Article

# Elijah - Number Twelve

Eliasz - numer dwanaście

Every valley shall be exalted

Każda dolina zostanie podniesiona

Author

Jeff Pippenger

Published

October 17, 2023

Formats

PDF
Word

We are still addressing Elijah as a prophetic symbol. Elijah proclaimed to Ahab that there would not be rain, except at his word for three years.

Wciąż zajmujemy się Eliaszem jako symbolem prorockim. Eliasz oznajmił Achabowi, że przez trzy lata nie spadnie deszcz, chyba że na jego słowo.

> And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.

> I Eliasz Tiszbita, który był spośród mieszkańców Gileadu, rzekł do Achaba: Jako żyje Pan, Bóg Izraela, przed którego obliczem stoję, nie będzie w tych latach ani rosy, ani deszczu, chyba na moje słowo. 1 Księga Królewska 17:1.

Christ informs us in the book of Luke, that the three years was actually three and a half years.

Chrystus informuje nas w Ewangelii według Łukasza, że te trzy lata to w rzeczywistości trzy i pół roku.

> An he said, Verily, I say unto you, No prophet is accepted in his own country. But I tell you of a truth, many widows were in Israel in the days of Elias, when the heaven was shut up three years and six months, when great famine was throughout all the land; But unto none of them was Elias sent, save unto Sarepta, a city of Sidon, unto a woman that was a widow. Luke 4:24–26.

> A on rzekł: Zaprawdę, powiadam wam, żaden prorok nie jest przyjmowany we własnej ojczyźnie. Ale mówię wam prawdę: wiele wdów było w Izraelu za dni Eliasza, gdy niebo było zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, kiedy w całej ziemi panował wielki głód; lecz do żadnej z nich Eliasz nie został posłany, tylko do Sarepty, miasta Sydonu, do kobiety, która była wdową. Łukasz 4:24–26.

The three and a half years took place in the time of Ahab and Jezebel, thus identifying the three and a half prophetic years from 538 until 1798, when the papacy, represented as Jezebel in the church of Thyatira, ruled during the Dark Ages.

Trzy i pół roku przypadało na czasy Achaba i Izebel, w ten sposób utożsamiając trzy i pół roku proroczego z okresem od 538 do 1798 roku, kiedy papiestwo, przedstawione jako Izebel w kościele w Tiatyrze, sprawowało władzę podczas Ciemnych Wieków.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. And I will kill her children with death; and all the churches shall know that I am he which searcheth the reins and hearts: and I will give unto every one of you according to your works. Revelation 2:20–23.

> Lecz mam kilka rzeczy przeciwko tobie, że pozwalasz tej kobiecie Jezabel, która nazywa siebie prorokinią, nauczać i zwodzić moich sług, by dopuszczali się nierządu i jedli rzeczy ofiarowane bożkom. I dałem jej czas, aby się upamiętała ze swego nierządu; lecz nie upamiętała się. Oto wrzucę ją na łoże, a tych, którzy z nią cudzołożą, wrzucę w wielki ucisk, jeśli nie upamiętają się ze swoich uczynków. I pobiję jej dzieci śmiercią; a wszystkie kościoły poznają, że Ja jestem Tym, który bada wnętrza i serca; i oddam każdemu z was według jego uczynków. Objawienie 2:20-23.

Jezebel’s “space to repent” was three and a half years in the days of Elijah, and three and a half prophetic years from 538 until 1798 in the Dark Ages of papal persecution. The punishment of Jezebel and the kings of Europe who committed fornication with her, was to be cast into a bed of tribulation and the death of her children. There were faithful souls during the Dark Ages, that had also been cast into a bed of tribulation, but they would live. When cast into the bed of tribulation, the outcome of life for the faithful or death for the unfaithful was based upon their “works.” The faithful’s bed of tribulation, produced patience and life. Their bed of tribulation would cease towards the end of the three and a half years, just before Elijah left Sarepta to command Ahab to call all Israel to Mount Carmel.

"Czas na upamiętanie" Izebel wynosił trzy i pół roku za dni Eliasza oraz trzy i pół roku w ujęciu proroczym od 538 do 1798 roku w Ciemnych Wiekach papieskich prześladowań. Karą dla Izebel i królów Europy, którzy uprawiali z nią nierząd, było wrzucenie na łoże ucisku oraz śmierć jej dzieci. W Ciemnych Wiekach były też wierne dusze, które również zostały wrzucone na łoże ucisku, lecz miały żyć. Gdy zostali wrzuceni na łoże ucisku, wynik, czyli życie dla wiernych albo śmierć dla niewiernych, zależał od ich "uczynków". Łoże ucisku wiernych rodziło cierpliwość i życie. Ich łoże ucisku miało ustać pod koniec trzech i pół roku, tuż zanim Eliasz opuścił Sareptę, aby nakazać Achabowi, by wezwał cały Izrael na Górę Karmel.

