Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Three

Księga Daniela - numer sto pięćdziesiąt trzy

The Spiritual Symbolism of the Northern and Southern Kingdoms: A Journey Through Biblical Temples and Human Nature

Duchowa symbolika królestw północnego i południowego: podróż przez biblijne świątynie i ludzką naturę

Author

Jeff Pippenger

Published

March 23, 2024

Formats

PDF
Word

The northern kingdom represented the lower nature in the temple of mankind, it represented the body in the temple of the church, it represented the human flesh in the temple of Christ. Christ built every temple, and He laid every foundation, and the first stone in the Millerite temple was the doctrine of the “seven times,” which is represented by Ezekiel’s two sticks. In the rebellion of 1863, Laodicean Adventism rejected their prophetic “cornerstone”, which also occurred in the building of the earthly temple. The rejected stone was destined to be chosen at the conclusion of the temple erection, though it had been a stumbling stone for the entire construction period. Yet, the prophetic Word identifies that the rejected stone of stumbling will ultimately become the head of the corner.

Królestwo północne reprezentowało niższą naturę w świątyni człowieczeństwa, reprezentowało ciało w świątyni Kościoła, reprezentowało ludzkie ciało w świątyni Chrystusa. Chrystus zbudował każdą świątynię i On położył każdy fundament, a pierwszym kamieniem w świątyni millerystów była doktryna "siedmiu czasów", którą reprezentują dwie laski Ezechiela. W buncie roku 1863 adwentyzm laodycejski odrzucił swój proroczy "kamień węgielny", co również miało miejsce podczas budowy świątyni ziemskiej. Odrzucony kamień był przeznaczony do tego, by u kresu wznoszenia świątyni zostać wybranym, choć przez cały okres budowy był kamieniem obrazy. Jednak Słowo prorockie wskazuje, że odrzucony kamień obrazy ostatecznie stanie się głowicą węgła.

The stick of the “seven times,” as represented by the southern kingdom, is the “head,” in relation to the northern kingdom. It is the “head,” for it is in the southern kingdom that God chose to identify Jerusalem, as His city, where He placed His sanctuary and His name. Until the two sticks were joined from 1798 unto 1844, the “head” had been the lower, southern kingdom. Once John, in 1844, was told to leave off the northern kingdom, for it was given to the Gentiles, the southern kingdom was left as an ensign standing alone as one nation, or at least that was the plan. That plan was hindered by the rebellion of 1863, and modern Israel’s first “rebellion at Kadesh”.

Kij „siedmiu czasów”, reprezentowany przez królestwo południowe, jest „głową” w odniesieniu do królestwa północnego. Jest „głową”, ponieważ to w królestwie południowym Bóg wybrał Jerozolimę jako swoje miasto, gdzie umieścił swoje sanktuarium i swoje imię. Aż do połączenia dwóch kijów w latach 1798–1844 „głową” było dolne, południowe królestwo. Gdy Jan w 1844 roku otrzymał polecenie odstąpić od królestwa północnego, gdyż zostało ono oddane poganom, królestwo południowe pozostało jako sztandar, stojąc samotnie jako jeden naród — a przynajmniej taki był plan. Plan ten został udaremniony przez bunt z 1863 roku oraz pierwszą „rebelię w Kadesz” współczesnego Izraela.

On September 11, 2001, the Lord brought His Laodicean church back to 1863, back to 1888, back to 1919, and back to 1957 to the second “rebellion at Kadesh”. But at that rebellion the promise of the stone that was rejected becoming the head of the corner is now being fulfilled. It is fulfilled in those represented as the one hundred and forty-four thousand, who Christ accomplishes the combination of Divinity and humanity among forever.

W dniu 11 września 2001 roku Pan przywiódł swój Kościół laodycejski z powrotem do roku 1863, z powrotem do roku 1888, z powrotem do roku 1919 i z powrotem do roku 1957 — do drugiego 'buntu w Kadesz'. Lecz w tym buncie spełnia się teraz obietnica, że kamień odrzucony staje się głowicą węgła. Spełnia się ona w tych, których przedstawia liczba sto czterdzieści cztery tysiące, w których Chrystus na wieki dokonuje zjednoczenia Bóstwa i człowieczeństwa.

