Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-One

Księga Daniela - numer osiemdziesiąty pierwszy

Unveiling the Historical Revisionism in Laodicean Adventism: Examining the Controversy Over the Daily

Demaskowanie rewizjonizmu historycznego w adwentyzmie laodycejskim: analiza sporu wokół ofiary ustawicznej

Author

Jeff Pippenger

Published

February 14, 2024

Formats

PDF
Word

Reasoning from cause to effect is worthless if you define the effect incorrectly, as has been done by Laodicean Adventist historians who pontificate on the circumstances and personalities associated with the 1888 General Conference at Minneapolis. The inspired commentary identifies the event as a repetition of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, which was motivated by the judgment that assigned them to wander in the wilderness for forty years until they died. That same judgment had been pronounced upon Laodicean Adventism.

Rozumowanie od przyczyny do skutku jest bezwartościowe, jeśli niewłaściwie zdefiniuje się skutek, jak to uczynili laodycejscy adwentystyczni historycy, apodyktycznie rozprawiający o okolicznościach i osobach związanych ze Zjazdem Generalnej Konferencji w Minneapolis w roku 1888. Natchniony komentarz określa to wydarzenie jako powtórzenie buntu Koracha, Datana i Abirama, który był motywowany wyrokiem skazującym ich na błąkanie się po pustyni przez czterdzieści lat, aż do śmierci. Ten sam wyrok został orzeczony wobec laodycejskiego adwentyzmu.

The rebellion included secret discussions where the rebels were in such extreme Laodicean blindness that it prevented them from understanding that God was aware of their closed-door planning and rebellion. As Korah, Dathan and Abiram hid in their tents and made their plans and spread their rebellion against Moses, so too did the ancient men of 1888, hide behind the closed doors of their houses, to plot against Sister White, her son and the chosen messengers. From that point Sister White, Jones and Waggoner were to be attacked.

Bunt obejmował tajne narady, podczas których buntownicy byli w tak skrajnej laodycejskiej ślepocie, że nie byli w stanie zrozumieć, iż Bóg był świadomy ich planów i buntu knutych za zamkniętymi drzwiami. Tak jak Korach, Datan i Abiram ukrywali się w swoich namiotach, snując plany i szerząc bunt przeciw Mojżeszowi, tak też starsi z roku 1888 ukrywali się za zamkniętymi drzwiami swoich domów, aby knuć przeciwko Siostrze White, jej synowi i wybranym posłańcom. Od tego momentu Siostra White, Jones i Waggoner mieli być atakowani.

The four generations of Adventism progressively grew in its rebellion, as illustrated in Ezekiel chapter eight. The chambers of imagery within the physical temple and human temple had become entrenched with wicked imaginations, and spiritualism settled upon the ancient men who were appointed to protect the people. Leading up to 1888, the ancient men both cast dispersions upon the authority of the Bible and then the Spirit of Prophecy, and in 1884, the open visions ceased. Kellogg’s pantheistic spiritualism began to make its way in the history preceding 1888, and 1888 marks the arrival of the second generation. The Adventist historians may have not recorded the actual historical testimony of the rebellion manifested at the meeting, but according to inspiration the heavenly Watchers “heard every word and registered” the “words in the books of heaven.”

Cztery pokolenia adwentyzmu postępowały coraz dalej w buncie, co ilustruje ósmy rozdział Księgi Ezechiela. Komnaty wyobrażeń w świątyni fizycznej i w świątyni ludzkiej były przeniknięte niegodziwymi zamysłami, a spirytyzm spoczął na starszyźnie, która została wyznaczona, by chronić lud. W okresie poprzedzającym rok 1888 starszyzna najpierw podważała autorytet Biblii, a następnie Ducha Proroctwa, a w 1884 roku ustały otwarte widzenia. Panteistyczny spirytyzm Kellogga zaczął torować sobie drogę w historii poprzedzającej rok 1888, a rok 1888 wyznacza nadejście drugiego pokolenia. Historycy adwentystyczni mogli nie odnotować rzeczywistego historycznego świadectwa buntu, który ujawnił się na tym zebraniu, lecz zgodnie z natchnieniem niebiańscy Stróże „słyszeli każde słowo i zapisali” te „słowa w księgach nieba”.

The rebellion represented by Ezekiel’s “secret chambers of imagery,” represented an attack upon the true foundations. It represented an attack upon the prophetess and the chosen messengers, and it marked the arrival of spiritualism. In that generation the next major attack was going to be carried out by Satan against the very foundation of William Miller’s foundations.

