Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twelve

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer dwanaście

Number Twelve

Numer dwanaście

Author

Jeff Pippenger

Published

December 17, 2025

Formats

PDF
Word

My desire is to set forth the prophetic testimony of Joel in such a fashion that Joel’s testimony can be recognized in what Peter was saying and doing at Pentecost. I am certain the Bible is clear about what Peter was doing and saying at Pentecost, but I am seeking to understand what Peter was prophetically typifying in the history of the latter rain, when he placed the message of Pentecost in the terms of a fulfillment of the book of Joel.

Moim pragnieniem jest przedstawić prorockie świadectwo Joela w taki sposób, aby świadectwo Joela można było rozpoznać w tym, co Piotr mówił i czynił w dniu Pięćdziesiątnicy. Jestem pewien, że Biblia jasno ukazuje, co Piotr mówił i czynił w dniu Pięćdziesiątnicy, lecz staram się zrozumieć, co Piotr proroczo obrazował w historii późnego deszczu, gdy przedstawił przesłanie Pięćdziesiątnicy w kategoriach wypełnienia Księgi Joela.

Peter is a symbol of the remnant people of God, and is not only illustrated at Pentecost, but also at Caesarea Philippi in Matthew 16. Caesarea Philippi is located in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, three verses which set forth a battle that was first fulfilled during the historical period when Caesarea Philippi was named Panium. Verses thirteen through fifteen precede verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States. Verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989. Verses ten to sixteen of Daniel eleven represent 1989 unto the Sunday law, and that period is the “hidden history” of verse forty of the same chapter.

Piotr jest symbolem resztki ludu Bożego i jest ukazany nie tylko w dniu Pięćdziesiątnicy, lecz także w Cezarei Filipowej w szesnastym rozdziale Ewangelii Mateusza. Cezarea Filipowa jest przedstawiona w wersetach 13–15 jedenastego rozdziału Księgi Daniela, trzech wersetach, które przedstawiają bitwę, jaka po raz pierwszy wypełniła się w okresie historycznym, gdy Cezarea Filipowa nosiła nazwę Panium. Wersety 13–15 poprzedzają werset 16, który identyfikuje ustawę niedzielną w Stanach Zjednoczonych. Werset 10 identyfikuje upadek Związku Radzieckiego w 1989 roku. Wersety 10–16 jedenastego rozdziału Księgi Daniela przedstawiają okres od 1989 roku aż do ustawy niedzielnej, a ów okres stanowi "ukrytą historię" wersetu 40 tego samego rozdziału.

## The Hidden History in BOLDFACE

Ukryta historia pogrubioną czcionką

## 1798

1798

> And at the time of the end shall the king of the south push at him:

> A w czasie ostatecznym król Południa uderzy na niego:

## 1989

1989

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress.

> Lecz jego synowie zostaną pobudzeni i zgromadzą wielkie mnóstwo potężnych wojsk; a król północy uderzy na niego jak wichura, z rydwanami, jeźdźcami i licznymi okrętami; wtargnie do krajów, zaleje je i przejdzie. I z pewnością jeden przyjdzie, zaleje i przejdzie; potem zawróci i zostanie pobudzony aż do swojej twierdzy.

## 2014 the battle of Raphia

2014 bitwa pod Rafią

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it.

> A król południa uniesie się gniewem, wyruszy i będzie z nim walczył, z królem północy; a on wystawi wielką rzeszę, lecz rzesza będzie wydana w jego rękę. A gdy pokona tę rzeszę, jego serce się uniesie; i porazi wiele dziesiątków tysięcy, lecz przez to się nie umocni.

## The battle of Panium (Caesarea Philippi)

Bitwa pod Panion (Cezarea Filipowa)

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches.

> Albowiem król północy powróci, zgromadzi mnóstwo większe niż poprzednie i zaiste przyjdzie po pewnych latach z wielkim wojskiem i wielkimi bogactwami.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.

> A w owych czasach wielu powstanie przeciw królowi południa; także grabieżcy twego ludu wywyższą się, aby utwierdzić widzenie; lecz upadną.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand.

> Tak więc król północy przyjdzie, usypie szańce i zdobędzie najbardziej obwarowane miasta; ramię południa się nie ostoi, ani jego wybrane wojsko, ani nie będzie żadnej siły, by się ostać.

## The Sunday law in the USA

Ustawa niedzielna w USA

> But he that cometh against him shall do according to his own will, and “none shall stand” before him: and “he shall stand” in the glorious land, which by his hand shall be consumed. He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:40, 10–16, 41, 42.

> Lecz ten, który wystąpi przeciwko niemu, będzie czynił według własnej woli i "nikt nie ostoi się" przed nim; a "on stanie" w ziemi wspaniałej, która jego ręką zostanie spustoszona. Wkroczy też do ziemi wspaniałej i wiele krajów zostanie obalonych; lecz ci ujdą z jego ręki: Edom, Moab oraz przedniejsi spośród synów Ammona. Wyciągnie też rękę na kraje, a ziemia Egiptu nie ujdzie. Daniela 11:40, 10-16, 41, 42.

When Peter is prophetically at Caesarea Philippi (Panium), and Pentecost it is the time of the latter rain, which locates him in the ‘hidden history’ of verse forty. I intend to address the current Ukrainian War represented in verse eleven of chapter eleven and the coming war of Panium of verses thirteen to fifteen that leads to the Third World War which are the external events between 1989 and the Sunday law, but we are currently identifying the history of the third angel from October 22, 1844 unto the formation of a legal church in 1863.

Gdy Piotr jest proroczo w Cezarei Filipowej (Panium), a Pięćdziesiątnica jest czasem późnego deszczu, co umiejscawia go w 'ukrytej historii' wersetu czterdziestego. Zamierzam omówić obecną wojnę na Ukrainie przedstawioną w wersecie jedenastym rozdziału jedenastego oraz nadchodzącą wojnę Panium z wersetów od trzynastego do piętnastego, która prowadzi do Trzeciej Wojny Światowej, które są zewnętrznymi wydarzeniami między rokiem 1989 a prawem niedzielnym, ale obecnie identyfikujemy historię trzeciego anioła od 22 października 1844 roku aż do utworzenia legalnego kościoła w 1863 roku.

The line illustrates the arrival of the third angel on 9/11 (1844) unto the Sunday law (1863). The Sunday law was typified by the Emancipation Proclamation announcing freedom, thus typifying the Sunday law where freedom is removed. Freedom proclaimed by the first Republican president, typifying the freedom removed by the last Republican president—who is prophetically destined to become a dictator at the Sunday law.

Ta linia ilustruje nadejście trzeciego anioła w dniu 9/11 (1844) aż do ustawy niedzielnej (1863). Ustawa niedzielna została zobrazowana typologicznie przez Proklamację Emancypacyjną ogłaszającą wolność, zapowiadając tym samym ustawę niedzielną, w której wolność zostaje odebrana. Ogłoszona przez pierwszego republikańskiego prezydenta wolność typologicznie zapowiada wolność odebraną przez ostatniego republikańskiego prezydenta — który według proroctw ma stać się dyktatorem w chwili ustawy niedzielnej.

> “When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.” Testimonies, volume 5, 711.

> „Gdy nasz naród do tego stopnia wyrzeknie się zasad swego ustroju, że uchwali ustawę niedzielną, protestantyzm tym aktem poda rękę papizmowi; nie będzie to niczym innym jak tchnięciem życia w tyranię, która od dawna gorliwie wypatruje sposobności, by znów przejść do czynnego despotyzmu.” Świadectwa, tom 5, 711.

742 BC was the alpha history that began the time prophecies of Isaiah seven verse eight, that reached the omega fulfillment in 1863. In 742 Ahaz, king of the southern kingdom of Judah was entering a Civil War against the ten northern tribes who made up the northern kingdom. The history of 742 BC was illustrated in Judah, the literal glorious land of Scriptures, that was populated by literal Jews and represented in the passage by the wicked and foolish king Ahaz—thus typifying the omega history of 1863. The omega history of 1863 is fulfilled within the period the United States reigns as the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy. The United States is the spiritual glorious land, made up of Protestant Christianity who are biblically spiritual Jews. The Civil War between north and south in 742 BC at the alpha history illustrated the Civil War between north and south in the omega history of 1863. Together those two witnesses illustrate the external history leading up to the Sunday law where the spiritual glorious land will once again be divided into two classes.

