Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Two

Księga Daniela - numer sto dwa

The Triple Application of the Messenger: Unveiling Prophetic Dynamics

Potrójne zastosowanie Posłańca: Odkrywanie prorockiej dynamiki

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The triple application of Elijah addresses the message, the messenger and the movement during the time period of God’s executive judgment, which begins at the Sunday law in the United States and continues until the close of probation. The executive judgment escalates from a period where God’s judgment is mixed with mercy unto the time when His judgments are poured out without mercy in the seven last plagues.

Potrójne zastosowanie Eliasza dotyczy poselstwa, posłańca i ruchu w okresie Bożego sądu wykonawczego, który rozpoczyna się przy wprowadzeniu prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych i trwa aż do zakończenia czasu łaski. Sąd wykonawczy eskaluje od okresu, w którym Boży sąd jest zmieszany z miłosierdziem, aż do czasu, gdy Jego sądy są wylewane bez miłosierdzia w postaci siedmiu ostatnich plag.

The triple application of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant addresses the message, the messenger and the movement during the closing period of God’s investigative judgment, that identifies the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That period ends at the soon-coming Sunday law in the United States, which is when God’s executive judgments begin.

Potrójne zastosowanie posłańca, który przygotowuje drogę dla Posłańca Przymierza, dotyczy przesłania, posłańca i ruchu podczas końcowego okresu Bożego sądu dochodzeniowego, który określa czas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy. Okres ten kończy się wraz z rychłym nadejściem prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych, kiedy rozpoczynają się Boże sądy wykonawcze.

John the Baptist prepared the way for Christ, the Messenger of the Covenant to confirm the covenant in fulfillment of Daniel chapter nine, verse twenty-seven. In so doing he also prepared the way for Christ to suddenly come to His temple and purify the sons of Levi, which He did at the beginning and ending of His ministry of three and a half years. The cleansing of the literal temple was the symbol of His work of cleansing the soul temple of those represented as the sons of Levi.

Jan Chrzciciel przygotował drogę dla Chrystusa, Posłańca Przymierza, aby potwierdził przymierze w wypełnieniu Księgi Daniela, rozdział dziewiąty, werset dwudziesty siódmy. Czyniąc to, przygotował też drogę, by Chrystus nagle przyszedł do swojej świątyni i oczyścił synów Lewiego, co uczynił na początku i na końcu swojej trzyipółletniej służby. Oczyszczenie materialnej świątyni było symbolem Jego dzieła oczyszczenia świątyni duszy tych, którzy są przedstawieni jako synowie Lewiego.

His literal work of cleansing the temple was a fulfillment of prophecy, and when He accomplished the work in John chapter two, verses thirteen through twenty-two, the Holy Spirit led the disciples to remember a passage from the Old Testament that was part of His work of purifying and purging the disciples in fulfillment of Malachi three.

Jego dosłowny akt oczyszczenia świątyni był wypełnieniem proroctwa, a gdy dokonał tego dzieła, opisanego w Ewangelii Jana, rozdział drugi, wersety od trzynastego do dwudziestego drugiego, Duch Święty sprawił, że uczniowie przypomnieli sobie fragment ze Starego Testamentu, który był częścią Jego dzieła oczyszczania i oczyszczenia uczniów w wypełnieniu trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza.

In the passage in John, Christ identified that when His body temple was destroyed, He would raise it up in three days. The interaction with the quibbling Jews added that the remodeling of the literal temple that had been carried out by Herod, and which had finished that very year, had taken forty-six years. Jesus was purifying His disciples through an example of one of the rules associated with the prophetic word that Jesus had enshrined within His Word, through the work of angels, the Holy Spirit and the prophets.

W fragmencie z Ewangelii Jana Chrystus wskazał, że gdy Jego świątynia ciała zostanie zburzona, odbuduje ją w trzy dni. W dyskusji z szukającymi pretekstu Żydami padło stwierdzenie, że przebudowa fizycznej świątyni, przeprowadzona przez Heroda i zakończona właśnie w tym roku, trwała czterdzieści sześć lat. Jezus oczyszczał swoich uczniów poprzez przykład jednej z zasad związanych ze słowem prorockim, którą ustanowił w swoim Słowie przez działanie aniołów, Ducha Świętego i proroków.

