Article

# Panium - Number Eighteen

Panium – liczba osiemnaście

Three Times 250

Trzy razy 250

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2026

Formats

PDF
Word

We will now address some of the implications of verse twelve of Daniel eleven, and thereafter, bring the three lines of “250” years into the history of verses eleven through fifteen, that was fulfilled at the battle of Panium in 200 BC. The line of “250” years that began in 457 BC ends in 207 BC in the middle of the period that begins with the battle of Raphia and ends with the battle of Panium. The “250” years in the line of Nero ends with the three-step history of Constantine, represented by the years 313, 321 and 330. The “250” years of the United States ends on July 4, 2026.

Zajmiemy się teraz niektórymi implikacjami dwunastego wersetu jedenastego rozdziału Księgi Daniela, a następnie wprowadzimy trzy linie „250” lat w historię wersetów 11–15, która wypełniła się w bitwie pod Panium w 200 r. p.n.e. Linia „250” lat, która rozpoczęła się w 457 r. p.n.e., kończy się w 207 r. p.n.e., w połowie okresu, który zaczyna się bitwą pod Rafią i kończy bitwą pod Panium. „250” lat w linii Nerona kończy się trzystopniową historią Konstantyna, reprezentowaną przez lata 313, 321 i 330. „250” lat Stanów Zjednoczonych kończy się 4 lipca 2026 r.

Nero’s line represents the history of the image of the beast testing time, first in the United States, and then in the world. The line of 457 BC places Trump at a midpoint militarily between two battles. The period that extends from 1776 also marks a midpoint for Trump’s final presidency. In order to place these lines in their proper place we will first address verse twelve, and the demise of Russia and Putin. Then the three lines of “250” years, then the line of the Hasmonean Dynasty. With those lines in place, we will place Peter in alignment with Panium. When those lines are in place we should be able to recognize how the message of July 18, 2020 is to be corrected and proclaimed, and that it is the message of the book of Joel.

Linia Nerona przedstawia historię czasu próby obrazu bestii — najpierw w Stanach Zjednoczonych, a następnie na świecie. Linia roku 457 p.n.e. umieszcza Trumpa w militarnym punkcie środkowym między dwiema bitwami. Okres rozciągający się od 1776 r. również wyznacza punkt środkowy dla ostatniej prezydentury Trumpa. Aby umieścić te linie we właściwym miejscu, najpierw zajmiemy się wersetem dwunastym oraz upadkiem Rosji i Putina. Następnie zajmiemy się trzema liniami „250” lat, a potem linią dynastii Hasmoneuszy. Mając te linie na swoim miejscu, usytuujemy Piotra w linii z Panium. Gdy te linie będą na swoim miejscu, powinniśmy móc rozpoznać, w jaki sposób przesłanie z 18 lipca 2020 r. ma zostać skorygowane i ogłoszone, oraz że jest ono przesłaniem Księgi Joela.

## King Uzziah of Judah & Ptolemy King of Egypt

Król Ozjasz z Judy & Ptolemeusz król Egiptu

The history that fulfilled verse eleven at the battle of Raphia aligns with the history of king Uzziah. When Isaiah is purified and empowered to proclaim the message of the latter rain, his calling came in the year that Uzziah died.

Historia, która w bitwie pod Rafią stanowiła wypełnienie wersetu jedenastego, koresponduje z historią króla Ozjasza. Gdy Izajasz zostaje oczyszczony i obdarzony mocą do zwiastowania poselstwa późnego deszczu, jego powołanie przypada na rok, w którym zmarł Ozjasz.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Isaiah 6:1.

> W roku śmierci króla Ozjasza ujrzałem również Pana, zasiadającego na tronie, wysokiego i wywyższonego, a tren Jego szaty wypełniał świątynię. Izajasza 6:1.

Uzziah’s death was preceded by the rebellion he manifested that paralleled and aligned with the rebellion of Ptolemy just after the victory at the battle of Raphia. Uzziah and Ptolemy are symbols of a southern king whose heart has been lifted up, who rebel by seeking to combining their state authority with church authority. When Uzziah attempted to combine church and state, the leprosy on his forehead typified the mark of the beast.

Przed śmiercią Ozjasz przejawił bunt, równoległy i zbieżny z buntem Ptolemeusza bezpośrednio po zwycięstwie w bitwie pod Rafią. Ozjasz i Ptolemeusz są symbolami króla południa, którego serce się wywyższyło, który buntuje się, dążąc do połączenia władzy państwowej z władzą kościelną. Gdy Ozjasz usiłował połączyć Kościół i państwo, trąd na jego czole stanowił typ znamienia bestii.

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Revelation 14:9–11.

> A trzeci anioł poszedł za nimi, mówiąc donośnym głosem: Jeśli ktoś oddaje cześć Bestii i jej obrazowi i przyjmuje jej znamię na czole lub na ręce, ten będzie pił wino gniewu Boga, wylane bez domieszki do kielicha Jego zapalczywości; i będzie dręczony ogniem i siarką wobec świętych aniołów i wobec Baranka. A dym ich męki wznosi się na wieki wieków; i nie mają wytchnienia we dnie ani w nocy ci, którzy oddają cześć Bestii i jej obrazowi, ani ktokolwiek, kto przyjmuje znamię jej imienia. Objawienie 14:9-11.

Uzziah then represents a progressive death from the time of his rebellious attempt to combine church and state. He then represents a lame-duck co-regency with his son for eleven years. Uzziah lived for eleven years after his rebellion. The beginning of his rebellion symbolizes the Sunday law, where church and state are combined and the mark of the beast is enforced. Eleven years later he died, representing the end of his reign as king of the southern kingdom of Judah, which was the glorious land, which is the United States.

Ozjasz zatem reprezentuje stopniową śmierć od czasu jego buntowniczej próby połączenia Kościoła i państwa. Następnie reprezentuje współregencję z synem w stanie politycznej bezsilności, trwającą jedenaście lat. Ozjasz żył jedenaście lat po swoim buncie. Początek jego buntu symbolizuje ustawę niedzielną, w której Kościół i państwo zostają połączone, a znamię bestii jest egzekwowane. Jedenaście lat później umarł, co oznacza koniec jego panowania jako króla południowego królestwa Judy, które było ziemią chwalebną, czyli Stanami Zjednoczonymi.

In prophetic relation to Ptolemy, Uzziah represents Judah, the glorious land and apostate Protestantism, whereas; Ptolemy represents Egypt, which is the dragon power, whose religion is spiritualism. When the two kings are considered as parallel lines, Uzziah ceases to be an illustration of the glorious land and together they become a symbol of two nations. Egypt and Judah are symbols of the religions of spiritualism and apostate Protestantism. They are a symbol of the state and the church. The statecraft and the churchcraft they represent when they are aligned as one symbol contain two nations, as was the Medes and Persians, as was France’s Egypt and Sodom, as is the United States Republican and Protestant horns, as were the northern and southern kingdoms of Israel and Judah, as well as pagan Rome and papal Rome. As a symbol of two kingdoms, they are prophetically tied together by the temple in Jerusalem where both Uzziah and Ptolemy sought to sacrifice at the temple in Jerusalem. Two nations who both rebel at the same sanctuary.

W proroczym odniesieniu do Ptolemeusza Ozjasz przedstawia Judę, chwalebną ziemię oraz odstępczy protestantyzm, natomiast Ptolemeusz przedstawia Egipt, który jest potęgą smoka, którego religią jest spirytyzm. Gdy tych dwóch królów rozpatruje się jako linie równoległe, Ozjasz przestaje być ilustracją chwalebnej ziemi i razem stają się symbolem dwóch narodów. Egipt i Juda są symbolami religii spirytyzmu i odstępczego protestantyzmu. Są symbolem państwa i Kościoła. Gdy są zestawieni jako jeden symbol, reprezentowana przez nich polityka państwowa i kościelna obejmuje dwa narody, jak Medowie i Persowie, jak we Francji: Egipt i Sodoma, jak w Stanach Zjednoczonych rogi republikański i protestancki, jak północne i południowe królestwa Izraela i Judy, a także Rzym pogański i Rzym papieski. Jako symbol dwóch królestw są proroczo powiązani świątynią w Jerozolimie, gdzie zarówno Ozjasz, jak i Ptolemeusz usiłowali złożyć ofiarę w świątyni w Jerozolimie. Dwa narody, które oba buntują się przeciw temu samemu sanktuarium.

It is important to notice that the rebellion of both kings was in relation to the temple at Jerusalem, which is a symbol of the temple where Daniel saw Christ in chapter ten. Both these king’s histories align at the Ukrainian War, and in so doing they begin their testimony in 2014. They both were lifted up with military victories represented by the battle of Raphia in verse eleven. Raphia marks the borderland of the sixth kingdom of Bible prophecy and the threefold union of the Sunday law. It is also the border of the transition of the church militant unto the church triumphant.

Należy zauważyć, że bunt obu królów dotyczył świątyni w Jerozolimie, która jest symbolem świątyni, w której Daniel ujrzał Chrystusa w rozdziale dziesiątym. Dzieje obu tych królów zbiegają się na tle wojny na Ukrainie, a tym samym rozpoczynają swoje świadectwo w roku 2014. Obaj zostali wywyższeni dzięki zwycięstwom militarnym, reprezentowanym przez bitwę pod Rafią w wersecie jedenastym. Rafia wyznacza pogranicze szóstego królestwa proroctwa biblijnego oraz potrójnego sojuszu ustawy niedzielnej. Jest to również granica przejścia Kościoła walczącego do Kościoła triumfującego.

After 2014, the richest king announced his intention to run for the presidency in 2015. In 2020 the richest king, representing the Republican horn received its deadly wound that would later be healed. In 2022 the Ukrainian War escalated. Trump then returned in fulfillment of verse thirteen, in the election of 2024. In July of 2023, a voice in the wilderness was sounded. December 31, 2023 the Protestant horn was resurrected, as was the Republican horn in the election of 2024, when Trump returned and then in 2025 the foundation test ended with the arrival of the temple test.

Po 2014 roku najbogatszy król ogłosił zamiar ubiegania się o urząd prezydenta w 2015 roku. W 2020 roku najbogatszy król, reprezentujący róg republikański, otrzymał śmiertelną ranę, która miała zostać później uleczona. W 2022 roku wojna na Ukrainie eskalowała. Następnie Trump powrócił, w wypełnieniu wersetu trzynastego, w wyborach 2024 roku. W lipcu 2023 roku rozległ się głos na pustyni. 31 grudnia 2023 roku róg protestancki został wskrzeszony, podobnie jak róg republikański w wyborach 2024 roku, kiedy Trump powrócił, a następnie w 2025 roku próba fundamentu dobiegła końca wraz z nadejściem próby świątyni.

## 1989

1989

The truths which were unsealed in 1989 was twofold. The prophetic parallels of the reform movements and the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the same time. There are certain prophetic rules that were employed to establish the initial message of verse forty. Some of those very truths are now the key to the hidden history of the very same verse where those prophetic gems were discovered. I’ll give you an example.

Prawdy, które zostały odpieczętowane w 1989 roku, były dwojakie. Prorocze paralelizmy ruchów reformy oraz ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela zostały odpieczętowane w tym samym czasie. Istnieją pewne zasady prorocze, które zastosowano, aby ustalić pierwotne przesłanie wersetu czterdziestego. Niektóre z owych właśnie prawd są dziś kluczem do ukrytej historii tego samego wersetu, w którym odkryto te prorocze klejnoty. Przytoczę przykład.

