Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Seven

Księga Daniela - numer czterdzieści siedem

Unmasking Deceptive Doctrines: A Critical Analysis of Daniel 8 and the Challenges to Adventist Theology

Demaskowanie zwodniczych doktryn: analiza krytyczna ósmego rozdziału Księgi Daniela i wyzwań dla teologii adwentystycznej

Author

Jeff Pippenger

Published

January 11, 2024

Formats

PDF
Word

When the little horn of Rome is represented in verses nine through twelve of Daniel chapter eight, it is a corrupted symbol for it is a symbol of transvestitism, a cross-dresser oscillating between male and female. It agrees with the Millerite understanding that Rome was represented by two phases, the first phase being the Roman statecraft and the second phase being the Roman churchcraft, but in the oscillation of genders in the verses, the little horn is out of the historical and prophetic sequence (corrupted). Yet each of the four verses represents history directly associated with either Roman statecraft or Roman churchcraft. Pagan Rome persecuted all who resisted its imperial authority, but the persecution of papal Rome (feminine) in verse ten, is specifically directed against heaven.

Gdy mały róg Rzymu jest przedstawiony w wersetach od dziewiątego do dwunastego ósmego rozdziału Księgi Daniela, jest symbolem skażonym, gdyż jest symbolem transwestytyzmu, przebierańca oscylującego między męskim a żeńskim. Zgadza się to z rozumieniem millerytów, że Rzym był przedstawiony w dwóch fazach: pierwsza faza to rzymska władza państwowa, a druga faza to rzymska władza kościelna, lecz przy oscylacji płci w wersetach mały róg wypada z historycznej i proroczej sekwencji (jest skażony). Jednak każdy z tych czterech wersetów przedstawia historię bezpośrednio związaną albo z rzymską władzą państwową, albo z rzymską władzą kościelną. Pogański Rzym prześladował wszystkich, którzy sprzeciwiali się jego władzy imperialnej, lecz prześladowanie ze strony papieskiego Rzymu (rodzaj żeński) w wersecie dziesiątym jest skierowane szczególnie przeciwko niebu.

In the Millerite understanding that Rome was the fourth and final kingdom, the oscillating from state to church to state to church again would not have been a concern. They had seen the mixture of iron and clay in the feet of Daniel chapter two, and simply understood it as two phases of Rome, with no concern to define a specific historical sequence of a fourth and fifth kingdom. They understood the same of chapter seven, where the horn that spake great things against the most High, had three horns plucked up from the original ten horns of the beast of Rome. Even if Miller did recognize the gender oscillation of verse nine through twelve, it would have been unimportant to his understanding of the fourth kingdom being Rome. In Millerite understanding the fourth kingdom ended in 1798, and the next prophetic event was the Second Coming of Christ.

W rozumieniu millerystów, zgodnie z którym Rzym był czwartym i ostatnim królestwem, naprzemienne przechodzenie od władzy państwowej do kościelnej, potem z powrotem do państwowej i znów do kościelnej nie stanowiłoby problemu. Widzieli mieszaninę żelaza i gliny w stopach, o których mowa w drugim rozdziale Księgi Daniela, i po prostu rozumieli ją jako dwie fazy Rzymu, bez potrzeby definiowania konkretnej historycznej sekwencji czwartego i piątego królestwa. Podobnie rozumieli rozdział siódmy, gdzie róg, który mówił wielkie rzeczy przeciw Najwyższemu, miał trzy rogi wyrwane spośród pierwotnych dziesięciu rogów rzymskiej bestii. Nawet gdyby Miller rozpoznał oscylację rodzaju gramatycznego w wersetach od dziewiątego do dwunastego, nie miałoby to znaczenia dla jego rozumienia czwartego królestwa jako Rzymu. W rozumieniu millerystów czwarte królestwo zakończyło się w 1798 roku, a następnym wydarzeniem proroczym było Powtórne Przyjście Chrystusa.

The feminine horn identifies the woman who commits spiritual fornication with the masculine horn, and is represented in verses ten and twelve.

Żeński róg oznacza kobietę, która dopuszcza się duchowego nierządu z męskim rogiem, i jest przedstawiony w wersetach dziesiątym i dwunastym.

> And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Daniel 8:10.

> I stało się wielkie, aż do zastępów niebieskich; i strąciło na ziemię część z zastępów i z gwiazd, i podeptało je. Daniela 8:10.

The persecution of the papal power was directed against Christianity (the host of heaven), and in verse twelve papal Rome (feminine), receives the power to accomplish her murderous work through the transgression of fornicating with the kings of Europe.

Prześladowanie ze strony władzy papieskiej było skierowane przeciwko chrześcijaństwu (zastępowi niebieskiemu), a w wersecie dwunastym Rzym papieski (rodzaj żeński) otrzymuje moc, by dokonać swego morderczego dzieła poprzez występek nierządu z królami Europy.

> And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:12.

> I dano mu wojsko przeciwko codziennej ofierze z powodu nieprawości; i obaliło prawdę na ziemię; i działało, i miało powodzenie. Daniel 8:12.

The “host” in the verse represents the military power that was given the papacy “against the daily.” The word “against” means “from”. From the pagan kings of Europe (pagan Rome), represented by “the daily,” military support (an host) was given to the papacy “by reason of transgression.” The combination of church and state, with the church in control of the relationship is the “transgression.” The wine of that transgression is Christian blood. Once the papacy had control of the armies of pagan Rome, papal Rome (“it”) “cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered.”

„Zastęp” w wersecie przedstawia siłę wojskową, która została dana papiestwu „against the daily”. Słowo „against” oznacza „from”. Od pogańskich królów Europy (pogańskiego Rzymu), przedstawionych przez „the daily”, papiestwu udzielono wsparcia wojskowego (zastępu) „z powodu występku”. Połączenie Kościoła i państwa, przy czym Kościół kontroluje tę relację, jest „występkiem”. Winem tego występku jest krew chrześcijan. Gdy tylko papiestwo przejęło kontrolę nad armiami pogańskiego Rzymu, Rzym papieski („ono”) „rzucił prawdę na ziemię; działał i miał powodzenie”.

