Article

# Elijah - Number Nine

Elijah - numer dziewięć

The Prophet Lied

Prorok skłamał

Author

Jeff Pippenger

Published

October 11, 2023

Formats

PDF
Word

We ended the last article with a passage that addresses “a lying spirit.” The following is one of the paragraphs from that passage.

Zakończyliśmy ostatni artykuł fragmentem, który dotyczy „ducha kłamstwa”. Poniżej znajduje się jeden z akapitów z tego fragmentu.

> “Unsanctified ministers are arraying themselves against God. They are praising Christ and the God of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’ Let all who read these lines, take heed. Satan has made his boast of what he can do. He thinks to dissolve the unity which Christ prayed might exist in His church. He says, ‘I will go forth and be a lying spirit to deceive those that I can, to criticize, and condemn, and falsify.’ Let the son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories. Satan laughs at their folly, for he knows what truth is.” Testimonies to Ministers, 409.

> Nieuświęceni duchowni występują przeciw Bogu. Chwalą Chrystusa i boga tego świata jednym tchem. Gdy rzekomo przyjmują Chrystusa, obejmują Barabasza i swoim postępowaniem mówią: 'Nie tego Człowieka, lecz Barabasza.' Niech wszyscy, którzy czytają te słowa, mają się na baczności. Szatan chełpi się tym, co może uczynić. Zamierza rozbić jedność, o którą Chrystus modlił się, aby istniała w Jego Kościele. Mówi: 'Wyruszę i będę duchem kłamstwa, by zwodzić tych, których zdołam, krytykować, potępiać i przeinaczać.' Niech syn podstępu i fałszywego świadectwa zostanie przyjęty przez Kościół, który otrzymał wielkie światło, wielkie dowody, a ten Kościół odrzuci poselstwo, które Pan posłał, i przyjmie najbardziej nierozsądne twierdzenia oraz fałszywe przypuszczenia i fałszywe teorie. Szatan śmieje się z ich głupoty, bo wie, czym jest prawda. Testimonies to Ministers, 409.

Let “the son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories.” In 1863, Millerite Adventism ‘returned’ to the unreasonable and false methodology employed by apostate Protestantism and rejected William Miller’s identification of the seven times of Leviticus twenty-six. The subject of ‘returning’ was represented by the rebels in Numbers fourteen, when they determined to select a captain and return to Egypt.

Niech „syn oszustwa i fałszywego świadectwa zostanie przyjęty przez kościół, który otrzymał wielkie światło, wielkie dowody, a ten kościół odrzuci poselstwo, które Pan posłał, i przyjmie najbardziej nierozsądne twierdzenia oraz fałszywe założenia i fałszywe teorie”. W 1863 roku adwentyzm millerowski „powrócił” do nierozsądnej i fałszywej metodologii stosowanej przez odstępczy protestantyzm i odrzucił dokonane przez Williama Millera określenie „siedmiu czasów” z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej. Temat „powrotu” był reprezentowany przez buntowników w czternastym rozdziale Księgi Liczb, kiedy postanowili wybrać sobie wodza i wrócić do Egiptu.

> And they said one to another, Let us make a captain, and let us return into Egypt. Numbers 14:4.

> I mówili jeden do drugiego: Ustanówmy sobie wodza i wróćmy do Egiptu. Księga Liczb 14:4.

The subject of “returning” to apostate Protestantism was also represented by Jeremiah, when in chapter fifteen, he was told that the fallen Protestants could return to him, but he was not to “return” unto them.

Zagadnienie „powrotu” do odstępczego protestantyzmu zostało również przedstawione u Jeremiasza, gdy w rozdziale piętnastym powiedziano mu, że upadli protestanci mogli powrócić do niego, ale on nie miał do nich „wracać”.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. Jeremiah 15:17–20.

> Nie zasiadałem w zgromadzeniu szyderców ani się nie weseliłem; siedziałem sam z powodu Twojej ręki, bo napełniłeś mnie oburzeniem. Dlaczego mój ból jest nieustanny, a moja rana nieuleczalna, która nie chce się zagoić? Czy będziesz dla mnie zupełnie jak kłamca i jak wody, które zawodzą? Dlatego tak mówi Pan: Jeśli się nawrócisz, znów cię przyprowadzę i będziesz stał przede Mną; a jeśli oddzielisz to, co cenne, od tego, co podłe, będziesz jak moje usta. Niech oni wracają do ciebie, ale ty do nich nie wracaj. I uczynię cię dla tego ludu warownym murem spiżowym; będą walczyć przeciw tobie, lecz nie przemogą cię, bo Ja jestem z tobą, by cię wybawić i ocalić — mówi Pan. Jeremiasz 15:17–20.

Perhaps the clearest prophetic illustration of the principle of not returning to apostate Protestantism is found in the story of the disobedient prophet, who delivered a message of rebuke to Jeroboam, the northern ten tribe’s first king.

Być może najjaśniejszą proroczą ilustracją zasady, by nie wracać do odstępczego protestantyzmu, jest historia nieposłusznego proroka, który przekazał Jeroboamowi, pierwszemu królowi północnego królestwa dziesięciu plemion, przesłanie napomnienia.

