Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fourteen

Księga Daniela - numer sto czternaście

The Last Generation: Unveiling Ezekiel’s Prophetic Fulfillment and the Sealing of the 144,000

Ostatnie pokolenie: odsłonięcie wypełnienia proroctwa Ezechiela i zapieczętowania 144 000

Author

Jeff Pippenger

Published

March 3, 2024

Formats

PDF
Word

The generation that witnessed the arrival of the third woe, on September 11, 2001 is the last generation of earth’s history. The passage from Ezekiel which confirms this truth was understood by the Millerites as directly connected with the parable of the ten virgins, and therefore Habakkuk chapter two. In that history, the vision of Habakkuk chapter two, that would “no longer tarry,” and which was fulfilled on October 22, 1844, prefigured the soon-coming Sunday law in the United States. But Ezekiel’s prediction of the vision that would no longer be prolonged is perfectly fulfilled in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which began with the arrival of the third woe, on September 11, 2001.

Pokolenie, które było świadkiem nadejścia trzeciego biada 11 września 2001 roku, jest ostatnim pokoleniem w historii ziemi. Fragment z Księgi Ezechiela, który potwierdza tę prawdę, był przez millerystów rozumiany jako bezpośrednio związany z przypowieścią o dziesięciu pannach, a zatem z drugim rozdziałem Księgi Habakuka. W tamtej historii widzenie z drugiego rozdziału Księgi Habakuka, które „już nie będzie się opóźniać”, i które wypełniło się 22 października 1844 roku, zapowiadało rychłe nadejście prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych. Jednak zapowiedź Ezechiela o widzeniu, które nie będzie już odwlekane, znajduje doskonałe wypełnienie w historii pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, która rozpoczęła się wraz z nadejściem trzeciego biada 11 września 2001 roku.

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nor flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God. Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> I doszło mnie słowo Pana, mówiące: Synu człowieczy, co to za przysłowie macie w ziemi Izraela: Przedłużają się dni, a każde widzenie się nie spełnia? Dlatego powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Sprawię, że to przysłowie ustanie i nie będą go już używać w Izraelu; lecz powiedz im: Dni są bliskie i spełnienie każdego widzenia. Bo w domu Izraela nie będzie już próżnych widzeń ani pochlebnych wróżb. Ja bowiem jestem Pan: przemówię, a słowo, które wypowiem, spełni się; nie będzie już odwlekane; bo za waszych dni, domu buntowniczy, wypowiem słowo i je wykonam — mówi Pan Bóg. I znów przyszło do mnie słowo Pana, mówiące: Synu człowieczy, oto dom Izraela mówi: Widzenie, które on widzi, jest na wiele dni naprzód, a prorokuje o czasach dalekich. Dlatego powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Żadne z moich słów nie będzie już odwlekane, lecz słowo, które wypowiedziałem, zostanie wykonane — mówi Pan Bóg. Ezechiel 12:21-28.

All the prophets speak of the last days, and the “vain vision” and “flattering divination” “within the house of Israel,” is the counterfeit latter rain, a “peace and safety” message, which argues that “the vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off.” This is the “debate” of Habakkuk, for those who present the “vain vision,” argue against “the vision he seeth”. They claim that “The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off.” The messengers of the peace and safety message claim, “the days are prolonged, and every vision faileth,” after all did not he predict July 18, 2020? The messengers of the “vain vision” are also identified by Ezekiel in the first two verses of the chapter.

Wszyscy prorocy mówią o dniach ostatecznych, a "próżne widzenie" i "pochlebna wróżba" "w domu Izraela" to fałszywy późny deszcz, poselstwo "pokój i bezpieczeństwo", które utrzymuje, że "widzenie, które on widzi, dotyczy wielu nadchodzących dni, a on prorokuje o czasach odległych." To jest "spór" Habakuka, gdyż ci, którzy przedstawiają "próżne widzenie", sprzeciwiają się "widzeniu, które on widzi". Twierdzą, że "widzenie, które on widzi, dotyczy wielu nadchodzących dni, a on prorokuje o czasach odległych." Posłańcy poselstwa "pokój i bezpieczeństwo" mówią: "dni się przeciągają, a każde widzenie zawodzi", w końcu czyż nie zapowiedział 18 lipca 2020 roku? Posłańców "próżnego widzenia" identyfikuje również Ezechiel w pierwszych dwóch wersetach tego rozdziału.

> The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.

