Article

# Elijah - Number Two

Elijah - Numer dwa

Prophetic Characteristics

Cechy prorocze

Author

Jeff Pippenger

Published

September 27, 2023

Formats

PDF
Word

In the previous article we identified Elijah as a symbol. In agreement with William Miller’s rules, “symbols” may have more than one meaning. Therefore, Elijah as a symbol may also represent one part of the two-fold symbol of Elijah and Moses. The two-fold symbol of Elijah and Moses runs through the entire book of Revelation, and to be uncertain about what the two-fold symbol represents is to be uncertain about the message in the book of Revelation that is unsealed just before probation closes. For this reason, we will now specifically address certain prophetic characteristics that are identified with the symbol of Elijah.

W poprzednim artykule wskazaliśmy Eliasza jako symbol. Zgodnie z zasadami Williama Millera symbole mogą mieć więcej niż jedno znaczenie. Dlatego Eliasz jako symbol może również przedstawiać jedną z części dwoistego symbolu Eliasza i Mojżesza. Dwoisty symbol Eliasza i Mojżesza przewija się przez całą Księgę Objawienia, a niepewność co do tego, co ten dwoisty symbol przedstawia, oznacza niepewność co do przesłania w Księdze Objawienia, które zostaje rozpieczętowane tuż przed zamknięciem czasu łaski. Z tego powodu teraz konkretnie omówimy niektóre cechy prorocze, które są związane z symbolem Eliasza.

We have three primary witnesses to establish those prophetic characteristics. Those witnesses are the prophet Elijah, John the Baptist and William Miller who inspiration identifies as interchangeable symbols.

Mamy trzech głównych świadków, którzy pozwalają ustalić te prorocze cechy. Tymi świadkami są prorok Eliasz, Jan Chrzciciel oraz William Miller, których natchnienie określa jako symbole zamienne.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.

> Tysiące zostały poprowadzone do przyjęcia prawdy głoszonej przez Williama Millera, a słudzy Boży zostali wzbudzeni w duchu i mocy Eliasza, aby ogłosić to poselstwo. Jak Jan, poprzednik Jezusa, ci, którzy głosili to uroczyste poselstwo, czuli się przynagleni, by przyłożyć siekierę do korzenia drzewa i wzywać ludzi, aby wydawali owoce godne upamiętania. Ich świadectwo miało pobudzić i potężnie oddziaływać na zbory oraz ujawnić ich prawdziwy charakter. A gdy rozbrzmiało uroczyste ostrzeżenie, by uciekać przed nadchodzącym gniewem, wielu należących do zborów przyjęło uzdrawiające poselstwo; dostrzegli swoje odstępstwa i z gorzkimi łzami skruchy oraz głęboką udręką duszy upokorzyli się przed Bogiem. A gdy Duch Boży spoczął na nich, pomagali podnosić okrzyk: 'Bójcie się Boga i oddajcie Mu chwałę, gdyż nadeszła godzina Jego sądu.' Wczesne Pisma, 233.

Elijah, John the Baptist and Miller were given a specific spirit that guided and defined their work. Their testimony was “calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest” those churches’ “real character.” Whether it was in the time of Ahab, John the Baptist or William Miller the churches they were addressing all possessed a Laodicean blindness that was so deep and dark that the message needed to be as direct as laying an “ax at the root of the tree.” It included the announcement of the close of probation, which with John the Baptist’s was the warning of “the wrath” that was about “to come.” Miller’s message of proclaiming “Fear God and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,” was also a warning of the wrath to come.

Eliasz, Jan Chrzciciel i Miller zostali obdarzeni szczególnym duchem, który kierował i określał ich dzieło. Ich świadectwo było "obliczone na to, by poruszyć i silnie oddziaływać na kościoły oraz ujawnić" ich "prawdziwy charakter". Niezależnie od tego, czy było to za czasów Achaba, Jana Chrzciciela czy Williama Millera, kościoły, do których się zwracali, cechowała laodycejska ślepota tak głęboka i mroczna, że poselstwo musiało być tak bezpośrednie, jak "przyłożenie siekiery do korzenia drzewa". Obej-mowało to zapowiedź zamknięcia czasu łaski, która u Jana Chrzciciela była ostrzeżeniem przed "gniewem", który miał "nadejść". Poselstwo Millera: "Bójcie się Boga i oddajcie Mu chwałę, bo nadeszła godzina Jego sądu", było również ostrzeżeniem przed nadchodzącym gniewem.

> “The voice of John was lifted up like a trumpet. His commission was, ‘Shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). He had obtained no human scholarship. God and nature had been his teachers. But one was needed to prepare the way before Christ who was bold enough to make his voice heard like the prophets of old, summoning the degenerate nation to repentance.” Selected Messages, book 2, 148.

> Głos Jana rozbrzmiewał jak trąba. Jego posłannictwem było: «Ogłaszaj mojemu ludowi jego nieprawości, a domowi Jakuba jego grzechy» (Izajasza 58:1). Nie zdobył ludzkiego wykształcenia. Bóg i natura byli jego nauczycielami. Lecz potrzebny był ktoś, kto przygotuje drogę przed Chrystusem, kto odważy się wznieść swój głos jak dawni prorocy, wzywając zdeprawowany naród do pokuty. Wybrane poselstwa, tom 2, 148.

Elijah commanded that his generation choose that day whether they would serve God or Baal, and that generation answered not a word, which equates to choosing Baal.

Eliasz nakazał, aby jego pokolenie tego dnia wybrało, czy będzie służyć Bogu, czy Baalowi, a to pokolenie nie odpowiedziało ani słowem, co równoznaczne jest z wyborem Baala.

> “Never was there greater need of faithful warnings and reproofs, and close, straight dealing, than at this very time. Satan has come down with great power, knowing that his time is short. He is flooding the world with pleasing fables, and the people of God love to have smooth things spoken to them. Sin and iniquity are not abhorred. I was shown that God’s people must make more firm, determined efforts to press back the incoming darkness. The close work of the Spirit of God is needed now as never before. Stupidity must be shaken off. We must arouse from the lethargy that will prove our destruction unless we resist it. Satan has a powerful, controlling influence upon minds. Preachers and people are in danger of being found upon the side of the powers of darkness. There is no such thing now as a neutral position. We are all decidedly for the right or decidedly with the wrong. Said Christ: ‘He that is not with Me is against Me; and he that gathereth not with Me scattereth abroad.’” Testimonies, volume 3, 327.

