Article

# The Book of Daniel - Number Forty

Księga Daniela - Numer czterdzieści

Paul

Paweł

Author

Jeff Pippenger

Published

January 4, 2024

Formats

PDF
Word

Daniel chapter one, when overlaid with Daniel chapter four, represents the history of the first and second angels, from 1798 to 1844. In that history the book of Daniel was unsealed, and the portion that was unsealed was chapters seven, eight and nine. “Line upon line” chapters one, four and then seven through nine, illustrate the history of the Millerite movement of the first angel.

Pierwszy rozdział Księgi Daniela, zestawiony z rozdziałem czwartym, przedstawia historię pierwszego i drugiego anioła z lat 1798–1844. W tym okresie Księga Daniela została odpieczętowana, a częścią, która została odpieczętowana, były rozdziały siódmy, ósmy i dziewiąty. Zgodnie z zasadą „linia za linią” rozdziały pierwszy, czwarty, a następnie siódmy–dziewiąty ilustrują historię ruchu millerowskiego pierwszego anioła.

In that history (1798 to 1844), the foundational truths of Adventism were established, and those truths were ultimately represented upon the 1843 pioneer chart. Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two, is on the chart. The visions of Daniel seven and eight are on the chart. “The daily” of chapter eight is represented, as is the “seven times” of Leviticus twenty-six. The three Woes of Islam, as represented in Revelation chapter nine, are there. God forewarned repeatedly that those foundational truths would be attacked.

W tamtym okresie (1798–1844) ustanowiono podstawowe prawdy adwentyzmu, a ostatecznie zostały one przedstawione na pionierskiej tablicy z 1843 roku. Na tablicy znajduje się posąg Nabuchodonozora z 2. rozdziału Księgi Daniela. Na tablicy są wizje z 7. i 8. rozdziału Księgi Daniela. „Ustawiczna” z 8. rozdziału jest tam przedstawiona, podobnie jak „siedem czasów” z 26. rozdziału Księgi Kapłańskiej. Są tam trzy Biada islamu, przedstawione w 9. rozdziale Apokalipsy. Bóg wielokrotnie uprzedzał, że te podstawowe prawdy zostaną zaatakowane.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> Niech ci, którzy stoją jako Boży strażnicy na murach Syjonu, będą ludźmi, którzy potrafią dostrzegać niebezpieczeństwa zagrażające ludowi — ludźmi, którzy potrafią odróżniać prawdę od błędu, sprawiedliwość od niesprawiedliwości.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> „Nadeszło ostrzeżenie: Nie wolno dopuścić do niczego, co zachwieje fundamentem wiary, na którym budujemy od chwili, gdy poselstwo nadeszło w latach 1842, 1843 i 1844. Byłam w tym poselstwie i odtąd stoję przed światem, wierna światłu, które Bóg nam dał. Nie zamierzamy schodzić z platformy, na której nasze stopy zostały postawione, gdy dzień po dniu szukaliśmy Pana w gorliwej modlitwie, prosząc o światło. Czy myślicie, że mogłabym porzucić światło, które Bóg mi dał? Ma być jak Skała Wieków. Od chwili, gdy mi je dano, prowadzi mnie.” Review and Herald, 14 kwietnia 1903.

The work of the dirt brush man, that is to be accomplished with the participation of God’s last day people, is also represented by Isaiah, when he identifies the last day people and the work they are called to do, for the foundations were destined to be buried with error before the last days arrived.

Praca człowieka z miotłą, która ma zostać wykonana przy udziale Bożego ludu czasów ostatecznych, jest także przedstawiona przez Izajasza, gdy wskazuje on lud czasów ostatecznych i dzieło, do którego są powołani, ponieważ fundamenty miały zostać pogrzebane w błędzie, zanim nadeszły dni ostateczne.

> And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.

> A twoi potomkowie odbudują odwieczne ruiny; podźwigniesz fundamenty wielu pokoleń; a będą cię nazywać naprawcą wyłomu, odnowicielem ścieżek do zamieszkania. Izajasza 58:12.

The “old waste places,” refers to the doctrinal truths associated with the two desolating powers of paganism and papalism. The two desolating powers of paganism being followed by papalism is what William Miller used for his framework of every prophecy he presented.

„Stare miejsca spustoszenia” odnoszą się do prawd doktrynalnych związanych z dwiema pustoszącymi potęgami: pogaństwem i papizmem. Układ dwóch pustoszących potęg — pogaństwa, po którym następuje papizm — stanowił dla Williama Millera ramę interpretacyjną każdego proroctwa, które przedstawiał.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.

> Odbudują dawne ruiny, podźwigną wcześniejsze spustoszenia i odnowią zrujnowane miasta, spustoszone przez wiele pokoleń. Izajasza 61:4.

The structure of prophecy that is represented as the framework, is the history and relationship of those two powers. To restore “the paths to dwell in,” is the restoration of Miller’s framework, that was represented in his dream by the work of the dirt brush man. Isaiah used the illustration of the history of Ezra and those who returned from Babylon and repaired Jerusalem, to identify the restoration of the former desolations.

Struktura proroctwa, przedstawiona jako ramy, to historia i związek owych dwóch potęg. Przywrócenie "dróg do zamieszkania" jest odnowieniem ram Millera, które w jego śnie zostały przedstawione przez pracę człowieka z miotłą do kurzu. Izajasz posłużył się obrazem historii Ezdrasza oraz tych, którzy powrócili z Babilonu i odbudowali Jerozolimę, aby wskazać na odnowienie dawnych spustoszeń.

> Since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face, as it is this day. And now for a little space grace hath been showed from the Lord our God, to leave us a remnant to escape, and to give us a nail in his holy place, that our God may lighten our eyes, and give us a little reviving in our bondage. For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:7–9.