> I doszło mnie także słowo Pana, mówiące: Synu człowieczy, mieszkasz wśród domu buntowniczego; mają oczy, aby widzieć, a nie widzą; mają uszy, aby słyszeć, a nie słyszą; gdyż są domem buntowniczym. Ezechiel 12:1, 2.

The prophets all agree with each other, and all speak of the last days, and when Christ addressed the quibbling Jews in the history of His ministry He quoted Isaiah to identify the quibbling Jews who were then being divorced from God, as having eyes to see, yet seeing not, and ears to hear, yet hearing not. Now as then, Ezekiel is addressing Laodicean Adventism’s scornful men, the quibbling Jews of our day, who propose a peace and safety message in opposition to the message of the latter rain. Jesus was governed by the rules He placed into His Word, so His predictions are also addressing the last days more specifically than the days in which he addressed the quibbling Jews.

Wszyscy prorocy są zgodni i wszyscy mówią o dniach ostatecznych, a gdy Chrystus podczas Swojej posługi zwracał się do spierających się Żydów, cytował Izajasza, by wskazać, że ci, którzy wówczas byli oddzielani od Boga, mają oczy, aby widzieć, a nie widzą, i uszy, aby słyszeć, a nie słyszą. Teraz, jak wtedy, Ezechiel zwraca się do mężów szyderców laodycejskiego adwentyzmu, do spierających się Żydów naszych dni, którzy głoszą poselstwo 'pokój i bezpieczeństwo' w opozycji do poselstwa późnego deszczu. Jezus kierował się zasadami, które zawarł w Swoim Słowie, dlatego Jego proroctwa odnoszą się także do dni ostatecznych bardziej bezpośrednio niż do dni, w których zwracał się do owych spierających się Żydów.

> Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:13–17.

> Dlatego mówię do nich w przypowieściach: ponieważ, choć patrzą, nie widzą; i choć słuchają, nie słyszą ani nie rozumieją. A w nich spełnia się proroctwo Izajasza, które mówi: Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie; patrzeć będziecie, a nie pojmiecie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, aby przypadkiem nie widzieli oczami i nie słyszeli uszami, i nie rozumieli sercem, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił. Lecz błogosławione są wasze oczy, bo widzą, i wasze uszy, bo słyszą. Bo zaprawdę powiadam wam: wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło zobaczyć to, co wy widzicie, a nie zobaczyli, i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Mateusza 13:13-17.

The phenomenon of a people who hear, yet don’t hear, and see, but don’t see, is the characteristic of a former people of God who are in the process of being passed by. That prophetic phenomenon is a fulfillment of Isaiah’s prophecy of such a situation. As with all prophets, Isaiah, along with Christ, is speaking of the last days.

Zjawisko ludu, który słyszy, a jednak nie słyszy, i widzi, lecz nie widzi, jest cechą dawnego ludu Bożego, który właśnie jest pomijany. To prorocze zjawisko jest wypełnieniem proroctwa Izajasza o takiej sytuacji. Jak u wszystkich proroków, Izajasz, podobnie jak Chrystus, mówi o czasach ostatecznych.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Then said I, Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged. Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:1–10.

> W roku śmierci króla Ozjasza widziałem też Pana siedzącego na wysokim i wyniesionym tronie, a rąbek Jego szaty wypełniał świątynię. Nad nim stali serafini; każdy miał po sześć skrzydeł: dwoma zasłaniał twarz, dwoma zasłaniał stopy, a dwoma latał. I jeden wołał do drugiego, mówiąc: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów; cała ziemia pełna jest Jego chwały. I zatrzęsły się odrzwia od głosu wołającego, a dom napełnił się dymem. Wtedy rzekłem: Biada mi! bo zginąłem, gdyż jestem człowiekiem nieczystych warg i mieszkam pośród ludu nieczystych warg, bo moje oczy widziały Króla, Pana Zastępów. Wtedy jeden z serafinów przyleciał do mnie, mając w ręce rozżarzony węgiel, który szczypcami wziął z ołtarza; przyłożył go do moich ust i rzekł: Oto dotknęło to twoich warg; twoja wina została usunięta, a twój grzech oczyszczony. Usłyszałem też głos Pana mówiącego: Kogo poślę i kto nam pójdzie? Wtedy rzekłem: Oto jestem, poślij mnie. A On rzekł: Idź i powiedz temu ludowi: Słuchajcie wciąż, lecz nie rozumiejcie; patrzcie wciąż, lecz nie pojmujcie. Uczyń serce tego ludu ociężałym, ich uszy przytęp, a oczy im zamknij, aby oczami nie widzieli, uszami nie słyszeli, sercem nie rozumieli, nie nawrócili się i nie zostali uzdrowieni. Izajasz 6:1–10.

