Article

# Parallel Warnings - Number Three

Równoległe ostrzeżenia - numer trzy

The Empowerment of Prophetic Messages: The Sequential Testing Process of Revelation’s Angels

Umocnienie proroczych przesłań: etapowy proces weryfikacji aniołów Apokalipsy

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word

We closed the last article identifying that all three of the angels of Revelation fourteen have a message in their hands. The second and third angel are identified as having a “parchment,” with them as they descend with their message. Each angel represents a message, and the arrival of each message causes an effect. The first angel arrived in 1798. That message was unsealed and there was an increase of knowledge concerning the impending judgment. That increase of knowledge produced two classes of worshippers. When the second angel arrived the message of the Protestants’ fall was unsealed and there was an increase of knowledge and two classes were produced. When the Midnight Cry message arrived on October 22, 1844, it was unsealed at Exeter camp meeting and there was an increase of knowledge and two classes of virgins were produced. When the third angel arrived on October 22, 1844 the message of the third angel and all that it represents was unsealed and there was an increase of knowledge and two classes were produced.

Zakończyliśmy ostatni artykuł stwierdzeniem, że wszyscy trzej aniołowie z czternastego rozdziału Apokalipsy mają w rękach poselstwo. Drugi i trzeci anioł są przedstawieni jako mający przy sobie "pergamin", gdy zstępują ze swoim poselstwem. Każdy anioł reprezentuje poselstwo, a przyjście każdego poselstwa wywołuje skutek. Pierwszy anioł nadszedł w 1798 roku. To poselstwo zostało odpieczętowane i nastąpił wzrost poznania dotyczącego zbliżającego się sądu. Ten wzrost poznania wyłonił dwie klasy czcicieli. Gdy nadszedł drugi anioł, poselstwo o upadku protestantyzmu zostało odpieczętowane, nastąpił wzrost poznania i wyłoniły się dwie klasy. Gdy 22 października 1844 roku nadeszło poselstwo wołania o północy, zostało ono odpieczętowane na zjeździe obozowym w Exeter, nastąpił wzrost poznania i wyłoniły się dwie klasy panien. Gdy trzeci anioł nadszedł 22 października 1844 roku, poselstwo trzeciego anioła i wszystko, co ono reprezentuje, zostało odpieczętowane, nastąpił wzrost poznania i wyłoniły się dwie klasy.

Another characteristic that can be found in the angels has to do with the empowerment of the angel’s messages. The message of the second angel was empowered by the message of the Midnight Cry, as the previous article showed, but the Midnight Cry is not represented by a singular angel, it is represented by many angels. The history that corresponded to the second angel and the Midnight Cry shows that the second angel’s message was empowered when the Midnight cry joined with it. In the same book we are told:

Inna cecha, którą można dostrzec u aniołów, dotyczy wzmocnienia ich poselstw. Poselstwo drugiego anioła zostało wzmocnione przez poselstwo Wołania o północy, jak wykazał poprzedni artykuł, lecz Wołanie o północy nie jest przedstawione przez pojedynczego anioła, lecz przez wielu aniołów. Historia, która odpowiadała drugiemu aniołowi i Wołaniu o północy, pokazuje, że poselstwo drugiego anioła zostało wzmocnione, gdy dołączyło do niego Wołanie o północy. W tej samej książce czytamy:

> “I saw angels hurrying to and fro in heaven. They were descending to earth, and again ascending to heaven, preparing for the fulfillment of some important event. Then I saw another mighty angel commissioned to descend to earth, and unite his voice with the third angel, and give power and force to his message. Great power and glory were imparted to the angel, and as he descended, the earth was lightened with his glory. The light which went before and followed after this angel, penetrated everywhere, as he cried mightily, with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. The message of the fall of Babylon, as given by the second angel, is again given, with the addition of the corruptions which have been entering the churches since 1844. The work of this angel comes in at the right time, and joins in the last great work of the third angel’s message, as it swells into a loud cry. And the people of God are fitted up everywhere to stand in the hour of temptation which they are soon to meet. I saw a great light resting upon them, and they united in the message, and fearlessly proclaimed with great power the third angel’s message.