> And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 13:7–10.

> A król rzekł do męża Bożego: Chodź ze mną do domu i posil się, a dam ci nagrodę. Lecz mąż Boży rzekł do króla: Choćbyś mi dał połowę twego domu, nie wejdę z tobą ani nie będę jadł chleba, ani nie będę pił wody w tym miejscu. Gdyż tak mi nakazano słowem Pana, mówiąc: Nie jedz chleba ani nie pij wody, ani nie wracaj tą samą drogą, którą przyszedłeś. Zatem poszedł inną drogą i nie wrócił tą drogą, którą przyszedł do Betel. 1 Księga Królewska 13:7-10.

The disobedient prophet had been told of God not to return the way he came. Millerite Adventism had come out of Protestantism represented by Sardis, and they were not to return. Though the disobedient prophet knew full well not to return the way he came, a false prophet of Jeroboam’s kingdom, told him that God had said that the disobedient prophet should return to the false prophet’s home and eat with him. In spite of God’s direction, he did that very thing. Once he had begun to eat the false prophet’s food, the Bible plainly states the prophet of Samaria had lied.

Bóg polecił nieposłusznemu prorokowi, by nie wracał tą samą drogą, którą przyszedł. Adwentyzm millerowski wyszedł z protestantyzmu, reprezentowanego przez Sardes, i nie mieli wracać. Chociaż nieposłuszny prorok dobrze wiedział, że nie wolno mu wracać tą samą drogą, fałszywy prorok z królestwa Jeroboama powiedział mu, że Bóg rzekł, iż nieposłuszny prorok ma wrócić do domu tego fałszywego proroka i spożyć z nim posiłek. Wbrew Bożemu poleceniu właśnie tak uczynił. Gdy tylko zaczął jeść pokarm fałszywego proroka, Biblia jasno stwierdza, że prorok z Samarii skłamał.

> Now there dwelt an old prophet in Bethel; and his sons came and told him all the works that the man of God had done that day in Bethel: the words which he had spoken unto the king, them they told also to their father. And their father said unto them, What way went he? For his sons had seen what way the man of God went, which came from Judah. And he said unto his sons, Saddle me the ass. So they saddled him the ass: and he rode thereon, And went after the man of God, and found him sitting under an oak: and he said unto him, Art thou the man of God that camest from Judah? And he said, I am. Then he said unto him, Come home with me, and eat bread. And he said, I may not return with thee, nor go in with thee: neither will I eat bread nor drink water with thee in this place: For it was said to me by the word of the Lord, Thou shalt eat no bread nor drink water there, nor turn again to go by the way that thou camest. He said unto him, I am a prophet also as thou art; and an angel spake unto me by the word of the Lord, saying, Bring him back with thee into thine house, that he may eat bread and drink water. But he lied unto him. So he went back with him, and did eat bread in his house, and drank water. 1 Kings 13:11–19.

> A w Betel mieszkał stary prorok; i jego synowie przyszli i opowiedzieli mu wszystkie czyny, których dokonał tego dnia w Betel mąż Boży; także słowa, które wypowiedział do króla, opowiedzieli swemu ojcu. A ich ojciec rzekł do nich: Którędy poszedł? Bo jego synowie widzieli, którą drogą poszedł mąż Boży, który przyszedł z Judy. I rzekł do swoich synów: Osiodłajcie mi osła. Osiodłali więc mu osła i wsiadł na niego; pojechał za mężem Bożym i znalazł go siedzącego pod dębem. I rzekł do niego: Czy ty jesteś mężem Bożym, który przyszedł z Judy? A on rzekł: Jestem. Wtedy rzekł do niego: Pójdź ze mną do domu i posil się chlebem. A on rzekł: Nie mogę wrócić z tobą ani wejść z tobą; nie będę też jadł chleba ani pił wody z tobą w tym miejscu. Albowiem powiedziano mi słowem Pana: Nie będziesz tam jadł chleba ani pił wody, ani nie wrócisz, idąc tą samą drogą, którą przyszedłeś. On zaś rzekł do niego: I ja jestem prorokiem jak ty, a anioł przemówił do mnie słowem Pana, mówiąc: Sprowadź go z sobą do swego domu, aby jadł chleb i pił wodę. Lecz go okłamał. I wrócił z nim, i jadł chleb w jego domu, i pił wodę. 1 Księga Królewska 13:11-19.

The disobedient prophet ate and drank with the lying prophet of Samaria, meaning he accepted the message of an apostate prophet, and rejected the message of the Lord. The message he had faithfully delivered the same day. He knew full well he was not to return, but he did it anyway. Sister White informs us that if the “son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent.” In Millerite history the first angel had lightened the earth with its glory. In 1840, the first angel’s message was carried to every mission station in the world.

