Article

# The Book of Daniel - Number Ten

Księga Daniela - Numer Dziesięć

The Process

Proces

Author

Jeff Pippenger

Published

December 5, 2023

Formats

PDF
Word

In Daniel chapter one, Daniel was carried into the captivity of seventy years prophesied by Jeremiah, and continued until the first year of Cyrus.

W pierwszym rozdziale Księgi Daniela Daniel został uprowadzony do niewoli trwającej siedemdziesiąt lat, zapowiedzianej przez Jeremiasza, i dotrwał aż do pierwszego roku Cyrusa.

> And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:21.

> A Daniel pozostał aż do pierwszego roku króla Cyrusa. Daniel 1:21.

Thus, Daniel lived through the entire history of the seventy years of captivity, until the decree that allowed the return of ancient Israel to rebuild and restore Jerusalem.

Tak więc Daniel przeżył cały okres siedemdziesięciu lat niewoli, aż do wydania dekretu, który zezwolił na powrót starożytnego Izraela w celu odbudowy i odnowienia Jerozolimy.

> Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord by the mouth of Jeremiah might be fulfilled, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying. Ezra 1:1.

> A w pierwszym roku panowania Cyrusa, króla Persji, aby się spełniło słowo Pana wypowiedziane przez usta Jeremiasza, Pan pobudził ducha Cyrusa, króla Persji, tak że kazał ogłosić po całym swoim królestwie, a także podał to na piśmie, mówiąc. Ezdrasza 1:1.

Daniel therefore is the symbol of the testing process of the one hundred and forty-four thousand that began on September 11, 2001, and continues until the “decree,” which marks the call out of Babylon.

Daniel jest więc symbolem okresu próby stu czterdziestu czterech tysięcy, który rozpoczął się 11 września 2001 roku i trwa aż do „dekretu”, który oznacza wezwanie do wyjścia z Babilonu.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:4, 5.

> I usłyszałem inny głos z nieba, mówiący: Wyjdźcie z niej, ludu mój, abyście nie byli współuczestnikami jej grzechów i aby was nie dotknęły jej plagi. Bo jej grzechy sięgnęły aż do nieba, a Bóg wspomniał jej nieprawości. Objawienie 18:4, 5.

The seventy years of captivity is the testing and purification period of the one hundred and forty-four thousand. On September 11, 2001 the third Woe of Islam arrived. This is only recognized by those who accept the foundational truths of Adventism. The first Woe and the second Woe were both correctly identified as Islam by the pioneers. On both the 1843 and the 1850 pioneer charts, which Ellen White endorsed, and which are identified as a fulfillment of Habakkuk chapter two, Islam is identified as the fifth and sixth Trumpets. The last three Trumpets are Woe Trumpets.

Siedemdziesiąt lat niewoli to okres próby i oczyszczenia dla stu czterdziestu czterech tysięcy. 11 września 2001 roku nadeszło trzecie Biada islamu. Rozpoznają to jedynie ci, którzy przyjmują podstawowe prawdy adwentyzmu. Pierwsze Biada i drugie Biada zostały przez pionierów trafnie zidentyfikowane jako islam. Na obu pionierskich tablicach z 1843 i 1850 roku, które Ellen White zatwierdziła i które są uznawane za wypełnienie drugiego rozdziału Księgi Habakuka, islam jest wskazany jako piąta i szósta Trąba. Ostatnie trzy Trąby to Trąby Biada.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> I ujrzałem i usłyszałem anioła lecącego środkiem nieba, który donośnym głosem mówił: Biada, biada, biada mieszkańcom ziemi z powodu pozostałych głosów trąb trzech aniołów, którzy mają jeszcze zatrąbić! Objawienie 8:13.

If there are three Woe Trumpets, and the first and second Woe Trumpets are Islam, it is pretty simple to recognize that the third Woe Trumpet is also Islam. An element of the symbol of Islam as Woe Trumpets, is their restraint, and then when they’re released. Sister White identifies the four winds of Revelation seven, as an “angry horse,” seeking to “break loose” and “bring death and destruction” in its wake.

