Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Six

Księga Daniela - numer sto sześć

Unveiling the Judgment: From 9/11 to the Sunday Law – A Prophetic Analysis

Odsłonięcie sądu: od 11 września do ustawy niedzielnej — prorocza analiza

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The investigative judgment of the living began on September 11, 2001, and the executive judgment begins at the soon-coming Sunday law. Those two periods of judgment represent the work of the messenger who prepares the way for the third Messenger of the Covenant, and the third Elijah, which is the ending of the Elijah messenger that began in Millerite history.

Sąd śledczy nad żywymi rozpoczął się 11 września 2001 roku, a sąd wykonawczy rozpocznie się wraz z wkrótce nadchodzącym prawem niedzielnym. Te dwa okresy sądu odzwierciedlają dzieło posłańca, który przygotowuje drogę dla trzeciego Posłańca Przymierza oraz trzeciego Eliasza, który stanowi zakończenie posłańctwa Eliasza, które rozpoczęło się w historii millerowskiej.

In Christ fulfillment of the Messenger of the Covenant He twice cleansed the literal earthly temple, which typified His body and His spiritual temple. His literal earthly temple began as the Tabernacle temple of the wilderness, then Solomon’s temple, then the temple which was rebuilt after the seventy years of captivity in Babylon, and that same temple after a forty-six year remodeling project carried out by Herod.

W wypełnieniu przez Chrystusa roli Posłańca Przymierza On dwukrotnie oczyścił dosłowną ziemską świątynię, która symbolizowała Jego ciało i Jego duchową świątynię. Jego dosłowna ziemska świątynia zaczęła się od Przybytku na pustyni, następnie świątyni Salomona, potem świątyni odbudowanej po siedemdziesięciu latach niewoli w Babilonie, a następnie tej samej świątyni po czterdziestosześcioletniej przebudowie przeprowadzonej przez Heroda.

God’s physical presence blessed the Tabernacle temple and Solomon’s temple, but not the temple which was rebuilt after the captivity, but that remodeled temple was blessed by the physical presence of Christ. In the history of Herod’s remodeled temple, Christ twice cleansed the temple in fulfillment of Malachi chapter three. The first cleansing, Christ identified the temple as His father’s house, but at the last temple cleansing Christ identified it as the Jews’ house.

Fizyczna obecność Boga pobłogosławiła Przybytek i świątynię Salomona, ale nie świątynię odbudowaną po niewoli; przebudowaną świątynię pobłogosławiła natomiast fizyczna obecność Chrystusa. W historii świątyni przebudowanej przez Heroda Chrystus dwukrotnie oczyścił świątynię, w wypełnieniu trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza. Przy pierwszym oczyszczeniu Chrystus określił świątynię jako dom swego Ojca, lecz przy ostatnim oczyszczeniu świątyni określił ją jako dom Żydów.

In the history of the Millerites Christ erected a spiritual temple in forty-six years from 1798 unto 1844. On October 22, 1844, in fulfillment of Malachi chapter three, He suddenly came to His temple, thus purging the foolish virgins. He then arrived as the third angel to accomplish the second and final cleansing, but as with the beginning of ancient Israel, modern Israel lacked the faith necessary to finish the work.

W dziejach millerytów Chrystus w ciągu czterdziestu sześciu lat, od 1798 do 1844, wzniósł duchową świątynię. 22 października 1844 roku, w wypełnieniu trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza, nagle przyszedł do swojej świątyni, w ten sposób oczyszczając nierozsądne panny. Następnie przybył jako trzeci anioł, aby dokonać drugiego i ostatecznego oczyszczenia, lecz, jak na początku starożytnego Izraela, współczesnemu Izraelowi zabrakło wiary koniecznej do dokończenia dzieła.

On September 11, 2001, Christ returned to accomplish the second temple cleansing that is accomplished when the foolish virgins are purged at the soon-coming Sunday law, when they awaken to the reality that they do not understand the increase of knowledge that was unsealed in 1989. That increase of knowledge represents the latter rain message, which is the Midnight Cry message when placed in the context of the parable of the ten virgins. The message of the last six verses of Daniel eleven that was unsealed at the time of the end in 1989, is represented in verse forty-four of those verses as “tidings out of the east and out of the north.”

