Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seven

Księga Daniela - numer sto siedem

The Prophetic Narrative: From Jeroboam to Josiah and the Restoration of the Old Paths

Prorocka narracja: od Jeroboama do Jozjasza i przywrócenie dawnych ścieżek

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

In 1844, the Protestants of the United States withdrew from the Millerite movement and took their prophetic position as a daughter of Babylon, as typified by Jeroboam instituting a counterfeit system of worship when his ten northern tribes separated from the southern kingdom of Judah. Jeroboam’s two golden calves, one in the city of Bethel (meaning “the house of God”/Church), and the other in Dan (meaning judgment/State) typified the false system of Church and State that typifies the United States. All the elements of Jeroboam’s counterfeit system of church and state were patterned after the very same structure set forth in the rebellion of Aaron. Thus, Jeroboam’s counterfeit system of worship was an image of Aaron’s counterfeit system of worship.

W 1844 roku protestanci ze Stanów Zjednoczonych wycofali się z ruchu millerowskiego i przyjęli swoją proroczą pozycję jako córka Babilonu, co obrazuje Jeroboam, który ustanowił fałszywy system kultu, gdy jego dziesięć północnych pokoleń oddzieliło się od południowego królestwa Judy. Dwa złote cielce Jeroboama, jeden w mieście Betel (oznaczającym „dom Boży”/Kościół), a drugi w Dan (oznaczającym „sąd”/Państwo), symbolizowały fałszywy system Kościoła i Państwa, który charakteryzuje Stany Zjednoczone. Wszystkie elementy fałszywego systemu Kościoła i Państwa Jeroboama były wzorowane na tej samej strukturze ukazanej w buncie Aarona. Tak więc fałszywy system kultu Jeroboama był obrazem fałszywego systemu kultu Aarona.

Jeroboam’s counterfeit system represented the system of worship that Protestantism upheld when it separated from the movement of the first angel and became a daughter, or an image of the Roman beast of the papacy. At the very institution of Jeroboam’s counterfeit system, a prophet from Judah confronted his altar and false system of worship. In 1844, at the very outset of the role of apostate Protestantism instituting a system of worship represented as the daughter of Rome, the Millerites, by faith, entered the Most Holy Place of the heavenly sanctuary and recognized the Sabbath, and thus represented a prophetic rebuke to the daughters of Rome, who chose to continue observing the mark of Rome’s authority—Sunday worship.

Fałszywy system Jeroboama reprezentował system kultu, który protestantyzm podtrzymywał, gdy odłączył się od ruchu pierwszego anioła i stał się córką, czyli obrazem rzymskiej bestii papiestwa. Już przy samym ustanowieniu fałszywego systemu Jeroboama prorok z Judy wystąpił przeciw jego ołtarzowi i fałszywemu systemowi kultu. W 1844 roku, na samym początku procesu, w którym odstępczy protestantyzm ustanawiał system kultu przedstawiany jako córka Rzymu, milleriści przez wiarę weszli do Miejsca Najświętszego niebiańskiej świątyni i przyjęli Sabat, stając się w ten sposób prorockim napomnieniem dla córek Rzymu, które postanowiły nadal zachowywać znak władzy Rzymu — święcenie niedzieli.

The prophet of Judah that confronted Jeroboam, there and then set forth a prophecy.

Prorok z Judy, który stawił czoła Jeroboamowi, tam i wtedy wygłosił proroctwo.

> And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. 1 Kings 13:2, 3.

> I zawołał przeciw ołtarzowi na słowo Pana i rzekł: O, ołtarzu, ołtarzu, tak mówi Pan: Oto domowi Dawida narodzi się syn, imieniem Jozjasz; na tobie złoży w ofierze kapłanów wyżyn, którzy palą na tobie kadzidło, a kości ludzkie będą na tobie palone. I tego samego dnia dał znak, mówiąc: Oto znak, o którym mówił Pan: Oto ołtarz się rozpadnie, a popiół, który jest na nim, wysypie się. 1 Księga Królewska 13:2, 3.

The prophecy included the doubling of the word “altar.” A doubling of a word or phrase in prophecy represents a symbol of the second angel’s message, thus identifying the year 1844, when the second angel arrived and Protestantism fell, becoming a daughter of Babylon. At the same time the prophet provided a sign, just as the Millerites in 1844, recognized the sign of the Sabbath. As Jeroboam threatened the prophet in the following verses, his hand was paralyzed, thus referencing the mark of Babylon that is forced upon either the forehead or the hand, and which when received spiritually cripples a person for eternity.

