Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Six

Księga Daniela - numer sto siedemdziesiąt sześć

Divine Revelation and the Final Awakening: Insights from Daniel’s Vision

Objawienie Boże i ostateczne przebudzenie: spostrzeżenia z wizji Daniela

Author

Jeff Pippenger

Published

April 6, 2024

Formats

PDF
Word

In Daniel chapter ten, Gabriel is accomplishing the work of presenting the complete interpretation of the book of Daniel to God’s last day people. Daniel represents God’s last day people, who, in the book of Revelation, are the one hundred and forty-four thousand. As such, the one hundred and forty-four thousand awaken to recognize they have been scattered, as represented by Daniel in chapter nine. They also awaken to the understanding that the great test by which their eternal destiny is decided is the image of the beast test, which takes place before they are sealed, and before probation closes at the Sunday law in the United States. They are mourning the disappointment that confronted them on July 18, 2020, and in that condition, they are given a view of Christ in the Most Holy Place, as represented by Isaiah in chapter six.

W dziesiątym rozdziale Księgi Daniela Gabriel wykonuje dzieło przedstawienia pełnej wykładni Księgi Daniela ludowi Bożemu czasu końca. Daniel reprezentuje lud Boży czasu końca, który w Księdze Objawienia określony jest jako sto czterdzieści cztery tysiące. Jako tacy, sto czterdzieści cztery tysiące budzą się, aby rozpoznać, że zostali rozproszeni, co jest przedstawione przez Daniela w rozdziale dziewiątym. Budzą się także do zrozumienia, że wielką próbą, w której rozstrzyga się ich wieczny los, jest próba obrazu bestii, która ma miejsce, zanim zostaną zapieczętowani, i zanim zamknie się czas łaski przy prawie niedzielnym w Stanach Zjednoczonych. Opłakują rozczarowanie, które stanęło przed nimi 18 lipca 2020 roku, i w takim stanie otrzymują widzenie Chrystusa w Miejscu Najświętszym, co jest przedstawione przez Izajasza w rozdziale szóstym.

That vision, as represented by both Daniel and Isaiah allows them to see their corrupted condition before the Lord of glory, and both are humbled into the dust. Isaiah then hears the question asking who God would send to His people, and Isaiah volunteers, but he is first purified.

To widzenie, przedstawione zarówno u Daniela, jak i u Izajasza, pozwala im zobaczyć ich skażony stan przed Panem chwały i obaj zostają uniżeni do prochu. Wówczas Izajasz słyszy pytanie, kogo Bóg pośle do swego ludu, i Izajasz zgłasza się na ochotnika, lecz najpierw zostaje oczyszczony.

> Then said I, Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged. Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. Isaiah 6:5–8.

> Wtedy rzekłem: Biada mi! bo zginąłem; ponieważ jestem człowiekiem o nieczystych wargach i mieszkam pośród ludu o nieczystych wargach; gdyż moje oczy widziały Króla, Pana Zastępów. Wtedy przyleciał do mnie jeden z serafinów, trzymając w ręku rozżarzony węgiel, który szczypcami wziął z ołtarza. I przyłożył go do moich ust i rzekł: Oto dotknęło to twoich warg; zmazana jest twoja wina, a twój grzech zgładzony. Potem usłyszałem głos Pana mówiącego: Kogo poślę i kto pójdzie dla nas? Wtedy rzekłem: Oto jestem; poślij mnie. Izajasz 6:5-8.

Isaiah was purified with a coal from off the altar, and Daniel was purified by beholding the looking glass causative vision, that causes the beholder to change into the image he beholds. Isaiah is told to take the message to a people who hearing do not hear, and seeing do not see.

Izajasz został oczyszczony węglem z ołtarza, a Daniel został oczyszczony przez oglądanie zwierciadlanej sprawczej wizji, która sprawia, że oglądający przemienia się w obraz tego, co ogląda. Izajasz otrzymuje polecenie, by zanieść orędzie ludowi, który słysząc, nie słyszy, a widząc, nie widzi.

> And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.

> I powiedział: Idź i powiedz temu ludowi: Słuchajcie pilnie, lecz nie rozumiejcie; patrzcie uważnie, lecz nie pojmujcie. Zatwardź serce tego ludu, uczyń ich uszy głuchymi i zaślep ich oczy, aby oczami nie widzieli, uszami nie słyszeli, sercem nie rozumieli, nie nawrócili się i nie zostali uzdrowieni. Izajasz 6:9–10.

Isaiah wishes to know how long he must interact with the people who understand and perceive not, so he asks the question of, “how long?”

Izajasz pragnie wiedzieć, jak długo musi obcować z ludźmi, którzy rozumieją, a nie dostrzegają, więc zadaje pytanie: „jak długo?”

> Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. Isaiah 6:11, 12.

> Wtedy rzekłem: Panie, jak długo? A On odpowiedział: Aż miasta będą spustoszone bez mieszkańca, domy bez człowieka, a ziemia będzie całkowicie spustoszona, a Pan oddali ludzi daleko i pośród kraju zapanuje wielkie opuszczenie. Izajasz 6:11, 12.

The land that is the subject of Bible prophecy in the last days is the United States, who is “utterly desolated,” when national ruin is brought about by the national apostasy of the Sunday law. Verse forty-one of Daniel eleven, has been typified by verse sixteen of the same chapter. In verse forty-one the “great forsaking in the midst of the land” is identified as “many” being overthrown. Isaiah’s message, which was referred to by Jesus, when He addressed the quibbling Jews in His history among men, identifies that when a former covenant people are being passed by, they then have ears and eyes that do not understand or perceive. Isaiah’s message represents the final call to Laodicean Adventism, which ends at the Sunday law, where Laodicean Adventism is spewed out of the mouth of the Lord.

Ziemią, która jest przedmiotem proroctw biblijnych w dniach ostatecznych, są Stany Zjednoczone, które zostają "całkowicie spustoszone", gdy narodowa ruina zostaje sprowadzona przez narodowe odstępstwo w postaci ustawy niedzielnej. Werset 41 rozdziału 11 Księgi Daniela ma swój typ w wersecie 16 tego samego rozdziału. W wersecie 41 "wielkie opuszczenie w pośrodku ziemi" jest zidentyfikowane jako to, że "wielu" zostaje obalonych. Poselstwo Izajasza, na które powoływał się Jezus, gdy podczas swego życia wśród ludzi zwracał się do spierających się Żydów, wskazuje, że gdy dawny lud przymierza jest pomijany, ma wówczas uszy i oczy, które nie rozumieją ani nie dostrzegają. Poselstwo Izajasza stanowi ostateczne wezwanie do laodycejskiego adwentyzmu, które kończy się na ustawie niedzielnej, gdzie laodycejski adwentyzm zostaje wypluty z ust Pana.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> Wejdzie także do wspaniałej ziemi, a wiele krajów zostanie obalonych; lecz ci ujdą z jego ręki: Edom, Moab i naczelni spośród synów Ammonu. Daniela 11:41.

Isaiah and Daniel are given the responsibility to present the final call to Laodicea, and at Daniel’s third touch in chapter ten he is strengthened for the task.

Izajasz i Daniel otrzymują zadanie przedstawienia ostatecznego wezwania skierowanego do Laodycei, a przy trzecim dotknięciu w rozdziale dziesiątym Daniel zostaje umocniony do wykonania tego zadania.

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:18, 19.

> Wtedy znowu przyszedł ktoś podobny do człowieka, dotknął mnie i wzmocnił. I rzekł: O mężu bardzo umiłowany, nie lękaj się: pokój niech będzie z tobą; bądź mocny, tak, bądź mocny. A gdy przemówił do mnie, nabrałem sił i rzekłem: Niech mówi mój pan, bo mnie wzmocniłeś. Daniela 10:18, 19.

Daniel was strengthened to give the message that he came to understand when Michael descended in chapter ten. Isaiah was informed that he would need to give the message until the Sunday law. At the Sunday law a remnant would be established.

Daniel został wzmocniony, aby głosić poselstwo, które zrozumiał, gdy Michał zstąpił w dziesiątym rozdziale. Izajasz został poinformowany, że będzie musiał głosić to poselstwo aż do czasu wprowadzenia prawa niedzielnego. Gdy nadejdzie prawo niedzielne, zostanie ustanowiona resztka.

> Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:11–13.

> I rzekłem: Panie, jak długo? A On odpowiedział: Dopóki miasta nie będą spustoszone bez mieszkańca, domy bez człowieka, a ziemia całkowicie obrócona w pustkowie, i dopóki Pan nie oddali ludzi daleko, a pośrodku kraju nie nastanie wielkie opuszczenie. Lecz pozostanie w niej jeszcze dziesiąta część, i powróci, i zostanie zniszczona; jak terebint i jak dąb, którym pozostaje pień, gdy zrzucają liście: tak święte nasienie będzie jej pniem. Izajasz 6:11-13.

When there would be “a great forsaking in the midst of the land” (at the Sunday law), there would be manifested a “tenth,” whose “substance” is “the holy seed.” The root of the Hebrew word translated as “tenth,” is “tithe.” The Lord will have a “tithe” that have “returned,” at the Sunday law.