Jeśli są trzy Trąby „Biada”, a pierwsza i druga Trąba „Biada” oznaczają islam, dość łatwo rozpoznać, że trzecia Trąba „Biada” również oznacza islam. Elementem symboliki islamu jako Trąb „Biada” jest ich wstrzymywanie, a następnie ich uwolnienie. Siostra White określa cztery wiatry z siódmego rozdziału Objawienia jako „rozwścieczony koń”, który pragnie „wyrwać się” i „sprowadzić śmierć i zniszczenie” w ślad za sobą.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> Aniołowie powstrzymują cztery wiatry, ukazane jako rozwścieczony koń, który próbuje się wyrwać i pędzić po obliczu całej ziemi, niosąc na swej drodze zniszczenie i śmierć.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> „Czy będziemy spać u samego progu wiecznego świata? Czy będziemy otępiali, oziębli i martwi? Obyśmy mieli w naszych zborach Ducha i tchnienie Boże, tchnięte w Jego lud, aby stanęli na nogi i żyli. Musimy dostrzec, że droga jest wąska, a brama ciasna. Lecz gdy przechodzimy przez ciasną bramę, jej rozległość jest bez granic.” Manuscript Releases, tom 20, s. 217.

The four angels who are restraining the four winds are restraining the “angry horse” of Bible prophecy that produces death and destruction. In Revelation chapter nine, where the first and second Woe Trumpet are identified, there is a king that is identified. He is identified in Revelation “nine-eleven”.

Czterej aniołowie, którzy powstrzymują cztery wiatry, powstrzymują "rozgniewanego konia" proroctwa biblijnego, który przynosi śmierć i zniszczenie. W dziewiątym rozdziale Księgi Objawienia, gdzie wskazane są pierwsza i druga Trąba Biada, zostaje wskazany król. Zostaje on wskazany w Objawieniu "dziewięć jedenaście".

> And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon. as being over them. Revelation 9:11.

> I mieli nad sobą króla, który jest aniołem otchłani, którego imię w języku hebrajskim brzmi Abaddon, a po grecku Apollyon. jako będący nad nimi. Objawienie 9:11.

The name, and therefore the character of the king of Islam is Abaddon in the Hebrew and Apollyon in the Greek. In both the Old and New Testaments, represented by the Hebrew and the Greek, the character of Islam is found in the definition of the two names. In both words the definition is “death and destruction.” Sister White says the “angry horse” that the four angels are restraining while the one hundred and forty-four thousand are being sealed is seeking to break loose and bring “death and destruction” in its path.

Imię, a więc i charakter króla islamu, to Abaddon w języku hebrajskim i Apollyon w języku greckim. Zarówno w Starym, jak i w Nowym Testamencie, wyrażonych w językach hebrajskim i greckim, charakter islamu jest zawarty w znaczeniu tych dwóch imion. Znaczenie obu słów to "śmierć i zniszczenie". Siostra White mówi, że "wściekły koń", którego powstrzymują czterej aniołowie, podczas gdy sto czterdzieści cztery tysiące są pieczętowani, usiłuje się wyrwać i nieść na swojej drodze "śmierć i zniszczenie".

The first reference in the Scriptures to Islam is Ishmael, the father of those who uphold the religion of Islam. In that first reference he is identified as a wild man, and the word translated as “wild” means “the wild Arabian ass”. The first prophetic reference to Islam, is a symbol of the horse family, and a horse is how the pioneers illustrated Islam of the first and second Woes on the two sacred charts. The four winds of Revelation chapter seven, are held in check, or “restrained”, until God seals His people. The sealing process of the one hundred and forty-four thousand is also the testing process and purification process.

Pierwszą wzmianką w Piśmie Świętym o islamie jest Izmael, ojciec tych, którzy wyznają religię islamu. W tej pierwszej wzmiance zostaje określony jako dziki człowiek, a słowo tłumaczone jako „dziki” oznacza „dzikiego arabskiego osła”. Pierwsza prorocza wzmianka o islamie jest symbolem z rodziny koniowatych, a do zilustrowania islamu pierwszego i drugiego Biada pionierzy użyli konia na dwóch świętych tablicach. Cztery wiatry z siódmego rozdziału Apokalipsy są powstrzymywane, czyli „wstrzymywane”, aż Bóg opieczętuje swój lud. Proces pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy jest zarazem procesem próby i oczyszczenia.

All these prophetic illustrations are represented by Daniel’s captivity for seventy years, beginning with Jehoiakim, the symbol of the empowerment of the first message, until the “decree” that calls men and women out of Babylon. The restraining and then the releasing of Islam is a prophetic characteristic of Islam as a symbol of biblical prophecy.

Wszystkie te prorocze ilustracje są zobrazowane poprzez niewolę Daniela trwającą siedemdziesiąt lat, począwszy od Jojakima, symbolu umocnienia pierwszego poselstwa, aż do „dekretu”, który wzywa mężczyzn i kobiety do wyjścia z Babilonu. Powstrzymywanie, a następnie uwolnienie islamu jest proroczą cechą islamu jako symbolu w proroctwie biblijnym.

