Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Five

Objawienie Jezusa Chrystusa - numer piąty

Isaiah Forty: Comfort Ye, Comfort Ye

Izajasz czterdziesty: Pocieszcie, pocieszcie

Author

Jeff Pippenger

Published

October 25, 2023

Formats

PDF
Word

In the first seventeen verses of Isaiah forty the one hundred and forty-four thousand are prophetically located at the end of three and a half days, where they had been lying dead in the streets, while the world rejoiced. All the prophets agree with each other and the prophetic events they present always align with the other prophets, for God is not the author of confusion.

W pierwszych siedemnastu wersetach czterdziestego rozdziału Księgi Izajasza sto czterdzieści cztery tysiące są proroczo umiejscowieni po upływie trzech i pół dnia, kiedy leżeli martwi na ulicach, podczas gdy świat się radował. Wszyscy prorocy zgadzają się ze sobą, a przedstawiane przez nich wydarzenia prorocze zawsze pozostają w zgodzie z proroctwami innych proroków, gdyż Bóg nie jest sprawcą zamieszania.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> A duchy proroków są poddane prorokom. Albowiem Bóg nie jest sprawcą zamieszania, lecz pokoju, jak we wszystkich zborach świętych. 1 List do Koryntian 14:32, 33.

The Comforter, who Jesus promised to send in His absence, was placed into the very first words, of the very first verse, of the twenty-six chapters that make up Isaiah’s final prophetic narrative. “Comfort ye, comfort ye my people, saith your God.” The rule of first mention emphasizes that the following twenty-six chapters is to be understood in reference to the perfect and final fulfillment of the coming of the Comforter.

Pocieszyciel, którego Jezus obiecał posłać po swoim odejściu, został umieszczony w samych pierwszych słowach pierwszego wersetu dwudziestu sześciu rozdziałów, które składają się na ostatnią prorocką narrację Izajasza. „Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud, mówi wasz Bóg.” Zasada pierwszej wzmianki podkreśla, że następne dwadzieścia sześć rozdziałów należy rozumieć w odniesieniu do doskonałego i ostatecznego wypełnienia przyjścia Pocieszyciela.

> And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever. . .. But the Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things, and bring all things to your remembrance, whatsoever I have said unto you. John 14:16, 26.

> A ja będę prosił Ojca, a On da wam innego Pocieszyciela, aby pozostał z wami na zawsze. Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem. Jan 14,16.26.

The Midnight Cry of the Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

Okrzyk o północy z historii ruchu millerowskiego powtarza się w historii stu czterdziestu czterech tysięcy.

> “There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Review and Herald, February 11, 1896.

> Świat leży w niegodziwości, w oszustwie i ułudzie, w samym cieniu śmierci — śpi, śpi. Kto przeżywa udrękę duszy, by ich obudzić? Jaki głos może do nich dotrzeć? Moje myśli zostały przeniesione w przyszłość, gdy zostanie dany znak: „Oto oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie mu na spotkanie.” Lecz niektórzy będą zwlekać z nabyciem oliwy do uzupełnienia swoich lamp i zbyt późno przekonają się, że charakter, symbolizowany przez oliwę, nie jest przekazywalny. Review and Herald, 11 lutego 1896.

The question is asked, “what voice can” “awaken” those that are “asleep”? The “voice” that awakens them in Isaiah chapter forty, is the “voice” that “cries” in the “wilderness.”

Pada pytanie: „jaki głos może” „obudzić” tych, którzy „śpią”? „Głos”, który ich budzi w czterdziestym rozdziale Księgi Izajasza, to „głos”, który „woła” na „pustyni”.

> Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The “voice” of him that “crieth” in the wilderness. . .. Isaiah 40:2, 3.

> Mówcie do serca Jerozolimy i wołajcie do niej, że jej walka dobiegła końca, że jej wina została przebaczona; bo z ręki Pana otrzymała podwójnie za wszystkie swoje grzechy. "Głos" tego, który "woła" na pustyni. . .. Izajasza 40:2, 3.

The message of the Midnight Cry is also the message of the latter rain.

Poselstwo wołania o północy jest także poselstwem późnego deszczu.

> “You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

> "Odsuwacie przyjście Pana zbyt daleko. Widziałem, że późny deszcz nadchodzi tak [nagle jak] wołanie o północy i z dziesięciokrotnie większą mocą." Spalding i Magan, 5.