Paul identified the lower nature as the flesh, and the higher nature as the mind. He identified the body (the lower nature) as death.

Paul utożsamił niższą naturę z ciałem, a wyższą naturę z umysłem. Utożsamił ciało (niższą naturę) ze śmiercią.

> For we know that the law is spiritual: but I am carnal, sold under sin. For that which I do I allow not: for what I would, that do I not; but what I hate, that do I. If then I do that which I would not, I consent unto the law that it is good. Now then it is no more I that do it, but sin that dwelleth in me. For I know that in me (that is, in my flesh,) dwelleth no good thing: for to will is present with me; but how to perform that which is good I find not. For the good that I would I do not: but the evil which I would not, that I do. Now if I do that I would not, it is no more I that do it, but sin that dwelleth in me. I find then a law, that, when I would do good, evil is present with me. For I delight in the law of God after the inward man: But I see another law in my members, warring against the law of my mind, and bringing me into captivity to the law of sin which is in my members. O wretched man that I am! who shall deliver me from the body of this death? Romans 7:14–24.

> Wiemy bowiem, że prawo jest duchowe; ja jednak jestem cielesny, sprzedany w niewolę grzechu. Bo tego, co czynię, nie rozumiem; nie czynię bowiem tego, czego chcę, lecz to, czego nienawidzę — to czynię. Jeśli więc czynię to, czego nie chcę, przyznaję prawu, że jest dobre. A zatem nie ja już to czynię, lecz grzech, który we mnie mieszka. Wiem bowiem, że we mnie, to jest w moim ciele, nie mieszka dobro; chcieć dobra — jest we mnie, ale wykonać tego, co dobre, nie potrafię. Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, lecz zło, którego nie chcę — to czynię. A jeśli czynię to, czego nie chcę, już nie ja to czynię, lecz grzech, który we mnie mieszka. Stwierdzam więc w sobie to prawo, że gdy chcę czynić dobro, zło jest przy mnie. Bo według wewnętrznego człowieka mam upodobanie w prawie Bożym; lecz w moich członkach widzę inne prawo, które walczy przeciwko prawu mojego umysłu i bierze mnie w niewolę prawa grzechu, które jest w moich członkach. Nędzny ja człowiek! Któż mnie wyzwoli z ciała tej śmierci? Rzymian 7:14-24.

Paul knew that in his “flesh” dwelt “no good thing.” The tendencies, both inherited and cultivated that existed in his flesh (his body), only worked to lead him into sin. Those tendencies represented the law of sin, but Paul desired to keep the law of God, not the law of sin. The law of God Paul identified as the “law of his mind” (his higher nature). His cry was “who shall deliver me from the body of death?” Of course, Paul knew that it was divinity that would bring deliverance, but he also knew that the work of deliverance required his participation.

Paweł wiedział, że w jego „ciele” nie mieszka „nic dobrego”. Skłonności, zarówno dziedziczne, jak i nabyte, obecne w jego „ciele” (jego ciało), jedynie prowadziły go do grzechu. Te skłonności stanowiły prawo grzechu, lecz Paweł pragnął zachowywać prawo Boże, a nie prawo grzechu. Prawo Boże Paweł określał jako „prawo jego umysłu” (jego wyższa natura). Jego wołaniem było: „Któż mnie wybawi z ciała śmierci?” Oczywiście Paweł wiedział, że to boskość przyniesie wybawienie, ale wiedział też, że dzieło wybawienia wymaga jego udziału.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Philippians 2:12, 13.

> Przeto, umiłowani moi, jak zawsze byliście posłuszni — nie tylko w mojej obecności, lecz tym bardziej teraz, w mojej nieobecności — z bojaźnią i drżeniem zabiegajcie o własne zbawienie. Bo to Bóg sprawia w was zarówno chcenie, jak i działanie według swego upodobania. Filipian 2:12–13.

The deliverance from the body of death was accomplished by Divine power, which was connected with human power, and that was the example Jesus provided for men. Even with the law of sin actively working in the lower nature of the body, Jesus kept His lower nature in subjection to God’s law by surrendering His will, to the will of His Father. Paul could find deliverance if he would surrender his will unto the will of divinity. In doing so, he was working out his own salvation, and this is what Sister White means when she speaks about the work of eliminating sin from our life.

