Article

# The Book of Daniel - Number Eight

Księga Daniela - Numer ósmy

A Process

Proces

Author

Jeff Pippenger

Published

December 3, 2023

Formats

PDF
Word

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. Daniel 1:1, 2.

> W trzecim roku panowania Jojakima, króla Judy, przybył Nabuchodonozor, król Babilonu, do Jerozolimy i obległ ją. A Pan wydał w jego ręce Jojakima, króla Judy, wraz z częścią naczyń domu Bożego, którą wywiózł do ziemi Szinear, do domu swego boga; naczynia te złożył w skarbcu swego boga. Daniela 1:1–2.

The books of Daniel and Revelation are the same book, and the same prophetic lines that are represented in the book of Daniel are taken up in the book of Revelation. The Revelation of Jesus Christ, represents the final prophetic message that is unsealed just before the close of probation.

Księgi Daniela i Objawienia są tą samą księgą, a te same wątki prorocze, które są przedstawione w Księdze Daniela, są podjęte w Księdze Objawienia. Objawienie Jezusa Chrystusa przedstawia ostateczne przesłanie prorocze, które zostaje odpieczętowane tuż przed końcem czasu próby.

Truths which in the past have been correctly understood from the book of Revelation but have been sealed up by custom and tradition, are still truth, and today they are being unsealed again by the Lion of the tribe of Judah, and those truths are now revealing their perfect fulfillment.

Prawdy, które w przeszłości zostały właściwie zrozumiane na podstawie Księgi Objawienia, lecz zostały zapieczętowane przez obyczaj i tradycję, wciąż są prawdą, a dziś na nowo są odpieczętowywane przez Lwa z pokolenia Judy i te prawdy teraz ukazują swoje doskonałe wypełnienie.

Truths which in the past have been correctly understood from the book of Daniel but have been sealed up by custom and tradition, are still truth, and today they are being unsealed again by the Lion of the tribe of Judah, and those truths are now revealing their perfect fulfillment.

Prawdy, które w przeszłości zostały właściwie zrozumiane na podstawie Księgi Daniela, lecz zostały zapieczętowane przez zwyczaj i tradycję, wciąż są prawdą, a dziś są na nowo rozpieczętowywane przez Lwa z pokolenia Judy i objawiają teraz swoje doskonałe wypełnienie.

Daniel is simply the first of the two books that represent the Revelation of Jesus Christ.

Księga Daniela jest po prostu pierwszą z dwóch ksiąg przedstawiających Objawienie Jezusa Chrystusa.

Jehoiakim is a symbol of the empowerment of the first message in a reform movement. He is also a symbol of the covenant, for the change of a name prophetically identifies the beginning of a covenant relationship. The covenant relationship that God enters into with a people who had formerly not been God’s covenant people, begins at the empowerment of the first message.

Jehoiakim jest symbolem umocnienia pierwszego przesłania w ruchu reformy. Jest również symbolem przymierza, ponieważ zmiana imienia w sensie proroczym wyznacza początek relacji przymierza. Relacja przymierza, w którą Bóg wchodzi z ludem, który wcześniej nie był ludem Bożego przymierza, rozpoczyna się w momencie umocnienia pierwszego przesłania.

> Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:10.

> Wy, którzy niegdyś nie byliście ludem, teraz zaś jesteście ludem Bożym; którzy nie dostąpiliście miłosierdzia, teraz zaś miłosierdzia dostąpiliście. 1 Piotra 2:10.

The symbol of a name being changed representing a covenant relationship is established by Abram’s name being changed to Abraham, Sarai’s name to Sarah, Jacob’s name to Israel and Saul to Paul. There are other witnesses to the symbol, but in chapter one of Daniel, Daniel’s name is changed to Belteshazzar, and Hananiah’s name is changed to Shadrach, Mishael’s to Meshach, and Azariah’s to Abednego.

Symbol zmiany imienia, oznaczający relację przymierza, zostaje ustanowiony przez zmianę imienia Abrama na Abrahama, Saraj na Sarę, Jakuba na Izraela oraz Szawła na Pawła. Istnieją inne świadectwa tego symbolu, lecz w pierwszym rozdziale Księgi Daniela imię Daniela zostaje zmienione na Beltaszassara, a imię Chananiasza na Szadraka, Miszaela na Meszaka i Azariasza na Abed-Nego.

When the Lord enters into a covenant relationship with a people, he is simultaneously passing by a former covenant people. Jehoiakim represents the covenant people who are being passed by and Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the covenant people that are then being chosen. When people enter into a covenant relationship, they are then tested as to whether they will uphold the terms of the covenant. The test is represented by the act of eating.

Kiedy Pan zawiera przymierze z jakimś ludem, równocześnie pomija dawny lud przymierza. Jojakim reprezentuje lud przymierza, który zostaje pominięty, a Daniel, Hananiasz, Miszael i Azariasz reprezentują lud przymierza, który następnie zostaje wybrany. Gdy ludzie wchodzą w przymierze, są następnie poddawani próbie, czy będą przestrzegać jego warunków. Próba ta jest wyrażona przez akt jedzenia.

Adam and Eve failed the test with the act of eating, and when God first entered into a covenant with a chosen people, he began the relationship by testing them with manna. Ancient Israel ultimately failed that test, but in doing so they provided the first reference and first witness to the fact that a covenant test is not a singular test, but it is a testing process. By the tenth test, they were assigned to die in the wilderness over the next forty years. God then entered into covenant with Joshua and Caleb, thus providing witness that when the Lord enters into covenant with a chosen people, He is also passing by a former covenant people. At the end of ancient Israel, which was also the beginning of spiritual Israel, the last testing process for ancient Israel was the first testing process for spiritual Israel, and it was represented as the Bread of Heaven. It had been typified by the manna in the first covenant testing process.

