Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seventeen

Objawienie Jezusa Chrystusa - numer siedemnasty

Awakening the Dry Bones: A Call to Purity and Faith in the Tarrying Time

Ożywienie wyschłych kości: wezwanie do czystości i wiary w czasie oczekiwania

Author

Jeff Pippenger

Published

November 17, 2023

Formats

PDF
Word

The dry bones that are laying dead in the street, who hear the “voice” of the one who is crying in the wilderness, do so because the Comforter has come, in fulfillment of Jesus’ promise to send him. In the first disappointment of the Millerites, the Millerites came to understand that they were in the tarrying time of the virgin’s parable.

Suche kości, które leżą martwe na ulicy, a które słyszą „głos” tego, który woła na pustyni, czynią to, ponieważ przyszedł Pocieszyciel, w wypełnieniu obietnicy Jezusa, że go pośle. Podczas pierwszego rozczarowania millerystów milleriści doszli do zrozumienia, że znajdowali się w czasie zwłoki z przypowieści o pannach.

> “The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

> Rozczarowani zrozumieli z Biblii, że znajdują się w czasie zwłoki i że muszą cierpliwie oczekiwać spełnienia się widzenia. Te same dowody, które skłoniły ich do wypatrywania swego Pana w roku 1843, skłoniły ich do spodziewania się Go w roku 1844. Dary duchowe, tom 1, 153.

Those who have been typified by the Millerites repeat the experience of the first disappointment, and when they do, they must understand that they too, are in the tarrying time of the virgin’s parable. It is only the influence of the Comforter that allows them to see this truth. That recognition, brought about by the Comforter, is represented by the first prophecy that Ezekiel was instructed to proclaim to the valley of dry, dead bones.

Ci, których typem byli zwolennicy Millera, powtarzają doświadczenie pierwszego rozczarowania i kiedy to czynią, muszą zrozumieć, że i oni znajdują się w czasie zwłoki z przypowieści o dziesięciu pannach. Tylko wpływ Pocieszyciela pozwala im dostrzec tę prawdę. To zrozumienie, zrodzone dzięki działaniu Pocieszyciela, jest przedstawione przez pierwsze proroctwo, które Ezechiel otrzymał polecenie wygłosić nad doliną wyschłych, martwych kości.

> Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:4–8.

> I znowu rzekł do mnie: Prorokuj nad tymi kośćmi i powiedz im: O wy, suche kości, słuchajcie słowa Pana. Tak mówi Pan Bóg do tych kości: Oto sprawię, że wstąpi w was tchnienie i ożyjecie; i położę na was ścięgna, i sprawię, że obrośniecie ciałem, i okryję was skórą, i tchnę w was tchnienie, i ożyjecie; i poznacie, że Ja jestem Pan. Prorokowałem więc, jak mi nakazano; a gdy prorokowałem, powstał szum i oto drżenie, i kości zeszły się, każda kość do swojej kości. A gdy patrzyłem, oto ścięgna i ciało narosły na nich, a skóra pokryła je z wierzchu; lecz nie było w nich tchnienia. Ezechiel 37:4-8.

The “noise” represents the Holy Spirit. At that point the virgins need to recognize that they are in the tarrying time. The biblical instructions of what the disappointed must do when they recognize they are in the tarrying time is abundant. Jeremiah teaches they must never return to the “assembly of mockers,” which in the message to Philadelphia, is the synagogue of Satan. They must also separate the precious from the vile. The precious contrasted with the vile has a dual meaning.

„Hałas” reprezentuje Ducha Świętego. Wtedy panny muszą rozpoznać, że są w czasie oczekiwania. Biblijne wskazówki dotyczące tego, co rozczarowani mają zrobić, gdy rozpoznają, że są w czasie oczekiwania, są liczne. Jeremiasz uczy, że nigdy nie wolno im wracać do „zgromadzenia szyderców”, które w przesłaniu do Filadelfii jest synagogą szatana. Muszą też oddzielić to, co cenne, od tego, co podłe. Kontrast między tym, co cenne, a tym, co podłe, ma podwójne znaczenie.

I learned for myself this prophetic distinction years ago, when I made an application of William Miller’s dream. I correctly defined the jewels as truths of God’s word, and the spurious jewels as corrupted doctrines. Thereafter, it was pointed out to me that James White had also made an application of William Miller’s dream, and in his application, he identified the jewels as God’s faithful people, and the spurious jewels as the false professors of truth. When I investigated what James White had taught about the dream, I realized we were both correct. The jewels can represent God’s faithful, and the counterfeit jewels, the unfaithful, but the jewels can also represent the truths of God’s word and the counterfeit jewels can be false doctrines. James White applied Miller’s dream to the history that James White was then living in, but I had approached the dream as the history of the last days. Together the two applications identify that men become what they believe, and should they choose to hold to erroneous doctrines, they will be swept out the window by the dirt brush man, along with the doctrines they have become associated with. We are what we eat.

Przed laty sam poznałem to prorocze rozróżnienie, gdy dokonałem zastosowania snu Williama Millera. Prawidłowo zdefiniowałem klejnoty jako prawdy Słowa Bożego, a fałszywe klejnoty jako zniekształcone doktryny. Następnie zwrócono mi uwagę, że James White również dokonał zastosowania snu Williama Millera i w swoim zastosowaniu określił klejnoty jako wierny lud Boży, a fałszywe klejnoty jako fałszywych wyznawców prawdy. Gdy zbadałem, czego James White nauczał o tym śnie, zrozumiałem, że oboje mieliśmy rację. Klejnoty mogą przedstawiać wiernych Bogu, a podrobione klejnoty — niewiernych, ale klejnoty mogą też oznaczać prawdy Słowa Bożego, a podrobione klejnoty mogą być fałszywymi doktrynami. James White zastosował sen Millera do historii, w której wówczas żył, ja natomiast podszedłem do tego snu jako do historii dni ostatecznych. Razem oba zastosowania wskazują, że ludzie stają się tym, w co wierzą, a jeśli zdecydują się trzymać błędnych doktryn, zostaną wymieceni za okno przez człowieka z miotłą, wraz z doktrynami, z którymi się związali. Jesteśmy tym, co jemy.

