Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Nineteen

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer dziewiętnaście

Number Nineteen

Numer dziewiętnaście

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2025

Formats

PDF
Word

The Lion of the tribe of Judah is a name for Jesus, which emphasizes Christ’s work in sealing and then unsealing His prophetic Word. In chapter five of Revelation the Lion of the tribe of Judah, who is also the root of David prevailed to open the book. The “root” of David was Jessie, and the root of Jessie was Pharez, and his root was Judah, and his root was Jacob, and his root was Isaac, and his root was Abraham. The root of David or Jessie when mentioned in connection with the Lion of the tribe of Judah is emphasizing the principles of beginning and ending, which is Alpha and Omega. When the Revelation of Jesus Christ is unsealed in chapter one of Revelation the primary attribute of His character is that He is Alpha and Omega. Who He is, is also the principle that is employed to unseal the prophecies which the Lion of the tribe of Judah has sealed, when He determines that it is time.

Lew z pokolenia Judy to imię Jezusa, które podkreśla dzieło Chrystusa polegające na zapieczętowaniu, a następnie odpieczętowaniu Jego proroczego Słowa. W piątym rozdziale Objawienia Lew z pokolenia Judy, który jest także korzeniem Dawida, zwyciężył, aby otworzyć księgę. „Korzeniem” Dawida był Jessie, a korzeniem Jessie był Pharez, a jego korzeniem był Juda, a jego korzeniem był Jakub, a jego korzeniem był Izaak, a jego korzeniem był Abraham. Korzeń Dawida albo Jessie, gdy jest wspomniany w związku z Lwem z pokolenia Judy, podkreśla zasady początku i końca, czyli Alfę i Omegę. Gdy Objawienie Jezusa Chrystusa zostaje odpieczętowane w pierwszym rozdziale Objawienia, podstawową cechą Jego charakteru jest to, że jest Alfą i Omegą. To, kim On jest, stanowi również zasadę stosowaną do odpieczętowania proroctw, które Lew z pokolenia Judy zapieczętował, kiedy On uzna, że nadszedł czas.

The unsealing of God’s prophetic Word is an element of God’s work of redemption as He employs the power of His Word to produce revival’s according to His will. Sister White says that when the books of Daniel and Revelation are better understood there will be seen among us a great revival. It is the light of God’s prophetic Word that produces revival and reformation according to His will.

Odpieczętowanie proroczego Słowa Bożego jest elementem Bożego dzieła odkupienia, ponieważ Bóg posługuje się mocą swego Słowa, aby wzbudzać ożywienie zgodnie ze swoją wolą. Siostra White mówi, że gdy księgi Daniela i Objawienia zostaną lepiej zrozumiane, wśród nas pojawi się wielkie ożywienie. To światło proroczego Słowa Bożego rodzi ożywienie i reformację zgodnie z Jego wolą.

Sister White looking at the last days refers to a great reformation that takes place among God’s people in the latter days. The revival and reformations of sacred history were all produced from God’s Word, and each of those sacred periods pointed to the last great revival and reformation that begins shortly before the Sunday law. Those revivals are produced by an unsealing of God’s Word. The seven thunders were sealed up, just as was the book of Daniel in chapter twelve.

Siostra White, patrząc na ostatnie dni, wskazuje na wielką reformację, która dokonuje się wśród ludu Bożego w czasach ostatecznych. Wszystkie ożywienia i reformacje w historii świętej powstały ze Słowa Bożego, a każdy z tych świętych okresów wskazywał na ostatnie wielkie ożywienie i reformację, które rozpoczynają się krótko przed ustawą niedzielną. Te ożywienia są wynikiem odpieczętowania Słowa Bożego. Siedem gromów zostało zapieczętowanych, podobnie jak Księga Daniela w rozdziale dwunastym.

When we apply the prophetic characteristics of a period of scattering that are associated with the symbol of 1260, we find that in Revelation eleven, Moses and Elijah are dead in the street for three and a half days. By verse eighteen the time of God’s wrath has arrived. Moses and Elijah represent God’s people just before the close of human probation. They are scattered for 1260 symbolic days in the streets of Sodom and Egypt, where Jesus was crucified.

Kiedy zastosujemy prorocze cechy okresu rozproszenia, powiązane z symbolem 1260, okazuje się, że w jedenastym rozdziale Apokalipsy Mojżesz i Eliasz leżą martwi na ulicy przez trzy i pół dnia. W wersecie osiemnastym nadszedł czas gniewu Bożego. Mojżesz i Eliasz reprezentują lud Boży tuż przed zamknięciem czasu łaski dla ludzkości. Są rozproszeni przez 1260 symbolicznych dni na ulicach Sodomy i Egiptu, gdzie ukrzyżowano Jezusa.

Moses and Elijah were empowered to give their testimony from verse three on to verse seven where they are slain in the street. John finished measuring the temple in verse two, then Moses and Elijah are empowered to give their testimony, clothed in sackcloth. The message of Elijah and Moses were given to Philadelphian Millerite Adventism in 1844, and by 1863, their voices were buried under the customs and traditions that are handed down from generation to generation. They were empowered to give their testimony for three and a half years, clothed in “sackcloth,” a symbol of the escalating darkness from 1863 onward.

Mojżesz i Eliasz otrzymali moc, by składać swoje świadectwo od wersetu trzeciego aż do wersetu siódmego, gdzie zostają zabici na ulicy. Jan zakończył mierzenie świątyni w wersecie drugim, następnie Mojżesz i Eliasz otrzymują moc, by dawać swoje świadectwo, odziani w wory pokutne. Przesłanie Eliasza i Mojżesza zostało przekazane filadelfijskiemu adwentyzmowi millerowskiemu w 1844 roku, a do roku 1863 ich głosy zostały pogrzebane pod zwyczajami i tradycjami przekazywanymi z pokolenia na pokolenie. Otrzymali moc, by składać swoje świadectwo przez trzy i pół roku, odziani w „wory pokutne”, symbol narastającej ciemności od 1863 roku.

When we apply Sister White’s definition of the seven thunders as representing the events of the first and second angels, in a line upon line fashion, we construct a history that begins with an angel descending with a message, but line upon line, the angel is both the first and second angel. One placed his foot upon the land and one foot upon the sea on August 11, 1840, and the other arrived at the disappointment of April 19, 1844.

Kiedy stosujemy definicję Siostry White, według której siedem gromów przedstawia wydarzenia pierwszego i drugiego anioła, w ujęciu linia za linią, tworzymy historię, która zaczyna się od anioła zstępującego z poselstwem, lecz ujmując to linia za linią, anioł ten jest zarówno pierwszym, jak i drugim aniołem. Jeden 11 sierpnia 1840 r. postawił stopę na lądzie, a drugą na morzu, a drugi pojawił się podczas rozczarowania z 19 kwietnia 1844 r.

The next waymark in each parallel history is God’s hand, which is associated with Habakkuk’s tables. With the first angel, the 1843 chart was produced, but there was a mistake in some of the figures. With the second angel, God’s hand is a waymark of Habakkuk’s tables; represented when He removed His hand from the mistake. When he removed His hand, the message progressively developed until its climax at the Exeter camp meeting, just before the disappointment of October 22, 1844.