Adam i Ewa nie zdali próby przez akt jedzenia, a kiedy Bóg po raz pierwszy zawarł przymierze z wybranym ludem, rozpoczął tę relację, wystawiając ich na próbę manną. Starożytny Izrael ostatecznie tej próby nie zdał, lecz czyniąc to, dał pierwszy punkt odniesienia i pierwsze świadectwo, że próba przymierza nie jest pojedynczym testem, lecz procesem prób. Przy dziesiątej próbie zostali skazani na śmierć na pustyni w ciągu następnych czterdziestu lat. Następnie Bóg zawarł przymierze z Jozuem i Kalebem, dając w ten sposób świadectwo, że gdy Pan zawiera przymierze z wybranym ludem, równocześnie pomija poprzedni lud przymierza. U kresu starożytnego Izraela, co było zarazem początkiem Izraela duchowego, ostatni proces prób dla starożytnego Izraela był pierwszym procesem prób dla Izraela duchowego i został przedstawiony jako Chleb z Nieba. Został zapowiedziany przez mannę w pierwszym procesie prób przymierza.

In that testing process, which was both the first and the last testing process, Jesus identified the test of heavenly Bread when he said that those who are his covenant people must eat his flesh and drink his blood. He lost more disciples at that presentation than any other time in his ministry. That controversy in his ministry was the high point of the illustration of the covenant testing process, and Sister White comments at length upon the event in the Desire of Ages, where the title of the chapter is “The Crisis in Galilee”. The name Galilee means “a hinge,” or “a turning point,” and in the chapter, she outlines why the disciples turned away from him. They refused to apply his testimony of the requirement of eating his flesh and drinking his blood with the proper prophetic methodology. She identified that they held to customs and traditions of prophetic concepts that Satan had inculcated into ancient Israel’s biblical understanding. Those misunderstandings provided them with, what they thought, was an excuse to apply his words literally, instead of spiritually. She also points out that when those who “turned” away from Jesus (Galilee) who are identified in the sixth chapter of John (John 6:66), they walked with him no more forever.

W tym procesie próby, który był zarówno pierwszym, jak i ostatnim, Jezus wskazał na próbę niebiańskiego Chleba, gdy powiedział, że ci, którzy są Jego ludem przymierza, muszą jeść Jego ciało i pić Jego krew. W wyniku tego wystąpienia stracił więcej uczniów niż kiedykolwiek indziej w czasie swojej służby. Ten spór w Jego służbie był punktem kulminacyjnym ilustracji procesu próby przymierza, a Siostra White obszernie komentuje to wydarzenie w książce Desire of Ages, gdzie tytuł rozdziału brzmi „Kryzys w Galilei”. Nazwa Galilea oznacza „zawias” albo „punkt zwrotny”, a w tym rozdziale przedstawia, dlaczego uczniowie odwrócili się od Niego. Odmówili zastosowania Jego świadectwa o wymogu jedzenia Jego ciała i picia Jego krwi zgodnie z właściwą metodologią prorocką. Wskazuje, że trzymali się zwyczajów i tradycji dotyczących koncepcji prorockich, które Szatan zaszczepił w biblijnym rozumieniu starożytnego Izraela. Te nieporozumienia dały im, jak sądzili, pretekst, by rozumieć Jego słowa dosłownie, zamiast duchowo. Zwraca również uwagę, że ci, którzy „odwrócili się” od Jezusa (Galilea), wymienieni w szóstym rozdziale Ewangelii Jana (J 6:66), już nigdy więcej z Nim nie chodzili.

With the first as with the last covenant testing process of ancient Israel, we find that when God enters into a covenant relationship with a chosen people, He is simultaneously passing by the former covenant people. We also find that he tests those people, not with a singular test, but with a process of testing. We also see that the testing process is represented by something that is to be eaten. We also find that the food represents the Word of God, and that the test involves a choice between two types of food to eat. Do we eat of every tree that God has said we can eat of, or do we eat from the tree which we have been forbidden to eat? We also find that the choice of what to eat includes the test of how we eat the food offered.

Zarówno w pierwszym, jak i w ostatnim procesie próby przymierza starożytnego Izraela stwierdzamy, że gdy Bóg wchodzi w relację przymierza z wybranym ludem, równocześnie pomija poprzedni lud przymierza. Stwierdzamy też, że On doświadcza tego ludu nie jednym testem, lecz poprzez proces prób. Widzimy również, że proces tej próby jest przedstawiony przez coś, co należy spożyć. Dostrzegamy ponadto, że pokarm symbolizuje Słowo Boże, a próba obejmuje wybór między dwoma rodzajami pokarmu do spożycia. Czy jemy z każdego drzewa, z którego Bóg powiedział, że możemy jeść, czy też jemy z drzewa, z którego Bóg zakazał nam jeść? Stwierdzamy również, że wybór tego, co jeść, obejmuje także próbę dotyczącą sposobu, w jaki spożywamy oferowany pokarm.

At the end of spiritual Israel, in the time of the Millerite movement, the first message was empowered on August 11, 1840. Jehoiakim there represents the Protestants that are then being carried into Babylon to become her daughters. They were confronted with a test when the angel of Revelation ten descended and had a little book open in his hand. Just as Jehoiakim rebelled against Nebuchadnezzar’s demands, and was thereafter led into captivity, the Protestants refused to eat the food in the angel’s hand, based upon the traditions and customs they brought with them out of the Dark Ages.