Bunt, symbolizowany przez „tajne komnaty wyobraźni” u Ezechiela, stanowił atak na prawdziwe fundamenty. Był to atak na prorokinię i wybranych posłańców, a także znak nadejścia spirytyzmu. W tamtym pokoleniu kolejny poważny atak miał zostać przeprowadzony przez Szatana przeciwko samemu fundamentowi fundamentów Williama Millera.

Miller based the framework of all his prophetic applications upon the understanding that the two desolating powers in Daniel chapter eight, verse thirteen, represented paganism followed by papalism. In 1901, Lewis Conradi, a leader of Laodicean Adventism in Germany, re-introduced the fallen Protestant view that the “the daily” in the book of Daniel represented Christ’s sanctuary ministry.

Miller oparł całą strukturę swoich interpretacji proroczych na przekonaniu, że dwie spustoszające moce w Księdze Daniela, w ósmym rozdziale, trzynastym wersecie, oznaczały pogaństwo, a następnie papalizm. W 1901 roku Lewis Conradi, przywódca adwentyzmu laodycejskiego w Niemczech, ponownie wprowadził upadły protestancki pogląd, że „the daily” w Księdze Daniela oznaczało służbę świątynną Chrystusa.

During the period of history following the 1888 Minneapolis meeting, the spiritualism of the leader of the health work escalated, alienation continued between leaders as the fallout of the rejection of the message of Jones and Waggoner continued to take its toll. In the beginning of the new century W. W. Prescott, a Laodicean Adventist leader who had received theological credentials from the schools of apostate Protestantism, took up the satanic mantle to promote Conradi’s view of “the daily,” and as is always the case “the victors write the history.”

W okresie po zjeździe w Minneapolis w 1888 roku nasilał się spirytyzm przywódcy dzieła zdrowotnego, a wyobcowanie między przywódcami trwało, gdy skutki odrzucenia poselstwa Jonesa i Waggonera nadal zbierały swoje żniwo. Na początku nowego wieku W. W. Prescott, laodycejski przywódca adwentystyczny, który uzyskał wykształcenie teologiczne w szkołach odstępczego protestantyzmu, przywdział szatański płaszcz, by promować pogląd Conradiego na temat „the daily”, a jak to zawsze bywa, „historię piszą zwycięzcy”.

The holy angels recorded the true history, but Laodicean Adventism produced a historical position of the controversy over the rejection of the Millerite understanding of “the daily,” that leaves any of the “unlearned” in Laodicean Adventism to believe that the definition of “the daily,” which Sister White identified as coming from “angels that were expelled from heaven,” is actually a true doctrine. During the early years of the twentieth century W. W. Prescott led out in producing a publication titled, The Protestant. The entire premise of the publication was to teach that Miller’s understanding of “the daily” was incorrect, and that apostate Protestantism, where he had obtained his theological credentials, was correct in assigning a satanic symbol to Christ. In that history A. G. Daniells (General Conference President), joined forces with Prescott in the satanic attack against truth, in spite of the fact that Sister White had directly endorsed Miller’s view of “the daily” as correct.

Święci aniołowie zapisali prawdziwą historię, lecz adwentyzm laodycejski wypracował historyczne stanowisko sporu o odrzucenie millerowskiego rozumienia „the daily”, które sprawia, że każdy z „nieuczonych” w adwentyzmie laodycejskim wierzy, iż definicja „the daily”, którą Siostra White wskazała jako pochodzącą od „aniołów, którzy zostali wypędzeni z nieba”, jest w istocie prawdziwą doktryną. W pierwszych latach XX wieku W. W. Prescott przewodził przygotowaniu publikacji zatytułowanej The Protestant. Głównym założeniem tej publikacji było nauczanie, że rozumienie Millera dotyczące „the daily” było błędne, oraz że odstępczy protestantyzm, w którym zdobył on swoje kwalifikacje teologiczne, miał rację, przypisując Chrystusowi sataniczny symbol. W tamtej historii A. G. Daniells (przewodniczący Generalnej Konferencji) sprzymierzył się z Prescottem w satanicznym ataku na prawdę, mimo że Siostra White bezpośrednio poparła pogląd Millera na temat „the daily” jako właściwy.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> Pan ukazał mi, że tablica z 1843 roku została sporządzona pod Jego kierownictwem i że nie należy zmieniać żadnej jej części; że liczby były takie, jak On chciał. Że Jego ręka była nad nią i ukryła błąd w niektórych liczbach, tak że nikt nie mógł go dostrzec, dopóki Jego ręka nie została zdjęta.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> Wtedy zobaczyłem w odniesieniu do „Daily”, że słowo „sacrifice” zostało dodane przez ludzką mądrość i nie należy do tekstu; i że Pan dał właściwe zrozumienie tego tym, którzy głosili okrzyk o godzinie sądu. Gdy panowała jedność, przed rokiem 1844, niemal wszyscy byli zgodni co do właściwego poglądu na temat „Daily”; lecz od 1844 roku, wśród zamętu, przyjęto inne poglądy i nastały ciemność oraz zamieszanie. Review and Herald, 1 listopada 1850 r.

