Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Five

Księga Daniela - numer trzydzieści pięć

Unveiling the Prophetic Framework: William Miller’s Insight and the Three Desolating Powers Leading to Armageddon

Odsłonięcie proroczych ram: wgląd Williama Millera i trzy pustoszące moce prowadzące do Armagedonu

Author

Jeff Pippenger

Published

December 30, 2023

Formats

PDF
Word

At the “time of the end,” in 1798, the book of Daniel, and more specifically the vision represented by the Ulai River was unsealed. The vision announced the starting of the investigative judgment on October 22, 1844. The verse that became the foundation for that truth is Daniel chapter eight, and verse fourteen. William Miller, the messenger chosen to recognize the unsealing of the message, never fully understood all the truths associated with the vision, but he did fulfill the work which was given to him.

W „czasie końca”, w 1798 roku, Księga Daniela, a w szczególności wizja ukazana nad rzeką Ulai, została odpieczętowana. Wizja zapowiedziała rozpoczęcie sądu śledczego 22 października 1844 roku. Werset, który stał się podstawą tej prawdy, to Księga Daniela, rozdział ósmy, werset czternasty. William Miller, posłaniec wybrany, by rozpoznać odpieczętowanie przesłania, nigdy w pełni nie zrozumiał wszystkich prawd związanych z tą wizją, ale wypełnił dzieło, które mu powierzono.

As Miller began his study of the prophetic word, he came to understand certain rules of prophetic interpretation that were identified and established within the Bible. Those rules became encoded and identified as William Miller’s Rules of Interpretation. Those rules are endorsed by inspiration and identified as the rules that will be used by those who announce the starting of the executive judgment at the Sunday law. Miller testified that he began his study of the Bible at the beginning of the Bible and only proceeded onward as he understood what he was then considering. From this approach it is easy to see why the first time-prophecy Miller recognized, that had bearing upon the message he was to identify as being fulfilled in 1844, was the “seven times” of Leviticus twenty-six.

Gdy Miller rozpoczął studium słowa prorockiego, doszedł do zrozumienia pewnych zasad interpretacji proroctw, które zostały wskazane i ustanowione w samej Biblii. Zasady te zostały sformułowane i nazwane Zasadami interpretacji Williama Millera. Zasady te są potwierdzone przez natchnienie i wskazane jako zasady, których użyją ci, którzy ogłoszą rozpoczęcie sądu wykonawczego przy ustanowieniu prawa niedzielnego. Miller oświadczył, że rozpoczął swoje studium Biblii od początku Biblii i posuwał się dalej dopiero wtedy, gdy rozumiał to, co w danym momencie rozważał. Z takiego podejścia łatwo zrozumieć, dlaczego pierwszym proroctwem czasowym, które Miller rozpoznał i które miało związek z poselstwem, jakie miał zidentyfikować jako spełnione w 1844 roku, było „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej, rozdział dwudziesty szósty.

Inspiration informs us that the angel Gabriel, along with other holy angels, directed the mind of Miller, just as Gabriel had directed the minds of Daniel, John the revelator and all the prophets of the Bible, for Gabriel had been given the job that Satan forfeited. Gabriel’s job was represented in Satan’s first name, Lucifer, which means light bearer. Gabriel brought the prophetic light to Miller, and in obedience to the light he presented the message that announced the opening of the investigative judgment on October 22, 1844.

Natchnienie uczy nas, że anioł Gabriel, wraz z innymi świętymi aniołami, kierował umysłem Millera, tak jak Gabriel kierował umysłami Daniela, Jana, autora Apokalipsy, i wszystkich proroków Biblii, gdyż Gabrielowi powierzono zadanie, które utracił Szatan. Na to zadanie wskazuje pierwotne imię Szatana, Lucyfer, które znaczy niosący światło. Gabriel przyniósł Millerowi prorocze światło i w posłuszeństwie temu światłu przedstawił poselstwo, które ogłaszało otwarcie sądu śledczego 22 października 1844 roku.

Hindsight allows those who wish to understand the work of William Miller, to recognize that he was given certain insights to the prophetic word that became keys for his work of assembling the message of the approaching judgment. One of those keys was his recognition that a day represented a year in prophetic application. Another was a prophetic structure which he employed to place and align the lines of prophecy he discovered. That structure was based upon the two satanic powers that brought desolation to God’s people and God’s sanctuary. All of Miller’s discoveries were placed upon the prophetic structure that represented the history of paganism followed by papalism that consecutively trampled down both God’s sanctuary and God’s people from the time of ancient Israel, until the Second coming of Christ.