> Widziałem aniołów śpieszących tam i z powrotem w niebie. Zstępowali na ziemię i znów wstępowali do nieba, przygotowując się do spełnienia się jakiegoś ważnego wydarzenia. Potem ujrzałem innego potężnego anioła, któremu powierzono zstąpić na ziemię, połączyć swój głos z trzecim aniołem i nadać jego poselstwu moc i siłę. Temu aniołowi udzielono wielkiej mocy i chwały, a gdy zstępował, ziemia rozjaśniła się od jego chwały. Światłość, która szła przed tym aniołem i podążała za nim, przenikała wszędzie, gdy potężnym, donośnym głosem wołał: Upadł, upadł Babilon wielki i stał się mieszkaniem demonów, więzieniem każdego nieczystego ducha oraz klatką wszelkiego nieczystego i wstrętnego ptactwa. Poselstwo o upadku Babilonu, przekazane przez drugiego anioła, jest ponownie ogłaszane, z uwzględnieniem wypaczeń, które od 1844 roku wdzierają się do kościołów. Dzieło tego anioła pojawia się we właściwym czasie i łączy się z ostatnim wielkim dziełem poselstwa trzeciego anioła, gdy ono narasta w donośny okrzyk. A lud Boży wszędzie jest przygotowywany, aby ostać się w godzinie pokuszenia, które wkrótce ich spotka. Widziałem wielkie światło spoczywające na nich; zjednoczyli się w tym poselstwie i bez lęku, z wielką mocą, głosili poselstwo trzeciego anioła.

> “Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound every where, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God’s people to come out of her; that they might escape her fearful doom.” Spiritual Gifts, volume 1, 193, 194.

> "Aniołowie zostali posłani, aby wspomóc potężnego anioła z nieba, i usłyszałem głosy, które zdawały się rozbrzmiewać wszędzie: Wyjdźcie z niej, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami jej grzechów i aby nie dotknęły was jej plagi; bo jej grzechy dosięgły nieba, a Bóg wspomniał jej nieprawości. Ta wieść zdawała się być dodatkiem do trzeciego poselstwa i łączyła się z nim, jak okrzyk o północy połączył się z poselstwem drugiego anioła w 1844 roku. Chwała Boża spoczęła na cierpliwych, oczekujących świętych i nieustraszenie głosili oni ostatnie uroczyste ostrzeżenie, ogłaszając upadek Babilonu i wzywając lud Boży, aby wyszedł z niego, aby mogli uniknąć jego straszliwego wyroku." Dary duchowe, tom 1, 193, 194.

The Midnight Cry joined the second angel, and the angel of Revelation eighteen joins the third angel, and when he joins the third angel, he is repeating the joining of the Midnight Cry and the second angel in the beginning of Adventism. Based upon two witnesses, the second and third angel, every angel’s message has a secondary message that empowers it. These two witnesses teach that when the first angel’s message arrived in history, there had to come a point thereafter where that message was empowered by a secondary message. This was of course also true of the first angel. In the first paragraph of the long passage, we just set forth, Sister White identifies the same characteristics to the first angel as John assigns to the angel of Revelation eighteen when she states, “I was told that his mission was to lighten the earth with his glory, and warn man of the coming wrath of God.” It is clear in the passage she is referring to the first angel.