In Daniel chapter eleven, verse thirty-one, the giving of the armies to papal Rome is also represented:

W Księdze Daniela, rozdział jedenasty, werset trzydziesty pierwszy, ukazane jest również oddanie wojsk Rzymowi papieskiemu:

> And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.

> I wojska staną po jego stronie, splugawią świątynię twierdzy, usuną codzienną ofiarę i postawią ohydę spustoszenia. Daniela 11:31.

The verse is identifying the historical transition from pagan Rome to papal Rome. In the verse the “arms” are the European kings that began to stand up for the papacy beginning with Clovis, king of the Franks (France), in the year 496. The “arms” also polluted “the sanctuary of strength” (the city of Rome), through the continuous warfare from the fourth century onward to the year 538. The “arms” also removed the pagan resistance to the rise of the papacy, and by the year 508, the pagan resistance was finished.

Werset wskazuje na historyczne przejście od pogańskiego Rzymu do Rzymu papieskiego. W wersecie „ramiona” to europejscy królowie, którzy zaczęli opowiadać się po stronie papiestwa, począwszy od Clovisa, króla Franków (Francja), w roku 496. „Ramiona” zbezcześciły też „świątynię mocy” (miasto Rzym) poprzez nieustanne działania wojenne od IV wieku aż do roku 538. „Ramiona” usunęły również pogański opór wobec wzrostu papiestwa, a do roku 508 pogański opór został ostatecznie złamany.

The word translated as “take away,” is the Hebrew word “sur” and means “to remove”. The “arms” placed the “abomination that maketh desolate” (the papacy), on the throne of the earth in the year 538. When Daniel chapter eight, verse twelve identifies that “an host” was given to the feminine little horn, it is agreeing with the witness of verse thirty-one of chapter eleven. The book of Revelation also gives witness to the same truth in chapter thirteen.

Słowo tłumaczone jako „take away” to hebrajskie słowo „sur” i oznacza „usunąć”. „Ramiona” osadziły „ohydę spustoszenia” (papiestwo) na tronie ziemi w roku 538. Gdy ósmy rozdział Księgi Daniela, werset dwunasty, stwierdza, że „zastęp” został dany żeńskiemu „małemu rogowi”, zgadza się to ze świadectwem wersetu trzydziestego pierwszego rozdziału jedenastego. Księga Objawienia również świadczy o tej samej prawdzie w rozdziale trzynastym.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> I bestia, którą widziałem, była podobna do lamparta, a jej nogi były jak nogi niedźwiedzia, a jej paszcza była jak paszcza lwa; i smok dał jej swoją moc, swój tron i wielką władzę. Objawienie 13:2.

Sister White directly identifies the beast of verse two as the papacy, and that the dragon in the verse is pagan Rome. Pagan Rome gave three things to the papacy; “his power, and his seat, and great authority.”

Siostra White wprost identyfikuje bestię z drugiego wersetu jako papiestwo, a smoka w tym wersecie jako pogański Rzym. Pogański Rzym przekazał papiestwu trzy rzeczy: "swoją moc, swój tron i wielką władzę".

The military power was given by pagan Rome beginning with Clovis in the year 496. The “seat” to rule from, was given to the papacy in the year 330, when the emperor Constantine moved his capitol to Constantinople, leaving his former capitol city of Rome to the control of the papal church. In the year 533, the emperor Justinian decreed that the pope was the head of the church and the corrector of heretics, turning his “great authority” over to the pope of Rome. Verse twelve of Daniel chapter eight, identifies the time when a “host” was given, and that prophetic truth is testified to on many witnesses. From that point in time (beginning in the year 496), the papacy “prospered.”

Władza wojskowa została nadana przez pogański Rzym, począwszy od Chlodwiga w roku 496. „Siedziba”, z której miano rządzić, została przekazana papiestwu w roku 330, kiedy cesarz Konstantyn przeniósł swoją stolicę do Konstantynopola, pozostawiając swoją dawną stolicę, Rzym, pod kontrolą kościoła papieskiego. W roku 533 cesarz Justynian orzekł, że papież jest głową Kościoła i korektorem heretyków, przekazując swoją „wielką władzę” papieżowi rzymskiemu. Werset dwunasty ósmego rozdziału Księgi Daniela wskazuje czas, kiedy został dany „zastęp”, a tę proroczą prawdę poświadczają liczni świadkowie. Od tego momentu (począwszy od roku 496) papiestwo „prosperowało”.

It would continue to “practice” and “prosper” until the end of the indignation against the northern kingdom of Israel ended in 1798, and the papacy received its deadly wound.

Miało nadal „działać” i „odnosić powodzenie” aż do czasu, gdy w 1798 roku zakończył się gniew przeciwko północnemu królestwu Izraela, a papiestwo otrzymało swoją śmiertelną ranę.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> A król będzie czynił według swojej woli; i będzie się wywyższał, i wynosił się ponad każdego boga, i będzie mówił rzeczy nadzwyczajne przeciwko Bogu bogów, i będzie mu się powodzić, aż dopełni się oburzenie; gdyż to, co postanowione, zostanie wykonane. Daniela 11:36.

Verse nine of chapter eight, describes masculine Rome (pagan Rome), and represents the three-step conquering process that pagan Rome accomplished, and which typified the three geographical areas that would be conquered in order for papal Rome to be established upon the throne of the earth, as represented by the three horns that were plucked up in chapter seven. Those two three-step conquering’s of pagan and papal Rome, represented the three geographical obstacles of modern Rome, in verses forty through forty-three of Daniel eleven. Then in chapter eight, verse eleven, the masculine little horn (pagan Rome) is again represented. In the verse, the sanctified logic is so sound, that the scornful men that rule Jerusalem were forced to introduce several theological lies in order to erect their counterfeit foundation.

