Article

# Rome Establishes the Vision - Number Four

Rzym ustanawia wizję - numer cztery

Reviving Old Controversies: The Battle Over Prophetic Interpretation in Adventism

Ożywianie dawnych kontrowersji: batalia o interpretację proroctw w adwentyzmie

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2024

Formats

PDF
Word

We have been forewarned that “old controversies” would be revived in the last days.

Zostaliśmy zawczasu ostrzeżeni, że „stare kontrowersje” odżyją w ostatnich dniach.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising.” Selected Messages, book 2, 109.

> W historii i proroctwie Słowo Boże przedstawia długotrwały konflikt między prawdą a błędem. Ten konflikt wciąż trwa. To, co było, będzie się powtarzać. Dawne spory odżyją, a nowe teorie będą nieustannie się pojawiać. Selected Messages, tom 2, 109.

Invariably those old controversies were a satanic attempt to undermine the role of Modern Rome, for it is papal Rome of the last days who establishes the vision. There are several examples of this fact in the history of Adventism. The first was the controversy between the Protestants and the Millerites as represented upon the 1843 pioneer chart. The only reference on the sacred 1843 pioneer chart, which “was directed by the Lord and should not be altered,” that was not a direct reference to a prophetic truth of God’s word, was the representation of the controversy of the Millerites with the Protestants of that period. The Protestants identified the “robbers of thy people” of Daniel chapter eleven, verse fourteen as Antiochus Epiphanes, while the Millerites knew it was Rome.

Nieodmiennie tamte dawne spory były szatańską próbą podkopania roli Współczesnego Rzymu, gdyż to papieski Rzym ostatnich dni ustanawia widzenie. W historii adwentyzmu istnieje kilka przykładów tego faktu. Pierwszym był spór między protestantami a millerystami, przedstawiony na pionierskiej tablicy z 1843 roku. Jedynym odwołaniem na świętej pionierskiej tablicy z 1843 roku, która „została kierowana przez Pana i nie powinna być zmieniana”, które nie było bezpośrednim odniesieniem do prorockiej prawdy Słowa Bożego, było przedstawienie sporu millerystów z protestantami tamtego okresu. Protestanci identyfikowali „rabusiów z ludu twego” z Księgi Daniela, rozdział jedenasty, werset czternasty, jako Antioch Epifanes, natomiast milleryści wiedzieli, że chodzi o Rzym.

> “164 Death of Antiochus Epiphanes, who of course, stood not up against the Prince of Princes, as he had been 164 yrs. dead before the Prince of Princes was born.” 1843 Pioneer Chart.

> "164 Śmierć Antiocha Epifanesa, który oczywiście nie stanął przeciwko Księciu książąt, ponieważ nie żył już od 164 lat, zanim Książę książąt się urodził." Wykres pionierski z 1843 r.

Thereafter there was the controversy between James White and Uriah Smith over the correct identification of the “king of the north” in Daniel chapter eleven. James was correct in identifying the “king of the north” in the final verses of Daniel eleven as papal Rome, or as I call it modern Rome. Smith argued the “king of the north” of Daniel chapter eleven, verse thirty-six was atheistic France.

Następnie doszło do sporu między Jamesem Whitem a Uriahem Smithem o właściwą identyfikację „króla północy” w jedenastym rozdziale Księgi Daniela. James miał rację, identyfikując „króla północy” w końcowych wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela jako Rzym papieski, czyli — jak to nazywam — współczesny Rzym. Smith twierdził, że „król północy” w jedenastym rozdziale Księgi Daniela, w wersecie trzydziestym szóstym, to ateistyczna Francja.

> “VERSE 36. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvelous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished; for that that is determined shall be done.

> Werset 36. A król będzie czynił według swojej woli; wywyższy się i wyniesie ponad każdego boga, i będzie mówił straszne rzeczy przeciwko Bogu bogów, i będzie miał powodzenie, aż dopełni się gniew; gdyż to, co postanowione, zostanie dokonane.

> “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 292.

> Król tutaj wprowadzony nie może oznaczać tej samej władzy, o której wspomniano poprzednio; mianowicie władzy papieskiej; gdyż szczegóły opisu nie będą miały zastosowania, jeśli odniesie się je do tej władzy.

Smith inserted his own “private interpretation” when he stated, “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” God’s word never fails, and it is grammatically incorrect to use a human proposition to deny the clear grammatical structure of the passage. The verse says “and the king” which demands that the king being identified is the same king represented in the previous passage. There is no evidence of a new king, and Smith affirms the “same power which was last noticed” was the “papal power.” He acknowledges in his book that from verse thirty-one through verse thirty-five is the papal power, and with no grammatical evidence identifying a new king in verse thirty-six, he simply argues that the verses following verse thirty-five do not represent the prophetic characteristics of the papal power. He therefore inserts his opinion about France.

