Article

# Elijah - Number Seven

Elijah - Numer siedem

The First and Last

Pierwszy i ostatni

Author

Jeff Pippenger

Published

October 7, 2023

Formats

PDF
Word

We are identifying 1863 as the last testing point in a series of tests that were initiated at the great disappointment of 1844. Our first piece of logic is the fact that the Millerite movement ended when the Seventh-day Adventist church was legally registered with the government of the United States in that very year. The movement that began prophetically in 1798, ended in 1863.

Uznajemy rok 1863 za ostatni punkt próby w serii prób zapoczątkowanych podczas Wielkiego Rozczarowania z 1844 roku. Pierwszym argumentem jest fakt, że ruch millerowski zakończył się, gdy w tym właśnie roku Kościół Adwentystów Dnia Siódmego został prawnie zarejestrowany przez rząd Stanów Zjednoczonych. Ruch, który proroczo rozpoczął się w 1798 roku, zakończył się w 1863.

Inspiration informs us the when the mighty angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001, the event had been typified in the Millerite movement when the angel of Revelation ten descended. The Millerites’ movement began at the time of the end in 1798, when the vision of the Ulai river of Daniel chapters eight and nine was unsealed. The movement of the one hundred and forty-four thousand began at the time of the end in 1989, when the vision of the Hiddekel river of the last three chapters of Daniel was unsealed.

Natchnienie poucza nas, że kiedy potężny anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy zstąpił 11 września 2001 roku, wydarzenie to miało swój typ w ruchu millerowskim, kiedy zstąpił anioł z dziesiątego rozdziału Apokalipsy. Ruch millerowski rozpoczął się w czasie końca w 1798 roku, kiedy zostało odpieczętowane widzenie nad rzeką Ulaj z ósmego i dziewiątego rozdziału Księgi Daniela. Ruch stu czterdziestu czterech tysięcy rozpoczął się w czasie końca w 1989 roku, kiedy zostało odpieczętowane widzenie nad rzeką Hiddekel z ostatnich trzech rozdziałów Księgi Daniela.

Both time of the ends began a progressive separation of the former chosen people from those in the movement of their respective histories. When the primary rule of each history was publicly confirmed the angel of each respective history descended. The message, movement and messenger were the instruments the Lord employed in each respective history to demonstrate the former chosen people’s sin, for just as Christ taught of His work, if He had not come the quibbling Jews of history would have had no sin. The messenger, message and movement were the instruments of judgment that would hold the former chosen people accountable for rejecting the progressive light of their respective histories, and when the angel descended it marked that the judgment process of the former covenant people was under way. The instrument of judgment is identified when the prophets which illustrate that history eat the message delivered unto them by the Lord. When they eat the message, they then take the message to the former chosen people who are portrayed as a stiff-necked and rebellious people, who will not hear and be converted. Once the angel descends and the message is eaten, judgment of the rebellious people begins.

Oba czasy końca zapoczątkowały stopniowe oddzielenie dawnego ludu wybranego od tych, którzy w poszczególnych dziejach należeli do ruchu. Gdy główna zasada każdej z tych historii została publicznie potwierdzona, zstąpił anioł właściwy dla każdej z nich. Poselstwo, ruch i posłaniec były narzędziami, których Pan używał w każdej z tych historii, aby ukazać grzech dawnego ludu wybranego, bo jak uczył Chrystus o swoim dziele, gdyby nie przyszedł, spierający się Żydzi historii nie mieliby grzechu. Posłaniec, poselstwo i ruch były narzędziami sądu, które pociągały dawny lud wybrany do odpowiedzialności za odrzucenie postępującego światła ich poszczególnych dziejów, a gdy anioł zstąpił, oznaczało to, że proces sądu nad dawnym ludem przymierza był w toku. Narzędzie sądu zostaje rozpoznane, gdy prorocy, którzy ilustrują tę historię, spożywają poselstwo przekazane im przez Pana. Gdy spożyją poselstwo, niosą je następnie do dawnego ludu wybranego, przedstawianego jako lud twardego karku i buntowniczy, który nie chce słuchać ani się nawrócić. Gdy tylko anioł zstępuje i poselstwo zostaje spożyte, rozpoczyna się sąd nad ludem buntowniczym.

We are applying the judgment process of ancient Israel as illustrated in the book of Numbers to the history of the Millerite movement and ultimately, we will apply this testing process to the movement of the one hundred and forty-four thousand. The symbolism of the number ‘ten’ is to be determined by the context of the passage where it is employed.

Proces osądzania starożytnego Izraela, ukazany w Księdze Liczb, stosujemy do historii ruchu millerowskiego, a ostatecznie zastosujemy ten proces testowania do ruchu stu czterdziestu czterech tysięcy. Symbolika liczby 'dziesięć' ma być określana przez kontekst fragmentu, w którym została użyta.