Gdy nastąpi „wielkie opuszczenie pośród ziemi” (w czasie prawa niedzielnego), objawi się „dziesiąta część”, której „istotą” jest „święte nasienie”. Rdzeniem hebrajskiego słowa tłumaczonego jako „dziesiąta część” jest „dziesięcina”. Pan będzie miał „dziesięcinę”, która „powróciła”, w czasie prawa niedzielnego.

> And all the tithe of the land, whether of the seed of the land, or of the fruit of the tree, is the Lord’s: it is holy unto the Lord. And if a man will at all redeem ought of his tithes, he shall add thereto the fifth part thereof. And concerning the tithe of the herd, or of the flock, even of whatsoever passeth under the rod, the tenth shall be holy unto the Lord. Leviticus 27:30–32.

> A cała dziesięcina z ziemi, czy to z zasiewu ziemi, czy z owocu drzewa, należy do Pana; jest poświęcona Panu. A jeśli ktoś chce wykupić cokolwiek ze swej dziesięciny, doda do tego jedną piątą. A co do dziesięciny z bydła lub z trzody, z wszystkiego, co przechodzi pod rózgą, co dziesiąte będzie poświęcone Panu. Księga Kapłańska 27:30–32.

The “tenth” that “returns” are holy unto the Lord, and they are the Lord’s portion.

"Dziesięcina", która "wraca", jest święta Panu i stanowi dział Pana.

> For the Lord’s portion is his people; Jacob is the lot of his inheritance. Deuteronomy 32:9.

> Albowiem częścią Pana jest Jego lud; Jakub działem Jego dziedzictwa. Księga Powtórzonego Prawa 32:9.

Those who have returned before the Sunday law, are those represented by Jeremiah who have suffered the first disappointment, to whom the Lord had promised that if they would return, they would be the Lord’s mouth, or His spokesmen.

Ci, którzy powrócili przed prawem niedzielnym, to ci przedstawieni przez Jeremiasza, którzy doznali pierwszego rozczarowania, którym Pan obiecał, że jeśli powrócą, będą ustami Pana albo Jego rzecznikami.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.

> Znalazłem Twoje słowa i zjadłem je; a Twoje słowo było dla mnie radością i weselem mego serca, bo nazwano mnie Twoim imieniem, Panie Boże Zastępów. Nie zasiadałem w zgromadzeniu szyderców ani się nie weseliłem; siedziałem sam z powodu Twojej ręki, bo napełniłeś mnie oburzeniem. Dlaczego mój ból jest ustawiczny, a moja rana nieuleczalna, która nie chce się zagoić? Czy całkiem staniesz się dla mnie jak kłamca i jak wody zawodzące? Dlatego tak mówi Pan: Jeśli się nawrócisz, znowu cię przyprowadzę i będziesz stał przede Mną; a jeśli oddzielisz to, co cenne, od tego, co podłe, będziesz jak moje usta: niech oni wrócą do ciebie, lecz ty do nich nie wracaj. I uczynię cię dla tego ludu obwarowanym spiżowym murem; będą walczyć przeciw tobie, lecz nie przemogą cię, bo Ja jestem z tobą, aby cię ocalić i wybawić, mówi Pan. I wyrwę cię z ręki niegodziwych i wykupię cię z ręki okrutnych. Jeremiasza 15:16-21.

The remnant or tenth that returns in Isaiah’s testimony were to be eaten, for they were given God’s message, and His Word was to be eaten. They were those who would be God’s mouth, and in so doing they would present God’s Word that was to be eaten by those seeking salvation. Jeremiah did not sit in the “assembly of mockers,” for, as with Daniel, when he saw the vision the “assembly of mockers” fled. Jeremiah had thought God lied to him, for God’s hand had allowed the first disappointment of April 19, 1844 in Millerite history, and July 18, 2020 in the last days. The promise for Jeremiah was that if he would “return,” and in Isaiah’s passage, the “tenth” “returns.”

Resztka, czyli dziesiąta część, która powraca w świadectwie Izajasza, miała zostać spożyta, gdyż zostało jej dane Boże poselstwo, a Jego Słowo miało być spożyte. Byli to ci, którzy mieli być ustami Boga, a czyniąc to, mieli przedstawiać Boże Słowo przeznaczone do spożycia przez tych, którzy szukają zbawienia. Jeremiasz nie zasiadał w „zgromadzeniu szyderców”, ponieważ, podobnie jak Daniel, gdy ujrzał widzenie, „zgromadzenie szyderców” uciekło. Jeremiasz sądził, że Bóg go okłamał, gdyż ręka Boga dopuściła do pierwszego rozczarowania z 19 kwietnia 1844 roku w historii millerystów oraz z 18 lipca 2020 roku w dniach ostatecznych. Obietnica dana Jeremiaszowi była taka, że jeśli „powróci”, a w ustępie Izajasza „dziesiąta część” „powraca”.

