Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Nine

Księga Joela i Laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer dwudziesty dziewiąty

Number Twenty-Nine

Numer dwadzieścia dziewięć

Author

Jeff Pippenger

Published

January 14, 2026

Formats

PDF
Word

The fifth Messianic prophecy in the book of Matthew is the waymark of disappointment and death. On July 18, 2020, the false prediction of the destruction of Nashville, slew Elijah and Moses.

Piąte proroctwo mesjańskie w Ewangelii według Mateusza to drogowskaz rozczarowania i śmierci. 18 lipca 2020 r. fałszywa przepowiednia o zniszczeniu Nashville zabiła Eliasza i Mojżesza.

## The Fifth Messianic Waymark is the Disappointment of July 18, 2020

Piąty mesjański kamień milowy to Rozczarowanie z 18 lipca 2020 roku

> Then was fulfilled that which was spoken by Jeremiah the prophet, saying, In Rama was there a voice heard, lamentation, and weeping, and great mourning, Rachel weeping for her children, and would not be comforted, because they are not. Matthew 2:17, 18.

> Wtedy spełniło się to, co zostało powiedziane przez proroka Jeremiasza: W Rama usłyszano głos, lament, płacz i wielką żałobę; Rachela opłakuje swoje dzieci i nie chce dać się pocieszyć, bo ich już nie ma. Mateusza 2:17, 18.

## Prediction

Przewidywanie

> Thus saith the Lord; A voice was heard in Ramah, lamentation, and bitter weeping; Rahel weeping for her children refused to be comforted for her children, because they were not. Jeremiah 31:15.

> Tak mówi Pan: Słyszano głos w Ramie, lament i gorzki płacz; Rachela, opłakując swoje dzieci, nie chciała dać się pocieszyć po swoich dzieciach, bo ich nie było. Jeremiasza 31:15.

Moses and Elijah are slain in the streets of Sodom and Egypt. The last statement of the Old Testament identifies that Elijah would come before the great and dreadful day of the Lord. That dreadful day begins when Michael stands up in Daniel twelve, and announces in Revelation twenty-two that, “he that is just and he who is unjust” will remain in that condition for eternity.

Mojżesz i Eliasz zostają zabici na ulicach Sodomy i Egiptu. Ostatnie zdanie Starego Testamentu stwierdza, że Eliasz przyjdzie przed wielkim i strasznym dniem Pana. Ten straszny dzień zaczyna się, gdy Michał powstaje w dwunastym rozdziale Księgi Daniela i ogłasza w dwudziestym drugim rozdziale Objawienia, że "ten, kto jest sprawiedliwy, i ten, kto jest niesprawiedliwy" pozostaną w tym stanie na wieczność.

> And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 12:1.

> W owym czasie powstanie Michał, wielki książę, który stoi na straży synów twego ludu; i nastanie czas ucisku, jakiego nie było, odkąd istnieje naród, aż do owego czasu; i w owym czasie twój lud zostanie wybawiony, każdy, kto znajdzie się zapisany w księdze. Daniela 12:1.

> He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:11.

> Kto jest niesprawiedliwy, niech nadal będzie niesprawiedliwy; a kto nieczysty, niech nadal będzie nieczysty; a kto sprawiedliwy, niech nadal będzie sprawiedliwy; a kto święty, niech nadal będzie święty. Objawienie 22:11.

Elijah must appear before probation closes, and he gets slain and resurrected in Revelation eleven, just before probation closes. He is resurrected and presents his message until probation closes, where there is then another resurrection, of righteous and wicked.

Eliasz musi się pojawić przed zakończeniem czasu łaski i zostaje zabity oraz wskrzeszony w jedenastym rozdziale Objawienia, tuż przed zakończeniem czasu łaski. Zostaje wskrzeszony i głosi swoje poselstwo aż do zakończenia czasu łaski, po czym następuje kolejne zmartwychwstanie, sprawiedliwych i bezbożnych.

> And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. Daniel 12:2.

> I wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzą się, jedni do życia wiecznego, drudzy ku hańbie i wiecznej pogardzie. Daniel 12:2.

That special resurrection is followed by the Second Coming of Christ, where the righteous dead are resurrected and then a thousand years where the saints judge the lost. At the end of the thousand years there is another resurrection and the third coming of Christ. The line of prophetic resurrections includes the resurrection of the papal beast, but each of the resurrections are a specific subject of God’s prophetic Word. On July 18, 2020, the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand committed suicide by rebelling against Christ’s command forbidding time applications beyond 1844.

Po tym szczególnym zmartwychwstaniu następuje Drugie Przyjście Chrystusa, podczas którego sprawiedliwi zmarli zostają wskrzeszeni, a następnie tysiąc lat, w czasie których święci sądzą bezbożnych. Na końcu tysiąca lat następuje kolejne zmartwychwstanie i Trzecie Przyjście Chrystusa. Ciąg proroczych zmartwychwstań obejmuje zmartwychwstanie papieskiej bestii, ale każde z tych zmartwychwstań stanowi odrębny temat proroczego Słowa Bożego. 18 lipca 2020 roku laodycejski ruch stu czterdziestu czterech tysięcy popełnił samobójstwo, buntując się przeciwko nakazowi Chrystusa zakazującemu wyznaczania czasów po roku 1844.

A voice was then heard in Rama, meaning pride and self-exaltation. Rachel meaning a good traveler is in mourning because Moses and Elijah are not, and more importantly, they cannot be comforted. They have no comfort, and the Holy Spirit is the Comforter, that would be sent when the voice in the wilderness began in July of 2023.

Wtedy w Ramie usłyszano głos, co oznacza pychę i wywyższanie się. Rachela, której imię znaczy „dobry podróżnik”, jest w żałobie, ponieważ Mojżesza i Eliasza nie ma, a co ważniejsze, nie mogą być pocieszeni. Nie mają pociechy, a Duch Święty jest Pocieszycielem, który miał zostać posłany, gdy w lipcu 2023 roku rozległ się głos na pustyni.

These things happen just before probation closes, and according to Revelation, just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed. That unsealing is what resurrects Moses and Elijah, who are also Rachel, the good traveler, who had been weeping and mourning for her children, could not be comforted. Her mourning turns to joy when those children are resurrected.

Te rzeczy dzieją się tuż przed zamknięciem czasu próby, a według Apokalipsy tuż przed zamknięciem czasu próby zostaje odpieczętowane Objawienie Jezusa Chrystusa. To odpieczętowanie wskrzesza Mojżesza i Eliasza, którzy są także Rachelą, dobrą podróżniczką, która płakała i opłakiwała swoje dzieci i nie dawała się pocieszyć. Jej żałoba zamienia się w radość, gdy te dzieci zostają wskrzeszone.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. Revelation 22:10.