In 1989, there was no unified understanding in Adventism as to what the last six verses of Daniel represented. That lack of unification was twofold. There was no consensus of the meaning of the verses. Those who professed to have understanding of the verses presented human ideas mixed the theology of apostate Protestantism and Catholicism, the birthright heritage they received from their forefathers of the rebellion of 1863, when they fulfilled the role of the disobedient prophet at Jeroboam’s foundational rebellion. Those individual ideas of what the verses were private interpretations, at best. Their ideas of the verses were either contradictory to basic prophetic application, and often contrary to the very premise they themselves identified of the verses.

W roku 1989 w adwentyzmie nie istniało jednolite rozumienie tego, co oznaczają ostatnie sześć wersetów Księgi Daniela. Ten brak jedności miał dwojaki charakter. Nie było konsensusu co do znaczenia tych wersetów. Ci, którzy utrzymywali, że je rozumieją, przedstawiali ludzkie idee, zmieszane z teologią odstępczego protestantyzmu i katolicyzmu, stanowiące pierworodne dziedzictwo, które otrzymali od swoich przodków z buntu roku 1863, kiedy odegrali rolę nieposłusznego proroka podczas założycielskiego buntu Jeroboama. Te indywidualne pomysły co do znaczenia tych wersetów były w najlepszym razie prywatnymi interpretacjami. Ich ujęcia tych wersetów były albo sprzeczne z podstawowym zastosowaniem proroczym, a często nawet przeciwne samej przesłance, którą sami przypisywali tym wersetom.

What we saw in the verses was a consistent understanding of all six verses. It was the consistency of the message we saw that encouraged me to present my understanding, even when I knew all of Adventism rejected what I understood. What we understood of those verses was published first in 1996, and the understanding there set forth has only grown stronger as time has marched out over thirty years!

To, co ujrzeliśmy w wersetach, stanowiło spójne rozumienie wszystkich sześciu wersetów. To właśnie spójność przesłania, którą dostrzegliśmy, zachęciła mnie do przedstawienia mojego rozumienia, nawet gdy wiedziałem, że cały adwentyzm odrzucał moje rozumienie. To, co rozumieliśmy z tych wersetów, zostało po raz pierwszy opublikowane w 1996 roku, a przedstawione tam rozumienie tylko się umacniało w miarę upływu trzydziestu lat!

If you consider the very first reference in the magazine The Time of the End, you find Testimonies, volume 9, page 11. Five years before 9/11, the magazine starts with 9/11. One of those understandings that encouraged me was in understanding that at “the time of the end” in verse forty, the kings of the north and south were spiritual, not literal powers. At that time, I already knew that Sister White said that the books of Daniel and Revelation are the same book, and that the same line of prophecy that is in Daniel, is taken up by John in the Revelation. I had found that in Revelation eleven, which was fulfilled in the history surrounding the time of the end in 1798; Sister White’s commentary upon the chapter clearly teaches that France was spiritual Egypt, and she was just as clear that in Revelation seventeen, the whore upon the beast was spiritual Babylon.

Jeśli weźmiesz pod uwagę zupełnie pierwsze odniesienie w czasopiśmie The Time of the End, natrafisz na Testimonies, tom 9, strona 11. Pięć lat przed 9/11 czasopismo zaczyna się od 9/11. Jednym z tych zrozumień, które mnie zachęciły, było uświadomienie sobie, że w „czasie końca” w wersecie czterdziestym królowie północy i południa byli mocami duchowymi, a nie dosłownymi. W owym czasie wiedziałem już, że Siostra White powiedziała, iż księgi Daniela i Objawienia są tą samą księgą, i że tę samą linię proroctwa, która jest u Daniela, podejmuje Jan w Objawieniu. Odkryłem, że w jedenastym rozdziale Objawienia, który wypełnił się w historii związanej z czasem końca w roku 1798, komentarz Siostry White do tego rozdziału jasno naucza, iż Francja była duchowym Egiptem, i równie jasno stwierdzała ona, że w siedemnastym rozdziale Objawienia nierządnica na bestii była duchowym Babilonem.

Sister White’s identification of those two powers is in The Great Controversy, and those comments tie together John and Daniel’s testimony. The definition of the king of the south in Daniel chapter eleven is the power that controls Egypt, and the king of the north is the power who controls Babylon. When the Bible and Spirit of Prophecy worked in tandem to establish a truth by bringing Daniel and Revelation together to prove the point, was something I could never surrender to any misguided theologian, or misguided self-appointed leader of a self-supporting ministry.

Identyfikacja tych dwóch potęg dokonana przez siostrę White znajduje się w Wielkim boju, a te uwagi łączą świadectwo Jana i Daniela. W jedenastym rozdziale Księgi Daniela „król południa” jest określony jako potęga sprawująca władzę nad Egiptem, a „król północy” — jako potęga sprawująca władzę nad Babilonem. To, że Biblia i Duch Proroctwa harmonijnie współdziałały, aby ustanowić prawdę przez zestawienie Księgi Daniela z Księgą Objawienia w celu dowiedzenia tej tezy, było czymś, czego nigdy nie mógłbym odstąpić żadnemu błądzącemu teologowi ani błądzącemu samozwańczemu przywódcy samoutrzymującej się służby.

To understand Ptolemy and Uzziah as symbols of the battle of Raphia and the fallout that occurs after their hearts are lifted up, is to be governed by the fact that Ptolemy represents the dragon power who defeats the proxy power of Rome, only to lose to the proxy power who had defeated Ptolemy in verse ten and in 1989. The historical distinctions are purposeful and important.

Rozumieć Ptolemeusza i Uzjasza jako symbole bitwy pod Rafią oraz następstw, które zachodzą po wywyższeniu się ich serc, oznacza kierować się faktem, że Ptolemeusz reprezentuje władzę smoka, która pokonuje władzę zastępczą Rzymu, tylko po to, by ulec władzy zastępczej, która pokonała Ptolemeusza w wersecie dziesiątym i w roku 1989. Rozróżnienia historyczne są celowe i istotne.

Uzziah receives the mark of the beast when he attempts to bring church and state together, Uzziah is the glorious land, and the glorious land was a major argument in the beginning of the message in 1989. Is the glorious land the United States, or is it the Seventh-day Adventist church? Those who then held to the erroneous idea that the glorious land is the Adventist church, along with any who still do—would argue that the glorious holy mountain of verse forty-five was clearly God’s church, so that meant to them, that a mountain and a land were the same symbol. Standard human reasoning, I suppose.

Ozjasz przyjmuje znamię bestii, gdy usiłuje połączyć kościół i państwo; Ozjasz jest chwalebną ziemią, a chwalebna ziemia była jednym z głównych zagadnień na początku poselstwa w 1989 roku. Czy chwalebna ziemia to Stany Zjednoczone, czy Kościół Adwentystów Dnia Siódmego? Ci, którzy wówczas trzymali się błędnego poglądu, że chwalebna ziemia to Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, a także wszyscy, którzy nadal tak uważają — twierdzili, że chwalebna święta góra z wersetu czterdziestego piątego była jednoznacznie Kościołem Bożym, co dla nich oznaczało, że góra i ziemia były tym samym symbolem. Standardowe ludzkie rozumowanie, jak sądzę.

Uzziah is the glorious land, and Ptolemy is Egypt. Uzziah, as the glorious land has the two horns of Protestantism and Republicanism. The political manifestation of Ptolemy is communism and its varied forms, and the religious manifestation of Ptolemy is spiritualism and its varied forms. A characteristic of the dragon power is that it is a confederacy, but the false prophet, who is the glorious land is a single nation with two horns.

Ozjasz jest ziemią chwalebną, a Ptolemeusz — Egiptem. Ozjasz, jako ziemia chwalebna, ma dwa rogi: protestantyzm i republikanizm. Politycznym przejawem Ptolemeusza jest komunizm i jego różnorodne formy, a religijnym przejawem Ptolemeusza jest spirytyzm i jego różnorodne formy. Cechą mocy smoka jest to, że stanowi konfederację, natomiast fałszywy prorok, który jest ziemią chwalebną, jest jednym narodem o dwóch rogach.

Daniel eleven verse forty established that the United States was the proxy power of the papacy when the Soviet Union was swept away in 1989. This truth aligns with the role of the two-horned earth beast of Revelation thirteen, for the two books are the same.

Werset 40 rozdziału 11 Księgi Daniela przesądza, że Stany Zjednoczone były mocarstwem zastępczym papiestwa, gdy w 1989 roku Związek Radziecki został zmieciony. Prawda ta współbrzmi z rolą bestii z ziemi o dwóch rogach z rozdziału trzynastego Apokalipsy, gdyż obie księgi są tożsame.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:11, 12.

> I ujrzałem inną Bestię wychodzącą z ziemi; miała dwa rogi podobne do rogów Baranka i mówiła jak Smok. I sprawuje całą władzę pierwszej Bestii w jej obecności i sprawia, że ziemia i jej mieszkańcy oddają pokłon pierwszej Bestii, której śmiertelna rana została uleczona. Apokalipsa 13:11, 12.

Revelation thirteen identifies the United States as the proxy power of the Papacy, for the earth beast “exerciseth al the power of the” beast out of the sea that came “before him.” In verse two the dragon of pagan Rome had given the Papacy its power, seat and great authority. The word translated as “power” means power, but in verse twelve it is a different word that is translated as “power,” meaning “delegated authority.”

Trzynasty rozdział Apokalipsy identyfikuje Stany Zjednoczone jako mocarstwo zastępcze papiestwa, gdyż bestia z ziemi „sprawuje całą władzę” bestii wychodzącej z morza, która była „przed nim”. W wersecie drugim smok pogańskiego Rzymu przekazał papiestwu jego moc, tron i wielką władzę. Słowo tłumaczone jako „moc” oznacza moc, lecz w wersecie dwunastym jest to inne słowo, które również oddano jako „moc”, w znaczeniu „władzy delegowanej”.

The United States is the proxy power of the papacy, who has been typified by pagan Rome, who gave its military and economic support to the papacy as set forth in verse two. In doing so pagan Rome typified the United States who would also give its “chariots, ships and horsemen” to do the dirty-work of the papal power.

Stany Zjednoczone są mocarstwem zastępczym papiestwa, które zostało typologicznie przedstawione przez pogański Rzym; ten zaś, jak to przedstawiono w wersecie drugim, udzielił papiestwu wsparcia militarnego i gospodarczego. W ten sposób pogański Rzym stanowił typ Stanów Zjednoczonych, które również oddadzą swoje "rydwany, okręty i jeźdźców", by wykonywać brudną robotę władzy papieskiej.

When the three battles of verse ten, eleven and fifteen were fulfilled in history, Antiochus Magnus was at each battle. This fact identifies that the power represented in the three battles is a proxy power of the beast, for it is always Antiochus, and Antiochus in 1989 was the proxy power of the United States.

Gdy trzy bitwy z wersetów dziesiątego, jedenastego i piętnastego znalazły w historii swoje wypełnienie, Antioch Wielki uczestniczył w każdej z nich. Fakt ten wskazuje, że potęga reprezentowana w tych trzech bitwach jest potęgą zastępczą bestii, albowiem za każdym razem jest to Antioch, a Antioch w 1989 roku był potęgą zastępczą Stanów Zjednoczonych.