Isaiah, Ezekiel and Christ are all representing those who are being sealed in the last days, during the latter rain, when the true and false message of the latter rain is being debated, in fulfillment of Habakkuk chapter two. According to Jesus, in the time period when this is fulfilled, the righteous are “seeing” the parables, which is a symbol of prophecy. The “wise” are understanding the prophetic message of the latter rain, but those represented by the quibbling Jews do not see or hear, and according to Ezekiel they present a peace and safety message arguing that the fulfillment of the predictions are far off in the future. They do not deny the predictions; the quibbling Jews gave lip-service to the prediction of the coming Messiah; but they simply placed the event into the far-off future. Yet Jesus pronounced a blessing upon those who would “see” the prophetic message of their time.

Izajasz, Ezechiel i Chrystus wszyscy reprezentują tych, którzy są pieczętowani w dniach ostatecznych, podczas późnego deszczu, gdy toczy się spór o prawdziwe i fałszywe poselstwo późnego deszczu, w wypełnieniu drugiego rozdziału Księgi Habakuka. Według Jezusa, w okresie, gdy to się wypełnia, sprawiedliwi „widzą” przypowieści, które są symbolem proroctwa. „Mądrzy” rozumieją prorocze poselstwo późnego deszczu, lecz ci, których reprezentują spierający się Żydzi, nie widzą ani nie słyszą, a według Ezechiela głoszą przesłanie „pokój i bezpieczeństwo”, twierdząc, że wypełnienie przepowiedni jest jeszcze daleko w przyszłości. Nie zaprzeczają przepowiedniom; spierający się Żydzi udzielali jedynie ustnej aprobaty proroctwu o przyjściu Mesjasza; ale po prostu odkładali to wydarzenie w daleką przyszłość. Jednak Jezus ogłosił błogosławionymi tych, którzy „ujrzą” prorocze poselstwo swego czasu.

In Christ’s day it was the message that arrived at His baptism, when the Holy Spirit descended. The descent of the Holy Spirit at His baptism prefigured the descent of the angel of Revelation ten on August 11, 1840. The divine descent in either history marked the arrival of the present truth message of that age, for Jesus it was the message of His death and resurrection, as represented by His baptism. For the Millerites it was the message of Islam of the first and second woes that confirmed the testing message of time-prophecy. Both of those histories align with the arrival of the testing message of the latter rain on September 11, 2001. This is why Sister White records the following:

Za czasów Chrystusa było to poselstwo, które nadeszło przy Jego chrzcie, gdy zstąpił Duch Święty. Zstąpienie Ducha Świętego podczas Jego chrztu było zapowiedzią zstąpienia anioła z Apokalipsy 10 w dniu 11 sierpnia 1840 r. Boskie zstąpienie w obu tych dziejach oznaczało nadejście poselstwa obecnej prawdy dla tamtej epoki; dla Jezusa było to poselstwo o Jego śmierci i zmartwychwstaniu, przedstawione przez Jego chrzest. Dla millerystów było to poselstwo o islamie związanym z pierwszym i drugim „biada”, które potwierdziło poselstwo próby związane z proroctwem czasowym. Obie te historie zbiegają się z nadejściem poselstwa próby późnego deszczu 11 września 2001 r. Dlatego Siostra White pisze, co następuje:

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> Wszystkie poselstwa dane w latach 1840–1844 mają teraz być głoszone z mocą, ponieważ wielu ludzi straciło orientację. Poselstwa te mają dotrzeć do wszystkich kościołów.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> Chrystus powiedział: "Błogosławione są wasze oczy, bo widzą, i wasze uszy, bo słyszą. Bo zaprawdę powiadam wam: wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło zobaczyć to, co wy widzicie, a nie zobaczyli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli" [Mateusza 13:16, 17]. Błogosławione są oczy, które widziały to, co widziano w latach 1843 i 1844.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.