When the disappointed find they are in the tarrying time, according to Jeremiah they are to separate the precious from the vile.

Gdy rozczarowani odkrywają, że są w czasie zwłoki, według Jeremiasza mają oddzielić to, co cenne, od tego, co marne.

> “How is it that men who are at war with the government of God come into possession of the wisdom which they sometimes display? Satan himself was educated in the heavenly courts, and he has a knowledge of good as well as of evil. He mingles the precious with the vile, and this is what gives him power to deceive. But because Satan has robed himself in garments of heavenly brightness, shall we receive him as an angel of light? The tempter has his agents, educated according to his methods, inspired by his spirit, and adapted to his work. Shall we co-operate with them? Shall we receive the works of his agents as essential to the acquirement of an education?” Ministry of Healing, 440.

> "Skąd u ludzi, którzy toczą wojnę z panowaniem Boga, mądrość, którą czasem okazują? Sam szatan był kształcony na niebiańskich dworach i posiada wiedzę zarówno o dobru, jak i o złu. Miesza to, co cenne, z tym, co podłe, i to właśnie daje mu moc zwodzić. Ale czy dlatego, że szatan przyodział się w szaty niebiańskiej jasności, mamy przyjąć go jako anioła światłości? Kusiciel ma swoich agentów, wykształconych według jego metod, natchnionych jego duchem i przystosowanych do jego pracy. Czy mamy z nimi współpracować? Czy mamy uznać dzieła jego agentów za niezbędne do zdobycia wykształcenia?" Służba uzdrawiania, 440.

The precious and vile represents truth and error. It also represents two classes of men.

To, co cenne i podłe, oznacza prawdę i błąd. Oznacza także dwie klasy ludzi.

> “‘Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are His. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honor, and some to dishonor.’ The ‘great house’ represents the Church. In the Church will be found the vile as well as the precious. The net cast into the sea gathers both good and bad.” Review and Herald, February 5, 1901.

> „Wszakże fundament Boży stoi niewzruszony, mając tę pieczęć: Pan zna tych, którzy są Jego. A niech od nieprawości odstąpi każdy, kto wzywa imienia Chrystusa. Lecz w wielkim domu są naczynia nie tylko ze złota i ze srebra, lecz także z drewna i z gliny; i jedne do celów zaszczytnych, a drugie do niezaszczytnych.” „Wielki dom” oznacza Kościół. W Kościele znajdzie się zarówno to, co podłe, jak i to, co cenne. Sieć zarzucona w morze zbiera zarówno dobre, jak i złe. Review and Herald, 5 lutego 1901.

Jeremiah was instructed that if he would return, he needed to separate from the foolish virgins, and he must also separate from the erroneous teachings of the foolish virgins. The one hundred and forty-four thousand are those who come into perfect unity. Jeremiah is representing the work that those called to be sealed by Ezekiel’s second message of the four winds must accomplish, if they are to be God’s “mouth,” when the vision speaks. The vision spoke in Millerite history when the judgment arrived, and it speaks in the history of the one hundred and forty-four thousand when the earth beast speaks, and the judgment of the third woe arrives. Then those who have accomplished the work identified by Jeremiah are lifted up as God’s watchmen.

Jeremiasz został pouczony, że jeśli powróci, musi oddzielić się od głupich panien, a także oddzielić się od błędnych nauk głupich panien. Sto czterdzieści cztery tysiące to ci, którzy osiągają doskonałą jedność. Jeremiasz przedstawia dzieło, które muszą wykonać ci, którzy są powołani, aby zostać opieczętowani przez drugie poselstwo Ezechiela o czterech wiatrach, jeśli mają być „ustami” Boga, gdy widzenie przemówi. Widzenie przemówiło w historii millerystów, gdy nadszedł sąd, i przemawia w historii stu czterdziestu czterech tysięcy, gdy przemawia bestia z ziemi i nadchodzi sąd trzeciego biada. Wtedy ci, którzy wykonali dzieło wskazane przez Jeremiasza, zostają wyniesieni jako Boży strażnicy.

When the Lord sends the Comforter to awaken the disappointed from their death, He identifies a work of purification they must accomplish if they are to be His spokesmen in the Sunday law crisis. Isaiah agrees with Jeremiah’s counsel.

Gdy Pan posyła Pocieszyciela, aby obudził rozczarowanych ze śmierci, Pan wskazuje dzieło oczyszczenia, które muszą wykonać, jeśli mają być Jego rzecznikami w kryzysie ustawy niedzielnej. Izajasz zgadza się z radą Jeremiasza.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. Isaiah 52:7–9.

> Jak piękne na górach są nogi tego, który zwiastuje dobrą nowinę, który ogłasza pokój; który zwiastuje pomyślność, który obwieszcza zbawienie; który mówi do Syjonu: Twój Bóg króluje! Twoi strażnicy podniosą głos; razem jednym głosem będą śpiewać, bo na własne oczy ujrzą, gdy Pan przywróci Syjon. Wykrzykujcie z radości, śpiewajcie razem, ruiny Jerozolimy, bo Pan pocieszył swój lud, odkupił Jerozolimę. Izajasza 52:7–9.

Those that “bringeth good tidings” and who “publish peace and salvation” lift up “their voices together,” for they “shall see eye to eye.”

Ci, którzy „zwiastują dobrą nowinę” i którzy „głoszą pokój i zbawienie”, wznoszą „razem swoje głosy”, albowiem „zobaczą na własne oczy”.

> “A few others were shown me as joining their influence with those I have mentioned, and together they do what they can to draw off from the body and cause confusion; and their influence brings the truth of God into disrepute. Jesus and holy angels are bringing up and uniting God’s people into one faith, that they may all have one mind and one judgment. And while they are being brought into the unity of the faith, to see eye to eye upon the solemn, important truths for this time, Satan is at work to oppose their advancement. Jesus is at work through His instruments to gather and unite. Satan works through his instruments to scatter and divide. ‘For, lo, I will command, and I will sift the house of Israel among all nations, like as corn is sifted in a sieve, yet shall not the least grain fall upon the earth.’

