Article

# Elijah - Number Three

Elijah - numer trzy

Let it be Known

Niech będzie wiadomo

Author

Jeff Pippenger

Published

September 29, 2023

Formats

PDF
Word

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> I stało się o czasie składania ofiary wieczornej, że prorok Eliasz przystąpił i rzekł: Panie, Boże Abrahama, Izaaka i Izraela, niech dziś będzie wiadomo, że Ty jesteś Bogiem w Izraelu, że ja jestem Twoim sługą i że na Twoje słowo uczyniłem to wszystko. 1 Księga Królewska 18:36.

We have been identifying the characteristics of Elijah as a symbol. One of those characteristics is that the ministry and message of Elijah, John the Baptist and William Miller were instruments of judgment. Their message was used by the Lord to test their respective histories. Jesus said that if He had not come, then the quibbling Jews would have had no sin.

Identyfikujemy cechy Eliasza jako symbolu. Jedną z tych cech jest to, że posługa i przesłanie Eliasza, Jana Chrzciciela i Williama Millera były narzędziami sądu. Ich przesłanie zostało użyte przez Pana, aby poddać próbie ich poszczególne historie. Jezus powiedział, że gdyby nie przyszedł, to ci czepiający się Żydzi nie mieliby grzechu.

> If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. John 15:22.

> Gdybym nie przyszedł i nie przemówił do nich, nie mieliby grzechu; lecz teraz nie mają usprawiedliwienia dla swego grzechu. Jan 15:22.

Ezekiel identifies the same principle for the quibbling Jews of his history.

Ezechiel wskazuje na tę samą zasadę w odniesieniu do Żydów spierających się o drobiazgi w swojej historii.

> For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. Ezekiel 2:4, 5.

> Bo są to dzieci zuchwałe i o zatwardziałym sercu. Posyłam cię do nich; a ty powiesz im: Tak mówi Pan Bóg. A oni, czy będą słuchać, czy też odmówią słuchania (bo są domem buntowniczym), jednak poznają, że prorok był pośród nich. Ezechiel 2:4–5.

The symbolism of Elijah includes his role as an instrument of judgment.

Symbolika Eliasza obejmuje jego rolę jako narzędzie sądu.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:

> Ci, którzy są zaangażowani w głoszenie poselstwa trzeciego anioła, badają Pismo Święte według tej samej metody, którą zastosował Ojciec Miller. W małej książeczce zatytułowanej „Poglądy na proroctwa i chronologię proroczą” Ojciec Miller podaje następujące proste, a zarazem rozumne i ważne zasady badania i interpretacji Biblii:

> “‘1. Every word must have its proper bearing on the subject presented in the Bible; 2. All Scripture is necessary, and may be understood by diligent application and study; 3. Nothing revealed in Scripture can or will be hid from those who ask in faith, not wavering; 4. To understand doctrine, bring all the scriptures together on the subject you wish to know, then let every word have its proper influence; and if you can form your theory without a contradiction, you cannot be in error; 5. Scripture must be its own expositor, since it is a rule of itself. If I depend on a teacher to expound to me, and he should guess at its meaning, or desire to have it so on account of his sectarian creed, or to be thought wise, then his guessing, desire, creed, or wisdom is my rule, and not the Bible.’

> '1. Każde słowo musi mieć właściwy związek z tematem przedstawionym w Biblii; 2. Całe Pismo jest niezbędne i może być zrozumiane dzięki pilnemu przykładaniu się i studiowaniu; 3. Nic, co zostało objawione w Piśmie, nie może ani nie będzie ukryte przed tymi, którzy proszą w wierze, nie powątpiewając; 4. Aby zrozumieć doktrynę, zbierz razem wszystkie fragmenty Pisma na temat, który chcesz poznać, potem pozwól, by każde słowo miało właściwy wpływ; a jeśli potrafisz sformułować swoją teorię bez sprzeczności, nie możesz się mylić; 5. Pismo musi być własnym wykładnikiem, ponieważ jest regułą samo w sobie. Jeśli polegam na nauczycielu, by mi je objaśnił, a on będzie zgadywał jego znaczenie albo będzie chciał, by było tak ze względu na swoje sekciarskie credo, albo żeby uchodzić za mądrego, wtedy jego zgadywanie, pragnienie, credo czy mądrość stają się moją regułą, a nie Biblia.'

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.

> Powyższe stanowi część tych reguł; a w naszym studiowaniu Biblii wszyscy dobrze zrobimy, jeśli będziemy zważać na przedstawione zasady.

> “Genuine faith is founded on the Scriptures; but Satan uses so many devices to wrest the Scriptures and bring in error, that great care is needed if one would know what they really do teach. It is one of the great delusions of this time to dwell much upon feeling, and to claim honesty while ignoring the plain utterances of the word of God because that word does not coincide with feeling. Many have no foundation for their faith but emotion. Their religion consists in excitement; when that ceases, their faith is gone. Feeling may be chaff, but the word of God is the wheat. And ‘what,’ says the prophet, ‘is the chaff to the wheat?’

> Prawdziwa wiara opiera się na Piśmie Świętym; lecz szatan używa tylu podstępów, by przeinaczać Pismo i wprowadzać błąd, że potrzeba wielkiej ostrożności, jeśli ktoś chce poznać, czego ono naprawdę uczy. Jednym z wielkich złudzeń naszych czasów jest nadmierne skupianie się na uczuciach i powoływanie się na szczerość, przy jednoczesnym ignorowaniu jasnych wypowiedzi Słowa Bożego, ponieważ to Słowo nie zgadza się z uczuciami. Wielu nie ma żadnej podstawy swej wiary poza emocjami. Ich religia polega na uniesieniu; gdy ono ustaje, ich wiara znika. Uczucia mogą być plewami, ale Słowo Boże jest pszenicą. A cóż, mówi prorok, mają plewy do pszenicy?