He provided the prophetic example that the literal represents the spiritual. He put in place the prophetic key of the number “forty-six,” as a symbol of the temple. “Forty-six” had been the amount of days Moses was on the mount receiving the instructions for the temple. “Forty-six,” is the number of chromosomes that make up the human temple. “Forty-six” is the number of years (1798 to 1844) that were accomplished in restoring the spiritual temple which had been trampled down by paganism and then papalism.

Przedstawił proroczy przykład, że to, co dosłowne, reprezentuje to, co duchowe. Ustanowił proroczy klucz: liczbę „czterdzieści sześć” jako symbol świątyni. „Czterdzieści sześć” było liczbą dni, które Mojżesz spędził na górze, otrzymując instrukcje dotyczące świątyni. „Czterdzieści sześć” to liczba chromosomów, które składają się na ludzką świątynię. „Czterdzieści sześć” to liczba lat (1798–1844), które upłynęły na przywracaniu duchowej świątyni, zdeptanej najpierw przez pogaństwo, a następnie przez papizm.

The two temple cleansings include the symbolism that three days equals forty-six years. It includes the principle that the literal represents the spiritual. It represented both a fulfillment and a prediction of prophecy. The two cleansings represent a truth that is misunderstood by one class, and revealed unto another class.

Dwa oczyszczenia świątyni zawierają symbolikę, według której trzy dni równe są czterdziestu sześciu latom. Zawierają też zasadę, że to, co dosłowne, przedstawia to, co duchowe. Stanowiło to zarówno wypełnienie, jak i zapowiedź proroctwa. Te dwa oczyszczenia ukazują prawdę, która jest błędnie rozumiana przez jedną grupę, a objawiona innej.

The two cleansings identify a period of time when God’s church has been corrupted to the point where it is “an adulterous generation of vipers,” who are seeking for a sign, when the sign is being directly explained to them, for the only sign to be given is the sign of the destruction of the temple that is raised up in three days.

Dwa oczyszczenia wskazują na okres, w którym Kościół Boży został tak skażony, że stał się „cudzołożnym plemieniem żmij”, które żąda znaku, podczas gdy znak jest im wprost wyjaśniany, bo jedynym znakiem, jaki ma być dany, jest znak zburzenia świątyni, która w trzy dni zostanie wzniesiona.

> O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. . . . Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. Matthew 12:34, 38–40.

> Plemię żmijowe, jak możecie, będąc źli, mówić dobre rzeczy? Albowiem z obfitości serca mówią usta. . . . Wtedy niektórzy z uczonych w Piśmie i faryzeuszy odpowiedzieli, mówiąc: Nauczycielu, chcielibyśmy zobaczyć znak od ciebie. Lecz on im odpowiedział: Pokolenie złe i cudzołożne domaga się znaku; ale nie będzie mu dany żaden znak, prócz znaku proroka Jonasza: Albowiem jak Jonasz był trzy dni i trzy noce w brzuchu wieloryba, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w łonie ziemi. Mateusza 12:34, 38-40.

All these prophetic dynamics are represented in all three fulfillments of the Messenger of the Covenant suddenly coming to His temple, as He did in John chapter two.

Wszystkie te prorocze dynamiki znajdują odzwierciedlenie we wszystkich trzech wypełnieniach nagłego przyjścia Posłańca Przymierza do Jego świątyni, tak jak uczynił w drugim rozdziale Ewangelii Jana.

> And the Jews’ passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. Then answered the Jews and said unto him, What sign shewest thou unto us, seeing that thou doest these things? Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. When therefore he was risen from the dead, his disciples remembered that he had said this unto them; and they believed the scripture, and the word which Jesus had said. John 2:13–22.

> A zbliżała się Pascha żydowska i Jezus udał się do Jerozolimy. I zastał w świątyni sprzedających woły, owce i gołębie oraz siedzących bankierów. I sporządziwszy bicz ze sznurków, wypędził wszystkich ze świątyni, także owce i woły; porozsypywał pieniądze bankierów i poprzewracał stoły. I rzekł do sprzedających gołębie: Zabierzcie te rzeczy stąd; nie czyńcie domu Ojca mego domem handlu. I jego uczniowie przypomnieli sobie, że jest napisane: Gorliwość o dom twój pożera mnie. Wtedy Żydzi odpowiedzieli i rzekli do niego: Jaki znak nam pokażesz, skoro to czynisz? Jezus odpowiedział i rzekł im: Zburzcie tę świątynię, a w trzy dni ją wzniosę. Na to Żydzi: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty w trzy dni ją wzniesiesz? Lecz on mówił o świątyni swego ciała. Gdy więc zmartwychwstał, jego uczniowie przypomnieli sobie, że im to powiedział; i uwierzyli Pismu oraz słowu, które powiedział Jezus. Jana 2:13-22.

