Article

# The Book of Daniel - Number Eighty

Księga Daniela - numer osiemdziesiąty

The End and Beginning of Visions: Ellen White’s Last Open Vision in 1884 and Its Significance

Koniec i początek widzeń: ostatnie otwarte widzenie Ellen White z 1884 roku i jego znaczenie

Author

Jeff Pippenger

Published

February 13, 2024

Formats

PDF
Word

In 1884, Ellen White had her last open vision. It was given in Portland, Oregon. Her first open vision was given in 1844, in Portland, Maine. Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

W 1884 roku Ellen White otrzymała swoje ostatnie widzenie na jawie. Miało ono miejsce w Portland w stanie Oregon. Jej pierwsze widzenie na jawie miało miejsce w 1844 roku, w Portland w stanie Maine. Jezus zawsze ilustruje koniec rzeczy jej początkiem.

> “It was not long after the passing of the time, in 1844, that my first vision was given me. I was visiting Mrs. Haines at Portland, a dear sister in Christ, whose heart was knit with mine; five of us, all women, were kneeling quietly at the family altar. While we were praying, the power of God came upon me as I had never felt it before.

> Niedługo po upływie tamtego czasu, w 1844 roku, dane mi było pierwsze widzenie. Odwiedzałam panią Haines w Portland, drogą siostrę w Chrystusie, której serce było splecione z moim; pięć z nas, wszystkie kobiety, klęczałyśmy cicho przy rodzinnym ołtarzu. Gdy się modliłyśmy, moc Boża zstąpiła na mnie tak, jak nigdy dotąd jej nie odczuwałam.

> “I seemed to be surrounded with light, and to be rising higher and higher from the earth. I turned to look for the advent people in the world, but could not find them, when a voice said to me, ‘Look again, and look a little higher.’ At this, I raised my eyes, and saw a straight and narrow path, cast up high above the world. On this path the advent people were traveling to the city which was at the farther end of the path. They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ [SEE MATTHEW 25:6.] This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> Zdawało mi się, że jestem otoczony światłem i że wznoszę się coraz wyżej ponad ziemię. Odwróciłem się, aby poszukać na świecie ludu adwentowego, lecz nie mogłem go znaleźć, gdy głos powiedział do mnie: „Spójrz jeszcze raz i spójrz nieco wyżej”. Na to podniosłem wzrok i zobaczyłem prostą i wąską drogę, wzniesioną wysoko ponad świat. Tą drogą lud adwentowy zdążał do miasta, które znajdowało się na odległym końcu drogi. Za nimi, na początku drogi, ustawione było jasne światło, które — jak powiedział mi anioł — było „okrzykiem o północy”. [ZOBACZ MATEUSZA 25:6.] To światło świeciło wzdłuż całej drogi i oświetlało im kroki, aby się nie potknęli.

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> Jeśli mieli oczy utkwione w Jezusie, który szedł tuż przed nimi, prowadząc ich do miasta, byli bezpieczni. Lecz wkrótce niektórzy znużyli się i mówili, że miasto jest bardzo daleko, a spodziewali się wejść do niego wcześniej. Wówczas Jezus dodawał im otuchy, podnosząc Swoje chwalebne prawe ramię, a z Jego ramienia wychodziło światło, które jak fala przetaczało się nad adwentowym zastępem, i wołali: „Alleluja!”. Inni pochopnie odrzucili światło za sobą i mówili, że to nie Bóg prowadził ich tak daleko. Światło za nimi zgasło, pozostawiając ich stopy w całkowitej ciemności, i potknęli się, stracili z oczu cel i Jezusa, i spadli ze ścieżki w dół, do ciemnego i niegodziwego świata poniżej. Chrześcijańskie doświadczenia i nauki Ellen G. White, 57.

In the six-volume biography of Ellen White, written by her grandson Arthur L. White, he records a statement given by John Loughborough at the 1893 General Conference Session.

W sześciotomowej biografii Ellen White, napisanej przez jej wnuka Arthura L. White’a, odnotowuje on wypowiedź Johna Loughborougha na sesji Generalnej Konferencji w 1893 roku.

> “Loughborough, in giving an address at the General Conference session nine years later, stated: “I have seen Sister White in vision about fifty times. The first time was about forty years ago. . . . Her last open vision was in 1884, on the campground at Portland, Oregon.” Ellen White Biography, volume 3, 256.

> Loughborough, wygłaszając przemówienie podczas sesji Generalnej Konferencji dziewięć lat później, stwierdził: „Widziałem Siostrę White w widzeniu około pięćdziesięciu razy. Po raz pierwszy było to około czterdzieści lat temu. . . . Jej ostatnie otwarte widzenie miało miejsce w 1884 roku, na polu namiotowym w Portland w stanie Oregon.” Biografia Ellen White, tom 3, s. 256.

She was still to have dreams and visions after 1884, but the visions that occurred in public ended exactly forty years after they began, and the beginning and ending open visions both occurred in cities named Portland. The first city on the east coast of the United States, the last city was on the west coast. Some might wish to argue that this fact means nothing more than human coincidence, and others might argue that the purpose for open visions had been fulfilled, so the Lord ended them after forty years.