One of the many symbols found in the Word of God that represents the latter rain message, is the symbol that is recognized by a doubling of words or phrases. The doubling of words, or phrases is a symbol of the Midnight Cry, or latter rain message in the last days. The symbolism of the doubling of “comfort ye,” places the opening of Isaiah chapter forty in the tarrying time, when the message represented as the Midnight Cry of the parable of the ten virgins is to be recognized and then proclaimed. At that time, Christ sends the Comforter to awaken the sleeping virgins, who are prophetically represented as sleeping, and in some prophetic passages as sleeping, the sleep of death. The first verse of Isaiah forty, is prophetically located three and a half symbolic days ‘after’ the disappointment of July 18, 2020, for that is when the Comforter is sent to awaken those that are asleep. Three and a half days is a symbol of a wilderness, and there is where the “voice” begins to “cry.”

Jednym z wielu symboli w Słowie Bożym, które przedstawiają poselstwo późnego deszczu, jest symbol rozpoznawany po podwojeniu słów lub zwrotów. Podwojenie słów lub zwrotów jest symbolem wołania o północy, czyli poselstwa późnego deszczu w dniach ostatecznych. Symbolika podwojenia „pocieszcie, pocieszcie” umieszcza początek czterdziestego rozdziału Księgi Izajasza w czasie zwłoki, gdy poselstwo przedstawione jako wołanie o północy w przypowieści o dziesięciu pannach ma zostać rozpoznane, a następnie ogłoszone. W tym czasie Chrystus posyła Pocieszyciela, aby obudził śpiące panny, które proroczo są przedstawione jako śpiące, a w niektórych proroczych fragmentach jako pogrążone w śnie śmierci. Pierwszy werset Izajasza 40 jest proroczo umiejscowiony trzy i pół symbolicznego dnia „po” rozczarowaniu z 18 lipca 2020 roku, gdyż wtedy posyłany jest Pocieszyciel, aby obudzić tych, którzy śpią. Trzy i pół dnia to symbol pustyni i tam właśnie „głos” zaczyna „wołać”.

Revelation eleven, Ezekiel thirty-seven, Matthew twenty-five, the history of the Millerites (along with the same waymarks of Millerite history that occur in every reform movement), combine to identify a ‘specific process’ of awakening the sleeping virgins. The process starts with the virgins going to sleep at the disappointment. The period of the tarrying time that began at the disappointment is ultimately recognized as the tarrying time. The last portion of the tarrying time is the development of the message of the Midnight Cry. When the message is established, it is then proclaimed until it reaches its climax, the judgment.

Księga Objawienia 11, Księga Ezechiela 37, Ewangelia Mateusza 25 oraz historia millerytów (wraz z tymi samymi kamieniami milowymi historii millerytów, które występują w każdym ruchu reformacyjnym) łączą się, aby wskazać „konkretny proces” przebudzenia śpiących panien. Proces zaczyna się od tego, że panny zasypiają w chwili rozczarowania. Okres czasu zwłoki, który rozpoczął się w chwili rozczarowania, ostatecznie zostaje rozpoznany jako czas zwłoki. Ostatnią częścią czasu zwłoki jest rozwinięcie poselstwa okrzyku o północy. Gdy poselstwo zostaje ugruntowane, jest następnie ogłaszane, aż osiąga swój punkt kulminacyjny: sąd.

The messenger represented as the “voice” in Isaiah, asked what the message was that was to be proclaimed. He was told in symbolic language to present the message of Islam. The prophetic message of Islam cannot be separated from the soon-coming Sunday law, for Islam is a trumpet power, and the seven trumpets of Revelation represent God’s judgment upon the powers who pass Sunday laws. Those powers were pagan Rome in 321, a symbol of the dragon; papal Rome in 538, a symbol of the beast; and the soon coming Sunday law in the United States, a symbol of the false prophet.

Posłaniec przedstawiony jako „głos” u Izajasza zapytał, jaki był przekaz, który należało ogłosić. Powiedziano mu w języku symbolicznym, by przedstawił przesłanie islamu. Proroczego przesłania islamu nie można oddzielić od wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego, ponieważ islam jest potęgą trąby, a siedem trąb z Księgi Objawienia przedstawia Boży sąd nad mocarstwami, które ustanawiają prawa niedzielne. Tymi mocarstwami były: pogański Rzym w roku 321, symbol smoka; papieski Rzym w roku 538, symbol bestii; oraz wkrótce nadchodzące prawo niedzielne w Stanach Zjednoczonych, symbol fałszywego proroka.