Rok 742 p.n.e. był historią alfa, która zapoczątkowała proroctwa czasowe z Iz 7,8, i która osiągnęła wypełnienie omega w 1863 r. W 742 r. p.n.e. Achaz, król południowego królestwa Judy, wkraczał w wojnę domową z dziesięcioma plemionami północy, które tworzyły królestwo północne. Historia 742 r. p.n.e. rozgrywała się w Judzie, dosłownej ziemi chwalebnej Pisma Świętego, zamieszkanej przez Żydów w sensie dosłownym i reprezentowanej w tym fragmencie przez bezbożnego i nierozumnego króla Achaza — tym samym typizując historię omega z 1863 r. Historia omega z 1863 r. wypełnia się w okresie, gdy Stany Zjednoczone panują jako bestia z ziemi, szóste królestwo w proroctwie biblijnym. Stany Zjednoczone są duchową ziemią chwalebną, złożoną z protestanckiego chrześcijaństwa, którego wyznawcy w ujęciu biblijnym są duchowymi Żydami. Wojna domowa między północą a południem w 742 r. p.n.e. w historii alfa ilustrowała wojnę domową między północą a południem w historii omega w 1863 r. Razem ci dwaj świadkowie ilustrują zewnętrzną historię prowadzącą do prawa niedzielnego, w ramach którego duchowa ziemia chwalebna znów zostanie podzielona na dwie klasy.

In 742 BC, the northern power represented an alliance between Israel’s ten northern tribes and Syria, thus typifying an alliance with an outside power, as was fulfilled when the support of the pro-slavery papacy was given to the pro-slavery southern states in the Civil War. The outside ally of Syria in 742 BC, and the outside ally of the papacy in the Civil War, identifies the alliance of the world-globalists with the globalist Democrats in their warfare against MAGA-ism, a warfare that began in 2015 when the fourth and richest president stood up, and in doing so stirred up the entire realm of Grecia according to Daniel eleven, verse two. That stirring is identifying the awakening of the heathen in the book of Joel. “Grecia” and “heathen” are symbols of the dragon power that leads the world to Armageddon in alliance with the beast and the false prophet.

W 742 r. p.n.e. północna potęga przedstawiała sojusz między dziesięcioma północnymi pokoleniami Izraela a Syrią, a zatem symbolizowała sojusz z zewnętrzną potęgą, co spełniło się, gdy w czasie wojny secesyjnej poparcie pro-niewolniczego papiestwa zostało udzielone pro-niewolniczym stanom południowym. Zewnętrzny sojusznik Syrii w 742 r. p.n.e. oraz zewnętrzny sojusznik papiestwa podczas wojny secesyjnej wskazują na sojusz światowych globalistów z globalistycznymi Demokratami w ich wojnie przeciwko MAGA-izmowi, wojnie, która rozpoczęła się w 2015 roku, gdy wystąpił czwarty i najbogatszy prezydent i tym samym wzburzył całe królestwo "Grecia" według Daniela 11:2. To wzburzenie wskazuje na przebudzenie pogan w Księdze Joela. "Grecia" i "poganie" są symbolami mocy smoka, która prowadzi świat do Armagedonu w sojuszu z bestią i fałszywym prorokiem.

In 2015 the heathen were awakened to the prophetic call to Joel’s valley of Jehosophat, that he also called the valley of judgment. In 2015 Donald Trump announced his presidential candidacy, thus stirring up the globalist empire represented as Grecia and the heathen began their march to Armageddon, and only one year after the beginning of the Ukrainian War in fulfillment of verse eleven of Daniel eleven.

W 2015 roku poganie zostali przebudzeni przez prorocze wezwanie do doliny Jozafata u Joela, którą on nazwał także doliną sądu. W 2015 roku Donald Trump ogłosił swoją kandydaturę prezydencką, tym samym wzburzając imperium globalistyczne przedstawione jako Grecja, a poganie rozpoczęli swój marsz ku Armagedonowi, i to zaledwie rok po początku wojny na Ukrainie, w wypełnieniu wersetu jedenastego rozdziału jedenastego Księgi Daniela.

The civil wars of 742 BC and 1863 identify the history of the Sunday law, which marks the end of the sixth kingdom of Bible prophecy. That sixth kingdom began with the Revolutionary War, so the end of the sixth kingdom at the Sunday law identifies the repetition of the Revolutionary War, at the very time that the Civil War is taking place. The definition of and the labelling of either a Civil or Revolutionary war is based upon perspective. What the Democrats are now doing through lawfare, embezzlement, fraud, illegal immigration and propaganda they call a color-revolution, but those souls opposed to their globalist maneuvers consider the very same activities as the instigation of ‘civil’ unrest. Is Antifa a criminal or a hero?

Wojny domowe z 742 r. p.n.e. i 1863 r. określają historię ustawy niedzielnej, która oznacza koniec szóstego królestwa w proroctwie biblijnym. To szóste królestwo rozpoczęło się wraz z wojną rewolucyjną, więc jego koniec w momencie ustawy niedzielnej wskazuje na powtórzenie wojny rewolucyjnej, dokładnie w czasie, gdy trwa wojna domowa. Zarówno definicja, jak i nazwanie wojny domowej lub rewolucyjnej zależą od punktu widzenia. To, co Demokraci robią obecnie poprzez wojnę prawną, sprzeniewierzenia, oszustwa, nielegalną imigrację i propagandę, nazywają rewolucją kolorową, lecz ci, którzy sprzeciwiają się ich globalistycznym manewrom, uznają te same działania za wywoływanie 'społecznych' niepokojów. Czy Antifa jest przestępcą czy bohaterem?

The two historical wars represent a single divisive war that takes place in the history of the last Republican president. As with the first Republican president the warfare will be won by the last Republican president, who was also typified by the first President, who was also the victor of the Revolutionary War. The MAGA revolution, according to the Democrats, is producing the current ‘civil unrest.’ Depending on your personal political persuasion, the current war is either a revolutionary war or a civil war. Prophetically it is both.

Dwie historyczne wojny reprezentują jedną polaryzującą wojnę, która ma miejsce w historii ostatniego republikańskiego prezydenta. Podobnie jak w przypadku pierwszego republikańskiego prezydenta, ta wojna zostanie wygrana przez ostatniego republikańskiego prezydenta, którego wzorzec stanowił pierwszy prezydent, będący także zwycięzcą wojny o niepodległość. Rewolucja MAGA, zdaniem Demokratów, wywołuje obecne „niepokoje społeczne”. W zależności od twoich osobistych przekonań politycznych obecna wojna jest albo wojną rewolucyjną, albo wojną domową. W ujęciu proroczym jest ona jednocześnie jednym i drugim.

1863 represents the Sunday law and so does 1844, when the third angel arrived with the message of the Sunday law. The period of 1844 unto 1863 bears the signature of the Sunday law from beginning to end. In 1846 the marriage of the Whites, the observance of Sabbath and the name change from Harmen to White marked that the marriage that was entered into on October 22, 1844 had been consummated, and that consummation marked the beginning of the testing process of the third angel, just as the three-fold Sabbath test of manna marked the beginning of ten tests following the baptism of the Red Sea.

Rok 1863 oznacza ustawę niedzielną, podobnie jak rok 1844, kiedy trzeci anioł przybył z poselstwem ustawy niedzielnej. Okres od 1844 do 1863 roku nosi znamiona ustawy niedzielnej od początku do końca. W 1846 roku małżeństwo White'ów, przestrzeganie Sabatu oraz zmiana nazwiska z Harmen na White wskazywały, że małżeństwo zawarte 22 października 1844 roku zostało dopełnione, a to dopełnienie wyznaczyło początek procesu próby trzeciego anioła, tak jak potrójny sabatowy test manny wyznaczył początek dziesięciu prób po chrzcie w Morzu Czerwonym.

The manna was the first test and represented the tenth test at Kadesh for both represent the third angel’s message and therefore the Sunday law.

Manna była pierwszą próbą i reprezentowała dziesiątą próbę w Kadeszu, ponieważ obie przedstawiają poselstwo trzeciego anioła, a zatem ustawę niedzielną.

> “Every week during their long sojourn in the wilderness the Israelites witnessed a threefold miracle, designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath: a double quantity of manna fell on the sixth day, none on the seventh, and the portion needed for the Sabbath was preserved sweet and pure, when if any were kept over at any other time it became unfit for use.” Patriarchs and Prophets, 296.

> „Każdego tygodnia podczas ich długiego pobytu na pustyni Izraelici byli świadkami potrójnego cudu, mającego na celu wpoić im świętość Szabatu: szóstego dnia spadała podwójna ilość manny, siódmego nie spadała wcale, a porcja potrzebna na Szabat zachowywała słodycz i czystość, natomiast gdy cokolwiek przechowywano na inny czas, stawało się niezdatne do użytku.” Patriarchowie i Prorocy, 296.