U kresu historii duchowego Izraela, w czasie ruchu millerowskiego, pierwsze poselstwo zostało wzmocnione 11 sierpnia 1840 roku. Tam Jojakim symbolizuje protestantów, którzy wówczas są wprowadzani do Babilonu, by stać się jego córkami. Zostali poddani próbie, gdy zstąpił anioł z dziesiątego rozdziału Apokalipsy, mając w swej ręce otwartą książeczkę. Podobnie jak Jojakim zbuntował się przeciwko żądaniom Nabuchodonozora i następnie został wzięty do niewoli, tak protestanci odmówili spożycia pokarmu z ręki anioła, opierając się na tradycjach i zwyczajach, które wynieśli z Ciemnych Wieków.

By the spring of 1844, the testing process had reached a “turning point” for Jehoiakim and the Protestants, and just as in the first testing process for spiritual Israel, they “turned” and walked no more with Jesus. In that history Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the Millerites, who chose to eat the little book which was sweet in their mouth, but became bitter in their stomach.

Do wiosny 1844 roku proces próby osiągnął „punkt zwrotny” dla Jojakima i protestantów i, podobnie jak w pierwszym okresie próby duchowego Izraela, „odwrócili się” i już nie szli za Jezusem. W tej historii Daniel, Chananiasz, Miszael i Azariasz reprezentują millerystów, którzy postanowili zjeść książeczkę, która była słodka w ich ustach, lecz stała się gorzka w ich żołądku.

If we include Adam and Eve, we have four classic witnesses that the test is represented by the act of eating. We have several prophetic witnesses, that all have the signature of the first and the last. The witness of the test of manna is a first witness, and the test of the Bread of Heaven is both a first test for spiritual Israel, while also being the last witness for ancient Israel. The test of the little book is both the first and the last. It is the end of spiritual Israel’s wandering as the church in the wilderness, and it is the first of those who were chosen to be the final denominated people of God. The Millerites were the beginning of God’s denominated people, which were to be identified as the true horn of Protestantism. There are several witnesses to the testing process that begins when the first message is empowered.

Jeśli uwzględnimy Adama i Ewę, mamy cztery klasyczne świadectwa, że próba jest reprezentowana przez akt jedzenia. Mamy kilka proroczych świadectw, które wszystkie noszą znamiona pierwszego i ostatniego. Świadectwo próby z manną jest pierwszym świadectwem, a próba chleba z nieba jest zarówno pierwszą próbą dla duchowego Izraela, jak i ostatnim świadectwem dla starożytnego Izraela. Próba małej książeczki jest zarazem pierwszą i ostatnią. Jest zakończeniem wędrówki duchowego Izraela jako kościoła na pustyni i jest pierwszą próbą dla tych, którzy zostali wybrani, by stać się ostatecznym denominowanym ludem Bożym. Zwolennicy Millera byli początkiem denominowanego ludu Bożego, który miał być rozpoznany jako prawdziwy róg protestantyzmu. Istnieje kilka świadectw dotyczących procesu próby, który zaczyna się, gdy pierwsze poselstwo otrzymuje moc.

In those processes of testing there arrives a “turning point”, where nearly all of the disciples turn away. At Joshua and Caleb’s testimony all Israel turned away and sought to return to Egypt. At the church in Galilee, the majority of disciples turned away. Because Jesus is the Alpha and Omega, the “turning point” that is represented at the end of the testing process is also illustrated at the beginning of the testing process. When the manna was first provided for ancient Israel, there were those that immediately turned away from the instructions. At Christ’s baptism He turned away and went into the wilderness. Sister White uses the symbol of a turning point in a very informative fashion.

W tych procesach próby nadchodzi „punkt zwrotny”, w którym niemal wszyscy uczniowie odchodzą. Gdy Jozue i Kaleb złożyli świadectwo, cały Izrael odwrócił się i usiłował wrócić do Egiptu. W kościele w Galilei większość uczniów odeszła. Ponieważ Jezus jest Alfą i Omegą, „punkt zwrotny”, który jest przedstawiony na końcu procesu próby, jest również ukazany na początku tego procesu. Gdy manna została po raz pierwszy dana starożytnemu Izraelowi, byli tacy, którzy natychmiast odstąpili od poleceń. Po chrzcie Chrystusa odszedł na pustynię. Siostra White używa symbolu punktu zwrotnego w bardzo pouczający sposób.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement. From that word we understand that the forces are now at work that will usher in the last great conflict between good and evil—between Satan, the prince of darkness, and Christ, the Prince of life. But the coming triumph for the men who love and fear God is as sure as that His throne is established in the heavens.” Bible Echo, August 26, 1895.

> "Są okresy, które stanowią punkty zwrotne w historii narodów i Kościoła. W opatrzności Bożej, gdy nadchodzą te różne kryzysy, udzielane jest światło na dany czas. Jeśli zostanie przyjęte, następuje postęp duchowy; jeśli zostanie odrzucone, pojawia się duchowy upadek i zguba. Pan w swoim Słowie ukazał ofensywne dzieło ewangelii, tak jak było prowadzone w przeszłości i jak będzie prowadzone w przyszłości, aż do końcowego konfliktu, gdy szatańskie moce dokonają swego ostatniego zdumiewającego posunięcia. Z tego Słowa rozumiemy, że już działają siły, które zapoczątkują ostatni wielki konflikt między dobrem a złem — między Szatanem, księciem ciemności a Chrystusem, Księciem życia. Lecz nadchodzące zwycięstwo ludzi, którzy kochają i boją się Boga, jest tak pewne, jak to, że Jego tron jest utwierdzony w niebiosach." Bible Echo, 26 sierpnia 1895.