The sequence of ten tests begins at the disappointment, either at the Red Sea for ancient Israel or October 22, 1844 for the Millerites. Sister White identifies the “landmark” truths that were opened up at that time beginning with what she called “the passing of time.” The disappointment for the Hebrews was the threat of Pharaoh’s army. The lack of faith in God’s power for the Hebrews was manifested in response to their fear of the army of their enemies, just as it was at the tenth and final test. Jesus illustrates the end from the beginning, so the fear of the giants in the Promised Land which the ten spies identified was the same fear that had also produced their disappointment by the Red Sea. The tenth and final test for the Millerite movement would be a time prophecy, as was October 22, 1844.

Seria dziesięciu prób rozpoczyna się od rozczarowania — albo nad Morzem Czerwonym dla starożytnego Izraela, albo 22 października 1844 roku dla millerystów. Siostra White identyfikuje „prawdy będące kamieniami milowymi”, które zostały wówczas objawione, zaczynając od tego, co nazywała „upływem czasu”. Dla Hebrajczyków rozczarowaniem było zagrożenie ze strony wojska faraona. Brak wiary w Bożą moc u Hebrajczyków ujawnił się w reakcji na ich lęk przed armią wrogów, tak jak miało to miejsce przy dziesiątej i ostatniej próbie. Jezus ukazuje koniec już na początku, więc lęk przed olbrzymami w Ziemi Obiecanej, który wskazali dziesięciu zwiadowców, był tym samym lękiem, który doprowadził ich także do rozczarowania nad Morzem Czerwonym. Dziesiątą i ostateczną próbą dla ruchu millerystów miało być proroctwo czasowe, jakim było 22 października 1844 roku.

The great disappointment in the progressive testing of Millerite history marked the beginning of a history that had been clearly typified by ancient Israel’s deliverance from Egypt. Beginning at the Red Sea there was a series of ten tests, and the last test would reflect the first test. The “passing of time” at the great disappointment was produced by a misunderstanding of a time prophecy. The last of the testing process for spiritual Israel would be the same as the first. In 1863, the leaders of literal Israel chose to return to the biblical methodology of those they had just identified as daughters of Rome, and rejected, or you might say, misunderstood the longest time prophecy in the Bible. The end of the ten tests in both literal and spiritual Israel was represented by the beginning. And the end, in both instances the rebels manifested a desire to return to the place that they had just been delivered from.

Wielkie rozczarowanie w postępującym procesie prób historii millerystów wyznaczyło początek historii, która miała wyraźny wzorzec w wyzwoleniu starożytnego Izraela z Egiptu. Począwszy od Morza Czerwonego nastąpił ciąg dziesięciu prób, a ostatnia próba miała odzwierciedlać pierwszą. „Przeminięcie czasu” podczas wielkiego rozczarowania było wynikiem niezrozumienia proroctwa dotyczącego czasu. Ostatni etap procesu prób dla duchowego Izraela miał być taki sam jak pierwszy. W 1863 roku przywódcy dosłownego Izraela postanowili powrócić do biblijnej metodologii tych, których dopiero co określili mianem córek Rzymu, i odrzucili – a można by powiedzieć: źle zrozumieli – najdłuższe proroctwo czasowe w Biblii. Koniec dziesięciu prób zarówno w dosłownym, jak i w duchowym Izraelu był odzwierciedleniem początku. I na końcu, w obu przypadkach buntownicy ujawnili pragnienie powrotu do miejsca, z którego właśnie zostali wybawieni.

By rejecting the seven times of Leviticus twenty-six Laodicean Adventism created a prophetic dilemma that they had not foreseen. To this day they have not been able to resolve the dilemma, though they offer up a variety of dishes of fables in an attempt to do so. The dilemma is in the verse that Sister White identifies as the foundation and central pillar of Adventism.

Odrzucając „siedem razy” z Księgi Kapłańskiej 26, adwentyzm laodycejski stworzył proroczy dylemat, którego nie przewidział. Do dziś nie zdołał rozwiązać tego dylematu, choć usiłuje to uczynić, serwując rozmaite bajki. Dylemat tkwi w wersecie, który Siostra White wskazuje jako fundament i centralny filar adwentyzmu.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> Fragment Pisma, który ponad wszystkie inne był zarówno fundamentem, jak i centralnym filarem wiary adwentowej, brzmiał: „Aż do dwóch tysięcy i trzystu dni; wtedy świątynia będzie oczyszczona.” [Daniel 8:14.] Wielki bój, 409.

Adventism has much to say about verse fourteen, but they never address the very first observation that should be made about the verse. That observation is that verse fourteen is an “answer.” An answer is meaningless, if it does not include the question that elicits the answer. Verse thirteen cannot logically, grammatically or reasonably be separated from verse fourteen, for verse thirteen is the question and verse fourteen is the answer.

Adwentyzm ma wiele do powiedzenia na temat wersetu czternastego, ale nigdy nie odnosi się do najbardziej podstawowego spostrzeżenia, jakie należy poczynić na temat tego wersetu. Tym spostrzeżeniem jest to, że werset czternasty jest „odpowiedzią”. Odpowiedź jest bez znaczenia, jeśli nie zawiera pytania, z którego ta odpowiedź wynika. Wersetu trzynastego nie można logicznie, gramatycznie ani rozsądnie oddzielić od wersetu czternastego, gdyż werset trzynasty jest pytaniem, a werset czternasty odpowiedzią.