> “The persecution of the church did not continue throughout the entire period of the 1260 years. God in mercy to His people cut short the time of their fiery trial. In foretelling the ‘great tribulation’ to befall the church, the Saviour said: ‘Except those days should be shortened, there should no flesh be saved: but for the elect’s sake those days shall be shortened.’ Matthew 24:22. Through the influence of the Reformation the persecution was brought to an end prior to 1798.” The Great Controversy, 266, 267.

> Prześladowanie Kościoła nie trwało przez cały okres 1260 lat. Bóg w swoim miłosierdziu wobec swego ludu skrócił czas ich ognistej próby. Zapowiadając „wielki ucisk”, który miał spotkać Kościół, Zbawiciel powiedział: „Gdyby te dni nie zostały skrócone, nikt by nie ocalał; lecz ze względu na wybranych dni te zostaną skrócone.” Mateusza 24:22. Dzięki wpływowi Reformacji prześladowania ustały przed rokiem 1798. Wielki bój, 266, 267.

The judgment of the “bed of tribulation” for the papacy would “kill her children with death,” but the judgment of the “bed of tribulation” contained a promise of life for those whose works demonstrated their faithfulness, as illustrated in the death of the widow of Sarepta’s son.

Sąd "łoża ucisku" dla papiestwa "zabiłby jej dzieci śmiercią", lecz sąd "łoża ucisku" zawierał obietnicę życia dla tych, których uczynki świadczyły o ich wierności, co ilustruje śmierć syna wdowy z Sarepty.

> And it came to pass after these things, that the son of the woman, the mistress of the house, fell sick; and his sickness was so sore, that there was no breath left in him. And she said unto Elijah, What have I to do with thee, O thou man of God? art thou come unto me to call my sin to remembrance, and to slay my son? And he said unto her, Give me thy son. And he took him out of her bosom, and carried him up into a loft, where he abode, and laid him upon his own bed. And he cried unto the Lord, and said, O Lord my God, hast thou also brought evil upon the widow with whom I sojourn, by slaying her son? And he stretched himself upon the child three times, and cried unto the Lord, and said, O Lord my God, I pray thee, let this child’s soul come into him again. And the Lord heard the voice of Elijah; and the soul of the child came into him again, and he revived. And Elijah took the child, and brought him down out of the chamber into the house, and delivered him unto his mother: and Elijah said, See, thy son liveth. And the woman said to Elijah, Now by this I know that thou art a man of God, and that the word of the Lord in thy mouth is truth. 1 Kings 17:17–24.

> I stało się po tych wydarzeniach, że syn kobiety, pani domu, zachorował; a jego choroba była tak ciężka, że nie pozostał w nim oddech. I rzekła do Eliasza: Cóż ja mam z tobą, mężu Boży? Czy przyszedłeś do mnie, aby przywieść na pamięć mój grzech i uśmiercić mojego syna? A on rzekł do niej: Daj mi swego syna. I wziął go z jej ramion i wniósł do górnej izby, gdzie przebywał, i położył go na swoim łożu. I zawołał do Pana, mówiąc: O Panie, mój Boże, czy także na tę wdowę, u której przebywam, sprowadziłeś nieszczęście, uśmiercając jej syna? Potem trzykrotnie wyciągnął się na dziecku i wołał do Pana, mówiąc: O Panie, mój Boże, proszę, niech dusza tego dziecka powróci do niego. I Pan wysłuchał głosu Eliasza; i dusza dziecka powróciła do niego i ono ożyło. A Eliasz wziął dziecko, zniósł je z górnej izby do domu i oddał je jego matce; i Eliasz rzekł: Oto twój syn żyje. A kobieta powiedziała do Eliasza: Teraz po tym poznaję, że jesteś mężem Bożym i że słowo Pana w twoich ustach jest prawdą. 1 Księga Królewska 17:17–24.

The widow recognized that Elijah was “a man of God,” for “the word of the Lord” that brought her child back to life, was the word “truth.” The three-step process of Elijah stretching himself upon the widow’s son was understood by the widow as the “word” in Elijah’s mouth as “truth.” The Hebrew word ‘emeth,’ is translated in the passage as “truth,” and represents the creative power of Alpha and Omega. It is the Hebrew word created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet, and represents the Power who can bring the dead back to life.