> I powiedział do mnie: Nie pieczętuj słów proroctwa tej księgi, bo czas jest bliski. Objawienie 22:10.

Moses and Elijah were dead in the streets of Sodom and Egypt, and just as with Christ, the one hundred and forty-four thousand would be called out of Egypt, when the gathering began in July of 2023.

Mojżesz i Eliasz leżeli martwi na ulicach Sodomy i Egiptu, a tak jak w przypadku Chrystusa sto czterdzieści cztery tysiące osób miało zostać wezwanych z Egiptu, gdy w lipcu 2023 roku rozpoczęło się gromadzenie.

## The Sixth Messianic Waymark is the calling out of Egypt in July of 2023

Szósty mesjański drogowskaz to wezwanie z Egiptu w lipcu 2023 roku.

> And was there until the death of Herod: that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Out of Egypt have I called my son. Matthew 2:15.

> I przebywał tam aż do śmierci Heroda, aby się spełniło, co Pan powiedział przez proroka, mówiąc: Z Egiptu wezwałem mego syna. Mateusz 2:15.

## Prediction

Przewidywanie

> When Israel was a child, then I loved him, and called my son out of Egypt. Hosea 11:1.

> Gdy Izrael był dzieckiem, umiłowałem go i z Egiptu wezwałem mojego syna. Ozeasz 11:1.

Dead in the Egyptian street, a heavenly voice from the wilderness calls Ezekiel’s valley of dead bones to life. That voice began to sound in July of 2023.

Martwy na egipskiej ulicy, niebiański głos z pustkowia przywołuje do życia dolinę martwych kości Ezechiela. Ten głos zaczął rozbrzmiewać w lipcu 2023 roku.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> A po trzech i pół dniach duch życia od Boga wstąpił w nich i stanęli na nogi; wielki strach padł na tych, którzy ich zobaczyli. I usłyszeli donośny głos z nieba, mówiący do nich: Wstąpcie tutaj. I wstąpili do nieba w obłoku, a ich wrogowie patrzyli na nich. Objawienie 11,11-12.

God calls His Son out of Egypt and He also called Moses out of Egypt, for Moses as the alpha and Jesus as the omega represent the experience of the one-hundred and forty-four thousand, who sing the song of Moses and the Lamb. That song includes the call out of Egypt. In Ezekiel there is represented two steps, that were prefigured by the two steps in the creation of Adam. First the body is formed, and then the breath of life is breathed into the body and it then lives. In Revelation eleven the first step is the entrance of the Spirit of God into the slain, and they then stood upon their feet. When they stand, they are God’s army. What conveys the Spirit in chapter eleven is represented by Ezekiel’s first prophecy. The voice in the wilderness is the prophetic message accompanied by the Holy Spirit.

Bóg wzywa swojego Syna z Egiptu i wezwał też Mojżesza z Egiptu, ponieważ Mojżesz jako alfa, a Jezus jako omega reprezentują doświadczenie stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy śpiewają pieśń Mojżesza i Baranka. Ta pieśń zawiera wezwanie do wyjścia z Egiptu. W Księdze Ezechiela przedstawione są dwa etapy, które zostały zapowiedziane przez dwa etapy przy stworzeniu Adama. Najpierw ciało zostaje ukształtowane, a potem w ciało zostaje tchnięte tchnienie życia i wtedy ożywa. W jedenastym rozdziale Apokalipsy pierwszym etapem jest wejście Ducha Bożego do zabitych, i wówczas stanęli na nogi. Gdy staną, są wojskiem Bożym. To, co przekazuje Ducha w rozdziale jedenastym, jest przedstawione przez pierwsze proroctwo Ezechiela. Głos na pustyni to orędzie prorockie, któremu towarzyszy Duch Święty.

The book of Matthew contains the twelve chapters that are the omega to the twelve chapters in Genesis that provide two witnesses which represent the covenant with the one hundred and forty-four thousand. Those men and women are sealed for eternity in a relationship of Divinity combined with their humanity. They become the sign for the eleventh-hour workers.

Ewangelia Mateusza zawiera dwanaście rozdziałów, które stanowią Omegę wobec dwunastu rozdziałów w Księdze Rodzaju, które przedstawiają dwóch świadków, reprezentujących przymierze ze stu czterdziestoma czterema tysiącami. Ci mężczyźni i kobiety są zapieczętowani na wieki w relacji Boskości połączonej z ich człowieczeństwem. Stają się znakiem dla robotników jedenastej godziny.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> Dziełem Ducha Świętego jest przekonanie świata o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. Świat może być ostrzeżony jedynie, widząc tych, którzy wierzą prawdzie, uświęconych przez prawdę, postępujących według wzniosłych i świętych zasad, ukazujących w sposób wzniosły i podniosły wyraźną linię rozgraniczenia między tymi, którzy zachowują przykazania Boże, a tymi, którzy depczą je pod stopami. Uświęcenie przez Ducha wyraźnie zaznacza różnicę między tymi, którzy mają pieczęć Bożą, a tymi, którzy zachowują fałszywy dzień odpoczynku. Gdy przyjdzie próba, zostanie jasno ukazane, czym jest znamię bestii. Jest to zachowywanie niedzieli. Ci, którzy po usłyszeniu prawdy nadal uważają ten dzień za święty, noszą piętno człowieka grzechu, który zamierzał zmienić czasy i prawo. Bible Training School, 1 grudnia 1903.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand when they are called up to heaven in chapter eleven of Revelation, they are first called out of Egypt, which is where they were slain. A voice from the wilderness calls them out of Egypt, that they would be the sign for the eleventh-hour workers. Their resurrection in 2024 is also represented as a birth, and an awakening depending on which illustration is being identified. In terms of a birth, they are those who fulfill the parable of the ten virgins, and in this sense, their birth is a virgin birth, and they are the sign.

Sztandar stu czterdziestu czterech tysięcy, gdy w jedenastym rozdziale Apokalipsy zostają powołani do nieba: najpierw są wezwani z Egiptu, gdzie zostali zabici. Głos z pustyni wzywa ich z Egiptu, aby byli znakiem dla robotników jedenastej godziny. Ich zmartwychwstanie w 2024 roku jest też przedstawiane jako narodziny oraz przebudzenie, w zależności od tego, do której ilustracji się nawiązuje. W kategoriach narodzin są tymi, którzy wypełniają przypowieść o dziesięciu pannach; w tym sensie ich narodziny są dziewicze i są znakiem.

## The Seventh Messianic Waymark is 2024

Siódmy mesjański drogowskaz to rok 2024

> Now all this was done, that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Behold, a virgin shall be with child, and shall bring forth a son, and they shall call his name Emmanuel, which being interpreted is, God with us. Matthew 1:22, 23.