In connection with the identification of what the message that the “voice” who had been crying in the wilderness was to proclaim, was the promise that God’s word never fails. The ‘promise and assurance’ that God’s word never fails, is located in the identical prophetic setting that in Habakkuk chapter two, and verse three, is expressed as “at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.” The message of Islam will never fail, it will surely come. The last verse of Isaiah chapter forty, addresses those that wait for the vision in Habakkuk.

W związku z ustaleniem, jaka była treść przesłania, które miał ogłaszać „głos” wołający na pustyni, pojawia się obietnica, że słowo Boże nigdy nie zawodzi. „Obietnica i zapewnienie”, że słowo Boże nigdy nie zawodzi, występuje w tym samym proroczym kontekście, który w Księdze Habakuka, rozdział drugi, werset trzeci, wyrażony jest słowami: „na końcu przemówi i nie skłamie; choćby zwlekało, czekaj na to, bo z pewnością nadejdzie, nie spóźni się.” Przesłanie islamu nigdy nie zawiedzie, z pewnością nadejdzie. Ostatni werset rozdziału czterdziestego Księgi Izajasza zwraca się do tych, którzy oczekują widzenia u Habakuka.

> But they that wait upon the Lord shall renew their strength; they shall mount up with wings as eagles; they shall run, and not be weary; and they shall walk, and not faint. Isaiah 40:31.

> Lecz ci, którzy oczekują Pana, odnowią swoje siły; wzbiją się na skrzydłach jak orły; będą biec i nie znużą się; będą chodzić i nie ustaną. Izajasza 40:31.

The “hidden history” of the seven thunders, that is now being unsealed, identifies three waymarks that begin and end with a disappointment. In that symbolic history, there are three waymarks, separated by two periods of time. A disappointment begins the tarrying time. The tarrying time leads to the corrected message and prediction of the Midnight Cry. The message of the Midnight Cry begins a period of proclaiming the message of the Midnight Cry, that leads to a second disappointment, that is represented as judgment. Those three steps, separated by two periods of time, represent the Alpha and Omega, as created in the Hebrew word “truth.”

„Ukryta historia” siedmiu gromów, która teraz zostaje odpieczętowana, wskazuje trzy kamienie milowe, które rozpoczynają się i kończą rozczarowaniem. W tej symbolicznej historii są trzy kamienie milowe, oddzielone dwoma okresami. Rozczarowanie rozpoczyna czas zwłoki. Czas zwłoki prowadzi do skorygowanego poselstwa i przepowiedni Wołania o północy. Poselstwo Wołania o północy rozpoczyna okres głoszenia poselstwa Wołania o północy, który prowadzi do drugiego rozczarowania, przedstawionego jako sąd. Te trzy kroki, oddzielone dwoma okresami, stanowią Alfę i Omegę, tak jak są wyrażone w hebrajskim słowie „prawda”.

In Ezekiel thirty-seven, Ezekiel also represents the “voice” of Isaiah forty. The voice in Isaiah forty asks, “What shall I cry?” The “voice” in Ezekiel thirty-seven, verse seven, then “prophesied as” he “was commanded.”

W trzydziestym siódmym rozdziale Księgi Ezechiela Ezechiel także reprezentuje „głos” z czterdziestego rozdziału Księgi Izajasza. Głos w czterdziestym rozdziale Księgi Izajasza pyta: „Co mam wołać?” „Głos” w trzydziestym siódmym rozdziale Księgi Ezechiela, w wersecie siódmym, następnie „prorokował tak, jak” mu „nakazano”.

> So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:7, 8.

> Więc prorokowałem, jak mi nakazano: a gdy prorokowałem, rozległ się szum, i oto drżenie, i kości zbliżyły się, kość do swojej kości. A gdy patrzyłem, oto ścięgna i ciało pojawiły się na nich, a skóra pokryła je z wierzchu; lecz nie było w nich tchnienia. Ezechiel 37:7, 8.

Ezekiel’s first prophecy brought the bones and flesh together, but they were not yet alive. “So,” Ezekiel “prophesied as he” was “commanded” a second time. The second prophecy brought the bodies to life. The two prophecies are typified by the creation of Adam.