Wdowa rozpoznała, że Eliasz jest „mężem Bożym”, ponieważ „słowo Pana”, które przywróciło jej dziecko do życia, było słowem „prawda”. Trzystopniowy proces polegający na tym, że Eliasz rozciągnął się na synu wdowy, został przez nią zrozumiany jako „słowo” w ustach Eliasza, jako „prawda”. Hebrajskie słowo 'emeth' w tym fragmencie tłumaczone jest jako „prawda” i oznacza stwórczą moc Alfy i Omegi. Jest to hebrajskie słowo utworzone z pierwszej, trzynastej i ostatniej litery alfabetu hebrajskiego i oznacza Moc, która może przywracać umarłych do życia.

The faithful, just as the unfaithful in the “space” of probationary time represented by the three and a half years, received the judgment of a “bed of tribulation.” Death was the outcome for the children of the class that followed the whore who committed fornication and taught the doctrines of paganism. Life was given to the other class who followed the directions of Elijah, and believed the Word of “truth.”

Wierni, podobnie jak niewierni, w „okresie” czasu próby, przedstawionym przez trzy i pół roku, otrzymali wyrok „łoża ucisku”. Śmierć stała się udziałem dzieci klasy, która podążała za nierządnicą dopuszczającą się nierządu i nauczającą doktryn pogaństwa. Życie dano drugiej klasie, która poszła za wskazaniami Eliasza i uwierzyła Słowu „prawdy”.

The widow had followed Elijah’s command to fetch him some water and give him some bread, and her obedience to the prophet’s word represents the faithful in the Dark Ages of Thyatira. (It is worth noting that when Elijah commands the widow to first feed him, and thereafter feed her son and herself that what is represented is that Elijah is the first to receive the food to eat. He is first to receive the message, and thereafter the church.) We are informed that the works of the faithful, were greater at the end than the beginning.

Wdowa zastosowała się do polecenia Eliasza, aby przynieść mu wody i dać mu chleba, a jej posłuszeństwo słowu proroka przedstawia wiernych w Ciemnych Wiekach Tiatyry. (Warto zauważyć, że gdy Eliasz nakazuje wdowie, by najpierw nakarmiła go, a następnie swojego syna i siebie, ukazane jest, iż Eliasz jako pierwszy otrzymuje pokarm do jedzenia. On jako pierwszy otrzymuje poselstwo, a następnie Kościół.) Dowiadujemy się, że uczynki wiernych były pod koniec większe niż na początku.

> And unto the angel of the church in Thyatira write; These things saith the Son of God, who hath his eyes like unto a flame of fire, and his feet are like fine brass; I know thy works, and charity, and service, and faith, and thy patience, and thy works; and the last to be more than the first. Revelation 2:18, 19.

> A do anioła kościoła w Tiatyrze napisz: To mówi Syn Boży, który ma oczy jak płomień ognia, a jego nogi są podobne do lśniącego mosiądzu; Znam twoje uczynki, i miłość, i służbę, i wiarę, i twoją cierpliwość, i twoje uczynki; a te ostatnie są większe niż pierwsze. Objawienie 2:18, 19.

The faithful manifested good “works” during the “space” the papacy was given to repent, but their works at the last were “more than the first.” As the “space” was ending, Christ sent the morning star of the reformation, who began the work of no longer suffering the papacy, who taught the church to “commit fornication, and eat things sacrificed unto idols.”

Wierni okazywali dobre „uczynki” podczas „czasu”, który został dany papiestwu na pokutę, lecz ich uczynki pod koniec były „większe niż pierwsze”. Gdy „czas” dobiegał końca, Chrystus posłał jutrzenkę reformacji, która rozpoczęła dzieło, by nie tolerować już dłużej papiestwa, które uczyło Kościół „uprawiać nierząd i jeść rzeczy ofiarowane bożkom”.

> And he that overcometh, and keepeth my works unto the end, to him will I give power over the nations: And he shall rule them with a rod of iron; as the vessels of a potter shall they be broken to shivers: even as I received of my Father. And I will give him the morning star. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 2:26–29.

> A temu, kto zwycięża i zachowuje moje uczynki aż do końca, dam władzę nad narodami: i będzie nimi rządził rózgą żelazną; jak naczynia garncarza będą rozbite w drzazgi; jak i ja otrzymałem od mojego Ojca. I dam mu gwiazdę poranną. Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów. Objawienie 2:26-29.

Christ had “a few things against” the faithful at the beginning of the “space” given the papacy to repent, for they had allowed Jezebel “which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols.” But at the end of the “space” the faithful would cease to suffer the papacy to continue her seductions.

Chrystus miał „kilka zarzutów przeciwko” wiernym na początku „okresu” danego papiestwu na nawrócenie, ponieważ dopuścili Jezabel, „która nazywa siebie prorokinią, aby nauczała i zwodziła moje sługi, by popełniali nierząd i jedli rzeczy ofiarowane bożkom”. Lecz pod koniec „okresu” wierni przestaną tolerować, by papiestwo kontynuowało swoje zwodzenie.