Po 1884 roku wciąż miała sny i wizje, lecz wizje, które miały miejsce publicznie, zakończyły się dokładnie czterdzieści lat po tym, jak się zaczęły, a zarówno pierwsza, jak i ostatnia otwarta wizja miały miejsce w miastach o nazwie Portland. Pierwsze miasto znajdowało się na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, ostatnie — na zachodnim. Niektórzy mogą twierdzić, że fakt ten oznacza jedynie ludzki zbieg okoliczności, inni zaś, że cel otwartych wizji został wypełniony, więc Pan zakończył je po czterdziestu latach.

The actual reason is due to the increasing disobedience and rebellion against the gift of prophecy that had been given to the Millerite movement.

Rzeczywistym powodem jest coraz większe nieposłuszeństwo i bunt wobec daru proroctwa udzielonego ruchowi millerowskiemu.

> “After I came to Oakland I was weighted down with a sense of the condition of things at Battle Creek, and I, weak, powerless to help you. I knew that the leaven of unbelief was at work. Those who disregarded the plain injunctions of God’s word were disregarding the testimonies which urged them to give heed to that word. While visiting Healdsburg last winter, I was much in prayer and burdened with anxiety and grief. But the Lord swept back the darkness at one time while I was in prayer, and a great light filled the room. An angel of God was by my side, and I seemed to be in Battle Creek. I was in your councils; I heard words uttered, I saw and heard things that, if God willed, I wish could be forever blotted from my memory. My soul was so wounded I knew not what to do or what to say. Some things I cannot mention. I was bidden to let no one know in regard to this, for much was yet to be developed.

> Po przybyciu do Oakland byłem przygnieciony świadomością stanu rzeczy w Battle Creek, a sam czułem się słaby i bezsilny, by wam pomóc. Wiedziałem, że działa zaczyn niewiary. Ci, którzy lekceważyli jasne nakazy Słowa Bożego, lekceważyli również świadectwa, które wzywały ich, by dali posłuch temu Słowu. Podczas pobytu w Healdsburgu zeszłej zimy wiele się modliłem i byłem przytłoczony niepokojem i smutkiem. Lecz Pan pewnego razu podczas modlitwy rozgonił ciemność i wielkie światło napełniło pokój. Anioł Boży stał u mego boku i zdawało mi się, że jestem w Battle Creek. Byłem na waszych naradach; słyszałem wypowiadane słowa, widziałem i słyszałem rzeczy, które — gdyby taka była wola Boga — pragnąłbym na zawsze wymazać z pamięci. Moja dusza była tak zraniona, że nie wiedziałem, co czynić ani co powiedzieć. O niektórych rzeczach nie mogę wspominać. Polecono mi, abym nikomu o tym nie mówił, gdyż wiele miało się jeszcze ujawnić.

> “I was told to gather up the light that had been given me and let its rays shine forth to God’s people. I have been doing this in articles in the papers. I arose at three o’clock nearly every morning for months and gathered the different items written after the last two testimonies were given me in Battle Creek. I wrote out these matters and hurried them on to you; but I had neglected to take proper care of myself, and the result was that I sank under the burden; my writings were not all finished to reach you at the General Conference.

> "Powiedziano mi, abym zebrała światło, które mi dano, i pozwoliła, by jego promienie zabłysły dla ludu Bożego. Czyniłam to w artykułach zamieszczanych w prasie. Przez wiele miesięcy niemal każdego ranka wstawałam o trzeciej nad ranem i gromadziłam różne zapiski napisane po tym, jak otrzymałam dwa ostatnie świadectwa w Battle Creek. Spisywałam te sprawy i czym prędzej wysyłałam je do was; ale zaniedbałam należytej troski o siebie i w rezultacie ugięłam się pod brzemieniem; nie wszystkie moje pisma zostały ukończone tak, by dotarły do was na czas Generalnej Konferencji.

> “Again, while in prayer, the Lord revealed Himself. I was once more in Battle Creek. I was in many houses and heard your words around your tables. The particulars I have no liberty now to relate. I hope never to be called to mention them. I had also several most striking dreams.

> Znów podczas modlitwy Pan się objawił. Po raz kolejny znalazłem się w Battle Creek. Byłem w wielu domach i słyszałem wasze słowa przy waszych stołach. Nie wolno mi teraz mówić o szczegółach. Mam nadzieję, że nigdy nie będę proszony, by o nich wspominać. Miałem także kilka niezwykle wyrazistych snów.

> “What voice will you acknowledge as the voice of God? What power has the Lord in reserve to correct your errors and show you your course as it is? What power to work in the church? If you refuse to believe until every shadow of uncertainty and every possibility of doubt is removed you will never believe. The doubt that demands perfect knowledge will never yield to faith. Faith rests upon evidence, not demonstration. The Lord requires us to obey the voice of duty, when there are other voices all around us urging us to pursue an opposite course. It requires earnest attention from us to distinguish the voice which speaks from God. We must resist and conquer inclination, and obey the voice of conscience without parleying or compromise, lest its promptings cease and will and impulse control. The word of the Lord comes to us all who have not resisted His Spirit by determining not to hear and obey. This voice is heard in warnings, in counsels, in reproof. It is the Lord’s message of light to His people. If we wait for louder calls or better opportunities, the light may be withdrawn, and we left in darkness.” Testimonies, volume 5, 68.