Smith wprowadził własną „prywatną interpretację”, gdy stwierdził: „Król wprowadzony tutaj nie może oznaczać tej samej władzy, o której była mowa ostatnio, mianowicie władzy papieskiej, ponieważ zawarte określenia nie będą miały zastosowania, jeśli odnieść je do tej władzy.” Słowo Boże nigdy nie zawodzi i jest gramatycznie niepoprawne posługiwać się ludzkim twierdzeniem, by zaprzeczyć jasnej strukturze gramatycznej tego fragmentu. Werset mówi „i król”, co wymaga, aby identyfikowany król był tym samym królem przedstawionym w poprzednim fragmencie. Nie ma żadnych dowodów na to, że chodzi o nowego króla, a Smith potwierdza, że „ta sama władza, o której była mowa ostatnio”, była „władzą papieską”. Przyznaje w swojej książce, że od wersetu trzydziestego pierwszego do wersetu trzydziestego piątego mowa jest o władzy papieskiej, a ponieważ w wersecie trzydziestym szóstym nie ma żadnych gramatycznych przesłanek wskazujących na nowego króla, po prostu twierdzi, że wersety następujące po wersecie trzydziestym piątym nie przedstawiają proroczych cech władzy papieskiej. Dlatego wprowadza swoją opinię na temat Francji.

When Smith addresses verse forty, the faulty prophetic platform he has erected with his private interpretation forces him to identify a three way war, that by his conjectures identifies the king of the south as Egypt, who in the verse “pushes” against France, and Turkey he identifies as the king of the north who also comes against France. That added human interpretation builds a prophetic model that has Smith identifying a literal Armageddon, where Turkey marches to Jerusalem, marking the close of human probation as Michael stands up. Many books in Adventism’s history have been written correctly identifying the fallacy of such an application.

Kiedy Smith omawia werset czterdziesty, wadliwa platforma prorocza, którą zbudował na podstawie prywatnej interpretacji, zmusza go do rozpoznania trójstronnej wojny, która według jego domysłów identyfikuje króla południa jako Egipt, który w tym wersecie „naciera” na Francję, a Turcję identyfikuje jako króla północy, który również występuje przeciw Francji. Ta dodana ludzka interpretacja tworzy model proroczy, w którym Smith identyfikuje dosłowny Armagedon, gdzie Turcja maszeruje do Jerozolimy, co wyznacza zakończenie czasu łaski dla ludzi, gdy Michał powstaje. W historii adwentyzmu napisano wiele książek, które trafnie wskazują błędność takiego zastosowania.

It is not the purpose of this article to address the fruits of Uriah Smith’s private interpretation, but simply to identify the controversy that ensued when he began to promote his private interpretation, for as James White opposed his fallacious view it became another line of controversy in Adventism where the correct identification of Rome was attacked by a false application.

Celem tego artykułu nie jest omawianie owoców prywatnej interpretacji Uriaha Smitha, lecz jedynie wskazanie kontrowersji, która wywiązała się, gdy zaczął on promować swoją prywatną interpretację, ponieważ gdy James White sprzeciwił się jego fałszywemu poglądowi, stało się to kolejną osią sporu w adwentyzmie, gdzie właściwą identyfikację Rzymu zaatakowano błędnym zastosowaniem.

There was also the long-drawn-out controversy over “the daily” in the book of Daniel, when Laodicean Adventism adopted the apostate Protestant view identifying “the daily” in the book of Daniel as Christ’s sanctuary ministry, in contradiction to the established foundational truth that “the daily” was a symbol of pagan Rome.

Był też długotrwały spór o „ustawiczną” w Księdze Daniela, gdy adwentyzm laodycejski przyjął odstępczy pogląd protestancki, utożsamiający „ustawiczną” w Księdze Daniela ze służbą Chrystusa w świątyni, w sprzeczności z ustaloną prawdą fundamentalną, że „ustawiczna” była symbolem pogańskiego Rzymu.

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74.

> „Wówczas w związku z 'codziennym' (Daniel 8:12) ukazało mi się, że słowo 'ofiara' zostało dodane przez ludzką mądrość i nie należy do tekstu, oraz że Pan dał właściwe zrozumienie tego tym, którzy wznosili okrzyk o godzinie sądu. Gdy panowała jedność, przed rokiem 1844, niemal wszyscy byli zgodni co do właściwego poglądu na temat 'codziennego'; lecz od 1844 roku, wśród zamieszania, przyjęto inne poglądy, a w ślad za tym nastały ciemność i zamieszanie. Czas nie był próbą od 1844 roku i nigdy więcej nie będzie próbą.” Wczesne Pisma, 74.

