Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Nine

Księga Daniela - Numer sto sześćdziesiąt dziewięć

Unraveling the Prophetic Threads: Understanding the Symbolism of “Fortress” in Daniel

Rozwikływanie proroczych wątków: zrozumienie symboliki „twierdzy” w Księdze Daniela

Author

Jeff Pippenger

Published

March 31, 2024

Formats

PDF
Word

Verse ten, of chapter eleven of Daniel, pulls together the internal and external message with the word “fortress.” The connection that it makes with Isaiah’s sixty-five year prophecy, identifies the “fortress” of the external prophecy as Russia, and the internal “fortress” of the temple which Christ raises during the same history. The external fortress, which is in verse thirty-one is identified as the “sanctuary of strength,” represents an earthly king or kingdom. The internal fortress, or the internal sanctuary of strength, is the temple which the Messenger of the Covenant raises in forty-six years.

Dziesiąty werset jedenastego rozdziału Księgi Daniela łączy wewnętrzne i zewnętrzne poselstwo za pomocą słowa „twierdza”. Powiązanie, jakie ustanawia z sześćdziesięciopięcioletnim proroctwem Izajasza, utożsamia „twierdzę” zewnętrznego proroctwa z Rosją oraz wewnętrzną „twierdzę” świątyni, którą Chrystus wznosi w tej samej historii. Zewnętrzna twierdza, o której mowa w wersecie trzydziestym pierwszym, została określona jako „świątynia mocy” i przedstawia ziemskiego króla lub królestwo. Wewnętrzna twierdza, czyli wewnętrzna świątynia mocy, jest świątynią, którą Posłaniec Przymierza wznosi w ciągu czterdziestu sześciu lat.

In the Most Holy Place of that temple (the citadel), God is seated in heavenly places.

W Miejscu Najświętszym tej świątyni (cytadeli) Bóg zasiada w miejscach niebiańskich.

In the book of Daniel two Hebrew words are both translated as “sanctuary.” One is “miqdash,” and the other is “qodesh.” “Miqdash” can represent a pagan sanctuary, or God’s sanctuary, or even a stronghold. “Qodesh,” is only used to represent God’s sanctuary in the Bible. The “sanctuary” (miqdash) of strength (fortress), in verse thirty-one of Daniel chapter eleven, is translated as the “sanctuary of strength”, and the Hebrew word translated as sanctuary there is “miqdash” which represents the City of Rome, which is the symbol of Roman strength in the history of both pagan and papal Rome. Daniel employed the two Hebrew words in a very careful manner. In the verses which are the central pillar of Adventism, we find the word “sanctuary”.

W księdze Daniela dwa hebrajskie słowa są tłumaczone jako „świątynia”. Jednym jest „miqdash”, a drugim „qodesh”. „Miqdash” może oznaczać pogańską świątynię, albo świątynię Bożą, a nawet twierdzę. „Qodesh” jest w Biblii używane wyłącznie na oznaczenie świątyni Bożej. „Świątynia” (miqdash) mocy (twierdzy) w wersecie trzydziestym pierwszym jedenastego rozdziału Daniela jest tłumaczona jako „świątynia mocy”, a hebrajskim słowem przetłumaczonym tam jako świątynia jest „miqdash”, które oznacza Miasto Rzym, będące symbolem rzymskiej siły w historii zarówno pogańskiego, jak i papieskiego Rzymu. Daniel posłużył się tymi dwoma hebrajskimi słowami w sposób bardzo staranny. W wersetach stanowiących centralny filar adwentyzmu znajdujemy słowo „świątynia”.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Wtedy usłyszałem, jak jeden ze świętych mówił, a inny święty rzekł do owego świętego, który mówił: Jak długo potrwa widzenie dotyczące ofiary codziennej i przestępstwa spustoszenia, aby zarówno świątynia, jak i zastęp były deptane? I rzekł do mnie: Do dwóch tysięcy trzystu dni; wtedy świątynia zostanie oczyszczona. Daniela 8:13–14.

The Hebrew word translated as “the sanctuary,” in both verses is “qodesh,” and is only used to represent God’s sanctuary. In verse eleven, identifying pagan Rome, and specifically the Pantheon temple in the City of Rome, we find the word “sanctuary”, but in that verse it is the Hebrew word “miqdash.”