> "Jaki głos uznasz za głos Boga? Jaką moc Pan ma w rezerwie, aby skorygować twoje błędy i pokazać ci twoją drogę taką, jaka jest? Jaką ma moc, by działać w Kościele? Jeśli odmawiasz wiary, dopóki nie zostanie usunięty każdy cień niepewności i każda możliwość wątpienia, nigdy nie uwierzysz. Wątpliwość, która domaga się doskonałej wiedzy, nigdy nie ustąpi przed wiarą. Wiara opiera się na dowodach, a nie na demonstracji. Pan wymaga od nas, byśmy słuchali głosu obowiązku, gdy wokół nas rozbrzmiewają inne głosy, nakłaniające nas do obrania przeciwnej drogi. Wymaga to od nas gorliwej uwagi, aby rozróżnić głos, który pochodzi od Boga. Musimy oprzeć się i zwyciężyć skłonności oraz słuchać głosu sumienia bez pertraktacji ani kompromisu, by nie ustały jego napomnienia, a wola i poryw nie przejęły steru. Słowo Pana przychodzi do nas wszystkich, którzy nie sprzeciwili się Jego Duchowi, postanawiając nie słuchać ani nie być posłusznymi. Ten głos słychać w ostrzeżeniach, radach i upomnieniach. Jest to przesłanie światła od Pana dla Jego ludu. Jeśli będziemy czekać na głośniejsze wezwania lub lepsze sposobności, światło może zostać cofnięte, a my pozostaniemy w ciemności." Świadectwa, tom 5, 68.

Sister White identified that if continued rebellion against her ministry as the prophetess was manifested that the “light may be withdrawn, and” Laodicean Adventism would be “left in darkness.” In 1915, the light was withdrawn. God was and is fully capable of raising up a prophet or prophetess whenever He chooses to do so. He raised up Elisha to follow Elijah, but there was no living prophet raised up after 1915, for the Lord had “withdrawn the light.”

Siostra White stwierdziła, że jeśli będzie się przejawiał dalszy bunt przeciw jej posłudze jako prorokini, to "światło może zostać cofnięte, a" adwentyzm laodycejski zostanie "pozostawiony w ciemności." W 1915 roku światło zostało cofnięte. Bóg był i jest w pełni zdolny wzbudzić proroka lub prorokinię, kiedy tylko zechce. Wzbudził Elizeusza jako następcę Eliasza, lecz po 1915 roku nie został wzbudzony żaden żyjący prorok, gdyż Pan "cofnął światło."

When it comes to the dreams and visions of Sister White, there were three periods. The first period of forty years, where visions would occur in public, for purposes that were associated with establishing the gift within the minds of those who were in attendance when the visions occurred. Then from 1884, until her death in 1915, visions and dreams were given that were still for the edification of God’s people, but they were given in private. The third period began in 1915, and provided the evidence that Laodicean Adventism was in the darkness of apostasy.

Jeśli chodzi o sny i widzenia Siostry White, były trzy okresy. Pierwszy trwał czterdzieści lat; w tym czasie widzenia miały miejsce publicznie, w celach związanych z utwierdzeniem tego daru w świadomości tych, którzy byli obecni, gdy do nich dochodziło. Następnie, od 1884 roku aż do jej śmierci w 1915 roku, udzielane były widzenia i sny, które nadal służyły zbudowaniu ludu Bożego, lecz były udzielane prywatnie. Trzeci okres rozpoczął się w 1915 roku i dostarczył dowodu, że laodycejski adwentyzm był pogrążony w ciemności odstępstwa.

Ancient Israel illustrates modern Israel and in the period of full blown rebellion represented by Eli and his two sons, Hophni and Phineas, there was “no open vision.” The reason was their gross disobedience and rebellion. God does not change.

Starożytny Izrael obrazuje współczesny Izrael, a w okresie w pełni rozwiniętego buntu, reprezentowanego przez Helego i jego dwóch synów, Chofniego i Pinchasa, nie było "jawnego objawienia". Powodem było ich rażące nieposłuszeństwo i bunt. Bóg się nie zmienia.

> “Another warning was to be given to Eli’s house. God could not communicate with the high priest and his sons; their sins, like a thick cloud, had shut out the presence of His Holy Spirit. But in the midst of evil the child Samuel remained true to Heaven, and the message of condemnation to the house of Eli was Samuel’s commission as a prophet of the Most High.

> Kolejne ostrzeżenie miało być skierowane do domu Heliego. Bóg nie mógł porozumiewać się z arcykapłanem i jego synami; ich grzechy, niczym gęsta chmura, odcięły ich od obecności Jego Ducha Świętego. Lecz pośród zła chłopiec Samuel pozostał wierny Niebu, a orędzie potępienia dla domu Heliego było posłannictwem Samuela jako proroka Najwyższego.

> “‘The word of the Lord was precious in those days; there was no open vision. And it came to pass at that time, when Eli was laid down in his place, and his eyes began to wax dim, that he could not see; and ere the lamp of God went out in the temple of the Lord, where the ark of God was, and Samuel was laid down to sleep; that the Lord called Samuel.’ Supposing the voice to be that of Eli, the child hastened to the bedside of the priest, saying, ‘Here am I; for thou calledst me.’ The answer was, ‘I called not, my son; lie down again.’ Three times Samuel was called, and thrice he responded in like manner. And then Eli was convinced that the mysterious call was the voice of God. The Lord had passed by His chosen servant, the man of hoary hairs, to commune with a child. This in itself was a bitter yet deserved rebuke to Eli and his house.” Patriarchs and Prophets, 581.

