Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Five

Księga Joela i Laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer czterdzieści pięć

Number Forty-Five

Numer czterdzieści pięć

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2026

Formats

PDF
Word

## Review

Przegląd

Leviticus twenty-three identifies three tests within the Pentecostal season of the one hundred and forty-four thousand. Aligning the first day of the feast of Tabernacles with the day of Pentecost, and then aligning the forty days that Christ taught the disciples face to face before His ascension with the day of first fruits creates an overall structure that represents the three angel’s messages.

Księga Kapłańska 23 wskazuje na trzy próby w okresie Pięćdziesiątnicy stu czterdziestu czterech tysięcy. Jeśli zestawi się pierwszy dzień Święta Namiotów z dniem Pięćdziesiątnicy, a następnie czterdzieści dni, podczas których Chrystus nauczał uczniów twarzą w twarz przed Jego wniebowstąpieniem, z dniem pierwocin, powstaje ogólna struktura, która przedstawia poselstwa trzech aniołów.

When the “death, burial and resurrection” is applied as a single prophetic waymark that has three steps; as it is represented by Christ’s baptism, we find that five days after the resurrection on the day of first fruits, the end of the seven day feast of unleavened bread arrives as a holy convocation. Thus, at Christ’s resurrection, which aligns with the first fruit offering, there follows a five-day period.

Kiedy „śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie” traktuje się jako jeden proroczy punkt orientacyjny składający się z trzech etapów, jak jest to przedstawione w chrzcie Chrystusa, stwierdzamy, że pięć dni po zmartwychwstaniu, które miało miejsce w Dniu Pierwocin, nastaje jako święte zgromadzenie zakończenie siedmiodniowego Święta Przaśników. Tak więc po zmartwychwstaniu Chrystusa, które odpowiada Ofierze Pierwocin, następuje pięciodniowy okres.

At the end of the structure which is created by aligning the first day of the feast of Tabernacles with the day of Pentecost, there is another waymark with three steps, also followed by five days that reaches unto Pentecost.

Na końcu struktury, utworzonej przez zestawienie pierwszego dnia Święta Namiotów z dniem Pięćdziesiątnicy, znajduje się kolejny znak na drodze, składający się z trzech etapów, po którym również następuje pięć dni prowadzących do Pięćdziesiątnicy.

Between those two ‘three-step waymarks followed by five days,’ is a period of thirty days. When we align the first day of the feast of Tabernacles with the day of Pentecost, we understand that five days before the feast of Tabernacles was the Day of Atonement. Ten days before the day of Atonement was the feast of Trumpets. The forty days of Christ teaching face to face after His resurrection on the day of first fruits, aligns five days after the feast of Trumpets, and five days before the day of atonement.

Pomiędzy tymi dwoma „trzystopniowymi kamieniami milowymi, po których następuje pięć dni” upływa okres trzydziestu dni. Gdy zestawimy pierwszy dzień Święta Namiotów z dniem Pięćdziesiątnicy, rozumiemy, że pięć dni przed Świętem Namiotów przypadał Dzień Pojednania. Dziesięć dni przed Dniem Pojednania przypadało Święto Trąb. Czterdzieści dni nauczania Chrystusa twarzą w twarz po Jego zmartwychwstaniu w Dniu Pierwocin sytuuje się pięć dni po Święcie Trąb i pięć dni przed Dniem Pojednania.

The three-step waymark of His ‘death, burial and resurrection,’ followed by five days unto the end of the feast of unleavened bread is then repeated thirty days later when the three-step waymark of ‘trumpets, ascension, and judgment,’ that are then followed by five days unto Pentecost. The beginning three-step waymark is easily defined as one waymark with three steps, for it is directly identified as such with Christ’s baptism, that symbolizes His ‘death, burial and resurrection.’ The baptism was the alpha to the sacred 1,260-day period that culminated at His ‘death, burial and resurrection’ which was the omega to the 1,260 days.

Trzystopniowy punkt orientacyjny Jego „śmierci, pogrzebu i zmartwychwstania”, po którym następuje pięć dni aż do zakończenia Święta Przaśników, zostaje następnie powtórzony trzydzieści dni później, gdy pojawia się trzystopniowy punkt orientacyjny „trąby, wniebowstąpienie i sąd”, po których następuje pięć dni aż do Pięćdziesiątnicy. Początkowy trzystopniowy punkt orientacyjny można łatwo określić jako jeden punkt orientacyjny złożony z trzech kroków, gdyż wprost jest on tak określony przez chrzest Chrystusa, który symbolizuje Jego „śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie”. Chrzest był alfą świętego okresu 1 260 dni, który kulminował w Jego „śmierci, pogrzebie i zmartwychwstaniu”, które były omegą owych 1 260 dni.

The three-step waymark at the end of the Pentecostal season must be recognized through prophetic application. In the fifty days of the Pentecostal season the same structure is found at the beginning and the ending. Based upon the principle that Christ always illustrates the end with the beginning we can identify the feast of trumpets, followed by the ascension, followed by the day of Atonement, followed by five days as one ‘three-step waymark followed by five days.’

Trójstopniowy punkt orientacyjny na końcu okresu Pięćdziesiątnicy musi zostać rozpoznany poprzez zastosowanie prorocze. W pięćdziesięciu dniach okresu Pięćdziesiątnicy ta sama struktura jest obecna na początku i na zakończeniu. Na podstawie zasady, że Chrystus zawsze ilustruje koniec początkiem, możemy zidentyfikować Święto Trąb, po którym następuje Wniebowstąpienie, po którym następuje Dzień Pojednania, a następnie pięć dni, jako jeden „trójstopniowy punkt orientacyjny, po którym następuje pięć dni”.

We also test the proposed three steps with the biblical guidelines of the characteristics of each of the three steps. Those three steps are represented repeatedly in God’s Word. They are the three angels; they are the courtyard, holy place and Most Holy Place; they are the work of the Holy Spirit in convicting of sin, righteousness and judgment. Identifying the feast of trumpets, the ascension and the day of Atonement as those three steps requires that each of the steps aligns with the established biblical testimony.