11 września 2001 roku Chrystus powrócił, aby dokonać drugiego oczyszczenia świątyni, które dokonuje się, gdy głupie panny zostają odsiane podczas wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego, kiedy uświadamiają sobie, że nie rozumieją wzrostu poznania, który został odpieczętowany w 1989 roku. Ów wzrost poznania przedstawia poselstwo późnego deszczu, które, osadzone w kontekście przypowieści o dziesięciu pannach, jest poselstwem wołania o północy. Poselstwo ostatnich sześciu wersetów 11 rozdziału Księgi Daniela, które zostało odpieczętowane w czasie końca w 1989 roku, jest przedstawione w wersecie 44 jako „wieści ze wschodu i z północy”.

The message of the latter rain, is the message of the Midnight Cry and it is the message of the east and the north. The east and north represent Islam and the papacy respectively, and as a message they represent the message that is counterfeited by Laodicean Adventism between September 11, 2001 and the soon-coming Sunday law. September 11, 2001, represents Islam (the east), and the Sunday law represents the mark of the beast (the north).

Poselstwo późnego deszczu jest poselstwem wołania o północy i jest poselstwem ze wschodu i z północy. Wschód i północ reprezentują odpowiednio islam i papiestwo, a jako poselstwo przedstawiają poselstwo, które jest fałszowane przez laodycejski adwentyzm między 11 września 2001 r. a wkrótce nadchodzącym prawem niedzielnym. 11 września 2001 r. reprezentuje islam (wschód), a prawo niedzielne reprezentuje znamię bestii (północ).

The deathbed for Laodicean Adventism is represented between those two waymarks, as typified by the disobedient prophet’s death between the ass and the lion. The deathbed for those who accept the mark of the beast is represented by the “tidings out of the east and the north” that enrages the papal power and initiates the final persecution of God’s people. That message begins at the soon coming Sunday law in the United States, which is where and also when Islam of the third Woe suddenly strikes. That unexpected attack produces national ruin, and angers the nations, thus providing the economic and political impetus to bring all nations together against Islam, under the auspices of the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

Łoże śmierci dla laodycejskiego adwentyzmu jest ukazane między tymi dwoma kamieniami milowymi, jak obrazuje to śmierć nieposłusznego proroka między osłem a lwem. Łoże śmierci dla tych, którzy przyjmują znamię bestii, jest przedstawione przez „wieści ze wschodu i z północy”, które rozjuszają potęgę papieską i zapoczątkowują ostateczne prześladowanie ludu Bożego. To poselstwo rozpoczyna się wraz z wkrótce nadchodzącym prawem niedzielnym w Stanach Zjednoczonych, które jest miejscem i czasem, gdy islam trzeciego Biada nagle uderza. Ten niespodziewany atak przynosi narodową ruinę i rozgniewa narody, dając w ten sposób ekonomiczny i polityczny impuls do zjednoczenia wszystkich narodów przeciwko islamowi, pod auspicjami potrójnego sojuszu smoka, bestii i fałszywego proroka.

In the history represented by the third Elijah, the message that identifies the third Woe, informs the dragon, the beast and the false prophet that Islam is the tool of judgment that God uses to punish men for the worship of the papal mark of authority. As with the three Rome’s, the three Babylon’s, the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way, the third Woe is established by the triple application of the three Woes.

W historii przedstawionej przez trzeciego Eliasza przesłanie identyfikujące trzecie Biada informuje smoka, bestię i fałszywego proroka, że islam jest narzędziem sądu, którym Bóg posługuje się, aby karać ludzi za oddawanie czci papieskiemu znakowi władzy. Podobnie jak w przypadku trzech Rzymów, trzech Babilonów, trzech Eliaszy i trzech posłańców, którzy przygotowują drogę, trzecie Biada jest ustanowione przez potrójne zastosowanie trzech Biad.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> I ujrzałem i usłyszałem anioła lecącego środkiem nieba, który donośnym głosem mówił: Biada, biada, biada mieszkańcom ziemi z powodu pozostałych głosów trąb trzech aniołów, którzy mają jeszcze zatrąbić! Objawienie 8:13.

Sister White profoundly endorsed Smith’s book, Daniel and Revelation, identifying that every Seventh-day Adventist should own the book, although she did not express it as directly as I just wrote, but the fact is there in her endorsement.

