Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Four

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer trzydziesty czwarty

Number Thirty-Four

Numer trzydziesty czwarty

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF
Word

In order for there to be a voice in the wilderness, there must be a wilderness. In July of 2023, a voice began to sound identifying that the Lion of the tribe of Judah was then unsealing the revelation of Himself as set forth in chapter one of the book of Revelation. The disappointment of Sabbath, July 18, 2020, began the three and a half days of Revelation eleven that ended on Sabbath, December 30, 2023. That Sabbath, for the first time since July 2020, Future for America spoke publicly on a zoom meeting.

Aby mógł zabrzmieć głos na pustyni, musi istnieć pustynia. W lipcu 2023 roku zaczął rozbrzmiewać głos wskazujący, że Lew z pokolenia Judy wówczas odpieczętowywał objawienie swojej Osoby, przedstawione w pierwszym rozdziale Księgi Objawienia. Rozczarowanie Sabatu, 18 lipca 2020 roku, zapoczątkowało trzy i pół dnia z jedenastego rozdziału Księgi Objawienia, które zakończyły się w Sabat, 30 grudnia 2023 roku. Tego Sabatu, po raz pierwszy od lipca 2020 roku, Future for America przemówiło publicznie na spotkaniu na platformie Zoom.

From that point on, the Revelation of Jesus Christ has been opening progressively. It started with a revelation of the word “truth,” that was then seen to represent a framework of three steps outlined by the first, thirteenth and twenty-second letters of the Hebrew alphabet, when brought together form the word “truth.” The three steps represented in the framework of the word “truth” was an old truth, placed in a new setting.

Od tego momentu Objawienie Jezusa Chrystusa otwierało się stopniowo. Zaczęło się od objawienia słowa «prawda», które następnie rozpoznano jako reprezentujące strukturę trzech etapów, wyznaczonych przez pierwszą, trzynastą i dwudziestą drugą literę alfabetu hebrajskiego; litery te, zestawione razem, tworzą słowo «prawda». Te trzy etapy, ujęte w strukturze słowa «prawda», stanowiły starą prawdę, osadzoną w nowym kontekście.

For years we have shown the three steps of the courtyard, holy place and Most Holy Place, were parallel to the three works of the Holy Spirit as He convicts of sin in the courtyard, manifests righteousness in the holy place and judges in the Most Holy Place. We have identified these three steps are manifested throughout God’s Word, but all those understandings were magnified with the framework of “truth,” as of 2023. Taking an old truth and placing it in a new framework of truth is what Christ does as He progressively unseals His Word. The “wilderness” that ended in 2023, represents a prophetic “time of the end,” when a prophecy is unsealed. That prophecy is the revelation of Jesus Christ, who is the “Truth.”

Od lat ukazywaliśmy, że trzy etapy — dziedzińca, Miejsca Świętego i Miejsca Najświętszego — są równoległe do trzech dzieł Ducha Świętego: On na dziedzińcu przekonuje o grzechu, w Miejscu Świętym objawia sprawiedliwość, a w Miejscu Najświętszym dokonuje sądu. Wskazaliśmy, że te trzy etapy przejawiają się w całym Słowie Bożym, jednak wszystkie te rozumienia zostały uwydatnione w ramach „prawdy”, począwszy od roku 2023. Wzięcie starej prawdy i umieszczenie jej w nowej ramie prawdy to właśnie czyni Chrystus, gdy stopniowo odpieczętowuje swoje Słowo. „Pustynia”, która zakończyła się w 2023 roku, oznacza proroczy „czas końca”, kiedy proroctwo zostaje odpieczętowane. Tym proroctwem jest objawienie Jezusa Chrystusa, który jest „Prawdą”.

> “In the time of the Savior, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Savior came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the framework of truth. What would the Savior do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error. What a work is committed to us in the gospel!” Review and Herald, June 4, 1889.