Proroctwo zawierało dwukrotne powtórzenie słowa „ołtarz”. Dwukrotne powtórzenie słowa lub wyrażenia w proroctwie stanowi symbol poselstwa drugiego anioła, wskazując tym samym na rok 1844, kiedy nadszedł drugi anioł, a protestantyzm upadł, stając się córką Babilonu. Jednocześnie prorok dał znak, tak jak milleryci w 1844 roku rozpoznali znak Sabatu. Gdy Jeroboam w kolejnych wersetach zagroził prorokowi, jego ręka została sparaliżowana, nawiązując w ten sposób do znamienia Babilonu, które jest siłą nakładane albo na czoło, albo na rękę, a które, gdy zostanie przyjęte, duchowo kaleczy człowieka na wieczność.

For the purposes of this study, we are considering the prediction the prophet set forth identifying that “a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee.” Josiah means “the foundation of God”, and represents the foundations of Adventism that were built in the very history typified by Jeroboam’s inauguration of his false system of worship. Upon the false system of worship instituted by Jeroboam, Josiah would punish the priests who led out in the counterfeit worship.

Na potrzeby tego studium rozważamy proroctwo, które prorok wypowiedział, wskazujące, że «syn urodzi się domowi Dawida, imieniem Jozjasz; a na tobie złoży w ofierze kapłanów wyżyn, którzy na tobie palą kadzidło, i na tobie będą spalone kości ludzkie». Imię Jozjasz oznacza „fundament Boga” i reprezentuje fundamenty adwentyzmu, które zostały zbudowane w samej historii zobrazowanej typologicznie przez wprowadzenie przez Jeroboama jego fałszywego systemu kultu. Wobec fałszywego systemu kultu ustanowionego przez Jeroboama Jozjasz miał ukarać kapłanów, którzy przewodzili temu fałszywemu kultowi.

The prophet disobeyed the Lord’s command not to return the way he had come to Jeroboam’s inauguration, and not to eat or drink in Bethel. When he ate the food of the lying prophet of Bethel he was set forth as a symbol of the death that would be brought upon those who after 1844, would choose to return to and eat the doctrines and false prophetic methodologies of apostate Protestantism, as represented by the rebellion of 1863. The deathbed of those who rebelled in 1863, would be the same deathbed as the lying prophet of Bethel. The deathbed for apostate Protestantism was the history of August 11, 1840 through to 1844, when they; the former chosen people of God were passed by, and became the daughters of Rome. Laodicean Adventism’s deathbed will also be between the date when the mighty angel descended on September 11, 2001, as it had done in 1840, and the hour of the great earthquake, representing the soon coming Sunday law.

Prorok nie posłuchał nakazu Pana, aby nie wracać drogą, którą przyszedł na inaugurację Jeroboama, oraz aby nie jeść ani nie pić w Betelu. Gdy spożył pokarm kłamliwego proroka z Betelu, stał się symbolem śmierci, jaka spadnie na tych, którzy po 1844 roku wybiorą powrót do doktryn i fałszywych metodologii proroczych odstępczego protestantyzmu i będą się nimi karmić, co zostało ukazane przez bunt z 1863 roku. Łoże śmierci tych, którzy zbuntowali się w 1863 roku, będzie tym samym łożem, co łoże śmierci kłamliwego proroka z Betelu. Łożem śmierci odstępczego protestantyzmu była historia od 11 sierpnia 1840 roku aż do 1844 roku, kiedy oni — dawny lud wybrany Boga — zostali pominięci i stali się córkami Rzymu. Łoże śmierci laodycejskiego adwentyzmu będzie również pomiędzy datą, gdy potężny anioł zstąpił 11 września 2001 roku, tak jak uczynił w 1840 roku, a godziną wielkiego trzęsienia ziemi, symbolizującą rychło nadchodzące prawo niedzielne.

On September 11, 2001, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began and the angel began to move through Jerusalem placing a mark on the forehead of those who sigh and cry for the abominations done in the land (the United States), and the church (Laodicean Adventism). On September 11, 2001, the sins of the fathers represented by the four abominations of Ezekiel, became present testing truths in the sealing process that then began.

11 września 2001 roku rozpoczęło się pieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy, a anioł zaczął przechodzić przez Jerozolimę, umieszczając znak na czole tych, którzy wzdychają i płaczą z powodu obrzydliwości popełnianych w kraju (Stany Zjednoczone) oraz w Kościele (adwentyzm laodycejski). 11 września 2001 roku grzechy ojców, reprezentowane przez cztery obrzydliwości Ezechiela, stały się obecnymi prawdami sprawdzającymi w procesie pieczętowania, który wówczas się rozpoczął.

The test of 1863, involved the foundations of the Millerite movement as represented by the “seven times,” of Leviticus twenty-six that had been rejected in 1863. The test involved a willingness or unwillingness to return to Jeremiah’s old paths in order to find the rest of the latter rain. The test of 1888, was the message to the Laodicean church as brought by Elders Jones and Waggoner, which was also the message of justification by faith.

