Article

# Panium - Number Fourteen

Panium - liczba czternaście

The Disappointment as the Key to the Temple Test

Rozczarowanie jako klucz do Próby Świątyni

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2026

Formats

PDF
Word

The subject of the sanctuary was the “key” that unlocked the disappointment of October 22, 1844 at the beginning of the third angel’s message, and it is the subject of the disappointment that is the “key” to unlock the sanctuary message of the temple test at the end of the third angel.

Zagadnienie sanktuarium było „kluczem” do zrozumienia rozczarowania z 22 października 1844 roku na początku poselstwa trzeciego anioła, i to właśnie zagadnienie rozczarowania jest „kluczem” do zrozumienia poselstwa o sanktuarium dotyczącego próby świątyni u kresu poselstwa trzeciego anioła.

> And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:19.

> I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Mateusz 16:19.

The fact that September 11, 2001 is understood as “9/11” in agreement with “911” being the symbol of an emergency call in the United States, was designed by the One who designed all things. Understanding the disappointment of July 18, 2020 is what allows the movement of the one hundred and forty-four thousand to be recognized as such; but only by those who wish to see that Jesus represents the spiritual with the natural today no differently than He did two thousand years ago. “20/20” vision is the best you can have, and the disappointment of 2020 is the waymark that allows the temple to be recognized in the prophetic history of the ten virgins.

To, że 11 września 2001 roku jest rozumiane jako „9/11”, zgodnie z tym, iż „911” jest symbolem numeru alarmowego w Stanach Zjednoczonych, zostało zamierzone przez Tego, który wszystko urządził. Zrozumienie rozczarowania z 18 lipca 2020 roku jest tym, co pozwala, by ruch stu czterdziestu czterech tysięcy został rozpoznany jako taki; lecz tylko przez tych, którzy pragną dostrzec, że Jezus i dziś ukazuje duchowe poprzez naturalne nie inaczej, niż czynił to dwa tysiące lat temu. Ostrość wzroku „20/20” jest najlepsza, jaką można mieć, a rozczarowanie roku 2020 jest drogowskazem, który pozwala rozpoznać świątynię w proroczej historii dziesięciu panien.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> "Przypowieść o dziesięciu pannach z Ewangelii Mateusza 25 obrazuje także doświadczenie ludu adwentystycznego." Wielki bój, 393.

Twenty 20 vision is even better when combined with the hindsight represented by the foundational truths. Paul teaches that “the spirits of the prophets are subject to the spirits of the prophets,” and Matthew’s virgins are therefore the same virgins that John identifies as the one hundred and forty-four thousand, and John identifies them as virgins in—Revelation 144.

Ostrość widzenia 20/20 jest jeszcze lepsza, gdy łączy się ją z perspektywą wsteczną, którą reprezentują prawdy fundamentalne. Apostoł Paweł naucza, że „duchy proroków są poddane duchom proroków”, a dziewice u Mateusza są więc tymi samymi dziewicami, które Jan identyfikuje jako sto czterdzieści cztery tysiące, i Jan określa je jako dziewice w Objawieniu 144.

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> To są ci, którzy nie skalali się z kobietami, bo są dziewicami. To są ci, którzy idą za Barankiem, dokądkolwiek idzie. Ci zostali odkupieni spośród ludzi jako pierwociny dla Boga i dla Baranka. Objawienie 14:4.

The first fruits of the fall season are the virgins who follow the Lamb into the temple, and the “key” to understanding the temple is the disappointment of 2020.

Pierwociny jesieni to dziewice, które podążają za Barankiem do świątyni, a „kluczem” do zrozumienia świątyni jest rozczarowanie roku 2020.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> Położę na jego ramieniu klucz domu Dawida; gdy on otworzy, nikt nie zamknie; gdy on zamknie, nikt nie otworzy. Izajasza 22,22.

If an Adventist is to be among the 144,000, they will of prophetic necessity have suffered a disappointment that was caused by the presentation of a public prediction that failed.

Jeśli adwentysta ma być wśród 144 000, to z konieczności profetycznej musiał wcześniej doświadczyć rozczarowania spowodowanego ogłoszeniem publicznej przepowiedni, która się nie spełniła.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> "Często zwraca się moją uwagę na przypowieść o dziesięciu pannach, z których pięć było mądrych, a pięć głupich. Ta przypowieść wypełniła się i wypełni co do joty, gdyż ma szczególne zastosowanie na ten czas i, podobnie jak poselstwo trzeciego anioła, została wypełniona i pozostanie prawdą obecną aż do końca czasu." Review and Herald, 19 sierpnia 1890.

The battle of Panium in verse fifteen of Daniel eleven is the battle that leads to verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States.

Bitwa pod Panium w wersecie piętnastym jedenastego rozdziału Księgi Daniela jest bitwą, która prowadzi do wersetu szesnastego, który identyfikuje prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

> I przyjdzie król północy i usypie szańce, i zdobędzie miasta obwarowane; a ramię południa nie ostoi się, ani lud jego wybrany, ani nie będzie żadnej siły, aby się ostać. Daniel 11:15.

In this verse the United States defeats Russia, along with Russia’s chosen people. But in the next verse. No one can stand against the rise of Rome, which marks Judah and Jerusalem as the first step in its conquest of the world; as Rome rose up as the fourth kingdom of Bible prophecy. By standing in the literal glorious land in verse sixteen, the symbol of literal Rome’s authority was within the literal glorious land; thus, typifying verse forty-one, when the mark of spiritual Rome’s authority is enforced upon the spiritual glorious land of the United States.

W tym wersecie Stany Zjednoczone pokonują Rosję wraz z jej wybranym ludem. Ale w następnym wersecie nikt nie może się ostać wobec wzrostu Rzymu, który wyznacza Judę i Jerozolimę jako pierwszy etap jego podboju świata; gdyż Rzym wystąpił jako czwarte królestwo proroctwa biblijnego. W wersecie szesnastym stoi w dosłownej ziemi chwalebnej, a zatem symbol autorytetu dosłownego Rzymu znajdował się w dosłownej ziemi chwalebnej; tym samym prefigurując werset czterdziesty pierwszy, gdy znamię autorytetu duchowego Rzymu zostaje narzucone na duchową ziemię chwalebną Stanów Zjednoczonych.

The two horns of the earth-beast of Revelation thirteen represent Republicanism and Protestantism. In verse fifteen of Daniel eleven Antiochus Magnus, known as Antiochus III and Antiochus the Great defeats the southern kingdom, represented by the Ptolemaic dynasty. Antiochus represents Donald Trump and the southern king represents Russia. The battle of Panium is the battle between the United States and Russia and Russia’s chosen people, a battle which Antiochus prevailed, but thereafter saw his kingdom conquered by literal Rome—the power of verse fourteen, that establishes the external vision of the Republican horn of the earth beast. The internal vision is represented by the Protestant horn of the earth beast. Both horns are at the battle of Panium, for Peter is there as a Protestant with his message from the book of Joel.