Kolejnym kamieniem milowym w każdej równoległej historii jest Ręka Boża, powiązana z tablicami Habakuka. Wraz z pierwszym aniołem sporządzono tablicę z 1843 roku, lecz w niektórych obliczeniach był błąd. Przy drugim aniele Ręka Boża jest kamieniem milowym tablic Habakuka; zostało to ukazane, gdy On usunął swoją rękę, odsłaniając błąd. Gdy usunął swoją rękę, poselstwo stopniowo się rozwijało, aż osiągnęło punkt kulminacyjny podczas zjazdu obozowego w Exeter, tuż przed rozczarowaniem 22 października 1844 r.

The two lines identify a worldwide message, for the angel who arrives places one foot on the land and one foot on the sea, and inspiration informs us this represents a worldwide message. The angel also identifies the beginning of the tarrying time in the parable of the ten virgins. At this first waymark we also see God’s hand producing a lie. On April 19, 1844, prophetically it appeared as if the vision had lied, but those who had patience, waited, and though the vision tarried, it did not lie. But when the line we are building begins, the lie of the first disappointment is marked as an attribute of the first waymark.

Dwie linie wskazują na poselstwo o zasięgu ogólnoświatowym, gdyż anioł, który przybywa, stawia jedną stopę na lądzie, a drugą na morzu, a natchnienie poucza nas, że oznacza to poselstwo o zasięgu ogólnoświatowym. Anioł wskazuje również początek czasu zwłoki w przypowieści o dziesięciu pannach. Przy tym pierwszym punkcie orientacyjnym widzimy też Bożą rękę, która powoduje pojawienie się kłamstwa. 19 kwietnia 1844 roku w ujęciu proroczym wydawało się, jakby widzenie skłamało, lecz ci, którzy mieli cierpliwość, czekali, a choć widzenie zwlekało, nie skłamało. Lecz gdy rozpoczyna się linia, którą budujemy, kłamstwo pierwszego rozczarowania zostaje zaznaczone jako cecha pierwszego punktu orientacyjnego.

Then the waymark of God’s hand and Habakkuk’s tables shows God covering a mistake and then removing His hand from the mistake. In Millerite history, the mistake was allowed by God in May of 1842, when the chart was printed, and the mistake was thereafter manifested when the year 1843 ended, but it was some time after, that the Lord removed His hand from the mistake in the figures. The mistake was from May of 1842 until somewhere after the first disappointment. For the first angel, God’s hand and Habakkuk’s tables is marked in May of 1842, but the removal of His hand in the history of the second angel would be shortly after the first disappointment.

Zatem punkt orientacyjny związany z Bożą ręką i tablicami Habakuka ukazuje Boga, który przykrywa błąd, a następnie cofa swoją rękę znad tego błędu. W historii millerytów błąd został dopuszczony przez Boga w maju 1842 roku, kiedy wydrukowano planszę, i błąd ten ujawnił się następnie, gdy zakończył się rok 1843, lecz dopiero jakiś czas później Pan usunął swoją rękę znad błędu w obliczeniach. Błąd trwał od maja 1842 roku aż do jakiegoś czasu po pierwszym rozczarowaniu. W przypadku pierwszego anioła Boża ręka i tablice Habakuka są zaznaczone w maju 1842 roku, natomiast cofnięcie Jego ręki w historii drugiego anioła nastąpiłoby krótko po pierwszym rozczarowaniu.

This identifies the waymark of the “hand” as a prophetic period. A period that begins with His hand covering a mistake, and then ending with His hand being removed from the mistake. This period of His hand covering and uncovering is an illustration of the work of the Lion of the tribe of Judah as He seals and then unseals prophetic light. He covered truth, then revealed the very same truth—in a different light that did not contradict the original light. He did it in order to produce the revival and reformation of the Millerite Midnight Cry.

To określa znak „ręki” jako proroczy okres. Okres, który zaczyna się od tego, że Jego ręka zakrywa błąd, a kończy się odsunięciem Jego ręki od tego błędu. Ten okres zakrywania i odsłaniania przez Jego rękę jest ilustracją dzieła Lwa z pokolenia Judy, gdy On pieczętuje, a następnie odpieczętowuje prorocze światło. Zakrył prawdę, a potem objawił tę samą prawdę — w innym świetle, które nie zaprzeczało pierwotnemu światłu. Uczynił to, aby wywołać przebudzenie i reformę milleryckiego Wołania o północy.

The tarrying time, which began with the arrival of the angel ended when His hand was removed, thus unsealing prophetic light which began the “seventh-month movement” that led to the Midnight Cry message at the Exeter camp meeting, where the message turned into a tidal wave, until the closed door at the great disappointment. The manifestation of God’s power through the unsealing of His Word produced an escalating revival and reformation.

Czas zwłoki, który rozpoczął się wraz z przybyciem anioła, zakończył się, gdy Jego ręka została odjęta, w ten sposób odpieczętowując prorocze światło, które zapoczątkowało "ruch siódmego miesiąca", prowadzący do poselstwa okrzyku o północy na zjeździe namiotowym w Exeter, gdzie to poselstwo przerodziło się w potężną falę, aż do zamkniętych drzwi podczas Wielkiego Rozczarowania. Objawienie mocy Boga poprzez odpieczętowanie Jego Słowa spowodowało narastające ożywienie i reformację.

In 1863, the Laodicean Millerite movement was forbidden to cross over the Jordan, and were assigned to the wilderness for stoning Elijah and Moses. The message of William Miller was the message of Elijah, and Miller’s foundational message was Moses’ “seven times.” To reject the “seven times” was to slay Moses, and to reject the foundational truth set forth by Miller, was to slay Elijah. In 1863 the messenger and the message were murdered in the street, and from that point on, the only way to find them was to search for their graves in Jeremiah’s old paths. They were dead in the street—that is until they are resurrected. They are resurrected when the “seven thunders’ future events” that will be “disclosed in their order” are repeated—in the history of the one hundred and forty-four thousand.

W 1863 roku laodycejskiemu ruchowi millerowskiemu zabroniono przeprawić się przez Jordan oraz skazano go na pobyt na pustyni za ukamienowanie Eliasza i Mojżesza. Poselstwo Williama Millera było poselstwem Eliasza, a podstawowym poselstwem Millera było Mojżeszowe „siedem razy”. Odrzucenie „siedmiu razy” było zabiciem Mojżesza, a odrzucenie podstawowej prawdy przedstawionej przez Millera było zabiciem Eliasza. W 1863 roku posłaniec i poselstwo zostali zamordowani na ulicy, a odtąd jedynym sposobem, aby ich odnaleźć, było szukanie ich grobów na dawnych ścieżkach Jeremiasza. Leżeli martwi na ulicy — aż do chwili, gdy zostaną wskrzeszeni. Zostają wskrzeszeni, gdy „przyszłe wydarzenia siedmiu gromów”, które będą „ujawnione w ich kolejności”, zostają powtórzone — w historii stu czterdziestu czterech tysięcy.

When the history of the first angel is laid over the top of the history of the second angel, the prophetic structure produces a point of reference to follow Christ’s hand, which is the light upon the path of the Midnight Cry. The original light of the Midnight Cry lightens the path and it is the light of His “glorious right arm” that leads the way up the path.

Gdy historia pierwszego anioła zostaje nałożona na historię drugiego anioła, struktura prorocza tworzy punkt odniesienia, aby podążać za ręką Chrystusa, która jest światłem na ścieżce Wołania o północy. Pierwotne światło Wołania o północy oświetla ścieżkę i to światło Jego "chwalebnego prawego ramienia" prowadzi w górę tą ścieżką.