> “In the fourteenth century arose in England the ‘morning star of the Reformation.’ John Wycliffe was the herald of reform, not for England alone, but for all Christendom. The great protest against Rome which it was permitted him to utter was never to be silenced. That protest opened the struggle which was to result in the emancipation of individuals, of churches, and of nations.” The Great Controversy, 80.

> "W XIV wieku w Anglii pojawiła się 'jutrzenka reformacji.' John Wycliffe był zwiastunem reformy, nie tylko dla Anglii, lecz dla całego chrześcijaństwa. Wielki protest przeciwko Rzymowi, który pozwolono mu wyrazić, nigdy nie miał zostać uciszony. Ten protest zapoczątkował walkę, która miała doprowadzić do wyzwolenia jednostek, kościołów i narodów." Wielki spór, 80.

The food God’s servants eat, is the doctrines or message they receive. Fornication is the church employing state power to accomplish the enforcement of her idolatrous doctrines. In the “space” Jezebel was given to repent, the church fled into the wilderness for protection.

Pokarm, który spożywają słudzy Boga, to nauki lub przesłanie, które otrzymują. Nierząd to kościół wykorzystujący władzę państwową do egzekwowania swoich bałwochwalczych nauk. W "czasie", jaki dano Jezebel na pokutę, kościół uciekł na pustynię dla ochrony.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days…. And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:6, 14–16.

> A niewiasta uciekła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga, aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni.... A niewieście dano dwa skrzydła wielkiego orła, aby mogła ulecieć na pustynię, na swoje miejsce, gdzie jest żywiona przez czas i czasy, i połowę czasu, z dala od oblicza węża. I wyrzucił wąż ze swych ust za niewiastą wodę jak rzekę, aby ją rzeka porwała. A ziemia przyszła niewieście z pomocą; i otworzyła ziemia swoje usta, i pochłonęła rzekę, którą smok wyrzucił ze swych ust. Apokalipsa 12:6, 14-16.

During the time of persecution of Jezebel and Ahab, Obadiah represented the protection that was provided by the wilderness in the time of the papal rule.

W czasie prześladowań ze strony Izebel i Achaba Abdiasz uosabiał ochronę, jaką zapewniała pustynia w czasie rządów papiestwa.

> And Ahab called Obadiah, which was the governor of his house. (Now Obadiah feared the Lord greatly: For it was so, when Jezebel cut off the prophets of the Lord, that Obadiah took an hundred prophets, and hid them by fifty in a cave, and fed them with bread and water.) 1 Kings 18:3, 4.

> I Achab wezwał Obadiasza, który był rządcą jego pałacu. (A Obadiasz bardzo bał się Pana; bo gdy Izebel wytracała proroków Pana, Obadiasz wziął stu proroków, ukrył ich po pięćdziesięciu w jaskini i żywił ich chlebem i wodą.) 1 Księga Królewska 18:3, 4.

Obadiah’s work of hiding the prophets by fifty in caves is the symbol of the place in the wilderness that was prepared by God to feed the faithful, who refused to eat the doctrines of the papacy and who also refused to accept the unholy relationship represented by her fornication with the kings of Europe. The space of time that Elijah had been directed to the widow of Sarepta for food and protection from Jezebel and Ahab, was the space of time the church fled into the wilderness, and the place prepared for them by God was represented by the work of Obadiah.

Działalność Abdiasza, polegająca na ukrywaniu proroków po pięćdziesięciu w jaskiniach, jest symbolem miejsca na pustyni, które zostało przygotowane przez Boga, aby karmić wiernych, którzy odmówili przyjmowania nauk papiestwa, a także odrzucili bezbożny związek przedstawiany przez jej nierząd z królami Europy. Okres, w którym Eliasz został skierowany do wdowy z Sarepty, aby otrzymać pożywienie i ochronę przed Izebel i Achabem, był tym samym okresem, w którym Kościół uciekł na pustynię, a miejsce przygotowane im przez Boga zostało zobrazowane przez działalność Abdiasza.

Elijah’s place of hiding in Sarepta, called “Zarephath” in the Hebrew, means purification. When the space given Jezebel to repent ended, Elijah went to Obadiah and summoned Ahab to call all Israel to Carmel.

Miejsce ukrycia Eliasza w Sarepcie, po hebrajsku zwane „Zarephath”, oznacza oczyszczenie. Gdy skończył się dany Izebel czas na nawrócenie, Eliasz udał się do Abdiasza i wezwał Achaba, aby zwołał cały Izrael na Karmel.

> And as Obadiah was in the way, behold, Elijah met him: and he knew him, and fell on his face, and said, Art thou that my lord Elijah? And he answered him, I am: go, tell thy lord, Behold, Elijah is here. 1 Kings 18:17, 18.