> Orędzie zostało przekazane. I nie należy zwlekać z powtarzaniem tego orędzia, bo znaki czasu się wypełniają; dzieło końcowe musi zostać wykonane. W krótkim czasie zostanie dokonane wielkie dzieło. Wkrótce z Bożego ustanowienia zostanie dane orędzie, które rozrośnie się w głośny okrzyk. Wtedy Daniel stanie w swoim losie, aby dać swoje świadectwo.

> “The attention of our churches must be aroused. We are standing upon the borders of the greatest event in the world’s history, and Satan must not have power over the people of God, causing them to sleep on. The papacy will appear in its power. All must now arouse and search the Scriptures, for God will make known to His faithful ones what shall be in the last time. The word of the Lord is to come to His people in power. . . .

> Czujność naszych kościołów musi zostać rozbudzona. Stoimy na granicy największego wydarzenia w dziejach świata i nie wolno dopuścić, by Szatan miał władzę nad ludem Bożym, usypiając go dalej. Papiestwo ukaże się w swej potędze. Wszyscy muszą teraz się przebudzić i badać Pismo Święte, bo Bóg objawi swoim wiernym, co będzie w czasie ostatecznym. Słowo Pana ma przyjść do Jego ludu z mocą...

> “This is what has been presented to me—that we are asleep, and do not know the time of our visitation. But if we humble ourselves before God, and seek Him with the whole heart, He will be found of us.” Manuscript Releases, volume 21, 436–438.

> „To zostało mi ukazane — że śpimy i nie znamy czasu naszego nawiedzenia. Lecz jeśli ukorzymy się przed Bogiem i będziemy Go szukać całym sercem, pozwoli nam się znaleźć.” Manuscript Releases, tom 21, 436–438.

The message that has been typified by the present truth message of the Messiah in Christ’s history, and the present truth message of 1840 to 1844, point forward to the last days when the Millerite message is repeated. Those in the histories represented as being unable to “see and hear” “do not know the time of their visitation.” When Isaiah presents the first reference of the messengers of the counterfeit message of the latter rain, who see, but don’t see, he marks the time when this period begins, the period which Sister White said, “a message of God’s appointment that will swell into a loud cry.” “God’s appointment” represents a specific time when the message would arrive, and in verse three of Isaiah chapter six, Isaiah pinpoints that time.

Poselstwo, które zostało ukazane w typie przez poselstwo teraźniejszej prawdy Mesjasza w historii Chrystusa oraz przez poselstwo teraźniejszej prawdy z lat 1840–1844, wskazuje na dni ostateczne, kiedy poselstwo millerytów zostanie powtórzone. Ci w historiach przedstawieni jako niezdolni „widzieć i słyszeć”, „nie znają czasu swego nawiedzenia”. Gdy Izajasz przedstawia pierwszą wzmiankę o posłańcach fałszywego poselstwa późnego deszczu, którzy widzą, lecz nie widzą, wyznacza czas, kiedy ten okres się rozpoczyna — okres, o którym siostra White powiedziała, że to „poselstwo z Bożego wyznaczenia, które rozrośnie się w głośne wołanie”. „Boże wyznaczenie” oznacza konkretny czas, kiedy to poselstwo miało nadejść, a w wersecie trzecim szóstego rozdziału Księgi Izajasza Izajasz dokładnie wskazuje ten czas.

> And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. Isaiah 6:3.

> I jeden wołał do drugiego, mówiąc: Święty, święty, święty jest Pan Zastępów; cała ziemia jest pełna jego chwały. Izajasza 6:3.

Sister White identifies that when the angels cry one to another, “Holy, Holy, Holy” in the passage where Isaiah represents those who have eyes, that see, but do not see, it is fulfilled on September 11, 2001.

Siostra White wskazuje, że scena, w której aniołowie wołają jeden do drugiego: „Święty, Święty, Święty”, w fragmencie, w którym Izajasz opisuje tych, którzy mają oczy, które patrzą, lecz nie widzą, wypełnia się 11 września 2001 roku.

> “As they [the angels] see the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in His presence, beneath His smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing His image, in doing His service and worshiping Him, their highest ambition is fully reached.” Review and Herald, December 22, 1896.

> Gdy [aniołowie] patrzą w przyszłość, gdy cała ziemia będzie napełniona Jego chwałą, zwycięski hymn uwielbienia rozbrzmiewa echem od jednego do drugiego w melodyjnym śpiewie: „Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów”. W zupełności zadowala ich wielbienie Boga; a w Jego obecności, pod Jego uśmiechem aprobaty, nie pragną już niczego więcej. Nosząc Jego obraz, pełniąc Jego służbę i oddając Mu cześć, w pełni osiągają swoje najwyższe dążenie. Review and Herald, 22 grudnia 1896.

