Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Two

Księga Daniela - numer dziewięćdziesiąt dwa

Unveiling Prophecy: The Triple Application of Daniel’s Last Six Verses and the Advancing Light of the Third Angel

Odsłanianie proroctwa: potrójne zastosowanie ostatnich sześciu wersetów Księgi Daniela oraz postępujące światło trzeciego anioła

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2024

Formats

PDF
Word

In the Millerite movement, the increase of knowledge was unsealed and it tested primarily, but not exclusively the professed Protestants in the United States. Sardis, the church coming out of the darkness of papal supremacy was being led to a fuller understanding of the gospel that was to be revealed when the heavenly sanctuary was opened in heaven. In the movement of the third angel the increase of knowledge was unsealed on September 11, 2001 and it tested Laodicean Adventism around the world. For this reason, the truth represented in the last six verses of Daniel eleven, which is the source of the increase of knowledge, was resisted by Laodicean Adventism.

W ruchu millerowskim wzrost poznania został odpieczętowany i wystawił na próbę przede wszystkim, choć nie wyłącznie, tych, którzy deklarowali się jako protestanci w Stanach Zjednoczonych. Sardes, Kościół wychodzący z ciemności panowania papiestwa, był prowadzony do pełniejszego zrozumienia tej ewangelii, która miała zostać objawiona, gdy w niebie otwarto niebiańską świątynię. W ruchu trzeciego anioła wzrost poznania został odpieczętowany 11 września 2001 roku i poddał próbie laodycejski adwentyzm na całym świecie. Z tego powodu prawdzie przedstawionej w ostatnich sześciu wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela, która jest źródłem wzrostu poznania, sprzeciwiał się adwentyzm laodycejski.

> “The few faithful builders upon the true foundation (1 Corinthians 3:10, 11) were perplexed and hindered as the rubbish of false doctrine obstructed the work. Like the builders upon the wall of Jerusalem in Nehemiah’s day, some were ready to say: ‘The strength of the bearers of burdens is decayed, and there is much rubbish; so that we are not able to build.’ Nehemiah 4:10. Wearied with the constant struggle against persecution, fraud, iniquity, and every other obstacle that Satan could devise to hinder their progress, some who had been faithful builders became disheartened; and for the sake of peace and security for their property and their lives, they turned away from the true foundation. Others, undaunted by the opposition of their enemies, fearlessly declared: ‘Be not ye afraid of them: remember the Lord, which is great and terrible’ (verse 14); and they proceeded with the work, everyone with his sword girded by his side. Ephesians 6:17.

> Nieliczni wierni budowniczowie na prawdziwym fundamencie (1 Koryntian 3:10, 11) byli zakłopotani i powstrzymywani, gdyż rumowisko fałszywej nauki tamowało dzieło. Jak budowniczowie muru Jerozolimy za dni Nehemiasza, niektórzy byli gotowi powiedzieć: 'Osłabła siła dźwigających ciężary i jest wiele gruzu, tak że nie możemy budować.' Nehemiasza 4:10. Znużeni nieustanną walką z prześladowaniami, oszustwem, nieprawością i wszelką inną przeszkodą, jaką szatan mógł obmyślić, aby wstrzymać ich postępy, niektórzy, którzy byli wiernymi budowniczymi, zniechęcili się; i dla spokoju oraz bezpieczeństwa swego mienia i życia odwrócili się od prawdziwego fundamentu. Inni, nieustraszeni oporem swoich wrogów, bez lęku oświadczali: 'Nie bójcie się ich; pamiętajcie o Panu, który jest wielki i straszliwy' (werset 14); i kontynuowali dzieło, każdy z mieczem przypasanym u boku. Efezjan 6:17.

> “The same spirit of hatred and opposition to the truth has inspired the enemies of God in every age, and the same vigilance and fidelity have been required in His servants. The words of Christ to the first disciples are applicable to His followers to the close of time: ‘What I say unto you I say unto all, Watch.’ Mark 13:37.” The Great Controversy, 56.