> “None will be condemned for not heeding light and knowledge that they never had, and they could not obtain. But many refuse to obey the truth that is presented to them by Christ’s ambassadors, because they wish to conform to the world’s standard; and the truth that has reached their understanding, the light that has shone in the soul, will condemn them in the Judgment. In these last days we have the accumulated light that has been shining through all the ages, and we shall be held correspondingly responsible. The path of holiness is not on a level with the world; it is a way cast up. If we walk in this way, if we run in the way of the Lord’s commandments, we shall find that the ‘path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day.’” Review and Herald, November 25, 1884.

> Nikt nie będzie potępiony za to, że nie zważał na światło i poznanie, których nigdy nie miał i których nie mógł uzyskać. Ale wielu odmawia posłuszeństwa prawdzie, którą przedstawiają im posłowie Chrystusa, ponieważ pragną dostosować się do norm świata; a prawda, która dotarła do ich rozumu, światło, które zabłysło w duszy, potępi ich na Sądzie. W tych ostatnich dniach mamy nagromadzone światło, które świeciło przez wszystkie wieki, i będziemy pociągnięci do odpowiedzialności stosownie do tego. Ścieżka świętości nie stoi na równi ze światem; jest to droga wywyższona. Jeśli będziemy chodzić tą drogą, jeśli będziemy biec drogą przykazań Pana, przekonamy się, że 'ścieżka sprawiedliwych jest jak światłość, która świeci coraz jaśniej aż do dnia doskonałego.' Review and Herald, 25 listopada 1884 r.

We are not “condemned for not heeding light and knowledge that” we “never had, and” we “could not obtain.” The important aspect of this statement is the expression “could not obtain.” Elijah, John and Miller represent light for their respective generations that could be attained. The presence of their message removed the cloak of what is legally called in the United States “plausible deniability.” The Elijah message in any generation where it is manifested removes any “plausible deniability,” thus holding the entire generation accountable for the light that is then presented.

Nie jesteśmy "potępieni za to, że nie zważaliśmy na światło i wiedzę, których nigdy nie mieliśmy i których nie mogliśmy zdobyć." Ważnym elementem tego stwierdzenia jest wyrażenie "nie mogliśmy zdobyć." Eliasz, Jan i Miller reprezentują dla swoich pokoleń światło, które można było przyjąć. Obecność ich przesłania usunęła zasłonę tego, co w Stanach Zjednoczonych w terminologii prawnej nazywa się "wiarygodną zaprzeczalnością." Przesłanie Eliasza w każdym pokoleniu, w którym się objawia, usuwa wszelką "wiarygodną zaprzeczalność", pociągając tym samym całe pokolenie do odpowiedzialności za światło, które wtedy zostaje przedstawione.

> “My brother said at one time that he would not hear anything concerning the doctrine we hold, for fear he should be convinced. He would not come to the meetings, or listen to the discourses; but he afterward declared that he saw he was as guilty as if he had heard them. God had given him an opportunity to know the truth, and He would hold him responsible for this opportunity. There are many among us who are prejudiced against the doctrines that are now being discussed. They will not come to hear, they will not calmly investigate, but they put forth their objections in the dark. They are perfectly satisfied with their position. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent’ (Revelation 3:17–19).

> „Mój brat powiedział kiedyś, że nie będzie słuchał niczego dotyczącego nauki, którą wyznajemy, z obawy, że mógłby zostać przekonany. Nie chciał przychodzić na zebrania ani słuchać wykładów; ale później oświadczył, że zrozumiał, iż jest tak samo winny, jak gdyby ich wysłuchał. Bóg dał mu sposobność poznania prawdy i pociągnie go do odpowiedzialności za tę sposobność. Wielu jest wśród nas uprzedzonych wobec nauk, które są teraz omawiane. Nie przychodzą, by słuchać, nie badają tego spokojnie, lecz wysuwają swoje zastrzeżenia w ciemno. Są całkowicie zadowoleni ze swojego stanowiska. ‘Ty mówisz: Jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego nie potrzebuję; a nie wiesz, że jesteś nędzny i godny litości, biedny, ślepy i nagi. Radzę ci, abyś kupił u mnie złota wypróbowanego w ogniu, abyś się wzbogacił, i białe szaty, abyś się przyodział, i aby nie ujawnił się wstyd twojej nagości; oraz namaść swoje oczy maścią, abyś widział. Tych, których miłuję, upominam i karzę; bądź więc gorliwy i upamiętaj się’ (Objawienie 3:17-19).”

> “This scripture applies to those who live under the sound of the message, but who will not come to hear it. How do you know but that the Lord is giving fresh evidences of His truth, placing it in a new setting, that the way of the Lord may be prepared? What plans have you been laying that new light may be infused through the ranks of God’s people? What evidence have you that God has not sent light to His children? All self-sufficiency, egotism, and pride of opinion must be put away. We must come to the feet of Jesus, and learn of Him who is meek and lowly of heart. Jesus did not teach His disciples as the rabbis taught theirs. Many of the Jews came and listened as Christ revealed the mysteries of salvation, but they came not to learn; they came to criticize, to catch Him in some inconsistency, that they might have something with which to prejudice the people. They were content with their knowledge, but the children of God must know the voice of the True Shepherd. Is not this a time when it would be highly proper to fast and pray before God? We are in danger of variance, in danger of taking sides on a controverted point; and should we not seek God in earnestness, with humiliation of soul, that we may know what is truth?” Selected Messages, book 1, 413.