> W czasach Zbawiciela Żydzi tak przykryli drogocenne klejnoty prawdy rumowiskiem tradycji i baśni, że nie sposób było odróżnić prawdę od fałszu. Zbawiciel przyszedł, aby usunąć rumowisko przesądów i długo pielęgnowanych błędów oraz osadzić klejnoty Słowa Bożego w oprawie prawdy. Co uczyniłby Zbawiciel, gdyby przyszedł do nas teraz, tak jak przyszedł do Żydów? Musiałby wykonać podobne dzieło, usuwając rumowisko tradycji i ceremonii. Żydzi byli bardzo poruszeni, gdy czynił to dzieło. Utracili z oczu pierwotną prawdę Bożą, lecz Chrystus ponownie ją ukazał. Naszym zadaniem jest uwolnić drogocenne prawdy Boże od przesądów i błędów. Jak wielkie dzieło zostało nam powierzone w Ewangelii! Review and Herald, 4 czerwca 1889 r.

It “is our work to free the precious truths of God from superstition and error,” and “set the jewels of God’s Word in the framework of truth.” In 2023 the Lord introduced the framework of truth, in the structure represented by the word “truth.” That framework brings to view the “original” truths “of God.”

Jest naszym zadaniem „uwolnić drogocenne prawdy Boże od przesądów i błędów” oraz „osadzić klejnoty Słowa Bożego w ramach prawdy”. W roku 2023 Pan wprowadził ramy prawdy w strukturze reprezentowanej przez słowo „prawda”. Te ramy ukazują „pierwotne” prawdy „Boże”.

> “The dust and rubbish of error have buried the precious jewels of truth, but the Lord’s workers can uncover these treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe. Angels of God will be beside the humble worker, giving grace and divine enlightenment, and thousands will be led to pray with David, ‘Open thou mine eyes that I may behold wondrous things out of thy law.’ Truths that have been for ages unseen and unheeded, will blaze forth from the illuminated pages of God’s holy word. The churches generally that have heard, refused, and trampled upon the truth, will do more wickedly; but ‘the wise,’ those who are honest, will understand. The book is open, and the words of God reach the hearts of those who desire to know his will. At the loud cry of the angel from heaven who joins the third angel, thousands will awake from the stupor that has held the world for ages, and will see the beauty and value of the truth.” Review and Herald, December 15, 1885.

> "Pył i śmieci błędu zasypały drogocenne klejnoty prawdy, lecz pracownicy Pana mogą odkryć te skarby, aby tysiące spoglądały na nie z zachwytem i bojaźnią. Aniołowie Boży będą przy pokornym pracowniku, udzielając łaski i boskiego oświecenia, a tysiące zostaną skłonione do modlitwy wraz z Dawidem: 'Otwórz oczy moje, abym oglądał dziwy zakonu twego.' Prawdy, które przez wieki były niedostrzegane i lekceważone, rozbłysną z rozświetlonych kart świętego Słowa Bożego. Ogólnie rzecz biorąc, kościoły, które słyszały, odrzuciły i podeptały prawdę, będą postępować jeszcze bardziej bezbożnie; lecz 'mądrzy', ci, którzy są szczerzy, zrozumieją. Księga jest otwarta, a słowa Boże docierają do serc tych, którzy pragną poznać Jego wolę. Przy głośnym wołaniu anioła z nieba, który przyłącza się do trzeciego anioła, tysiące przebudzą się z odrętwienia, które trzymało świat przez wieki, i ujrzą piękno i wartość prawdy." Review and Herald, 15 grudnia 1885.

The “Lord’s workers” who are “the wise” and “who are honest” “will understand,” and will “uncover” “treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe.” Unfortunately for Laodicean Adventism it is not they who wake up from their stupor at the loud cry of the third angel, for that is the Sunday law, and that is much too late for Adventism to awaken. The eleventh-hour workers awaken from their “stupor” “at the loud cry of the angel who joins the third angel” at the soon-coming Sunday law. Since 2024, “Truths that have been for ages unseen and unheeded,” have been blazing “forth from the illuminated pages of God’s holy word.”