> “I seemed to be surrounded with light, and to be rising higher and higher from the earth. I turned to look for the advent people in the world, but could not find them, when a voice said to me, ‘Look again, and look a little higher.’ At this, I raised my eyes, and saw a straight and narrow path, cast up high above the world. On this path the advent people were traveling to the city which was at the farther end of the path. They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> Wydawało mi się, że otacza mnie światło i że unoszę się coraz wyżej ponad ziemię. Odwróciwszy się, aby poszukać w świecie ludu adwentowego, nigdzie nie mogłem go znaleźć, gdy głos rzekł do mnie: „Spójrz jeszcze raz i spójrz nieco wyżej”. Na to podniosłem wzrok i zobaczyłem prostą i wąską ścieżkę, wzniesioną wysoko ponad światem. Po tej ścieżce lud adwentowy zdążał do miasta, które znajdowało się na dalszym końcu ścieżki. Mieli za sobą, na początku ścieżki, postawione jasne światło, które — jak powiedział mi anioł — było „wołaniem o północy”. Światło to świeciło wzdłuż całej ścieżki i oświecało ich kroki, aby się nie potykali.

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> Jeśli mieli oczy utkwione w Jezusie, który szedł tuż przed nimi, prowadząc ich do miasta, byli bezpieczni. Lecz wkrótce niektórzy znużyli się i mówili, że miasto jest bardzo daleko, a spodziewali się wejść do niego wcześniej. Wówczas Jezus dodawał im otuchy, podnosząc Swoje chwalebne prawe ramię, a z Jego ramienia wychodziło światło, które jak fala przetaczało się nad adwentowym zastępem, i wołali: „Alleluja!”. Inni pochopnie odrzucili światło za sobą i mówili, że to nie Bóg prowadził ich tak daleko. Światło za nimi zgasło, pozostawiając ich stopy w całkowitej ciemności, i potknęli się, stracili z oczu cel i Jezusa, i spadli ze ścieżki w dół, do ciemnego i niegodziwego świata poniżej. Chrześcijańskie doświadczenia i nauki Ellen G. White, 57.

When Christ raises His glorious arm, He is using His “hand” as a symbol of His work of leading His people. When we bring together the arrival of the second angel with the first angel who descended on August 11, 1840, we find both angels had a message in their hands.

Kiedy Chrystus podnosi swoje chwalebne ramię, posługuje się swoją „ręką” jako symbolem dzieła prowadzenia swego ludu. Gdy zestawimy przyjście drugiego anioła z pierwszym aniołem, który zstąpił 11 sierpnia 1840 roku, stwierdzamy, że obaj aniołowie mieli w swoich rękach poselstwo.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. …

> Pokazano mi, jak wielkim zainteresowaniem całe niebo darzyło dzieło toczące się na ziemi. Jezus posłał potężnego anioła, aby zstąpił i ostrzegł mieszkańców ziemi, by przygotowali się na Jego powtórne przyjście. Gdy anioł odszedł sprzed oblicza Jezusa w niebie, poprzedzało go nadzwyczaj jasne i chwalebne światło. Powiedziano mi, że jego misją było rozświetlić ziemię swoją chwałą i ostrzec ludzi przed nadchodzącym gniewem Bożym. ...

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith.” Early Writings, 246, 247.

> Inny potężny anioł otrzymał polecenie, by zstąpić na ziemię. Jezus włożył w jego rękę pismo, a gdy zstąpił na ziemię, zawołał: 'Upadł, upadł Babilon.' Wtedy zobaczyłam, jak rozczarowani znów wznoszą oczy ku niebu, wypatrując z wiarą i nadzieją objawienia się swego Pana. Lecz wielu zdawało się pozostawać w stanie otępienia, jakby spali; jednak mogłam dostrzec na ich obliczach ślady głębokiego smutku. Rozczarowani poznali z Pisma, że znajdują się w czasie zwłoki i że muszą cierpliwie oczekiwać wypełnienia widzenia. Te same dowody, które skłoniły ich do wypatrywania swego Pana w roku 1843, skłoniły ich do oczekiwania Go w roku 1844. Jednak widziałam, że większość nie miała tej energii, która charakteryzowała ich wiarę w 1843 roku. Ich rozczarowanie ostudziło ich wiarę. Wczesne pisma, 246, 247.

Both angels are one of three angels that together are one symbol, so they align in terms of the message they represent, though they each represent their own unique message. Both angels have a “writing” in their hands, representing a test. The “first and second angels are to run parallel” to the third angel.

Obaj aniołowie to dwaj z trzech aniołów, którzy razem stanowią jeden symbol, więc są zgodni pod względem przesłania, jakie reprezentują, choć każdy z nich niesie własne, niepowtarzalne przesłanie. Obaj aniołowie mają w rękach „pismo”, które symbolizuje próbę. „Pierwszy i drugi anioł mają iść równolegle” do trzeciego anioła.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> Bóg wyznaczył poselstwom z Objawienia 14 ich miejsce w ciągu proroctw, a ich dzieło nie ma ustać aż do zakończenia historii tej ziemi. Pierwsze i drugie poselstwo anielskie wciąż są prawdą dla tego czasu i mają iść równolegle z tym, które następuje. Trzeci anioł donośnym głosem ogłasza swoje ostrzeżenie. "Po tych rzeczach," powiedział Jan, "ujrzałem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką moc, a ziemia została rozjaśniona jego chwałą." W tym rozświetleniu złączone jest światło wszystkich trzech poselstw. The 1888 Materials, 803, 804.

Sister White identifies the third angel, as the angel of Revelation eighteen, and identifies that the first and second angels are to run parallel with the prophetic history represented by the third angel of Revelation eighteen. Thus, she is aligning the descent of the first angel on August 11, 1840, with 9/11, and identifying that the angel of Revelation eighteen is “the third angel.” The third angel is the last of the three, and is typified by the first, and for this reason Sister White informs us the mission of the first angel was identical to the mission of the angel of Revelation eighteen, for the mission of both angels was to “lighten the earth with its glory.”

Siostra White identyfikuje trzeciego anioła jako anioła z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia i stwierdza, że pierwszy i drugi anioł mają przebiegać równolegle z historią proroczą przedstawioną przez trzeciego anioła z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia. Tym samym zestawia zstąpienie pierwszego anioła 11 sierpnia 1840 roku z 11 września oraz wskazuje, że anioł z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia jest „trzecim aniołem”. Trzeci anioł jest ostatnim z trzech i jest typologicznie przedstawiony przez pierwszego, dlatego Siostra White informuje nas, że misja pierwszego anioła była identyczna z misją anioła z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia, gdyż misją obu aniołów było „oświecić ziemię swoją chwałą”.

The “seven thunders” represent a delineation of events within the history of the first and second angels that will be repeated in the history of the third angel. Inspiration has directed that when we align these histories “line upon line”, the first angel’s descent in 1840 aligns with His descent at 9/11. It identifies a testing message that must be eaten with two witnesses, and aligns a disappointment with the first waymark.