The first of ten tests was the “manna” test representing the threefold message of the three angels of Revelation fourteen. As with the manna, the angels represent the threefold warning against worship upon the first day of the week. The threefold manna miracle was “designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath,” which is of course the design of the third angel. The first of the three miracles represented by the manna, involved “eating” the heavenly bread, and “eating” is an alpha symbol of the latter rain period. The second miracle, represents the second angel’s message where inspiration “doubles” words and phrases to mark the period represented by Babylon’s two falls, for Babylon is fallen, is fallen. The second miracle was the “doubling” of the amount of manna on the sixth day. The third miracle was the preservation of the bread of the seventh-day Sabbath.

Pierwszą z dziesięciu prób była próba „manny”, reprezentująca potrójne poselstwo trzech aniołów z czternastego rozdziału Apokalipsy. Podobnie jak manna, aniołowie reprezentują potrójne ostrzeżenie przed oddawaniem czci w pierwszy dzień tygodnia. Potrójny cud z manną był „zamierzony, aby utrwalić w ich umysłach świętość Sabatu”, co oczywiście jest zamiarem trzeciego anioła. Pierwszy z trzech cudów symbolizowanych przez mannę obejmował „spożywanie” niebiańskiego chleba, a „spożywanie” jest symbolem alfa okresu późnego deszczu. Drugi cud przedstawia poselstwo drugiego anioła, w którym natchnienie „podwaja” słowa i zwroty, aby oznaczyć okres przedstawiony przez dwa upadki Babilonu, bo „upadł, upadł Babilon”. Drugim cudem było „podwojenie” ilości manny szóstego dnia. Trzecim cudem było zachowanie chleba na Sabat dnia siódmego.

As a type of the three angels, the manna is the first angel, and therefore must contain the entire story, which in Revelation fourteen is the story of all three angels. The first angel is a fractal of all three angels’ messages. A fractal is a complex geometric shape that can be split into parts, each of which is a reduced-size copy of the whole. This property is called self-similarity. Fractals often have intricate detail no matter how much you zoom in. Fractals occur in mathematics, biology, physics, geology, chemistry, astronomy, engineering and many other fields of understanding.

Jako typ trzech aniołów manna jest pierwszym aniołem i dlatego musi zawierać całą opowieść, która w czternastym rozdziale Apokalipsy jest opowieścią o wszystkich trzech aniołach. Pierwszy anioł jest fraktalem poselstw trzech aniołów. Fraktal to złożony kształt geometryczny, który można podzielić na części, z których każda jest pomniejszoną kopią całości. Ta właściwość nazywa się samopodobieństwem. Fraktale często mają misterny detal, bez względu na to, jak bardzo je powiększy się. Fraktale występują w matematyce, biologii, fizyce, geologii, chemii, astronomii, inżynierii i wielu innych dziedzinach wiedzy.

The “three-step structure” of the three angels in Revelation chapter fourteen is represented in the message of the first angel, thus making the first angel a “fractal” of the three angels. The first three chapters of the book of Daniel represent the first, second and third angels’ messages respectively, and Daniel chapter one contains the same “three-step structure” represented in the three chapters, and as in the three angels in relation to the first angel.

„Trzystopniowa struktura” trzech aniołów w czternastym rozdziale Księgi Objawienia jest przedstawiona w poselstwie pierwszego anioła, co czyni pierwszego anioła „fraktalem” trzech aniołów. Pierwsze trzy rozdziały Księgi Daniela przedstawiają odpowiednio poselstwo pierwszego, drugiego i trzeciego anioła, a rozdział pierwszy zawiera tę samą „trzystopniową strukturę”, przedstawioną w owych trzech rozdziałach, podobnie jak u trzech aniołów w odniesieniu do pierwszego anioła.

The threefold miracle of the manna was to be eaten and Daniel chapter one is about eating. Daniel passed the diet test by choosing pulse over the diet of Babylon. He was then tested for his appearance and his appearance produced a separation between his countenance and the countenance of those who ate Babylon’s food. The second angel’s message is the call to separate from Babylon during a separation history where two classes are developed and then manifested. That second test for Daniel led to the third test of Nebuchadnezzar, which was the third test in chapter one and typified the golden image test of chapter three, which Sister White repeatedly identifies as the Sunday law, which is the third angel’s message. Daniel chapter one is a fractal of the first three chapters of Daniel and those three chapters represent the three angels of Revelation fourteen, of which the first angel and chapter one of Daniel are both fractals of all three angels and all three chapters.

Potrójny cud manny miał być spożywany, a pierwszy rozdział Księgi Daniela dotyczy jedzenia. Daniel przeszedł próbę diety, wybierając jarzyny zamiast diety Babilonu. Następnie został poddany próbie wyglądu, a jego oblicze odróżniało się od oblicza tych, którzy jedli pokarm Babilonu. Poselstwo drugiego anioła jest wezwaniem do odłączenia się od Babilonu w czasie historii oddzielenia, w której rozwijają się dwie klasy, a następnie zostają ujawnione. Ta druga próba Daniela doprowadziła do trzeciej próby Nabuchodonozora, która była trzecią próbą w pierwszym rozdziale i była typem próby ze złotym posągiem z rozdziału trzeciego, którą Siostra White wielokrotnie identyfikuje jako prawo niedzielne, czyli poselstwo trzeciego anioła. Pierwszy rozdział Księgi Daniela jest fraktalem pierwszych trzech rozdziałów Daniela, a te trzy rozdziały przedstawiają trzech aniołów z czternastego rozdziału Apokalipsy; zarówno pierwszy anioł, jak i pierwszy rozdział Daniela są fraktalami wszystkich trzech aniołów i wszystkich trzech rozdziałów.

> “Every week during their long sojourn in the wilderness the Israelites witnessed a threefold miracle, designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath: a double quantity of manna fell on the sixth day, none on the seventh, and the portion needed for the Sabbath was preserved sweet and pure, when if any were kept over at any other time it became unfit for use.

> Co tydzień podczas ich długiego pobytu na pustyni Izraelici byli świadkami potrójnego cudu, mającego wpoić im świętość szabatu: szóstego dnia spadała podwójna ilość manny, siódmego nie spadała wcale, a porcja potrzebna na szabat pozostawała świeża i nieskażona, natomiast jeśli zatrzymywano cokolwiek na inny czas, stawało się to niezdatne do użytku.

> “In the circumstances connected with the giving of the manna, we have conclusive evidence that the Sabbath was not instituted, as many claim, when the law was given at Sinai. Before the Israelites came to Sinai they understood the Sabbath to be obligatory upon them. In being obliged to gather every Friday a double portion of manna in preparation for the Sabbath, when none would fall, the sacred nature of the day of rest was continually impressed upon them. And when some of the people went out on the Sabbath to gather manna, the Lord asked, ‘How long refuse ye to keep My commandments and My laws?’” Patriarchs and Prophets, 296.

> "W okolicznościach związanych z darem manny mamy niezbity dowód, że Sabat nie został ustanowiony, jak wielu twierdzi, dopiero przy nadaniu prawa na Synaju. Zanim Izraelici dotarli do Synaju, rozumieli, że spoczywa na nich obowiązek zachowywania Sabatu. Obowiązek zbierania w każdy piątek podwójnej porcji manny, w przygotowaniu do Sabatu, w którym manna nie spadała, nieustannie uświadamiał im święty charakter dnia odpoczynku. A gdy niektórzy z ludu wyszli w Sabat, aby zbierać mannę, Pan zapytał: „Jak długo wzbraniacie się przed zachowywaniem Moich przykazań i Moich praw?”" Patriarchowie i prorocy, 296.

Gathering and eating the manna, is typifying John in chapter ten of Revelation taking (gathering) the little book out of the angel’s hand and then eating it.

Zbieranie i jedzenie manny jest typem tego, jak Jan w dziesiątym rozdziale Apokalipsy bierze (zbiera) z ręki anioła małą książeczkę, a następnie ją zjada.

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. Revelation 10:9.

> I podszedłem do anioła i rzekłem do niego: Daj mi tę książeczkę. A on rzekł do mnie: Weź ją i zjedz; sprawi gorycz w twoim brzuchu, lecz w ustach będzie słodka jak miód. Apokalipsa 10:9.

John first had to go to the angel and ask, then he had to “take” the little book, and then he had to “eat” it. John is representing the three steps of the first angel by going to and asking the angel, followed by the second step of taking and the third of eating. Gathering and or eating, is the first of the three tests of the manna, but it contains a fractal of all three manna tests. Gathering and eating the manna, is typifying Jeremiah.

Jan najpierw musiał pójść do anioła i poprosić go, potem musiał „wziąć” małą książeczkę, a następnie musiał ją „zjeść”. Jan przedstawia trzy kroki pierwszego anioła, idąc do anioła i prosząc go, po czym następuje drugi krok — wzięcie, i trzeci — jedzenie. Zbieranie i/lub jedzenie to pierwsza z trzech prób manny, ale zawiera fraktal wszystkich trzech prób manny. Zbieranie i jedzenie manny jest typem Jeremiasza.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.