The question, when rightly and fairly represented produces a very different meaning to verse fourteen than what Adventism teaches. This does not mean that verse fourteen is not “the foundation and central pillar of the Advent faith,” for it is. It means that when Adventism misunderstood and set aside the seven times in 1863, they were unable to fully define what verse fourteen truly means. In the Scriptures, a half truth is not truth. Rightly understood the question of verse thirteen demands a recognition of the prophecy that marks the cleansing of the sanctuary that had been tread down, and also a recognition of the prophecy that marks the treading down of the host. The twenty-three hundred year prophecy addresses the ‘sanctuary’ and the twenty-five hundred and twenty year prophecy addresses the ‘host’.

Pytanie, gdy zostaje właściwie i rzetelnie przedstawione, nadaje wersetowi czternastemu znaczenie bardzo odmienne od tego, czego uczy adwentyzm. Nie znaczy to, że werset czternasty nie jest "fundamentem i centralnym filarem wiary adwentowej", gdyż jest. Oznacza to, że gdy adwentyzm w 1863 roku błędnie zrozumiał i odrzucił "siedem razy", nie był w stanie w pełni określić, co werset czternasty naprawdę oznacza. W Piśmie półprawda nie jest prawdą. Właściwie zrozumiane, pytanie z wersetu trzynastego wymaga uznania proroctwa, które wyznacza oczyszczenie świątyni, która była zdeptana, a także uznania proroctwa, które wyznacza zdeptanie zastępu. Proroctwo o dwóch tysiącach trzystu latach dotyczy "świątyni", a proroctwo o dwóch tysiącach pięciuset dwudziestu latach dotyczy "zastępu".

To address the relationship of the two verses requires a lengthy study, which I do not intend to do at this point in these articles. These points have repeatedly been addressed through the years and can be found in the series Habakkuk’s Tables. I am still addressing the symbolism of Elijah and wish to finish those truths first.

Omówienie związku między dwoma wersetami wymaga obszernego studium, czego w tym momencie w tych artykułach nie zamierzam robić. Te kwestie były wielokrotnie poruszane na przestrzeni lat i można je znaleźć w serii „Habakkuk's Tables”. Nadal omawiam symbolikę Eliasza i chcę najpierw dokończyć te prawdy.

William Miller was the Elijah of the beginning of Adventism and his first discovery was the seven times of Leviticus twenty-six, so the rejection of that truth in 1863 was a rejection of the Elijah message. At this point I am addressing the characteristic of Alpha and Omega that identifies the end with the beginning. The final test for ancient Israel was represented in the first test. Both tests represent fear that the heathen nations were more powerful than God. The tenth test being the same in principle was much more rebellious than the first test, for the history of the victory of God in the first test should have produced a settled confidence in the rebels. They manifested their rejection of God in spite of much more evidence of His power than they had at the Red Sea. Millerite Adventism by 1863 was already explaining why the great disappointment was a powerful work of God, but they still decided to pick a captain and return to Egypt and reject the message that Daniel calls the “oath” of Moses that had been represented by Elijah.

William Miller był Eliaszem w początkach adwentyzmu, a jego pierwszym odkryciem było „siedem razy” z Księgi Kapłańskiej 26, więc odrzucenie tej prawdy w 1863 roku było odrzuceniem poselstwa Eliasza. W tym miejscu odnoszę się do cechy Alfy i Omegi, która utożsamia koniec z początkiem. Ostateczna próba dla starożytnego Izraela została przedstawiona już w pierwszej próbie. Obie próby wyrażają lęk, że pogańskie narody były potężniejsze niż Bóg. Dziesiąta próba, zasadniczo taka sama, była znacznie bardziej buntownicza niż pierwsza, gdyż historia zwycięstwa Boga w pierwszej próbie powinna była wytworzyć u buntowników ugruntowaną ufność. Okazali swoje odrzucenie Boga mimo o wiele liczniejszych dowodów Jego mocy, niż mieli nad Morzem Czerwonym. Adwentyzm millerowski do roku 1863 już tłumaczył, dlaczego Wielkie Rozczarowanie było potężnym dziełem Boga, ale mimo to postanowili wybrać sobie wodza i wrócić do Egiptu oraz odrzucić poselstwo, które Daniel nazywa „przysięgą” Mojżesza, a które reprezentował Eliasz.

Rather than taking the time to set forth the proofs of the validity of the seven times as a time prophecy, I intend to use some simple logic to prove its validity in another way. For the movement that began in 1798, the final test of 1863 would also represent the final test for the movement of the mighty angel of Revelation eighteen. Inspiration has been very clear what the last test is for both movements.

Zamiast poświęcać czas na przedstawienie dowodów potwierdzających ważność siedmiu czasów jako proroctwa czasowego, zamierzam posłużyć się prostą logiką, aby dowieść ich ważności w inny sposób. Dla ruchu, który rozpoczął się w 1798 roku, ostateczna próba z 1863 roku stanowiłaby również ostateczną próbę dla ruchu potężnego anioła z osiemnastego rozdziału Objawienia. Natchnienie bardzo jasno określiło, jaka jest ostatnia próba dla obu ruchów.