> Od dni naszych ojców aż do dnia dzisiejszego trwaliśmy w wielkim występku; i z powodu naszych nieprawości my, nasi królowie i nasi kapłani, zostaliśmy wydani w ręce królów tych krajów, pod miecz, w niewolę, na łup i na hańbę oblicza, jak to jest po dziś dzień. A teraz na krótki czas Pan, nasz Bóg, okazał nam łaskę: pozostawił nam ocalałą resztkę i dał nam kołek w jego świętym miejscu, aby nasz Bóg rozjaśnił nasze oczy i dał nam trochę ożywienia w naszej niewoli. Byliśmy bowiem niewolnikami; lecz nasz Bóg nie opuścił nas w naszej niewoli, ale okazał nam miłosierdzie w oczach królów Persji, aby dać nam ożywienie, odbudować dom naszego Boga, naprawić jego spustoszenia i dać nam mur w Judzie i w Jerozolimie. Ezdrasza 9:7-9.

Ezra and those who repaired Jerusalem, represent the “remnant” who are the restorers of the paths to dwell in, and they are those who are accomplishing the work in the context of the Leviticus twenty-six prayer, which Ezra references that “since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face.” The “day” he is referring to is the “day” that the “remnant” of the last days restore the paths to dwell in.

Ezdrasz i ci, którzy odbudowywali Jerozolimę, reprezentują „resztkę”, czyli odnowicieli ścieżek do zamieszkania, i to oni wykonują dzieło w kontekście modlitwy z Księgi Kapłańskiej 26, do której Ezdrasz nawiązuje słowami: „od dni naszych ojców aż do dnia dzisiejszego trwamy w wielkim występku; a z powodu naszych nieprawości nas, naszych królów i naszych kapłanów wydano w ręce królów ziem: pod miecz, do niewoli, na łup i na hańbę oblicza”. „Dzień”, o którym mówi, to „dzień”, w którym „resztka” czasów ostatecznych przywraca ścieżki do zamieszkania.

Ezra’s remnant are the two witnesses who are resurrected at the end of three and a half days, and fulfill the Leviticus twenty-six prayer as illustrated by Daniel in chapter nine. When Ezra and his coworkers returned from exile and rebuilt Jerusalem, they typified the work of restoring Miller’s jewels, which is the work of restoring the foundational truths of Miller. For this reason, understanding the framework of Miller’s work is essential.

Reszta Ezdrasza to dwaj świadkowie, którzy zostają wskrzeszeni po upływie trzech i pół dnia i wypełniają modlitwę z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej, jak ukazuje Daniel w rozdziale dziewiątym. Gdy Ezdrasz i jego współpracownicy wrócili z niewoli i odbudowali Jerozolimę, stanowili typ dzieła przywracania klejnotów Millera, czyli dzieła przywracania podstawowych prawd Millera. Z tego powodu zrozumienie ram dzieła Millera jest niezbędne.

> “The apostles built upon a sure foundation, even the Rock of Ages. To this foundation they brought the stones that they quarried from the world. Not without hindrance did the builders labor. Their work was made exceedingly difficult by the opposition of the enemies of Christ. They had to contend against the bigotry, prejudice, and hatred of those who were building upon a false foundation. Many who wrought as builders of the church could be likened to the builders of the wall in Nehemiah’s day, of whom it is written: ‘They which builded on the wall, and they that bare burdens, with those that laded, everyone with one of his hands wrought in the work, and with the other hand held a weapon.’ Nehemiah 4:17.” Acts of the Apostles, 596.

> Apostołowie budowali na pewnym fundamencie, mianowicie na Opoce Wieków. Na ten fundament przynosili kamienie, które wydobywali ze świata. Budowniczowie nie pracowali jednak bez przeszkód. Ich praca była niezwykle utrudniona przez sprzeciw wrogów Chrystusa. Musieli zmagać się z bigoterią, uprzedzeniami i nienawiścią tych, którzy budowali na fałszywym fundamencie. Wielu, którzy trudziło się jako budowniczowie Kościoła, można porównać do budowniczych muru za dni Nehemiasza, o których napisano: 'Ci, którzy budowali mur, i ci, którzy nosili ciężary, razem z tymi, którzy ładowali, każdy jedną ręką wykonywał pracę, a drugą trzymał broń.' Nehemiasza 4:17. Dzieje Apostołów, 596.

In both passages of Isaiah, the work is to raise up the foundations and desolations of many generations. Isaiah is identifying a spiritual work that was illustrated by the literal work. The foundations were to be guarded, but instead they were eventually totally covered up by a false foundation of counterfeit jewels. Those who Isaiah identifies are restoring the foundational truths of the Millerites, not literal bricks and stones. The symbol of those truths is Miller’s framework of the two desolating powers which trampled down the sanctuary and the host for “seven times.”

W obu fragmentach Izajasza dzieło polega na odbudowaniu fundamentów oraz naprawieniu spustoszeń wielu pokoleń. Izajasz wskazuje na dzieło duchowe, które było zilustrowane przez dzieło dosłowne. Fundamenty należało strzec, lecz ostatecznie zostały całkowicie przykryte fałszywym fundamentem z podrobionych kamieni szlachetnych. Ci, o których mówi Izajasz, przywracają podstawowe prawdy millerytów, a nie dosłowne cegły i kamienie. Symbolem tych prawd jest schemat Millera dotyczący dwóch spustoszających mocy, które deptały świątynię i zastęp przez "siedem czasów".

That work of restoration is represented as raising up “the foundations” and “desolations of many generations,” and represents the prophetic work of restoring the foundational truths through the methodology that brings prophetic line upon prophetic line, from here a little and there a little. The work of reestablishing the foundations and desolations is the work of presenting and defending the original truths represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts, which are the two tables of Habakkuk chapter two. And the work is accomplished with the latter rain methodology of “line upon line”. It is the work of returning to Jeremiah’s old paths in the controversy of those who wish to uphold a counterfeit foundation, as represented by the false jewels of Miller’s dream.