Nieposłuszny prorok jadł i pił z kłamliwym prorokiem z Samarii, co oznacza, że przyjął poselstwo odstępczego proroka, a odrzucił poselstwo Pana. To samo poselstwo, które tego samego dnia wiernie głosił. Doskonale wiedział, że nie powinien wracać, a jednak to zrobił. Siostra White informuje nas, że jeśli "syn oszustwa i fałszywego świadectwa" zostanie przyjęty przez kościół, który otrzymał wielkie światło i wielkie dowody, to kościół ten odrzuci poselstwo, które Pan posłał. W historii millerytów pierwszy anioł rozświetlił ziemię swoją chwałą. W 1840 roku poselstwo pierwszego anioła dotarło do każdej stacji misyjnej na świecie.

> “The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

> Wieść o rychłym przyjściu Pana w mocy i wielkiej chwale do naszego świata jest prawdą, a w 1840 roku wiele głosów podniosło się, aby ją głosić. Manuscript Releases, tom 9, 134.

Shortly thereafter, Millerite Adventism returned to “the lie” of apostate Protestantism’s methodology, and discarded “the message of the Lord” which God had sent through William Miller. They discarded the message of Moses as presented by Elijah, and the “lie” received at the beginning in Millerite history, represents the “lie” that is believed at the end; the “lie” which brings strong delusion upon Laodicean Adventism.

Wkrótce potem adwentyzm millerowski powrócił do "kłamstwa" metodologii odstępczego protestantyzmu i odrzucił "poselstwo Pana", które Bóg posłał przez Williama Millera. Odrzucił poselstwo Mojżesza, przedstawione przez Eliasza, a "kłamstwo" przyjęte na początku w historii ruchu millerowskiego reprezentuje "kłamstwo", w które wierzy się na końcu; "kłamstwo", które sprowadza mocne zwiedzenie na laodycejski adwentyzm.

> And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:10–12.

> I z wszelkim zwodzeniem nieprawości w tych, którzy giną, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, aby mogli być zbawieni. I dlatego Bóg pośle na nich silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu, aby zostali potępieni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz upodobali sobie nieprawość. 2 Tesaloniczan 2:10-12.

We are attempting to demonstrate the role of Elijah as a symbol in connection with the parallel histories of the horn of Protestantism and the horn of Republicanism during the period that the sixth kingdom of Bible prophecy reigns. The difficulty in bringing all the issues of 1863 together prophetically, at least for me, is the various interrelated lines that border on the concept of “circuitous logic”. A straight forward logic is always the best approach, but identifying divine truths and the relationships of those truths to each other is a difficult work, for they are found in the Bible “here a little and there a little.”

Próbujemy ukazać rolę Eliasza jako symbolu w powiązaniu z równoległymi dziejami rogu protestantyzmu i rogu republikanizmu w okresie, gdy panuje szóste królestwo proroctwa biblijnego. Trudność w proroczym połączeniu wszystkich kwestii z 1863 roku, przynajmniej dla mnie, polega na rozmaitych wzajemnie powiązanych liniach, które ocierają się o pojęcie "okrężnej logiki". Prosta, bezpośrednia logika jest zawsze najlepszym podejściem, lecz rozpoznanie boskich prawd i wzajemnych relacji między nimi jest trudnym zadaniem, gdyż w Biblii znajdują się "tu trochę, tam trochę".

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little. Isaiah 28:9, 10.

> Kogo będzie uczył wiedzy? I kogo nauczy rozumienia nauki? Tych, którzy zostali odstawieni od mleka i oderwani od piersi. Bo przykazanie po przykazaniu, przykazanie po przykazaniu; wiersz po wierszu, wiersz po wierszu; tu trochę, tam trochę. Izajasz 28:9, 10.

It is also a difficult work when your target audience consists of those that are familiar with the primary truths you are addressing, but others are new to it all. Virtually all the truths I intend to give an overview of in this article, can be found in Habakkuk’s Tables. For fear of sounding as if I am using ‘circuitous logic’, I am going to tell you where we are going, in advance of actually going there.

To także trudne zadanie, gdy twoja grupa docelowa składa się z osób zaznajomionych z podstawowymi prawdami, które poruszasz, ale są też tacy, dla których to wszystko jest nowe. Praktycznie wszystkie prawdy, które zamierzam zarysować w tym artykule, można znaleźć w Tablicach Habakuka. Z obawy, by nie zabrzmiało to tak, jakbym posługiwał się „okrężną logiką”, powiem z góry, dokąd zmierzamy, zanim tam faktycznie dotrzemy.

In 1863, Laodicean Millerite Adventism set up an image of jealousy. The image of jealousy represents the first of Laodicean Adventism’s four generations.

W 1863 roku laodycejski adwentyzm millerowski postawił posąg zazdrości. Posąg zazdrości reprezentuje pierwsze z czterech pokoleń laodycejskiego adwentyzmu.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> Wtedy rzekł do mnie: Synu człowieczy, podnieś teraz wzrok ku północy. Podniosłem więc wzrok ku północy i oto na północy, przy bramie ołtarza, u wejścia był ów obraz zazdrości. Ezechiel 8:5.