> Nigdy nie było większej potrzeby wiernych przestróg i upomnień oraz rzetelnego, prostolinijnego postępowania niż właśnie teraz. Szatan zstąpił z wielką mocą, wiedząc, że krótki ma czas. Zalewa świat przyjemnymi baśniami, a lud Boży lubi słuchać gładkich słów. Grzech i nieprawość nie budzą odrazy. Pokazano mi, że lud Boży musi podjąć bardziej stanowcze, zdecydowane wysiłki, aby powstrzymać napierającą ciemność. Dogłębne działanie Ducha Bożego jest teraz potrzebne jak nigdy dotąd. Trzeba strząsnąć otępienie. Musimy zbudzić się z odrętwienia, które okaże się naszą zgubą, jeśli mu się nie przeciwstawimy. Szatan ma potężny, kontrolujący wpływ na umysły. Kaznodzieje i lud są w niebezpieczeństwie znalezienia się po stronie mocy ciemności. Teraz nie ma czegoś takiego jak neutralne stanowisko. Wszyscy jesteśmy zdecydowanie po stronie dobra albo zdecydowanie po stronie zła. Chrystus rzekł: „Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto ze Mną nie zbiera, rozprasza.” Świadectwa, tom 3, 327.

John called “the degenerate nation” of his history “a generation of vipers.” The Millerites ultimately identified the degenerate nation of their history as the daughters of Babylon. Whether Elijah, John or Miller none of the three were theologians. They were all called from the common walks of life.

Jan nazwał „zdegenerowany naród” ze swojej historii „plemieniem żmijowym”. Milleryści ostatecznie uznali zdegenerowany naród swojej historii za córki Babilonu. Ani Eliasz, ani Jan, ani Miller nie byli teologami. Wszyscy zostali powołani spośród zwykłych ludzi.

> “The truth as it is in Jesus, as it was proclaimed by Him when He was enshrouded by the pillowy cloud, is verity and truth in this our day, and will just as surely renovate the mind of the receiver as it has renovated minds in the past. Christ has declared, ‘If they hear not Moses and the Prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ (Luke 16:31).

> Prawda, jaka jest w Jezusie, tak jak została przez Niego ogłoszona, gdy był spowity puchowym obłokiem, pozostaje niezmienną prawdą także w naszych czasach i równie pewnie odnowi umysł tego, kto ją przyjmie, jak odnawiała umysły w przeszłości. Chrystus powiedział: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z martwych powstał, nie dadzą się przekonać.” (Łk 16:31).

> “As a people, we must prepare the way of the Lord, under the overruling guidance of the Holy Spirit, for the spread of the gospel in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow, and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will become educated in connection with men who have had experience—men who understand the truth. Through most wonderful workings of God, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. Let us labor as those who have experienced the virtue of truth as it is in Jesus.

> Jako lud, musimy przygotować drogę Panu, pod przemożnym prowadzeniem Ducha Świętego, dla szerzenia ewangelii w jej czystości. Strumień żywej wody ma się pogłębiać i poszerzać w swoim biegu. Na wszystkich polach, zarówno blisko, jak i daleko, mężowie będą powoływani od pługa oraz z bardziej powszechnych zawodów w handlu i biznesie, które w dużej mierze zaprzątają umysły, i będą kształceni w łączności z mężami doświadczonymi — mężami, którzy rozumieją prawdę. Za sprawą najcudowniejszych działań Boga góry trudności zostaną usunięte i wrzucone w morze. Pracujmy jak ci, którzy doświadczyli mocy prawdy, jaka jest w Jezusie.

> “There is to be, at this period, a series of events which will reveal that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. Those who preach the truth will strive to demonstrate the truth by a well-ordered life and godly conversation. And as they do this, they will become powerful in advocating the truth, and in giving it the sure application that God has given it.

> W tym okresie ma nastąpić seria wydarzeń, które ukażą, że Bóg panuje nad sytuacją. Prawda będzie głoszona jasnym, jednoznacznym językiem. Ci, którzy głoszą prawdę, będą się starać poświadczać ją uporządkowanym życiem i pobożną mową. A gdy będą to czynić, staną się mocni w obronie prawdy oraz w nadawaniu jej trafnego zastosowania, jakie nadał jej Bóg.

> “When the men, who have known and taught the truth, turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables, it is high time for those who have once been laborers in evangelistic work, but who have been drawn away into the management of restaurants, food stores, and other commercial lines of work, to come into line, study their Bibles diligently, and with the word of God in hand, dispense the Bible truth, the spiritual food, in cooperation with the heavenly angels. This work now calls loudly for workmen of divine appointment. Omnipotence will then say to the mountains of difficulty, Be thou removed and cast into the sea.” Paulson Collection, 73, 74.

> „Kiedy ludzie, którzy poznali i nauczali prawdy, zwracają się ku ludzkiemu rozumowaniu i karmią zwiedzione umysły własną strawą bajek, nadszedł najwyższy czas, aby ci, którzy niegdyś byli pracownikami w dziele ewangelizacyjnym, lecz zostali odciągnięci do prowadzenia restauracji, sklepów z żywnością i innych zajęć handlowych, wrócili do szeregu, pilnie studiowali swoje Biblie i, ze Słowem Bożym w ręku, rozdawali biblijną prawdę, duchową strawę, we współpracy z niebiańskimi aniołami. To dzieło domaga się teraz głośno robotników powołanych przez Boga. Wszechmoc wówczas powie do gór trudności: Usuńcie się i rzućcie się w morze.” Paulson Collection, 73, 74.

Elijah, John and Miller were and thus represent men that are called from the “more common” “vocations,” for “the men” who had formerly taught the truth ultimately “turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables.” The common men that are called will give “the sure application” of biblical prophecy as “God has given it.” Twice, in the passage Sister White identified “mountains” as “mountains of difficulty.” The work of these men included laying low “every mountain.” The work that is accomplished by the common men that were called from the plow of humble circumstances represents the work of identifying the correct biblical methodology in contrast with the dishes of human fables that is handed out by the theologians of the time.