Wołanie o północy przyłączyło się do drugiego anioła, a anioł z osiemnastego rozdziału Objawienia przyłącza się do trzeciego anioła, i gdy przyłącza się do trzeciego anioła, powtarza połączenie Wołania o północy z drugim aniołem na początku adwentyzmu. Na podstawie dwóch świadków, drugiego i trzeciego anioła, poselstwo każdego anioła ma wtórne poselstwo, które je wzmacnia. Ci dwaj świadkowie uczą, że gdy w historii nadeszło poselstwo pierwszego anioła, musiała potem nadejść chwila, w której to poselstwo zostało wzmocnione przez poselstwo wtórne. Dotyczyło to oczywiście także pierwszego anioła. W pierwszym akapicie długiego fragmentu, który właśnie przedstawiliśmy, siostra White przypisuje pierwszemu aniołowi te same cechy, jakie Jan przypisuje aniołowi z osiemnastego rozdziału Objawienia, gdy stwierdza: „Powiedziano mi, że jego misją było rozjaśnić ziemię swoją chwałą i ostrzec ludzi przed nadchodzącym gniewem Bożym.” Jasno z tego fragmentu wynika, że odnosi się do pierwszego anioła.

The first angel’s message arrived in 1798, and it was thereafter empowered on August 11, 1840, when the Ottoman supremacy ceased. At that point the mighty angel of Revelation ten came down out of heaven and placed one foot on the land and one on the sea. He represents the empowerment of the first angel, and this is what identifies the work of the first angel as the same work as the angel of Revelation eighteen. Both were to lighten the earth with their glory, but the angel of Revelation eighteen joins the third angel, just as the Midnight Cry joined the second angel and just as the angel that descended in Revelation ten joined the first angel.

Poselstwo pierwszego anioła nadeszło w 1798 roku, a następnie zostało umocnione 11 sierpnia 1840 roku, gdy ustało panowanie osmańskie. Wtedy potężny anioł z dziesiątego rozdziału Objawienia zstąpił z nieba i postawił jedną stopę na lądzie, a drugą na morzu. On przedstawia umocnienie pierwszego anioła i to wskazuje, że dzieło pierwszego anioła jest tym samym dziełem co dzieło anioła z osiemnastego rozdziału Objawienia. Obaj mieli oświecić ziemię swoją chwałą, lecz anioł z osiemnastego rozdziału Objawienia łączy się z trzecim aniołem, tak jak Wołanie o północy połączyło się z drugim aniołem i tak jak anioł, który zstąpił w dziesiątym rozdziale Objawienia, połączył się z pierwszym aniołem.

Therefore, when the first angel arrived, a message was unsealed that produced two classes of worshippers. When the first angel’s message was empowered by the angel of Revelation ten, he had in his hand a little book that he commanded John to eat, identifying that he brought a message, unsealed it and it produced two classes of worshippers. When the second angel, Midnight Cry and third angel arrived there was a message unsealed that tested and produced two classes of worshippers.

Dlatego, gdy pojawił się pierwszy anioł, odpieczętowano poselstwo, które doprowadziło do powstania dwóch klas czcicieli. Gdy poselstwo pierwszego anioła zostało wzmocnione przez anioła z Apokalipsy 10, miał on w ręku małą księgę, którą nakazał Janowi zjeść, wskazując, że przyniósł poselstwo, odpieczętował je, a ono doprowadziło do powstania dwóch klas czcicieli. Gdy nadeszły: drugi anioł, Wołanie o północy i trzeci anioł, odpieczętowano poselstwo, które wystawiło na próbę i doprowadziło do powstania dwóch klas czcicieli.

The passage we are addressing emphasizes by comparing the history of Christ with the history of the Millerites that the sequential testing process that took place in the Millerite history also took place in the days of Christ, which was the end of ancient Israel. If a sequential testing process took place at the beginning of spiritual Israel and at the end of ancient Israel, then there will be a sequential testing process at the end of spiritual Israel, as there was at the beginning of ancient Israel.

Omawiany fragment, porównując historię Chrystusa z historią millerystów, podkreśla, że proces kolejnych prób, który miał miejsce w historii millerystów, wystąpił również za dni Chrystusa, które były końcem starożytnego Izraela. Jeśli proces kolejnych prób miał miejsce na początku Izraela duchowego i na końcu starożytnego Izraela, to na końcu Izraela duchowego również nastąpi proces kolejnych prób, tak jak miało to miejsce na początku starożytnego Izraela.