Siostra White zdecydowanie zarekomendowała książkę Smitha Daniel i Objawienie, wskazując, że każdy Adwentysta Dnia Siódmego powinien ją posiadać, chociaż nie ujęła tego tak wprost, jak ja to teraz napisałem; jednak taki sens wynika z jej rekomendacji.

> “The Lord calls for workers to enter the canvassing field that the books containing the light of present truth may be circulated. The people in the world need to know that the signs of the times are fulfilling. Take to them the books that will enlighten them. Daniel and Revelation, The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, and The Desire of Ages should now go to the world. The grand instruction contained in Daniel and Revelation has been eagerly perused by many in Australia. This book has been the means of bringing many precious souls to a knowledge of the truth. Everything that can be done should be done to circulate Thoughts on Daniel and the Revelation. I know of no other book that can take the place of this one. It is God’s helping hand.

> Pan wzywa pracowników, by weszli w działalność kolporterską, aby rozpowszechniano książki zawierające światło prawdy na obecny czas. Ludzie na świecie muszą wiedzieć, że znaki czasu się wypełniają. Zanieście im książki, które ich oświecą. „Daniel i Objawienie”, „Wielki spór”, „Patriarchowie i prorocy” oraz „Pragnienie wieków” powinny teraz pójść w świat. Wspaniałe nauki zawarte w „Danielu i Objawieniu” były pilnie studiowane przez wielu w Australii. Ta książka była środkiem, dzięki któremu wiele drogich dusz doszło do poznania prawdy. Trzeba uczynić wszystko, co możliwe, aby rozpowszechniać „Myśli o Danielu i Objawieniu”. Nie znam innej książki, która mogłaby zająć jej miejsce. To Boża pomocna dłoń.

> “Those who have been long in the truth are asleep. They need to be sanctified by the Holy Spirit. The third angel’s message is to be proclaimed with a loud voice. Tremendous issues are before us. We have no time to lose. God forbid that we should allow minor matters to eclipse the light which should be given to the world.” Manuscript Releases, volume 21, 444.

> Ci, którzy od dawna trwają w prawdzie, śpią. Muszą zostać uświęceni przez Ducha Świętego. Poselstwo trzeciego anioła ma być ogłoszone głośnym głosem. Przed nami stoją doniosłe kwestie. Nie mamy czasu do stracenia. Niech Bóg nie dopuści, abyśmy pozwolili, by drobne sprawy przyćmiły światło, które powinno być przekazane światu. Manuscript Releases, tom 21, 444.

The book, which those who rejected the Millerite view of “the daily” in the book of Daniel also rejected, was identified as “God’s helping hand.” If God’s people have been given the responsibility to circulate the books mentioned in the previous citation, it means that God’s people would need to own the book themselves. The book was the focus of the attack of those who promoted the “new” view of “the daily” in the book of Daniel, for it was the book they desired to re-write and remove the correct view of “the daily”.

Księga, którą także odrzucili ci, którzy odrzucili millerowskie ujęcie "codziennego" w Księdze Daniela, została określona jako "Boża pomocna dłoń". Jeśli lud Boży otrzymał odpowiedzialność rozpowszechniania ksiąg wspomnianych w poprzednim cytacie, oznacza to, że lud Boży musiałby sam posiadać tę księgę. Księga była głównym celem ataku tych, którzy promowali "nowe" ujęcie "codziennego" w Księdze Daniela, ponieważ to właśnie tę księgę chcieli przeredagować i usunąć z niej właściwe ujęcie "codziennego".

When Sister White referred to the two primary leaders in the rebellion of “the daily” in the book of Daniel, she often pointed out that they (Prescott and Daniells) did not have the ability to “reason from cause to effect.” The Laodicean Adventists historical revisionists appear to have the same problem.

Kiedy Siostra White odnosiła się do dwóch głównych przywódców buntu wokół „the daily” w Księdze Daniela, często wskazywała, że oni (Prescott i Daniells) nie mieli zdolności rozumowania od przyczyny do skutku. Rewizjoniści historii wśród laodycejskich adwentystów zdają się mieć ten sam problem.

The leading men, that throughout the history of rebellion from 1888 and onward, had at some point in their personal experience, accepted the false teaching of “the daily.” Their rebellion was the “effect,” and the wrong understanding of “the daily,” was the “cause.” The Laodicean Adventist revisionists lead the unlearned to believe that those very historical rebels of Advent history, were actually not in rebellion, though their revised testimony is never upheld by the testimony of the Bible and Spirit of Prophecy. Because they do not consider the “effect” as a rebellion, they close the possibility of seeking for the “cause.”