At the time of Prescott and Daniells’ attack against the truth of “the daily,” Prescott and Daniells were representing a minority opinion on the subject, and Sister White’s counsel during the controversy towards the two men was that they should shut up, although she said it in more diplomatic terms, such as “in silence is your wisdom.” When she rebuked them for their false view she also emphasized that the subject of “the daily,” was not to be made a test question. The historical revisionists, which revisionism is a historical method that is credited with beginning with the Jesuit order of the Catholic church, have used her statements about “the daily” not being made a test question, in order to prevent an honest evaluation of the doctrine. They misrepresent her statements for they invariably leave out that when she counselled against agitating the subject of “the daily,” she always qualified her statements with statements such as, “at this time,” or “under current circumstances.”

W czasie ataku Prescotta i Daniellsa na prawdę o „the daily”, Prescott i Daniells reprezentowali mniejszościowe stanowisko w tej kwestii, a rada siostry White podczas sporu, skierowana do tych dwóch mężczyzn, brzmiała, by się zamknęli, choć wyrażała to w bardziej dyplomatycznych słowach, takich jak „w milczeniu jest wasza mądrość”. Gdy zganiła ich za fałszywy pogląd, podkreśliła również, że „the daily” nie należy czynić kwestią probierczą. Rewizjoniści historyczni, przy czym rewizjonizm jest metodą historyczną, której początki przypisuje się zakonowi jezuitów Kościoła katolickiego, wykorzystali jej wypowiedzi o tym, że „the daily” nie powinno być czynione kwestią probierczą, aby uniemożliwić uczciwą ocenę doktryny. Przekręcają jej wypowiedzi, ponieważ niezmiennie pomijają fakt, że kiedy radziła, by nie rozniecać sporu wokół „the daily”, zawsze opatrywała swoje wypowiedzi zastrzeżeniami w rodzaju: „w tym czasie” lub „w obecnych okolicznościach”.

As a prophetess she was trying to rein in an escalating controversy that was on the verge of causing a great division in the church at large, by a minority of persons who thought that because they were leaders they had the authority to promote whatever they determined to be truth. And the Lord, through her influence, kept the satanic work in check, until she died. Then in 1931, a new push to reject the truth of “the daily” was attempted, and ultimately accomplished. Today the true understanding of the definition of “the daily” is the minority understanding in Laodicean Adventism, and under the current circumstances “the daily,” is now most certainly a test question.

Jako prorokini starała się powściągnąć narastający spór, który z powodu mniejszości osób sądzących, że jako przywódcy mają prawo promować wszystko, co uznają za prawdę, był o krok od spowodowania wielkiego rozłamu w kościele jako całości. A Pan, dzięki jej wpływowi, powstrzymywał szatańską działalność aż do jej śmierci. Następnie w 1931 roku podjęto nową próbę odrzucenia prawdy o „the daily”, która ostatecznie zakończyła się powodzeniem. Dziś prawdziwe rozumienie definicji „the daily” pozostaje poglądem mniejszości w laodycejskim adwentyzmie, a w obecnych okolicznościach „the daily” jest teraz z całą pewnością pytaniem testowym.

When the majority opinion held the true understanding it was not a test, but when any truth is defined as error, it is then a test. When the compilation of manuscripts that is titled Manuscript Releases, was published in the 1980’s, or there about, there was then recognized an article that is as direct in its opposition to Prescott and Daniells’ view of “the daily,” as is her endorsement of Miller’s view.

Kiedy opinia większości odzwierciedlała prawdziwe zrozumienie, nie był to test, ale kiedy jakąkolwiek prawdę określa się jako błąd, wtedy staje się to testem. Gdy w latach 80. XX wieku, lub mniej więcej wtedy, opublikowano kompilację rękopisów zatytułowaną Manuscript Releases, zauważono wówczas artykuł, który jest tak samo jednoznaczny w sprzeciwie wobec poglądu Prescotta i Daniellsa na temat „the daily”, jak jednoznaczne jest jej poparcie dla poglądu Millera.

