Article

# Parallel Warnings - Number One

Równoległe ostrzeżenia - numer jeden

The Revelation of Jesus Christ: Understanding the Final Warning for Mankind

Objawienie Jezusa Chrystusa: zrozumienie ostatecznego ostrzeżenia dla ludzkości

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word

The “Revelation of Jesus Christ” is opened up to God’s people when “the time is at hand.” The final warning message for mankind is given just before the close of human probation and that final message is represented in several prophetic lines in the Bible. In Revelation fourteen that final warning message is represented by three angels.

„Objawienie Jezusa Chrystusa” zostaje objawione ludowi Bożemu, gdy „czas jest bliski”. Ostateczne poselstwo ostrzegawcze dla ludzkości zostaje ogłoszone tuż przed zakończeniem czasu próby dla ludzkości i to ostateczne poselstwo jest przedstawione w kilku liniach proroczych w Biblii. W czternastym rozdziale Objawienia to ostateczne poselstwo ostrzegawcze jest przedstawione przez trzech aniołów.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.

> I ujrzałem innego anioła lecącego pośrodku nieba, mającego wieczną Ewangelię, aby ją głosić mieszkańcom ziemi i każdemu narodowi, plemieniu, językowi i ludowi, mówiącego donośnym głosem: Bójcie się Boga i oddajcie Mu chwałę, bo nadeszła godzina Jego sądu; oddajcie pokłon Temu, który stworzył niebo i ziemię, i morze, i źródła wód.

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.

> I poszedł za nim inny anioł, mówiąc: Upadł, upadł Babilon, to wielkie miasto, ponieważ napoił wszystkie narody winem gniewu swego nierządu.

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.

> A trzeci anioł szedł za nimi, mówiąc donośnym głosem: Jeśli ktoś oddaje cześć Bestii i jej obrazowi i przyjmuje jej znamię na czole albo na ręce, ten będzie pił wino gniewu Bożego, które jest nalane bez domieszki do kielicha Jego zapalczywości; i będzie męczony ogniem i siarką w obecności świętych aniołów i w obecności Baranka. A dym ich męki wznosi się na wieki wieków; i nie mają wytchnienia we dnie ani w nocy ci, którzy oddają cześć Bestii i jej obrazowi, i każdy, kto przyjmuje znamię jej imienia. Tu jest wytrwałość świętych: tu są ci, którzy zachowują przykazania Boże i wiarę Jezusa. Objawienie 14:6-12.

In chapter eighteen of Revelation the very same message announces the fall of Babylon.

W osiemnastym rozdziale Apokalipsy to samo orędzie ogłasza upadek Babilonu.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:1–5.

> A potem zobaczyłem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką moc; a ziemia została oświecona jego chwałą. I zawołał donośnym głosem, mówiąc: Upadł, upadł wielki Babilon i stał się siedliskiem demonów, schronieniem wszelkiego ducha nieczystego i klatką każdego nieczystego i ohydnego ptaka. Bo wszystkie narody piły wino gniewu jej nierządu, a królowie ziemi uprawiali z nią nierząd, a kupcy ziemi wzbogacili się z powodu obfitości jej zbytków. I usłyszałem inny głos z nieba, mówiący: Wyjdźcie z niej, mój ludu, abyście nie byli uczestnikami jej grzechów i aby nie dotknęły was jej plagi. Bo jej grzechy doszły aż do nieba, a Bóg wspomniał jej nieprawości. Objawienie 18:1-5.

The prophetic line of history, or we might say, the sequence of events represented by the angel that lightens the earth with his glory in chapter eighteen represents the events that lead to the close of judgment, the close of probation and the seven last plagues. The prophetic history represented in chapter eighteen runs “parallel” to the line of prophetic history represented by the three angels of chapter fourteen.

Prorocza linia historii, czyli — można by powiedzieć — ciąg wydarzeń ukazany przez anioła, który w rozdziale osiemnastym oświeca ziemię swoją chwałą, przedstawia wydarzenia prowadzące do zakończenia sądu, zakończenia okresu próby oraz siedmiu ostatnich plag. Historia prorocza przedstawiona w rozdziale osiemnastym biegnie "równolegle" do linii proroczej historii przedstawionej przez trzech aniołów z rozdziału czternastego.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> Bóg wyznaczył poselstwom z Objawienia 14 ich miejsce w ciągu proroctw, a ich dzieło nie ma ustać aż do zakończenia historii tej ziemi. Pierwsze i drugie poselstwo anielskie wciąż są prawdą dla tego czasu i mają iść równolegle z tym, które następuje. Trzeci anioł donośnym głosem ogłasza swoje ostrzeżenie. "Po tych rzeczach," powiedział Jan, "ujrzałem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką moc, a ziemia została rozjaśniona jego chwałą." W tym rozświetleniu złączone jest światło wszystkich trzech poselstw. The 1888 Materials, 803, 804.