The Messenger of the Covenant was to purify and also purge the sons of Levi as “silver” which represents God’s Word, and “gold,” which represents faith. The Messenger of the Covenant would purify His disciples by increasing their “faith” in His prophetic “word”. That prophetic word was designed to purify, but also to purge. His prophetic Word always represents a test, and it is through His prophetic Word that the sons of Levi’s are purged in the period when He suddenly comes to His temple.

Posłaniec Przymierza miał oczyścić, a także przetopić synów Lewiego jak „srebro”, które symbolizuje Słowo Boże, i „złoto”, które symbolizuje wiarę. Posłaniec Przymierza miał oczyszczać swoich uczniów, zwiększając ich „wiarę” w Jego prorocze „Słowo”. To prorocze Słowo było przeznaczone do oczyszczania, ale także do przetapiania. Jego prorocze Słowo zawsze stanowi próbę i to przez Jego prorocze Słowo synowie Lewiego są przetapiani w czasie, gdy On nagle przychodzi do swojej świątyni.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> 'Którego wiejadło jest w Jego ręku, i On dokładnie oczyści swoje klepisko, i zbierze swoją pszenicę do spichlerza.' Mateusza 3:12. To był jeden z okresów oczyszczania. Słowami prawdy plewy były oddzielane od pszenicy. Ponieważ byli zbyt pyszni i sprawiedliwi we własnych oczach, by przyjąć upomnienie, zbyt przywiązani do świata, by przyjąć życie w pokorze, wielu odwróciło się od Jezusa. Wielu nadal postępuje tak samo. Dziś dusze są doświadczane tak, jak doświadczani byli tamci uczniowie w synagodze w Kafarnaum. Gdy prawda trafia do serca, widzą, że ich życie nie jest zgodne z wolą Bożą. Dostrzegają potrzebę całkowitej zmiany w sobie; lecz nie są skłonni podjąć dzieła samozaparcia. Dlatego gniewają się, gdy ich grzechy zostają ujawnione. Odchodzą urażeni, tak jak uczniowie opuścili Jezusa, szemrząc: 'Twarda to mowa; któż jej może słuchać?' Pragnienie wieków, 392.

Those “souls that were tested” in “the synagogue at Capernaum,” refused to understand that when Christ told them they must eat His flesh and drink His blood, that He was employing His literal body to convey a spiritual truth. It was the identical prophetic representation He made of the temple in John chapter two. When the principle that the literal precedes and represents the spiritual was recognized as “an hard saying” which they were unwilling to “hear,” they turned and walked with Him never again. That took place in John chapter six, verse sixty-six (666), which represents the soon-coming Sunday law, which was typified by October 22, 1844, which in turn was typified by the cross of Calvary.

Te „dusze, które były poddane próbie” w „synagodze w Kafarnaum” odmówiły zrozumienia, że gdy Chrystus powiedział im, iż muszą jeść Jego ciało i pić Jego krew, posługiwał się swoim dosłownym ciałem, aby przekazać duchową prawdę. Było to identyczne prorocze przedstawienie, jakie uczynił w odniesieniu do świątyni w drugim rozdziale Ewangelii Jana. Gdy zasadę, że to, co dosłowne, poprzedza i przedstawia to, co duchowe, uznano za „twardą mowę”, której nie chcieli „słuchać”, odwrócili się i już nigdy więcej z Nim nie chodzili. Stało się to w szóstym rozdziale Ewangelii Jana, w wersecie sześćdziesiątym szóstym (666), który przedstawia rychło nadchodzące prawo niedzielne, którego typem był dzień 22 października 1844 roku, będący z kolei typem krzyża na Kalwarii.

> From that time many of his disciples went back, and walked no more with him. John 6:66.