> "Ten fragment Pisma dotyczy tych, którzy żyją w zasięgu głosu poselstwa, lecz nie chcą przyjść, by je usłyszeć. Skąd wiecie, czy Pan nie daje świeżych dowodów swej prawdy, ukazując ją w nowym świetle, aby przygotować drogę Panu? Jakie plany układacie, aby nowe światło przeniknęło szeregi ludu Bożego? Jaki macie dowód na to, że Bóg nie posłał światła swoim dzieciom? Wszelka samowystarczalność, egotyzm i pycha poglądów muszą być odrzucone. Musimy przyjść do stóp Jezusa i uczyć się od Tego, który jest cichy i pokornego serca. Jezus nie nauczał swoich uczniów tak, jak rabini nauczali swoich. Wielu Żydów przychodziło i słuchało, gdy Chrystus objawiał tajemnice zbawienia, lecz nie przychodzili, aby się uczyć; przychodzili, by krytykować, by przyłapać Go na jakiejś sprzeczności, aby mieć coś, czym mogliby nastawić lud przeciw Niemu. Zadowalali się swoją wiedzą, lecz dzieci Boże muszą znać głos Prawdziwego Pasterza. Czyż nie jest to czas, w którym byłoby jak najbardziej właściwe pościć i modlić się przed Bogiem? Grozi nam niezgoda, grozi nam opowiedzenie się po stronach w spornej kwestii; i czy nie powinniśmy szukać Boga z całą gorliwością, w uniżeniu duszy, abyśmy poznali, co jest prawdą?" Wybrane poselstwa, księga 1, 413.

Those that represent the Elijah message are instruments of judgment in a process of purification that prepares the way for the messenger of the covenant to cleanse the temple. In accomplishing the work of cleansing the temple the light of present truth is revealed. If it were not to be revealed, those Christ was and is seeking to cleanse would retain their Laodicean cloak of self-deception. Elijah symbolizes a ministry that presents the truth as an instrument of judgment. That is why we are informed that those who rejected the message of John the Baptist could not be benefitted by the teaching of Jesus.

Ci, którzy reprezentują poselstwo Eliasza, są narzędziami sądu w procesie oczyszczenia, który przygotowuje drogę dla posłańca przymierza, aby oczyścił świątynię. W wykonywaniu dzieła oczyszczenia świątyni objawia się światło prawdy na czas obecny. Gdyby nie zostało objawione, ci, których Chrystus chciał i chce oczyścić, zachowaliby swą laodycejską szatę samozwiedzenia. Eliasz symbolizuje służbę, która przedstawia prawdę jako narzędzie sądu. Dlatego dowiadujemy się, że ci, którzy odrzucili poselstwo Jana Chrzciciela, nie mogli odnieść pożytku z nauczania Jezusa.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus.” Early Writings, 258.

> "Zwrócono moją uwagę na głoszenie pierwszego przyjścia Chrystusa. Jan został posłany w duchu i mocy Eliasza, aby przygotować drogę Jezusowi. Ci, którzy odrzucili świadectwo Jana, nie odnieśli pożytku z nauczania Jezusa." Wczesne pisma, 258.

In the prophetic histories that typify the cleansing of God’s people a present truth message is unsealed that holds the generation accountable for either choosing darkness or light.

W proroczych dziejach obrazujących oczyszczenie ludu Bożego zostaje odpieczętowane poselstwo obecnej prawdy, które pociąga pokolenie do odpowiedzialności za wybór ciemności bądź światła.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased…. And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> Ale ty, Danielu, zamknij te słowa i zapieczętuj księgę aż do czasu końca: wielu będzie biegać tu i tam, a poznanie wzrośnie... I rzekł: Idź swoją drogą, Danielu, bo słowa te są zamknięte i zapieczętowane aż do czasu końca. Wielu będzie oczyszczonych, wybielonych i wypróbowanych, lecz niegodziwi będą postępować niegodziwie; i żaden z niegodziwych nie zrozumie, lecz mądrzy zrozumieją. Daniela 12:4, 9, 10.

Those who represent the Elijah message for their respective generations are identified by Christ as His ambassadors in order to use them as instruments of judgment. This is what Elijah was identifying when he said, “let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word.”

Ci, którzy reprezentują przesłanie Eliasza w swoich pokoleniach, są przez Chrystusa określani jako Jego ambasadorzy, aby posłużyć się nimi jako narzędziami sądu. To właśnie wskazywał Eliasz, gdy powiedział: „niech będzie dziś wiadomo, że Ty jesteś Bogiem w Izraelu, a ja Twoim sługą i że na Twoje słowo uczyniłem to wszystko”.

This truth is also set forth by Jesus concerning John the Baptist.

Tę prawdę przedstawia również Jezus w odniesieniu do Jana Chrzciciela.

> And as they departed, Jesus began to say unto the multitudes concerning John, What went ye out into the wilderness to see? A reed shaken with the wind? But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? behold, they that wear soft clothing are in kings’ houses. But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet. For this is he, of whom it is written, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee. Matthew 11:7–10.