If Jeremiah “returns,” he is part of Isaiah’s “tenth,” which is holy, and is the Lord’s portion, whose “substance,” is in them. The Hebrew word “substance” means a pillar, and to be made into a “pillar,” is the promise given to the Philadelphians.

Jeśli Jeremiasz „wraca”, należy do „dziesiątej części” Izajasza, która jest święta i stanowi dział Pana; jej „substance” jest w nich. Hebrajskie słowo „substance” oznacza filar, a zostanie uczynionym „filarem” jest obietnicą daną Filadelfianom.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> Temu, kto zwycięża, uczynię go filarem w świątyni mojego Boga i już więcej z niej nie wyjdzie; i wypiszę na nim imię mojego Boga oraz imię miasta mojego Boga, nowego Jeruzalem, które zstępuje z nieba od mojego Boga; i wypiszę na nim moje nowe imię. Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów. Objawienie 3:12, 13.

The “pillar,” that is their “substance,” represents the combination of Divinity and humanity, for Christ is the “pillar” that supports the temple.

„Filar”, to jest ich „istota”, przedstawia połączenie Boskości i człowieczeństwa, gdyż Chrystus jest „filarem”, który podtrzymuje świątynię.

> “While in this state of despondency I had a dream that made a deep impression upon my mind. I dreamed of seeing a temple, to which many persons were flocking. Only those who took refuge in that temple would be saved when time should close. All who remained outside would be forever lost. The multitudes without who were going about their various ways, derided and ridiculed those who were entering the temple, and told them that this plan of safety was a cunning deception, that in fact there was no danger whatever to avoid. They even laid hold of some to prevent them from hastening within the walls.

> W tym stanie przygnębienia przyśnił mi się sen, który wywarł na mnie głębokie wrażenie. Śniło mi się, że widzę świątynię, do której napływało wielu ludzi. Tylko ci, którzy schronią się w tej świątyni, zostaną ocaleni, gdy czas dobiegnie kresu. Wszyscy, którzy pozostaną na zewnątrz, na zawsze przepadną. Tłumy na zewnątrz, które zajmowały się swoimi sprawami, szydziły i wyśmiewały tych, którzy wchodzili do świątyni, mówiąc im, że ten plan ocalenia to przebiegłe oszustwo, że w rzeczywistości nie ma żadnego niebezpieczeństwa, przed którym trzeba by się chronić. Chwytali nawet niektórych, aby przeszkodzić im w pośpiesznym wejściu za mury.

> “Fearing to be ridiculed, I thought best to wait until the multitude dispersed, or until I could enter unobserved by them. But the numbers increased instead of diminishing, and fearful of being too late, I hastily left my home and pressed through the crowd. In my anxiety to reach the temple I did not notice or care for the throng that surrounded me. On entering the building, I saw that the vast temple was supported by one immense pillar, and to this was tied a lamb all mangled and bleeding. We who were present seemed to know that this lamb had been torn and bruised on our account. All who entered the temple must come before it and confess their sins.

> Obawiając się ośmieszenia, uznałem, że najlepiej poczekać, aż tłum się rozejdzie, albo aż będę mógł wejść niezauważony przez nich. Lecz zamiast maleć, liczba ludzi rosła, i obawiając się, że będzie za późno, pospiesznie opuściłem dom i przeciskałem się przez tłum. W niepokoju, by dotrzeć do świątyni, nie zauważałem ani nie zważałem na tłum, który mnie otaczał. Wchodząc do budynku, zobaczyłem, że ogromna świątynia wspiera się na jednym potężnym filarze, a do niego przywiązano baranka, cały poszarpany i krwawiący. Nam, obecnym, wydawało się, że ten baranek został rozszarpany i poturbowany z naszego powodu. Wszyscy, którzy wchodzili do świątyni, musieli stanąć przed nim i wyznać swoje grzechy.

> “Just before the lamb were elevated seats, upon which sat a company looking very happy. The light of heaven seemed to shine upon their faces, and they praised God and sang songs of glad thanksgiving that seemed like the music of the angels. These were they who had come before the lamb, confessed their sins, received pardon, and were now waiting in glad expectation of some joyful event.

> Tuż przed Barankiem znajdowały się podwyższone miejsca, na których siedziało grono wyglądające na bardzo szczęśliwe. Na ich twarzach zdawała się jaśnieć światłość nieba, a oni chwalili Boga i śpiewali pieśni radosnego dziękczynienia, które brzmiały jak muzyka aniołów. Byli to ci, którzy przyszli przed oblicze Baranka, wyznali swoje grzechy, otrzymali przebaczenie i teraz z radosnym oczekiwaniem czekali na jakieś szczęśliwe wydarzenie.