Eliasz, Jan i Miller byli, a zatem reprezentują mężów powoływanych z „bardziej pospolitych” „zawodów”, ponieważ „mężowie”, którzy wcześniej nauczali prawdy, ostatecznie „zwracają się ku ludzkiemu rozumowaniu i rozdają zwiedzionym umysłom własną porcję baśni”. Zwykli ludzie, którzy są powoływani, dadzą „niezawodne zastosowanie” proroctwa biblijnego, tak jak „Bóg je dał”. Dwukrotnie w tym fragmencie Siostra White określiła „góry” jako „góry trudności”. Dzieło tych mężów obejmowało zrównanie „każdej góry”. Dzieło wykonywane przez zwykłych ludzi, powołanych od pługa i ze skromnych warunków, reprezentuje dzieło rozpoznania właściwej biblijnej metodologii w przeciwieństwie do porcji ludzkich baśni, które są podawane przez ówczesnych teologów.

> “The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

> Dzieło Jana Chrzciciela oraz dzieło tych, którzy w dniach ostatecznych wychodzą w duchu i mocy Eliasza, by wyrwać ludzi z apatii, są pod wieloma względami podobne. Jego dzieło jest wzorem dzieła, które musi zostać wykonane w tym czasie. Chrystus ma przyjść po raz drugi, aby osądzić świat w sprawiedliwości. Posłańcy Boży, którzy niosą ostatnie poselstwo ostrzeżenia przeznaczone dla świata, mają przygotować drogę dla drugiego przyjścia Chrystusa, tak jak Jan przygotował drogę dla Jego pierwszego przyjścia. W tej pracy przygotowawczej "każda dolina będzie wywyższona, a każda góra będzie zniżona; to, co krzywe, stanie się proste, a miejsca wyboiste staną się gładkie", gdyż historia ma się powtórzyć i raz jeszcze "objawi się chwała Pana, a wszelkie ciało ujrzy ją razem; bo usta Pana tak powiedziały". Southern Watchman, 21 marca 1905.

The characteristics of the three reformers which was identified by Isaiah are that every valley shall be exalted, every mountain made low, the crooked shall be made straight and the rough places made plain. The way of the Lord that is prepared by exalting the valleys, laying low the mountains and making the crooked straight and rough places plain is the old paths.

Cechy trzech reformatorów, które wskazał Izajasz, są takie, że każda dolina będzie wywyższona, każda góra zniżona, to, co krzywe, będzie wyprostowane, a miejsca wyboiste wyrównane. Droga Pana przygotowywana przez wywyższanie dolin, zniżanie gór oraz prostowanie tego, co krzywe, i wyrównywanie miejsc wyboistych to stare ścieżki.

> The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:3–5.

> Głos tego, który woła na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, wyprostujcie na pustyni gościniec dla naszego Boga. Każda dolina się podniesie, a każda góra i pagórek zostaną obniżone; co krzywe, zostanie wyprostowane, a miejsca wyboiste staną się gładkie. I objawi się chwała Pana i wszelkie ciało razem ją ujrzy, bo usta Pana to powiedziały. Izajasz 40:3–5.

When the quibbling Jews asked John the Baptist if he was the Elijah to come, he answered that he was not, but he then identified himself with the passage from Isaiah.

Kiedy spierający się Żydzi zapytali Jana Chrzciciela, czy jest Eliaszem, który miał przyjść, odpowiedział, że nim nie jest, ale potem utożsamił się z fragmentem z Księgi Izajasza.

> And this is the record of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, Who art thou? And he confessed, and denied not; but confessed, I am not the Christ. And they asked him, What then? Art thou Elias? And he saith, I am not. Art thou that prophet? And he answered, No. Then said they unto him, Who art thou? that we may give an answer to them that sent us. What sayest thou of thyself? He said, I am the voice of one crying in the wilderness, Make straight the way of the Lord, as said the prophet Esaias. John 1:19–23.

> A takie jest świadectwo Jana, gdy Żydzi z Jerozolimy posłali do niego kapłanów i lewitów, aby go zapytali: Kim jesteś? On wyznał i nie zaprzeczył; lecz wyznał: Nie jestem Chrystusem. I zapytali go: Cóż więc? Czy jesteś Eliaszem? A on rzekł: Nie jestem. Czy jesteś tym prorokiem? Odpowiedział: Nie. Wtedy rzekli do niego: Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas posłali? Co mówisz sam o sobie? Rzekł: Jestem głosem wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz. Jan 1:19-23.

The preparation of the “way of the Lord” identifies the methodology that the angels guided Miller to understand and employ in order to prepare the biblical understanding of the “way” that men were to walk in. Every “mountain” was to be made low, for the mountains of biblical prophecy represents truths that at first glance are apparently too difficult to understand. To understand the glorious holy mountain of Daniel chapter eleven verse forty-five that the king of the north is attempting to conquer is understood by first identifying the literal glorious holy mountain in Jerusalem which prophetically defines the spiritual glorious holy mountain. To explain the mountain that is identified as Armageddon, which means mountain of Megiddo, one must go to literal Megiddo. The prophetic difficulties that are represented as difficult are removed when the principle that the beginning of a thing illustrates the end of a thing is employed.

Przygotowanie „drogi Pana” wskazuje metodologię, do zrozumienia i zastosowania której aniołowie poprowadzili Millera, aby przygotować biblijne rozumienie „drogi”, którą ludzie mieli kroczyć. Każda „góra” miała zostać obniżona, ponieważ góry proroctw biblijnych przedstawiają prawdy, które na pierwszy rzut oka wydają się zbyt trudne do zrozumienia. Aby zrozumieć chwalebną świętą górę z Księgi Daniela, rozdział jedenasty, werset czterdziesty piąty, którą król północy próbuje zdobyć, należy najpierw wskazać dosłowną chwalebną świętą górę w Jerozolimie, która proroczo definiuje duchową chwalebną świętą górę. Aby wyjaśnić górę, którą określa się jako Armagedon, co oznacza „górę Megiddo”, trzeba udać się do dosłownego Megiddo. Trudności prorocze, które przedstawia się jako trudne, zostają usunięte, gdy zastosuje się zasadę, że początek rzeczy obrazuje jej koniec.

The methodology represented by Isaiah and referenced by John and set forth by Miller exalts every valley. Whether it be the “valley of vision” in Isaiah twenty-two, the “valley of dead bones” in Ezekiel or the “valley of Jehoshaphat” in the book of Joel the methodology that is based upon the correct understanding of Christ’s character as represented as Palmoni the Wonderful Numberer in Millerite history, or as Alpha and Omega the wonderful linguist in our history is what exalts the prophetic truths that are represented in the “valleys” of God’s Word.