> Ukazano mi jeszcze kilka innych osób, które łączą swój wpływ z tymi, o których była mowa, i razem czynią, co mogą, aby odciągać od społeczności i wywoływać zamęt; a ich wpływ okrywa niesławą prawdę Bożą. Jezus i święci aniołowie prowadzą i jednoczą lud Boży w jednej wierze, aby wszyscy byli jednej myśli i jednego sądu. A gdy są wprowadzani w jedność wiary, aby zgodnie pojmować uroczyste, ważne prawdy na ten czas, Szatan działa, aby przeciwstawić się ich postępowi. Jezus działa przez swoje narzędzia, aby gromadzić i jednoczyć. Szatan działa przez swoje narzędzia, aby rozpraszać i dzielić. 'Bo oto rozkażę i będę przesiewał dom Izraela między wszystkimi narodami, jak się przesiewa zboże w sicie, jednak najmniejsze ziarnko nie spadnie na ziemię.'

> “God is now testing and proving His people. Character is being developed. Angels are weighing moral worth, and keeping a faithful record of all the acts of the children of men. Among God’s professed people are corrupt hearts; but they will be tested and proved. That God who reads the hearts of everyone, will bring to light hidden things of darkness where they are often least suspected, that stumbling blocks which have hindered the progress of truth may be removed, and God have a clean and holy people to declare His statutes and judgments.

> Bóg teraz doświadcza i sprawdza swój lud. Charakter jest kształtowany. Aniołowie ważą wartość moralną i prowadzą wierny zapis wszystkich czynów synów ludzkich. Wśród ludu, który wyznaje, że należy do Boga, są serca zepsute; lecz zostaną poddane próbie i wypróbowane. Ten Bóg, który czyta serca wszystkich, wydobędzie na światło rzeczy skryte w mroku tam, gdzie są często najmniej podejrzewane, aby przeszkody, które hamowały postęp prawdy, zostały usunięte, a Bóg miał lud czysty i święty, który będzie głosił Jego ustawy i wyroki.

> “The Captain of our salvation leads His people on step by step, purifying and fitting them for translation, and leaving in the rear those who are disposed to draw off from the body, who are not willing to be led, and are satisfied with their own righteousness. ‘If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness!’ No greater delusion can deceive the human mind than that which leads men to indulge a self-confident spirit, to believe that they are right and in the light, when they are drawing away from God’s people, and their cherished light is darkness.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

> "Wódz naszego zbawienia prowadzi swój lud krok po kroku, oczyszczając go i przygotowując do przeniesienia, a pozostawiając w tyle tych, którzy są skłonni odłączać się od ciała, którzy nie chcą dać się prowadzić i zadowalają się własną sprawiedliwością. 'Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność!' Żadne większe złudzenie nie może zwieść ludzkiego umysłu niż to, które skłania ludzi do ulegania duchowi samozaufania, do wierzenia, że mają rację i są w świetle, gdy oddalają się od ludu Bożego, a ich umiłowane światło jest ciemnością." Świadectwa, tom 1, 332, 333.

The phrase “bringeth good tidings” is repeated twice in the passage of Isaiah to identify the history of the Midnight Cry, as does the verses that lead to Isaiah’s description of the unity that is accomplished when the precious is separated from the vile.

Wyrażenie „bringeth good tidings” powtarza się dwukrotnie w fragmencie z Księgi Izajasza, aby wskazać historię wołania o północy, podobnie jak czynią to wersety prowadzące do opisu Izajasza jedności osiąganej, gdy to, co cenne, zostaje oddzielone od tego, co podłe.

> Awake, awake; put on thy strength, O Zion; put on thy beautiful garments, O Jerusalem, the holy city: for henceforth there shall no more come into thee the uncircumcised and the unclean. Shake thyself from the dust; arise, and sit down, O Jerusalem: loose thyself from the bands of thy neck, O captive daughter of Zion. Isaiah 52:1, 2.

> Obudź się, obudź się; przyoblecz się w swą moc, Syjonie; przywdziej swoje piękne szaty, Jerozolimo, święte miasto; bo odtąd nie wejdzie już do ciebie nieobrzezany ani nieczysty. Otrząśnij się z prochu; powstań i usiądź, Jerozolimo; zdejmij pęta ze swej szyi, zniewolona córko Syjonu. Izajasz 52:1, 2.

Jeremiah represents those in the first disappointment, that recognize they are in the tarrying time. Isaiah commands those same persons to “awake, awake.” They awake and ultimately arrive to a point where there will no longer be any uncircumcised and unclean in God’s church, for they will have accomplished the work of separating the precious and the vile. “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

Jeremiasz przedstawia tych, którzy podczas pierwszego rozczarowania uświadamiają sobie, że znajdują się w czasie zwłoki. Izajasz nakazuje tym samym osobom: „Obudźcie się, obudźcie się”. Budzą się i ostatecznie dochodzą do momentu, gdy w Bożym Kościele nie będzie już nieobrzezanych ani nieczystych, gdyż wykonają dzieło oddzielenia tego, co cenne, od tego, co marne. „Pan pragnie, aby Jego Kościół został oczyszczony, zanim Jego sądy spadną w sposób bardziej znamienny na świat.”

> “We are rapidly nearing the close of this earth’s history. The end is very near, much nearer than many suppose, and I feel burdened to urge upon our people the necessity of seeking the Lord earnestly. Many are asleep, and what can be said to arouse them from their carnal slumber? The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.

> Szybko zbliżamy się do końca historii tej ziemi. Koniec jest bardzo bliski, znacznie bliższy, niż wielu przypuszcza, i odczuwam brzemię, by podkreślać naszemu ludowi konieczność gorliwego szukania Pana. Wielu śpi; cóż można powiedzieć, aby zbudzić ich z cielesnego uśpienia? Pan pragnie, aby Jego Kościół został oczyszczony, zanim Jego sądy spadną jeszcze dobitniej na świat.

> “‘Who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’

> 'Któż przetrwa dzień jego przyjścia? I kto się ostoi, gdy się ukaże? Bo jest jak ogień złotnika i jak ług foluszników; i zasiądzie, aby przetapiać i oczyszczać srebro; oczyści synów Lewiego i przetopi ich jak złoto i srebro, aby mogli składać Panu ofiarę w sprawiedliwości.'