> Gdy znalazłem Twoje słowa, zjadłem je; a Twoje słowo było dla mnie radością i weselem mego serca, bo nazwano mnie Twoim imieniem, o Panie, Boże Zastępów. Jeremiasza 15:16.

His “words were found” by Jeremiah seeking and then asking for the little book. His word was found when the manna was gathered. Gathering and eating the manna, is typifying Ezekiel who ate the book given to him and in doing so identifies that to refuse to eat the book was to be as the rebellious house.

Jego „słowa zostały znalezione”, gdy Jeremiasz szukał, a następnie poprosił o małą księgę. Jego słowo zostało znalezione, gdy zbierano mannę. Zbieranie i spożywanie manny obrazuje Ezechiela, który zjadł daną mu księgę i w ten sposób wskazuje, że odmowa zjedzenia księgi była równoznaczna z byciem jak dom buntowniczy.

> But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel.

> Lecz ty, synu człowieczy, słuchaj, co mówię do ciebie; nie bądź buntowniczy jak ów buntowniczy dom; otwórz usta i zjedz to, co ci daję. A gdy spojrzałem, oto wyciągnięto ku mnie rękę, a w niej był zwój księgi; i rozwinął go przede mną; i był zapisany z obu stron; a napisane na nim były lamenty, żałoba i biada. I powiedział do mnie: Synu człowieczy, zjedz to, co znajdziesz; zjedz ten zwój i idź, mów do domu Izraela.

> So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 2:8–3:3.

> I otworzyłem usta, a On sprawił, że zjadłem ten zwój. I rzekł do mnie: Synu człowieczy, nakarm swój brzuch i napełnij swe wnętrzności tym zwojem, który ci daję. Wtedy go zjadłem i w moich ustach był słodki jak miód. Ezechiel 2:8–3:3.

If Ezekiel refused to eat the little book he would be in the rebellious house, and the “roll” of the “book” he was to eat was represented as “lamentations, and mourning, and woe,” representing a threefold message in the last days. The threefold message of the last days is the three angels messages of Revelation fourteen, and the context which Ezekiel presents those three messages, is the context of Islam and the third woe. The three messages possess an alpha and an omega, and the third is “woe,” a primary symbol of Islam, so the alpha must agree with the omega, therefore the “lamentations” represent the lamentations that began at 9/11 with the arrival of the seventh trumpet and third woe which would progressively escalate on into the seven last plagues. At the Sunday law “earthquake” of Revelation eleven, the third woe cometh quickly, and inspiration informs us that the unrighteous decree of Isaiah ten is that Sunday law. The verse begins by stating “woe” upon those who make unrighteous decrees.

Gdyby Ezechiel odmówił zjedzenia małej księgi, należałby do domu buntowniczego, a „zwój” „księgi”, którą miał zjeść, został przedstawiony jako „lamentacje, żałoba i biada”, co oznacza potrójne poselstwo w dniach ostatecznych. Potrójne poselstwo dni ostatecznych to trzy anielskie poselstwa z czternastego rozdziału Objawienia, a kontekst, w jakim Ezechiel przedstawia te trzy poselstwa, to islam i trzecie biada. Te trzy poselstwa mają alfę i omegę, a trzecie to „biada”, podstawowy symbol islamu, więc alfa musi się zgadzać z omegą; dlatego „lamentacje” oznaczają lamentacje, które rozpoczęły się 11 września wraz z nadejściem siódmej trąby i trzeciego biada, które miały stopniowo narastać aż do siedmiu ostatnich plag. Przy „trzęsieniu ziemi” ustawy niedzielnej z jedenastego rozdziału Objawienia trzecie biada nadchodzi szybko, a natchnienie poucza nas, że niesprawiedliwy dekret z dziesiątego rozdziału Izajasza jest właśnie tą ustawą niedzielną. Werset zaczyna się od ogłoszenia „biada” tym, którzy wydają niesprawiedliwe dekrety.

Eating the manna was the first of three tests, the second was the “doubling” on the preparation day. And what were the preparing for? They were preparing for the Sabbath test, which is the third angel’s message.

Jedzenie manny było pierwszym z trzech testów, drugim było „podwajanie” w dniu przygotowania. A do czego się przygotowywali? Przygotowywali się do próby szabatu, która jest poselstwem trzeciego anioła.

That threefold miracle was also the first or alpha test of ten tests. God gave manna at the first step, then He gave a ‘double’ portion at the second step, but none at the third. The third test is different than the first two tests, for the third is the litmus test. Those three tests represent the alpha of a ten-step testing process that leads to the first Kadesh.

Ten potrójny cud był też pierwszym, czyli testem alfa, z dziesięciu testów. Bóg dał mannę na pierwszym etapie, potem dał „podwójną” porcję na drugim etapie, ale na trzecim nie dał żadnej. Trzeci test różni się od dwóch pierwszych, bo trzeci jest papierkiem lakmusowym. Te trzy testy stanowią alfę dziesięcioetapowego procesu testowania, który prowadzi do pierwszego Kadeszu.

If you search the various theologians, you will find many lists of the ten tests that reach their conclusion at the first Kadesh. Almost all of them include the Red Sea as one of the ten tests, some include historical waymarks before the Red Sea during the plagues. They are all wrong.

Jeśli przejrzysz prace różnych teologów, znajdziesz wiele list dziesięciu prób, które kończą się na pierwszym Kadesz. Prawie wszystkie z nich zaliczają Morze Czerwone do dziesięciu prób, niektóre uwzględniają historyczne kamienie milowe sprzed Morza Czerwonego, z okresu plag. Wszystkie są błędne.

The first test is the manna. Paul identifies that the Red Sea crossing was baptism.

Pierwszą próbą jest manna. Paweł utożsamia przejście przez Morze Czerwone z chrztem.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea. 1 Corinthians 10:1, 2.

> Ponadto, bracia, nie chcę, abyście nie wiedzieli, że wszyscy nasi ojcowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze; i wszyscy zostali ochrzczeni w Mojżesza w obłoku i w morzu. 1 List do Koryntian 10:1–2.

Moses typifies Jesus, and Jesus’ baptism identifies a testing process, threefold in nature, beginning with and emphasizing the test of appetite. The cross was typified by the Passover in Egypt. When they came out on the other side of the Red Sea, Christ was resurrected as the first fruit offering. When He came out of the watery grave at the hands of John the Baptist, Christ (the first fruit offering) began a forty-day testing process. After He was resurrected as typified by His baptism, there were forty days that Christ interacted with the disciples’ face to face. The testing process begins after the Red Sea crossing, as certainly as Christ was driven by the Spirit into the wilderness as soon as He came out of the water.

Mojżesz jest figurą Jezusa, a chrzest Jezusa wskazuje na proces prób o potrójnym charakterze, rozpoczynający się próbą apetytu i szczególnie ją podkreślający. Krzyż był typologicznie zapowiedziany przez Paschę w Egipcie. Gdy wyszli na drugi brzeg Morza Czerwonego, Chrystus zmartwychwstał jako ofiara pierwocin. Gdy wyszedł z wodnego grobu z rąk Jana Chrzciciela, Chrystus (ofiara pierwocin) rozpoczął czterdziestodniowy proces prób. Po zmartwychwstaniu — zapowiedzianym przez Jego chrzest — nastąpiło czterdzieści dni, w czasie których Chrystus spotykał się z uczniami twarzą w twarz. Proces prób zaczyna się po przejściu przez Morze Czerwone, tak samo niewątpliwie, jak Chrystus został, zaraz po wyjściu z wody, wyprowadzony przez Ducha na pustynię.

The first test for Christ was appetite, for the Bread of Heaven took up His anointed work right where Adam had fallen. The first test after the Red Sea is the threefold manna test typifying the threefold test upon the Bread of Heaven. Christ’s testing began after He came out of the water, so the ten tests must also begin ‘after’ they came out of the water. Christ was then confronted with a threefold test, set within the context of appetite, as typified by the threefold test of the manna that began after the Spirit had driven ancient Israel out of Egypt and into the wilderness.

Pierwszą próbą dla Chrystusa było łaknienie, ponieważ Chleb z Nieba podjął swoje namaszczone dzieło dokładnie tam, gdzie upadł Adam. Pierwszą próbą po przejściu przez Morze Czerwone jest potrójna próba z manną, będąca typem potrójnej próby, która spadła na Chleb z Nieba. Próby Chrystusa rozpoczęły się po tym, jak wyszedł z wody, więc dziesięć prób musi również rozpocząć się 'po' tym, jak wyszli z wody. Chrystus stanął wówczas wobec potrójnej próby, osadzonej w kontekście łaknienia, jak to typizuje potrójna próba z manną, która rozpoczęła się po tym, jak Duch wyprowadził starożytny Izrael z Egiptu na pustynię.