On September 11, 2001 the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and the latter rain began to sprinkle, and Habakkuk’s debate began as the parable of the ten virgins was being repeated. At that point Ezekiel’s prophecy met its perfect fulfillment. The prophetic Word will no longer be delayed, and the generation that witnessed September 11, 2001 is the last generation of planet earth, for the vision at the end of Adventism announces the close of probation at the second coming of Christ. A second witness to this fact is found in the book of Luke, chapter twenty-one.

11 września 2001 r. rozpoczęło się pieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy, a późny deszcz zaczął kropić, i rozpoczął się spór Habakuka, gdy powtarzała się przypowieść o dziesięciu pannach. Wtedy proroctwo Ezechiela znalazło swoje doskonałe wypełnienie. Słowo prorockie nie będzie już dłużej opóźniane, a pokolenie, które było świadkiem 11 września 2001 r., jest ostatnim pokoleniem na planecie Ziemia, gdyż widzenie u kresu adwentyzmu zapowiada zamknięcie czasu łaski przy powtórnym przyjściu Chrystusa. Drugie świadectwo tego faktu znajduje się w Ewangelii Łukasza, rozdział dwudziesty pierwszy.

> Verily I say unto you, This generation shall not pass away, till all be fulfilled. Heaven and earth shall pass away: but my words shall not pass away. Luke 21:32, 33.

> Zaprawdę, powiadam wam: nie przeminie to pokolenie, aż wszystko się spełni. Niebo i ziemia przeminą, lecz moje słowa nie przeminą. Łukasza 21:32, 33.

In Luke chapter twenty-one Jesus identifies the last generation of earth’s history. He has just given an overview of a progressive history from the destruction of Jerusalem in the year 70, all the way through Millerite history. He then drops out of the narrative of directly identifying prophetic history and presents a parable that simply repeats and enlarges upon the prophetic history He presented. He thus provided two internal witnesses to the same narrative, and He concluded by identifying that the “generation” that witnessed these events would live until His return, thus by context identifying the generation that is represented by the one hundred and forty-four thousand.

W rozdziale dwudziestym pierwszym Ewangelii Łukasza Jezus identyfikuje ostatnie pokolenie w dziejach ziemi. Właśnie przedstawił zarys postępującej historii od zburzenia Jerozolimy w roku 70 aż po historię millerystów. Następnie odchodzi od bezpośredniego wywodu identyfikującego historię proroczą i przedstawia przypowieść, która po prostu powtarza i rozwija zaprezentowaną przez Niego historię proroczą. W ten sposób dostarczył dwóch wewnętrznych świadectw tej samej narracji, a zakończył, wskazując, że „pokolenie”, które było świadkiem tych wydarzeń, będzie żyło aż do Jego powrotu, a tym samym w kontekście identyfikując pokolenie reprezentowane przez sto czterdzieści cztery tysiące.

The history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the final generation, and they do not taste death, even though they live in the time when heaven and earth pass away.

Historia opieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy dotyczy ostatniego pokolenia, a oni nie zaznają śmierci, chociaż żyją w czasie, gdy niebo i ziemia przeminą.

> But the day of the Lord will come as a thief in the night; in the which the heavens shall pass away with a great noise, and the elements shall melt with fervent heat, the earth also and the works that are therein shall be burned up. Seeing then that all these things shall be dissolved, what manner of persons ought ye to be in all holy conversation and godliness, Looking for and hasting unto the coming of the day of God, wherein the heavens being on fire shall be dissolved, and the elements shall melt with fervent heat? 2 Peter 3:10–12.

> Lecz dzień Pana przyjdzie jak złodziej w nocy; w którym niebiosa przeminą z wielkim hukiem, a żywioły stopnieją od żaru, ziemia zaś i dzieła, które są na niej, zostaną spalone. Skoro więc to wszystko ma ulec rozpadowi, jakimi powinniście być w świętym postępowaniu i pobożności, oczekując i przyspieszając przyjście dnia Bożego, w którym płonące niebiosa ulegną rozpadowi, a żywioły stopnieją od żaru? 2 List Piotra 3:10-12.

The second coming of Christ was represented at the transfiguration of Christ.

Drugie przyjście Chrystusa zostało przedstawione podczas Przemienienia Chrystusa.