Hebrajskie słowo tłumaczone jako „sanktuarium” w obu wersetach to „qodesh” i jest używane wyłącznie na określenie Bożego sanktuarium. W wersecie jedenastym, identyfikującym pogański Rzym, a konkretnie świątynię Panteonu w mieście Rzymie, znajdujemy słowo „sanktuarium”, lecz w tym wersecie jest to hebrajskie słowo „miqdash”.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> Tak, wywyższył się aż do wodza zastępów, i przez niego została zniesiona ofiara ustawiczna, a miejsce jego świątyni zostało zburzone. Daniela 8:11.

The “sanctuary of strength” in verse thirty-one of Daniel eleven is the Hebrew word “miqdash,” and it appears in connection with the Hebrew word that is translated as “fortress” in verses seven and ten in chapter eleven. In verse seven the king of the south went right into the city of Rome and took the king of the north captive, for he entered into his fortress, but in verse ten, the king of the north only goes up “to” the “fortress,” for he stopped at the borderline of his kingdom and Egypt. It is at the borderline of Raphia that the next verse was to address. The “sanctuary of strength” in verse thirty-one is the “miqdash,” of the “fortress”.

"Sanktuarium mocy" w wersecie trzydziestym pierwszym jedenastego rozdziału Księgi Daniela to hebrajskie słowo "miqdash" i pojawia się ono w powiązaniu z hebrajskim słowem tłumaczonym jako "twierdza" w wersetach siódmym i dziesiątym rozdziału jedenastego. W wersecie siódmym król południa wkroczył wprost do samego Rzymu i wziął króla północy do niewoli, gdyż wszedł do jego twierdzy, natomiast w wersecie dziesiątym król północy dochodzi tylko "do" "twierdzy", gdyż zatrzymał się na granicy między jego królestwem a Egiptem. Do granicy pod Rafią odnosi się następny werset. "Sanktuarium mocy" w wersecie trzydziestym pierwszym to "miqdash" "twierdzy".

The battle of the borderline in Raphia typifies the battle of the borderline in the Ukraine. That prophetic history is recognized by understanding that the “head” is the kingdom or the king, it is the fortress of his strength, but the prophecy is addressing an internal and an external truth. The “sanctuary of strength” for the external line is represented by the “miqdash” sanctuary, and the sanctuary of strength for the internal line is represented by the “qodesh” sanctuary.

Bitwa na granicy pod Rafią obrazuje bitwę na granicy na Ukrainie. Tę proroczą historię rozpoznaje się poprzez zrozumienie, że „głowa” to królestwo lub król; stanowi ona twierdzę jego siły, jednak proroctwo odnosi się do prawdy wewnętrznej i zewnętrznej. „Sanktuarium siły” dla linii zewnętrznej jest reprezentowane przez sanktuarium „miqdash”, a „sanktuarium siły” dla linii wewnętrznej jest reprezentowane przez sanktuarium „qodesh”.

1844 to 1863 represents a line of prophetic history which illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The twenty-five hundred and twenty years of scattering against the northern kingdom ended in 1798, and the same twenty-five hundred and twenty year line against the southern kingdom ended in 1844. Those two lines represent the lower nature of mankind and the higher nature of mankind. The lower nature, which is represented by the northern kingdom, is the body, and the higher nature is the head. The head is the capital of the kingdom, and it is the king. For this illustration Christ chose Judah, the southern kingdom, to place His name, and the capital city is Jerusalem. Jerusalem is where the true sanctuary of strength is located, and in that sanctuary there is a throne room for the king, who is the head.

Lata 1844–1863 stanowią linię historii proroczej, która ilustruje pieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy. Okres dwóch tysięcy pięciuset dwudziestu lat rozproszenia przeciwko królestwu północnemu zakończył się w 1798 roku, a taki sam, liczący dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat, okres przeciwko królestwu południowemu zakończył się w 1844 roku. Te dwie linie przedstawiają niższą i wyższą naturę człowieka. Natura niższa, którą reprezentuje królestwo północne, to ciało, a natura wyższa — to głowa. Głowa to stolica królestwa i sam król. Do tej ilustracji Chrystus wybrał Judę, królestwo południowe, aby tam umieścić swoje imię, a stolicą jest Jerozolima. W Jerozolimie znajduje się prawdziwa świątynia mocy, a w tej świątyni jest sala tronowa dla króla, który jest głową.