Dwa rogi bestii z ziemi z trzynastego rozdziału Księgi Objawienia reprezentują republikanizm i protestantyzm. W wersecie piętnastym jedenastego rozdziału Księgi Daniela Antioch Wielki, znany jako Antioch III (Antiochus Magnus), pokonuje królestwo południowe, reprezentowane przez dynastię Ptolemeuszy. Antioch reprezentuje Donalda Trumpa, a król południa — Rosję. Bitwa pod Panium jest bitwą między Stanami Zjednoczonymi a Rosją oraz ludem wybranym Rosji, bitwą, w której Antioch zwyciężył, lecz następnie jego królestwo zostało podbite przez dosłowny Rzym — moc z wersetu czternastego, która ustanawia wizję zewnętrzną republikańskiego rogu bestii z ziemi. Wizję wewnętrzną reprezentuje protestancki róg bestii z ziemi. Oba rogi są obecne w bitwie pod Panium, gdyż Piotr jest tam jako protestant ze swoim orędziem z Księgi Joela.

## 250 Years

250 lat

When we consider the two lines of the earth beast, we find that in 1776 the earth beast began its rise, and by 1798, (twenty-two years later) the sea beast of Revelation thirteen received its deadly wound, and the earth beast began its rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. Two hundred and fifty years later, in 2026 we have awakened to the internal temple test that began May 8, 2025.

Gdy rozważamy dwie linie bestii z ziemi, stwierdzamy, że w roku 1776 bestia z ziemi rozpoczęła swój wzrost, a do roku 1798 (dwadzieścia dwa lata później) bestia z morza z trzynastego rozdziału Objawienia otrzymała śmiertelną ranę, a bestia z ziemi rozpoczęła swoje panowanie jako szóste królestwo proroctwa biblijnego. Dwieście pięćdziesiąt lat później, w roku 2026, przebudziliśmy się do wewnątrzświątynnej próby, która rozpoczęła się 8 maja 2025 roku.

Those “250” years are also connected with Antiochus Magnus. Beginning with the decree in 457 BC and projecting from that decree two hundred and fifty years we arrive at 207, seven years before the battle of Panium, and ten years after Ptolemy defeated Antiochus at the battle of Raphia, which is represented in verse eleven of Daniel eleven. Daniel 11:11 is of course the external line of the Republican horn that aligns with Revelation 11:11, which is the internal line of the Protestant horn. Daniel and the Revelation are the same book, and Revelation employs the seals as symbols of external prophecy and the churches as symbols of the parallel internal prophecy.

Owe „250” lat również wiążą się z Antiochiem Wielkim. Zaczynając od dekretu z roku 457 p.n.e. i odliczając od tego dekretu dwieście pięćdziesiąt lat, dochodzimy do roku 207, siedem lat przed bitwą pod Panion i dziesięć lat po tym, jak Ptolemeusz pokonał Antiocha w bitwie pod Rafią, co jest przedstawione w wersecie jedenastym jedenastego rozdziału Księgi Daniela. Daniel 11:11 jest, rzecz jasna, zewnętrzną linią rogu republikańskiego, która odpowiada Objawieniu 11:11, będącemu wewnętrzną linią rogu protestanckiego. Księga Daniela i Księga Objawienia są tą samą księgą, a Objawienie posługuje się pieczęciami jako symbolami proroctwa zewnętrznego oraz kościołami jako symbolami równoległego proroctwa wewnętrznego.

Cyrus represents all three decrees, for you cannot have a third without a first and a second.

Cyrus reprezentuje wszystkie trzy dekrety, albowiem nie można mieć trzeciego bez pierwszego i drugiego.

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12–26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [“decree,” margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> „W siódmym rozdziale Księgi Ezdrasza znajduje się dekret. Wiersze 12–26. W swojej najpełniejszej formie został on wydany przez Artakserksesa, króla Persji, w 457 r. p.n.e. Lecz w Ezd. 6,14 powiedziano, że dom Pana w Jerozolimie został zbudowany „według rozkazu [„dekretu”, marg.] Cyrusa, Dariusza i Artakserksesa, króla perskiego”. Ci trzej królowie, ustanawiając dekret, potwierdzając go na nowo i dopełniając go, doprowadzili go do doskonałości wymaganej przez proroctwo, aby wyznaczyć początek 2300 lat. Przyjmując rok 457 p.n.e., czas, w którym dekret został dopełniony, za datę rozkazu, uznano, że każda szczegółowa cecha proroctwa dotyczącego siedemdziesięciu tygodni została wypełniona”. Wielki bój, 326.

From the three decrees that are represented by Cyrus in 457 BC, “250” years concludes in the history between the battle of Raphia in 217 BC, when Ptolemy IV defeated Antiochus the Great and 200 BC when Antiochus then defeated Ptolemy at the battle of Panium in verse fifteen. The line aligns Antiochus Magnus with Donald Trump. At the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy in 1776 unto 1798 there is a period of “22” years that represent the rise of the sixth kingdom. Those “22” years also illustrate the history represented by the number “22” at the end of the history of the sixth kingdom from 2001 unto 2023. “22” is the symbol of the combination of Divinity with humanity which is accomplished within the history of the sixth kingdom of Bible prophecy, who is the earth beast with an external horn of Republicanism and an internal horn of Protestantism.

Poczynając od trzech dekretów, które w 457 r. p.n.e. reprezentuje Cyrus, „250” lat dopełnia się w historii między bitwą pod Rafią w 217 r. p.n.e., gdy Ptolemeusz IV pokonał Antiocha Wielkiego, a rokiem 200 p.n.e., kiedy Antioch następnie pokonał Ptolemeusza w bitwie pod Panium, w wersecie piętnastym. Ta linia utożsamia Antiocha Wielkiego z Donaldem Trumpem. Na początku szóstego królestwa proroctw biblijnych, od 1776 do 1798 roku, występuje okres „22” lat, który przedstawia wyłonienie się szóstego królestwa. Te „22” lata ilustrują również historię reprezentowaną przez liczbę „22” u kresu dziejów szóstego królestwa, od 2001 do 2023 roku. „22” jest symbolem połączenia Boskości z człowieczeństwem, które dokonuje się w dziejach szóstego królestwa proroctw biblijnych, będącego bestią z ziemi z zewnętrznym rogiem republikanizmu i wewnętrznym rogiem protestantyzmu.

The work Christ accomplishes with the union represented by “22” is the final work of Christ in the Most Holy Place, that is represented by the blotting out of sin, which according to Joel accompanied with Peter’s inspired commentary takes place during the outpouring of the latter rain.