> Ten sam duch nienawiści i sprzeciwu wobec prawdy pobudzał wrogów Boga w każdej epoce, a od Jego sług wymagano tej samej czujności i wierności. Słowa Chrystusa do pierwszych uczniów odnoszą się do Jego naśladowców aż do końca czasów: „Co wam mówię, wszystkim mówię: Czuwajcie.” Marka 13:37. Wielki bój, 56.

The presentation of the message of the last six verses of Daniel began in the environment of the self-supporting ministries of Laodicean Adventism, and was thereafter confronted with the famous theologians (the learned) of Laodicean Adventism as time progressed. The weapons that were employed in an attempt to discredit the message, invariably produced a greater light and clarity of the verses that were under scrutiny and attack. Those attacks ultimately led to prophetic understandings that had not been previously recognized, but were then established and found to be part of the advancing light of the third angel.

Przedstawienie poselstwa ostatnich sześciu wersetów Księgi Daniela rozpoczęło się w środowisku samofinansujących się służb laodycejskiego adwentyzmu, a następnie z biegiem czasu zostało skonfrontowane ze słynnymi teologami (uczonymi) laodycejskiego adwentyzmu. Broń użyta w próbie zdyskredytowania tego poselstwa niezmiennie przynosiła większe światło i klarowność w odniesieniu do wersetów, które były przedmiotem badania i ataku. Te ataki ostatecznie doprowadziły do proroczych wglądów, które wcześniej nie były rozpoznane, lecz zostały następnie ugruntowane i uznane za część postępującego światła trzeciego anioła.

The Millerites only recognized four kingdoms of Bible prophecy, but shortly after 1844, it was understood that the United States was the earth beast of Revelation thirteen, and that understanding clarified that the papacy was not simply a part of the Roman kingdom, but it was actually the fifth kingdom of Bible prophecy.

Milleriści uznawali tylko cztery królestwa proroctwa biblijnego, lecz wkrótce po roku 1844 zrozumiano, że Stany Zjednoczone są bestią wychodzącą z ziemi z trzynastego rozdziału Apokalipsy, a to zrozumienie wyjaśniło, że papiestwo nie było po prostu częścią królestwa rzymskiego, lecz w rzeczywistości było piątym królestwem proroctwa biblijnego.

> “Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> Pod symbolami wielkiego czerwonego smoka, bestii podobnej do lamparta oraz bestii o jagnięcych rogach zostały ukazane Janowi ziemskie rządy, które w szczególny sposób miały deptać Boże prawo i prześladować Jego lud. Wojna toczy się aż do kresu czasu. Lud Boży, symbolizowany przez świętą niewiastę i jej dzieci, został przedstawiony jako będący w znacznej mniejszości. W dniach ostatecznych pozostała już tylko resztka. O nich Jan mówi jako o tych, „którzy zachowują przykazania Boże i mają świadectwo Jezusa Chrystusa”.

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.

> Poprzez pogaństwo, a następnie poprzez papiestwo, Szatan przez wiele stuleci posługiwał się swoją mocą, usiłując wymazać z ziemi wiernych świadków Boga. Poganami i papistami kierował ten sam smoczy duch. Różnili się tylko tym, że papiestwo, pod pozorem służby Bogu, było wrogiem bardziej niebezpiecznym i okrutnym. Za pośrednictwem rzymskokatolicyzmu Szatan wziął świat w niewolę. Kościół, który mienił się Bożym, został wciągnięty w szeregi tego zwiedzenia, a przez ponad tysiąc lat lud Boży cierpiał pod gniewem smoka. A gdy papiestwo, pozbawione swej siły, zostało zmuszone do zaprzestania prześladowań, Jan ujrzał, jak wyłania się nowa potęga, która miała rozbrzmiewać echem głosu smoka i dalej prowadzić tę samą okrutną i bluźnierczą działalność. Ta potęga, ostatnia, która ma toczyć wojnę przeciwko Kościołowi i prawu Bożemu, została symbolicznie przedstawiona jako bestia o rogach podobnych do rogów baranka.