Próba z roku 1863 dotyczyła fundamentów ruchu millerystów, reprezentowanych przez „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej 26, które zostały odrzucone w 1863 roku. Próba polegała na gotowości lub niechęci do powrotu do dawnych ścieżek, o których mówi Jeremiasz, aby znaleźć odpocznienie późnego deszczu. Próba z roku 1888 była poselstwem do laodycejskiego zboru, przekazanym przez starszych Jonesa i Waggonera, które było także poselstwem o usprawiedliwieniu z wiary.

In 1856, the message to Laodicea first arrived in the movement of the Millerites, and it arrived with the increased light of the “seven times,” but both the experience represented by the remedies in the message to Laodicea, and the message of prophetic history were rejected in 1863. The experience was represented by the vision (mareh) of “the appearance”, and the vision of the (chazon) “prophetic history” that were both rejected. Both of those visions had found their fulfillment on October 22, 1844, and nineteen years later they were both rejected, for Jesus always identifies the end with the beginning.

W 1856 roku poselstwo do Laodycei po raz pierwszy pojawiło się w ruchu millerowskim i przyszło wraz z większym światłem "siedmiu czasów", lecz zarówno doświadczenie reprezentowane przez lekarstwa w poselstwie do Laodycei, jak i poselstwo historii proroczej zostały odrzucone w 1863 roku. Doświadczenie to było przedstawione przez widzenie (mareh) "wyglądu", a widzenie (chazon) "historii proroczej" — oba zostały odrzucone. Oba te widzenia znalazły swoje wypełnienie 22 października 1844 roku, a dziewiętnaście lat później oba zostały odrzucone, gdyż Jezus zawsze utożsamia koniec z początkiem.

On September 11, 2001, the test of the rebellions of 1863 and 1888, became again testing truth, for they were both connected to the old paths of Jeremiah. On that date the latter rain message arrived, and the test of 1919, also arrived, for in 1919, the false gospel of a Christ who is void of any prophetic relevance was set forth as a counterfeit “peace and safety” message. When the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001, verses one through three were fulfilled, and verses one through three represent the message of the “first voice”.

11 września 2001 roku próba związana z buntami z lat 1863 i 1888 ponownie stała się probierzem prawdy, gdyż oba te wydarzenia były powiązane ze starymi ścieżkami Jeremiasza. Tego dnia nadeszło poselstwo późnego deszczu, a także pojawiła się próba roku 1919, ponieważ w 1919 roku fałszywa ewangelia o Chrystusie pozbawionym jakiegokolwiek proroczego znaczenia została przedstawiona jako fałszywe poselstwo "pokój i bezpieczeństwo". Gdy 11 września 2001 roku zstąpił potężny anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy, wypełniły się wersety od pierwszego do trzeciego, a wersety te przedstawiają poselstwo "pierwszego głosu".

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> Czy teraz rozchodzi się pogłoska, jakobym twierdziła, że Nowy Jork ma zostać zmieciony przez falę pływową? Tego nigdy nie powiedziałam. Powiedziałam natomiast, patrząc, jak wyrastają tam wielkie budowle, piętro po piętrze: "Jakie straszne sceny rozegrają się, gdy Pan powstanie, by straszliwie wstrząsnąć ziemią! Wówczas spełnią się słowa z Księgi Objawienia 18,1–3." Cały osiemnasty rozdział Księgi Objawienia jest ostrzeżeniem przed tym, co ma przyjść na ziemię. Nie mam jednak żadnego szczególnego światła co do tego, co ma przyjść na Nowy Jork; wiem tylko, że pewnego dnia wielkie budynki tam zostaną powalone za sprawą Bożej mocy, która wywraca i obala. Z otrzymanego światła wiem, że na świecie jest zniszczenie. Jedno słowo od Pana, jedno dotknięcie Jego potężnej mocy i te masywne budowle runą. Rozegrają się sceny, których grozy nie potrafimy sobie wyobrazić. Review and Herald, 5 lipca 1906.

With the arrival of the angel of Revelation eighteen, the latter rain began to sprinkle, and the “prophetic debate” represented in Habakkuk chapter two, began. The debate was over two methodologies for understanding Bible prophecy, and a false and a true latter rain message. The debate ends when the “second voice” of Revelation eighteen arrives and identifies the beginning of God’s executive judgment upon modern Babylon, and calls God’s other flock out of Babylon. The arrival of the second voice marks the end of the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is represented by the fourth abomination, that in turn represents the fourth and final generation of Laodicean Adventism as bowing down to the sun, at the soon-coming Sunday law.

Wraz z nadejściem anioła z Apokalipsy 18 późny deszcz zaczął pokrapywać, a rozpoczęła się „debata prorocka” przedstawiona w drugim rozdziale Księgi Habakuka. Spór dotyczył dwóch metodologii rozumienia proroctw biblijnych oraz fałszywego i prawdziwego przesłania późnego deszczu. Debata kończy się, gdy nadchodzi „drugi głos” z Apokalipsy 18 i wskazuje początek wykonawczego sądu Bożego nad współczesnym Babilonem oraz wzywa inne owce Boże do wyjścia z Babilonu. Nadejście drugiego głosu wyznacza koniec historii pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, którą przedstawia czwarta ohyda; ta z kolei reprezentuje czwarte i ostatnie pokolenie laodycejskiego adwentyzmu, oddające pokłon słońcu w obliczu wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego.

