Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Three

Księga Daniela - Numer sto trzy

Unlocking Prophecy: Understanding the Triple Application of Prophetic Frameworks

Odkrywanie proroctwa: zrozumienie potrójnego zastosowania ram proroczych

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

We have been considering triple applications of prophecy. We are doing this for the purpose of identifying that when the Lord unsealed the last six verses of Daniel eleven with the collapse of the Soviet Union at the “time of the end” in 1989, an “increase of knowledge” was produced that was to test that generation of God’s people.

Rozważamy potrójne zastosowania proroctwa. Czynimy to po to, aby wykazać, że gdy Pan odpieczętował ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela wraz z upadkiem Związku Radzieckiego w „czasie końca” w 1989 roku, nastąpił „wzrost poznania”, który miał wystawić na próbę tamto pokolenie ludu Bożego.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> I powiedział: Idź swoją drogą, Danielu, bo słowa te są zamknięte i zapieczętowane aż do czasu końca. Wielu zostanie oczyszczonych, wybielonych i wypróbowanych; lecz bezbożni będą postępować bezbożnie, i żaden z bezbożnych nie zrozumie; ale mądrzy zrozumieją. Daniela 12:9, 10.

Whenever a truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, Satan works to resist the message. The resistance offered against the truths revealed in those final verses of Daniel eleven forced a deeper study of the truths connected with the verses in order that a sanctified defense against the errors which were proposed to undermine the truths revealed would not stand. One of the principles that was brought to light in the midst of that debate, was the triple application of prophecy. It was initially recognized in connection with the necessity to be correct about what “the daily” in the book of Daniel represented (paganism), and the correct history associated with the “taking away of the daily” (508 AD).

Za każdym razem, gdy Lew z pokolenia Judy odpieczętowuje prawdę, Szatan działa, by sprzeciwić się przesłaniu. Opór stawiany prawdom objawionym w tych ostatnich wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela wymusił głębsze zbadanie prawd związanych z tymi wersetami, aby uświęcona obrona przeciwko błędom, które zamierzano wykorzystać do podważenia objawionych prawd, mogła się ostać. Jedną z zasad, która została wydobyta na światło dzienne w trakcie tamtej dyskusji, było potrójne zastosowanie proroctwa. Początkowo rozpoznano ją w związku z koniecznością poprawnego określenia, co w Księdze Daniela oznacza „codzienne” (pogaństwo), oraz prawidłowej historii związanej z „usunięciem codziennego” (508 r. n.e.).

The recognition of three desolating powers as the framework of prophecy, paralleled the Millerite framework of prophecy being the first two desolating powers, and the Millerite identification of “the daily” as paganism provided a history consistent with the last six verses of Daniel eleven, as Sister White said it should. Thus, the resistance against the unsealed knowledge at the time of the end in 1989, produced greater light, as the knowledge was increased, and it also identified specific rules for the movement of the third angel, that paralleled the development of certain prophetic rules that had been assembled and employed in the movement of the first angel by William Miller.

Uznanie trzech spustoszających mocy za ramy proroctwa odpowiadało millerowskiemu ujęciu proroctwa, w którym pierwsze dwie spustoszające moce stanowiły owe ramy, a millerowska identyfikacja „codziennego” jako pogaństwa dostarczyła historii zgodnej z ostatnimi sześcioma wersetami jedenastego rozdziału Księgi Daniela, jak, według siostry White, powinno być. W ten sposób opór wobec odpieczętowanej wiedzy w czasie końca w 1989 roku przyniósł większe światło, gdy poznanie się pomnażało, a także wskazał konkretne zasady dla ruchu trzeciego anioła, które odpowiadały rozwojowi pewnych reguł proroczych zebranych i zastosowanych w ruchu pierwszego anioła przez Williama Millera.

We have considered the triple application of the three Rome’s, the three falls of Babylon, and the three Elijah’s and are now addressing the three messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant. We have identified a close overlap and parallel of the three Rome’s, with the three falls of Babylon, and also a close parallel to the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way. In the last days William Miller and Future for America both represent the third Elijah and also the third messenger who prepares the way. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the movement of the first angel parallels the movement of the third angel.