"Robotnicy Pana", którzy są "mądrzy" i "uczciwi", "zrozumieją" i "odkryją" "skarby, aby tysiące spoglądały na nie z upodobaniem i z czcią". Niestety dla adwentyzmu laodycejskiego to nie oni budzą się ze swego odrętwienia na skutek głośnego okrzyku trzeciego anioła, gdyż jest to ustawa niedzielna, a to jest o wiele za późno, by adwentyzm się przebudził. Robotnicy jedenastej godziny budzą się ze swego "odrętwienia" "na skutek głośnego okrzyku anioła, który przyłącza się do trzeciego anioła" przy rychło nadchodzącej ustawie niedzielnej. Od roku 2024 "Prawdy, które przez wieki były niedostrzegane i lekceważone", rozbłyskują "z rozświetlonych kart świętego Słowa Bożego".

In Isaiah 22:22 Eliakim is given a key, and in Matthew 16 Peter is given the keys to the kingdom.

W Księdze Izajasza 22,22 Eliakim otrzymuje klucz, a w Ewangelii według Mateusza 16 Piotr otrzymuje klucze do królestwa.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> Położę na jego ramieniu klucz domu Dawida; gdy on otworzy, nikt nie zamknie; gdy on zamknie, nikt nie otworzy. Izajasza 22,22.

The “key” is given to Philadelphia, for that is the only other place in the Scriptures the key of opening and shutting is referenced.

„Klucz” jest dany Filadelfii, gdyż jest to jedyne inne miejsce w Piśmie Świętym, w którym wspomina się o kluczu otwierania i zamykania.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> A do anioła Kościoła w Filadelfii napisz: To mówi Święty, Prawdziwy, ten, który ma klucz Dawida, który otwiera, a nikt nie zamknie; i zamyka, a nikt nie otworzy. Znam twoje uczynki: oto postawiłem przed tobą otwarte drzwi, których nikt nie może zamknąć, bo masz niewielką moc i zachowałeś moje słowo i nie zaparłeś się mego imienia. Objawienie 3:7, 8.

At the last interaction with the quibbling Jews, Christ raised a question that the Jews could not answer.

Podczas ostatniego spotkania ze spierającymi się Żydami Chrystus postawił pytanie, na które Żydzi nie mogli udzielić odpowiedzi.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> Gdy faryzeusze się zebrali, Jezus zapytał ich: Co sądzicie o Mesjaszu? Czyim jest synem? Rzekli mu: Syn Dawida. On rzekł do nich: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc: Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek stóp twoich? Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, jakże jest jego synem?

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> I nikt nie zdołał odpowiedzieć mu ani słowem, ani też od tego dnia nikt nie odważył się już więcej zadawać mu pytań. Mateusz 22:41-46.

The Jews were unable to understand the prophetic relationship of David and Christ, for they lacked the prophetic keys to understand the biblical language of line upon line. Christ ended His interaction with the Jews by identifying their blindness was based upon their inability to correctly divide the Word of truth. He had identified that if you understood Moses, you would understand Christ, but they did not understand the Scriptures they claimed to uphold and defend.

Żydzi nie byli w stanie zrozumieć proroczej relacji między Dawidem a Chrystusem, gdyż brakowało im proroczych kluczy do zrozumienia biblijnego języka „linia po linii”. Chrystus zakończył Swoją rozmowę z Żydami, wskazując, że ich ślepota wynikała z niezdolności do właściwego rozdzielania Słowa prawdy. Wcześniej wskazał, że gdyby rozumieli Mojżesza, rozumieliby Chrystusa, lecz nie rozumieli Pism, których, jak twierdzili, strzegli i bronili.

The “key” of the “house of David” was given to the Millerites, who were the church of Philadelphia. The “key” was a reformatory movement that was represented by open and shut doors. From 1798 unto 1863 the Millerite movement went from the experience of Philadelphia unto the experience of Laodicea, while going from a movement unto a church. A door opened and a door closed on April 19, 1844, as a door opened and a door closed on October 22, 1844, as a door opened and a door closed in 1863.