When they are referred to as the “four winds”, they are held in check while God’s servants are sealed. At the beginning of the second Woe, in the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days that was fulfilled on August 11, 1840, four angels, representing Islam of the second Woe, were “loosed.” At the end of the prophecy, they were “restrained”.

Gdy są określane jako „cztery wiatry”, są powstrzymywane, podczas gdy słudzy Boży są opieczętowywani. Na początku drugiego „Biada”, w proroctwie czasowym trwającym trzysta dziewięćdziesiąt jeden lat i piętnaście dni, które wypełniło się 11 sierpnia 1840 r., czterej aniołowie, reprezentujący islam drugiego „Biada”, zostali „uwolnieni”. Pod koniec tego proroctwa zostali „powstrzymani”.

> Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.

> Powiedział do szóstego anioła, który miał trąbę: Uwolnij czterech aniołów, którzy są związani w wielkiej rzece Eufracie. I zostali uwolnieni ci czterej aniołowie, którzy byli przygotowani na godzinę, i dzień, i miesiąc, i rok, aby zabić trzecią część ludzi. Objawienie 9:14, 15.

On September 11, 2001, the first message in the history of the one hundred and forty-four thousand was empowered, when Islam of the third Woe was “loosed.” But it was immediately “restrained”. Sister White explains why this happened, but first we should remember that the purpose of Islam in its first biblical reference was to anger the nations, for Ishmael’s hand would be against every man, and every man’s hand would be against Islam.

11 września 2001 roku pierwsze przesłanie w historii stu czterdziestu czterech tysięcy zostało wzmocnione, gdy islam trzeciego „Biada” został „uwolniony”. Lecz natychmiast został „powściągnięty”. Siostra White wyjaśnia, dlaczego tak się stało, ale najpierw powinniśmy pamiętać, że celem islamu w jego pierwszej biblijnej wzmiance było rozgniewanie narodów, bo ręka Izmaela miała być przeciwko każdemu człowiekowi, a ręka każdego człowieka przeciwko islamowi.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> A anioł Pański rzekł do niej: Oto jesteś brzemienna i urodzisz syna, i nadasz mu imię Izmael, ponieważ Pan usłyszał twoje utrapienie. A on będzie człowiekiem dzikim; jego ręka będzie przeciwko wszystkim, a ręka wszystkich przeciwko niemu; i będzie mieszkał w obecności wszystkich swoich braci. Księga Rodzaju 16:11, 12.

The purpose of Islam in Bible prophecy is to unite all nations against Islam, in advance of the United Nations turning their wrath upon Sabbath keepers. On September 11, 2001 everyone who understands 9/11 as marking the beginning of the repeat of the sequence of the Millerite events has become as “Daniel” when he was taken to Babylon for seventy years. Jehoiakim identifies the starting of that testing process, and Islam of the third Woe was then released, but immediately held in check, so God could seal His people.

Celem islamu w proroctwach biblijnych jest zjednoczenie wszystkich narodów przeciwko islamowi, zanim Organizacja Narodów Zjednoczonych zwróci swój gniew przeciwko zachowującym Sabat. 11 września 2001 roku każdy, kto rozumie 11 września jako początek powtórzenia sekwencji wydarzeń ruchu millerowskiego, stał się jak „Daniel”, gdy został zabrany do Babilonu na siedemdziesiąt lat. Jehoiakim wyznacza początek tego procesu próby, a islam trzeciego „Biada” został wtedy uwolniony, lecz natychmiast powstrzymany, aby Bóg mógł zapieczętować swój lud.

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> To widzenie zostało dane w roku 1847, kiedy tylko bardzo nieliczni spośród braci adwentowych zachowywali sabat, a i spośród nich tylko nieliczni uważali, że jego przestrzeganie ma wystarczającą wagę, by wytyczyć granicę między ludem Bożym a niewierzącymi. Teraz zaczyna być widoczne wypełnienie tego widzenia. „Początek tego czasu ucisku”, o którym tu mowa, nie odnosi się do czasu, kiedy plagi zaczną być wylewane, lecz do krótkiego okresu tuż przed ich wylaniem, gdy Chrystus przebywa w świątyni. W tym czasie, gdy dzieło zbawienia będzie dobiegało końca, na ziemię przyjdzie ucisk, a narody będą rozgniewane, lecz trzymane w ryzach, aby nie przeszkodzić dziełu trzeciego anioła. Wtedy przyjdzie „późny deszcz”, czyli pokrzepienie od oblicza Pana, aby dodać mocy donośnemu głosowi trzeciego anioła i przygotować świętych, by mogli się ostać w okresie, gdy zostanie wylanych siedem ostatnich plag. Wczesne Pisma, 85.