> A to wszystko się stało, aby się spełniło, co Pan powiedział przez proroka: Oto dziewica pocznie i porodzi syna, i nadadzą mu imię Emmanuel, co znaczy: Bóg z nami. Mateusza 1:22, 23.

## Prediction

Przewidywanie

> Therefore the Lord himself shall give you a sign; Behold, a virgin shall conceive, and bear a son, and shall call his name Immanuel. Isaiah 7:14.

> Dlatego sam Pan da wam znak: Oto dziewica pocznie i porodzi syna i nazwie go imieniem Immanuel. Izajasza 7:14.

There were signs in the history of Moses and Christ, as there were in Millerite history. In the last days, Laodicean Adventism will be seeking after a sign, and their only sign, is the sign of Jonah. There is also a sign for those who are resurrected in 2024. Their sign is the “seven times” of Leviticus twenty-six.

Były znaki w historii Mojżesza i Chrystusa, podobnie jak w historii millerytów. W dniach ostatecznych adwentyzm laodycejski będzie szukał znaku, a jedynym znakiem dla niego będzie znak Jonasza. Jest też znak dla tych, którzy zostaną wskrzeszeni w 2024 roku. Ich znakiem jest "siedem razy" z Księgi Kapłańskiej 26.

> And this shall be a sign unto thee, Ye shall eat this year such things as grow of themselves, and in the second year that which springeth of the same; and in the third year sow ye, and reap, and plant vineyards, and eat the fruits thereof. And the remnant that is escaped of the house of Judah shall yet again take root downward, and bear fruit upward. For out of Jerusalem shall go forth a remnant, and they that escape out of mount Zion: the zeal of the Lord of hosts shall do this. 2 Kings 19:29–31.

> A to będzie dla ciebie znakiem: w tym roku będziecie jeść to, co samo urośnie, a w drugim roku to, co wyrośnie z tego samego; a w trzecim roku siejcie i żnijcie, sadźcie winnice i jedzcie ich owoce. A resztka, która ocalała z domu Judy, znów zapuści korzenie w dół i wyda owoc w górę. Bo z Jerozolimy wyjdzie resztka, a ci, którzy ocaleją z góry Syjon: zapał Pana Zastępów to uczyni. 2 Księga Królewska 19:29–31.

> And if ye shall say, What shall we eat the seventh year? behold, we shall not sow, nor gather in our increase: Then I will command my blessing upon you in the sixth year, and it shall bring forth fruit for three years. And ye shall sow the eighth year, and eat yet of old fruit until the ninth year; until her fruits come in ye shall eat of the old store. Leviticus 25:20–22.

> A jeżeli powiecie: Co będziemy jeść w roku siódmym? Oto nie będziemy siać ani zbierać plonu. Wtedy rozkażę, by moje błogosławieństwo spoczęło na was w roku szóstym i wyda ono plon na trzy lata. W ósmym roku będziecie siać, a jeszcze będziecie jeść ze starego plonu aż do roku dziewiątego; dopóki nie nadejdą jej plony, będziecie jeść ze starego zapasu. Księga Kapłańska 25:20-22.

Those who escape, are also represented as the outcasts of Israel, and they were cast out by their brethren which hated them. Their brethren cast them out, for they hated them because they could not refute the sabbath truth represented by Moses’ “seven times.”

Ci, którzy ocaleli, są także przedstawiani jako wygnańcy Izraela i zostali wypędzeni przez swoich braci, którzy ich nienawidzili. Ich bracia ich wypędzili, ponieważ ich nienawidzili, gdyż nie mogli obalić prawdy o sabacie, przedstawionej przez „siedem razy” Mojżesza.

> The Lord doth build up Jerusalem: he gathereth together the outcasts of Israel. Psalms 147:2.

> Pan odbudowuje Jerozolimę: gromadzi wygnańców Izraela. Psalm 147:2.

The Lord began gathering the remnant in July 2023, and the remnant are the “outcasts” of Israel. In July 2023, He set His hand a second time to gather His outcasts. He set His hand in 1849 a second time, in advance of the omega light of Moses seven times in 1856. The alpha light was represented by Miller’s first prophetic discovery—Moses’ seven times.

Pan rozpoczął gromadzenie resztki w lipcu 2023 roku, a resztka to „wygnańcy” Izraela. W lipcu 2023 roku po raz drugi wyciągnął swoją rękę, aby zgromadzić swoich wygnańców. W 1849 roku po raz drugi wyciągnął swoją rękę, wyprzedzając światło omega „siedmiu razy” Mojżesza w 1856 roku. Światło alfa było reprezentowane przez pierwsze prorocze odkrycie Millera — „siedem razy” Mojżesza.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> I w owym dniu pojawi się korzeń Jessego, który stanie jako znak dla narodów; do niego będą się zwracać poganie, a chwalebne będzie miejsce jego spoczynku. I stanie się w owym dniu, że Pan po raz drugi wyciągnie swą rękę, aby odzyskać resztkę swego ludu, która ocalała, z Asyrii i z Egiptu, z Patros i z Kusz, z Elamu, z Sinear, z Chamatu i z wysp morskich. I podniesie znak dla narodów, zgromadzi wygnańców Izraela i rozproszonych z Judy zbierze z czterech krańców ziemi. Izajasza 11:10–12.

When the outcasts are lifted up as the sign, they will then gather the eleventh-hour workers, who can “only be warned by seeing” “the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day.” The sign for the eleventh-hour workers is the outcasts, and the sign OF the outcasts, is the enigma of, eating “this year such things as grow of themselves, and in the second year that which springeth of the same; and in the third year sow ye, and reap, and plant vineyards, and eat the fruits thereof.”

Gdy odrzuceni zostaną wywyższeni jako znak, wówczas zgromadzą robotników jedenastej godziny, którzy mogą „zostać ostrzeżeni tylko przez zobaczenie” „różnicy między tymi, którzy mają pieczęć Bożą, a tymi, którzy zachowują fałszywy dzień odpoczynku.” Znakiem dla robotników jedenastej godziny są odrzuceni, a znakiem odrzuconych jest zagadka jedzenia „w tym roku tego, co samo rośnie, a w drugim roku tego, co odrasta z tego samego; a w trzecim roku siejcie i żnijcie, sadźcie winnice i jedzcie ich owoce.”

The enigma of the passage is that it represents the “seven times” of Leviticus twenty-five and twenty-six. The Sabbath of the land resting is a component of the covenant that identifies both the blessing or the curse, of either observing or rejecting the seventh-year rest for the promised land. The sign of the one hundred and forty-four thousand is the component of the threefold promise of the covenant that is represented by the seventh-year Sabbath of the land. The foundational truth of the “seven times,” identifies one of three elements of the covenant that promises a new heart and mind, and a new body and also a land to live in.