At the time of the end, in 1989, when the last six verses of Daniel eleven were unsealed, the king of the north was then recognized to be papal Rome, just as James White previously identified in his controversy with Uriah Smith. White had applied the methodology of “line upon line” as he addressed Smith’s fallacy. White argued if the last power represented in Daniel two, and the last power represented in Daniel seven, and the last power represented in Daniel eight were all Rome, then upon three lines of witnesses the power who comes to his end in Daniel eleven is Rome, not Smith’s claim that it is Turkey.

W czasie końca, w roku 1989, kiedy odpieczętowano ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela, król północy został wówczas rozpoznany jako Rzym papieski, tak jak wcześniej wskazał James White w swojej polemice z Uriahem Smithem. White zastosował metodę "linia po linii", gdy rozprawiał się z błędem Smitha. Dowodził, że skoro ostatnie mocarstwo przedstawione w rozdziale 2 Księgi Daniela, ostatnie mocarstwo przedstawione w rozdziale 7 Księgi Daniela i ostatnie mocarstwo przedstawione w rozdziale 8 Księgi Daniela to za każdym razem Rzym, to na podstawie trzech linii świadectw mocarstwo, które dochodzi do swego kresu w rozdziale 11 Księgi Daniela, jest Rzymem, a nie, jak twierdził Smith, Turcją.

The prophetic movement of the third angel which began in 1989, was confronted shortly after September 11, 2001 with a controversy over Joel chapter one. Within the first five verses, two witnesses, first of generations, then of insects identify a progressive destruction brought upon Adventism by Rome. The “drunkards” in prophecy according to Isaiah are the “scornful men which rule Jerusalem.” They awake in the fourth and final generation. The progressive destruction is a spiritual destruction for it is addressing Jerusalem of the last days, and from the rebellion of 1863 onward the Laodicean Seventh-day Adventists progressively imbibed in the doctrines of Rome.

Proroczy ruch trzeciego anioła, który rozpoczął się w 1989 roku, został wkrótce po 11 września 2001 roku skonfrontowany z kontrowersją dotyczącą pierwszego rozdziału Księgi Joela. W pierwszych pięciu wersetach dwóch świadków — najpierw pokolenia, następnie owady — wskazują na postępujące zniszczenie sprowadzone na adwentyzm przez Rzym. „Pijacy” w proroctwie według Izajasza to „szydercy, którzy rządzą Jerozolimą”. Budzą się w czwartym i ostatnim pokoleniu. To postępujące zniszczenie ma charakter duchowy, gdyż dotyczy Jerozolimy czasów ostatecznych, a od buntu z 1863 roku laodycejscy Adwentyści Dnia Siódmego stopniowo przyswajali sobie nauki Rzymu.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpillar eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine, for it is cut off from your mouth. Joel 1:1–5.

> Słowo Pana, które przyszło do Joela, syna Petuela. Słuchajcie tego, starcy, i nadstawcie uszu, wszyscy mieszkańcy ziemi. Czy stało się to za waszych dni albo nawet za dni waszych ojców? Opowiadajcie o tym waszym dzieciom, a wasze dzieci niech opowiadają swoim dzieciom, a ich dzieci kolejnemu pokoleniu. To, co pozostawiła larwa, zjadła szarańcza; a co pozostawiła szarańcza, zjadł konik polny; a co pozostawił konik polny, zjadła gąsienica. Zbudźcie się, pijacy, i płaczcie; zawodźcie, wszyscy pijący wino, z powodu młodego wina, bo odjęto je od waszych ust. Joela 1:1-5.

After the great buildings of New York City came down, it was understood that the latter rain then began to “sprinkle”, and that the controversy of Habakkuk chapter two, that was fulfilled in Millerite history, was once again under way. The controversy was over correct prophetic methodology.

Po tym, jak zawaliły się wielkie budynki Nowego Jorku, zrozumiano, że późny deszcz zaczął wtedy "pokrapywać" oraz że spór z drugiego rozdziału Księgi Habakuka, który został wypełniony w historii milleryzmu, ponownie się toczył. Spór dotyczył właściwej metodologii proroczej.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people. Habakkuk 2:1–5.

> Stanę na mojej straży, postawię się na wieży i będę czuwał, aby zobaczyć, co mi powie, i co odpowiem, gdy będę strofowany. I Pan odpowiedział mi, mówiąc: Zapisz widzenie i wyraźnie je napisz na tablicach, aby biegł ten, kto je czyta. Bo widzenie dotyczy jeszcze wyznaczonego czasu, lecz u kresu przemówi i nie skłamie; choćby się odwlekało, czekaj na nie, gdyż z pewnością przyjdzie, nie spóźni się. Oto, kto jest wyniosły w swojej duszy, nie jest prawy; lecz sprawiedliwy żyć będzie przez swoją wiarę. Także i dlatego, że przez wino grzeszy, jest człowiekiem pysznym, nie pozostaje w domu; rozszerza swoje pragnienie jak piekło i jest jak śmierć, i nie może się nasycić, lecz gromadzi do siebie wszystkie narody i nagromadza sobie wszystkie ludy. Habakuk 2:1-5.

