Article

# The Eighth is of the Seven - Number Two

Ósmy jest jednym z Siedmiu - Numer Dwa

Kingdoms of Bible Prophecy

Królestwa biblijnych proroctw

Author

Jeff Pippenger

Published

September 15, 2023

Formats

PDF
Word

In the previous article we identified that the Millerites could not see Rome as more than pagan and papal Rome, though they did address the distinctions between those two powers. For the Millerites the distinctions between pagan and papal Rome did not lead them to recognize that papal Rome was the fifth kingdom that followed the fourth kingdom of pagan Rome. After the disappointment in 1844, Sister White identified the three powers of Revelation twelve and thirteen as the dragon in chapter twelve, then the papacy, as the beast that came from the sea in chapter thirteen that was followed by the United States as the beast that came out of the earth. After the foundation was laid, the Lord opened the light upon the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet that in chapter sixteen of Revelation leads the world to Armageddon.

W poprzednim artykule stwierdziliśmy, że zwolennicy Millera nie widzieli w Rzymie nic poza Rzymem pogańskim i papieskim, choć podejmowali temat różnic między tymi dwiema potęgami. Dla zwolenników Millera rozróżnienie między Rzymem pogańskim a papieskim nie doprowadziło ich do uznania, że Rzym papieski był piątym królestwem, które nastąpiło po czwartym królestwie Rzymu pogańskiego. Po rozczarowaniu w 1844 roku Siostra White wskazała trzy moce z dwunastego i trzynastego rozdziału Apokalipsy: smoka w rozdziale dwunastym, następnie papiestwo jako bestię wychodzącą z morza w rozdziale trzynastym, po czym Stany Zjednoczone jako bestię wychodzącą z ziemi. Gdy fundament został położony, Pan dał światło dotyczące trójprzymierza smoka, bestii i fałszywego proroka, które w szesnastym rozdziale Apokalipsy prowadzi świat do Armagedonu.

> “The line of prophecy in which these symbols are found begins with Revelation 12, with the dragon that sought to destroy Christ at His birth. The dragon is said to be Satan (Revelation 12:9); he it was that moved upon Herod to put the Saviour to death. But the chief agent of Satan in making war upon Christ and His people during the first centuries of the Christian Era was the Roman Empire, in which paganism was the prevailing religion. Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.

> Linia proroctwa, w której znajdują się te symbole, rozpoczyna się w Apokalipsie 12, od smoka, który usiłował zniszczyć Chrystusa przy Jego narodzinach. Powiedziano, że smok jest Szatanem (Apokalipsa 12:9); to on pobudził Heroda, by zgładził Zbawiciela. Jednak głównym narzędziem Szatana w prowadzeniu wojny przeciwko Chrystusowi i Jego ludowi w pierwszych wiekach ery chrześcijańskiej było Cesarstwo Rzymskie, w którym pogaństwo było religią dominującą. Tak więc, choć smok przede wszystkim przedstawia Szatana, w sensie wtórnym jest symbolem pogańskiego Rzymu.

> “In chapter 13 ( verses 1–10) is described another beast, ‘like unto a leopard,’ to which the dragon gave ‘his power, and his seat, and great authority.’ This symbol, as most Protestants have believed, represents the papacy, which succeeded to the power and seat and authority once held by the ancient Roman empire. Of the leopardlike beast it is declared: ‘There was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies…. And he opened his mouth in blasphemy against God, to blaspheme His name, and His tabernacle, and them that dwell in heaven. And it was given unto him to make war with the saints, and to overcome them: and power was given him over all kindreds, and tongues, and nations.’ This prophecy, which is nearly identical with the description of the little horn of Daniel 7, unquestionably points to the papacy.