The three battles that lead to the Sunday law of verse sixteen bear the signature of Alpha and Omega, and also the structure of truth. It is the United States in the first battle and the third battle, identifying an alpha and omega in the first and last battle. The three battles that lead to the Sunday law of verse sixteen also bear the signature of truth. The proxy power of Nazi Ukraine is the battle in the middle that represents the rebellion of the middle waymark in the framework of the Hebrew word truth. The three battles represent 1989 unto the Sunday law, which means they represent the “hidden history” of verse forty.

Trzy bitwy, które prowadzą do prawa niedzielnego z wersetu szesnastego, noszą pieczęć Alfy i Omegi, a także strukturę prawdy. W pierwszej i trzeciej bitwie występują Stany Zjednoczone, co wskazuje na alfę i omegę w bitwie pierwszej i ostatniej. Trzy bitwy, które prowadzą do prawa niedzielnego z wersetu szesnastego, również noszą pieczęć prawdy. Siła zastępcza nazistowskiej Ukrainy stanowi bitwę środkową, która reprezentuje bunt środkowego kamienia milowego w ramach hebrajskiego słowa prawda. Trzy bitwy reprezentują okres od 1989 roku aż do prawa niedzielnego, co oznacza, że reprezentują "ukrytą historię" wersetu czterdziestego.

Verse eleven of Revelation eleven identifies 2023, as the point where both horns are resurrected. Daniel eleven, verse eleven identifies the very same period of history. The internal line of prophecy and the external line of prophecy align in 2023. The internal line is the “thing” Daniel understood and the external line is the “vision” he understood.

Jedenasty werset rozdziału jedenastego Księgi Objawienia wskazuje rok 2023 jako punkt, w którym oba rogi zostają wskrzeszone. Jedenasty werset rozdziału jedenastego Księgi Daniela wskazuje dokładnie ten sam okres dziejowy. Wewnętrzna linia proroctwa i zewnętrzna linia proroctwa są zbieżne w roku 2023. Wewnętrzna linia to "rzecz", którą Daniel zrozumiał, a zewnętrzna linia to "widzenie", które zrozumiał.

The temple test that Daniel illustrates began at the twenty-second day, and twenty-two years after 9/11, which is the point that Isaiah entered the temple brings you to 2023. Isaiah identifies the death of Uzziah after living with leprosy for eleven years at 9/11. The work of erecting the temple consists of first laying the foundation, and thereafter erecting the temple and placing the cap stone which then leads to the third litmus test, represented by the feast of trumpets in the line of Leviticus twenty-three. The internal work of the everlasting gospel is accomplished during the history of the external line. In verse eleven Putin has been typified by Ptolemy, and king Uzziah provides a second witness to the illustration of the king of the south who is lifted up through military success, who thereafter attempts to insert themselves into the realm of religion.

Test świątynny, który ilustruje Daniel, rozpoczął się dwudziestego drugiego dnia, a dodanie dwudziestu dwóch lat do 11 września — który jest momentem wejścia Izajasza do świątyni — prowadzi do roku 2023. Izajasz wskazuje na 11 września jako na moment śmierci Uzjasza, po jedenastu latach życia z trądem. Praca wznoszenia świątyni polega najpierw na położeniu fundamentu, a następnie na wzniesieniu świątyni i umieszczeniu kamienia zwornikowego, co następnie prowadzi do trzeciej próby lakmusowej, reprezentowanej przez Święto Trąb w linii Księgi Kapłańskiej 23. Wewnętrzne dzieło wiecznej ewangelii dokonuje się w trakcie historii linii zewnętrznej. W wersecie jedenastym Putina typologicznie przedstawia Ptolemeusz, zaś król Uzjasz stanowi drugiego świadka dla ilustracji króla południa, który zostaje wywyższony przez sukcesy militarne, a następnie usiłuje wkroczyć w sferę religii.

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:11, 12.

> I król południa uniesie się gniewem, wyjdzie i będzie z nim walczył, z królem północy; a on wystawi wielkie mnóstwo, lecz to mnóstwo zostanie wydane w jego ręce. A gdy usunie to mnóstwo, jego serce się wywyższy; i strąci dziesiątki tysięcy, lecz przez to się nie umocni. Daniela 11:11–12.

Uriah Smith addresses Ptolemy Philopator’s history and his attempt to offer sacrifices in Jerusalem’s temple.

Uriah Smith omawia dzieje Ptolemeusza Filopatora oraz jego próbę złożenia ofiar w świątyni jerozolimskiej.

> “Ptolemy lacked the prudence to make a good use of his victory. Had he followed up his success, he would probably have become master of the whole kingdom of Antiochus; but content with making only a few menaces and a few threats, he made peace that he might be able to give himself up to the uninterrupted and uncontrolled indulgence of his brutish passions. Thus, having conquered his enemies, he was overcome by his vices, and, forgetful of the great name which he might have established, he spent his time in feasting and lewdness.

> Ptolemeuszowi brakło roztropności, by należycie wykorzystać swe zwycięstwo. Gdyby poszedł za ciosem swego powodzenia, najprawdopodobniej stałby się panem całego królestwa Antiocha; lecz zadowoliwszy się jedynie kilkoma pogróżkami i groźbami, zawarł pokój, aby móc oddać się nieustannemu i nieokiełznanemu folgowaniu swym zwierzęcym żądzom. Tak więc, pokonawszy nieprzyjaciół, został pokonany przez własne występki i, zapomniawszy o wielkim imieniu, jakie mógł był sobie zyskać, spędzał czas na ucztach i rozpuście.

> “His heart was lifted up by his success, but he was far from being strengthened by it; for the inglorious use he made of it caused his own subjects to rebel against him. But the lifting up of his heart was more especially manifested in his transactions with the Jews. Coming to Jerusalem, he there offered sacrifices, and was very desirous of entering into the most holy place of the temple, contrary to the law and religion of that place; but being, though with great difficulty, restrained, he left the place burning with anger against the whole nation of the Jews, and immediately commenced against them a terrible and relentless persecution. In Alexandria, where the Jews had resided since the days of Alexander, and enjoyed the privileges of the most favored citizens, forty thousand according to Eusebius, sixty thousand according to Jerome, were slain in this persecution. The rebellion of the Egyptians, and the massacre of the Jews, certainly were not calculated to strengthen him in his kingdom, but were sufficient rather almost totally to ruin it.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 254.

> Serce jego uniosło się wskutek powodzenia, lecz bynajmniej nie został przez nie umocniony; albowiem haniebny użytek, jaki z niego uczynił, sprawił, że jego własni poddani zbuntowali się przeciw niemu. Jednak owo uniesienie serca w sposób szczególnie wyrazisty objawiło się w jego stosunkach z Żydami. Przybywszy do Jerozolimy, składał tam ofiary i bardzo pragnął wbrew prawu i religii owego miejsca wejść do Najświętszego Miejsca świątyni; lecz, choć z wielkim trudem, został powstrzymany, po czym opuścił to miejsce, pałając gniewem przeciw całemu narodowi żydowskiemu, i natychmiast wszczął przeciw Żydom straszliwe i nieubłagane prześladowanie. W Aleksandrii, gdzie Żydzi zamieszkiwali od czasów Aleksandra i cieszyli się przywilejami najbardziej faworyzowanych obywateli, czterdzieści tysięcy według Euzebiusza, sześćdziesiąt tysięcy według Hieronima, zostało zabitych w tym prześladowaniu. Bunt Egipcjan oraz rzeź Żydów z pewnością nie były obliczone na to, by wzmocnić go w jego królestwie, lecz raczej wystarczyły, by niemal doszczętnie je zrujnować. Uriah Smith, Daniel i Objawienie, 254.

Ptolemy Philopator’s military victory at Raphia in 217 BC, did not strengthen Ptolemy, but it caused “his heart to be lifted up.” Victory in the Ukrainian War will not strengthen Putin, but it will “lift up his heart,” as did military success cause king Uzziah to lift up his heart.

Zwycięstwo militarne Ptolemeusza Filopatora pod Rafią w 217 r. p.n.e. nie wzmocniło go, lecz sprawiło, że "jego serce się wywyższyło". Zwycięstwo w wojnie na Ukrainie nie wzmocni Putina, lecz "wywyższy jego serce", podobnie jak powodzenie wojenne sprawiło, że wywyższyło się serce króla Ozjasza.

> And Uzziah prepared for them throughout all the host shields, and spears, and helmets, and habergeons, and bows, and slings to cast stones. And he made in Jerusalem engines, invented by cunning men, to be on the towers and upon the bulwarks, to shoot arrows and great stones withal. And his name spread far abroad; for he was marvellously helped, till he was strong. But when he was strong, his heart was lifted up to his destruction: for he transgressed against the Lord his God, and went into the temple of the Lord to burn incense upon the altar of incense. 2 Chronicles 26:14–16.

> A Ozjasz przygotował dla nich, dla całego wojska, tarcze, włócznie, hełmy, kolczugi, łuki i proce do miotania kamieni. I sporządził w Jerozolimie machiny, wynalezione przez biegłych mężów, aby były na wieżach i na murach obronnych, by miotały strzały i wielkie kamienie. I rozsławiło się jego imię daleko; albowiem przedziwnie był wspomagany, aż stał się potężny. Lecz gdy stał się potężny, jego serce wywyższyło się ku zgubie, gdyż wykroczył przeciw Panu, swemu Bogu, i wszedł do świątyni Pana, aby palić kadzidło na ołtarzu kadzenia. 2 Księga Kronik 26,14-16.

Two southern kings whose hearts were lifted up from military victories, attempted to enter the same temple and offer and offering, which only a priest was allowed to do. In both cases, the priests resisted the proud kings attempts to do so. One king then initiated a retaliation upon the Jews, and the other was struck in the forehead with leprosy.

Dwaj królowie południowi, których serca uniosły się pychą wskutek zwycięstw wojennych, usiłowali wejść do tej samej świątyni i złożyć ofiarę, czego wolno było dokonać jedynie kapłanowi. W obu przypadkach kapłani sprzeciwili się próbom pysznych królów, by to uczynić. Następnie jeden z królów przedsięwziął odwet na Żydach, a drugi został dotknięty trądem na czole.

> And Azariah the priest went in after him, and with him fourscore priests of the Lord, that were valiant men: And they withstood Uzziah the king, and said unto him, It appertaineth not unto thee, Uzziah, to burn incense unto the Lord, but to the priests the sons of Aaron, that are consecrated to burn incense: go out of the sanctuary; for thou hast trespassed; neither shall it be for thine honour from the Lord God. Then Uzziah was wroth, and had a censer in his hand to burn incense: and while he was wroth with the priests, the leprosy even rose up in his forehead before the priests in the house of the Lord, from beside the incense altar. And Azariah the chief priest, and all the priests, looked upon him, and, behold, he was leprous in his forehead, and they thrust him out from thence; yea, himself hasted also to go out, because the Lord had smitten him. And Uzziah the king was a leper unto the day of his death, and dwelt in a several house, being a leper; for he was cut off from the house of the Lord: and Jotham his son was over the king’s house, judging the people of the land. Now the rest of the acts of Uzziah, first and last, did Isaiah the prophet, the son of Amoz, write. 2 Chronicles 26:17–22.