Rozważaliśmy potrójne zastosowanie trzech Rzymów, trzech upadków Babilonu i trzech Eliaszy, a teraz zajmujemy się trzema posłańcami, którzy przygotowują drogę dla Posłańca Przymierza. Zidentyfikowaliśmy bliską zbieżność i paralelizm między trzema Rzymami a trzema upadkami Babilonu, a także bliski paralelizm z trzema Eliaszami oraz trzema posłańcami przygotowującymi drogę. W dniach ostatecznych zarówno William Miller, jak i Future for America reprezentują trzeciego Eliasza, a także trzeciego posłańca przygotowującego drogę. Jezus zawsze ukazuje koniec rzeczy poprzez jej początek, a ruch pierwszego anioła odpowiada ruchowi trzeciego anioła.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> Bóg wyznaczył poselstwom z Objawienia 14 ich miejsce w ciągu proroctw, a ich dzieło nie ma ustać aż do zakończenia historii tej ziemi. Pierwsze i drugie poselstwo anielskie wciąż są prawdą dla tego czasu i mają iść równolegle z tym, które następuje. Trzeci anioł donośnym głosem ogłasza swoje ostrzeżenie. "Po tych rzeczach," powiedział Jan, "ujrzałem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką moc, a ziemia została rozjaśniona jego chwałą." W tym rozświetleniu złączone jest światło wszystkich trzech poselstw. The 1888 Materials, 803, 804.

The movement of the first and second angels, was led by William Miller. Sister White identifies Miller as the “chosen messenger.”

Ruchem pierwszego i drugiego anioła kierował William Miller. Siostra White określa Millera jako „wybranego posłańca”.

> “William Miller was disturbing Satan’s kingdom, and the arch-enemy sought not only to counteract the effect of the message, but to destroy the messenger himself.” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.

> "William Miller niepokoił królestwo Szatana, a arcywróg usiłował nie tylko przeciwdziałać wpływowi tego poselstwa, lecz także zniszczyć samego posłańca." Duch proroctwa, tom 4, s. 219.

She also identifies that Miller had been typified by both Elijah and John the Baptist.

Wskazuje również, że Miller został zapowiedziany w osobach Eliasza i Jana Chrzciciela.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance.” Early Writings, 233.

> Tysiące zostały doprowadzone do przyjęcia prawdy głoszonej przez Williama Millera, a słudzy Boży zostali wzbudzeni w duchu i mocy Eliasza, aby ogłosić to poselstwo. Podobnie jak Jan, poprzednik Jezusa, ci, którzy głosili to doniosłe poselstwo, czuli się przynagleni, by przyłożyć siekierę do korzenia drzewa i wzywać ludzi, aby wydawali owoce godne upamiętania. Early Writings, 233.

John the Baptist, who according to Jesus was the second Elijah, was also the first messenger who was to prepare the way for the Messenger of the Covenant. It is therefore evident that the movement of the third angel will have a “chosen messenger.” That messenger will have been typified by Elijah, John the Baptist and William Miller. Together with Miller the two chosen messengers represent the beginning and the ending of the movement of the three angels of Revelation fourteen, and in doing so, together they represent both the third Elijah and also the third messenger who is to prepare the way for the Messenger of the Covenant.

Jan Chrzciciel, który według Jezusa był drugim Eliaszem, był również pierwszym posłańcem, który miał przygotować drogę dla Posłańca Przymierza. Jest więc oczywiste, że ruch trzeciego anioła będzie miał „wybranego posłańca”. Ten posłaniec będzie typologicznie zapowiedziany przez Eliasza, Jana Chrzciciela i Williama Millera. Wraz z Millerem dwaj wybrani posłańcy reprezentują początek i koniec ruchu trzech aniołów z czternastego rozdziału Księgi Objawienia; tym samym razem przedstawiają zarówno trzeciego Eliasza, jak i trzeciego posłańca, który ma przygotować drogę dla Posłańca Przymierza.

To reject the message of either the beginning or ending chosen messenger is death, and the message of Future for America is based upon the prophetic application of “line upon line,” which is the methodology of the latter rain. Through the application of “line upon line” it is established that the Millerite movement typified the movement of Future for America. A waymark of the Millerite history is William Miller, the “chosen messenger.” To reject that waymark is to reject the message, so it is established by the beginning and ending of Adventism, that a rejection of the messenger is also a rejection of the message, for the message identifies a chosen messenger. Therefore, to reject the message is to reject the messenger and vise-versa. Without a dancer, there is no dance.