The other lists that conjecture about what rebellions are represented by the ten tests that culminate at Kadesh identify Aaron’s golden calf rebellion as one of those ten tests, but they are wrong.

Inne listy, które spekulują, jakie bunty są reprezentowane przez dziesięć prób zakończonych w Kadesz, wskazują bunt Aarona związany ze złotym cielcem jako jedną z tych dziesięciu prób, ale się mylą.

The provocation of the golden calf represents two tests. It is an essential element of the golden calf’s symbolism. The idolatry manifested when the people thought God would not see, was followed by the return of Moses. Then the people made a choice to remain idolaters in full view of God, as represented by Moses.

Incydent ze złotym cielcem obrazuje dwie próby. To istotny element symboliki złotego cielca. Bałwochwalstwo ujawniło się, gdy lud sądził, że Bóg nie widzi; po nim nastąpił powrót Mojżesza. Wtedy lud dokonał wyboru, by pozostać bałwochwalcami na oczach Boga, którego reprezentował Mojżesz.

In the twofold escalating rebellion, we see a prophetic division in the tribes, when the tribe of Levi became exclusively assigned to the sanctuary work, for until that rebellion, the sanctuary work was to be accomplished by the firstborn of every tribe. No longer would that be the case. Now the faithful tribe of Levi would maintain the temple. “Division” or separation into ‘two’ is an element of the prophetic characteristic of the golden calf.

W dwukrotnie nasilającym się buncie widzimy proroczy podział wśród plemion, gdy plemię Lewiego zostało wyłącznie przeznaczone do służby przy przybytku, bo aż do tamtego buntu służbę tę mieli wykonywać pierworodni z każdego plemienia. Tak już nie miało być. Od tej pory wierne plemię Lewiego miało sprawować służbę w świątyni. „Podział” albo rozdzielenie na „dwa” jest elementem proroczego charakteru złotego cielca.

Aaron’s rebellion typified the rebellion of Jeroboam, the first king of the northern kingdom of Israel. Jeroboam ‘doubles’ the golden calves, placing one in Bethel and one in Dan. Aaron and Jeroboam are representing parallel histories, which is the history of the formation of the image of the beast. The history of the image of the beast is fulfilled in two periods, divided by the Sunday law in the United States. The image of the beast is a symbol of the combination of church and state which is set up first in the United States, and then in the world.

Bunt Aarona był typem buntu Jeroboama, pierwszego króla północnego królestwa Izraela. Jeroboam „podwaja” złote cielce, umieszczając jednego w Betel, a drugiego w Dan. Aaron i Jeroboam przedstawiają równoległe historie — historię powstawania obrazu bestii. Historia obrazu bestii wypełnia się w dwóch okresach, rozdzielonych ustawą niedzielną w Stanach Zjednoczonych. Obraz bestii jest symbolem połączenia kościoła i państwa, które zostaje ustanowione najpierw w Stanach Zjednoczonych, a potem na świecie.

There is always a division associated with symbols of the image of the beast. With Aaron it was the separation of the Levites, with Jeroboam it was the separation of the twelve tribes into two southern and ten northern tribes.

Z symbolami obrazu bestii zawsze wiąże się podział. W przypadku Aarona było to oddzielenie Lewitów, a w przypadku Jeroboama — rozdzielenie dwunastu plemion na dwa południowe i dziesięć północnych.

The symbol of that relationship of church and state is called “the image of the beast” by John in the book of Revelation. Aaron and Jeroboams’ golden calves were images of a beast, and the beast they were images of is Babylon, for the first kingdom of Bible prophecy is represented by a head of “gold” in Daniel chapter two. The image of the beast represents two tests, for the test is first brought upon the earth beast—the United States, then in chapter thirteen of Revelation the United States forces the world to set up an image to the beast. The first test is the USA, then the world.

Symbol tego związku Kościoła i państwa Jan w Księdze Objawienia nazywa "obrazem bestii". Złote cielce Aarona i Jeroboama były obrazami bestii, a bestią, której były obrazami, jest Babilon, ponieważ pierwsze królestwo w biblijnym proroctwie jest przedstawione jako głowa ze "złota" w drugim rozdziale Księgi Daniela. Obraz bestii oznacza dwie próby, gdyż najpierw próba dotyka bestię z ziemi - Stany Zjednoczone, a następnie w trzynastym rozdziale Księgi Objawienia Stany Zjednoczone zmuszają świat do ustanowienia obrazu bestii. Pierwsza próba dotyczy USA, potem świata.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> „Gdy Ameryka, kraj wolności religijnej, zjednoczy się z papiestwem w gwałceniu sumień i zmuszaniu ludzi do święcenia fałszywego sabatu, mieszkańcy każdego kraju na świecie zostaną skłonieni do naśladowania jej przykładu.” Świadectwa, tom 6, 18.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> „Inne narody pójdą za przykładem Stanów Zjednoczonych. Choć to one wiodą prym, jednak ten sam kryzys dotknie nasz lud we wszystkich częściach świata.” Świadectwa, tom 6, 395.

The golden calf rebellion is twofold and marks two of the first nine tests which lead to the tenth and final test at the first Kadesh. When Aaron and Jeroboams’ rebellions are brought together “line upon line” you find Aaron, the high priest representing a church and Jeroboam, the king of Israel, representing the state. The two lines together are a symbol of a church state combination. Jeroboam’s two altars were set up in Bethel, (meaning church) and Dan (meaning judgment) and together representing the combination of church and state. With these points in place, we will begin to identify the ten tests.

Bunt wokół złotego cielca jest dwojaki i stanowi dwie z pierwszych dziewięciu prób, które prowadzą do dziesiątej, ostatecznej próby podczas pierwszego Kadeszu. Gdy bunty Aarona i Jeroboama zostają zestawione „linia po linii”, widzimy Aarona, arcykapłana reprezentującego kościół, oraz Jeroboama, króla Izraela, reprezentującego państwo. Te dwie linie razem są symbolem połączenia kościoła i państwa. Dwa ołtarze Jeroboama były ustawione w Betel (co znaczy „kościół”) i w Dan (co znaczy „sąd”) i razem reprezentowały połączenie kościoła i państwa. Mając te punkty na uwadze, zaczniemy identyfikować dziesięć prób.

The ten tests are set within the context of the Sabbath rest (Hebrews 3–4). They begin with the threefold miracle of the manna and its lesson upon the Sabbath and it ends at the tenth test, the first Kadesh. That first Kadesh is “the day of provocation in the Scriptures,” and Paul places the final rebellion in the context of the Sabbath test. The alpha test was the Sabbath, as symbolized by manna, and the tenth and omega test at the first Kadesh was also the Sabbath rest. Alpha and Omega always represents the end with the beginning.

Dziesięć prób osadzonych jest w kontekście odpoczynku szabatniego (Hbr 3–4). Zaczynają się od potrójnego cudu manny i płynącej z niego lekcji o szabacie, a kończą na dziesiątej próbie, pierwszym Kadeszu. Ten pierwszy Kadesz to „dzień buntu w Piśmie Świętym”, a Paweł umieszcza ostateczny bunt w kontekście próby szabatu. Próbą alfa był szabat, symbolizowany przez mannę, a dziesiąta, omega, próba przy pierwszym Kadeszu również dotyczyła odpoczynku szabatniego. Alfa i Omega zawsze łączą koniec z początkiem.

> Wherefore (as the Holy Ghost saith, Today if ye will hear his voice, Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness: When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years. Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways. So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.)

> Dlatego (jak mówi Duch Święty: Dziś, jeśli usłyszycie jego głos, nie zatwardzajcie waszych serc, jak podczas buntu, w dniu kuszenia na pustyni: gdy wasi ojcowie wystawiali mnie na próbę, doświadczali mnie i przez czterdzieści lat oglądali moje dzieła. Dlatego byłem zagniewany na to pokolenie i powiedziałem: Zawsze błądzą w sercu i nie poznali moich dróg. Toteż przysiągłem w moim gniewie: Nie wejdą do mojego odpoczynku.)

> Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God. But exhort one another daily, while it is called Today; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin. For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end;

> Uważajcie, bracia, aby w nikim z was nie było złego, niewierzącego serca, prowadzącego do odstępstwa od Boga żywego. Lecz napominajcie się nawzajem każdego dnia, póki trwa „Dziś”, aby nikt z was nie stwardniał wskutek zwodniczości grzechu. Albowiem stajemy się współuczestnikami Chrystusa, jeśli aż do końca niewzruszenie zachowamy naszą pierwotną ufność;

> While it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation. For some, when they had heard, did provoke: howbeit not all that came out of Egypt by Moses. But with whom was he grieved forty years? was it not with them that had sinned, whose carcases fell in the wilderness? And to whom sware he that they should not enter into his rest, but to them that believed not? So we see that they could not enter in because of unbelief.

