Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Six

Księga Daniela - numer trzydzieści sześć

Nebuchadnezzar’s Prophetic Symbolism: Unveiling the Millerite Movement’s Historic Waymarks and the Sealed Vision of the Ulai River

Prorocza symbolika Nabuchodonozora: ujawnienie historycznych drogowskazów ruchu millerowskiego oraz zapieczętowanego widzenia nad rzeką Ulajem

Author

Jeff Pippenger

Published

December 31, 2023

Formats

PDF
Word

Daniel chapter one represents the history of the first and second angels from August 11, 1840, until October 22, 1844. Daniel chapter four also addresses the history of the first and second angels from 723 BC, until October 22, 1844. Of course, this is impossible to see without the latter rain methodology of “line upon line.”

Pierwszy rozdział Księgi Daniela przedstawia historię pierwszego i drugiego anioła od 11 sierpnia 1840 roku do 22 października 1844 roku. Czwarty rozdział Księgi Daniela również dotyczy historii pierwszego i drugiego anioła od 723 r. p.n.e. do 22 października 1844 r. Oczywiście, nie sposób tego dostrzec bez metodologii „linia za linią” późnego deszczu.

Nebuchadnezzar, in chapter four, is a very complex prophetic symbol. It is important to remind ourselves of what he represents as we begin to consider the unsealing of the Ulai River vision in the history of William Miller. Nebuchadnezzar’s second dream, not unlike William Miller’s second dream, represented the “seven times,” of Leviticus twenty-six, which is the prophetic thread that weaves the entire book of Daniel together. When Daniel interpreted Nebuchadnezzar’s dream of chapter four, he warned him of a coming judgment, and in so doing typified the first angel’s message that arrived into history at the “time of the end” in 1798.

Nabuchodonozor w czwartym rozdziale jest bardzo złożonym symbolem proroczym. Ważne jest, by przypomnieć sobie, co on przedstawia, gdy zaczynamy rozważać odpieczętowanie widzenia nad rzeką Ulaj w historii Williama Millera. Drugi sen Nabuchodonozora, podobnie jak drugi sen Williama Millera, przedstawiał „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej 26, będące proroczym wątkiem spajającym całą Księgę Daniela. Gdy Daniel wyłożył Nabuchodonozorowi sen z czwartego rozdziału, ostrzegł go przed nadchodzącym sądem i w ten sposób zilustrował poselstwo pierwszego anioła, które wkroczyło do historii w „czasie końca” w 1798 roku.

When the judgment that Nebuchadnezzar was warned was to come arrived, the arrival typified October 22, 1844, when the investigative judgment began. In chapter four, both the warning message provided by Daniel, and the arrival of the judgment connected with the warning message were represented by the word “hour”. The “hour” of Nebuchadnezzar’s judgment represented the “hour” of God’s judgment in the first angel’s message. It also typified the “hour” of the Sunday law, when God’s executive judgment begins. The portion of Daniel chapter four that represents the arrival of the first angel’s message in 1798, and the arrival of the third angel on October 22, 1844, which is symbolized by the word “hour,” is then repeated and enlarged upon. The technique of repeat and enlarge is a prophetic technique that occurs repeatedly in prophecy, but especially in the book of Daniel.

Kiedy nadszedł sąd, o którym ostrzeżono Nabuchodonozora, jego nadejście było typem 22 października 1844 roku, kiedy rozpoczął się sąd śledczy. W czwartym rozdziale zarówno ostrzegawcze poselstwo przekazane przez Daniela, jak i nadejście sądu związanego z tym poselstwem zostały przedstawione za pomocą słowa „godzina”. „Godzina” sądu Nabuchodonozora przedstawiała „godzinę” sądu Bożego w poselstwie pierwszego anioła. Oznaczała także „godzinę” prawa niedzielnego, gdy rozpoczyna się Boży sąd wykonawczy. Ta część czwartego rozdziału Daniela, która przedstawia nadejście poselstwa pierwszego anioła w 1798 roku oraz nadejście trzeciego anioła 22 października 1844 roku, a którą symbolizuje słowo „godzina”, zostaje następnie powtórzona i rozwinięta. Technika „powtórz i rozwiń” jest techniką proroczą, która pojawia się wielokrotnie w proroctwach, a szczególnie w księdze Daniela.

Once Nebuchadnezzar arrived at the “hour” of judgment, the “seven times,” that was his judgment, began, and as the king of the north, he then represented the judgment brought upon the northern kingdom of Israel in 723 BC. He was given the heart of a beast, and a beast is a kingdom in Bible prophecy, and from 723 BC, through to 1798, he represented the two forms of paganism that are so often the subject of the book of Daniel.

Gdy dla Nabuchodonozora nadeszła „godzina” sądu, rozpoczęło się „siedem czasów”, co było jego sądem, i jako król północy reprezentował on wówczas sąd wymierzony północnemu królestwu Izraela w 723 r. p.n.e. Dano mu serce zwierzęcia, a w proroctwie biblijnym zwierzę oznacza królestwo, i od 723 r. p.n.e. aż do 1798 r. reprezentował dwie formy pogaństwa, które tak często są tematem Księgi Daniela.