The three angels of chapter fourteen flying in the midst of heaven, symbolizes a worldwide message that concludes with the mark of the beast and the close of probation. In chapter eighteen the entire earth is lightened by the glory of the angel whose message also concludes with the close of probation.

Trzej aniołowie z czternastego rozdziału, lecący środkiem nieba, symbolizują ogólnoświatowe poselstwo, które kończy się znamieniem bestii oraz zamknięciem czasu łaski. W osiemnastym rozdziale cała ziemia zostaje oświecona chwałą anioła, którego poselstwo również kończy się zamknięciem czasu łaski.

The message that is symbolically represented by three angels in chapter fourteen and that is also represented by the angel that descends in chapter eighteen are two illustrations of the same warning message. There is nothing redundant in the Bible, nothing wasted. The fact that the very same message is identified more than once by John is an emphasis on the importance of the message and it illustrates the divine method of teaching that is a biblical rule called “repeat and enlarge.” Bringing two lines of prophetic history together reveals truths that would not be recognized in either line when considered apart from the other line. Today if you brought two witnesses of the same event into court to testify, they might very well give opposite reports based upon their political or social ideology. This is not the case with Bible witnesses, they always agree, and if it appears to you that they don’t agree, then you are looking at something incorrectly.

Przesłanie, które jest symbolicznie przedstawione przez trzech aniołów w rozdziale czternastym i które jest również przedstawione przez anioła zstępującego w rozdziale osiemnastym, to dwa obrazy tego samego ostrzegawczego przesłania. W Biblii nie ma nic zbędnego, nic się nie marnuje. Fakt, że Jan identyfikuje to samo przesłanie więcej niż raz, podkreśla jego wagę i ilustruje boską metodę nauczania, która jest biblijną zasadą zwaną „powtórzenie i rozszerzenie”. Zestawienie dwóch linii historii proroczej ujawnia prawdy, których nie rozpoznano by w żadnej z nich, gdy rozpatruje się je oddzielnie. Dziś, gdybyś przyprowadził do sądu dwóch świadków tego samego wydarzenia, mogliby złożyć całkiem przeciwstawne relacje w zależności od swojej ideologii politycznej lub społecznej. W przypadku biblijnych świadków tak nie jest: zawsze są zgodni, a jeśli wydaje ci się, że nie są, to znaczy, że na coś patrzysz niewłaściwie.

The two illustrations we are considering are the very same warning message that the book of Malachi represents as the return of Elijah the prophet. All three of the messages arrive in advance of the close of probation—for the warning message contained in all three lines of prophecy are not simply given in advance of the close of probation, but the close of probation is the very point of reference, the subject if you will, of each of those warning messages. In fact, if any warning message is proclaimed or illustrated by any prophet, it’s the same warning as Revelation fourteen, eighteen and Malachi’s Elijah prophecy.

Dwie ilustracje, które rozważamy, są dokładnie tym samym ostrzegawczym przesłaniem, które Księga Malachiasza przedstawia jako powrót proroka Eliasza. Wszystkie trzy przesłania pojawiają się przed zamknięciem czasu łaski — ponieważ ostrzegawcze przesłanie zawarte w każdej z trzech linii proroctwa nie jest po prostu dane przed zamknięciem czasu łaski, lecz samo zamknięcie czasu łaski jest punktem odniesienia, jeśli tak to ująć, tematem każdego z tych ostrzegawczych przesłań. W istocie, jeśli jakiekolwiek ostrzegawcze przesłanie jest ogłaszane lub zilustrowane przez jakiegokolwiek proroka, jest to to samo ostrzeżenie co w rozdziałach 14 i 18 Księgi Objawienia oraz w proroctwie Malachiasza o Eliaszu.

These three lines of prophecy can easily be shown to run parallel to each other. That being said there are two primary sources of information in biblical prophecy. One is the identification of the sequence of events that unfold at the end of the world. The other source of information is the illustration of the prophets’ activities connected with the message outlining the future events.

Łatwo wykazać, że te trzy linie proroctwa biegną równolegle. Mając to na uwadze, w proroctwie biblijnym istnieją dwa główne źródła informacji. Jednym jest identyfikacja sekwencji wydarzeń, które nastąpią na końcu świata. Drugim źródłem jest opis działań proroków związanych z przesłaniem zarysowującym przyszłe wydarzenia.

There are two rules worth considering in connection with these ideas. The first is that all the prophets speak about the end of the world, which is where probation closes.