Zagadką tego fragmentu jest to, że przedstawia „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej, rozdziałów dwudziestego piątego i dwudziestego szóstego. Szabat ziemi, czyli odpoczynek ziemi, jest składnikiem przymierza, który określa zarówno błogosławieństwo, jak i przekleństwo wynikające z przestrzegania lub odrzucenia odpoczynku siódmego roku dla ziemi obiecanej. Znak stu czterdziestu czterech tysięcy jest tym elementem potrójnej obietnicy przymierza, który jest reprezentowany przez szabat siódmego roku dla ziemi. Fundamentalna prawda „siedmiu czasów” wskazuje na jeden z trzech elementów przymierza, obiecującego nowe serce i umysł, nowe ciało, a także ziemię do zamieszkania.

The seventh-day Sabbath is the sign between God and His people, but that seventh-day Sabbath also represents the covenant responsibility given to ancient Israel. They were to be the protectors, the depositaries of the Ten Commandments. Sister White is clear that modern Israel in 1844 in alignment with ancient Israel was made the depositaries of not only the Ten Commandments, but also of God’s prophetic Word.

Sabat siódmego dnia jest znakiem między Bogiem a Jego ludem, lecz ten sabat siódmego dnia symbolizuje także odpowiedzialność wynikającą z przymierza, daną starożytnemu Izraelowi. Mieli być strażnikami i powiernikami Dziesięciu Przykazań. Siostra White jasno stwierdza, że współczesny Izrael w roku 1844, w zgodzie ze starożytnym Izraelem, został ustanowiony powiernikiem nie tylko Dziesięciu Przykazań, ale także prorocznego Słowa Bożego.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth.” Testimonies, volume 5, 455.

> „Bóg powołał w tym czasie swój Kościół, tak jak powołał starożytny Izrael, aby był światłem na ziemi. Za pomocą potężnego topora prawdy, poselstw pierwszego, drugiego i trzeciego anioła, oddzielił ich od kościołów i od świata, aby doprowadzić ich do świętej bliskości z Sobą. Uczynił ich depozytariuszami Jego prawa i powierzył im wielkie prawdy proroctwa na ten czas. Podobnie jak święte wyrocznie powierzone starożytnemu Izraelowi, są one świętym depozytem, który należy przekazać światu. Trzej aniołowie z Objawienia 14 przedstawiają ludzi, którzy przyjmują światło Bożych poselstw i wyruszają jako Jego narzędzia, by rozbrzmiało ostrzeżenie po całej ziemi.” Świadectwa, tom 5, 455.

The Ten Commandments are represented by the sign of the seventh-day Sabbath, and the laws of prophecy are represented by the seventh-year Sabbath. Laodicean Seventh-day Adventism will be greatly embarrassed when they jump ship and begin worshipping the sun, but the Sabbath commandment they first rejected is Moses’ “seven times.”

Dziesięć Przykazań jest reprezentowane przez znak sabatu dnia siódmego, a prawa proroctwa są reprezentowane przez sabat roku siódmego. Laodycejski Adwentyzm Dnia Siódmego okryje się wielkim wstydem, kiedy odłączą się i zaczną czcić słońce, lecz przykazanie o sabacie, które najpierw odrzucili, to Mojżeszowe „siedem razy”.

To win the promised land God’s people must understand and uphold not only the seventh-day Sabbath, but also the seven-year Sabbath. Laodicean Adventism cannot refute this biblical truth, though they cover it with lies. This is the root of their hatred that leads them to cast out those who will be the ensign.

Aby posiąść ziemię obiecaną, lud Boży musi rozumieć i przestrzegać nie tylko szabatu dnia siódmego, ale także szabatu siódmego roku. Laodycejski adwentyzm nie może obalić tej biblijnej prawdy, choć przykrywa ją kłamstwami. To jest źródło ich nienawiści, które prowadzi ich do wykluczania tych, którzy staną się sztandarem.

> “Most of my father’s family were full believers in the advent, and for bearing testimony to this glorious doctrine seven of us were at one time cast out of the Methodist Church. At this time the words of the prophet were exceedingly precious to us: ‘Your brethren that hated you, that cast you out for My name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but He shall appear to your joy, and they shall be ashamed.’ Isaiah 66:5.

> Większość rodziny ze strony mojego ojca gorąco wierzyła w adwent, a za składanie świadectwa tej chwalebnej nauce siedmioro z nas zostało za jednym razem wykluczonych z Kościoła Metodystycznego. W tym czasie słowa proroka były dla nas niezwykle cenne: "Bracia wasi, którzy was nienawidzili, którzy was wykluczyli ze względu na Moje imię, mówili: Niech Pan będzie uwielbiony; lecz On ukaże się ku waszej radości, a oni będą zawstydzeni." Izajasz 66:5.

> “From this time, up to December, 1844, my joys, trials, and disappointments were like those of my dear Advent friends around me. At this time I visited one of our Advent sisters, and in the morning we bowed around the family altar. It was not an exciting occasion, and there were but five of us present, all women. While I was praying, the power of God came upon me as I had never felt it before. I was wrapped in a vision of God’s glory, and seemed to be rising higher and higher from the earth, and was shown something of the travels of the Advent people to the Holy City, as narrated below.” Early Writings, 13.

> "Od tego czasu aż do grudnia 1844 roku moje radości, próby i rozczarowania były takie jak u moich drogich adwentowych przyjaciół wokół mnie. W tym czasie odwiedziłam jedną z naszych adwentowych sióstr, a rano uklękłyśmy wokół rodzinnego ołtarza. Nie było to ekscytujące wydarzenie, a było nas zaledwie pięć, wszystkie kobiety. Gdy się modliłam, spoczęła na mnie moc Boża, jakiej nigdy wcześniej nie odczuwałam. Zostałam ogarnięta widzeniem chwały Bożej i zdawało mi się, że wznoszę się coraz wyżej ponad ziemię, i pokazano mi coś z wędrówki ludu adwentowego do Świętego Miasta, jak to opisano poniżej." Wczesne pisma, 13.

Ellen White’s first vision, was given when five women, (representing five wise virgins) were gathered together after being cast out by their brethren that hated them. They hated them for the doctrine of the Second Coming, thus typifying the outcasts of the latter days.

Pierwsze widzenie Ellen White zostało dane, gdy pięć kobiet (przedstawiających pięć mądrych panien) zebrało się razem po tym, jak zostały wykluczone przez swoich braci, którzy ich nienawidzili. Nienawidzono ich za naukę o Powtórnym Przyjściu, przez co stały się symbolem odrzuconych w ostatnich dniach.