> W rozdziale 13 (wersety 1–10) opisano inną bestię, „podobną do lamparta”, której smok dał „swoją moc, swój tron i wielką władzę”. Ten symbol, jak wierzyła większość protestantów, przedstawia papiestwo, które przejęło moc, tron i władzę, jakie niegdyś należały do starożytnego Cesarstwa Rzymskiego. O bestii podobnej do lamparta powiedziano: „Dano jej usta mówiące rzeczy wielkie i bluźnierstwa... I otworzyła swe usta w bluźnierstwie przeciwko Bogu, by bluźnić Jego imieniu, Jego przybytkowi i tym, którzy mieszkają w niebie. I dano jej, by wszczęła wojnę ze świętymi i zwyciężyła ich; i dano jej władzę nad wszystkimi plemionami, językami i narodami”. To proroctwo, niemal identyczne z opisem małego rogu z Daniela 7, niewątpliwie wskazuje na papiestwo.

> “‘Power was given unto him to continue forty and two months.’ And, says the prophet, ‘I saw one of his heads as it were wounded to death.’ And again: ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity: he that killeth with the sword must be killed with the sword.’ The forty and two months are the same as the ‘time and times and the dividing of time,’ three years and a half, or 1260 days, of Daniel 7—the time during which the papal power was to oppress God’s people. This period, as stated in preceding chapters, began with the supremacy of the papacy, A.D. 538, and terminated in 1798. At that time the pope was made captive by the French army, the papal power received its deadly wound, and the prediction was fulfilled, ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity.’

> 'Dano mu władzę, by działał przez czterdzieści dwa miesiące.' A prorok mówi: 'Widziałem jedną z jego głów jakby śmiertelnie zranioną.' I dalej: 'Kto prowadzi do niewoli, pójdzie do niewoli; kto zabija mieczem, musi być zabity mieczem.' Czterdzieści dwa miesiące to to samo co 'czas i czasy i połowa czasu', trzy i pół roku, czyli 1260 dni, z rozdziału 7 Księgi Daniela — okres, w którym władza papiestwa miała uciskać lud Boży. Okres ten, jak stwierdzono w poprzednich rozdziałach, rozpoczął się wraz z supremacją papiestwa w 538 r. n.e. i zakończył się w 1798 r. Wówczas papież został ujęty przez armię francuską, władza papieska otrzymała śmiertelną ranę i spełniło się proroctwo: 'Kto prowadzi do niewoli, pójdzie do niewoli.'

> “At this point another symbol is introduced. Says the prophet: ‘I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.’ Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the prophet Daniel as beasts of prey, rising when ‘the four winds of the heaven strove upon the great sea.’ Daniel 7:2. In Revelation 17 an angel explained that waters represent ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.

> W tym momencie wprowadzony zostaje kolejny symbol. Mówi prorok: "I widziałem inne zwierzę wychodzące z ziemi i miało dwa rogi jak u baranka." Werset 11. Zarówno wygląd tego zwierzęcia, jak i sposób jego powstania wskazują, że naród, który ono przedstawia, różni się od tych ukazanych w poprzednich symbolach. Wielkie królestwa, które rządziły światem, zostały ukazane prorokowi Danielowi jako drapieżne zwierzęta, powstające, gdy "cztery wiatry niebios wzburzały wielkie morze." Daniel 7:2. W Objawieniu 17 anioł wyjaśnił, że wody oznaczają "ludy, tłumy, narody i języki." Objawienie 17:15. Wiatry są symbolem konfliktu. Cztery wiatry niebios ścierające się na wielkim morzu przedstawiają straszliwe sceny podbojów i rewolucji, za sprawą których królestwa dochodziły do władzy.

> “But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.

> Lecz bestię o barankowych rogach widziano, jak 'wychodziła z ziemi'. Zamiast obalać inne potęgi, by się ugruntować, naród tak przedstawiony musi powstać na terytorium uprzednio niezajętym i wzrastać stopniowo i pokojowo. Nie mógł więc powstać pośród licznych i zmagających się narodowości Starego Świata — tego burzliwego morza 'ludów, tłumów, narodów i języków'. Należy go szukać na Kontynencie Zachodnim.