> “Christ will remove every pretentious cloak. No mingling of the true with the spurious can deceive him. ‘He is like a refiner’s fire,’ separating the precious from the vile, the dross from the gold.

> Chrystus zdejmie każdy płaszcz pozorów. Żadne zmieszanie tego, co prawdziwe, z tym, co fałszywe, nie zdoła Go zwieść. 'Jest jak ogień hutniczy', oddzielając to, co szlachetne, od tego, co podłe, żużel od złota.

> “Like the Levites, God’s chosen people are set apart by him for his special work. Every true Christian bears priestly credentials. He is honored with the sacred responsibility of representing to the world the character of his Heavenly Father. He is to heed well the words, ‘Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.’

> Podobnie jak Lewici, wybrany lud Boży jest przez Niego oddzielony do Jego szczególnego dzieła. Każdy prawdziwy chrześcijanin nosi w sobie kapłańską godność. Jest zaszczycony świętą odpowiedzialnością reprezentowania światu charakteru swojego Ojca Niebieskiego. Powinien pilnie baczyć na słowa: «Bądźcie więc doskonali, jak doskonały jest wasz Ojciec, który jest w niebie».

> “‘But unto you that fear my name shall the Sun of Righteousness arise with healing in his wings; and ye shall go forth, and grow up as calves of the stall. And ye shall tread down the wicked; for they shall be ashes under the soles of your feet in the day that I shall do this, saith the Lord of hosts.

> Lecz dla was, którzy boicie się mojego imienia, wzejdzie Słońce Sprawiedliwości z uzdrowieniem w jego skrzydłach; a wy wyjdziecie i będziecie wzrastać jak cielęta z obory. I zdeptacie bezbożnych, bo będą popiołem pod podeszwami waszych stóp w dniu, gdy to uczynię — mówi Pan Zastępów.

> “‘Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and the judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: and he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse.’” Review and Herald, November 8, 1906.

> 'Pamiętajcie o prawie Mojżesza, mojego sługi, które mu nakazałem na Horebie dla całego Izraela, wraz z ustawami i wyrokami. Oto Ja poślę wam proroka Eliasza, zanim nadejdzie wielki i straszny dzień Pana; i on zwróci serce ojców ku synom, a serce synów ku ich ojcom, abym, gdy przyjdę, nie obłożył ziemi klątwą.' Review and Herald, 8 listopada 1906.

Those that hold to false doctrines will be separated in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. Those who refuse to allow the creative power of God to produce a personal sanctified experience, will be separated from the “gold” in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. They will remain as Laodiceans, right at the point where Laodicea transcends into Philadelphia.

Ci, którzy trzymają się fałszywych doktryn, zostaną oddzieleni w historii, która rozpoczyna się od "głosu" wołającego na pustyni. Ci, którzy nie pozwalają, aby stwórcza moc Boga zrodziła osobiste, uświęcone doświadczenie, zostaną oddzieleni od "złota" w historii, która rozpoczyna się od "głosu" wołającego na pustyni. Pozostaną Laodycejczykami, dokładnie w punkcie, w którym Laodycea przechodzi w Filadelfię.

The work of separating the precious from the vile is almost totally the work of the messenger of the covenant who comes suddenly to purify the sons of Levi, but we must participate.

Dzieło oddzielania tego, co cenne, od tego, co podłe, jest niemal całkowicie dziełem posłańca przymierza, który przychodzi nagle, aby oczyścić synów Lewiego, ale musimy w tym uczestniczyć.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> Przeto, moi umiłowani, jak zawsze byliście posłuszni, nie tylko w mojej obecności, lecz teraz tym bardziej podczas mojej nieobecności, sprawujcie swoje zbawienie z bojaźnią i drżeniem. Albowiem to Bóg sprawia w was zarówno chcenie, jak i działanie, zgodnie ze swoim upodobaniem. Czyńcie wszystko bez szemrania i sporów, abyście byli nienaganni i niewinni, dzieci Boże bez nagany, pośród pokolenia przewrotnego i zepsutego, wśród którego świecicie jak światła w świecie. List do Filipian 2:12-15.

Jeremiah was told to separate the precious from the vile if he desired to be God’s spokesman in the coming judgment. The fact that Jeremiah was hearing God’s counsel to him, demonstrated the presence of the Comforter was already available if he chose to take up the work.

Jeremiasz otrzymał polecenie, by oddzielić to, co cenne, od tego, co podłe, jeśli pragnął być ustami Boga w nadchodzącym sądzie. Sam fakt, że Jeremiasz słyszał skierowaną do niego Bożą radę, świadczył, że Pocieszyciel był już obecny, jeśli tylko zechce podjąć się tego dzieła.

> “The work of gaining salvation is one of copartnership, a joint operation. There is to be co-operation between God and the repentant sinner. This is necessary for the formation of right principles in the character. Man is to make earnest efforts to overcome that which hinders him from attaining to perfection. But he is wholly dependent upon God for success. Human effort of itself is not sufficient. Without the aid of divine power it avails nothing. God works and man works. Resistance of temptation must come from man, who must draw his power from God. On the one side there is infinite wisdom, compassion, and power; on the other, weakness, sinfulness, absolute helplessness.

> Dzieło osiągania zbawienia opiera się na współpracy; jest wspólnym działaniem. Między Bogiem a skruszonym grzesznikiem ma istnieć współpraca. Jest to konieczne dla kształtowania prawych zasad charakteru. Człowiek ma podejmować usilne starania, by przezwyciężyć to, co przeszkadza mu w osiągnięciu doskonałości. Ale jeśli chodzi o powodzenie, jest całkowicie zależny od Boga. Sam wysiłek ludzki nie wystarcza. Bez pomocy Bożej mocy nic nie zdziała. Bóg działa i człowiek działa. Opór wobec pokusy musi pochodzić od człowieka, który musi czerpać swą moc od Boga. Z jednej strony jest nieskończona mądrość, współczucie i moc; z drugiej — słabość, grzeszność, absolutna bezradność.