Czołowi przywódcy, którzy na przestrzeni historii buntu od 1888 roku i później, w pewnym momencie swojego osobistego doświadczenia przyjęli fałszywe nauczanie o „codziennym”. Ich bunt był „skutkiem”, a błędne zrozumienie „codziennego” było „przyczyną”. Laodycejscy adwentystyczni rewizjoniści skłaniają nieuczonych do wierzenia, że owi historyczni buntownicy dziejów adwentyzmu w istocie nie byli w buncie, choć ich zrewidowane świadectwo nigdy nie jest poparte świadectwem Biblii i Ducha Proroctwa. Ponieważ nie uważają „skutku” za bunt, zamykają możliwość poszukiwania „przyczyny”.

> As the bird by wandering, as the swallow by flying, so the curse causeless shall not come. Proverbs 22:6.

> Jak ptak, który się błąka, jak jaskółka, która lata, tak przekleństwo bez przyczyny nie przyjdzie. Przysłów 22:6.

God’s people are to recognize rebellion, and when they do, they are to seek for the cause. Then they are to remedy the cause. In the following passage Sister White is commenting on the story of Achan.

Lud Boży ma rozpoznawać bunt, a gdy go rozpozna, ma szukać przyczyny. Następnie ma zaradzić tej przyczynie. W poniższym fragmencie Siostra White komentuje historię Achana.

> “I have been shown that God here illustrates how He regards sin among those who profess to be His commandment-keeping people. Those whom He has specially honored with witnessing the remarkable exhibitions of His power, as did ancient Israel, and who will even then venture to disregard His express directions, will be subjects of His wrath. He would teach His people that disobedience and sin are exceedingly offensive to Him and are not to be lightly regarded. He shows us that when His people are found in sin they should at once take decided measures to put that sin from them, that His frown may not rest upon them all. But if the sins of the people are passed over by those in responsible positions, His frown will be upon them, and the people of God, as a body, will be held responsible for those sins. In His dealings with His people in the past the Lord shows the necessity of purifying the church from wrongs. One sinner may diffuse darkness that will exclude the light of God from the entire congregation. When the people realize that darkness is settling upon them, and they do not know the cause, they should seek God earnestly, in great humility and self-abasement, until the wrongs which grieve His Spirit are searched out and put away.

> Pokazano mi, że Bóg ukazuje tu, jak postrzega grzech wśród tych, którzy wyznają, że są Jego ludem zachowującym Jego przykazania. Tych, których w szczególny sposób zaszczycił możliwością oglądania niezwykłych przejawów swojej mocy, jak niegdyś Izraela, a którzy mimo to ośmielą się lekceważyć Jego wyraźne polecenia, spotka Jego gniew. Chce nauczyć swój lud, że nieposłuszeństwo i grzech są Mu bardzo wstrętne i nie można ich lekceważyć. Pokazuje nam, że gdy okaże się, iż Jego lud popadł w grzech, powinien natychmiast podjąć stanowcze kroki, by ten grzech usunąć spośród siebie, aby Jego gniew nie spoczął na nich wszystkich. Lecz jeśli grzechy ludu zostaną przemilczane przez tych, którzy piastują odpowiedzialne stanowiska, Jego gniew spocznie na nich, a lud Boży jako całość będzie pociągnięty do odpowiedzialności za te grzechy. W swoim postępowaniu z ludem w przeszłości Pan ukazuje konieczność oczyszczania Kościoła z nieprawości. Jeden grzesznik może rozprzestrzenić ciemność, która pozbawi światła Bożego całe zgromadzenie. Gdy lud uświadomi sobie, że ogarnia go ciemność, a nie zna przyczyny, powinien gorliwie szukać Boga, w wielkiej pokorze i uniżeniu, aż zostaną wykryte i usunięte nieprawości, które zasmucają Jego Ducha.