> “At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven. Satan’s work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan’s devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence.

> Na tym etapie naszego doświadczenia nie powinniśmy pozwalać, by nasze umysły zostały odciągnięte od szczególnego światła danego [nam] do rozważenia na ważnym zgromadzeniu naszej konferencji. A był tam brat Daniells, nad którego umysłem działał wróg; a nad twoim umysłem i umysłem starszego Prescotta działali aniołowie, którzy zostali wypędzeni z nieba. Dziełem Szatana było odwrócić wasze umysły, abyście wprowadzali joty i kreski, do których wprowadzenia Pan was nie natchnął. Nie były istotne. Ale miało to wielkie znaczenie dla sprawy prawdy. A zamysły waszych umysłów, jeśli dalibyście się odciągnąć do jot i kresek, są dziełem szatańskiego podstępu. Sądzicie, że poprawianie drobiazgów w napisanych książkach byłoby wielkim dziełem. Ale mam polecenie: milczenie jest wymowne.

> “I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy’s plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.

> Mam powiedzieć: przestań wyszukiwać wady. Gdyby tylko ten zamysł diabła można było urzeczywistnić, wtedy wydaje ci się, że twoje dzieło zostałoby uznane za najwspanialsze w założeniu. Plan wroga polegał na tym, by zebrać wszystkie rzekomo budzące zastrzeżenia elementy tam, gdzie wszelkie typy umysłów nie były zgodne.

> “And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would cause great confusion and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.

> A co wtedy? Stałoby się właśnie to, co raduje diabła. Osobom spoza naszej wiary podano by taki obraz spraw, jaki by im odpowiadał; obraz ten kształtowałby cechy charakteru, które powodowałyby wielkie zamieszanie, i zajmowałby złote chwile, które powinny być gorliwie wykorzystane, aby przedstawić ludziom wielkie poselstwo. Prezentacje na tematy, nad którymi pracowaliśmy, nie byłyby ze sobą w pełnej zgodzie, a skutkiem byłoby wprowadzenie zamętu w umysłach wierzących i niewierzących. To właśnie Szatan zamierzył, aby się stało — cokolwiek, co można by wyolbrzymić jako niezgodę.

> “Read Ezekiel, chapter 28. Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.

> Przeczytaj Ezechiela, rozdział 28. Teraz oto stoi przed nami wielkie dzieło, w którym obce duchy mogą odgrywać rolę. Ale Pan ma do wykonania dzieło, aby zbawić ginące dusze; a luki, które zamaskowany szatan mógłby wypełnić, wprowadzając zamęt w nasze szeregi, wypełni on w sposób doskonały, i wszystkie te drobne różnice zostaną wyolbrzymione, uwydatnione.

> “And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan’s wiles be brought in, should this “Daily” be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan’s cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.

> A od samego początku pokazano mi, że Pan nie powierzył ani starszemu Daniellsowi, ani Prescottowi brzemienia tej pracy. Czy mają być wprowadzane podstępy szatana, czy ma to „Daily” być aż tak wielką sprawą, by wprowadzić je, aby mącić umysły i hamować postęp pracy w tym ważnym okresie czasu? Nie powinno tak być, niezależnie od tego, czym by to było. Tematu tego nie należy wprowadzać, bo duch, który zostałby w ten sposób wniesiony, byłby posępny, a Lucyfer obserwuje każdy ruch. Szatańskie siły rozpoczęłyby swoją pracę i do naszych szeregów zostałoby wprowadzone zamieszanie. Nie jesteście powołani do wyszukiwania różnic zdań, które nie są kwestią próby; wasze milczenie jest wymowne. Mam całą sprawę jasno przed sobą. Gdyby diabeł zdołał wplątać kogokolwiek z naszego ludu w te sprawy, jak zamierzał to uczynić, sprawa szatana odniosłaby triumf. Teraz należy niezwłocznie podjąć pracę i nie wyrażać żadnej [różnicy] zdań.

> “Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].

> Szatan natchnąłby tych ludzi, którzy wyszli spośród nas, aby zjednoczyli się ze złymi aniołami i hamowali naszą pracę nieistotnymi kwestiami, i jakaż [tam] byłaby radość w obozie nieprzyjaciela. Trzymajcie się razem, trzymajcie się razem. Niech wszelkie różnice zostaną pogrzebane. Naszym zadaniem teraz jest poświęcić wszystkie nasze siły fizyczne i mózgowo-nerwowe, by usunąć te różnice z drogi i aby wszyscy byli zgodni. Gdyby Szatanowi, z jego wielką nieuświęconą mądrością, pozwolono uzyskać choćby najmniejszy przyczółek, [radowałby się].