> “God wishes us to have the mastery over ourselves. But He cannot help us without our consent and co-operation. The divine Spirit works through the powers and faculties given to man. Of ourselves, we are not able to bring the purposes and desires and inclinations into harmony with the will of God; but if we are ‘willing to be made willing,’ the Saviour will accomplish this for us, ‘Casting down imaginations, and every high thing that exalteth itself against the knowledge of God, and bringing into captivity every thought to the obedience of Christ.’ 2 Corinthians 10:5.” Acts of the Apostles, 482.

> Bóg pragnie, abyśmy panowali nad sobą. Lecz nie może nam pomóc bez naszej zgody i współpracy. Boski Duch działa poprzez siły i zdolności dane człowiekowi. Sami z siebie nie jesteśmy w stanie doprowadzić zamiarów, pragnień i skłonności do zgodności z wolą Bożą; lecz jeśli jesteśmy 'gotowi, by zechcieć', Zbawiciel dokona tego dla nas, 'obalając wyobrażenia i wszelką wyniosłość, która wynosi się przeciw poznaniu Boga, i biorąc w niewolę wszelką myśl, aby była posłuszna Chrystusowi.' 2 List do Koryntian 10:5. Dzieje Apostołów, 482.

The three and a half days of Revelation eleven, when the dry bones are dead in the street, is a symbol of a “wilderness,” and a “wilderness” represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. At the end of the scattering of the three and a half days, those called to be among the one hundred and forty-four thousand are to “awake” and “shake off the dust.” Sister White says “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

Trzy i pół dnia z jedenastego rozdziału Księgi Objawienia, gdy suche kości leżą martwe na ulicy, to symbol „pustyni”, a „pustynia” przedstawia „siedem czasów” z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej. Pod koniec rozproszenia trzech i pół dnia ci, którzy są powołani, by należeć do stu czterdziestu czterech tysięcy, mają się „obudzić” i „otrząsnąć się z prochu”. Siostra White mówi: „Pan pragnie, aby Jego Kościół został oczyszczony, zanim Jego sądy spadną jeszcze wyraźniej na świat.”

In connection with a “purified church” she references Jeremiah’s separation process that removes the “precious from the vile.” She also connects it with Malachi chapter three, where a messenger prepares the way for the messenger of the covenant. The messenger that prepares the way is Isaiah’s “voice crying in the wilderness.” The messenger of the covenant is Christ, who is preparing to enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand, who “like” “the Levites,” “are set apart by him for his special work.” She then identifies them as priests, and quotes Jesus who says, “Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.”

W związku z "oczyszczonym Kościołem" odwołuje się do opisanego u Jeremiasza procesu oddzielania, który oddziela "to, co cenne, od tego, co podłe." Łączy to także z trzecim rozdziałem Księgi Malachiasza, gdzie posłaniec przygotowuje drogę dla posłańca przymierza. Posłańcem przygotowującym drogę jest Izajaszowy "głos wołającego na pustyni." Posłańcem przymierza jest Chrystus, który przygotowuje się do zawarcia przymierza ze stu czterdziestoma czterema tysiącami, którzy "jak" "Lewici," "są przez niego oddzieleni do jego szczególnej służby." Następnie określa ich jako kapłanów i cytuje Jezusa, który mówi: "Bądźcie więc doskonali, jak doskonały jest wasz Ojciec, który jest w niebie."

There is a purification process that is marked at the end of the period of the tarrying time, for the Lord has a special work for the one hundred and forty-four thousand to accomplish, and He will have a purified church before “his judgments shall fall more signally upon the world.” His judgments are already in the world, but at the Sunday law, “God’s destructive judgments” begin to fall.

Istnieje proces oczyszczania, który ma miejsce pod koniec czasu zwłoki, gdyż Pan ma szczególne dzieło, które mają wykonać sto czterdzieści cztery tysiące, i będzie miał oczyszczony Kościół, zanim "jego sądy spadną bardziej znacząco na świat." Jego sądy są już na świecie, ale wraz z prawem niedzielnym zaczynają spadać "niszczące sądy Boże".

Those judgments are a “time of mercy for those who have never known the truth.” But there is no mercy in those judgments for those who would not enter into the necessary purification process. The “judgments,” which “fall more signally” identify judgments that are signs. They represent a signal, and the Holy Spirit uses the chaos and confusion accomplished by those judgments, to mark a distinction between those who keep “the spurious rest day” and those who “conscientiously keep the Sabbath of the Lord,” for this is the only way the “world can be warned.” The judgments that are signals are the backdrop that the Holy Spirit uses to direct God’s children that are still in Babylon, to recognize the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

Te sądy są „czasem miłosierdzia dla tych, którzy nigdy nie poznali prawdy”. Lecz w tych sądach nie ma miłosierdzia dla tych, którzy nie zechcą wejść w konieczny proces oczyszczenia. Sformułowanie „sądy”, które „spadają bardziej znamiennie”, wskazuje na sądy będące znakami. Stanowią one sygnał, a Duch Święty wykorzystuje chaos i zamęt spowodowane przez te sądy, aby wytyczyć rozróżnienie między tymi, którzy zachowują „fałszywy dzień odpoczynku”, a tymi, którzy „sumiennie zachowują Sabat Pana”, gdyż jest to jedyny sposób, w jaki „świat może zostać ostrzeżony”. Sądy będące znakami stanowią tło, którego Duch Święty używa, aby nakierować dzieci Boże, które wciąż są w Babilonie, by rozpoznały sztandar stu czterdziestu czterech tysięcy.

But Sister White doesn’t simply reference Malachi chapter three, she also includes the closing verses of the book of Malachi chapter four, and once again references the “voice” that was to prepare the way for the messenger of the covenant. Those closing verses are not about the preparation for the messenger of the covenant, they are about remembering the law of Moses, and the turning of the hearts of the fathers to the children and vice versa. The “voice” first prepares for Christ, as the messenger of the covenant, to suddenly come to His temple and purify His disappointed people who have been awakened, that they might accomplish the work of the ensign. Then Malachi addresses another aspect of the work of the “voice.”