> “Moses upon the mount of transfiguration was a witness to Christ’s victory over sin and death. He represented those who shall come forth from the grave at the resurrection of the just. Elijah, who had been translated to heaven without seeing death, represented those who will be living upon the earth at Christ’s second coming, and who will be ‘changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump;’ when ‘this mortal must put on immortality,’ and ‘this corruptible must put on incorruption.’ 1 Corinthians 15:51–53. Jesus was clothed with the light of heaven, as He will appear when He shall come ‘the second time without sin unto salvation.’ For He will come ‘in the glory of His Father with the holy angels.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. The Saviour’s promise to the disciples was now fulfilled. Upon the mount the future kingdom of glory was represented in miniature,—Christ the King, Moses a representative of the risen saints, and Elijah of the translated ones.” The Desire of Ages, 421.

> Mojżesz na górze przemienienia był świadkiem zwycięstwa Chrystusa nad grzechem i śmiercią. Reprezentował tych, którzy wyjdą z grobu przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych. Eliasz, który został przeniesiony do nieba bez zaznania śmierci, reprezentował tych, którzy będą żyli na ziemi podczas powtórnego przyjścia Chrystusa i którzy zostaną „odmienieni, w jednej chwili, w mgnieniu oka, na dźwięk ostatniej trąby”; gdy „to, co śmiertelne, musi przyoblec nieśmiertelność”, a „to, co skazitelne, musi przyoblec nieskazitelność”. 1 Koryntian 15:51-53. Jezus był przyobleczony w światłość nieba, tak jak ukaże się, gdy przyjdzie „drugi raz, bez grzechu, ku zbawieniu”. Albowiem przyjdzie „w chwale swego Ojca z aniołami świętymi”. Hebrajczyków 9:28; Marka 8:38. Obietnica Zbawiciela dana uczniom została teraz spełniona. Na górze w miniaturze zostało przedstawione przyszłe królestwo chwały — Chrystus Król, Mojżesz jako przedstawiciel zmartwychwstałych świętych, i Eliasz — przemienionych. Pragnienie wieków, 421.

Elijah, who did not die, represents the one hundred and forty-four thousand who do not die, and Moses represents those that do die. In the last days those two classes are represented in Revelation chapter seven, as the one hundred and forty-four thousand and the great multitude. When the fifth seal is opened in Revelation chapter six, those that were murdered by the papacy during the Dark Ages are given white robes.

Eliasz, który nie umarł, symbolizuje sto czterdzieści cztery tysiące, którzy nie umrą, a Mojżesz symbolizuje tych, którzy umrą. W dniach ostatecznych te dwie grupy są przedstawione w siódmym rozdziale Księgi Objawienia jako sto czterdzieści cztery tysiące oraz wielki tłum. Gdy w szóstym rozdziale Księgi Objawienia zostaje otwarta piąta pieczęć, ci, którzy zostali zamordowani przez papiestwo w mrocznych wiekach, otrzymują białe szaty.

> “‘And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: and they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, Holy and true, doest Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them [They were pronounced pure and holy]; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled’ [Revelation 6:9–11]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> „A gdy otworzył pieczęć piątą, ujrzałem pod ołtarzem dusze tych, którzy zostali zabici dla słowa Bożego i dla świadectwa, które mieli; i wołały donośnym głosem: Dokądże, Panie, Święty i Prawdziwy, nie osądzasz i nie mścisz naszej krwi na mieszkańcach ziemi? I dano każdemu z nich białe szaty [Uznano ich za czystych i świętych]; i powiedziano im, aby jeszcze przez krótki czas odpoczęli, aż dopełnią liczby także ich współsłudzy i bracia, którzy mieli być zabici jak i oni” [Objawienie 6:9-11]. Były to sceny ukazane Janowi, które nie były rzeczywistością, lecz tym, co miało wydarzyć się w pewnym czasie w przyszłości. Manuscript Releases, tom 20, 197.

The martyrs are asking when God would avenge their murder. A martyr had the faith of Jesus before he was murdered, for it was the manifestation of that very faith that prompted the papacy to murder him. White robes represent the righteousness of Christ, but the white robes given to these souls who had been murdered, was given to them after their martyrdom. The robes are a symbol of martyrdom, not simply the righteousness of Christ. A martyr has the robe of Christ righteousness before he is murdered. The great multitude in Revelation seven are given white robes, thus representing those who die during the coming Sunday law bloodbath. Thus the one hundred and forty-four thousand are represented by Elijah and the faithful who die in the Lord by Moses at the mount of transfiguration.