To dzieło odnowy jest przedstawione jako odbudowanie „fundamentów” i „spustoszeń wielu pokoleń” i oznacza proroczą pracę przywracania prawd podstawowych poprzez metodologię, która układa proroczą linię po proroczej linii, tu trochę i tam trochę. Dzieło przywracania fundamentów i naprawy spustoszeń polega na przedstawianiu i obronie pierwotnych prawd przedstawionych na pionierskich tablicach z 1843 i 1850 roku, które są dwiema tablicami z drugiego rozdziału Księgi Habakuka. A dzieło to dokonuje się metodologią późnego deszczu „linia po linii”. Jest to dzieło powrotu do dawnych ścieżek Jeremiasza w sporze z tymi, którzy pragną podtrzymywać fałszywy fundament, reprezentowany przez fałszywe klejnoty ze snu Millera.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> Nieprzyjaciel stara się odwrócić umysły naszych braci i sióstr od dzieła przygotowania ludu, aby mógł się ostać w tych ostatnich dniach. Jego sofizmaty mają na celu odwieść umysły od niebezpieczeństw i obowiązków chwili. Uważają za nic światło, które Chrystus zstąpił z nieba, aby przekazać Janowi dla Jego ludu. Uczą, że wydarzenia, które stoją tuż przed nami, nie są dostatecznie ważne, by poświęcać im szczególną uwagę. Unieważniają prawdę pochodzącą z nieba i okradają lud Boży z jego dotychczasowego doświadczenia, dając mu zamiast tego fałszywą naukę.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> 'Tak mówi Pan: Stańcie na drogach, rozejrzyjcie się i pytajcie o dawne ścieżki, gdzie jest dobra droga, i chodźcie nią.' Jeremiasza 6:16.

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> Niech nikt nie próbuje burzyć fundamentów naszej wiary — fundamentów, które zostały położone na początku naszej pracy przez modlitewne studium słowa i objawienie. Na tych fundamentach budujemy od pięćdziesięciu lat. Ludzie mogą mniemać, że znaleźli nową drogę i że mogą położyć mocniejszy fundament niż ten, który już został położony. Ale to wielkie zwiedzenie. Nikt nie może położyć innego fundamentu niż ten, który już został położony.

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> W przeszłości wielu podejmowało się budowy nowej wiary, ustanowienia nowych zasad. Lecz jak długo stała ich budowla? Wkrótce runęła, bo nie była zbudowana na Opoce.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> Czyż pierwsi uczniowie nie musieli zmierzyć się z ludzkimi naukami? Czyż nie musieli wysłuchiwać fałszywych teorii, a potem, uczyniwszy wszystko, stać mocno, mówiąc: „Nikt nie może położyć innego fundamentu niż ten, który jest położony”? 1 Koryntian 3:11.

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> „A zatem mamy niewzruszenie trwać przy początkowej ufności aż do końca. Słowa pełne mocy zostały posłane przez Boga i Chrystusa do tego ludu, wyprowadzając go ze świata, punkt po punkcie, w jasne światło obecnej prawdy. Ustami dotkniętymi świętym ogniem słudzy Boży głosili poselstwo. Boskie słowo przypieczętowało prawdziwość głoszonej prawdy.” Świadectwa, tom 8, 296, 297.

The “work of preparing a people to stand in the last days,” is the work associated with the two prophecies of Ezekiel in chapter thirty-seven. A message is delivered by Isaiah’s voice in the wilderness, and the first message of Ezekiel brings those that have been dead in the street of the city of Sodom and Egypt for three-and-a-half days together. They then recognize they have been in Matthew’s tarrying time of the parable of the ten virgins. They then hear the call given to Jeremiah to separate the precious from the vile if they wish to return. They also recognize that Daniel’s prayer in chapter nine as present truth. Therefore if and when they choose to return by accepting and accomplishing the conditions of the gospel, then they receive Ezekiel’s second message and stand upon their feet a mighty army.

„Dzieło przygotowania ludu do wytrwania w dniach ostatecznych” jest dziełem związanym z dwoma proroctwami Ezechiela w rozdziale trzydziestym siódmym. Poselstwo zostaje ogłoszone głosem Izajasza na pustyni, a pierwsze poselstwo Ezechiela gromadzi tych, którzy przez trzy i pół dnia leżeli martwi na ulicy miasta zwanego Sodomą i Egiptem. Wówczas rozpoznają, że znajdowali się w czasie zwłoki z przypowieści o dziesięciu pannach w Ewangelii Mateusza. Następnie słyszą wezwanie dane Jeremiaszowi, aby oddzielić to, co cenne, od tego, co niegodziwe, jeśli chcą powrócić. Rozpoznają też modlitwę Daniela z rozdziału dziewiątego jako prawdę na obecny czas. Dlatego, jeśli i kiedy zdecydują się powrócić, przyjmując i wypełniając warunki ewangelii, wówczas otrzymują drugie poselstwo Ezechiela i stają na nogi jako potężna armia.

The “work of preparing a people to stand in the latter days” is accomplished through the latter rain methodology of “line upon line.” That work involves a work of restoring the Millerite truths that are represented on the 1843 and 1850 pioneer charts. Those two charts are Habakkuk’s two tables and they are to be laid upon one another (line upon line), and in so doing the two charts represent the foundational truths that are to be restored in the last days by the dirt brush man.

„Dzieło przygotowania ludu, aby mógł się ostać w dniach ostatecznych”, dokonuje się poprzez metodologię późnego deszczu „linia na linię”. To dzieło obejmuje przywrócenie prawd millerowskich, przedstawionych na pionierskich tablicach z 1843 i 1850 roku. Te dwie tablice to tablice Habakuka i mają zostać położone jedna na drugiej (linia na linię), a w ten sposób te dwie tablice reprezentują prawdy fundamentalne, które mają zostać odnowione w dniach ostatecznych przez człowieka z miotełką do kurzu.