„Siedem gromów” oznacza zarys wydarzeń w historii pierwszego i drugiego anioła, które zostaną powtórzone w historii trzeciego anioła. Natchnienie wskazało, że gdy zestawimy te historie „linia na linię”, zstąpienie pierwszego anioła w 1840 roku odpowiada Jego zstąpieniu 11 września. Wskazuje to na poselstwo próby, które musi być spożyte wraz z dwoma świadkami, i wiąże rozczarowanie z pierwszym kamieniem milowym.

The “seven thunders” represent the prophetic period that begins with a disappointment and ends with a greater disappointment.

„Siedem gromów” reprezentuje okres proroczy, który zaczyna się rozczarowaniem i kończy większym rozczarowaniem.

When the prophetic line of the descent of the first angel is aligned with the arrival of the second angel, it produces “a structure of truth.” Truth is defined as three steps, with the first and last being the same and the middle step representing rebellion. Aligning the first two angels with this design, produces a structure made up of the first and second angels, that illustrates the third angel of Revelation eighteen, and the third angel of Revelation eighteen is a combination of both the first and second angels.

Gdy proroczą linię zstąpienia pierwszego anioła zestawi się z nadejściem drugiego anioła, powstaje "struktura prawdy". Prawdę definiuje się jako trzy etapy, przy czym pierwszy i ostatni są takie same, a środkowy etap reprezentuje bunt. Zestawienie pierwszych dwóch aniołów z tym wzorcem tworzy strukturę złożoną z pierwszego i drugiego anioła, która ilustruje trzeciego anioła z osiemnastego rozdziału Apokalipsy, a trzeci anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy jest połączeniem zarówno pierwszego, jak i drugiego anioła.

The third angel of Revelation eighteen is made up of two voices. The first voice was fulfilled when the buildings of New York came down at 9/11 and the second voice of verse four is the Sunday law. Within the period from 9/11 unto the Sunday law the third angel of Revelation eighteen represents a combination of the first and second angels. This being the fact, using those two angels’ history “line upon line,” to represent the history of the third angel of Revelation eighteen—is to align the first and second angel, with the first and second angel.

Trzeci anioł z osiemnastego rozdziału Objawienia składa się z dwóch głosów. Pierwszy głos wypełnił się, gdy 11 września runęły budynki Nowego Jorku, a drugi głos z czwartego wersetu to prawo niedzielne. W okresie od 11 września do prawa niedzielnego trzeci anioł z osiemnastego rozdziału Objawienia stanowi połączenie pierwszego i drugiego anioła. Skoro tak jest, użycie historii tych dwóch aniołów „linia po linii”, aby przedstawić historię trzeciego anioła z osiemnastego rozdziału Objawienia — to zestawienie pierwszego i drugiego anioła z pierwszym i drugim aniołem.

Two angels arrive at the first disappointment, and both angels are prophetically related, and both have a testing message that is in the angel’s hand. The waymark next represented in the line is Habakkuk’s tables, which is directly associated with the hand of God. In the line of the first angel, the 1843 chart is produced in May of 1842, and in the line of the second angel, there was no chart. The chart had ended at the arrival of the second angel. The waymark of Habakkuk’s table in the line of the second angel is the removing of God’s hand from a mistake in the figures of the 1843 chart.

Dwaj aniołowie pojawiają się w momencie pierwszego rozczarowania i obaj są proroczo powiązani, a także obaj mają poselstwo próby w ręku anioła. Kolejnym kamieniem milowym przedstawionym w tej linii są tablice Habakuka, które są bezpośrednio związane z ręką Boga. W linii pierwszego anioła tablica z 1843 roku zostaje wydana w maju 1842 roku, a w linii drugiego anioła nie było tablicy. Tablica przestała obowiązywać wraz z przybyciem drugiego anioła. Kamieniem milowym tablic Habakuka w linii drugiego anioła jest zdjęcie ręki Bożej z błędu w obliczeniach tablicy z 1843 roku.

His hand covered a mistake in the waymark of the first angel, and His hand was removed at that very same waymark, in the line of the second angel. Thus; the waymark of Habakkuk’s tables in the parallel lines of the first and second angel represents two steps. In the first step His hand covers a mistake, and at the end of the period of the waymark of Habakkuk’s tables, He removes His hand. The tarrying time began with the arrival of the second angel and the tarrying time ends progressively, beginning with the removal of His hand. The waymark of Habakkuk’s tables represents a period of time that is marked by Christ’s hand at the beginning and His hand at the ending.

Jego ręka zakryła błąd w kamieniu milowym pierwszego anioła, a w linii drugiego anioła Jego ręka została zdjęta z tego samego kamienia milowego. A zatem kamień milowy tablic Habakuka w równoległych liniach pierwszego i drugiego anioła przedstawia dwa etapy. W pierwszym etapie Jego ręka zakrywa błąd, a pod koniec okresu kamienia milowego tablic Habakuka zdejmuje swoją rękę. Czas zwłoki rozpoczął się wraz z przyjściem drugiego anioła, a czas zwłoki kończy się stopniowo, poczynając od zdjęcia Jego ręki. Kamień milowy tablic Habakuka przedstawia okres czasu oznaczony ręką Chrystusa na początku i Jego ręką na końcu.

Two hands are marked at the first disappointment, and both have a testing message that must be taken and eaten. Then a period of prophetic time, representing the foundational truths, begins with God’s hand covering and ending with His hand uncovering. The next waymark is the Exeter camp meeting where the cry at midnight separates and purifies those who would follow Christ’s hand into the Most Holy Place.

Przy pierwszym rozczarowaniu zaznaczone są dwie ręce i obie niosą poselstwo próby, które należy wziąć i zjeść. Następnie rozpoczyna się okres czasu proroczego, reprezentujący prawdy podstawowe; zaczyna się tym, że ręka Boga zakrywa, a kończy się tym, że Jego ręka odsłania. Następnym kamieniem milowym jest zjazd obozowy w Exeter, gdzie wołanie o północy oddziela i oczyszcza tych, którzy pragną podążać za ręką Chrystusa do Miejsca Najświętszego.

When Christ moved into the Most Holy Place, He lifted up His hand to heaven and swore that time would be no longer. He had just sealed up the “seven thunders” which represent the history of the first two angels, repeating in the history of the third. He sealed up the “seven thunders” as He had sealed up the prophecies of Daniel in chapter twelve. In chapter twelve of Daniel, at the first of three symbolic periods of time, Christ raises both hands to heaven and proclaims that when the scattering of God’s people is finished, those who become “men wondered at” would be purified and lifted up as an offering. The structure of the first and second angels which we are currently considering, symbolically manifests God’s hand at every step.

Kiedy Chrystus wszedł do Miejsca Najświętszego, podniósł swą rękę ku niebu i przysiągł, że czasu już nie będzie. Właśnie zapieczętował „siedem gromów”, które przedstawiają historię pierwszych dwóch aniołów, powtarzającą się w historii trzeciego. Zapieczętował „siedem gromów”, tak jak zapieczętował proroctwa Daniela w rozdziale dwunastym. W rozdziale dwunastym Daniela, przy pierwszym z trzech symbolicznych okresów czasu, Chrystus podnosi obie ręce ku niebu i ogłasza, że gdy rozproszenie ludu Bożego się zakończy, ci, którzy staną się „mężami budzącymi zdumienie”, zostaną oczyszczeni i podniesieni jako ofiara. Struktura pierwszego i drugiego anioła, którą obecnie rozważamy, symbolicznie ukazuje Bożą rękę na każdym kroku.