> “Even after I had entered the building, a fear came over me, and a sense of shame that I must humble myself before these people. But I seemed compelled to move forward, and was slowly making my way around the pillar in order to face the lamb, when a trumpet sounded, the temple shook, shouts of triumph arose from the assembled saints, an awful brightness illuminated the building, then all was intense darkness. The happy people had all disappeared with the brightness, and I was left alone in the silent horror of night. I awoke in agony of mind and could hardly convince myself that I had been dreaming. It seemed to me that my doom was fixed, that the Spirit of the Lord had left me, never to return.” Testimonies, volume 1, 27.

> "Nawet po wejściu do budynku ogarnął mnie lęk i poczucie wstydu, że muszę się upokorzyć przed tymi ludźmi. Ale czułem się przynaglony, by iść naprzód, i powoli obchodziłem filar, aby stanąć twarzą w twarz z barankiem, gdy rozległ się dźwięk trąby, świątynia zadrżała, spośród zgromadzonych świętych rozległy się okrzyki triumfu, straszliwa jasność rozświetliła budynek, po czym wszystko pogrążyło się w gęstej ciemności. Wszyscy szczęśliwi ludzie zniknęli wraz z tą jasnością, a ja zostałem sam w cichej grozie nocy. Obudziłem się w udręce ducha i ledwie mogłem uwierzyć, że śniłem. Wydawało mi się, że mój los jest przesądzony, że Duch Pana mnie opuścił i już nigdy nie powróci." Świadectwa, tom 1, 27.

The “substance,” that is within the tenth that returns is the “pillar” who supports the temple. Daniel saw the causative vision of the Lamb that was hung upon the pillar, and the Lamb was the “pillar”. When Daniel saw that great vision, he was changed into the image of the pillar, and Isaiah’s tenth, likewise have the “substance” (the pillar), within them, and that substance is to be “eaten”, by all who would enter the temple. Those who enter the temple, and eat the substance, are God’s other flock who respond to the message of the ensign that is lifted up at the Sunday law, when there is a great forsaking in the land. The “holy seed,” that is Isaiah’s substance, is the Lamb that was slain from the foundation of the world.

„Substancja”, która jest w dziesiątej części, która powraca, to „filar”, który podtrzymuje świątynię. Daniel ujrzał sprawczą wizję Baranka, który został zawieszony na filarze, a Baranek był „filarem”. Gdy Daniel zobaczył to wielkie widzenie, został przemieniony w obraz filaru, a dziesiąta część u Izajasza również ma w sobie „substancję” (filar), i tę substancję mają „spożyć” wszyscy, którzy chcą wejść do świątyni. Ci, którzy wchodzą do świątyni i spożywają tę substancję, to inna owczarnia Boga, która odpowiada na poselstwo sztandaru wzniesionego przy prawie niedzielnym, gdy w ziemi panuje wielkie odstępstwo. „Święte nasienie”, czyli substancja Izajasza, to Baranek zabity od założenia świata.

The tenth who return will be delivered out of the hand of the wicked, when at the Sunday law the separation of Philadelphia and Laodicea is fixed for eternity, and many are then overthrown. Those overthrown are identified as the wicked who do not understand. They will also be delivered out of the hand of the terrible, for they will not receive the mark of the beast.

Dziesiąta część, która powraca, zostanie wybawiona z ręki niegodziwych, gdy podczas ustawy niedzielnej rozdzielenie Filadelfii i Laodycei zostanie utrwalone na wieczność, a wielu wówczas zostaje obalonych. Ci obaleni są określani jako niegodziwi, którzy nie rozumieją. Ta dziesiąta część zostanie także wybawiona z ręki okrutnika, gdyż nie przyjmie znamienia bestii.

> Thus saith the Lord God; I will also make the multitude of Egypt to cease by the hand of Nebuchadrezzar king of Babylon. He and his people with him, the terrible of the nations, shall be brought to destroy the land: and they shall draw their swords against Egypt, and fill the land with the slain. And I will make the rivers dry, and sell the land into the hand of the wicked: and I will make the land waste, and all that is therein, by the hand of strangers: I the Lord have spoken it. Isaiah 30:10–12.

> Tak mówi Pan Bóg: sprawię też, że ustanie mnóstwo Egiptu ręką Nabuchodonozora, króla Babilonu. On i jego lud z nim, postrach narodów, zostaną przyprowadzeni, aby zniszczyć kraj; wyciągną swoje miecze przeciw Egiptowi i napełnią kraj zabitymi. I osuszę rzeki i sprzedam kraj w ręce niegodziwych; i uczynię kraj pustkowiem wraz ze wszystkim, co w nim jest, rękami obcych. Ja, Pan, to powiedziałem. Izajasza 30:10-12.