Wybawienie z ciała śmierci zostało dokonane mocą Bożą, połączoną z mocą ludzką, i to był przykład, jaki Jezus dał ludziom. Nawet przy aktywnie działającym prawie grzechu w niższej naturze ciała Jezus utrzymywał swą niższą naturę w poddaniu prawu Bożemu, poddając swoją wolę woli swego Ojca. Paweł mógł znaleźć wybawienie, jeśli poddałby swoją wolę woli Boskiej. Czyniąc to, sprawował swoje zbawienie, i to właśnie ma na myśli Siostra White, gdy mówi o dziele usuwania grzechu z naszego życia.

> “Every soul that refuses to give himself to God is under the control of another power. He is not his own. He may talk of freedom, but he is in the most abject slavery. He is not allowed to see the beauty of truth, for his mind is under the control of Satan. While he flatters himself that he is following the dictates of his own judgment, he obeys the will of the prince of darkness. Christ came to break the shackles of sin-slavery from the soul. ‘If the Son therefore shall make you free, ye shall be free indeed.’ ‘The law of the Spirit of life in Christ Jesus’ sets us ‘free from the law of sin and death.’ Romans 8:2.

> Każdy, kto odmawia oddania się Bogu, pozostaje pod panowaniem innej mocy. Nie należy do siebie. Może mówić o wolności, lecz tkwi w najbardziej upadlającym niewolnictwie. Nie jest mu dane ujrzeć piękna prawdy, gdyż jego umysł znajduje się pod władzą Szatana. Choć łudzi się, że kieruje się własnym osądem, posłuszny jest woli księcia ciemności. Chrystus przyszedł, aby zerwać z duszy kajdany niewoli grzechu. „Jeśli więc Syn was wyzwoli, prawdziwie będziecie wolni.” „Prawo Ducha życia w Chrystusie Jezusie” czyni nas „wolnymi od prawa grzechu i śmierci.” Rzymian 8:2.

> “In the work of redemption there is no compulsion. No external force is employed. Under the influence of the Spirit of God, man is left free to choose whom he will serve. In the change that takes place when the soul surrenders to Christ, there is the highest sense of freedom. The expulsion of sin is the act of the soul itself. True, we have no power to free ourselves from Satan’s control; but when we desire to be set free from sin, and in our great need cry out for a power out of and above ourselves, the powers of the soul are imbued with the divine energy of the Holy Spirit, and they obey the dictates of the will in fulfilling the will of God.

> W dziele odkupienia nie ma przymusu. Nie używa się żadnej zewnętrznej siły. Pod wpływem Ducha Bożego człowiek pozostaje wolny, by wybrać, komu będzie służył. W przemianie, jaka dokonuje się, gdy dusza poddaje się Chrystusowi, zawiera się najwyższe poczucie wolności. Wypędzenie grzechu jest aktem samej duszy. To prawda, nie mamy mocy, by uwolnić się spod władzy szatana; lecz gdy pragniemy zostać uwolnieni od grzechu i w naszej wielkiej potrzebie wołamy o moc pochodzącą spoza nas i przewyższającą nas, władze duszy zostają przeniknięte boską energią Ducha Świętego i słuchają nakazów woli, wypełniając wolę Bożą.

> “The only condition upon which the freedom of man is possible is that of becoming one with Christ. ‘The truth shall make you free;’ and Christ is the truth. Sin can triumph only by enfeebling the mind, and destroying the liberty of the soul. Subjection to God is restoration to one’s self,—to the true glory and dignity of man. The divine law, to which we are brought into subjection, is ‘the law of liberty.’ James 2:12.” The Desire of Ages, 466.

> „Jedynym warunkiem, na jakim możliwa jest wolność człowieka, jest stanie się jedno z Chrystusem. ‘Prawda was wyzwoli’; a Chrystus jest prawdą. Grzech może triumfować tylko przez osłabienie umysłu i zniszczenie wolności duszy. Poddanie się Bogu jest powrotem do samego siebie — do prawdziwej chwały i godności człowieka. Boskie prawo, któremu jesteśmy poddani, jest ‘prawem wolności’. Jakuba 2:12.” Pragnienie wieków, 466.