Daniel’s seventy years began on September 11, 2001 when Islam was released and angered the nations by suddenly and unexpectedly striking the earth beast of Revelation thirteen. Islam was then restrained, so the work of the third angel can be finished. The work of the third angel is the sealing of God’s people, and when that work began on September 11, 2001 the Latter Rain began to “sprinkle”. Daniel chapter one is illustrating the testing process of the one hundred and forty-four thousand, beginning on September 11, 2001, and continuing until the second “voice” of Revelation eighteen calls God’s other flock out of Babylon. Daniel therefore represents a people who are now in spiritual captivity, until the very conclusion of the testing process. The conclusion of the testing period in Daniel chapter one is identified as the “end of the days.”

Siedemdziesiąt lat Daniela rozpoczęło się 11 września 2001 roku, kiedy islam został uwolniony i rozgniewał narody, nagle i niespodziewanie uderzając w bestię z ziemi z trzynastego rozdziału Apokalipsy. Islam został następnie powstrzymany, aby dzieło trzeciego anioła mogło zostać dokończone. Dzieło trzeciego anioła to zapieczętowanie ludu Bożego, a gdy to dzieło rozpoczęło się 11 września 2001 roku, Późny Deszcz zaczął „kropić”. Pierwszy rozdział Księgi Daniela ilustruje proces próby stu czterdziestu czterech tysięcy, rozpoczynający się 11 września 2001 roku i trwający aż do chwili, gdy drugi „głos” osiemnastego rozdziału Apokalipsy wezwie inną trzodę Boga do wyjścia z Babilonu. Daniel zatem reprezentuje lud, który teraz znajduje się w duchowej niewoli, aż do samego zakończenia procesu próby. Zakończenie okresu próby w pierwszym rozdziale Księgi Daniela jest określone jako „koniec dni”.

> Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:18–20.

> A po upływie dni, które król wyznaczył, aby ich przyprowadzono, przełożony nad eunuchami przyprowadził ich przed Nabuchodonozora. I król rozmawiał z nimi; a wśród nich wszystkich nie znalazł się nikt podobny do Daniela, Hananiasza, Miszaela i Azariasza; dlatego stali przed królem. A we wszystkich sprawach mądrości i rozumu, o które król ich pytał, uznał ich za dziesięć razy lepszych niż wszyscy magowie i astrologowie w całym jego królestwie. Daniela 1:18-20.

The third test, which represents a prophetic litmus test for Daniel and the three worthies, was when they were judged by Nebuchadnezzar, and found to be “ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm.” The third test is represented by judgment, and the judgment occurred at “the end of the days.” In the book of Daniel, the “end of the days,” is where Daniel stands in his lot.

Trzecią próbą, która stanowi proroczą próbę lakmusową dla Daniela i trzech młodzieńców, był moment, gdy zostali osądzeni przez Nabuchodonozora i uznani za "dziesięć razy lepszych niż wszyscy magowie i astrologowie w całym jego królestwie". Trzecią próbę symbolizuje sąd, a sąd miał miejsce "na końcu dni". W Księdze Daniela "koniec dni" to moment, w którym Daniel staje do swego losu.

> “‘Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand…. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou (Daniel) thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’

> 'Wielu będzie oczyszczonych, wybielonych i doświadczonych; lecz niegodziwi będą postępować niegodziwie; i żaden z niegodziwych nie zrozumie; lecz mądrzy zrozumieją.... Błogosławiony, kto wytrwa i doczeka do tysiąca trzystu trzydziestu pięciu dni. Lecz ty (Danielu) idź swoją drogą aż do końca; albowiem spoczniesz i staniesz w swoim udziale u kresu dni.'

> “The time has come for Daniel to stand in his lot. The time has come for the light given him to go to the world as never before. If those for whom the Lord has done so much will walk in the light, their knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased as they near the close of this earth’s history.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1174.

> Nadszedł czas, aby Daniel stanął w swoim dziale. Nadszedł czas, aby światło, które mu dano, poszło w świat jak nigdy dotąd. Jeśli ci, dla których Pan uczynił tak wiele, będą chodzić w świetle, ich poznanie Chrystusa oraz proroctw odnoszących się do Niego znacznie wzrośnie w miarę zbliżania się do kresu historii tej ziemi. Komentarz biblijny Adwentystów Dnia Siódmego, tom 4, 1174.