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America. Again and again the thought, almost the exact words, of the sacred writer has been unconsciously employed by the orator and the historian in describing the rise and growth of this nation. The beast was seen ‘coming up out of the earth;’ and, according to the translators, the word here rendered ‘coming up’ literally signifies ‘to grow or spring up as a plant.’ And, as we have seen, the nation must arise in territory previously unoccupied. A prominent writer, describing the rise of the United States, speaks of ‘the mystery of her coming forth from vacancy,’ and says: ‘Like a silent seed we grew into empire.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. A European journal in 1850 spoke of the United States as a wonderful empire, which was ‘emerging,’ and ‘amid the silence of the earth daily adding to its power and pride.’—The Dublin Nation. Edward Everett, in an oration on the Pilgrim founders of this nation, said: ‘Did they look for a retired spot, inoffensive for its obscurity, and safe in its remoteness, where the little church of Leyden might enjoy the freedom of conscience? Behold the mighty regions over which, in peaceful conquest, … they have borne the banners of the cross!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.

> Który naród Nowego Świata w 1798 roku wyrastał na potęgę, zapowiadając siłę i wielkość oraz przyciągając uwagę świata? Zastosowanie symbolu nie pozostawia żadnych wątpliwości. Jedno państwo, i tylko jedno, spełnia wymogi tego proroctwa; wskazuje ono jednoznacznie na Stany Zjednoczone Ameryki. Raz po raz mówcy i historycy, opisując powstanie i rozwój tego narodu, nieświadomie posługiwali się myślą, niemal dosłownymi słowami, natchnionego pisarza. Ujrzano bestię „wychodzącą z ziemi”; a zgodnie z tłumaczami, słowo oddane tu jako „coming up” dosłownie oznacza „rosnąć lub wyrastać jak roślina”. I, jak widzieliśmy, naród ten musi powstać na terytorium wcześniej niezamieszkanym. Wybitny pisarz, opisując powstanie Stanów Zjednoczonych, mówi o „tajemnicy jej wyłonienia się z pustki” i stwierdza: „Jak ciche ziarno wyrośliśmy w imperium”.—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, s. 462. Europejskie czasopismo w 1850 roku mówiło o Stanach Zjednoczonych jako o cudownym imperium, które „wyłania się” i „pośród milczenia ziemi codziennie pomnaża swoją potęgę i dumę”.—The Dublin Nation. Edward Everett, w mowie o założycielach pielgrzymach tego narodu, powiedział: „Czy szukali zacisznego miejsca, niewzbudzającego sprzeciwu dzięki swej niepozorności i bezpiecznego dzięki swej odległości, gdzie mały kościół w Lejdzie mógłby cieszyć się wolnością sumienia? Oto potężne krainy, nad którymi w pokojowym podboju ... nieśli sztandary krzyża!”.—Przemówienie wygłoszone w Plymouth, Massachusetts, 22 grudnia 1824 r., s. 11.

> “‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.

> „I miał dwa rogi podobne do baranka.” Rogi podobne do baranka wskazują na młodość, niewinność i łagodność, trafnie przedstawiając charakter Stanów Zjednoczonych, gdy zostały ukazane prorokowi jako „wyłaniające się” w 1798 roku. Wśród chrześcijańskich wygnańców, którzy pierwsi uciekli do Ameryki i szukali schronienia przed królewskim uciskiem i kapłańską nietolerancją, było wielu, którzy postanowili ustanowić rząd oparty na szerokich podstawach wolności obywatelskiej i religijnej. Ich poglądy znalazły wyraz w Deklaracji Niepodległości, która głosi wielką prawdę, że „wszyscy ludzie zostali stworzeni równymi” i obdarzeni niezbywalnym prawem do „życia, wolności i dążenia do szczęścia”. A Konstytucja gwarantuje ludowi prawo samorządzenia się, stanowiąc, że przedstawiciele wybrani w powszechnym głosowaniu będą stanowić i wykonywać prawa. Przyznano także wolność wyznania, pozwalając każdemu czcić Boga zgodnie z nakazami własnego sumienia. Republikanizm i protestantyzm stały się fundamentalnymi zasadami narodu. Te zasady stanowią tajemnicę jego siły i dobrobytu. Uciskani i zdeptani w całym świecie chrześcijańskim zwracali się ku tej ziemi z zainteresowaniem i nadzieją. Miliony kierowały się ku jej brzegom, a Stany Zjednoczone stały się jednym z najpotężniejszych narodów świata.