> “Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18).” Selected Messages, book 1, 48.

> "Szatan... nieustannie wprowadza to, co fałszywe — aby odwieść od prawdy. Ostatnim zwiedzeniem Szatana będzie unieważnienie świadectwa Ducha Bożego. 'Gdzie nie ma objawienia, lud ginie' (Przypowieści 29:18)." Wybrane poselstwa, księga 1, 48.

There is no honest way to take the writings of Ellen White and suggest that she did not fully endorse the seven times of Leviticus twenty-six. Sister White, as we have previously identified in these articles and is well documented in the series titled Habakkuk’s Tables directly informs us that God directed both the 1843 and 1850 charts. She directly teaches that those two tables were a fulfillment of Habakkuk chapter two. Both charts identify the seven times of Leviticus twenty-six as the center point of their respective graphical layout. In both charts the line of the seven times has the cross of Christ as the center of the prophetic line of the seven times.

Nie da się uczciwie odczytywać pism Ellen White i sugerować, że nie popierała w pełni siedmiu czasów z 26. rozdziału Księgi Kapłańskiej. Siostra White, jak już wskazaliśmy w tych artykułach i co jest dobrze udokumentowane w serii zatytułowanej Tablice Habakuka, wprost informuje nas, że Bóg kierował obiema tablicami: z 1843 i 1850 roku. Bezpośrednio naucza, że te dwie tablice były wypełnieniem drugiego rozdziału Księgi Habakuka. Obie tablice wskazują siedem czasów z 26. rozdziału Księgi Kapłańskiej jako punkt centralny ich układu graficznego. Na obu tablicach linia siedmiu czasów ma krzyż Chrystusa jako centrum tej proroczej linii.

Along with her endorsements of Habakkuk’s two tables, she has recorded multiple times that we are to continue to present the message that was presented from 1840 through 1844, and every Adventist historian that addresses how the Millerites promoted the message they proclaimed, identifies that they employed the 1843 chart. Not only does she endorse the messages represented upon the charts, and counsel God’s people to continue to present the very same messages that were presented in that history, she also provides multiple passages where she warns that those messages would be attacked throughout the history of God’s remnant people. When she warns of those attacks, she repeatedly identifies that it is the work of God’s watchmen to defend those very truths.

Oprócz jej poparcia dla dwóch tablic Habakuka, wielokrotnie zapisała, że mamy nadal przedstawiać poselstwo, które było głoszone w latach 1840–1844, a każdy adwentystyczny historyk, który omawia, jak milleryci rozpowszechniali ogłaszane przez siebie poselstwo, stwierdza, że posługiwali się tablicą z 1843 roku. Nie tylko popiera poselstwa przedstawione na tych tablicach i radzi ludowi Bożemu, by nadal przedstawiał te same poselstwa, które głoszono w tamtej historii, lecz także przytacza wiele fragmentów, w których ostrzega, że poselstwa te będą atakowane na przestrzeni całej historii resztki ludu Bożego. Gdy ostrzega przed tymi atakami, wielokrotnie zaznacza, że obrona właśnie tych prawd należy do obowiązków Bożych strażników.

If the charts are incorrect, then the messages they graphically represent are incorrect. If the message the Millerites proclaimed from 1840 through 1844 was incorrect, then Ellen White’s repeated identification that the Millerite message was the foundation is also incorrect. If those messages were incorrect her repeated commands to continue to present those very same truths is false counsel. If the message of the Millerites does not represent the foundations that were to be preserved and guarded from satanic attacks, then those counsels are also erroneous. To reach the conclusion that all these issues associated with the Elijah message of that history is erroneous, would clearly demonstrate that Ellen White was a false prophet.

Jeśli wykresy są błędne, to błędne są również przesłania, które ilustrują. Jeśli przesłanie głoszone przez millerystów w latach 1840–1844 było błędne, to powtarzane przez Ellen White określenie, że przesłanie millerystów stanowiło fundament, również jest błędne. Jeśli te przesłania były błędne, to jej powtarzane polecenia, by nadal przedstawiać te same prawdy, są fałszywą radą. Jeśli przesłanie millerystów nie stanowi fundamentów, które miały być zachowane i strzeżone przed szatańskimi atakami, to i te rady są błędne. Dojście do wniosku, że wszystkie te kwestie związane z przesłaniem Eliasza tamtej historii są błędne, jasno wykazałoby, że Ellen White była fałszywą prorokinią.

Modern Adventism still teaches at their Revelation Seminars that the remnant church would possess the Spirit of Prophecy, which is the testimony of Jesus, but they certainly don’t tell those who they are seeking to draw into church membership that they fully reject Ellen White’s endorsement and warnings connected with those early foundational truths and history. What does the following passage mean to you?