The testing of Habakkuk two typified the testing of the movement of the one hundred and forty-four thousand which began when the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001. Then a controversy began between those who stood upon the foundations of Adventism represented upon the 1843 pioneer chart, and those who in Habakkuk transgress “by wine” and who were the “drunkards” of Joel who then “awoke,” only to have the “new wine” cut off from their “mouth.”

Próba z Habakuka 2 była typem próby ruchu stu czterdziestu czterech tysięcy, która rozpoczęła się, gdy 11 września 2001 r. zstąpił potężny anioł z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia. Wówczas rozpoczął się spór między tymi, którzy stali na fundamentach adwentyzmu przedstawionych na pionierskiej tablicy z 1843 roku, a tymi, którzy u Habakuka grzeszą „przez wino” i którzy byli „pijakami” z Księgi Joela, którzy potem „zbudzili się”, tylko po to, by „młode wino” zostało im „odjęte od ust”.

The Hebrew word “reproved” in verse one means “argued with”. The argument given to the Millerite watchmen was represented upon the 1843 pioneer chart which was produced in May of 1842 in fulfillment of these verses. One class who lived by their faith was in controversy over the prophetic present truth message for that period, with another class who transgressed by wine. Those are Joel’s drunkards who awake to find the wine, a symbol of doctrine, is cut off from their mouths. They are Isaiah’s drunkards of Ephraim who rule Jerusalem and are unable to understand the book that is sealed.

Hebrajskie słowo przetłumaczone w pierwszym wersecie jako „reproved” oznacza „argued with”. Argument przedstawiony strażnikom millerystów został ukazany na pionierskim wykresie z 1843 roku, który sporządzono w maju 1842 roku w wypełnieniu tych wersetów. Jedna klasa, która żyła wiarą, pozostawała w sporze o prorocze poselstwo obecnej prawdy na tamten okres z inną klasą, która wykroczyła z powodu wina. To są pijacy Joela, którzy budzą się i stwierdzają, że wino, symbol nauki, zostało odcięte od ich ust. To pijacy Izajasza z Efraima, którzy rządzą Jerozolimą i nie są w stanie zrozumieć księgi, która jest zapieczętowana.

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet. . .. Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. . .. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 28:1–3, 14; 29:9–12.

> Biada koronie pychy, pijakom Efraima, których wspaniała ozdoba jest jak więdnący kwiat, na szczycie tłustych dolin tych, którzy są zmożeni winem! Oto Pan ma potężnego i silnego, który, jak nawałnica gradu i niszcząca burza, jak potop potężnych, wezbranych wód, ręką strąci na ziemię. Korona pychy, pijacy Efraima, będzie zdeptana pod nogami. . .. Zatrzymajcie się i zdumiewajcie; krzyczcie i wołajcie: są pijani, lecz nie winem; zataczają się, lecz nie od mocnego napoju. . .. Przeto słuchajcie słowa Pana, szydercy, którzy rządzicie tym ludem w Jerozolimie. Bo Pan wylał na was ducha głębokiego snu i zamknął wasze oczy; proroków i waszych przywódców, widzących, zakrył. I całe widzenie stało się dla was jak słowa księgi zapieczętowanej, którą daje się uczonemu, mówiąc: Przeczytaj to, proszę; a on mówi: Nie mogę, bo jest zapieczętowana. A księgę podaje się temu, kto nie jest uczony, mówiąc: Przeczytaj to, proszę; a on mówi: Nie jestem uczony. Izajasz 28:1-3, 14; 29:9-12.

The argument of Habakkuk between the drunkards of Ephraim and those who walk by faith in God’s prophetic Word is specifically identified as the argument over correct versus incorrect methodology in Isaiah’s testimony, for Isaiah identifies that it is the methodology of “line upon line” that causes the drunkards to stumble and enter into a covenant of death.

Spór Habakuka między opojami Efraima a tymi, którzy kroczą w wierze w Boże prorocze Słowo, jest w świadectwie Izajasza jednoznacznie określony jako spór o właściwą w przeciwieństwie do niewłaściwej metodologię, gdyż Izajasz stwierdza, że to metodologia "linia za linią" sprawia, że opojowie się potykają i zawierają przymierze śmierci.

> But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:7–15.