When brought together, line upon line, they identify the mistake in the 1843 chart, which was thereafter corrected upon the 1850 chart. When considered as one table (line upon line) they then represent both the experience of God’s people and the hidden history of the seven thunders, for together they illustrate the first disappointment, the tarrying time, the Midnight Cry, and October 22, 1844, and the great disappointment.

Zebrane razem, linia za linią, wskazują błąd na tablicy z 1843 roku, który następnie został skorygowany na tablicy z 1850 roku. Rozpatrywane jako jedna tablica (linia za linią) przedstawiają zarówno doświadczenie ludu Bożego, jak i ukrytą historię siedmiu gromów, gdyż razem ilustrują pierwsze rozczarowanie, czas zwłoki, wołanie o północy oraz 22 października 1844 roku, a także wielkie rozczarowanie.

It is the first disappointment, Midnight Cry and great disappointment that is the hidden history of the seven thunders. It is the structure of truth, for truth is based upon the first and last letter of the Hebrew word “truth” being the same as is the first and last disappointment of that history. The middle and thirteenth letter is a symbol of rebellion as represented by those who reject the message of the Midnight Cry. The two charts when brought together provide two witnesses to the prophetic truths of the Millerites that are to be restored by the dirt brush man, but they also identify the experience that typifies the experience of the one hundred and forty-four thousand.

Pierwsze rozczarowanie, Wołanie o Północy i Wielkie Rozczarowanie stanowią ukrytą historię siedmiu gromów. Jest to struktura prawdy, ponieważ prawda opiera się na tym, że pierwsza i ostatnia litera hebrajskiego słowa „prawda” odpowiadają pierwszemu i ostatniemu rozczarowaniu tej historii. Środkowa, trzynasta litera jest symbolem buntu, czego przykładem są ci, którzy odrzucają przesłanie Wołania o Północy. Dwie tablice, gdy zostaną zestawione razem, stanowią dwóch świadków prawd prorockich millerytów, które mają zostać przywrócone przez człowieka ze szczotką do brudu, ale także wskazują doświadczenie, które typizuje doświadczenie stu czterdziestu czterech tysięcy.

Those called to be the ensign (the one hundred and forty-four thousand) were confronted with their first disappointment on July 18, 2020, and then in July of 2023, they were then presented with a message from a voice crying in the wilderness. The voice was calling them to return.

Ci, którzy zostali powołani, aby być sztandarem (sto czterdzieści cztery tysiące), doznali pierwszego rozczarowania 18 lipca 2020 roku, a następnie w lipcu 2023 roku otrzymali przesłanie od głosu wołającego na pustyni. Głos wzywał ich do powrotu.

It is at this point in the hidden history of the seven thunders that rebellion will be manifested, for the next waymark is when the dirt brush man gathers the jewels and casts them into the casket. They then shine ten times brighter. At that point Miller was awakened. When the virgins (Miller) awake, it is too late. The restoration of the desolations of many generations is a work that the two witnesses must participate in. That work is now being carried out.

To właśnie w tym punkcie ukrytej historii siedmiu gromów objawi się bunt, ponieważ następnym kamieniem milowym jest chwila, gdy człowiek z miotłą zbiera klejnoty i wrzuca je do szkatułki. Wtedy świecą dziesięć razy jaśniej. W tym momencie Miller został przebudzony. Gdy panny (Miller) się budzą, jest już za późno. Odbudowa spustoszeń wielu pokoleń jest dziełem, w którym muszą uczestniczyć dwaj świadkowie. To dzieło jest teraz realizowane.

William Miller’s framework of the prophecies represented by the vision of the Ulai River, of Daniel chapters seven, eight and nine was the two desolating powers of paganism and papalism and the framework for Future for America is paganism (the dragon), followed by papalism (the beast) and apostate Protestantism (the false prophet). The key that establishes both frameworks is the writings of the apostle Paul. The apostle Paul was the prophetic voice that connected ancient Israel with spiritual Israel. Before his conversion, Paul’s name was Saul, which means “selected” or “set forth”.

Ramy interpretacyjne Williama Millera dotyczące proroctw przedstawionych w wizji nad rzeką Ulaj z rozdziałów siódmego, ósmego i dziewiątego Księgi Daniela to dwie moce spustoszenia: pogaństwo i papiestwo; natomiast ramy Future for America to pogaństwo (smok), po którym następuje papiestwo (bestia) oraz odstępczy protestantyzm (fałszywy prorok). Kluczem, który ustanawia oba te ramy, są pisma apostoła Pawła. Apostoł Paweł był proroczym głosem, który połączył starożytny Izrael z Izraelem duchowym. Przed swoim nawróceniem Paweł nosił imię Saul, co znaczy „wybrany” lub „wyznaczony”.

Paul was chosen (selected) to be the apostle to the Gentiles, and he was chosen among other things for his understanding of the Old Testament. Writing the majority of the New Testament, there is no other of the New Testament authors who possessed the understanding of the Old Testament as did Paul. He was chosen to lead out in presenting the gospel to the Gentiles, but he was also chosen to establish the relationship of the prophetic histories of the Old Testament with the prophetic history that followed the time period of the cross. Without Paul’s testimony the prophetic understanding of the Millerites, and that of Future for America would be non-existent. In the very history where literal Israel was divorced as God’s chosen people, Paul was chosen to identify that ancient Israel, though then divorced from God, was the symbol of the prophetic history of spiritual Israel. The necessary prophetic rules for the movements of the first and third angels are based primarily upon the writings of the apostle Paul.