The deathbed of apostate Protestantism, between the descent of the angel and the closed door of 1844, typified the deathbed of Laodicean Adventism between the descent of the angel and the closed door of the soon-coming Sunday law. The prophet from Judah was buried in the same grave as the lying prophet of Bethel, and when king Josiah initiated his reform, he stood before that very grave. The reformation of king Josiah, whose name represents “the foundations of God”, began when God began to lead His last day people back to the foundations on September 11, 2001. His reform had begun when the work of restoring the temple was taken up.

Łoże śmierci odstępczego protestantyzmu, pomiędzy zstąpieniem anioła a zamknięciem drzwi w 1844 roku, było typem łoża śmierci laodycejskiego adwentyzmu pomiędzy zstąpieniem anioła a zamknięciem drzwi związanym z wkrótce nadchodzącym prawem niedzielnym. Prorok z Judy został pochowany w tym samym grobie co kłamliwy prorok z Betel, a gdy król Jozjasz rozpoczął swoją reformę, stanął właśnie przed tym grobem. Reforma króla Jozjasza, którego imię oznacza "fundamenty Boga", rozpoczęła się, gdy Bóg zaczął prowadzić swój lud czasów końca z powrotem do fundamentów 11 września 2001 roku. Jego reforma zaczęła się, gdy podjęto dzieło odnowy świątyni.

> And it came to pass in the eighteenth year of king Josiah, that the king sent Shaphan the son of Azaliah, the son of Meshullam, the scribe, to the house of the Lord, saying, Go up to Hilkiah the high priest, that he may sum the silver which is brought into the house of the Lord, which the keepers of the door have gathered of the people: And let them deliver it into the hand of the doers of the work, that have the oversight of the house of the Lord: and let them give it to the doers of the work which is in the house of the Lord, to repair the breaches of the house, Unto carpenters, and builders, and masons, and to buy timber and hewn stone to repair the house. Howbeit there was no reckoning made with them of the money that was delivered into their hand, because they dealt faithfully. And Hilkiah the high priest said unto Shaphan the scribe, I have found the book of the law in the house of the Lord. And Hilkiah gave the book to Shaphan, and he read it. And Shaphan the scribe came to the king, and brought the king word again, and said, Thy servants have gathered the money that was found in the house, and have delivered it into the hand of them that do the work, that have the oversight of the house of the Lord. And Shaphan the scribe showed the king, saying, Hilkiah the priest hath delivered me a book. And Shaphan read it before the king. And it came to pass, when the king had heard the words of the book of the law, that he rent his clothes. And the king commanded Hilkiah the priest, and Ahikam the son of Shaphan, and Achbor the son of Michaiah, and Shaphan the scribe, and Asahiah a servant of the king’s, saying, Go ye, inquire of the Lord for me, and for the people, and for all Judah, concerning the words of this book that is found: for great is the wrath of the Lord that is kindled against us, because our fathers have not hearkened unto the words of this book, to do according unto all that which is written concerning us. 2 Kings 22:3–13.

> I stało się w osiemnastym roku króla Jozjasza, że król posłał Szafana, syna Azaliasza, syna Meszullama, pisarza, do domu Pana, mówiąc: Idź do Chilkiasza, arcykapłana, aby zliczył srebro, które jest przynoszone do domu Pana, które odźwierni zebrali od ludu; i niech przekażą je w ręce wykonawców robót, którzy sprawują nadzór nad domem Pana; i niech wydadzą je wykonawcom robót w domu Pana, aby naprawili uszkodzenia domu: cieślom, budowniczym i murarzom, oraz na zakup drewna i ciosanego kamienia do naprawy domu. Jednak nie rozliczano się z nimi z pieniędzy, które im powierzano, ponieważ postępowali wiernie. I Chilkiasz, arcykapłan, rzekł do Szafana, pisarza: Znalazłem księgę Prawa w domu Pana. I Chilkiasz dał księgę Szafanowi, a on ją przeczytał. A Szafan, pisarz, przyszedł do króla, zdał królowi sprawozdanie i powiedział: Twoi słudzy zebrali pieniądze znalezione w domu i przekazali je w ręce tych, którzy wykonują pracę i sprawują nadzór nad domem Pana. I Szafan, pisarz, oznajmił królowi, mówiąc: Chilkiasz, kapłan, przekazał mi księgę. I Szafan czytał ją wobec króla. A gdy król usłyszał słowa księgi Prawa, rozdarł swoje szaty. I król rozkazał Chilkiaszowi, kapłanowi, oraz Achikamowi, synowi Szafana, i Achborowi, synowi Michajasza, i Szafanowi, pisarzowi, oraz Asajaszowi, słudze króla, mówiąc: Idźcie, zapytajcie Pana za mnie, za lud i za całą Judę o słowa tej księgi, która została znaleziona; gdyż wielki jest gniew Pana, który zapłonął przeciwko nam, ponieważ nasi ojcowie nie słuchali słów tej księgi, aby czynić według wszystkiego, co jest o nas napisane. 2 Księga Królewska 22:3-13.