> Lecz i oni pobłądzili przez wino, a przez mocny napój zboczyli z drogi; kapłan i prorok pobłądzili przez mocny napój, pochłonęło ich wino, zboczyli z drogi przez mocny napój; błądzą w widzeniu, potykają się w sądzie. Bo wszystkie stoły pełne są wymiocin i plugastwa, tak że nie ma miejsca czystego. Kogo ma uczyć poznania? i komu ma dać zrozumieć naukę? Tych, którzy odstawieni od mleka, odłączeni od piersi? Bo przykazanie na przykazanie, przykazanie na przykazanie; linia po linii, linia po linii; tu trochę, i tam trochę. Gdyż bełkotliwymi wargami i innym językiem przemówi do tego ludu. Do których mówił: To jest wytchnienie, którym dacie wytchnąć strudzonemu; i to jest pokrzepienie; lecz nie chcieli słuchać. Lecz słowo Pana stało się dla nich: przykazanie na przykazanie, przykazanie na przykazanie; linia po linii, linia po linii; tu trochę, i tam trochę; aby poszli, i upadli wstecz, i zostali rozbici, usidleni i schwytani. Przeto słuchajcie słowa Pana, szydercy, którzy rządzicie tym ludem w Jerozolimie. Ponieważ mówicie: Zawarliśmy przymierze ze śmiercią, a z piekłem jesteśmy w porozumieniu; gdy przejdzie zalewający bicz, nie dosięgnie nas; bo kłamstwo uczyniliśmy naszą ucieczką, a pod fałszem skryliśmy się. Izajasz 28:7-15.

Isaiah then identifies what God placed into the controversy of Habakkuk that would bring judgment upon the drunkards, and it was the foundation stone, the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was the first time prophecy that Gabriel and the angels led William Miller to understand.

Izajasz następnie wskazuje, co Bóg umieścił w sporze Habakuka, co miało sprowadzić sąd na pijaków, a był to kamień węgielny — „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej 26, będące pierwszym proroctwem czasowym, które Gabriel i aniołowie pomogli zrozumieć Williamowi Millerowi.

> Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:16–18.

> Dlatego tak mówi Pan Bóg: Oto kładę na Syjonie kamień jako fundament, kamień wypróbowany, kosztowny kamień węgielny, pewny fundament; kto wierzy, nie będzie się trwożył. Położę też sąd jako miarę, a sprawiedliwość jako pion; grad zmiecie schronienie kłamstwa, a wody zaleją kryjówkę. A wasze przymierze ze śmiercią zostanie unieważnione, a wasza umowa z piekłem nie ostoi się; gdy przejdzie bicz wylewu, wtedy będziecie przez niego zdeptani. Izajasza 28:16-18.

Shortly after the Lord led His people back to the old paths, beginning on September 11, 2001 there was a group who had been participating in the movement who determined that the four insects of Joel represented Islam of the third Woe. When the methodology of “line upon line” had been opened up to God’s people in that final generation, a key prophetic rule was recognized. That rule is the triple application of prophecy, and the group that determined the four generations of Joel represented Islam of the third Woe, they incorrectly applied the rule of a triple application of prophecy to uphold their incorrect application.

Wkrótce po tym, jak Pan poprowadził swój lud z powrotem na stare ścieżki, począwszy od 11 września 2001 roku pojawiła się grupa uczestnicząca w tym ruchu, która uznała, że cztery owady z Księgi Joela reprezentowały islam trzeciego Biada. Gdy metodologia „linia na linii” została otwarta przed ludem Bożym w tym ostatnim pokoleniu, rozpoznano kluczową regułę proroczą. Ta reguła to potrójne zastosowanie proroctwa, a grupa, która uznała, że cztery pokolenia z Księgi Joela reprezentowały islam trzeciego Biada, błędnie zastosowała regułę potrójnego zastosowania proroctwa, aby podtrzymać swoje błędne zastosowanie.

Then in the 2014 time period Satan was allowed into this movement with the homosexual “woke” agenda out of Great Britain and Australia that based its attack upon a false interpretation of the history represented in Daniel chapter eleven verses one through fifteen. The pro-homosexual leaders who infiltrated and attacked this movement ultimately claimed that Adventism needed to apologize to the pope of Rome, for supposedly making false accusations against the antichrist, the pope of Rome. The purpose of this attack was to slay the movement, and primarily to produce confusion on the very passage (Daniel 11:1–15) where “the robbers of thy people” are identified.

Następnie, w okresie około 2014 roku, pozwolono szatanowi wejść do tego ruchu wraz z homoseksualną, „woke” agendą wywodzącą się z Wielkiej Brytanii i Australii, która oparła swój atak na fałszywej interpretacji historii przedstawionej w Księdze Daniela, rozdział jedenasty, wersety od 1 do 15. Przywódcy prohomoseksualni, którzy przeniknęli do tego ruchu i go zaatakowali, ostatecznie twierdzili, że adwentyzm powinien przeprosić papieża rzymskiego za rzekome wysuwanie fałszywych oskarżeń przeciwko antychrystowi, papieżowi rzymskiemu. Celem tego ataku było zniszczenie tego ruchu, a przede wszystkim wywołanie zamętu wokół samego tego fragmentu (Daniel 11:1–15), w którym „rabusie twojego ludu” są wskazani.