Istnieją dwie zasady warte rozważenia w związku z tymi ideami. Pierwsza jest taka, że wszyscy prorocy mówią o końcu świata, w którym kończy się okres próby.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> „Każdy z dawnych proroków mówił mniej dla swoich czasów niż dla naszych, tak iż ich prorokowanie zachowuje dla nas swoją moc. „A to wszystko na tamtych przyszło dla przykładu i zostało napisane ku przestrodze dla nas, na których przypadł kres wieków”. 1 Koryntian 10:11. „Im to zostało objawione, że nie sobie samym, lecz nam usługiwali w tym, co wam teraz zostało zwiastowane przez tych, którzy wam głosili ewangelię w Duchu Świętym zesłanym z nieba — w rzeczy, w które sami aniołowie pragną wejrzeć”. 1 Piotra 1:12....

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> „Biblia nagromadziła i zebrała w jedno swoje skarby dla tego ostatniego pokolenia. Wszystkie wielkie wydarzenia i doniosłe sprawy historii Starego Testamentu powtarzały się i powtarzają w Kościele w tych dniach ostatecznych.” Wybrane poselstwa, tom 3, 338, 339.

All the prophetic messages of the Bible are “in force for us” “upon whom the ends of the world are come.” That rule, in conjunction with another rule that identifies “matters” which the Holy Spirit has “shaped,” “both in the giving of the prophecy and” also “in the events portrayed” add strength to the claim that prophetic events at the beginning of a prophecy typify and run parallel to the prophetic events at the end of any given prophecy.

Wszystkie prorocze przesłania Biblii są „dla nas wiążące”, „na których przyszły końce świata”. Ta zasada, w połączeniu z inną zasadą, która identyfikuje „sprawy”, które Duch Święty „ukształtował” „zarówno przy udzielaniu proroctwa, jak i w przedstawionych wydarzeniach”, wzmacnia twierdzenie, że wydarzenia prorocze na początku proroctwa stanowią typ i biegną równolegle do wydarzeń proroczych na końcu każdego proroctwa.

> “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy; but we should call attention to what the prophets and apostles have written under the inspiration of the Holy Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented.” Testimonies to Ministers, 112.

> "Istnieje potrzeba znacznie wnikliwszego studiowania Słowa Bożego; zwłaszcza Księga Daniela i Objawienie powinny być przedmiotem uwagi jak nigdy dotąd w historii naszej pracy. W pewnych kwestiach możemy mieć mniej do powiedzenia na temat władzy rzymskiej i papiestwa; lecz powinniśmy zwracać uwagę na to, co prorocy i apostołowie napisali pod natchnieniem Ducha Świętego. Duch Święty tak ukształtował sprawy, zarówno przy udzieleniu proroctwa, jak i w przedstawionych wydarzeniach, aby nauczyć, że czynnik ludzki ma pozostać na drugim planie, ukryty w Chrystusie, a Pan Bóg nieba i Jego prawo mają być wywyższone. Czytaj Księgę Daniela. Przywołuj, punkt po punkcie, historię królestw tam przedstawionych." Świadectwa dla kaznodziejów, 112.

The “Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed.” In “giving of the prophecy and in the events portrayed” “matters” have been “so shaped” by “the Holy Spirit” that both “the giving of the prophecy” and “the events portrayed,” are to be recognized as inspired and applied to the prophetic illustration of the end of the world.

„Duch Święty tak ukształtował sprawy, zarówno w przekazywaniu proroctwa, jak i w przedstawionych wydarzeniach.” W „przekazywaniu proroctwa i w przedstawionych wydarzeniach” „sprawy” zostały „tak ukształtowane” przez „Ducha Świętego”, że zarówno „przekazanie proroctwa”, jak i „przedstawione wydarzenia” powinny zostać uznane za natchnione i odniesione do profetycznej ilustracji końca świata.

John was given the prophecy from Gabriel and told to write it in a book and send it to the churches. He was then being persecuted by Rome; he was exiled in a fashion that would parallel what in the world today would call a black-site. In that history John was as isolated from mankind as is any prisoner at Guantanamo Bay.

Jan otrzymał proroctwo od Gabriela i powiedziano mu, aby spisał je w księdze i wysłał do kościołów. Potem był prześladowany przez Rzym; zesłano go w warunki, które można porównać do tego, co we współczesnym świecie nazywa się tajnym więzieniem. W tamtej historii Jan był tak samo odizolowany od ludzkości, jak każdy więzień w Guantanamo.

John identifies that the vision took place when he was worshipping on the seventh-day Sabbath, which is the Lord’s Day.

Jan stwierdza, że widzenie miało miejsce, gdy oddawał cześć w szabat siódmego dnia, który jest Dniem Pańskim.

> For the Son of man is Lord even of the sabbath day. Matthew 12:8.

> Albowiem Syn Człowieczy jest Panem nawet dnia szabatu. Mateusza 12:8.

While worshipping in the Spirit, he heard a great voice behind him.

Gdy oddawał cześć w Duchu, usłyszał potężny głos za sobą.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:9–11.