Paul cried out, “O wretched man that I am! who shall deliver me from the body of this death?” Sister White stated “when we desire to be set free from sin, and in our great need cry out for a power out of and above ourselves, the powers of the soul are imbued with the divine energy of the Holy Spirit, and they obey the dictates of the will in fulfilling the will of God.” In engaging in the combination of our humanity with the divinity of Christ, through the exercise of our will, we accomplish the “act” of removing sin from our own “soul.”

Paweł zawołał: „Nędzny ja człowiek! Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci?” Siostra White powiedziała: „Gdy pragniemy zostać uwolnieni od grzechu i w naszej wielkiej potrzebie wołamy o moc pochodzącą spoza nas i przewyższającą nas, siły duszy zostają przeniknięte boską energią Ducha Świętego i są posłuszne nakazom woli, spełniając wolę Bożą”. Wchodząc w zjednoczenie naszej ludzkiej natury z boskością Chrystusa, przez akt naszej woli dokonujemy „aktu” usuwania grzechu z naszej własnej „duszy”.

But what we “need to understand is the true force of the will.” The will is “the governing power in the nature of man, the power of decision, or of choice. Everything depends on the right action of the will. The power of choice God has given to men; it is theirs to exercise. You cannot change your heart, you cannot of yourself give to God its affections; but you can choose to serve Him. You can give Him your will; He will then work in you to will and to do according to His good pleasure. Thus your whole nature will be brought under the control of the Spirit of Christ; your affections will be centered upon Him, your thoughts will be in harmony with Him.”

Ale tym, co „musimy zrozumieć, jest prawdziwa siła woli”. Wola jest „siłą rządzącą w naturze człowieka, władzą podejmowania decyzji, dokonywania wyboru. Wszystko zależy od właściwego działania woli. Wolność wyboru Bóg dał ludziom; do nich należy jej używanie. Nie możesz zmienić swojego serca, nie możesz sam z siebie ofiarować Bogu uczuć swego serca; ale możesz wybrać, by Mu służyć. Możesz oddać Mu swoją wolę; wtedy będzie w tobie działał chcenie i wykonanie według swego upodobania. W ten sposób cała twoja natura zostanie poddana kierownictwu Ducha Chrystusa; twoje uczucia będą skupione na Nim, twoje myśli będą z Nim w harmonii.”

Paul knew these truths, and He knew that his lower nature needed to be held in subjection by his higher nature, through the exercise of his will. This is why Paul died daily.

Paweł znał te prawdy i wiedział, że jego niższa natura musi być poddana jego wyższej naturze poprzez wysiłek swojej woli. Dlatego Paweł umierał codziennie.

> I protest by your rejoicing which I have in Christ Jesus our Lord, I die daily. 1 Corinthians 15:31.

> Zapewniam przez waszą chlubę, którą mam w Chrystusie Jezusie, naszym Panu, że codziennie umieram. 1 List do Koryntian 15:31.

Paul knew he needed to crucify his lower nature daily by exercising his will to keep his lower nature in subjection. He therefore crucified his flesh.

Paweł wiedział, że musi codziennie ukrzyżowywać swoją niższą naturę wysiłkiem woli, aby utrzymać ją w poddaniu. Dlatego ukrzyżowywał swoje ciało.

> And they that are Christ’s have crucified the flesh with the affections and lusts. Galatians 5:24.

> A ci, którzy należą do Chrystusa, ukrzyżowali ciało wraz z namiętnościami i pożądaniami. Galatów 5:24.

Paul knew his sinful flesh would exist in humanity until the Second Coming of Christ, when the faithful, in the twinkling of an eye, would receive a new glorified body. This is why 1798 identifies the foundation of the forty-six years where the Millerite temple was erected, for Christ, as the only foundation, was the lamb slain from the foundation. The northern kingdom was the body, which through sin had taken ascendancy over humanity, and elevated itself to be the counterfeit northern kingdom. In 1844, John was told to “leave out” the courtyard, which means in the Greek, to reject the lower nature, that had taken ascendancy over the higher nature where God had chosen to place His name, and in 1798, the flesh (the lower nature) with “the affections and lusts” was to be crucified.