> „Słowo Pana było w owych dniach drogie; nie było jawnego widzenia. I stało się w owym czasie, gdy Heli położył się na swoim miejscu, a jego oczy zaczęły słabnąć, tak że już nie mógł widzieć; i zanim zgasła lampa Boża w świątyni Pana, gdzie była arka Boża, a Samuel położył się spać, Pan zawołał Samuela.” Uznając, że to głos Helego, chłopiec pospieszył do posłania kapłana, mówiąc: „Oto jestem; boś mnie wołał.” Odpowiedź brzmiała: „Nie wołałem, synu mój; połóż się znowu.” Trzykrotnie Samuel został wezwany i trzykrotnie odpowiedział w podobny sposób. Wtedy Heli przekonał się, że tajemnicze wezwanie było głosem Boga. Pan pominął swego wybranego sługę, męża siwych włosów, aby mówić do dziecka. Samo w sobie było to gorzkim, lecz zasłużonym napomnieniem dla Helego i jego domu. Patriarchowie i Prorocy, 581.

In the apostasy of Eli’s house there was no open vision, for the Word of the Lord was “precious” in those days. The Hebrew word translated as “precious” means “rare”. From 1844 until 1884, there were “open visions,” given to Laodicean Adventism. It was first established in the history of the Philadelphian Millerite movement, and in 1856 it began to identify that the Philadelphian movement had transitioned unto the Laodicean movement, but the open visions continued, for God is longsuffering and merciful.

W czasie odstępstwa domu Helego nie było otwartego widzenia, gdyż Słowo Pana było w owych dniach „cenne”. Hebrajskie słowo tłumaczone jako „cenne” oznacza „rzadkie”. Od 1844 do 1884 roku miały miejsce „otwarte widzenia”, dane laodycejskiemu adwentyzmowi. Najpierw miało to miejsce w historii filadelfijskiego ruchu millerowskiego, a w 1856 roku zaczęły wskazywać, że ruch filadelfijski przeszedł w ruch laodycejski, lecz otwarte widzenia trwały nadal, gdyż Bóg jest nieskory do gniewu i miłosierny.

Then in 1863, rebellion against the foundational truths began, but the “open visions” continued until 1884. Then a change occurred. In Ezekiel chapter eight, the four abominations are portrayed as escalating in nature. 1884, represents the near conclusion of the first generation and the beginning of the second generation. Advent history documents that in 1881, and then again in 1882, two significant growths in rebellion occurred.

Następnie w 1863 roku rozpoczął się bunt przeciwko fundamentalnym prawdom, ale „otwarte widzenia” trwały do 1884 roku. Wtedy nastąpiła zmiana. W ósmym rozdziale Księgi Ezechiela cztery obrzydliwości są ukazane jako stopniowo narastające. Rok 1884 stanowi bliski kres pierwszego pokolenia i początek drugiego pokolenia. Historia adwentyzmu dokumentuje, że w 1881 roku, a następnie ponownie w 1882 roku, doszło do dwóch znaczących nasileń buntu.

In 1881, the General Conference President (George Butler), wrote and placed a series of articles in the Review and Herald, in which he argued that some portions of the Bible were more inspired than other portions, and by the conclusion of his articles he actually identified some portions of the Bible that were not inspired. Following that in 1882, Uriah Smith, a leader of the publishing work, and at that time the leader of the educational work also, began to teach that when Sister White was shown future predictions or past sacred history, her words were inspired, but he argued, when she identified the personal failings of church members, then it was simply her human opinion.

W 1881 roku przewodniczący Generalnej Konferencji (George Butler) napisał i zamieścił w Review and Herald serię artykułów, w których dowodził, że niektóre fragmenty Biblii są bardziej natchnione niż inne, a pod koniec swoich artykułów wręcz wskazał pewne części Biblii jako nienatchnione. Następnie, w 1882 roku, Uriah Smith, kierownik działalności wydawniczej, a wówczas także działalności edukacyjnej, zaczął nauczać, że gdy siostrze White ukazywano proroctwa dotyczące przyszłości lub dawną świętą historię, jej słowa były natchnione, lecz twierdził, że gdy wskazywała na osobiste uchybienia członków Kościoła, był to po prostu jej ludzka opinia.

In 1881 an open attack against the authority of the King James Bible was waged by Satan, through the medium of the president of the church, and then in the following year the leader of the educational and publishing work waged a similar attack upon the authority of the Spirit of Prophecy. From 1884, the testimony is that in those days there was no open vision. From 1863 unto 1881, the rebellion had escalated to include the Bible and Spirit of Prophecy, and no longer simply represented the rejection of the foundations.

W 1881 roku otwarty atak na autorytet Biblii Króla Jakuba został przeprowadzony przez Szatana, za pośrednictwem prezydenta Kościoła, a następnie w kolejnym roku przywódca pracy edukacyjnej i wydawniczej przeprowadził podobny atak na autorytet Ducha Proroctwa. Od 1884 roku świadectwo jest takie, że w owych dniach nie było jawnych widzeń. Od 1863 do 1881 roku bunt nasilił się, obejmując Biblię i Ducha Proroctwa, i nie oznaczał już jedynie odrzucenia fundamentów.