Pierwsze proroctwo Ezechiela sprawiło, że kości i ciało złączyły się, lecz wciąż nie było w nich życia. „Więc,” Ezechiel „prorokował, jak” mu „nakazano” po raz drugi. Drugie proroctwo ożywiło ciała. Dwa proroctwa są zobrazowane przez stworzenie Adama.

> And the Lord God formed man of the dust of the ground, and breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul. Genesis 2:7.

> I Pan Bóg ukształtował człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza dech życia; i człowiek stał się duszą żyjącą. Księga Rodzaju 2:7.

The two-step process of bringing the dead dry bones to life is first mentioned in the creation of Adam, thus emphasizing that God’s prophetic Word is also His creative power. God first “formed” Adam, and Ezekiel’s first prophecy brought the bones and bodies together, then God “breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul.”

Dwuetapowy proces przywracania życia martwym, wyschłym kościom po raz pierwszy pojawia się przy stworzeniu Adama, podkreślając, że prorocze Słowo Boże jest także Jego mocą stwórczą. Bóg najpierw „uformował” Adama, a pierwsze proroctwo Ezechiela sprawiło, że kości zeszły się i utworzyły ciała; potem Bóg „tchnął w jego nozdrza tchnienie życia; i człowiek stał się duszą żyjącą.”

Ezekiel’s second prophecy was directed “unto the wind,” not unto the bones, for he was told to “say to the wind,” “Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live.” Ezekiel’s second prophecy, which brings the dead bodies to life as a mighty army, was directed, not at the dead bodies, but at the wind. It was a command to the wind to breathe upon the bodies. The first time the word “breath” is mentioned in God’s Word is the creation of Adam, and it is there defined as the breath of life, and what brings life into the dead bodies, comes from the four winds.

Drugie proroctwo Ezechiela było skierowane "do wiatru", nie do kości, gdyż powiedziano mu, by "powiedział do wiatru": "Przyjdź z czterech wiatrów, o tchnienie, i tchnij na tych zabitych, aby ożyli." Drugie proroctwo Ezechiela, które przywraca martwe ciała do życia jako potężna armia, było skierowane nie do martwych ciał, lecz do wiatru. Był to nakaz skierowany do wiatru, by tchnął na ciała. Po raz pierwszy słowo "tchnienie" pojawia się w Słowie Bożym przy stworzeniu Adama i tam jest określone jako tchnienie życia, a to, co wnosi życie w martwe ciała, pochodzi z czterech wiatrów.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> Aniołowie powstrzymują cztery wiatry, ukazane jako rozwścieczony koń, który próbuje się wyrwać i pędzić po obliczu całej ziemi, niosąc na swej drodze zniszczenie i śmierć.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> "Czy będziemy spać na samym skraju wiecznego świata? Czy będziemy otępiali, oziębli i martwi? Och, oby w naszych kościołach był Duch Boży i Boże tchnienie, tchnięte w Jego lud, aby mogli stanąć na nogi i żyć." Manuscript Releases, tom 20, 217.

The two questions here are shall we sleep, and shall we be dead?…two terms for the same prophetic condition. The message of the four winds that are being restrained by angels, is the message that causes the breath of God to enter the dead and causes them to stand up and live. The message of the four winds is the message of the angry horse of Islam. The message of the four winds in the book of Revelation, is the sealing message. The sealing message of Revelation seven, verse one through three, is the message that identifies that the four winds are restrained, until the servants of God are sealed.

Dwa pytania tutaj brzmią: czy będziemy spać i czy będziemy martwi? ... dwa określenia tego samego proroczego stanu. Poselstwo czterech wiatrów, które są powstrzymywane przez aniołów, jest poselstwem, które sprawia, że tchnienie Boga wstępuje w umarłych i że powstają i żyją. Poselstwo czterech wiatrów jest poselstwem rozgniewanego konia islamu. Poselstwo czterech wiatrów w Księdze Objawienia jest poselstwem pieczętowania. Poselstwo pieczętowania z Objawienia 7:1–3 to poselstwo, które wskazuje, że cztery wiatry są powstrzymywane, aż do zapieczętowania sług Bożych.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> A potem ujrzałem czterech aniołów stojących na czterech krańcach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby żaden wiatr nie wiał na ziemię ani na morze, ani na żadne drzewo. I ujrzałem innego anioła wstępującego od wschodu, mającego pieczęć Boga żywego; i zawołał donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano wyrządzać szkodę ziemi i morzu, mówiąc: Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, dopóki nie opieczętujemy sług naszego Boga na ich czołach. Objawienie 7:1-3.