> A gdy Obadiasz był w drodze, oto spotkał go Eliasz; on go rozpoznał, padł na twarz i rzekł: Czy to ty, mój pan, Eliaszu? A on mu odpowiedział: Jestem. Idź, powiedz swemu panu: Oto Eliasz jest tutaj. 1 Księga Królewska 18:17, 18.

Elijah’s time with the widow of Sarepta symbolizes the Dark Ages. In the narrative of Elijah and the widow, she was gathering two sticks, for she was about to die. A widow in prophecy is a church, and she represented the church in the wilderness that was about to die.

Czas pobytu Eliasza u wdowy z Sarepty symbolizuje Ciemne Wieki. W opowieści o Eliaszu i wdowie zbierała dwa kawałki drewna, bo miała umrzeć. W proroctwie wdowa oznacza Kościół, a ona reprezentowała Kościół na pustyni, który był bliski śmierci.

> And unto the angel of the church in Sardis write; These things saith he that hath the seven Spirits of God, and the seven stars; I know thy works, that thou hast a name that thou livest, and art dead. Be watchful, and strengthen the things which remain, that are ready to die: for I have not found thy works perfect before God. Revelation 3:1, 2.

> A do anioła Kościoła w Sardes napisz: To mówi Ten, który ma siedem Duchów Bożych i siedem gwiazd: Znam twoje uczynki; masz imię, że żyjesz, a jesteś umarły. Czuwaj i umocnij to, co jeszcze pozostaje, a jest bliskie śmierci; bo nie stwierdziłem, aby twoje uczynki były doskonałe przed Bogiem. Objawienie 3:1–2.

She was “gathering two sticks”, and preparing for her death when Elijah interrupts her.

„Zbierała dwa patyki” i przygotowywała się na śmierć, gdy Eliasz jej przerywa.

> And the word of the Lord came unto him, saying, Arise, get thee to Zarephath, which belongeth to Zidon, and dwell there: behold, I have commanded a widow woman there to sustain thee. So he arose and went to Zarephath. And when he came to the gate of the city, behold, the widow woman was there gathering of sticks: and he called to her, and said, Fetch me, I pray thee, a little water in a vessel, that I may drink. And as she was going to fetch it, he called to her, and said, Bring me, I pray thee, a morsel of bread in thine hand. And she said, As the Lord thy God liveth, I have not a cake, but an handful of meal in a barrel, and a little oil in a cruse: and, behold, I am gathering two sticks, that I may go in and dress it for me and my son, that we may eat it, and die. 1 Kings 17:8–12.

> I doszło do niego słowo Pana: Wstań, idź do Sarepty, która należy do Sydonu, i zamieszkaj tam; oto rozkazałem tam pewnej wdowie, aby cię żywiła. Wstał więc i poszedł do Sarepty. A gdy przyszedł do bramy miasta, oto była tam wdowa, która zbierała drwa; zawołał do niej i rzekł: Proszę cię, przynieś mi trochę wody w naczyniu, abym się napił. A gdy szła, aby ją przynieść, zawołał do niej i rzekł: Proszę cię, przynieś mi też kawałek chleba w twojej ręce. Ona zaś powiedziała: Na życie Pana, twego Boga, nie mam placka, tylko garść mąki w garnku i trochę oliwy w dzbanie. Oto zbieram dwa kawałki drewna, by pójść i przygotować to dla mnie i mojego syna, żebyśmy to zjedli, a potem umarli. 1 Księga Królewska 17:8–12.

The widow of Sarepta was gathering “two sticks.” The widow represents the faithful in the time of Jezebel. Her son represents those during the history of Thyatira that died with the promise of being resurrected in the first resurrection.

Wdowa z Sarepty zbierała „dwa kawałki drewna”. Wdowa przedstawia wiernych za czasów Izebel. Jej syn reprezentuje tych w dziejach Tiatyry, którzy zmarli z obietnicą, że zostaną wskrzeszeni w pierwszym zmartwychwstaniu.

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. But the rest of the dead lived not again until the thousand years were finished. This is the first resurrection. Blessed and holy is he that hath part in the first resurrection: on such the second death hath no power, but they shall be priests of God and of Christ, and shall reign with him a thousand years. Revelation 20:4–6.

> I ujrzałem trony, i zasiedli na nich, i dano im prawo sądzenia; i ujrzałem dusze tych, którzy zostali ścięci za świadectwo Jezusa i za słowo Boże, i tych, którzy nie oddali czci bestii ani jej obrazowi, ani nie przyjęli jej znamienia na czołach swoich ani na rękach swoich; i ożyli, i królowali z Chrystusem przez tysiąc lat. Lecz pozostali spośród zmarłych nie ożyli, aż minęło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie. Błogosławiony i święty jest ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu: nad takimi druga śmierć nie ma mocy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować przez tysiąc lat. Objawienie 20:4-6.