> A gdy odchodzili, Jezus zaczął mówić tłumom o Janie: Co wyszliście zobaczyć na pustyni? Trzcinę kołysaną przez wiatr? Lecz co wyszliście zobaczyć? Człowieka odzianego w miękkie szaty? Oto ci, którzy noszą miękkie szaty, są w pałacach królewskich. Lecz co wyszliście zobaczyć? Proroka? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. Bo to jest ten, o którym jest napisane: Oto posyłam mojego posłańca przed twoim obliczem, który przygotuje twoją drogę przed tobą. Mateusza 11:7-10.

John was more than a prophet, he was an instrument of judgment, and his ministry was identified to his generation, for they had went out into the wilderness to see him, just as surely as all Israel came to Carmel at Ahab’s command. William Miller understood the increase of knowledge that was unsealed in 1798. He represented those that ran to and fro in God’s Word as the knowledge increased. His message was based upon prophetic time and in 1840 his message and ministry were placed into his generation in such a fashion that all the Protestant world watched to see if his methodology worked. When it was confirmed, his message was carried around the world.

Jan był kimś więcej niż prorokiem; był narzędziem sądu, a jego posługa była związana z jego pokoleniem, gdyż to jego pokolenie wyszło na pustynię, aby go zobaczyć, tak samo pewnie, jak cały Izrael przyszedł na Karmel na rozkaz Achaba. William Miller zrozumiał wzrost poznania, który został odpieczętowany w 1798 roku. Uosabiał tych, którzy przeszukiwali Słowo Boże wzdłuż i wszerz, gdy poznanie wzrastało. Jego poselstwo opierało się na czasie proroczym i w 1840 roku jego poselstwo oraz służba zostały wprowadzone w świadomość jego pokolenia w taki sposób, że cały świat protestancki obserwował, czy jego metodologia się sprawdzi. Gdy zostało to potwierdzone, jego poselstwo obiegło cały świat.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> W roku 1840 kolejne niezwykłe wypełnienie proroctwa wzbudziło powszechne zainteresowanie. dwa lata wcześniej Josiah Litch, jeden z czołowych kaznodziejów głoszących drugie przyjście, opublikował wykładnię rozdziału 9 Apokalipsy, przewidującą upadek Imperium Osmańskiego. Według jego obliczeń to mocarstwo miało zostać obalone . . . 11 sierpnia 1840 roku, kiedy można się spodziewać, że władza osmańska w Konstantynopolu zostanie złamana. I, jak wierzę, okaże się, że tak właśnie będzie.'

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> Dokładnie w określonym czasie Turcja, za pośrednictwem swoich ambasadorów, przyjęła protekcję sprzymierzonych mocarstw Europy i tym samym poddała się kontroli narodów chrześcijańskich. Wydarzenie to dokładnie wypełniło przepowiednię. Gdy to stało się wiadome, rzesze przekonały się o słuszności zasad wykładni proroctw przyjętych przez Millera i jego współpracowników, a ruch adwentowy otrzymał potężny impuls. Ludzie wykształceni i o wysokiej pozycji przyłączyli się do Millera, zarówno w głoszeniu, jak i w publikowaniu jego poglądów, a w latach 1840–1844 działalność szybko się rozszerzała. Wielki bój, 334, 335.

From “1840 to 1844” represents the history of the “seven thunders” of Revelation chapter ten. In that history a purification process that was represented in Malachi chapter three, and the two temple cleansings of Christ was initiated. The process of purification was a progressive testing process, based upon Miller’s understanding of the day for a year principle. Those who represent the Elijah message prepare the way for the messenger of the covenant to come suddenly to His temple, and they are the symbol of an instrument of judgment that is employed by the messenger of the covenant to sweep out those who choose darkness rather than light.

Wyrażenie „od 1840 do 1844” przedstawia historię „siedmiu gromów” z dziesiątego rozdziału Księgi Objawienia. W tej historii został zapoczątkowany proces oczyszczenia, który został przedstawiony w trzecim rozdziale Księgi Malachiasza oraz w dwóch oczyszczeniach świątyni przez Chrystusa. Proces oczyszczenia był postępującym procesem próby, opartym na rozumieniu Millera zasady „dzień za rok”. Ci, którzy reprezentują poselstwo Eliasza, przygotowują drogę dla posłańca przymierza, aby nagle przyszedł do swojej świątyni, i są symbolem narzędzia sądu, którego posłaniec przymierza używa, aby wymieść tych, którzy wybierają ciemność zamiast światła.

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:11, 12.

> Ja was chrzczę wodą ku nawróceniu; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie, któremu nie jestem godzien nosić sandałów; On was będzie chrzcił Duchem Świętym i ogniem. Wiejadło ma w ręku i dokładnie oczyści swoje klepisko, pszenicę zgromadzi do spichlerza, a plewy spali ogniem nieugaszonym. Mateusza 3:11, 12.

In Christ’s day represented in John 6:66 he lost more disciples than any other time. In The Desire of Ages where this passage of John is addressed the methodology of prophetic application was the very reason the disciples left. They could not understand that the literal represented the spiritual, and according to the apostle Paul the literal comes before the spiritual.

W wydarzeniu opisanym w Ewangelii Jana 6:66 Chrystus utracił więcej uczniów niż kiedykolwiek wcześniej. W The Desire of Ages, gdzie omówiono ten fragment Jana, to właśnie metoda stosowania proroctw była powodem odejścia uczniów. Nie potrafili zrozumieć, że to, co dosłowne, reprezentuje to, co duchowe, a według apostoła Pawła to, co dosłowne, poprzedza to, co duchowe.