Metodologia ukazana przez Izajasza, przywołana przez Jana i wyłożona przez Millera wywyższa każdą dolinę. Niezależnie od tego, czy chodzi o „dolinę widzenia” w Księdze Izajasza 22, „dolinę martwych kości” u Ezechiela, czy „dolinę Jozafata” w Księdze Joela, metodologia oparta na właściwym zrozumieniu charakteru Chrystusa — przedstawionego jako Palmoni, Cudowny Rachmistrz, w historii millerystów, lub jako Alfa i Omega, cudowny lingwista, w naszej historii — to właśnie ona wywyższa prorocze prawdy przedstawione w „dolinach” Słowa Bożego.

The crooked things that are to be made straight and the rough places that are made plain represents the work of correcting the customs and traditions that are employed by a Laodicean priesthood to uphold their poisoned dishes of fables. The work of Elijah is specifically identified as representing the correct biblical methodology in opposition to the fables of the theologians and priests. That work is accomplished by “common men,” not by the educated priests and theologians. Within the prophetic characteristics of these three witnesses is also the simple fact that the Elijah to come will be a man.

To, co krzywe, ma być wyprostowane, a wyboiste miejsca — wyrównane — oznacza dzieło korygowania zwyczajów i tradycji, stosowanych przez laodycejskie kapłaństwo do podtrzymywania ich zatrutej strawy baśni. Dzieło Eliasza jest wyraźnie określone jako reprezentujące właściwą biblijną metodologię, w opozycji do baśni teologów i kapłanów. To dzieło jest wykonywane przez „zwykłych ludzi”, a nie przez wykształconych kapłanów i teologów. Wśród proroczych cech tych trzech świadków znajduje się także prosty fakt, że mający nadejść Eliasz będzie mężczyzną.

That observation might seem unimportant, but as the theologians of Adventism seek to uphold their fables, they have taken a passage from Sister White where she speaks in the future tense about a man that would come in the spirit and power of Elijah and they add their own fable of explanation and insist that Sister White was speaking of herself.

Ta obserwacja może wydawać się nieistotna, ale ponieważ teologowie adwentyzmu starają się podtrzymać swoje bajki, wzięli fragment, w którym Siostra White mówi w czasie przyszłym o mężczyźnie, który miał przyjść w duchu i mocy Eliasza, dorabiają do tego własną bajkę jako wyjaśnienie i uparcie twierdzą, że Siostra White mówiła o sobie.

> “Prophecy must be fulfilled. The Lord says: ‘Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord.’ Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, [See appendix.] and when he appears, men may say: ‘You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way. Let me tell you how to teach your message.’

> Proroctwo musi się wypełnić. Pan mówi: „Oto poślę wam proroka Eliasza, zanim nadejdzie wielki i straszny dzień Pana.” Ktoś ma przyjść w duchu i mocy Eliasza, [Zob. dodatek.] a gdy się pojawi, ludzie mogą powiedzieć: „Jesteś zbyt gorliwy, nie interpretujesz Pisma Świętego we właściwy sposób. Pozwól, że powiem ci, jak masz głosić swoje przesłanie.”

> “There are many who cannot distinguish between the work of God and that of man. I shall tell the truth as God gives it to me, and I say now, If you continue to find fault, to have a spirit of variance, you will never know the truth. Jesus said to His disciples, ‘I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now.’ They were not in a condition to appreciate sacred and eternal things; but Jesus promised to send the Comforter, who would teach them all things, and bring all things to their remembrance, whatsoever He had said unto them.

> Wielu jest takich, którzy nie potrafią odróżnić dzieła Bożego od dzieła człowieka. Powiem prawdę tak, jak Bóg mi ją objawia, i mówię teraz: jeśli nadal będziecie wynajdywać zarzuty i żywić ducha niezgody, nigdy nie poznacie prawdy. Jezus powiedział do swoich uczniów: 'Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz nie możecie tego znieść.' Nie byli w stanie docenić rzeczy świętych i wiecznych; lecz Jezus obiecał posłać Pocieszyciela, który nauczy ich wszystkiego i przypomni im wszystko, cokolwiek im powiedział.

> “Brethren, we must not put our dependence in man. ‘Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of?’ You must hang your helpless souls upon Jesus. It does not become us to drink from the fountain of the valley when there is a fountain in the mountain. Let us leave the lower streams; let us come to the higher springs. If there is a point of truth that you do not understand, upon which you do not agree, investigate, compare scripture with scripture, sink the shaft of truth down deep into the mine of God’s word. You must lay yourselves and your opinions on the altar of God, put away your preconceived ideas, and let the Spirit of heaven guide into all truth.” Testimonies to Ministers, 475, 476.

> Bracia, nie powinniśmy pokładać ufności w człowieku. „Przestańcie polegać na człowieku, którego tchnienie jest w jego nozdrzach; bo cóż on znaczy?” Musicie oprzeć wasze bezradne dusze na Jezusie. Nie przystoi nam pić ze źródła w dolinie, gdy jest źródło na górze. Zostawmy niższe strumienie; udajmy się do wyższych źródeł. Jeśli jest jakiś punkt prawdy, którego nie rozumiecie, co do którego się nie zgadzacie, dociekajcie, porównujcie Pismo z Pismem, opuśćcie szyb prawdy głęboko w kopalnię Bożego Słowa. Musicie złożyć samych siebie i swoje poglądy na ołtarzu Boga, porzucić z góry powzięte wyobrażenia i pozwolić, aby Duch nieba prowadził was do wszelkiej prawdy. Świadectwa dla kaznodziejów, 475, 476.

> “Somebody is to come in the spirit and power of Elijah: These words have been mistakenly applied by some to some individual who it was thought would appear with a prophetic message subsequent to Mrs. White’s life and work. The three paragraphs comprising this article titled ‘Let heaven Guide’ are only a small portion of a talk given by Ellen White in Battle Creek, Michigan, the morning of January 29, 1890. As this was published in the the Review and Herald of February 18, 1890, it carried the title of ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine.’ Other excerpts drawn from this article and used largely to fill out certain pages of this volume, may be found on pages 23, 104, 111, 119, 158, 278, and 386. The article has been reproduced in its entirety in Selected Messages 1:406–416, with the portion comprising the excerpt entitled ‘Let Heaven Guide’ appearing on pages 412 and 413. When the article is read in its entirety it becomes apparent that Ellen White, in this statement made just a little more than a year after the Minneapolis Conference to a group in Battle Creek, was speaking of her own ministry. Some had grown critical of her work. Note that in the paragraph preceding that which appears in this volume on page 475, Ellen White states:

> Ktoś ma przyjść w duchu i mocy Eliasza: Słowa te niektórzy błędnie odnosili do jakiejś osoby, która — jak sądzono — miała się pojawić z proroczym poselstwem po życiu i pracy pani White. Trzy akapity składające się na ten artykuł zatytułowany „Niech niebo prowadzi” są tylko niewielkim fragmentem przemówienia, które Ellen White wygłosiła w Battle Creek w stanie Michigan rankiem 29 stycznia 1890 r. Ponieważ zostało to opublikowane w Review and Herald z 18 lutego 1890 r., nosiło tytuł „Jak stawić czoła spornemu punktowi doktryny”. Inne fragmenty zaczerpnięte z tego artykułu i w dużej mierze użyte do uzupełnienia niektórych stron tego tomu można znaleźć na stronach 23, 104, 111, 119, 158, 278 i 386. Artykuł został w całości przedrukowany w Selected Messages 1:406–416, a fragment zatytułowany „Niech niebo prowadzi” znajduje się na stronach 412 i 413. Gdy przeczyta się artykuł w całości, staje się jasne, że Ellen White, w tym oświadczeniu wygłoszonym zaledwie nieco ponad rok po Konferencji w Minneapolis, do grupy w Battle Creek, mówiła o własnej posłudze. Niektórzy stali się krytyczni wobec jej działalności. Zwróć uwagę, że w akapicie poprzedzającym ten, który znajduje się w tym tomie na stronie 475, Ellen White stwierdza:

> “‘We should come into a position where every difference will be melted away. If I think I have light, I shall do my duty in presenting it. Suppose I consulted others concerning the message the Lord would have me give to the people, the door might be closed so that the light might not reach the ones to whom God had sent it. When Jesus rode into Jerusalem, `the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen; saying, blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest. And some of the Pharisees from among the multitude said unto Him, master, rebuke thy disciples. And He answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out’ (Luke 19:37–40).

> „Powinniśmy dojść do takiej sytuacji, w której znikną wszelkie różnice. Jeśli uważam, że mam światło, spełnię swój obowiązek, przedstawiając je. Gdybym radził się innych w sprawie przesłania, które Pan chciałby, abym przekazał ludziom, drzwi mogłyby zostać zamknięte, tak że światło nie dotarłoby do tych, do których Bóg je posłał. Gdy Jezus wjeżdżał do Jerozolimy, „cała rzesza uczniów zaczęła radować się i donośnym głosem chwalić Boga za wszystkie potężne dzieła, które widzieli, mówiąc: Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pana; pokój w niebie i chwała na wysokościach. A niektórzy faryzeusze spośród tłumu rzekli do Niego: Nauczycielu, zabroń swoim uczniom. On zaś odpowiedział: Powiadam wam, że jeśli ci zamilkną, kamienie natychmiast będą wołać” (Łk 19:37–40).

> “‘The Jews tried to stop the proclamation of the message that had been predicted in the word of God.’

> 'Żydzi próbowali powstrzymać głoszenie orędzia, które zostało przepowiedziane w słowie Bożym.'

> “Then she makes reference again to her own experience:

> Następnie ponownie odwołuje się do własnego doświadczenia:

> “‘Prophecy must be fulfilled. The Lord says, “Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord” (Malachi 4:5). Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, and when he appears, men may say, “You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way.”—Selected Messages, volume 1, 412.

> Proroctwo musi się wypełnić. Pan mówi: „Oto poślę wam proroka Eliasza, zanim nadejdzie wielki i straszny dzień Pana” (Malachiasza 4:5). Ktoś ma przyjść w duchu i mocy Eliasza, a gdy się pojawi, ludzie mogą powiedzieć: „Jesteś zbyt gorliwy, nie interpretujesz Pisma Świętego we właściwy sposób”. - Wybrane poselstwa, tom 1, 412.

> “That she was referring to her own experience is also made clear from the paragraph which follows, in which she declares:

> To, że odwoływała się do własnego doświadczenia, wynika również z następnego akapitu, w którym oświadcza:

> “‘I shall tell the truth as God gives it to me….’” Appendix to Testimonies to Ministers.

> „Będę mówić prawdę tak, jak Bóg mi ją daje…” Dodatek do „Świadectw dla duchownych”.

The fact that Ellen White had to address the fables of the theologians and leaders of her time period provides no evidence that she was identifying herself as the “man” that would come in the future in the spirit and power of Elijah. Where is any evidence of Ellen White’s many opponents within Adventism that attack the method of biblical application she employed? Where was she ever told “you do not interpret the Scriptures the proper way”? She clearly identifies that there would be a movement of people at the end of the world that would be empowered by the spirit and power of Elijah, and there is no legitimate way to suggest that she thought that movement of the loud cry of the third angel was happening at the time she prophesied of the future manifestation of the power of Elijah. The Laodicean Adventist theologians would have their flock believe that Sister White was “making reference” to “her own experience” as a fulfillment of the prophet Elijah that would be sent before the great and dreadful day of the Lord.

Fakt, że Ellen White musiała zajmować się bajkami teologów i przywódców swojej epoki, nie stanowi żadnego dowodu na to, że utożsamiała siebie z „mężem”, który miał przyjść w przyszłości w duchu i mocy Eliasza. Gdzie jest jakikolwiek dowód na to, że liczni przeciwnicy Ellen White wśród adwentystów atakowali metodę stosowania Pisma Świętego, której używała? Kiedy kiedykolwiek powiedziano jej: „nie interpretujesz Pisma Świętego we właściwy sposób”? Ona wyraźnie wskazuje, że u końca świata powstanie ruch ludzi, którzy zostaną obdarzeni duchem i mocą Eliasza, i nie ma żadnych uzasadnionych podstaw, by sugerować, że uważała, iż ów ruch głośnego zewu trzeciego anioła miał miejsce w czasie, gdy prorokowała o przyszłym objawieniu się mocy Eliasza. Laodycejscy adwentystyczni teologowie chcieliby, aby ich trzoda wierzyła, że siostra White „odnosiła się” do „własnego doświadczenia” jako do wypełnienia proroctwa o proroku Eliaszu, który miał być posłany przed wielkim i strasznym dniem Pana.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord. Malachi 4:5.

> Oto poślę wam proroka Eliasza, zanim nadejdzie wielki i straszny dzień Pana. Malachiasza 4:5.