Sister White identifies the “end of the days” in association with the purification process of verse ten of Daniel chapter twelve. She often employs verse ten, with verse thirteen’s, “end of the days.”

Siostra White wiąże „koniec dni” z procesem oczyszczenia opisanym w dziesiątym wersecie dwunastego rozdziału Księgi Daniela. Często posługuje się wersetem dziesiątym w połączeniu z „końcem dni” z wersetu trzynastego.

> “‘Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand…. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou (Daniel) thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’

> 'Wielu będzie oczyszczonych, wybielonych i doświadczonych; lecz niegodziwi będą postępować niegodziwie; i żaden z niegodziwych nie zrozumie; lecz mądrzy zrozumieją.... Błogosławiony, kto wytrwa i doczeka do tysiąca trzystu trzydziestu pięciu dni. Lecz ty (Danielu) idź swoją drogą aż do końca; albowiem spoczniesz i staniesz w swoim udziale u kresu dni.'

> “Daniel is today standing in his lot, and we are to give him place to speak to the people. Our message is to go forth as a lamp that burneth. ‘At that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars forever and ever.’

> Daniel dziś stoi na swoim miejscu, a my mamy udzielić mu miejsca, aby przemówił do ludu. Nasze poselstwo ma iść naprzód jak lampa, która goreje. 'W owym czasie powstanie Michał, wielki książę, który stoi na straży synów twojego ludu; i nastanie czas ucisku, jakiego nie było, odkąd istnieje naród, aż do owego czasu; a w owym czasie twój lud będzie wybawiony, każdy, kto będzie znaleziony zapisany w księdze. A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzą się, jedni do życia wiecznego, a drudzy ku hańbie i wiecznej pogardzie. A roztropni będą świecić jak jasność sklepienia niebieskiego; a ci, którzy wielu prowadzą do sprawiedliwości, jak gwiazdy na wieki wieków.'

> “These words present the work that we are to do in these last days. We are not one-half awake. We have not the power that is essential to the doing of the work that must be done. We must come into life, come into union. Now, just now, we must stand in that position where repentance and pardon shall be the striking features of our work. There must be no quarrelling. It is too late to engage with Satan in his work of blinding eyes. It is too late to give heed to seducing spirits and doctrines of devils.

> "Te słowa ukazują dzieło, które mamy wykonać w tych ostatnich dniach. Wciąż jesteśmy na wpół uśpieni. Nie mamy mocy niezbędnej do dzieła, które musi być wykonane. Musimy ożyć, zjednoczyć się. Teraz, właśnie teraz, musimy przyjąć taką postawę, aby skrucha i przebaczenie były wyrazistymi cechami naszego dzieła. Nie może być kłótni. Jest za późno, by współdziałać z Szatanem w jego dziele zaślepiania. Jest za późno, aby zważać na zwodnicze duchy i nauki demonów."

> “I am instructed to say that when the Holy Spirit gives tongue and utterance, we shall see a work done similar to that done on the day of Pentecost. The representatives of Christ will work intelligently. There will not be found one man here and another there seeking to tear down and destroy.

> Polecono mi powiedzieć, że gdy Duch Święty da język i wymowę, zobaczymy dzieło podobne do tego, którego dokonano w dniu Pięćdziesiątnicy. Przedstawiciele Chrystusa będą działać rozumnie. Nie będzie tak, że tu jeden, tam drugi będą usiłowali burzyć i niszczyć.

> “‘Before the decree bring forth, before the day pass as the chaff, before the fierce anger of the Lord come upon you, before the day of the Lord’s anger come upon you, seek ye the Lord, all ye meek of the earth, which have wrought His judgment; seek righteousness, seek meekness: it may be ye shall be hid in the day of the Lord’s anger.’” Australian Union Conference Record, March 11, 1907.

> „Zanim zostanie wykonany dekret, zanim dzień przeminie jak plewa, zanim spadnie na was zapalczywy gniew Pana, zanim nadejdzie na was dzień gniewu Pana, szukajcie Pana, wszyscy pokorni ziemi, którzy wypełniacie Jego prawo; szukajcie sprawiedliwości, szukajcie pokory: może będziecie ukryci w dniu gniewu Pana.” Australian Union Conference Record, 11 marca 1907.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand that is represented by the seventy years of Daniel’s captivity in Babylon, is represented in Daniel chapter twelve, and verse ten. The verse possesses the signature of “truth” for it identifies the three-steps that are the characteristics of the Hebrew word “truth.” Many shall be purified, made white and then tried. Daniel and the three worthies were purified by the fear of God in chapter one, for they determined not to eat the Babylonian diet. They then demonstrated a countenance that was made fairer and fatter than those who ate the Babylonian food. Their countenance was the righteousness of Christ which is the white garments. They then were tried when they went into the judgment of Nebuchadnezzar, at the end of the days.

Zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy, które jest przedstawione przez siedemdziesiąt lat niewoli Daniela w Babilonie, jest ukazane w Księdze Daniela, w rozdziale dwunastym, w wersecie dziesiątym. Werset nosi znamiona "prawdy", gdyż wskazuje trzy kroki, które są charakterystyczne dla hebrajskiego słowa "prawda". Wielu zostanie oczyszczonych, wybielonych, a następnie wypróbowanych. Daniel i trzej jego towarzysze zostali oczyszczeni przez bojaźń Bożą w pierwszym rozdziale, ponieważ postanowili nie spożywać babilońskiej diety. Następnie ich oblicze okazało się zdrowsze i pełniejsze niż u tych, którzy jedli babilońskie potrawy. Ich oblicze było sprawiedliwością Chrystusa, czyli białymi szatami. Potem zostali wypróbowani, gdy stanęli przed sądem Nabuchodonozora, na końcu dni.

At “the end of the days,” when Daniel stands “in his lot”, “knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased” for God’s people. Nebuchadnezzar noted that in “all matters of wisdom and understanding,” Daniel and the three worthies were “found” to be “ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm.”

Na "końcu dni", gdy Daniel stanie "do swego losu", u ludu Bożego "poznanie Chrystusa i proroctw odnoszących się do Niego bardzo wzrośnie". Nabuchodonozor stwierdził, że "we wszystkich sprawach mądrości i rozumu" Daniel i trzej młodzieńcy "okazali się" "dziesięć razy lepsi niż wszyscy magowie i astrologowie, jacy byli w całym jego królestwie".

Daniel chapter one is illustrating the experience of the one hundred and forty-four thousand, who go through a three-step testing process. Commenting on that process, Sister White says, “These words present the work that we are to do in these last days. We are not one-half awake. We have not the power that is essential to the doing of the work that must be done. We must come into life, come into union. Now, just now, we must stand in that position where repentance and pardon shall be the striking features of our work. There must be no quarrelling.”

Pierwszy rozdział Księgi Daniela ilustruje doświadczenie stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy przechodzą przez trójetapowy proces próby. Komentując ten proces, Siostra White mówi: „Te słowa przedstawiają dzieło, które mamy wykonać w tych ostatnich dniach. Nie jesteśmy nawet w połowie przebudzeni. Nie mamy mocy niezbędnej do wykonania dzieła, które musi zostać wykonane. Musimy ożyć i zjednoczyć się. Teraz, właśnie teraz, musimy stanąć na takim stanowisku, aby upamiętanie i przebaczenie były wyróżniającymi cechami naszej pracy. Nie może być żadnych kłótni.”

The testing process that leads to the “end of the days,” leads to the resurrection of the two witnesses in Revelation chapter eleven. The work we are to do now is to accept the message of September 11, 2001 and wake up, as represented by the dead dry bones. “We must come to life, come into union.” When we do this, the striking features of our work will be our “repentance and pardon.” The striking feature of our work is represented by Daniel in chapter nine, when he prays the Leviticus twenty-six prayer, asking for forgiveness of his sins, and the sins of his fathers, while also acknowledging that he had been walking contrary to God ever since the disappointment that marked the beginning of the tarrying time on July 18, 2020. He must also acknowledge that God had been walking contrary to him during that same period. Daniel represents those that have gone through a captivity of “seventy years”, ever since July 18, 2020.

Proces próby, który prowadzi do „końca dni”, prowadzi do zmartwychwstania dwóch świadków w jedenastym rozdziale Księgi Objawienia. Dzieło, które mamy teraz wykonać, polega na przyjęciu przesłania z 11 września 2001 roku i przebudzeniu się, co jest symbolizowane przez martwe, wyschłe kości. „Musimy ożyć, zjednoczyć się.” Kiedy to zrobimy, uderzającymi cechami naszego dzieła będą nasza „pokuta i przebaczenie”. Uderzającą cechę naszego dzieła przedstawia Daniel w rozdziale dziewiątym, gdy odmawia modlitwę z 26 rozdziału Księgi Kapłańskiej, prosząc o przebaczenie swoich grzechów i grzechów swoich ojców, a jednocześnie uznając, że postępował wbrew Bogu od czasu rozczarowania, które 18 lipca 2020 roku wyznaczyło początek czasu zwłoki. Musi także uznać, że Bóg w tym samym okresie postępował wbrew niemu. Daniel reprezentuje tych, którzy od 18 lipca 2020 roku przechodzą niewolę „siedemdziesięciu lat”.

