenia i widzenia, 48.

The paragraph from page forty-eight of Experience and Views, was inserted after the paragraph in Early Writings, that had been created by combining two different paragraphs, and it placed an emphasis upon time setting that did not exist in the original narrative.

Akapit ze strony czterdziestej ósmej Experience and Views został wstawiony po akapicie z Early Writings, który powstał przez połączenie dwóch różnych akapitów, i w sposób nieobecny w oryginalnej narracji położył nacisk na umiejscowienie w czasie.

In 1931, the ancient men that ruled the people of Jerusalem invented a story which claimed Daniells had interviewed Sister White in 1910, and in the testimony that Daniells provided he refers to the 1843 chart, and says he pointed to the non-existent sanctuary on the chart, as he interviewed Sister White. He supposedly had the book Early Writings with him, and as he asked her about what she meant, and based upon her responses he could only conclude that the passage endorsing the pioneer view of “the daily,” in Early Writings, was actually a warning against time setting. Twenty-one years after the invented interview and sixteen years after the death of the persons supposedly interviewed, Daniells places the testimony into the history of the third generation.

W 1931 roku starszyzna, która rządziła ludem Jerozolimy, zmyśliła opowieść, że Daniells przeprowadził rozmowę z Siostrą White w 1910 roku, a w świadectwie, które Daniells złożył, odwołuje się do tablicy z 1843 roku i mówi, że wskazał na nieistniejącą świątynię na tej tablicy, rozmawiając z Siostrą White. Miał rzekomo przy sobie książkę Early Writings i gdy pytał ją, co miała na myśli, na podstawie jej odpowiedzi mógł jedynie dojść do wniosku, że fragment w Early Writings, popierający pionierski pogląd na "the daily", w istocie był ostrzeżeniem przed wyznaczaniem czasu. Dwadzieścia jeden lat po sfabrykowanym wywiadzie i szesnaście lat po śmierci osób rzekomo w nim uczestniczących Daniells włącza to świadectwo do historii trzeciego pokolenia.

F. C. Gilbert was a Hebrew scholar and he did not simply support the correct view of the “daily” as Paganism because the pioneers and Ellen White said it was so. He defended it based upon an understanding of the Hebrew text that Daniel the prophet had employed. He was the prominent Adventist Hebrew scholar during the time period. As the controversy about “the daily” that Daniells and Prescott were pushing continued to grow, Gilbert was one of the prominent scholars who stood in defense of the pioneer position. He had an interview with Ellen White on June 8, 1910, and he later recorded what he and Sister White discussed. Daniells’ testimony is completely contrary to F. C. Gilbert’s.

F. C. Gilbert był hebraistą i nie popierał po prostu słusznego poglądu na „ustawiczne” jako pogaństwo tylko dlatego, że tak twierdzili pionierzy i Ellen White. Bronił go na podstawie zrozumienia hebrajskiego tekstu, którym posłużył się prorok Daniel. Był w tamtym okresie czołowym adwentystycznym hebraistą. W miarę jak narastał spór o „ustawiczne”, który forsowali Daniells i Prescott, Gilbert należał do czołowych uczonych stających w obronie stanowiska pionierów. 8 czerwca 1910 r. odbył rozmowę z Ellen White, a później spisał, o czym rozmawiał z Siostrą White. Relacja Daniellsa jest całkowicie sprzeczna z relacją F. C. Gilberta.

In volume twenty, pages seventeen through twenty-two, of Manuscript Releases, Sister White’s addresses Daniells’ and Prescott’s position on the “daily”. The phrases that you find in F. C. Gilbert’s report of his interview with Ellen White are almost identical to what Sister White herself stated in the passage from Manuscript Releases. So, for many years before Manuscript Releases were published and released, there was no concrete inspired testimony to refute or uphold Daniells’ claim about the content of the interview he supposedly had with Sister White. More importantly, there was no inspired endorsement for his flawed view of the “daily”. Even more importantly, now that Manuscript Releases are available—there still isn’t an inspired endorsement for his flawed view of “the daily!”

W tomie dwudziestym Manuscript Releases, na stronach od siedemnastej do dwudziestej drugiej, Siostra White odnosi się do stanowiska Daniellsa i Prescotta w sprawie „daily”. Sformułowania, które znajdujesz w relacji F. C. Gilberta z jego wywiadu z Ellen White, są niemal identyczne z tym, co sama Siostra White stwierdziła we fragmencie z Manuscript Releases. Tak więc przez wiele lat, zanim Manuscript Releases zostały opublikowane i udostępnione, nie było żadnego konkretnego natchnionego świadectwa, które obalałoby lub potwierdzało twierdzenie Daniellsa dotyczące treści wywiadu, który rzekomo przeprowadził z Siostrą White. Co ważniejsze, nie było natchnionego poparcia dla jego błędnego poglądu na temat „daily”. Co jeszcze ważniejsze, teraz, gdy Manuscript Releases są dostępne — wciąż nie ma natchnionego poparcia dla jego błędnego poglądu na temat „daily”!