Męczennicy pytają, kiedy Bóg pomści ich śmierć. Męczennik miał wiarę Jezusa, zanim został zamordowany, bo to właśnie przejaw tej wiary skłonił papiestwo do jego zamordowania. Białe szaty symbolizują sprawiedliwość Chrystusa, lecz białe szaty dane tym duszom, które zostały zamordowane, dano im dopiero po ich męczeństwie. Szaty są symbolem męczeństwa, a nie tylko sprawiedliwości Chrystusa. Męczennik ma szatę sprawiedliwości Chrystusa, zanim zostanie zamordowany. Wielki tłum w siódmym rozdziale Apokalipsy otrzymuje białe szaty, co przedstawia tych, którzy zginą podczas nadchodzącej krwawej rzezi związanej z ustawą niedzielną. Tak więc sto czterdzieści cztery tysiące są reprezentowani przez Eliasza, a wierni, którzy umierają w Panu, przez Mojżesza na górze Przemienienia.

The one hundred and forty-four thousand are the generation that does not die, and they are the generation which Christ is referring to that are alive when the heavens and earth pass away in Luke chapter twenty-one.

Sto czterdzieści cztery tysiące są pokoleniem, które nie umiera, i są pokoleniem, o którym Chrystus mówi w dwudziestym pierwszym rozdziale Ewangelii Łukasza, że będzie żyć, gdy niebo i ziemia przeminą.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “The murder of Abel was the first example of the enmity that God had declared would exist between the serpent and the seed of the woman—between Satan and his subjects and Christ and His followers. Through man’s sin, Satan had gained control of the human race, but Christ would enable them to cast off his yoke. Whenever, through faith in the Lamb of God, a soul renounces the service of sin, Satan’s wrath is kindled. The holy life of Abel testified against Satan’s claim that it is impossible for man to keep God’s law. When Cain, moved by the spirit of the wicked one, saw that he could not control Abel, he was so enraged that he destroyed his life. And wherever there are any who will stand in vindication of the righteousness of the law of God, the same spirit will be manifested against them. It is the spirit that through all the ages has set up the stake and kindled the burning pile for the disciples of Christ. But the cruelties heaped upon the follower of Jesus are instigated by Satan and his hosts because they cannot force him to submit to their control. It is the rage of a vanquished foe. Every martyr of Jesus has died a conqueror. Says the prophet, “They overcame him [‘that old serpent, called the devil, and Satan’] by the blood of the Lamb, and by the word of their testimony; and they loved not their lives unto the death.’ Revelation 12:11, 9.” Patriarchs and Prophets, 77.

> Zabójstwo Abla było pierwszym przykładem wrogości, którą Bóg zapowiedział między wężem a potomstwem niewiasty — między Szatanem i jego poddanymi a Chrystusem i Jego naśladowcami. Przez grzech człowieka Szatan zdobył panowanie nad rodzajem ludzkim, lecz Chrystus umożliwi im zrzucenie jego jarzma. Ilekroć dzięki wierze w Baranka Bożego dusza wyrzeka się służby grzechowi, budzi się gniew Szatana. Święte życie Abla świadczyło przeciw twierdzeniu Szatana, że człowiek nie jest w stanie zachować Bożego prawa. Gdy Kain, poruszony duchem Złego, zobaczył, że nie może zapanować nad Ablem, tak się rozjątrzył, że odebrał mu życie. A gdziekolwiek znajdą się tacy, którzy staną w obronie sprawiedliwości prawa Bożego, ten sam duch będzie się przeciw nim objawiał. To duch, który przez wszystkie wieki stawiał pal i rozpalał płonący stos dla uczniów Chrystusa. Lecz okrucieństwa wymierzane naśladowcy Jezusa są inspirowane przez Szatana i jego zastępy, ponieważ nie mogą zmusić go do poddania się ich władzy. To wściekłość pokonanego wroga. Każdy męczennik Jezusa umarł jako zwycięzca. Mówi prorok: "A oni zwyciężyli go ['tego węża starodawnego, zwanego diabłem i Szatanem'] przez krew Baranka i przez słowo swojego świadectwa; i nie umiłowali swego życia aż do śmierci." Objawienie 12:11, 9. Patriarchowie i Prorocy, 77.

Back to Articles