Ale Siostra White nie odwołuje się tylko do trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza; włącza też końcowe wersety czwartego rozdziału tej księgi i ponownie odnosi się do „głosu”, który miał przygotować drogę Posłańcowi przymierza. Te końcowe wersety nie mówią o przygotowaniu dla Posłańca przymierza, lecz o pamiętaniu Prawa Mojżesza oraz o zwróceniu serc ojców ku dzieciom i odwrotnie. Ten „głos” najpierw przygotowuje drogę Chrystusowi, jako Posłańcowi przymierza, aby niespodziewanie przyszedł do swojej świątyni i oczyścił swój rozczarowany lud, który został przebudzony, by mógł wypełnić dzieło znaku. Następnie Malachiasz podejmuje inny aspekt dzieła „głosu”.

He “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and He will do this work in relation to the law given at Horeb. Elijah, who is also Isaiah’s “voice,” will identify the sins of God’s people. It is part of the purification process. There is only one definition of sin, that being the transgression of the law given at Horeb. John the Baptist was Elijah, and his work included that very element.

On „zwróci serce ojców ku synom, a serce synów ku ich ojcom”, i On dokona tego dzieła w odniesieniu do prawa danego na Horebie. Eliasz, który jest także „głosem” Izajasza, wskaże grzechy ludu Bożego. Jest to część procesu oczyszczenia. Istnieje tylko jedna definicja grzechu: jest nim przekroczenie prawa danego na Horebie. Jan Chrzciciel był Eliaszem, a jego misja obejmowała właśnie ten element.

> In those days came John the Baptist, preaching in the wilderness of Judaea, And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand. For this is he that was spoken of by the prophet Esaias, saying, The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight. And the same John had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey. Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come?

> W owych dniach przyszedł Jan Chrzciciel, nauczając na pustyni Judei, i mówił: Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie. To bowiem ten, o którym mówił prorok Izajasz: Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie jego ścieżki. A sam Jan miał odzienie z sierści wielbłądziej i skórzany pas na biodrach; a jego pokarmem były szarańcza i dziki miód. Wtedy wychodziła do niego Jerozolima, cała Judea i cała okolica nad Jordanem, i byli przez niego chrzczeni w Jordanie, wyznając swoje grzechy. Lecz gdy zobaczył wielu faryzeuszy i saduceuszy przychodzących na jego chrzest, rzekł do nich: Plemię żmijowe, kto was ostrzegł, aby uciec przed nadchodzącym gniewem?

> Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:1–12.

> Przynoście więc owoce godne nawrócenia. I nie myślcie mówić w sobie: Mamy Abrahama za ojca; bo powiadam wam, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi. A już siekiera jest przyłożona do korzenia drzew; dlatego każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, jest wycinane i wrzucane w ogień. Ja wprawdzie chrzczę was wodą na nawrócenie, lecz ten, który idzie po mnie, jest mocniejszy ode mnie; nie jestem godzien nosić jego sandałów; on was ochrzci Duchem Świętym i ogniem. Ma on wiejadło w ręku i dokładnie oczyści swoje klepisko, i zbierze swoją pszenicę do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym. Mateusza 3:1-12.

John the Baptist came to the “wilderness” of the three and a half days of Revelation eleven, for all the prophets are speaking more of the last days, than the days in which they lived. He brought a message to repent from sin, for the kingdom of heaven was at hand, just as the Revelation of Jesus Christ is opened up when “the time is at hand.” John the Baptist illustrates the work of the “voice,” for according to Jesus, he was also Elijah that was to come.

Jan Chrzciciel przyszedł na "pustynię" trzech i pół dnia z jedenastego rozdziału Objawienia, gdyż wszyscy prorocy mówią więcej o dniach ostatecznych niż o czasach, w których żyli. Przyniósł przesłanie, by pokutować i odwrócić się od grzechu, bo królestwo niebieskie było bliskie, tak jak Objawienie Jezusa Chrystusa zostaje odsłonięte, gdy "czas jest bliski". Jan Chrzciciel obrazuje działanie "głosu", bo według Jezusa był on także Eliaszem, który miał przyjść.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> Wszyscy bowiem prorocy i Prawo prorokowali aż do Jana. A jeśli chcecie to przyjąć, on jest Eliaszem, który miał przyjść. Kto ma uszy do słuchania, niech słucha. Mt 11,13-15.

Jesus identifies that the prophetic identity of John the Baptist was a test. He states directly, “if ye will receive it”. Then Jesus encourages His disciples to receive it by saying, “He that hath ears to hear, let him hear.” Let him hear what? Let him hear who the voice is that comes to the final wilderness of the Bible, and prepares the way for the messenger of the covenant to prepare the one hundred and forty-four thousand to do a special work during a time of the signal judgments of God.

Jezus wskazuje, że prorocza tożsamość Jana Chrzciciela była próbą. Mówi wprost: „jeśli chcecie to przyjąć”. Następnie Jezus zachęca swoich uczniów, by to przyjęli, mówiąc: „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.” Czego ma słuchać? Niech usłyszy, kim jest ów głos, który przychodzi do ostatniej pustyni w Biblii i przygotowuje drogę dla posłańca przymierza, aby przygotować sto czterdzieści cztery tysiące do wykonania szczególnego dzieła w czasie znamiennych sądów Bożych.

John wore “a raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey.” His “meat” was the message of Islam, for the word “locusts” represents Islam, and honey is the word of God, that was sweet in his mouth. The sweet message he ate was about the “wild” Arabian ass, the very first symbol of Islam in the Scriptures. The sweet message of the wild Arabian ass of Islam, which is also represented by “locusts” was also woven into his raiment, for camel’s are another symbol of Islam. It is not a wresting of the word “locusts” to use it as a symbol of Islam, even if the food John ate was referencing the locust tree, and not the insects. The word “locusts” is a symbol of Islam, and John was not representing the eating of any physical food, his diet was a symbol of the prophetic message he had eaten.