Współczesny adwentyzm nadal naucza na swoich Seminariach Objawienia, że Kościół resztki będzie posiadał Ducha Proroctwa, który jest świadectwem Jezusa, ale z pewnością nie mówią tym, których starają się pozyskać do członkostwa w Kościele, że całkowicie odrzucają poparcie i ostrzeżenia Ellen White związane z tymi wczesnymi prawdami fundamentalnymi i historią. Co oznacza dla ciebie następujący fragment?

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> "Nie mamy się czego obawiać o przyszłość, chyba że zapomnimy o drodze, którą Pan nas prowadził, i o Jego nauczaniu w naszej przeszłości." Szkice z życia, 196.

In 1863, the Millerite movement reached a conclusion and registered as a legal entity with the government that would ultimately form an image to the papacy, which by Ellen White’s definition is the combination of the church with the state.

W 1863 roku ruch millerowski doszedł do wniosku i zarejestrował się jako osoba prawna przy władzach państwowych, które ostatecznie stworzą obraz na podobieństwo papiestwa, co według definicji Ellen White jest połączeniem kościoła z państwem.

> “In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the Papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World.” The Great Controversy, 573.

> Ruchy, które obecnie toczą się w Stanach Zjednoczonych, mają na celu zapewnienie instytucjom i praktykom kościoła poparcia ze strony państwa; protestanci idą w ślady papistów. Co więcej, otwierają drzwi papiestwu, by odzyskało w protestanckiej Ameryce zwierzchnictwo, które utraciło w Starym Świecie.

Under the premise that the legal association with the government was part of the necessity for organization, in a time when the youth of the nation were being drafted into the blood bath known as the Civil War, the movement of the Millerites ended. In 1863, both with a printed article and a new chart, the Seventh-day Adventist church rejected the prophecy of slavery which Daniel calls the oath of Moses. In 1850, the Lord had directed His people to make the second table of Habakkuk, and correct the error that He had held his hand over on the 1843 table. The chart ordered in 1850 fully accomplished its purpose, for Ellen White said that she saw “that God was in the publishment of the chart,” while also identifying that the 1850 chart was identified in Habakkuk chapter two.

Przy założeniu, że prawne powiązanie z rządem stanowiło konieczny element organizacji, w czasie gdy młodzież narodu była powoływana do krwawej łaźni zwanej wojną secesyjną, ruch millerytów dobiegł końca. W 1863 roku Kościół Adwentystów Dnia Siódmego zarówno poprzez opublikowany artykuł, jak i nową tablicę odrzucił proroctwo o niewolnictwie, które Daniel nazywa przysięgą Mojżesza. W 1850 roku Pan polecił swemu ludowi sporządzić drugą tablicę Habakuka i poprawić błąd, który zakrył swoją ręką na tablicy z 1843 roku. Tablica nakazana w 1850 roku w pełni spełniła swój cel, gdyż Ellen White powiedziała, że widziała, „że Bóg był w dziele opublikowania tej tablicy”, wskazując jednocześnie, że tablica z 1850 roku została wskazana w rozdziale drugim Księgi Habakuka.

The purpose of the 1850 chart was the same as the 1843 chart. It was to be the evangelistic tool used to present the message of the third angel to a dying world. In 1863, that message was discarded. The testing process that is typified by the testing process that began at the Red Sea, began with the time prophecy identifying the sanctuary that was to be tread down in verse thirteen of Daniel eight, and the testing process ended with the time prophecy identifying the host that was to be tread down in verse thirteen of Daniel eight.

Cel planszy z 1850 roku był taki sam jak cel planszy z 1843 roku. Miała być narzędziem ewangelizacyjnym używanym do przedstawienia poselstwa trzeciego anioła umierającemu światu. W 1863 roku to poselstwo zostało odrzucone. Proces próby, którego typem jest ten rozpoczęty nad Morzem Czerwonym, rozpoczął się od proroctwa czasowego wskazującego świątynię, która miała być podeptana, w wersecie trzynastym ósmego rozdziału Daniela, a zakończył się proroctwem czasowym wskazującym zastęp, który miał być podeptany, w wersecie trzynastym ósmego rozdziału Daniela.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Wtedy usłyszałem, jak jeden ze świętych mówił, a inny święty rzekł do owego świętego, który mówił: Jak długo potrwa widzenie dotyczące ofiary codziennej i przestępstwa spustoszenia, aby zarówno świątynia, jak i zastęp były deptane? I rzekł do mnie: Do dwóch tysięcy trzystu dni; wtedy świątynia zostanie oczyszczona. Daniela 8:13–14.

The testing process that began on October 22, 1844, has the signature of Alpha and Omega. The beginning of that testing process was a time prophecy that represented the sanctuary that was to be trampled down. It was a prophecy that produced great light when fulfilled. The testing process that ended in 1863, has the signature of Alpha and Omega. The ending of that testing process was a time prophecy that represented the host that was to be trampled down. It was a prophecy that was designed to produced great light when fulfilled. It was a time prophecy presented by the Elijah of that history, and when it was rejected and set aside, it produced great darkness.