> Odtąd wielu jego uczniów odeszło i już z nim nie chodziło. Jan 6:66.

In John chapter two, the Holy Spirit had led the minds of the disciples to “remember” the prophecy describing God’s zeal, and the word “zealous” is the same word as “jealous” in both the Hebrew and Greek.

W drugim rozdziale Ewangelii Jana Duch Święty skierował myśli uczniów, by „przypomnieli sobie” proroctwo opisujące Bożą gorliwość, a słowo „gorliwy” jest tym samym słowem co „zazdrosny” zarówno w hebrajskim, jak i w grece.

> For the zeal of thine house hath eaten me up; and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me. Psalms 69:9.

> Bo gorliwość o dom Twój pożera mnie; a urągania tych, którzy Tobie urągali, spadły na mnie. Psalm 69:9.

God’s zeal, which is His jealousy, represents the element of God’s character as a jealous God, whose jealousy is manifested in the third and fourth generation upon those that hate Him. In John chapter two, the Holy Spirit was putting in place that the purification accomplished by the Messenger of the Covenant occurs in the fourth and final generation, though there are always some of the third generation still standing when the cup of the final generation is filled. That generation is an adulterous generation of vipers.

Gorliwość Boga, która jest Jego zazdrością, ukazuje aspekt Bożego charakteru jako Boga zazdrosnego, którego zazdrość objawia się w trzecim i czwartym pokoleniu wobec tych, którzy Go nienawidzą. W drugim rozdziale Ewangelii Jana Duch Święty wskazywał, że oczyszczenie dokonane przez Posłańca Przymierza następuje w czwartym, ostatecznym pokoleniu, choć zawsze pozostają jeszcze niektórzy z trzeciego pokolenia, gdy kielich ostatniego pokolenia się napełnia. To pokolenie jest cudzołożnym plemieniem żmij.

Moses represented the fourth generation, and it was then that Moses, during forty-six days, received instruction on erecting the temple. In those days He received the law, which in the second commandment identifies that God’s jealousy is manifested in the third and fourth generations.

Mojżesz reprezentował czwarte pokolenie; wtedy, w ciągu czterdziestu sześciu dni, otrzymał instrukcje dotyczące wzniesienia świątyni. W tych dniach otrzymał Prawo, które w drugim przykazaniu wskazuje, że zazdrość Boga objawia się w trzecim i czwartym pokoleniu.

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> I rzekł do Abrama: Wiedz na pewno, że twoje potomstwo będzie cudzoziemcem w ziemi, która nie będzie do niego należeć, i będzie im służyć, a oni będą je uciskać przez czterysta lat. Lecz i ten naród, któremu będzie służyć, osądzę; a potem wyjdzie z wielkim dobytkiem. A ty pójdziesz do swoich ojców w pokoju; zostaniesz pochowany w sędziwej starości. Lecz w czwartym pokoleniu powróci tu znowu, bo nieprawość Amorytów jeszcze się nie dopełniła. Księga Rodzaju 15:13–16.

In the final generation of ancient Israel, the temple of the Christian church, which Peter called a “spiritual house,” was erected. During that history God manifested His jealousy twice when in His zeal He cleansed the temple. In 1844 God had raised up the spiritual temple of the Millerites, and once again He had passed by the former chosen people. In that history the Messenger of the Covenant came suddenly on October 22, 1844.

W ostatnim pokoleniu starożytnego Izraela została wzniesiona świątynia Kościoła chrześcijańskiego, którą Piotr nazwał "domem duchowym". W tamtym okresie Bóg dwukrotnie objawił swoją zazdrość, gdy w swojej gorliwości oczyścił świątynię. W 1844 roku Bóg wzbudził duchową świątynię Millerystów i raz jeszcze pominął dawny lud wybrany. W tamtej historii Zwiastun Przymierza nagle przyszedł 22 października 1844 roku.

His appearance had been prepared for through the ministry of William Miller. As the Protestants and Millerites approached October 22, 1844, two classes were tested. The Protestant’s test arrived at the time of the end at the arrival of the first angel in 1798. After the message that was to both “purify and purge” the sons of Levi was formalized in 1831, the testing of the Protestants began when the message of the first angel was empowered on August 11, 1840. On April 19, 1844, the Protestants failed the test, and became the daughters of Babylon.