Sprawdzamy również proponowane trzy etapy w świetle biblijnych wytycznych dotyczących charakterystyki każdego z nich. Te trzy etapy są wielokrotnie ukazane w Słowie Bożym. Przejawiają się jako trzej aniołowie; jako Dziedziniec, Miejsce Święte i Miejsce Najświętsze; jako dzieło Ducha Świętego polegające na przekonywaniu o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. Utożsamienie Święta Trąb, Wniebowstąpienia i Dnia Pojednania z owymi trzema etapami wymaga, aby każdy z tych etapów był zgodny z utrwalonym świadectwem biblijnym.

Trumpets are a warning message and it is associated with the first angel who cries out “fear God.” The ascension of Christ is a symbol of the glory of His Second Coming, for the second expression of the first angel is “give Him glory.” The day of Atonement is the symbol of judgment, and the third expression of the first angel is “the hour of His judgment is come.” There are several ways to identify that the prophetic characteristics of the three steps in the waymark at the end of the Pentecostal season represent the three steps of the everlasting gospel, where many are “purified, made white and tried.”

Trąby są poselstwem ostrzegawczym i łączą się z pierwszym aniołem, który woła: «Bójcie się Boga». Wniebowstąpienie Chrystusa jest symbolem chwały Jego Powtórnego Przyjścia, gdyż drugim wezwaniem pierwszego anioła jest: «oddajcie Mu chwałę». Dzień Pojednania jest symbolem sądu, a trzecie wezwanie pierwszego anioła brzmi: «nadeszła godzina Jego sądu». Istnieje kilka sposobów, aby wykazać, iż prorocze cechy trzech etapów stanowiących znak milowy na końcu okresu Pięćdziesiątnicy reprezentują trzy etapy wiecznej Ewangelii, w których wielu jest «oczyszczonych, wybielonych i doświadczonych».

This being so, you then may see that in the first waymark of three steps the barley first fruit offering is given, and in the last waymark of the three steps the wheat first fruit offering is given. You then might see that the alpha three steps of the Pentecostal season identify unleavened bread, but the omega waymark of three steps identify leavened bread. You then could even see that in the three-step waymark in the beginning is where Christ was lifted up to draw all men, and in the ending three-step waymark the ensign of the one hundred and forty-four thousand is lifted up to draw the Gentiles.

Skoro tak jest, możesz dostrzec, że w pierwszym kamieniu milowym w ramach trzech kroków składana jest ofiara pierwocin jęczmienia, a w ostatnim kamieniu milowym tych trzech kroków składana jest ofiara pierwocin pszenicy. Możesz też zauważyć, że alfa trzech kroków okresu Pięćdziesiątnicy wskazuje na chleb przaśny, natomiast kamień milowy omega w ramach trzech kroków wskazuje na chleb kwaszony. Możesz nawet dostrzec, że w początkowym, trzystopniowym kamieniu milowym Chrystus został wywyższony, aby pociągnąć wszystkich ludzi, a w końcowym, trzystopniowym kamieniu milowym zostaje wzniesiona chorągiew stu czterdziestu czterech tysięcy, aby pociągnąć pogan.

The first and third angels are the same angel at the prophetic level, for the first is the beginning—and the third is the ending. The alpha first angel announces the opening of judgment and the omega last angel announces the close of judgment. The first angel’s message was empowered by the fulfillment of Islam on August 11, 1840, and the third angel was empowered by a fulfillment of Islam on 9/11. Sister White informs us that the mission of both the first and the third angel was to lighten the earth with its glory. Other witnesses are abundant, and they provide ample support for identifying the structure of the Pentecostal season as set forth in the fifty days from Christ’s resurrection unto Pentecost, with the first twenty-two verses of Leviticus twenty-three and the last twenty-two verses of Leviticus twenty-three. Between the two waymarks that are a waymark of three steps followed by five days is a thirty-day period that represents the second angel.

Pierwszy i trzeci anioł są na poziomie proroczym tym samym aniołem, gdyż pierwszy jest początkiem, a trzeci zakończeniem. Pierwszy anioł jako alfa zwiastuje otwarcie sądu, a ostatni anioł jako omega zwiastuje zamknięcie sądu. Poselstwo pierwszego anioła otrzymało moc dzięki wypełnieniu islamu 11 sierpnia 1840 roku, a trzeci anioł otrzymał moc dzięki wypełnieniu islamu 11 września. Siostra White informuje nas, że misją zarówno pierwszego, jak i trzeciego anioła było oświecić ziemię swoją chwałą. Innych świadectw jest wiele i dostarczają one obfitego wsparcia dla identyfikacji struktury okresu pięćdziesiątniczego, jak została przedstawiona w pięćdziesięciu dniach od zmartwychwstania Chrystusa aż do Pięćdziesiątnicy, wraz z pierwszymi dwudziestoma dwoma wersetami rozdziału dwudziestego trzeciego Księgi Kapłańskiej oraz ostatnimi dwudziestoma dwoma wersetami rozdziału dwudziestego trzeciego Księgi Kapłańskiej. Pomiędzy dwoma znakami milowymi, które stanowią znak milowy trzech kroków, po których następuje pięć dni, znajduje się trzydziestodniowy okres, który reprezentuje drugiego anioła.

The first waymark of ‘three steps followed by five’ days is the first angel, the thirty days is the second angel and the second waymark of ‘three steps followed by five’ days is the third angel. These three steps cover the entire Pentecostal season up to Pentecost, which then marks the beginning of the seven days of the feast of Tabernacles that represents the outpouring of the latter rain during the Sunday law crisis beginning at the Sunday law in the United States and continuing until Michael stands up and human probation closes. The structure is divine, but it produces some serious considerations.

Pierwszym kamieniem milowym «trzech kroków, po których następuje pięć» dni jest pierwszy anioł, owe trzydzieści dni to drugi anioł, a drugim kamieniem milowym «trzech kroków, po których następuje pięć» dni jest trzeci anioł. Te trzy kroki obejmują cały okres Pięćdziesiątnicy aż do Pięćdziesiątnicy, która następnie wyznacza początek siedmiu dni Święta Namiotów, reprezentujących wylanie późnego deszczu podczas kryzysu ustawy niedzielnej, rozpoczynającego się wraz z ustawą niedzielną w Stanach Zjednoczonych i trwającego aż do chwili, gdy Michał powstanie i zamknie się czas łaski dla ludzkości. Struktura ta jest boska, ale rodzi kilka poważnych kwestii do rozważenia.