> “Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.

> Teraz, gdy zobaczyłam, jak pracujesz, mój umysł ogarnął całą sytuację oraz skutki, do jakich dojdzie, jeśli będziesz iść naprzód i dasz tym, którzy nas opuścili, choćby najmniejszą sposobność do wprowadzenia zamieszania w nasze szeregi. Twój brak mądrości byłby dokładnie tym, czego pragnie szatan. Twoje głośne oświadczenie nie powstało pod natchnieniem Ducha Świętego. Polecono mi powiedzieć ci, że twoje wytykanie błędów w pismach ludzi, których prowadził Bóg, nie jest natchnione przez Boga. A jeśli jest to mądrość, jaką starszy Daniells miałby przekazywać ludowi, pod żadnym pozorem nie powierzajcie mu oficjalnego stanowiska, bo nie potrafi rozumować od przyczyny do skutku. Twoje milczenie w tej sprawie jest twoją mądrością. Teraz wszelkie wytykanie błędów w publikacjach ludzi, którzy już nie żyją, nie jest pracą, jaką Bóg powierzył komukolwiek z was. Bo gdyby ci mężowie — starsi Daniells i Prescott — postępowali według wskazówek dotyczących pracy w miastach, byłoby wielu, bardzo wielu, przekonanych o prawdzie i nawróconych, zdolnych ludzi, którzy [teraz] znajdują się na stanowiskach, gdzie nigdy nie będzie można do nich dotrzeć.

> “All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.

> Cały świat należy uważać za jedną wielką rodzinę. A gdy macie tak obfite źródło wiedzy, z którego możecie czerpać, dlaczego pozostawiliście świat, by przez lata ginął, pomimo świadectw złożonych przez naszego Pana Jezusa Chrystusa? Prawdziwa religia uczy nas, by uważać każdego mężczyznę i każdą kobietę za osobę, której możemy czynić dobro.

> “This has been in print many years: ‘A Balanced Mind,’ testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.

> To jest w druku od wielu lat: 'Zrównoważony umysł,' świadectwo dla starszego Andrewsa. Umysł można kształcić, aby stał się siłą, która wie, kiedy mówić i jakie brzemiona podejmować i dźwigać, bo Chrystus jest twoim Nauczycielem. A bardzo się o ciebie lękałam [gdy cię zobaczyłam], że wywyższasz swoją mądrość i obierasz kurs, który wprowadza różnice zdań. Pan wzywa mądrych ludzi, którzy potrafią zachować milczenie, kiedy [jest] mądrością, by tak uczynić. Jeśli chcesz być człowiekiem w pełni, potrzebujesz uświęcenia przez Jezusa Chrystusa. Teraz właśnie rozpoczęło się dzieło i niech mądrość będzie widoczna u każdego kaznodziei, u każdego przewodniczącego [konferencji]. Ale było tu dzieło, za które powinieneś był zabrać się już lata temu, w którym byłeś potrzebny, by podnieść swój głos właśnie dla tego dzieła. Chrystus dał całemu swemu ludowi szczególne wskazania, co mają czynić i czego mają nie czynić. A pozostało nam niewiele czasu, aby wypełniać sprawiedliwość Pana. Możesz pojąć drogę Pana. Widziałam twój zamiar prowadzenia spraw według własnego zamysłu, po tym jak zostałeś ustanowiony przewodniczącym. Myślałeś, że dokonasz wspaniałych rzeczy, co byłoby dziełem, którego Bóg nie powierzył w twoje ręce. Teraz twoje zadanie nie polega na uciskaniu, lecz na zaradzaniu każdej możliwej potrzebie, jeśli Pan przyjął cię do służby. Ale bardzo wcześnie dałeś dowód, że nie przejawiałeś mądrości ani uświęconego osądu. Rozdmuchałeś kwestie, które nie byłyby przyjęte, chyba że Pan dałby światło.

> “I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the ‘Daily’ and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.