Proces próby, który rozpoczął się 22 października 1844 roku, nosi podpis Alfy i Omegi. Początkiem tego procesu próby było proroctwo czasowe reprezentujące sanktuarium, które miało zostać zdeptane. Było to proroctwo, które po wypełnieniu przyniosło wielkie światło. Proces próby, który zakończył się w 1863 roku, nosi podpis Alfy i Omegi. Zakończeniem tego procesu próby było proroctwo czasowe reprezentujące zastęp, który miał zostać zdeptany. Było to proroctwo, które miało po wypełnieniu przynieść wielkie światło. Było to proroctwo czasowe przedstawione przez Eliasza tamtej historii, a kiedy zostało odrzucone i odłożone na bok, przyniosło wielką ciemność.

> And this is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather than light, because their deeds were evil. John 3:19.

> A to jest potępienie: światło przyszło na świat, a ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światło, ponieważ ich uczynki były złe. Jana 3:19.

The logic that I intend to finish this article with is what I have already noted. Did God through Ellen White endorse the 1843 and 1850 charts?

Logika, którą zamierzam zakończyć ten artykuł, to ta, którą już wcześniej przedstawiłem. Czy Bóg za pośrednictwem Ellen White zaaprobował tablice z 1843 i 1850 roku?

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> "Widziałam, że tablica z 1843 roku została pokierowana ręką Pana i że nie należy jej zmieniać; że liczby były takie, jak On chciał; że Jego ręka była nad nią i ukryła błąd w niektórych liczbach, tak że nikt nie mógł go dostrzec, dopóki Jego ręka nie została cofnięta." Wczesne Pisma, 74.

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

> Widziałam, że Bóg stał za opublikowaniem tablicy przez brata Nicholsa. Widziałam, że w Biblii było proroctwo dotyczące tej tablicy, i jeśli ta tablica jest przeznaczona dla ludu Bożego, jeśli wystarcza jednemu, to wystarcza i drugiemu, a jeśli jeden potrzebował nowej tablicy namalowanej w większej skali, wszyscy potrzebują jej tak samo. Manuscript Releases, numer 13, 359; 1853.

Did God through Ellen White endorse the message the Millerites presented during the history of 1840 through 1844?

Czy Bóg za pośrednictwem Ellen White poparł przesłanie, które milleryci przedstawili w latach 1840–1844?

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> "Bóg nie daje nam nowego przesłania. Mamy głosić przesłanie, które w latach 1843 i 1844 wyprowadziło nas z innych kościołów." Review and Herald, 19 stycznia 1905.

> “God bids us give our time and strength to the work of preaching to the people the messages that stirred men and women in 1843 and 1844.” Manuscript Release, Number 760.

> „Bóg wzywa nas, abyśmy poświęcili nasz czas i siły dziełu głoszenia ludziom przesłań, które poruszyły mężczyzn i kobiety w latach 1843 i 1844.” Wydanie rękopisu, nr 760.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> Wszystkie poselstwa dane w latach 1840–1844 mają teraz być głoszone z mocą, ponieważ wielu ludzi straciło orientację. Poselstwa te mają dotrzeć do wszystkich kościołów.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> Chrystus powiedział: "Błogosławione są wasze oczy, bo widzą, i wasze uszy, bo słyszą. Bo zaprawdę powiadam wam: wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło zobaczyć to, co wy widzicie, a nie zobaczyli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli" [Mateusza 13:16, 17]. Błogosławione są oczy, które widziały to, co widziano w latach 1843 i 1844.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> „Poselstwo zostało przekazane. I nie powinno być zwłoki w powtarzaniu tego poselstwa, gdyż znaki czasu się wypełniają; dzieło końcowe musi zostać wykonane. Wielkie dzieło zostanie wykonane w krótkim czasie. Wkrótce z Bożego ustanowienia zostanie dane poselstwo, które rozrośnie się w głośne wołanie. Wtedy Daniel stanie na swoim miejscu, aby złożyć swoje świadectwo.” Manuscript Releases, tom 21, s. 437.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed. The messages of the first, second, and third angels will in the future be proclaimed with a loud voice. They will be given with earnest determination and in the power of the Spirit.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> "Prawdy, które otrzymaliśmy w latach 1841, 1842, 1843 i 1844, należy teraz studiować i głosić. Poselstwa pierwszego, drugiego i trzeciego anioła będą w przyszłości głoszone donośnym głosem. Będą przekazywane z gorliwą determinacją i w mocy Ducha." Manuscript Releases, tom 15, 371.

> “We understand the present feebleness and smallness of the work. We have had an experience. In doing the work God has given us, we may go trustingly forward, assured that He will be our efficiency. He will be with us in 1906, as He was with us in 1841, 1842, 1843, and 1844.” Loma Linda Messages, 156.

> Rozumiemy obecną słabość i małość dzieła. Mamy doświadczenie. Wykonując dzieło, które Bóg nam powierzył, możemy z ufnością iść naprzód, pewni, że On będzie naszą skutecznością. Będzie z nami w roku 1906, tak jak był z nami w latach 1841, 1842, 1843 i 1844. Loma Linda Messages, 156.