Paweł wiedział, że jego grzeszne ciało będzie istnieć w ludzkości aż do Powtórnego Przyjścia Chrystusa, kiedy wierni, w mgnieniu oka, otrzymają nowe uwielbione ciało. Dlatego rok 1798 wyznacza fundament czterdziestu sześciu lat, w ciągu których wzniesiono świątynię millerystów, gdyż Chrystus, jako jedyny fundament, był Barankiem zabitym od założenia. Królestwo północne było ciałem, które przez grzech uzyskało przewagę nad ludzkością i ustanowiło się jako fałszywe królestwo północne. W 1844 r. Janowi powiedziano, aby "pominął" dziedziniec, co w języku greckim znaczy: odrzucić niższą naturę, która zyskała przewagę nad naturą wyższą, gdzie Bóg postanowił umieścić swoje imię, a w 1798 r. ciało (natura niższa) wraz z "namiętnościami i pożądliwościami" miało zostać ukrzyżowane.

At the foundation, Christ’s flesh died at the crucifixion, as He was cut off from the living. The southern kingdom was then to be one nation, with one king, in covenant with God, and a nation who had God’s sanctuary in their midst. Line upon line, the “seven times,” is now “the head of the corner,” for since September 11, 2001 God is raising up His “northern army” as an ensign. That army is to be one nation, and that nation will reflect His image alone, and it does so at the very time when Satan is raising up his “horn” that is the image of the beast. In Ezekiel chapter thirty-seven the message of the four winds breathes the latter rain message upon those who then stand up as that army. The message of the four winds is the message of the Seventh Trumpet, which is where the mystery of God is finished.

U podstaw ciało Chrystusa umarło podczas ukrzyżowania, gdy został odcięty od żyjących. Południowe królestwo miało wówczas być jednym narodem, z jednym królem, w przymierzu z Bogiem, narodem, który miał pośród siebie Bożą świątynię. Przepis za przepisem, „siedem czasów” jest teraz „kamieniem węgielnym”, gdyż od 11 września 2001 roku Bóg podnosi swoją „północną armię” jako sztandar. Ta armia ma być jednym narodem, a ten naród będzie odzwierciedlał wyłącznie Jego obraz, i czyni to właśnie w tym samym czasie, gdy szatan podnosi swój „róg”, który jest obrazem bestii. W rozdziale trzydziestym siódmym Księgi Ezechiela poselstwo czterech wiatrów tchnie przesłanie późnego deszczu na tych, którzy następnie powstają jako ta armia. Poselstwo czterech wiatrów to poselstwo Siódmej Trąby, w której dopełnia się tajemnica Boga.

The finishing work of the sealing began on October 7, 2023. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet, and that trumpet sounds three times during the sealing process. It always marks a strike by Islam against the Glorious Land. The modern spiritual “glorious land” was hit on September 11, 2001, and the ancient literal glorious land was hit on October 7, 2023, the very year the two witnesses who had been slain came back to life. The third strike is at the soon coming Sunday law in the United States.

Dzieło końcowe pieczętowania rozpoczęło się 7 października 2023 r. Czas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy ma miejsce w czasie rozbrzmiewania Siódmej Trąby, a ta trąba rozbrzmiewa trzykrotnie podczas procesu pieczętowania. Zawsze oznacza uderzenie islamu wymierzone w Chwalebną Ziemię. Współczesna, duchowa „chwalebna ziemia” została uderzona 11 września 2001 r., a starożytna, dosłowna Chwalebna Ziemia została uderzona 7 października 2023 r., właśnie w tym roku, w którym dwaj świadkowie, którzy zostali zabici, powrócili do życia. Trzeci cios przypadnie na wkrótce nadchodzące prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych.