The four generations of the Seventh-day Adventist church are represented in various passages of Scripture, but I employ Ezekiel eight as the primary point of reference. The reason for this is that chapter eight leads into chapter nine. In Ezekiel nine, the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated, and in Testimonies, volume five, Sister White clearly identifies this fact. In Sister White’s comments she clearly addresses two classes of worshippers in Jerusalem when the sealing takes place. Ezekiel does the same thing, and the class that does not receive the seal are represented in chapter eight.

Cztery pokolenia Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego są przedstawione w różnych fragmentach Pisma Świętego, ale jako główny punkt odniesienia posługuję się ósmym rozdziałem Księgi Ezechiela. Powodem jest to, że rozdział ósmy prowadzi do rozdziału dziewiątego. W dziewiątym rozdziale Księgi Ezechiela zobrazowane jest zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy, a w tomie piątym Świadectw Siostra White jednoznacznie na to wskazuje. W komentarzach Siostry White wyraźnie mowa o dwóch klasach czcicieli w Jerozolimie, gdy ma miejsce pieczętowanie. Ezechiel czyni to samo, a klasa, która nie otrzymuje pieczęci, jest przedstawiona w rozdziale ósmym.

> “The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> Ci, którzy nie czują żalu z powodu własnego upadku duchowego ani nie opłakują grzechów innych, pozostaną bez pieczęci Bożej. Pan zleca swoim posłańcom, mężom z narzędziami zagłady w rękach: 'Idźcie za nim przez miasto i uderzajcie; niech wasze oko nie oszczędza ani się nie litujcie; wytracajcie doszczętnie starców i młodzieńców, dziewice, małe dzieci i kobiety; lecz nie zbliżajcie się do żadnego człowieka, na którym jest znak; i zacznijcie od Mojej świątyni. Wtedy zaczęli od starców, którzy byli przed domem.'

> “Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 211.

> „Tu widzimy, że Kościół — świątynia Pana — jako pierwszy odczuł cios gniewu Bożego. Starsi mężowie, ci, którym Bóg dał wielkie światło i którzy stali na straży duchowych interesów ludu, zdradzili powierzone im zaufanie. Przyjęli stanowisko, że nie powinniśmy oczekiwać cudów i wyraźnych przejawów mocy Bożej jak w dawnych dniach. Czasy się zmieniły. Te słowa umacniają ich niewiarę, a oni mówią: Pan nie uczyni dobra ani nie uczyni zła. Jest zbyt miłosierny, by nawiedzić swój lud sądem. Tak więc ‘Pokój i bezpieczeństwo’ to okrzyk ludzi, którzy już nigdy nie podniosą swego głosu jak trąba, aby ukazać ludowi Bożemu jego przestępstwa, a domowi Jakuba jego grzechy. Te nieme psy, które nie chciały szczekać, są tymi, którzy odczują sprawiedliwą pomstę obrażonego Boga. Mężczyźni, panny i małe dzieci wszyscy giną razem.” Świadectwa, tom 5, 211.

Chapter eight is describing those in Jerusalem–“the church” that in the fourth of the four generations–represented as bowing down to the sun.

Rozdział ósmy opisuje tych w Jerozolimie — „kościół” — którzy w czwartej z czterech generacji są przedstawieni jako oddający pokłon słońcu.

> And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:16–18.

> I wprowadził mnie na wewnętrzny dziedziniec domu Pana, a oto u wejścia do świątyni Pana, między przedsionkiem a ołtarzem, było około dwudziestu pięciu mężczyzn, z plecami zwróconymi do świątyni Pana, a twarzami ku wschodowi; i oddawali pokłon słońcu ku wschodowi. Wtedy rzekł do mnie: Czy widziałeś to, synu człowieczy? Czy to mała rzecz dla domu Judy, że popełniają tu obrzydliwości, jakie tu popełniają? Bo napełnili kraj przemocą i znowu pobudzają mnie do gniewu; i oto przykładają gałązkę do nosa. Dlatego i ja postąpię w zapalczywości: moje oko nie oszczędzi ani nie zlituję się; a choć będą wołać donośnym głosem do moich uszu, jednak ich nie wysłucham. Ezechiel 8:16-18.

Just as with the evil report of the ten spies, the twenty-five leaders of the rebellion that are worshipping the sun have “provoked” the Lord to anger. The Sunday law is the “day of provocation” which the prophets point forward to. Chapter nine describes those that receive the seal of God at the same point in time, for it is simply repeating and enlarging upon chapter eight.

Podobnie jak w przypadku złej wieści dziesięciu zwiadowców, dwudziestu pięciu przywódców buntu, którzy oddają cześć słońcu, „sprowokowało” Pana do gniewu. Prawo niedzielne jest „dniem prowokacji”, na który wskazują prorocy. Rozdział dziewiąty opisuje tych, którzy otrzymują pieczęć Bożą w tym samym czasie, gdyż po prostu powtarza i rozwija rozdział ósmy.

> “This sealing of the servants of God [Revelation seven] is the same that was shown to Ezekiel in vision.” Testimonies to Ministers, 445.

> "To opieczętowanie sług Bożych [Objawienie 7] jest tym samym, które zostało ukazane Ezechielowi w widzeniu." Świadectwa dla kaznodziejów, 445.