> And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:45, 46.

> Tak też jest napisane: Pierwszy człowiek, Adam, stał się duszą żyjącą; ostatni Adam — duchem ożywiającym. Jednak pierwsze nie było to, co duchowe, lecz to, co naturalne; a potem dopiero to, co duchowe. 1 List do Koryntian 15:45–46.

Unwilling and therefore unable the Jews refused to understand Christ when he identified that He was the bread of heaven that needed to be eaten. Customs and traditions overruled the methodology that was exercised by Christ himself. Concerning this history Sister White recorded:

Niechętni, a więc i niezdolni, Żydzi nie chcieli zrozumieć Chrystusa, gdy oznajmił, że jest chlebem z nieba, który trzeba spożyć. Zwyczaje i tradycje wzięły górę nad metodą, którą stosował sam Chrystus. Na temat tej historii Siostra White zapisała:

> “By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice, had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.

> Na skutek publicznej nagany za ich niewiarę ci uczniowie jeszcze bardziej odsunęli się od Jezusa. Byli bardzo niezadowoleni i, pragnąc zranić Zbawiciela oraz zaspokoić złośliwość faryzeuszy, odwrócili się do Niego plecami i z pogardą Go opuścili. Dokonali swojego wyboru, przyjęli formę bez ducha, plewy bez ziarna. Swojej decyzji już nigdy potem nie odwołali; gdyż więcej nie chodzili z Jezusem.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> 'Którego wiejadło jest w Jego ręku, i On dokładnie oczyści swoje klepisko, i zbierze swoją pszenicę do spichlerza.' Mateusza 3:12. To był jeden z okresów oczyszczania. Słowami prawdy plewy były oddzielane od pszenicy. Ponieważ byli zbyt pyszni i sprawiedliwi we własnych oczach, by przyjąć upomnienie, zbyt przywiązani do świata, by przyjąć życie w pokorze, wielu odwróciło się od Jezusa. Wielu nadal postępuje tak samo. Dziś dusze są doświadczane tak, jak doświadczani byli tamci uczniowie w synagodze w Kafarnaum. Gdy prawda trafia do serca, widzą, że ich życie nie jest zgodne z wolą Bożą. Dostrzegają potrzebę całkowitej zmiany w sobie; lecz nie są skłonni podjąć dzieła samozaparcia. Dlatego gniewają się, gdy ich grzechy zostają ujawnione. Odchodzą urażeni, tak jak uczniowie opuścili Jezusa, szemrząc: 'Twarda to mowa; któż jej może słuchać?' Pragnienie wieków, 392.

It is Malachi’s messenger of the covenant that purges the sons of Levi with fire. He thoroughly purges his floor, separating the wheat from the chaff. He does this work with a fan. The fan is what accomplishes the separation, and the fan is the message of present truth for each respective history where He purifies the sons of Levi. The fan is the Elijah message and messengers, who represent an instrument of judgment.

To właśnie posłaniec przymierza z Księgi Malachiasza oczyszcza synów Lewiego ogniem. Dokładnie oczyszcza swoje klepisko, oddzielając pszenicę od plew. Wykonuje to dzieło przy pomocy wiejadła. To wiejadło dokonuje rozdziału, a wiejadłem jest poselstwo obecnej prawdy dla każdego właściwego okresu dziejów, w którym On oczyszcza synów Lewiego. Wiejadłem jest poselstwo Eliasza oraz posłańcy, którzy stanowią narzędzie sądu.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Oto ja posyłam mojego posłańca, a on przygotuje drogę przede mną; a Pan, którego szukacie, nagle przyjdzie do swojej świątyni, nawet posłaniec przymierza, w którym macie upodobanie. Oto przyjdzie, mówi Pan Zastępów. Lecz kto zdoła znieść dzień jego przyjścia? I kto się ostoi, gdy się ukaże? Bo on jest jak ogień wytapiacza i jak ług folusznika. I zasiądzie jak ten, co wytapia i oczyszcza srebro; i oczyści synów Lewiego, i przeczyści ich jak złoto i srebro, aby składali Panu ofiarę w sprawiedliwości. Wtedy ofiara Judy i Jerozolimy będzie miła Panu, jak za dawnych dni i jak w latach minionych. Malachiasza 3:1-4.

The one who comes after John the Baptist is He who purges His floor with a fan, and is like a refiner’s fire. The purification process is accomplished by the messenger of the covenant, and therefore identifies a history where the Lord is entering into covenant with a new chosen covenant people. When ancient Israel was delivered from the slavery of Egypt, a theme of that sacred history was the issue of the “firstborn.” Whether it was the death of Egypt’s firstborn, or God’s identification of Israel as His firstborn.

Ten, który przychodzi po Janie Chrzcicielu, jest Tym, który oczyszcza swoje klepisko wiejadłem i jest jak ogień złotnika. Proces oczyszczenia dokonuje się przez zwiastuna przymierza i dlatego wskazuje na historię, w której Pan wchodzi w przymierze z nowym wybranym ludem przymierza. Gdy starożytny Izrael został wyzwolony z niewoli Egiptu, jednym z motywów tej świętej historii była kwestia „pierworodnego”. Czy była to śmierć pierworodnych Egiptu, czy Boże określenie Izraela jako swego pierworodnego.

> And thou shalt say unto Pharaoh, Thus saith the Lord, Israel is my son, even my firstborn: And I say unto thee, Let my son go, that he may serve me: and if thou refuse to let him go, behold, I will slay thy son, even thy firstborn. Exodus 4:22, 23.