## Serious Considerations

Poważne rozważania

It is evident that the waymark represented by the ‘trumpets, ascension and judgment’ is the litmus and third test. The third test is always the litmus test, where character is manifested, but never developed.

Jest oczywiste, że drogowskaz wyznaczony przez „trąby, wniebowstąpienie i sąd” jest próbą lakmusową, a zarazem trzecim testem. Trzeci test jest zawsze próbą lakmusową, w której charakter się objawia, lecz nigdy nie jest rozwijany.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> Charakter ujawnia się w kryzysie. Gdy o północy rozległ się doniosły głos: «Oto oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie mu na spotkanie», śpiące panny przebudziły się ze snu i okazało się, kto poczynił przygotowania na to wydarzenie. Obie strony zostały zaskoczone, lecz jedni byli przygotowani na tę nagłą sytuację, a drudzy zastani bez przygotowania. Charakter ujawnia się w okolicznościach. Sytuacje nadzwyczajne wydobywają prawdziwy hart ducha. Jakaś nagła i niespodziewana klęska, żałoba lub kryzys, nieoczekiwana choroba czy udręka, coś, co stawia duszę twarzą w twarz ze śmiercią, ujawni prawdziwą istotę charakteru. Okaże się, czy istnieje prawdziwa wiara w obietnice Słowa Bożego. Okaże się, czy dusza jest podtrzymywana przez łaskę, czy jest oliwa w naczyniu do lampy.

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> Na wszystkich przychodzą czasy prób. Jak się zachowujemy, gdy Bóg nas bada i doświadcza? Czy nasze lampy gasną, czy też wciąż podtrzymujemy ich płomień? Czy jesteśmy przygotowani na każdą ewentualność dzięki naszej więzi z Tym, który jest pełen łaski i prawdy? Pięć mądrych panien nie mogło przekazać swego charakteru pięciu nieroztropnym pannom. Charakter musimy kształtować jako jednostki. Review and Herald, 17 października 1895 r.

When the feast of trumpets waymark arrives, your character is forever sealed, you are lifted up as an ensign and your sins are forever blotted out. The three steps represent three aspects of the sealing. The arrival of the message of the Midnight Cry manifests those who have oil and who are lifted up as an ensign as their sins are removed. The message, the work and the seal are all one waymark. It is a waymark “that brings the soul face to face with death” because of an “unlooked for calamity.” The trumpet of Islam represents that “unlooked for calamity.” At that point the message, “Behold the Bridegroom cometh,” is proclaimed five days in advance of the Sunday law, where the message changes unto the loud cry of the third angel.

Gdy nadchodzi kamień milowy Święta Trąb, twój charakter zostaje na wieki zapieczętowany, zostajesz wywyższony jako sztandar i twoje grzechy zostają na zawsze wymazane. Trzy kroki reprezentują trzy aspekty zapieczętowania. Przyjście poselstwa Wołania o Północy ujawnia tych, którzy mają oliwę, i którzy zostają wywyższeni jako sztandar, w miarę jak ich grzechy są usuwane. Poselstwo, dzieło i pieczęć są jednym kamieniem milowym. Jest to kamień milowy, „który stawia duszę twarzą w twarz ze śmiercią”, z powodu „nieoczekiwanego nieszczęścia”. Trąba islamu przedstawia to „nieoczekiwane nieszczęście”. Na tym etapie poselstwo: „Oto Oblubieniec idzie”, jest ogłaszane pięć dni przed ustawą niedzielną, po czym poselstwo zmienia się w głośne wołanie trzeciego anioła.

The three steps of the waymark are identifying elements of the sealing of and the lifting up of the one hundred and forty-four thousand, just before the Sunday law. It is clear that the litmus test of ‘trumpets, ascension and judgment’ has been represented by the Exeter camp meeting. The five days between the day of Atonement and Pentecost, represents the sixty-six days between the end of the Exeter camp meeting on August 17 unto October 22, 1844, when the door closed. Those sixty-six days of Millerite history are illustrating the latter days, and in this regard, they are illustrating the proclamation of the message of the Midnight Cry by the one hundred and forty-four thousand.

Trzy kroki tego znaku na drodze stanowią elementy identyfikujące pieczętowanie i wywyższenie stu czterdziestu czterech tysięcy, tuż przed ustawą niedzielną. Jest jasne, że papierek lakmusowy, jakim są „trąby, wniebowstąpienie i sąd”, został przedstawiony przez zjazd namiotowy w Exeter. Pięć dni między Dniem Pojednania a Pięćdziesiątnicą reprezentuje sześćdziesiąt sześć dni między zakończeniem zjazdu namiotowego w Exeter 17 sierpnia a 22 października 1844 roku, kiedy drzwi się zamknęły. Owe sześćdziesiąt sześć dni historii millerowskiej ilustruje dni ostateczne i w tym względzie ilustruje proklamowanie poselstwa Wołania o Północy przez sto czterdzieści cztery tysiące.

The five days to Pentecost, aligns with the sixty-six days of the Millerites proclaiming the message of the Midnight Cry, which was also typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem. The first of the three steps is the feast of trumpets, which is the seventh trumpet, or third woe, or Islam in the latter days, and Christ’s triumphal entry was preceded by the loosing of an ass.

Pięć dni poprzedzających Pięćdziesiątnicę odpowiada sześćdziesięciu sześciu dniom, w których milleryci ogłaszali poselstwo Wołania o Północy, co zostało także typologicznie ukazane w tryumfalnym wjeździe Chrystusa do Jerozolimy. Pierwszym z trzech etapów jest Święto Trąb, które jest siódmą trąbą, czyli trzecim biada, czyli islamem w czasach ostatecznych, a tryumfalny wjazd Chrystusa został poprzedzony odwiązaniem osła.