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

> Widziałem, że kościół z nazwy i adwentyści z nazwy, jak Judasz, zdradzą nas katolikom, aby za pomocą ich wpływów wystąpić przeciwko prawdzie. Wtedy święci będą ludem nieznacznym, mało znanym katolikom; lecz kościoły i adwentyści z nazwy, którzy znają naszą wiarę i zwyczaje (gdyż nienawidzili nas z powodu szabatu, bo nie mogli go podważyć), zdradzą świętych i oskarżą ich przed katolikami jako tych, którzy lekceważą ustanowienia ludu; to jest, że zachowują szabat, a nie święcą niedzieli.

> “Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

> „Wtedy katolicy wezwą protestantów, by przystąpili do działania, i wydadzą dekret, że wszyscy, którzy nie będą święcić pierwszego dnia tygodnia zamiast siódmego dnia, zostaną zabici. A katolicy, których jest wielu, staną po stronie protestantów. Katolicy oddadzą swoją moc obrazowi bestii. A protestanci będą działać tak, jak działała ich matka przed nimi, by zniszczyć świętych. Lecz zanim ich dekret wyda owoce, święci zostaną wybawieni przez Głos Boży.” Spalding i Magan, 1, 2.

The “nominal” (meaning in name only), “Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics.” They did so because “they hated” the outcasts “on account of the Sabbath.” Nominal Adventists profess to observe the seventh-day Sabbath, so this cannot be the Sabbath that is referenced. They hate the outcasts, for they know that they cannot refute the foundational truth of Moses’ seven times, that was the alpha understanding of Elijah in the person of William Miller.

Ci „nominalni” (to znaczy tylko z nazwy) adwentyści, jak Judasz, wydaliby nas w ręce katolików. Uczynili tak, ponieważ „nienawidzili” wykluczonych „z powodu szabatu”. Nominalni adwentyści deklarują, że przestrzegają szabatu siódmego dnia, więc nie może chodzić o ten szabat. Nienawidzą wykluczonych, bo wiedzą, że nie mogą obalić fundamentalnej prawdy o „siedmiu czasach” Mojżesza, która była „alfa” zrozumieniem Eliasza w osobie Williama Millera.

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> "Bóg nie daje nam nowego przesłania. Mamy głosić przesłanie, które w latach 1843 i 1844 wyprowadziło nas z innych kościołów." Review and Herald, 19 stycznia 1905.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> "Wszystkie poselstwa dane w latach 1840–1844 należy teraz przedstawiać z mocą, ponieważ wielu ludzi straciło rozeznanie. Poselstwa mają dotrzeć do wszystkich kościołów." Manuscript Releases, tom 21, s. 437.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> "Prawdy, które otrzymaliśmy w latach 1841, 1842, 1843 i 1844, powinny być teraz studiowane i głoszone." Manuscript Releases, tom 15, 371.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> „Nadeszło ostrzeżenie: Nie wolno dopuścić do niczego, co zachwieje fundamentem wiary, na którym budujemy od chwili, gdy poselstwo nadeszło w latach 1842, 1843 i 1844. Byłam w tym poselstwie i odtąd stoję przed światem, wierna światłu, które Bóg nam dał. Nie zamierzamy schodzić z platformy, na której nasze stopy zostały postawione, gdy dzień po dniu szukaliśmy Pana w gorliwej modlitwie, prosząc o światło. Czy myślicie, że mogłabym porzucić światło, które Bóg mi dał? Ma być jak Skała Wieków. Od chwili, gdy mi je dano, prowadzi mnie.” Review and Herald, 14 kwietnia 1903.

Judas is not a symbol of the Sanhedrin made up of Sadducees and Pharisees, Judas was one of the twelve disciples. He was one of the covenant bride, which Christ was about to marry at Pentecost. The betrayal against the outcasts comes from Judas, the Laodicean Seventh-day Adventist church. They are represented with many symbols, such as the Levites who are rejected by the Messenger of the Covenant in Malachi three. The Levites are separated at that purging, and their number is 25, whether faithful or unfaithful. The Levites are purged in advance of being lifted up as an offering, as in former years.

Judasz nie jest symbolem Sanhedrynu złożonego z saduceuszy i faryzeuszy; Judasz był jednym z dwunastu uczniów. Był częścią oblubienicy przymierza, którą Chrystus miał poślubić w dniu Pięćdziesiątnicy. Zdrada przeciwko wykluczonym pochodzi od Judasza, laodycejskiego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Jest on przedstawiany wieloma symbolami, takimi jak lewici, którzy zostają odrzuceni przez Posłańca Przymierza w trzecim rozdziale Księgi Malachiasza. Podczas tego oczyszczenia lewici zostają oddzieleni, a ich liczba wynosi 25, niezależnie od tego, czy są wierni, czy niewierni. Lewici są oczyszczani z wyprzedzeniem, zanim zostaną podniesieni jako ofiara, jak w dawnych latach.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.

> I zasiądzie jak ten, który wytapia i oczyszcza srebro; oczyści synów Lewiego i przetopi ich jak złoto i srebro, aby składali Panu ofiarę w sprawiedliwości. Wtedy ofiara Judy i Jerozolimy będzie miła Panu, jak za dawnych dni i jak w latach minionych. Malachiasza 3:3, 4.

The Levites are the offering, for they perfectly reflect the character of Christ, who is the great offering. When those twenty-five Levites are lifted up as an offering, the twenty-five counterfeit Levites are bowing to the sun in Ezekiel 8.

Lewici są ofiarą, gdyż doskonale odzwierciedlają charakter Chrystusa, który jest wielką ofiarą. Gdy owych dwudziestu pięciu Lewitów zostaje podniesionych jako ofiara, dwudziestu pięciu fałszywych Lewitów oddaje pokłon słońcu w Ezechielu 8.

Judas does not only represent a wicked Levite, but he is also a wicked priest that has been prepared for thirty years, as represented by Judas’ thirty pieces of silver.

Judasz nie tylko symbolizuje niegodziwego lewitę, ale jest także niegodziwym kapłanem przygotowywanym przez trzydzieści lat, co symbolizuje trzydzieści srebrników Judasza.

> Then Judas, which had betrayed him, when he saw that he was condemned, repented himself, and brought again the thirty pieces of silver to the chief priests and elders, Saying, I have sinned in that I have betrayed the innocent blood. And they said, What is that to us? see thou to that. And he cast down the pieces of silver in the temple, and departed, and went and hanged himself. Matthew 27:3–5.