> “But the beast with lamblike horns ‘spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed; … saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.’ Revelation 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.

> "Ale bestia o rogach podobnych do baranka 'przemówiła jak smok. I sprawuje całą władzę pierwszej bestii na jej oczach i skłania ziemię oraz jej mieszkańców, aby oddawali cześć pierwszej bestii, której śmiertelna rana została uleczona; ... mówiąc do mieszkańców ziemi, aby uczynili obraz bestii, która miała ranę od miecza, a jednak ożyła.' Objawienie 13:11-14." Wielki bój, 438-441.

The passage identifies that chapters twelve and thirteen are identifying the dragon, the beast and the false prophet, the three powers in Revelation sixteen that lead the world to Armageddon. Those three powers each have their own special chapters that covers the identical prophetic history. The last six verses of Daniel eleven begin with the words, “And at the time of the end,” which was 1798. Then the six verses identify the final movements of the papacy until in verse one of Daniel twelve Michael stands up and human probation closes and ushers in the seven last plagues. In verse forty-four of chapter eleven the message of the hour that enrages the papacy and initiates the blood bath that takes place just before probation closes is represented as “tidings out of the east and out of the north.”

Tekst stwierdza, że rozdziały dwunasty i trzynasty identyfikują smoka, bestię i fałszywego proroka, trzy moce z szesnastego rozdziału Apokalipsy, które prowadzą świat do Armagedonu. Każda z tych trzech mocy ma swój własny rozdział, który przedstawia identyczną historię proroczą. Ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela zaczyna się słowami: „A w czasie końca”, czyli w roku 1798. Następnie te sześć wersetów przedstawia ostateczne posunięcia papiestwa aż do chwili, gdy w wersecie pierwszym rozdziału dwunastego Księgi Daniela Michał powstaje, a ludzki czas próby zostaje zamknięty, co zapoczątkowuje siedem ostatnich plag. W wersecie czterdziestym czwartym rozdziału jedenastego poselstwo na tę godzinę, które rozwściecza papiestwo i zapoczątkowuje rzeź mającą miejsce tuż przed zamknięciem czasu próby, jest przedstawione jako „wieści ze wschodu i z północy”.

The message east and north represents the final warning message, for it is proclaimed just before Michael stands up. It is the third angel’s message that is proclaimed during the outpouring of the Holy Spirit. Daniel represented the message as two-fold. The message of the “north” that enrages the papacy is the message identifying the “king of the north” as the papal power, and the message of the “east” is the message of the children of the east, which is Islam. Of course, it has other important meanings as well, but east is a symbol of Islam and the antichrist is the counterfeit of the true King of the North. The message of the third angel that warns against receiving the mark of the king of the north (the mark of the beast) also warns that Islam will strike at the point that the cup of iniquity is full for the United States, and the United States fills its cup of iniquity at the Sunday law.

Poselstwo „ze wschodu i z północy” oznacza ostateczne poselstwo ostrzegawcze, gdyż jest głoszone tuż zanim Michał powstanie. Jest to trzecie poselstwo anielskie, głoszone podczas wylania Ducha Świętego. Daniel przedstawił to poselstwo jako dwojakie. Poselstwo „północy”, które rozwściecza papiestwo, to poselstwo identyfikujące „króla północy” jako władzę papieską, a poselstwo „wschodu” to poselstwo dzieci wschodu, czyli islamu. Oczywiście ma ono także inne ważne znaczenia, lecz wschód jest symbolem islamu, a Antychryst jest fałszywym odpowiednikiem prawdziwego króla północy. Poselstwo trzeciego anioła, które ostrzega przed przyjęciem znamienia króla północy (znamienia bestii), ostrzega również, że islam uderzy w momencie, gdy dla Stanów Zjednoczonych wypełni się kielich nieprawości, a Stany Zjednoczone wypełniają swój kielich nieprawości w chwili ustanowienia prawa niedzielnego.