When the manna was first given to ancient Israel, the light for that history was given. At Christ’s baptism the light for that history was given. On August 11, 1840 the light for that history was given. Each of those turning points mark the beginning of a testing process that ultimately ends at another turning point, when the former covenant people turn away and walk with Christ no more.

Gdy manna została po raz pierwszy dana starożytnemu Izraelowi, światło dla tej historii zostało dane. Podczas chrztu Chrystusa światło dla tej historii zostało dane. 11 sierpnia 1840 roku światło dla tej historii zostało dane. Każdy z tych punktów zwrotnych wyznacza początek okresu próby, który ostatecznie kończy się kolejnym punktem zwrotnym, gdy dotychczasowy lud przymierza odwraca się i już nie kroczy z Chrystusem.

Because these various testing processes represent both a testing process for the former covenant people and also for the new covenant people, there are two conclusions of the testing process. The conclusion of the testing process, and therefore the final turning point for the Protestants in the Millerite history, was the spring of 1844. The conclusion of the testing process (in the Fall of 1844), or turning point for the Millerites themselves, came after the turning point for the former people of God.

Ponieważ te różne procesy próby reprezentują zarówno próbę dla dawnego ludu przymierza, jak i dla nowego ludu przymierza, istnieją dwa zakończenia procesu próby. Zakończeniem procesu próby, a zatem ostatecznym punktem zwrotnym dla protestantów w historii millerowskiej, była wiosna 1844 roku. Zakończenie procesu próby (jesienią 1844 roku), czyli punkt zwrotny dla samych millerystów, nastąpiło po punkcie zwrotnym dla dawnego ludu Bożego.

In the history of Christ, the testing process is identified by his twice cleansing the temple, once at the beginning of his ministry, and then again at the ending of his ministry.

W historii Chrystusa proces próby jest rozpoznawalny po Jego dwukrotnym oczyszczeniu świątyni: raz na początku Jego posługi, a następnie ponownie pod jej koniec.

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> Gdy Jezus rozpoczął swoją publiczną działalność, oczyścił Świątynię z jej świętokradczego zbezczeszczenia. Wśród ostatnich aktów Jego działalności było drugie oczyszczenie Świątyni. Tak też w ostatnim dziele dla ostrzeżenia świata do kościołów kierowane są dwa odrębne wezwania. Poselstwo drugiego anioła brzmi: „Upadł, upadł Babilon, to wielkie miasto, ponieważ napoił wszystkie narody winem gniewu swego nierządu” (Objawienie 14:8). A w głośnym okrzyku poselstwa trzeciego anioła słychać z nieba głos mówiący: „Wyjdźcie z niego, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami jego grzechów i aby was nie dotknęły jego plagi. Gdyż jego grzechy dosięgły aż do nieba, a Bóg wspomniał jego nieprawości” (Objawienie 18:4, 5). Wybrane poselstwa, księga 2, 118.

The testing process of the two temple cleansings of Christ is aligned with Malachi chapter three, in the writings of the Spirit of Prophecy.

W pismach Ducha Proroctwa aspekt próby związany z dwoma oczyszczeniami świątyni dokonanymi przez Chrystusa jest zgodny z trzecim rozdziałem Księgi Malachiasza.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> "Oczyszczając świątynię z kupujących i sprzedających tego świata, Jezus zapowiedział swoją misję oczyszczenia serca ze skalania grzechem — z ziemskich pragnień, samolubnych żądz, złych nawyków, które kalają duszę. Cytat: Malachiasz 3:1–3." Pragnienie wieków, 161.

The cleansing of God’s people represents the testing process that is repeatedly identified with several lines of prophecy. Every reference, beginning with Adam and Eve unto the Millerite history represents the cleansing of the one hundred and forty-four thousand.

Oczyszczenie ludu Bożego oznacza proces próby, który jest wielokrotnie łączony z różnymi liniami proroczymi. Każde odniesienie, od Adama i Ewy po historię millerystów, przedstawia oczyszczenie stu czterdziestu czterech tysięcy.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> "W ostatnich dniach historii tej ziemi Boże przymierze z Jego ludem zachowującym przykazania ma zostać odnowione." Review and Herald, 26 lutego 1914 r.

The cleansing process of the one hundred and forty-four thousand is the first reference in the book of Daniel, which is the first book of the two books that together represent the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before human probation closes. The cleansing process of the one hundred and forty-four thousand is also represented as the sealing process. When the first message of the cleansing, sealing process of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001, it was a turning point for the church and for the world. In Revelation chapter eighteen, the angel that lightens the world with his glory then arrived. Yet in Revelation eighteen, the angel is not represented as having anything to eat in his hand—but it is there. The little book is there. It can be easily recognized by those who choose to eat the methodology represented as “line upon line,” by the prophet Isaiah.

Proces oczyszczania stu czterdziestu czterech tysięcy jest pierwszą wzmianką w Księdze Daniela, która jest pierwszą z dwóch ksiąg, razem przedstawiających Objawienie Jezusa Chrystusa, odpieczętowane tuż przed zamknięciem ludzkiego czasu próby. Proces oczyszczania stu czterdziestu czterech tysięcy jest także przedstawiony jako proces pieczętowania. Gdy 11 września 2001 roku rozpoczęło się pierwsze poselstwo dotyczące procesu oczyszczania i pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, był to punkt zwrotny dla Kościoła i dla świata. W osiemnastym rozdziale Księgi Objawienia wówczas przybył anioł, który rozświetla świat swoją chwałą. Jednak w osiemnastym rozdziale Objawienia anioł nie jest przedstawiony jako mający w ręku cokolwiek do jedzenia — lecz to tam jest. Mała książeczka jest tam. Łatwo ją rozpoznają ci, którzy zdecydują się „spożyć” metodologię, którą prorok Izajasz przedstawia jako „linia po linii”.