All these controversies were an attempt by Satan to confuse the symbol of papal Rome. There is nothing new under the sun, according to the wisest man who ever lived. Today the controversy is again based upon the identification of Rome, symbolized as “the robbers of thy people”. The new and private interpretation claims “the robbers of thy people” is the United States, and in doing so they are evidently unaware that this is the identical controversy as the very first controversy between the Millerites and Protestants, and the old saying attributed to sixteenth century author John Heywood that states, “There are none so blind as those who will not see.” Another variation of his phrase is “None so deaf as those who will not hear.” Most probably don’t know this phrase is attributed to Heywood, nor do they understand that the phrase of Heywood was derived from the Bible passages such as found in Jeremiah, Isaiah and quoted by Jesus in the New Testament.

Wszystkie te kontrowersje były próbą Szatana, by zamącić symbolikę papieskiego Rzymu. Nie ma nic nowego pod słońcem, jak powiadał najmądrzejszy człowiek, jaki kiedykolwiek żył. Dziś spór znów opiera się na określeniu tożsamości Rzymu, symbolizowanego jako „rozbójnicy ludu twego”. Nowa, prywatna interpretacja utrzymuje, że „rozbójnicy ludu twego” to Stany Zjednoczone, i czyniąc to, najwyraźniej nie zdają sobie sprawy, że jest to identyczny spór jak ten pierwszy między millerytami a protestantami, ani nie znają starego powiedzenia przypisywanego szesnastowiecznemu autorowi Johnowi Heywoodowi: „Nie ma tak ślepych jak ci, którzy nie chcą widzieć.” Inną odmianą tego powiedzenia jest: „Nie ma tak głuchych jak ci, którzy nie chcą słyszeć.” Większość zapewne nie wie, że to powiedzenie przypisuje się Heywoodowi, ani nie rozumie, że powiedzenie Heywooda wywodzi się z fragmentów Biblii, takich jak te w Księdze Jeremiasza, Izajasza oraz cytowane przez Jezusa w Nowym Testamencie.

> Hear now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not. Jeremiah 5:21.

> Słuchaj teraz tego, o ludu głupi i bez rozumu; który ma oczy, a nie widzi; który ma uszy, a nie słyszy. Jeremiasza 5:21.

It is Daniel’s “wicked” and Matthew’s “foolish virgins” that do not understand the “increase of knowledge”. The increase of knowledge in 1989 was primarily the recognition that the last six verses of Daniel chapter eleven identify the final rise and fall of papal, or as I labeled it Modern Rome. The verses identify the United States, but only the relation of the United States to the papal power. The “wicked” and “foolish” are contrasted with the “wise”, and the wise of the last days do have understanding of the increase of knowledge in 1989. The foolish are those who have eyes, but do not see, and ears and do not hear.

To „bezbożni” u Daniela i „głupie panny” u Mateusza nie rozumieją „wzrostu poznania”. Wzrost poznania w 1989 roku polegał przede wszystkim na rozpoznaniu, że ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela identyfikuje ostateczny wzlot i upadek papiestwa, czyli — jak to nazwałem — Nowoczesnego Rzymu. Wersety wskazują na Stany Zjednoczone, lecz tylko w odniesieniu do relacji Stanów Zjednoczonych do władzy papieskiej. „Bezbożni” i „głupie panny” są przeciwstawieni „mądrym”, a mądrzy dni ostatecznych rozumieją wzrost poznania w 1989 roku. Głupimi są ci, którzy mają oczy, lecz nie widzą, i uszy, lecz nie słyszą.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:8–10.

> I usłyszałem też głos Pana, mówiący: Kogo poślę i kto pójdzie dla nas? Wtedy rzekłem: Oto jestem, poślij mnie. I rzekł: Idź i powiedz temu ludowi: Słuchajcie pilnie, lecz nie rozumiejcie; patrzcie uważnie, lecz nie pojmujcie. Zatwardź serce tego ludu, znieczul jego uszy i zaślep jego oczy, aby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, i sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, i nie zostali uzdrowieni. Izajasz 6:8–10.

The people being addressed in Isaiah chapter six, are those who profess to be in the “present truth” message that arrived on September 11, 2001, for Isaiah six marks the passage as occurring when “the earth is full of the glory of the Lord”. The earth was lightened with God’s glory when the angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down by a touch from God.

Ludzie, do których zwraca się szósty rozdział Księgi Izajasza, to ci, którzy twierdzą, że należą do poselstwa „obecnej prawdy”, które nadeszło 11 września 2001 roku, ponieważ szósty rozdział Izajasza wskazuje, że dzieje się to wtedy, gdy „ziemia jest pełna chwały Pana”. Ziemia została rozjaśniona chwałą Bożą, gdy zstąpił anioł z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia, kiedy wielkie budowle Nowego Jorku zostały powalone jednym dotknięciem Boga.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Isaiah 6:1–4.