For twelve hundred and sixty days, representing twelve hundred and sixty years, he represented the pagan desolating power, and then for another twelve hundred and sixty days, symbolizing twelve hundred and sixty years, he represented the papal desolating power. The heart of both desolating powers was the same, for papalism is simply paganism wearing the profession of Christianity.

Przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni, przedstawiających tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat, reprezentował pogańską moc spustoszenia, a następnie przez kolejne tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni, symbolizujących tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat, reprezentował papieską moc spustoszenia. Istota obu mocy spustoszenia była taka sama, gdyż papalizm jest po prostu pogaństwem noszącym miano chrześcijaństwa.

At the “end of the days,” which is a symbol identified in Daniel chapter twelve, that represents the “time of the end” in 1798, his kingdom was restored unto him. The testimony of Daniel four, and the Spirit of Prophecy, identifies that when his kingdom was restored at the “end of the days,” he was a converted man. He then becomes a prophetic symbol of four significant truths. He becomes the prophetic link between the dragon power of paganism, which he represented in the first half of his “seven times,” and of the beast power, which he represented in the last half of his “seven times.” As a symbol of those two powers, standing as a restored kingdom in 1798, he then represents the third desolating power (the false prophet), which was to reign for seventy symbolic years, while the whore of Tyre was forgotten. As the king of Babylon, Nebuchadnezzar represents the prophetic link between the three powers that would become modern Babylon in the last days, which then leads the world to Armageddon.

Na „końcu dni”, który jest symbolem wskazanym w dwunastym rozdziale Księgi Daniela i oznaczającym „czas końca” w 1798 roku, jego królestwo zostało mu przywrócone. Świadectwo czwartego rozdziału Daniela oraz Ducha Proroctwa wskazuje, że gdy jego królestwo zostało mu przywrócone na „końcu dni”, był człowiekiem nawróconym. Wówczas staje się proroczym symbolem czterech istotnych prawd. Staje się proroczym ogniwem między mocą smoka pogaństwa, którą reprezentował w pierwszej połowie swoich „siedmiu czasów”, a mocą bestii, którą reprezentował w drugiej połowie swoich „siedmiu czasów”. Jako symbol tych dwóch mocy, występując jako odnowione królestwo w 1798 roku, reprezentuje następnie trzecią moc pustoszącą (fałszywego proroka), która miała panować przez siedemdziesiąt symbolicznych lat, podczas gdy nierządnica z Tyru była zapomniana. Jako król Babilonu Nabuchodonozor stanowi prorocze ogniwo między trzema mocami, które w ostatnich dniach miały złożyć się na nowożytny Babilon, prowadzący następnie świat do Armagedonu.

He also represented the birth of the United States as the earth beast, which began in 1798 as a lamb, symbolized by his converted experience. He would simultaneously represent the two horns on the earth beast, which as Republicanism and Protestantism represented the strength of the United States, which was what allowed it to become the most favored nation in the world. Yet at the end of the seventy symbolic years those two horns would then be represented as apostate Republicanism and apostate Protestantism, with both horns divided into two classes. Republicanism’s horn would consist of the Democratic party that openly disregarded the sacred principles of the Constitution, and the Republican party that professed to be the defenders and champions of the Constitution, but in actuality denied the sacred principles of the Constitution, while choosing traditions and customs to supersede the principles within that sacred document.

On również przedstawiał narodziny Stanów Zjednoczonych jako bestię z ziemi, która w 1798 roku pojawiła się jako baranek, co było symbolizowane przez jego doświadczenie nawrócenia. Jednocześnie przedstawiał dwa rogi bestii z ziemi, które jako republikanizm i protestantyzm uosabiały siłę Stanów Zjednoczonych, co pozwoliło im stać się najbardziej uprzywilejowanym narodem na świecie. Jednak pod koniec siedemdziesięciu symbolicznych lat owe dwa rogi zostałyby wówczas przedstawione jako odstępczy republikanizm i odstępczy protestantyzm, przy czym oba rogi zostałyby podzielone na dwie klasy. Róg republikanizmu składałby się z Partii Demokratycznej, która otwarcie lekceważyła święte zasady Konstytucji, oraz Partii Republikańskiej, która utrzymywała, że jest obrońcą i orędownikiem Konstytucji, lecz w rzeczywistości zaprzeczała świętym zasadom Konstytucji, przedkładając tradycje i zwyczaje ponad zasady zawarte w tym świętym dokumencie.

The two parties were typified by the Sadducees and Pharisees in the time of Christ. The spirit of the Sadducees and Pharisees would also be manifested in the horn of apostate Protestantism, with one class upholding Sunday worship and the other Sabbath worship. Nebuchadnezzar’s converted condition at the “end of the days,” in 1798, fitly represents the United States, and both horns of the earth beast. All three symbols—the earth beast and its two horns, were destined to change from a lamb unto a dragon.