> Wtedy Judasz, który Go wydał, widząc, że został skazany, pożałował tego i zwrócił trzydzieści srebrników arcykapłanom i starszym, mówiąc: Zgrzeszyłem, bo wydałem niewinną krew. A oni rzekli: Co nas to obchodzi? To twoja sprawa. I rzucił srebrniki w świątyni, odszedł i powiesił się. Mateusza 27:3-5.

The thirty pieces of silver that Judas cast out, represents the Messenger of the Covenant casting out (purging) the dross (counterfeit silver) in Malachi three. That wicked priesthood was represented by the rebellion of Korah, Dathan and Abiram and the rebels of 1888. The wicked priesthood is swallowed up when the United States, the earth-beast opens up its mouth. Then fire destroys their followers, during the full outpouring of the latter rain, that begins at the Sunday law.

Trzydzieści srebrników, które Judasz odrzucił, przedstawia Posłańca Przymierza wyrzucającego (oczyszczającego) żużel (fałszywe srebro) w trzecim rozdziale Księgi Malachiasza. To niegodziwe kapłaństwo zostało przedstawione przez bunt Koracha, Datana i Abirama oraz buntowników z 1888 roku. Niegodziwe kapłaństwo zostaje pochłonięte, gdy Stany Zjednoczone — bestia z ziemi — otwierają usta. Wtedy ogień niszczy ich zwolenników podczas pełnego wylania późnego deszczu, które zaczyna się wraz z ustawą niedzielną.

The virgin birth as a sign in Christ’s day, represents the sign of the wise virgins in the latter days. In that period the Sanhedrin, the Laodicean Seventh-day Adventist church will seek for a sign, but will be unable to see the only sign given to Laodicea. The sign for the great multitude, the eleventh-hour workers is seeing men and women keeping the seventh-day Sabbath during the Sunday law testing period. The sign of the remnant in their controversy with the former covenant people is the seventh-year Sabbath, representing the foundations of Adventism as identified as the central pillar of both of Habakkuk’s sacred tables. The sign given to Laodicean Adventism is the sign of Jonah, which is addressed in the dialogue between Christ and Peter.

Dziewicze poczęcie, jako znak w czasach Chrystusa, stanowi odpowiednik znaku mądrych panien w dniach ostatecznych. W tym okresie Sanhedryn oraz laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego będą szukać znaku, lecz nie będą w stanie dostrzec jedynego znaku danego Laodycei. Znakiem dla wielkiego mnóstwa, robotników jedenastej godziny, jest to, że mężczyźni i kobiety zachowują szabat dnia siódmego podczas okresu próby związanej z ustawą niedzielną. Znakiem resztki w jej sporze z dawnym ludem przymierza jest rok szabatowy, reprezentujący fundamenty adwentyzmu określone jako centralny filar obu świętych tablic Habakuka. Znakiem danym adwentyzmowi laodycejskiemu jest znak Jonasza, o którym mowa w dialogu między Chrystusem a Piotrem.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am?

> Kiedy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, zapytał swoich uczniów: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? A oni powiedzieli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, a jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków. On zaś rzekł do nich: A wy za kogo Mnie uważacie?

> And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.

> A Szymon Piotr odpowiedział i rzekł: Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego. A Jezus, odpowiadając, rzekł mu: Błogosławiony jesteś, Szymonie Barjona, bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz mój Ojciec, który jest w niebie. I ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekieł go nie przemogą. I dam ci klucze Królestwa Niebieskiego; i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie; a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.

> Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

> Wtedy przykazał swoim uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Jezusem Chrystusem. Mateusz 16:13-20.

The sign for the Sanhedrin, and therefore Adventism is the sign of Jonah. Simon Barjona is introduced into the passage as a symbol of a covenant man, for his name is about to be changed. Abram’s name was changed at the covenant. Saul’s named was changed to Paul. Jacob’s name was changed to Israel. Those three witnesses establish that when a biblical character’s name is changed, they represent a covenant man, and therefore typify the last covenant people, who are the one hundred and forty-four thousand. Those three witnesses also establish that a covenant man’s name represents the prophetic symbolism associated with the person whose name is changed. Saul means “selected,” for he was selected to carry the gospel to the Gentiles. His name was changed to Paul, meaning small, for he in his own eyes was the smallest of the apostles, for he had persecuted God’s church. Jacob the supplanter, was changed in both name and experience to an overcomer, as Israel means. Peter’s name was Simon, meaning one who hears; and Barjona, meaning the son of Jonah.

Znakiem dla Sanhedrynu, a zatem także dla adwentyzmu, jest znak Jonasza. Szymon Bar-Jona zostaje wprowadzony w tym fragmencie jako symbol człowieka przymierza, gdyż jego imię ma zostać zmienione. Imię Abrama zostało zmienione przy zawarciu przymierza. Imię Saula zostało zmienione na Pawła. Imię Jakuba zostało zmienione na Izrael. Te trzy świadectwa potwierdzają, że gdy imię biblijnej postaci zostaje zmienione, postać ta przedstawia człowieka przymierza, a tym samym jest typem ostatniego ludu przymierza — stu czterdziestu czterech tysięcy. Te trzy świadectwa potwierdzają także, że imię człowieka przymierza reprezentuje profetyczną symbolikę związaną z osobą, której imię zostaje zmienione. Saul znaczy „wybrany”, gdyż został wybrany, by nieść Ewangelię poganom. Jego imię zostało zmienione na Paweł, co znaczy „mały”, gdyż w swoich oczach był najmniejszym z apostołów, ponieważ prześladował Kościół Boży. Jakub, uzurpator, został przemieniony zarówno w imieniu, jak i w doświadczeniu, w zwycięzcę, co oznacza Izrael. Imię Piotra brzmiało Szymon, co znaczy „ten, który słyszy”; a Bar-Jona znaczy „syn Jonasza”.

Peter is representing the last generation of Jonah, for he was Jonah’s son. Jonah means “dove,” and Simon is he who heard the message of the dove, and Simon Barjona had heard the message of the anointing of Jesus, when He was baptized and became Jesus Christ, and the Holy Spirit descended in the form of a dove. The message of Jonah was the message of the dove which represented the anointing of Jesus with power at His baptism. The message of Jonah was represented as Jonah being three days in the belly of a whale. Those three days are the three days of Passover to the feast of first fruits, which are typified by Christ’s baptism and by Jonah’s time in the belly of the whale.