> I Azariasz, kapłan, wszedł za nim, a z nim osiemdziesięciu kapłanów Pana, mężów dzielnych. I sprzeciwili się królowi Uzzjaszowi, i rzekli do niego: Nie do ciebie należy, Uzzjaszu, kadzić Panu, lecz do kapłanów, synów Aarona, poświęconych, aby kadzić. Wyjdź ze świątyni, bo dopuściłeś się występku; i nie przyniesie ci to chwały u Pana Boga. Wtedy Uzzjasz rozgniewał się, a w jego ręku była kadzielnica, by kadzić; a gdy gniewał się na kapłanów, trąd wykwitł na jego czole na oczach kapłanów w domu Pana, obok ołtarza kadzenia. I Azariasz, arcykapłan, oraz wszyscy kapłani spojrzeli na niego, a oto był trędowaty na czole, i wypchnęli go stamtąd; on sam także spieszył się wyjść, ponieważ Pan go uderzył. I król Uzzjasz był trędowaty aż do dnia swojej śmierci i mieszkał w oddzielnym domu jako trędowaty, gdyż był odłączony od domu Pana; a Jotam, jego syn, był nad domem królewskim, sądząc lud kraju. A pozostałe dzieje Uzzjasza, pierwsze i ostatnie, opisał prorok Izajasz, syn Amosa. Druga Księga Kronik 26,17–22.

In 2014, the globalists of Europe and the Obama regime initiated a color revolution upon the nation of the Ukraine. In 2022 Russia began an invasion that will ultimately lead to a victory for Putin and Russia; represented by Ptolemy and Uzziah, the kings of the south. Verse twelve says that after the victory of Putin, “his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it.” History then records a progressive demise of his kingdom.

W roku 2014 europejscy globaliści oraz reżim Obamy zainicjowali na Ukrainie kolorową rewolucję. W 2022 roku Rosja rozpoczęła inwazję, która ostatecznie doprowadzi do zwycięstwa Putina i Rosji, reprezentowanych przez Ptolemeusza i Uzjasza, królów południa. Werset dwunasty mówi, że po zwycięstwie Putina „jego serce się wyniesie; i powali wiele dziesiątek tysięcy; lecz przez to nie będzie umocniony”. Następnie historia odnotowuje postępujący schyłek jego królestwa.

The progressive demise led to his death, and by the time Antiochus the Great retaliates for his loss at Raphia, Antiochus was no longer engaged with Ptolemy Philopator, Antiochus was then addressing a young child who was then Egypt’s ruler. A child is a symbol of the last generation, so at one level the child king that Antiochus defeats at Panium is the final generation of the kingdom of the south. At the practical level the child king represents weakness in relation to Antiochus’s strength.

Postępujący schyłek doprowadził do jego śmierci, i kiedy Antioch Wielki wymierzył odwet za swoją klęskę pod Rafią, Antioch nie miał już do czynienia z Ptolemeuszem Filopatorem, lecz z małoletnim dzieckiem, które było wówczas władcą Egiptu. Dziecko jest symbolem ostatniego pokolenia, zatem na pewnym poziomie król-dziecko, którego Antioch pokonuje pod Panium, stanowi ostatnie pokolenie królestwa południa. Na poziomie praktycznym król-dziecko reprezentuje słabość wobec siły Antiocha.

> “The peace concluded between Ptolemy Philopater and Antiochus lasted fourteen years. Meanwhile Ptolemy died from intemperance and debauchery, and was succeeded by his son, Ptolemy Epiphanes, a child then four or five years old. Antiochus, during the same time, having suppressed rebellion in his kingdom, and reduced and settled the eastern parts in their obedience, was at leisure for any enterprise when young Epiphanes came to the throne of Egypt; and thinking this too good an opportunity for enlarging his dominion to be let slip, he raised an immense army “greater than the former” (for he had collected many forces and acquired great riches in his eastern expedition), and set out against Egypt, expecting to have an easy victory over the infant king. How he succeeded we shall presently see; for here new complications enter into the affairs of these kingdoms, and new actors are introduced upon the stage of history.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 255.

> Pokój zawarty między Ptolemeuszem Filopatorem a Antiochiem trwał czternaście lat. Tymczasem Ptolemeusz zmarł wskutek nieumiarkowania i rozpusty, a jego następcą został syn, Ptolemeusz Epifanes, dziecko wówczas cztero- lub pięcioletnie. Antioch natomiast w tym samym czasie, po stłumieniu buntu w swoim królestwie oraz podporządkowaniu i utrwaleniu posłuszeństwa części wschodnich, miał wolne ręce do wszelkich przedsięwzięć, gdy młody Epifanes objął tron Egiptu; i uznawszy to za zbyt dobrą sposobność rozszerzenia swego panowania, by pozwolić jej umknąć, wystawił olbrzymią armię „większą niż poprzednia” (gdyż podczas wyprawy na Wschód zgromadził liczne siły i pozyskał wielkie bogactwa) i wyruszył przeciw Egiptowi, spodziewając się łatwego zwycięstwa nad małoletnim królem. Jak mu się powiodło, wkrótce zobaczymy; albowiem w tym miejscu w sprawy tych królestw wkraczają nowe komplikacje, a na scenę dziejów wprowadzeni zostają nowi aktorzy. Uriah Smith, Daniel i Objawienie, 255.

## The King of the South

Król Południa

To outline the final steps of Russia, is to outline the final steps of the prophetic king of the south. A prophetic characteristic of the spiritual king of the south that arrived in prophetic history at the time of the end in 1798—is how it comes to its end. It is also a prophetic characteristic of the king of the north, and the false prophet. Each of the three powers that lead the world to Armageddon have endings that are specifically identified in God’s Word. Whatever happens to Putin and Russia will have been typified with past lines of the king of the south.

Zarysowanie ostatnich kroków Rosji oznacza zarysowanie ostatnich kroków proroczego króla południa. Cechą proroczą duchowego króla południa, który pojawił się w historii proroczej w czasie końca w roku 1798, jest to, w jaki sposób dochodzi on do swego kresu. Jest to również cecha prorocza króla północy oraz fałszywego proroka. Każda z trzech potęg, które prowadzą świat ku Armagedonowi, ma kres jednoznacznie określony w Słowie Bożym. Cokolwiek przydarzy się Putinowi i Rosji, będzie już miało swój typ w dawnych liniach króla południa.

The examples of the spiritual king of the south’s demise were typified by the demise of the first spiritual king of the south, who was atheistic France during the period of the Revolution. The demise of the southern kingdom includes the demise of the southern king. Napoleon’s demise corresponds to the demise of France, and aligns with the demise of the next kingdom of the south, who was Russia. Russia as the modern king of the south began in revolution, just as France, as the king of the south, began with revolution.

Przykłady upadku duchowego króla południa zostały przedstawione typologicznie w upadku pierwszego duchowego króla południa, którym była ateistyczna Francja w okresie Rewolucji. Upadek królestwa południa obejmuje upadek króla południa. Upadek Napoleona odpowiada upadkowi Francji i jest zbieżny z upadkiem następnego królestwa południa, którym była Rosja. Rosja, jako współczesny król południa, wyłoniła się z rewolucji, tak jak Francja, jako król południa, miała swój początek w rewolucji.

Revolution is a characteristic of the dragon, who is the symbol of the southern kings. The dragon, the primary symbol of the king of the south is Satan, and as he attempts a revolution at the end of the millennium, fire comes down out of heaven and devours him. His rebellion in heaven at the beginning was the alpha of his rebellion at the conclusion of the millennium.

Rewolucja jest cechą smoka, który jest symbolem królów południowych. Smok, podstawowy symbol króla południa, to Szatan, i gdy u kresu tysiąclecia podejmuje próbę rewolucji, ogień zstępuje z nieba i go pochłania. Jego bunt w niebie na początku był alfą jego buntu przy zakończeniu tysiąclecia.

In 1798, France prophetically took the throne as the spiritual king of the south during the French Revolution. That revolution swept through the nations of Europe and ultimately arrived at the Russian Revolution that was quickly followed by the Bolshevik Revolution in the same year.

W 1798 roku Francja proroczo objęła tron jako duchowy król południa podczas rewolucji francuskiej. Ta rewolucja przetoczyła się przez narody Europy i ostatecznie doprowadziła do rewolucji rosyjskiej, po której w tym samym roku szybko nastąpiła rewolucja bolszewicka.

The Russian Revolution of 1917 consisted of two main steps: the February Revolution (which overthrew the Tsarist monarchy, ended autocracy, and established a provisional government amid a period of dual power with the Soviets) and the October Revolution (also called the Bolshevik Revolution, where the Bolsheviks under Lenin seized power in a coup, leading to the establishment of Soviet rule and the path to socialism/communism).

Rewolucja rosyjska z 1917 roku składała się z dwóch głównych etapów: rewolucji lutowej (która obaliła monarchię carską, zakończyła autokrację i ustanowiła rząd tymczasowy w okresie dwuwładzy z sowietami) oraz rewolucji październikowej (zwanej także rewolucją bolszewicką, w której bolszewicy pod przywództwem Lenina przejęli władzę w drodze zamachu stanu, co doprowadziło do ustanowienia władzy rad i otworzyło drogę do socjalizmu/komunizmu).

In historical analyses and revolutionary theory (particularly from Marxist perspectives like those of Trotsky, Luxemburg, and others drawing parallels), the French Revolution (1789–1799) is often seen as typifying or providing a schema for the course of the Russian events. The two steps of the French Revolution that typified these Russian phases are:

W analizach historycznych i teorii rewolucyjnej (zwłaszcza w ujęciach marksistowskich, jak u Trockiego, Luksemburg i innych dostrzegających analogie) Rewolucja Francuska (1789–1799) bywa często postrzegana jako model lub schemat przebiegu wydarzeń w Rosji. Dwa etapy Rewolucji Francuskiej, które stanowiły wzorzec dla tych rosyjskich faz, to:

- The initial moderate/constitutional phase (roughly 1789–1792), which aligns with the February Revolution. This French phase began with the storming of the Bastille, the convening of the Estates-General/National Assembly, the abolition of feudal privileges, the Declaration of the Rights of Man, and the establishment of a constitutional monarchy under the Girondins and moderate reformers. It overthrew absolute monarchy but retained elements of bourgeois/liberal governance and dual/contested power structures (e.g., between the Assembly and the lingering monarchy). Similarly, February 1917 ended Tsarism, but led to a bourgeois provisional government and dual power with the Soviets.

  Początkowa faza umiarkowana/konstytucyjna (mniej więcej 1789–1792), która koresponduje z Rewolucją Lutową. Ta faza we Francji rozpoczęła się od szturmu na Bastylię, zwołania Stanów Generalnych/Zgromadzenia Narodowego, zniesienia przywilejów feudalnych, Deklaracji Praw Człowieka oraz ustanowienia monarchii konstytucyjnej pod przewodnictwem Żyrondystów i umiarkowanych reformatorów. Obaliła monarchię absolutną, lecz zachowała elementy burżuazyjnego/liberalnego ładu politycznego oraz dwoistych/spornych struktur władzy (np. między Zgromadzeniem a utrzymującą się monarchią). Podobnie luty 1917 roku położył kres caratowi, lecz doprowadził do burżuazyjnego rządu tymczasowego oraz dwuwładzy z Sowietami.

- The radical/Jacobin phase (roughly 1792–1794, including the establishment of the First Republic, the execution of Louis XVI, and the Reign of Terror under Robespierre and the Jacobins/Committee of Public Safety) aligns with the October (Bolshevik) Revolution. The Jacobins seized power from the more moderate Girondins through radical action, declared a republic, suppressed counter-revolution, and pushed the revolution toward deeper social transformation and defense against internal/external threats. This mirrors how the Bolsheviks overthrew the provisional government, consolidated proletarian/dictatorship-of-the-proletariat rule, and advanced revolutionary socialism.