The widow also represents the few in Sardis, that were worthy and given white garments.

Wdowa reprezentuje także tych nielicznych w Sardis, którzy byli godni i otrzymali białe szaty.

> Thou hast a few names even in Sardis which have not defiled their garments; and they shall walk with me in white: for they are worthy. He that overcometh, the same shall be clothed in white raiment; and I will not blot out his name out of the book of life, but I will confess his name before my Father, and before his angels. Revelation 3:4, 5.

> Masz jednak w Sardes kilka osób, które nie splamiły swoich szat; będą chodzić ze mną w białych szatach, bo są godni. Zwycięzca zostanie odziany w białe szaty; i nie wymażę jego imienia z księgi życia, lecz wyznam jego imię przed moim Ojcem i przed jego aniołami. Objawienie 3:4, 5.

Those in the fourth church of Thyatira, who faithfully died, represented by the widow’s son, were given white garments in the fifth seal.

Ci z czwartego kościoła w Tiatyrze, którzy wiernie ponieśli śmierć, reprezentowani przez syna wdowy, otrzymali białe szaty w piątej pieczęci.

> And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. Revelation 6:9–11.

> A gdy otworzył piątą pieczęć, ujrzałem pod ołtarzem dusze tych, którzy zostali zabici z powodu słowa Bożego i z powodu świadectwa, którego się trzymali; i wołali donośnym głosem, mówiąc: Jak długo, Panie, Święty i Prawdziwy, nie osądzisz i nie pomścisz naszej krwi na mieszkańcach ziemi? I każdemu z nich dano białą szatę; i powiedziano im, aby jeszcze odpoczęli przez krótki czas, aż dopełni się także liczba ich współsług oraz ich braci, którzy mieli zostać zabici, jak i oni. Objawienie 6:9-11.

The martyrs of the Dark Ages were given white robes, and were told to rest in their graves, until another group of papal martyrs were to be killed, as they had been killed. They had been murdered by the papacy during the space of three and a half years, and they were promised that the papacy would ultimately be judged, but not until a second group of papal martyrs were to be murdered, during the soon-coming Sunday law crisis. Sister White connects the martyrs’ request for judgment upon the papacy, with two passages in the book of Revelation.

Męczennicy Ciemnych Wieków otrzymali białe szaty i powiedziano im, by spoczęli w swoich grobach, aż do czasu, gdy zostanie zabita kolejna grupa męczenników z rąk papiestwa, tak jak ich zabito. Owi męczennicy zostali zamordowani przez papiestwo w ciągu trzech i pół roku i obiecano im, że papiestwo ostatecznie zostanie osądzone, lecz nie wcześniej niż wtedy, gdy zostanie zamordowana druga grupa męczenników z rąk papiestwa, podczas rychło nadchodzącego kryzysu związanego z ustawą niedzielną. Siostra White łączy prośbę męczenników o wymierzenie sądu papiestwu z dwoma fragmentami Księgi Objawienia.

> “When the fifth seal was opened, John the Revelator in vision saw beneath the altar the company that were slain for the Word of God and the testimony of Jesus Christ. After this came the scenes described in the eighteenth of Revelation, when those who are faithful and true are called out from Babylon. [Revelation 18:1–5, quoted.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

> "Gdy otwarto piątą pieczęć, Jan Objawiciel w widzeniu ujrzał pod ołtarzem zastęp tych, którzy zostali zabici za Słowo Boże i świadectwo Jezusa Chrystusa. Potem nastąpiły sceny opisane w osiemnastym rozdziale Objawienia, kiedy ci, którzy są wierni i prawdziwi, są wezwani, aby wyjść z Babilonu. [Objawienie 18:1-5, zacytowane.]" Manuscript Releases, tom 20, 14.

Revelation eighteen verses one through five represents the two voices of verse one and verse four. The second voice is the call out of Babylon, and it marks the beginning of the Sunday law persecution, when the mighty movement of the third angel, calls God’s other flock out of Babylon. She also places the passage from the fifth seal at the opening of the seventh seal.

Objawienie 18,1–5 przedstawia dwa głosy: w wersecie pierwszym i w wersecie czwartym. Drugi głos to wezwanie do wyjścia z Babilonu i wyznacza początek prześladowań związanych z ustawą niedzielną, gdy potężny ruch trzeciego anioła wzywa inne Boże owce do wyjścia z Babilonu. Umieszcza ona również fragment z piątej pieczęci przy otwarciu siódmej pieczęci.

> “[Revelation 6:9–11 quoted]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.