> Skoro powiedziano: Dziś, jeśli usłyszycie jego głos, nie zatwardzajcie waszych serc, jak podczas buntu. Bo niektórzy, gdy usłyszeli, zbuntowali się; jednak nie wszyscy, którzy wyszli z Egiptu pod wodzą Mojżesza. Lecz z kim był rozgniewany czterdzieści lat? Czyż nie z tymi, którzy zgrzeszyli, których ciała padły na pustyni? I komu przysiągł, że nie wejdą do jego odpoczynku, jeśli nie tym, którzy nie uwierzyli? Widzimy więc, że nie mogli wejść z powodu niewiary.

> Let us therefore fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should seem to come short of it. For unto us was the gospel preached, as well as unto them: but the word preached did not profit them, not being mixed with faith in them that heard it.

> Przeto lękajmy się, aby, skoro została nam pozostawiona obietnica wejścia do Jego odpoczynku, nie okazało się, że ktoś z was go nie osiągnął. Albowiem i nam głoszono Ewangelię, jak i im; lecz słowo głoszone nie przyniosło im pożytku, gdyż nie było połączone z wiarą tych, którzy je słyszeli.

> For we which have believed do enter into rest, as he said, As I have sworn in my wrath, if they shall enter into my rest: although the works were finished from the foundation of the world. For he spake in a certain place of the seventh day on this wise, And God did rest the seventh day from all his works. And in this place again, If they shall enter into my rest.

> Albowiem my, którzy uwierzyliśmy, wchodzimy do odpoczynku, jak powiedział: Jak przysiągłem w moim gniewie: jeśli wejdą do mojego odpoczynku, chociaż dzieła zostały ukończone od założenia świata. Powiedział bowiem gdzieś o siódmym dniu tak: I odpoczął Bóg dnia siódmego od wszystkich swoich dzieł. I znowu w tym miejscu: Jeśli wejdą do mojego odpoczynku.

> Seeing therefore it remaineth that some must enter therein, and they to whom it was first preached entered not in because of unbelief: Again, he limiteth a certain day, saying in David, Today, after so long a time; as it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts.

> A zatem, skoro pozostaje, że niektórzy wejdą do niego, a ci, którym najpierw ją zwiastowano, nie weszli z powodu niewiary, ponownie wyznacza pewien dzień, mówiąc u Dawida: „Dziś, po tak długim czasie”; jak powiedziano: „Dziś, jeśli usłyszycie jego głos, nie zatwardzajcie serc waszych.”

> For if Jesus had given them rest, then would he not afterward have spoken of another day.

> Bo gdyby Jezus dał im odpoczynek, nie mówiłby potem o innym dniu.

> There remaineth therefore a rest to the people of God. For he that is entered into his rest, he also hath ceased from his own works, as God did from his. Let us labour therefore to enter into that rest, lest any man fall after the same example of unbelief. Hebrews 3:8–4:11.

> Przeto pozostaje odpocznienie ludowi Bożemu. Kto bowiem wszedł do Jego odpocznienia, ten również odpoczął od swoich uczynków, jak Bóg od swoich. Starajmy się więc wejść do tego odpocznienia, aby nikt nie upadł, idąc za tym samym przykładem niewiary. List do Hebrajczyków 3:8–4:11.

At “the day of provocation” the message of Joshua and Caleb was rejected. The passage is based upon a class who will not enter in, because of unbelief in a message they have heard. The message is represented by “rest.”

W „dniu prowokacji” odrzucono poselstwo Jozuego i Kaleba. Ten fragment dotyczy grupy, która nie wejdzie z powodu niewiary w usłyszane poselstwo. Poselstwo jest przedstawione jako „odpocznienie”.

> “Those who are unwilling to give the Lord faithful, earnest, loving service will not find spiritual rest in this life nor in the life to come. ‘There remaineth therefore a rest to the people of God. . . . Let us labor therefore to enter into that rest, lest any man fail after the same example of unbelief.’ The rest here spoken of is the rest of grace, obtained by following the prescription. ‘Labor diligently.’” Pacific Union Recorder, November 7, 1901.

> Ci, którzy nie są skłonni oddawać Panu wiernej, gorliwej, pełnej miłości służby, nie znajdą duchowego odpoczynku ani w tym życiu, ani w przyszłym. "A zatem pozostaje odpocznienie dla ludu Bożego. . . . Starajmy się więc, aby wejść do tego odpoczynku, aby nikt nie upadł, idąc za tym samym przykładem niewiary." Odpocznienie, o którym tu mowa, jest odpocznieniem łaski, uzyskiwanym przez zastosowanie się do zalecenia. "Pracujcie wytrwale." Pacific Union Recorder, 7 listopada 1901.

The “rest” is a message represented by the message of Joshua and Caleb. Paul employs the truths associated with the seventh-day Sabbath as a symbol of the message of “rest” that was rejected by those who were destined to die in the wilderness.

„Odpoczynek” to przesłanie ukazane w poselstwie Jozuego i Kaleba. Paweł posługuje się prawdami związanymi ze szabatem dnia siódmego jako symbolem przesłania „odpoczynku”, które zostało odrzucone przez tych, którzy byli przeznaczeni, by umrzeć na pustyni.

The expression, “Today if ye will hear his voice” is the same as the book of Revelation’s emphasis upon any man who hears the voice of the Spirit, which is to hear the message of the Spirit, which is the message of the latter rain, which is the message of the “rest.” At Kadesh that voice sounded and the rebels selected a new leader to return them to Egypt. The history of this provocation is addressed in Psalm 95 and by Paul in Hebrews. The history identifies the failure of ancient Israel at their tenth test. The alpha test of the ten tests began with the threefold miracle of the manna representing the three angels’ messages, the Law of God, the Sabbath rest, the Bread of Heaven, obedience and judgment—and the last of the ten tests was the test of the “rest.” The “rest” of grace as Sister White states, is the symbol of the latter rain. Kadesh is a symbol of the test of either accepting or rejecting the message of the latter rain that is presented “line upon line.”

Wyrażenie „Dziś, jeśli usłyszycie Jego głos” jest tożsame z akcentem Księgi Objawienia na każdego, kto słyszy głos Ducha, co znaczy słyszeć poselstwo Ducha, które jest poselstwem późnego deszczu, czyli poselstwem „odpocznienia”. W Kadesz rozległ się ten głos, a buntownicy wybrali sobie nowego przywódcę, by zawrócił ich do Egiptu. Opis tego buntu znajduje się w Psalmie 95 oraz u Pawła w Liście do Hebrajczyków. Opis ten wskazuje na porażkę starożytnego Izraela podczas dziesiątej próby. Pierwsza z owych dziesięciu prób rozpoczęła się potrójnym cudem manny, przedstawiającym poselstwo trzech aniołów, Prawo Boże, sabatni odpoczynek, Chleb z nieba, posłuszeństwo i sąd — a ostatnią z dziesięciu prób była próba „odpocznienia”. „Odpocznienie” łaski, jak stwierdza Siostra White, jest symbolem późnego deszczu. Kadesz jest symbolem próby przyjęcia albo odrzucenia poselstwa późnego deszczu, przedstawianego „linia za linią”.

Line upon line the “rest” is the outpouring of the Holy Spirit represented as the latter rain. The “rest” is also the seventh-day Sabbath, the very seal that is placed upon the faithful during the latter rain period. The “rest” is the grace that represents the power imparted to the one hundred and forty-four thousand when their sins are forever blotted out. That grace is not alone the power that is imparted representing sanctification, but is also the grace that provides justification when Christ’s blood is used to remove the sins of the repentant soul. The “rest” of grace is the message of the righteousness of Christ, a righteousness that provides the grace (power) to live without sinning, and the grace that transforms a Laodicean unto a Philadelphian. Once transformed by the grace of justification, the former Laodicean, as a Philadelphian, through the power of grace, walks upon the sanctified pathway that leads to glorification. The “rest” is the message of the third angel, as represented as “justification by faith in verity.” This being the case, Kadesh pointed to 1888.

Krok po kroku „odpoczynek” jest wylaniem Ducha Świętego przedstawionym jako późny deszcz. „Odpoczynek” jest też Sabatem dnia siódmego, samą pieczęcią, która jest odciskana na wiernych w okresie późnego deszczu. „Odpoczynek” to łaska, która oznacza moc udzieloną stu czterdziestu czterem tysiącom, gdy ich grzechy zostają na zawsze wymazane. Ta łaska nie jest jedynie mocą udzielaną, wyrażającą uświęcenie, lecz także łaską, która zapewnia usprawiedliwienie, gdy krew Chrystusa zostaje zastosowana do usunięcia grzechów skruszonej duszy. „Odpoczynek” łaski jest poselstwem o sprawiedliwości Chrystusa, sprawiedliwości, która zapewnia łaskę (moc) do życia bez grzeszenia, oraz łaskę, która przemienia Laodycejczyka w Filadelfianina. Po przemienieniu przez łaskę usprawiedliwienia były Laodycejczyk, już jako Filadelfianin, dzięki mocy łaski kroczy uświęconą ścieżką, która prowadzi do uwielbienia. „Odpoczynek” jest poselstwem trzeciego anioła, przedstawionym jako „usprawiedliwienie przez wiarę w istocie”. Skoro tak, Kadesz wskazywał na rok 1888.