Ezekiel’s second prophecy was directed to the wind, and the life that the wind delivered unto the bodies came from the message of the four winds. In verses eight through ten, in Ezekiel thirty-seven the words that appear either as “wind” or “breath” is the same Hebrew word in each occurrence. God breathed into Adam, the breath of life, and in Ezekiel the breath of life is the message of the sealing of the one hundred and forty-four thousand that comes from the four winds. That message delivers God’s creative power to the bodies that have been brought together in the valley of death, by the first message. The message of the four winds is the message of Islam bringing judgment upon the United States for the Sunday law. It is the message of the Midnight Cry.

Drugie proroctwo Ezechiela było skierowane do wiatru, a życie, które wiatr przekazał ciałom, pochodziło z orędzia czterech wiatrów. W wersetach od ósmego do dziesiątego w trzydziestym siódmym rozdziale Księgi Ezechiela słowa występujące jako „wiatr” lub „tchnienie” to za każdym razem to samo hebrajskie słowo. Bóg tchnął w Adama tchnienie życia, a u Ezechiela tchnienie życia jest orędziem o zapieczętowaniu stu czterdziestu czterech tysięcy, które przychodzi z czterech wiatrów. To orędzie przekazuje Bożą moc stwórczą ciałom, które zostały zebrane w dolinie śmierci dzięki pierwszemu orędziu. Orędzie czterech wiatrów jest orędziem o tym, że islam przynosi sąd nad Stanami Zjednoczonymi z powodu prawa niedzielnego. Jest to orędzie Wołania o północy.

The hidden history of the seven thunders begins with a disappointment, which begins the tarrying time. In Revelation eleven when the two prophets were slain on July 18, 2020, the tarrying time began. Ezekiel was among the dead when the Lord asked Ezekiel if the two witnesses that are dead in the street could live.

Ukryta historia siedmiu gromów zaczyna się od rozczarowania, które rozpoczyna czas oczekiwania. W jedenastym rozdziale Apokalipsy, gdy dwóch proroków zostało zabitych 18 lipca 2020 roku, rozpoczął się czas oczekiwania. Ezechiel był wśród umarłych, gdy Pan zapytał Ezechiela, czy dwaj świadkowie, którzy leżą martwi na ulicy, mogą ożyć.

> The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones, And caused me to pass by them round about: and, behold, there were very many in the open valley; and, lo, they were very dry. And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Ezekiel 37:1–3.

> Ręka Pana była nade mną i w duchu Pana wyprowadziła mnie oraz postawiła pośrodku doliny, która była pełna kości. I kazał mi obejść je dokoła; a oto było ich bardzo wiele na powierzchni doliny i były bardzo wyschłe. I rzekł do mnie: Synu człowieczy, czy te kości mogą ożyć? Odpowiedziałem: Panie Boże, Ty wiesz. Ezechiel 37:1-3.

In verse seven, when Ezekiel delivers the first of the two prophecies the message was simply, “O ye dry bones, hear the word of the Lord.” John, in the Revelation records, “blessed are those who hear the words of the prophecy of this book.” Ezekiel represents the dead dry bones who are blessed, as those who hear Ezekiel’s command to hear the Word of the Lord, and His Word is Truth. In chapter two of Ezekiel, the experience of those who hear God’s word is described.

W wersecie siódmym, gdy Ezechiel wygłasza pierwsze z dwóch proroctw, przesłanie brzmiało po prostu: „O wy suche kości, słuchajcie słowa Pana.” Jan w Apokalipsie zapisuje: „Błogosławieni, którzy słuchają słów proroctwa tej księgi.” Ezechiel przedstawia martwe, suche kości jako błogosławionych, tych, którzy słuchają polecenia Ezechiela, by słuchać Słowa Pana, a Jego Słowo jest Prawdą. W drugim rozdziale Księgi Ezechiela opisane jest doświadczenie tych, którzy słuchają Bożego słowa.

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> I rzekł do mnie: Synu człowieczy, stań na nogi, a będę mówił do ciebie. I duch wszedł we mnie, gdy mówił do mnie, i postawił mnie na nogi, tak że usłyszałem tego, który mówił do mnie. Ezechiel 2:1, 2.