"Klucz" "domu Dawida" został dany millerystom, którzy stanowili zbór w Filadelfii. "Klucz" był ruchem reformacyjnym, przedstawianym przez otwieranie i zamykanie drzwi. Od 1798 aż do 1863 ruch millerowski przeszedł od doświadczenia Filadelfii do doświadczenia Laodycei, przechodząc zarazem od ruchu do kościoła. Dnia 19 kwietnia 1844 roku otwarto drzwi i zamknięto drzwi, tak jak 22 października 1844 roku otwarto drzwi i zamknięto drzwi, tak jak w 1863 roku otwarto drzwi i zamknięto drzwi.

Eliakim had a key, but Peter was given “keys.” The key in the singular was the shut door of 1844.

Eliakim posiadał klucz, lecz Piotrowi zostały dane „klucze”. Klucz w liczbie pojedynczej stanowił zamknięte drzwi roku 1844.

> “The subject of the sanctuary was the key which unlocked the mystery of the disappointment of 1844. It opened to view a complete system of truth, connected and harmonious, showing that God’s hand had directed the great advent movement and revealing present duty as it brought to light the position and work of His people.” The Great Controversy, 423.

> "Zagadnienie świątyni było kluczem, który otworzył tajemnicę rozczarowania z roku 1844. Odsłoniło ono pełny, wewnętrznie powiązany i harmonijny system prawdy, ukazując, że ręka Boża kierowała wielkim ruchem adwentowym, oraz objawiając obecny obowiązek w miarę, jak wydobywało na światło dzienne stanowisko i dzieło Jego ludu." Wielki bój, 423.

The subject of the sanctuary was the key that unlocked the shut door of 1844, but Peter was also given the keys of the kingdom.

Zagadnienie świątyni było kluczem, który otworzył zamknięte drzwi roku 1844, lecz Piotr również otrzymał klucze królestwa.

> And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:17–19.

> A Jezus, odpowiadając, rzekł do niego: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony, bo nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz mój Ojciec, który jest w niebie. A ja ci powiadam: Ty jesteś Piotr i na tej opoce zbuduję mój Kościół; a bramy piekielne go nie przemogą. I dam ci klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie; a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Mateusz 16:17-19.

Line upon line, Philadelphia, the last covenant bride as represented by Peter, is given the key of the house of David as well as the keys to the kingdom of heaven. The key of the house of David is the last subject Jesus interacted with the Pharisees over.

Linia po linii, Filadelfia, ostatnia oblubienica przymierza, reprezentowana przez Piotra, otrzymuje klucz domu Dawidowego, jak również klucze królestwa niebieskiego. Klucz domu Dawidowego jest ostatnim zagadnieniem, w sprawie którego Jezus prowadził polemikę z faryzeuszami.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> Gdy faryzeusze się zebrali, Jezus zapytał ich: Co sądzicie o Mesjaszu? Czyim jest synem? Rzekli mu: Syn Dawida. On rzekł do nich: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc: Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek stóp twoich? Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, jakże jest jego synem?

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> I nikt nie zdołał odpowiedzieć mu ani słowem, ani też od tego dnia nikt nie odważył się już więcej zadawać mu pytań. Mateusz 22:41-46.

The subject of David and his Lord is exactly where Peter begins at Pentecost in the upper room at the third hour. The subject that closed the door of interaction between the Pharisees and Christ is the key Peter used to open the door of the upper room at Pentecost.

Zagadnienie Dawida i jego Pana jest właśnie tym, od czego Piotr rozpoczyna w dniu Pięćdziesiątnicy w Wieczerniku o trzeciej godzinie. Zagadnienie, które zamknęło drzwi dialogu między faryzeuszami a Chrystusem, jest kluczem, którym Piotr otworzył drzwi Wieczernika w dniu Pięćdziesiątnicy.