Odrzucenie poselstwa wybranego posłańca, czy to na początku, czy na końcu, jest śmiercią, a poselstwo Future for America opiera się na proroczym zastosowaniu "linia za linią", co stanowi metodologię późnego deszczu. Poprzez zastosowanie "linia za linią" zostaje ustalone, że ruch millerystów był typem ruchu Future for America. Kamieniem milowym w historii millerystów jest William Miller, "wybrany posłaniec". Odrzucenie tego kamienia milowego jest odrzuceniem poselstwa, więc na podstawie początku i końca adwentyzmu stwierdza się, że odrzucenie posłańca jest także odrzuceniem poselstwa, gdyż poselstwo identyfikuje wybranego posłańca. Dlatego odrzucenie poselstwa jest odrzuceniem posłańca i odwrotnie. Bez tancerza nie ma tańca.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> Zwrócono mi uwagę na zwiastowanie pierwszego przyjścia Chrystusa. Jan został posłany w duchu i mocy Eliasza, aby przygotować drogę Jezusowi. Ci, którzy odrzucili świadectwo Jana, nie odnieśli pożytku z nauczania Jezusa. Ich sprzeciw wobec poselstwa zapowiadającego Jego przyjście postawił ich w takim położeniu, że nie mogli łatwo przyjąć najsilniejszych dowodów, że On jest Mesjaszem. Szatan poprowadził tych, którzy odrzucili poselstwo Jana, jeszcze dalej — do odrzucenia i ukrzyżowania Chrystusa. Tym samym postawili się w takim położeniu, że nie mogli otrzymać błogosławieństwa w dniu Pięćdziesiątnicy, które nauczyłoby ich drogi do niebiańskiej świątyni. Rozdarcie zasłony świątyni wskazywało, że żydowskie ofiary i obrzędy nie będą już przyjmowane. Wielka Ofiara została złożona i przyjęta, a Duch Święty, który zstąpił w dniu Pięćdziesiątnicy, przeniósł myśli uczniów od ziemskiej świątyni do niebiańskiej, gdzie Jezus wszedł z własną krwią, aby wylać na Swoich uczniów dobrodziejstwa Swego pojednania. Lecz Żydzi pozostali w całkowitej ciemności. Utracili całe światło, jakie mogli mieć na temat planu zbawienia, i nadal ufali swoim bezużytecznym ofiarom i darom. Niebiańska świątynia zajęła miejsce ziemskiej, lecz oni nie wiedzieli o tej zmianie. Dlatego nie mogli odnieść korzyści z pośrednictwa Chrystusa w miejscu świętym.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> Wielu z przerażeniem patrzy na postępowanie Żydów, którzy odrzucili i ukrzyżowali Chrystusa; i gdy czytają historię Jego haniebnego traktowania, myślą, że Go kochają i że nie zaparliby się Go jak Piotr ani nie ukrzyżowaliby Go jak Żydzi. Lecz Bóg, który czyta serca wszystkich, poddał próbie tę miłość do Jezusa, którą wyznawali. Całe niebo z największym zainteresowaniem obserwowało przyjęcie pierwszego poselstwa anielskiego. Lecz wielu, którzy wyznawali, że kochają Jezusa i roniło łzy, czytając opowieść o krzyżu, wyśmiewało dobrą nowinę o Jego przyjściu. Zamiast przyjąć poselstwo z radością, oświadczyli, że jest to zwiedzenie. Nienawidzili tych, którzy miłowali Jego przyjście, i wykluczali ich z kościołów. Ci, którzy odrzucili pierwsze poselstwo, nie mogli odnieść pożytku z drugiego; nie odnieśli też pożytku z wołania o północy, które miało przygotować ich do wejścia z Jezusem przez wiarę do najświętszego miejsca niebiańskiej świątyni. A odrzucając dwa wcześniejsze poselstwa, tak przyćmili swoje zrozumienie, że nie widzą żadnego światła w trzecim poselstwie anielskim, które wskazuje drogę do najświętszego miejsca. Widziałam, że jak Żydzi ukrzyżowali Jezusa, tak kościoły z nazwy ukrzyżowały te poselstwa, i dlatego nie mają poznania drogi do najświętszego miejsca i nie mogą skorzystać ze wstawiennictwa Jezusa tam. Podobnie jak Żydzi, którzy składali swoje bezużyteczne ofiary, oni wznoszą swoje bezużyteczne modlitwy do przedziału, który Jezus opuścił; a Szatan, zadowolony z tego zwiedzenia, przybiera postać religijną i kieruje umysły tych rzekomych chrześcijan ku sobie, działając swoją mocą, swoimi znakami i kłamliwymi cudami, aby usidlić ich w swoich sidłach. Wczesne Pisma, 259-261.