Z perspektywy czasu ci, którzy pragną zrozumieć dzieło Williama Millera, mogą rozpoznać, że otrzymał on pewne wglądy w słowo prorockie, które stały się kluczami do jego pracy nad opracowaniem poselstwa o zbliżającym się sądzie. Jednym z tych kluczy było jego rozpoznanie, że w zastosowaniu prorockim dzień oznacza rok. Innym była struktura prorocza, którą się posługiwał, aby umieszczać i porządkować linie proroctw, które odkrywał. Struktura ta opierała się na dwóch szatańskich mocach, które sprowadziły spustoszenie na lud Boży i świątynię Bożą. Wszystkie odkrycia Millera zostały osadzone na tej strukturze proroczej, która przedstawiała dzieje pogaństwa, a następnie papizmu, które kolejno deptały zarówno świątynię Bożą, jak i lud Boży od czasów starożytnego Izraela aż do Drugiego Przyjścia Chrystusa.

That prophetic structure allowed him to accurately identify every truth needed to establish October 22, 1844, as the opening of the judgment. But that truth was limited, for he could not see the third persecuting power that followed paganism and papalism in prophetic history. It was not necessary for him to see that truth, for his work was to announce October 22, 1844, and the light of the third persecuting power would be unsealed after that date.

Ta prorocza struktura pozwoliła mu dokładnie rozpoznać wszystkie prawdy potrzebne do ustalenia 22 października 1844 roku jako rozpoczęcia sądu. Ale ta prawda była ograniczona, gdyż nie dostrzegał trzeciej prześladowczej potęgi, która w historii proroczej nastąpiła po pogaństwie i papizmie. Nie było konieczne, aby ujrzał tę prawdę, ponieważ jego zadaniem było ogłosić datę 22 października 1844 roku, a światło dotyczące trzeciej prześladowczej potęgi miało zostać odpieczętowane po tej dacie.

In connection with aligning his prophetic understandings upon a structure of the two desolating powers of pagan Rome, followed by papal Rome, was his understanding that the word translated as “the daily,” in the book of Daniel, was a symbol of paganism, and or, pagan Rome. The word “tamid” translated as “the daily” is employed by Daniel five times. It is always used in conjunction with a symbol that Miller correctly understood to represent the papacy. The symbol of the papacy that always occurs in connection with “the daily,” is represented with two symbols. Either way, the two symbols of the papal power, both identify the papacy, yet none-the-less, when Daniel employed the word “tamid” that is translated as “the daily,” it was always used with and before the symbol of the papacy. Miller’s understanding that “the daily,” in the book of Daniel, became the foundation of the structure he saw that was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. Miller’s identification of “the daily,” as paganism in the book of Daniel was destined to become a giant controversy within Adventism, beginning in Adventism’s second generation, which began in 1888.

W związku z osadzeniem jego rozumienia proroctw na strukturze dwóch spustoszających mocy — pogańskiego Rzymu, po którym następował papieski Rzym — wiązało się jego przekonanie, że słowo tłumaczone w Księdze Daniela jako „the daily” jest symbolem pogaństwa i/lub pogańskiego Rzymu. Słowo „tamid”, tłumaczone jako „the daily”, Daniel stosuje pięć razy. Zawsze występuje w połączeniu z symbolem, który Miller trafnie rozumiał jako przedstawiający papiestwo. Symbol papiestwa, który zawsze pojawia się w związku z „the daily”, jest przedstawiany za pomocą dwóch symboli. Tak czy inaczej, oba symbole władzy papieskiej identyfikują papiestwo; niemniej jednak, gdy Daniel używał słowa „tamid”, tłumaczonego jako „the daily”, zawsze występowało ono w połączeniu z symbolem papiestwa i przed nim. Zrozumienie Millera dotyczące „the daily” w Księdze Daniela stało się fundamentem struktury, którą dostrzegał, opartej na dwóch spustoszających mocach: najpierw pogaństwa, a następnie papizmu. Identyfikacja przez Millera „the daily” jako pogaństwa w Księdze Daniela miała stać się wielką kontrowersją w obrębie adwentyzmu, począwszy od drugiego pokolenia adwentyzmu, które rozpoczęło się w 1888 roku.