Revelation thirteen beginning with verse eleven and then onward identifies the very same prophetic history, and it also begins at the time of the end in 1798.

Księga Objawienia, rozdział trzynasty, począwszy od wersetu jedenastego i dalej, przedstawia tę samą proroczą historię; rozpoczyna się ona także w czasie końca, w roku 1798.

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.” The Great Controversy, 440.

> Który naród Nowego Świata w roku 1798 wzrastał w potęgę, zapowiadając siłę i wielkość oraz przyciągając uwagę świata? Zastosowanie symbolu nie pozostawia żadnych wątpliwości. Jeden naród, i tylko jeden, spełnia warunki tego proroctwa; wskazuje ono jednoznacznie na Stany Zjednoczone Ameryki. Wielki spór, 440.

The same prophetic history is covered in Revelation thirteen verses eleven through eighteen as is covered in Daniel eleven verse forty through forty-five. As with the verses in Daniel the story of the role of the United States ends with the close of probation as the United States forces the world to accept the mark of the beast. Then as in Daniel eleven the message of the hour is presented in chapter fourteen. It is the identical structure in both passages, with the exception that Daniel’s verses are describing the papal activities and Revelation thirteen is identifying the role of the United States. With those two lines we find that chapter seventeen of Revelation covers the same history, but emphasizes the role of the dragon, represented as ten kings, who are the United Nations. The three chapters considered line upon line identify the role of the dragon, the beast and false prophet which in chapter sixteen lead the world to Armageddon, so it is of significance that John informs us that when chapter seventeen begins it is one of the angels that had poured out the seven last plagues that comes to tell John of the judgment of the whore of Rome.

Ten sam przebieg proroczej historii jest przedstawiony w Apokalipsie 13:11–18, jak w Danielu 11:40–45. Podobnie jak w wersetach z Daniela, opowieść o roli Stanów Zjednoczonych kończy się zamknięciem czasu łaski, gdy Stany Zjednoczone zmuszają świat do przyjęcia znamienia bestii. Następnie, jak w Danielu 11, poselstwo na tę godzinę zostaje przedstawione w rozdziale czternastym. Struktura jest identyczna w obu fragmentach, z tym wyjątkiem, że wersety u Daniela opisują działalność papieską, a Apokalipsa 13 identyfikuje rolę Stanów Zjednoczonych. W oparciu o te dwa fragmenty stwierdzamy, że rozdział siedemnasty Apokalipsy obejmuje tę samą historię, lecz podkreśla rolę smoka, przedstawionego jako dziesięciu królów, którzy są Organizacją Narodów Zjednoczonych. Te trzy rozdziały, rozpatrywane wiersz po wierszu, określają rolę smoka, bestii i fałszywego proroka, którzy w rozdziale szesnastym prowadzą świat do Armagedonu, dlatego istotne jest, że Jan informuje nas, iż na początku rozdziału siedemnastego to jeden z aniołów, którzy wylali siedem ostatnich plag, przychodzi, aby oznajmić Janowi sąd nad nierządnicą Rzymu.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. Revelation 17:1, 2.

> I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz, i rozmawiał ze mną, mówiąc do mnie: Przyjdź tutaj; pokażę ci sąd nad wielką nierządnicą, która zasiada na wielu wodach: z którą królowie ziemi uprawiali nierząd, a mieszkańcy ziemi zostali upojeni winem jej nierządu. Objawienie 17:1–2.

With the Millerites it was about pagan Rome and papal Rome, but at the end it is about the three-fold union. As with her identification of those three powers in chapters twelve and thirteen, she clearly identifies the woman of chapter seventeen as the papacy.