> For David is not ascended into the heavens: but he saith himself, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, Until I make thy foes thy footstool. Therefore let all the house of Israel know assuredly, that God hath made that same Jesus, whom ye have crucified, both Lord and Christ.

> Albowiem Dawid nie wstąpił do niebios; lecz sam mówi: Pan rzekł do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek stóp twoich. Niechże więc z całą pewnością wie cały dom Izraela, że Bóg uczynił tego samego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście, zarówno Panem, jak i Chrystusem.

> Now when they heard this, they were pricked in their heart, and said unto Peter and to the rest of the apostles, Men and brethren, what shall we do?

> A gdy to usłyszeli, ugodzeni w sercu, rzekli do Piotra i do pozostałych apostołów: Mężowie, bracia, cóż mamy czynić?

> Then Peter said unto them, Repent, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost. For the promise is unto you, and to your children, and to all that are afar off, even as many as the Lord our God shall call. And with many other words did he testify and exhort, saying, Save yourselves from this untoward generation. Then they that gladly received his word were baptized: and the same day there were added unto them about three thousand souls. Acts 2:34–41.

> Wtedy Piotr rzekł do nich: Nawróćcie się i niech każdy z was zostanie ochrzczony w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego. Albowiem dla was jest obietnica i dla dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są z daleka, tylu, ilu Pan, Bóg nasz, powoła. I wieloma innymi słowami składał świadectwo i napominał, mówiąc: Ratujcie się z tego przewrotnego pokolenia. Ci więc, którzy z radością przyjęli jego słowo, zostali ochrzczeni; i tego samego dnia przyłączono do nich około trzech tysięcy dusz. Dzieje Apostolskie 2:34-41.

Peter had the keys to bind or loose, and when he did so, heaven was in agreement with Peter’s action. Peter represents Divinity and humanity working together to unseal the truths of God’s Word. When those truths are unsealed, they are represented as knowledge.

Piotr miał klucze, by związywać i rozwiązywać, a gdy to czynił, niebo zgadzało się z jego działaniem. Piotr reprezentuje współdziałanie Boskości i człowieczeństwa w dziele odpieczętowania prawd Słowa Bożego. Gdy te prawdy zostają odpieczętowane, są ukazywane jako poznanie.

> “The key of knowledge in Christ’s day had been taken away by those who should have held it to unlock the treasure house of wisdom in the Old Testament Scriptures. The rabbis and teachers had virtually shut up the kingdom of heaven from the poor and the afflicted, and left them to perish. In His discourses Christ did not bring many things before them at once, lest He might confuse their minds. He made every point clear and distinct. He did not disdain the repetition of old and familiar truths in prophecies if they would serve His purpose to inculcate ideas.

> Klucz poznania w czasach Chrystusa został zabrany przez tych, którzy powinni byli go dzierżyć, aby otworzyć skarbiec mądrości zawartej w Pismach Starego Testamentu. Rabini i nauczyciele w istocie zamknęli królestwo niebieskie przed ubogimi i cierpiącymi, pozostawiając ich na zatracenie. W swoich naukach Chrystus nie przedstawiał im naraz wielu rzeczy, aby nie zamącić ich umysłów. Każdy punkt czynił jasnym i wyraźnym. Nie wzgardził powtarzaniem starych i dobrze znanych prawd zawartych w proroctwach, jeśli miały służyć Jego celowi wpajania idei.

> “Christ was the originator of all the ancient gems of truth. Through the work of the enemy these truths had been displaced. They had been disconnected from their true position, and placed in the framework of error. Christ’s work was to readjust and establish the precious gems in the framework of truth. The principles of truth which had been given by Himself to bless the world had, through Satan’s agency, been buried and had apparently become extinct. Christ rescued them from the rubbish of error, gave them a new, vital force, and commanded them to shine as precious jewels, and stand fast forever.