The prediction that a child would be born named Josiah, identifies September 11, 2001, when the mighty angel descended and led His last-day people back to the old paths. That descent had been typified by the descent of the same angel on August 11, 1840. Both descents marked a fulfillment of a prophecy of Islam. The historical figure whose name is associated with identifying in advance, and publishing the advance prediction of the fulfillment of the time prophecy of Islam found in Revelation chapter nine verse fifteen, was Josiah.

Proroctwo, że narodzi się dziecko o imieniu Jozjasz, wskazuje na 11 września 2001 roku, kiedy potężny anioł zstąpił i poprowadził swój lud czasów ostatecznych z powrotem na dawne ścieżki. To zstąpienie było zapowiedziane przez zstąpienie tego samego anioła 11 sierpnia 1840 roku. Oba zstąpienia oznaczyły wypełnienie proroctwa dotyczącego islamu. Postacią historyczną, której imię wiąże się z wcześniejszym rozpoznaniem i opublikowaniem z wyprzedzeniem zapowiedzi wypełnienia proroctwa czasowego dotyczącego islamu, znajdującego się w Objawieniu 9:15, był Jozjasz.

In both descents of the angel of Revelation chapter ten or eighteen, the name “Josiah” is marked. Josiah Litch presented the message of Islam that was fulfilled on August 11, 1840, and on September 11, 2001 the prophecy of the birth of a child named Josiah, that had been set forth by the disobedient prophet in the history of Jeroboam, was fulfilled in Laodicean Adventism as the angel led His last-day people back to the foundational history where the confrontation of the disobedient prophet and Jeroboam had met its fulfillment. The biblical testimony identified a prediction of a Josiah to come, and when the history typified by the disobedient prophet was repeated in 1844, his prediction of the name was once again placed into the prophetic narrative.

W obu zstąpieniach anioła z Apokalipsy, czy to w rozdziale dziesiątym, czy osiemnastym, imię „Jozjasz” jest zaznaczone. Josiah Litch przedstawił orędzie dotyczące islamu, które wypełniło się 11 sierpnia 1840 roku, a 11 września 2001 roku w adwentyzmie laodycejskim wypełniło się proroctwo o narodzinach dziecka o imieniu Jozjasz, zapowiedziane przez nieposłusznego proroka w historii Jeroboama, gdy anioł prowadził swój lud czasu końca z powrotem do historii fundamentów, gdzie konfrontacja nieposłusznego proroka z Jeroboamem znalazła swoje wypełnienie. Biblijne świadectwo wskazywało na zapowiedź mającego nadejść Jozjasza, a gdy historia przedstawiona typologicznie przez nieposłusznego proroka powtórzyła się w 1844 roku, jego zapowiedź dotycząca imienia została ponownie włączona do narracji proroczej.

On September 11, 2001, the Lion of the tribe of Judah led His last-day people back to Jeremiah’s old paths, which represented the forty-six years in which the Messenger of the Covenant had erected a temple to suddenly come to on October 22, 1844. Josiah had discovered the curse of Moses as he initiated the work of repairing the temple. The work of the one hundred and forty-four thousand is represented by Isaiah as a work of restoration.

11 września 2001 roku Lew z pokolenia Judy poprowadził swój lud czasów końca z powrotem na dawne ścieżki Jeremiasza, które przedstawiały czterdzieści sześć lat, w ciągu których Posłaniec Przymierza wzniósł świątynię, do której miał nagle przybyć 22 października 1844 roku. Jozjasz odkrył przekleństwo Mojżesza, gdy zapoczątkował dzieło naprawy świątyni. Dzieło stu czterdziestu czterech tysięcy Izajasz przedstawia jako dzieło odnowy.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.

> Odbudują dawne ruiny, podźwigną wcześniejsze spustoszenia i odnowią zrujnowane miasta, spustoszone przez wiele pokoleń. Izajasza 61:4.

The work of Josiah in repairing and restoring the temple, is the work Isaiah identifies is accomplished by God’s last-day people, for all the prophets speak more of the last days than the days in which they lived. That work was also typified by those who came out of Babylon in the time of Ezra.

Dzieło Jozjasza polegające na naprawie i odnowieniu świątyni jest tym, które Izajasz wskazuje jako dokonane przez lud Boży czasów ostatecznych, gdyż wszyscy prorocy więcej mówią o dniach ostatecznych niż o czasach, w których żyli. To dzieło zostało też zobrazowane przez tych, którzy wyszli z Babilonu za czasów Ezdrasza.