  Faza radykalna/jakobińska (mniej więcej 1792–1794, obejmująca ustanowienie Pierwszej Republiki, egzekucję Ludwika XVI oraz okres terroru pod przywództwem Robespierre’a i jakobinów/Komitetu Ocalenia Publicznego) koresponduje z Rewolucją Październikową (bolszewicką). Jakobini przejęli władzę od bardziej umiarkowanych żyrondystów drogą radykalnych działań, proklamowali republikę, stłumili kontrrewolucję i popchnęli rewolucję ku głębszej transformacji społecznej oraz obronie przed zagrożeniami wewnętrznymi i zewnętrznymi. To odzwierciedla sposób, w jaki bolszewicy obalili Rząd Tymczasowy, skonsolidowali władzę proletariacką/dyktaturę proletariatu i posunęli naprzód socjalizm rewolucyjny.

These parallels emphasize how revolutions often follow a pattern: an initial broad uprising against the old regime (led by moderates/bourgeois forces), followed by a more extreme seizure of power by radicals to ‘save’ and deepen the revolution amid crisis. The Bolsheviks themselves consciously drew on the French example, viewing their October uprising as akin to the Jacobin coup—necessary to prevent counter-revolution and fulfill the revolution’s potential.

Te paralele podkreślają, iż rewolucje często przebiegają wedle pewnego wzorca: najpierw szerokie powstanie przeciwko staremu reżimowi (kierowane przez umiarkowanych/siły burżuazyjne), następnie zaś bardziej skrajne przejęcie władzy przez radykałów, mające na celu „ocalenie” i pogłębienie rewolucji w obliczu kryzysu. Sami bolszewicy świadomie nawiązywali do przykładu francuskiego, postrzegając swoje październikowe powstanie jako analogiczne do jakobińskiego zamachu stanu — niezbędnego, by zapobiec kontrrewolucji i urzeczywistnić potencjał rewolucji.

This typology appears in works like Trotsky’s History of the Russian Revolution (which explicitly compares the dual power phase in Russia to similar dynamics in France) and Rosa Luxemburg’s writings on the Russian events, where she notes the Russian Revolution’s first period (March–October) follows the schema of the French (and English) revolutions, with the Bolshevik takeover paralleling the Jacobin ascent.

Ta typologia pojawia się w takich dziełach, jak Historia rewolucji rosyjskiej Lwa Trockiego (która wprost porównuje fazę dwuwładzy w Rosji z podobną dynamiką we Francji) oraz w pismach Róży Luksemburg o wydarzeniach rosyjskich, w których zauważa, że pierwszy okres rewolucji rosyjskiej (marzec–październik) podąża za schematem rewolucji francuskiej (i angielskiej), przy czym przejęcie władzy przez bolszewików odpowiada wyniesieniu jakobinów do władzy.

Jesus always illustrates the end with the beginning, and the demise of Napoleon as the first spiritual king of the south followed the waymarks at the beginning of the revolution, and in so doing represented the demise of the Soviet Union.

Jezus zawsze ilustruje koniec początkiem, a upadek Napoleona jako pierwszego duchowego króla południa przebiegał zgodnie z kamieniami milowymi z początku rewolucji i w ten sposób reprezentował upadek Związku Radzieckiego.

Napoleon’s progressive (step-by-step) demise aligns closely with the Soviet Union’s gradual decline and 1991 collapse, in the same typological framework where the French Revolution’s two phases prefigured the Russian Revolution’s February and October 1917 stages. The parallel extends into the post-radical consolidation phase (Bonapartism) and its inevitable unraveling. This draws from both general historical patterns and Marxist analyses (especially Trotsky’s in The Revolution Betrayed and related works), which treat Napoleon as the archetype of Bonapartism: a strongman regime that arises after a revolution’s radical peak, balances between classes, preserves key structural gains of the revolution (while suppressing its democratic thrust), builds a personal/military-bureaucratic empire, overextends, and then suffers a phased collapse leading to partial restoration of the old order.

Stopniowy (krok po kroku) schyłek Napoleona ściśle odpowiada stopniowemu zmierzchowi i upadkowi Związku Radzieckiego w 1991 roku, w tych samych ramach typologicznych, w których dwie fazy Rewolucji Francuskiej prefigurowały lutowy i październikowy etapy Rewolucji Rosyjskiej 1917 roku. Paralela ta rozciąga się na fazę konsolidacji po okresie radykalnym (bonapartyzm) oraz jej nieuchronny rozkład. Wynika to zarówno z ogólnych prawidłowości historycznych, jak i z analiz marksistowskich (zwłaszcza Trockiego w Zdradzonej rewolucji i pokrewnych pracach), które traktują Napoleona jako archetyp bonapartyzmu: reżimu silnej ręki, który wyłania się po radykalnym apogeum rewolucji, balansuje między klasami, zachowuje kluczowe strukturalne zdobycze rewolucji (jednocześnie tłumiąc jej demokratyczny impet), buduje osobiste, militarno-biurokratyczne imperium, ulega nadmiernej ekspansji, a następnie doznaje etapowego upadku, prowadzącego do częściowej restauracji dawnego porządku.

## Napoleon’s Bonapartist Rise Parallels the Stalinist Consolidation

Bonapartystyczne dojście Napoleona do władzy jest paralelne do stalinowskiej konsolidacji władzy

After the Jacobin radical phase and Thermidorian reaction (1794), the unstable Directory (1795–1799), Napoleon’s 18 Brumaire coup (1799) establishes the Consulate, then the Empire (1804). He codifies and exports bourgeois revolutionary gains (Napoleonic Code, end of feudal privileges, strong centralized state) but subordinates them to authoritarian rule, military glory, and a new elite.

Po jakobińskiej fazie radykalnej i reakcji termidoriańskiej (1794), po okresie niestabilnego Dyrektoriatu (1795–1799), zamach stanu 18 brumaire’a (1799) dokonany przez Napoleona ustanawia najpierw Konsulat, a następnie Cesarstwo (1804). Napoleon kodyfikuje i eksportuje mieszczańskie zdobycze rewolucyjne (Kodeks Napoleona, zniesienie przywilejów feudalnych, silne, scentralizowane państwo), lecz podporządkowuje je autorytarnej władzy, chwale oręża i nowej elicie.

After the Bolshevik/October radical phase and early Soviet experiments, bureaucratic degeneration sets in (especially from the mid-1920s). Stalin’s consolidation defeats the Left Opposition, enforces “socialism in one country,” and creates a police/military-bureaucratic dictatorship. The planned economy and nationalized property (core gains of October) are preserved but turned into tools of a privileged caste, with internationalism abandoned.

Po radykalnej fazie bolszewickiej/październikowej oraz wczesnych eksperymentach radzieckich dochodzi do degeneracji biurokratycznej (zwłaszcza od połowy lat 20. XX w.). Konsolidacja władzy Stalina pokonuje Lewą Opozycję, narzuca „socjalizm w jednym kraju” i ustanawia policyjno-wojskowo-biurokratyczną dyktaturę. Gospodarka planowa i własność znacjonalizowana (kluczowe zdobycze Października) zostają zachowane, lecz przekształcone w narzędzia uprzywilejowanej kasty, przy jednoczesnym porzuceniu internacjonalizmu.

In both cases, the revolutionary energy is “frozen” and redirected into state power and expansion under a single figure or apparatus (Trotsky explicitly called the Stalin regime a form of “Soviet Bonapartism,” closer to Napoleon’s Empire than the Consulate).

W obu przypadkach energia rewolucyjna zostaje „zamrożona” i skanalizowana w postać władzy państwowej oraz ekspansji, pod zwierzchnictwem jednej osoby lub aparatu władzy (Trocki wprost nazwał reżim Stalina formą „radzieckiego bonapartyzmu”, bliższą Cesarstwu Napoleona niż Konsulatowi).

## The Step-by-Step Collapse

Stopniowy upadek

This is the core alignment—the decline is not one sudden event but a successive series of erosions driven by overextension, internal contradictions, military quagmires, loss of peripheral control, failed reforms, and final dissolution/restoration.

Oto zasadnicza oś — schyłek nie jest jednym nagłym wydarzeniem, lecz następującym po sobie ciągiem erozji, napędzanym przez nadmierną ekspansję, wewnętrzne sprzeczności, militarne grzęzawiska, utratę kontroli nad peryferiami, nieudane reformy oraz ostateczny rozpad/restaurację.

## Napoleonic side (1812 to 1815)

Strona napoleońska (1812–1815)

- 1812: Disastrous invasion of Russia—Grande Armée (600,000 men) decimated by logistics, winter, and resistance. Catastrophic turning point; massive loss of prestige and manpower.

  1812: Katastrofalna inwazja na Rosję — Wielka Armia (600 000 żołnierzy) zdziesiątkowana przez problemy logistyczne, zimę i opór. Katastrofalny punkt zwrotny; ogromna utrata prestiżu i siły żywej.

- 1813: Coalition forms against him; defeat at Leipzig (“Battle of the Nations”)—loss of German allies and territories; empire begins shrinking.

  1813: Zawiązuje się koalicja przeciwko niemu; klęska pod Lipskiem („Bitwa Narodów”) – utrata niemieckich sojuszników i terytoriów; imperium zaczyna się kurczyć.

- 1814: Allies invade France proper; Paris falls; Napoleon abdicates and is exiled to Elba.

  1814: Alianci najeżdżają Francję właściwą; Paryż pada; Napoleon abdykuje i zostaje zesłany na Elbę.

- 1815: Brief return (Hundred Days), final defeat at Waterloo; permanent exile to St. Helena; Bourbon monarchy restored (reactionary rollback of revolutionary gains, though not total—some legal/administrative changes survived).

  1815: Krótkotrwały powrót (Sto Dni), ostateczna klęska pod Waterloo; trwałe zesłanie na Wyspę Świętej Heleny; restauracja monarchii Burbonów (reakcyjny odwrót od zdobyczy rewolucji, choć nie całkowity — część zmian prawnych i administracyjnych przetrwała).

## Soviet side (1970s to 1991)

Strona radziecka (od lat 70. XX wieku do 1991 r.)

- Late 1970s–1980s: Economic stagnation (“zastoi” under Brezhnev), chronic shortages, technological lag, and crippling arms race with the US/NATO—systemic overextension begins to hollow out the economy.

  Koniec lat 70. XX wieku – lata 80.: stagnacja gospodarcza („zastój” za rządów Breżniewa), chroniczne niedobory, opóźnienie technologiczne oraz wyniszczający wyścig zbrojeń z USA i NATO — systemowe nadmierne rozciągnięcie zaczyna wyjaławiać gospodarkę.

- 1979–1989: Afghanistan war—Soviet “Vietnam”; quagmire drains resources, morale, and international standing (note the ironic parallel: Napoleon destroyed in Russia; USSR bled in a rugged, resistant theater).

  1979–1989: wojna w Afganistanie — radziecki „Wietnam”; bagno wyczerpuje zasoby, morale i pozycję międzynarodową (zauważmy ironiczny paralelizm: Napoleon rozgromiony w Rosji; ZSRR wykrwawiony w surowym, stawiającym opór teatrze działań).

- 1985–1989: Gorbachev’s perestroika/glasnost reforms (attempted “saving” of the system, like some late Napoleonic adjustments) instead expose and accelerate contradictions; Eastern Bloc satellites revolt and break free (Berlin Wall falls November 9, 1989, regimes collapse across 1989–1990)—loss of the “outer empire,” exactly like Napoleon’s loss of allied states.