U Millerystów chodziło o Rzym pogański i Rzym papieski, lecz ostatecznie chodzi o potrójny sojusz. Podobnie jak w przypadku jej identyfikacji tych trzech mocy w rozdziałach dwunastym i trzynastym, wyraźnie identyfikuje ona niewiastę z rozdziału siedemnastego jako papiestwo.

> “The woman [Babylon] of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, ‘Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4–6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome.” The Great Controversy, 382.

> „Niewiasta [Babilon] z Objawienia 17 jest opisana jako 'odziana w purpurę i szkarłat oraz przyozdobiona złotem, drogimi kamieniami i perłami, trzymająca w ręku złoty kielich pełen obrzydliwości i nieczystości:... a na jej czole widniało imię: 'Tajemnica, Babilon Wielki, matka nierządnic.' Prorok mówi: 'Widziałem niewiastę pijaną krwią świętych i krwią męczenników Jezusa.' O Babilonie dalej powiedziano, że jest 'tym wielkim miastem, które panuje nad królami ziemi.' Objawienie 17:4-6, 18. Władzą, która przez tyle wieków sprawowała despotyczne panowanie nad monarchami chrześcijaństwa, jest Rzym.” Wielki bój, 382.

So, when does the prophetic history represented in chapter seventeen begin?

Zatem kiedy zaczyna się prorocza historia ukazana w rozdziale siedemnastym?

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.

> I zaniósł mnie w duchu na pustynię; i ujrzałem kobietę siedzącą na szkarłatnej bestii, pełnej bluźnierczych imion, mającej siedem głów i dziesięć rogów. A kobieta była odziana w purpurę i szkarłat, i przyozdobiona złotem, drogimi kamieniami i perłami, mając w ręku złoty kielich pełen obrzydliwości i nieczystości jej nierządu; a na jej czole było wypisane imię: TAJEMNICA, WIELKI BABILON, MATKA NIERZĄDNIC I OBRZYDLIWOŚCI ZIEMI. I ujrzałem tę kobietę pijaną krwią świętych i krwią męczenników Jezusa; a gdy ją zobaczyłem, zdumiałem się wielce. Objawienie 17:3-6.

In order for John to see the woman he is prophetically carried into the wilderness which John himself has already identified with two witnesses as the twelve hundred and sixty years of papal rule in chapter twelve.

Aby Jan mógł zobaczyć kobietę, zostaje proroczo przeniesiony na pustynię, którą Jan sam już utożsamił z dwoma świadkami jako tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat papieskiego panowania w rozdziale dwunastym.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . . . And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.

> I niewiasta uciekła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga, aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni. ... I dano niewieście dwa skrzydła wielkiego orła, aby poleciała na pustynię, na miejsce swoje, gdzie jest żywiona przez czas i czasy, i połowę czasu, sprzed oblicza węża. Objawienie 12:6, 14.

John was prophetically transported into the wilderness time period, but verse three and onward specifies exactly where in the twelve hundred and sixty years John was taken to, for the woman had already become drunk with the blood of persecution, and she was already the “mother of harlots.” John was taken to the end of the wilderness period for the woman had already drunk of the blood of persecution and the Protestant churches were already returning to her fold and becoming her daughters, for she was identified in that period of time as the “mother of harlots.” She already had daughters. John’s testimony in chapter seventeen begins in 1798 as did the same prophetic history which represented the beast in Daniel eleven and the false prophet in Revelation thirteen.

Jan został proroczo przeniesiony w okres pustyni, lecz werset trzeci i następne precyzują dokładnie, do którego momentu w ramach tysiąca dwustu sześćdziesięciu lat został przeniesiony, ponieważ kobieta była już upojona krwią prześladowań i była już „matką nierządnic”. Jan został przeniesiony na koniec okresu pustyni, gdyż kobieta była już upojona krwią prześladowań, a kościoły protestanckie już wracały do jej owczarni i stawały się jej córkami, ponieważ w tym czasie była określana jako „matka nierządnic”. Miała już córki. Świadectwo Jana w rozdziale siedemnastym zaczyna się w 1798 roku, podobnie jak ta sama historia prorocza, która przedstawiała bestię w jedenastym rozdziale Księgi Daniela i fałszywego proroka w trzynastym rozdziale Apokalipsy.