Prophetically this identifies that the loosing of the ass marks the beginning of the triumphal entry, which is the Midnight Cry. Bible prophecy is to be applied in the latter days to the sixth kingdom of Bible prophecy—the earth beast, the United States. Islam will strike the United States, as it did at 9/11, thus marking the beginning of the proclamation of the Midnight Cry with a significant strike upon the United States by Islam, and the ending of the proclamation of the Midnight Cry with another significant strike upon the United States by Islam, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

W sensie proroczym wskazuje to, że odwiązanie oślicy wyznacza początek wjazdu triumfalnego, którym jest Wołanie o Północy. Proroctwo biblijne ma być w dniach ostatecznych odniesione do szóstego królestwa proroctwa biblijnego — Bestii z ziemi, to jest Stanów Zjednoczonych. Islam uderzy w Stany Zjednoczone, jak uczynił to 11 września, i w ten sposób naznaczy początek głoszenia Wołania o Północy znaczącym uderzeniem islamu w Stany Zjednoczone, a zakończenie głoszenia Wołania o Północy — kolejnym znaczącym uderzeniem islamu w Stany Zjednoczone, gdyż Jezus zawsze ilustruje koniec czegoś początkiem czegoś.

The message of Pentecost is the message of the loud cry, and the loud cry is simply an escalation of the message of the Midnight Cry. In Millerite history the Midnight Cry ended when the door was closed on October 22, 1844, and it ends when the door closes at the Sunday law in the latter days. At Pentecost Peter proclaimed the message of Joel, and Pentecost is the omega ending of the Midnight Cry, so the alpha beginning of the Midnight Cry Peter must of prophetic necessity also be presenting the message of Joel. At the Midnight Cry Peter is in Acts chapter two, in the upper room at the third hour, and then on the same day at the ninth hour he is in the temple proclaiming Joel’s message.

Poselstwo Pięćdziesiątnicy jest poselstwem głośnego wołania, a głośne wołanie jest po prostu zintensyfikowaniem poselstwa wołania o północy. W historii ruchu millerowskiego wołanie o północy zakończyło się, gdy 22 października 1844 r. drzwi zostały zamknięte, i zakończy się, gdy w dniach ostatecznych przy wprowadzeniu ustawy niedzielnej drzwi zostaną zamknięte. W dniu Pięćdziesiątnicy Piotr ogłosił poselstwo proroka Joela, a ponieważ Pięćdziesiątnica stanowi zakończenie wołania o północy w wymiarze omega, przeto na początku tego wołania w wymiarze alfa Piotr — z proroczej konieczności — również przedstawia poselstwo Joela. W czasie wołania o północy Piotr jest przedstawiony w drugim rozdziale Dziejów Apostolskich: w górnej izbie o godzinie trzeciej, a następnie tego samego dnia o godzinie dziewiątej znajduje się w świątyni, gdzie głosi poselstwo Joela.

Peter is the symbol of the one hundred and forty-four thousand at Pentecost, which is the end of the Midnight Cry, and he is the symbol of the one hundred and forty-four thousand at the beginning of the Midnight Cry. The sealing and raising up of the one hundred and forty-four thousand begins with the loosing of the ass as Islam strikes. When the Millerites left the Exeter camp meeting they carried the message like a tidal wave, and symbolically typified the one hundred and forty-four thousand who repeat that experience.

Piotr jest symbolem stu czterdziestu czterech tysięcy w czasie Pięćdziesiątnicy, stanowiącej koniec wołania o północy, i jest symbolem stu czterdziestu czterech tysięcy na początku wołania o północy. Pieczętowanie i wzbudzenie stu czterdziestu czterech tysięcy rozpoczyna się wraz z rozwiązaniem oślęcia, gdy islam uderza. Gdy milleriści opuścili zjazd namiotowy w Exeter, nieśli poselstwo niczym fala pływowa i w sposób symboliczny stanowili typ stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy powtórzą to doświadczenie.

This application becomes more serious when you recognize that Peter is representing those who proclaim the Midnight Cry message at the litmus and third test of the Pentecostal season. The third hour for Peter at Pentecost places him in the upper room, and the upper room is also the ten days before Pentecost. The second test of the Pentecostal season is the thirty-day temple test that follows the foundational test. The second test of the temple requires the faithful to enter by faith into the Most Holy Place where their sins are blotted out and where they are seated by faith with Christ in heavenly places. The book of Acts informs us that Peter began his sermon on the book of Joel at the third hour in the upper room, then at the ninth hour he was in the temple.

To zastosowanie nabiera większej wagi, gdy rozpoznaje się, że Piotr reprezentuje tych, którzy w okresie Pięćdziesiątnicy, podczas próby lakmusowej i trzeciej próby, głoszą poselstwo Wołania o północy. Trzecia godzina dla Piotra w dniu Pięćdziesiątnicy sytuuje go w wieczerniku, a wieczernik to zarazem dziesięć dni przed Pięćdziesiątnicą. Druga próba okresu Pięćdziesiątnicy to trzydziestodniowa próba świątynna, która następuje po próbie fundamentu. Druga próba świątyni wymaga, aby wierni przez wiarę weszli do Miejsca Najświętszego, gdzie ich grzechy są zmazane i gdzie przez wiarę zasiadają wraz z Chrystusem w miejscach niebiańskich. Księga Dziejów Apostolskich informuje nas, że Piotr rozpoczął swoje kazanie na podstawie Księgi Joela o trzeciej godzinie w wieczerniku, a następnie o dziewiątej godzinie był w świątyni.

> But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. But this is that which was spoken by the prophet Joel. … Now Peter and John went up together into the temple at the hour of prayer, being the ninth hour. Acts 2:14–16; 3:1.

> Ale Piotr, stanąwszy wraz z jedenastoma, podniósł swój głos i rzekł do nich: Mężowie Judejczycy i wszyscy, którzy mieszkacie w Jerozolimie, niech to będzie wam wiadome i posłuchajcie moich słów: Albowiem ci nie są pijani, jak mniemacie, jest bowiem dopiero trzecia godzina dnia. Lecz to jest to, co zostało powiedziane przez proroka Joela. ... A Piotr i Jan wstępowali razem do świątyni o godzinie modlitwy; była to godzina dziewiąta. Dzieje Apostolskie 2,14–16; 3,1.

Christ was nailed to the cross at the third hour and He died at the ninth hour. His death, burial and resurrection are one waymark with three steps. The third step, the day of first fruits, begins the fifty days which conclude at Pentecost. In the alpha of the Pentecostal season the third and ninth hour represent a distinct contrast, for Christ was alive at the third hour and dead at the ninth. Peter was in the upper room at the third hour and in the temple at the ninth.