The “terrible of nations” is the proxy army of the king of the north. The ensign that is lifted up at the Sunday law are delivered out of the hand of the foolish, or wicked virgins, and are also delivered out of the hand of the terrible of nations. The issue that we are addressing here is that Isaiah, and Daniel, and Jeremiah, and Ezekiel, and John are all used to represent the resurrection and empowerment of the one hundred and forty-four thousand who return from the disappointment of July 18, 2020. In Daniel’s final vision, the vision given by the river Hiddekel, Daniel is made to understand both the internal and external visions of God’s prophetic Word, and he is strengthened to present that message.

„Postrach narodów” jest zastępczą armią króla północy. Chorągiew, która zostaje podniesiona przy ustawie niedzielnej, zostaje wyrwana z ręki głupich, czyli bezbożnych panien, a także wyrwana z ręki postrachu narodów. Kwestia, którą się tutaj zajmujemy, polega na tym, że Izajasz, Daniel, Jeremiasz, Ezechiel i Jan są wszyscy użyci do przedstawienia zmartwychwstania i umocnienia stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy powracają po rozczarowaniu z 18 lipca 2020 roku. W końcowym widzeniu Daniela, widzeniu danym nad rzeką Hiddekel, Daniel zostaje doprowadzony do zrozumienia zarówno wewnętrznego, jak i zewnętrznego widzenia proroczego Słowa Bożego, i zostaje wzmocniony, aby przedstawić to poselstwo.

The message of the internal and external is brought together with the prophetic definition of the head, or “fortress,” in verse ten, which identifies the Ukraine war that is currently being carried out by Putin. That key of identifying the head, has an internal and external application, and the beginning of that war marks the period when both heads become a subject of prophecy. The fortress or head as Russia identifies the second proxy war, that leads to the third proxy war, which marks the beginning of World War III, as typified by the battle of Panium in verse fifteen.

Przesłanie dotyczące tego, co wewnętrzne i zewnętrzne, zostaje połączone z proroczą definicją głowy, czyli „twierdzy”, w wersecie dziesiątym, która identyfikuje wojnę na Ukrainie, obecnie prowadzoną przez Putina. Ten klucz identyfikujący głowę ma zastosowanie wewnętrzne i zewnętrzne, a początek tej wojny wyznacza okres, w którym obie głowy stają się przedmiotem proroctwa. Twierdza albo głowa jako Rosja identyfikuje drugą wojnę zastępczą, która prowadzi do trzeciej wojny zastępczej, wyznaczającej początek III wojny światowej, jak to zostało ukazane w typie przez bitwę pod Panejonem w wersecie piętnastym.

Verse sixteen is the Sunday law, and therefore from 2014, when the Ukrainian war commenced, as represented in verses eleven and twelve, until the Sunday law the final work involved with the sealing of God’s people is accomplished. Gabriel’s interpretation in Daniel chapter eleven, represents the message that sanctifies, or seals God’s people. To miss that fact is to miss everything. The prophecy that is unsealed, which in the book of Revelation is called the Revelation of Jesus Christ, and which the book of Revelation identifies as being unsealed just before the close of probation, is a specific passage from the book of Daniel.

Werset szesnasty to ustawa niedzielna, a zatem od roku 2014, kiedy rozpoczęła się wojna na Ukrainie, jak przedstawiono w wersetach jedenastym i dwunastym, aż do ustawy niedzielnej zostaje dokonane ostateczne dzieło związane z zapieczętowaniem ludu Bożego. Interpretacja Gabriela w rozdziale jedenastym Księgi Daniela przedstawia poselstwo, które uświęca, czyli pieczętuje lud Boży. Przeoczyć ten fakt to przeoczyć wszystko. Proroctwo, które zostaje odpieczętowane, które w Księdze Objawienia nazywane jest Objawieniem Jezusa Chrystusa i które Księga Objawienia określa jako odpieczętowane tuż przed zakończeniem czasu łaski, jest konkretnym fragmentem Księgi Daniela.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> I rzekł do mnie: Nie pieczętuj słów proroctwa tej księgi, bo czas jest bliski. Kto czyni nieprawość, niech dalej czyni nieprawość; a kto jest nieczysty, niech dalej będzie nieczysty; a kto jest sprawiedliwy, niech dalej postępuje sprawiedliwie; a kto jest święty, niech dalej się uświęca. Objawienie 22:10–11.