Paweł został wybrany (wyznaczony) na apostoła pogan, a wybrano go między innymi ze względu na jego zrozumienie Starego Testamentu. Napisał większość Nowego Testamentu; żaden inny z autorów Nowego Testamentu nie posiadał takiego zrozumienia Starego Testamentu jak Paweł. Został wybrany, by stanąć na czele głoszenia ewangelii poganom, ale został też wybrany, aby ustalić związek między proroczymi historiami Starego Testamentu a proroczą historią, która nastąpiła po okresie krzyża. Gdyby nie świadectwo Pawła, prorocze zrozumienie millerytów oraz Future for America nie istniałoby. Właśnie w tej historii, w której literalny Izrael został odrzucony jako Boży lud wybrany, Paweł został wybrany, aby wskazać, że starożytny Izrael, choć wówczas od Boga odłączony, był symbolem proroczej historii duchowego Izraela. Niezbędne zasady prorocze dla ruchów pierwszego i trzeciego anioła opierają się przede wszystkim na pismach apostoła Pawła.

For this reason, we will consider some of the prophetic principles that are identified by Paul that impacted the message of the Millerites, that was set within the framework of two desolating powers, and in so doing we will also consider how those principles impact upon the framework of three desolating powers.

Z tego powodu rozważymy niektóre z zasad proroczych wskazanych przez Pawła, które wpłynęły na przesłanie millerytów, osadzone w ramach dwóch mocy pustoszących, a przy tym rozważymy również, jak zasady te oddziałują na ramy trzech mocy pustoszących.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea; And did all eat the same spiritual meat; And did all drink the same spiritual drink: for they drank of that spiritual Rock that followed them: and that Rock was Christ. But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. Neither murmur ye, as some of them also murmured, and were destroyed of the destroyer. Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:1–10.

> A zatem, bracia, nie chcę, byście byli nieświadomi, że wszyscy nasi ojcowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze; i wszyscy zostali ochrzczeni w Mojżesza w obłoku i w morzu; i wszyscy jedli ten sam duchowy pokarm; i wszyscy pili ten sam duchowy napój, bo pili z duchowej Skały, która im towarzyszyła, a tą Skałą był Chrystus. Lecz w wielu z nich Bóg nie miał upodobania; zostali bowiem powaleni na pustyni. A to stało się naszymi przykładami, abyśmy nie pożądali złych rzeczy, jak i oni pożądali. Nie bądźcie też bałwochwalcami, jak niektórzy z nich; jak jest napisane: Lud usiadł, aby jeść i pić, i wstał, aby się bawić. Nie dopuszczajmy się też nierządu, jak niektórzy z nich się dopuścili, i jednego dnia padły dwadzieścia trzy tysiące. Nie wystawiajmy też Chrystusa na próbę, jak niektórzy z nich wystawiali, i zostali zgładzeni przez węże. Nie szemrajcie też, jak niektórzy z nich szemrali, i zostali zniszczeni przez niszczyciela. A to wszystko przydarzyło się im jako przykłady i zostało zapisane ku naszemu napomnieniu, na których przyszły końce wieków. 1 List do Koryntian 10:1-10.

In ten short verses, Paul identifies that the rite of baptism was typified at the Red Sea crossing, that the Rock which followed ancient Israel, was a “spiritual Rock,” and that it was Christ. He identifies that ancient Israel was the example for those living in the last days. This passage is a warning, and the passage is a point of controversy between those who uphold truth and those who oppose truth. Adventist theologians teach that Paul was simply identifying that the histories of ancient Israel were illustrating moral lessons that needed to be understood by those living in the last days, but they insist Paul was not identifying that the histories of literal Israel were actually to be repeated by spiritual Israel. Sister White often uses this passage to confirm exactly what Paul meant.

W dziesięciu krótkich wersetach Paweł wskazuje, że obrzęd chrztu został przedstawiony typologicznie podczas przejścia przez Morze Czerwone, że Skałą, która towarzyszyła starożytnemu Izraelowi, była „Skała duchowa”, i że tą Skałą był Chrystus. Wskazuje, że starożytny Izrael był przykładem dla żyjących w czasach ostatecznych. Ten fragment jest ostrzeżeniem i stanowi punkt sporny między tymi, którzy podtrzymują prawdę, a tymi, którzy się jej sprzeciwiają. Teologowie adwentystyczni uczą, że Paweł jedynie wskazywał, iż dzieje starożytnego Izraela ilustrowały lekcje moralne, które muszą zostać zrozumiane przez żyjących w czasach ostatecznych, lecz utrzymują, że Paweł nie twierdził, iż dzieje dosłownego Izraela miałyby zostać rzeczywiście powtórzone przez Izrael duchowy. Siostra White często używa tego fragmentu, by potwierdzić dokładnie to, co Paweł miał na myśli.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> „Każdy ze starożytnych proroków przemawiał mniej dla swoich czasów niż dla naszych, tak że ich prorokowanie zachowuje dla nas swoją moc. „A to wszystko na tamtych przyszło dla przykładu i jest napisane ku przestrodze dla nas, na których przyszły końce wieków.” 1 Koryntian 10:11. „Nie sobie samym, lecz nam usługiwali tym, co wam teraz zostało zwiastowane przez tych, którzy wam głosili ewangelię w Duchu Świętym zesłanym z nieba; w które rzeczy sami aniołowie pragną wejrzeć.” 1 Piotra 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> „Biblia nagromadziła i zebrała w jedno swoje skarby dla tego ostatniego pokolenia. Wszystkie wielkie wydarzenia i doniosłe sprawy historii Starego Testamentu powtarzały się i powtarzają w Kościele w tych dniach ostatecznych.” Wybrane poselstwa, tom 3, 338, 339.

The “great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days,” is how Sister White summarizes Paul’s meaning in the verses. In an attempt to undermine Paul’s identification of ancient Israel as symbolically illustrating literal Israel’s history, Satan has foisted two primary attacks against this prophetic principle. The first, that I already mentioned, is the claim that Paul was simply identifying that those histories represented moral lessons. That false teaching is a half-truth, and a half-truth is not truth at all. It is true that the moral lessons that might be derived from the history of ancient Israel, is for the benefit of those living in the last days, but when that is used to deny that those histories are also an illustration of events that will be repeated, it becomes a half-truth, which is designed to deny the truth.