The “seven times” of Leviticus twenty-six was the final sealing truth in 1856, that was intended to empower an ensign to finish the work. From 1844 to 1863, Christ intended to combine His Divinity with humanity for eternity, but humanity rebelled.

„Siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej, rozdziału dwudziestego szóstego, było ostateczną pieczętującą prawdą w roku 1856, która miała umocnić sztandar, aby dokończyć dzieło. Od 1844 do 1863 roku Chrystus zamierzał połączyć swoje Bóstwo z człowieczeństwem na wieczność, lecz ludzkość zbuntowała się.

He was unable to transform man’s lower nature at that time, for that takes place at His second coming. He will then transform man’s higher nature into His image, by combining mankind’s head, with Divinity’s head. The head was the capital of the kingdom. The head was the king, and when Christ performs the transformation of Divinity uniting with humanity, He combines the head of both humanity and Divinity in the sanctuary at Jerusalem in the Most Holy Place, where Christ is seated with His Father.

Nie był w stanie przemienić wówczas niższej natury człowieka, gdyż następuje to przy Jego wtórym przyjściu. Wtedy przemieni On wyższą naturę człowieka na swój obraz, łącząc głowę ludzkości z głową Boskości. Głowa była stolicą królestwa. Głowa była królem, a gdy Chrystus dokonuje przemiany Boskości jednoczącej się z człowieczeństwem, łączy głowę zarówno człowieczeństwa, jak i Boskości w świątyni w Jerozolimie, w Miejscu Najświętszym, gdzie Chrystus zasiada wraz ze swoim Ojcem.

> To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:21, 22.

> Temu, kto zwycięży, pozwolę zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja także zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na Jego tronie. Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów. Objawienie 3:21, 22.

Christ promises that those (Laodiceans), who overcome as He overcame (and become Philadelphians), will be seated with Him, in the heavenly places.

Chrystus obiecuje, że ci (Laodycejczycy), którzy zwyciężą, tak jak On zwyciężył (i staną się Filadelfianami), zasiądą wraz z Nim w miejscach niebieskich.

> Which he wrought in Christ, when he raised him from the dead, and set him at his own right hand in the heavenly places, … And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 1:20, 2:6.

> Której dokonał w Chrystusie, gdy wzbudził Go z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich, ... I wraz z Nim nas wzbudził i posadził razem w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie. Efezjan 1:20, 2:6.

The joining of Ezekiel’s two sticks (humanity with Divinity) is accomplished in God’s sanctuary of strength (qodesh), at the very time that the fortress of strength (miqdash) is identified as the prophetic key that connects both the internal and external lines of the prophecy which Gabriel came to make Daniel understand concerning what was to befall God’s people during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. Christ desired to accomplish this work in the Millerite history, but the work was thwarted by the rebellion of 1863, but the history of 1844 to 1863 still remains as a line which illustrates that attempted work.

Połączenie dwóch kijów Ezechiela (człowieczeństwa z Boskością) dokonuje się w Bożej świątyni mocy (qodesh), właśnie w tym czasie, gdy twierdza mocy (miqdash) zostaje wskazana jako proroczy klucz, który łączy zarówno wewnętrzną, jak i zewnętrzną linię proroctwa, które Gabriel przyszedł wyjaśnić Danielowi, dotyczącego tego, co miało spotkać lud Boży w czasie pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy. Chrystus pragnął dokonać tego dzieła w historii millerowskiej, lecz dzieło to zostało udaremnione przez bunt z roku 1863; jednak historia od 1844 do 1863 roku nadal pozostaje linią ilustrującą to zamierzone dzieło.

Verse ten of Daniel chapter eleven, contains the key to understanding the internal and external message of verses eleven through fifteen, which arrived into our prophetic history in 2014. Verse ten identifies 1989, which is the time of the end in the reform movement of the one hundred and forty-four thousand, but it also contains the key that allows 2014 to be recognized as a waymark in the history of the sealing.