> “The prejudice which has arisen against us because we have reproved the wrongs that God has shown me existed, and the cry that has been raised of harshness and severity, are unjust. God bids us speak, and we will not be silent. If wrongs are apparent among His people, and if the servants of God pass on indifferent to them, they virtually sustain and justify the sinner, and are alike guilty and will just as surely receive the displeasure of God; for they will be made responsible for the sins of the guilty. In vision I have been pointed to many instances where the displeasure of God has been incurred by a neglect on the part of His servants to deal with the wrongs and sins existing among them. Those who have excused these wrongs have been thought by the people to be very amiable and lovely in disposition, simply because they shunned to discharge a plain Scriptural duty. The task was not agreeable to their feelings; therefore they avoided it.” Testimonies, volume 3, 265.

> "Uprzedzenie, które powstało przeciwko nam, ponieważ napiętnowaliśmy nieprawości, których istnienie Bóg mi ukazał, oraz podniesiony zarzut szorstkości i surowości, są niesprawiedliwe. Bóg nakazuje nam mówić i nie będziemy milczeć. Jeśli wśród Jego ludu są widoczne nieprawości, a słudzy Boży przechodzą obok nich obojętnie, to w istocie podtrzymują i usprawiedliwiają grzesznika, i są równie winni oraz równie pewnie ściągną na siebie niezadowolenie Boga; gdyż będą pociągnięci do odpowiedzialności za grzechy winnych. W widzeniu ukazano mi wiele przypadków, w których niezadowolenie Boga spadło z powodu zaniedbania ze strony Jego sług zajęcia się nieprawościami i grzechami istniejącymi wśród nich. Ci, którzy usprawiedliwiali te nieprawości, byli uważani przez lud za bardzo uprzejmych i miłych w usposobieniu, tylko dlatego, że uchylali się od wypełnienia jasnego biblijnego obowiązku. To zadanie nie było im miłe; dlatego go unikali." Świadectwa, tom 3, 265.

The histories of leaders that have rebelled in Adventism testify to the fact that one of the steps that is almost always seen in their rebellion is that at some point in their personal experience they accepted the false view of “the daily.” That being said, the book by Smith, though not inspired and containing some doctrinal problems, still provides an excellent overview of the pioneer understanding of Revelation chapters eight and nine, where we see the prophetic history of the first six trumpets set forth. We will refer to Smith’s commentary from his book, Daniel and Revelation, as we begin to consider the triple application of the three Woes.

Dzieje przywódców, którzy zbuntowali się w adwentyzmie, świadczą o tym, że jednym z kroków, niemal zawsze widocznym w ich buncie, jest to, iż w pewnym momencie swojego osobistego doświadczenia przyjęli fałszywy pogląd na temat „ustawicznego”. Niemniej książka Smitha, choć nienatchniona i zawierająca pewne problemy doktrynalne, wciąż daje znakomity przegląd pionierskiego rozumienia rozdziałów ósmego i dziewiątego Apokalipsy, gdzie przedstawiona jest prorocza historia pierwszych sześciu trąb. Będziemy odwoływać się do komentarza Smitha z jego książki Daniel i Apokalipsa, gdy zaczniemy rozważać potrójne zastosowanie trzech biad.

Sister White informs us that William Miller was given great light upon the book of Revelation, but his understanding of chapters thirteen, and sixteen through eighteen was incorrect, for he was at the wrong vantage point in history to see that there are three, and not two desolating powers. His great light was upon chapters two through nine of Revelation.

Siostra White informuje nas, że William Miller otrzymał wielkie światło dotyczące Księgi Objawienia, lecz jego zrozumienie rozdziału trzynastego oraz rozdziałów od szesnastego do osiemnastego było błędne, gdyż znajdował się w niewłaściwej perspektywie historycznej, by dostrzec, że istnieją trzy, a nie dwie moce pustoszące. Jego wielkie światło dotyczyło rozdziałów od drugiego do dziewiątego Księgi Objawienia.

> “Preachers and people have looked upon the book of Revelation as mysterious and of less importance than other portions of the Sacred Scriptures. But I saw that this book is indeed a revelation given for the especial benefit of those who should live in the last days, to guide them in ascertaining their true position and their duty. God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Early Writings, 231.

> „Kaznodzieje i lud uważali Księgę Objawienia za tajemniczą i mniej ważną niż inne części Pisma Świętego. Lecz widziałam, że ta księga jest rzeczywiście objawieniem danym dla szczególnego pożytku tych, którzy będą żyć w dniach ostatecznych, aby prowadzić ich w rozpoznaniu ich prawdziwego położenia i obowiązków. Bóg skierował umysł Williama Millera ku proroctwom i dał mu wielkie światło dotyczące Księgi Objawienia.” Wczesne Pisma, 231.