  1985-1989: reformy pierestrojki/głasnosti Gorbaczowa (próba „uratowania” systemu, podobnie jak niektóre późne napoleońskie korekty) zamiast tego ujawniają i przyspieszają narastanie sprzeczności; państwa satelickie bloku wschodniego buntują się i wyzwalają się (Mur Berliński upada 9 listopada 1989 r., reżimy upadają na przestrzeni lat 1989–1990)-utrata „zewnętrznego imperium”, dokładnie jak utrata przez Napoleona państw sprzymierzonych.

- 1990–1991: Internal nationalist crises, republics declare sovereignty; August 1991 hardliner coup fails spectacularly; Gorbachev resigns December 25, 1991; USSR dissolves into 15 states. Capitalist restoration follows (Yeltsin-era shock therapy, oligarchs, privatization)—analogous to the Bourbon restoration: pre-revolutionary class elements (or their equivalents) return, rolling back full revolutionary property relations while keeping some administrative forms.

  1990–1991: Wewnętrzne kryzysy nacjonalistyczne, republiki ogłaszają suwerenność; pucz twardogłowych z sierpnia 1991 r. kończy się spektakularną porażką; Gorbaczow rezygnuje 25 grudnia 1991 r.; ZSRR rozpada się na 15 państw. Następuje restauracja kapitalizmu (terapia szokowa okresu Jelcyna, oligarchowie, prywatyzacja) — analogiczna do restauracji Burbonów: powracają przedrewolucyjne elementy klasowe (bądź ich odpowiedniki), cofając pełne rewolucyjne stosunki własności przy zachowaniu niektórych form administracyjnych.

In both, the “empire” (French Continental System vs. Soviet Eastern Bloc/COMECON influence) fragments outward-in, internal decay accelerates, a final crisis exposes the hollowness, and the old social forces reassert (monarchy/capitalism). Bonapartism proves unsustainable—a “pyramid balanced on its point,” as Trotsky put it—because it rests on suppressing the revolution’s democratic base while defending (but distorting) its economic base amid hostile external pressures. The Soviet collapse was not “sudden” in the long view but the culmination of progressive internal rot, just as Napoleon’s empire did not vanish overnight but eroded through successive defeats until restoration.

W obu przypadkach „imperium” (francuski System Kontynentalny vs. radziecki Blok Wschodni/wpływ RWPG) rozpada się od peryferii ku centrum; przyspiesza w nim wewnętrzne gnicie; ostateczny kryzys obnaża jego pustkę; a dawne siły społeczne odzyskują dominację (monarchia/kapitalizm). Bonapartyzm okazuje się nie do utrzymania — „piramida oparta na wierzchołku”, jak ujął to Trocki — gdyż opiera się na tłumieniu demokratycznej bazy rewolucji przy jednoczesnej obronie (lecz zniekształcaniu) jej bazy ekonomicznej w warunkach wrogich nacisków zewnętrznych. Upadek Związku Radzieckiego nie był „nagły” w perspektywie długiego trwania, lecz stanowił kulminację postępującego wewnętrznego gnicia, podobnie jak imperium Napoleona nie zniknęło z dnia na dzień, lecz ulegało erozji wskutek kolejnych klęsk aż do restauracji.

The beginning and ending of France and the Soviet Union align with the testimony of king Uzziah and Ptolemy. Ptolemy IV Philopator wins a decisive victory at the Battle of Raphia (217 BC) against the king of the north (Antiochus III), but “he shall not be strengthened by it”—he makes peace instead of pressing the advantage, returns to luxury and self-exaltation, then (per the record preserved in 3 Maccabees 1–2) Ptolemy visits Jerusalem after his triumph. His heart lifted up, he attempts to enter the Holy of Holies and offer sacrifice himself—an act of usurpation and defiance against the true God. He is divinely struck (paralysis), humiliated, and turns to persecution of God’s people. His reign thereafter is one of progressive decline: moral corruption, internal revolts, and loss of strength until his death. This is the exact mirror of King Uzziah (2 Chronicles 26:16–21) whose heart was lifted up after military success., who then entered the temple to burn incense (usurping the priests) and was struck with leprosy in the forehead, which was a public, visible judgment. From then on Uzziah lived in isolation, cut off from the house of the Lord, until death—a slow, lingering demise rather than instant destruction.

Początek i kres Francji oraz Związku Radzieckiego są zgodne ze świadectwem króla Ozjasza i Ptolemeusza. Ptolemeusz IV Filopator odnosi rozstrzygające zwycięstwo w bitwie pod Rafią (217 r. przed Chr.) nad królem północy (Antiochiem III), lecz „nie będzie przez to umocniony” — zawiera pokój zamiast wykorzystać przewagę, wraca do luksusu i samowywyższania, po czym (według zapisu zachowanego w 3 Księdze Machabejskiej 1–2) Ptolemeusz odwiedza Jerozolimę po swoim triumfie. Jego serce się uniosło; usiłuje wejść do Świętego Świętych i sam złożyć ofiarę — akt uzurpacji i zuchwałego sprzeciwu wobec prawdziwego Boga. Zostaje dotknięty karą Bożą (paraliżem), upokorzony i zwraca się ku prześladowaniu ludu Bożego. Jego panowanie odtąd naznaczone jest postępującym upadkiem: moralnym zepsuciem, wewnętrznymi buntami oraz utratą siły aż do śmierci. Jest to dokładne odbicie króla Ozjasza (2 Księga Kronik 26:16–21), którego serce uniosło się po powodzeniu wojennym, który następnie wszedł do świątyni, aby palić kadzidło (uzurpując sobie czynności kapłańskie), i został uderzony trądem na czole — był to sąd publiczny, widoczny. Od tego czasu Ozjasz żył w odosobnieniu, odcięty od domu Pana, aż do śmierci — była to powolna, przewlekła śmierć, a nie natychmiastowa zagłada.

Both are southern kings whose pride manifests in a temple intrusion at Jerusalem, followed by a progressive, erosive ending instead of immediate collapse. This is the typological template for every later “king of the south.”

Obaj są królami południa, których pycha objawia się wtargnięciem do świątyni w Jerozolimie, po czym następuje stopniowy, erozyjny kres zamiast natychmiastowego upadku. Jest to typologiczny wzorzec dla każdego późniejszego „króla południa”.

## 1798: France Becomes the Spiritual King of the South

1798: Francja zostaje duchowym królem Południa

At “the time of the end” (1798), atheistic France (the power that had just manifested the spiritual characteristics of Egypt—open denial of God, as in Revelation 11:8) pushes at the king of the north (the Papacy) by taking the Pope captive. Napoleon is the military embodiment of that push. France wears the crown of the south in 1798, because it exalts the same atheistic spirit that ancient Egypt embodied.

W „czasie końca” (1798) ateistyczna Francja (moc, która właśnie ujawniła duchowe cechy Egiptu — otwarta negacja Boga, jak w Objawieniu 11:8) uderza na króla północy (Papiestwo), biorąc papieża do niewoli. Napoleon jest wojskowym ucieleśnieniem tego uderzenia. W 1798 roku Francja nosi koronę południa, ponieważ wywyższa tego samego ateistycznego ducha, którego uosabiał starożytny Egipt.

But just as Ptolemy could not “make the most of his victory,” the French Revolution’s radical phase could not sustain or fully export its gains. The crown of the south passes onward as the philosophy of atheism matures and finds a new governmental voice.

Lecz podobnie jak Ptolemeusz nie zdołał „w pełni wykorzystać swego zwycięstwa”, tak i radykalna faza Rewolucji Francuskiej nie zdołała utrzymać ani w pełni wyeksportować swych zdobyczy. Korona południa przechodzi dalej, w miarę jak filozofia ateizmu dojrzewa i znajduje nowy głos władzy państwowej.

## Progressive Leadership Symbols: Napoleon to Lenin to Stalin

Progresja symboli przywództwa: od Napoleona, przez Lenina, po Stalina

These three are not random; they are progressive endings—each representing a further stage in the king of the south’s trajectory toward its own slow dissolution. Napoleon—the first great symbol after 1798. Victorious in Egypt (the literal south), he overreaches (Russian campaign of 1812 was a disaster beginning a series of losses to his peripheral empire step by step (1813–1814), suffers final defeat (Waterloo 1815), and is exiled twice. Napoleon represents a progressive, phased demise—exactly like unto the Ptolemy and Uzziah.

Te trzy nie są przypadkowe; tworzą postępującą sekwencję zakończeń — każde stanowi kolejny etap trajektorii króla południa ku jego własnemu powolnemu rozpadowi. Napoleon — pierwszy wielki symbol po roku 1798. Zwycięski w Egipcie (południe w sensie dosłownym), posuwa się zbyt daleko (katastrofalna kampania rosyjska 1812 r. zapoczątkowała stopniową serię strat na peryferiach jego imperium w latach 1813–1814), ponosi ostateczną klęskę (Waterloo, 1815) i zostaje zesłany dwukrotnie. Napoleon reprezentuje postępujący, etapowy upadek — dokładnie na podobieństwo Ptolemeusza i Ozjasza.

Lenin seized the crown in the 1917 October Revolution. The Bolshevik “push” continues the war against the old order (including religious power). But the radical phase cannot stabilize; Lenin’s own health fails early, and the system begins to bureaucratize.

Lenin sięgnął po koronę w Rewolucji Październikowej 1917 roku. Bolszewicki „napór” kontynuuje wojnę przeciw staremu porządkowi (w tym władzy religijnej). Lecz faza radykalna nie może się ustabilizować; zdrowie samego Lenina wcześnie podupada, a system zaczyna ulegać biurokratyzacji.

Stalin, the consolidator (Soviet Bonapartism) “freezes” the revolution into a military-bureaucratic empire, preserves the core gains (nationalized economy the anti-feudal parallel to Napoleon’s Code), but turns the power inward (purges) and outward (expansion). Yet the heart is lifted up in atheism; the system cannot truly “make the most of its victory.” Overextension (Afghanistan parallel to Napoleon’s Russia), stagnation, failed reforms (perestroika was the last desperate attempt), loss of satellites (1989–90 = loss of “allies”), and final dissolution (1991).

Stalin, konsolidator (sowiecki bonapartyzm), „zamraża” rewolucję w wojskowo-biurokratyczne imperium, zachowuje zasadnicze zdobycze (znacjonalizowana gospodarka — antyfeudalny odpowiednik Kodeksu Napoleona), lecz kieruje swą władzę do wewnątrz (czystki) i na zewnątrz (ekspansja). A jednak serce wywyższa się w ateizmie; system nie może w istocie „wykorzystać w pełni swego zwycięstwa”. Nadmierne rozciągnięcie (Afganistan jako paralela do Rosji Napoleona), stagnacja, nieudane reformy (pieriestrojka była ostatnią desperacką próbą), utrata satelitów (1989–90 = utrata „sojuszników”) i ostateczny rozpad (1991).

The Soviet Union’s collapse was not sudden—it was progressive, exactly as Napoleon’s empire eroded step by step and as Ptolemy’s and Uzziah’s reigns withered after their temple-pride moment. The “spiritual” king of the south (atheism in governmental form) received its own lingering judgment: hollowed out from within, unable to sustain the lie, swept away in the counter-movement of the king of the north (the Papacy’s resurgence in the vacuum).