Dwa stronnictwa zostały zobrazowane przez saduceuszy i faryzeuszy w czasach Chrystusa. Duch saduceuszy i faryzeuszy miał się też objawić w rogu odstępczego protestantyzmu, gdy jedna grupa będzie podtrzymywać święcenie niedzieli, a druga święcenie sabatu. Nawrócony stan Nabuchodonozora na „końcu dni”, w 1798 roku, trafnie przedstawia Stany Zjednoczone oraz oba rogi bestii z ziemi. Wszystkie trzy symbole — bestia z ziemi i jej dwa rogi — miały się przemienić z baranka w smoka.

Nebuchadnezzar, at the end of his “seven times,” represented the link which identified his literal kingdom of Babylon as the symbol of modern Babylon in the last days, which is made up of the dragon, the beast and the false prophet. He also represented the three prophetic entities represented by the earth beast with two horns, that changes from a lamb unto a dragon during the seventy symbolic years that the whore of Tyre is forgotten. It is profound that his literal kingdom is the very kingdom that typifies the kingdom that reigns for seventy symbolic years.

Nabuchodonozor, u kresu swoich „siedmiu czasów”, był ogniwem, które identyfikowało jego dosłowne królestwo Babilonu jako symbol współczesnego Babilonu w dniach ostatecznych, który składa się ze smoka, bestii i fałszywego proroka. On również symbolizował trzy prorocze podmioty ukazane przez bestię z ziemi z dwoma rogami, która w ciągu siedemdziesięciu symbolicznych lat, gdy nierządnica z Tyru jest zapomniana, zmienia się z baranka w smoka. Znamienne jest, że jego dosłowne królestwo jest właśnie królestwem, które typizuje królestwo panujące przez siedemdziesiąt symbolicznych lat.

Nebuchadnezzar’s symbolism of chapter four, is to be laid over the top of chapter one. When that application is made, it brings together the waymarks of Millerite history, and confirms several truths of the Ulai River vision that were unsealed at that time. The foundation and central pillar of the Millerite movement was the question and answer of Daniel chapter eight, and verses thirteen and fourteen. The question was, “How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot?”

Symbolikę Nabuchodonozora z czwartego rozdziału należy nałożyć na pierwszy rozdział. Gdy zastosuje się takie podejście, łączy ono kamienie milowe historii millerowskiej i potwierdza kilka prawd widzenia nad rzeką Ulaj, które wówczas zostały odpieczętowane. Fundamentem i centralnym filarem ruchu millerowskiego było pytanie i odpowiedź z Księgi Daniela, rozdział ósmy, wersety 13–14. Pytanie brzmiało: „Jak długo potrwa widzenie o ofierze codziennej i o przestępstwie spustoszenia, aby zarówno świątynia, jak i zastęp były deptane?”

Of the hundreds, if not thousands of added words in the Bible, it is only the added word “sacrifice” that inspiration identifies as not belonging to the text. When the word is properly removed it clearly identifies that “the daily and the transgression” are two distinct desolating powers. Sister White specifically identifies the word “sacrifice” was added by human wisdom and does not apply to the text, and in the same passage she also identifies that the Millerites were correct in identifying “the daily” as paganism. The grammatical terms within the question of verse thirteen, were carefully identified by Christ through the writings of Sister White, and when governed by the texts and the added inspired instructions, the question is, “How long shall be the vision concerning the two desolating powers of paganism and papalism, that were to trample down both the sanctuary and God’s people?”

Spośród setek, jeśli nie tysięcy, dodanych do Biblii słów, to właśnie dodane słowo „ofiara” natchnienie wskazuje jako nienależące do tekstu. Gdy to słowo zostanie właściwie usunięte, jasno wynika, że „ustawiczne” i „występek” to dwie odrębne moce spustoszenia. Siostra White jednoznacznie stwierdza, że słowo „ofiara” zostało dodane przez ludzką mądrość i nie należy do tekstu, a w tym samym fragmencie stwierdza również, że milleryci mieli rację, utożsamiając „ustawiczne” z pogaństwem. Terminy gramatyczne zawarte w pytaniu trzynastego wersetu zostały starannie wskazane przez Chrystusa poprzez pisma Siostry White, a gdy kierujemy się tekstami oraz dodanymi natchnionymi wskazówkami, pytanie brzmi: „Jak długo potrwa widzenie dotyczące dwóch spustoszających mocy pogaństwa i papizmu, które miały deptać zarówno świątynię, jak i lud Boży?”

Therefore, when Nebuchadnezzar is located at the “time of the end,” in 1798, he is representing a converted man and therefore represents the “wise” that would understand the central pillar and foundation of Adventism. His conversion identifies the “wise” that understand the “increase of knowledge” which was unsealed at that time, but his own prophetic symbolism directly illustrates the history that is the subject of the question of, “how long would be the vision of the desolating power of paganism and papalism which would trample down God’s people (the host), and God’s sanctuary?” As a symbol of a “wise virgin” who understands the “increase of knowledge,” he represents William Miller, for Miller is the symbol of those who were “wise” in the history that began at the “time of the end,” in 1798.