From October 7, 2023, the Republican horn and the true Protestant horn of the earth beast are accomplishing their final transitions into a horn that either speaks as a dragon or as a Lamb, at the soon coming Sunday law. The two manifestations of the internal and external antagonists in the great controversy that is played out during the closing events of earth’s history, are both located in the history represented by verse forty in Daniel chapter eleven. The two final developments of the two horns is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet. The Seventh Trumpet is the third of three woe trumpets.

Od 7 października 2023 roku róg republikański i prawdziwie protestancki róg bestii z ziemi dokonują swoich ostatecznych przemian w róg, który przemawia albo jak smok, albo jak Baranek, w obliczu rychło nadchodzącego prawa niedzielnego. Dwie manifestacje antagonistów wewnętrznego i zewnętrznego w wielkim boju, rozgrywającym się podczas końcowych wydarzeń historii ziemi, są obie umiejscowione w historii przedstawionej w wersecie czterdziestym jedenastego rozdziału Księgi Daniela. Dwa ostateczne rozwinięcia obu rogów dokonują się podczas rozbrzmiewania Siódmej Trąby. Siódma Trąba jest trzecią z trzech Trąb Biada.

The three woes, represent a triple application of prophecy, and in doing so they provide a strong witness of the waymark of October 7, 2023. In both the first woe and the second woe, Islam’s warfare was carried out against the armies of Rome, which in the last days is the United States, as witnessed to by the conquering of the Soviet Union that was brought about by a secret alliance between the antichrist (Pope John Paul II), and the false prophet (Ronald Reagan) in 1989.

Trzy „biada” stanowią potrójne zastosowanie proroctwa i przez to dają mocne świadectwo o kamieniu milowym 7 października 2023 r. Zarówno w pierwszym „biada”, jak i w drugim „biada”, działania wojenne islamu były prowadzone przeciw armiom Rzymu, który w czasach ostatecznych oznacza Stany Zjednoczone, co poświadcza pokonanie Związku Radzieckiego, do którego doszło w wyniku tajnego sojuszu między antychrystem (papieżem Janem Pawłem II) a fałszywym prorokiem (Ronaldem Reaganem) w 1989 r.

In the first woe, as set forth in Revelation chapter nine, there is a time prophecy of five months, which is one hundred and fifty years. In the second woe, there is a time prophecy of three hundred and ninety-one years, and fifteen days. Both time prophecies represent the warfare against Rome that Islam brought during the two histories that represent the first and second woes. Those two prophecies possessed two different outcomes of the warfare. In the first one hundred and fifty years Islam was to “hurt” Rome, and in the prophecy of three hundred and ninety-one years, and fifteen days, Islam was to “kill” Rome. Those two prophecies were directly connected. The ending of the one hundred and fifty years that Islam was to hurt Rome identified the beginning of the three hundred and ninety-one years, and fifteen days that Islam was to kill Rome. The first and second woes are divided by the ending of the one hundred and fifty years, and the starting of the three hundred and ninety-one years, and fifteen days.

W pierwszym biadzie, jak przedstawiono w dziewiątym rozdziale Apokalipsy, znajduje się proroctwo czasowe na pięć miesięcy, to jest sto pięćdziesiąt lat. W drugim biadzie jest proroctwo czasowe na trzysta dziewięćdziesiąt jeden lat i piętnaście dni. Oba te proroctwa czasowe przedstawiają wojnę przeciwko Rzymowi, którą islam przyniósł podczas dwóch okresów historycznych, reprezentujących pierwsze i drugie biada. Te dwa proroctwa zapowiadały dwa różne skutki tej wojny. W pierwszych stu pięćdziesięciu latach islam miał „zranić” Rzym, a w proroctwie trwającym trzysta dziewięćdziesiąt jeden lat i piętnaście dni islam miał „zabić” Rzym. Te dwa proroctwa były bezpośrednio ze sobą powiązane. Zakończenie stu pięćdziesięciu lat, w których islam miał „zranić” Rzym, wyznaczało początek okresu trwającego trzysta dziewięćdziesiąt jeden lat i piętnaście dni, w którym islam miał „zabić” Rzym. Pierwsze i drugie biada są rozdzielone przez zakończenie stu pięćdziesięciu lat oraz rozpoczęcie okresu trwającego trzysta dziewięćdziesiąt jeden lat i piętnaście dni.