Just as with the other two lines, when chapter seventeen concludes, chapter eighteen then identifies the message of the hour. Three prophetic lines, one for each of the three-fold union. They are all illustrated upon the same historical structure beginning in 1798 and continuing until the close of probation, and all three emphasize the final warning message.

Podobnie jak w przypadku pozostałych dwóch linii, gdy rozdział siedemnasty się kończy, rozdział osiemnasty następnie wskazuje poselstwo na ten czas. Trzy linie prorocze, po jednej dla każdego z członów potrójnego związku. Wszystkie są zobrazowane na tej samej strukturze historycznej, rozpoczynającej się w 1798 roku i trwającej aż do zamknięcia czasu próby, i wszystkie trzy podkreślają ostateczne poselstwo ostrzegawcze.

Habakkuk’s Tables addresses the subject of Revelation seventeen in much greater detail, so I will now jump to the riddle that is represented in the chapter that sets forth eight kingdoms of Bible prophecy.

Tablice Habakuka omawiają temat siedemnastego rozdziału Apokalipsy znacznie bardziej szczegółowo, dlatego teraz przejdę do zagadki zawartej w rozdziale, który przedstawia osiem królestw proroctwa biblijnego.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> A oto umysł, który ma mądrość. Siedem głów to siedem gór, na których siedzi kobieta. I jest siedmiu królów: pięciu upadło, jeden jest, a inny jeszcze nie przyszedł; a gdy przyjdzie, musi pozostać przez krótki czas. A bestia, która była, a nie ma jej, sama jest ósmą i należy do siedmiu, i idzie na zatracenie. Objawienie 17:9–11.

Daniel told Nebuchadnezzar, “Thou art this head of gold.”

Daniel powiedział Nebukadnezarowi: "Ty jesteś tą głową ze złota."

> And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.

> I gdziekolwiek mieszkają ludzie, zwierzęta polne i ptaki nieba oddał w twoje ręce i uczynił cię władcą nad nimi wszystkimi. Ty jesteś tą głową ze złota. Daniel 2:38.

Daniel also told Nebuchadnezzar, “Thou, O king, art a king of kings.”

Daniel powiedział też Nabuchodonozorowi: „Ty, o królu, jesteś królem królów.”

> Thou, O king, art a king of kings: for the God of heaven hath given thee a kingdom, power, and strength, and glory. Daniel 2:37.

> Ty, o królu, królem królów jesteś; albowiem Bóg niebios dał ci królestwo, moc, siłę i chwałę. Daniel 2:37.

Nebuchadnezzar was the “head” and he was a king, and he was a king of kings for he represented the first of the kingdoms represented in the image. Nebuchadnezzar was the king represented by gold, and other kingdoms and kings would be represented by the other metals in the image, but Nebuchadnezzar was first and therefore the king of the kings. Another level which we will not address right now is that the kingdom of Babylon represents the kingdom that seeks to counterfeit Christ, who is the true King of kings.

Nabuchodonozor był „głową” i był królem, a królem królów był dlatego, że reprezentował pierwsze z królestw przedstawionych przez ten posąg. Nabuchodonozor był królem przedstawionym złotem, a pozostałe metale w tym posągu przedstawiały inne królestwa i królów, lecz Nabuchodonozor był pierwszy, a zatem królem królów. Inny poziom, którego teraz nie będziemy omawiać, polega na tym, że królestwo Babilonu reprezentuje królestwo, które stara się podszywać pod Chrystusa, który jest prawdziwym Królem królów.

In the beginning of Isaiah’s testimony of the twenty-five hundred and twenty year prophecies (Leviticus twenty-six’s seven times) Isaiah identifies kings as heads.

Na początku świadectwa Izajasza o proroctwach na dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat (siedem razy z Księgi Kapłańskiej 26) Izajasz identyfikuje królów jako głowy.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.