In Revelation eleven, when the dead bodies hear the Word of the Lord, the Comforter enters into them and they stand on their feet. It is the Comforter that sets them on their feet.

W jedenastym rozdziale Apokalipsy, gdy martwe ciała słyszą Słowo Pana, Pocieszyciel wstępuje w nie i stają na nogi. To Pocieszyciel stawia je na nogi.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> A po trzech i pół dniach Duch życia od Boga wstąpił w nich i stanęli na nogi; a wielki strach padł na tych, którzy ich ujrzeli. Apokalipsa 11:11.

The standing up of the dead is step number one, in a two-step process that raises them out of their graves to become the ensign that is lifted up at the judgment of the Sunday law. When they stand in chapter eleven, “great fear” comes upon those that see them.

Powstanie umarłych jest pierwszym krokiem w dwuetapowym procesie, który wyprowadza ich z grobów, aby stali się sztandarem wzniesionym podczas sądu związanego z prawem niedzielnym. Gdy stają w rozdziale jedenastym, „wielki strach” ogarnia tych, którzy ich widzą.

> And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:9.

> I uda się do swej warowni z trwogi, a jego książęta zlękną się chorągwi, mówi Pan, którego ogień jest na Syjonie, a jego piec w Jerozolimie. Izajasza 31:9.

The Midnight Cry message of Millerite history was the second part of the second angel’s message. The second angel’s message produced a separation of the Millerites from the churches that were then identified as the daughters of Babylon, and the faithful were called out to come and stand with the Millerites. A ‘body’ of believers was formed by that message, and then the second step was the message of the Midnight Cry that joined and added power to the second message. The Millerites then became a mighty army that took the message like a tidal wave across the land. That two-step process is the two voices of Revelation eighteen, and it is the identical process of the resurrection of the dead dry bones in Ezekiel who were slain in the street of Revelation eleven.

Poselstwo Wołania o północy w historii ruchu millerowskiego było drugą częścią poselstwa drugiego anioła. Poselstwo drugiego anioła spowodowało oddzielenie millerowców od kościołów, które wówczas zostały zidentyfikowane jako córki Babilonu, a wierni zostali wezwani, by wyjść i stanąć po stronie millerowców. Przez to poselstwo uformowało się "ciało" wierzących, a następnie drugim krokiem było poselstwo Wołania o północy, które przyłączyło się do drugiego poselstwa i dodało mu mocy. Millerowcy stali się wówczas potężną armią, która rozniosła to poselstwo niczym potężna fala po całym kraju. Ten dwuetapowy proces to dwa głosy z osiemnastego rozdziału Apokalipsy i jest to identyczny proces, co zmartwychwstanie martwych, wyschłych kości w Księdze Ezechiela, tych, którzy zostali zabici na ulicy z jedenastego rozdziału Apokalipsy.

> “Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 195, 196.

> „Aniołowie zostali posłani, aby wspomóc potężnego anioła z nieba, a ja słyszałam głosy, które zdawały się rozbrzmiewać wszędzie: Wyjdźcie z niej, ludu mój, abyście nie uczestniczyli w jej grzechach i aby was nie dotknęły jej plagi; gdyż jej grzechy dosięgły nieba, a Bóg wspomniał jej nieprawości. To poselstwo wydawało się dodatkiem do trzeciego poselstwa i łączyło się z nim, tak jak okrzyk o północy połączył się z poselstwem drugiego anioła w 1844 roku.” Spiritual Gifts, tom 1, 195, 196.

The first waymark in the hidden history of the seven thunders, is the disappointment which begins the tarrying time. The tarrying time is a period of time that is represented as three and a half days, which is a symbol of the wilderness. At the end of the forty years of wandering in the wilderness, Joshua led a mighty army into the Promised Land. At the end of the three and a half days, Ezekiel is taken to the valley of death, and is told to command the dead bodies to “hear the word of the Lord.” Ezekiel is a “voice” crying in the wilderness. The command to hear the Word of the Lord brings the body parts together, but they are not yet alive, they are not yet an army, they are not yet sealed. The “word of the Lord” which is spoken by Ezekiel in chapter two, identifies that when the Comforter arrives, God’s people stand, while they simultaneously hear the Word of the Lord. Christ promised He would send the Comforter, three and a half days after they were murdered in the street.