The first Kadesh identifies the message of “rest” that is the “gospel” message. The everlasting gospel is ‘the work of Christ in introducing a threefold testing process which develops and then manifests two classes of worshippers.’ The message of the everlasting gospel of “rest” at the first Kadesh represents the threefold message of the everlasting gospel that is governed by the threefold work of the Holy Spirit who convicts of sin, righteousness and judgment. Those three steps are the identical three testing steps in the test of the manna!

Pierwszy Kadesz wskazuje poselstwo „odpoczynku” jako poselstwo „ewangelii”. Wieczna ewangelia to 'dzieło Chrystusa polegające na wprowadzeniu potrójnego procesu próby, który rozwija, a następnie ujawnia dwie klasy czcicieli'. Poselstwo wiecznej ewangelii o „odpoczynku” w pierwszym Kadeszu reprezentuje potrójne poselstwo wiecznej ewangelii, którym kieruje potrójne działanie Ducha Świętego, który przekonuje o grzechu, sprawiedliwości i sądzie. Te trzy kroki są identyczne z trzema etapami próby manny!

The ten tests begin with a threefold testing process, emphasizing the Law of God, the Sabbath and mankind’s responsibility to eat and digest God’s message. The first of the ten tests was threefold as was the tenth. The first test employs the manna, as a symbol of the Bread of Heaven exalting the seventh-day Sabbath. The last test employs “rest,” as the symbol of the final testing process of the latter rain which culminates at the Sunday law, where those who represent the Bread of Heaven are lifted up as an ensign of the Sabbath.

Dziesięć prób rozpoczyna się trójstopniowym procesem testowania, podkreślającym Prawo Boże, Sabat oraz odpowiedzialność człowieka za przyjęcie i przyswojenie Bożego poselstwa. Pierwsza z dziesięciu prób była trójstopniowa, podobnie jak dziesiąta. Pierwsza próba posługuje się manną jako symbolem Chleba z nieba, który wywyższa Sabat siódmego dnia. Ostatnia próba posługuje się "odpoczynkiem" jako symbolem ostatecznego procesu testowania związanego z późnym deszczem, który kulminuje w prawie niedzielnym, gdzie ci, którzy reprezentują Chleb z nieba, zostają podniesieni jako sztandar Sabatu.

The beginning of the ten tests as with the ending of the ten tests emphasize the Sabbath, and the gospel message associated with the Sabbath, which is the everlasting gospel of the third angel. The first Kadesh is the omega of the ten tests, so the alpha of the ten tests must possess the same characteristics. Kadesh represented 1863, when the Lord had desired to finish His work and take His people home, but the entrance into the Promised Land was delayed.

Zarówno początek, jak i zakończenie dziesięciu prób podkreślają sabat oraz poselstwo ewangelii związane z sabatem, które jest wieczną ewangelią trzeciego anioła. Pierwszy Kadesz jest omegą dziesięciu prób, więc alfa dziesięciu prób musi posiadać te same cechy. Kadesz symbolizował rok 1863, kiedy Pan pragnął zakończyć swoje dzieło i zabrać swój lud do domu, lecz wejście do Ziemi Obiecanej zostało opóźnione.

> “By reading the following scriptures we shall see how God regarded ancient Israel:

> Czytając poniższe fragmenty Pisma, zobaczymy, jak Bóg odnosił się do starożytnego Izraela:

> “‘For the Lord hath chosen Jacob unto Himself, and Israel for His peculiar treasure.’ Psalm 135:4.

> „Albowiem Pan wybrał sobie Jakuba, a Izraela jako swój szczególny skarb.” Psalm 135:4.

> “‘For thou art an holy people unto the Lord thy God, and the Lord hath chosen thee to be a peculiar people unto Himself, above all the nations that are upon the earth.’ Deuteronomy 14:2.

> „Gdyż jesteś ludem świętym dla Pana, Boga twego, a Pan wybrał cię, abyś był Jego szczególnym ludem ponad wszystkie narody, które są na ziemi.” Powtórzonego Prawa 14:2.

> “‘For thou art an holy people unto the Lord thy God: the Lord thy God hath chosen thee to be a special people unto Himself, above all people that are upon the face of the earth. The Lord did not set His love upon you, nor choose you, because ye were more in number than any people; for ye were the fewest of all people.’ Deuteronomy 7:6, 7.

> 'Bo wy jesteście ludem świętym dla Pana, waszego Boga: Pan, wasz Bóg, wybrał was, abyście byli ludem szczególnym dla Niego, ponad wszystkie ludy, które są na obliczu ziemi. Pan nie umiłował was ani nie wybrał was dlatego, że byliście liczniejsi niż jakikolwiek lud; gdyż byliście najmniej liczni ze wszystkich ludów.' Powtórzonego Prawa 7:6, 7.

> “‘For wherein shall it be known here that I and Thy people have found grace in Thy sight? is it not in that Thou goest with us? so shall we be separated, I and Thy people, from all the people that are upon the face of the earth.’ Exodus 33:16.

> „Bo po czym będzie tu wiadomo, że ja i lud Twój znaleźliśmy łaskę w oczach Twoich? Czyż nie po tym, że Ty pójdziesz z nami? W ten sposób będziemy oddzieleni, ja i lud Twój, od wszystkich ludów, które są na powierzchni ziemi.” Wyjścia 33:16.

> “How frequently ancient Israel rebelled, and how often they were visited with judgments, and thousands slain, because they would not heed the commands of God who had chosen them! The Israel of God in these last days are in constant danger of mingling with the world and losing all signs of being the chosen people of God. Read again Titus 2:13–15. We are here brought down to the last days, when God is purifying unto Himself a peculiar people. Shall we provoke Him as did ancient Israel? Shall we bring His wrath upon us by departing from Him and mingling with the world, and following the abominations of the nations around us?” Testimonies, volume 1, 282, 283.

> "Jak często buntował się starożytny Izrael i jak często nawiedzały go sądy, a tysiące ginęły, ponieważ nie chcieli zważać na przykazania Boga, który ich wybrał! Izrael Boży w tych ostatecznych dniach jest w nieustannym niebezpieczeństwie mieszania się ze światem i utracenia wszelkich oznak bycia wybranym ludem Bożym. Przeczytaj ponownie Tytusa 2:13-15. Tu zostajemy przeniesieni do dni ostatecznych, kiedy Bóg oczyszcza dla siebie lud szczególny. Czy będziemy Go prowokować, jak czynił to starożytny Izrael? Czy ściągniemy na siebie Jego gniew, odchodząc od Niego i mieszając się ze światem oraz naśladując obrzydliwości narodów wokół nas?" Świadectwa, tom 1, 282, 283.

Sister White asks, “Shall we provoke Him as did ancient Israel?” We provoke him by mingling with the world, which is symbolized by Egypt, the very place that the rebels at Kadesh sought a leader to lead them back to. In 1863 the desire to return to Egypt and the selection of a new leader is represented by inspiration as desiring to be associated with the world.

Siostra White pyta: "Czy mamy prowokować Go, jak uczynił starożytny Izrael?" Prowokujemy Go, mieszając się ze światem, którego symbolem jest Egipt, miejscem, do którego buntownicy w Kadesz szukali przywódcy, aby ich poprowadził z powrotem. W 1863 roku pragnienie powrotu do Egiptu i wybór nowego przywódcy zostały przez natchnienie przedstawione jako pragnienie związania się ze światem.

The passage we are now considering was preceded by Sister White’s commentary of ancient Israel not entering into the rest. In the context of their continuous rebellion, she set forth the verses identifying how God wished to relate to His bride, but His bride refused. The following passage leads into what we just read.

Fragment, który teraz rozważamy, został poprzedzony komentarzem Siostry White dotyczącym tego, że starożytny Izrael nie wszedł do odpocznienia. W kontekście ich nieustannego buntu przedstawiła wersety wskazujące, jak Bóg pragnął odnosić się do swojej oblubienicy, lecz Jego oblubienica odmówiła. Poniższy fragment wprowadza do tego, co właśnie przeczytaliśmy.

In the passage she records, “God required His people to trust in Him alone. He did not wish them to receive help from those who did not serve Him.” In 1863, Laodicean Millerite Adventism formed an alliance with the government of the United States to help in their efforts to prevent their young men from being drafted into the deadliest war in American history.