Zatem, gdy Nabuchodonozor jest umiejscowiony w „czasie końca”, w 1798 roku, przedstawia nawróconego człowieka i dlatego reprezentuje „mądrych”, którzy mieli zrozumieć centralny filar i fundament adwentyzmu. Jego nawrócenie wskazuje na „mądrych”, którzy rozumieją „wzrost poznania”, który został wówczas odpieczętowany, lecz jego własna symbolika prorocza bezpośrednio ilustruje historię, która jest przedmiotem pytania: „jak długo będzie trwać widzenie niszczącej mocy pogaństwa i papizmu, które miałyby deptać lud Boży (zastęp) i świątynię Bożą?” Jako symbol „mądrej panny”, która rozumie „wzrost poznania”, reprezentuje Williama Millera, gdyż Miller jest symbolem tych, którzy byli „mądrzy” w historii, która rozpoczęła się w „czasie końca”, w 1798 roku.

Nebuchadnezzar is a symbol of the waymark of the “time of the end,” and when laid over chapter one, he also represents the arrival of the first angel at that time, because in chapter four, the “hour” in which Daniel provides Nebuchadnezzar with the warning message, marks when the first angel arrived, and that was 1798. The “hour” when Nebuchadnezzar’s judgment arrived, represented the “hour” of the beginning of God’s investigative judgment on October 22, 1844. The waymarks produced by the symbolism of Nebuchadnezzar in chapter four, are 723 BC, 538, 1798 (the time of the end) and October 22, 1844.

Nabuchodonozor jest symbolem kamienia milowego „czasu końca”, a nałożony na pierwszy rozdział przedstawia on również nadejście pierwszego anioła w tym czasie, ponieważ w czwartym rozdziale „godzina”, w której Daniel przekazuje Nabuchodonozorowi ostrzegawcze poselstwo, wyznacza moment przyjścia pierwszego anioła, a był to rok 1798. „Godzina”, kiedy nadszedł sąd nad Nabuchodonozorem, przedstawiała „godzinę” początku Bożego sądu śledczego 22 października 1844 roku. Kamienie milowe wynikające z symboliki Nabuchodonozora w czwartym rozdziale to: 723 r. p.n.e., 538, 1798 (czas końca) oraz 22 października 1844.

The waymarks of Millerite history in Daniel chapter one, begin with Jehoiakim, who is a symbol of the empowerment of the first message which had arrived at the “time of the end,” in 1798. The empowerment of the first message, represented by Jehoiakim, marks August 11, 1840. The conquering of Jehoiakim begins the seventy years of Babylon’s reign, that ends with the decree of Cyrus. Chapter one of Daniel identifies a three-step testing process, represented as a dietary test, followed by a visual test that concludes with a litmus test. Those three tests represent August 11, 1840, when the mighty angel that was no less a personage than Jesus Christ, came down out of heaven with a little book that God’s people were then to “eat”, just as Daniel and the three worthies chose to eat the diet of pulse, rather than the diet of Babylon.

Kamienie milowe historii millerytów w pierwszym rozdziale Księgi Daniela zaczynają się od Jojakima, który jest symbolem wzmocnienia pierwszego poselstwa, które nadeszło w „czasie końca” w 1798 roku. Wzmocnienie pierwszego poselstwa, przedstawione przez Jojakima, wyznacza datę 11 sierpnia 1840 roku. Podbicie Jojakima rozpoczyna siedemdziesiąt lat panowania Babilonu, które kończą się dekretem Cyrusa. Pierwszy rozdział Księgi Daniela wskazuje trzystopniowy proces próby, przedstawiony jako próba dietetyczna, po której następuje próba wzrokowa, a całość kończy się próbą lakmusową. Te trzy próby symbolizują 11 sierpnia 1840 roku, kiedy potężny anioł, który był nie kim innym jak samym Jezusem Chrystusem, zstąpił z nieba z małą księgą, którą lud Boży miał następnie „zjeść”, tak jak Daniel i trzej młodzieńcy wybrali dietę z jarzyn zamiast diety Babilonu.

The second test of that process represented the manifestation of the Protestant churches’ rejection of Miller’s message (the first angel’s message), when a distinction could then be seen between the Millerite movement, and the Protestant churches that then began their prophetic role as apostate Protestantism. The distinction between those two classes was as marked as was Daniel and the three worthies’ flesh appearing fairer and fatter for eating the heavenly food, instead of the Babylonian diet. That distinction was marked at the end of the biblical year of 1843 (April 19, 1844), when the tarrying time of the parable of the ten virgins arrived.