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that “he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.” Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> Ale surowy zarys nakreślony proroczym ołówkiem odsłania zmianę w tym sielankowym obrazie. Bestia o rogach podobnych do rogów baranka przemawia głosem smoka i "sprawuje całą władzę pierwszej bestii na jej oczach". Proroctwo stwierdza, że powie mieszkańcom ziemi, aby uczynili obraz bestii, i że "sprawi, że wszyscy, mali i wielcy, bogaci i ubodzy, wolni i niewolnicy, otrzymają znamię na prawej ręce lub na czole; oraz że nikt nie będzie mógł kupować ani sprzedawać, z wyjątkiem tego, kto ma znamię, lub imię bestii, lub liczbę jej imienia". Tak więc protestantyzm podąża śladami papiestwa. Signs of the Times, 1 listopada 1899.

When the last six verses of Daniel eleven were unsealed, it was recognized that the entire sequence illustrated in those six verses, were addressing the interactions of the three powers Sister White just identified as “paganism,” the “Papacy” and “Protestantism.” The enemy argued that the “glorious land” of verse forty-one was a symbol of either Protestantism or the Seventh-day Adventist church, but the “glorious land” is the United States, and in verse forty-one the king of the north (the papacy) conquers the United States at the soon coming Sunday law. The satanic error that identifies the “glorious land” as anything other than the United States is designed to prevent men and women from recognizing that the next prophetic event after the collapse of the Soviet Union in 1989, in the period represented in the last six verses of Daniel eleven, is the soon coming Sunday law.

Gdy odpieczętowano ostatnie sześć wersetów Daniela 11, rozpoznano, że cała sekwencja przedstawiona w tych sześciu wersetach dotyczyła interakcji trzech mocy, które Siostra White właśnie zidentyfikowała jako "pogaństwo", "papstwo" i "protestantyzm". Wróg twierdził, że "chwalebna ziemia" z wersetu czterdziestego pierwszego była symbolem albo protestantyzmu, albo Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, lecz "chwalebna ziemia" to Stany Zjednoczone, a w wersecie czterdziestym pierwszym król północy (papstwo) podbija Stany Zjednoczone w czasie wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego. Szatański błąd, który utożsamia "chwalebną ziemię" z czymkolwiek innym niż Stany Zjednoczone, ma na celu uniemożliwić mężczyznom i kobietom rozpoznanie, że następnym wydarzeniem proroczym po upadku Związku Radzieckiego w 1989 roku, w okresie przedstawionym w ostatnich sześciu wersetach Daniela 11, jest wkrótce nadchodzące prawo niedzielne.

For Seventh-day Adventists, this means that verse forty-one is identifying the close of probation for God’s church, and the last thing Laodicean Adventism wants to hear, is that their probationary time is running out! The Lord led the argument to a point where it was recognized that when pagan Rome took control of the world at the Battle of Actium in 31 BC, it had to first conquer three geographical powers as represented in Daniel chapter eight.

Dla Adwentystów Dnia Siódmego oznacza to, że werset czterdziesty pierwszy wskazuje na zamknięcie czasu łaski dla Kościoła Bożego, a ostatnią rzeczą, jaką laodycejski adwentyzm chce usłyszeć, jest to, że jego czas łaski dobiega końca! Pan poprowadził argumentację do punktu, w którym uznano, że gdy pogański Rzym przejął kontrolę nad światem w bitwie pod Akcjum w 31 r. p.n.e., musiał najpierw podbić trzy potęgi geograficzne, jak przedstawiono w ósmym rozdziale Księgi Daniela.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> A z jednego z nich wyłonił się mały róg, który urósł ogromnie ku południu, ku wschodowi i ku pięknej ziemi. Daniel 8:9.