Chrystus został przybity do krzyża o trzeciej godzinie, a umarł o dziewiątej godzinie. Jego śmierć, złożenie do grobu i zmartwychwstanie stanowią jeden kamień milowy składający się z trzech etapów. Trzeci etap, dzień pierwocin, rozpoczyna pięćdziesiąt dni, które kończą się Pięćdziesiątnicą. W alfie okresu Pięćdziesiątnicy trzecia i dziewiąta godzina stanowią wyraźny kontrast, gdyż Chrystus żył o trzeciej godzinie, a o dziewiątej godzinie był martwy. Piotr był w górnej sali o trzeciej godzinie, a o dziewiątej godzinie w świątyni.

The Pentecostal season of fifty sacred days in the time of Christ was a sacred prophetic period directly connected to the prophecy of twenty-three hundred years. It was especially connected with the final week of the four hundred and ninety years for the Jewish nation in Daniel nine. That sacred week when Christ confirmed the covenant was divided into two equal periods of 1,260 prophetic days. The heart of that week was the cross. The cross identifies the third and ninth hour, and Peter at Pentecost does the same. In the year 34, the end of that same sacred week when Cornelius sent for Peter from Caesarea Maritima, it was the ninth hour.

Okres Pięćdziesiątnicy, obejmujący w czasach Chrystusa pięćdziesiąt świętych dni, był świętym, proroczym okresem bezpośrednio związanym z proroctwem o dwóch tysiącach trzystu lat. Był on w szczególny sposób powiązany z ostatnim tygodniem w ramach czterystu dziewięćdziesięciu lat przeznaczonych narodowi żydowskiemu w Dziewiątym rozdziale Księgi Daniela. Ten święty tydzień, w którym Chrystus potwierdził przymierze, został podzielony na dwa równe okresy po 1260 proroczych dni. Sercem tego tygodnia był krzyż. Krzyż wyznacza trzecią i dziewiątą godzinę, a Piotr w dniu Pięćdziesiątnicy czyni to samo. W roku 34, u kresu tego samego świętego tygodnia, gdy Korneliusz posłał po Piotra z Cezarei Nadmorskiej, była dziewiąta godzina.

> There was a certain man in Caesarea called Cornelius, a centurion of the band called the Italian band, A devout man, and one that feared God with all his house, which gave much alms to the people, and prayed to God alway. He saw in a vision evidently about the ninth hour of the day an angel of God coming in to him, and saying unto him, Cornelius. And when he looked on him, he was afraid, and said, What is it, Lord? And he said unto him, Thy prayers and thine alms are come up for a memorial before God. And now send men to Joppa, and call for one Simon, whose surname is Peter. Acts 10:1–5.

> Był w Cezarei pewien mąż, imieniem Korneliusz, setnik kohorty zwanej Italską; człowiek pobożny i bogobojny wraz z całym swoim domem, który hojnie udzielał jałmużny ludowi i nieustannie modlił się do Boga. Około dziewiątej godziny dnia wyraźnie ujrzał w widzeniu anioła Bożego, wchodzącego do niego i mówiącego do niego: Korneliuszu. On zaś, spojrzawszy na niego, zląkł się i rzekł: Co jest, Panie? A on rzekł do niego: Twoje modlitwy i twoje jałmużny wstąpiły jako pamiątka przed obliczem Boga. Teraz więc poślij mężów do Jafy i wezwij Szymona, zwanego Piotrem. Dzieje Apostolskie 10:1-5.

The next day, Peter goes up on the roof to pray about the sixth hour.

Nazajutrz Piotr wszedł na dach, aby się modlić około szóstej godziny.

> On the morrow, as they went on their journey, and drew nigh unto the city, Peter went up upon the housetop to pray about the sixth hour: And he became very hungry, and would have eaten: but while they made ready, he fell into a trance, And saw heaven opened, and a certain vessel descending unto him, as it had been a great sheet knit at the four corners, and let down to the earth: Wherein were all manner of four footed beasts of the earth, and wild beasts, and creeping things, and fowls of the air. And there came a voice to him, Rise, Peter; kill, and eat. But Peter said, Not so, Lord; for I have never eaten anything that is common or unclean. And the voice spake unto him again the second time, What God hath cleansed, that call not thou common. This was done thrice: and the vessel was received up again into heaven. Acts 10:9–16.

> Nazajutrz, gdy byli w drodze i zbliżali się do miasta, Piotr wszedł na dach, aby się modlić, około szóstej godziny. Ogarnął go wielki głód i chciał coś zjeść; lecz gdy przygotowywano posiłek, popadł w zachwycenie i ujrzał otwarte niebo oraz zstępujące ku niemu pewne naczynie, jakby wielka płachta związana za cztery rogi i opuszczana na ziemię. W nim były wszelkiego rodzaju czworonożne zwierzęta ziemi, dzikie zwierzęta, istoty pełzające i ptactwo niebieskie. I odezwał się do niego głos: Wstań, Piotrze, zabij i jedz. Lecz Piotr rzekł: Bynajmniej, Panie, bo nigdy nie jadłem niczego pospolitego ani nieczystego. A głos przemówił do niego ponownie, po raz drugi: Co Bóg oczyścił, tego ty nie miej za pospolite. Stało się to trzykrotnie; i naczynie zostało z powrotem wzięte do nieba. Dzieje Apostolskie 10,9–16.

The call for Peter to come to Caesarea is at the ninth hour, when an angel arrives to address Cornelius. Cornelius represents God’s other children who are called out of Babylon at the Sunday law. The angel who arrives at the Sunday law is the second voice of Revelation eighteen, who calls to those still in Babylon to flee. Peter is the one hundred and forty-four thousand and Cornelius is the eleventh-hour workers, who are represented to Peter as unclean animals. The relation of Peter and Cornelius is the relation of Revelation seven, where the one hundred and forty-four thousand are identified in association with the great multitude. Peter was commanded three times to rise, kill and eat. As the one hundred and forty-four thousand the call from Cornelius is where the ensign is commanded to rise.