Dzieło, którego Chrystus dokonuje w związku ze zjednoczeniem reprezentowanym przez „22”, jest ostatecznym dziełem Chrystusa w Miejscu Najświętszym, przedstawionym jako wymazanie grzechu, które — zgodnie z Joelem i natchnionym komentarzem Piotra — dokonuje się podczas wylania późnego deszczu.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord. Acts 3:19.

> Przeto upamiętajcie się i nawróćcie się, aby wasze grzechy zostały zgładzone, gdy od oblicza Pana nadejdą czasy ochłody. Dzieje Apostolskie 3:19.

The blotting out of sin is the last work of the heavenly High Priest.

Wymazanie grzechu jest ostatnim dziełem niebiańskiego Arcykapłana.

> “As anciently the sins of the people were by faith placed upon the sin offering and through its blood transferred, in figure, to the earthly sanctuary, so in the new covenant the sins of the repentant are by faith placed upon Christ and transferred, in fact, to the heavenly sanctuary. And as the typical cleansing of the earthly was accomplished by the removal of the sins by which it had been polluted, so the actual cleansing of the heavenly is to be accomplished by the removal, or blotting out, of the sins which are there recorded. But before this can be accomplished, there must be an examination of the books of record to determine who, through repentance of sin and faith in Christ, are entitled to the benefits of His atonement. The cleansing of the sanctuary therefore involves a work of investigation—a work of judgment. This work must be performed prior to the coming of Christ to redeem His people; for when He comes, His reward is with Him to give to every man according to his works. Revelation 22:12.” The Great Controversy, 421.

> Jak niegdyś grzechy ludu przez wiarę składane były na ofiarę za grzech i przez jej krew, w obrazie, przenoszone do ziemskiego sanktuarium, tak w nowym przymierzu grzechy skruszonych przez wiarę składane są na Chrystusa i, w rzeczywistości, przenoszone do niebiańskiego sanktuarium. I jak typiczne oczyszczenie ziemskiego sanktuarium dokonywało się przez usunięcie grzechów, którymi zostało ono zanieczyszczone, tak rzeczywiste oczyszczenie niebiańskiego ma się dokonać przez usunięcie, czyli wymazanie, grzechów, które są tam zapisane. Zanim jednak będzie to mogło zostać dokonane, musi nastąpić zbadanie ksiąg zapisów, aby ustalić, kto przez pokutę za grzech i wiarę w Chrystusa ma prawo do dobrodziejstw Jego pojednania. Oczyszczenie sanktuarium obejmuje więc dzieło dochodzenia — dzieło sądu. Dzieło to musi zostać wykonane przed przyjściem Chrystusa, który przyjdzie, aby odkupić swój lud; albowiem gdy przyjdzie, Jego zapłata będzie z Nim, aby oddać każdemu według jego uczynków. Objawienie 22:12. Wielki bój, 421.

The work that began on October 22, 1844, began at the climax of the Midnight Cry and the work is finished at the climax of the Midnight Cry, which Peter identifies as the period of the blotting out sin, which marks the period of the judgment of the living, when the “times of refreshing” arrives.

Dzieło, które rozpoczęło się 22 października 1844 roku, miało swój początek w kulminacji Okrzyku o północy, a kończy się w kulminacji Okrzyku o północy, którą Piotr określa jako okres wymazania grzechów, wyznaczający czas sądu nad żywymi, gdy nastają "czasy ochłody".

> “The work of the investigative judgment and the blotting out of sins is to be accomplished before the second advent of the Lord. Since the dead are to be judged out of the things written in the books, it is impossible that the sins of men should be blotted out until after the judgment at which their cases are to be investigated. But the apostle Peter distinctly states that the sins of believers will be blotted out ‘when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus Christ.’ Acts 3:19, 20. When the investigative judgment closes, Christ will come, and His reward will be with Him to give to every man as his work shall be.” The Great Controversy, 485.

> „Dzieło sądu dochodzeniowego i wymazania grzechów ma zostać dokonane przed powtórnym przyjściem Pana. Ponieważ umarli mają być sądzeni na podstawie tego, co jest zapisane w księgach, nie jest możliwe, aby grzechy ludzi zostały wymazane przed sądem, na którym ich sprawy mają być zbadane. Jednak apostoł Piotr wyraźnie stwierdza, że grzechy wierzących zostaną wymazane ‘gdy nadejdą od oblicza Pana czasy ochłody; i pośle On Jezusa Chrystusa’. Dzieje Apostolskie 3:19, 20. Kiedy sąd dochodzeniowy się zakończy, Chrystus przyjdzie, a Jego zapłata będzie z Nim, aby oddać każdemu według jego uczynku.” Wielki bój, 485.

The “times of refreshing” are also the “times of the restitution of all things.”

„Czasy ochłody” są także „czasami odnowienia wszechrzeczy”.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. Acts 3:19–21.

> Przeto upamiętajcie się i nawróćcie się, aby wasze grzechy zostały zgładzone, gdy nadejdą od oblicza Pana czasy ochłody; a On pośle Jezusa Chrystusa, który był wam uprzednio zwiastowany; którego niebo musi przyjąć aż do czasów przywrócenia wszystkiego, o czym Bóg mówił przez usta wszystkich swoich świętych proroków od początku świata. Dzieje Apostolskie 3,19–21.

The “times of refreshing” comes “from the presence of the Lord” that occurs when “Jesus Christ” is sent. When the angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, Sister White identified that the angel “was no less a personage than Jesus Christ.” The work Christ began on October 22, 1844 was ushered in by the history of 1840 to 1844; a history which Sister White says was “a glorious manifestation of the power of God,” while aligning that very history with the Pentecostal season in the time of Peter, and then using those two lines of prophetic history to point forward to the descent of the angel of Revelation eighteen who lightens the earth with His glory.