> For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:9.

> Bo byliśmy niewolnikami; lecz nasz Bóg nie opuścił nas w naszej niewoli, ale okazał nam łaskę w oczach królów Persji, aby dać nam ożywienie, odbudować dom naszego Boga i naprawić jego spustoszenia oraz dać nam mur w Judzie i w Jerozolimie. Ezdrasza 9:9.

The work carried on by Ezra was accomplished when they had come out of Babylon, and it represents the work of temple restoration Josiah was doing, the work identified by Isaiah of God’s last-day people, and it began on September 11, 2001. In the Revelation John also identifies that work.

Dzieło prowadzone przez Ezdrasza zostało dokonane po wyjściu z Babilonu i reprezentuje dzieło odnowy świątyni, które prowadził Jozjasz, określone przez Izajasza jako zadanie ludu Bożego czasów ostatecznych, a rozpoczęło się 11 września 2001 roku. W Księdze Objawienia Jan również wskazuje na to dzieło.

> And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 10:8–11:3.

> I znowu przemówił do mnie głos, który słyszałem z nieba, mówiąc: Idź i weź książeczkę, która jest otwarta w ręce anioła, który stoi na morzu i na ziemi. I podszedłem do anioła i rzekłem mu: Daj mi tę książeczkę. A on rzekł do mnie: Weź ją i zjedz; a uczyni gorzkim twój brzuch, lecz w ustach twoich będzie słodka jak miód. I wziąłem książeczkę z ręki anioła i zjadłem ją; i była w moich ustach słodka jak miód; a gdy tylko ją zjadłem, mój brzuch stał się gorzki. I rzekł do mnie: Musisz znów prorokować przed wieloma ludami, narodami, językami i królami. I dano mi trzcinę, podobną do laski; a anioł stał, mówiąc: Wstań i zmierz świątynię Boga i ołtarz oraz tych, którzy oddają w niej cześć. Lecz dziedziniec, który jest na zewnątrz świątyni, pomiń i nie mierz go; gdyż został dany poganom, i miasto święte deptać będą przez czterdzieści dwa miesiące. I dam moim dwóm świadkom moc, i będą prorokować tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni, odziani w wory pokutne. Objawienie 10:8–11:3.

In this passage John represents the Millerites who had eaten the message that was in the angel’s hand when He descended on August 11, 1840, but who had also suffered the bitter disappointment of October 22, 1844. Standing at the bitter disappointment of 1844, John was told that he, as a symbol of God’s last-day people, must repeat the experience represented by 1840 to 1844, thus pointing forward to September 11, 2001, and unto the soon coming Sunday law. He was told “Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings,” representing the whole world being lightened when the angel descends in Revelation eighteen, when the history of Revelation chapter ten is repeated—“line upon line.”

W tym fragmencie Jan przedstawia zwolenników Williama Millera, którzy zjedli poselstwo, które było w ręku anioła, kiedy zstąpił 11 sierpnia 1840 roku, ale którzy doświadczyli także gorzkiego rozczarowania 22 października 1844 roku. W obliczu gorzkiego rozczarowania roku 1844 Janowi powiedziano, że on, jako symbol ludu Bożego dni ostatecznych, musi powtórzyć doświadczenie przedstawione przez lata 1840–1844, wskazując tym samym na 11 września 2001 roku i na rychło nadchodzącą ustawę niedzielną. Powiedziano mu: „Musisz znowu prorokować przed wieloma ludami, i narodami, i językami, i królami”, co przedstawia rozświetlenie całego świata, gdy anioł zstępuje w osiemnastym rozdziale Apokalipsy, kiedy powtórzona zostaje historia dziesiątego rozdziału Apokalipsy — „linia na linię”.

In connection with identifying the history that would be repeated when God’s last day people prophesied again, John was told to “rise and measure” the temple of God. His “measuring” was specifically identified, for he had been placed in the year of 1844, where his stomach was made bitter by the disappointment of October, 22. He was told to measure the temple, but to leave off the courtyard, which he was informed represented the time of the Gentiles, when they would trample down the courtyard for twelve hundred and sixty years. The twelve hundred and sixty years ended in 1798. John was to begin his measuring in 1798, and leave off the previous twelve hundred and sixty years, where the spiritual temple and spiritual Jerusalem had been trodden down. He was standing at the disappointment of 1844, so from 1798 to 1844, is forty-six years. Those forty-six years represent the temple.