> Udzielono mi pouczenia, że nie powinno [było] się podejmować [takich] pochopnych posunięć, jak wybranie cię na przewodniczącego konferencji choćby na jeszcze jeden rok. Ale Pan zabrania jakichkolwiek dalszych tak pochopnych posunięć, dopóki sprawa nie zostanie przedstawiona Panu w modlitwie; a skoro otrzymałeś poselstwo, że dzieło Pana spoczywające na przewodniczącym jest najpoważniejszą odpowiedzialnością, nie miałeś moralnego prawa wybuchnąć tak, jak to uczyniłeś, w sprawie 'Daily' i mniemać, że twój wpływ rozstrzygnie tę kwestię. Był starszy Haskell, który dźwigał ciężar wielkiej odpowiedzialności, i jest starszy Irwin oraz kilku mężczyzn, których mógłbym wymienić, na których spoczywa wielka odpowiedzialność.

> “Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord’s judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.

> Gdzie był wasz szacunek dla starszych mężów? Jaką władzę mogliście sprawować, nie zwoławszy wszystkich odpowiedzialnych mężów, by rozważyli sprawę? Ale zbadajmy teraz tę sprawę. Musimy teraz ponownie rozważyć, czy w obliczu zaniedbanej pracy jest to sąd Pana, byście, okazując gorliwość, prowadzili to dzieło jeszcze przez kolejny rok. Jeśli macie prowadzić to dzieło jeszcze rok, z pomocą, która się z wami zjednoczy, musi w was oraz u starszego Prescotta zajść zmiana. I uniżcie wasze serca przed Bogiem. Pan będzie musiał ujrzeć w was przejaw innego doświadczenia, bo jeśli kiedykolwiek ludzie potrzebowali ponownego nawrócenia w obecnym [czasie], to [są] starszy Daniells i starszy Prescott.

> “Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.

> Należy wybrać siedmiu mężczyzn, którzy są mądrzy i którzy poprzez działanie łaski Bożej [dają] dowód [na] powtórne nawrócenie. To, że są mężczyźni tak zaślepieni, iż nie potrafią rozumować od przyczyny do skutku, że zignorowaliby mężów, którzy dźwigali odpowiedzialność za dzieło, oraz tych przewodniczących konferencji, [że] mężowie [którzy] niosą to dzieło od ponad dwóch lat zostaliby zlekceważeni, i zaszłoby tak impulsywne następstwo, że ludzie zaniedbaliby samo dzieło, które przez lata było im stawiane przed oczy—pracę w miastach—a żadna, lub tylko bardzo niewielka, uwaga [była] poświęcona starszym mężom dla rady, lecz głosiliby rzeczy, które wybierają dać ludowi, daje samo w sobie świadectwo o tym, że tym mężom nie można powierzyć tak wielkiego i cudownego dzieła.

> “Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.

> Chrystus nie jest martwy. Nigdy nie dopuści, aby Jego dzieło było prowadzone w ten dziwny sposób. Zostawcie te książki w spokoju. Jeśli jakaś zmiana jest niezbędna, Bóg sprawi, aby w tej zmianie zachowana była harmonia, ale gdy poselstwo zostało powierzone ludziom wraz z wielką odpowiedzialnością, [Bóg] wymaga wierności, która działa przez miłość i oczyszcza duszę. Obaj starsi, Daniells i Prescott, potrzebują ponownego nawrócenia. Wkradła się obca działalność i nie jest ona w harmonii z dziełem, dla którego Chrystus przyszedł na nasz świat; a wszyscy, którzy są naprawdę nawróceni, będą czynić dzieła Chrystusa.

> “We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.

> Każdy z nas [ma] wykonywać dzieło, które uwielbi Ojca. Doszliśmy do kryzysu—albo upodobnimy się do charakteru Jezusa Chrystusa właśnie w tym czasie przygotowawczym, albo [tego] nie podejmiemy. Starszy Daniells, [nie masz] czuć się uprawniony do pozwalania, by twój głos rozbrzmiewał donośnie, jak to czyniłeś w podobnych okolicznościach. I zrozum, że przewodniczący konferencji nie jest władcą. On współpracuje z mądrymi ludźmi, którzy zajmują stanowiska przewodniczących, których Bóg przyjął. Nie ma on swobody, by ingerować w pisma w drukowanych książkach pochodzących spod pióra autorów, których Bóg przyjął. Nie wolno im już sprawować władzy, chyba że będą przejawiać mniej rządzącej, dominującej mocy. Kryzys nadszedł, bo Bóg zostanie znieważony.

> “How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, ‘There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And “I, if I be lifted up,” the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.’ Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . .

> Jak Pan patrzy na miasta nieobjęte działalnością? Chrystus jest w niebie. Teraz uznanie tego powinno brzmieć: „Nie ma królewskich rządów. A teraz nastał kryzys tego świata. Teraz Ja jestem Mocą, która zbawia lub niszczy. Teraz jest czas, gdy los wszystkich jest w Moich rękach. Oddałem Moje życie, aby zbawić świat. I — „A Ja, jeśli będę wywyższony” — łaska zbawcza, której udzielę, dowiedzie, że wszyscy, którzy zostaną ukształtowani na Boże podobieństwo i będą jedno ze Mną, będą pracować tak, jak Ja pracuję, z Moją mocą odkupieńczej łaski.” Kto chce, [niech] wraz ze swymi braćmi podejmie pracę daną im do wykonania, gdy zajmują odpowiedzialne stanowiska, pod radą, jakiej udziela Pan, i niech najusilniej stara się pracować w pełnej harmonii z Tym, który tak umiłował świat, że oddał swoje życie jako pełną ofiarę dla zbawienia świata. Zwracam się do naszych kaznodziejów, aby gdy podejmują pracę w naszych miastach, posługę Słowa cechowała spokojna świętość. Nie możemy wywrzeć właściwego wrażenia na umysłach ludzi, jeśli...

> “I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil’s side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.

> Przepisuję z mojego dziennika. Prawda, taka jaka jest w Jezusie — głoś ją, módl się o nią, wierz każdemu jej słowu w jego prostocie. Co byś zyskał, gdyby błędy zostały przedstawione ludziom, którzy odstąpili od wiary i dali posłuch zwodniczym duchom, ludziom, którzy jeszcze niedawno byli z nami w wierze? Czy staniesz po stronie szatana? Zwróć uwagę na nieuprawione pola. Przed nami ogólnoświatowe dzieło. Ukazano mi obrazy dotyczące Johna Kellogga.

> “A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.

> Bardzo pociągająca postać uosabiała idee zwodniczych argumentów, które przedstawiał; były to poglądy odmienne od autentycznej prawdy biblijnej. A ci, którzy łakną i pragną czegoś nowego, wysuwali [tak zwodnicze] idee, że starszy Prescott był w wielkim niebezpieczeństwie. Starszy Daniells był w wielkim niebezpieczeństwie popadnięcia w złudzenie, że gdyby te poglądy można było głosić wszędzie, byłoby tak, jakby nastał nowy świat.

> “Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect. I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter, when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the ‘Daily,’ the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strange crops of evil would take the place of truth.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

> „Tak, byłoby tak, ale gdy ich umysły były w ten sposób pochłonięte, pokazano mi, że brat Daniells i brat Prescott wplatali w swoje doświadczenie poglądy o duchowym, spirytystycznym pozorze i pociągali nasz lud ku pięknym myślom, które zwiodłyby, gdyby to było możliwe, nawet wybranych. Muszę zapisać piórem, że ci bracia widzieliby wady w swoich zwodniczych ideach, które stawiałyby prawdę w niepewności; a jednak występowaliby tak, jakby mieli wielkie duchowe rozeznanie. Teraz mam im powiedzieć, że gdy pokazano mi tę sprawę, kiedy starszy Daniells podnosił swój głos jak trąba, opowiadając się za swoimi poglądami na temat ‘Daily’, przedstawiono mi późniejsze następstwa. Nasz lud popadał w zamęt. Widziałam skutek i wtedy dano mi ostrzeżenia, że jeśli starszy Daniells, nie zważając na wynik, będzie tak pod wpływem i pozwoli sobie uwierzyć, że jest pod natchnieniem Bożym, sceptycyzm zostałby zasiany w naszych szeregach wszędzie i bylibyśmy tam, gdzie Szatan niósłby swoje poselstwa. Utrwalona niewiara i sceptycyzm zostałyby zasiane w ludzkich umysłach, a dziwne plony zła zajęłyby miejsce prawdy.” Manuscript Releases, tom 20, 17–22.

The history of the second generation identifies an escalation of rebellion. The spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery illustrate that “Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritualistic appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect.” The spiritualism associated with the false view of “the daily,” is the symbol of what, if possible, would deceive the very elect. She ties together the spiritualism of pantheism that was being promoted by Kellogg with Prescott and Daniells’ push to define “the daily” as Christ’s sanctuary ministry.