The seventy years is a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty-six. The book of Chronicles informs us that the seventy years was the period that the land would “enjoy” the sabbaths which she was not allowed to enjoy due to ancient Israel’s rebellion against the covenant of Leviticus twenty-five.

Siedemdziesiąt lat jest symbolem "siedmiu razy" z Księgi Kapłańskiej dwudziestego szóstego rozdziału. Księga Kronik informuje nas, że siedemdziesiąt lat było okresem, w którym ziemia miała "odprawiać" swoje szabaty, których nie mogła odprawiać z powodu buntu starożytnego Izraela przeciwko przymierzu z Księgi Kapłańskiej dwudziestego piątego rozdziału.

> To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. 2 Chronicles 36:21.

> Aby wypełniło się słowo Pana wypowiedziane przez usta Jeremiasza, aż ziemia odprawiła swoje szabaty; bo przez cały czas, gdy leżała spustoszona, obchodziła szabat, aż do dopełnienia się siedemdziesięciu lat. 2 Księga Kronik 36:21.

As a symbol of a prophetic “wilderness,” the “three and a half days” that the two witnesses of Revelation eleven were dead in the street after July 18, 2020 is a symbol of the “seventy years”, and also a symbol of the “seven times”. At the “end of the days,” is a symbol of the end of the prophetic days that were sealed up in the book of Daniel.

„Trzy i pół dnia” — jako symbol proroczej „pustyni” — kiedy dwaj świadkowie z jedenastego rozdziału Księgi Objawienia leżeli martwi na ulicy po 18 lipca 2020 r., jest symbolem „siedemdziesięciu lat”, a także symbolem „siedmiu czasów”. Wyrażenie „na końcu dni” jest symbolem końca proroczych dni, które zostały zapieczętowane w Księdze Daniela.

In 1798, the book of Daniel was unsealed and Daniel stood in his lot, ready to fulfill his purpose.

W 1798 roku Księga Daniela została odpieczętowana, a Daniel stanął na swoim miejscu, gotów wypełnić swoją misję.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> "Kiedy Bóg daje człowiekowi szczególne dzieło do wykonania, ma on stanąć na swoim miejscu, jak uczynił to Daniel, gotów odpowiedzieć na Boże wezwanie, gotów wypełnić Jego zamysł." Manuscript Releases, tom 6, 108.

On October 22, 1844, in fulfillment of Daniel chapter eight, and verse fourteen, the book of Daniel once again stood in its lot. 1798, and 1844, are the conclusion of the first and second indignations, and therefore mark the end of “seven times.” The “end of the days” in the book of Daniel is a symbol of the conclusion of a captivity that is represented by the “seven times.” In Daniel chapter four, Nebuchadnezzar lived as a beast while “seven times” passed over him. At “the end of the days,” his kingdom and reason was restored to him.

22 października 1844 roku, w wypełnieniu ósmego rozdziału i czternastego wersetu Księgi Daniela, Księga Daniela ponownie zajęła należne jej miejsce. Lata 1798 i 1844 stanowią zakończenie pierwszej i drugiej „zapalczywości”, i dlatego wyznaczają koniec „siedmiu czasów”. „Koniec dni” w Księdze Daniela jest symbolem zakończenia niewoli, przedstawianej przez „siedem czasów”. W czwartym rozdziale Księgi Daniela Nabuchodonozor żył jak zwierzę, podczas gdy „siedem czasów” przeszło nad nim. Na „końcu dni” jego królestwo i rozum zostały mu przywrócone.

> And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth forever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Daniel 4:34–36.

> A pod koniec owych dni ja, Nabuchodonozor, podniosłem oczy ku niebu i rozum wrócił do mnie, i błogosławiłem Najwyższego, i wysławiałem oraz czciłem Tego, który żyje na wieki, którego panowanie jest wiecznym panowaniem, a Jego królestwo trwa z pokolenia na pokolenie: A wszyscy mieszkańcy ziemi są uważani za nic; On czyni według swej woli w zastępach niebieskich i wśród mieszkańców ziemi; i nikt nie może powstrzymać Jego ręki ani powiedzieć Mu: Co czynisz? W tym samym czasie rozum wrócił do mnie; i dla chwały mojego królestwa wróciły do mnie mój honor i świetność; a moi doradcy i możnowładcy szukali mnie; i zostałem utwierdzony w moim królestwie, a przydano mi wspaniałego majestatu. Daniela 4:34-36.