Werset dziewiąty rozdziału ósmego opisuje męski Rzym (pogański Rzym) i przedstawia trzystopniowy proces podboju, którego dokonał pogański Rzym, a który symbolizował trzy obszary geograficzne, jakie miały zostać podbite, aby papieski Rzym mógł zostać ustanowiony na tronie ziemi, co zostało przedstawione przez trzy rogi wyrwane w rozdziale siódmym. Te dwa trzystopniowe podboje pogańskiego i papieskiego Rzymu przedstawiały trzy przeszkody geograficzne współczesnego Rzymu w wersetach od czterdziestego do czterdziestego trzeciego jedenastego rozdziału Księgi Daniela. Następnie w rozdziale ósmym, w wersecie jedenastym, ponownie ukazany jest męski mały róg (pogański Rzym). W tym wersecie uświęcona logika jest tak solidna, że szyderczy mężowie, którzy rządzą Jerozolimą, zostali zmuszeni wprowadzić kilka teologicznych kłamstw, aby wznieść swój fałszywy fundament.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> Tak, wywyższył się aż do wodza zastępów, i przez niego została zniesiona ofiara ustawiczna, a miejsce jego świątyni zostało zburzone. Daniela 8:11.

As we begin to address the counterfeit coins and jewels that have been introduced to Adventism since 1863, it should be noted that there are two primary fields of supposed theological expertise which Adventism boasts of, as their basis for upholding the doctrines of apostate Protestantism and Catholicism. The claim that the modern theologians of Adventism make is that they are either experts in biblical history, or experts in biblical languages. Their application of the verse, reveals the prophetic word has become as a sealed book unto them, and also reveals that their claim of being experts of the biblical languages is simply the modern manifestation of Pharisaism.

Gdy zaczynamy zajmować się fałszywymi monetami i klejnotami, które zostały wprowadzone do adwentyzmu od 1863 roku, należy zauważyć, że istnieją dwa główne obszary rzekomej teologicznej biegłości, którymi adwentyzm się szczyci i które mają stanowić podstawę podtrzymywania doktryn odstępczego protestantyzmu i katolicyzmu. Współcześni teologowie adwentyzmu twierdzą, że są albo ekspertami w dziedzinie historii biblijnej, albo ekspertami w zakresie języków biblijnych. Sposób, w jaki stosują ten werset, ujawnia, że słowo prorockie stało się dla nich jak zapieczętowana księga, a także pokazuje, że ich twierdzenie o byciu ekspertami od języków biblijnych jest po prostu współczesną manifestacją faryzeizmu.

First is the disregard of the oscillation of the genders for the little horn in verse nine through twelve. If they were actually experts in the Hebrew language, they would not deny, or water down, the fact that Daniel purposely employed gender oscillation in the verses. The little horn is represented in both genders, and those genders go back and forth through the verses. The theologians try to cover this fact with rubbish and counterfeit coins, for it clearly identifies that verse eleven is identifying pagan, not papal Rome. They of course insist that the little horn of verse eleven is the pope, when it is actually pagan Rome.

Po pierwsze, ignoruje się zmienność rodzaju gramatycznego małego rogu w wersetach od dziewiątego do dwunastego. Gdyby rzeczywiście byli znawcami języka hebrajskiego, nie zaprzeczaliby ani nie bagatelizowaliby faktu, że Daniel celowo zastosował w tych wersetach zmienność rodzaju. Mały róg jest przedstawiony w obu rodzajach gramatycznych, a te rodzaje przeplatają się w kolejnych wersetach. Teologowie próbują zasłonić ten fakt bzdurami i fałszywymi monetami, gdyż wyraźnie wskazuje on, że werset jedenasty odnosi się do pogańskiego, a nie papieskiego Rzymu. Oni oczywiście utrzymują, że mały róg z wersetu jedenastego to papież, podczas gdy w rzeczywistości chodzi o pogański Rzym.

Once it is acknowledged that two of the four little horn verses are male and two are female, then it is simple to incorporate the biblical truth that a woman in Bible prophecy represents a church, and a man represents a state. Knowing this allows all who wish to see, that the little horn of verse eleven, is masculine Rome (pagan Rome), not feminine Rome (papal Rome).

Gdy uzna się, że dwa z czterech wersetów o małym rogu są w rodzaju męskim, a dwa w rodzaju żeńskim, wówczas łatwo uwzględnić biblijną prawdę, że kobieta w proroctwie biblijnym reprezentuje Kościół, a mężczyzna reprezentuje państwo. Wiedza ta pozwala wszystkim, którzy chcą to zobaczyć, dostrzec, że mały róg z wersetu jedenastego to Rzym w rodzaju męskim (Rzym pogański), a nie Rzym w rodzaju żeńskim (Rzym papieski).

The verse then is understood as teaching that pagan Rome (he) magnified himself to the prince of the host, as did pagan Rome when it placed the prince of the host upon the cross of Calvary. Not only did pagan Rome magnify itself against Christ at the cross, the verse goes on to say that by him (pagan Rome) “the daily sacrifice was taken away.”

Werset ten jest więc rozumiany jako nauczający, że pogański Rzym (on) wywyższył się aż do Wodza zastępów, tak jak uczynił to pogański Rzym, gdy przybił Wodza zastępów do krzyża na Kalwarii. Nie tylko pogański Rzym wywyższył się przeciwko Chrystusowi na krzyżu, lecz werset dalej mówi, że przez niego (pogański Rzym) "ustawiczna ofiara została odjęta."

In the book of Daniel there are two Hebrew words that are both translated as “take away.” The words are “sur” and “rum”. Both words are used in the sanctuary service. Sur means to take away or remove, and when the ashes from the altar in the sanctuary were removed, the word used to describe the removal of the ashes is “sur”. The word “rum” means to lift up and exalt, and when the priest in the sanctuary was to lift up a wave offering, he was to “rum” (lift up) the offering. In verse eleven, pagan Rome (“the daily”) would “rum” (take away) paganism by lifting up and exalting the religion of paganism.