Wezwanie, aby Piotr udał się do Cezarei, ma miejsce o godzinie dziewiątej, gdy przybywa anioł, by przemówić do Korneliusza. Korneliusz reprezentuje inne Boże dzieci, które przy prawie niedzielnym zostają wezwane do wyjścia z Babilonu. Anioł, który pojawia się przy prawie niedzielnym, to drugi głos z osiemnastego rozdziału Objawienia, wzywający tych, którzy wciąż są w Babilonie, do ucieczki. Piotr reprezentuje sto czterdzieści cztery tysiące, a Korneliusz — robotników jedenastej godziny, którzy zostają Piotrowi ukazani jako nieczyste zwierzęta. Relacja między Piotrem a Korneliuszem odpowiada relacji z siódmego rozdziału Objawienia, gdzie sto czterdzieści cztery tysiące są zidentyfikowani w powiązaniu z wielkim tłumem. Piotrowi trzykrotnie nakazano: Wstań, zabij i jedz. W ujęciu stu czterdziestu czterech tysięcy wezwanie od Korneliusza jest punktem, w którym sztandar otrzymuje rozkaz, by zostać wzniesionym.

Cornelius is in Caesarea Maritima, sometimes called Caesarea by the sea. Revelation seventeen informs us that “the waters” “are peoples, and multitudes, and nations, and tongues.” The waters are those outside of God’s church and in Revelation as well as with Peter’s vision of the unclean beasts, the number four represents the entire world. Four various beasts are in Peter’s vision, and they descend in a sheet which is held at its four corners. The relation of Peter to Cornelius is also represented by Noah and the beasts that got on the ark.

Korneliusz przebywa w Cezarei Maritima, zwanej niekiedy Cezareą nad morzem. Siedemnasty rozdział Apokalipsy poucza nas, że "wody" "to ludy i tłumy, i narody, i języki". Wody oznaczają tych, którzy są poza Kościołem Bożym, a w Apokalipsie, jak również w widzeniu Piotra o nieczystych zwierzętach, liczba cztery symbolizuje cały świat. Cztery rozmaite zwierzęta pojawiają się w widzeniu Piotra i zstępują w płótnie trzymanym za jego cztery rogi. Relacja Piotra do Korneliusza jest również zobrazowana przez Noego i zwierzęta, które weszły do arki.

Peter was in Joppa, which means “bright and beautiful,” for as a symbol of the one hundred and forty-four thousand Peter is the bright and beautiful ensign to the Gentiles. The ninth hour, the Gentiles awaken to the ensign which Sister White identifies as the Sabbath, the law of God, the third angel’s message and the missionaries around the world that carry the message of the latter days. Cornelius was awakened to the ensign when the angel arrived at the ninth hour in Caesarea by the sea. The message at the Pentecostal Sunday law then goes to the world—the sea.

Piotr przebywał w Joppie, której nazwa oznacza "jasna i piękna", gdyż jako symbol stu czterdziestu czterech tysięcy Piotr jest jasnym i pięknym sztandarem dla pogan. O godzinie dziewiątej poganie zostają przebudzeni na widok sztandaru, który Siostra White określa jako Sabat, prawo Boże, poselstwo trzeciego anioła oraz misjonarzy na całym świecie niosących poselstwo dni ostatecznych. Korneliusz został przebudzony na widok tego sztandaru, gdy anioł przybył o godzinie dziewiątej w Cezarei Nadmorskiej. Poselstwo w czasie pięćdziesiątniczego prawa niedzielnego następnie idzie do świata — morza.

The lifting up of the ensign is also represented as the Lord’s house being lifted up above the mountains, and Peter was praying on the rooftop of the beautiful bright city of Joppa, in the sixth hour, just before the Sunday law of the ninth hour. When the one hundred and forty-four thousand are sealed, the circumstances of the crisis within the world will draw God’s other children who are still in Babylon to seek for light. They are led to find Peter on the top of the house in Joppa.

Wzniesienie sztandaru ukazane jest także jako wyniesienie domu Pana ponad góry, a Piotr modlił się na dachu domu w pięknym, świetlistym mieście Joppie, o godzinie szóstej, tuż przed ustawą niedzielną godziny dziewiątej. Gdy zapieczętowanych zostanie sto czterdzieści cztery tysiące, okoliczności kryzysu w świecie skłonią inne Boże dzieci, które wciąż są w Babilonie, do poszukiwania światła. Zostaną poprowadzeni, by odnaleźć Piotra na dachu domu w Joppie.

Peter was also in Caesarea Philippi in Matthew sixteen. Caesarea Philippi at the base of Mount Hermon had the same name as Caesarea by the sea, but it had a distinct contrast as one city was upon the land and the other on the sea. Christ’s crucifixion at the third hour and His death at the ninth, identify a distinct contrast of life and death. Peter at Pentecost’s third and ninth hour identifies a distinct contrast from the upper room unto the temple. Caesarea on the land or Caesarea on the sea represents the necessary prophetic contrast of the third and ninth hour, but there is no direct reference to the third hour when Peter was in Caesarea Philippi. Upon the testimony of two or three a thing is established and with the third and ninth hour of the cross and also on the day of Pentecost both illustrations are represented by a single person, whether Christ alive or in the tomb, or Peter in the upper room or the temple.

Piotr był także w Cezarei Filipowej w szesnastym rozdziale Ewangelii Mateusza. Cezarea Filipowa u podnóża góry Hermon nosiła tę samą nazwę co Cezarea nad morzem, lecz między nimi zachodził wyraźny kontrast: jedno miasto było na lądzie, drugie zaś nad morzem. Ukrzyżowanie Chrystusa o godzinie trzeciej oraz Jego śmierć o godzinie dziewiątej wskazują na wyraźny kontrast życia i śmierci. Piotr, przy godzinie trzeciej i dziewiątej w dniu Pięćdziesiątnicy, ukazuje wyraźny kontrast między Wieczernikiem a Świątynią. Cezarea na lądzie albo Cezarea nad morzem reprezentuje konieczny proroczy kontrast godziny trzeciej i dziewiątej, lecz nie ma bezpośredniego odniesienia do godziny trzeciej, gdy Piotr był w Cezarei Filipowej. Na świadectwie dwóch lub trzech ustanawia się sprawę i przy godzinie trzeciej i dziewiątej krzyża, a także w dniu Pięćdziesiątnicy, oba obrazy są przedstawione przez jedną osobę: czy to Chrystusa żywego bądź w grobie, czy Piotra w Wieczerniku lub w Świątyni.