> “Those who stand as teachers and leaders in our institutions are to be sound in the faith and in the principles of the third angel’s message. God wants His people to know that we have the message as He gave it to us in 1843 and 1844.” General Conference Bulletin, April 1, 1903.

> "Ci, którzy są nauczycielami i przywódcami w naszych instytucjach, powinni być utwierdzeni w wierze i w zasadach poselstwa trzeciego anioła. Bóg chce, aby Jego lud wiedział, że mamy to poselstwo takie, jakie On nam dał w latach 1843 i 1844." General Conference Bulletin, 1 kwietnia 1903.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> „Nadeszło ostrzeżenie: Nie wolno dopuścić do niczego, co zachwieje fundamentem wiary, na którym budujemy od chwili, gdy poselstwo nadeszło w latach 1842, 1843 i 1844. Byłam w tym poselstwie i odtąd stoję przed światem, wierna światłu, które Bóg nam dał. Nie zamierzamy schodzić z platformy, na której nasze stopy zostały postawione, gdy dzień po dniu szukaliśmy Pana w gorliwej modlitwie, prosząc o światło. Czy myślicie, że mogłabym porzucić światło, które Bóg mi dał? Ma być jak Skała Wieków. Od chwili, gdy mi je dano, prowadzi mnie.” Review and Herald, 14 kwietnia 1903.

Did God through Ellen White warn His people to defend against attacks that would undermine the truths of the Millerite history?

Czy Bóg przez Ellen White ostrzegł swój lud, aby bronił prawd historii millerystów przed atakami, które mogłyby je podważyć?

> “The great waymarks of truth, showing us our bearings in prophetic history, are to be carefully guarded, lest they be torn down, and replaced with theories that would bring confusion rather than genuine light.” Selected Messages, book 2, 101, 102.

> „Wielkie drogowskazy prawdy, ukazujące nam nasze położenie w historii proroczej, należy starannie strzec, aby nie zostały zniszczone i zastąpione teoriami, które przyniosłyby zamęt zamiast prawdziwego światła.” Wybrane poselstwa, księga 2, 101, 102.

> “Today Satan is seeking opportunities to tear down the waymarks of truth,—the monuments that have been raised up along the way; and we need the experience of the aged workers who have built their house upon the solid rock, who through evil report as well as good report have been steadfast to the truth.” Gospel Workers, 104.

> Dziś szatan szuka sposobności, by burzyć drogowskazy prawdy — pomniki, które zostały wzniesione po drodze; a nam potrzebne jest doświadczenie starszych pracowników, którzy zbudowali swój dom na mocnej skale i którzy zarówno w złej, jak i w dobrej sławie pozostali niezłomnie wierni prawdzie. Pracownicy Ewangelii, 104.

> “God never leaves the world without men who can discern between good and evil, righteousness and unrighteousness. God has men whom he has appointed to stand in the forefront of the battle in times of emergency. In a crisis, he will raise up men as he did in ancient times. Young men will be bidden to link up with the aged standard-bearers, that they may be strengthened and taught by the experience of these faithful ones, who have passed through so many conflicts, and to whom, through the testimonies of his Spirit, God has so often spoken, pointing out the right way and condemning the wrong way. When perils arise, which try the faith of God’s people, these pioneer workers are to recount the experiences of the past, when just such crises came, when the truth was questioned, when strange sentiments, proceeding not from God, were brought in.

> Bóg nigdy nie pozostawia świata bez mężczyzn, którzy potrafią rozróżniać dobro od zła, sprawiedliwość od niesprawiedliwości. Bóg ma mężczyzn, których wyznaczył, by w sytuacjach nadzwyczajnych stali na pierwszej linii frontu. W czasie kryzysu wzbudzi mężczyzn, jak czynił w dawnych czasach. Młodzi mężczyźni zostaną wezwani, by połączyć siły z sędziwymi chorążymi, aby zostali wzmocnieni i pouczeni doświadczeniem tych wiernych, którzy przeszli przez tak wiele konfliktów, i do których, przez świadectwa jego Ducha, Bóg tak często przemawiał, wskazując właściwą drogę i potępiając niewłaściwą. Gdy pojawiają się niebezpieczeństwa, które wystawiają na próbę wiarę ludu Bożego, ci pionierzy mają przypominać doświadczenia przeszłości, gdy nadchodziły właśnie takie kryzysy, gdy poddawano w wątpliwość prawdę, gdy wprowadzano dziwne poglądy, niepochodzące od Boga.

> “The experience of those aged workers is needed now; for Satan is watching every opportunity to make of no account the old waymarks,—the monuments that have been raised up along the way.” Review and Herald, November 19, 1903.

> "Doświadczenie tych starszych pracowników jest teraz potrzebne; albowiem Szatan wypatruje każdej sposobności, by uczynić bez znaczenia stare drogowskazy — pomniki, które zostały wzniesione wzdłuż drogi." Review and Herald, 19 listopada 1903 r.