> I rzekniesz do faraona: Tak mówi Pan: Izrael jest moim synem, moim pierworodnym. A ja mówię do ciebie: Wypuść mojego syna, aby mi służył; a jeśli wzbraniać się będziesz, aby go wypuścić, oto zabiję twego syna, twego pierworodnego. Księga Wyjścia 4:22, 23.

When God entered into covenant with Israel in the deliverance from Egypt the divine plan was that every firstborn son of each of the tribes would be dedicated to the work of the priesthood. But at the rebellion of the golden calf, it was only the tribe of Levi that stood on Moses’ side of the rebellion. For their faithfulness, God disannulled His plan that each firstborn from every tribe would be dedicated to the priesthood and he passed by the other tribes and gave the tribe of Levi the exclusive right of the priesthood. When the messenger of the covenant purifies the sons of Levi it is representing a history where a former covenant people are being set aside for a new covenant people. This was the case with John the Baptist, the Millerites and will be with the one hundred and forty-four thousand. From 1840 to 1844 a purification process was initiated by the testing issue of the prophetic message that had been given to William Miller. It led to the Lord suddenly coming to his temple on October 22, 1844, but the process of purification did not end until 1863.

Gdy Bóg przy wyprowadzeniu z Egiptu zawarł z Izraelem przymierze, Jego planem było, aby każdy pierworodny syn z każdego plemienia został poświęcony pracy kapłańskiej. Lecz podczas buntu ze złotym cielcem tylko plemię Lewiego stanęło po stronie Mojżesza. Za ich wierność Bóg zrezygnował ze swego planu, by każdy pierworodny z każdego plemienia był przeznaczony do kapłaństwa, pominął pozostałe plemiona i dał plemieniu Lewiego wyłączne prawo do kapłaństwa. Gdy zwiastun przymierza oczyszcza synów Lewiego, przedstawia to historię, w której dawny lud przymierza zostaje odsunięty na rzecz nowego ludu przymierza. Tak było w przypadku Jana Chrzciciela, millerystów i tak będzie w przypadku stu czterdziestu czterech tysięcy. W latach 1840–1844 proces oczyszczania został zapoczątkowany przez próbę związaną z proroczym poselstwem, które zostało dane Williamowi Millerowi. Doprowadziło to do nagłego przyjścia Pana do Jego świątyni 22 października 1844 roku, lecz proces oczyszczania nie zakończył się aż do 1863 roku.

> “Both the prophecy of Daniel 8:14, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed,’ and the first angel’s message, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,’ pointed to Christ’s ministration in the most holy place, to the investigative judgment, and not to the coming of Christ for the redemption of His people and the destruction of the wicked. The mistake had not been in the reckoning of the prophetic periods, but in the event to take place at the end of the 2300 days. Through this error the believers had suffered disappointment, yet all that was foretold by the prophecy, and all that they had any Scripture warrant to expect, had been accomplished. At the very time when they were lamenting the failure of their hopes, the event had taken place which was foretold by the message, and which must be fulfilled before the Lord could appear to give reward to His servants.

> Zarówno proroctwo z Daniela 8,14: „Aż do dwóch tysięcy trzystu dni; wtedy sanktuarium zostanie oczyszczone”, jak i poselstwo pierwszego anioła: „Bójcie się Boga i oddajcie Mu chwałę; gdyż nadeszła godzina Jego sądu”, wskazywały na służbę Chrystusa w miejscu najświętszym, na sąd śledczy, a nie na przyjście Chrystusa dla odkupienia Jego ludu i zniszczenia bezbożnych. Błąd nie polegał na obliczeniu okresów proroczych, lecz na określeniu wydarzenia, które miało nastąpić na końcu 2300 dni. Z powodu tego błędu wierzący doznali rozczarowania, jednak wszystko, co zostało przepowiedziane przez proroctwo i czego mieli biblijną podstawę oczekiwać, wypełniło się. Właśnie w czasie, gdy opłakiwali zawód swoich nadziei, zaszło wydarzenie zapowiedziane w poselstwie, które musi się spełnić, zanim Pan będzie mógł się ukazać, aby oddać zapłatę swoim sługom.

> “Christ had come, not to the earth, as they expected, but, as foreshadowed in the type, to the most holy place of the temple of God in heaven. He is represented by the prophet Daniel as coming at this time to the Ancient of Days: ‘I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came’—not to the earth, but—’to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him.’ Daniel 7:13.

> Chrystus przyszedł nie na ziemię, jak się spodziewali, lecz, jak to było zapowiedziane w typie, do Miejsca Najświętszego świątyni Boga w niebie. Prorok Daniel przedstawia Go jako przychodzącego w tym czasie do Przedwiecznego: 'W nocnych widzeniach ujrzałem, i oto ktoś podobny do Syna Człowieczego przybył z obłokami nieba i przyszedł' - nie na ziemię, lecz - 'do Przedwiecznego, i przyprowadzono Go przed Niego.' Daniel 7:13.

> “This coming is foretold also by the prophet Malachi: ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:1. The coming of the Lord to His temple was sudden, unexpected, to His people. They were not looking for Him there. They expected Him to come to earth, ‘in flaming fire taking vengeance on them that know not God, and that obey not the gospel.’ 2 Thessalonians 1:8.