Pierwszym drogowskazem w ukrytej historii siedmiu gromów jest rozczarowanie, które rozpoczyna czas zwłoki. Czas zwłoki to okres przedstawiony jako trzy i pół dnia, będący symbolem pustyni. Pod koniec czterdziestu lat wędrówki po pustyni Jozue wprowadził potężne wojsko do Ziemi Obiecanej. Pod koniec trzech i pół dnia Ezechiel zostaje zabrany do doliny śmierci i otrzymuje polecenie, by nakazać martwym ciałom: "słuchajcie słowa Pana". Ezechiel jest "głosem" wołającym na pustyni. Polecenie, by słuchać słowa Pana, sprawia, że członki ciała łączą się, lecz jeszcze nie żyją, nie stanowią jeszcze wojska, jeszcze nie zostali zapieczętowani. "Słowo Pana", wypowiedziane przez Ezechiela w rozdziale drugim, wskazuje, że kiedy przychodzi Pocieszyciel, lud Boży powstaje, jednocześnie słysząc słowo Pana. Chrystus obiecał, że pośle Pocieszyciela trzy i pół dnia po tym, jak zostali zamordowani na ulicy.

Once standing, the bodies ‘who are not yet alive,’ are going to be given a second prophecy. The “voice that crieth in the wilderness” in Isaiah, asks what the prophecy is that he is to cry? The “message” that both Ezekiel, and the “voice” in Isaiah forty are commanded to present, is the message of Islam. When that prophecy is delivered, “Adam” comes to life as a mighty army. The living two witnesses then proclaim the message of Islam’s judgment upon the United States, because of the passage of the soon-coming Sunday law. The judgment of the Sunday law is the third waymark of the hidden history of the seven thunders. When it is fulfilled, the army is lifted up as an ensign to heaven, and is represented in Revelation fourteen.

Gdy już staną, ciała „które jeszcze nie żyją” mają otrzymać drugie proroctwo. „Głos wołającego na pustyni” u Izajasza pyta, jakie proroctwo ma głosić? „Poselstwo”, które zarówno Ezechiel, jak i „głos” w czterdziestym rozdziale Księgi Izajasza mają przekazać, jest poselstwem islamu. Gdy to proroctwo zostanie ogłoszone, „Adam” ożywa jako potężna armia. Wówczas żyjący dwaj świadkowie ogłaszają poselstwo sądu islamu nad Stanami Zjednoczonymi z powodu wkrótce mającego zostać uchwalonego prawa niedzielnego. Sąd związany z prawem niedzielnym jest trzecim drogowskazem ukrytej historii siedmiu gromów. Gdy się wypełni, armia zostaje wzniesiona jako sztandar ku niebu i jest przedstawiona w czternastym rozdziale Apokalipsy.

> “I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.” Selected Messages, book 2, 387.

> Mam doświadczenie w poselstwach pierwszego, drugiego i trzeciego anioła. Aniołowie są przedstawieni jako lecący pośród nieba, głoszący światu poselstwo ostrzeżenia i mający bezpośrednie znaczenie dla ludzi żyjących w ostatnich dniach historii tej ziemi. Nikt nie słyszy głosu tych aniołów, gdyż są oni symbolem przedstawiającym lud Boży, który działa w harmonii z niebiańskim wszechświatem. Mężczyźni i kobiety, oświeceni przez Ducha Bożego i uświęceni przez prawdę, głoszą trzy poselstwa we właściwej kolejności. Wybrane poselstwa, księga 2, 387.

The ensign that is lifted up is the third angel that is flying in the midst of heaven, warning mankind against accepting the mark of the beast. The mighty army continues to present that message to the world, until Michael stands up and human probation closes.

Wzniesionym sztandarem jest trzeci anioł, lecący środkiem nieba i ostrzegający ludzkość przed przyjęciem znamienia bestii. Potężna armia nadal głosi to poselstwo światu, aż do chwili, gdy Michał powstanie i zamknie się czas łaski dla ludzkości.

We will continue these thoughts in the next article.

Będziemy kontynuować te rozważania w następnym artykule.

> And at midnight there was a cry made, Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him. Matthew 25:6.

> A o północy rozległo się wołanie: Oto nadchodzi oblubieniec; wyjdźcie mu na spotkanie. Mateusza 25:6.

Back to Articles