Dziesiąty werset jedenastego rozdziału Księgi Daniela zawiera klucz do zrozumienia wewnętrznego i zewnętrznego przesłania wersetów od jedenastego do piętnastego, które pojawiło się w naszej proroczej historii w roku 2014. Dziesiąty werset wskazuje rok 1989, który jest czasem końca w ruchu reformy stu czterdziestu czterech tysięcy, ale zawiera też klucz, który pozwala rozpoznać rok 2014 jako kamień milowy w historii pieczętowania.

On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had erected. That waymark typifies September 11, 2001 when the third angel arrived again, and the seventh trumpet again began to sound. Then the history of 1840 to 1844 was also to be repeated, because the angel that descended on August 11, 1840 was no less a personage than Jesus Christ, and His work was to lighten the earth with His glory.

22 października 1844 roku Posłaniec Przymierza nagle przyszedł do świątyni, którą wzniósł. Ten drogowskaz typifikuje 11 września 2001 roku, kiedy trzeci anioł ponownie przybył, a siódma trąba ponownie zaczęła rozbrzmiewać. Wówczas historia lat 1840–1844 również miała się powtórzyć, ponieważ anioł, który zstąpił 11 sierpnia 1840 roku, był nikim innym jak Jezusem Chrystusem, a Jego dziełem było oświecić ziemię Jego chwałą.

1840 to 1844 also represents from September 11, 2001 to the soon coming Sunday law, as does 1844 to 1863, represents September 11, 2001 to the soon coming Sunday law. Sister White aligns the history of 1844 with the history of the cross, and the cross represents a division of two histories of three and a half years, which both align with one another. The cross establishes that the preceding history beginning in 1840 and ending in 1844, and the following history unto 1863 are two parallel histories, which both represent the sealing period.

Okres od 1840 do 1844 roku również przedstawia czas od 11 września 2001 roku do rychło nadchodzącego prawa niedzielnego, podobnie jak okres od 1844 do 1863 roku przedstawia czas od 11 września 2001 roku do rychło nadchodzącego prawa niedzielnego. Siostra White zestawia historię roku 1844 z historią krzyża, a krzyż przedstawia podział dwóch okresów dziejów po trzy i pół roku, które pozostają ze sobą we wzajemnej zgodności. Krzyż ustanawia, że poprzedzająca historia, rozpoczynająca się w 1840 roku i kończąca się w 1844 roku, oraz następująca po niej historia aż do 1863 roku są dwiema równoległymi historiami, z których obie przedstawiają okres pieczętowania.

The first line from 1840 to 1844 represents the victory of Philadelphian Adventists, the other line from 1844 to 1863 represents the failure of Laodicean Adventists. Both classes are represented in Daniel chapter ten, for Daniel, representing the victorious wise virgins during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, saw the vision, but those who were with him fled from the vision.

Pierwsza linia, od 1840 do 1844 roku, przedstawia zwycięstwo adwentystów filadelfijskich, druga linia, od 1844 do 1863 roku, przedstawia porażkę adwentystów laodycejskich. Obie klasy są przedstawione w dziesiątym rozdziale Księgi Daniela, gdyż Daniel, reprezentujący zwycięskie mądre panny podczas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, ujrzał widzenie, lecz ci, którzy byli z nim, uciekli przed widzeniem.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:4–7.

> A dwudziestego czwartego dnia pierwszego miesiąca, gdy byłem nad brzegiem wielkiej rzeki, która nazywa się Hiddekel; wtedy podniosłem oczy i spojrzałem, a oto pewien mąż odziany w len, którego biodra były przepasane szczerym złotem z Uphaz: jego ciało było również jak beryl, a jego twarz jak blask błyskawicy, a jego oczy jak ogniste pochodnie, a jego ramiona i jego stopy barwą podobne do wypolerowanego mosiądzu, a głos jego słów jak głos tłumu. A ja, Daniel, sam widziałem to widzenie; bo mężowie, którzy byli ze mną, nie widzieli widzenia; lecz ogarnęło ich wielkie drżenie, tak że uciekli, by się ukryć. Daniela 10:4-7.