Miller set forth his understanding of the churches, seals, trumpets and vials as follows.

Miller przedstawił swoje rozumienie kościołów, pieczęci, trąb i czasz następująco.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> Siedem kościołów Azji to dzieje Kościoła Chrystusa w jego siedmiu postaciach, we wszystkich jego meandrach i zwrotach, w całej jego pomyślności i przeciwnościach, od dni apostołów aż do końca świata. Siedem pieczęci to dzieje poczynań mocarstw i królów ziemi nad Kościołem oraz Bożej ochrony Jego ludu w tym samym czasie. Siedem trąb to dzieje siedmiu szczególnych i dotkliwych sądów zesłanych na ziemię, czyli królestwo rzymskie. A siedem czasz to siedem ostatnich plag zesłanych na Rzym papieski. Pośród nich przeplata się wiele innych wydarzeń, wplecionych niczym dopływy, które napełniają wielką rzekę proroctwa, aż wszystko doprowadza nas do oceanu wieczności.

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> „Taki, moim zdaniem, jest zarys proroctwa Jana w Księdze Objawienia. A człowiek, który pragnie zrozumieć tę księgę, musi mieć dogłębną znajomość innych części Słowa Bożego. Symbole i metafory użyte w tym proroctwie nie wszystkie są wyjaśnione w nim samym, lecz należy ich szukać u innych proroków i objaśniać w innych fragmentach Pisma Świętego. Dlatego oczywiste jest, że Bóg zamierzył studiowanie całości, nawet po to, by uzyskać jasne zrozumienie jakiejkolwiek części.” William Miller, Wykłady Millera, tom 2, wykład 12, 178.

Just as the third messenger, who prepares the way for the Messenger of the Covenant, represents the internal history of the judgment of the church, in contrast with the third Elijah, who represents an external history in the judgment of modern Babylon, the pioneer understanding of the churches and seals identified the same internal-external testimony.

Podobnie jak trzeci posłaniec, który przygotowuje drogę Posłańcowi Przymierza, reprezentuje wewnętrzną historię sądu nad Kościołem, w przeciwieństwie do trzeciego Eliasza, który reprezentuje historię zewnętrzną w sądzie nad współczesnym Babilonem, tak pionierskie rozumienie kościołów i pieczęci rozpoznało to samo świadectwo wewnętrzno-zewnętrzne.

> “The seals are introduced to our notice in the 4th, 5th, and 6th chapters of Revelation. The scenes presented under these seals are brought to view in Revelation 6, and the first verse of Revelation 8. They evidently cover events with which the church is connected from the opening of this dispensation to the coming of Christ.

> Pieczęcie zostają nam przedstawione w 4., 5. i 6. rozdziale Objawienia. Sceny przedstawione pod tymi pieczęciami są ukazane w 6. rozdziale Objawienia oraz w pierwszym wersecie 8. rozdziału. Najwidoczniej obejmują one wydarzenia, z którymi Kościół jest związany od początku tej dyspensacji aż do przyjścia Chrystusa.

> “While the seven churches present the internal history of the church, the seven seals bring to view the great events of its external history.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

> „Podczas gdy siedem kościołów przedstawia wewnętrzną historię kościoła, siedem pieczęci ukazuje wielkie wydarzenia jego zewnętrznej historii.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

Uriah Smith was identifying the Millerite understanding of the internal and external relationship of the churches, and James White presents a similar overview in terms of parallel histories.

Uriah Smith określał milleryckie rozumienie wewnętrzno‑zewnętrznej relacji kościołów, a James White przedstawia podobny zarys w kategoriach równoległych dziejów.

> “We have now traced the churches, the seals, and the beasts, or living beings, as far as they will compare as covering the same periods of time. The seals are seven in number, the beasts but four. And it may be well here to notice, that at the opening of the first, second, third and fourth seals the first, second, third and fourth beasts are heard to say ‘Come and see;’ but when the fifth, sixth and seventh seals are opened, there is no such voice heard. Neither do the last three churches, and the last three seals, compare, as covering the same periods of time, as the first four churches, and the first four seals do. But, as we have shown, the churches, seals and beasts do agree, as covering the same periods of time for the space of nearly 1800 years, till we come down to a little more than half a century of the present time.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.