The third testimony of a third and ninth hour at the two Caesarea’s identifies Peter as the primary character in both instances, as was Christ in the beginning of the Pentecostal season and Peter at the end of that same season. The alpha character of the third hour is the same as the omega character of the ninth hour, providing one witness that Caesarea Philippi is the alpha of the two Caesarea’s. The second witness is that the name of both cities is the same, so the name of the main character and the name of the city are the same. A third witness is the contrast of land and sea. When Peter was at Caesarea Philippi, it was the third hour. This is where the message becomes even more serious.

Trzecie świadectwo dotyczące trzeciej i dziewiątej godziny w odniesieniu do dwóch Cezarei wskazuje Piotra jako główną postać w obu przypadkach, tak jak na początku okresu Pięćdziesiątnicy był nią Chrystus, a na końcu tegoż okresu — Piotr. Postać alfa trzeciej godziny jest tą samą, co postać omega dziewiątej godziny, co stanowi jedno świadectwo, że Cezarea Filipowa jest alfą spośród dwóch Cezarei. Drugim świadectwem jest to, że nazwa obu miast jest taka sama, a więc imię głównej postaci i nazwa miasta są tożsame. Trzecim świadectwem jest kontrast lądu i morza. Gdy Piotr był w Cezarei Filipowej, była trzecia godzina. W tym miejscu przesłanie nabiera jeszcze większej powagi.

It is correct to align two cities with the same name, which is what we are doing, but we are also incorporating the third and ninth hour into the application based upon the witness of Christ at the cross and Peter at Pentecost. By bringing the three lines together; Christ’s third and ninth hour, Peter at Pentecost’s third and ninth hour—we establish the third hour at Caesarea Philippi. The very same prophetic logic is to be applied to Cornelius at the ninth hour, Peter at the sixth hour and then Peter at Caesarea Philippi at the third hour.

Zasadne jest zestawienie dwóch miast o tej samej nazwie, co też czynimy, lecz włączamy również do zastosowania trzecią i dziewiątą godzinę na podstawie świadectwa Chrystusa na krzyżu oraz Piotra w dniu Pięćdziesiątnicy. Łącząc te trzy linie—trzecią i dziewiątą godzinę Chrystusa, trzecią i dziewiątą godzinę Piotra w dniu Pięćdziesiątnicy—ustalamy trzecią godzinę w Cezarei Filipowej. Tę samą logikę profetyczną należy zastosować do Korneliusza o dziewiątej godzinie, Piotra o szóstej godzinie, a następnie Piotra w Cezarei Filipowej o trzeciej godzinie.

Peter is at all three waymarks, Cornelius is at the sixth and ninth hour with Peter, but not at the third in Caesarea Philippi. The line is tied together for each step is either the third, sixth and ninth hour respectively from Caesarea Philippi, to Joppa to Caesarea Maritima. Both Caesarea’s had their cultural roots attached to both Greece and Rome, but Caesarea Philippi’s distinction was the embodiment of remote, mystical paganism, and Caesarea by the sea was a commercial and administrative hub, blending Greek culture with Roman governance. Caesarea Philippi was a symbol of churchcraft and Caesarea Maritima of statecraft.

Piotr jest obecny przy wszystkich trzech znakach milowych, Korneliusz jest przy szóstej i dziewiątej godzinie wraz z Piotrem, lecz nie przy trzeciej godzinie w Cezarei Filipowej. Ta linia jest spięta w całość, gdyż każdy krok odpowiada odpowiednio trzeciej, szóstej i dziewiątej godzinie: od Cezarei Filipowej, przez Joppę, do Cezarei Maritima. Obie Cezaree miały swe korzenie kulturowe związane zarówno z Grecją, jak i z Rzymem, lecz wyróżnikiem Cezarei Filipowej było ucieleśnienie odległego, mistycznego pogaństwa, a Cezarea nad morzem była ośrodkiem handlowym i administracyjnym, łączącym kulturę grecką z rzymskim systemem rządów. Cezarea Filipowa była symbolem sztuki rządzenia Kościołem, a Cezarea Maritima symbolem sztuki rządzenia państwem.

In the line of Caesarea to Caesarea, Joppa is the middle step of three steps. The three steps are represented by the third, sixth and ninth hours. Caesarea by the sea at the ninth hour is the Sunday law when the gospel goes to the Gentiles. Three hours before, at the sixth hour Peter is in Joppa, the bright and shining city. Three hours before that Peter is at the feast of Trumpets in the third hour. Caesarea to Caesarea is the period of the Midnight Cry. Peter represents those who proclaim the Midnight Cry at the beginning all the way to the ending, for Jesus always aligns the beginning with the ending. The Midnight Cry begins with the ass being loosed at the feast of trumpets waymark, where Peter is proclaiming the message of Joel.

Na linii Cezarea–Cezarea Joppa jest środkowym z trzech stopni. Trzy stopnie są przedstawione przez trzecią, szóstą i dziewiątą godzinę. Cezarea nad morzem o godzinie dziewiątej to prawo niedzielne, kiedy ewangelia zostaje skierowana do pogan. Trzy godziny wcześniej, o godzinie szóstej, Piotr jest w Joppie, jasnym i promiennym mieście. Trzy godziny przedtem, w trzeciej godzinie, Piotr znajduje się na Święcie Trąb. Od Cezarei do Cezarei to okres Wołania o Północy. Piotr reprezentuje tych, którzy od początku aż do końca ogłaszają Wołanie o Północy, ponieważ Jezus zawsze zestawia początek z końcem. Wołanie o Północy rozpoczyna się od odwiązania osła przy kamieniu milowym Święta Trąb, gdzie Piotr ogłasza poselstwo Joela.

Peter is at the three-step waymark of the feast of trumpets, the ascension, followed by judgment. At that waymark in Matthew sixteen the issue is raised about who Christ was. Peter’s name is changed and it is stated by Christ that it would be upon this Rock that He builds His church. The Rock which the temple is built upon is the foundation, and Peter at Caesarea Philippi is the first angel’s message, which is the foundational message. When Peter gets to the next step, at Joppa, he ascends as did Christ at the end of the forty days of face-to-face teaching. The ascension is also a parallel to the cross, the primary ensign of salvational history; and the cross is divided into two parts, with the two thieves, the tearing of the veil into the Most Holy Place and the darkness and the hours.