„Czasy ochłody” przychodzą „od oblicza Pana”; ma to miejsce, gdy zostaje posłany „Jezus Chrystus”. Gdy anioł z Objawienia 10 zstąpił 11 sierpnia 1840 r., Siostra White stwierdziła, że anioł „nie był nikim innym jak samym Jezusem Chrystusem”. Dzieło, które Chrystus rozpoczął 22 października 1844 r., zostało poprzedzone historią lat 1840–1844; historią, którą Siostra White określa jako „chwalebną manifestację mocy Bożej”, zestawiając tę właśnie historię z okresem Pięćdziesiątnicy w czasach Piotra, a następnie wykorzystując te dwie linie historii proroczej, aby wskazać na przyszłe zstąpienie anioła z Objawienia 18, który rozjaśnia ziemię swoją chwałą.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> Anioł, który przyłącza się do głoszenia poselstwa trzeciego anioła, ma oświecić całą ziemię swoją chwałą. Zapowiedziane jest tu dzieło o zasięgu ogólnoświatowym i niezwykłej mocy. Ruch adwentowy z lat 1840–1844 był wspaniałym przejawem mocy Bożej; poselstwo pierwszego anioła zostało zaniesione do każdej placówki misyjnej na świecie, a w niektórych krajach panowało największe ożywienie religijne, jakie widziano w jakimkolwiek kraju od czasów Reformacji XVI wieku; lecz wszystko to zostanie przewyższone przez potężny ruch związany z ostatnim ostrzeżeniem trzeciego anioła.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> To dzieło będzie podobne do tego z Dnia Pięćdziesiątnicy. Jak „wczesny deszcz” został dany — w wylaniu Ducha Świętego na początku głoszenia ewangelii — aby wzeszło cenne ziarno, tak „późny deszcz” zostanie dany pod koniec, aby żniwo dojrzało. „Wtedy poznamy, jeśli będziemy dalej dążyć do poznania Pana: Jego wyjście jest pewne jak poranek; i przyjdzie do nas jak deszcz, jak deszcz późny i wczesny dla ziemi.” Ozeasza 6:3. „Weselcie się więc, dzieci Syjonu, i radujcie się w Panu, waszym Bogu, bo dał wam deszcz wczesny w odpowiedniej mierze i sprawi, że spadnie dla was deszcz, deszcz wczesny i deszcz późny.” Joela 2:23. „W ostatecznych dniach, mówi Bóg, wyleję Ducha mego na wszelkie ciało.” „I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.” Dzieje Apostolskie 2:17, 21.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> "Wielkie dzieło ewangelii nie ma się zakończyć mniejszym przejawem mocy Bożej niż ten, który cechował jej początek. Proroctwa, które wypełniły się w wylaniu wczesnego deszczu u zarania ewangelii, mają się ponownie wypełnić w późnym deszczu u jej kresu. Oto są 'czasy ochłody', których oczekiwał apostoł Piotr, gdy powiedział: 'Przeto upamiętajcie się i nawróćcie, aby wasze grzechy zostały zgładzone, gdy nadejdą od oblicza Pana czasy ochłody; a On pośle Jezusa.' Dzieje Apostolskie 3:19, 20." Wielki bój, 611.

The Advent movement of 1840 to 1844 was a glorious manifestation of the power of God that ushered in the opening of the work of Christ in cleansing His sanctuary. That history began when Jesus, represented as the first angel of Revelation fourteen, descended on August 11, 1840 as represented in chapter ten of Revelation. The manifestation of the power of God that then began escalated to the opening of the investigative judgment, and therefore typified a manifestation of the power of God which would escalate to the close of the investigative judgment. The period at the end began at 9/11, when Jesus again descended as the angel of Revelation eighteen when the great buildings of New York were brought down by the touch of God, and the work of the investigative judgment changed from the dead, unto the living. The rains arrive when Jesus is sent.

Ruch adwentowy z lat 1840–1844 był chwalebnym przejawem mocy Bożej, który zainicjował dzieło Chrystusa oczyszczenia Jego sanktuarium. Ta historia rozpoczęła się, gdy Jezus, przedstawiony jako pierwszy anioł z czternastego rozdziału Apokalipsy, zstąpił 11 sierpnia 1840 roku, jak to przedstawia dziesiąty rozdział Apokalipsy. Rozpoczęty wówczas przejaw mocy Bożej nasilił się aż do otwarcia sądu śledczego i tym samym stanowił typ przejawu mocy Bożej, który miał się nasilić aż do zamknięcia sądu śledczego. Okres końcowy rozpoczął się 11 września, gdy Jezus ponownie zstąpił jako anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy, kiedy wielkie budowle Nowego Jorku zostały powalone dotknięciem Boga, a dzieło sądu śledczego przeszło z umarłych na żywych. Deszcze przychodzą, gdy Jezus zostaje posłany.

Jesus taught that we are to ask in order to receive, and Zechariah says we are to ask for the latter rain, in the time of the latter rain. It is therefore evident you must know that you are in the time of the latter rain, in order to fulfill Zechariah’s direction.

Jezus nauczał, iż mamy prosić, aby otrzymać, a Zachariasz mówi, iż mamy prosić o deszcz późny w czasie deszczu późnego. Jest zatem oczywiste, iż aby wypełnić wskazanie Zachariasza, musisz wiedzieć, iż znajdujesz się w czasie deszczu późnego.

> Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. Zechariah 10:1.

> Proście Pana o deszcz w czasie deszczu późnego; a Pan uczyni świetliste obłoki i da im ulewy deszczu, każdemu trawę na polu. Zachariasza 10:1.

At 9/11 Jesus descended as the angel of Revelation eighteen and the latter rain began to sprinkle, but it only falls on those who meet Zechariah’s command to “ask for the latter rain,” when you have the genuine understanding that “the times of refreshing” and restoration of all things has arrived. The soul must “recognize” that the prophetic period of the latter rain has arrived.

Dnia 11 września Jezus zstąpił jako anioł z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia i późny deszcz zaczął pokrapiać, lecz spada on jedynie na tych, którzy wypełniają nakaz Zachariasza: „proście o późny deszcz”, gdy posiadają prawdziwe zrozumienie, że „czasy ochłody” i odnowienie wszystkich rzeczy nadeszły. Dusza musi „rozpoznać”, że nadszedł proroczy okres późnego deszczu.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> Nie wolno nam czekać na późny deszcz. Spadnie on na wszystkich, którzy uznają i przyjmą rosę i deszcze łaski spadające na nas. Gdy zbieramy okruchy światła, gdy doceniamy niezawodne łaski Boga, który pragnie, abyśmy Mu ufali, wtedy wypełni się każda obietnica. [Cytat z Izajasza 61:11.] Cała ziemia ma zostać napełniona chwałą Bożą. Komentarz Biblijny Adwentystów Dnia Siódmego, tom 7, 984.

At 9/11 the times of refreshing began, and the blotting out of the sins of the living began. That judgment is aligned with the very first tenant of the three-step covenant of Abraham. That first tenant was that when the Lord brought Israel out of Egyptian bondage He would judge both His covenant people, and the nation where they had been living as pilgrims and strangers. The first covenant people typified the last covenant people who are the one hundred and forty-four thousand. Those prophetic people will be judged as the Protestant horn of the earth beast, while the Republican horn of the earth beast is simultaneously judged.

Dnia 11 września rozpoczęły się czasy ochłody, i rozpoczęło się wymazywanie grzechów żyjących. Ten sąd pozostaje w zgodzie z pierwszą zasadą trójetapowego przymierza Abrahama. Owa pierwsza zasada stanowiła, że kiedy Pan wyprowadził Izraela z egipskiej niewoli, osądził zarówno swój lud przymierza, jak i naród, w którym żyli jako pielgrzymi i cudzoziemcy. Pierwszy lud przymierza był typem ostatniego ludu przymierza — stu czterdziestu czterech tysięcy. Ten proroczy lud będzie sądzony jako protestancki róg bestii z ziemi, podczas gdy równocześnie sądzony będzie republikański róg bestii z ziemi.