When He covers truth, it produces a disappointment, and when He removes His hand, light is produced, and the light is the light of the message of the Midnight Cry. The first disappointment to the great disappointment bears the signature of alpha and omega and is set forth within the structure of truth. The beginning represents the end, and the waymark between the two disappointments portray the effect of the sealing and unsealing of Habakkuk’s tables, which is an unsealing of Jeremiah’s old paths, and represents the foundation upon which the temple is erected in advance of the Sunday law when the finished temple is lifted up above all the mountains. The middle waymark in the word of truth, represents rebellion, and in the history represented by the final separation of the wheat and tares manifests the rebellion of the foolish virgins.

Gdy On zakrywa prawdę, powoduje to rozczarowanie, a gdy odsuwa swoją rękę, pojawia się światło, i to światło jest światłem poselstwa Wołania o Północy. Ciąg od pierwszego rozczarowania do wielkiego rozczarowania nosi podpis Alfy i Omegi i jest przedstawiony w strukturze prawdy. Początek przedstawia koniec, a kamień milowy pomiędzy dwoma rozczarowaniami ukazuje skutek zapieczętowania i odpieczętowania tablic Habakuka, co stanowi odpieczętowanie dawnych ścieżek z Księgi Jeremiasza, i stanowi fundament, na którym świątynia jest wznoszona przed ustawą niedzielną, gdy ukończona świątynia zostaje wywyższona ponad wszystkie góry. Środkowy kamień milowy w słowie prawdy oznacza bunt, a w historii przedstawionej przez ostateczne oddzielenie pszenicy od kąkolu objawia się bunt głupich panien.

The rebellion represented by the waymark of Habakkuk’s tables is represented as progressive, for it is not a single waymark, but a period with a defined beginning and ending, as represented by God’s hand. God’s hand is twice at the first disappointment, for there are two angels which both have a message in their hands. The next waymark of rebellion has a beginning and ending hand, so it also has two hands within its prophetic characteristics. The third waymark of the greater disappointment identifies Christ raising His hand and swearing to heaven, in the very passage where the seven thunders are sealed up, as was Daniel chapter twelve. At the very point the angel marks the end of the prophetic structure of the first two angels we are now considering, He ends the application of prophetic time, and places Himself in a parallel passage in the book of Daniel, where He is not raising His hand, but raising both His hands.

Bunt, przedstawiony przez kamień milowy związany z tablicami Habakuka, jest ukazany jako postępujący, ponieważ nie jest to pojedynczy kamień milowy, lecz okres o określonym początku i końcu, oznaczony Bożą ręką. Boża ręka pojawia się dwukrotnie przy pierwszym rozczarowaniu, ponieważ są tam dwaj aniołowie, którzy obaj mają poselstwo w swoich rękach. Następny kamień milowy buntu jest oznaczony Bożą ręką na początku i na końcu, więc w jego proroczych cechach również pojawiają się dwie ręce. Trzeci kamień milowy większego rozczarowania wskazuje Chrystusa wznoszącego swą rękę i przysięgającego na niebo, w tym samym fragmencie, w którym siedem gromów zostaje zapieczętowanych, jak zapieczętowano rozdział dwunasty Księgi Daniela. Właśnie w chwili, gdy anioł wyznacza koniec proroczej struktury pierwszych dwóch aniołów, które teraz rozważamy, kończy on stosowanie czasu proroczego i sytuuje się w równoległym fragmencie w Księdze Daniela, gdzie nie wznosi swej ręki, lecz obie ręce.

In Daniel twelve there are three prophetic periods that are unsealed in the latter days, for this is what befalls God’s people in the latter days. The first thing mentioned in Daniel’s final climactic vision was that Daniel, who represents the remnant people of God, had understanding of both of the thing and of the vision. The last thing recorded by Daniel is how the increase of knowledge was employed by the Lion of the tribe of Judah to produce the final revival and reformation among God’s people who are distinguished as those who understand. He accomplishes the sealing of His people by unsealing the “seven thunders” of Revelation in connection with the unsealing of the “three periods” of Daniel twelve.

W dwunastym rozdziale Księgi Daniela znajdują się trzy okresy prorocze, które zostają odpieczętowane w czasach ostatecznych, bo to właśnie spotyka lud Boży w ostatecznych dniach. Pierwszą rzeczą wspomnianą w ostatnim, kulminacyjnym widzeniu Daniela było to, że Daniel, który reprezentuje resztkę ludu Bożego, rozumiał zarówno sprawę, jak i widzenie. Ostatnią rzeczą zapisaną przez Daniela jest to, jak wzrost poznania został wykorzystany przez Lwa z pokolenia Judy, aby doprowadzić do ostatecznego przebudzenia i reformacji wśród ludu Bożego, określanego jako ci, którzy rozumieją. On dokonuje zapieczętowania swojego ludu przez odpieczętowanie "siedmiu gromów" Apokalipsy w powiązaniu z odpieczętowaniem "trzech okresów" z dwunastego rozdziału Daniela.

When Jesus identifies that at the end of the three and a half prophetic days of scattering the power of God’s people, all the “marvels” would be finished—He is identifying July 2023, when the three and a half days of death in the streets of Revelation eleven was finished. Now the marvels would be finished in advance of the Sunday law. He marked July 2023, by raising not one, but both hands. In so doing He was marking the end of the tarrying time, as when He removed His hand from the mistake in Millerite history. The first disappointment occurred on July 18, 2020, as typified by the Millerite’s first disappointment, and the tarrying time began and continued until He stretched forth His hand a second time to gather His remnant people in July of 2023.

Gdy Jezus wskazuje, że pod koniec trzech i pół proroczego dnia rozproszenia mocy ludu Bożego wszystkie „cuda” dobiegną końca — wskazuje lipiec 2023 roku, kiedy dobiegło końca trzy i pół dnia śmierci na ulicach z jedenastego rozdziału Objawienia. Teraz cuda miały dobiec końca przed prawem niedzielnym. Oznaczył lipiec 2023 roku, podnosząc nie jedną, lecz obie ręce. W ten sposób wyznaczał koniec czasu zwłoki, tak jak wtedy, gdy zdjął swoją rękę z błędu w historii millerystów. Pierwsze rozczarowanie nastąpiło 18 lipca 2020 roku, na wzór pierwszego rozczarowania millerystów, i zaczął się czas zwłoki, który trwał aż do chwili, gdy w lipcu 2023 roku wyciągnął swoją rękę po raz drugi, aby zgromadzić swoją resztkę.

The first disappointment is represented by God’s hand covering a mistake, that for the Millerites was identifying the year 1843, instead of October 22, 1844. That disappointment is represented in verse twelve of chapter twelve. The first disappointment is represented by His hand covering the mistake, and was typified by the Millerites who came to the first disappointment. The word in verse twelve is “cometh.” Blessed is he who waiteth, and who “cometh” to the 1335; blessed is he who “cometh” to the disappointment of April 19, 1844. The word translated as “cometh” means “to touch.” The Millerites experienced their first disappointment when the year 1843 touched the year 1844. Verse twelve of Daniel twelve identifies the first disappointment of both April 19, 1844, but more directly the first disappointment of July 18, 2020.