Piotr reprezentuje ostatnie pokolenie Jonasza, ponieważ był synem Jonasza. Jonasz znaczy "gołębica", a Szymon jest tym, który usłyszał przesłanie gołębicy, i Szymon Barjona usłyszał przesłanie o namaszczeniu Jezusa, gdy On został ochrzczony i stał się Jezusem Chrystusem, a Duch Święty zstąpił w postaci gołębicy. Przesłanie Jonasza było przesłaniem gołębicy, które reprezentowało namaszczenie Jezusa mocą podczas Jego chrztu. Przesłanie Jonasza było ukazane w tym, że Jonasz przez trzy dni był w brzuchu wieloryba. Te trzy dni to trzy dni od Paschy do święta pierwocin, które są zobrazowane przez chrzest Chrystusa i przez czas, jaki Jonasz spędził w brzuchu wieloryba.

The sign of Jonah is the sign of the anointing of Christ at His baptism, which typifies the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. 9/11 began a three-step testing process as represented by Jonah’s three days. Those three steps are also illustrated in Millerite history. August 11, 1840 marked the test of the first angel, April 19, 1844 the test of the second angel and October 22, 1844 the third test. Those three steps represent 9/11, July 18, 2020 and the Sunday law.

Znak Jonasza to znak namaszczenia Chrystusa podczas Jego chrztu, który symbolizuje zstąpienie anioła z osiemnastego rozdziału Apokalipsy w dniu 11 września. 11 września zapoczątkował trzyetapowy proces próby, którego symbolem są trzy dni Jonasza. Te trzy etapy są również zilustrowane w historii ruchu millerowskiego. 11 sierpnia 1840 wyznaczył próbę pierwszego anioła, 19 kwietnia 1844 — próbę drugiego anioła, a 22 października 1844 — trzecią próbę. Te trzy etapy odpowiadają 11 września, 18 lipca 2020 i ustawie niedzielnej.

At the Sunday law, Jonah is spat out of the mouth of a fish, right where Christ is spitting Laodicea out of His mouth, which is right where Balaam’s ass opens his mouth and speaks, which is right where John the Baptist’s father Zechariah speaks, which is also where the United States speaks as a dragon. Jonah then gives the final warning to the world as the symbol of those who were resurrected with Moses and Elijah in 2024. Those souls died in the streets of Sodom and Egypt, and are thereafter resurrected as Ezekiel’s mighty army. At their resurrection they become the sign of Jonah, for he represents those who have died and are resurrected to give the final message to Nineveh. Jonah in the belly of the whale, Daniel in the lion’s den, John in the pot of boiling oil represent the one hundred and forty-four thousand who have experienced a symbolic death and resurrection. The anointing at 9/11 unto the resurrection of Ezekiel’s mighty army represents the baptism of Christ unto His resurrection.

Gdy nastanie prawo niedzielne, Jonasz zostaje wypluty z paszczy ryby, właśnie tam, gdzie Chrystus wypluwa ze swoich ust Laodyceę, właśnie tam, gdzie oślica Balaama otwiera usta i mówi, właśnie tam, gdzie przemawia Zachariasz, ojciec Jana Chrzciciela, a także tam, gdzie Stany Zjednoczone mówią jak smok. Wtedy Jonasz daje światu ostateczne ostrzeżenie jako symbol tych, którzy zostali wskrzeszeni wraz z Mojżeszem i Eliaszem w 2024 roku. Te dusze umarły na ulicach Sodomy i Egiptu, a następnie zostają wskrzeszone jako potężna armia Ezechiela. Przy ich zmartwychwstaniu stają się znakiem Jonasza, gdyż on reprezentuje tych, którzy umarli i zostali wskrzeszeni, aby przekazać Niniwie ostateczne poselstwo. Jonasz w brzuchu wieloryba, Daniel w jamie lwów, Jan w kotle wrzącego oleju reprezentują sto czterdzieści cztery tysiące, którzy doświadczyli symbolicznej śmierci i zmartwychwstania. Namaszczenie 11 września aż po zmartwychwstanie potężnej armii Ezechiela reprezentuje chrzest Chrystusa aż po Jego zmartwychwstanie.

> The Pharisees also with the Sadducees came, and tempting desired him that he would shew them a sign from heaven. He answered and said unto them, When it is evening, ye say, It will be fair weather: for the sky is red. And in the morning, It will be foul weather to day: for the sky is red and lowring. O ye hypocrites, ye can discern the face of the sky; but can ye not discern the signs of the times? A wicked and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given unto it, but the sign of the prophet Jonas. And he left them, and departed. Matthew 16:1–4.

> Przyszli do niego także faryzeusze wraz z saduceuszami i, wystawiając go na próbę, prosili, aby ukazał im znak z nieba. On im odpowiedział: Gdy jest wieczór, mówicie: Będzie dobra pogoda, bo niebo się czerwieni. A rano: Dziś będzie niepogoda, bo niebo jest czerwone i zasępione. Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd nieba, a znaków czasu nie potraficie rozpoznać? Plemię przewrotne i cudzołożne domaga się znaku; lecz nie będzie mu dany żaden znak, prócz znaku proroka Jonasza. Zostawiwszy ich, odszedł. Mateusza 16:1-4.

The crowning miracle was the resurrection of Lazarus.

Koronnym cudem było wskrzeszenie Łazarza.

> “In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.

> Zwlekając z przyjściem do Łazarza, Chrystus miał miłosierny zamiar wobec tych, którzy Go nie przyjęli. Zwlekał, aby przez wskrzeszenie Łazarza z martwych dać swemu upartemu, niewierzącemu ludowi jeszcze jeden dowód, że istotnie jest „zmartwychwstaniem i życiem”. Nie chciał porzucić wszelkiej nadziei wobec ludu, biednych, błąkających się owiec z domu Izraela. Jego serce pękało z powodu ich braku skruchy. W swoim miłosierdziu postanowił dać im jeszcze jeden dowód, że jest Odnowicielem, Tym, który jedynie może objawić życie i nieśmiertelność. Miał to być dowód, którego kapłani nie mogliby opacznie zinterpretować. To był powód Jego zwłoki w udaniu się do Betanii. Ten koronujący cud, wskrzeszenie Łazarza, miał położyć Bożą pieczęć na Jego dziele i na Jego roszczeniu do boskości.” Pragnienie wieków, 528, 529.

Christ tarried before He resurrected Lazarus, and Lazarus was not only the “crowning miracle,” he was also the “seal” upon God’s work. In the passage the sign of Jonah is the only sign for the adulterous and wicked generation. It is important to see that the timing of the sealing process is very specific. In the passage we are addressing where Peter’s name is changed, it informs us that from that point onward Jesus began to reveal that He was to be put to death, yet in the last verse Matthew records, “Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ.” Then in the very next verse he records, “From that time forth began Jesus to shew unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.”