It was an established fact that the “south”, “east” and “the pleasant land” represented the three geographical areas that pagan Rome took control of, as it ascended the throne of the earth as the fourth kingdom of Bible prophecy. In conjunction with this fact was that papal Rome also had to overcome three geographical powers, as it ascended the throne of the earth as the fifth kingdom of Bible prophecy, as represented in Daniel chapter seven.

Było ugruntowanym faktem, że "południe", "wschód" i "piękna ziemia" reprezentowały trzy obszary geograficzne, nad którymi pogański Rzym przejął kontrolę, gdy wstępował na tron ziemi jako czwarte królestwo proroctwa biblijnego. W związku z tym faktem papieski Rzym również musiał pokonać trzy potęgi terytorialne, gdy wstępował na tron ziemi jako piąte królestwo proroctwa biblijnego, jak przedstawiono w siódmym rozdziale Księgi Daniela.

> I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

> Przypatrywałem się rogom, i oto między nimi wyrósł inny, mały róg, przed którym trzy z pierwszych rogów zostały wyrwane z korzeniami: i oto w tym rogu były oczy jak oczy człowieka oraz usta mówiące wielkie rzeczy. Daniel 7:8.

In the controversy that waged over the “glorious land” of verse forty-one the Lord identified that there were three manifestations of Rome in prophecy. Pagan Rome, which was followed by papal Rome and then there was Rome of the last days, that we called “modern Rome”. Based upon two sound and established truths of prophecy, the first being that God never changes, and the other that truth is established upon the testimony of two witnesses, we concluded without wavering that the three obstacles for the king of the north in the last six verses of Daniel chapter eleven had to represent three modern geographical powers.

W sporze, który toczył się wokół „chwalebnej ziemi” z wersetu czterdziestego pierwszego, Pan wskazał, że w proroctwie występują trzy przejawy Rzymu. Rzym pogański, po którym nastąpił Rzym papieski, a następnie Rzym czasów ostatecznych, który nazwaliśmy „współczesnym Rzymem”. W oparciu o dwie mocne i ugruntowane prawdy proroctwa — pierwszą, że Bóg się nie zmienia, i drugą, że prawda jest potwierdzana świadectwem dwóch świadków — doszliśmy bez wahania do wniosku, że trzy przeszkody dla króla północy w ostatnich sześciu wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela musiały przedstawiać trzy współczesne potęgi geograficzne.

> Jesus Christ the same yesterday, and today, and forever. Hebrews 13:8.

> Jezus Chrystus ten sam wczoraj, dziś i na wieki. List do Hebrajczyków 13:8.

> It is also written in your law, that the testimony of two men is true. John 8:17.

> Napisano też w waszym prawie, że świadectwo dwóch mężczyzn jest prawdziwe. Jan 8:17.

This recognition confirmed what we had already concluded, for we had been identifying the “glorious land” as a geographical power (the United States), and rejected the foolish idea that it represented a church, which is a spiritual power. We formed this position based upon the belief which has always been confirmed, that there are no accidents in God’s Word. It is clear upon many witnesses that God’s church in the last days is a mountain.

To uznanie potwierdziło to, co już wcześniej ustaliliśmy, gdyż utożsamialiśmy „chwalebną ziemię” z geograficzną potęgą (Stanami Zjednoczonymi) i odrzuciliśmy niedorzeczny pomysł, że oznacza ona kościół, który jest mocą duchową. Ukształtowaliśmy to stanowisko na podstawie przekonania, które zawsze było potwierdzane, że w Słowie Bożym nie ma przypadków. Z wielu świadectw jasno wynika, że Kościół Boży w ostatnich dniach jest górą.

> And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.

> I stanie się w dniach ostatecznych, że góra domu Pana zostanie ustanowiona na szczycie gór i wyniesiona ponad wzgórza; a wszystkie narody napłyną do niej. I pójdzie wiele ludów, mówiąc: Chodźcie, wstąpmy na górę Pana, do domu Boga Jakuba; a on nauczy nas swoich dróg i będziemy chodzić jego ścieżkami, bo z Syjonu wyjdzie prawo, a słowo Pana z Jerozolimy. Izajasz 2:2, 3.