W związku z rozpoznaniem historii, która miała się powtórzyć, gdy Boży lud czasów ostatecznych znów będzie prorokował, Janowi powiedziano, aby „wstał i zmierzył” świątynię Boga. Jego „mierzenie” zostało określone w sposób szczególny, ponieważ został umieszczony w roku 1844, kiedy jego żołądek stał się gorzki wskutek rozczarowania 22 października. Polecono mu zmierzyć świątynię, ale pominąć dziedziniec, który — jak go poinformowano — przedstawiał czas pogan, gdy mieli deptać dziedziniec przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat. Tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat zakończyło się w 1798 roku. Jan miał rozpocząć swoje mierzenie w 1798 roku i pominąć wcześniejsze tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat, kiedy duchowa świątynia i duchowa Jerozolima były deptane. Skoro znajdował się przy rozczarowaniu roku 1844, to od 1798 do 1844 jest czterdzieści sześć lat. Te czterdzieści sześć lat przedstawia świątynię.

When John, as God’s last-day people were to prophesy again, as they had done from 1840 to 1844, they would begin when the angel descended at the fulfillment of a prophecy of Islam. Their work of prophesying again would require a work of measuring the temple, and that work would represent an investigation of the “old paths”, which was the history represented by the “temple”, which began at the time of the end in 1798, and ended with the great disappointment of 1844. As they began their work of investigating Jeremiah’s old paths, which is John’s “temple of forty-six years”, the curse of Moses was found in the rubbish scattered all over the temple, and the prediction of the Josiah to come was fulfilled. The work of Josiah is also identified again by Isaiah:

Gdy Jan, jako przedstawiciel Bożego ludu dni ostatecznych, miał ponownie prorokować — tak jak czynili to w latach 1840–1844 — mieli oni rozpocząć w chwili zstąpienia anioła, przy wypełnieniu proroctwa o islamie. Ich dzieło ponownego prorokowania wymagało dzieła mierzenia świątyni, a to dzieło oznaczało badanie „starych ścieżek”, czyli historii przedstawionej przez „świątynię”, która rozpoczęła się w czasie końca w roku 1798 i zakończyła się wielkim rozczarowaniem w roku 1844. Gdy rozpoczęli swoje badanie Jeremiaszowych „starych ścieżek”, które są Janową „świątynią czterdziestu sześciu lat”, w rumowisku rozrzuconym po całej świątyni odnaleziono klątwę Mojżesza, a zapowiedź nadejścia Jozjasza została spełniona. Dzieło Jozjasza jest też ponownie wskazane przez Izajasza:

> And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.

> A twoi potomkowie odbudują odwieczne ruiny; podźwigniesz fundamenty wielu pokoleń; a będą cię nazywać naprawcą wyłomu, odnowicielem ścieżek do zamieszkania. Izajasza 58:12.

God’s last-day people were to restore the “paths to dwell in,” which are Jeremiah’s “old paths”. They were to rebuild the old waste places, as the workers in Josiah and Ezra’s histories were accomplishing. They were to employ the methodology of “line upon line,” for they would not simply “raise up” the foundational history of Adventism, that is represented by the temple of forty-six years, but in doing so they were to “raise up the foundations of many generations.” They were to identify that every reform movement represents a foundational work, that “line upon line,” identifies the last-day foundations of 1798 to 1844. They were to repair “the breach,” and the breach represents the initial break in a vessel or a wall that opens the way for further disaster. The “breach” that was to be repaired was the rebellion of 1863.

Lud Boży ostatnich dni miał przywrócić "drogi do zamieszkania", które są Jeremiaszowymi "starymi ścieżkami". Mieli odbudować dawne ruiny, jak czynili to budowniczowie w dziejach Jozjasza i Ezdrasza. Mieli zastosować metodologię "linia za linią", gdyż nie mieli po prostu "wznieść" fundamentalnej historii adwentyzmu, którą reprezentuje świątynia czterdziestu sześciu lat, lecz czyniąc to mieli "podźwignąć fundamenty wielu pokoleń". Mieli rozpoznać, że każdy ruch reformacyjny stanowi dzieło podstawowe, że "linia za linią" wskazuje na fundamenty czasów ostatecznych z lat 1798 do 1844. Mieli naprawić "wyłom", a wyłom oznacza początkowe pęknięcie w naczyniu lub murze, które otwiera drogę do dalszej katastrofy. Tym "wyłomem", który należało naprawić, był bunt z roku 1863.

When Josiah arrived on September 11, 2001 God’s last-day people returned to Jeremiah’s old paths and began to measure Millerite history. They discovered the “breach.” They identified the truth of the jewels of Miller’s dream as they built “the old waste places.” They discovered the “seven times,” as had Josiah, and they restored the truth of Leviticus twenty-six, and thus raised “up the former desolations.” When they restored the “first” and the “last” desolations of Leviticus twenty-six they then recognized that one finished in 1798 and the other in 1844. Thus their work of raising up the former desolations, was the very “rod” that was given to John that allowed him to measure the temple.