W Księdze Daniela występują dwa hebrajskie słowa, które oba tłumaczy się jako „usunąć”. Słowa te to „sur” i „rum”. Oba są używane w służbie świątynnej. Sur znaczy zabrać lub usunąć i gdy z ołtarza w świątyni usuwano popiół, słowem użytym do opisania usunięcia popiołu jest „sur”. Słowo „rum” znaczy podnieść i wywyższyć, i kiedy kapłan w świątyni miał podnieść ofiarę kołysania, miał „rum” (podnieść) ofiarę. W wersecie jedenastym pogański Rzym („codzienne”) miał „rum” (usunąć) pogaństwo poprzez podniesienie i wywyższenie religii pogańskiej.

Pagan Rome would lift up and exalt the religion of paganism. The Adventist theologians that profess an expertise of biblical languages choose to treat every occurrence of “take away” in the book of Daniel as “remove”. They fail to acknowledge the distinct and precise writing of Daniel, and thus place themselves above the prophet Daniel.

Pogański Rzym miał wywyższyć i wynieść na piedestał pogańską religię. Teologowie adwentystyczni, którzy deklarują biegłość w językach biblijnych, decydują się traktować każde wystąpienie zwrotu „take away” w Księdze Daniela jako „remove”. Nie dostrzegają odrębnego i precyzyjnego stylu pisania Daniela, a tym samym stawiają się ponad prorokiem Danielem.

The theologians that profess to understand the biblical languages provide arguments to justify why Daniel intended to mean the same thing, when he employed two different words. They provide long and tedious word studies to uphold their false claims. The theologians that profess to understand biblical history, argue that the false application is based upon recognizing that in different periods of history the same word might mean something different, and therefore when Daniel employed two different words, only a historical expert can identify what Daniel actually meant. It is important to identify these two false methods for they are employed often by the theologians who seek to hide from the methodology of “line upon line.”

Teologowie, którzy utrzymują, że rozumieją języki biblijne, podają argumenty, by uzasadnić, dlaczego Daniel miał na myśli to samo, gdy posłużył się dwoma różnymi słowami. Przedstawiają długie i nużące studia leksykalne, aby podtrzymać swoje fałszywe twierdzenia. Teologowie, którzy utrzymują, że rozumieją historię biblijną, twierdzą, że owe błędne zastosowanie opiera się na uznaniu, iż w różnych okresach historii to samo słowo może znaczyć coś innego, a zatem gdy Daniel użył dwóch różnych słów, tylko znawca historii może ustalić, co Daniel naprawdę miał na myśli. Ważne jest, aby rozpoznać te dwie fałszywe metody, gdyż często posługują się nimi teologowie, którzy starają się ukryć przed metodologią "line upon line".

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> Tak, wywyższył się aż do wodza zastępów, i przez niego została zniesiona ofiara ustawiczna, a miejsce jego świątyni zostało zburzone. Daniela 8:11.

The word translated as “taken away” in the verse means to “lift up and exalt”. It does not mean to remove. This fact creates confusion and contradiction for the Adventist theologians, for their premises do not hold up under a simple evaluation of the verse, when the actual definition of the word Daniel used is applied to the verse. They argue the little horn of the verse is papal Rome, and therefore the verse would read that “by him” (papal Rome) “the daily was taken away.”

Słowo przetłumaczone w wersecie jako „zabrane” znaczy „podnieść i wywyższyć”. Nie znaczy „usunąć”. Fakt ten rodzi zamieszanie i sprzeczność wśród teologów adwentystycznych, ponieważ ich założenia nie wytrzymują prostej oceny wersetu, gdy do niego zastosuje się rzeczywistą definicję słowa, którego użył Daniel. Utrzymują oni, że mały róg z tego wersetu to Rzym papieski, a zatem werset brzmiałby, że „przezeń” (Rzym papieski) „ustawiczne zostało zabrane”.

They of course have no problem including the added word that Sister White states directly was added by human wisdom and does not apply to the text.

Oni oczywiście nie mają problemu z uwzględnieniem dodanego słowa, które, jak wprost stwierdza siostra White, zostało dodane przez ludzką mądrość i nie odnosi się do tekstu.

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” Early Writings, 74.

> „Wtedy ujrzałam w odniesieniu do ‘ustawicznej’ (Daniel 8:12), że słowo ‘ofiara’ zostało dodane przez ludzką mądrość i nie należy do tekstu, oraz że Pan dał właściwe zrozumienie tego tym, którzy wznieśli okrzyk godziny sądu.” Wczesne Pisma, 74.

They identify “the daily” as Christ’s sanctuary ministry, so the “daily sacrifice” upholds the concept that “the daily” is Christ sacrificial work in the heavenly sanctuary. But inspiration identifies that the word “sacrifice” “does not belong to the text”.

Identyfikują „codzienne” jako posługę Chrystusa w sanktuarium, więc „codzienna ofiara” podtrzymuje koncepcję, że „codzienne” to ofiarna służba Chrystusa w niebiańskim sanktuarium. Jednak natchnienie wskazuje, że słowo „ofiara” „nie należy do tekstu”.

When the drunkards of Ephraim identify “the daily” as Christ’s sanctuary work, the verse would then read, “by him” (papal Rome) “the daily was taken away,” or it would read, “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was taken away.” They actually teach this falsehood. They insist that through the darkness of the papal rule the true understanding of Christ’s sanctuary ministry was removed from the minds of men.