Drugim testem tego procesu był przejaw odrzucenia przez kościoły protestanckie poselstwa Millera (pierwszego anielskiego poselstwa), gdy można już było dostrzec różnicę między ruchem millerowskim a kościołami protestanckimi, które wówczas weszły w swoją proroczą rolę jako odstępczy protestantyzm. Różnica między tymi dwiema grupami była tak wyraźna, jak to, że ciała Daniela i trzech młodzieńców wyglądały zdrowsze i tęższe dzięki spożywaniu niebiańskiego pokarmu zamiast babilońskich potraw. Ta różnica uwidoczniła się pod koniec biblijnego roku 1843 (19 kwietnia 1844), gdy nadszedł czas zwłoki z przypowieści o dziesięciu pannach.

The third test, which was the litmus test, represented October 22, 1844 when, after three years, the “hour” came when Nebuchadnezzar himself judged and pronounced Daniel and the three worthies “ten times” better than the Babylonian wise men. Placing Daniel chapter four, over chapter one, produces the waymarks of Millerite history beginning with the “time of the end” in 1798; the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840; the first disappointment on April 19, 1844; and the great disappointment of October 22, 1844.

Trzeci test, będący próbą lakmusową, odpowiadał 22 października 1844 roku, kiedy, po trzech latach, nadeszła „godzina”, w której sam Nabuchodonozor orzekł i uznał Daniela oraz trzech znakomitych mężów za „dziesięć razy” lepszych niż babilońscy mędrcy. Nałożenie czwartego rozdziału Księgi Daniela na pierwszy wyznacza kamienie milowe historii millerystów, poczynając od „czasu końca” w 1798 roku; wzmocnienia przesłania pierwszego anioła 11 sierpnia 1840 roku; pierwszego rozczarowania 19 kwietnia 1844 roku; oraz wielkiego rozczarowania 22 października 1844 roku.

Beyond identifying the specific waymarks of Millerite history, the two chapters, when brought together “line upon line,” illustrate the message of the first angel, identify the two desolating powers that are the subject of the foundational doctrine of the twenty-three hundred days, and also the three-step testing process of Daniel twelve which always occurs when the book of Daniel is unsealed.

Poza wskazaniem konkretnych kamieni milowych historii ruchu millerowskiego, te dwa rozdziały, zestawione „linia po linii”, ilustrują poselstwo pierwszego anioła, identyfikują dwie pustoszące moce, które są przedmiotem podstawowej doktryny o dwóch tysiącach trzystu dniach, a także wskazują trzystopniowy proces próby z dwunastego rozdziału Księgi Daniela, który zawsze występuje, gdy Księga Daniela zostaje odpieczętowana.

They also identify that Nebuchadnezzar, as the symbol of the wise in 1798, in conjunction with his second dream in chapter four, represents William Miller, whose movement was to become the true Protestant horn. The work of William Miller, that represents the foundational truths of Adventism, are represented upon Habakkuk’s two tables, and God directed in the production of both those sacred tables.

Wskazują również, że Nabuchodonozor, jako symbol mądrych w roku 1798, w połączeniu z jego drugim snem w czwartym rozdziale, reprezentuje Williama Millera, którego ruch miał stać się prawdziwym protestanckim rogiem. Dzieło Williama Millera, które przedstawia podstawowe prawdy adwentyzmu, zostało ukazane na dwóch tablicach Habakuka, a Bóg kierował powstaniem obu tych świętych tablic.

There were several prophetic truths that Miller did not see correctly because his vantage point of prophetic history disallowed him from recognizing that there are three desolating powers; not only paganism (the dragon), papalism (the beast), but also apostate Protestantism (the false prophet). In God’s providence those prophetic understandings of Miller, that were limited by his vantage point in history, were not represented upon the two sacred tables of Habakkuk.

Było kilka proroczych prawd, których Miller nie dostrzegł właściwie, ponieważ jego perspektywa historii proroctw nie pozwalała mu rozpoznać, że istnieją trzy pustoszące moce: nie tylko pogaństwo (smok), papizm (bestia), lecz także odstępczy protestantyzm (fałszywy prorok). Z Bożej opatrzności te Millerowskie interpretacje proroctw, które były ograniczone jego historyczną perspektywą, nie zostały przedstawione na dwóch świętych tablicach Habakuka.

Nebuchadnezzar’s second dream in chapter four of Daniel, represents William Miller’s second dream. Both dreams address the “seven times,” and Miller’s dream identifies the rejection of his work that began in 1863, and escalates until the Midnight Cry. Both dreams end with a kingdom restored after a period of scattering. For this reason, we will consider Miller’s second dream, before we consider directly the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798.

Drugi sen Nabuchodonozora w czwartym rozdziale Księgi Daniela odzwierciedla drugi sen Williama Millera. Oba sny odnoszą się do „siedmiu czasów”, a sen Millera wskazuje na odrzucenie jego pracy, które rozpoczęło się w 1863 roku i nasila się aż do „Wołania o północy”. Oba sny kończą się królestwem przywróconym po okresie rozproszenia. Z tego powodu rozważymy drugi sen Millera, zanim bezpośrednio zajmiemy się widzeniem nad rzeką Ulaj, które zostało odpieczętowane w 1798 roku.