Pierwsze rozczarowanie jest przedstawione jako Boża ręka zakrywająca błąd, którym dla Millerystów było wskazanie roku 1843 zamiast 22 października 1844 r. To rozczarowanie jest przedstawione w wersecie dwunastym rozdziału dwunastego. Pierwsze rozczarowanie jest przedstawione jako Jego ręka zakrywająca błąd i zostało zilustrowane przez Millerystów, którzy doświadczyli pierwszego rozczarowania. Słowo w wersecie dwunastym brzmi „cometh”. Błogosławiony, kto oczekuje, i kto „cometh” do 1335; błogosławiony, kto „cometh” do rozczarowania z 19 kwietnia 1844 r. Słowo tłumaczone jako „cometh” znaczy „dotknąć”. Milleriści doświadczyli swego pierwszego rozczarowania, gdy rok 1843 dotknął roku 1844. Dwunasty werset dwunastego rozdziału Daniela wskazuje na pierwsze rozczarowanie zarówno z 19 kwietnia 1844 r., lecz jeszcze bardziej bezpośrednio na pierwsze rozczarowanie z 18 lipca 2020 r.

The first prophetic period and the last prophetic period of the three periods that are unsealed at the time of the end, when knowledge is increased and accomplishes the final separation of the wheat and tares, thus identifying the unsealing of the prophetic light that seals the one hundred and forty-four thousand are the same prophetic period.

Pierwszy i ostatni okres proroczy spośród trzech okresów, które zostają odpieczętowane w czasie końca, gdy wzrasta poznanie i dokonuje się ostateczne oddzielenie pszenicy od kąkolu, co wskazuje na odpieczętowanie proroczego światła, które pieczętuje sto czterdzieści cztery tysiące, są tym samym okresem proroczym.

The first period of verse seven, is the ending of the scattering of Revelation eleven’s three and a half days in July of 2023, and the period in verse twelve is the beginning of that same scattering on July 18, 2020. Alpha and Omega had marked the history of the seven thunders in Daniel twelve, as the history that begins at the disappointment of July 18, 2020 and ends three and a half symbolic days later in July of 2023. Just as important is that when Alpha and Omega marked the beginning and ending of the final tarrying time, He raised not one, but both of His hands to heaven and swore by Him that liveth forever and ever.

Pierwszy okres w wersecie siódmym jest zakończeniem rozproszenia okresu trzech i pół dnia z jedenastego rozdziału Objawienia w lipcu 2023 roku, a okres w wersecie dwunastym jest początkiem tego samego rozproszenia 18 lipca 2020 roku. Alfa i Omega określił historię siedmiu gromów w rozdziale dwunastym Daniela jako historię, która zaczyna się od rozczarowania 18 lipca 2020 roku i kończy trzy i pół symbolicznego dnia później, w lipcu 2023 roku. Równie istotne jest, że gdy Alfa i Omega określił początek i koniec ostatecznego czasu zwłoki, podniósł nie jedną, lecz obie swoje ręce ku niebu i przysiągł na Tego, który żyje na wieki wieków.

The Son of God who is the son of man is making an oath with the Father, right where the climax of the story of the covenant people of God began, when Christ first called Abram with a promise, and then confirmed the promise, with an oath. Take off your shoes, you are on holy ground!

Syn Boży, który jest Synem Człowieczym, składa przysięgę z Ojcem, właśnie tam, gdzie zaczęła się kulminacja dziejów ludu przymierza Bożego, gdy Chrystus po raz pierwszy powołał Abrama, składając obietnicę, a następnie potwierdził tę obietnicę przysięgą. Zdejmij buty, stoisz na ziemi świętej!

The middle letter of the three prophetic periods is nothing less than the omega fulfillment of Abram and Paul’s covenant time prophecy of 430 years as represented in the 1290 years of verse eleven. The verse approached with Millerite understanding identified a thirty-year period of preparation for the papacy, then 1260 years of papal persecution that follows. Abram’s 430 years represents bondage and deliverance in a specific nation, in conjunction with the first thirty years representing the Lord entering into covenant with Abram. The thirty years preparation for the priests began in 1989 at the time of the end, and the thirty years end at the Sunday law, when the verse identifies the abomination of desolation would be placed, and would then persecute God’s people for 1260 symbolic years aligning with John’s 42 symbolic months in Revelation thirteen.

Środkowa litera trzech proroczych okresów jest niczym innym jak wypełnieniem omega proroctwa czasowego przymierza Abrama i Pawła o 430 latach, jak przedstawiono w 1290 latach wersetu jedenastego. Werset odczytany w zrozumieniu milleryckim identyfikował trzydziestoletni okres przygotowania dla papiestwa, a następnie 1260 lat następujących po nim papieskich prześladowań. 430 lat Abrama przedstawia niewolę i wybawienie w określonym narodzie, w powiązaniu z pierwszymi trzydziestoma latami, które przedstawiają wejście Pana w przymierze z Abramem. Trzydziestoletnie przygotowanie dla kapłanów rozpoczęło się w 1989 roku, w czasie końca, a trzydzieści lat kończy się przy prawie niedzielnym, kiedy werset wskazuje, że ohyda spustoszenia zostanie ustanowiona, a następnie będzie prześladować lud Boży przez 1260 symbolicznych lat, zgodnych z 42 symbolicznymi miesiącami Jana w trzynastym rozdziale Objawienia.

The reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand began in 1989, as the Lord began His work of preparing a priesthood to serve during the crisis at midnight, that begins at the Sunday law. The Alpha and Omega stood upon the water of the Hiddekel and raised both His hands to heaven, swearing that when the scattering of July 18, 2020 unto July 2023 was fulfilled, the marvels associated with Christ’s work of combining His Divinity with humanity would be finished.

Ruch reformacyjny stu czterdziestu czterech tysięcy rozpoczął się w 1989 roku, gdy Pan rozpoczął swoje dzieło przygotowania kapłaństwa do służby podczas kryzysu o północy, rozpoczynającego się wraz z ustawą niedzielną. Alfa i Omega stał na wodach Hiddekelu i podniósł obie swoje ręce ku niebu, przysięgając, że gdy dopełni się rozproszenie od 18 lipca 2020 aż do lipca 2023, cuda związane z dziełem Chrystusa łączenia Jego Boskości z człowieczeństwem zostaną ukończone.

This is the same pronouncement of chapter ten, in the line of the seven thunders, for He not only there ended the prophetic application of time, but he also identified that in the days of the sounding of the seventh trumpet the mystery of God would be finished. The parallel passage in Daniel twelve identifies that when the scattering ended in July of 2023, the finishing of the sealing of God’s people would be finished, as represented by the sounding of the seventh trumpet that coincided with Christ raising His hand and swearing in both parallel passages.

To ta sama zapowiedź z rozdziału dziesiątego, w ramach siedmiu gromów, gdyż On nie tylko tam zakończył zastosowanie czasu proroczego, lecz także wskazał, że w dniach brzmienia siódmej trąby tajemnica Boga dopełni się. Równoległy fragment w dwunastym rozdziale Daniela wskazuje, że gdy rozproszenie zakończyło się w lipcu 2023 roku, zapieczętowanie ludu Bożego zostanie dopełnione, co zostało przedstawione przez brzmienie siódmej trąby, które zbiegło się z podniesieniem ręki przez Chrystusa i złożeniem przysięgi w obu równoległych fragmentach.