Kiedy pijakowie Efraima utożsamiają „codzienne” z posługą Chrystusa w świątyni, werset brzmiałby wtedy: „przez niego” (papieski Rzym) „codzienne zostało zabrane”, albo brzmiałby: „przez władzę papieską posługa Chrystusa w świątyni została zabrana”. Oni rzeczywiście nauczają tego fałszu. Utrzymują, że przez mroki panowania papieskiego prawdziwe zrozumienie posługi Chrystusa w świątyni zostało usunięte z umysłów ludzi.

Yet the word translated as “take away,” does not mean to remove, it means to lift up and exalt. If the professed experts of biblical languages would correctly apply the meaning of the Hebrew word “rum,” to the passage, their rendition would need to say, “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was lifted up and exalted.” When did the papacy ever lift up and exalt Christ?

Jednak słowo tłumaczone jako „take away” nie oznacza „usunąć”, lecz „podnieść i wywyższyć”. Gdyby rzekomi znawcy języków biblijnych poprawnie zastosowali znaczenie hebrajskiego słowa „rum” do tego fragmentu, ich przekład musiałby brzmieć: „przez władzę papieską posługa świątynna Chrystusa została podniesiona i wywyższona”. Czy papiestwo kiedykolwiek podniosło i wywyższyło Chrystusa?

They seek to impose the definition of the Hebrew word “sur” upon the Hebrew word “rum.” Daniel uses the word “sur,” which means to remove, in connection with “the daily” in two other verses, but in verse eleven, Daniel chose the word “rum” meaning to lift up and exalt. Not only is the dish of fables concerning this verse foolishness because of the wresting of the meaning of the word translated as “take away,” but there was never a time when Christ’s sanctuary ministry was in any way removed from men.

Usiłują narzucić definicję hebrajskiego słowa "sur" hebrajskiemu słowu "rum." Daniel używa słowa "sur", które znaczy usunąć, w powiązaniu z "codziennym" w dwóch innych wersetach, lecz w wersecie jedenastym wybrał słowo "rum" znaczące podnieść i wywyższyć. Nie tylko zlepek bajek dotyczących tego wersetu jest głupotą z powodu wypaczenia znaczenia słowa tłumaczonego jako "usunąć", ale też nigdy nie było czasu, gdy posługa Chrystusa w sanktuarium była w jakikolwiek sposób odebrana ludziom.

> But this man, because he continueth ever, hath an unchangeable priesthood. Wherefore he is able also to save them to the uttermost that come unto God by him, seeing he ever liveth to make intercession for them. Hebrews 7:24, 25.

> Lecz Ten, ponieważ trwa na wieki, ma kapłaństwo nieprzemijające. Dlatego też może całkowicie zbawić tych, którzy przez niego przystępują do Boga, gdyż zawsze żyje, aby wstawiać się za nimi. Hebrajczyków 7:24–25.

To claim, as the Adventist theologians do, in an attempt to prop up their false application of the verse, that there was a period of time when the papacy exercised some type of power to remove Christ’s sanctuary intercession is absurd!

Twierdzić, jak czynią teolodzy adwentystyczni, w próbie podparcia swego fałszywego zastosowania tego wersetu, że był okres, gdy papiestwo sprawowało jakiś rodzaj władzy, aby usunąć wstawiennictwo Chrystusa w sanktuarium, jest absurdem!

But the theologians do not teach that the verse identifies that the papacy lifted up and exalted Christ’s sanctuary ministry. They avoid the meaning of Daniel’s words, and the inspired counsel of Ellen White, to teach what they choose to teach in spite of the testimony of Daniel’s words.

Ale teologowie nie uczą, że werset wskazuje, iż papiestwo podniosło i wywyższyło posługę Chrystusa w sanktuarium. Unikają sensu słów Daniela oraz natchnionych wskazówek Ellen White, aby nauczać tego, co chcą nauczać, wbrew świadectwu słów Daniela.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> Tak, wywyższył się aż do wodza zastępów, i przez niego została zniesiona ofiara ustawiczna, a miejsce jego świątyni zostało zburzone. Daniela 8:11.

The theologians teach that the verse means “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was removed,” and the removal of Christ’s sanctuary ministry from the minds of men is supported by the fact that in association with the removal, the place of Christ’s “sanctuary was cast down.” There is not one verse in God’s Word that identifies the heavenly sanctuary, which is where Christ performs his intercession, has ever been cast down. Nor is there any biblical passage that identifies that heaven itself, which is the “place of his sanctuary”, is ever cast down. Once again, the theologians place themselves above the prophet Daniel, for they insist that “the place of his sanctuary” in the verse is referring to God’s sanctuary, in spite of the fact that Daniel teaches directly opposite of that idea.

Teologowie nauczają, że werset oznacza: „za sprawą władzy papieskiej służba Chrystusa w świątyni została usunięta”, a usunięcie służby Chrystusa w świątyni z umysłów ludzi ma być potwierdzone faktem, iż w związku z tym usunięciem „miejsce jego świątyni zostało obalone”. W Słowie Bożym nie ma ani jednego wersetu, który stwierdza, że niebiańska świątynia — miejsce, w którym Chrystus sprawuje swoje wstawiennictwo — kiedykolwiek została obalona. Nie ma też żadnego biblijnego fragmentu, który stwierdza, że samo niebo, które jest „miejscem jego świątyni”, kiedykolwiek zostało obalone. Po raz kolejny teologowie stawiają się ponad prorokiem Danielem, gdyż upierają się, że wyrażenie „miejsce jego świątyni” w tym wersecie odnosi się do Bożej świątyni, mimo że Daniel uczy czegoś dokładnie przeciwnego.

The professed experts of the Hebrew language insist that in the verse the Hebrew word “rum,” needs to be understood with the meaning of the Hebrew word “sur.” They also insist that the Hebrew word “miqdash” needs to be understood as the Hebrew word “qodesh.” “Miqdash” and “qodash” are both translated simply as “sanctuary” in the book of Daniel, yet they have different meanings. “Miqdash” represents any sanctuary, whether it is God’s sanctuary or a pagan sanctuary. It is the general word for sanctuary, but “qodesh” is only used in the Bible to represent God’s sanctuary.