In 1863, the first generation of Laodicean Adventism began its wandering through the wilderness. The prophetic history that identifies the image of jealousy in 1863, was the golden calf of Aaron. The prophetic characteristics of the golden calf are that it was an image of a beast, and it was gold. Gold is the symbol of Babylon, so Aaron’s golden calf was the image of the beast of Babylon. The image of the beast is only defined as the combination of church and state with the church in control of the relationship.

W 1863 roku pierwsze pokolenie laodycejskiego adwentyzmu rozpoczęło swoją wędrówkę przez pustynię. Historią proroczą, która w 1863 roku identyfikuje obraz zazdrości, był złoty cielec Aarona. Prorocze cechy złotego cielca polegają na tym, że był obrazem bestii i był ze złota. Złoto jest symbolem Babilonu, więc złoty cielec Aarona był obrazem bestii Babilonu. Obraz bestii jest definiowany wyłącznie jako połączenie kościoła i państwa, przy czym kościół kontroluje tę relację.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> Ale czym jest „obraz dla bestii”? I jak ma zostać utworzony? Obraz tworzy dwurożna bestia i jest on obrazem dla bestii. Nazywany jest także obrazem bestii. Aby więc dowiedzieć się, jaki jest ten obraz i jak ma zostać utworzony, musimy zbadać cechy samej bestii — papiestwa.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> "Kiedy wczesny Kościół uległ zepsuciu, odchodząc od prostoty ewangelii i przyjmując pogańskie obrzędy oraz zwyczaje, utracił Ducha i moc Bożą; i aby kontrolować sumienia ludzi, szukał poparcia władzy świeckiej. Rezultatem było papiestwo, Kościół, który sprawował kontrolę nad władzą państwową i wykorzystywał ją do realizacji własnych celów, zwłaszcza do karania 'herezji'. Aby Stany Zjednoczone utworzyły obraz bestii, władza religijna musi w takim stopniu kontrolować władzę cywilną, aby władza państwowa była również wykorzystywana przez Kościół do realizacji jego własnych celów." Wielki bój, 443.

The calf built by Aaron, was built when Moses was receiving the Ten Commandments. The second commandment forbids the worship of idols, and includes a partial description of God’s character, when it identifies God as a jealous God.

Cielę zbudowane przez Aarona powstało, gdy Mojżesz otrzymywał Dziesięć Przykazań. Drugie przykazanie zakazuje oddawania czci bożkom i zawiera częściowy opis charakteru Boga, gdy określa Go jako Boga zazdrosnego.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> Nie będziesz czynił sobie rzeźby ani żadnej podobizny czegokolwiek, co jest w niebie w górze, ani na ziemi w dole, ani w wodach pod ziemią: nie będziesz się im kłaniał ani im służył; gdyż Ja, Pan, Twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który nawiedza winę ojców na dzieciach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy Mnie nienawidzą; a okazuje miłosierdzie tysiącom tych, którzy Mnie miłują i zachowują Moje przykazania. Księga Wyjścia 20:4–6.

Aaron’s image of the golden calf, being an idol, represents an image of jealousy, for it produced the righteous indignation that compelled Moses to throw down and break the first two tables of the Ten Commandments. We intend to show that the counterfeit chart of 1863, was represented by Aaron’s golden calf. God’s jealousy was manifested towards Aaron’s golden calf, for the golden calf represented a false god. The calf was the counterfeit representation of God. Aaron proclaimed that it represented the gods that had delivered them from Egyptian bondage. The two tables which Moses broke in that very history, were a “transcript” of the true God’s character, the God that had actually brought them out of Egypt. The counterfeit chart produced in 1863, is an image of jealousy, for it broke the two tables of Habakkuk chapter two by removing the seven times of Moses’ oath.

Wizerunek złotego cielca Aarona, będąc bożkiem, stanowi posąg zazdrości, gdyż wywołał sprawiedliwe oburzenie, które skłoniło Mojżesza do rzucenia i rozbicia pierwszych dwóch tablic Dziesięciu Przykazań. Zamierzamy wykazać, że fałszywa tablica z 1863 roku była symbolizowana przez złotego cielca Aarona. Boża zazdrość objawiła się wobec złotego cielca Aarona, gdyż złoty cielec przedstawiał fałszywego boga. Cielec był fałszywym przedstawieniem Boga. Aaron ogłosił, że przedstawia bogów, którzy wyprowadzili ich z egipskiej niewoli. Dwie tablice, które Mojżesz złamał właśnie w tej historii, były „odpisem” charakteru prawdziwego Boga, Boga, który rzeczywiście wyprowadził ich z Egiptu. Fałszywa tablica sporządzona w 1863 roku jest posągiem zazdrości, ponieważ złamała dwie tablice z drugiego rozdziału Księgi Habakuka, usuwając siedem czasów przysięgi Mojżesza.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> Widziałem, że wykres z 1843 roku był kierowany ręką Pana i że nie należy go zmieniać; że liczby były takie, jak On chciał; że Jego ręka była nad nim i ukryła błąd w niektórych liczbach, tak że nikt nie mógł go zobaczyć, dopóki Jego ręka nie została odjęta. Wczesne pisma, 74, 75.