The judgment of the Republican horn comes at the end of its history, which is the Sunday law. The Sunday law is represented in verse sixteen’s fulfillment of Rome taking control of Judah in 63 BC—on the Day of Atonement according to some historians.

Sąd nad republikańskim rogiem następuje u kresu jego dziejów, a tym kresem jest prawo niedzielne. Prawo niedzielne jest przedstawione w wypełnieniu wersetu szesnastego, dotyczącym objęcia przez Rzym władzy nad Judą w 63 r. przed Chr. — w Dniu Pojednania, według niektórych historyków.

Antiochus Magnus, represents the United States in verses ten through fifteen. Ronald Reagan prevailed in the battle of verse ten, that typified verse forty’s collapse of the Soviet Union. Isaiah 8:8 identifies the same battle represented in verses ten and forty of Daniel eleven, and those three parallel verses allow Russia to be identified as the victor in verse eleven’s battle of Raphia.

Antiochus Magnus reprezentuje Stany Zjednoczone w wersetach od dziesiątego do piętnastego. Ronald Reagan zwyciężył w bitwie przedstawionej w wersecie dziesiątym, która stanowiła typ upadku Związku Radzieckiego opisanego w wersecie czterdziestym. Izajasz 8:8 wskazuje tę samą bitwę, którą przedstawiono w wersetach dziesiątym i czterdziestym jedenastego rozdziału Księgi Daniela, a te trzy równoległe wersety pozwalają zidentyfikować Rosję jako zwycięzcę bitwy pod Rafią przedstawionej w wersecie jedenastym.

The battle of Raphia in verse eleven prefigured the war in Ukraine between the king of the south (Russia) and the papacy’s proxy power (the Ukraine). The war was initiated by the Obama Administration in the time of the first pope from the southern hemisphere, who was also the first pope from the America’s, though it was south America. “South” is a symbol of globalism, spiritualism and communism, and the first southern pope from the America’s aligned with the globalist president Obama, when the war of verse eleven arrived. Reagan as the United States in verse ten entered into a secret alliance with a conservative pope; then the Nazi’s of Ukraine were employed by a globalist president in a period of a globalist pope. The United States under Trump, is now in an open relationship with the first north American, and so-called conservative pope.

Bitwa pod Rafią w wersecie jedenastym prefigurowała wojnę na Ukrainie między królem południa (Rosją) a zastępczą siłą papiestwa (Ukrainą). Wojnę zainicjowała administracja Obamy w czasie pontyfikatu pierwszego papieża z półkuli południowej, który był także pierwszym papieżem z Ameryk, choć z Ameryki Południowej. „Południe” jest symbolem globalizmu, spirytyzmu i komunizmu, a pierwszy południowy papież z Ameryk sprzymierzył się z globalistycznym prezydentem Obamą, gdy nadeszła wojna z wersetu jedenastego. Reagan, reprezentujący Stany Zjednoczone w wersecie dziesiątym, zawarł tajny sojusz z konserwatywnym papieżem; następnie naziści z Ukrainy zostali wykorzystani przez globalistycznego prezydenta w okresie globalistycznego papieża. Stany Zjednoczone za prezydentury Trumpa są teraz w jawnym sojuszu z pierwszym papieżem z Ameryki Północnej, tak zwanym konserwatywnym.

Reagan had a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy in the battle of verse ten, and Obama initiated the battle of verse eleven, in a period when the pope was also a globalist, like unto Obama. Trump is now in an open relationship with a parallel pope to Reagan, with the exception that the initial secret alliance, is now an open alliance. The three popes, and the three presidents, align with the three battles of verses ten, eleven and fifteen.

Reagan utrzymywał tajny sojusz z antychrystem z proroctwa biblijnego podczas bitwy opisanej w wersecie dziesiątym, a Obama zainicjował bitwę opisaną w wersecie jedenastym, w okresie, gdy papież był również globalistą, podobnie jak Obama. Trump pozostaje obecnie w jawnym sojuszu z papieżem odpowiadającym Reaganowi, z tą różnicą, że pierwotny tajny sojusz jest teraz sojuszem jawnym. Trzech papieży i trzech prezydentów korespondują z trzema bitwami z wersetów dziesiątego, jedenastego i piętnastego.

> “Marvelous in her shrewdness and cunning is the Roman Church. She can read what is to be. She bides her time, seeing that the Protestant churches are paying her homage in their acceptance of the false sabbath and that they are preparing to enforce it by the very means which she herself employed in bygone days. Those who reject the light of truth will yet seek the aid of this self-styled infallible power to exalt an institution that originated with her. How readily she will come to the help of Protestants in this work it is not difficult to conjecture. Who understands better than the papal leaders how to deal with those who are disobedient to the church?

> „Cudowna w swej przebiegłości i chytrze jest Kościół rzymski. Potrafi odczytać to, co ma nadejść. Czeka na swój czas, widząc, że kościoły protestanckie oddają jej hołd przez przyjęcie fałszywego sabatu oraz że przygotowują się do narzucenia go za pomocą tych samych środków, których ona sama używała w minionych czasach. Ci, którzy odrzucają światło prawdy, będą jeszcze szukać pomocy u tej samozwańczo nieomylnej potęgi, aby wywyższyć instytucję, która się z niej wywodzi. Jak skwapliwie przyjdzie ona protestantom z pomocą w tym dziele, nietrudno się domyślić. Któż lepiej niż przywódcy papiestwa rozumie, jak postępować z tymi, którzy są nieposłuszni Kościołowi?”

> “The Roman Catholic Church, with all its ramifications throughout the world, forms one vast organization under the control, and designed to serve the interests, of the papal see. Its millions of communicants, in every country on the globe, are instructed to hold themselves as bound in allegiance to the pope. Whatever their nationality or their government, they are to regard the authority of the church as above all other. Though they may take the oath pledging their loyalty to the state, yet back of this lies the vow of obedience to Rome, absolving them from every pledge inimical to her interests.

> „Kościół rzymskokatolicki, ze wszystkimi swymi odgałęzieniami na całym świecie, tworzy jedną rozległą organizację pozostającą pod kontrolą Stolicy papieskiej i powołaną do służenia jej interesom. Jego miliony wyznawców, w każdym kraju świata, są pouczane, aby uważały się za zobowiązane do wierności papieżowi. Bez względu na swoją narodowość czy rząd, mają uznawać autorytet Kościoła za nadrzędny wobec wszelkiego innego. Choć mogą składać przysięgę zobowiązującą ich do lojalności wobec państwa, to jednak ponad nią stoi ślub posłuszeństwa wobec Rzymu, zwalniający ich z każdego zobowiązania sprzecznego z jego interesami.”