In Millerite history this would represent five unsealing’s that tested and produced two classes of worshippers from 1798 until October 22, 1844. The passage clearly teaches that if you fail a test, you will not pass the next test, for you wont even try. It is also clear that in the time of Christ the testing process concludes with the former chosen covenant people being in total darkness in regards to the plan of salvation. Daniel and John represent those who listen to the voice behind them, those who passed through a progressive testing process that required individual investigation of each new truth that was unsealed.

W historii millerystów oznaczałoby to pięć odpieczętowań, które poddawały próbie i wyłoniły dwie klasy czcicieli w okresie od 1798 roku do 22 października 1844 roku. Tekst wyraźnie uczy, że jeśli oblejesz próbę, nie zdasz następnej, bo nawet nie spróbujesz. Jest też jasne, że w czasach Chrystusa proces testowania kończy się tym, że dawny wybrany lud przymierza znajduje się w całkowitej ciemności w kwestii planu zbawienia. Daniel i Jan reprezentują tych, którzy słuchają głosu za sobą, tych, którzy przeszli przez stopniowy proces testowania, wymagający osobistego zbadania każdej nowo odpieczętowanej prawdy.

The books of Daniel and Revelation are one book, and Daniel and John are the two witnesses of that one book. One witness is the beginning of the book, and the other witness is the end of the book. Both witnesses suffered death and resurrection symbolically; one was persecuted by the Medo-Persian kingdom, (typifying the United States) and the other persecuted by Rome, (typifying the papacy). John is being persecuted because he is a Sabbath-keeper in agreement with Daniel being persecuted for refusing to change his worship practices. Together they represent those at the end of the world who are persecuted for refusing to accept the worship of Sunday in place of the seventh-day Sabbath.

Księgi Daniela i Apokalipsy są jedną księgą, a Daniel i Jan są dwoma świadkami tej jednej księgi. Jeden świadek jest początkiem księgi, a drugi — jej końcem. Obaj świadkowie symbolicznie doznali śmierci i zmartwychwstania; jeden był prześladowany przez królestwo Medo-Persów (symbolizujące Stany Zjednoczone), a drugi przez Rzym (symbolizujący papiestwo). Jan jest prześladowany, ponieważ zachowuje szabat, podobnie jak Daniel był prześladowany za odmowę zmiany swoich praktyk kultu. Razem reprezentują tych u kresu świata, którzy są prześladowani za odmowę przyjęcia niedzielnego kultu w miejsce szabatu siódmego dnia.

The people represented by Daniel and John have been or will be those that are sealed, for when Daniel was placed in the lion’s den for not obeying the king’s “decree,” the king sealed the stone, in order that the purpose might not be changed. Daniel was sealed for eternity, because the king’s decree and also the authority of his seal could not be changed, according to the laws of the Medes and Persians. The king’s seal was placed upon a stone and the door was shut. The door is shut at the Sunday law, and no man can open that door, just as the door was shut on October 22, 1844. This was a simple illustration of the importance of considering not only the prophetic events that are set forth in a prophecy, but also the importance of applying the circumstances surrounding the prophet when he is illustrated within the story.

Ludzie reprezentowani przez Daniela i Jana byli lub będą tymi, którzy zostali zapieczętowani, gdyż kiedy Daniel został wrzucony do jamy lwów za nieposłuszeństwo wobec „dekretu” króla, król zapieczętował kamień, aby postanowienie nie mogło zostać zmienione. Daniel został zapieczętowany na wieczność, ponieważ dekret króla, a także moc jego pieczęci, nie mogły zostać zmienione, zgodnie z prawami Medów i Persów. Królewska pieczęć została umieszczona na kamieniu i drzwi zostały zamknięte. Drzwi zostają zamknięte w momencie wprowadzenia niedzielnego prawa i nikt nie może otworzyć tych drzwi, tak jak drzwi zostały zamknięte 22 października 1844 r. To była prosta ilustracja tego, jak ważne jest rozważanie nie tylko wydarzeń proroczych przedstawionych w proroctwie, ale także uwzględnianie okoliczności otaczających proroka, gdy jest on ukazany w opowieści.