> To przyjście zapowiedział także prorok Malachiasz: 'Pan, którego szukacie, nagle przyjdzie do swej świątyni; i Posłaniec przymierza, w którym macie upodobanie: oto On przyjdzie, mówi Pan Zastępów.' Malachiasza 3:1. Przyjście Pana do Jego świątyni było dla Jego ludu nagłe i niespodziewane. Nie oczekiwali Go tam. Oczekiwali, że przyjdzie na ziemię, 'w płomienistym ogniu oddając pomstę tym, którzy nie znają Boga i nie są posłuszni ewangelii.' 2 Tesaloniczan 1:8.

> “But the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.

> Lecz lud nie był jeszcze gotów, aby spotkać się ze swoim Panem. Wciąż pozostawało do wykonania dla nich dzieło przygotowania. Miało im być dane światło, kierujące ich myśli ku świątyni Boga w niebie; a gdy w wierze będą podążać za swoim Najwyższym Kapłanem w Jego służbie tam, zostaną im objawione nowe obowiązki. Kościołowi miało być przekazane kolejne poselstwo ostrzeżenia i pouczenia.

> “Says the prophet: ‘Who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’ Malachi 3:2, 3. Those who are living upon the earth when the intercession of Christ shall cease in the sanctuary above are to stand in the sight of a holy God without a mediator. Their robes must be spotless, their characters must be purified from sin by the blood of sprinkling. Through the grace of God and their own diligent effort they must be conquerors in the battle with evil. While the investigative judgment is going forward in heaven, while the sins of penitent believers are being removed from the sanctuary, there is to be a special work of purification, of putting away of sin, among God’s people upon earth. This work is more clearly presented in the messages of Revelation 14.

> Mówi prorok: „Któż zniesie dzień Jego przyjścia? i kto się ostoi, gdy się ukaże? Albowiem On jest jak ogień odlewcy i jak mydło foluszników; i zasiądzie jak ten, co przetapia i oczyszcza srebro; i oczyści synów Lewiego, i przetopi ich jak złoto i srebro, aby mogli składać Panu ofiarę w sprawiedliwości.” Malachiasza 3:2, 3. Ci, którzy będą żyli na ziemi, gdy wstawiennictwo Chrystusa ustanie w niebiańskiej świątyni, mają stanąć przed obliczem świętego Boga bez pośrednika. Ich szaty muszą być nieskalane, ich charaktery muszą być oczyszczone z grzechu przez krew pokropienia. Dzięki łasce Bożej i własnym wytrwałym wysiłkom muszą odnieść zwycięstwo w walce ze złem. Podczas gdy w niebie trwa sąd dochodzeniowy, gdy grzechy skruszonych wierzących są usuwane ze świątyni, wśród ludu Bożego na ziemi ma się dokonać szczególne dzieło oczyszczenia, porzucenia grzechu. To dzieło jest wyraźniej przedstawione w poselstwach z Objawienia 14.

> “When this work shall have been accomplished, the followers of Christ will be ready for His appearing. ‘Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.’ Malachi 3:4. Then the church which our Lord at His coming is to receive to Himself will be a ‘glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing.’ Ephesians 5:27. Then she will look ‘forth as the morning, fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.’ Song of Solomon 6:10.

> Gdy to dzieło zostanie dokonane, naśladowcy Chrystusa będą gotowi na Jego przyjście. "Wtedy ofiara Judy i Jerozolimy będzie miła Panu, jak za dawnych dni i jak w latach minionych." Malachiasza 3:4. Wtedy Kościół, który nasz Pan przy swoim przyjściu przyjmie do siebie, będzie "chwalebnym Kościołem, niemającym skazy ani zmarszczki ani niczego takiego." Efezjan 5:27. Wtedy będzie wyglądać "jak poranek, piękna jak księżyc, jasna jak słońce i groźna jak wojsko z chorągwiami." Pieśń nad Pieśniami 6:10.

> “Besides the coming of the Lord to His temple, Malachi also foretells His second advent, His coming for the execution of the judgment, in these words: ‘And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not Me, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:5. Jude refers to the same scene when he says, ‘Behold, the Lord cometh with ten thousands of His saints, to execute judgment upon all, and to convince all that are ungodly among them of all their ungodly deeds.’ Jude 14, 15. This coming, and the coming of the Lord to His temple, are distinct and separate events.

> Oprócz przyjścia Pana do Jego świątyni, Malachiasz zapowiada również Jego powtórne przyjście, Jego przyjście na wykonanie sądu, w tych słowach: "I zbliżę się do was, aby sądzić; i będę rychłym świadkiem przeciw czarownikom, przeciw cudzołożnikom, przeciw krzywoprzysięzcom i przeciw tym, którzy uciskają najemnika w jego zapłacie, wdowę i sierotę, i pozbawiają przybysza jego prawa, a Mnie się nie boją, mówi Pan Zastępów." Malachiasz 3:5. Juda nawiązuje do tej samej sceny, mówiąc: "Oto Pan przychodzi z dziesiątkami tysięcy swoich świętych, aby wykonać sąd nad wszystkimi i przekonać wszystkich bezbożnych spośród nich o wszystkich ich bezbożnych uczynkach." Judy 14, 15. To przyjście oraz przyjście Pana do Jego świątyni są odrębnymi i oddzielnymi wydarzeniami.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 424–426.

> "Przyjście Chrystusa jako naszego arcykapłana do Miejsca Najświętszego, w celu oczyszczenia świątyni, ukazane w Księdze Daniela 8:14; przyjście Syna Człowieczego do Sędziwego, przedstawione w Księdze Daniela 7:13; oraz przyjście Pana do Jego świątyni, zapowiedziane przez Malachiasza, są opisami tego samego wydarzenia; i jest to także przedstawione przez przyjście oblubieńca na wesele, opisane przez Chrystusa w przypowieści o dziesięciu pannach w Ewangelii Mateusza 25." Wielki bój, 424-426.