> “History testifies of her artful and persistent efforts to insinuate herself into the affairs of nations; and having gained a foothold, to further her own aims, even at the ruin of princes and people. In the year 1204, Pope Innocent III extracted from Peter II, king of Arragon, the following extraordinary oath: ‘I, Peter, king of Arragonians, profess and promise to be ever faithful and obedient to my lord, Pope Innocent, to his Catholic successors, and the Roman Church, and faithfully to preserve my kingdom in his obedience, defending the Catholic faith, and persecuting heretical pravity.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. This is in harmony with the claims regarding the power of the Roman pontiff ‘that it is lawful for him to depose emperors’ and ‘that he can absolve subjects from their allegiance to unrighteous rulers.’—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.

> Historia świadczy o jej zręcznych i uporczywych wysiłkach, by wkraść się w sprawy narodów; a gdy już zdobędzie przyczółek, by dalej forsować własne cele, nawet kosztem zguby książąt i ludu. W roku 1204 papież Innocenty III wymógł od Piotra II, króla Aragonii, następującą niezwykłą przysięgę: "Ja, Piotr, król Aragończyków, wyznaję i obiecuję, że będę zawsze wierny i posłuszny memu panu, papieżowi Innocentemu, jego katolickim następcom oraz Kościołowi rzymskiemu, i że wiernie utrzymam moje królestwo w posłuszeństwie wobec niego, broniąc wiary katolickiej i prześladując heretycką przewrotność." - John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. Jest to zgodne z twierdzeniami dotyczącymi władzy papieża rzymskiego, "że wolno mu detronizować cesarzy" oraz "że może zwalniać poddanych z wierności nieprawym władcom." - Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.

> “And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

> I niech będzie pamiętane, że Rzym chełpi się tym, iż nigdy się nie zmienia. Zasady Grzegorza VII i Innocentego III są wciąż zasadami Kościoła rzymskokatolickiego. I gdyby tylko miała władzę, wprowadziłaby je w życie z taką samą gorliwością teraz, jak w minionych wiekach. Protestanci niewiele wiedzą, co czynią, gdy zamierzają przyjąć pomoc Rzymu w dziele wywyższenia niedzieli. Podczas gdy oni są zdeterminowani, by zrealizować swój cel, Rzym dąży do przywrócenia swej potęgi, do odzyskania utraconego zwierzchnictwa. Jeśli w Stanach Zjednoczonych raz zostanie ustanowiona zasada, że Kościół może posługiwać się lub kontrolować władzą państwową; że praktyki religijne mogą być egzekwowane przez prawa świeckie; krótko mówiąc, że autorytet Kościoła i państwa ma dominować nad sumieniem, triumf Rzymu w tym kraju jest zapewniony.

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 580, 581.

> „Słowo Boże udzieliło ostrzeżenia o nadciągającym niebezpieczeństwie; jeśli zostanie ono zlekceważone, świat protestancki dowie się, jakie są rzeczywiste zamiary Rzymu, dopiero wtedy, gdy będzie już za późno, aby ujść sidłom. Ona po cichu wzrasta w potęgę. Jej nauki wywierają wpływ w izbach ustawodawczych, w kościołach i w sercach ludzi. Wznosi swe wysokie i masywne gmachy, w których tajnych zakamarkach powtórzą się jej dawne prześladowania. Po kryjomu i niepostrzeżenie umacnia swe siły, by urzeczywistnić własne zamierzenia, gdy nadejdzie czas, by zadać cios. Wszystko, czego pragnie, to dogodna pozycja, i już ją otrzymuje. Wkrótce zobaczymy i odczujemy, jaki jest zamiar żywiołu rzymskiego. Ktokolwiek uwierzy i będzie posłuszny Słowu Bożemu, ściągnie przez to na siebie wzgardę i prześladowanie.” Wielki bój, 580, 581.

In 2016 Trump was elected, then the globalists represented by Biden stole the election of 2020, but that is only recognized by those who have 20/20 vision. In verse thirteen Donald Trump “returns” in 2024, with more power than ever, and begins his preparation for the golden age as well as the battle of Panium in verse fifteen. Then Leo the pope arrived to establish the vision in 2025, the third pope associated with the three battles of verses ten through fifteen, and also with the three presidents of those battles. The first and third popes and presidents are considered conservative, and the middle pope and president were globalists. The first alliance was secret, the last is open, for it is represented in verse fourteen as the symbol that establishes the external vision of the prophecies of the latter days.

W roku 2016 Donald Trump został wybrany. Następnie globaliści, reprezentowani przez Bidena, ukradli wybory w roku 2020, co jednak dostrzegają jedynie ci, którzy mają ostrość wzroku 20/20. W wersecie trzynastym Donald Trump „powraca” w roku 2024, z większą niż kiedykolwiek władzą, i rozpoczyna przygotowania do złotego wieku, jak również do bitwy pod Panium w wersecie piętnastym. Następnie przybył papież Leon, aby ustanowić widzenie w roku 2025 — trzeci z papieży powiązanych z trzema bitwami w wersetach od dziesiątego do piętnastego, a także z trzema prezydentami tych bitew. Pierwszy i trzeci papież oraz pierwszy i trzeci prezydent są uważani za konserwatywnych, natomiast środkowy papież i środkowy prezydent byli globalistami. Pierwszy sojusz był tajny, ostatni jest jawny, gdyż w wersecie czternastym jest przedstawiony jako symbol, który ustanawia zewnętrzne widzenie proroctw dni ostatecznych.

On December 31, 2023 the work of the first angel, as typified by the work of the first decree began laying the foundation. The foundational test was over whether William Miller was correct or incorrect in his identification that it was Rome that establishes the vision in verse fourteen. Miller’s identification of Rome as the symbol that established the prophetic vision of the latter days is in some aspects the most significant of all of Miller’s foundational truths. How Miller arrived at certain understandings can only be derived from applying sanctified logic to his time and circumstances, but with some of his prophetic discoveries there is very specific testimony as to why he came to his understandings. The most fundamental of his understandings was his identification that it is Rome that establishes the vision.

31 grudnia 2023 r. dzieło pierwszego anioła, typologicznie przedstawione przez dzieło pierwszego dekretu, rozpoczęło kładzenie podwalin. Zasadnicza próba dotyczyła tego, czy William Miller miał rację, czy się mylił w swym rozpoznaniu, że to Rzym ustanawia widzenie w wersecie czternastym. Rozpoznanie przez Millera Rzymu jako symbolu, który ustanowił prorocze widzenie dni ostatecznych, jest pod pewnymi względami najdonioślejsze ze wszystkich podstawowych prawd Millera. To, w jaki sposób Miller doszedł do pewnych zrozumień, można jedynie wywnioskować poprzez zastosowanie uświęconej logiki do jego czasów i okoliczności, jednak w przypadku niektórych jego proroczych odkryć istnieje bardzo konkretne świadectwo co do tego, dlaczego doszedł do swoich zrozumień. Najbardziej podstawowym z jego zrozumień było rozpoznanie, że to Rzym ustanawia widzenie.