W fragmencie, który zanotowała, czytamy: „Bóg wymagał, by Jego lud ufał wyłącznie Jemu. Nie pragnął, by Jego lud przyjmował pomoc od tych, którzy Mu nie służyli.” W 1863 roku laodycejski adwentyzm millerowski zawarł sojusz z rządem Stanów Zjednoczonych, aby wesprzeć wysiłki zmierzające do uchronienia swoich młodych mężczyzn przed poborem do najkrwawszej wojny w historii Stanów Zjednoczonych.

> “We here read the warnings which God gave to ancient Israel. It was not His good pleasure that they should wander so long in the wilderness; He would have brought them immediately to the Promised Land had they submitted and loved to be led by Him; but because they so often grieved Him in the desert, He sware in His wrath that they should not enter into His rest, save two who wholly followed Him. God required His people to trust in Him alone. He did not wish them to receive help from those who did not serve Him.

> Czytamy tutaj ostrzeżenia, których Bóg udzielił starożytnemu Izraelowi. Nie było Jego upodobaniem, aby błąkali się tak długo po pustyni; zaprowadziłby ich niezwłocznie do Ziemi Obiecanej, gdyby się poddali i z miłością dali się przez Niego prowadzić; lecz ponieważ tak często zasmucali Go na pustyni, przysiągł w swoim gniewie, że nie wejdą do Jego odpoczynku, z wyjątkiem dwóch, którzy całym sercem poszli za Nim. Bóg wymagał od swego ludu, aby ufał wyłącznie Jemu. Nie chciał, aby przyjmowali pomoc od tych, którzy Mu nie służyli.

> “Please read Ezra 4:1–5: ‘Now when the adversaries of Judah and Benjamin heard that the children of the captivity builded the temple unto the Lord God of Israel; then they came to Zerubbabel, and to the chief of the fathers, and said unto them, Let us build with you: for we seek your God, as ye do; and we do sacrifice unto Him since the days of Esarhaddon king of Assur, which brought us up hither. But Zerubbabel, and Jeshua, and the rest of the chief of the fathers of Israel, said unto them, Ye have nothing to do with us to build an house unto our God; but we ourselves together will build unto the Lord God of Israel, as King Cyrus the king of Persia hath commanded us. Then the people of the land weakened the hands of the people of Judah, and troubled them in building, and hired counselors against them, to frustrate their purpose.’

> Proszę przeczytać Ezdrasza 4:1–5: "A gdy przeciwnicy Judy i Beniamina usłyszeli, że synowie niewoli wznoszą świątynię Panu, Bogu Izraela, przyszli do Zorobabela i do naczelników rodów i rzekli do nich: Pozwólcie nam budować z wami, bo szukamy waszego Boga tak jak i wy; i składamy Mu ofiary od dni Esarchadona, króla Asyrii, który nas tu sprowadził. Lecz Zorobabel, Jeszua i pozostali naczelnicy rodów Izraela powiedzieli do nich: Nie macie z nami nic wspólnego, aby budować dom naszemu Bogu; my sami wspólnie będziemy budować Panu, Bogu Izraela, jak nam nakazał król Cyrus, król Persji. Wtedy lud tej ziemi osłabiał ręce ludu Judy, przeszkadzał im w budowie i najmował przeciw nim doradców, aby udaremnić ich zamysł."

> “Ezra 8:21–23: ‘Then I proclaimed a fast there, at the river of Ahava, that we might afflict ourselves before our God, to seek of Him a right way for us, and for our little ones, and for all our substance. For I was ashamed to require of the king a band of soldiers and horsemen to help us against the enemy in the way: because we had spoken unto the king, saying, The hand of our God is upon all them for good that seek Him; but His power and His wrath is against all them that forsake Him. So we fasted and besought our God for this: and He was entreated of us.’

> Ezdrasza 8:21–23: 'Wtedy ogłosiłem tam, nad rzeką Ahawa, post, abyśmy się upokorzyli przed naszym Bogiem i u Niego wyprosili właściwą drogę dla nas, dla naszych dzieci i dla całego naszego mienia. Albowiem wstydziłem się prosić króla o oddział żołnierzy i jeźdźców, aby nam dopomogli przeciw nieprzyjacielowi w drodze, ponieważ powiedzieliśmy królowi: Ręka naszego Boga jest nad wszystkimi, którzy Go szukają, ku dobremu; lecz Jego moc i Jego gniew są przeciw wszystkim, którzy Go opuszczają. Pościliśmy więc i błagaliśmy naszego Boga o to, a On dał się nam ubłagać.'

> “The prophet and these fathers did not regard the people of the land as worshipers of the true God, and though these professed friendship and wished to help them, they dared not unite with them in anything relating to His worship. When going up to Jerusalem to build the temple of God and to restore His worship, they would not ask help of the king to assist them in the way, but by fasting and prayer sought the Lord for help. They believed that God would defend and prosper His servants in their efforts to serve Him. The Creator of all things needs not the help of His enemies to establish His worship. He asks not the sacrifice of wickedness, nor accepts the offerings of those who have other gods before the Lord.

> Prorok i ci ojcowie nie uważali mieszkańców tej ziemi za czcicieli prawdziwego Boga, i chociaż tamci deklarowali przyjaźń i pragnęli im pomagać, nie ośmielili się łączyć się z nimi w czymkolwiek, co dotyczyło Jego kultu. Gdy udawali się do Jerozolimy, aby zbudować świątynię Bożą i przywrócić Jego kult, nie prosili króla o pomoc w drodze, lecz przez post i modlitwę szukali u Pana pomocy. Wierzyli, że Bóg obroni i zapewni powodzenie swoim sługom w ich staraniach, by Mu służyć. Stwórca wszystkiego nie potrzebuje pomocy swoich wrogów, aby ustanowić swój kult. Nie żąda ofiar skażonych nieprawością ani nie przyjmuje darów tych, którzy mają innych bogów oprócz Pana.

> “We often hear the remark: ‘You are too exclusive.’ As a people we would make any sacrifice to save souls, or lead them to the truth. But to unite with them, to love the things that they love, and have friendship with the world, we dare not, for we should then be at enmity with God.” Testimonies, volume 1, 281, 282.

> Często słyszymy uwagę: „Jesteście zbyt zamknięci.” Jako lud gotowi bylibyśmy ponieść każdą ofiarę, aby ratować dusze lub prowadzić je do prawdy. Lecz jednoczyć się z nimi, kochać to, co oni kochają, i przyjaźnić się ze światem — nie śmiemy, bo wtedy bylibyśmy w nieprzyjaźni z Bogiem. Świadectwa, tom 1, 281, 282.

Sister White states, in conjunction with her commentary of the rebellion of Kadesh, “The Creator of all things needs not the help of His enemies to establish His worship. He asks not the sacrifice of wickedness, nor accepts the offerings of those who have other gods before the Lord.” In 1863, the movement of Laodicean Millerite Adventism became a church and formed an alliance with the power that would enforce Sunday worship upon the nation and thereafter the world.

Siostra White stwierdza, w związku ze swoim komentarzem do buntu w Kadesz: "Stwórca wszystkiego nie potrzebuje pomocy swoich wrogów, aby ustanowić swój kult. Nie żąda ofiary nieprawości ani nie przyjmuje darów tych, którzy mają innych bogów przed Panem." W 1863 roku ruch laodycejskiego adwentyzmu millerowskiego stał się Kościołem i zawiązał sojusz z władzą, która miała narzucić narodowi święcenie niedzieli, a następnie całemu światu.

In the next article, we will continue our considerations of the prophetic lines that contribute to 1863, which is the capstone of the prophetic period of 1844 unto 1863.

W następnym artykule będziemy kontynuować nasze rozważania nad liniami prorockimi, które prowadzą do roku 1863, będącego zwieńczeniem proroczego okresu od 1844 do 1863 roku.

> The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there any thing whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. I know that, whatsoever God doeth, it shall be for ever: nothing can be put to it, nor any thing taken from it: and God doeth it, that men should fear before him. That which hath been is now; and that which is to be hath already been; and God requireth that which is past. Ecclesiastes 1:9, 10; 3:14, 15.

> To, co było, jest tym, co będzie; a to, co uczyniono, jest tym, co będzie uczynione; i nie ma nic nowego pod słońcem. Czy jest coś, o czym można by powiedzieć: Patrz, to jest nowe? Już było za dawnych czasów, przed nami. Wiem, że cokolwiek Bóg czyni, trwa na wieki: nie można do tego nic dodać ani nic z tego ująć; a Bóg tak czyni, aby ludzie bali się przed Nim. To, co było, jest teraz; a to, co ma być, już było; a Bóg domaga się tego, co minęło. Księga Koheleta 1:9–10; 3:14–15.

Back to Articles