Jan nosił „odzienie z sierści wielbłądziej i miał skórzany pas wokół bioder; a jego pokarmem była szarańcza i dziki miód”. Jego „pokarmem” było przesłanie islamu, bo słowo „szarańcza” oznacza islam, a miód jest słowem Boga, które było słodkie w jego ustach. Słodkie przesłanie, które spożył, dotyczyło „dzikiego” arabskiego osła, pierwszego symbolu islamu w Pismach. Słodkie przesłanie o dzikim arabskim ośle islamu, które jest także przedstawiane przez „szarańczę”, było też wplecione w jego szatę, gdyż wielbłądy są innym symbolem islamu. Nie jest wykrzywianiem znaczenia słowa „szarańcza” używanie go jako symbolu islamu, nawet jeśli pokarm, który jadł Jan, odnosił się do drzewa karobowego, a nie do owadów. Słowo „szarańcza” jest symbolem islamu, a Jan nie przedstawiał spożywania żadnego fizycznego pokarmu; jego dieta była symbolem proroczego przesłania, które spożył.

His girdle was the “prophecy” represented in Habakkuk. That prophecy brings together the first disappointment, the tarrying time of the virgins, and the foundations of Adventism as represented upon the sacred charts. Habakkuk was the prophetic girdle that bound all those truths together.

Jego pasem było „proroctwo” przedstawione w Księdze Habakuka. To proroctwo łączy pierwsze rozczarowanie, czas zwlekania panien oraz fundamenty adwentyzmu, tak jak przedstawiono je na świętych planszach. Habakuk był proroczym pasem, który spajał wszystkie te prawdy.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:3, 4.

> Bo widzenie jest jeszcze na wyznaczony czas, lecz u kresu przemówi i nie skłamie; choćby się odwlekało, czekaj na nie, bo z pewnością nadejdzie, nie opóźni się. Oto ten, którego dusza się wywyższa, nie jest w nim prawy; lecz sprawiedliwy z wiary żyć będzie. Habakuk 2:3, 4.

The prophetic message that bound together as a girdle the messages that make up the warning of the “voice,” is the parable of the virgins in relation to the vision that tarried, but would speak. The vision of the Midnight Cry produces a distinction between the vile, whose “soul is lifted up” and the precious, who are justified by faith. Justification by faith is the girdle the “voice” wears.

Proroczym poselstwem, które niczym pas spoiło poselstwa składające się na ostrzeżenie "głosu", jest przypowieść o pannach w odniesieniu do widzenia, które zwlekało, lecz miało przemówić. Widzenie Wołania o Północy wprowadza rozróżnienie między niegodziwymi, których "dusza jest wyniesiona", a cennymi, którzy są usprawiedliwieni z wiary. Usprawiedliwienie z wiary jest pasem, który "głos" nosi.

> And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins. Isaiah 11:5.

> Sprawiedliwość będzie pasem jego bioder, a wierność pasem jego lędźwi. Izajasza 11:5.

When the “voice crying in the wilderness” of the disappointment arrived, after the disappointment of July 18, 2020, his message was the same message that it had been since September 11, 2001. That message from Elijah to come, to the waiting disappointed dead dry bones is, that Islam is the “signal judgments,” that provide the backdrop for God’s other children in Babylon to learn righteousness.

Gdy po rozczarowaniu z 18 lipca 2020 roku nadszedł „głos wołającego na pustyni” tego rozczarowania, jego przesłanie było tym samym przesłaniem, które było od 11 września 2001 roku. To przesłanie od mającego przyjść Eliasza, skierowane do oczekujących, rozczarowanych, martwych, wyschłych kości, brzmi, że islam to „znakowe sądy”, które stanowią tło, aby inne Boże dzieci w Babilonie uczyły się sprawiedliwości.

> The way of the just is uprightness: thou, most upright, dost weigh the path of the just. Yea, in the way of thy judgments, O Lord, have we waited for thee; the desire of our soul is to thy name, and to the remembrance of thee. With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:7–9.

> Droga sprawiedliwego jest prosta; Ty, Najsprawiedliwszy, równasz ścieżkę sprawiedliwego. Tak, na drodze Twoich wyroków, Panie, oczekiwaliśmy Ciebie; pragnieniem naszej duszy jest Twoje imię i pamięć o Tobie. Moja dusza pragnęła Ciebie w nocy; tak, moim duchem we mnie będę Cię szukał od rana, bo gdy Twoje wyroki są na ziemi, mieszkańcy świata uczą się sprawiedliwości. Izajasz 26:7–9.

John the Baptist, who was Elijah to come, is the “voice” in the “wilderness” of the three and a half days of Revelation chapter eleven. His work includes identifying the fourth and final generation of Adventism, whose souls are lifted up and who are trusting in the spiritual heritage of their fathers, but sense that the wrath of God is about to come. They are the fourth generation, for they have fully manifested into a generation that is just the opposite of Christ. They are the generation of vipers, but they still point to their father Abraham, to argue that they are actually the generation of the Lamb. The generation of the Lamb are Peter’s chosen generation, they are those who follow the Lamb whithersoever he goeth.

Jan Chrzciciel, który był Eliaszem mającym przyjść, jest „głosem” na „pustyni” trzech i pół dnia jedenastego rozdziału Apokalipsy. Jego dzieło obejmuje rozpoznanie czwartego i ostatniego pokolenia adwentyzmu; dusze tego pokolenia są wywyższone i ufają duchowemu dziedzictwu swoich ojców, ale wyczuwają, że gniew Boży ma wkrótce nadejść. Stanowią czwarte pokolenie, gdyż w pełni ujawniło się ono jako pokolenie będące całkowitym przeciwieństwem Chrystusa. Są plemieniem żmijowym, lecz wciąż powołują się na swego ojca Abrahama, aby dowodzić, że w istocie są pokoleniem Baranka. Pokolenie Baranka to wybrane pokolenie Piotra; to ci, którzy idą za Barankiem, dokądkolwiek idzie.

John obviously presented the sins of those who came to hear his message, for they repented and were baptized. He also informed them that there is One who would follow him, that would thoroughly purge His floor. That Person is the messenger of the covenant, He is “the dirt brush man” who sweeps the counterfeit coins and jewels out the window and restores the original jewels, that then shine ten times brighter than they did when William Miller was directed by angels in the work of assembling the original jewels in the movement of the first angel.