Rzekomi eksperci języka hebrajskiego nalegają, że w tym wersecie hebrajskie słowo „rum” należy rozumieć w znaczeniu hebrajskiego słowa „sur”. Nalegają również, że hebrajskie słowo „miqdash” należy rozumieć jako hebrajskie słowo „qodesh”. „Miqdash” i „qodash” są w Księdze Daniela tłumaczone po prostu jako „świątynia”, jednak mają różne znaczenia. „Miqdash” oznacza każdą świątynię, czy to świątynię Boga, czy świątynię pogańską. Jest to ogólne słowo na określenie świątyni, natomiast „qodesh” w Biblii używane jest wyłącznie w odniesieniu do świątyni Boga.

Daniel knew the difference between a pagan sanctuary and God’s sanctuary. If Daniel was going to identify a pagan sanctuary, he would use the word “miqdash.” It is amazing to me that the supposed experts of the Hebrew language never address the fact that in four consecutive verses, Daniel uses both words three times. Daniel’s usage of the two Hebrew words, both translated as “sanctuary” defines the meaning Daniel intended to be understood.

Daniel znał różnicę między pogańskim sanktuarium a Bożym sanktuarium. Gdy Daniel miał wskazać pogańskie sanktuarium, używał słowa „miqdash”. Zdumiewa mnie, że rzekomi eksperci języka hebrajskiego nigdy nie odnoszą się do faktu, iż w czterech kolejnych wersetach Daniel trzykrotnie używa obu tych słów. Sposób, w jaki Daniel używa tych dwóch hebrajskich słów, obu tłumaczonych jako „sanktuarium”, określa znaczenie, które chciał, aby zostało zrozumiane.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:11–14.

> Tak, wywyższył się nawet przeciw Księciu zastępu, a przez niego została zniesiona ofiara ustawiczna, i miejsce jego świątyni zostało obalone. I dany mu został zastęp przeciw ofierze ustawicznej z powodu przestępstwa, i prawdę rzucił na ziemię; działał i odnosił powodzenie. Wtedy usłyszałem, jak mówi jeden święty, a inny święty rzekł do tego świętego, który mówił: Jak długo będzie trwać widzenie dotyczące ofiary ustawicznej i przestępstwa spustoszenia, aby zarówno świątynia, jak i zastęp były deptane? I rzekł do mnie: Aż do dwóch tysięcy trzystu dni; wtedy świątynia zostanie oczyszczona. Daniela 8:11-14.

In the very passage that includes the foundation of Adventism, Daniel employs two different Hebrew words that are both translated as “sanctuary.” In verses thirteen and fourteen Daniel chose to use the Hebrew word for “sanctuary,” that is only used biblically to identify God’s sanctuary, but in verse eleven, Daniel used the general or generic Hebrew word that can be God’s sanctuary, or it can be a pagan sanctuary.

W samym fragmencie stanowiącym fundament adwentyzmu Daniel używa dwóch różnych hebrajskich słów, które oba tłumaczy się jako „sanktuarium”. W wersetach trzynastym i czternastym Daniel wybrał hebrajskie słowo oznaczające „sanktuarium”, które w Biblii występuje wyłącznie w odniesieniu do Bożego sanktuarium, natomiast w wersecie jedenastym Daniel użył ogólnego hebrajskiego słowa, które może oznaczać Boże sanktuarium albo sanktuarium pogańskie.

If Daniel had wanted to identify the “sanctuary” in verse eleven, as God’s sanctuary, he would have used the same Hebrew word that he used twice within the next three verses. It is absolutely clear that Daniel was making a distinction between a pagan sanctuary in verse eleven, and God’s sanctuary in verses thirteen and fourteen! But the drunkards of Ephraim argue that the “place of his sanctuary” that was “cast down,” in verse eleven, was the place of God’s sanctuary, though they avoid the word “place.”

Gdyby Daniel chciał określić "świątynię" w wersecie jedenastym jako świątynię Bożą, użyłby tego samego hebrajskiego słowa, którego użył dwukrotnie w kolejnych trzech wersetach. Jest całkowicie jasne, że Daniel rozróżniał między pogańską świątynią w wersecie jedenastym a świątynią Bożą w wersetach trzynastym i czternastym! Lecz opilcy Efraima twierdzą, że "miejsce jego świątyni", które w wersecie jedenastym zostało "obalone", było miejscem świątyni Bożej, choć unikają słowa "miejsce".

They teach that the papacy took away Christ’s ministry of intercession and cast down the truth of the heavenly sanctuary. But Daniel was clear that the “sanctuary” in verse eleven, was not God’s sanctuary, but a pagan sanctuary. Daniel was just as clear that it was not the “sanctuary” that was cast down, but “the place” of his sanctuary.

Uczą, że papieżstwo odebrało Chrystusowi posługę wstawienniczą i obaliło prawdę o niebiańskiej świątyni. Ale Daniel jasno stwierdził, że "świątynia" w wersecie jedenastym nie była Bożą świątynią, lecz pogańską świątynią. Daniel był równie jasny, że nie "świątynia" została obalona, lecz "miejsce" jego świątyni.

Refusing to acknowledge the purposeful gender oscillation of verses nine through twelve, the modern theologians adopted the definition of “the daily” that originated within apostate Protestantism, and began to construct a foundation upon the sand of human conjecture, tradition and custom. When they arrive at verse eleven, they even reject the inspired counsel of Sister White that identified that Miller’s understanding of “the daily” as paganism was correct, and begin to employ the art of misdirection and conjecture to defend their love of Catholic and Protestant theology.