Jego przyjście zostało przygotowane przez posługę Williama Millera. W miarę jak protestanci i milleriści zbliżali się do 22 października 1844 roku, dwie klasy zostały poddane próbie. Próba dla protestantów nadeszła w czasie końca wraz z pojawieniem się pierwszego anioła w 1798 roku. Po sformalizowaniu w 1831 roku poselstwa, które miało „oczyścić i przetopić” synów Lewiego, rozpoczęło się testowanie protestantów, gdy 11 sierpnia 1840 roku poselstwo pierwszego anioła otrzymało moc. 19 kwietnia 1844 roku protestanci oblali tę próbę i stali się córkami Babilonu.

The second angel then arrived and the Millerites faith was then tested, and a purification and purging was accomplished. When the message of the second angel was empowered at the Exeter camp meeting on August twelfth through the seventeenth, the testing of the Millerites’ separation of the wise and foolish Millerites was accomplished.

Wówczas przybył drugi anioł i wiara millerystów została poddana próbie, a dokonano oczyszczenia i odsiewu. Gdy poselstwo drugiego anioła zostało wzmocnione na zjeździe obozowym w Exeter w dniach od dwunastego do siedemnastego sierpnia, dokonano próby, która rozdzieliła millerystów na mądrych i głupich.

The distinction between the wise and foolish was the oil, which was the prophetic message of the Midnight Cry. When the third angel arrived on October 22, 1844, the temple had been erected (in forty-six years). At that point the Messenger of the Covenant came suddenly to His temple.

Tym, co odróżniało mądre od głupich, była oliwa, czyli prorocze przesłanie Wołania o Północy. Gdy 22 października 1844 roku przybył Trzeci Anioł, świątynia została już wzniesiona (w ciągu czterdziestu sześciu lat). Wtedy Posłaniec Przymierza nagle przyszedł do swojej świątyni.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> "Przyjście Chrystusa jako naszego arcykapłana do miejsca najświętszego, w celu oczyszczenia świątyni, ukazane w Daniela 8:14; przyjście Syna Człowieczego do Sędziwego, przedstawione w Daniela 7:13; oraz przyjście Pana do Jego świątyni, przepowiedziane przez Malachiasza, są opisami tego samego wydarzenia; a jest to także przedstawione przez przyjście oblubieńca na wesele, opisane przez Chrystusa w przypowieści o dziesięciu pannach, u Mateusza 25." Wielki bój, 426.

It was then that the Messenger of the Covenant began His work of purifying and purging the Millerite disciples, identified in Malachi chapter three, as the sons of Levi.

Wtedy to Posłaniec Przymierza rozpoczął swoje dzieło oczyszczania i przetapiania uczniów milleryckich, zidentyfikowanych w trzecim rozdziale Księgi Malachiasza jako synowie Lewiego.

> “Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third, the last testing message to be given to the world, and a similar position will be taken when the last call is made.

> Wielu, którzy wyszli na spotkanie Oblubieńcowi pod wpływem poselstw pierwszego i drugiego anioła, odrzuciło trzecie, ostatnie poselstwo próby, które miało być dane światu, i podobne stanowisko zostanie zajęte, gdy rozlegnie się ostatnie wezwanie.

> “Every specification of this parable should be carefully studied. We are represented either by the wise or by the foolish virgins.” Review and Herald, October 31, 1899.

> Każdy szczegół tej przypowieści powinien być uważnie przestudiowany. Reprezentują nas albo mądre, albo nierozsądne panny. Review and Herald, 31 października 1899.

When the first angels’ message was empowered on August 11, 1840, multitudes joined the Millerite movement. Then on April 19, 1844, a large class left the movement. On October 22, 1844, the traditional view is that there were about fifty souls that entered by faith into the Most Holy Place. Assuming the number is roughly fifty souls that initially followed the light of the third angel, what does it mean when we are informed “many” who had accepted the first and second angel’s messages, “refused the third, the last testing message”?