> Chrystus był twórcą wszystkich starożytnych klejnotów prawdy. Przez działanie nieprzyjaciela prawdy te zostały usunięte z należnego im miejsca. Zostały odłączone od swego właściwego położenia i osadzone w ramach błędu. Dzieło Chrystusa polegało na tym, by na nowo uporządkować i utwierdzić te drogocenne klejnoty w ramach prawdy. Zasady prawdy, które On sam dał, aby pobłogosławić świat, za sprawą szatana zostały pogrzebane i pozornie zanikły. Chrystus wydobył je z rumowiska błędu, tchnął w nie nową, żywotną moc i nakazał im jaśnieć jak drogocenne klejnoty oraz trwać niewzruszenie na wieki.

> “Christ Himself could use any of these old truths without borrowing the smallest particle, for He had originated them all. He had cast them into the minds and thoughts of each generation, and when He came to our world He rearranged and vitalized the truths which had become dead, making them more forcible for the benefit of future generations. It was Jesus Christ who had the power of rescuing the truths from the rubbish, and again giving them to the world with more than their original freshness and power.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

> Sam Chrystus mógł posługiwać się każdą z tych dawnych prawd, nie zapożyczając nawet najdrobniejszej cząstki, gdyż to On wszystkie je zapoczątkował. Zaszczepił je w umysłach i myślach każdego pokolenia, a gdy przyszedł na nasz świat, uporządkował i ożywił prawdy, które obumarły, czyniąc je bardziej dobitnymi dla dobra przyszłych pokoleń. To Jezus Chrystus miał moc wydobycia prawd z rumowiska i ponownego przekazywania ich światu z większą niż pierwotnie świeżością i mocą. Manuscript Releases, tom 13, 240, 241.

Peter’s keys were to bind and to loose, and Peter represents the last Christian bride, who are the one hundred and forty-four thousand. The binding message of Peter represented in the witness of the one hundred and forty-four thousand is the sealing. The loosing message of Peter in the witness of the one hundred and forty-four thousand is Islam of the third woe.

Klucze Piotra służyły do związywania i rozwiązywania, a Piotr reprezentuje ostatnią chrześcijańską Oblubienicę, którą stanowią sto czterdzieści cztery tysiące. Związujące poselstwo Piotra, reprezentowane w świadectwie stu czterdziestu czterech tysięcy, jest zapieczętowaniem. Rozwiązujące poselstwo Piotra w świadectwie stu czterdziestu czterech tysięcy jest islamem trzeciego biada.

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.

> "Wówczas ukazał mi się trzeci anioł. Powiedział mój towarzyszący anioł: 'Straszne jest jego dzieło. Groźna jest jego misja. On jest aniołem, który ma oddzielić pszenicę od kąkolu i zapieczętować, lub związać, pszenicę dla niebiańskiego spichlerza. Te sprawy powinny pochłaniać cały umysł, całą uwagę.'" Wczesne pisma, 119.

The wheat that are bound are represented by the first fruit wheat offering of Pentecost, that as a wave offering would represent the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The sealing of God’s people is Peter’s internal message, that occurs during the history of Islam of the third woe that is progressively loosed from 9/11 onward.

Pszenicę związaną reprezentuje ofiara z pierwocin pszenicy w Pięćdziesiątnicę, która jako ofiara kołysania oznaczałaby wzniesienie chorągwi stu czterdziestu czterech tysięcy. Zapieczętowanie ludu Bożego jest wewnętrznym poselstwem Piotra, które ma miejsce w historii islamu trzeciej biady, stopniowo rozwiązywanej od 11 września.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> A potem ujrzałem czterech aniołów stojących na czterech krańcach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby żaden wiatr nie wiał na ziemię ani na morze, ani na żadne drzewo. I ujrzałem innego anioła wstępującego od wschodu, mającego pieczęć Boga żywego; i zawołał donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano wyrządzać szkodę ziemi i morzu, mówiąc: Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, dopóki nie opieczętujemy sług naszego Boga na ich czołach. Objawienie 7:1-3.