Further Ellen White adds to the command not to altar the 1843 chart, with the qualifications of “except by inspiration.”

Ponadto Ellen White dodaje do nakazu niezmieniania wykresu z 1843 roku zastrzeżenie: „chyba że z natchnienia”.

> “I saw that the old chart was directed by the Lord, and that not a figure of it should be altered except by inspiration. I saw that the figures of the chart were as God would have them, and that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none should see it till His hand was removed.” Spalding and Magan, 2.

> Widziałem, że stary wykres został sporządzony pod kierownictwem Pana i że nie należy na nim zmieniać żadnej liczby, chyba że z Bożego natchnienia. Widziałem, że liczby na wykresie były takie, jak Bóg chciał, aby były, i że Jego ręka była nad nim i zakryła błąd w niektórych liczbach, tak aby nikt go nie dostrzegł, dopóki nie odjął swojej ręki. Spalding i Magan, 2.

James and Ellen White were living with Otis Nichol’s family, when Nichol’s prepared and produced the 1850 chart. The only thing that was “altered” with the 1850 chart, was that the year ‘1844’ was used to replace the year ‘1843,’ that had been represented upon the 1843 chart. The only thing “altered” was a correction of the “mistake” that God had held His hand over. The inspiration of the prophetess was in the very home where the 1843 chart was “altered” into the 1850 chart, and the seven times of Leviticus twenty-six remained enshrined upon that chart, as it had been on the 1843 chart.

James i Ellen White mieszkali u rodziny Otisa Nicholsa, gdy Nichols przygotował i wydał wykres z 1850 roku. Jedyną rzeczą, która została „zmieniona” na wykresie z 1850 roku, było użycie roku „1844” w miejsce roku „1843”, który był przedstawiony na wykresie z 1843 roku. Jedyną „zmianą” była poprawka „błędu”, który Bóg zakrył swoją ręką. Natchnienie prorokini znajdowało się w samym domu, w którym wykres z 1843 roku został „zmieniony” w wykres z 1850 roku, a siedem czasów z Księgi Kapłańskiej 26 pozostało umieszczone na tym wykresie, tak jak było na wykresie z 1843 roku.

The second commandment includes another piece of this prophetic puzzle, for it identifies that God counts the generations until He visits the iniquity that occurs. 1863, began the first of four generations of the Seventh-day Adventist church, for the Millerite movement ended at that point.

Drugie przykazanie zawiera kolejny element tej prorockiej układanki, gdyż stwierdza, że Bóg liczy pokolenia, aż nawiedzi nieprawość, która występuje. W 1863 roku rozpoczęło się pierwsze z czterech pokoleń Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, gdyż wówczas zakończył się ruch millerowski.

The two tables of the Ten Commandments typify the two tables of Habakkuk, but they also typify the two wave loaves of Pentecost, which were the only offering in the sanctuary service that included sin. The manifestation of God’s power in the giving of the Ten Commandments, the manifestation of God’s power at the Pentecostal outpouring and the manifestation of God’s power in the history of the two charts of the Millerites, all typify the final manifestation of the outpouring of the Holy Spirit in the latter rain. The two wave loaves of Pentecost represent the one hundred and forty-four thousand who are lifted up as an ensign during the latter rain.

Dwie tablice Dziesięciu Przykazań prefigurują dwie tablice Habakuka, ale prefigurują także dwa chleby kołysania Pięćdziesiątnicy, które były jedyną ofiarą w służbie świątynnej zawierającą grzech. Przejaw mocy Bożej przy nadaniu Dziesięciu Przykazań, przejaw mocy Bożej przy wylaniu pięćdziesiątniczym oraz przejaw mocy Bożej w historii dwóch tablic milerystów – wszystko to prefiguruje ostateczny przejaw wylania Ducha Świętego w późnym deszczu. Dwa chleby kołysania Pięćdziesiątnicy przedstawiają sto czterdzieści cztery tysiące, którzy zostają podniesieni jako sztandar podczas późnego deszczu.

The Pentecostal wave loaves were to be prepared with “leaven”, which represents sin, but the leaven was destroyed by the process of baking.

Pięćdziesiątnicze chleby kołysane miały być przygotowane z "kwasem", który symbolizuje grzech, lecz kwas był niszczony w procesie pieczenia.

> In the mean time, when there were gathered together an innumerable multitude of people, insomuch that they trode one upon another, he began to say unto his disciples first of all, Beware ye of the leaven of the Pharisees, which is hypocrisy. Luke 12:1.

> Tymczasem, gdy zgromadziły się niezliczone tłumy ludzi, tak że jedni deptali po drugich, zaczął przede wszystkim mówić do swoich uczniów: Strzeżcie się kwasu faryzeuszy, którym jest obłuda. Łukasz 12:1.

The wave loaves were a first fruit offering.

Chleby kołysania były ofiarą z pierwocin.