Gdy pierwsze poselstwo anielskie zostało wzmocnione 11 sierpnia 1840 roku, rzesze ludzi przyłączyły się do ruchu millerowskiego. Następnie 19 kwietnia 1844 roku wielka grupa opuściła ruch. Tradycyjnie uważa się, że 22 października 1844 roku około pięćdziesięciu dusz weszło przez wiarę do Miejsca Najświętszego. Zakładając, że liczba ta wynosi około pięćdziesięciu dusz, które początkowo podążyły za światłem trzeciego anioła, co to oznacza, gdy dowiadujemy się, że „wielu”, którzy przyjęli pierwsze i drugie poselstwo anielskie, „odmówiło przyjęcia trzeciego, ostatniego poselstwa próby”?

The Messenger of the Covenant suddenly came to His temple and opened the light of the sanctuary in heaven and the third angel’s message to the fifty that followed on into the experience of the third angel, but they were initially scattered. Their disappointment then was greater than the first disappointment, though we are informed by Sister White their disappointment was not as great as the disciples after the cross.

Anioł Przymierza nagle przyszedł do swojej świątyni i objawił światło dotyczące świątyni w niebie oraz poselstwo trzeciego anioła pięćdziesięciorgu, którzy weszli w doświadczenie trzeciego anioła, lecz początkowo byli rozproszeni. Ich rozczarowanie wtedy było większe niż pierwsze, choć, jak informuje nas Siostra White, nie było ono tak wielkie jak rozczarowanie uczniów po ukrzyżowaniu.

In both parallel histories, Christ opened His prophetic Word to the disappointed ones, and by 1850, Sister White states that she was shown that the Lord was then stretching forth His hand again to gather His people.

W obu równoległych historiach Chrystus otworzył przed rozczarowanymi swoje prorocze Słowo, a do roku 1850 siostra White stwierdza, że ukazano jej, iż Pan wówczas ponownie wyciągał swoją rękę, aby zgromadzić swój lud.

> “September 23d, [1850] the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.

> "23 września [1850] roku Pan pokazał mi, że po raz drugi wyciągnął swoją rękę, aby odzyskać resztkę swego ludu, i że w tym czasie gromadzenia należy podwoić wysiłki. W czasie rozproszenia Izrael był pobity i rozdarty; lecz teraz, w czasie gromadzenia, Bóg uleczy i opatrzy swój lud. W czasie rozproszenia wysiłki czynione, by szerzyć prawdę, miały niewielki skutek, osiągały niewiele lub nic; lecz w czasie gromadzenia, gdy Bóg wyciągnął swoją rękę, by zgromadzić swój lud, wysiłki szerzenia prawdy przyniosą zamierzony skutek. Wszyscy powinni być zjednoczeni i gorliwi w dziele. Widziałem, że to wstyd, by ktokolwiek odwoływał się do czasu rozproszenia jako do przykładów, które miałyby nami kierować teraz, w czasie gromadzenia; bo jeśli Bóg nie uczyni dla nas teraz więcej, niż uczynił wtedy, Izrael nigdy nie zostałby zgromadzony. Tak samo konieczne jest, aby prawda była publikowana w piśmie, jak i głoszona." Review and Herald, 1 listopada 1850.

At the cross the disciples had been scattered, and in that history, three days later He began to gather His scattered disciples. It was roughly three years after the end of 1844, that Christ began to gather His scattered flock. In that history He led His people to begin the publishing work and to publish the second of Habakkuk’s two tables, which was manufactured at the end of 1850, and then began to be offered for sale in the Review and Herald, in January of 1851.

U krzyża uczniowie zostali rozproszeni i w tamtej historii, trzy dni później, On zaczął gromadzić swoich rozproszonych uczniów. Mniej więcej trzy lata po końcu 1844 roku Chrystus zaczął gromadzić swoje rozproszone stado. W tamtym czasie poprowadził swój lud do rozpoczęcia pracy wydawniczej i do opublikowania drugiej z dwóch tablic Habakuka, która została wykonana pod koniec 1850 roku, a następnie zaczęto ją oferować na sprzedaż w Review and Herald, w styczniu 1851 roku.

The 1843 chart had been the physical representation of the message that cleansed the temple that was erected in the history of the first and second angels’ messages. With the arrival of the third angel, God designed to finish His work and take His people home, but they rebelled as did ancient Israel, and both ancient and modern Israel were then assigned to wander in the wilderness. Had those Adventists who had initially accepted the light of the third angel followed on by faith, bearing the physical representation of their message which was the 1850 chart they could have ushered in the second coming of Jesus and gone home. But they were destined to repeat the history of Joshua and Caleb, and the ten unfaithful spies.