The first prophetic truth Miller discovered that was a component of the understanding of October 22, 1844, was the “seven times,” of Leviticus twenty-six, and it was the first of Miller’s established truths that was rejected in 1863. That rejection began the first generation of Adventism, when they began wandering through the wilderness of Laodicea. The second generation began at the Minneapolis General Conference in 1888, and in the aftermath of the rebellion that occurred there, the satanic work of rejecting Miller’s identification of “the daily” as paganism began in 1901. The correct understanding of “the daily,” was not fully set aside until after the death of the prophetess, who had identified that the view being promoted in opposition to Miller’s correct view of “the daily,” had been delivered by “angels that were expelled from heaven.” The full rejection took place in the third generation around 1931. The third generation had begun with the publication of the book by W. W. Prescott, titled, The Doctrine of Christ, just after the 1919 Bible Conference. In 1919, the third generation began and continued until the publication of the book, Questions on Doctrine in 1957.

Pierwszą proroczą prawdą, którą Miller odkrył i która była elementem zrozumienia 22 października 1844 roku, było „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej 26; była to pierwsza z ugruntowanych prawd Millera, którą odrzucono w 1863 roku. To odrzucenie zapoczątkowało pierwsze pokolenie adwentyzmu, kiedy zaczęli błąkać się po pustyni Laodycei. Drugie pokolenie rozpoczęło się na Konferencji Generalnej w Minneapolis w 1888 roku, a w następstwie buntu, który tam miał miejsce, w 1901 roku rozpoczęła się szatańska praca polegająca na odrzuceniu millerowskiej identyfikacji „ustawicznego” jako pogaństwa. Właściwe zrozumienie „ustawicznego” nie zostało całkowicie odłożone na bok aż do czasu po śmierci prorokini, która wskazała, że pogląd promowany w opozycji do właściwego poglądu Millera na temat „ustawicznego” został przekazany przez „aniołów, którzy zostali wypędzeni z nieba”. Pełne odrzucenie nastąpiło w trzecim pokoleniu około 1931 roku. Trzecie pokolenie rozpoczęło się wraz z publikacją książki W. W. Prescotta pt. „The Doctrine of Christ”, tuż po Konferencji Biblijnej z 1919 roku. W 1919 roku trzecie pokolenie się rozpoczęło i trwało aż do publikacji książki Questions on Doctrine w 1957 roku.

After Miller’s work was established and made plain upon Habakkuk’s two tables (the 1843 and 1850 pioneer charts), the Lord then began to open up the truth that there was another, a third, desolating power that would follow paganism and papalism that would also persecute God’s people.

Gdy dzieło Millera zostało ugruntowane i jasno przedstawione na dwóch tablicach Habakuka (pionierskich tablicach z 1843 i 1850 roku), Pan zaczął następnie odsłaniać prawdę, że istnieje jeszcze inna, trzecia, spustoszająca potęga, która miała nastąpić po pogaństwie i papiestwie i która również będzie prześladować lud Boży.

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> Przez pogaństwo, a następnie przez papiestwo, szatan przez wiele stuleci używał swej mocy, usiłując wymazać z ziemi wiernych świadków Boga. Poganie i papiści byli pobudzani tym samym smoczym duchem. Różnili się tylko tym, że papiestwo, udając służbę Bogu, było wrogiem bardziej niebezpiecznym i okrutnym. Za pośrednictwem romanizmu szatan wziął świat w niewolę. Kościół, który podawał się za Boży, został wciągnięty w szeregi tego zwiedzenia, a przez ponad tysiąc lat lud Boży cierpiał pod gniewem smoka. A gdy papiestwo, pozbawione swej siły, zostało zmuszone zaprzestać prześladowań, Jan ujrzał, jak wyłania się nowa moc, aby wtórować głosowi smoka i kontynuować to samo okrutne i bluźniercze dzieło. Ta moc, ostatnia, która ma prowadzić wojnę przeciwko kościołowi i prawu Bożemu, została symbolicznie przedstawiona jako bestia o barankowych rogach. Bestie ją poprzedzające wynurzyły się z morza, lecz ta wyszła z ziemi, co przedstawia pokojowe wyłonienie się symbolizowanego narodu. "Dwa rogi podobne do baranka" dobrze oddają charakter rządu Stanów Zjednoczonych, wyrażony w jego dwóch fundamentalnych zasadach: republikanizmie i protestantyzmie. Te zasady stanowią tajemnicę naszej potęgi i dobrobytu jako narodu. Ci, którzy pierwsi znaleźli azyl na wybrzeżach Ameryki, radowali się, że dotarli do kraju wolnego od aroganckich roszczeń papizmu i tyranii królewskich rządów. Postanowili ustanowić rząd na szerokich podstawach wolności obywatelskiej i religijnej. Signs of the Times, 1 listopada 1899.