Yet this is also an illustration of the power of considering the beginning (the book of Daniel) with the end (the book of Revelation) together as two witnesses of the same prophecy, for two witnesses are what is required to establish a biblical fact. The predicted events and the illustration of the prophets’ activities in connection with the prophecy are both inspired.

A jednak jest to także ilustracja tego, jaką moc ma rozważanie początku (Księgi Daniela) razem z końcem (Księgi Objawienia) jako dwóch świadków tego samego proroctwa, bo do ustalenia biblijnego faktu potrzeba dwóch świadków. Zarówno zapowiedziane wydarzenia, jak i przedstawienie działalności proroków w związku z proroctwem są natchnione.

> All scripture is given by inspiration of God, and is profitable for doctrine, for reproof, for correction, for instruction in righteousness: That the man of God may be perfect, thoroughly furnished unto all good works. 2 Timothy 3:16, 17.

> Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do napomnienia, do poprawy, do wychowania w sprawiedliwości: aby człowiek Boży był doskonały, w pełni wyposażony do wszelkiego dobrego dzieła. 2 Tymoteusza 3:16, 17.

If the predicted events of the Bible are illustrating the end of the world, then the illustration of the prophet and his surroundings when he receives and testifies of the prediction are an illustration of the end of the world. Therefore, when a prophet’s surroundings and activities are prophetically illustrated—the prophet is an illustration of God’s people at the end of the world. With that understanding in place, when we bring the line of Malachi’s Elijah prediction together with the lines of Revelation fourteen and eighteen, they all testify of the history of the final warning message—but their testimony is two-fold.

Jeśli przepowiedziane w Biblii wydarzenia ilustrują koniec świata, to obraz proroka i jego otoczenia w chwili, gdy otrzymuje przepowiednię i składa o niej świadectwo, jest ilustracją końca świata. Dlatego, gdy otoczenie i działania proroka są proroczo zobrazowane, prorok jest ilustracją ludu Bożego na końcu świata. Mając to na uwadze, gdy połączymy linię przepowiedni o Eliaszu z Księgi Malachiasza z liniami z rozdziałów czternastego i osiemnastego Księgi Objawienia, wszystkie one świadczą o historii ostatecznego poselstwa ostrzegawczego, ale ich świadectwo jest dwojakie.

The message consists of predicted events that are external to God’s people and a secondary testimony consists of the prophet’s experience while receiving and proclaiming the message. The prophetic concept of two prophetic lines representing the external and internal of the same history was recognized and put into the public record by the pioneers of Adventism. The classic example of this application by the pioneers, in my mind, is when they identify that the seven churches of Revelation and the seven seals of Revelation are parallel histories that identify the internal and external history of the church. The seals represent the external history the churches the internal.

Poselstwo składa się z przepowiedzianych wydarzeń, które są zewnętrzne wobec ludu Bożego, a wtórne świadectwo stanowi doświadczenie proroka podczas otrzymywania i głoszenia poselstwa. Profetyczna koncepcja dwóch linii prorockich, reprezentujących zewnętrzny i wewnętrzny wymiar tej samej historii, została rozpoznana i utrwalona w publicznym zapisie przez pionierów adwentyzmu. Klasycznym przykładem takiego zastosowania przez pionierów, moim zdaniem, jest to, gdy wskazują oni, że siedem zborów z Apokalipsy i siedem pieczęci z Apokalipsy to dzieje równoległe, które ukazują wewnętrzną i zewnętrzną historię Kościoła. Pieczęcie reprezentują historię zewnętrzną, a zbory — wewnętrzną.