Tablica z 1843 roku była materialnym przedstawieniem poselstwa, które oczyściło świątynię, wzniesioną w historii pierwszego i drugiego anielskiego poselstwa. Wraz z nadejściem trzeciego anioła Bóg zamierzył dokończyć swoje dzieło i zabrać swój lud do domu, lecz oni zbuntowali się jak starożytny Izrael i zarówno starożytny, jak i współczesny Izrael zostali wówczas przeznaczeni do wędrówki po pustyni. Gdyby ci adwentyści, którzy początkowo przyjęli światło trzeciego anioła, poszli dalej w wierze, niosąc materialne przedstawienie swojego poselstwa, którym była tablica z 1850 roku, mogliby doprowadzić do drugiego przyjścia Jezusa i pójść do domu. Lecz było im pisane powtórzyć historię Jozuego i Kaleba oraz dziesięciu niewiernych zwiadowców.

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> "Gdyby adwentyści po wielkim rozczarowaniu w 1844 roku mocno trzymali się wiary i jednomyślnie podążali dalej w otwierającej się opatrzności Bożej, przyjmując poselstwo trzeciego anioła i w mocy Ducha Świętego głosząc je światu, ujrzeliby zbawienie Boże; Pan potężnie współdziałałby z ich wysiłkami, dzieło zostałoby dokończone, a Chrystus już by przyszedł, aby przyjąć swój lud i udzielić mu jego nagrody. Lecz w okresie wątpliwości i niepewności, który nastąpił po rozczarowaniu, wielu wierzących w adwent porzuciło swoją wiarę. ... W ten sposób dzieło zostało zahamowane, a świat pozostał w ciemności. Gdyby całe grono adwentystów zjednoczyło się wokół przykazań Bożych i wiary Jezusa, jakże zupełnie inna byłaby nasza historia!" Ewangelizacja, 695.

John the Baptist and William Miller prepared the way for Christ to suddenly come and purify a people who would take the message of salvation under the power of the Holy Spirit to the entire world. The disciples of Christ accomplished their assignment, but the beginning of Adventism did not. By 1856 they had fallen into the condition of Laodicea, refused the advanced light of the “seven times,” and in 1863 began the process of escalating rebellion all the way through to the soon-coming Sunday law. The rebellion of 1863 was typified by the rebellion of the ten spies. At the end of the forty years of wilderness wandering ancient Israel was brought back to the same test, thus providing example of modern Israel being brought back to the beginning test.

Jan Chrzciciel i William Miller przygotowali drogę dla Chrystusa, aby nagle przyszedł i oczyścił lud, który w mocy Ducha Świętego zaniesie poselstwo zbawienia na cały świat. Uczniowie Chrystusa wypełnili swoje zadanie, ale ruch adwentowy w swych początkach tego nie dokonał. Do roku 1856 popadli w stan laodycejski, odrzucili większe światło "siedmiu czasów" i w 1863 roku rozpoczęli proces narastającego buntu aż po rychło nadchodzącą ustawę niedzielną. Bunt z 1863 roku był typologicznie przedstawiony przez bunt dziesięciu zwiadowców. Pod koniec czterdziestu lat wędrówki po pustyni starożytny Izrael został ponownie postawiony przed tą samą próbą, dając tym samym przykład współczesnego Izraela, który zostaje sprowadzony z powrotem do początkowej próby.

The rebellion of the ten spies at Kadesh, was repeated at Kadesh forty years later. The rebellion of the ten spies that brought about the forty years of wilderness wandering, that represents the rebellion of 1863, when modern Israel brought about their own wandering in the wilderness of Laodicea. At the end of the forty years ancient Israel was brought again to Kadesh, thus identifying that the test which purged Millerite Adventism at the rebellion of 1863, is to be repeated when the Messenger of the Covenant again suddenly comes to His temple again.