Nie chcąc uznać celowej zmienności rodzaju gramatycznego w wersetach od dziewiątego do dwunastego, współcześni teolodzy przyjęli definicję „ofiary ustawicznej”, która wywodzi się z odstępczego protestantyzmu, i zaczęli budować fundament na piasku ludzkich domysłów, tradycji i zwyczajów. Gdy dochodzą do wersetu jedenastego, odrzucają nawet natchnione pouczenie Siostry White, które stwierdzało, że rozumienie Millera „ofiary ustawicznej” jako pogaństwa było właściwe, i zaczynają posługiwać się odwracaniem uwagi oraz spekulacjami, aby bronić swojej miłości do teologii katolickiej i protestanckiej.

They change pagan Rome into papal Rome in the verse, and they force the definition of “remove” upon the word that means “lift up and exalt”. They define the satanic symbol of “the daily”, as a godly symbol, and then insist that a pagan temple is God’s temple, while avoiding the direct reference to “the place” of the sanctuary. And the “unlearned” (as Isaiah identifies them), who will only understand if the “learned” tell them it is so, accept the dish of fables unto their own destruction.

W wersecie zamieniają pogański Rzym w papieski Rzym i narzucają znaczenie "usunąć" słowu, które oznacza "podnieść i wywyższyć". Określają szatański symbol "the daily" jako symbol Boży, a następnie utrzymują, że pogańska świątynia jest świątynią Boga, unikając bezpośredniego odniesienia do "miejsca" sanktuarium. A "nieuczeni" (jak nazywa ich Izajasz), którzy zrozumieją tylko wtedy, gdy "uczeni" powiedzą im, że tak jest, przyjmują strawę baśni ku własnej zgubie.

We will continue our consideration of the increase of the knowledge represented as the jewels in Miller’s dream in the next article.

W następnym artykule będziemy kontynuować nasze rozważania nad wzrostem wiedzy przedstawionej jako klejnoty we śnie Millera.

> “The apostle Paul warns us that ‘some shall depart from the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils.’ This is what we may expect. Our greatest trials will come because of that class who have once advocated the truth, but who turn from it to the world, and trample it under their feet in hate and derision. God has a work for his faithful servants to do. The attacks of the enemy must be met with the truth of his word. Falsehood must be unmasked, its true character must be revealed, and the light of the law of Jehovah must shine forth into the moral darkness of the world. We are to present the claims of his word. We shall not be held guiltless if we neglect this solemn duty. But while we stand in defense of the truth, let us not stand in defense of self, and make a great ado because we are called to bear reproach and misrepresentation. Let us not pity ourselves, but be very jealous for the law of the Most High.

> Apostoł Paweł ostrzega nas, że „niektórzy odstąpią od wiary, ulegając zwodniczym duchom i naukom demonów.” Tego właśnie możemy się spodziewać. Największe nasze doświadczenia przyjdą z powodu tych, którzy niegdyś opowiadali się za prawdą, lecz odwracają się od niej ku światu i depczą ją pod swoimi stopami w nienawiści i szyderstwie. Bóg ma dzieło do wykonania dla swoich wiernych sług. Ataki nieprzyjaciela trzeba odpierać prawdą Jego Słowa. Fałsz musi zostać zdemaskowany, jego prawdziwy charakter ujawniony, a światło prawa Jehowy musi rozbłysnąć w moralnych ciemnościach świata. Mamy przedstawiać wymagania Jego Słowa. Nie będziemy uznani za niewinnych, jeśli zaniedbamy ten uroczysty obowiązek. Lecz gdy stoimy w obronie prawdy, nie stawajmy w obronie samych siebie i nie róbmy wielkiego zamieszania dlatego, że zostaliśmy wezwani do znoszenia urągania i oszczerstw. Nie litujmy się nad sobą, lecz bądźmy bardzo gorliwi o prawo Najwyższego.

> “Says the apostle, ‘The time will come when they will not endure sound doctrine; but after their own lusts shall they heap to themselves teachers, having itching ears; and they shall turn away their ears from the truth, and shall be turned unto fables.’ On every side we see men easily led captive by the delusive imaginations of those who make void the word of God; but when the truth is brought before them, they are filled with impatience and anger. But the exhortation of the apostle to the servant of God is, ‘Watch thou in all things, endure afflictions, do the work of an evangelist, make full proof of thy ministry.’ In his day some left the cause of the Lord. He writes, ‘Demas hath forsaken me, having loved this present world;’ and again, he says, ‘Alexander the coppersmith did me much evil: the Lord reward him according to his works: of whom be thou ware also; for he hath greatly withstood our words.’

> Mówi apostoł: „Przyjdzie czas, kiedy nie będą znosić zdrowej nauki; lecz według własnych pożądliwości nagromadzą sobie nauczycieli, mając świerzbiące uszy; i odwrócą uszy od prawdy, a obrócą się ku baśniom.” Zewsząd widzimy ludzi łatwo ulegających zwodniczym wyobrażeniom tych, którzy unieważniają słowo Boże; lecz gdy prawda zostaje im przedstawiona, ogarnia ich niecierpliwość i gniew. Lecz napomnienie apostoła do sługi Bożego jest takie: „Czuwaj we wszystkim, znoś cierpienia, wykonaj dzieło ewangelisty, w pełni dowiedź swej służby.” W jego czasach niektórzy porzucili sprawę Pana. Pisze: „Demas mnie opuścił, umiłowawszy ten teraźniejszy świat”; i dalej mówi: „Aleksander brązownik wyrządził mi wiele zła: Pan niech mu odda według uczynków jego; i ty też się go wystrzegaj, gdyż bardzo sprzeciwiał się naszym słowom.”

> “Prophets and apostles experienced similar trials of opposition and reproach, and even the spotless Lamb of God was tempted in all points like as we are. He bore the contradiction of sinners against himself.

> Prorocy i apostołowie doświadczali podobnych prób: sprzeciwu i zniewag, a nawet nieskalany Baranek Boży był kuszony we wszystkim, podobnie jak my. Znosił sprzeciw grzeszników skierowany przeciwko sobie.