Chrystus zwlekał, zanim wskrzesił Łazarza, a Łazarz był nie tylko "koronnym cudem", był także "pieczęcią" na dziele Bożym. W tym fragmencie znak Jonasza jest jedynym znakiem dla pokolenia cudzołożnego i przewrotnego. Ważne jest dostrzec, że czas procesu pieczętowania jest bardzo ściśle określony. W omawianym fragmencie, w którym zmienione zostaje imię Piotra, dowiadujemy się, że od tego momentu Jezus zaczął ujawniać, iż ma zostać zabity, jednak w ostatnim wersecie Mateusz zapisuje: "Wtedy przykazał swoim uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Jezusem Chrystusem." A zaraz w następnym wersecie zapisuje: "Od tej pory zaczął Jezus ukazywać swoim uczniom, że musi iść do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie, i być zabity, i trzeciego dnia zmartwychwstać."

The passage begins with Jesus asking who men think He is, and then a follow-up question where He asked the disciples who they thought He was.

Fragment zaczyna się od tego, że Jezus pyta, za kogo ludzie Go uważają, a następnie zadaje pytanie uzupełniające, w którym pyta uczniów, za kogo Go uważają.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? Matthew 16:13–15.

> Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, zapytał swoich uczniów: Za kogo ludzie uważają Mnie, Syna Człowieczego? A oni odpowiedzieli: Jedni mówią, że jesteś Janem Chrzcicielem; inni — Eliaszem; a jeszcze inni — Jeremiaszem albo jednym z proroków. On rzekł do nich: A wy za kogo Mnie uważacie? Mateusz 16:13-15.

When Peter answers he identifies that Jesus was the Christ and the son of the living God. The word Christ is the Greek word for the Hebrew word Messiah. Jesus raises the question about who He is, and leads the disciples to the fact that He is the Messiah, but immediately informs them that they should tell no man. From that time, He began to teach that He would fulfill the twenty-three waymarks in the last three chapters of Matthew, but it was of necessity the truths associated with the Christ should be opened up in a step-by-step fashion.

Kiedy Piotr odpowiada, stwierdza, że Jezus jest Chrystusem i Synem Boga żywego. Słowo „Chrystus” jest greckim odpowiednikiem hebrajskiego słowa „Mesjasz”. Jezus stawia pytanie o to, kim On jest, i prowadzi uczniów do rozpoznania, że On jest Mesjaszem, lecz natychmiast informuje ich, aby nikomu o tym nie mówili. Od tego czasu zaczął nauczać, że wypełni dwadzieścia trzy drogowskazy w ostatnich trzech rozdziałach Ewangelii Mateusza, jednak konieczne było, aby prawdy związane z Chrystusem były odsłaniane stopniowo, krok po kroku.

We will continue these Messianic waymarks in the next article.

Będziemy kontynuować omawianie tych mesjańskich drogowskazów w następnym artykule.

## Alpha light of the third angel

Światło alfa trzeciego anioła

> “In the autumn of 1846 we began to observe the Bible Sabbath, and to teach and defend it. My attention was first called to the Sabbath while I was on a visit to New Bedford, Massachusetts, earlier in the same year. I there became acquainted with Elder Joseph Bates, who had early embraced the advent faith, and was an active laborer in the cause. Elder B. was keeping the Sabbath, and urged its importance. I did not feel its importance, and thought that Elder B. erred in dwelling upon the fourth commandment more than upon the other nine. But the Lord gave me a view of the heavenly sanctuary. The temple of God was opened in heaven, and I was shown the ark of God covered with the mercy seat. Two angels stood, one at each end of the ark, with their wings spread over the mercy seat, and their faces turned toward it. My accompanying angel informed me that these represented all the heavenly host looking with reverential awe toward the holy law which had been written by the finger of God. Jesus raised the cover of the ark, and I beheld the tables of stone on which the Ten Commandments were written. I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

> "Jesienią 1846 roku zaczęliśmy zachowywać biblijny sabat oraz nauczać o nim i go bronić. Po raz pierwszy zwrócono moją uwagę na sabat, gdy byłam z wizytą w New Bedford w stanie Massachusetts, wcześniej w tym samym roku. Tam poznałam starszego Josepha Batesa, który wcześnie przyjął wiarę adwentową i był aktywnym pracownikiem w tej sprawie. Starszy B. zachowywał sabat i podkreślał jego znaczenie. Nie odczuwałam jego wagi i sądziłam, że starszy B. myli się, poświęcając czwartemu przykazaniu więcej uwagi niż pozostałym dziewięciu. Lecz Pan dał mi widzenie niebiańskiej świątyni. Świątynia Boga została otwarta w niebie i ukazano mi arkę Bożą przykrytą przebłagalnią. Dwaj aniołowie stali, po jednym na każdym końcu arki, z rozpostartymi nad przebłagalnią skrzydłami i twarzami zwróconymi ku niej. Mój towarzyszący anioł poinformował mnie, że przedstawiają oni całe zastępy niebieskie, patrzące z pełną czci trwogą na święte prawo, które zostało napisane palcem Bożym. Jezus podniósł wieko arki i ujrzałam kamienne tablice, na których zapisano Dziesięć Przykazań. Zdumiałam się, gdy zobaczyłam czwarte przykazanie w samym centrum dziesięciu przykazań, otoczone delikatną poświatą światła. Anioł rzekł: 'Jest to jedyne z dziesięciu, które określa żywego Boga, który stworzył niebiosa i ziemię oraz wszystko, co się na nich znajduje. Kiedy kładziono fundamenty ziemi, położono również fundament sabatu.'" Świadectwa, tom 1, 75.

## Omega light of the third angel

Światło Omega trzeciego anioła

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> Ci, którzy obcują z Bogiem, chodzą w świetle Słońca Sprawiedliwości. Nie hańbią swego Odkupiciela przewrotnością swej drogi przed Bogiem. Niebiańskie światło jaśnieje nad nimi. Gdy zbliżają się do kresu historii tej ziemi, ich poznanie Chrystusa oraz proroctw odnoszących się do Niego znacznie wzrasta. W oczach Boga mają nieskończoną wartość, ponieważ są w jedności z Jego Synem. Dla nich Słowo Boże ma niezrównane piękno i wdzięk. Dostrzegają jego znaczenie. Prawda odsłania się im. Nauka o wcieleniu jaśnieje łagodnym blaskiem. Widzą, że Pismo jest kluczem, który otwiera wszystkie tajemnice i rozwiązuje wszelkie trudności. Ci, którzy nie chcieli przyjąć światła i chodzić w świetle, nie będą w stanie zrozumieć tajemnicy pobożności, lecz ci, którzy nie wahali się wziąć krzyża i naśladować Jezusa, zobaczą światło w Bożym świetle. The Southern Watchman, 4 kwietnia 1905 r.

Back to Articles