The first prophetic period and the last prophetic period of the threefold message of Daniel twelve possesses an alpha and omega signature. The first period of verse seven identifies the end of the very same period, that verse twelve marks the beginning of. In the middle of verses seven and twelve, the history of the time of the end in 1989 unto the close of probation is represented. In the middle of the alpha period of verse seven and the omega history of verse twelve, the final rebellion of mankind from the Sunday law until Michael stands up is represented, and it is represented in the very chapter where Michael stands up.

Pierwszy i ostatni okres proroczy potrójnego przesłania z dwunastego rozdziału Księgi Daniela mają charakter alfy i omegi. Pierwszy okres z wersu siódmego wskazuje koniec tego samego okresu, którego początek wyznacza werset dwunasty. Pomiędzy wersetami siódmym a dwunastym przedstawiona jest historia czasu końca od roku 1989 aż do zamknięcia czasu łaski. Pośrodku okresu alfa w wersecie siódmym i historii omega w wersecie dwunastym przedstawiony jest ostateczny bunt ludzkości — od prawa niedzielnego aż do chwili, gdy Michał powstanie — i jest on ukazany właśnie w tym rozdziale, w którym Michał powstaje.

The rebellion of the middle period, is primarily the external history of rebellion, but the first thirty years is the internal history of the preparation of the priests who are in direct confrontation with the external forces represented in the following 1260 period.

Bunt okresu środkowego jest przede wszystkim zewnętrzną historią buntu, ale pierwsze trzydzieści lat to wewnętrzna historia przygotowań kapłanów, którzy znajdują się w bezpośredniej konfrontacji z siłami zewnętrznymi reprezentowanymi w następującym okresie 1260.

The middle period represents the rebellion of the thirteenth letter of the Hebrew alphabet, and it combines with the internal as it portrays the final battle of the great controversy upon planet earth, while probation lingers. Its combination of external and internal is also the message of Daniel’s last vision, represented by the river Hiddekel and the three chapters which also bear the signature of Alpha and Omega, and are built upon the structure of truth. The first and last chapter address the sealing of God’s people who are portrayed as the stars that shine forever. The middle chapter of rebellion identifies the same history represented in verse eleven with the 1290 years, which is the middle verse in the very same structure.

Środkowy okres przedstawia bunt trzynastej litery alfabetu hebrajskiego i łączy się z tym, co wewnętrzne, ukazując ostateczną bitwę wielkiego konfliktu na planecie Ziemia, podczas gdy okres próby się przeciąga. Jego połączenie elementu zewnętrznego i wewnętrznego jest także przesłaniem ostatniego widzenia Daniela, reprezentowanego przez rzekę Hiddekel oraz trzy rozdziały, które również noszą znak Alfy i Omegi i są zbudowane na strukturze prawdy. Pierwszy i ostatni rozdział poruszają kwestię zapieczętowania ludu Bożego, przedstawionego jako gwiazdy świecące na wieki. Środkowy rozdział buntu identyfikuje tę samą historię, przedstawioną w wersecie jedenastym, w którym mowa o 1290 latach, który jest środkowym wersetem w tej samej strukturze.

When Christ employs His hand within the prophetic structure it represents many truths, but it also represents the path He is leading His people upon. The revelation of Jesus Christ began to be unsealed in July of 2023. That unsealing includes the unsealing of the seven thunders and the message of Daniel as represented within chapter twelve. The unsealing takes place within the hidden history of verse forty, which began in 1989 and concludes at the Sunday law. In that history God’s people will be sealed, and they are sealed by the outpouring of the Holy Spirit. The final outpouring of the Holy Spirit is identified in the eighth chapter of Revelation, where it is represented as the seventh, and therefore the final seal. The Lion of the tribe of Judah prevailed in chapter five to open the book sealed with seven seals.

Gdy Chrystus posługuje się swoją ręką w obrębie struktury proroczej, symbolizuje to wiele prawd, ale także drogę, którą prowadzi swój lud. Objawienie Jezusa Chrystusa zaczęto odpieczętowywać w lipcu 2023 roku. To odpieczętowanie obejmuje odpieczętowanie siedmiu gromów oraz poselstwa z rozdziału dwunastego Księgi Daniela. Odpieczętowanie dokonuje się w ukrytej historii wersetu czterdziestego, która rozpoczęła się w 1989 roku i kończy się na ustawie niedzielnej. W tej historii lud Boży zostanie zapieczętowany, a zapieczętowanie następuje przez wylanie Ducha Świętego. Ostateczne wylanie Ducha Świętego jest wskazane w ósmym rozdziale Apokalipsy, gdzie jest przedstawione jako siódma, a więc ostatnia pieczęć. Lew z pokolenia Judy zwyciężył w piątym rozdziale, aby otworzyć księgę zapieczętowaną siedmioma pieczęciami.

The sixth seal raised the question at the end of chapter six, asking who would be able to stand during the period when there is no longer mediation for sin.

Szósta pieczęć na końcu szóstego rozdziału postawiła pytanie, kto zdoła się ostać w czasie, gdy nie ma już pośrednictwa w sprawie grzechu.

> For the great day of his wrath is come; and who shall be able to stand? Revelation 6:17.

> Nastał bowiem wielki dzień jego gniewu; któż zdoła się ostać? Objawienie 6:17.

The next chapter, or you can say the next verse, introduces the sealing of the one-hundred and forty-four thousand and the great multitude who are gathered into God’s kingdom during the Sunday law crisis. The one-hundred and forty-four thousand are the answer of the sixth seal’s question. After they are represented in chapter seven, then, chapter eight identifies the seventh and final seal being removed.

Następny rozdział, albo, można powiedzieć, następny werset, przedstawia opieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy oraz wielki tłum, który zostaje zgromadzony w Królestwie Bożym podczas kryzysu prawa niedzielnego. Sto czterdzieści cztery tysiące są odpowiedzią na pytanie szóstej pieczęci. Po ich przedstawieniu w rozdziale siódmym rozdział ósmy wskazuje na zdjęcie siódmej, ostatniej pieczęci.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand.

> A gdy otworzył siódmą pieczęć, w niebie zapanowała cisza przez około pół godziny. I ujrzałem siedmiu aniołów, którzy stali przed Bogiem; i dano im siedem trąb. I przyszedł inny anioł i stanął przy ołtarzu, mając złotą kadzielnicę; i dano mu wiele kadzidła, aby złożył je wraz z modlitwami wszystkich świętych na złotym ołtarzu, który był przed tronem. A dym kadzidła, wraz z modlitwami świętych, wzniósł się przed Bogiem z ręki anioła.

> And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> I anioł wziął kadzielnicę, napełnił ją ogniem z ołtarza i rzucił ją na ziemię: i rozległy się głosy, i gromy, i błyskawice, i trzęsienie ziemi. Objawienie 8:1-5.

The “fire,” represented in Isaiah chapter six as a “coal,” which Sister White identifies as a symbol of purification, are taken from the altar and cast to the earth. The “fire” from heaven at Pentecost was represented as tongues of “fire.” “Fire” is what the Messenger of the Covenant uses to purify the sons of Levi.