The four abominations that are represented in Ezekiel chapter eight, are accomplished by the ancient men, which represents the leadership of Jerusalem, which began as a legal church entity as Laodicean Adventism in 1863. At that point in time an article was published in the Review and Herald, that some historians assign to the authorship of James White, though the documentation of the article actually points more to Uriah Smith as the actual author. Be that as it may, the curse against rebuilding Jericho was clearly fulfilled by James White, and Uriah Smith was the person who created the counterfeit 1863 chart. By 1881, the president of the General Conference was placing articles in the Review and Herald, that argued against the full authority of the Bible, and then in the following year Uriah Smith began an attack against the authority of the Spirit of Prophecy.

Cztery obrzydliwości przedstawione w ósmym rozdziale Księgi Ezechiela są dokonywane przez starców, co reprezentuje przywództwo Jerozolimy, które w 1863 roku rozpoczęło swój byt jako prawnie usankcjonowany podmiot kościelny — laodycejski adwentyzm. W tym czasie w Review and Herald opublikowano artykuł, którego autorstwo niektórzy historycy przypisują Jamesowi White’owi, choć dokumentacja artykułu wskazuje raczej na Uriaha Smitha jako faktycznego autora. Tak czy inaczej, przekleństwo przeciwko odbudowie Jerycha zostało wyraźnie spełnione przez Jamesa White’a, a Uriah Smith był osobą, która stworzyła fałszywy diagram z 1863 roku. Do roku 1881 przewodniczący Generalnej Konferencji zamieszczał w Review and Herald artykuły, które kwestionowały pełny autorytet Biblii, a w następnym roku Uriah Smith rozpoczął atak na autorytet Ducha Proroctwa.

The ancient men that were supposed to be the guardians were leading out in an open attack that began with an attack upon the foundational truths represented in Miller’s dream and illustrated upon Habakkuk’s two tables. From there they began to attack the two witnesses of the Bible and the Spirit of Prophecy. In the same period of time (early 1880’s), the leader of the health work, John H. Kellogg, began to introduce the spiritualism of pantheism to the leadership of the church. In 1881, James White was laid to rest, and Sister White was in the midst of an escalating rebellion of the leadership of the educational, health and political structure of the church.

Starsi mężowie, którzy mieli być strażnikami, przewodzili otwartemu atakowi, który rozpoczął się atakiem na prawdy podstawowe przedstawione w śnie Millera i zobrazowane na dwóch tablicach Habakuka. Następnie zaczęli atakować dwóch świadków — Biblię i Ducha Proroctwa. W tym samym okresie (na początku lat 80. XIX wieku) przywódca dzieła zdrowia, John H. Kellogg, zaczął wprowadzać do kierownictwa Kościoła panteistyczny spirytyzm. W 1881 roku James White został złożony do grobu, a Siostra White znalazła się w samym środku narastającego buntu przywództwa struktur edukacyjnych, zdrowotnych i politycznych Kościoła.

The message that had arrived in 1856, which was the increased light of the “seven times,” and also the message to Laodicea, had been rejected, and the Lord intended to repeat that very message at the General Conference in Minneapolis in 1888, through the message presented by Elders Jones and Waggoner. Their message was not a new message, and when those who resisted their message were addressed by Sister White she identified that the rebels believed that their resistance of the message of Jones and Waggoner represented their responsibility to defend the old landmarks, which are also the old foundations. Their rebellion revealed that by 1888, they no longer understood what the foundations were, which is that the foundational truths represent the righteousness of Christ. In the context of the landmarks and William Miller’s rules she stated:

Poselstwo, które dotarło w 1856 roku, będące zwiększonym światłem „siedmiu czasów”, a także poselstwem do Laodycei, zostało odrzucone, a Pan zamierzał powtórzyć to właśnie poselstwo na Konferencji Generalnej w Minneapolis w 1888 roku, poprzez poselstwo przedstawione przez starszych Jonesa i Waggonera. Ich poselstwo nie było nowym poselstwem, a gdy Siostra White zwracała się do tych, którzy mu się sprzeciwiali, wskazywała, że buntownicy uważali swój opór wobec poselstwa Jonesa i Waggonera za obowiązek obrony starych znaków granicznych, które są także starymi fundamentami. Ich bunt ujawnił, że do 1888 roku nie rozumieli już, czym są fundamenty, mianowicie że prawdy fundamentalne ukazują sprawiedliwość Chrystusa. W kontekście znaków granicznych i zasad Williama Millera stwierdziła:

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> Powinniśmy sami wiedzieć, na czym polega chrześcijaństwo, czym jest prawda, czym jest wiara, którą otrzymaliśmy, jakie są zasady biblijne — zasady dane nam przez najwyższy autorytet. Jest wielu, którzy wierzą bez powodu, na którym mogliby oprzeć swoją wiarę, bez wystarczających dowodów co do prawdy w tej sprawie. Jeśli pojawi się myśl zgodna z ich własnymi, z góry powziętymi opiniami, są całkowicie gotowi ją przyjąć. Nie rozumują od przyczyny do skutku, ich wiara nie ma prawdziwego fundamentu i w czasie próby przekonają się, że budowali na piasku.