Miller could not see the third persecuting power, and for this reason his structure was incomplete, though perfectly suited to fulfill his work. Sister White identifies that Miller was God’s chosen messenger, that he had been typified by Elijah and John the Baptist in his work, and by Elisha in his calling to his work, and by Moses in his death. Few in sacred history have inspired commentary that identifies that the angels are waiting by the grave to resurrect them, but this is the commentary of Miller. The fact that his work was limited by the history in which he was raised up is not a derogatory statement of Miller, simply a necessity to recognize, if his work is going to be considered in the true light of God’s prophetic Word.

Miller nie dostrzegał trzeciej prześladowczej władzy i dlatego jego konstrukcja była niekompletna, choć doskonale nadawała się do wypełnienia jego zadania. Siostra White stwierdza, że Miller był wybranym przez Boga posłańcem; że w swej pracy został zapowiedziany typologicznie przez Eliasza i Jana Chrzciciela, w powołaniu do niej przez Elizeusza, a w swej śmierci przez Mojżesza. Niewielu w historii świętej doczekało się natchnionego komentarza stwierdzającego, że aniołowie czekają przy ich grobie, by ich wskrzesić, ale taki jest komentarz dotyczący Millera. Fakt, że jego dzieło było ograniczone przez historię, w której został wzbudzony, nie jest ujmą dla Millera, lecz po prostu koniecznością, którą należy uznać, jeśli jego pracę mamy rozumieć w prawdziwym świetle proroczego Słowa Bożego.

Miller was given specific, angelic, direction that allowed him to construct a prophetic framework that was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. For this reason, prophecies that identified history beyond the desolation accomplished by those two powers were misunderstood by Miller. Yet none of those misunderstandings made their way onto the two sacred tables of Habakkuk, where the foundations that were erected through the work of Miller were graphically represented. This is why inspiration could record of the 1843 chart that it was directed by the hand of the Lord.

Miller otrzymał konkretne, anielskie prowadzenie, które pozwoliło mu zbudować ramy prorocze oparte na dwóch mocach pustoszących: pogaństwie, a następnie papiestwie. Z tego powodu proroctwa, które opisywały historię wykraczającą poza spustoszenie dokonane przez te dwie moce, zostały przez Millera źle zrozumiane. Jednak żaden z tych błędów nie trafił na dwie święte tablice Habakuka, na których graficznie przedstawiono fundamenty wzniesione dzięki pracy Millera. Dlatego natchnienie mogło zanotować o tablicy z 1843 roku, że była kierowana ręką Pana.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> Pan ukazał mi, że tablica z 1843 roku została sporządzona pod Jego kierownictwem i że nie należy zmieniać żadnej jej części; że liczby były takie, jak On chciał. Że Jego ręka była nad nią i ukryła błąd w niektórych liczbach, tak że nikt nie mógł go dostrzec, dopóki Jego ręka nie została zdjęta.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> Wtedy zobaczyłem w odniesieniu do „Daily”, że słowo „sacrifice” zostało dodane przez ludzką mądrość i nie należy do tekstu; i że Pan dał właściwe zrozumienie tego tym, którzy głosili okrzyk o godzinie sądu. Gdy panowała jedność, przed rokiem 1844, niemal wszyscy byli zgodni co do właściwego poglądu na temat „Daily”; lecz od 1844 roku, wśród zamętu, przyjęto inne poglądy i nastały ciemność oraz zamieszanie. Review and Herald, 1 listopada 1850 r.

The truths assembled by Miller at the direction of angels was directed by the Lord, and within the endorsement of the 1843 chart, inspiration included that Miller’s understanding that “the daily” represented paganism was correct. Five times the Hebrew word “tamid” translated as “the daily,” occurs in the book of Daniel, and it always represents the relationship between the two desolating powers of paganism followed by papalism.

Prawdy zebrane przez Millera na polecenie aniołów były kierowane przez Pana, a wraz z aprobatą wykresu z 1843 roku natchnienie obejmowało potwierdzenie, że rozumienie Millera, iż „the daily” oznaczało pogaństwo, było słuszne. Pięciokrotnie hebrajskie słowo „tamid”, tłumaczone jako „the daily”, występuje w Księdze Daniela i zawsze przedstawia relację między dwiema mocami spustoszenia: najpierw pogaństwem, a następnie papiestwem.

Miller’s understanding of “the daily,” as a symbol of paganism, was absolutely essential in the prophetic framework he employed, for the sequential relationship of paganism followed by papalism became his point of reference in aligning all the prophecies he was led to understand.

Rozumienie przez Millera „the daily” jako symbolu pogaństwa było absolutnie kluczowe w proroczym schemacie, którym się posługiwał, ponieważ sekwencyjny związek, w którym po pogaństwie następował papizm, stał się dla niego punktem odniesienia przy porządkowaniu wszystkich proroctw, które dane mu było zrozumieć.