The end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is represented as the “end of the days,” and therefore represents the symbolic conclusion of the “seventy years” and also of the “seven times.” At that time, “repentance and pardon” will be the features that represent the work of those who were previously dead in the street that runs through the valley of dead dry bones.

Koniec czasu pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy jest przedstawiony jako "koniec dni" i dlatego oznacza symboliczne zakończenie "siedemdziesięciu lat", a także "siedmiu czasów". W tym czasie "skrucha i przebaczenie" będą cechami charakteryzującymi dzieło tych, którzy wcześniej byli martwi na ulicy biegnącej przez dolinę martwych, suchych kości.

The visible feature of the work of repentance of the one hundred and forty-four thousand is represented in Ezekiel chapter nine, as “sighing and crying.” When God’s people confess and put away their personal sins, when they acknowledge that they have repeated the same sins of their fathers, when they set aside their pride of opinion and admit that they have been walking contrary to God, and also that He has been walking contrary to them since the tarrying time arrived on July 18, 2020, they will then be found to have “ten times” more prophetic power than all the other professed wise men in the kingdom.

Widoczny przejaw dzieła pokuty stu czterdziestu czterech tysięcy jest przedstawiony w dziewiątym rozdziale Księgi Ezechiela jako „wzdychanie i płacz”. Gdy lud Boży wyznaje i porzuca swoje osobiste grzechy, gdy uznaje, że powtarzał te same grzechy swoich ojców, gdy odkłada na bok pychę płynącą z własnych opinii i przyznaje, że postępował wbrew Bogu, a także że On postępuje wbrew niemu od czasu, gdy nastał czas zwłoki 18 lipca 2020 roku, wówczas okaże się, że ma „dziesięciokrotnie” większą moc proroczą niż wszyscy inni rzekomi mędrcy w królestwie.

The sealing process began with the loosing and then the restraining of Islam. That process ends as it began, when Islam is once again released. It is released at the end of the days of the sealing time, which for Daniel was the decree of Cyrus that called men out of Babylon. It is there, at the end of the days of purification, at the judgment of the Sunday law “decree” in the United States, that the faithful will be found to possess “ten times more” prophetic power.

Proces pieczętowania rozpoczął się od uwolnienia, a następnie powstrzymania islamu. Ten proces kończy się tak, jak się zaczął, gdy islam zostaje ponownie uwolniony. Zostaje on uwolniony pod koniec dni okresu pieczętowania; dla Daniela tym końcem był dekret Cyrusa, wzywający ludzi do wyjścia z Babilonu. To tam, u kresu dni oczyszczenia, przy sądzie nad "dekretem" prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych, okaże się, że wierni posiadają "dziesięć razy większą" moc proroczą.

> “You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

> "Odsuwacie przyjście Pana zbyt daleko. Widziałem, że późny deszcz nadchodzi tak [nagle jak] wołanie o północy i z dziesięciokrotnie większą mocą." Spalding i Magan, 5.

We will begin the consideration of Daniel chapter two in the next article.

W następnym artykule rozpoczniemy omówienie drugiego rozdziału Księgi Daniela.

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> Był to okrzyk o północy, który miał nadać moc poselstwu drugiego anioła. Aniołowie zostali posłani z nieba, aby poruszyć zniechęconych świętych i przygotować ich do wielkiego dzieła, które było przed nimi. Najbardziej utalentowani ludzie nie byli pierwszymi, którzy otrzymali to poselstwo. Aniołowie zostali posłani do pokornych, oddanych osób i nakłonili ich, aby wznieśli okrzyk: „Oto nadchodzi Oblubieniec; wyjdźcie Mu na spotkanie!” Ci, którym powierzono ten okrzyk, pośpieszyli i w mocy Ducha Świętego głosili poselstwo, ożywiając swoich zniechęconych braci. To dzieło nie opierało się na mądrości i wiedzy ludzi, lecz na mocy Bożej, a Jego święci, którzy usłyszeli okrzyk, nie mogli mu się oprzeć. Najbardziej duchowi pierwsi przyjęli to poselstwo, a ci, którzy wcześniej przewodzili w dziele, jako ostatni je przyjęli i pomogli wzmóc okrzyk: „Oto nadchodzi Oblubieniec; wyjdźcie Mu na spotkanie!” Wczesne pisma, 238.

Back to Articles