Historia drugiego pokolenia ukazuje narastanie buntu. Spirytyzm przedstawiony przez opisane przez Ezechiela komnaty wyobrażeń ukazuje, że „Brat Daniells i Brat Prescott wplatali w swoje doświadczenie poglądy o spirytystycznym pozorze i pociągali naszych ludzi ku pięknym sentymentom, które zwiodłyby, gdyby to było możliwe, nawet wybranych.” Spirytyzm związany z fałszywym poglądem na temat „the daily” jest symbolem tego, co, gdyby to było możliwe, zwiodłoby nawet wybranych. Ona łączy spirytyzm panteizmu, który był promowany przez Kellogga, z dążeniami Prescotta i Daniellsa, by zdefiniować „the daily” jako służbę Chrystusa w sanktuarium.

She informs them to leave the books alone, by which she was addressing the push by Prescott and Daniells to re-write Uriah Smith’s book, Daniel and the Revelation, in order to remove his teaching that identified “the daily,” just as Miller identified it. The historical revisionists of Laodicea, who Isaiah identifies as “the learned”, have accomplished a wonderful work upon the unlearned of Adventism, for they have misrepresented the testimony of the history to lead those with itching ears and shallow study habits to think that the subject of “the daily,” is unimportant, and that Miller was incorrect on the subject. That work of revision is part of the rubbish Miller was shown that was to be swept away by the dirt brush man, in the time when the manifestation of the power of God in the Midnight Cry is repeated.

Informuje ich, aby zostawili książki w spokoju, przy czym odnosiła się do nacisków Prescotta i Daniellsa, by przeredagować książkę Uriaha Smitha Daniel i Objawienie, aby usunąć jego naukę, która identyfikowała „codzienne”, tak jak identyfikował je Miller. Historyczni rewizjoniści Laodycei, których Izajasz nazywa „uczonymi”, dokonali wspaniałego dzieła wśród nieuczonych adwentystów, gdyż wypaczyli świadectwo historii, by skłonić tych o „świerzbiących uszach” i płytkich nawykach studiowania do przekonania, że temat „codziennego” jest nieistotny i że Miller się w tej kwestii mylił. Ta praca rewizyjna jest częścią śmieci, które pokazano Millerowi, że mają zostać zmiecione przez człowieka ze szczotką do brudu, w czasie, gdy powtórzy się objawienie mocy Bożej w Wołaniu o północy.

We will continue our consideration of the second generation of Laodicean Adventism in the next article.

W następnym artykule będziemy kontynuować nasze rozważania na temat drugiego pokolenia adwentyzmu laodycejskiego.

> “The message ‘Go forward’ is still to be heard and respected. The varying circumstances taking place in our world call for labor which will meet these peculiar developments. The Lord has need of men who are spiritually sharp and clear-sighted, men worked by the Holy Spirit, who are certainly receiving manna fresh from heaven. Upon the minds of such, God’s Word flashes light, revealing to them more than ever before the safe path. The Holy Spirit works upon mind and heart. The time has come when through God’s messengers the scroll is being unrolled to the world. Instructors in our schools should never be bound about by being told that they are to teach only what has been taught hitherto. Away with these restrictions. There is a God to give the message His people shall speak. Let not any minister feel under bonds or be gauged by men’s measurement. The gospel must be fulfilled in accordance with the messages God sends. That which God gives His servants to speak today would not perhaps have been present truth twenty years ago, but it is God’s message for this time.” The 1888 Materials, 133.

> Poselstwo „Idź naprzód” wciąż powinno być słyszane i szanowane. Zmieniające się okoliczności w naszym świecie domagają się pracy, która odpowie na te szczególne przemiany. Pan potrzebuje ludzi duchowo przenikliwych i jasno widzących, ludzi, nad którymi działa Duch Święty, którzy z pewnością otrzymują mannę świeżą z nieba. Na umysły takich ludzi Słowo Boże rzuca światło, odsłaniając im bezpieczną drogę wyraźniej niż kiedykolwiek dotąd. Duch Święty działa na umysł i serce. Nadszedł czas, gdy przez Bożych posłańców zwój jest rozwijany przed światem. Nauczyciele w naszych szkołach nigdy nie powinni być krępowani stwierdzeniem, że mają nauczać tylko tego, czego uczono dotąd. Dość tych ograniczeń. Jest Bóg, który daje poselstwo, które Jego lud ma głosić. Niech żaden kaznodzieja nie czuje się skrępowany ani oceniany według ludzkiej miary. Ewangelia musi być wypełniona zgodnie z poselstwami, które Bóg posyła. To, co Bóg daje dziś swoim sługom do powiedzenia, być może nie byłoby dwadzieścia lat temu prawdą na czasie, lecz jest Bożym poselstwem na obecny czas. Materiały z 1888 roku, 133.

Back to Articles