> Ye shall bring out of your habitations two wave loaves of two tenth deals: they shall be of fine flour; they shall be baken with leaven; they are the firstfruits unto the Lord. Leviticus 23:17.

> Przyniesiecie z waszych siedzib dwa chleby na ofiarę kołysania: z dwóch dziesiątych efy przedniej mąki; będą pieczone na kwasie; są to pierwociny dla Pana. Księga Kapłańska 23:17.

The one hundred and forty-four thousand are the first fruit offering in the last days.

Sto czterdzieści cztery tysiące są ofiarą z pierwocin w dniach ostatecznych.

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> I spojrzałem, a oto Baranek stał na górze Syjon, a z nim sto czterdzieści cztery tysiące, mający na czołach wypisane imię jego Ojca. I usłyszałem głos z nieba, jak głos wielu wód i jak głos wielkiego gromu; i usłyszałem głos harfiarzy grających na swoich harfach; i śpiewali jakby nową pieśń przed tronem, i przed czterema istotami żyjącymi oraz przed starcami; a nikt nie mógł nauczyć się tej pieśni oprócz stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy zostali wykupieni z ziemi. To są ci, którzy nie skalali się z kobietami; bo są dziewicami. To ci, którzy idą za Barankiem, dokądkolwiek idzie. Ci zostali wykupieni spośród ludzi jako pierwociny dla Boga i dla Baranka. A w ich ustach nie znaleziono fałszu; są bowiem nienaganni przed tronem Boga. Objawienie 14:1-5.

The class of worshippers in the last days who never die, represented by Elijah will have fully overcome sin, for the fire of purification that is brought upon them by the Messenger of the Covenant, thoroughly bakes out and removes the leaven, from the sons of Levi.

Klasa czcicieli w dniach ostatecznych, którzy nigdy nie umrą, reprezentowana przez Eliasza, w pełni przezwycięży grzech, gdyż ogień oczyszczenia, który sprowadza na nich Posłaniec Przymierza, dokładnie wypala i usuwa zakwas spośród synów Lewiego.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Oto ja posyłam mojego posłańca, a on przygotuje drogę przede mną; a Pan, którego szukacie, nagle przyjdzie do swojej świątyni, nawet posłaniec przymierza, w którym macie upodobanie. Oto przyjdzie, mówi Pan Zastępów. Lecz kto zdoła znieść dzień jego przyjścia? I kto się ostoi, gdy się ukaże? Bo on jest jak ogień wytapiacza i jak ług folusznika. I zasiądzie jak ten, co wytapia i oczyszcza srebro; i oczyści synów Lewiego, i przeczyści ich jak złoto i srebro, aby składali Panu ofiarę w sprawiedliwości. Wtedy ofiara Judy i Jerozolimy będzie miła Panu, jak za dawnych dni i jak w latach minionych. Malachiasza 3:1-4.

The offering that is “as the days of old” is the Pentecostal wave offering of two loaves. It was lifted up as an offering, identifying the two prophets that were slain in the streets, and who are then lifted up to heaven as an ensign, at the beginning of the Sunday law crisis.

Ofiara, która jest „jak za dawnych dni”, to pięćdziesiątnicowa ofiara kołysana z dwóch chlebów. Uniesiono ją jako ofiarę, wskazując na dwóch proroków zabitych na ulicach, którzy następnie zostają uniesieni do nieba jako znak, na początku kryzysu ustawy niedzielnej.

When Aaron produced his golden calf, he pronounced that the calf was the gods that had brought them out of Egypt, and then proclaimed a feast to the Lord.

Kiedy Aaron sporządził swoje złote cielę, oświadczył, że to cielę to bogowie, którzy wyprowadzili ich z Egiptu, a następnie ogłosił święto dla Pana.

> And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord. Exodus 32:4, 5.

> A on wziął je z ich rąk i po odlaniu cielca nadał mu kształt rylcem; a oni powiedzieli: Oto twoi bogowie, Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi egipskiej. A gdy Aaron to zobaczył, zbudował przed nim ołtarz; i Aaron ogłosił, mówiąc: Jutro będzie święto dla Pana. Wyjścia 32:4–5.

When the northern kingdom of Israel broke away from the southern kingdom of Judah, Jeroboam, the first king of Israel purposely introduced a counterfeit worship service in two cities, made the same pronouncement as Aaron, claiming his two golden calves were the gods that brought them out of Egypt, and ordained a counterfeit feast as had Aaron.

Gdy północne królestwo Izraela odłączyło się od południowego królestwa Judy, Jeroboam, pierwszy król Izraela, celowo wprowadził fałszywy kult w dwóch miastach, wypowiedział te same słowa co Aaron, twierdząc, że jego dwa złote cielce są bogami, którzy wyprowadzili ich z Egiptu, i ustanowił fałszywe święto, tak jak uczynił Aaron.