> “Every warning for this time must be faithfully delivered; but ‘the servant of the Lord must not strive; but be gentle unto all men, apt to teach, patient; in meekness instructing those that oppose themselves.’ We must cherish carefully the words of our God lest we be contaminated by the deceptive workings of those who have left the faith. We are to resist their spirit and influence with the same weapon our Master used when assailed by the prince of darkness,—‘It is written.’ We should learn to use the word of God skillfully. The exhortation is, ‘Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth.’ There must be diligent work and earnest prayer and faith to meet the winding error of false teachers and seducers; for ‘in the last days perilous times shall come. For men shall be lovers of their own selves, covetous, boasters, proud, blasphemers, disobedient to parents, unthankful, unholy, without natural affection, truce-breakers, false accusers, incontinent, fierce, despisers of those that are good, traitors, heady, high-minded, lovers of pleasures more than lovers of God; having a form of godliness, but denying the power thereof: from such turn away.’ These words portray the character of the men the servants of God will have to meet. ‘False accusers,’ ‘despisers of those that are good,’ will attack those who are faithful to their God in this degenerate age. But the embassador of Heaven must manifest the spirit that was displayed in the Master. In humility and love he must labor for the salvation of men.

> Każde ostrzeżenie na ten czas musi być wiernie przekazane; lecz „sługa Pana nie powinien się spierać, ale ma być łagodny wobec wszystkich, zdolny do nauczania, cierpliwy; w łagodności pouczający tych, którzy się sprzeciwiają”. Musimy z troską strzec słów naszego Boga, aby nie zostać skażonymi zwodniczym działaniem tych, którzy odstąpili od wiary. Mamy przeciwstawić się ich duchowi i wpływowi tą samą bronią, której użył nasz Mistrz, gdy został zaatakowany przez księcia ciemności — „Napisano”. Powinniśmy nauczyć się zręcznie posługiwać słowem Bożym. Napomnienie brzmi: „Staraj się usilnie, abyś okazał się wypróbowany przed Bogiem, pracownik, który nie ma się czego wstydzić, właściwie wykładający słowo prawdy”. Potrzebna jest wytrwała praca oraz żarliwa modlitwa i wiara, aby sprostać pokrętnym błędom fałszywych nauczycieli i zwodzicieli; bo „w dniach ostatecznych nastaną czasy trudne. Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, chełpliwi, pyszni, bluźniercy, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, nieświęci, bez naturalnej miłości, łamcy przymierza, oszczercy, niepowściągliwi, okrutni, nieprzychylni dobrym, zdrajcy, zuchwali, nadęci, miłujący rozkosze bardziej niż Boga; mający pozór pobożności, lecz wyrzekający się jej mocy; od takich się odwracaj”. Te słowa przedstawiają charakter ludzi, z którymi słudzy Boży będą musieli się zmierzyć. „Oszercy”, „nieprzychylni dobrym” będą atakować tych, którzy w tych zdegenerowanych czasach pozostają wierni swemu Bogu. Lecz wysłannik Nieba musi okazywać ducha, jaki przejawiał Mistrz. W pokorze i miłości ma pracować dla zbawienia ludzi.

> “Paul continues concerning those who oppose the work of God, comparing them to the men who made war against the faithful in the time of ancient Israel. He says: ‘Now as Jannes and Jambres withstood Moses, so do these also resist the truth; men of corrupt minds, reprobate concerning the faith. But they shall proceed no further: for their folly shall be manifest unto all men, as theirs also was.’ We know that the time is coming when the folly of warring against God will be revealed. We can afford to wait in calm patience and trust, no matter how much maligned and despised; for ‘nothing is secret, that shall not be made manifest,’ and those who honor God shall be honored by him in the presence of men and angels. We are to share in the sufferings of the reformers. It is written, ‘The reproaches of them that reproached thee fell on me.’ Christ understands our grief. Not one of us is called to bear the cross alone. The suffering Man of Calvary is touched with the feeling of our woes, and as he has suffered being tempted, he is able also to succor them that are in sorrow and trial for his sake. ‘Yea, and all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution. But evil men and seducers shall wax worse and worse, deceiving, and being deceived. But continue thou in the things which thou hast learned.’” Review and Herald, January 10, 1888.

> Paweł mówi dalej o tych, którzy sprzeciwiają się dziełu Bożemu, porównując ich do ludzi, którzy toczyli wojnę przeciwko wiernym za czasów starożytnego Izraela. Mówi: 'A jak Jannes i Jambres sprzeciwiali się Mojżeszowi, tak i ci sprzeciwiają się prawdzie; ludzie o zdeprawowanych umysłach, odrzuceni co do wiary. Lecz dalej nie posuną się, bo ich głupota stanie się jawna wszystkim, jak i tamtych.' Wiemy, że nadchodzi czas, gdy głupota wojowania z Bogiem zostanie ujawniona. Możemy sobie pozwolić czekać w spokojnej cierpliwości i ufności, niezależnie od tego, jak bardzo jesteśmy oczerniani i pogardzani; gdyż 'nic nie jest tajemne, co by się nie miało stać jawnym', a tych, którzy czczą Boga, On uczci przed ludźmi i aniołami. Mamy uczestniczyć w cierpieniach reformatorów. Napisano, 'Urągania tych, którzy ci urągali, spadły na mnie.' Chrystus rozumie nasz ból. Nikt z nas nie jest powołany do tego, by nieść krzyż samotnie. Cierpiący Mąż z Kalwarii współczuje naszym boleściom, a ponieważ sam cierpiał, będąc kuszony, może także przyjść z pomocą tym, którzy z Jego powodu są w smutku i próbie. 'Tak, i wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani. Lecz ludzie źli i zwodziciele będą coraz gorsi, zwodząc i będąc zwodzeni. Ale ty trwaj w tym, czego się nauczyłeś.' Review and Herald, 10 stycznia 1888.

Back to Articles