Those “who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus,” and those “who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry.” The ministry of John preceded the baptism of Christ, who shortly thereafter cleansed the temple at the beginning of His ministry. Miller’s ministry prepared for Christ to purify the sons of Levi when He came suddenly on October 22, 1844. In either of those two witnesses, the rejection of the messenger who prepares the way, equates to death.

Ci, "którzy odrzucili świadectwo Jana, nie odnieśli korzyści z nauk Jezusa", a ci, "którzy odrzucili pierwsze poselstwo, nie mogli odnieść korzyści z drugiego; nie przyniósł im też pożytku okrzyk o północy." Posługa Jana poprzedziła chrzest Chrystusa, który wkrótce potem oczyścił świątynię na początku swojej posługi. Posługa Millera przygotowała na to, by Chrystus oczyścił synów Lewiego, gdy niespodziewanie przyszedł 22 października 1844 roku. W przypadku obu tych świadków odrzucenie posłańca, który przygotowuje drogę, równa się śmierci.

The purging and purification that was accomplished by Christ in His work as the Messenger of the Covenant was for the purpose of raising up a people to accomplish the work of carrying the message of salvation to the world. The work is accomplished in advance of the period of time representing when the executive judgment begins. The destruction of Jerusalem in the history of the disciples represents the executive judgment, and Adventism turned away from their responsibility to accomplish that work, but the Lord had tried to gather them together. He had led His people to publish the 1850 chart as the graphical representation of the message they could have carried to the world.

Oczyszczanie i uświęcenie, którego dokonał Chrystus w swoim dziele jako Posłaniec Przymierza, miało na celu powołanie ludu, który wykona dzieło niesienia poselstwa zbawienia światu. Dzieło to zostaje wykonane przed okresem oznaczającym początek sądu wykonawczego. Zburzenie Jerozolimy w historii uczniów przedstawia sąd wykonawczy, a adwentyści uchylili się od odpowiedzialności za wykonanie tego dzieła, lecz Pan usiłował ich zgromadzić. Poprowadził swój lud do opublikowania tablicy z 1850 roku jako graficznego przedstawienia poselstwa, które mogli nieść światu.

> “It was not the will of God that Israel should wander forty years in the wilderness; He desired to lead them directly to the land of Canaan and establish them there, a holy, happy people. But ‘they could not enter in because of unbelief.’ Hebrews 3:19. Because of their backsliding and apostasy they perished in the desert, and others were raised up to enter the Promised Land. In like manner, it was not the will of God that the coming of Christ should be so long delayed and His people should remain so many years in this world of sin and sorrow. But unbelief separated them from God. As they refused to do the work which He had appointed them, others were raised up to proclaim the message. In mercy to the world, Jesus delays His coming, that sinners may have an opportunity to hear the warning and find in Him a shelter before the wrath of God shall be poured out.” The Great Controversy, 458.