By laying “line upon line” we understand that when Christ descended on September 11, 2001, he also had a “little book” which had been represented as “manna”, the “bread of heaven” and the “little book”. But on September 11, 2001, the former chosen people, represented by Jehoiakim, chose to hold to the customs and traditions of Adventism, and then began their march into the captivity of Babylon which will be complete at the Sunday law.

Stosując zasadę „linia po linii”, rozumiemy, że kiedy Chrystus zstąpił 11 września 2001 roku, miał również „małą księgę”, która była przedstawiana jako „manna”, „chleb z nieba” oraz „mała księga”. Ale 11 września 2001 roku dawny naród wybrany, reprezentowany przez Jehoiakima, postanowił trzymać się zwyczajów i tradycji adwentyzmu, a następnie rozpoczął swój marsz ku niewoli Babilonu, która zostanie dopełniona wraz z prawem niedzielnym.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> Czy teraz rozchodzi się pogłoska, jakobym twierdziła, że Nowy Jork ma zostać zmieciony przez falę pływową? Tego nigdy nie powiedziałam. Powiedziałam natomiast, patrząc, jak wyrastają tam wielkie budowle, piętro po piętrze: "Jakie straszne sceny rozegrają się, gdy Pan powstanie, by straszliwie wstrząsnąć ziemią! Wówczas spełnią się słowa z Księgi Objawienia 18,1–3." Cały osiemnasty rozdział Księgi Objawienia jest ostrzeżeniem przed tym, co ma przyjść na ziemię. Nie mam jednak żadnego szczególnego światła co do tego, co ma przyjść na Nowy Jork; wiem tylko, że pewnego dnia wielkie budynki tam zostaną powalone za sprawą Bożej mocy, która wywraca i obala. Z otrzymanego światła wiem, że na świecie jest zniszczenie. Jedno słowo od Pana, jedno dotknięcie Jego potężnej mocy i te masywne budowle runą. Rozegrają się sceny, których grozy nie potrafimy sobie wyobrazić. Review and Herald, 5 lipca 1906.

When the “great buildings” of “New York” were “thrown down by the turning and overturning of God’s power,” on September 11, 2001, the light of the angel of Revelation eighteen filled the whole earth, for a turning point had come in the history of the earth beast of Revelation thirteen.

Gdy "wielkie budynki" "Nowego Jorku" zostały "zwalone przez obracającą i przewracającą moc Boga" 11 września 2001 roku, światło anioła z osiemnastego rozdziału Apokalipsy wypełniło całą ziemię, gdyż w dziejach bestii z ziemi z trzynastego rozdziału Apokalipsy nadszedł punkt zwrotny.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow.” Bible Echo, August 26, 1895.

> Są okresy, które stanowią punkty zwrotne w historii narodów i Kościoła. W Opatrzności Bożej, gdy nadchodzą te różne kryzysy, dane jest światło na ten czas. Jeśli zostanie przyjęte, następuje postęp duchowy; jeśli zostanie odrzucone, następują duchowy upadek i ruina. Bible Echo, 26 sierpnia 1895 r.

When the light of the angel of Revelation eighteen arrived on September 11, 2001, those who received the light progressed spiritually and those who rejected the light declined spiritually, and began their rebellious journey onward to their final turning point of the Sunday law, where they forever make shipwreck of their profession as the messengers of the third angel. Those in Galilee that turned away and walked no more with Christ in John 6:66, were turning away from the light that had first arrived at his baptism, which is where the first message of that testing history was empowered. In Daniel chapter one, two classes of worshippers are illustrated in the history when the first message is empowered. Jehoiakim represents those that make shipwreck of faith, and Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the faithful.

Kiedy światło anioła z Objawienia 18 nadeszło 11 września 2001 roku, ci, którzy przyjęli to światło, postąpili duchowo, a ci, którzy je odrzucili, cofnęli się duchowo i rozpoczęli swoją buntowniczą wędrówkę ku ostatecznemu punktowi zwrotnemu — prawu niedzielnemu, gdzie na zawsze rozbijają o skały swoje wyznanie wiary jako posłańcy trzeciego anioła. Ci w Galilei, którzy odwrócili się i już więcej nie chodzili z Chrystusem (J 6:66), odwracali się od światła, które po raz pierwszy nadeszło przy Jego chrzcie, kiedy pierwsze poselstwo tej historii próby otrzymało moc. W pierwszym rozdziale Księgi Daniela ukazane są dwie klasy czcicieli w historii, gdy pierwsze poselstwo zostaje wzmocnione. Jojakim przedstawia tych, którzy doznają rozbicia wiary, a Daniel, Hananiasz, Miszael i Azariasz reprezentują wiernych.

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. And the king spake unto Ashpenaz the master of his eunuchs, that he should bring certain of the children of Israel, and of the king’s seed, and of the princes; Children in whom was no blemish, but well favoured, and skilful in all wisdom, and cunning in knowledge, and understanding science, and such as had ability in them to stand in the king’s palace, and whom they might teach the learning and the tongue of the Chaldeans. And the king appointed them a daily provision of the king’s meat, and of the wine which he drank: so nourishing them three years, that at the end thereof they might stand before the king. Now among these were of the children of Judah, Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. But Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank: therefore he requested of the prince of the eunuchs that he might not defile himself. Daniel 1:1-8.