> Ja, Jan, który jestem również waszym bratem i współuczestnikiem w ucisku oraz w królestwie i wytrwałości w Jezusie Chrystusie, byłem na wyspie zwanej Patmos z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa. W dniu Pańskim byłem w Duchu i usłyszałem za sobą potężny głos, jakby trąby, który mówił: Ja jestem Alfa i Omega, pierwszy i ostatni; a co widzisz, zapisz w księdze i poślij do siedmiu Kościołów, które są w Azji: do Efezu, do Smyrny, do Pergamonu, do Tiatyry, do Sardes, do Filadelfii i do Laodycei. Objawienie 1:9-11.

John, his surroundings and the circumstances identified describe him as one that is being persecuted for being a seventh-day Sabbath worshipper, but one who is also being persecuted because they believe in both the Bible and the writings of Ellen White, which is the “testimony of Jesus.” He hears a great voice behind him, which he turns to see, and in so doing he represents a Seventh-day Adventist at the end of the world who hear a voice behind them saying, “this is the way, walk ye in it.”

Jan, jego otoczenie i wskazane okoliczności przedstawiają go jako kogoś, kto jest prześladowany za to, że przestrzega szabatu siódmego dnia, ale też jako kogoś prześladowanego dlatego, że wierzy zarówno w Biblię, jak i w pisma Ellen White, które stanowią „świadectwo Jezusa”. Słyszy za sobą potężny głos, odwraca się, aby zobaczyć, i czyniąc to, przedstawia adwentystę dnia siódmego na końcu świata, który słyszy za sobą głos mówiący: „to jest droga, idźcie nią”.

All the lines of prophecy parallel each other at the end of the world.

Wszystkie linie proroctwa biegną równolegle na końcu świata.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end.” Acts of the Apostles, 585.

> "W Objawieniu wszystkie księgi Biblii zbiegają się i znajdują swój kres." Dzieje Apostołów, 585.

Any prophet that hears a voice behind them, aligns with John in the illustration of God’s people at the end of the world. John heard a voice behind him that gave him instructions. Isaiah also heard a voice of instruction.

Każdy prorok, który słyszy głos za sobą, wpisuje się w obraz przedstawiony przez Jana dotyczący ludu Bożego na końcu świata. Jan usłyszał za sobą głos, który udzielał mu wskazówek. Izajasz również usłyszał głos udzielający wskazówek.

> And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him.

> Dlatego Pan będzie czekał, aby okazać wam łaskę, i dlatego będzie wywyższony, aby zmiłować się nad wami; albowiem Pan jest Bogiem sądu; błogosławieni wszyscy, którzy czekają na Niego.

> For the people shall dwell in Zion at Jerusalem: thou shalt weep no more: he will be very gracious unto thee at the voice of thy cry; when he shall hear it, he will answer thee. And though the Lord give you the bread of adversity, and the water of affliction, yet shall not thy teachers be removed into a corner any more, but thine eyes shall see thy teachers: And thine ears shall hear a word behind thee, saying, This is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left. Isaiah 30:18–21.

> Albowiem lud będzie mieszkał na Syjonie, w Jerozolimie: nie będziesz już płakać; On okaże ci wielką łaskę na głos twojego wołania; gdy je usłyszy, odpowie ci. A choć Pan da wam chleb ucisku i wodę utrapienia, to jednak twoi nauczyciele nie będą już odsuwani na bok, lecz twoje oczy ujrzą twoich nauczycieli; a twoje uszy usłyszą słowo za tobą, mówiące: To jest droga, idźcie nią, gdy skręcicie w prawo i gdy skręcicie w lewo. Izajasza 30:18-21.

God’s remnant people hear a voice behind them identifying which way they should walk. They then need to decide if they will listen or not listen. The people represented by John and Isaiah are people at the end of the world who wait for the Lord while He tarries, and Isaiah informs us he tarries because He is a God of judgment. From the beginning of Millerite history in 1798 until the close of probation for Adventism at the Sunday law, God is accomplishing the judgment in the heavenly sanctuary. The promise is that those who wait for the Lord during the judgment period will be blessed.

Resztka ludu Bożego słyszy za sobą głos wskazujący, którą drogą powinna iść. I musi potem zdecydować, czy posłucha, czy nie. Lud reprezentowany przez Jana i Izajasza to lud na końcu świata, który czeka na Pana, podczas gdy On zwleka, a Izajasz informuje nas, że zwleka, ponieważ jest Bogiem sądu. Od początku historii ruchu milleryckiego w 1798 roku aż do zakończenia czasu próby dla adwentyzmu przy prawie niedzielnym Bóg dokonuje sądu w niebiańskiej świątyni. Obietnica jest taka, że ci, którzy czekają na Pana w okresie sądu, będą błogosławieni.