The Elijah message of Malachi, Revelation chapters fourteen and eighteen identify the same final warning message that is also addressed as “the Revelation of Jesus Christ” in chapter one of Revelation. In chapter one God the Father gave the message to Christ, who then gave it to Gabriel, who then gave it to John who then sent it to the churches. Elijah’s message, as well as the messages represented in Revelation chapters one, fourteen and eighteen are the very same message.

Poselstwo Eliasza z Księgi Malachiasza oraz rozdziały czternasty i osiemnasty Objawienia wskazują na to samo ostateczne poselstwo ostrzegawcze, które w pierwszym rozdziale Objawienia jest nazwane „Objawieniem Jezusa Chrystusa”. W pierwszym rozdziale Bóg Ojciec przekazał poselstwo Chrystusowi, który przekazał je Gabrielowi, a ten Janowi, który następnie wysłał je do kościołów. Poselstwo Eliasza, jak również poselstwa przedstawione w rozdziałach pierwszym, czternastym i osiemnastym Objawienia, to dokładnie to samo poselstwo.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> A duchy proroków są poddane prorokom. Albowiem Bóg nie jest sprawcą zamieszania, lecz pokoju, jak we wszystkich zborach świętych. 1 List do Koryntian 14:32, 33.

It is always the same message, for the “prophets are subject to the prophets.” The word translated as “subject” in the verses means, “to subordinate; reflexively to obey: – be under obedience (obedient), put under, subdue unto, (be, make) subject (to, unto), be (put) in subjection (to, under), submit self unto.” All the prophets agree with each other and are in subjection to one another or the message they gave would produce confusion.

To zawsze to samo przesłanie, gdyż „prorocy są poddani prorokom”. Słowo tłumaczone w tych wersetach jako „poddany” oznacza: „podporządkować; w formie zwrotnej: być posłusznym — pozostawać w posłuszeństwie (posłuszny), poddać pod, podporządkować, (być, uczynić) poddanym (komu), być (postawionym) w poddaństwie (komu, pod), poddać się (komu)”. Wszyscy prorocy są ze sobą zgodni i poddani jedni drugim, inaczej przesłanie, które przekazali, wywołałoby zamęt.

All the prophetic illustrations of the final warning message represent the same message. It is the Lord’s design that those who are considered the “wise” in the parable of the ten virgins, who are also called the “wise” that “understand” “the increase of knowledge” when the book of Daniel is unsealed; it is the Lord’s will that the “wise” recognize the special message when it is unsealed. That recognition is accomplished by applying the methodology of biblical study that is specifically identified within the Bible itself. That methodology is accomplished in agreement with Isaiah twenty-eight through the process of bringing the various prophetic lines that address a biblical subject together in parallel to one another in order to establish the correct prophetic events.

Wszystkie prorocze ilustracje ostatecznego poselstwa ostrzegawczego przedstawiają to samo poselstwo. Taki jest zamysł Pana, aby ci, którzy w przypowieści o dziesięciu pannach są zaliczeni do „mądrych”, a których nazywa się także „mądrymi”, którzy „rozumieją” „wzrost poznania”, gdy Księga Daniela zostaje odpieczętowana; jest wolą Pana, aby „mądrzy” rozpoznali to szczególne poselstwo, gdy zostanie odpieczętowane. To rozpoznanie dokonuje się poprzez zastosowanie metodyki studium biblijnego, którą sama Biblia wyraźnie identyfikuje. Metodyka ta, zgodnie z dwudziestym ósmym rozdziałem Księgi Izajasza, polega na zestawieniu równolegle różnych linii proroczych dotyczących danego biblijnego zagadnienia, aby ustalić właściwe wydarzenia prorocze.

I solicit your patience as we conclude this article here and will continue these thoughts in the next article.

Proszę o Państwa cierpliwość, gdy w tym miejscu kończymy ten artykuł, a te rozważania będziemy kontynuować w następnym artykule.

Back to Articles