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.

> Śniło mi się, że Bóg, niewidzialną ręką, zesłał mi misternie wykonaną szkatułkę o długości około dziesięciu cali i wymiarach sześć na sześć cali, sporządzoną z hebanu, misternie inkrustowaną perłami. Do szkatułki był przymocowany kluczyk. Natychmiast wziąłem kluczyk i otworzyłem szkatułkę; ku mojemu zdumieniu i zaskoczeniu znalazłem ją wypełnioną wszelkiego rodzaju i rozmiaru klejnotami, diamentami, kamieniami szlachetnymi oraz złotymi i srebrnymi monetami wszelkich rozmiarów i wartości, pięknie ułożonymi na swoich miejscach w szkatułce; i tak ułożone odbijały blask i chwałę, którym dorównać mogło jedynie słońce.

> “I thought it was not my duty to enjoy this wonderful sight alone, although my heart was overjoyed at the brilliancy, beauty, and value of its contents. I therefore placed it on a center table in my room and gave out word that all who had a desire might come and see the most glorious and brilliant sight ever seen by man in this life.

> Uznałem, że nie powinienem sam jeden rozkoszować się tym wspaniałym widokiem, choć moje serce było przepełnione radością z powodu blasku, piękna i wartości jego zawartości. Położyłem więc to na stoliku stojącym na środku mojego pokoju i dałem znać, że każdy, kto zechce, może przyjść i zobaczyć najwspanialszy i najbardziej olśniewający widok, jaki człowiek kiedykolwiek widział w tym życiu.

> “The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd. When they first looked into the casket, they would wonder and shout for joy. But when the spectators increased, everyone would begin to trouble the jewels, taking them out of the casket and scattering them on the table. I began to think that the owner would require the casket and the jewels again at my hand; and if I suffered them to be scattered, I could never place them in their places in the casket again as before; and felt I should never be able to meet the accountability, for it would be immense. I then began to plead with the people not to handle them, nor to take them out of the casket; but the more I pleaded, the more they scattered; and now they seemed to scatter them all over the room, on the floor and on every piece of furniture in the room.

> Ludzie zaczęli wchodzić, początkowo nieliczni, lecz liczba ich rosła, aż zebrał się tłum. Gdy po raz pierwszy zaglądali do szkatułki, dziwili się i krzyczeli z radości. Lecz gdy przybywało widzów, każdy zaczynał grzebać w klejnotach, wyjmując je ze szkatułki i rozsypując na stole. Zacząłem myśleć, że właściciel upomni się u mnie o szkatułkę i klejnoty; a jeśli pozwolę, by je rozsypano, nigdy nie zdołam ułożyć ich z powrotem na właściwych miejscach w szkatułce jak przedtem; i czułem, że nigdy nie zdołam sprostać odpowiedzialności, bo byłaby ogromna. Zacząłem więc błagać ludzi, by ich nie dotykali ani nie wyjmowali ze szkatułki; lecz im bardziej błagałem, tym bardziej je rozrzucali; i teraz zdawało się, że rozrzucają je po całym pokoju, na podłodze i na każdym meblu w pokoju.

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> Wtedy zobaczyłem, że pośród prawdziwych klejnotów i monet rozrzucili niezliczoną ilość podrabianych klejnotów i fałszywych monet. Byłem wielce oburzony ich podłym postępowaniem i niewdzięcznością i zganiłem ich oraz czyniłem im wyrzuty; lecz im bardziej ganiłem, tym więcej rozrzucali podrabianych klejnotów i fałszywych monet wśród prawdziwych.

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.

> Wtedy rozgniewałem się w mojej cielesnej duszy i zacząłem używać siły fizycznej, by wypchnąć ich z pokoju; ale kiedy jednego wypychałem, wchodziło jeszcze trzech następnych, przynosząc brud, wióry i piasek oraz wszelkiego rodzaju śmieci, aż przykryli nimi wszystkie prawdziwe klejnoty, diamenty i monety, tak że całkiem zniknęły z oczu. Podarli także moją szkatułkę na kawałki i rozrzucili ją pośród śmieci. Myślałem, że nikt nie zważa na mój smutek ani na mój gniew. Całkowicie się zniechęciłem i straciłem ducha, usiadłem i zapłakałem.

> “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.

> Kiedy tak płakałem i ubolewałem nad moją wielką stratą i odpowiedzialnością, przypomniałem sobie o Bogu i usilnie modliłem się, aby zesłał mi pomoc. Natychmiast otworzyły się drzwi i do pokoju wszedł mężczyzna, a wszyscy ludzie go opuścili; on zaś, trzymając w ręku szczotkę do zamiatania, otworzył okna i zaczął wymiatać z pokoju brud i śmieci.

> “I cried to him to forbear, for there were some precious jewels scattered among the rubbish.