Those who proposed that the “glorious land” is a church, and more often than not they claimed it is the Seventh-day Adventist church, did so because, Daniel identifies the land as “glorious,” and their shallow reasoning concluded, that because the “glorious holy mountain” in verse forty-five is most certainly God’s last day church, therefore the “glorious land” must also be the church. After all, they both contain the adjective “glorious.”

Ci, którzy twierdzili, że „chwalebna ziemia” to kościół, i nierzadko utrzymywali, że jest to Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, czynili tak dlatego, że Daniel określa ziemię jako „chwalebną”, a ich płytkie rozumowanie prowadziło do wniosku, iż skoro „chwalebna święta góra” w wersecie czterdziestym piątym z całą pewnością jest Bożym kościołem czasów ostatecznych, to „chwalebna ziemia” również musi być kościołem. W końcu w obu występuje przymiotnik „chwalebny”.

There are no mistakes in God’s word, and when Daniel uses “land,” in connection with the word “glorious,” and four verses later he uses “holy mountain,” in connection with the word “glorious,” Daniel was identifying a purposeful distinction between a land and a mountain. The literal glorious land is Judah, and it is in the city of Jerusalem that God’s temple was erected. Jerusalem, or the temple, can be understood as God’s church, but the territory where Jerusalem is located is the land of Judah. Many truths were established as knowledge increased in the advancing light of the third angel, but we are here simply laying out the background of prophecy identifying three manifestations of Rome.

W Słowie Bożym nie ma błędów, a gdy Daniel używa słowa „ziemia” w połączeniu z określeniem „chwalebna”, a cztery wersety później używa „świętej góry” w połączeniu z określeniem „chwalebna”, wskazuje na celowe rozróżnienie między ziemią a górą. Dosłowna „ziemia chwalebna” to Juda, a w mieście Jerozolimie została wzniesiona świątynia Boża. Jerozolima lub świątynia mogą być rozumiane jako Kościół Boży, ale terytorium, na którym znajduje się Jerozolima, to ziemia Judy. W miarę jak pomnażała się wiedza w postępującym świetle trzeciego anioła, wiele prawd zostało ustalonych, lecz tutaj po prostu nakreślamy tło proroctwa identyfikującego trzy przejawy Rzymu.

When we recognized that pagan and papal Rome provided two witnesses that established the prophetic characteristics of modern Rome, we recognized a principle of interpretation that I called the “triple application of prophecy.” There were others who had employed similar ideas of a threefold repetition of certain prophecies, but the definition we came to recognize was the definition we still use. It is significant to understand that the prophetic rule of the triple application of prophecy, that is so often applied by Future for America, was realized during the argument of the last six verses of Daniel eleven, but what is just as significant is that the argument led to the first recognition that the triple application of prophecy was concerning Rome. In Millerite history one of the arguments was whether Antiochus Epiphanes was “the robbers” of Daniel’s people, or was “the robbers” Rome, as the Millerites understood. The reason this is significant is because Rome, as “the robbers” of Daniel’s people, are who would “established the vision” in Daniel eleven, verse fourteen.