One prophetic characteristic of Elijah as a symbol is that he presents a biblical methodology that opposes the fables of a priesthood that dishes out fables of customs and traditions. His work of preparing the way (this is the way, walk ye in it) is accomplished with the biblical methodology that opposes the teachings of a corrupted priesthood. And according to the three witnesses of Elijah, John the Baptist and Miller; accompanied with Sister White’s testimony of the then future appearing of Elijah, he will be a man, not a woman. When the methodology of Palmoni and Alpha and Omega is correctly understood, it is recognized not simply a set of biblical rules for interpreting the Scriptures, but as a transcript of Christ’s character, which is His glory.

Jedną z proroczych cech Eliasza jako symbolu jest to, że przedstawia on biblijną metodologię, która sprzeciwia się baśniom kapłaństwa rozpowszechniającego zmyślenia wyrastające ze zwyczajów i tradycji. Jego dzieło przygotowania drogi (to jest droga, idźcie nią) dokonuje się poprzez biblijną metodologię, która sprzeciwia się naukom zepsutego kapłaństwa. A zgodnie ze świadectwami trzech świadków — Eliasza, Jana Chrzciciela i Millera — wraz ze świadectwem Siostry White o przyszłym wówczas pojawieniu się Eliasza, będzie on mężczyzną, a nie kobietą. Gdy właściwie rozumie się metodologię Palmoniego oraz Alfy i Omegi, rozpoznaje się w niej nie po prostu zbiór biblijnych zasad interpretacji Pisma, lecz odzwierciedlenie charakteru Chrystusa, który stanowi Jego chwałę.

> And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:5.

> I objawi się chwała Pana, a wszelkie ciało razem ją ujrzy, bo usta Pana to powiedziały. Izajasza 40:5.

Christ’s very character is represented by the methodology to be employed in understanding His Word, for He is the Word.

Sam charakter Chrystusa wyraża się w metodologii, którą należy stosować przy rozumieniu Jego Słowa, gdyż On jest Słowem.

> “The law of God in the sanctuary in heaven is the great original, of which the precepts inscribed upon the tables of stone and recorded by Moses in the Pentateuch were an unerring transcript. Those who arrived at an understanding of this important point were thus led to see the sacred, unchanging character of the divine law. They saw, as never before, the force of the Saviour’s words: ‘Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law.’ Matthew 5:18. The law of God, being a revelation of His will, a transcript of His character, must forever endure, ‘as a faithful witness in heaven.’ Not one command has been annulled; not a jot or tittle has been changed. Says the psalmist: ‘Forever, O Lord, Thy word is settled in heaven.’ ‘All His commandments are sure. They stand fast for ever and ever.’ Psalm 119:89; 111:7, 8.” The Great Controversy, 434.

> Prawo Boże w świątyni w niebie jest wielkim pierwowzorem, którego wiernym odpisem były nakazy wyryte na kamiennych tablicach i zapisane przez Mojżesza w Pięcioksięgu. Ci, którzy doszli do zrozumienia tej ważnej kwestii, zostali w ten sposób doprowadzeni do dostrzeżenia świętego, niezmiennego charakteru Bożego prawa. Dostrzegli, jak nigdy dotąd, moc słów Zbawiciela: „Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z prawa”. Mateusza 5,18. Prawo Boże, będąc objawieniem Jego woli, wiernym odwzorowaniem Jego charakteru, musi trwać na wieki, „jako wierny świadek na niebie”. Żaden nakaz nie został unieważniony; nie zmieniono ani joty, ani kreski. Mówi psalmista: „Na wieki, Panie, słowo Twoje jest utwierdzone w niebie”. „Wszystkie Jego przykazania są pewne. Trwają na wieki wieków”. Psalm 119,89; 111,7, 8. Wielki spór, 434.

Just as the ten commandments are an unchangeable transcript of Christ’s character, so too are the rules of prophetic interpretation a transcript of His character.

Tak jak Dziesięć Przykazań jest niezmiennym odzwierciedleniem charakteru Chrystusa, tak też zasady interpretacji proroctw są odzwierciedleniem Jego charakteru.

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> Powinniśmy sami wiedzieć, na czym polega chrześcijaństwo, czym jest prawda, czym jest wiara, którą otrzymaliśmy, jakie są zasady biblijne — zasady dane nam przez najwyższy autorytet. Jest wielu, którzy wierzą bez powodu, na którym mogliby oprzeć swoją wiarę, bez wystarczających dowodów co do prawdy w tej sprawie. Jeśli pojawi się myśl zgodna z ich własnymi, z góry powziętymi opiniami, są całkowicie gotowi ją przyjąć. Nie rozumują od przyczyny do skutku, ich wiara nie ma prawdziwego fundamentu i w czasie próby przekonają się, że budowali na piasku.

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> „Kto zadowala się swoim obecnym, niedoskonałym poznaniem Pisma Świętego, sądząc, że to wystarczy mu do zbawienia, spoczywa w śmiertelnym zwiedzeniu. Jest wielu, którzy nie są gruntownie wyposażeni w biblijne argumenty, aby mogli rozróżniać błąd i potępić wszelką tradycję i zabobon, które wciśnięto jako prawda. Szatan wprowadził do kultu Bożego własne idee, aby skażyć prostotę ewangelii Chrystusa. Znaczna liczba tych, którzy twierdzą, że wierzą w obecną prawdę, nie wie, na czym polega wiara raz przekazana świętym — Chrystus w was, nadzieja chwały. Mniemają, że bronią starych znaków granicznych, lecz są letni i obojętni. Nie wiedzą, co to znaczy wpleść w swoje doświadczenie i posiadać prawdziwą cnotę miłości i wiary. Nie są pilnymi badaczami Biblii, lecz leniwi i nieuważni. Gdy pojawiają się różnice zdań co do ustępów Pisma, ci, którzy nie studiowali z jasno obranym celem i nie są zdecydowani, w co wierzą, odstępują od prawdy. Powinniśmy wszystkim wpajać konieczność gorliwego badania prawdy Bożej, aby wiedzieli, że rzeczywiście wiedzą, co jest prawdą. Niektórzy roszczą sobie prawo do wielkiej wiedzy i są zadowoleni ze swego stanu, chociaż nie mają więcej zapału do pracy ani gorętszej miłości do Boga i do dusz, za które Chrystus umarł, niż gdyby nigdy nie poznali Boga. Nie czytają Biblii [aby] przyswoić swoim duszom szpik i tłustość. Nie czują, że to głos Boga przemawia do nich. Ale jeśli chcemy zrozumieć drogę zbawienia, jeśli chcemy ujrzeć promienie Słońca sprawiedliwości, musimy studiować Pismo z określonym celem, gdyż obietnice i proroctwa Biblii rzucają jasne promienie chwały na Boży plan odkupienia, którego wzniosłe prawdy nie są jasno pojmowane.” The 1888 Materials, 403.