> "Krzyknąłem do niego, by się powstrzymał, bo wśród śmieci leżały porozrzucane drogocenne klejnoty.

> “He told me to ‘fear not,’ for he would ‘take care of them.’

> Powiedział mi: „Nie lękaj się”, bo „zajmie się nimi”.

> “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.

> Wtedy, gdy zmiatał brud i śmieci, fałszywe klejnoty i podrobione monety, wszystko to uniosło się i wyleciało przez okno niczym chmura, a wiatr poniósł je precz. W zamieszaniu na moment zamknąłem oczy; kiedy je otworzyłem, śmieci całkiem zniknęły. Cenne klejnoty, diamenty, złote i srebrne monety leżały porozrzucane w wielkiej obfitości po całym pokoju.

> “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.

> Następnie postawił na stole szkatułkę, znacznie większą i piękniejszą od poprzedniej, garściami zgarniał klejnoty, diamenty, monety i wrzucał je do szkatułki, aż nie pozostał ani jeden, choć niektóre diamenty nie były większe niż czubek szpilki.

> “He then called upon me to ‘come and see.’

> Następnie wezwał mnie: „Przyjdź i zobacz.”

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

> Zajrzałem do szkatułki, lecz ten widok olśnił moje oczy. Lśniły dziesięciokrotnie większym blaskiem niż przedtem. Sądziłem, że zostały starte w piasku przez stopy owych niegodziwych ludzi, którzy je rozrzucili i podeptali w proch. Były ułożone w pięknym porządku w szkatułce, każda na swoim miejscu, bez żadnych widocznych starań człowieka, który je tam wrzucił. Krzyknąłem z wielkiej radości, a ten okrzyk mnie obudził. Wczesne pisma, 81–83.

We will address Miller’s dream in the next article.

Omówimy sen Millera w następnym artykule.

The following is an introduction of William Miller’s second dream, written by James White when he published Miller’s dream in the Advent Herald.

Poniższy tekst to wstęp do drugiego snu Williama Millera, napisany przez Jamesa White’a, gdy opublikował on sen Millera w czasopiśmie Advent Herald.

> “The following dream was published in the Advent Herald, more than two years since. I then saw that it clearly marked out our past Second Advent experience, and that God gave the dream for the benefit of the scattered flock.

> Poniższy sen został opublikowany w Advent Herald ponad dwa lata temu. Wówczas stało się dla mnie jasne, że wyraźnie wskazywał na nasze dotychczasowe doświadczenie związane z Drugim Przyjściem oraz że Bóg dał ten sen dla dobra rozproszonej trzody.

> “Among the signs of the near approach of the great and the terrible day of the Lord, God has placed dreams. See Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. Dreams may come in three ways; first, ‘through the multitude of business.’ See Ecclesiastics 5:3. Second, those who are under the foul spirit and deception of Satan, may have dreams through his influence. See Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. And third, God has always taught, and still teaches his people more or less by dreams, which come through the agency of angels and the Holy Spirit. Those who stand in the clear light of truth will know when God gives them a dream; and such will not be deceived and led astray by false dreams.

> Wśród znaków bliskiego nadejścia wielkiego i strasznego dnia Pana Bóg zaliczył sny. Zob. Joela 2:28–31; Dzieje Apostolskie 2:17–20. Sny mogą przychodzić na trzy sposoby; po pierwsze: „przez natłok zajęć”. Zob. Eklezjastesa 5:3. Po drugie, ci, którzy są pod nieczystym duchem i zwiedzeniem szatana, mogą mieć sny pod jego wpływem. Zob. Powtórzonego Prawa 8:1–5; Jeremiasza 23:25–28; 27:9; 29:8; Zachariasza 10:2; Judy 8. I po trzecie, Bóg zawsze uczył i nadal uczy swój lud w mniejszym lub większym stopniu przez sny, które przychodzą za pośrednictwem aniołów i Ducha Świętego. Ci, którzy stoją w jasnym świetle prawdy, poznają, kiedy Bóg daje im sen; i tacy nie dadzą się zwieść ani sprowadzić na manowce przez fałszywe sny.

> “‘And he said, Hear now my words; if there be a prophet among you, I the Lord will make myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a dream.’ Numbers 12:6. Said Jacob, ‘The angel of the Lord spake unto me in a dream.’ Genesis 31:2. ‘And God came to Laban the Syrian in a dream by night.’ Genesis 31:24. Read the dreams of Joseph, [Genesis 37:5–9], and then the interesting story of their fulfilment in Egypt. ‘In Gibeon the Lord appeared to Solomon in a dream by night.’ 1 Kings 3:5. The great important image of the second chapter of Daniel was given in a dream, also the four beasts, etc. of the seventh chapter. When Herod sought to destroy the infant Saviour Joseph was warned in a dream to flee into Egypt. Matthew 2:13.