Upadek Związku Radzieckiego nie był nagły — następował stopniowo, dokładnie tak, jak imperium Napoleona ulegało erozji krok po kroku i jak panowania Ptolemeusza oraz Ozjasza podupadały po ich chwili pychy związanej ze świątynią. „Duchowy” król południa (ateizm w formie państwowej) doznał własnego, długotrwałego sądu: wydrążony od wewnątrz, niezdolny podtrzymać kłamstwa, został zmieciony przez ruch przeciwny króla północy (ponowny rozkwit papiestwa w powstałej próżni).

The French Revolution (two steps) typifies the Russian Revolution (February and October/Bolshevik). Napoleonic Bonapartism and progressive demise typify Stalinist consolidation and Soviet progressive demise. All of it is the modern outworking of Daniel 11’s king of the south line, from Ptolemy’s Raphia failure and temple arrogance, through Uzziah’s identical sin and slow end, to France in 1798 and its atheistic heir (Lenin–Stalin era) that could not strengthen itself by its victories.

Rewolucja Francuska (w dwóch etapach) prefiguruje Rewolucję Rosyjską (lutową oraz październikową/bolszewicką). Bonapartyzm napoleoński i postępujący schyłek prefigurują stalinowską konsolidację oraz postępujący schyłek Związku Radzieckiego. Całość stanowi współczesne urzeczywistnienie linii króla południa z jedenastego rozdziału Księgi Daniela: od porażki Ptolemeusza pod Rafią i świątynnej pychy, przez identyczny grzech Ozjasza i jego powolny kres, aż po Francję w roku 1798 i jej ateistycznego spadkobiercę (erę Lenina-Stalina), który nie zdołał umocnić się poprzez własne zwycięstwa.

Lenin, the radical founder or seizer of power (parallel to the Jacobin/Bolshevik ascent; the “push” phase post-1917, is akin to Napoleon’s early Consulate after Brumaire). Stalin was the Bonapartist consolidator (Soviet empire builder, purges, WWII victory, Cold War peak; heart lifted up in atheism, but unable to fully “strengthen” the victory long-term—overextension begins).

Lenin, radykalny założyciel bądź zdobywca władzy (paralela do jakobińskiego/bolszewickiego dojścia do władzy; faza „naporu” po 1917 roku, pokrewna wczesnemu Konsulatowi Napoleona po Brumaire). Stalin był bonapartystycznym konsolidatorem (budowniczy imperium radzieckiego, czystki, zwycięstwo w II wojnie światowej, apogeum zimnej wojny; serce wywyższone w ateizmie, lecz niezdolny do pełnego „umocnienia” zwycięstwa w długiej perspektywie — rozpoczyna się nadmierne rozciągnięcie).

Khrushchev was the post-peak “thaw” leader (1953–1964): denounces Stalin (Secret Speech 1956), exposes some corruption, attempts limited reforms, but fails to resolve systemic contradictions. This parallels a “Thermidorian” or early-decline phase—loosening terror while the core atheist structure remains, yet prestige erodes (e.g., Cuban Missile Crisis humiliation 1962 mirrors minor Napoleonic setbacks before the big ones).

Chruszczow był przywódcą „odwilży” po szczycie (1953–1964): potępił Stalina (Tajne przemówienie, 1956), ujawnił niektóre przejawy korupcji, podjął ograniczone reformy, lecz nie zdołał rozwiązać sprzeczności systemowych. Jest to analogiczne do fazy „termidoriańskiej” lub wczesnego schyłku — rozluźnienie terroru przy zachowaniu rdzenia ateistycznej struktury, jednak z erozją prestiżu (np. upokorzenie podczas kryzysu kubańskiego w 1962 r. odzwierciedla drobne napoleońskie niepowodzenia poprzedzające wielkie klęski).

Gorbachev was the desperate reformer (1985–1991) with perestroika (restructuring) and glasnost (openness) as last-ditch efforts to “save” the system, but they accelerate collapse—loss of the Eastern Bloc (1989 Berlin Wall), internal revolts. This is the clearest “progressive ending” marker: like unto Napoleon’s late attempts at adjustment before the 1814 invasion, or Ptolemy/Uzziah’s lingering decline after temple-pride. Gorbachev’s 1989 concordat/meeting with Pope John Paul II (king of the north) symbolizes the spiritual defeat—the southern king’s atheism yielding to papal resurgence.

Gorbaczow był zdesperowanym reformatorem (1985–1991); pierestrojka (przebudowa) i głasnost (jawność) stanowiły ostatnie, rozpaczliwe próby „uratowania” systemu, lecz przyspieszyły jego załamanie — utratę Bloku Wschodniego (1989: Mur Berliński) — oraz wewnętrzne bunty. Jest to najwyraźniejszy wyznacznik „postępującego kresu”: na podobieństwo późnych prób dostosowawczych Napoleona przed inwazją z 1814 r. albo długotrwałego schyłku Ptolemeusza/Azariasza po pysze świątynnej. Konkordat/spotkanie Gorbaczowa z papieżem Janem Pawłem II w 1989 r. (królem północy) symbolizuje klęskę duchową — ateizm króla południa ustępujący miejsca odrodzeniu papiestwa.

Yeltsin was the final dissolution figure (1991 onward) who led to the August 1991 coup resistance, becomes president of Russia, oversees USSR breakup (December 1991), shock therapy privatization, capitalist restoration. He embodies the chaotic end and partial “restoration” of pre-revolutionary elements (oligarchic capitalism, like Bourbon’s return post-Napoleon). The southern king’s palace is swept away, fulfilling Daniel 11:40’s whirlwind conquest by the north (Papacy via US alliance).

Jelcyn, jako postać ostatecznego rozpadu (od 1991 r.), poprowadził opór wobec sierpniowego zamachu stanu 1991 r., został prezydentem Rosji, nadzorował rozpad ZSRR (grudzień 1991), terapię szokową, prywatyzację i restaurację kapitalizmu. Uosabia chaotyczny kres i częściową „restaurację” przedrewolucyjnych elementów (oligarchicznego kapitalizmu, na wzór powrotu Burbonów po Napoleonie). Pałac króla południa zostaje zmieciony, co wypełnia opisane w Daniela 11:40 natarcie króla północy jak wichura (Papiestwo poprzez sojusz ze Stanami Zjednoczonymi).

The typology emphasizes lingering, step-by-step judgment rather than instant fall, just as Ptolemy IV’s Raphia victory led to pride, temple intrusion, divine striking, and slow decay; Uzziah’s leprosy isolation until death; Napoleon’s phased losses (Russia, Leipzig, Paris, Elba, Waterloo). The Soviet line identifies the peak strength under Stalin, the progressive hollowing during Khrushchev’s thaw that exposes the cracks in the system. Then the Brezhnev-era stagnation and then Gorbachev’s reforms become accelerants; Yeltsin’s era completes the sweep (USSR dissolved, atheism’s governmental form ends). The “heart lifted up” manifests across the line (atheistic defiance), but none “makes the most of victory.”

Typologia akcentuje rozciągnięty w czasie, stopniowy sąd, a nie natychmiastowy upadek, jak to widać na przykładzie zwycięstwa Ptolemeusza IV pod Rafią, które doprowadziło do pychy, wtargnięcia do świątyni, porażenia przez Boga i powolnego rozkładu; odosobnienia Ozjasza jako trędowatego aż do śmierci; oraz etapowych klęsk Napoleona (Rosja, Lipsk, Paryż, Elba, Waterloo). Linia radziecka wskazuje na szczytową potęgę za Stalina oraz na postępującą erozję w czasie odwilży Chruszczowa, która obnaża pęknięcia systemu. Następnie stagnacja epoki Breżniewa, a potem reformy Gorbaczowa stają się czynnikami przyspieszającymi; epoka Jelcyna domyka proces (ZSRR zostaje rozwiązany, państwowa forma ateizmu dobiega końca). „Wywyższone serce” ujawnia się w całym tym ciągu (ateistyczny bunt), lecz nikt „nie potrafi przekuć zwycięstwa w ostateczne rozstrzygnięcie”.

The end of the southern kings are progressive, Satan’s demise began at the cross, and he is ultimately sent into exile for 1,000 years and then he dies.

Kres królów południa przebiega stopniowo; zguba Szatana rozpoczęła się na krzyżu, a ostatecznie zostaje on zesłany na wygnanie na tysiąc lat, po czym umiera.

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season.

> I ujrzałem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz od otchłani i wielki łańcuch w swej ręce. I pochwycił smoka, węża starodawnego, który jest Diabłem i Szatanem, i związał go na tysiąc lat, i wrzucił go do otchłani, i zamknął go, i położył na nim pieczęć, aby już nie zwodził narodów, aż dopełni się tysiąc lat; a potem ma być na krótki czas wypuszczony.

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. But the rest of the dead lived not again until the thousand years were finished.

> I ujrzałem trony, i zasiadli na nich, i dano im władzę sądzenia; i ujrzałem dusze tych, którzy zostali ścięci z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego, i którzy nie oddali czci Bestii ani jej obrazowi, i nie przyjęli jej znamienia na swoich czołach ani na swoich rękach; i ożyli i królowali z Chrystusem tysiąc lat. Lecz pozostali z umarłych nie ożyli, aż dopełniło się tysiąc lat.

> This is the first resurrection. Blessed and holy is he that hath part in the first resurrection: on such the second death hath no power, but they shall be priests of God and of Christ, and shall reign with him a thousand years.

> To jest pierwsze zmartwychwstanie. Błogosławieni i święci są ci, którzy mają udział w pierwszym zmartwychwstaniu: nad takimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z Nim królować tysiąc lat.

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. And the devil that deceived them was cast into the lake of fire and brimstone, where the beast and the false prophet are, and shall be tormented day and night for ever and ever. Revelation 20:1–10.

> A gdy dopełni się tysiąc lat, Szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia i wyjdzie, aby zwieść narody, które są na czterech krańcach ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je na wojnę; a ich liczba jest jak piasek morski. I wyruszyli na przestrzeń ziemi, i otoczyli obóz świętych oraz miasto umiłowane; a z nieba zstąpił ogień od Boga i pochłonął ich. A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie są Bestia i Fałszywy Prorok, i będą dręczeni dniem i nocą na wieki wieków. Apokalipsa 20:1-10.

We will continue our considerations of the southern king in Daniel eleven, verses eleven through fifteen in the next article.

Będziemy kontynuować nasze rozważania nad królem południa w jedenastym rozdziale Księgi Daniela, w wersetach 11–15, w następnym artykule.

The Time of the End magazine was published in 1996 and it represents the prophecy from the book of Daniel that was unsealed in 1989. Recently the magazine was read by ChatGPT and asked to evaluate the role of Ukraine in the history of verse forty represented in the magazine. The following is the breakdown of the magazine that has been in the public record for thirty years. The first passage from the writings of Ellen White in the magazine is Testimonies, volume 9, 11.

Czasopismo The Time of the End zostało opublikowane w 1996 roku i przedstawia proroctwo z Księgi Daniela, które zostało odpieczętowane w 1989 roku. Ostatnio ChatGPT przeczytał to czasopismo i poproszono go o ocenę roli Ukrainy w historii wersetu czterdziestego przedstawionej w czasopiśmie. Poniżej przedstawiono zarys tego czasopisma, które od trzydziestu lat jest publicznie dostępne. Pierwszy cytat z pism Ellen White w czasopiśmie to Testimonies, tom 9, 11.