> W trzecim roku panowania Jojakima, króla Judy, przybył do Jerozolimy Nabuchodonozor, król Babilonu, i obległ ją. I Pan wydał w jego ręce Jojakima, króla Judy, wraz z częścią naczyń domu Bożego; które zabrał do kraju Szinear, do domu swego boga, a naczynia wniósł do skarbca swego boga. I król polecił Aszpenazowi, przełożonemu swoich eunuchów, aby przyprowadził niektórych spośród synów Izraela, z królewskiego rodu i z książąt: młodzieńców bez skazy, o pięknym wyglądzie, biegłych we wszelkiej mądrości, obeznanych w wiedzy, rozumiejących naukę, i takich, którzy mieli zdolność, by stawać w pałacu królewskim, i których można było nauczyć nauk i języka Chaldejczyków. I król wyznaczył im dzienny przydział potraw królewskich i wina, które on pił, aby tak ich wychowywać przez trzy lata, po upływie których mieli stawać przed królem. A wśród nich byli z synów Judy: Daniel, Chananja, Miszael i Azariasz. Tym przełożony eunuchów nadał imiona: Danielowi nadał imię Belteszassar, Chanani — Szadrak, Miszaelowi — Meszach, a Azariaszowi — Abed-Nego. Lecz Daniel postanowił w swoim sercu, że nie splami się przydziałem potraw królewskich ani winem, które on pił; dlatego poprosił przełożonego eunuchów, aby nie musiał się kalać. Daniela 1:1-8.

Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah were the children of Judah. They were made into eunuchs, thus representing the final generation of Adventism. Nebuchadnezzar, as many ancient kings, had the four Judean youths castrated, to remove any concerns the king might have when they served as slaves and interacted with the king’s wives and concubines.

Daniel, Hananiah, Mishael i Azariah byli potomkami Judy. Zostali uczynieni eunuchami, reprezentując tym samym ostatnie pokolenie adwentyzmu. Nabuchodonozor, podobnie jak wielu starożytnych królów, kazał wykastrować czterech judzkich młodzieńców, aby usunąć wszelkie obawy, jakie mógł mieć, gdy służyli jako niewolnicy i mieli do czynienia z żonami i nałożnicami króla.

Symbolically it represents the final generation of Adventism, for there would be no more line of Judah after these four. Four is a symbol of worldwide, and thus represents the final generation of Seventh-day Adventists around the world who recognize September 11, 2001, as a fulfillment of God’s prophetic Word.

Symbolicznie przedstawia to ostatnie pokolenie adwentyzmu, gdyż po tych czterech ród Judy miał się zakończyć. Liczba cztery jest symbolem wymiaru ogólnoświatowego i w ten sposób oznacza ostatnie pokolenie Adwentystów Dnia Siódmego na całym świecie, którzy uznają 11 września 2001 r. za wypełnienie proroczego Słowa Bożego.

Those Seventh-day Adventists are the subject of God’s prophetic Word, for they are those called to be the one hundred and forty-four thousand. Yet their prophetic heritage began with the rebellion of their fathers, in 1863. That initial rebellion is almost impossible to recognize for it has been covered by the traditions and customs of four generations of escalating rebellion. Though difficult to recognize it must be seen and acknowledged, as Daniel ultimately does in Daniel chapter nine. He did so by recognizing the truth located in God’s prophetic Word.

Owi Adwentyści Dnia Siódmego są przedmiotem proroczego Słowa Bożego, gdyż to oni zostali powołani, aby należeć do stu czterdziestu czterech tysięcy. Jednak ich prorocze dziedzictwo zaczęło się od buntu ich ojców, w 1863 roku. Ten początkowy bunt jest niemal niemożliwy do rozpoznania, ponieważ został przykryty tradycjami i zwyczajami czterech pokoleń narastającego buntu. Choć trudno go rozpoznać, trzeba go dostrzec i uznać, tak jak ostatecznie uczynił to Daniel w dziewiątym rozdziale Księgi Daniela. Uczynił to, rozpoznając prawdę zawartą w proroczym Słowie Bożym.

The rebellion that Daniel and the three worthies directly descended from, was their father’s refusal to remain separate from the heathen influences that surrounded them. In 1863, Laodicean Adventism returned to the biblical methodology of apostate Protestantism and Catholicism, to uphold their rejection of Miller’s identification of the “seven times” of Leviticus twenty-six. That rebellion for Daniel and the three worthies was represented by king Hezekiah.

Bunt, od którego bezpośrednio wywodzili się Daniel i trzej młodzieńcy, polegał na odmowie ich ojca pozostania odseparowanym od otaczających ich pogańskich wpływów. W 1863 roku adwentyzm laodycejski powrócił do biblijnej metodologii odstępczego protestantyzmu i katolicyzmu, aby podtrzymać swoje odrzucenie określenia Millera „siedmiu czasów” z Księgi Kapłańskiej 26. Tamten bunt dla Daniela i trzech młodzieńców był reprezentowany przez króla Ezechiasza.

King Hezekiah pled with the Lord not to die, and his prayer was answered when the Lord gave him another 15 years. In doing so, he then fathered Manasseh, one of the most wicked kings of Judah, but also the king that marks the beginning of the progressive seven-step conquering and enslavement of Judah. In 1856, the True Witness came to knock on Laodicean Adventism’s door, but they chose to live and not die to self. By 1863, they had rebuilt “Jericho” and started the escalating rebellion that ultimately prevented them from recognizing September 11, 2001 as the beginning of their three-step journey into the slavery of spiritual Babylon that ends at the Sunday law.