„Ogień”, przedstawiony w szóstym rozdziale Księgi Izajasza jako „węgiel”, który siostra White identyfikuje jako symbol oczyszczenia, zostaje wzięty z ołtarza i rzucony na ziemię. „Ogień” z nieba w dniu Pięćdziesiątnicy został przedstawiony jako języki „ognia”. „Ogień” jest tym, czego Posłaniec Przymierza używa, aby oczyścić synów Lewiego.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> 'Którego wiejadło jest w Jego ręku, i On dokładnie oczyści swoje klepisko, i zbierze swoją pszenicę do spichlerza.' Mateusza 3:12. To był jeden z okresów oczyszczania. Słowami prawdy plewy były oddzielane od pszenicy. Ponieważ byli zbyt pyszni i sprawiedliwi we własnych oczach, by przyjąć upomnienie, zbyt przywiązani do świata, by przyjąć życie w pokorze, wielu odwróciło się od Jezusa. Wielu nadal postępuje tak samo. Dziś dusze są doświadczane tak, jak doświadczani byli tamci uczniowie w synagodze w Kafarnaum. Gdy prawda trafia do serca, widzą, że ich życie nie jest zgodne z wolą Bożą. Dostrzegają potrzebę całkowitej zmiany w sobie; lecz nie są skłonni podjąć dzieła samozaparcia. Dlatego gniewają się, gdy ich grzechy zostają ujawnione. Odchodzą urażeni, tak jak uczniowie opuścili Jezusa, szemrząc: 'Twarda to mowa; któż jej może słuchać?' Pragnienie wieków, 392.

Fire is what came down on Elijah’s offering, as it did with Gideon’s offering to the angel. The “fire” of purification is God’s Word, for to be made holy, is to be sanctified by His Word. The “fire” that is cast down to earth when the seventh seal is removed identifies the empowerment of the prophetic message that is unsealed in the latter days, during the sounding of the seventh trumpet, during the final and perfect fulfillment of the events represented by the seven thunders and confirmed by the three prophetic periods of Daniel twelve that were sealed up until the latter days.

Na ofiarę Eliasza zstąpił ogień, podobnie jak na ofiarę Gedeona złożoną aniołowi. „Ogniem” oczyszczenia jest Słowo Boże, bo uświęcenie dokonuje się przez Jego Słowo. „Ogień”, który zostaje zesłany na ziemię, gdy zostaje zdjęta siódma pieczęć, oznacza udzielenie mocy proroczemu przesłaniu, które zostaje odpieczętowane w dniach ostatecznych, podczas rozbrzmiewania siódmej trąby, w czasie ostatecznego i doskonałego wypełnienia wydarzeń przedstawionych przez siedem gromów i potwierdzonych przez trzy prorocze okresy z dwunastego rozdziału Księgi Daniela, które były zapieczętowane aż do dni ostatecznych.

The Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of human probation—includes the unsealing of the seven thunders, the removal of the seventh seal, the unsealing of Daniel twelve, and the unsealing of the hidden history of verse forty of Daniel eleven, the very history where the angel asked the Man in linen what would be the end of these wonders.

Objawienie Jezusa Chrystusa, które zostaje rozpieczętowane tuż przed zakończeniem okresu próby dla ludzkości, obejmuje rozpieczętowanie siedmiu gromów, zdjęcie siódmej pieczęci, rozpieczętowanie dwunastego rozdziału Księgi Daniela oraz rozpieczętowanie ukrytej historii zawartej w wersecie czterdziestym jedenastego rozdziału Księgi Daniela, tej właśnie historii, w której anioł zapytał męża odzianego w lnianą szatę, jaki będzie koniec tych cudów.

The Man in linen responded and said—When you get to the conclusion of the tarrying time in July of 2023, you have reached the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Mąż odziany w lnianą szatę odpowiedział i rzekł: "Kiedy dojdziesz do końca czasu zwłoki w lipcu 2023 roku, dotrzesz do historii zapieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy."

He also said—at the end of the three and a half symbolic days of Revelation eleven, a prophetic message from the book of Daniel would be unsealed, as typified by the time of the end in 1798. The truth that would then be unsealed, at the end of three and a half symbolic days, would be located in the very nine verses from the book of Daniel that identifies and defines the sealing and unsealing of the book of Daniel.

Powiedział też, że po upływie trzech i pół symbolicznego dnia z jedenastego rozdziału Apokalipsy prorocze poselstwo z Księgi Daniela zostałoby odpieczętowane, co ilustruje czas końca w roku 1798. Prawda, która zostałaby wówczas odpieczętowana, po upływie trzech i pół symbolicznego dnia, byłaby zawarta właśnie w dziewięciu wersetach Księgi Daniela, które identyfikują i definiują zapieczętowanie i odpieczętowanie Księgi Daniela.

We will continue these things in the next article.

Do tych kwestii wrócimy w następnym artykule.

> “When Christ came to this earth, the traditions that had been handed down from generation to generation, and the human interpretation of the Scriptures, hid from men the truth as it is in Jesus. The truth was buried beneath a mass of tradition. The spiritual import of the sacred volumes was lost; for in their unbelief men locked the door of the heavenly treasure. Darkness covered the earth, and gross darkness the people. Truth looked down from heaven to earth; but nowhere was revealed the divine impress. A gloom like the pall of death overspread the earth.

> Kiedy Chrystus przyszedł na tę ziemię, tradycje przekazywane z pokolenia na pokolenie oraz ludzka interpretacja Pisma Świętego skryły przed ludźmi prawdę, jaka jest w Jezusie. Prawda została pogrzebana pod zwałem tradycji. Duchowy sens świętych ksiąg został utracony, gdyż w swojej niewierze ludzie zamknęli drzwi niebiańskiego skarbca. Ciemność okryła ziemię, a gęsty mrok ludy. Prawda spoglądała z nieba na ziemię, lecz nigdzie nie objawiało się boskie piętno. Mrok jak całun śmierci spowił ziemię.

> “But the Lion of the tribe of Judah prevailed. He opened the seal that closed the book of divine instruction. The world was permitted to gaze upon pure, unadulterated truth. Truth itself descended to roll back the darkness and counteract error. A Teacher was sent from heaven with the light that was to light every man that comes into the world. There were men and women who were eagerly seeking for knowledge, the sure word of prophecy, and when it came, it was as a light shining in a dark place.” Spalding Magan, 58.

> "Ale Lew z pokolenia Judy zwyciężył. Otworzył pieczęć, która zamykała księgę Bożej nauki. Światu pozwolono spojrzeć na czystą, niezafałszowaną prawdę. Sama Prawda zstąpiła, by rozproszyć mrok i przeciwdziałać błędowi. Z nieba został posłany Nauczyciel ze światłem, które miało oświecić każdego człowieka, który na świat przychodzi. Byli mężczyźni i kobiety, którzy gorliwie poszukiwali wiedzy, pewnego słowa proroctwa, a gdy ono przyszło, było jak światło świecące w ciemnym miejscu." Spalding Magan, 58.

> “The scribes and Pharisees professed to explain the Scriptures, but they explained them in accordance with their own ideas and traditions. Their customs and maxims became more and more exacting. In its spiritual sense, the sacred Word became to the people as a sealed book, closed to their comprehension.” Signs of the Times, May 17, 1905.

> "Uczeni w Piśmie i faryzeusze twierdzili, że objaśniają Pisma, lecz objaśniali je zgodnie z własnymi poglądami i tradycjami. Ich zwyczaje i zasady stawały się coraz bardziej wymagające. W sensie duchowym święte Słowo stało się dla ludzi jak zapieczętowana księga, zamknięta dla ich zrozumienia." Signs of the Times, 17 maja 1905.

Back to Articles