> [Objawienie 6:9–11 zacytowane]. Przedstawiono tu Janowi sceny, które nie były rzeczywiste, lecz takie, które miały nastąpić w pewnym okresie w przyszłości.

> “Revelation 8:1–4 quoted.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> "Zacytowano Objawienie 8:1-4." Manuscript Releases, tom 20, 197.

In Revelation chapter eight, verses one through four, the seventh seal is opened.

W Księdze Objawienia, w rozdziale ósmym, w wersetach od pierwszego do czwartego, zostaje otwarta siódma pieczęć.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. Revelation 8:1–4.

> A gdy otworzył siódmą pieczęć, zapanowała w niebie cisza na około pół godziny. I ujrzałem siedmiu aniołów, którzy stali przed Bogiem; i dano im siedem trąb. I przyszedł inny anioł i stanął przy ołtarzu, mając złotą kadzielnicę; i dano mu wiele kadzidła, aby złożył je wraz z modlitwami wszystkich świętych na złotym ołtarzu, który był przed tronem. I dym kadzidła, wraz z modlitwami świętych, uniósł się przed Bogiem z ręki anioła. Objawienie 8:1-4.

The prayers of the martyrs of the Dark Ages, who in the fifth seal are requesting that God bring judgment upon the whore that commits fornication with the kings of the earth, ascend “up before God,” when the seventh seal is opened. Inspiration aligns the opening of the seventh seal, with Revelation eighteen’s second voice, for it is at the second voice, that God remembers her iniquities, and he then doubles her judgment. Once for the martyrs of the Dark Ages, and once for the blood bath of the Sunday law crisis.

Modlitwy męczenników ciemnych wieków, którzy w piątej pieczęci proszą, aby Bóg wydał wyrok na nierządnicę, która uprawia nierząd z królami ziemi, wznoszą się "przed oblicze Boga", gdy zostaje otwarta siódma pieczęć. Natchnienie łączy otwarcie siódmej pieczęci z drugim głosem z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia, ponieważ właśnie przy drugim głosie Bóg wspomina jej nieprawości i wtedy podwaja jej wyrok. Raz za męczenników ciemnych wieków i raz za rzeź podczas kryzysu prawa niedzielnego.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> A usłyszałem inny głos z nieba, mówiący: Wyjdźcie z niej, ludu mój, abyście nie stali się uczestnikami jej grzechów i abyście nie doznali jej plag. Bo jej grzechy sięgnęły aż do nieba, a Bóg wspomniał na jej nieprawości. Oddajcie jej, jak i ona wam oddawała, i odpłaćcie jej podwójnie według jej uczynków; w kielichu, który napełniła, nalejcie jej podwójnie. Objawienie 18:4-6.

The few in Sardis that had not defiled their garments, represent those that came out of the history of Thyatira that ended in 1798. They are represented by the widow of Sarepta, a widow who was going to the marriage in 1844.

Ci nieliczni w Sardes, którzy nie splamili swoich szat, reprezentują tych, którzy wywodzą się z historii Tiatyry, która zakończyła się w 1798 roku. Są reprezentowani przez wdowę z Sarepty, wdowę, która udawała się na zaślubiny w 1844 roku.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> "Przyjście Chrystusa jako naszego arcykapłana do miejsca najświętszego, w celu oczyszczenia świątyni, ukazane w Daniela 8:14; przyjście Syna Człowieczego do Sędziwego, przedstawione w Daniela 7:13; oraz przyjście Pana do Jego świątyni, przepowiedziane przez Malachiasza, są opisami tego samego wydarzenia; a jest to także przedstawione przez przyjście oblubieńca na wesele, opisane przez Chrystusa w przypowieści o dziesięciu pannach, u Mateusza 25." Wielki bój, 426.

The widow, was preparing her last supper before her death, when Elijah commanded her to serve him. She illustrates the faithful few in Thyatira, transitioning into the faithful few in Sardis that were gathering “two sticks” for a “fire”.

Wdowa przygotowywała swój ostatni posiłek przed śmiercią, gdy Eliasz nakazał jej, by mu usłużyła. Ilustruje ona nielicznych wiernych w Tiatyrze, przechodząc do nielicznych wiernych w Sardes, którzy zbierali "dwa patyki" na "ogień".

The “two sticks” represent both houses of ancient Israel, that were trampled down by paganism and then papalism, but were to be gathered together and joined as “one stick,” in the history of 1798 to 1844.

„Dwa kije” symbolizują oba domy starożytnego Izraela, które zostały zdeptane przez pogaństwo, a następnie przez papalizm, lecz miały zostać zebrane razem i połączone jako „jeden kij” w okresie 1798–1844.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land: And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children forever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:15–28.