Those four winds that are restrained during the binding of God’s people were released at 9/11, and then restrained by George Bush the lesser. The external message of Peter is Islam, and the loosening and the restraining if Islam is the external message that runs through the sealing time. Peter’s humanity is connected with Divinity, for the keys given to him represent agreement between heaven and earth.

Te cztery wiatry, które są powstrzymywane podczas związywania ludu Bożego, zostały uwolnione 11 września, a następnie powstrzymane przez George’a Busha młodszego. Zewnętrzne poselstwo Piotra to islam, a uwalnianie i powstrzymywanie islamu stanowi zewnętrzne poselstwo, które przenika czas pieczętowania. Człowieczeństwo Piotra jest złączone z Boskością, gdyż klucze, które mu dano, wyrażają zgodność między niebem a ziemią.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.

> Ciemność Złego ogarnia tych, którzy zaniedbują modlitwę. Szeptane pokusy nieprzyjaciela wabią ich do grzechu; a wszystko dlatego, że nie korzystają z przywilejów, jakie Bóg im dał w boskim ustanowieniu modlitwy. Dlaczego synowie i córki Boże mieliby się wzdragać przed modlitwą, skoro modlitwa jest kluczem w ręku wiary, otwierającym niebiański skarbiec, w którym są złożone niewyczerpane zasoby Wszechmocy? Bez nieustannej modlitwy i pilnej czujności grozi nam popadnięcie w niedbalstwo i zejście z właściwej drogi. Przeciwnik ustawicznie stara się zagradzać drogę do przebłagalni, abyśmy przez usilne błaganie i wiarę nie otrzymali łaski i mocy, by oprzeć się pokusie.

> “There are certain conditions upon which we may expect that God will hear and answer our prayers. One of the first of these is that we feel our need of help from Him. He has promised, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ Isaiah 44:3. Those who hunger and thirst after righteousness, who long after God, may be sure that they will be filled. The heart must be open to the Spirit’s influence, or God’s blessing cannot be received.

> Istnieją pewne warunki, od spełnienia których możemy oczekiwać, iż Bóg wysłucha i odpowie na nasze modlitwy. Jednym z pierwszych z nich jest to, byśmy odczuwali naszą potrzebę Jego pomocy. On obiecał: „Wyleję wodę na spragnionego i potoki na suchą ziemię”. Izajasza 44:3. Ci, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, którzy tęsknią za Bogiem, mogą być pewni, że zostaną nasyceni. Serce musi być otwarte na działanie Ducha Świętego, w przeciwnym razie błogosławieństwo Boże nie może zostać przyjęte.

> “Our great need is itself an argument and pleads most eloquently in our behalf. But the Lord is to be sought unto to do these things for us. He says, ‘Ask, and it shall be given you.’ And ‘He that spared not His own Son, but delivered Him up for us all, how shall He not with Him also freely give us all things?’ Matthew 7:7; Romans 8:32.

> Nasza wielka potrzeba sama w sobie jest argumentem i najwymowniej oręduje za nami. Jednak Pana należy szukać, aby to uczynił dla nas. On mówi: 'Proście, a będzie wam dane'. A także: 'Ten, który nawet własnego Syna nie oszczędził, lecz wydał Go za nas wszystkich, jakżeż nie miałby wraz z Nim darować nam wszystkiego?' Mateusza 7:7; Rzymian 8:32.

> “If we regard iniquity in our hearts, if we cling to any known sin, the Lord will not hear us; but the prayer of the penitent, contrite soul is always accepted. When all known wrongs are righted, we may believe that God will answer our petitions. Our own merit will never commend us to the favor of God; it is the worthiness of Jesus that will save us, His blood that will cleanse us; yet we have a work to do in complying with the conditions of acceptance.

> Jeśli żywimy nieprawość w naszych sercach, jeśli trwamy przy jakimkolwiek znanym grzechu, Pan nas nie wysłucha; lecz modlitwa skruszonej, pokutującej duszy jest zawsze przyjęta. Gdy wszystkie znane krzywdy zostaną naprawione, możemy wierzyć, że Bóg wysłucha naszych próśb. Nasza własna zasługa nigdy nie zjedna nam łaski Bożej; to zasługa Jezusa nas zbawi, Jego krew nas oczyści; jednak mamy do wykonania dzieło polegające na spełnieniu warunków przyjęcia.