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> „Kto zadowala się swoim obecnym, niedoskonałym poznaniem Pisma Świętego, sądząc, że to wystarczy mu do zbawienia, spoczywa w śmiertelnym zwiedzeniu. Jest wielu, którzy nie są gruntownie wyposażeni w biblijne argumenty, aby mogli rozróżniać błąd i potępić wszelką tradycję i zabobon, które wciśnięto jako prawda. Szatan wprowadził do kultu Bożego własne idee, aby skażyć prostotę ewangelii Chrystusa. Znaczna liczba tych, którzy twierdzą, że wierzą w obecną prawdę, nie wie, na czym polega wiara raz przekazana świętym — Chrystus w was, nadzieja chwały. Mniemają, że bronią starych znaków granicznych, lecz są letni i obojętni. Nie wiedzą, co to znaczy wpleść w swoje doświadczenie i posiadać prawdziwą cnotę miłości i wiary. Nie są pilnymi badaczami Biblii, lecz leniwi i nieuważni. Gdy pojawiają się różnice zdań co do ustępów Pisma, ci, którzy nie studiowali z jasno obranym celem i nie są zdecydowani, w co wierzą, odstępują od prawdy. Powinniśmy wszystkim wpajać konieczność gorliwego badania prawdy Bożej, aby wiedzieli, że rzeczywiście wiedzą, co jest prawdą. Niektórzy roszczą sobie prawo do wielkiej wiedzy i są zadowoleni ze swego stanu, chociaż nie mają więcej zapału do pracy ani gorętszej miłości do Boga i do dusz, za które Chrystus umarł, niż gdyby nigdy nie poznali Boga. Nie czytają Biblii [aby] przyswoić swoim duszom szpik i tłustość. Nie czują, że to głos Boga przemawia do nich. Ale jeśli chcemy zrozumieć drogę zbawienia, jeśli chcemy ujrzeć promienie Słońca sprawiedliwości, musimy studiować Pismo z określonym celem, gdyż obietnice i proroctwa Biblii rzucają jasne promienie chwały na Boży plan odkupienia, którego wzniosłe prawdy nie są jasno pojmowane.” The 1888 Materials, 403.

This statement is taken from her testimony during the period of 1888, and she identifies that the rebels are building a foundation upon sand, though they know it not. She states, “A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent.” She identifies them as still in the Laodicean condition, for they are “lukewarm.” And she identifies “the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory.” Christ is the Rock of Ages, and as the Rock of Ages, He represents the jewels of Miller’s dream.

To stwierdzenie pochodzi z jej świadectwa z okresu 1888 roku, a ona wskazuje, że buntownicy budują fundament na piasku, choć o tym nie wiedzą. Stwierdza: "Wielu, którzy twierdzą, że wierzą w teraźniejszą prawdę, nie wie, na czym polega wiara, która raz na zawsze została przekazana świętym — Chrystus w was, nadzieja chwały. Myślą, że bronią starych punktów orientacyjnych, lecz są letni i obojętni." Wskazuje, że wciąż znajdują się w stanie laodycejskim, gdyż są "letni". I wskazuje na "wiarę, która raz na zawsze została przekazana świętym — Chrystus w was, nadzieja chwały." Chrystus jest Skałą Wieków i jako Skała Wieków symbolizuje klejnoty ze snu Millera.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> „Nadeszło ostrzeżenie: Nie wolno dopuścić do niczego, co zachwieje fundamentem wiary, na którym budujemy od chwili, gdy poselstwo nadeszło w latach 1842, 1843 i 1844. Byłam w tym poselstwie i odtąd stoję przed światem, wierna światłu, które Bóg nam dał. Nie zamierzamy schodzić z platformy, na której nasze stopy zostały postawione, gdy dzień po dniu szukaliśmy Pana w gorliwej modlitwie, prosząc o światło. Czy myślicie, że mogłabym porzucić światło, które Bóg mi dał? Ma być jak Skała Wieków. Od chwili, gdy mi je dano, prowadzi mnie.” Review and Herald, 14 kwietnia 1903.

She identifies an important reality of the rebels, who were Ezekiel’s ancient men, when she states, “They do not reason from cause to effect.” The wicked cannot or will not reason from cause to effect. The effect of the 1888 General Conference session was so rebellious that Sister White determined to leave, but her angelic guide commanded her that she must stay and record the parallel history of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram. The rebellion of the ancient men was the effect, and the cause was the rejection of the Laodicean message that arrived with the increased light of the “seven times” in 1856, and then escalated to the rebellion against the foundations in 1863, which then led to the attack upon first the Bible and then the Spirit of Prophecy, along with the introduction of Kellogg’s spiritualism.

Ona wskazuje istotną prawdę o buntownikach, którymi byli starcy, o których mówi Ezechiel, gdy stwierdza: „Nie rozumują od przyczyny do skutku”. Niegodziwi nie potrafią lub nie chcą rozumować od przyczyny do skutku. Skutki sesji Generalnej Konferencji z 1888 roku były tak buntownicze, że Siostra White postanowiła wyjechać, lecz jej anioł-przewodnik nakazał jej, że musi zostać i spisać równoległą historię buntu Koraha, Datana i Abirama. Bunt starców był skutkiem, a przyczyną było odrzucenie orędzia laodycejskiego, które przyszło wraz z pomnożonym światłem dotyczącym „siedmiu czasów” w 1856 roku, a następnie przerodziło się w bunt przeciwko fundamentom w 1863 roku, co z kolei doprowadziło najpierw do ataku na Biblię, a potem na Ducha Proroctwa, wraz z wprowadzeniem spirytualizmu Kellogga.

Of course the ancient men’s historians through history have covered the truths associated with the rebellion with rubbish, traditions, customs and dishes of fables, for those who participate in that type of rebellion always attempt to hide the evidence.