In 1863 the Millerite movement ended by rejecting the first truth the Elijah of that history had been led to understand. Its final test was based upon the two verses in Daniel eight that identify the trampling down of the sanctuary and the host. The light of the sanctuary was opened at the first of ten tests and darkness was brought upon the host at the last of ten tests.

W 1863 roku ruch millerowski zakończył się odrzuceniem pierwszej prawdy, do której zrozumienia został doprowadzony Eliasz owych dziejów. Jego ostateczna próba opierała się na dwóch wersetach w ósmym rozdziale Księgi Daniela, które określają podeptanie świątyni i zastępu. Światło dotyczące świątyni zostało otwarte podczas pierwszej z dziesięciu prób, a ciemność została sprowadzona na zastęp podczas ostatniej z dziesięciu prób.

> “One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan’s banner will first give up their faith in the warnings and reproofs contained in the Testimonies of God’s spirit.

> Jedno jest pewne: ci Adwentyści Dnia Siódmego, którzy staną pod sztandarem Szatana, najpierw porzucą wiarę w ostrzeżenia i napomnienia zawarte w Świadectwach Ducha Bożego.

> “The call to greater consecration and holier service is being made, and will continue to be made. Some who are now voicing Satan’s suggestions will come to their senses. There are those in important positions of trust who do not understand the truth for this time. To them the message must be given. If they receive it, Christ will accept them, and will make them workers together with him. But if they refuse to hear the message, they will take their stand under the black banner of the Prince of Darkness.

> Rozbrzmiewa wezwanie do większego poświęcenia i świętszej służby i będzie ono nadal rozbrzmiewać. Niektórzy, którzy teraz dają wyraz podszeptom Szatana, opamiętają się. Są tacy, którzy zajmują ważne, odpowiedzialne stanowiska, a nie rozumieją prawdy na obecny czas. Im należy przekazać to orędzie. Jeśli je przyjmą, Chrystus ich przyjmie i uczyni ich współpracownikami wraz z Nim. Lecz jeśli odmówią wysłuchania tego orędzia, staną pod czarnym sztandarem Księcia Ciemności.

> “I am instructed to say that the precious truth for this time is open more and more clearly to human minds. In a special sense men and women are to eat of Christ’s flesh and drink of his blood. There will be a development of the understanding, for the truth is capable of constant expansion. The divine originator of truth will come into closer and still closer communion with those who follow on to know him. As God’s people receive his word as the bread of heaven, they will know that his goings forth are prepared as the morning. They will receive spiritual strength, as the body receives physical strength when food is eaten.

> Polecono mi powiedzieć, że drogocenna prawda na ten czas coraz wyraźniej odsłania się ludzkim umysłom. W szczególnym sensie mężczyźni i kobiety mają spożywać ciało Chrystusa i pić jego krew. Nastąpi rozwój zrozumienia, bo prawda jest zdolna do nieustannego poszerzania się. Boski dawca prawdy wejdzie w coraz bliższą i jeszcze bliższą łączność z tymi, którzy idą naprzód, aby go poznać. Przyjmując jego słowo jako chleb z nieba, lud Boży będzie wiedział, że jego przyjście jest przygotowane jak poranek. Otrzyma też siłę duchową, tak jak ciało otrzymuje siłę fizyczną, gdy spożywa się pokarm.

> “We do not half understand the Lord’s plan in taking the children of Israel from Egyptian bondage, and leading them through the wilderness into Canaan.

> Nie rozumiemy nawet w połowie planu Pana, polegającego na wyprowadzeniu synów Izraela z niewoli egipskiej i poprowadzeniu ich przez pustynię do Kanaanu.

> “As we gather up the divine rays shining from the gospel, we shall have a clearer insight into the Jewish economy, and a deeper appreciation of its important truths. Our exploration of truth is yet incomplete. We have gathered up only a few rays of light. Those who are not daily students of the Word will not solve the problems of the Jewish economy. They will not understand the truths taught by the temple service. The work of God is hindered by a worldly understanding of his great plan. The future life will unfold the meaning of the laws that Christ, enshrouded in the pillar of cloud, gave to his people.” Spalding and Magan, 305, 306.

> W miarę jak gromadzimy boskie promienie jaśniejące z ewangelii, uzyskamy jaśniejszy wgląd w system żydowski i głębsze docenienie jego ważnych prawd. Nasze badanie prawdy jest jeszcze nieukończone. Zebraliśmy tylko kilka promieni światła. Ci, którzy nie badają Słowa na co dzień, nie rozwiążą zagadnień systemu żydowskiego. Nie zrozumieją prawd nauczanych przez służbę świątynną. Dzieło Boże jest hamowane przez światowe rozumienie Jego wielkiego planu. Przyszłe życie odsłoni znaczenie praw, które Chrystus, spowity w słupie obłoku, dał swemu ludowi. Spalding and Magan, 305, 306.

We will continue our consideration of the symbolism of Elijah in connection with 1863 in the next article.

Będziemy kontynuować nasze rozważania nad symboliką Eliasza w związku z rokiem 1863 w następnym artykule.

Back to Articles