Jan wyraźnie przedstawiał grzechy tych, którzy przychodzili słuchać jego przesłania, bo nawracali się i przyjmowali chrzest. Informował ich także, że za nim przyjdzie Ten, który gruntownie oczyści swoje klepisko. Ta Osoba jest posłańcem przymierza, jest "człowiekiem z miotłą", który wymiata przez okno fałszywe monety i klejnoty oraz przywraca pierwotne klejnoty, które potem świecą dziesięć razy jaśniej niż wtedy, gdy William Miller, kierowany przez aniołów, wykonywał dzieło gromadzenia pierwotnych klejnotów w ruchu pierwszego anioła.

John the Baptist was direct in his denunciation of the Laodicean Adventist’s confidence in their father Abraham, for Elijah to come was to turn the hearts of the fathers to the children and vice versa. The principle of biblical application of the first and the last is represented in that work, but so too, is the remedy for those who find themselves in a scattered condition, in the enemies’ land, dead in the wilderness. They must recognize their sins, and the sins of their fathers and repent. In conjunction with recognizing their sins and the father’s sins, they must also admit that they had not been walking with the Lord during the period of the wilderness of three and a half days. Furthermore, they must admit that God was not walking with them during that history.

Jan Chrzciciel był bezpośredni w swoim potępieniu ufności laodycejskich adwentystów pokładanej w ich ojcu Abrahamie, bo zadaniem Eliasza, który miał przyjść, było zwrócić serca ojców ku dzieciom i na odwrót. Zasada biblijnego zastosowania pierwszego i ostatniego jest w tym dziele ukazana, ale obecne jest tam także lekarstwo dla tych, którzy znajdują się w stanie rozproszenia, w ziemi nieprzyjaciół, martwi na pustyni. Muszą uznać swoje grzechy i grzechy swoich ojców oraz pokutować. Wraz z uznaniem swoich grzechów i grzechów ojców muszą też przyznać, że nie chodzili z Panem w okresie pustyni trzech i pół dnia. Ponadto muszą przyznać, że Bóg nie chodził z nimi w tamtym okresie historii.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> A ci z was, którzy pozostaną, będą marnieć w swojej nieprawości w ziemiach waszych wrogów; a także z powodu nieprawości swoich ojców będą marnieć wraz z nimi. Jeśli wyznają swoją nieprawość i nieprawość swoich ojców, wraz z przewiną, której się dopuścili przeciwko Mnie, i że postępowali wbrew Mnie; oraz że i Ja postępowałem wbrew nim i zaprowadziłem ich do ziemi ich wrogów; jeśli wtedy ich nieobrzezane serca się ukorzą i przyjmą karę za swoją nieprawość: wtedy wspomnę na Moje przymierze z Jakubem, a także na Moje przymierze z Izaakiem, i również wspomnę na Moje przymierze z Abrahamem; i wspomnę na ziemię. Księga Kapłańska 26:39–42.

The curse was because they didn’t remember the sabbaths of the land.

Przekleństwo spadło, ponieważ nie pamiętali o szabatach ziemi.

John the Baptist, who was Elijah to come, typified the “voice” in the wilderness of Revelation eleven’s three and a half days. He would direct the dead dry bones to “remember” Moses’ law at Horeb, and if they did, then the messenger of the covenant would “remember” the covenant of their fathers. But only if they confessed their sins, the sins of their fathers, and more humbling, they were to specify the trespasses “they trespassed against” God.

Jan Chrzciciel, który był Eliaszem, który miał przyjść, był typem "głosu" na pustyni trzech i pół dnia z Objawienia 11. Wezwałby martwe, suche kości, by "pamiętały" prawo Mojżesza na Horebie, a jeśli by to uczyniły, wtedy posłaniec przymierza "pamiętałby" przymierze ich ojców. Ale tylko jeśli wyznaliby swoje grzechy, grzechy swoich ojców, i, co bardziej upokarzające, mieliby wyszczególnić występki, którymi "przewinili przeciwko" Bogu.

They would also need to admit that they had been walking “contrary” to God, and that God had been walking “contrary” to them.

Musieliby również przyznać, że chodzili „na przekór” Bogu, i że Bóg chodził im „na przekór”.

They would also need to recognize that they were the dead dry bones in the street of Revelation eleven, for they had to admit that God had brought them into the enemy’s land, and the enemy’s land is death.

Musieliby też uznać, że byli martwymi suchymi kośćmi na ulicy opisanej w jedenastym rozdziale Księgi Objawienia, gdyż musieli przyznać, że Bóg wprowadził ich do ziemi wroga, a ziemia wroga to śmierć.

According to John the Baptist, they would also need to answer the question of who the “voice” crying in the “wilderness” is, for John asked, “Who hath warned you to flee from the wrath to come?”

Według Jana Chrzciciela musieliby także odpowiedzieć na pytanie, kim jest „głos” wołający na „pustyni”, bo Jan zapytał: „Kto was ostrzegł, abyście uciekli przed nadchodzącym gniewem?”

We will continue these subjects in the next article.

Będziemy kontynuować te tematy w następnym artykule.

> “The minister of God is commanded: ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show My people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The Lord says of these people: ‘They seek Me daily, and delight to know My ways, as a nation that did righteousness.’ Here is a people who are self-deceived, self-righteous, self-complacent, and the minister is commanded to cry aloud and show them their transgressions. In all ages this work has been done for God’s people, and it is needed now more than ever before.” Testimonies, volume 5, 299.

> Słudze Bożemu polecono: "Wołaj na całe gardło, nie szczędź, podnieś swój głos jak trąba i pokaż Mojemu ludowi jego występki, a domowi Jakuba jego grzechy." Pan mówi o tych ludziach: "Szukają Mnie codziennie i mają upodobanie w poznawaniu Moich dróg, jak naród, który postępował sprawiedliwie." Oto lud samookłamany, samousprawiedliwiający się i samozadowolony, a słudze nakazuje się wołać donośnie i wskazać mu jego występki. We wszystkich wiekach ta praca była wykonywana dla ludu Bożego i jest potrzebna teraz bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Świadectwa, tom 5, 299.

Back to Articles