## Overview: Ukraine in the Prophetic Framework

Przegląd: Ukraina w prorockich ramach

Within the magazine’s prophetic outline of Daniel 11:40–45, Ukraine is discussed in connection with the collapse of the Soviet Union and the struggle between the Papacy (king of the north) and atheistic communism (king of the south). Ukraine is presented as a key religious and geopolitical battleground during the closing stages of the proxy wars, particularly in relation to the Ukrainian Catholic Church and its legalization after decades of suppression under Soviet rule.

W obrębie proroczego zarysu Daniela 11:40–45 przedstawionego w czasopiśmie, Ukraina jest omawiana w związku z upadkiem Związku Radzieckiego oraz zmaganiem między papiestwem (królem północy) a ateistycznym komunizmem (królem południa). Ukraina została ukazana jako kluczowe religijne i geopolityczne pole bitwy w końcowych fazach wojen zastępczych, szczególnie w odniesieniu do Ukraińskiego Kościoła Katolickiego i jego legalizacji po dziesięcioleciach prześladowań pod rządami sowieckimi.

The magazine presents Ukraine as part of the broader prophetic fulfillment of Daniel 11:40, describing the sweeping away of the king of the south through a Vatican–United States alliance. Ukraine is shown as evidence of the weakening of Soviet atheism and the resurgence of Catholic influence in Eastern Europe.

Czasopismo przedstawia Ukrainę jako część szerszego spełnienia proroctwa z Księgi Daniela 11:40, opisującego zmiecenie króla południa przez sojusz Watykanu ze Stanami Zjednoczonymi. Ukraina ukazana jest jako dowód osłabienia sowieckiego ateizmu oraz odrodzenia katolickiego wpływu w Europie Wschodniej.

## Ukraine in the War Between the King of the North and South

Ukraina w wojnie między Królem Północy a Królem Południa

The magazine teaches that the king of the south is atheism, embodied first by France (1798) and later by Soviet Russia. The king of the north is the papacy and Daniel 11:40 describes a spiritual war beginning in 1798 and culminating in the collapse of the Soviet Union in 1989. Ukraine appears within this context as part of the Soviet bloc that is swept away in fulfillment of Daniel 11:40. The publication presents the collapse of the Soviet Union as the first step in the healing of the Papacy’s deadly wound (Revelation 13).

Czasopismo naucza, że król południa to ateizm, ucieleśniony najpierw przez Francję (1798), a następnie przez Rosję Sowiecką. Król północy to papiestwo, a Daniel 11:40 opisuje wojnę duchową, która rozpoczyna się w 1798 roku i kulminuje upadkiem Związku Radzieckiego w 1989 roku. Ukraina pojawia się w tym kontekście jako część bloku sowieckiego, która zostaje zmieciona, co stanowi wypełnienie Daniela 11:40. Publikacja przedstawia upadek Związku Radzieckiego jako pierwszy krok w uzdrowieniu śmiertelnej rany papiestwa (Objawienie 13).

## Suppression of the Ukrainian Catholic Church (Quoted Sources)

Likwidacja Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej (Źródła cytowane)

The magazine includes secular documentation of Catholic persecution under Soviet rule.

Czasopismo zawiera świecką dokumentację prześladowań katolików pod rządami sowieckimi.

From Time Magazine, December 4, 1989:

Z czasopisma Time, 4 grudnia 1989 r.:

> “After World War II, fierce but generally less bloody persecution spread into the Ukraine and the new Soviet bloc, affecting millions of Roman Catholics and Protestants as well as Orthodox.”

> Po II wojnie światowej zaciekłe, lecz na ogół mniej krwawe prześladowania rozprzestrzeniły się na Ukrainę i na nowy blok sowiecki, dotykając milionów katolików rzymskich i protestantów, a także prawosławnych.

Ukraine is identified as a major area where Catholicism was suppressed under communism.

Ukraina jest uznawana za jeden z głównych obszarów, w których katolicyzm był tłumiony w okresie komunizmu.

## Legalization of the Ukrainian Catholic Church

Legalizacja Ukraińskiego Kościoła Katolickiego

A major focus of the Ukraine discussion is the legalization of the long-banned Ukrainian Catholic Church.

Jednym z głównych tematów dyskusji o Ukrainie jest legalizacja od dawna zdelegalizowanego Ukraińskiego Kościoła Katolickiego.

From Life Magazine, December 1989:

Z magazynu „Life”, grudzień 1989 r.:

> “Three new Catholic bishops have recently been named in Czechoslovakia. And this month Gorbachev meets Pope John Paul II during a visit to Italy—the first face-to-face encounter between leaders of the Kremlin and the Vatican. The sessions may lead to legalization of the long-banned Ukrainian Catholic Church in the U.S.S.R.”

> Ostatnio w Czechosłowacji mianowano trzech nowych biskupów katolickich. A w tym miesiącu Gorbaczow spotka się z papieżem Janem Pawłem II podczas wizyty we Włoszech — będzie to pierwsze bezpośrednie spotkanie przywódców Kremla i Watykanu. Te rozmowy mogą doprowadzić do legalizacji od dawna zdelegalizowanego Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego w ZSRR.

From U.S. News & World Report, December 11, 1989:

Z U.S. News & World Report, 11 grudnia 1989 r.:

> “The revival of religious freedom is expected to include lifting of an official ban on the five-million-member Ukraine Catholic Church, which has survived underground since 1946 when Stalin ordered it absorbed into the Russian Orthodox Church. Winning legalization for the Ukrainian Church has been a primary aim of the pope’s.”

> Przewiduje się, że odrodzenie wolności religijnej obejmie zniesienie urzędowego zakazu działalności Ukraińskiego Kościoła katolickiego, liczącego pięć milionów wiernych, który od 1946 roku przetrwał w podziemiu, gdy Stalin nakazał jego włączenie do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Uzyskanie legalizacji dla Ukraińskiego Kościoła katolickiego pozostaje jednym z głównych celów papieża.

The magazine presents this as evidence of the weakening of atheistic control, the restoration of Catholic power. It is identified as a direct outcome of Vatican diplomatic pressure and a milestone in Daniel 11:40’s fulfillment is set forth as the Ukraine as a visible example of the Papacy regaining influence in former communist territory.

Czasopismo przedstawia to jako dowód osłabienia ateistycznej kontroli, przywrócenia katolickiej władzy. Zostaje to określone jako bezpośredni skutek watykańskiej presji dyplomatycznej oraz jako kamień milowy w wypełnieniu proroctwa Daniela 11:40; Ukrainę wskazuje się jako widoczny przykład odzyskiwania przez papiestwo wpływów na dawnym terytorium komunistycznym.

## Ukraine as Evidence of the Papacy’s Advance

Ukraina jako dowód ekspansji papiestwa

The collapse of communism not merely as political change but as a spiritual defeat of atheism, a geopolitical advance of the Papacy and the beginning of the Papacy’s return to world dominance. The Ukraine becomes a case study in the dismantling of Soviet religious suppression and a strategic victory of Rome in Eastern Europe. It represents the visible shift from enforced atheism to restored Catholic authority and the legalization of the Ukrainian Catholic Church is treated as prophetic confirmation that the king of the north was sweeping away the king of the south “like a whirlwind.”

Upadek komunizmu jawi się nie tylko jako zmiana polityczna, lecz jako duchowa klęska ateizmu, geopolityczny krok naprzód Papiestwa oraz początek powrotu Papiestwa do światowej dominacji. Ukraina staje się studium przypadku demontażu sowieckich represji religijnych oraz przykładem strategicznego zwycięstwa Rzymu w Europie Wschodniej. Ukazuje to widoczny zwrot od narzuconego ateizmu ku przywróconemu autorytetowi Kościoła katolickiego, a legalizacja Ukraińskiego Kościoła Katolickiego jest traktowana jako prorocze potwierdzenie, że król północy zmiótł króla południa „jak nawałnica”.

## Ukraine and the Broader Prophetic Sequence

Ukraina i szersza sekwencja prorocka

1. 1. 1798 – Papacy receives deadly wound.

   1798 - Papiestwo doznaje śmiertelnej rany.

2. 2. 1917 – Atheism relocates to Russia (Bolshevik Revolution).

   1917 – Ateizm przenosi się do Rosji (rewolucja bolszewicka).

3. 3. 1989 – Soviet Union collapses.

   1989 – Związek Radziecki upada.

4. 4. Ukraine – Catholic Church legalized.

   Ukraina - Kościół katolicki zalegalizowany.

5. 5. Papacy regains geopolitical influence.

   Papiestwo odzyskuje wpływy geopolityczne.

6. 6. United States eventually comes under Papal influence (Daniel 11:41).

   Stany Zjednoczone ostatecznie przechodzą pod wpływ papiestwa (Daniel 11:41).

7. 7. Entire world follows (Daniel 11:42–43).

   Cały świat podąża (Dn 11,42–43).

Ukraine fits into stages 3–4 as part of the transition between Soviet atheism and restored Papal influence.

Ukraina wpisuje się w etapy 3–4 w ramach przejścia pomiędzy ateizmem sowieckim a przywróconym wpływem papieskim.

## Sources Referenced in Ukraine Discussion

Źródła przywołane w dyskusji dotyczącej Ukrainy

- Jeff Pippenger (primary theological framework)

  Jeff Pippenger (podstawowe ramy teologiczne)

Spirit of Prophecy

Duch Proroctwa

- The Great Controversy

  Wielki bój

- Selected Messages

  Wybrane poselstwa

- Testimonies for the Church

  Świadectwa dla Kościoła

Secular Press

Prasa świecka

- Time Magazine

  czasopismo Time

- Life Magazine

  Czasopismo Life

- U.S. News & World Report

  Wiadomości z USA i Raport Światowy

Ukraine is mentioned in connection with:

Ukraina jest wzmiankowana w związku z:

- Post-WWII Catholic persecution

  Prześladowania katolików po II wojnie światowej

- Underground survival of the Ukrainian Catholic Church

  Przetrwanie Ukraińskiego Kościoła Katolickiego w podziemiu

- Gorbachev–Vatican diplomacy

  Dyplomacja między Gorbaczowem a Watykanem

- Legal restoration of Catholic hierarchy

  Prawne przywrócenie hierarchii katolickiej

## Summary of Ukraine’s Role in the Newsletter

Podsumowanie roli Ukrainy w biuletynie

The Ukraine was a stronghold of suppressed Catholicism under Soviet atheism. The legalization of the Ukrainian Catholic Church signaled the weakening of the king of the south. The Vatican’s influence in the Ukraine demonstrated the Papacy’s resurgence and the Ukraine’s religious shift served as tangible evidence that Daniel 11:40 was being fulfilled. The events surrounding Ukraine formed part of the first step in the healing of the Papacy’s deadly wound. The Ukraine is therefore presented not as an isolated political event, but as a prophetic marker within the final movements of Daniel 11.

Ukraina była twierdzą tłumionego katolicyzmu pod rządami sowieckiego ateizmu. Legalizacja Ukraińskiego Kościoła Katolickiego zasygnalizowała osłabienie króla południa. Wpływy Watykanu na Ukrainie świadczyły o odrodzeniu papiestwa, a przemiana religijna na Ukrainie stanowiła namacalny dowód wypełniania się Daniela 11:40. Wydarzenia związane z Ukrainą stanowiły część pierwszego etapu gojenia się śmiertelnej rany papiestwa. Ukraina jest zatem przedstawiona nie jako odosobnione wydarzenie polityczne, lecz jako proroczy znak w obrębie końcowych wydarzeń Daniela 11.

Back to Articles