> Prześledziliśmy już kościoły, pieczęcie i zwierzęta, czyli istoty żyjące, w takim stopniu, w jakim dają się porównać jako obejmujące te same okresy czasu. Pieczęci jest siedem, zwierząt zaś tylko cztery. I warto zauważyć, że przy otwarciu pierwszej, drugiej, trzeciej i czwartej pieczęci słychać, jak pierwsze, drugie, trzecie i czwarte zwierzęta mówią: „Przyjdź i zobacz”; lecz gdy otwierane są piąta, szósta i siódma pieczęć, takiego głosu już nie słychać. Również ostatnie trzy kościoły i ostatnie trzy pieczęcie nie pokrywają tych samych okresów czasu tak, jak czynią to pierwsze cztery kościoły i pierwsze cztery pieczęcie. Ale, jak wykazaliśmy, kościoły, pieczęcie i zwierzęta pokrywają się jako obejmujące te same okresy czasu przez niemal 1800 lat, aż dochodzimy do okresu oddalonego od teraźniejszości zaledwie o nieco ponad pół wieku. James White, Review and Herald, 12 lutego 1857 r.

We just cited three of the primary pioneers of Millerite history. All three held to the correct view of “the daily,” and they all held to the overview of the churches, seals, and trumpets in the framework of truth which Miller was led to understand and present.

Przytoczyliśmy właśnie trzech czołowych pionierów w historii ruchu millerowskiego. Wszyscy trzej trzymali się właściwego poglądu na „ustawiczne” i wszyscy podzielali ogólne ujęcie kościołów, pieczęci i trąb w ramach prawdy, do której zrozumienia i przedstawienia Miller został poprowadzony.

> “When men come in who would move one pin or pillar from the foundation which God has established by His Holy Spirit, let the aged men who were pioneers in our work speak plainly, and let those who are dead speak also by the reprinting of their articles in our periodicals. Gather up the rays of divine light that God has given as He has led His people on step by step in the way of truth. This truth will stand the test of time and trial.” Manuscript Release, 760, 10.

> „Gdy pojawią się ludzie, którzy chcieliby naruszyć choć jeden kołek lub filar fundamentu, który Bóg ustanowił przez Swego Ducha Świętego, niech starsi mężowie, którzy byli pionierami w naszym dziele, mówią otwarcie, a niech także zmarli przemówią przez przedruk ich artykułów w naszych czasopismach. Zbierzcie promienie Bożego światła, które Bóg dał, prowadząc Swój lud krok po kroku drogą prawdy. Ta prawda wytrzyma próbę czasu i doświadczeń.” Manuscript Release, 760, 10.

On September 11, 2001, the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended and began the work of leading those who would accept and eat the Bread that had just come down from heaven back to the “old paths,” of Jeremiah chapter six. The Alpha and Omega needed those who were willing to strive to be among the one hundred and forty-four thousand to see that what brought Him down out of heaven on August 11, 1840, was not simply a fulfillment of a time prophecy, but a fulfillment of the time prophecy of the second Woe. He needed His people to rediscover the old paths of the history where He had erected the temple of the Millerites in the forty-six years from 1798 to 1844.

11 września 2001 roku potężny anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy zstąpił i rozpoczął dzieło prowadzenia tych, którzy zechcą przyjąć i spożywać Chleb, który właśnie zstąpił z nieba, z powrotem na „stare ścieżki” z szóstego rozdziału Księgi Jeremiasza. Alfa i Omega potrzebował tych, którzy byli gotowi zabiegać o to, by znaleźć się wśród stu czterdziestu czterech tysięcy, aby zrozumieli, że to, co sprowadziło Go z nieba 11 sierpnia 1840 roku, nie było jedynie wypełnieniem proroctwa czasowego, lecz wypełnieniem proroctwa czasowego drugiego Biada. Potrzebował, aby Jego lud na nowo odkrył stare ścieżki tej historii, w ramach której wzniósł świątynię millerystów w ciągu czterdziestu sześciu lat od 1798 do 1844 roku.