> I doszło mnie znowu słowo Pana, mówiące: Ty zaś, synu człowieczy, weź sobie jeden kij i napisz na nim: Dla Judy i dla synów Izraela, jego towarzyszy; potem weź drugi kij i napisz na nim: Dla Józefa, kij Efraima, i dla całego domu Izraela, jego towarzyszy; i złącz je jedno z drugim w jeden kij, i staną się jednym w twojej ręce. A gdy synowie twojego ludu przemówią do ciebie, mówiąc: Czy nie pokażesz nam, co przez to rozumiesz? — powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Oto wezmę kij Józefa, który jest w ręku Efraima, i pokolenia Izraela, jego towarzyszy, i przyłączę je do niego, do kija Judy, i uczynię z nich jeden kij, i będą jednym w mojej ręce. A kije, na których napiszesz, będą w twojej ręce na ich oczach. I powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Oto wezmę synów Izraela spośród narodów, do których poszli, i zgromadzę ich zewsząd, i przyprowadzę ich do ich własnej ziemi; i uczynię z nich jeden naród w kraju, na górach Izraela; i jeden król będzie królem dla nich wszystkich; i nie będą już dwoma narodami ani nigdy więcej nie będą podzieleni na dwa królestwa. Nie będą się też już więcej kalać swymi bożkami ani swymi obrzydliwościami, ani żadnymi swymi występkami; lecz wybawię ich ze wszystkich ich miejsc zamieszkania, w których zgrzeszyli, i oczyszczę ich; i będą moim ludem, a Ja będę ich Bogiem. A Dawid, mój sługa, będzie nad nimi królem; i wszyscy będą mieli jednego pasterza; będą też chodzić według moich praw, przestrzegać moich ustaw i je wykonywać. I będą mieszkać w ziemi, którą dałem mojemu słudze Jakubowi, w której mieszkali wasi ojcowie; i będą w niej mieszkać: oni, ich dzieci i dzieci ich dzieci na wieki; a mój sługa Dawid będzie ich księciem na wieki. Nadto zawrę z nimi przymierze pokoju; będzie to wieczne przymierze z nimi; i osadzę ich, i rozmnożę ich, i umieszczę moje sanktuarium pośród nich na wieki. Także mój przybytek będzie z nimi; tak, będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. A narody poznają, że Ja, Pan, uświęcam Izraela, gdy moje sanktuarium będzie pośród nich na wieki. Ezechiel 37:15–28.

When Elijah leaves Sarepta to call Ahab and all Israel to Mount Carmel, the widowed church that has fled into the wilderness was gathering two sticks for the fire that purifies the widow in advance of the wedding on October 22, 1844. The gathering of the two sticks is the gathering of the Millerite movement that is accomplished in the last sixty-five year period identified in Isaiah seven. The northern kingdom suffered the curse of Moses from 723 BC through 1798, and the southern kingdom suffered the same curse from 677 BC until 1844. In 1844, the spiritual descendants of those two literal nations, were gathered together as one stick, or one nation.

Kiedy Eliasz opuszcza Sareptę, aby wezwać Achaba i cały Izrael na górę Karmel, owdowiały Kościół, który uciekł na pustynię, zbierał dwa kije na ogień, który oczyszcza wdowę przed zaślubinami 22 października 1844 roku. Zgromadzenie dwóch kijów to zgromadzenie ruchu millerystów, dokonane w ostatnim sześćdziesięciopięcioletnim okresie wskazanym w siódmym rozdziale Księgi Izajasza. Królestwo północne ponosiło przekleństwo Mojżesza od 723 r. p.n.e. do 1798 r., a królestwo południowe ponosiło to samo przekleństwo od 677 r. p.n.e. aż do 1844 r. W 1844 roku duchowi potomkowie tych dwóch dosłownych narodów zostali zgromadzeni jako jeden kij, czyli jeden naród.

If nothing else Ezekiel defines the two sticks as two nations, that become one nation.

Przynajmniej Ezechiel określa dwa kije jako dwa narody, które stają się jednym narodem.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Bo głową Syrii jest Damaszek, a głową Damaszku Rezyn; i w ciągu sześćdziesięciu pięciu lat Efraim zostanie rozbity, tak że nie będzie ludem. A głową Efraima jest Samaria, a głową Samarii syn Remaliasza. Jeśli nie uwierzycie, z pewnością się nie ostaniecie. Izajasza 7:8–9.

If we will not believe the prophecy of sixty-five years, we will not be established.

Jeśli nie uwierzymy proroctwu o sześćdziesięciu pięciu latach, nie ostaniemy się.

We will continue to present Elijah’s symbolism in the next article.

Będziemy kontynuować przedstawianie symboliki Eliasza w następnym artykule.

Back to Articles