At “the time of the end,” in 1798, the book of Daniel was unsealed, and the primary passage that was what Sister White identified as the “central pillar” and “foundation” of the advent movement, was Daniel chapter eight, and verse fourteen.

W „czasie końca”, w 1798 roku, Księga Daniela została odpieczętowana, a głównym fragmentem, który Siostra White określiła jako „centralny filar” i „fundament” ruchu adwentowego, był rozdział ósmy, werset czternasty Księgi Daniela.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> Fragment Pisma, który ponad wszystkie inne był zarówno fundamentem, jak i centralnym filarem wiary adwentowej, brzmiał: „Aż do dwóch tysięcy i trzystu dni; wtedy świątynia będzie oczyszczona.” [Daniel 8:14.] Wielki bój, 409.

Verse fourteen is the answer to verse thirteen, and the answer is meaningless without the context of the question.

Werset czternasty stanowi odpowiedź na werset trzynasty, a odpowiedź jest pozbawiona sensu bez kontekstu pytania.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Wtedy usłyszałem, jak jeden ze świętych mówił, a inny święty rzekł do owego świętego, który mówił: Jak długo potrwa widzenie dotyczące ofiary codziennej i przestępstwa spustoszenia, aby zarówno świątynia, jak i zastęp były deptane? I rzekł do mnie: Do dwóch tysięcy trzystu dni; wtedy świątynia zostanie oczyszczona. Daniela 8:13–14.

These two verses are the symbol of the increase of knowledge that was produced when the book of Daniel was unsealed at “the time of the end,” in 1798. Verse thirteen, identifies the two desolating powers that Miller formed his prophetic model upon. Miller identified “the daily,” in verse thirteen as paganism, and the “transgression of desolation” as papalism. It is important to recognize that the prophetic model the angels led Miller to recognize, is identified in the two verses that represent the increase of knowledge that arrived in history in 1798. Yet Miller was not given to see the next power to come upon the prophetic stage and persecute God’s people.

Te dwa wersety są symbolem wzrostu poznania, który nastąpił, gdy księga Daniela została odpieczętowana w „czasie końca”, w 1798 roku. Werset trzynasty wskazuje dwie moce spustoszenia, na których Miller oparł swój model proroczy. Miller zidentyfikował „codzienne” w wersecie trzynastym jako pogaństwo, a „przestępstwo spustoszenia” jako papizm. Ważne jest zauważyć, że model proroczy, do którego rozpoznania aniołowie doprowadzili Millera, jest wskazany w dwóch wersetach, które przedstawiają wzrost poznania, jaki pojawił się w historii w 1798 roku. Jednak Millerowi nie było dane zobaczyć następnej mocy, która miała wejść na proroczą scenę i prześladować lud Boży.

> “I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth. Then I saw the Mother of Harlots; that the mother was not the daughters, but separate and distinct from them. She has had her day, and it is past, and her daughters, the Protestant sects, were the next to come on the stage and act out the same mind that the mother had when she persecuted the saints. I saw that as the mother has been declining in power, the daughters had been growing, and soon they will exercise the power once exercised by the mother.” Spalding and Magan, 1.

> Widziałem, że dwurożny zwierz miał smoczą paszczę, i że jego moc była w jego głowie, i że dekret miał wyjść z jego ust. Potem ujrzałem Matkę Nierządnic; że matka to nie córki, lecz że jest od nich oddzielona i odrębna. Miała swój czas i już minął, a jej córki, sekty protestanckie, były następnymi, które pojawiły się na scenie i postąpiły w tym samym duchu, jaki miała matka, gdy prześladowała świętych. Widziałem, że w miarę jak matka słabła w mocy, córki rosły w siłę i wkrótce będą sprawować władzę, którą niegdyś sprawowała matka. Spalding i Magan, 1.

Miller’s inability to see the third power forced him to make conclusions that were simply wrong. Miller identified the sea beast of Revelation thirteen as pagan Rome and the earth beast as papal Rome. His application of Revelation chapter seventeen, was also flawed by his inability to see prophetic history that extended beyond the second desolating power of papalism. For this reason, when Miller identified the Roman power in Daniel’s prophecy, he treated them as one power that came in two phases. That was and is an accurate application, but it prevented him from understanding the kingdoms of Bible prophecy as anything that reached beyond a fourth kingdom represented by Rome. He saw and identified that the fourth kingdom of Rome had two phases, represented as pagan Rome and papal Rome, but could not see that papal Rome was also the fifth kingdom which was to be followed by a sixth kingdom.