Kiedy Jozjasz przybył 11 września 2001 roku, Boży lud czasów ostatecznych powrócił do dawnych ścieżek Jeremiasza i zaczął mierzyć dzieje millerystów. Odkryli „wyłom”. Rozpoznali prawdę o klejnotach ze snu Millera, gdy odbudowywali „dawne ruiny”. Odkryli „siedem razy”, jak uczynił to Jozjasz, i przywrócili prawdę z Księgi Kapłańskiej 26, i w ten sposób podźwignęli „dawne spustoszenia”. Gdy przywrócili „pierwsze” i „ostatnie” spustoszenia z Księgi Kapłańskiej 26, rozpoznali, że jedno zakończyło się w 1798 roku, a drugie w 1844 roku. Tak więc ich dzieło podźwignięcia dawnych spustoszeń było właśnie owym „prętem mierniczym”, który został dany Janowi i pozwolił mu zmierzyć świątynię.

The Lion of the tribe of Judah led His people back to the old paths, so they could find the latter rain message, and the latter rain message is the message of Islam of the third woe. When they ultimately discovered the two sacred tables of Habakkuk, as represented by the 1843 and 1850 pioneer charts, they saw that the foundation included the “three woes” of Revelation chapter eight, and that the second woe had concluded in the foundational history where the Millerite temple had been erected. They then recognized that the understanding of the rule of triple application of prophecies had been previously put in place by the Lion of the tribe of Judah, in order that when they returned to Jeremiah’s old paths, they could recognize “the rest and the refreshing”, which is the latter rain message of the third woe, that is identified and established with the two witnesses of the first and second woes.

Lew z pokolenia Judy poprowadził swój lud z powrotem na dawne ścieżki, aby mogli odnaleźć poselstwo późnego deszczu, a poselstwo późnego deszczu jest poselstwem islamu trzeciego biada. Gdy ostatecznie odkryli dwie święte tablice Habakuka, przedstawione na pionierskich tablicach z 1843 i 1850 roku, zobaczyli, że fundament obejmował „trzy biada” z ósmego rozdziału Apokalipsy oraz że drugie biada zakończyło się w historii założycielskiej, w której wzniesiono świątynię millerystów. Rozpoznali wówczas, że zrozumienie zasady potrójnego zastosowania proroctw zostało wcześniej ustanowione przez Lwa z pokolenia Judy, aby, gdy powrócą do Jeremiaszowych dawnych ścieżek, mogli rozpoznać „odpoczynek i wytchnienie”, które jest poselstwem późnego deszczu trzeciego biada, identyfikowanym i ustanawianym wraz z dwoma świadkami pierwszego i drugiego biada.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> Nieprzyjaciel stara się odwrócić umysły naszych braci i sióstr od dzieła przygotowania ludu, aby mógł się ostać w tych ostatnich dniach. Jego sofizmaty mają na celu odwieść umysły od niebezpieczeństw i obowiązków chwili. Uważają za nic światło, które Chrystus zstąpił z nieba, aby przekazać Janowi dla Jego ludu. Uczą, że wydarzenia, które stoją tuż przed nami, nie są dostatecznie ważne, by poświęcać im szczególną uwagę. Unieważniają prawdę pochodzącą z nieba i okradają lud Boży z jego dotychczasowego doświadczenia, dając mu zamiast tego fałszywą naukę.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> 'Tak mówi Pan: Stańcie na drogach, rozejrzyjcie się i pytajcie o dawne ścieżki, gdzie jest dobra droga, i chodźcie nią.' Jeremiasza 6:16.

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> Niech nikt nie próbuje burzyć fundamentów naszej wiary — fundamentów, które zostały położone na początku naszej pracy przez modlitewne studium słowa i objawienie. Na tych fundamentach budujemy od pięćdziesięciu lat. Ludzie mogą mniemać, że znaleźli nową drogę i że mogą położyć mocniejszy fundament niż ten, który już został położony. Ale to wielkie zwiedzenie. Nikt nie może położyć innego fundamentu niż ten, który już został położony.

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> W przeszłości wielu podejmowało się budowy nowej wiary, ustanowienia nowych zasad. Lecz jak długo stała ich budowla? Wkrótce runęła, bo nie była zbudowana na Opoce.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> Czyż pierwsi uczniowie nie musieli zmierzyć się z ludzkimi naukami? Czyż nie musieli wysłuchiwać fałszywych teorii, a potem, uczyniwszy wszystko, stać mocno, mówiąc: „Nikt nie może położyć innego fundamentu niż ten, który jest położony”? 1 Koryntian 3:11.

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> „A zatem mamy niewzruszenie trwać przy początkowej ufności aż do końca. Słowa pełne mocy zostały posłane przez Boga i Chrystusa do tego ludu, wyprowadzając go ze świata, punkt po punkcie, w jasne światło obecnej prawdy. Ustami dotkniętymi świętym ogniem słudzy Boży głosili poselstwo. Boskie słowo przypieczętowało prawdziwość głoszonej prawdy.” Świadectwa, tom 8, 296, 297.

Back to Articles