In the last days, there is a specific time when the final prophecy is unsealed, for the verse says “the time is at hand.” That very expression located in the final chapter of Revelation is found also in the first chapter.

W dniach ostatecznych istnieje określony czas, w którym ostateczne proroctwo zostaje odpieczętowane, gdyż werset mówi: „czas jest bliski”. To właśnie wyrażenie, znajdujące się w ostatnim rozdziale Objawienia, występuje również w rozdziale pierwszym.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Objawienie Jezusa Chrystusa, które Bóg mu dał, aby ukazać swoim sługom to, co musi wkrótce się stać; posłał je i oznajmił przez swego anioła swojemu słudze Janowi, który zaświadczył o słowie Bożym i o świadectwie Jezusa Chrystusa, a także o wszystkim, co widział. Błogosławiony, kto czyta, i ci, którzy słuchają słów tego proroctwa i zachowują to, co w nim jest napisane, bo czas jest bliski. Objawienie 1:1-3.

Two hundred and twenty, and therefore twenty-two, are symbols of the combination of Divinity with humanity, and the final work of the third angel, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, is accomplished within the prophetic context of the parable of the ten virgins. The wise virgins of the last days suffered their first disappointment on July 18, 2020, and they were scattered as dead bones in the street of Revelation chapter eleven, until July of 2023, twenty-two years after the sealing process began in 2001. The “time was then at hand,” and the Lord then raised up a “voice in the wilderness” who had received the message from Gabriel, who had received it from Christ, who had received it from the Father.

Dwieście dwadzieścia, a zatem dwadzieścia dwa, są symbolami połączenia Boskości z człowieczeństwem, a końcowe dzieło trzeciego anioła, którym jest zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy, dokonuje się w proroczym kontekście przypowieści o dziesięciu pannach. Mądre panny dni ostatnich doznały swego pierwszego rozczarowania 18 lipca 2020 roku i były rozproszone jak martwe kości na ulicy z 11. rozdziału Apokalipsy aż do lipca 2023 roku, dwadzieścia dwa lata po rozpoczęciu procesu pieczętowania w 2001 roku. „Czas był wtedy bliski”, a Pan wzbudził wówczas „głos wołającego na pustyni”, który otrzymał poselstwo od Gabriela, który otrzymał je od Chrystusa, który otrzymał je od Ojca.

The voice then began to send the message to the churches, and it has been sent in the electronic fashion where it can be read and or heard, currently in over sixty languages. The portion of prophecy that was unsealed, that is that message is found in the book of Daniel.

Głos następnie zaczął wysyłać wiadomość do kościołów, a została ona rozpowszechniona w formie elektronicznej, tak że można ją czytać i/lub słuchać, obecnie w ponad sześćdziesięciu językach. Część proroctwa, która została odpieczętowana, czyli ta wiadomość, znajduje się w Księdze Daniela.

> “The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> Księgą, która była zapieczętowana, nie jest Księga Objawienia, lecz ta część proroctwa Daniela dotycząca ostatnich dni. Anioł nakazał: „Ale ty, Danielu, ukryj te słowa i zapieczętuj księgę aż do czasu końca.” Daniela 12:4. Dzieje Apostołów, 585.

The “portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” is verse forty. It is not simply verse forty, it is the portion of verse forty that is represented after the time of the end in 1989, and before the Sunday law of verse forty-one. The history of verse forty that has no mention within the verse itself is the portion of prophecy relating to the last days that was sealed up, and that since July, 2023 has been being unsealed for those who choose to see and hear.

„Częścią proroctwa Daniela dotyczącą dni ostatecznych” jest werset czterdziesty. Nie chodzi po prostu o werset czterdziesty; chodzi o tę część wersetu czterdziestego, która jest ukazana po „czasie końca” w 1989 roku i przed „prawem niedzielnym” z wersetu czterdziestego pierwszego. Historia związana z wersetem czterdziestym, która nie jest wspomniana w samym wersecie, jest tą częścią proroctwa dotyczącą dni ostatecznych, która była zapieczętowana, a od lipca 2023 roku jest odpieczętowywana dla tych, którzy decydują się widzieć i słyszeć.

Verse forty records nothing of the history that follows the collapse of the Soviet Union in 1989, until the Sunday law of verse forty-one, but it does provide the prophetic platform that other lines of prophecy are to be placed upon. Those who are unwilling to see and hear that the methodology of line upon line is the latter rain methodology do not have the ability to see the hidden history of verse forty, and that is the history that is the Revelation of Jesus Christ, which Gabriel came to interpret for John and Daniel.