God’s people who are blessed for waiting, are represented by the virgins who wait for the Bridegroom in the parable of the ten virgins. All ten fell asleep, and then at midnight a crisis arrives that separates the sleeping virgins into two classes. One class had heard a voice behind them and turned to see the voice which instructed them as to which way to proceed, and the other class refused to turn around and hear the voice—in spite of the fact that the message that runs throughout the book of Revelation is, “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”

Lud Boży, który jest błogosławiony za oczekiwanie, jest przedstawiony przez panny czekające na Oblubieńca w przypowieści o dziesięciu pannach. Wszystkie dziesięć panien zasnęło, a o północy nadszedł kryzys, który podzielił śpiące panny na dwie grupy. Jedna grupa usłyszała za sobą głos i odwróciła się, aby zobaczyć, skąd dochodził głos, który pouczał je, w którą stronę pójść, a druga grupa odmówiła odwrócenia się i wysłuchania tego głosu — mimo że przesłanie, które przewija się przez całą Księgę Objawienia, brzmi: „Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów”.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> "Przypowieść o dziesięciu pannach z Ewangelii Mateusza 25 obrazuje także doświadczenie ludu adwentystycznego." Wielki bój, 393.

John represents the Adventist people who turn to the past in order to understand the future. When they “hear a word behind” them as John did, the word also includes the instruction given in Isaiah’s testimony of this identical event. Isaiah’s instruction was, “this is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left.” The wise virgins in Daniel twelve understand the increase of knowledge at the end of the world, because they had “run to and fro” in the word to understand the life-giving knowledge that was unsealed.

Jan reprezentuje lud adwentystyczny, który zwraca się ku przeszłości, aby zrozumieć przyszłość. Gdy słyszą „słowo za sobą”, tak jak Jan, słowo to obejmuje także pouczenie zawarte w świadectwie Izajasza o tym samym wydarzeniu. Pouczenie Izajasza brzmiało: „to jest droga, idźcie nią, gdy skręcicie w prawo i gdy skręcicie w lewo.” Mądre panny w dwunastym rozdziale Daniela rozumieją wzrost poznania u kresu świata, ponieważ „przemierzały w tę i we w tę” słowo, aby zrozumieć życiodajne poznanie, które zostało odpieczętowane.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:4.

> Ale ty, Danielu, zachowaj te słowa i zapieczętuj księgę aż do czasu końca; wielu będzie krążyć tam i z powrotem, a poznanie wzrośnie. Daniela 12:4.

The prophets we are considering represent Seventh-day Adventists in the history where judgment comes to a conclusion and probation closes. Those represented as the wise virgins hear a voice behind them saying this is the way to walk and He promises to guide them on the path when they turn to the left or the right. “Running to and fro” as the wise virgins do when the book is unsealed is a symbol for Bible study. Nature informs us that in order to run, you first must learn to walk and Isaiah’s testimony says that if you listen to the voice behind you, he will guide you in the study of His Word whether you turn to the Old Testament (left) or the New Testament (right). Open the Bible and He will guide you by His voice. But for Seventh-day Adventists at the end of the world it also means He will guide you when you open the Bible (left) and when you open the Spirit of Prophecy (right).

Prorocy, których rozważamy, reprezentują Adwentystów Dnia Siódmego w tym okresie historii, w którym sąd dobiega końca, a czas łaski się zamyka. Ci, których przedstawia się jako mądre panny, słyszą za sobą głos mówiący: „To jest droga, nią chodźcie”, i On obiecuje prowadzić ich na ścieżce, gdy skręcą w lewo lub w prawo. „Bieganie tam i z powrotem”, co czynią mądre panny, gdy księga zostaje odpieczętowana, jest symbolem studiowania Biblii. Natura uczy, że aby biegać, najpierw trzeba nauczyć się chodzić, a świadectwo Izajasza mówi, że jeśli słuchasz głosu za tobą, On będzie cię prowadził w studiowaniu Jego Słowa, niezależnie od tego, czy zwrócisz się ku Staremu Testamentowi (w lewo), czy ku Nowemu Testamentowi (w prawo). Otwórz Biblię, a On będzie cię prowadził swoim głosem. Ale dla Adwentystów Dnia Siódmego u kresu świata oznacza to również, że będzie cię prowadził, gdy otworzysz Biblię (w lewo) i gdy otworzysz Ducha Proroctwa (w prawo).

The way to walk is even more specific when Jeremiah’s testimony is added.

Droga, którą mamy iść, jest jeszcze bardziej określona, gdy zostaje dodane świadectwo Jeremiasza.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken.