> „Nie była wolą Boga, aby Izrael błąkał się czterdzieści lat na pustyni; pragnął poprowadzić ich bezpośrednio do ziemi Kanaan i osadzić ich tam jako lud święty i szczęśliwy. Lecz ‚nie mogli wejść z powodu niewiary’. Hebrajczyków 3:19. Z powodu swego odstępstwa i apostazji zginęli na pustyni, a inni zostali wzbudzeni, by wejść do Ziemi Obiecanej. Podobnie nie było wolą Boga, aby przyjście Chrystusa tak długo się opóźniało i by Jego lud tak wiele lat pozostawał na tym świecie grzechu i smutku. Lecz niewiara oddzieliła ich od Boga. Gdy odmówili wykonania dzieła, które im wyznaczył, inni zostali wzbudzeni, by ogłaszać poselstwo. Z miłosierdzia dla świata Jezus opóźnia swoje przyjście, aby grzesznicy mieli sposobność usłyszeć ostrzeżenie i znaleźć w Nim schronienie, zanim zostanie wylany gniew Boży.” Wielki bój, 458.

Had Adventism only held fast their faith, “their work would have been completed.”

Gdyby adwentyzm tylko wytrwał w swojej wierze, „ich dzieło zostałoby ukończone”.

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> "Gdyby adwentyści po wielkim rozczarowaniu w 1844 roku mocno trzymali się wiary i jednomyślnie podążali dalej w otwierającej się opatrzności Bożej, przyjmując poselstwo trzeciego anioła i w mocy Ducha Świętego głosząc je światu, ujrzeliby zbawienie Boże; Pan potężnie współdziałałby z ich wysiłkami, dzieło zostałoby dokończone, a Chrystus już by przyszedł, aby przyjąć swój lud i udzielić mu jego nagrody. Lecz w okresie wątpliwości i niepewności, który nastąpił po rozczarowaniu, wielu wierzących w adwent porzuciło swoją wiarę. ... W ten sposób dzieło zostało zahamowane, a świat pozostał w ciemności. Gdyby całe grono adwentystów zjednoczyło się wokół przykazań Bożych i wiary Jezusa, jakże zupełnie inna byłaby nasza historia!" Ewangelizacja, 695.

In the Spring of 1844, the Messenger of the Covenant purified the movement of the Millerites, and then in the Fall brought the message of the third angel. Miller, his message and the movement he represented, had fulfilled the parable of the ten virgins. At the Exeter, NH camp meeting the message of the Midnight Cry arrived and in two short months it was demonstrated which of the virgins had the oil. The two classes were manifested, and the third angel arrived with a message in his hand that was to be eaten, but the wise virgins “yielded their faith” in “the period of doubt and uncertainty.”

Wiosną 1844 roku Posłaniec Przymierza oczyścił ruch millerystów, a następnie jesienią przyniósł poselstwo trzeciego anioła. Miller, jego poselstwo i ruch, który reprezentował, wypełnili przypowieść o dziesięciu pannach. Na zjeździe obozowym w Exeter w stanie New Hampshire nadeszło poselstwo Wołania o północy i w ciągu zaledwie dwóch miesięcy okazało się, które z panien miały oliwę. Ujawniły się dwie klasy, a trzeci anioł przybył z poselstwem w ręku, które należało zjeść, lecz mądre panny „ustąpiły w wierze” w „okresie zwątpienia i niepewności”.

The “period of doubt and uncertainty” had been represented by the disciples at His death, but on the third day He began to open the message of His resurrection to His disciples, and they did not “yield their faith.” The period of doubt and uncertainty for the wise virgins of the movement of the first and second angels’ messages continued for roughly three years, at which point the Lord revealed to Sister White that He had stretched forth His hand to again gather the remnant of His people. He led His people to begin their publishing work and to produce Habakkuk’s second table, but “many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness.”

„Okres zwątpienia i niepewności” został ukazany w doświadczeniu uczniów w chwili Jego śmierci, lecz trzeciego dnia zaczął On otwierać przed uczniami poselstwo o swoim zmartwychwstaniu i nie „porzucili swojej wiary”. Okres zwątpienia i niepewności dla mądrych panien z ruchu pierwszego i drugiego poselstwa anielskiego trwał około trzech lat, po czym Pan objawił Siostrze White, że wyciągnął swą rękę, aby ponownie zgromadzić resztkę swego ludu. Poprowadził swój lud do rozpoczęcia pracy wydawniczej i do przygotowania drugiej tablicy Habakuka, lecz „wielu spośród adwentowych wierzących porzuciło swoją wiarę… Tak więc dzieło zostało zahamowane, a świat pozostał w ciemności.”