Four “comings” are referred to in the last paragraph and they are all the same coming symbolized four different ways. One of those “comings” is the parable of the ten virgins.

W ostatnim akapicie mowa o czterech „przyjściach” i wszystkie są tym samym przyjściem, zsymbolizowanym na cztery różne sposoby. Jednym z tych „przyjść” jest przypowieść o dziesięciu pannach.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> "Często zwraca się moją uwagę na przypowieść o dziesięciu pannach, z których pięć było mądrych, a pięć głupich. Ta przypowieść wypełniła się i wypełni co do joty, gdyż ma szczególne zastosowanie na ten czas i, podobnie jak poselstwo trzeciego anioła, została wypełniona i pozostanie prawdą obecną aż do końca czasu." Review and Herald, 19 sierpnia 1890.

If the four “comings” “are descriptions of the same event,” then those four “comings” that were fulfilled in the beginning of Adventism in the Millerite movement, “will be fulfilled” again “to the very letter” in the Elijah movement at the end of Adventism.

Jeśli cztery „przyjścia” „są opisami tego samego wydarzenia”, to te cztery „przyjścia”, które spełniły się na początku adwentyzmu w ruchu millerystów, „spełnią się” ponownie „co do joty” w ruchu Eliasza u kresu adwentyzmu.

William Miller and the Millerites were the representatives of the first angel’s message, and in the same passage from Early Writings that we recently cited, the message of the first angel possessed the identical characteristics of John the Baptist. We cited the passage that says those who rejected the message of John the Baptist could not be benefited by the teachings of Jesus. In the next paragraph she says, “Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary.” Both William Miller and John the Baptist represent instruments of judgment.

William Miller i Milleriści byli reprezentantami poselstwa pierwszego anioła, i w tym samym fragmencie z Early Writings, który niedawno cytowaliśmy, poselstwo pierwszego anioła miało takie same cechy jak u Jana Chrzciciela. Cytowaliśmy fragment, który mówi, że ci, którzy odrzucili poselstwo Jana Chrzciciela, nie mogli skorzystać z nauk Jezusa. W następnym akapicie pisze: „Ci, którzy odrzucili pierwsze poselstwo, nie mogli odnieść korzyści z drugiego; nie odnieśli też korzyści z okrzyku o północy, który miał przygotować ich do tego, by przez wiarę wejść z Jezusem do najświętszego miejsca niebiańskiej świątyni.” Zarówno William Miller, jak i Jan Chrzciciel symbolizują narzędzia sądu.

Had neither of them appeared, their respective generations would not be held accountable for rejecting light. God used those two messengers to remove the Laodicean cloak of sin, and thus demonstrated the Laodicean nakedness of the former chosen people, by introducing a message that whether accepted or rejected would be used in judgment as a symbol that a prophet had been among them. The history of 1840 to 1844 was typified by the fire coming down on Elijah’s offering on Mount Carmel. The true prophet had been distinguished from the false prophets.

Gdyby żaden z nich się nie pojawił, ich pokolenia nie byłyby pociągnięte do odpowiedzialności za odrzucenie światła. Bóg użył tych dwóch posłańców, aby zdjąć laodycejski płaszcz grzechu i w ten sposób ukazał laodycejską nagość dawnego ludu wybranego, wprowadzając poselstwo, które — niezależnie od tego, czy zostałoby przyjęte, czy odrzucone — miało zostać użyte w sądzie jako znak, że prorok był pośród nich. Historia lat 1840–1844 miała swój typ w ogniu, który spadł na ofiarę Eliasza na Górze Karmel. Prawdziwy prorok został odróżniony od fałszywych proroków.

We are at the point where we should outline the purification process that continued after October 22, 1844. Sister White stated that after October 22, 1844 “the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.”

Jesteśmy w momencie, w którym powinniśmy zarysować proces oczyszczenia, który trwał po 22 października 1844 roku. Siostra White stwierdziła, że po 22 października 1844 roku "lud nie był jeszcze gotów, aby spotkać swego Pana. Wciąż pozostawało do wykonania dla nich dzieło przygotowania. Miało być dane światło, kierujące ich myśli ku świątyni Boga w niebie; a gdy przez wiarę będą podążać za swoim Arcykapłanem w Jego służbie tam, zostaną im objawione nowe obowiązki. Kościołowi miało być dane kolejne poselstwo ostrzeżenia i pouczenia."

When Adventism rejected the “seven times” of Leviticus twenty-six that Daniel called the “oath” of Moses, they lost their ability to recognize that the process of purification continued beyond their initial work of understanding the truths connected with the opening of the judgment.

Gdy adwentyzm odrzucił „siedem razy” z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej, które Daniel nazwał „przysięgą” Mojżesza, utracił zdolność dostrzegania, że proces oczyszczenia trwał dalej, wykraczając poza początkową pracę nad zrozumieniem prawd związanych z otwarciem sądu.

We will address the continued purification process in the next article, and begin to align the horn of true Protestantism that Millerite Adventism received in the 1840’s with the horn of Republicanism.

Omówimy dalszy proces oczyszczania w następnym artykule i zaczniemy zestawiać róg prawdziwego protestantyzmu, który adwentyzm millerowski otrzymał w latach 40. XIX wieku, z rogiem republikanizmu.

Back to Articles