> Albowiem głową Syrii jest Damaszek, a głową Damaszku jest Rezin; a w ciągu sześćdziesięciu pięciu lat Efraim zostanie rozbity, tak że nie będzie ludem. A głową Efraima jest Samaria, a głową Samarii jest syn Remaliasza. Jeśli nie uwierzycie, zaiste nie ostaniecie się. Izajasz 7:7, 8.

Isaiah is just setting forth the starting point for the two twenty-five hundred and twenty year time periods against the northern kingdom of Samaria and the southern kingdom of Judah and as he does so he includes two witnesses that the capitol city of a nation is its head, and that the king is the head of the capitol city. A “head” is a king and a kingdom. In the Revelation the same line of prophecy is taken up as in Daniel.

Izajasz właśnie przedstawia punkt początkowy dla dwóch okresów po dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat, wymierzonych przeciw północnemu królestwu Samarii i południowemu królestwu Judy, i czyniąc to, przytacza dwóch świadków na to, że stolica narodu jest jego głową, a król jest głową stolicy. „Głowa” oznacza zarówno króla, jak i królestwo. W Objawieniu ta sama linia proroctwa zostaje podjęta podobnie jak w Księdze Daniela.

Therefore, when John is taken to 1798 and presented with the riddle that identifies that there are seven “heads,” he is identifying that there are seven kingdoms. He is then told that five of the heads or kingdoms have fallen. In 1798 the fifth kingdom of Bible prophecy had just fallen as it received a deadly wound that would eventually be healed.

Dlatego, gdy Jan zostaje przeniesiony do roku 1798 i zostaje mu przedstawiona zagadka wskazująca, że istnieje siedem „głów”, rozpoznaje je jako siedem królestw. Następnie zostaje mu powiedziane, że pięć z tych głów, czyli królestw, upadło. W roku 1798 piąte królestwo proroctwa biblijnego właśnie upadło, gdy otrzymało śmiertelną ranę, która z czasem miała zostać uleczona.

John who is standing in the history of the time of the end in 1798, is also told that one of the heads “is.” The sixth kingdom of Bible prophecy began in 1798, so when John was prophetically conveyed to 1798, the kingdom that then was, is the United States, and he was further informed that the seventh kingdom was still future to 1798, for it had not yet come. The seventh kingdom that was still future to 1798, is the United Nations who are represented by ten kings, and are the subject of Revelation seventeen. But there is also an eighth, who is of the seven. Rome always comes up eighth and is of the seven.

Jan, przedstawiony w historii czasu końca, w roku 1798, otrzymuje też wiadomość, że jedna z głów „jest”. Szóste królestwo proroctwa biblijnego rozpoczęło się w roku 1798, zatem gdy Jan został proroczo przeniesiony do roku 1798, królestwem, które wtedy istniało, były Stany Zjednoczone, i dowiedział się również, że siódme królestwo było jeszcze przyszłe względem roku 1798, bo jeszcze nie nadeszło. Siódme królestwo, które wciąż było przyszłe względem roku 1798, to Organizacja Narodów Zjednoczonych, reprezentowana przez dziesięciu królów i będąca tematem siedemnastego rozdziału Apokalipsy. Ale jest też ósme, które wywodzi się z siedmiu. Rzym zawsze pojawia się jako ósmy i jest spośród siedmiu.

There is much to say about the contents of chapter seventeen, but we are simply identifying the eight kingdoms of Bible prophecy represented in chapter seventeen in order to see how the Millerite understanding of four kingdoms squares up with the eight kingdoms of Revelation seventeen.

Na temat treści rozdziału siedemnastego można by powiedzieć wiele, ale my po prostu identyfikujemy osiem królestw proroctwa biblijnego przedstawionych w rozdziale siedemnastym, aby zobaczyć, jak milerystyczne rozumienie czterech królestw ma się do ośmiu królestw z siedemnastego rozdziału Objawienia Jana.

We will address this in the next article.

Zajmiemy się tym w następnym artykule.

Back to Articles