To genuinely be a Christian means to be like Christ. The passage identifies that we “should know for ourselves what constitutes Christianity.” It says we “should know” “what is truth.” We “should know” “what is the faith that we have received.” We should know “what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” To be Christlike requires knowing what the Bible rules are that were given us from the highest authority. Without those rules we cannot be Christlike, for the rules given by the highest authority are a transcript of His character.

Być naprawdę chrześcijaninem oznacza być podobnym do Chrystusa. Fragment stwierdza, że „powinniśmy sami wiedzieć, na czym polega chrześcijaństwo”. Mówi, że „powinniśmy wiedzieć”, „czym jest prawda”. „Powinniśmy wiedzieć”, „jaka jest wiara, którą przyjęliśmy”. Powinniśmy wiedzieć, „jakie są biblijne zasady — zasady dane nam przez najwyższy autorytet”. Bycie podobnym do Chrystusa wymaga znajomości tego, jakie są biblijne zasady, które zostały nam dane przez najwyższy autorytet. Bez tych zasad nie możemy być podobni do Chrystusa, ponieważ zasady dane przez najwyższy autorytet są odzwierciedleniem Jego charakteru.

Another characteristic of Elijah is the work of preparing the way for the messenger of the covenant. Elijah represents the work that is accomplished during a history when a former chosen people are being passed by and a new chosen people are simultaneously being chosen. The history represents a purification process that produces a people who are represented as a pure offering, in contrast with the former impure chosen people.

Inną cechą Eliasza jest dzieło przygotowywania drogi dla posłańca przymierza. Eliasz reprezentuje dzieło, które dokonuje się w historii, gdy dawny lud wybrany zostaje pominięty, a równocześnie zostaje wybrany nowy lud. Ta historia przedstawia proces oczyszczenia, który kształtuje lud przedstawiany jako czysta ofiara, w przeciwieństwie do dawnego nieczystego ludu wybranego.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Oto ja posyłam mojego posłańca, a on przygotuje drogę przede mną; a Pan, którego szukacie, nagle przyjdzie do swojej świątyni, nawet posłaniec przymierza, w którym macie upodobanie. Oto przyjdzie, mówi Pan Zastępów. Lecz kto zdoła znieść dzień jego przyjścia? I kto się ostoi, gdy się ukaże? Bo on jest jak ogień wytapiacza i jak ług folusznika. I zasiądzie jak ten, co wytapia i oczyszcza srebro; i oczyści synów Lewiego, i przeczyści ich jak złoto i srebro, aby składali Panu ofiarę w sprawiedliwości. Wtedy ofiara Judy i Jerozolimy będzie miła Panu, jak za dawnych dni i jak w latach minionych. Malachiasza 3:1-4.

John the Baptist prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple. The cleansing of the temple at the beginning and ending of Christ’s ministry was a fulfillment of Malachi chapter three. John was the messenger that prepared the way for the messenger of the covenant to purify the sons of Levi.

Jan Chrzciciel przygotował drogę, aby Chrystus przyszedł nagle i oczyścił swoją świątynię. Oczyszczenie świątyni na początku i na końcu działalności Chrystusa było wypełnieniem trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza. Jan był posłańcem, który przygotował drogę dla posłańca przymierza, aby oczyścił synów Lewiego.

> “In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected for the abode of the divine Presence, was designed to be an object lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s purpose that every created being, from the bright and holy seraph to man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and defiled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose of Heaven is fulfilled. God dwells in humanity, and through saving grace the heart of man becomes again His temple. God designed that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the significance of the building they regarded with so much pride. They did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The courts of the temple at Jerusalem, filled with the tumult of unholy traffic, represented all too truly the temple of the heart, defiled by the presence of sensual passion and unholy thoughts. In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver.’ Malachi 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

> W oczyszczeniu świątyni Jezus ogłaszał Swoją misję jako Mesjasz i rozpoczynał Swoje dzieło. Ta świątynia, wzniesiona jako mieszkanie Boskiej Obecności, miała być żywą lekcją dla Izraela i dla świata. Od wieczności było zamiarem Boga, aby każda istota stworzona, od świetlistego i świętego serafina po człowieka, była świątynią dla zamieszkania Stwórcy. Z powodu grzechu ludzkość przestała być świątynią dla Boga. Przyćmione i skalane złem serce człowieka nie ukazywało już chwały Boskiej Istoty. Lecz przez wcielenie Syna Bożego zamysł Nieba zostaje spełniony. Bóg zamieszkuje w człowieczeństwie i przez zbawczą łaskę serce człowieka staje się znów Jego świątynią. Bóg zamierzył, aby świątynia w Jerozolimie była nieustannym świadectwem wzniosłego przeznaczenia otwartego dla każdej duszy. Lecz Żydzi nie zrozumieli znaczenia budowli, z której byli tak dumni. Nie oddali samych siebie jako świętych świątyń dla Ducha Bożego. Dziedzińce świątyni w Jerozolimie, wypełnione zgiełkiem nieświętego handlu, aż nazbyt wiernie odzwierciedlały świątynię serca, skalaną obecnością zmysłowych namiętności i nieświętych myśli. Oczyszczając świątynię z kupujących i sprzedających tego świata, Jezus ogłosił Swoją misję oczyszczenia serca z plugastwa grzechu — z ziemskich pragnień, samolubnych pożądań, złych nawyków, które deprawują duszę. „Pan, którego szukacie, nagle przyjdzie do Swojej świątyni; i Anioł przymierza, w którym macie upodobanie — oto przyjdzie, mówi Pan Zastępów. Lecz któż zniesie dzień Jego przyjścia? i kto się ostoi, gdy się ukaże? albowiem On jest jak ogień odlewacza i jak ług folusznika; i zasiądzie jak ten, który przetapia i oczyszcza srebro; i oczyści synów Lewiego, i przetopi ich jak złoto i srebro.” Malachiasza 3:1-3. Pragnienie wieków, 161.

John the Baptist was the messenger that prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple, and William Miller accomplished the same work of preparation for Christ to suddenly come to the Most Holy Place on October 22, 1844.