Miller directly testifies how he searched to understand what it was that was “taken away” in the book of Daniel. He not only identifies where he found his answer, but he speaks of his excitement when he discovered the jewel, he had been searching for. Apollos Hale records a commentary upon Miller’s own writings, and in the following passage Hale is identifying how Miller became a student of prophecy. Miller, as the messenger of the light which was unsealed in 1798, is a sacred example of those who Daniel called the “wise” who “understand” when the book is “unsealed.” Miller’s testimony of how he was led into studying the Bible is a purposeful example by the One who controls all things. Pay attention to Miller’s development, for he is the example of the wise who understand the increase of knowledge, even if they, as Miller, come out from the darkness of error.

Miller składa bezpośrednie świadectwo o tym, jak poszukiwał zrozumienia, czym było to, co w Księdze Daniela zostało "zabrane". Nie tylko wskazuje, gdzie znalazł odpowiedź, lecz także mówi o swoim uniesieniu, gdy odkrył klejnot, którego poszukiwał. Apollos Hale spisuje komentarz do pism samego Millera i w następującym fragmencie wskazuje, w jaki sposób Miller stał się badaczem proroctw. Miller, jako posłaniec światła, które zostało odpieczętowane w 1798 roku, jest świętym przykładem tych, których Daniel nazwał "mądrymi", którzy "rozumieją", gdy księga zostaje "odpieczętowana". Świadectwo Millera o tym, jak został doprowadzony do badania Biblii, jest zamierzonym przykładem danym przez Tego, który panuje nad wszystkim. Zwróć uwagę na rozwój Millera, gdyż jest on przykładem mądrych, którzy rozumieją wzrost poznania, nawet jeśli, jak Miller, wychodzą z ciemności błędu.

> “‘In the month of May, 1816, I was brought under conviction, and O, what horror filled my soul! I forgot to eat. The heavens appeared like brass, and the earth like iron. Thus I continued till October, when God opened my eyes; and O, my soul, what a Saviour I discovered Jesus to be! My sins fell like a burden from my soul: and then how plain the Bible seemed to me! It all spoke of Jesus; he was in every page and every line. O, that was a happy day! I wanted to go right home to heaven; Jesus was all to me, and I thought I could make everybody else see him as I saw him, but I was mistaken.

> W maju 1816 roku zostałem przekonany o swoim grzechu, i, o, jaka groza wypełniła mą duszę! Zapomniałem o jedzeniu. Niebiosa wydawały się jak miedź, a ziemia jak żelazo. Tak trwałem aż do października, kiedy Bóg otworzył mi oczy; i, o, duszo moja, jakim Zbawicielem okazał mi się Jezus! Moje grzechy spadły z mej duszy jak ciężar: a jakże potem jasna wydała mi się Biblia! Wszystko mówiło o Jezusie; On był na każdej stronie i w każdym wierszu. O, to był szczęśliwy dzień! Pragnąłem od razu pójść prosto do domu, do nieba; Jezus był dla mnie wszystkim, i myślałem, że potrafię sprawić, by wszyscy inni ujrzeli Go tak, jak ja Go ujrzałem, lecz myliłem się.

> “‘During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible. It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, “What do you think of this text, and that?” referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. “How long time do you want?” I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood. I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—“Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?”

> „W ciągu dwunastu lat, gdy byłem deistą, czytałem wszystkie dzieła historyczne, jakie mogłem znaleźć; lecz teraz umiłowałem Biblię. Ona nauczała o Jezusie! Jednak niemała część Biblii była dla mnie niejasna. W roku 1818 albo 1819, podczas rozmowy z przyjacielem, którego odwiedziłem i który znał mnie oraz słyszał moje wywody, gdy byłem deistą, zapytał, w dość wymowny sposób: »Co sądzisz o tym miejscu Pisma i o tamtym?« — nawiązując do dawnych ustępów, które kwestionowałem, będąc deistą. Zrozumiałem, do czego zmierza, i odrzekłem: »Jeżeli dasz mi czas, powiem ci, co one znaczą«. »Ile czasu potrzebujesz?« — »Nie wiem, ale ci powiem« — odparłem, gdyż nie mogłem uwierzyć, że Bóg dał objawienie, którego nie sposób zrozumieć. Wówczas postanowiłem studiować Biblię, wierząc, że zdołam dociec, jaki był zamysł Ducha Świętego. Lecz skoro tylko powziąłem to postanowienie, nasunęła mi się myśl: »A jeśli trafisz na ustęp, którego nie potrafisz zrozumieć — co uczynisz?«”

> “This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, [purchased in 1798] which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant. I began at Genesis, and read on slowly; and when I came to a text that I could not understand, I searched through the Bible to find out what it meant. After I had gone through the Bible in this way, O, how bright and glorious the truth appeared! I found what I have been preaching to you. I was satisfied that the seven times terminated in 1843. Then I came to the 2300 days; they brought me to the same conclusion; but I had no thought of finding out when the Saviour was coming, and I could not believe it; but the light struck me so forcibly I did not know what to do. Now, I thought, I must put on spurs and breeching; I will not go faster than the Bible, and I will not fall behind it. Whatever the Bible teaches, I will hold on to it. But still there were some texts that I could nor understand.”

> Wtedy przyszedł mi na myśl taki sposób studiowania Biblii: wezmę słowa takich ustępów, prześledzę je przez całą Biblię i w ten sposób poznam ich znaczenie. Miałem Konkordancję Crudena [nabytą w 1798 r.], którą uważam za najlepszą na świecie; więc wziąłem ją i moją Biblię, usiadłem przy biurku i nic innego nie czytałem, tylko czasem trochę gazet, gdyż byłem zdecydowany zrozumieć, co znaczy moja Biblia. Zacząłem od Księgi Rodzaju i czytałem powoli; a gdy natrafiałem na tekst, którego nie mogłem zrozumieć, szukałem w całej Biblii, aby dociec, co on znaczy. Gdy w ten sposób przeszedłem przez Biblię, O, jak jasna i wspaniała ukazała się prawda! Odkryłem to, co wam głosiłem. Byłem przekonany, że siedem czasów zakończyło się w roku 1843. Potem doszedłem do 2300 dni; doprowadziły mnie do tego samego wniosku; ale nie miałem zamiaru dociekać, kiedy Zbawiciel przyjdzie, i nie mogłem w to uwierzyć; lecz światło uderzyło mnie tak potężnie, że nie wiedziałem, co czynić. Pomyślałem więc: muszę założyć ostrogi i pas oporowy; nie będę wyprzedzał Biblii ani za nią pozostawał w tyle. Czegokolwiek Biblia naucza, tego będę się trzymał. Wciąż jednak były pewne teksty, których nie mogłem zrozumieć.