> “Another element of prevailing prayer is faith. ‘He that cometh to God must believe that He is, and that He is a rewarder of them that diligently seek Him.’ Hebrews 11:6. Jesus said to His disciples, ‘What things soever ye desire, when ye pray, believe that ye receive them, and ye shall have them.’ Mark 11:24. Do we take Him at His word?” Steps to Christ, 94–96.

> Kolejnym elementem skutecznej modlitwy jest wiara. „Kto przystępuje do Boga, musi wierzyć, że On jest, i że On wynagradza tych, którzy Go pilnie szukają.” List do Hebrajczyków 11:6. Jezus powiedział do swoich uczniów: „Czegokolwiek pragniecie, gdy się modlicie, wierzcie, że to otrzymujecie, a będzie wam dane.” Ewangelia według Marka 11:24. Czy wierzymy Mu na słowo? Droga do Chrystusa, 94–96.

> “Here is a lesson for young men who profess to be servants of God, bearing His message, who are exalted in their own estimation. They can trace nothing remarkable in their experience, as could Elijah, yet they feel above performing duties which to them appear menial. They will not come down from their ministerial dignity to do needful service, fearing that they will be doing the work of a servant. All such should learn from the example of Elijah. His word locked the treasures of heaven, the dew and rain, from the earth three years. His word alone was the key to unlock heaven and bring showers of rain. He was honored of God as he offered his simple prayer in the presence of the king and the thousands of Israel, in answer to which fire flashed from heaven and kindled the fire upon the altar of sacrifice. His hand executed the judgment of God in slaying eight hundred and fifty priests of Baal; and yet, after the exhausting toil and most signal triumph of the day, he who could bring clouds and rain and fire from heaven was willing to perform the service of a menial and run before the chariot of Ahab in the darkness and in the wind and rain to serve the sovereign whom he had not feared to rebuke to his face because of his sins and crimes. The king passed within the gates. Elijah wrapped himself in his mantle and lay upon the bare earth.” Testimonies, volume 3, 287.

> „Oto lekcja dla młodych mężczyzn, którzy wyznają, że są sługami Bożymi, niosącymi Jego poselstwo, a którzy są wyniesieni we własnym mniemaniu. Nie potrafią wskazać w swoim doświadczeniu niczego niezwykłego, jak mógł to uczynić Eliasz, a jednak czują się ponad wykonywaniem obowiązków, które jawią im się jako służebne. Nie zejdą z godności swej służby, aby wykonać potrzebną posługę, obawiając się, że będą pełnić pracę sługi. Wszyscy tacy powinni uczyć się na przykładzie Eliasza. Na jego słowo skarbnice niebios — rosa i deszcz — zostały zamknięte dla ziemi na trzy lata. Samo jego słowo było kluczem, który otworzył niebo i sprowadził ulewy. Został uczczony przez Boga, gdy, zanosząc swą prostą modlitwę w obecności króla i tysięcy Izraela, otrzymał odpowiedź: ogień strzelił z nieba i rozpalił płomień na ołtarzu ofiary. Jego ręka wykonała sąd Boży, gdy zgładził ośmiuset pięćdziesięciu kapłanów Baala; a jednak, po wyczerpującym trudzie i najdonioślejszym triumfie dnia, ten, który mógł sprowadzić z nieba chmury, deszcz i ogień, był gotów podjąć posługę sługi i biec przed rydwanem Achaba w ciemności oraz w wichrze i deszczu, aby usłużyć władcy, którego nie wahał się zganić prosto w twarz z powodu jego grzechów i zbrodni. Król przejechał przez bramy. Eliasz otulił się swoim płaszczem i położył się na gołej ziemi.” Świadectwa, tom 3, s. 287.

Back to Articles