Jan Chrzciciel był posłańcem, który przygotował drogę, aby Chrystus mógł nagle przyjść i oczyścić Jego świątynię, a William Miller dokonał tego samego dzieła przygotowania, aby Chrystus mógł nagle wejść do Miejsca Najświętszego 22 października 1844 roku.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> "Przyjście Chrystusa jako naszego arcykapłana do miejsca najświętszego, w celu oczyszczenia świątyni, ukazane w Daniela 8:14; przyjście Syna Człowieczego do Sędziwego, przedstawione w Daniela 7:13; oraz przyjście Pana do Jego świątyni, przepowiedziane przez Malachiasza, są opisami tego samego wydarzenia; a jest to także przedstawione przez przyjście oblubieńca na wesele, opisane przez Chrystusa w przypowieści o dziesięciu pannach, u Mateusza 25." Wielki bój, 426.

John and Miller typified the cleansing represented by Malachi that is now being accomplished in our current history.

Jan i Miller byli zapowiedzią oczyszczenia przedstawionego przez Malachiasza, które obecnie dokonuje się w naszych dziejach.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> Prorok mówi: 'Widziałem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką moc; a ziemia zajaśniała od jego chwały. I zawołał donośnie potężnym głosem, mówiąc: Babilon wielki upadł, upadł i stał się siedliskiem demonów' (Objawienie 18:1, 2). Jest to to samo poselstwo, które zostało przekazane przez drugiego anioła. Babilon upadł, 'ponieważ napoił wszystkie narody winem zapalczywości swego nierządu' (Objawienie 14:8). Cóż to za wino? — Jego fałszywe nauki. Dał światu fałszywy Sabat zamiast Sabatu czwartego przykazania i powtórzył kłamstwo, które Szatan po raz pierwszy powiedział Ewie w Edenie — o naturalnej nieśmiertelności duszy. Wiele pokrewnych błędów rozpowszechnił szeroko i daleko, 'nauczając nauk, które są przykazaniami ludzkimi' (Mateusza 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> Gdy Jezus rozpoczął swoją publiczną działalność, oczyścił Świątynię z jej świętokradczego zbezczeszczenia. Wśród ostatnich aktów Jego działalności było drugie oczyszczenie Świątyni. Tak też w ostatnim dziele dla ostrzeżenia świata do kościołów kierowane są dwa odrębne wezwania. Poselstwo drugiego anioła brzmi: „Upadł, upadł Babilon, to wielkie miasto, ponieważ napoił wszystkie narody winem gniewu swego nierządu” (Objawienie 14:8). A w głośnym okrzyku poselstwa trzeciego anioła słychać z nieba głos mówiący: „Wyjdźcie z niego, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami jego grzechów i aby was nie dotknęły jego plagi. Gdyż jego grzechy dosięgły aż do nieba, a Bóg wspomniał jego nieprawości” (Objawienie 18:4, 5). Wybrane poselstwa, księga 2, 118.

The two temple cleansings of Christ’s ministry, and the two temple cleansings of the Millerite history, were fulfillments of Malachi chapter three and point forward to the two temple cleansings that began on September 11, 2001 when the great buildings of New York City were thrown down by a touch of God, and the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with his glory. Among other things this disproves the dish of fables offered by Adventism’s Laodicean theologians who claim Ellen White was the Elijah prophet that would come before the great and dreadful day of the Lord. The temple cleansing that takes place when the angel of Revelation eighteen descends began eighty-six years after Ellen White was laid to rest.

Dwa oczyszczenia świątyni w czasie ziemskiej działalności Chrystusa oraz dwa oczyszczenia świątyni w historii millerystów były wypełnieniem trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza i zapowiadają dwa oczyszczenia świątyni, które rozpoczęły się 11 września 2001 roku, kiedy wielkie budowle Nowego Jorku zostały powalone dotknięciem Boga, a potężny anioł z osiemnastego rozdziału Objawienia zstąpił, aby oświecić ziemię swoją chwałą. Między innymi obala to mieszankę zmyślonych opowieści serwowaną przez laodycejskich teologów adwentyzmu, którzy twierdzą, że Ellen White była prorokiem Eliaszem, który miał przyjść przed wielkim i strasznym dniem Pana. Oczyszczenie świątyni, które ma miejsce, gdy zstępuje anioł z osiemnastego rozdziału Objawienia, rozpoczęło się osiemdziesiąt sześć lat po złożeniu Ellen White do grobu.

John the Baptist and his disciples, Miller and the Millerites and Future for America represent the messengers that prepare the way for the messenger of the covenant to suddenly come to His temple and cleanse it from its sacrilegious profanation.

Jan Chrzciciel i jego uczniowie, Miller i milleryci oraz Future for America reprezentują posłańców, którzy przygotowują drogę dla posłańca przymierza, aby nagle przyszedł do Jego świątyni i oczyścił ją z jej świętokradczej profanacji.

Elijah as a symbol represents a man. He represents a man called from the common walk of life and not a priestly theologian. His ministry presents the correct biblical methodology, which are the rules given by the highest authority. His ministry is in confrontation with the current Laodicean priesthood’s methodology of fables, customs and traditions. He prepares the way for a cleansing process that raises up a new chosen people from the remains of a chosen people that are passed by. The cleansing process is set within the context of happening suddenly.

Eliasz jako symbol reprezentuje człowieka. Reprezentuje człowieka powołanego ze zwykłego nurtu życia, a nie teologa-kapłana. Jego posługa ukazuje właściwą biblijną metodologię, czyli zasady dane przez najwyższy autorytet. Jego posługa konfrontuje się z metodologią obecnego kapłaństwa laodycejskiego, opartą na baśniach, zwyczajach i tradycjach. Przygotowuje on drogę dla procesu oczyszczenia, który wzbudza nowy lud wybrany z pozostałości po ludzie wybranym, który został pominięty. Proces oczyszczenia ma się dokonać nagle.

Elijah also represents a ministry and a work that God specifically establishes and identifies as the exclusive ministry of God.

Eliasz reprezentuje także służbę i dzieło, które Bóg wyraźnie ustanawia i określa jako wyłączną służbę Bożą.

We will demonstrate this in the history of the Millerites in the next article.

Pokażemy to w historii millerystów w następnym artykule.

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> I stało się o czasie składania ofiary wieczornej, że prorok Eliasz przystąpił i rzekł: Panie, Boże Abrahama, Izaaka i Izraela, niech dziś będzie wiadomo, że Ty jesteś Bogiem w Izraelu, że ja jestem Twoim sługą i że na Twoje słowo uczyniłem to wszystko. 1 Księga Królewska 18:36.

Back to Articles