> Tak mówi Pan: Stańcie na drogach, rozejrzyjcie się i pytajcie o dawne ścieżki, gdzie jest dobra droga; chodźcie nią, a znajdziecie odpocznienie dla waszych dusz. Lecz powiedzieli: Nie będziemy nią chodzić. Nadto postawiłem nad wami strażników, mówiąc: Słuchajcie dźwięku trąby. Lecz powiedzieli: Nie będziemy słuchać.

> Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.

> Przeto słuchajcie, narody, i wiedz, zgromadzenie, co jest pośród nich. Słuchaj, ziemio: oto sprowadzę nieszczęście na ten lud, nawet owoc ich zamysłów, ponieważ nie słuchali moich słów ani mojego prawa, lecz je odrzucili. Jeremiasza 6:16-19.

There are two classes of worshippers in the passage. One group considers all the “ways” and chooses the “old paths” to walk in. They were capable of selecting the “good way” from all the other possible “ways,” because they are those who listened to the voice behind them, and that voice informed them, “this is the way, walk ye in it.” John represents those that hear the voice from behind, a voice from the “old paths.”

Są w tym fragmencie dwie grupy czcicieli. Jedna grupa rozważa wszystkie „drogi” i wybiera „stare ścieżki”, aby nimi kroczyć. Byli w stanie wybrać „dobrą drogę” spośród wszystkich innych możliwych „dróg”, ponieważ są tymi, którzy wsłuchali się w głos za nimi, a ten głos oznajmił im: „To jest droga, idźcie nią”. Jan reprezentuje tych, którzy słyszą głos z tyłu, głos ze „starych ścieżek”.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> 'Tak mówi Pan: Stańcie na drogach, rozejrzyjcie się i pytajcie o dawne ścieżki, gdzie jest dobra droga, i chodźcie nią.' Jeremiasza 6:16.

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> Niech nikt nie próbuje burzyć fundamentów naszej wiary — fundamentów, które zostały położone na początku naszej pracy przez modlitewne studium słowa i objawienie. Na tych fundamentach budujemy od pięćdziesięciu lat. Ludzie mogą mniemać, że znaleźli nową drogę i że mogą położyć mocniejszy fundament niż ten, który już został położony. Ale to wielkie zwiedzenie. Nikt nie może położyć innego fundamentu niż ten, który już został położony.

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> W przeszłości wielu podejmowało się budowy nowej wiary, ustanowienia nowych zasad. Lecz jak długo stała ich budowla? Wkrótce runęła, bo nie była zbudowana na Opoce.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> Czyż pierwsi uczniowie nie musieli zmierzyć się z ludzkimi naukami? Czyż nie musieli wysłuchiwać fałszywych teorii, a potem, uczyniwszy wszystko, stać mocno, mówiąc: „Nikt nie może położyć innego fundamentu niż ten, który jest położony”? 1 Koryntian 3:11.

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> „A zatem mamy niewzruszenie trwać przy początkowej ufności aż do końca. Słowa pełne mocy zostały posłane przez Boga i Chrystusa do tego ludu, wyprowadzając go ze świata, punkt po punkcie, w jasne światło obecnej prawdy. Ustami dotkniętymi świętym ogniem słudzy Boży głosili poselstwo. Boskie słowo przypieczętowało prawdziwość głoszonej prawdy.” Świadectwa, tom 8, 296, 297.

But there is another group in Jeremiah’s line and that “congregation” as he identifies them, have built a house representing a new faith, and that house falls because it was not built upon the rock. That house is the Seventh-day Adventist church, or as John identifies the very same church—the synagogue of Satan.

Jednak istnieje inna grupa w linii Jeremiasza i to "zgromadzenie", jak je on określa, zbudowało dom symbolizujący nową wiarę, a ten dom upada, ponieważ nie został zbudowany na skale. Tym domem jest Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, albo, jak Jan określa ten sam kościół - synagoga szatana.

To refuse to hear is to reject, his “words” and his “law.” Due to their rebellion against returning and walking in the old paths and also their refusal to hear the trumpet message of the watchman, God is going to bring evil upon the people Jeremiah identifies as a “evil congregation.” How God deals with the Seventh-day Adventist church of Laodicea is a subject of Bible prophecy. The prophet Hosea contributes to the characteristics of the “evil congregation” when he speaks about why they are rejected.

Odmowa słuchania jest odrzuceniem Jego „słów” i Jego „prawa”. Z powodu ich buntu przeciw powrotowi i chodzeniu starymi ścieżkami, a także odmowy wysłuchania trąbnego poselstwa strażnika, Bóg sprowadzi zło na lud, który Jeremiasz określa jako „złe zgromadzenie”. To, jak Bóg postępuje z Kościołem Adwentystów Dnia Siódmego Laodycei, jest tematem proroctw biblijnych. Prorok Ozeasz przyczynia się do określenia cech „złego zgromadzenia”, gdy mówi o powodach ich odrzucenia.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Mój lud ginie z powodu braku poznania; ponieważ odrzuciłeś poznanie, i ja cię odrzucę, abyś nie był dla mnie kapłanem; skoro zapomniałeś prawa swego Boga, i ja zapomnę o twoich dzieciach. Ozeasz 4:6.