Kiedy rozpoznaliśmy, że Rzym pogański i papieski stanowiły dwa świadectwa, które ustanowiły prorocze cechy współczesnego Rzymu, rozpoznaliśmy zasadę interpretacyjną, którą nazwałem „potrójnym zastosowaniem proroctwa”. Byli też inni, którzy posługiwali się podobnymi ideami trzykrotnego powtórzenia pewnych proroctw, lecz definicja, do której doszliśmy, jest tą, której wciąż używamy. Istotne jest zrozumienie, że prorocza reguła potrójnego zastosowania proroctwa, tak często stosowana przez Future for America, została rozpoznana podczas dyskusji nad ostatnimi sześcioma wersetami jedenastego rozdziału Księgi Daniela, ale równie istotne jest to, że ta dyskusja doprowadziła do pierwszego rozpoznania, iż potrójne zastosowanie proroctwa dotyczyło Rzymu. W historii millerystów jednym z argumentów było to, czy Antioch Epifanes był „rozbójnikami” ludu Daniela, czy też „rozbójnikami” był Rzym, jak rozumieli to milleryści. Powód, dla którego jest to istotne, polega na tym, że Rzym, jako „rozbójnicy” ludu Daniela, to ci, którzy mieli „utwierdzić widzenie” w jedenastym rozdziale Księgi Daniela, w wersecie czternastym.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> A w owych czasach wielu powstanie przeciwko królowi Południa; również rabusie twego ludu wywyższą się, aby utwierdzić widzenie, lecz upadną. Daniel 11:14.

The first time we understood a triple application of prophecy it was recognized by the fact that there are three manifestations of Rome in Bible prophecy. Rome established the vision of the advancing light of the third angel, as it did in Millerite history. In Millerite history it was the understanding that paganism and papalism were the powers that trampled down the sanctuary and host that became the framework of truth upon which Miller constructed “all” of his prophetic understandings. The last six verses of Daniel eleven, established a framework of truth that Future for America has built all its prophetic applications upon. That framework is the three desolating powers of the dragon, the beast and the false prophet that lead the world to Armageddon.

Po raz pierwszy zrozumieliśmy potrójne zastosowanie proroctwa, gdy rozpoznano, że w proroctwie biblijnym istnieją trzy przejawy Rzymu. Rzym ukształtował wizję postępującego światła trzeciego anioła, podobnie jak miało to miejsce w historii ruchu millerowskiego. W historii ruchu millerowskiego zrozumienie, że pogaństwo i papiestwo były mocami, które deptały świątynię i zastęp, stało się ramami prawdy, na których Miller zbudował „wszystkie” swoje prorocze zrozumienia. Ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela ustanowiło ramy prawdy, na których Future for America zbudowało wszystkie swoje zastosowania prorocze. Tymi ramami są trzy spustoszające moce: smok, bestia i fałszywy prorok, które prowadzą świat do Armagedonu.

That framework is based upon the recognition that pagan Rome followed by papal Rome provide two witnesses that establishes modern Rome, and that modern Rome is the threefold union of the dragon of spiritualism (the United Nations), the beast of Catholicism (the papacy), and the false prophet of apostate Protestantism (the United States). That framework is what we identify as a triple application of prophecy. Over the following articles we will discuss the various triple applications of prophecy that have been recognized, and which make up the framework of the advancing light of the three angels.

Ta struktura opiera się na uznaniu, że pogański Rzym, a po nim papieski Rzym, stanowią dwóch świadków, którzy ustanawiają współczesny Rzym, oraz że współczesny Rzym to potrójne zjednoczenie smoka spirytualizmu (Organizacja Narodów Zjednoczonych), bestii katolicyzmu (papiestwo) i fałszywego proroka odstępczego protestantyzmu (Stany Zjednoczone). Tę strukturę określamy jako potrójne zastosowanie proroctwa. W kolejnych artykułach omówimy różne rozpoznane potrójne zastosowania proroctwa, które tworzą ramy postępującego światła trzech aniołów.

We will look at the triple application of three manifestations of Rome, which identify the political and religious structure of modern Rome, which Sister White called churchcraft and statecraft. That structure is recognized by bringing the prophetic characteristics of pagan Rome together with the prophetic characteristics of papal Rome for the purpose of identifying and establishing the characteristics in modern Rome.

Przyjrzymy się potrójnemu zastosowaniu trzech przejawów Rzymu, które określają polityczno-religijną strukturę współczesnego Rzymu, którą siostra White nazwała polityką kościelną i państwową. Strukturę tę rozpoznaje się poprzez zestawienie proroczych cech pogańskiego Rzymu z proroczymi cechami papieskiego Rzymu w celu identyfikacji i ustalenia tych cech we współczesnym Rzymie.