> “So much for his general mode of studying the Bible. On another occasion he stated his mode of settling the meaning of the text before us—the meaning of ‘the daily.’ ‘I read on,’ said he, ‘And could find no other case in which it was found, but in Daniel. I then took those words which stood in connection with it, “take away.” “He shall take away the daily,” “from the time the daily shall be taken away,” etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work, only he who now letteth, will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! that is “the daily!” Well, now, what does Paul mean by “he who now letteth,” or hindereth? By “the man of sin,” and “the wicked,” Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, “the daily” must mean Paganism.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

> Tyle o jego ogólnej metodzie studiowania Biblii. Przy innej okazji przedstawił swój sposób ustalania znaczenia rozpatrywanego przez nas tekstu — znaczenia „the daily”. „Czytałem dalej” — rzekł — „i nie mogłem znaleźć żadnego innego przypadku, w którym by ono występowało, jak tylko w Księdze Daniela. Następnie wziąłem te słowa, które były z nim powiązane: »zabrać«. »On zabierze „the daily”«, »od czasu, gdy „the daily” zostanie zabrane« itd. Czytałem dalej i sądziłem, że nie znajdę żadnego światła na ten tekst; w końcu natrafiłem na 2 Tesaloniczan 2:7, 8. »Albowiem tajemnica nieprawości już działa; tylko ten, który teraz powstrzymuje, będzie powstrzymywał, dopóki nie zostanie usunięty z drogi, a wtedy zostanie objawiony ów niegodziwy« itd. A gdy dotarłem do tego tekstu — o, jakże jasno i chwalebnie ukazała się prawda! Oto jest! to właśnie „the daily”! Cóż więc Paweł rozumie przez »ten, który teraz powstrzymuje«, albo »przeszkadza«? Przez »człowieka grzechu« i »niegodziwego« rozumiane jest papiestwo. Cóż więc przeszkadza objawieniu się papiestwa? Otóż pogaństwo; a zatem „the daily” musi oznaczać pogaństwo.” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

The Providential guidance of Miller’s study by both human and Divine is in the record. His old friend pushed him, and the thoughts which came to him were the voice of the angel Gabriel, who Sister White identifies “line upon line” as the angel who repeatedly visited Miller. He identifies the seven times as his first discovery and then identifies the 2,300 as the second witness to the seven times, for they both ended in 1843, (he initially believed). Those two prophecies are his alpha and omega discoveries, and within the prophetic relationship to Miller they identify the mistake that would be corrected by Samuel Snow with the message of the Midnight Cry that initiated the “seventh-month movement.” The movement of the Midnight Cry was the “seventh-month movement” when it left the Exeter camp meeting, for it was identifying the coming of the Lord on the tenth day of the seventh month, which in 1844 fell on October 22.

Opatrznościowe kierownictwo nad studium Millera — zarówno ludzkie, jak i Boskie — jest odnotowane w przekazach. Jego dawny przyjaciel go przynaglił, a myśli, które do niego przychodziły, były głosem anioła Gabriela, którego Siostra White „line upon line” identyfikuje jako anioła, który wielokrotnie odwiedzał Millera. On identyfikuje „siedem czasów” jako swoje pierwsze odkrycie, a następnie „2300” jako drugiego świadka „siedmiu czasów”, gdyż oba zakończyły się w 1843 roku (jak początkowo wierzył). Te dwa proroctwa są jego odkryciami alfa i omega, i w proroczym odniesieniu do Millera wskazują na błąd, który miał zostać skorygowany przez Samuela Snowa poselstwem „Wołania o północy”, które zapoczątkowało „ruch siódmego miesiąca”. Ruch „Wołania o północy” był „ruchem siódmego miesiąca”, gdy wyszedł ze zjazdu namiotowego w Exeter, gdyż wskazywał na przyjście Pana dziesiątego dnia siódmego miesiąca, który w 1844 roku przypadał na 22 października.

The mistake that produces the empowerment of the second angel is represented by Miller’s initial understanding that the seven times and the 2,300 years concluded together in 1843. In the passage the next doctrine that is discussed is how Miller came to identify Rome as the symbol that establishes the vision. The Adventist history teachers identify that all of William Miller’s prophetic understandings were based upon his identifying two desolating powers. He understood those two desolating powers to be pagan and papal Rome, and he saw those two powers in 2 Thessalonians when he came to understand that the “daily” in the book of Daniel is pagan Rome. Every prophetic model set forth by Miller, who Sister White informs us was repeatedly visited by angels, was based upon his understanding that Rome establishes the vision. Every one!

Błąd, który prowadzi do umocnienia poselstwa drugiego anioła, jest przedstawiony w pierwotnym zrozumieniu Millera, że „siedem czasów” i 2300 lat zakończyły się równocześnie w 1843 roku. W dalszej części rozważana jest następna nauka: w jaki sposób Miller doszedł do identyfikacji Rzymu jako symbolu ustanawiającego widzenie. Nauczyciele historii adwentyzmu wskazują, że wszystkie wykładnie prorocze Williama Millera opierały się na jego zidentyfikowaniu dwóch pustoszących potęg. Rozumiał on te dwie pustoszące potęgi jako Rzym pogański i Rzym papieski, i dostrzegł je w 2 Liście do Tesaloniczan, gdy zrozumiał, że „ustawiczne” w Księdze Daniela jest Rzymem pogańskim. Każdy model proroczy przedstawiony przez Millera, który — jak informuje nas siostra White — był wielokrotnie odwiedzany przez aniołów, opierał się na jego zrozumieniu, że Rzym ustanawia widzenie. Każdy z nich!

From December 31, 2023 the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the Revelation of Jesus Christ. From that point the foundational test had begun, and it reached its conclusion when the first pope from the United States began his reign on May 8, 2025. At that point, the temple test began.

Od 31 grudnia 2023 roku Lew z pokolenia Judy rozpieczętowuje Objawienie Jezusa Chrystusa. Od tego momentu rozpoczęła się próba fundamentalna, która dobiegła końca, gdy pierwszy papież ze Stanów Zjednoczonych rozpoczął swój pontyfikat 8 maja 2025 roku. Wówczas rozpoczęła się próba świątyni.

We will continue these things in the next article and employ the “250” years as a witness to uphold our identification that the foundational test ended with the current pope.

Do tych zagadnień powrócimy w następnym artykule i posłużymy się okresem „250 lat” jako świadectwem na potwierdzenie naszego rozpoznania, że fundamentalna próba dobiegła końca wraz z obecnym papieżem.

Back to Articles