They are rejected for lacking knowledge, which represents a message that is unsealed at the time of the end. God is ending here His covenant relationship with His people in the passage, for He directly calls them, “My people!” Because they rejected Christ, and have forgotten His law they will be no priest for God. When God’s people enter into covenant with God, He makes them priests and kings. When God entered into covenant with ancient Israel he stated through Moses:

Są odrzuceni z powodu braku poznania, co jest przesłaniem, które zostaje odpieczętowane w czasie końca. Bóg w tym fragmencie kończy swoją relację przymierza ze swoim ludem, gdyż wprost nazywa ich: „Mój lud!” Ponieważ odrzucili Chrystusa i zapomnieli Jego prawa, nie będą kapłanami dla Boga. Gdy lud Boży wchodzi w przymierze z Bogiem, On czyni ich kapłanami i królami. Gdy Bóg zawierał przymierze ze starożytnym Izraelem, oświadczył przez Mojżesza:

> Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.

> A zatem, jeśli pilnie będziecie słuchać Mojego głosu i strzec Mojego przymierza, będziecie dla Mnie szczególną własnością ponad wszystkie ludy, bo do Mnie należy cała ziemia. I będziecie dla Mnie królestwem kapłanów i narodem świętym. Oto słowa, które masz powiedzieć synom Izraela. Księga Wyjścia 19:5, 6.

When God entered into covenant with the Christian church he stated through Peter:

Gdy Bóg zawarł przymierze z Kościołem chrześcijańskim, oświadczył przez Piotra:

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.

> Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem należącym do Boga, abyście ogłaszali chwałę Tego, który was powołał z ciemności do swego przedziwnego światła; wy, którzy niegdyś nie byliście ludem, teraz zaś jesteście ludem Bożym; którzy nie dostąpiliście miłosierdzia, lecz teraz je otrzymaliście. 1 Piotra 2:9, 10.

Peter in these verses addresses the transition from ancient Israel as God’s chosen covenant people unto the Christian church, when he states that “in times past were not a people, but now are the people of God.” When the Jews divorced themselves from God, the Lord entered into covenant with the Christian church. Both were considered as nations of priests while they were married to the Lord.

Piotr w tych wersetach omawia przejście od starożytnego Izraela jako wybranego ludu przymierza Bożego do Kościoła chrześcijańskiego, stwierdzając: «niegdyś nie byli ludem, teraz zaś są ludem Bożym». Gdy Żydzi rozwiedli się z Bogiem, Pan zawarł przymierze z Kościołem chrześcijańskim. Oba były uważane za narody kapłańskie, dopóki były poślubione Panu.

To be rejected as a priest indicates that you once were a covenant people. Seventh-day Adventists entered into covenant with the Lord at the beginning of Adventist history. The church in the wilderness came out of the Reformation but rejected the Millerite message, and thus divorced themselves from God during the history of the first and second angels’ messages. The final separation was the arrival of the second angel and the pronouncement was that they were no longer a daughter of Christ, but had become a daughter of Babylon. Immediately after, during the Midnight Cry, God called His new bride to the covenant marriage.

Bycie odrzuconym jako kapłan oznacza, że niegdyś było się ludem przymierza. Adwentyści Dnia Siódmego weszli w przymierze z Panem na początku historii adwentyzmu. Kościół na pustyni wyszedł z Reformacji, lecz odrzucił poselstwo millerowskie i w ten sposób w okresie pierwszego i drugiego poselstwa anielskiego rozwiódł się z Bogiem. Ostateczne rozdzielenie nastąpiło wraz z nadejściem drugiego anioła i ogłoszeniem, że nie jest już córką Chrystusa, lecz stała się córką Babilonu. Bezpośrednio potem, podczas Wołania o północy, Bóg wezwał swoją nową oblubienicę do małżeństwa przymierza.

The two tables that were the symbol of the covenant for ancient Israel were the two tables of the Ten Commandments, and the two tables for spiritual modern Israel are the two tables of Habakkuk as represented by the 1843 and 1850 charts. The covenant people that inspiration has identified repeatedly as Laodicea rejected the old paths, refused to listen to the voice behind them, and they therefore repeat the ending history of ancient Israel as they are spewed out of the mouth of the Lord. Why does this happen to those He calls, “My people?”

Symbolem przymierza dla starożytnego Izraela były dwie tablice z Dziesięcioma Przykazaniami, a dla duchowego współczesnego Izraela — dwie tablice Habakuka, przedstawione na planszach z lat 1843 i 1850. Lud przymierza, który natchnienie wielokrotnie identyfikowało jako Laodyceę, odrzucił stare ścieżki, odmówił słuchania głosu za sobą i dlatego powtarza końcową historię starożytnego Izraela, gdy zostaje wypluty z ust Pana. Dlaczego dzieje się to z tymi, których On nazywa „Moim ludem”?