In 1849, William Miller, the chosen messenger of the first and second angels’ message was laid to rest. Had the wise virgins of October 22, 1844 “held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God,” the Lord would have raised up another messenger in the spirit and power of Elijah. Instead “the coming of Christ” was “delayed and His people” “in like manner” to ancient Israel would “remain” “many years in this world of sin and sorrow.”

W 1849 roku William Miller, wybrany posłaniec poselstw pierwszego i drugiego anioła, spoczął w grobie. Gdyby mądre panny z 22 października 1844 roku "mocno trzymały się swojej wiary i jednomyślnie podążały za otwierającą się opatrznością Bożą," Pan wzbudziłby innego posłańca w duchu i mocy Eliasza. Zamiast tego "przyjście Chrystusa" zostało "opóźnione, a Jego lud" "w podobny sposób" jak starożytny Izrael miał "pozostać" "wiele lat w tym świecie grzechu i smutku."

One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, the Lord raised up the chosen messenger of the third angel. His work was both to prepare the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come into His temple and to enter into a covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand, during the closing scenes of the investigative judgment, but also to present a message that confronts the threefold union of Ahab, Jezebel and her prophets in the period of the Executive Judgment, which begins at the soon-coming Sunday law.

Sto dwadzieścia sześć lat po rebelii z 1863 roku Pan powołał wybranego posłańca trzeciego anioła. Jego zadaniem było zarówno przygotować drogę, aby Posłaniec Przymierza nagle przyszedł do swojej świątyni, i wejść w przymierze ze stu czterdziestoma czterema tysiącami podczas końcowych scen sądu śledczego, jak też przedstawić poselstwo, które przeciwstawia się potrójnemu sojuszowi Achaba, Izebel i jej proroków w okresie sądu wykonawczego, który rozpocznie się wraz z wkrótce nadchodzącą ustawą niedzielną.

The third messenger who prepares the way represents a work, a message, a messenger, and a movement during the closing scenes of the Investigative Judgment. The third Elijah represents a work, a message, a messenger and a movement during the closing scenes of the Executive Judgment. The message of the messenger who prepares the way, and the message of Elijah, is the message of the third of the three Woes of Revelation chapters eight through eleven.

Trzeci posłaniec, który przygotowuje drogę, reprezentuje dzieło, poselstwo, posłańca i ruch podczas końcowych scen Sądu Badawczego. Trzeci Eliasz reprezentuje dzieło, poselstwo, posłańca i ruch podczas końcowych scen Sądu Wykonawczego. Poselstwo posłańca przygotowującego drogę oraz poselstwo Eliasza stanowi poselstwo trzeciego z trzech biada Apokalipsy, w rozdziałach od ósmego do jedenastego.

In the history represented by the messenger who prepares the way, the message of the third Woe, represents the Trumpet which calls Laodicean Adventism to “buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.” It is the message of God’s love that shows God’s people their transgressions, for “As many as” He loves, He “rebukes and chastens.” It is the message of Christ’s righteousness that calls men to accept His character, which is manifested in the time period when the Messenger of the Covenant is accomplishing the work of cleansing the soul temple, and therefore He calls those whom He loves to manifest His character and be “zealous therefore, and repent,” for He is “at the” dispensation “door,” that represents the close of probation, where He “will spue” Laodicean Adventism “out of” His “mouth.” That dispensational “door” is the door that He “openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth.”

W historii przedstawionej przez posłańca, który przygotowuje drogę, poselstwo trzeciego Biada reprezentuje Trąbę, która wzywa laodycejski adwentyzm, by „kupił u Mnie złoto wypróbowane w ogniu, abyś był bogaty; i białe szaty, abyś był przyodziany, i aby nie ukazała się hańba twojej nagości; i namaść swoje oczy maścią na oczy, abyś widział.” Jest to poselstwo Bożej miłości, które ukazuje ludowi Bożemu jego przestępstwa, gdyż „ilu tylko” On miłuje, tych On „karci i ćwiczy.” Jest to poselstwo sprawiedliwości Chrystusa, które wzywa ludzi do przyjęcia Jego charakteru, który objawia się w okresie, gdy Posłaniec Przymierza dokonuje dzieła oczyszczenia świątyni duszy, i dlatego On wzywa tych, których miłuje, aby objawiali Jego charakter i byli „gorliwi tedy i upamiętali się”, gdyż On jest „przy” dyspensacyjnych „drzwiach”, które przedstawiają zamknięcie czasu łaski, gdzie On „wypluje” laodycejski adwentyzm „ze” swoich „ust.” Te dyspensacyjne „drzwi” są drzwiami, które On „otwiera, a nikt nie zamyka; i zamyka, a nikt nie otwiera.”