In Daniel chapter seven, after Daniel had seen the vision of the beasts of prey, Gabriel came to explain the vision.

W siódmym rozdziale Księgi Daniela, po tym jak Daniel miał widzenie drapieżnych bestii, przyszedł Gabriel, aby wyjaśnić to widzenie.

> I Daniel was grieved in my spirit in the midst of my body, and the visions of my head troubled me. I came near unto one of them that stood by, and asked him the truth of all this. So he told me, and made me know the interpretation of the things. Daniel 7:15, 16.

> Ja, Daniel, byłem zasmucony w moim duchu we wnętrzu mego ciała, a widzenia mojej głowy trapiły mnie. Podeszedłem do jednego z tych, którzy stali obok, i zapytałem go o prawdę tego wszystkiego. On więc mi powiedział i dał mi poznać wyjaśnienie tych rzeczy. Daniel 7:15, 16.

In Daniel chapter eight, after Daniel had seen the vision of the sanctuary beasts, Gabriel came to explain the vision.

W ósmym rozdziale Księgi Daniela po tym, jak Daniel miał widzenie zwierząt świątynnych, przyszedł Gabriel, aby wyjaśnić to widzenie.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> I stało się, gdy ja, ja Daniel, ujrzałem widzenie i dociekałem jego znaczenia, oto stanął przede mną ktoś na podobieństwo męża. I usłyszałem głos męski między brzegami rzeki Ulai, który zawołał i rzekł: Gabrielu, spraw, aby ten mąż zrozumiał widzenie. Daniela 8:15, 16.

In Daniel chapter nine, after Daniel had understanding of the number of years identified by Jeremiah and represented in the writings of Moses as both a curse and God’s oath, Gabriel came to explain the vision.

W dziewiątym rozdziale Księgi Daniela, po tym, jak Daniel zrozumiał liczbę lat określoną przez Jeremiasza i przedstawioną w pismach Mojżesza zarówno jako przekleństwo, jak i Bożą przysięgę, przyszedł Gabriel, aby wyjaśnić widzenie.

> And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:20–22.

> A gdy jeszcze mówiłem i modliłem się, i wyznawałem swój grzech i grzech mojego ludu, Izraela, i przedstawiałem swoje błaganie przed Panem, moim Bogiem, w sprawie świętej góry mojego Boga; tak, gdy jeszcze mówiłem w modlitwie, nawet mąż Gabriel, którego widziałem na początku w widzeniu, przyleciawszy szybko, dotknął mnie około czasu wieczornej ofiary. I pouczył mnie, i rozmawiał ze mną, i rzekł: Danielu, teraz wyszedłem, aby dać ci poznanie i zrozumienie. Daniel 9:20-22.

Therefore, upon three witnesses, all from the book of Daniel, when Gabriel says to Daniel in chapter ten, that he is come to make Daniel understand what shall befall God’s people in the last days, Gabriel is interpreting the feminine “marah,” causative vision that Daniel saw and the other class fled from.

Dlatego, na podstawie trzech świadków, wszystkich z Księgi Daniela, gdy Gabriel mówi do Daniela w dziesiątym rozdziale, że przyszedł, aby dać Danielowi zrozumienie tego, co spotka lud Boży w dniach ostatecznych, Gabriel interpretuje żeńską „marah”, wizję sprawczą, którą Daniel widział, a przed którą inna grupa uciekła.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> Teraz przyszedłem, aby dać ci zrozumieć, co spotka twój lud w dniach ostatecznych: albowiem widzenie dotyczy jeszcze wielu dni. Księga Daniela 10:14.

The vision Daniel had seen that produced a separation of believers, was the vision of Christ’s appearance, the vision of the twenty-three hundred years, but it was the feminine expression of that vision. It was the understanding of the vision of Christ’s sudden appearance as the Messenger of the Covenant that changed Daniel (and those represented by Daniel), into the image of Christ. That which “befalls God’s people in the latter days” is represented by the history of the Millerites from 1840 to 1844, and also by the Millerites from 1844 to 1863. One class flees from the vision in rebellion, and the other class follows Christ by faith into the Most Holy Place, to be seated with Him in heavenly places.