The parable of the ten virgins, which illustrates the experience of Adventism is twice fulfilled, once at the beginning and then at the ending of Adventism. Sister White teaches that the parable has been and will be fulfilled to the very letter, and also that the parable is always to be understood as present truth, just as is the third angel.

Przypowieść o dziesięciu pannach, która ilustruje doświadczenie Adwentyzmu, wypełnia się dwukrotnie: raz na początku, a potem na końcu Adwentyzmu. Siostra White naucza, że przypowieść została i zostanie wypełniona co do joty, a także że przypowieść zawsze należy rozumieć jako prawdę obecną, tak jak i trzeci anioł.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> "Często zwraca się moją uwagę na przypowieść o dziesięciu pannach, z których pięć było mądrych, a pięć głupich. Ta przypowieść wypełniła się i wypełni co do joty, gdyż ma szczególne zastosowanie na ten czas i, podobnie jak poselstwo trzeciego anioła, została wypełniona i pozostanie prawdą obecną aż do końca czasu." Review and Herald, 19 sierpnia 1890.

Millerite Adventism fulfilled the waiting of the parable between their failed prediction of 1843 and the correct prediction of October 22, 1844. The prophetic details of this history are many and important, but I simply wish to identify that the parable of the ten virgins is directly connected to the third angel as Sister White just stated.

Adwentyzm millerowski wypełnił okres oczekiwania z przypowieści pomiędzy ich chybioną przepowiednią z roku 1843 a trafną przepowiednią na 22 października 1844 roku. Proroczych szczegółów tej historii jest wiele i są ważne, lecz pragnę jedynie wskazać, że przypowieść o dziesięciu pannach jest bezpośrednio powiązana z trzecim aniołem, jak właśnie stwierdziła Siostra White.

From 1798 until October 22, 1844, the message of the first angel announced the opening of the judgment. Just before the judgment began the Midnight Cry of the parable of the ten virgins was fulfilled. Therefore, when the third angel announces the close of judgment, the announcement of the Midnight Cry will once again be repeated.

Od 1798 roku aż do 22 października 1844 roku poselstwo pierwszego anioła ogłaszało otwarcie sądu. Tuż przed rozpoczęciem sądu spełniło się wołanie o północy z przypowieści o dziesięciu pannach. Dlatego, gdy trzeci anioł ogłosi zakończenie sądu, ogłoszenie wołania o północy zostanie raz jeszcze powtórzone.

The recognition that the Protestant churches had rejected God’s message, thus becoming the daughters of Babylon, was the arrival of the second angel’s message and the beginning of the tarrying time in the parable that was being “fulfilled to the very letter.” The Lord did not return in 1843, He tarried to test and bless the virgins. The announcement of the second angel identifying the Protestant churches as daughters of Babylon was a call for those still in those fallen churches to come out and stand with the Millerites and their understanding of the prophecies. At the Exeter camp meeting Samuel Snow provided the evidence necessary to confirm the Lord’s coming on October 22, 1844, and the message of the Midnight Cry swept across the land like a tidal wave. Then the third angel arrived at the Great Disappointment of October 22, 1844.

Uznanie, że kościoły protestanckie odrzuciły Boże poselstwo, stając się w ten sposób córkami Babilonu, było nadejściem poselstwa drugiego anioła i początkiem czasu zwłoki w przypowieści, która „spełniała się co do joty”. Pan nie powrócił w 1843 roku; zwlekał, aby doświadczyć i pobłogosławić panny. Ogłoszenie poselstwa drugiego anioła, identyfikującego kościoły protestanckie jako córki Babilonu, było wezwaniem dla tych, którzy wciąż pozostawali w tych upadłych kościołach, aby wyszli i stanęli po stronie millerystów oraz ich rozumienia proroctw. Na zgromadzeniu obozowym w Exeter Samuel Snow przedstawił dowody konieczne do potwierdzenia przyjścia Pana 22 października 1844 roku, a poselstwo Wołania o północy przetoczyło się przez kraj niczym fala przypływu. Następnie, podczas Wielkiego Rozczarowania 22 października 1844 roku, pojawił się trzeci anioł.

This was a brief summation of a beginning history that I have left out many points, in order to isolate a few points that seem more relevant to what we are addressing.

To było krótkie podsumowanie wczesnej historii, w którym pominąłem wiele kwestii, aby wyodrębnić kilka, które wydają się bardziej istotne dla tego, co omawiamy.

We will continue these thoughts in the next article.

Będziemy kontynuować te rozważania w następnym artykule.

Back to Articles