> W roku śmierci króla Ozjasza ujrzałem Pana siedzącego na tronie, wysokim i wyniesionym, a skraj Jego szaty wypełniał świątynię. Ponad Nim stały serafiny; każdy z nich miał po sześć skrzydeł: dwoma zakrywał swoją twarz, dwoma zakrywał swe stopy, a dwoma latał. I jeden wołał do drugiego: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów; cała ziemia pełna jest Jego chwały. Od głosu wołającego zadrżały odrzwia, a świątynia napełniła się dymem. Izajasz 6:1–4.

Sister White connects the angel’s proclamation with the event that marks when the angel of Revelation chapter eighteen fills the earth with his glory.

Siostra White łączy orędzie anioła z wydarzeniem, które wyznacza czas, kiedy anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy napełnia ziemię swoją chwałą.

> “When God was about to send Isaiah with a message to His people, He first permitted the prophet to look in vision into the holy of holies within the sanctuary. Suddenly the gate and the inner veil of the temple seemed to be uplifted or withdrawn, and he was permitted to gaze within, upon the holy of holies, where even the prophet’s feet might not enter. There rose before him a vision of Jehovah sitting upon a throne high and lifted up, while the train of His glory filled the temple. Around the throne were seraphim, as guards about the great King, and they reflected the glory that surrounded them. As their songs of praise resounded in deep notes of adoration, the pillars of the gate trembled, as if shaken by an earthquake. With lips unpolluted by sin, these angels poured forth the praises of God. ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts,’ they cried; ‘the whole earth is full of His glory.’ [See Isaiah 6:1–8.]

> Gdy Bóg miał posłać Izajasza z poselstwem do swego ludu, najpierw pozwolił prorokowi wejrzeć w wizji do Miejsca Najświętszego w świątyni. Nagle brama i wewnętrzna zasłona świątyni jakby uniosły się lub zostały odsunięte, i pozwolono mu zajrzeć do środka, do Miejsca Najświętszego, dokąd nawet stopy proroka nie miały wstępu. Ujrzał wizję Jahwe siedzącego na tronie wysokim i wyniesionym, a blask Jego chwały wypełniał świątynię. Wokół tronu byli serafowie, niczym straż przy wielkim Królu, i odzwierciedlali chwałę, która ich otaczała. Gdy ich pieśni uwielbienia rozbrzmiewały głębokimi tonami adoracji, filary bramy drżały, jakby wstrząsane trzęsieniem ziemi. Ustami nieskażonymi grzechem ci aniołowie wylewali pochwały Boga. "Święty, święty, święty jest Pan Zastępów" — wołali — "cała ziemia pełna jest Jego chwały." [Zob. Izajasza 6:1-8.]

> “The seraphim around the throne are so filled with reverential awe as they behold the glory of God, that they do not for an instant look upon themselves with admiration. Their praise is for the Lord of hosts. As they look into the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts.’” Gospel Workers, 21.

> Serafowie wokół tronu, oglądając chwałę Boga, są tak przepełnieni bojaźnią pełną czci, że ani przez chwilę nie spoglądają na siebie z podziwem. Ich uwielbienie jest skierowane do Pana Zastępów. Gdy spoglądają w przyszłość, kiedy cała ziemia napełni się Jego chwałą, zwycięska pieśń w melodyjnym śpiewie rozbrzmiewa echem od jednego do drugiego: „Święty, święty, święty jest Pan Zastępów.” Gospel Workers, 21.

Isaiah, representing God’s people during the sealing time that began on September 11, 2001, was given a message to carry to a people who had eyes, but did not choose to see, and ears, but did not choose to hear. Jesus, as Alpha and Omega, illustrates the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand with the beginning. At the end there will again be a messenger represented by Isaiah who carries a message to a people who choose not to see and hear. That message will produce the final purging of the one hundred and forty-four thousand. The message is the words of Truth, that are brought from God’s prophetic testimony. That prophetic testimony is the “vision” that is established by the power symbolized as “the robbers of thy people”.

Izajasz, reprezentujący lud Boży podczas czasu pieczętowania, który rozpoczął się 11 września 2001 roku, otrzymał poselstwo, by zanieść je ludowi, który miał oczy, lecz nie chciał widzieć, i uszy, lecz nie chciał słyszeć. Jezus, jako Alfa i Omega, ilustruje koniec czasu pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy początkiem. Na końcu znów pojawi się posłaniec, reprezentowany przez Izajasza, który niesie poselstwo do ludu, który wybiera, by nie widzieć ani nie słyszeć. To poselstwo doprowadzi do ostatecznego oczyszczenia stu czterdziestu czterech tysięcy. Tym poselstwem są słowa Prawdy, które pochodzą z Bożego prorockiego świadectwa. To prorockie świadectwo jest „widzeniem”, które jest ustanowione przez moc symbolizowaną jako „rabusie twego ludu”.