That history had been covered with rubbish and counterfeit coins and jewels. That history was obscured by a false foundational message that was built upon sand, and not the Rock of Ages. It was in the history of the Millerites, the history where, as Peter describes it, the Millerites, “which in time past were not a people, but” then became “the people of God,” who had been raised up and built up as “a spiritual house, an holy priesthood.” The Lion of the tribe of Judah descended on September 11, 2001, and led His last-day people into the work of cleaning out the “temple” of the history of the raising up of the Millerite temple. That work had been typified by a prophecy, which predicted that the Lord would raise up a man named Josiah, (which means foundation of God).

Owa historia została zasypana śmieciami oraz fałszywymi monetami i klejnotami. Owa historia została przesłonięta przez fałszywe przesłanie założycielskie, zbudowane na piasku, a nie na Skale Wieków. Było to w historii millerystów, historii, w której — jak to opisuje Piotr — milleriści, „którzy niegdyś nie byli ludem, lecz” stali się następnie „ludem Bożym”, zostali wzbudzeni i zbudowani jako „dom duchowy, święte kapłaństwo”. Lew z pokolenia Judy zstąpił 11 września 2001 roku i poprowadził swój lud czasów ostatecznych do dzieła oczyszczania „świątyni” historii wzniesienia świątyni millerystów. To dzieło zostało zapowiedziane przez proroctwo, które zapowiadało, że Pan wzbudzi męża imieniem Jozjasz (co oznacza fundament Boga).

When Josiah was raised up in fulfillment of the prophecy of the disobedient prophet, he began the work of repairing the temple which was in disarray. In the work of repairing and cleaning “the curse of Moses” was discovered, and when read before Josiah it brought about the reformation of Josiah. We will address that prophecy, in connection with the rediscovery of the “seven times,” post-September 11, 2001.

Gdy Jozjasz został wzbudzony w wypełnieniu proroctwa nieposłusznego proroka, rozpoczął dzieło naprawy świątyni, która popadła w zaniedbanie. Podczas prac naprawczych i oczyszczających odkryto "przekleństwo Mojżesza", a gdy odczytano je przed Jozjaszem, doprowadziło to do reformy Jozjasza. Zajmiemy się tym proroctwem w związku z ponownym odkryciem "siedmiu czasów" po 11 września 2001 roku.

We will begin that study in the next article.

Rozpoczniemy tę analizę w następnym artykule.

> “Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’

> Tak długo, jak ci, którzy wyznają prawdę, służą Szatanowi, jego piekielny cień przesłoni im Boga i niebo. Będą jak ci, którzy utracili swoją pierwszą miłość. Nie są w stanie dostrzegać wiecznych rzeczywistości. To, co Bóg przygotował dla nas, jest ukazane w Księdze Zachariasza, rozdziałach 3 i 4, oraz 4:12–14: 'I odpowiedziałem znowu i rzekłem do niego: Cóż to za dwie gałązki oliwne, które przez dwa złote przewody wylewają z siebie złotą oliwę? A on odpowiedział mi, mówiąc: Czy nie wiesz, co to są? I rzekłem: Nie, panie mój. Wtedy rzekł: To są dwaj pomazańcy, którzy stoją przed Panem całej ziemi.'

> “The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> Pan dysponuje niewyczerpanymi zasobami. Nie brak Mu żadnych środków. To z powodu naszego braku wiary, naszej przyziemności, naszego pustosłowia, naszej niewiary, które przejawiają się w naszej rozmowie, gromadzą się wokół nas mroczne cienie. Chrystus nie jest ukazywany ani w słowie, ani w charakterze jako Ten, który jest cały pełen wdzięku i najznakomitszy spośród dziesięciu tysięcy. Gdy dusza zadowala się wywyższaniem się w próżności, Duch Pana może dla niej uczynić niewiele. Nasze krótkowzroczne spojrzenie dostrzega cień, lecz nie widzi chwały poza nim. Aniołowie powstrzymują cztery wiatry, przedstawione jako rozjuszony koń, usiłujący wyrwać się i popędzić po obliczu całej ziemi, niosąc na swej drodze zniszczenie i śmierć.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

> Czy mamy spać na samym skraju wiecznego świata? Czy mamy być otępiali, oziębli i martwi? Och, oby w naszych kościołach Duch i tchnienie Boże zostały tchnięte w Jego lud, aby stanęli na nogi i żyli. Musimy dostrzec, że droga jest wąska, a brama ciasna. Lecz gdy przechodzimy przez ciasną bramę, jej przestronność nie ma granic. Wydania rękopisów, tom 20, 216, 217.

Back to Articles