The United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy at the soon-coming Sunday law, and it is then that it is prophetically “killed”. The hour of the “great earthquake”, in Revelation chapter eleven is the soon coming Sunday law, and when that hour arrives, so too does the Seventh Trumpet of Islam. It arrives to mark the end, or the death of the sixth kingdom, which is the army of Rome in the last days. That death was preceded by one hundred and fifty years of Islam hurting the armies of Rome. According to the mainstream media, which attempts to downplay the activities of radical Islam in the modern world, since October 7, 2023. Until the writing of this article on February 12, 2024, Islam has carried out one hundred and sixty-five attacks upon American interests around the globe.

Stany Zjednoczone przestają być szóstym królestwem proroctwa biblijnego z chwilą nadejścia zbliżającego się prawa niedzielnego i właśnie wtedy zostają proroczo „zabite”. Godzina „wielkiego trzęsienia ziemi” w rozdziale jedenastym Apokalipsy to zbliżające się prawo niedzielne, a gdy ta godzina nadejdzie, wówczas rozbrzmiewa także Siódma Trąba islamu. Zabrzmi ona, aby naznaczyć kres, czyli śmierć szóstego królestwa, które jest armią Rzymu w czasach ostatecznych. Śmierć tę poprzedzało sto pięćdziesiąt lat nękania wojsk Rzymu przez islam. Według mediów głównego nurtu, które usiłują bagatelizować działalność radykalnego islamu we współczesnym świecie, od 7 października 2023 roku do dnia napisania niniejszego artykułu, to jest 12 lutego 2024 roku, islam przeprowadził sto sześćdziesiąt pięć ataków na amerykańskie interesy na całym świecie.

The one hundred and fifty years of Islam hurting the armies of Rome that leads to the killing of the armies of Rome in the first and second woes, is repeated in the history of the third woe, for that is how a triple application of prophecy works. The sounding of the Seventh Trumpet, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is when the combination of Divinity with humanity occurs, as represented by the joining of the two sticks, has three waymarks, The first is the spiritual glorious land and the last is the spiritual glorious land. The middle waymark is the literal glorious land.

Okres stu pięćdziesięciu lat, w którym islam zadawał ciosy wojskom Rzymu, co doprowadza do ich zgładzenia podczas pierwszego i drugiego "biada", powtarza się w historii trzeciego "biada", gdyż tak właśnie działa potrójne zastosowanie proroctwa. Zadęcie w Siódmą Trąbę, które jest zapieczętowaniem stu czterdziestu czterech tysięcy, a zarazem momentem połączenia Boskości z człowieczeństwem, przedstawionym przez złączenie dwóch kijów, ma trzy kamienie milowe. Pierwszym jest duchowa ziemia chwalebna, a ostatnim jest duchowa ziemia chwalebna. Środkowym kamieniem milowym jest dosłowna ziemia chwalebna.

In 2023, the second blast from the warning Trumpet of the third woe, identified the escalation of the warfare of Islam as it entered into a period where it would “hurt” the earth beast. In that same year, the two witnesses of the Republican horn and the true Protestant horn came back to life and began their mutual transitions into their final symbolic horns. For the Republican horn it was the combination of all the apostate Protestant powers, with all the apostate Republican powers in order to form one horn that is the image of the beast. With the true Protestant horn it was the combination of Divinity with humanity as the horn transitioned from Laodicean to Philadelphian in character, in order to reflect the opposite of the image of the beast. 2023 occurred twenty-two years after 2001, thus representing the symbolic link of Divinity combined with humanity.

W roku 2023 drugie zatrąbienie ostrzegawczej trąby trzeciego "biada" wskazało na eskalację wojny prowadzonej przez islam, gdy ten wkroczył w okres, w którym miał "zranić" bestię z ziemi. W tym samym roku dwaj świadkowie, róg republikański i prawdziwy róg protestancki, powrócili do życia i rozpoczęli wzajemny proces przemiany w swoje ostateczne, symboliczne rogi. W przypadku rogu republikańskiego było to połączenie wszystkich odstępczych sił protestanckich ze wszystkimi odstępczymi siłami republikańskimi, aby utworzyć jeden róg, który jest obrazem bestii. W przypadku prawdziwego rogu protestanckiego było to połączenie Bóstwa z człowieczeństwem, gdy róg przechodził pod względem charakteru od laodycejskiego do filadelfijskiego, aby odzwierciedlić przeciwieństwo obrazu bestii. Rok 2023 przypada dwadzieścia dwa lata po 2001 roku, co symbolizuje połączenie Bóstwa z człowieczeństwem.