We will look at the triple application of three manifestations of Babylon as represented by Nimrod, Nebuchadnezzar and Belshazzar, which identify the arrogance of the man of sin who is seated in the temple of God proclaiming that he is God, which Isaiah identified as the “haughty Assyrian.” The papal arrogance, which is a subject of Bible prophecy, is recognized by bringing the prophetic characteristics of Babel together with the prophetic characteristics of Babylon for the purpose of identifying and establishing the characteristics of modern Babylon.

Przyjrzymy się potrójnemu zastosowaniu trzech manifestacji Babilonu, reprezentowanych przez Nimroda, Nabuchodonozora i Belszazara, które ukazują pychę człowieka grzechu, zasiadającego w świątyni Boga i podającego się za Boga, którego Izajasz określił mianem „wyniosłego Asyryjczyka”. Papieska pycha, która jest przedmiotem proroctw biblijnych, daje się rozpoznać przez połączenie proroczych cech Babel z proroczymi cechami Babilonu w celu zidentyfikowania i ustalenia cech współczesnego Babilonu.

We will look at the triple application of three manifestations of Elijah as represented by Elijah and John the Baptist which identify “the voice crying in the wilderness” in the last days. The voice crying in the wilderness in the last days represents a specific watchman which is a movement, and identifies a double witness in a movement that has a similar beginning and ending. We are informed that there cannot be a third angel without a first and second, so at one level it is impossible to separate the movement of the first angel from the movement of the third, and both movements are represented by a watchman that was typified by Elijah and John the Baptist.

Przyjrzymy się potrójnemu zastosowaniu trzech przejawów Eliasza, ukazanych w osobach Eliasza i Jana Chrzciciela, które identyfikują "głos wołającego na pustyni" w czasach ostatecznych. Głos wołającego na pustyni w czasach ostatecznych reprezentuje konkretnego strażnika, którym jest ruch, i wskazuje na podwójne świadectwo w ruchu, który ma podobny początek i koniec. Wiemy, że nie może być trzeciego anioła bez pierwszego i drugiego, więc na pewnym poziomie nie sposób oddzielić ruchu pierwszego anioła od ruchu trzeciego, a oba ruchy są reprezentowane przez strażnika, ukazanego typologicznie w osobach Eliasza i Jana Chrzciciela.

> “By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 105.

> Piórem i głosem mamy głosić to poselstwo, ukazując porządek poselstw oraz zastosowanie proroctw, które prowadzą nas do poselstwa trzeciego anioła. Nie może być trzeciego bez pierwszego i drugiego. Te poselstwa mamy przekazywać światu w publikacjach i przemówieniach, ukazując w toku proroczej historii to, co było, i to, co będzie. Wybrane poselstwa, tom 2, 105.

We will look at the triple application of three manifestations of the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come to his temple as represented by John the Baptist and William Miller. The final watchman is a subject of prophecy which is recognized by bringing the prophetic characteristics of John the Baptist and William Miller together to identify the final fulfillment of Malachi chapter three.

Przyjrzymy się potrójnemu zastosowaniu trzech przejawów posłańca, który przygotowuje drogę dla Posłańca Przymierza, aby nagle przyszedł do swej świątyni, co ukazują Jan Chrzciciel i William Miller. Ostatni strażnik jest przedmiotem proroctwa, który zostaje rozpoznany poprzez połączenie proroczych cech Jana Chrzciciela i Williama Millera, aby rozpoznać ostateczne wypełnienie trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. Malachi 3:1.

> Oto poślę mojego posłańca i on przygotuje drogę przede mną; a Pan, którego szukacie, nagle przyjdzie do swojej świątyni, a mianowicie posłaniec przymierza, w którym macie upodobanie. Oto przyjdzie — mówi Pan Zastępów. Malachiasza 3:1.