And yet today, Laodicean Adventism is taught that Sister White has no position on the “daily”, except that it is not a “test question” and we should “keep quiet on this subject”. Something is reversed today, and what is reversed is that the true position of “the daily” is now in the minority opinion among God’s people. In 1910, the minority view was Conradi’s view that was being pushed by Daniells and Prescott, and the majority view was the pioneer position.

A jednak dziś w laodycejskim adwentyzmie naucza się, że siostra White nie ma stanowiska w sprawie „codziennego”, poza tym, że nie jest to „pytanie testowe” i że powinniśmy „milczeć na ten temat”. Dziś coś zostało odwrócone i odwrócone zostało to, że prawdziwe stanowisko w sprawie „codziennego” jest teraz poglądem mniejszości wśród ludu Bożego. W 1910 roku poglądem mniejszości był pogląd Conradiego, forsowany przez Daniellsa i Prescotta, a poglądem większości było stanowisko pionierów.

The following is F. C. Gilbert’s statement about his interview with Sister White, that should be compared with Manuscript Releases, that has been placed in its entirety, in the eighty-first article of this The Book of Daniel series.

Poniżej znajduje się relacja F. C. Gilberta z jego rozmowy z Siostrą White, którą należy porównać z Manuscript Releases i którą w całości zamieszczono w osiemdziesiątym pierwszym artykule niniejszej serii „Księga Daniela”.

> “Daniells and Prescott . . . would not give the older brethren in the cause any chance to say anything. . . . Daniells was here to see me, and I would not see him. . . . I would not have anything to say to him about anything. About the ‘daily’ that they are trying to work up, there is nothing to it. . . . When I was in Washington there seemed to be something that just encased their minds, and I could not seem to touch them. We are to have nothing to do with this subject of the ‘daily’ . . . I knew they would work against my message, and then the people would not think there was anything to my message. I have written to him and told him that he was showing himself not fit to be president of the General Conference. . . . not the man to keep the Presidency.

> "Daniells i Prescott . . . nie dawali starszym braciom w dziele żadnej szansy, żeby cokolwiek powiedzieli. . . . Daniells był tu, żeby się ze mną zobaczyć, a ja nie chciałem się z nim widzieć. . . . Nie chciałem mu nic powiedzieć w żadnej sprawie. Jeśli chodzi o 'codzienne', które próbują rozkręcić, nie ma w tym nic. . . . Kiedy byłem w Waszyngtonie, wydawało się, że coś jakby otaczało ich umysły i nie byłem w stanie do nich dotrzeć. Nie mamy mieć nic do czynienia z tym tematem 'codziennego' . . . Wiedziałem, że będą działać przeciwko mojemu poselstwu, a wtedy ludzie uznają, że moje poselstwo nic nie znaczy. Napisałem do niego i powiedziałem mu, że nie nadaje się na przewodniczącego Generalnej Konferencji. . . . nie jest człowiekiem, który powinien zachować urząd przewodniczącego."

> “If this message of the ‘daily’ were a testing message the Lord would have shown me. These people do not see the end from the beginning in this thing. . . .I utterly refuse to see any of them who are engaged in this work.

> Gdyby to przesłanie o 'daily' było przesłaniem próbnym, Pan by mi to objawił. Ci ludzie w tej sprawie nie widzą końca już na początku. … Kategorycznie odmawiam spotkania się z kimkolwiek spośród nich, kto jest zaangażowany w tę pracę.

> “The light that was given me of God is that Brother Daniells has stood in the Presidency long enough. . . . and I was told not to have any more conversation with him about any of these things. I would not see Daniells about the matter, and I would not have one word with him. They pled with me to give him an interview, but I would not. . . . I was told to warn our people not to have anything to do with this thing they are teaching. . . . I was forbidden of the Lord to listen to it. I have expressed myself as not having a particle of confidence in it. . . . This whole thing they are doing is a scheme of the devil.” F. C. Gilbert’s report of an interview given him by Ellen White on June 8, 1910.

> „Światło, jakie otrzymałam od Boga, jest takie, że Brat Daniells wystarczająco długo pozostawał na stanowisku przewodniczącego… i powiedziano mi, abym nie rozmawiała z nim więcej o żadnej z tych spraw. Nie chciałam widzieć się z Daniellsem w tej sprawie i nie zamierzałam zamienić z nim ani słowa. Usilnie proszono mnie, abym się z nim spotkała, ale nie zgodziłam się… Powiedziano mi, abym ostrzegła nasz lud, by nie miał nic wspólnego z tym, czego nauczają… Pan mi zabronił tego słuchać. Wyraziłam jasno, że nie mam do tego ani odrobiny zaufania… Cała ta sprawa, którą się zajmują, jest podstępem diabła.” Relacja F. C. Gilberta z rozmowy udzielonej mu przez Ellen White 8 czerwca 1910 r.