Niezdolność Millera do dostrzeżenia trzeciej potęgi zmusiła go do wyciągnięcia wniosków, które były po prostu błędne. Miller zidentyfikował bestię z morza z trzynastego rozdziału Apokalipsy jako pogański Rzym, a bestię z ziemi jako papieski Rzym. Jego zastosowanie siedemnastego rozdziału Apokalipsy również było wadliwe z powodu niezdolności do dostrzeżenia historii proroczej sięgającej poza drugą pustoszącą potęgę papiestwa. Z tego powodu, gdy Miller identyfikował potęgę rzymską w proroctwie Daniela, traktował ją jako jedną potęgę, która wystąpiła w dwóch fazach. Było to i jest trafne zastosowanie, ale uniemożliwiło mu postrzeganie królestw w proroctwach biblijnych jako czegokolwiek wykraczającego poza czwarte królestwo reprezentowane przez Rzym. Dostrzegł i rozpoznał, że czwarte królestwo Rzymu miało dwie fazy, przedstawione jako pogański Rzym i papieski Rzym, lecz nie widział, że papieski Rzym był także piątym królestwem, po którym miało nastąpić szóste.

In Daniel chapter two, the Millerites brought the elements of the fifth kingdom of Bible prophecy together with the fourth kingdom. At the basic level their application was correct, but incomplete, for the first reference of the kingdoms of Bible prophecy must agree with the last reference of the kingdoms of Bible prophecy, because Jesus, as the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning. Unable to see a distinction of two sequential kingdoms made it impossible for Miller to recognize that Revelation chapter twelve, is identifying paganism (the dragon), and the sea beast of Revelation chapter thirteen, as papalism (the beast) and the earth beast of Revelation chapter thirteen as apostate Protestantism (the false prophet).

W drugim rozdziale Księgi Daniela milleriści połączyli elementy piątego królestwa proroctw biblijnych z czwartym królestwem. Na podstawowym poziomie ich zastosowanie było poprawne, lecz niepełne, gdyż pierwsza wzmianka o królestwach w proroctwach biblijnych musi być zgodna z ostatnią wzmianką o tych królestwach, ponieważ Jezus, jako Alfa i Omega, zawsze ilustruje koniec początkiem. Nie dostrzegając rozróżnienia między dwoma następującymi po sobie królestwami, Miller nie był w stanie rozpoznać, że rozdział dwunasty Księgi Objawienia wskazuje na pogaństwo (smok), a rozdział trzynasty — na bestię z morza jako papizm (bestia) oraz na bestię z ziemi jako odstępczy protestantyzm (fałszywy prorok).

Miller was unable to see the dragon, the beast and the false prophet as three consecutive kingdoms in chapters twelve and thirteen of Revelation, and was thus forced by his prophetic logic to assume the two chapters were not a consecutive illustration of the three powers that lead the world to Armageddon. The light Miller was given was the perfect light for his generation, and his generation was tested by that light.

Miller nie potrafił dostrzec w smoku, bestii i fałszywym proroku trzech następujących po sobie królestw w rozdziałach dwunastym i trzynastym Apokalipsy i dlatego, kierując się swoją prorocką logiką, był zmuszony przyjąć, że te dwa rozdziały nie stanowią sekwencyjnej ilustracji trzech potęg, które prowadzą świat ku Armagedonowi. Światło, jakie otrzymał Miller, było doskonałym światłem dla jego pokolenia, a jego pokolenie zostało przez to światło poddane próbie.

The light of the three desolating powers (the dragon, the beast and the false prophet), was given to Future for America at the “time of the end,” in 1989. The passage of Daniel which was unsealed with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of Daniel chapter eleven, and verse forty was the light of the third angel, whereas Miller had been given the light of the first angel. The last six verses of Daniel eleven, were seen to be the foundation and central pillar of the movement of Future for America, and verse forty, of Daniel chapter eleven summarizes that light, just as verses thirteen and fourteen, of Daniel chapter eight summarized the light that was unsealed in the Millerite movement.

Światło dotyczące trzech spustoszających mocy (smoka, bestii i fałszywego proroka) zostało dane ruchowi Future for America w „czasie końca”, w 1989 roku. Fragment Księgi Daniela, który został odpieczętowany wraz z upadkiem Związku Radzieckiego, w wypełnieniu rozdziału 11, wersetu 40, był światłem trzeciego anioła, podczas gdy Miller otrzymał światło pierwszego anioła. Ostatnie sześć wersetów rozdziału 11 Księgi Daniela uznano za fundament i centralny filar ruchu Future for America, a werset 40 rozdziału 11 Daniela streszcza to światło, podobnie jak wersety 13 i 14 rozdziału 8 Daniela streszczały światło, które zostało odpieczętowane w ruchu millerowskim.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> A w czasie końca król południa uderzy na niego, a król północy nadciągnie przeciw niemu jak wicher, z rydwanami, z jeźdźcami i z licznymi okrętami; wtargnie do krajów, zaleje je i przejdzie. Daniela 11:40.