Widzenie, jakie miał Daniel, które spowodowało rozdzielenie wśród wierzących, było widzeniem ukazania się Chrystusa, widzeniem dwóch tysięcy trzystu lat, lecz było kobiecym wyrazem tego widzenia. To właśnie zrozumienie widzenia nagłego ukazania się Chrystusa jako Posłańca Przymierza przemieniło Daniela (i tych, których Daniel reprezentuje) w obraz Chrystusa. To, co „spotyka lud Boży w ostatecznych dniach”, jest reprezentowane przez historię millerystów z lat 1840–1844, a także przez millerystów z lat 1844–1863. Jedna grupa w buncie ucieka przed tym widzeniem, a druga grupa idzie za Chrystusem wiarą do Miejsca Najświętszego, aby zasiąść z Nim w miejscach niebiańskich.

Yet when Gabriel interprets the vision where God’s last-day people are changed into the image of Christ, he sets forth the external history of the world. Daniel’s vision of Christ was interpreted by Gabriel as the external history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. When the history of September 11, 2001, in Gabriel’s interpretation, is reached, the history that is emphasized as preceding the Sunday law of verse sixteen, is only recognized with the key of understanding represented as the “fortress” in verse ten. On September 11, 2001 the effect of every vision began to unfold as wheels within wheels.

Jednak gdy Gabriel interpretuje widzenie, w którym Boży lud czasów ostatecznych zostaje przemieniony na obraz Chrystusa, przedstawia zewnętrzną historię świata. Widzenie Daniela o Chrystusie zostało przez Gabriela zinterpretowane jako zewnętrzna historia czasu pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy. Gdy w interpretacji Gabriela dochodzi się do historii 11 września 2001 roku, historia, która jest podkreślona jako poprzedzająca niedzielne prawo z wersetu szesnastego, może zostać rozpoznana jedynie za pomocą klucza do zrozumienia, przedstawionego jako "twierdza" w wersecie dziesiątym. 11 września 2001 roku skutek każdego widzenia zaczął się ujawniać niczym koła w kołach.

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nor flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God. Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> I doszło mnie słowo Pana, mówiące: Synu człowieczy, co to za przysłowie macie w ziemi Izraela: Przedłużają się dni, a każde widzenie się nie spełnia? Dlatego powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Sprawię, że to przysłowie ustanie i nie będą go już używać w Izraelu; lecz powiedz im: Dni są bliskie i spełnienie każdego widzenia. Bo w domu Izraela nie będzie już próżnych widzeń ani pochlebnych wróżb. Ja bowiem jestem Pan: przemówię, a słowo, które wypowiem, spełni się; nie będzie już odwlekane; bo za waszych dni, domu buntowniczy, wypowiem słowo i je wykonam — mówi Pan Bóg. I znów przyszło do mnie słowo Pana, mówiące: Synu człowieczy, oto dom Izraela mówi: Widzenie, które on widzi, jest na wiele dni naprzód, a prorokuje o czasach dalekich. Dlatego powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Żadne z moich słów nie będzie już odwlekane, lecz słowo, które wypowiedziałem, zostanie wykonane — mówi Pan Bóg. Ezechiel 12:21-28.

Of all the prophetic wheels that are spinning within other prophetic wheels in that history, there is one wheel that inspiration has informed the students of prophecy of the last days is the wheel by which their eternal destiny will be decided. Line upon line, that wheel must also be the vision which Daniel saw that changed him into the image of Christ, for that is the vision identifying what befalls God’s people in the last days.

Ze wszystkich proroczych kół, które obracają się wewnątrz innych proroczych kół w tej historii, jest jedno koło, o którym natchnienie pouczyło badaczy proroctw dotyczących dni ostatecznych, że jest tym kołem, na podstawie którego rozstrzygnie się ich wieczny los. Krok po kroku, tym kołem musi być również widzenie, które ujrzał Daniel, które przemieniło go na podobieństwo Chrystusa, gdyż to widzenie wskazuje, co spotka lud Boży w dniach ostatecznych.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> Pan jasno mi ukazał, że obraz bestii zostanie utworzony, zanim zamknie się czas łaski; gdyż ma to być wielka próba dla ludu Bożego, przez którą rozstrzygnie się ich wieczny los. Twoje stanowisko jest taką plątaniną sprzeczności, że tylko nieliczni dadzą się zwieść.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> W Objawieniu 13 to zagadnienie jest jasno przedstawione; [Objawienie 13:11-17, cytowane].