We will continue this subject in the next article.

Będziemy kontynuować ten temat w następnym artykule.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ ‘Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> Ten, który widzi poza pozorami, który czyta serca wszystkich ludzi, mówi o tych, którzy otrzymali wielkie światło: 'Nie są udręczeni ani zdumieni z powodu swego moralnego i duchowego stanu.' 'Zaprawdę, wybrali własne drogi, a ich dusza ma upodobanie w swoich obrzydliwościach. Ja także wybiorę ich złudzenia i sprowadzę na nich to, czego się boją; ponieważ gdy wołałem, nikt nie odpowiedział; gdy mówiłem, nie słuchali; lecz czynili zło na Moich oczach i wybierali to, w czym nie miałem upodobania.' 'Bóg ześle na nich mocne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu,' ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, aby mogli być zbawieni,' 'lecz mieli upodobanie w nieprawości.' Izajasza 66:3, 4; 2 Tesaloniczan 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> Niebiański Nauczyciel zapytał: „Cóż może bardziej omamić umysł niż mniemanie, że budujesz na właściwym fundamencie i że Bóg przyjmuje twoje uczynki, podczas gdy w rzeczywistości prowadzisz wiele spraw zgodnie z zasadami tego świata i grzeszysz przeciwko Jehowie? Och, to wielkie oszustwo, urzekające złudzenie, które zawłada umysłami, gdy ludzie, którzy niegdyś poznali prawdę, mylą formę pobożności z jej duchem i mocą; gdy mniemają, że są bogaci, obfitują w dobra i niczego nie potrzebują, podczas gdy w rzeczywistości potrzebują wszystkiego.”

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> Bóg nie zmienił swego stosunku do swoich wiernych sług, którzy zachowują swoje szaty nieskalane. Lecz wielu woła: „Pokój i bezpieczeństwo”, podczas gdy nadchodzi na nich nagła zagłada. Jeśli nie nastąpi gruntowne nawrócenie, jeśli ludzie nie uniżą swoich serc przez wyznanie i nie przyjmą prawdy takiej, jaka jest w Jezusie, nigdy nie wejdą do nieba. Gdy nastąpi oczyszczenie w naszych szeregach, nie będziemy już spoczywać w samozadowoleniu, chełpiąc się, że jesteśmy bogaci i opływamy w dobra, niczego nie potrzebując.

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? “How is the faithful city become an harlot!” My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’

> "Kto może zgodnie z prawdą powiedzieć: 'Nasze złoto zostało wypróbowane w ogniu; nasze szaty są nieskalane światem'? Widziałem naszego Nauczyciela, który wskazywał na szaty tak zwanej sprawiedliwości. Zdzierając je, On obnażył kryjące się pod spodem skalanie. Potem rzekł do mnie: 'Czy nie widzisz, jak obłudnie przykryli swoje skalanie i zgniliznę charakteru? "Jakże wierne miasto stało się nierządnicą!" Dom mojego Ojca stał się domem handlu, miejscem, z którego odeszły boska obecność i chwała! Dlatego panuje słabość i brakuje mocy.'"

> “Unless the church, which is now being leavened with her own backsliding, shall repent and be converted, she will eat of the fruit of her own doing, until she shall abhor herself. When she resists the evil and chooses the good, when she seeks God with all humility and reaches her high calling in Christ, standing on the platform of eternal truth and by faith laying hold upon the attainments prepared for her, she will be healed. She will appear in her God-given simplicity and purity, separate from earthly entanglements, showing that the truth has made her free indeed. Then her members will indeed be the chosen of God, His representatives.” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> "Jeśli Kościół, który teraz jest zakwaszany własnym odstępstwem, nie okaże skruchy i nie nawróci się, będzie spożywał owoc swego postępowania, aż znienawidzi samego siebie. Gdy oprze się złu i wybierze dobro, gdy będzie szukał Boga w całej pokorze i dosięgnie swego wzniosłego powołania w Chrystusie, stojąc na fundamencie wiecznej prawdy i wiarą sięgając po to, co dla niego przygotowano, zostanie uzdrowiony. Objawi się w swej danej przez Boga prostocie i czystości, odłączony od ziemskich uwikłań, pokazując, że prawda rzeczywiście go wyzwoliła. Wtedy jego członkowie będą rzeczywiście wybrańcami Boga, Jego przedstawicielami." Świadectwa, tom 8, 249, 250.

Back to Articles