Piotr znajduje się przy trzystopniowym kamieniu milowym: święto trąb, wniebowstąpienie, a następnie sąd. Przy tym kamieniu milowym, w szesnastym rozdziale Ewangelii Mateusza, zostaje podjęta kwestia, kim był Chrystus. Imię Piotra zostaje zmienione i Chrystus oświadcza, że na tej Skale zbuduje swój Kościół. Skała, na której zbudowana jest świątynia, jest fundamentem, a Piotr w Cezarei Filipowej reprezentuje poselstwo pierwszego anioła, które jest poselstwem podstawowym, stanowiącym fundament. Gdy Piotr dochodzi do następnego etapu, w Jafie, wstępuje, jak Chrystus na końcu czterdziestu dni nauczania twarzą w twarz. Wniebowstąpienie jest także paralelą krzyża, naczelnego sztandaru historii zbawienia; a krzyż jest podzielony na dwie części, z dwoma złoczyńcami, rozdarciem zasłony do Miejsca Najświętszego oraz ciemnością i godzinami.

> Now from the sixth hour there was darkness over all the land unto the ninth hour. And about the ninth hour Jesus cried with a loud voice, saying, Eli, Eli, lama sabachthani? that is to say, My God, my God, why hast thou forsaken me? Matthew 27:45, 46.

> A od godziny szóstej ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej. A około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eli, Eli, lama sabachthani? To znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Mateusz 27:45, 46.

At Joppa, at the sixth hour Peter is at a prophetic point of division, between the lost and saved, between light and darkness and between the beginning of and ending of the Midnight Cry. That break is emphasizing the transition of the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. It is marking the full rejection of the Laodicean Seventh-day Adventist church. That closed door of judgment represented by the day of Atonement comes five days before the Pentecostal Sunday law. That judgment is preceded by the ascension, and before that, the trumpet message. Those three steps represent the waymark where the seal of God is impressed, and the message of the Midnight Cry is proclaimed by the church triumphant to those represented by Cornelius.

W Joppe, o godzinie szóstej, Piotr znajduje się w proroczym punkcie rozgraniczenia między zgubionymi a zbawionymi, między światłością a ciemnością oraz między początkiem a zakończeniem Okrzyku o Północy. Ten przełom podkreśla przejście laodycejskiego ruchu stu czterdziestu czterech tysięcy ku filadelfijskiemu ruchowi stu czterdziestu czterech tysięcy. Oznacza on pełne odrzucenie laodycejskiego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Owe zamknięte drzwi sądu, reprezentowane przez Dzień Pojednania, przypadają pięć dni przed pięćdziesiątniczym prawem niedzielnym. Sąd ten poprzedza wniebowstąpienie, a to z kolei poprzedza poselstwo trąby. Te trzy etapy stanowią kamień milowy, na którym zostaje odciśnięta pieczęć Boża, a poselstwo Okrzyku o Północy jest głoszone przez Kościół triumfujący tym, których reprezentuje Korneliusz.

Peter proclaims the message at Pentecost, and Pentecost marks the end of the message of the Midnight Cry. It is of prophetic necessity therefore that Peter also proclaims the message at the beginning of the period of the Midnight Cry. The beginning always illustrates the end. Peter’s Midnight Cry message is empowered when the ass of Islam is loosed, and attacks the United States, as it does again at the Sunday law. Peter proclaiming the message at the third and ninth hour of Pentecost identifies the beginning and ending of the Midnight Cry.

Piotr głosi poselstwo w dniu Pięćdziesiątnicy, a Pięćdziesiątnica wyznacza zakończenie poselstwa Wołania o północy. Z prorockiej konieczności zatem Piotr głosi to poselstwo również na początku okresu Wołania o północy. Początek zawsze obrazuje koniec. Piotrowe poselstwo Wołania o północy otrzymuje moc, gdy osioł islamu zostaje odwiązany i atakuje Stany Zjednoczone, jak czyni to ponownie w czasie ustawy niedzielnej. Głoszenie przez Piotra poselstwa o trzeciej i dziewiątej godzinie Pięćdziesiątnicy wskazuje na początek i zakończenie Wołania o północy.

In the line we are considering, the forty days that ends at Christ’s ascension, also begins the ten days in the upper room. Five days into the ten days, the day of atonement identifies that the sins of Israel have been blotted out and the church has made herself ready. It was in the third hour that Peter was in the upper room at Pentecost. At the ninth hour of the Sunday law, the message changes from the midnight unto the loud cry.

W rozważanej przez nas linii okres czterdziestu dni, który kończy się wniebowstąpieniem Chrystusa, także rozpoczyna dziesięć dni w Wieczerniku. Po upływie pięciu z owych dziesięciu dni Dzień Pojednania wskazuje, że grzechy Izraela zostały wymazane, a Kościół się przygotował. Była trzecia godzina, gdy Piotr przebywał w Wieczerniku w dniu Pięćdziesiątnicy. W dziewiątej godzinie ustawy niedzielnej poselstwo zmienia się z północy na głośne wołanie.

The proclamation of the message of the Midnight Cry by Peter occurs when he is in the third hour. That message is marked by the feast of trumpets, when the ass is loosed, and by Caesarea Philippi, and Caesarea Philippi is also Panium. Panium is represented in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven. Peter is identifying not only an Islamic strike upon the United States when the ass is loosed at the outset of the proclamation of the Midnight Cry, but Peter is simultaneously at the battle of Panium that leads to the Sunday law. The battle of Panium is a parallel event to the Islamic strike upon the United States.

Głoszenie przez Piotra poselstwa Wołania o północy ma miejsce, gdy znajduje się on w trzeciej godzinie. To poselstwo jest naznaczone przez Święto Trąb, kiedy osioł zostaje odwiązany, oraz przez Cezareę Filipową, a Cezarea Filipowa to również Panium. Panium jest przedstawione w wersetach 13–15 jedenastego rozdziału Księgi Daniela. Piotr identyfikuje nie tylko islamskie uderzenie na Stany Zjednoczone, gdy na początku ogłoszenia Wołania o północy osioł zostaje odwiązany, lecz równocześnie znajduje się na etapie bitwy pod Panium, która prowadzi do ustawy niedzielnej. Bitwa pod Panium jest wydarzeniem równoległym do islamskiego uderzenia na Stany Zjednoczone.

We will continue these things in the next article.

Do tych kwestii wrócimy w następnym artykule.

Back to Articles