Król Ezechiasz błagał Pana, aby nie umrzeć, a jego modlitwa została wysłuchana, gdy Pan dał mu jeszcze 15 lat. W ten sposób spłodził Manassesa, jednego z najbardziej niegodziwych królów Judy, ale też króla, który wyznacza początek postępującego, siedmioetapowego podboju i zniewolenia Judy. W 1856 roku Prawdziwy Świadek przyszedł zapukać do drzwi laodycejskiego adwentyzmu, lecz oni wybrali żyć, a nie umrzeć dla siebie. Do roku 1863 odbudowali "Jerycho" i rozpoczęli narastający bunt, który ostatecznie uniemożliwił im rozpoznanie 11 września 2001 roku jako początku ich trzyetapowej drogi ku niewoli duchowego Babilonu, która kończy się ustawą niedzielną.

For king Hezekiah, 1863 came when his prayer to live was granted. The Lord provided a sign that his prayer had been accepted. God confirmed the prayer by moving the sun, and the Babylonians saw the activity of God in the heavens, though they knew not what it meant. The Babylonians then came to Jerusalem to find out about the God who had the power to control the sun. Instead of glorifying the God of Heaven, king Hezekiah, instead of dying to self, chose to glorify his temple and city instead of the God who had chosen to place His name in that temple and city.

Dla króla Ezechiasza rok 1863 nadszedł, gdy jego modlitwa o życie została wysłuchana. Pan dał znak, że jego modlitwa została przyjęta. Bóg potwierdził tę modlitwę, poruszając słońce, a Babilończycy ujrzeli działanie Boga na niebie, choć nie wiedzieli, co to znaczy. Babilończycy przybyli więc do Jerozolimy, aby dowiedzieć się o Bogu, który miał moc panować nad słońcem. Zamiast oddać chwałę Bogu nieba, król Ezechiasz, zamiast umrzeć dla siebie, wybrał, by wysławiać swoją świątynię i swoje miasto, a nie Boga, który wybrał, by umieścić Swoje imię w tej świątyni i w tym mieście.

That rebellion brought the prophecy that children from his blood line would become slaves and eunuchs in Babylon. Those children were Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah, and represent the spiritual final generation of those Seventh-day Adventists that recognize September 11, 2001 as a turning point in the history of the nations of the world and of the church, when the light is given that is to test and seal the one hundred and forty-four thousand.

W wyniku tego buntu ogłoszono proroctwo, że dzieci z jego rodu staną się niewolnikami i eunuchami w Babilonie. Tymi dziećmi byli Daniel, Chananja, Miszael i Azariasz, którzy reprezentują duchowe ostatnie pokolenie tych Adwentystów Dnia Siódmego, uznających 11 września 2001 roku za punkt zwrotny w historii narodów świata i Kościoła, gdy zostaje dane światło, które ma wypróbować i opieczętować sto czterdzieści cztery tysiące.

> In those days was Hezekiah sick unto death. And the prophet Isaiah the son of Amoz came to him, and said unto him, Thus saith the Lord, Set thine house in order; for thou shalt die, and not live. Then he turned his face to the wall, and prayed unto the Lord, saying, I beseech thee, O Lord, remember now how I have walked before thee in truth and with a perfect heart, and have done that which is good in thy sight. And Hezekiah wept sore. And it came to pass, afore Isaiah was gone out into the middle court, that the word of the Lord came to him, saying, Turn again, and tell Hezekiah the captain of my people, Thus saith the Lord, the God of David thy father, I have heard thy prayer, I have seen thy tears: behold, I will heal thee: on the third day thou shalt go up unto the house of the Lord. And I will add unto thy days fifteen years; and I will deliver thee and this city out of the hand of the king of Assyria; and I will defend this city for mine own sake, and for my servant David’s sake. And Isaiah said, Take a lump of figs. And they took and laid it on the boil, and he recovered. And Hezekiah said unto Isaiah, What shall be the sign that the Lord will heal me, and that I shall go up into the house of the Lord the third day? And Isaiah said, This sign shalt thou have of the Lord, that the Lord will do the thing that he hath spoken: shall the shadow go forward ten degrees, or go back ten degrees? And Hezekiah answered, It is a light thing for the shadow to go down ten degrees: nay, but let the shadow return backward ten degrees. And Isaiah the prophet cried unto the Lord: and he brought the shadow ten degrees backward, by which it had gone down in the dial of Ahaz. At that time Berodachbaladan, the son of Baladan, king of Babylon, sent letters and a present unto Hezekiah: for he had heard that Hezekiah had been sick. And Hezekiah hearkened unto them, and shewed them all the house of his precious things, the silver, and the gold, and the spices, and the precious ointment, and all the house of his armour, and all that was found in his treasures: there was nothing in his house, nor in all his dominion, that Hezekiah shewed them not. Then came Isaiah the prophet unto king Hezekiah, and said unto him, What said these men? and from whence came they unto thee? And Hezekiah said, They are come from a far country, even from Babylon. And he said, What have they seen in thine house? And Hezekiah answered, All the things that are in mine house have they seen: there is nothing among my treasures that I have not shewed them. And Isaiah said unto Hezekiah, Hear the word of the Lord. Behold, the days come, that all that is in thine house, and that which thy fathers have laid up in store unto this day, shall be carried into Babylon: nothing shall be left, saith the Lord. And of thy sons that shall issue from thee, which thou shalt beget, shall they take away; and they shall be eunuchs in the palace of the king of Babylon. Then said Hezekiah unto Isaiah, Good is the word of the Lord which thou hast spoken. And he said, Is it not good, if peace and truth be in my days? And the rest of the acts of Hezekiah, and all his might, and how he made a pool, and a conduit, and brought water into the city, are they not written in the book of the chronicles of the kings of Judah? And Hezekiah slept with his fathers: and Manasseh his son reigned in his stead. 2 Kings 20:1–21.