Oczywiście historycy starożytnych ludzi na przestrzeni dziejów przysłaniali prawdy związane z buntem bzdurami, tradycjami, zwyczajami i porcjami bajek, bo ci, którzy uczestniczą w tego rodzaju buncie, zawsze próbują ukryć dowody.

> Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Isaiah 25:19.

> Biada tym, którzy głęboko się kryją, aby ukryć swoje narady przed Panem, a swoje uczynki czynią w ciemności, i mówią: Kto nas widzi? i kto nas zna? Izajasz 25:19.

The men Isaiah is addressing in the verse are they who he identifies as “the scornful men that rule this people in Jerusalem,” and are the same ancient men that were to be the guardians of the people in Ezekiel chapter eight. In Ezekiel’s testimony, at the second abomination, which marks the second generation of Adventism, they answer the questions that Isaiah’s scornful men ask, “for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth” (Ezekiel 8:12).

Mężowie, do których Izajasz zwraca się w tym wersecie, to ci, których identyfikuje jako „szyderców, którzy rządzą tym ludem w Jerozolimie”, i są tymi samymi starcami, którzy mieli być stróżami ludu w ósmym rozdziale Księgi Ezechiela. W świadectwie Ezechiela, przy drugiej obrzydliwości, która wyznacza drugie pokolenie adwentyzmu, odpowiadają oni na pytania stawiane przez szyderców, o których mówi Izajasz: „gdyż mówią: Pan nas nie widzi; Pan opuścił ziemię” (Ezechiela 8:12).

There is “Woe” pronounced upon those historical revisionists that attempt to cover the truth of the rebellion that led to and occurred in 1888.

„Biada” tym historycznym rewizjonistom, którzy usiłują zatuszować prawdę o rebelii, która doprowadziła do i wydarzyła się w 1888 roku.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “I must speak to you in reference to the meetings in Minneapolis. I at one time decided to leave the meeting because I saw and felt the strong spirit of opposition that prevailed. I could not for one moment acknowledge the spirit which moved with a controlling power upon Brother Morrison and Brother Nicola. I cannot for a moment question what manner of spirit you were of. Certainly it was not the Spirit of God, and lest you should continue in this deception I now write to you.

> Muszę się do was zwrócić w sprawie spotkań w Minneapolis. W pewnej chwili postanowiłem opuścić to zebranie, ponieważ widziałem i czułem, że panuje silny duch sprzeciwu. Nie mogłem ani przez chwilę uznać ducha, który z przemożną mocą oddziaływał na brata Morrisona i brata Nicola. Nie mam ani przez chwilę wątpliwości, jakiego ducha byliście. Z pewnością nie był to Duch Boży, i abyście nie trwali dalej w tym zwiedzeniu, piszę do was teraz.

> “The night after I had decided not to remain longer in Minneapolis, in a dream or vision of the night—I cannot tell certainly which—a person of tall, commanding appearance brought me a message and revealed to me that it was God’s will for me to stand at my post of duty, and that God Himself would be my helper and sustain me to speak the words He should give me. He said, ‘For this work the Lord has raised you up. His everlasting arms are beneath you. From this meeting decisions will be made for life or for death; not that anyone need to perish, but spiritual pride and self-confidence will close the door that Jesus and His Holy Spirit’s power shall not be admitted. They shall have another chance to be undeceived, and to repent, confess their sins, and come to Christ and be converted that He shall heal them.’

> Tej nocy, po podjęciu decyzji, by nie pozostawać dłużej w Minneapolis, we śnie lub nocnym widzeniu — nie potrafię z pewnością powiedzieć, które — osoba o wysokiej, władczej postawie przyniosła mi poselstwo i objawiła mi, że taka jest wola Boża: mam stać na swoim posterunku, a sam Bóg będzie moim pomocnikiem i podtrzyma mnie w wypowiadaniu słów, które mi da. Powiedział: „Do tego dzieła Pan cię powołał. Jego wieczne ramiona są pod tobą. Podczas tego zgromadzenia zapadną decyzje na życie lub na śmierć; nie dlatego, by ktokolwiek musiał zginąć, lecz duchowa pycha i pewność siebie zamkną drzwi, tak że Jezus i moc Jego Ducha Świętego nie zostaną wpuszczeni. Otrzymają jeszcze jedną szansę, by zostać wyprowadzonymi z błędu, upamiętać się, wyznać swoje grzechy i przyjść do Chrystusa oraz nawrócić się, aby On ich uleczył.”

> “He said, ‘Follow me.’ I followed my guide and he led me to the different houses where brethren made their homes, and he said, ‘Hear the words here spoken, for they are written in the book of records, and these words will have a condemning power upon all who act a part in this work which is not after the spirit of wisdom from above, but after the spirit that descendeth not from above, but is from beneath.’

> Powiedział: „Pójdź za mną.” Poszedłem za moim przewodnikiem i zaprowadził mnie do różnych domów, w których bracia mieszkali, i rzekł: „Wysłuchaj słów tu wypowiedzianych, albowiem są zapisane w księdze zapisów, a słowa te będą mieć moc potępiającą wobec wszystkich, którzy biorą udział w tym dziele, które nie jest zgodne z duchem mądrości z góry, lecz z duchem, który nie zstępuje z góry, ale pochodzi z dołu.”