There is a seeming contradiction that is resolved by the application of “line upon Line,” but many may not even recognize the seeming contradiction. When resolved it adds clarity to the transition from the Investigative to the Executive Judgment which takes place at the soon coming Sunday law. It is resolved by accepting that Pentecost typifies the soon coming Sunday law in the United States. In order to finalize our consideration of the third messenger who prepares the way as a symbol in the Investigative Judgment, in contrast with the third Elijah being a symbol of the Executive Judgment, we will address this seeming contradiction.

Istnieje pozorna sprzeczność, którą rozwiązuje zastosowanie zasady „linia po linii”, lecz wielu może nawet nie dostrzegać tej pozornej sprzeczności. Jej rozwiązanie wnosi jasność do przejścia od Sądu śledczego do Sądu wykonawczego, które następuje wraz z wkrótce nadchodzącą ustawą niedzielną. Rozwiązanie polega na przyjęciu, że Pięćdziesiątnica jest typem wkrótce nadchodzącej ustawy niedzielnej w Stanach Zjednoczonych. Aby sfinalizować nasze rozważania o trzecim posłańcu, który jako symbol w Sądzie śledczym przygotowuje drogę, w przeciwieństwie do trzeciego Eliasza będącego symbolem Sądu wykonawczego, zajmiemy się tą pozorną sprzecznością.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> Anioł, który przyłącza się do głoszenia poselstwa trzeciego anioła, ma oświecić całą ziemię swoją chwałą. Zapowiedziane jest tu dzieło o zasięgu ogólnoświatowym i niezwykłej mocy. Ruch adwentowy z lat 1840–1844 był wspaniałym przejawem mocy Bożej; poselstwo pierwszego anioła zostało zaniesione do każdej placówki misyjnej na świecie, a w niektórych krajach panowało największe ożywienie religijne, jakie widziano w jakimkolwiek kraju od czasów Reformacji XVI wieku; lecz wszystko to zostanie przewyższone przez potężny ruch związany z ostatnim ostrzeżeniem trzeciego anioła.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> To dzieło będzie podobne do tego z Dnia Pięćdziesiątnicy. Jak „wczesny deszcz” został dany — w wylaniu Ducha Świętego na początku głoszenia ewangelii — aby wzeszło cenne ziarno, tak „późny deszcz” zostanie dany pod koniec, aby żniwo dojrzało. „Wtedy poznamy, jeśli będziemy dalej dążyć do poznania Pana: Jego wyjście jest pewne jak poranek; i przyjdzie do nas jak deszcz, jak deszcz późny i wczesny dla ziemi.” Ozeasza 6:3. „Weselcie się więc, dzieci Syjonu, i radujcie się w Panu, waszym Bogu, bo dał wam deszcz wczesny w odpowiedniej mierze i sprawi, że spadnie dla was deszcz, deszcz wczesny i deszcz późny.” Joela 2:23. „W ostatecznych dniach, mówi Bóg, wyleję Ducha mego na wszelkie ciało.” „I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.” Dzieje Apostolskie 2:17, 21.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> "Wielkie dzieło ewangelii nie ma się zakończyć mniejszym przejawem mocy Bożej niż ten, który cechował jej początek. Proroctwa, które wypełniły się w wylaniu wczesnego deszczu u zarania ewangelii, mają się ponownie wypełnić w późnym deszczu u jej kresu. Oto są 'czasy ochłody', których oczekiwał apostoł Piotr, gdy powiedział: 'Przeto upamiętajcie się i nawróćcie, aby wasze grzechy zostały zgładzone, gdy nadejdą od oblicza Pana czasy ochłody; a On pośle Jezusa.' Dzieje Apostolskie 3:19, 20." Wielki bój, 611.

Back to Articles