> W owym czasie Ezechiasz był chory śmiertelnie. Przyszedł do niego prorok Izajasz, syn Amosa, i rzekł do niego: Tak mówi Pan: Ureguluj sprawy swojego domu, bo umrzesz i nie będziesz żył. Wtedy odwrócił twarz do ściany i modlił się do Pana, mówiąc: Błagam Cię, Panie, wspomnij teraz, jak chodziłem przed Tobą w prawdzie i z doskonałym sercem, i czyniłem to, co dobre w Twoich oczach. I Ezechiasz gorzko zapłakał. A zanim Izajasz wyszedł na środkowy dziedziniec, doszło go słowo Pana: Zawróć i powiedz Ezechiaszowi, władcy mojego ludu: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twojego ojca: Wysłuchałem twojej modlitwy, widziałem twoje łzy; oto uzdrowię cię: trzeciego dnia pójdziesz do domu Pana. Dodam do twoich dni piętnaście lat; i wyrwę ciebie oraz to miasto z ręki króla Asyrii; i osłonię to miasto ze względu na siebie i ze względu na mojego sługę Dawida. Izajasz powiedział też: Weźcie placek z fig. Wzięli więc go i położyli na wrzodzie, i wyzdrowiał. A Ezechiasz rzekł do Izajasza: Jaki będzie znak, że Pan mnie uzdrowi i że trzeciego dnia pójdę do domu Pana? Izajasz odrzekł: Taki będziesz miał znak od Pana, że Pan uczyni to, co zapowiedział: czy cień ma posunąć się naprzód o dziesięć stopni, czy cofnąć się o dziesięć stopni? Ezechiasz odpowiedział: Łatwo, aby cień posunął się w dół o dziesięć stopni; niech raczej cień cofnie się o dziesięć stopni. I prorok Izajasz zawołał do Pana, a On sprawił, że cień cofnął się o dziesięć stopni, po których już zszedł, na stopniach Achaza. W tym czasie Merodak-Baladan, syn Baladana, król Babilonu, wysłał do Ezechiasza listy i dar, bo słyszał, że Ezechiasz był chory. Ezechiasz przyjął ich i pokazał im cały dom swoich kosztowności: srebro i złoto, wonności i kosztowny olejek, całą swoją zbrojownię i wszystko, co znaleziono w jego skarbcach; nie było rzeczy ani w jego domu, ani w całym jego panowaniu, której by im Ezechiasz nie pokazał. Wtedy przyszedł prorok Izajasz do króla Ezechiasza i zapytał go: Cóż mówili ci ludzie i skąd do ciebie przyszli? Ezechiasz odpowiedział: Przyszli z dalekiego kraju, z Babilonu. I zapytał: Co widzieli w twoim domu? Ezechiasz odrzekł: Widzieli wszystko, co jest w moim domu; nie ma niczego w moich skarbach, czego bym im nie pokazał. Wtedy Izajasz rzekł do Ezechiasza: Słuchaj słowa Pana. Oto nadchodzą dni, gdy wszystko, co jest w twoim domu, i co twoi ojcowie nagromadzili aż do dnia dzisiejszego, zostanie zabrane do Babilonu; nic nie pozostanie — mówi Pan. A spośród twoich synów, którzy wyjdą od ciebie, których zrodzisz, zabiorą; i będą eunuchami w pałacu króla Babilonu. Wtedy Ezechiasz rzekł do Izajasza: Dobre jest słowo Pana, które wypowiedziałeś. I dodał: Czyż nie jest to dobre, jeśli za moich dni będzie pokój i prawda? A pozostałe dzieje Ezechiasza, cała jego dzielność i jak uczynił sadzawkę oraz kanał i sprowadził wodę do miasta, czyż nie są zapisane w Księdze Kronik Królów Judy? I Ezechiasz spoczął ze swymi ojcami, a w jego miejsce królował jego syn Manassesz. 2 Księga Królewska 20:1-21.

The next verse says:

Następny werset brzmi:

> Manasseh was twelve years old when he began to reign, and reigned fifty and five years in Jerusalem. And his mother’s name was Hephzibah. 2 Kings 21:1.

> Manasses miał dwanaście lat, gdy zaczął panować, a w Jerozolimie panował pięćdziesiąt pięć lat. A matka jego miała na imię Hefziba. 2 Księga Królewska 21:1.

What would have been the result if king Hezekiah had accepted the Lord’s will, and simply got his house in order and died? He was given fifteen extra years, and three years later wicked Manasseh was born. What would have happened in 1856, if Adventism had accepted the transition from Philadelphia unto Laodicea and got their house in order and left the foundational truths of William Miller intact? I suppose we will never know the answer to that question, but what we do know is that “Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank.”

Jaki byłby skutek, gdyby król Ezechiasz przyjął wolę Pana, po prostu uporządkował swoje sprawy i umarł? Otrzymał piętnaście dodatkowych lat, a trzy lata później urodził się niegodziwy Manasses. Co by się stało w 1856 roku, gdyby adwentyzm zaakceptował przejście z Filadelfii do Laodycei, uporządkował swoje sprawy i pozostawił nienaruszone podstawowe prawdy Williama Millera? Sądzę, że nigdy nie poznamy odpowiedzi na to pytanie, ale wiemy, że „Daniel postanowił w swoim sercu, że nie będzie się kalał potrawami króla ani winem, które pił”.

We will continue Daniel chapter one in the next article.

W następnym artykule będziemy kontynuować pierwszy rozdział Księgi Daniela.

Back to Articles