The verse identifies a war that began at the “time of the end” in 1798, between the king of the south and the king of the north. The king of the south represented atheistic France, that delivered the deadly wound to the papacy in that very year. The papacy is there represented as the king of the north. France, prophetically in 1798, was one tenth of the ten kingdoms of Daniel chapter seven. Those ten kingdoms represent pagan Rome, and pagan Rome represents the dragon. The papacy (the king of the north) represents the beast. The verse identifies the king of the north (the papacy), who had been given its deadly wound at the opening of the verse, would ultimately retaliate against the king of the south (the king of atheism). When the papacy did retaliate, the king of atheism had moved from the nation of France, to the confederacy of the Soviet Union. France was one nation, yet when the papacy retaliated against the king of the south in the verse, the king of the south was identified as “countries,” as was the former Soviet Union.

Werset wskazuje na wojnę, która rozpoczęła się w „czasie końca” w 1798 roku, między królem południa a królem północy. Król południa reprezentował ateistyczną Francję, która właśnie w tym roku zadała papiestwu śmiertelną ranę. Papiestwo jest tam reprezentowane jako król północy. Francja, proroczo w 1798 roku, była jedną dziesiątą z dziesięciu królestw z siódmego rozdziału Księgi Daniela. Te dziesięć królestw reprezentuje pogański Rzym, a pogański Rzym reprezentuje smoka. Papiestwo (król północy) reprezentuje bestię. Werset wskazuje, że król północy (papiestwo), który na początku wersetu otrzymał swoją śmiertelną ranę, ostatecznie dokona odwetu na królu południa (królu ateizmu). Gdy papiestwo rzeczywiście dokonało tego odwetu, król ateizmu przeniósł się z państwa Francji do konfederacji Związku Radzieckiego. Francja była jednym narodem, jednak gdy papiestwo dokonało odwetu na królu południa w tym wersecie, król południa został określony jako „kraje”, tak jak to było w przypadku dawnego Związku Radzieckiego.

When the king of the north (the papacy) did retaliate it brought with it “chariots,” “horsemen” and “many ships.” Chariots and horsemen are symbols of military strength, and ships are symbols of economic strength. The power that formed an unholy alliance with the papacy for the purpose of bringing down the Soviet Union was the United States, and the two strengths of the United States in Revelation chapter thirteen, is identified as its ability to force the world to receive the mark of papal authority by the force of arms and economics. Men will be forbidden to buy or sell without the mark, and then further, without the mark, men will be put to death.

Kiedy król północy (papiestwo) dokonał odwetu, sprowadził ze sobą "wozy", "jeźdźców" i "wiele okrętów". Wozy i jeźdźcy są symbolami siły militarnej, a okręty symbolami siły ekonomicznej. Potęgą, która zawarła nieświęty sojusz z papiestwem w celu obalenia Związku Radzieckiego, były Stany Zjednoczone, a dwie siły Stanów Zjednoczonych, wskazane w trzynastym rozdziale Apokalipsy, to ich zdolność zmuszania świata do przyjęcia znamienia papieskiej władzy siłą zbrojną i gospodarczą. Ludziom będzie zakazane kupować lub sprzedawać bez tego znamienia, a ponadto, bez tego znamienia, będą karani śmiercią.

Verse forty directly identifies the dragon (the king of the south), the beast (the papacy) and the false prophet (the United States). The foundational verse for “the time of the end” in 1989, identifies the three desolating powers that lead the world to Armageddon, just as the foundational verses of the Millerite movement identified the two desolating powers of paganism followed by papalism.

Werset czterdziesty bezpośrednio wskazuje smoka (króla Południa), bestię (papieżstwo) i fałszywego proroka (Stany Zjednoczone). Werset będący podstawą ustalenia „czasu końca” w roku 1989 wskazuje trzy moce spustoszenia, które prowadzą świat do Armagedonu, tak jak podstawowe wersety ruchu millerowskiego wskazywały dwie moce spustoszenia: pogaństwa, a następnie papizmu.