„Doniosłe wydarzenia i uroczyste akty historii Starego Testamentu powtarzały się i nadal powtarzają się w Kościele w tych ostatnich dniach” – tak Siostra White streszcza myśl Pawła zawartą w tych wersetach. W próbie podważenia stwierdzenia Pawła, że starożytny Izrael symbolicznie ilustruje historię literalnego Izraela, Szatan podsunął dwa podstawowe ataki przeciwko tej proroczej zasadzie. Pierwszy, o którym już wspomniałem, to twierdzenie, że Paweł jedynie wskazywał, iż te dzieje stanowią lekcje moralne. To fałszywe nauczanie jest półprawdą, a półprawda nie jest w ogóle prawdą. To prawda, że lekcje moralne, które można wyprowadzić z historii starożytnego Izraela, są z pożytkiem dla żyjących w ostatnich dniach, ale gdy wykorzystuje się to, by zaprzeczyć, że te dzieje są również ilustracją wydarzeń, które się powtórzą, wówczas staje się to półprawdą, która ma na celu zaprzeczenie prawdzie.

> “A blessing or a curse is now before the people of God—a blessing if they come out from the world and are separate, and walk in the path of humble obedience; and a curse if they unite with the idolatrous, who trample upon the high claims of heaven. The sins and iniquities of rebellious Israel are recorded and the picture presented before us as a warning that if we imitate their example of transgression and depart from God we shall fall as surely as did they. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’” Testimonies, volume 1, 609.

> Błogosławieństwo lub przekleństwo stoi teraz przed ludem Bożym — błogosławieństwo, jeśli wyjdą ze świata i odłączą się i będą kroczyć drogą pokornego posłuszeństwa; a przekleństwo, jeśli złączą się z bałwochwalcami, którzy depczą wysokie wymagania nieba. Grzechy i nieprawości buntowniczego Izraela zostały zapisane, a obraz ten ukazany nam jako przestroga, że jeśli będziemy naśladować ich przykład występku i odstąpimy od Boga, upadniemy równie pewnie jak oni. "A to wszystko stało się im za przykłady; i zostało napisane ku naszemu napomnieniu, na których przyszły końce świata." Świadectwa, tom 1, 609.

One truth is not to be used to deny another truth, for when it is, it turns the truth of God into a lie.

Jednej prawdy nie należy używać do zaprzeczania innej prawdzie, bo gdy tak się czyni, zamienia to prawdę Bożą w kłamstwo.

> “One saying of the Saviour must not be made to destroy another.” The Great Controversy, 371.

> "Jednej wypowiedzi Zbawiciela nie wolno używać, aby obalić inną." Wielki bój, 371.

The teaching that ancient Israel’s history represents moral lessons alone, is often used by Adventist theologians to destroy God’s prophetic Word, and it is one of the half-truths that is included in the dish of fables prepared to deceive God’s people into receiving a lie, and the lie they receive is identified in the writings of the apostle Paul.

Nauczanie, że historia starożytnego Izraela przedstawia jedynie lekcje moralne, jest często używane przez teologów adwentystycznych w celu zniszczenia proroczego Słowa Bożego i stanowi jedną z półprawd, które wchodzą w skład potrawy z baśni przygotowanej po to, by zwieść lud Boży do przyjęcia kłamstwa, a kłamstwo to zostało wskazane w pismach apostoła Pawła.

The other primary attack against the principle that the history of ancient Israel illustrates the history of modern Israel was invented by Jesuits during the history of the counter reformation, and it consists of agreeing to the idea that the history of ancient Israel is repeated. The Jesuit lie is that the history is literally repeated, not spiritually repeated. The lie was invented as a way to prevent an understanding that the pope of Rome is the antichrist of Bible prophecy, for the teaching assents to the truth that there is an antichrist in the last days, but it argues that the antichrist is represented by a literal power, not a spiritual power. The whore in Revelation seventeen, who has mystery Babylon written on her forehead, would then be a whore that arises in the literal land of Babylon, which today is Iraq.

Inny główny atak na zasadę, że historia starożytnego Izraela ilustruje historię współczesnego Izraela, został wymyślony przez jezuitów w okresie kontrreformacji i polega na przyjęciu idei, że historia starożytnego Izraela się powtarza. Jezuickie kłamstwo polega na tym, że historia powtarza się dosłownie, a nie duchowo. Kłamstwo to wymyślono jako sposób, by uniemożliwić zrozumienie, że papież Rzymu jest antychrystem biblijnego proroctwa, gdyż nauczanie to przyznaje, że w dniach ostatecznych istnieje antychryst, ale twierdzi, że antychryst jest reprezentowany przez moc w sensie dosłownym, a nie moc duchową. Nierządnica z siedemnastego rozdziału Objawienia, która ma na czole napis „tajemnica Babilon”, byłaby więc nierządnicą, która powstaje w dosłownej ziemi Babilonu, która dziś jest Irakiem.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

> Ci, którzy gubią się w swoim rozumieniu słowa, którzy nie dostrzegają znaczenia Antychrysta, z pewnością opowiedzą się po stronie Antychrysta. Kolekcja Kressa, 105.

The pope is a literal person, representing a literal power (the Catholic church), but he and his organization has been prophetically identified by literal Babylon, and can only be correctly identified when the subject of the antichrist is set forth as the spiritual fulfillment of a literal example. Paul identified that literal Israel illustrates spiritual Israel, but it was not a new prophetic truth that he presented, for his understanding was generally based upon the Old Testament, and it is there that his testimony is grounded.

Papież jest osobą rzeczywistą, reprezentującą rzeczywistą potęgę (Kościół katolicki), lecz on i jego organizacja zostali proroczo utożsamieni z dosłownym Babilonem i można ich właściwie rozpoznać tylko wtedy, gdy temat antychrysta zostaje przedstawiony jako duchowe wypełnienie dosłownego przykładu. Paweł wskazał, że dosłowny Izrael obrazuje duchowy Izrael, lecz nie była to nowa prawda prorocza, którą przedstawił, gdyż jego zrozumienie zasadniczo opierało się na Starym Testamencie i tam jego świadectwo jest ugruntowane.

> Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Fear ye not, neither be afraid: have not I told thee from that time, and have declared it? ye are even my witnesses. Is there a God beside me? yea, there is no God; I know not any. Isaiah 44:6–8.

> Tak mówi Pan, Król Izraela, i jego Odkupiciel, Pan Zastępów: Ja jestem pierwszy i Ja jestem ostatni; a oprócz Mnie nie ma Boga. A któż jak Ja wezwie, i to ogłosi, i ułoży to przede Mną, odkąd ustanowiłem lud starożytny? A to, co nadchodzi i co ma przyjść — niech im to oznajmią. Nie lękajcie się ani się nie trwóżcie: czyż nie od owego czasu wam to oznajmiłem i ogłosiłem? Wy jesteście moimi świadkami. Czy jest Bóg poza Mną? Zaiste, nie ma żadnego; nie znam żadnego. Izajasza 44:6–8.

We are to be Christ’s witnesses, as was Paul, that the Alpha and Omega appointed not only ancient Israel, but all the biblical ancient people as symbols to show “the things that are coming,” upon those who live in the last days. Paul was an expert on the Old Testament, and he was raised up to be the prophetic connecting link between the dispensation of literal and spiritual Israel. It was his writings that guided those who understood the increase of knowledge at the time of the end in 1798, and also in 1989.

Mamy być świadkami Chrystusa, jak był nim Paweł, świadcząc, że Alfa i Omega ustanowił nie tylko starożytny Izrael, lecz wszystkie biblijne ludy starożytności jako symbole, aby ukazać „rzeczy, które mają przyjść” na tych, którzy żyją w dniach ostatecznych. Paweł był znawcą Starego Testamentu i został wzbudzony, aby być proroczym ogniwem łączącym dyspensację Izraela literalnego z dyspensacją Izraela duchowego. To jego pisma prowadziły tych, którzy rozumieli wzrost poznania w czasie końca w roku 1798, a także w roku 1989.

Ancient literal Babylon, the ancient children of the east, ancient Egypt, ancient Greece, and the ancient Medo-Persian empire are symbols of spiritual powers at the end of the world. The ancient symbols are the literal that precedes, and represent, the spiritual that follows. Paul goes so far as to identify that literal Adam symbolized spiritual Adam (who is Christ).

Starożytny, dosłowny Babilon, starożytni synowie Wschodu, starożytny Egipt, starożytna Grecja oraz starożytne imperium medoperskie są symbolami duchowych mocy na końcu świata. Starożytne symbole stanowią to, co dosłowne i co poprzedza, i reprezentują to, co duchowe i co następuje później. Paweł posuwa się tak daleko, że wskazuje, iż dosłowny Adam symbolizował duchowego Adama (którym jest Chrystus).

> And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. The first man is of the earth, earthy: the second man is the Lord from heaven. As is the earthy, such are they also that are earthy: and as is the heavenly, such are they also that are heavenly. And as we have borne the image of the earthy, we shall also bear the image of the heavenly. 1 Corinthians 15:45–49.

> Tak też jest napisane: Pierwszy człowiek, Adam, stał się duszą żyjącą; ostatni Adam stał się duchem ożywiającym. Jednak nie to, co duchowe, było pierwsze, lecz to, co cielesne; a potem dopiero to, co duchowe. Pierwszy człowiek jest z ziemi, ziemski; drugi człowiek — Pan z nieba. Jaki jest ziemski, tacy też są ziemscy; a jaki jest niebieski, tacy też są niebiescy. I jak nosiliśmy obraz ziemskiego, tak będziemy także nosić obraz niebieskiego. 1 List do Koryntian 15:45–49.

There are some very profound lessons Paul is teaching concerning the first and last Adam, but we are simply identifying the principle which he sets forth very clearly in the passage, when he states, “that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual.” The literal, which Paul here identifies as “natural,” is first, and the spiritual is last. Literal Israel was first, and natural, and spiritual Israel comes “afterward.”

Istnieją bardzo głębokie pouczenia, których Paweł udziela na temat pierwszego i ostatniego Adama, ale my jedynie wskazujemy zasadę, którą on bardzo jasno przedstawia w tym fragmencie, gdy stwierdza: „najpierw nie było to, co duchowe, lecz to, co naturalne; a potem to, co duchowe”. To, co dosłowne, które Paweł tutaj określa jako „naturalne”, jest pierwsze, a to, co duchowe — ostatnie. Dosłowny Izrael był pierwszy i naturalny, a Izrael duchowy przychodzi „potem”.

Literal Babylon precedes spiritual Babylon. The next important point that is emphasized in Paul’s writings is the point in history when the change from literal to spiritual is to be applied. It is the time period of the cross when the prophetic change from literal to spiritual is identified.

Babilon dosłowny poprzedza Babilon duchowy. Kolejnym ważnym punktem, który jest podkreślany w pismach Pawła, jest moment w historii, w którym należy dokonać przejścia od dosłownego do duchowego. Jest to czas krzyża, kiedy zostaje rozpoznana prorocza zmiana od dosłownego do duchowego.

> For ye are all the children of God by faith in Christ Jesus. For as many of you as have been baptized into Christ have put on Christ. There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus. And if ye be Christ’s, then are ye Abraham’s seed, and heirs according to the promise. Galatians 3:26–29.

> Albowiem wszyscy jesteście dziećmi Bożymi przez wiarę w Chrystusa Jezusa. Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusa, przyoblekliście się w Chrystusa. Nie ma Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety; gdyż wszyscy jedno jesteście w Chrystusie Jezusie. A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama i dziedzicami według obietnicy. Galatów 3:26-29.