We will look at the triple application of the three manifestations of Islam as represented by the prophetic characteristics of Islam of the first and second woes of Revelation chapters eight and nine, which identify the prophetic characteristics of Islam of the third Woe identified in Revelation chapters ten and eleven.

Przyjrzymy się potrójnemu zastosowaniu trzech przejawów islamu, ukazanych poprzez prorocze cechy islamu pierwszego i drugiego Biada w rozdziałach ósmym i dziewiątym Księgi Objawienia, które wskazują na prorocze cechy islamu trzeciego Biada, opisanego w rozdziałach dziesiątym i jedenastym.

We will continue these things in the next article.

Do tych kwestii wrócimy w następnym artykule.

> “Allow no one to be brains for you, allow no one to do your thinking, your investigating, and your praying. This is the instruction we need to take to heart today. Many of you are convinced that the precious treasure of the kingdom of God and of Jesus Christ is in the Bible which you hold in your hand. You know that no earthly treasure is attainable without painstaking effort. Why should you expect to understand the treasures of the word of God without diligently searching the Scriptures?

> Nie pozwól nikomu być twoim mózgiem; nie pozwól nikomu myśleć, dociekać ani modlić się za ciebie. To jest pouczenie, które dziś musimy wziąć sobie do serca. Wielu z was jest przekonanych, że drogocenny skarb Królestwa Bożego i Jezusa Chrystusa znajduje się w Biblii, którą trzymacie w dłoni. Wiecie, że żaden ziemski skarb nie jest osiągalny bez mozolnego trudu. Dlaczego mielibyście oczekiwać, że zrozumiecie skarby słowa Bożego bez wytrwałego badania Pisma Świętego?

> “It is proper and right to read the Bible; but your duty does not end there; for you are to search its pages for yourselves. The knowledge of God is not to be gained without mental effort, without prayer for wisdom in order that you may separate from the pure grain of truth the chaff with which men and Satan have misrepresented the doctrines of truth. Satan and his confederacy of human agents have endeavored to mix the chaff of error with the wheat of truth. We should diligently seek for the hidden treasure, and seek wisdom from heaven in order to separate human inventions from the divine commands. The Holy Spirit will aid the seeker for great and precious truths which relate to the plan of redemption. I would impress upon all the fact that a casual reading of the Scriptures is not enough. We must search, and this means the doing of all the word implies. As the miner eagerly explores the earth to discover its veins of gold, so you are to explore the word of God for the hidden treasure that Satan has so long sought to hide from man. The Lord says, ‘If any man willeth to do His will, he shall know of the teaching.’ John 7:17.” Fundamentals of Christian Education, 307.

> Jest właściwe i słuszne czytać Biblię; ale na tym nie kończy się wasz obowiązek; macie bowiem sami badać jej karty. Poznania Boga nie zdobywa się bez wysiłku umysłowego, bez modlitwy o mądrość, abyście mogli oddzielić od czystego ziarna prawdy plewy, którymi ludzie i Szatan zniekształcili nauki prawdy. Szatan i jego sprzysiężenie ludzkich agentów usiłowali zmieszać plewy błędu z pszenicą prawdy. Powinniśmy gorliwie poszukiwać ukrytego skarbu i prosić o mądrość z nieba, aby oddzielić ludzkie wymysły od boskich nakazów. Duch Święty będzie wspierał tego, kto szuka wielkich i drogocennych prawd dotyczących planu odkupienia. Chciałbym wszystkim wpoić, że pobieżne czytanie Pisma Świętego nie wystarcza. Musimy badać, a to oznacza czynienie wszystkiego, co to słowo zakłada. Jak górnik z zapałem przeszukuje ziemię, by odkryć jej żyły złota, tak wy macie zgłębiać słowo Boże w poszukiwaniu ukrytego skarbu, który Szatan tak długo starał się ukryć przed człowiekiem. Pan mówi: "Jeśli ktoś chce pełnić Jego wolę, pozna tę naukę." Jan 7:17. Podstawy chrześcijańskiego wychowania, 307.

Back to Articles