The verse begins with a battle between the king of the south and the king of the north. In the beginning of the verse (1798), the king of the south prevails, but in the verse, the king of the north retaliates and prevails over the king of the south. The beginning of the verse marks the battle between the king of the north and the king of the south, and in the ending of the message contained in the verse the same battle between the northern and southern kings is illustrated, but with the opposite results. The beginning marked the “time of the end” in 1798, and the ending battle marks the “time of the end” in 1989. The verse contains within its written testimony the signature Alpha and Omega, the beginning and the ending.

Werset rozpoczyna się bitwą między królem południa a królem północy. Na początku wersetu (1798) zwycięża król południa, lecz w dalszej części wersetu król północy kontratakuje i pokonuje króla południa. Początek wersetu wyznacza bitwę między królem północy a królem południa, a w zakończeniu przesłania zawartego w wersecie ukazana jest ta sama bitwa między królami północy i południa, lecz z odwrotnym wynikiem. Początek wyznaczył „czas końca” w 1798 roku, a końcowa bitwa wyznacza „czas końca” w 1989 roku. Werset zawiera w swoim pisemnym świadectwie podpis Alfa i Omega, początek i koniec.

The actual history of the verse continues on past the collapse of the Soviet Union in 1989, through to the Sunday law of verse forty-one. At the Sunday law the three-fold union of modern Babylon is brought about by a series of rapid events. Verse forty therefore begins when the deadly wound is delivered in 1798, and the whore of Tyre is forgotten. The history represented by the verse completely ends at the Sunday law of verse forty-one, where the deadly wound is healed and the whore of Tyre is remembered. The signature of the beginning and ending is written not only upon the text found in the verse, but also the complete history represented by the verse. The verse identifies the prophetic framework that is based not upon simply paganism (the dragon) and papalism (the beast), but it identifies the structure of the three desolating powers that lead the world to Armageddon.

Rzeczywista historia przedstawiona w wersecie ciągnie się dalej, poza upadek Związku Radzieckiego w 1989 roku, aż do prawa niedzielnego z wersetu czterdziestego pierwszego. Przy prawie niedzielnym trójstronny sojusz nowożytnego Babilonu zostaje zawiązany wskutek serii szybkich wydarzeń. Werset czterdziesty zatem rozpoczyna się, gdy w 1798 roku zadana zostaje śmiertelna rana, a wszetecznica z Tyru zostaje zapomniana. Historia przedstawiona przez ten werset całkowicie kończy się przy prawie niedzielnym z wersetu czterdziestego pierwszego, gdy śmiertelna rana zostaje uleczona, a o wszetecznicy z Tyru znów się pamięta. Znak początku i końca jest zapisany nie tylko w tekście zawartym w wersecie, lecz także na całej historii, którą werset przedstawia. Werset identyfikuje prorocze ramy, oparte nie po prostu na pogaństwie (smok) i papiestwie (bestia), lecz na strukturze trzech mocy spustoszenia, które prowadzą świat do Armagedonu.

Miller’s prophetic framework announced the arrival of God’s investigative judgment, and the prophetic framework of Future for America announces the arrival of God’s executive judgment. At the “time of the end” in 1989, a three-step testing and purification process began when the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the collapse of the Soviet Union. The distinction of Miller only seeing paganism and papalism, and not seeing apostate Protestantism, must be understood to rightly understand the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798.

Prorocze ramy Millera zapowiadały nadejście Bożego sądu śledczego, a prorocze ramy Future for America zapowiadają nadejście Bożego sądu wykonawczego. W „czasie końca” w 1989 roku rozpoczął się trzyetapowy proces próby i oczyszczenia, kiedy wraz z rozpadem Związku Radzieckiego odpieczętowano ostatnich sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela. To, że Miller widział jedynie pogaństwo i papiestwo, a nie widział odstępczego protestantyzmu, trzeba mieć na uwadze, aby właściwie zrozumieć wizję rzeki Ulai, która została odpieczętowana w 1798 roku.

We will continue that consideration in the next article.

Będziemy kontynuować te rozważania w następnym artykule.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.

> Nie mamy czasu do stracenia. Przed nami burzliwe czasy. Świat owładnięty jest duchem wojny. Wkrótce rozegrają się sceny ucisku, o których mówią proroctwa. Proroctwo z jedenastego rozdziału Księgi Daniela niemal osiągnęło swoje pełne wypełnienie. Wiele z wydarzeń, które miały miejsce w związku z wypełnieniem tego proroctwa, powtórzy się.

> “In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘verses 30 through thirty-six quoted.’

> W trzydziestym wersecie mowa jest o mocy: 'zacytowano wersety 30–36'.

> “Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> "Sceny podobne do tych opisanych tymi słowami rozegrają się." Wydania rękopisów, numer 13, 394.

Back to Articles