Bunt dziesięciu zwiadowców w Kadesz powtórzył się tam po czterdziestu latach. Bunt dziesięciu zwiadowców, który spowodował czterdziestoletnią wędrówkę po pustyni, symbolizuje bunt z 1863 roku, kiedy współczesny Izrael sprowadził na siebie własną wędrówkę po pustyni Laodycei. Pod koniec tych czterdziestu lat starożytny Izrael został ponownie przyprowadzony do Kadesz, co wskazuje, że próba, która oczyściła adwentyzm millerowski podczas buntu w 1863 roku, ma zostać powtórzona, gdy Posłaniec Przymierza znów nagle przyjdzie do swojej świątyni.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “In the conquest of Gilead and Bashan there were many who recalled the events which nearly forty years before had, in Kadesh, doomed Israel to the long desert wandering. They saw that the report of the spies concerning the Promised Land was in many respects correct. The cities were walled and very great, and were inhabited by giants, in comparison with whom the Hebrews were mere pygmies. But they could now see that the fatal mistake of their fathers had been in distrusting the power of God. This alone had prevented them from at once entering the goodly land.

> Podczas podboju Gileadu i Baszanu wielu przypomniało sobie wydarzenia, które niemal czterdzieści lat wcześniej w Kadesz skazały Izraela na długą wędrówkę po pustyni. Zobaczyli, że sprawozdanie zwiadowców dotyczące Ziemi Obiecanej było pod wieloma względami prawdziwe. Miasta były obwarowane i bardzo wielkie, a zamieszkiwali je olbrzymi, w porównaniu z którymi Hebrajczycy byli zaledwie karzełkami. Teraz jednak widzieli, że zgubnym błędem ich ojców był brak zaufania do mocy Boga. Tylko to powstrzymało ich przed natychmiastowym wejściem do tej pięknej ziemi.

> “When they were at the first preparing to enter Canaan, the undertaking was attended with far less difficulty than now. God had promised His people that if they would obey His voice He would go before them and fight for them; and He would also send hornets to drive out the inhabitants of the land. The fears of the nations had not been generally aroused, and little preparation had been made to oppose their progress. But when the Lord now bade Israel go forward, they must advance against alert and powerful foes, and must contend with large and well-trained armies that had been preparing to resist their approach.

> Gdy po raz pierwszy przygotowywali się do wejścia do Kanaanu, przedsięwzięcie wiązało się z o wiele mniejszymi trudnościami niż teraz. Bóg obiecał swojemu ludowi, że jeśli będą słuchać Jego głosu, pójdzie przed nimi i będzie za nich walczył; zapowiedział też, że ześle szerszenie, aby wypędzić mieszkańców tej ziemi. Obawy narodów nie zostały jeszcze powszechnie wzbudzone, a poczyniono niewiele przygotowań, by przeciwstawić się ich marszowi. Lecz gdy teraz Pan polecił Izraelowi ruszyć naprzód, musieli stanąć naprzeciw czujnych i potężnych wrogów oraz zmierzyć się z licznymi, dobrze wyszkolonymi armiami, które przygotowywały się, by odeprzeć ich nadejście.

> “In their contest with Og and Sihon the people were brought to the same test beneath which their fathers had so signally failed. But the trial was now far more severe than when God had commanded Israel to go forward. The difficulties in their way had greatly increased since they refused to advance when bidden to do so in the name of the Lord. It is thus that God still tests His people. And if they fail to endure the trial, He brings them again to the same point, and the second time the trial will come closer, and be more severe than the preceding. This is continued until they bear the test, or, if they are still rebellious, God withdraws His light from them and leaves them in darkness.” Patriarchs and Prophets, 436, 437.

> W ich zmaganiu z Ogiem i Sichonem lud został poddany tej samej próbie, w której ich ojcowie tak jawnie zawiedli. Ale tym razem próba była o wiele surowsza niż wtedy, gdy Bóg nakazał Izraelowi iść naprzód. Trudności na ich drodze bardzo się pomnożyły od chwili, gdy odmówili ruszenia naprzód, choć zostali do tego wezwani w imieniu Pana. Właśnie w ten sposób Bóg wciąż doświadcza Swój lud. A jeśli nie zniosą próby, On ponownie przyprowadza ich do tego samego punktu, a za drugim razem próba będzie bardziej bezpośrednia i surowsza niż poprzednia. Tak się dzieje, dopóki nie zniosą próby, albo — jeśli wciąż trwają w buncie — Bóg cofa od nich Swoje światło i pozostawia ich w ciemności. Patriarchowie i Prorocy, 436, 437.

Back to Articles