> “I listened to words uttered that ought to make every one of those ashamed who uttered them. Sarcastic remarks were passed from one to another, ridiculing their brethren A. T. Jones, E. J. Waggoner, and Willie C. White, and myself. My position and my work were freely commented upon by those who ought to have been engaged in the work of humbling their souls before God and setting their own hearts in order. There was seemingly a fascination in brooding over imaginary wrongs and expressions of imagination of their brethren and their work, which had no foundation in truth, and in doubting and speaking and writing bitter things as the result of skepticism and question and unbelief.

> Słuchałem wypowiadanych słów, które powinny zawstydzić każdego, kto je wypowiadał. Przerzucano się sarkastycznymi uwagami, szydząc ze swoich braci A. T. Jonesa, E. J. Waggonera i Willie C. White’a, a także ze mnie. Moje stanowisko i moja praca były swobodnie komentowane przez tych, którzy powinni byli zająć się dziełem ukorzenia swych dusz przed Bogiem oraz uporządkowaniem własnych serc. Zdawało się, że było w tym jakieś upodobanie w rozpamiętywaniu urojonych krzywd i wytworów wyobraźni dotyczących ich braci i ich pracy, które nie miały żadnego oparcia w prawdzie, oraz w powątpiewaniu, mówieniu i pisaniu gorzkich rzeczy w wyniku sceptycyzmu, kwestionowania i niewiary.

> “Said my guide, ‘This is written in the books as against Jesus Christ. This spirit cannot harmonize with the Spirit of Christ, of truth. They are intoxicated with the spirit of resistance and know not any more than the drunkard what spirit controls their words or their actions. This sin is peculiarly an offense to God. This spirit bears no more the semblance to the Spirit of truth and righteousness than the spirit that actuated the Jews to form a confederacy to doubt, to criticize and become spies upon Christ, the world’s Redeemer.

> "Rzekł mój przewodnik: 'To jest zapisane w księgach jako skierowane przeciwko Jezusowi Chrystusowi. Ten duch nie może współbrzmieć z duchem Chrystusa, duchem prawdy. Są upojeni duchem oporu i nie wiedzą więcej niż pijak, jaki duch kieruje ich słowami lub ich czynami. Ten grzech jest w szczególny sposób obrazą dla Boga. Ten duch nie ma więcej podobieństwa do ducha prawdy i sprawiedliwości niż duch, który skłonił Żydów do zawarcia zmowy, by wątpić, krytykować i szpiegować Chrystusa, Odkupiciela świata.

> “I was told by my guide that there had been a witness to the Christless talk, the rabble talk which evidenced the spirit that prompted the words. When they entered their rooms evil angels came with them, because they closed the door to the Spirit of Christ and would not listen to His voice. There was not a humbling of the soul before God. The voice of prayer was seldom heard, but criticism and exaggerated statements and suppositions and conjectures and envy and jealousy and evil surmising and false accusing were current. Had their eyes been opened they would have seen that which would have alarmed them, the exulting of evil angels. And they would have seen also a Watcher who had heard every word and registered these words in the books of heaven.

> Mój przewodnik powiedział mi, że był świadek bezchrystusowej mowy, mowy motłochu, która świadczyła o duchu, który pobudzał te słowa. Kiedy weszli do swoich pokoi, wraz z nimi weszli źli aniołowie, ponieważ zamknęli drzwi przed Duchem Chrystusa i nie chcieli słuchać Jego głosu. Nie było uniżenia duszy przed Bogiem. Głos modlitwy rzadko był słyszany, natomiast na porządku dziennym były krytyka i przesadne stwierdzenia, przypuszczenia i domysły, a także zawiść, zazdrość, złe podejrzenia i fałszywe oskarżenia. Gdyby ich oczy zostały otwarte, ujrzeliby coś, co by ich przeraziło: triumfowanie złych aniołów. I zobaczyliby także Stróża, który słyszał każde słowo i zapisał te słowa w księgach nieba.

> “I was then informed that at this time it would be useless to make any decision as to positions on doctrinal points, as to what is truth, or to expect any spirit of fair investigation, because there was a confederacy formed to allow of no change of ideas on any point or position they had received any more than did the Jews. Much was said to me by my Guide that I have no liberty to write. I found myself sitting up in bed in a spirit of grief and distress, also with a spirit of firm resolve to stand at my post of duty to the close of the meeting and then wait for the directions of the Spirit of God telling me how to move and what course to pursue.” The 1888 Materials, 277, 278.

> „Wtedy zostałam poinformowana, że w tym czasie byłoby bezużyteczne podejmować jakiekolwiek decyzje co do stanowisk w kwestiach doktrynalnych, co do tego, czym jest prawda, ani oczekiwać jakiegokolwiek ducha rzetelnego badania, ponieważ zawiązano zmowę, by nie dopuścić do żadnej zmiany poglądów w jakiejkolwiek kwestii czy stanowisku, które przyjęli, tak samo jak Żydzi. Wiele zostało mi powiedziane przez mojego Przewodnika, czego nie mam swobody spisać. Zorientowałam się, że siedzę na łóżku w duchu żalu i udręki, a także w duchu stanowczego postanowienia, by trwać na swoim posterunku obowiązku do końca zebrania, a potem czekać na wskazówki Ducha Bożego, mówiące mi, jak postąpić i jaką drogę obrać.” The 1888 Materials, 277, 278.

Back to Articles