It matters not what your birthright might be, if and when you accept Christ, you then become the seed of Abraham. You are not literal Israel; you are spiritual Israel. The transition from literal to spiritual was the cross. Paul divides mankind into two classes. Each class has their own covenant, each are descendants of Abraham. Each has a city that represents their family and covenant. Each is either a son of literal Adam or spiritual Adam.

Nie ma znaczenia, jakie jest twoje pochodzenie; jeśli i kiedy przyjmiesz Chrystusa, stajesz się potomkiem Abrahama. Nie jesteś Izraelem dosłownym; jesteś Izraelem duchowym. Przejście od dosłownego do duchowego nastąpiło na krzyżu. Paweł dzieli ludzkość na dwie kategorie. Każda z nich ma własne przymierze, a obie wywodzą się od Abrahama. Każda ma miasto, które reprezentuje jej ród i przymierze. Każdy jest albo synem Adama dosłownego, albo Adama duchowego.

> For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman. But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise. Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar. For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband. Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise. But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now. Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the freewoman. So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free. Galatians 4:22–30.

> Jest bowiem napisane, że Abraham miał dwóch synów: jednego z niewolnicą, a drugiego z wolną. Lecz ten z niewolnicy urodził się według ciała, a ten z wolnej — przez obietnicę. Ma to znaczenie alegoryczne: są to dwa przymierza; jedno z góry Synaj, rodzące w niewolę — to jest Agar. Bo ta Agar to góra Synaj w Arabii i odpowiada teraźniejszej Jerozolimie, która wraz ze swoimi dziećmi jest w niewoli. Lecz Jerozolima, która jest w górze, jest wolna; ona jest matką nas wszystkich. Jest bowiem napisane: Raduj się, niepłodna, która nie rodzisz; wybuchnij radością i zawołaj, ty, która nie doznajesz bólów porodowych, bo opuszczona ma o wiele więcej dzieci niż ta, która ma męża. My zaś, bracia, jak Izaak, jesteśmy dziećmi obietnicy. Lecz jak wtedy ten, który urodził się według ciała, prześladował tego, który urodził się według Ducha, tak jest i teraz. Lecz co mówi Pismo? Wypędź niewolnicę i jej syna, bo syn niewolnicy nie będzie dziedziczył wraz z synem wolnej. A zatem, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, lecz wolnej. Galatów 4:22-30.

In the time period of the cross, the ancient literal became symbols of the modern spiritual. The apostle Paul clarified these essential prophetic truths that allowed William Miller to establish the framework of two desolating powers, which he based all of his prophetic conclusions upon. The same work accomplished by the apostle Paul is what identifies the three desolating powers that is the framework for all the prophetic conclusions of Future for America.

W okresie krzyża to, co w starożytności było dosłowne, stało się symbolami współczesnego wymiaru duchowego. Apostoł Paweł wyjaśnił te zasadnicze prawdy prorocze, które pozwoliły Williamowi Millerowi ustanowić ramy dwóch mocy spustoszenia, na których oparł wszystkie swoje wnioski prorocze. To samo dzieło dokonane przez apostoła Pawła określa trzy moce spustoszenia, które stanowią ramy wszystkich wniosków proroczych Future for America.

The framework of Miller’s understanding of the increase of knowledge represented by the Ulai River vision of chapter seven, eight and nine was based upon his discovery that “the daily” in the book of Daniel represented pagan Rome. He made that discovery in Paul’s second letter to the Thessalonians. That understanding is the primary truth identified in association with the prophetic “lie,” that causes strong delusion to come upon Seventh-day Adventists in the last days.

Ramy zrozumienia Millera dotyczącego wzrostu poznania, ukazanego w wizji nad rzeką Ulaj w rozdziałach siódmym, ósmym i dziewiątym, opierały się na jego odkryciu, że „codzienne” w Księdze Daniela przedstawiało pogański Rzym. Tego odkrycia dokonał w Drugim Liście Pawła do Tesaloniczan. To zrozumienie jest podstawową prawdą, zidentyfikowaną w powiązaniu z proroczym „kłamstwem”, które sprowadza mocne zwiedzenie na Adwentystów Dnia Siódmego w ostatnich dniach.

We will continue our study of the increase of knowledge represented by the vision of the Ulai River in the next article by considering what Miller recognized in Paul’s letter.

W następnym artykule będziemy kontynuować nasze studium wzrostu poznania przedstawionego w widzeniu nad rzeką Ulaj, rozważając to, co Miller dostrzegł w liście Pawła.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> Ten, który widzi to, co kryje się pod powierzchnią, który czyta serca wszystkich ludzi, mówi o tych, którzy otrzymali wielkie światło: 'Nie są udręczeni ani zdumieni z powodu swego moralnego i duchowego stanu.' Tak, wybrali własne drogi, a ich dusza ma upodobanie w swoich ohydach. Ja także wybiorę ich złudzenia i sprowadzę na nich ich lęki; bo gdy wołałem, nikt nie odpowiadał; gdy mówiłem, nie słuchali; lecz czynili zło w Moich oczach i wybierali to, w czym nie miałem upodobania.' 'Bóg ześle im silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu', ponieważ 'nie przyjęli miłości prawdy, aby mogli być zbawieni', 'lecz upodobali sobie niesprawiedliwość.' Izajasza 66:3, 4; 2 Tesaloniczan 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> "Niebiański Nauczyciel zapytał: 'Jaki silniejszy obłęd może zwieść umysł niż pozór, że budujesz na właściwym fundamencie i że Bóg przyjmuje twoje uczynki, gdy w rzeczywistości prowadzisz wiele spraw według zasad tego świata i grzeszysz przeciwko Jehowie? O, to wielkie oszustwo, pociągające zwiedzenie, które opanowuje umysły, gdy ludzie, którzy niegdyś poznali prawdę, biorą formę pobożności za jej ducha i moc; gdy mniemają, że są bogaci i wzbogaceni w dobra i niczego nie potrzebują, podczas gdy w rzeczywistości potrzebują wszystkiego.'" Świadectwa, tom 8, 249, 250.

Back to Articles