> 'I rzekł: Słuchajcie teraz moich słów; jeśli jest między wami prorok, ja, Pan, objawię mu się w widzeniu i będę mówił do niego we śnie.' Liczb 12:6. Powiedział Jakub: 'Anioł Pana przemówił do mnie we śnie.' Rodzaju 31:2. 'I Bóg przyszedł do Labana Syryjczyka we śnie w nocy.' Rodzaju 31:24. Przeczytaj sny Józefa [Rodzaju 37:5-9], a potem interesującą opowieść o ich spełnieniu w Egipcie. 'W Gibeonie Pan ukazał się Salomonowi we śnie w nocy.' 1 Księga Królewska 3:5. Wielki i ważny posąg z drugiego rozdziału Daniela został dany we śnie, podobnie cztery bestie itd. z rozdziału siódmego. Gdy Herod usiłował zgładzić niemowlę Zbawiciela, Józef został ostrzeżony we śnie, aby uciekał do Egiptu. Mateusza 2:13.

> “‘And it shall come to pass in the LAST DAYS, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams.’ Acts 2:17.

> 'I stanie się w OSTATNICH DNIACH, mówi Bóg, wyleję z mego Ducha na wszelkie ciało: i synowie wasi i córki wasze prorokować będą, i młodzieńcy wasi widzenia oglądać będą, a starcy wasi sny śnić będą.' Dzieje Apostolskie 2:17.

> “The gift of prophecy, by dreams and visions, is here the fruit of the Holy Spirit, and in the last days is to be manifested sufficiently to constitute a sign. It is one of the gifts of the gospel church.

> Dar proroctwa, poprzez sny i widzenia, jest tutaj owocem Ducha Świętego i w dniach ostatecznych ma się objawić w stopniu wystarczającym, aby stanowić znak. Jest jednym z darów Kościoła ewangelii.

> “‘And he gave some apostles; and some PROPHETS; and some evangelists; and some pastors and teachers; For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ.’ Ephesians 4:11–12.

> 'I On ustanowił jednych apostołami; innych PROROKAMI; innych ewangelistami; innych pasterzami i nauczycielami; aby przysposobić świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego.' Efezjan 4:11-12.

> “‘And God hath set some in the church, first apostles, secondarily PROPHETS,’ etc. 1 Corinthians 12:28. ‘Despise not PROPHESYINGS.’ 1 Thessalonians 5:20. See also Acts 13:1; 21:9; Romans 7:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39. Prophets or prophesyings are for the edification of the church of Christ; and there is no evidence that can be produced from the word of God, that they were to cease before evangelists, pastors and teachers were to cease. But says the objector, ‘There has been so many false visions and dreams that I cannot have confidence in anything of the kind.’ It is true that Satan has his counterfeit. He always had false prophets, and certainly we may expect them now in this his last hour of deception and triumph. Those who reject such special revelations because the counterfeit exists, may with equal propriety go a little farther and deny that God ever revealed himself to man in a dream or a vision, for the counterfeit always existed.

> „A Bóg ustanowił w Kościele jednych: najpierw apostołami, po wtóre PROROKAMI”, itd. 1 Koryntian 12:28. „Nie gardźcie PROROCTWAMI.” 1 Tesaloniczan 5:20. Zob. też Dzieje Apostolskie 13:1; 21:9; Rzymian 7:6; 1 Koryntian 14:1, 24, 39. Prorocy lub proroctwa są dla zbudowania Kościoła Chrystusowego; i nie ma żadnego dowodu ze Słowa Bożego, że miały ustać wcześniej niż posługi ewangelistów, pasterzy i nauczycieli. Ale mówi przeciwnik: „Było tak wiele fałszywych widzeń i snów, że nie mogę mieć zaufania do czegokolwiek tego rodzaju.” Prawdą jest, że Szatan ma swoje podróbki. Zawsze miał fałszywych proroków i z pewnością możemy się ich spodziewać teraz, w tej jego ostatniej godzinie zwiedzenia i triumfu. Ci, którzy odrzucają takie szczególne objawienia dlatego, że istnieją podróbki, z równą słusznością mogliby posunąć się dalej i zaprzeczyć, że Bóg kiedykolwiek objawił się człowiekowi we śnie lub w widzeniu, bo podróbki istniały zawsze.

> “Dreams and visions are the medium through which God has revealed himself to man. Through this medium he spake to the prophets; he has placed the gift of prophecy among the gifts of the gospel church, and has classed dreams and visions with the other signs of the ‘LAST DAYS.’ Amen.

> Sny i widzenia są środkiem, przez który Bóg objawił się człowiekowi. Za jego pośrednictwem przemawiał do proroków; umieścił dar proroctwa wśród darów kościoła ewangelii i zaliczył sny i widzenia do innych znaków „OSTATNICH DNI”. Amen.

> “My object in the above remarks has been to remove objections in a scriptural manner, and prepare the mind of the reader for the following.” James White.

> „Moim celem w powyższych uwagach było usunięcie zastrzeżeń w sposób biblijny i przygotowanie umysłu czytelnika na to, co nastąpi.” James White.

Back to Articles