Werset czterdziesty nie opisuje historii następującej po upadku Związku Radzieckiego w 1989 roku aż do prawa niedzielnego z wersetu czterdziestego pierwszego, ale stanowi proroczą platformę, na której mają być oparte inne linie proroctwa. Ci, którzy nie chcą widzieć i słyszeć, że metodologia „linia za linią” jest metodologią późnego deszczu, nie są w stanie dostrzec ukrytej historii wersetu czterdziestego, a jest to historia będąca Objawieniem Jezusa Chrystusa, które Gabriel przyszedł wyjaśnić Janowi i Danielowi.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “At Berea Paul again commenced his work by going into the synagogue of the Jews to preach the gospel of Christ. He says of them, ‘These were more noble than those in Thessalonica, in that they received the word with all readiness of mind, and searched the Scriptures daily, whether those things were so. Therefore many of them believed; also of honorable women which were Greeks, and of men, not a few.’

> W Berei Paweł ponownie rozpoczął swoje dzieło, udając się do synagogi Żydów, aby głosić Ewangelię Chrystusa. Mówi o nich: „Ci byli szlachetniejsi niż ci w Tesalonice, ponieważ przyjęli słowo z całą gotowością umysłu i codziennie badali Pisma, czy tak się rzeczy mają. Dlatego wielu z nich uwierzyło; także spośród znacznych kobiet, które były Greczynkami, oraz mężczyzn, niemało.”

> “In the presentation of the truth, those who honestly desire to be right will be awakened to a diligent searching of the Scriptures. This will produce results similar to those that attended the labors of the apostles in Berea. But those who preach the truth in these days meet many who are the opposite of the Bereans. They cannot controvert the doctrine presented to them, yet they manifest the utmost reluctance to investigate the evidence offered in its favor, and assume that even if it is the truth it is a matter of little consequence whether or not they accept it as such. They think that their old faith and customs are good enough for them. But the Lord, who sent out his ambassadors with a message to the world, will hold the people responsible for the manner in which they treat the words of his servants. God will judge all according to the light which has been presented to them, whether it is plain to them or not. It is their duty to investigate as did the Bereans. The Lord says through the prophet Hosea: ‘My people are destroyed for lack of knowledge; because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee.’

> W przedstawianiu prawdy ci, którzy szczerze pragną mieć rację, zostaną pobudzeni do gorliwego badania Pisma Świętego. Przyniesie to rezultaty podobne do tych, które towarzyszyły pracy apostołów w Berei. Lecz ci, którzy w tych dniach głoszą prawdę, spotykają wielu, którzy są przeciwieństwem mieszkańców Berei. Nie mogą podważyć nauki im przedstawionej, a jednak okazują największą niechęć do zbadania dowodów przytoczonych na jej poparcie i zakładają, że nawet jeśli jest to prawda, ma niewielkie znaczenie, czy uznają ją za taką, czy nie. Uważają, że ich dawna wiara i zwyczaje są dla nich wystarczająco dobre. Lecz Pan, który posłał swoich posłańców z poselstwem do świata, pociągnie ludzi do odpowiedzialności za to, jak traktują słowa Jego sług. Bóg osądzi wszystkich według światła, które im zostało przedstawione, czy jest ono dla nich jasne, czy nie. Ich obowiązkiem jest badać, jak czynili mieszkańcy Berei. Pan mówi przez proroka Ozeasza: 'Mój lud ginie z powodu braku poznania; ponieważ odrzuciłeś poznanie, i Ja cię odrzucę.'

> “The minds of the Bereans were not narrowed by prejudice, and they were willing to investigate and receive the truths preached by the apostles. If the people of our time would follow the example of the noble Bereans, in searching the Scriptures daily, and in comparing the messages brought to them with what is there recorded, there would be thousands loyal to God’s law where there is one today. But many who profess to love God have no desire to change from error to truth, and they cling to the pleasing fables of the last days. Error blinds the mind and leads from God; but truth gives light to the mind, and life to the soul.” Sketches from the Life of Paul, 87, 88.

> "Umysły Berojczyków nie były zawężone przez uprzedzenia i byli gotowi badać oraz przyjmować prawdy głoszone przez apostołów. Gdyby ludzie naszych czasów naśladowali przykład szlachetnych Berojczyków, codziennie badając Pisma i porównując poselstwa przynoszone im z tym, co tam zapisano, byłyby tysiące wiernych Bożemu prawu tam, gdzie dziś jest jeden. Lecz wielu, którzy twierdzą, że kochają Boga, nie pragnie przejścia od błędu do prawdy i kurczowo trzymają się przyjemnych baśni ostatnich dni. Błąd zaślepia umysł i odprowadza od Boga; natomiast prawda daje światło umysłowi i życie duszy." Szkice z życia Pawła, 87, 88.

Back to Articles