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> A Jeroboam mówił w swoim sercu: Teraz królestwo wróci do domu Dawida. Jeśli ten lud będzie chodził, aby składać ofiary w domu Pana w Jerozolimie, wtedy serce tego ludu zwróci się z powrotem do ich pana, do Roboama, króla Judy; a mnie zabiją i wrócą do Roboama, króla Judy. Toteż król naradził się i sporządził dwa złote cielce, i rzekł do ludu: Za ciężko wam chodzić do Jerozolimy. Oto twoi bogowie, Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi egipskiej. I jednego postawił w Betelu, a drugiego umieścił w Dan. I rzecz ta stała się grzechem, gdyż lud chodził oddawać pokłon przed jednym z nich, aż do Dan. I zbudował dom na wyżynach oraz ustanowił kapłanów spośród najniższego stanu ludu, którzy nie byli z synów Lewiego. I Jeroboam ustanowił święto w ósmym miesiącu, piętnastego dnia miesiąca, na wzór święta, które jest w Judzie, i składał ofiary na ołtarzu. Tak uczynił w Betelu, składając ofiary cielcom, które uczynił; i osadził w Betelu kapłanów wyżyn, które uczynił. A piętnastego dnia ósmego miesiąca, w miesiącu, który wymyślił według własnego serca, złożył ofiary na ołtarzu, który uczynił w Betelu, i ustanowił święto dla synów Izraela; składał ofiary na ołtarzu i spalał kadzidło. 1 Księga Królewska 12:26-33.

Dan means judgment, and represents a state; Bethel means the house of God. With Aaron’s rebellion as with king Jeroboam’s the symbols identify the combination of church and state that ultimately takes place at the Sunday law in the United States.

Dan oznacza sąd i reprezentuje państwo; Betel oznacza dom Boży. Zarówno w przypadku buntu Aarona, jak i króla Jeroboama, symbole wskazują na połączenie kościoła i państwa, do którego ostatecznie dochodzi przy wprowadzeniu prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych.

The Sunday law occurs at the end of Adventism and in the beginning of Adventism, the movement, which had been identified as the Protestant horn in the summer of 1844, came together legally with the Republican horn. Thus, Aaron and Jeroboam’s rebellion represents both 1863, and the soon-coming Sunday law.

Prawo niedzielne występuje na końcu adwentyzmu, a na początku adwentyzmu ruch, który latem 1844 roku został zidentyfikowany jako protestancki róg, prawnie połączył się z republikańskim rogiem. Tak więc bunt Aarona i Jeroboama reprezentuje zarówno rok 1863, jak i wkrótce nadchodzące prawo niedzielne.

The reason that the messenger of the covenant purifies the “sons of Levi” and not any other of the tribes, is because at the rebellion of Aaron’s golden calf, it was the Levites that stood with Moses. For their faithfulness, they were then made the tribe that represented the priesthood, an honor which had been previously designed to consist of the firstborn of each of the tribes. This is why Jeroboam made sure that his counterfeit priesthood was not of the sons of Levi, and instead made his priesthood “of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi.”

Powód, dla którego posłaniec przymierza oczyszcza „synów Lewiego”, a nie któregokolwiek z innych plemion, jest taki, że podczas buntu związanego ze złotym cielcem Aarona to Lewici stanęli po stronie Mojżesza. Za ich wierność ustanowiono ich wówczas plemieniem reprezentującym kapłaństwo, zaszczytem, który wcześniej miał przypadać pierworodnym z każdego plemienia. Dlatego Jeroboam dopilnował, by jego fałszywe kapłaństwo nie wywodziło się z synów Lewiego, i zamiast tego uczynił swoje kapłaństwo „z najniższych spośród ludu, którzy nie byli spośród synów Lewiego”.

The sons of Levi are those that are purified by fire as an ensign, or wave offering during the Sunday law crisis. The history of the Sunday law crisis in the last days, was typified by the crisis of 1863, when the newly identified Protestant horn became legally attached to the Republican horn. We have one more line of history to address before we begin to work through the passages we have just referenced.

Synowie Lewiego to ci, którzy zostają oczyszczeni ogniem jako sztandar lub ofiara kołysania podczas kryzysu ustawy niedzielnej. Historia kryzysu ustawy niedzielnej w dniach ostatecznych została zobrazowana przez kryzys z 1863 roku, kiedy nowo zidentyfikowany protestancki róg został prawnie powiązany z republikańskim rogiem. Mamy jeszcze jedną linię historii do omówienia, zanim zaczniemy analizować fragmenty, do których właśnie się odwołaliśmy.

That line is the year 1856, and we will address that in our next article.

Ta linia to rok 1856, a zajmiemy się tym w naszym następnym artykule.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> "Przyjście Chrystusa jako naszego arcykapłana do miejsca najświętszego, w celu oczyszczenia świątyni, ukazane w Daniela 8:14; przyjście Syna Człowieczego do Sędziwego, przedstawione w Daniela 7:13; oraz przyjście Pana do Jego świątyni, przepowiedziane przez Malachiasza, są opisami tego samego wydarzenia; a jest to także przedstawione przez przyjście oblubieńca na wesele, opisane przez Chrystusa w przypowieści o dziesięciu pannach, u Mateusza 25." Wielki bój, 426.

Back to Articles