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> To jest próba, którą lud Boży musi przejść, zanim zostanie opieczętowany. Wszyscy, którzy dowiedli swej wierności Bogu, zachowując Jego prawo i odmawiając przyjęcia fałszywego sabatu, staną pod sztandarem Pana Boga Jehowy i otrzymają pieczęć Boga żywego. Ci, którzy porzucą prawdę pochodzącą z nieba i przyjmą niedzielny sabat, otrzymają znamię bestii. Manuscript Releases, tom 15, 15.

The test that is identified as the image of the beast test is twofold. It is the test that demands that the student of prophecy recognize the development of the image of the beast, which is the combination of church and state in the United States in advance of the Sunday law. It is also the test that produces either the image of the beast or the image of Christ within those represented by Daniel or those who fled. The separation is based upon whether those virgins “see this great vision,” as did Daniel, or whether they flee from the vision. The key to seeing the great vision is represented by the word “fortress.”

Próba określana jako próba obrazu bestii ma dwojaki charakter. Jest to próba, która wymaga, aby badacz proroctw rozpoznał rozwój obrazu bestii, będącego połączeniem Kościoła i państwa w Stanach Zjednoczonych przed wprowadzeniem prawa niedzielnego. Jest to również próba, która w tych, których reprezentuje Daniel, lub w tych, którzy uciekli, wytwarza albo obraz bestii, albo obraz Chrystusa. Rozdzielenie opiera się na tym, czy owe panny „widzą to wielkie widzenie”, jak Daniel, czy też uciekają przed tym widzeniem. Klucz do ujrzenia wielkiego widzenia wyraża słowo „twierdza”.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.

> Potężny anioł, który pouczał Jana, nie był nikim innym, jak samym Jezusem Chrystusem. To, że stawia On prawą stopę na morzu, a lewą na suchym lądzie, ukazuje rolę, jaką odgrywa w końcowych scenach wielkiego sporu z Szatanem. Ta postawa oznacza Jego najwyższą moc i władzę nad całą ziemią. Spór narastał w siłę i determinację z wieku na wiek i będzie tak nadal, aż do scen końcowych, gdy mistrzowskie działanie mocy ciemności osiągnie swój szczyt. Szatan, sprzymierzony ze złymi ludźmi, zwiedzie cały świat oraz kościoły, które nie przyjmują miłości prawdy. Lecz potężny anioł domaga się uwagi. Woła donośnym głosem. Ma On okazać moc i autorytet Jego głosu tym, którzy połączyli się z Szatanem, aby sprzeciwiać się prawdzie.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> Po tym, jak siedem gromów wydało swe głosy, do Jana, tak jak do Daniela, przychodzi nakaz dotyczący książeczki: "Zapieczętuj to, co wypowiedziało siedem gromów." Dotyczą one przyszłych wydarzeń, które zostaną ujawnione w należytej kolejności. Daniel stanie do swego losu u kresu dni. Jan widzi odpieczętowaną książeczkę. Wówczas proroctwa Daniela zajmują właściwe miejsce w poselstwach pierwszego, drugiego i trzeciego anioła, które mają być ogłoszone światu. Odpieczętowanie książeczki było poselstwem dotyczącym czasu.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> Księgi Daniela i Apokalipsy stanowią jedność. Jedna jest proroctwem, druga objawieniem; jedna księgą zapieczętowaną, druga księgą otwartą. Jan usłyszał tajemnice wypowiedziane przez gromy, lecz nakazano mu, aby ich nie zapisywał.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> „Szczególne światło dane Janowi, które zostało wyrażone w siedmiu gromach, było nakreśleniem wydarzeń, które miały nastąpić pod poselstwami pierwszego i drugiego anioła”. The Seventh-day Adventist Bible Commentary, tom 7, 971.

Back to Articles