In the next article we will take each of these controversies and lay them over each other in a line-upon-line fashion. The Millerite line, the Smith and White line, the “daily” line, the “king of the north” in 1989 line, the insects of Joel line and the current controversy. Six old controversies, which when viewed line-upon-line clearly uphold the truth of the first controversy which is represented upon the 1843 pioneer chart. That truth being that Rome is “the robbers of thy people”, who exalt themselves, and who fall, and establish the vision.

W następnym artykule każdą z tych kontrowersji zestawimy ze sobą, linia po linii. Linia millerystów, linia Smitha i White'a, linia „daily”, linia „króla północy” w 1989 roku, linia owadów z Księgi Joela oraz obecna kontrowersja. Sześć dawnych kontrowersji, które, gdy spojrzeć na nie linia po linii, wyraźnie potwierdzają prawdę pierwszej kontrowersji, która jest przedstawiona na pionierskim wykresie z 1843 roku. Tą prawdą jest, że Rzym to „rozbójnicy twego ludu”, którzy się wywyższają, którzy upadają i którzy potwierdzają widzenie.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> "Widziałam, że tablica z 1843 roku została pokierowana ręką Pana i że nie należy jej zmieniać; że liczby były takie, jak On chciał; że Jego ręka była nad nią i ukryła błąd w niektórych liczbach, tak że nikt nie mógł go dostrzec, dopóki Jego ręka nie została cofnięta." Wczesne Pisma, 74.

To reject the truths upon that chart is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy, and the chart identifies that it is Rome, not the United States, who establishes “the vision”, which is the vision that Solomon instructs us that without that “vision”, God’s people will perish.

Odrzucenie prawd przedstawionych na tamtym wykresie jest jednoczesnym odrzuceniem autorytetu Ducha Proroctwa, a wykres ten wskazuje, że to Rzym, a nie Stany Zjednoczone, ustanawia „wizję” — tę właśnie „wizję”, o której Salomon poucza, że bez niej lud Boży zginie.

> “Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.

> Szatan ... nieustannie forsuje to, co fałszywe — aby odwieść od prawdy. Ostatnim zwiedzeniem Szatana będzie pozbawienie mocy świadectwa Ducha Bożego. „Gdzie nie ma objawienia, lud ginie” (Przypowieści 29:18). Szatan będzie działał pomysłowo, na różne sposoby i poprzez różne środki, aby zachwiać zaufaniem reszty ludu Bożego do prawdziwego świadectwa.

> “There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.

> „Rozpali się nienawiść wobec Świadectw, która jest szatańska. Działanie szatana będzie polegało na zachwianiu wiary zborów w nie, z tego powodu: Szatan nie będzie miał tak łatwej drogi, aby wprowadzać swoje zwiedzenia i wiązać dusze swoimi złudzeniami, jeśli będzie się zważać na ostrzeżenia, napomnienia i rady Ducha Bożego.” Wybrane poselstwa, księga 1, 48.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> Ten, który widzi to, co kryje się pod powierzchnią, który czyta serca wszystkich ludzi, mówi o tych, którzy otrzymali wielkie światło: 'Nie są udręczeni ani zdumieni z powodu swego moralnego i duchowego stanu.' Tak, wybrali własne drogi, a ich dusza ma upodobanie w swoich ohydach. Ja także wybiorę ich złudzenia i sprowadzę na nich ich lęki; bo gdy wołałem, nikt nie odpowiadał; gdy mówiłem, nie słuchali; lecz czynili zło w Moich oczach i wybierali to, w czym nie miałem upodobania.' 'Bóg ześle im silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu', ponieważ 'nie przyjęli miłości prawdy, aby mogli być zbawieni', 'lecz upodobali sobie niesprawiedliwość.' Izajasza 66:3, 4; 2 Tesaloniczan 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> "Niebiański Nauczyciel zapytał: 'Jaki silniejszy obłęd może zwieść umysł niż pozór, że budujesz na właściwym fundamencie i że Bóg przyjmuje twoje uczynki, gdy w rzeczywistości prowadzisz wiele spraw według zasad tego świata i grzeszysz przeciwko Jehowie? O, to wielkie oszustwo, pociągające zwiedzenie, które opanowuje umysły, gdy ludzie, którzy niegdyś poznali prawdę, biorą formę pobożności za jej ducha i moc; gdy mniemają, że są bogaci i wzbogaceni w dobra i niczego nie potrzebują, podczas gdy w rzeczywistości potrzebują wszystkiego.'" Świadectwa, tom 8, 249, 250.

Back to Articles