All of this history occurs in verse forty of Daniel eleven, which is the verse that was unsealed and produced the increase of knowledge in 1989, that is represented by the Hiddekel River. In the prophetic history of that verse, the final work in the Most Holy Place is also accomplished, which is the light that was unsealed in 1798, and that is represented by the Ulai River. The beginning of verse forty identifies the time of the end in 1798, and the ending of the verse identifies the time of the end in 1989, and both rivers merge together in the history of verse forty, just as the Tigris and Euphrates (the Ulai and Hiddekel) do just before they reach the Persian Gulf.

Cała ta historia ma miejsce w wersecie czterdziestym jedenastego rozdziału Księgi Daniela, który został odpieczętowany i przyniósł wzrost wiedzy w 1989 roku, co jest symbolizowane przez rzekę Chiddekel. W proroczej historii tego wersetu dokonuje się także ostateczne dzieło w Miejscu Najświętszym, które stanowi światło odpieczętowane w 1798 roku i które jest symbolizowane przez rzekę Ulaj. Początek wersetu czterdziestego wyznacza czas końca w 1798 roku, a zakończenie wersetu wyznacza czas końca w 1989 roku, i obie rzeki łączą się w historii wersetu czterdziestego, tak jak Tygrys i Eufrat (Ulaj i Chiddekel) łączą się tuż przed dotarciem do Zatoki Perskiej.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified.

> Duch Pana Boga jest nade mną, gdyż Pan namaścił mnie, abym zwiastował dobrą nowinę pokornym; posłał mnie, abym opatrzył złamanych na sercu, aby ogłosić wyzwolenie jeńcom i otwarcie więzienia związanym; aby ogłosić rok łaski Pana i dzień pomsty naszego Boga; aby pocieszyć wszystkich opłakujących; aby ustanowić dla opłakujących na Syjonie — dać im ozdobę zamiast popiołu, olejek radości zamiast żałoby, szatę uwielbienia zamiast ducha przygnębienia — aby nazwano ich drzewami sprawiedliwości, nasadzeniem Pana, aby był uwielbiony.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them.

> I odbudują dawne ruiny, podźwigną starodawne spustoszenia, i naprawią miasta opustoszałe, spustoszone od wielu pokoleń. Cudzoziemcy staną przy waszych trzodach i będą je paść, a synowie cudzoziemców będą waszymi oraczami i waszymi winogrodnikami. Lecz was nazwą Kapłanami Pana, zwać was będą Sługami Boga naszego; bogactwami narodów będziecie się karmić, a ich chwałą będziecie się chlubić. Za waszą hańbę otrzymacie w dwójnasób, a zamiast pohańbienia radować się będą ze swego działu; dlatego w swojej ziemi posiądą dział podwójny; radość wieczysta będzie im dana.

> For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations. Isaiah 61:1–11.

> Albowiem Ja, Pan, miłuję sprawiedliwość, nienawidzę grabieży w ofierze całopalnej; i w prawdzie pokieruję ich dziełem, i zawrę z nimi przymierze wieczne. A znane będzie wśród pogan ich potomstwo, a ich latorośl pośród ludów: wszyscy, którzy ich ujrzą, uznają ich, że są potomstwem, któremu Pan pobłogosławił. Bardzo się będę radował w Panu, rozraduje się moja dusza w moim Bogu; bo przyodział mnie w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieniec, który stroi się ozdobami, i jak oblubienica stroi się swymi klejnotami. Bo jak ziemia wydaje swój pąk, a ogród sprawia, że wyrasta to, co w nim zasiano; tak Pan Bóg sprawi, że sprawiedliwość i chwała zakiełkują przed wszystkimi narodami. Izajasza 61:1-11.

Back to Articles