Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Eight

Księga Daniela - numer dwudziesty ósmy

Walls

Ściany

Author

Jeff Pippenger

Published

December 23, 2023

Formats

PDF
Word

Nebuchadnezzar represents the beginning of Adventism, the beginning of the United States, the beginning of the Protestant horn and the beginning of the Republican horn. Belshazzar represents the end of all these lines.

Nabuchodonozor symbolizuje początek adwentyzmu, początek Stanów Zjednoczonych, początek rogu protestanckiego i początek rogu republikańskiego. Belszazar symbolizuje koniec wszystkich tych linii.

Nebuchadnezzar represents the history of the first and second angels’ messages from 1798, through to 1844, and the beginning of God’s investigative judgment. His testimony parallels Daniel chapter one. Belshazzar represents the history of the third angel’s message from 1989, through to the Sunday law, and the beginning of God’s executive judgment. His testimony parallels Daniel chapters one through three.

Nabuchodonozor przedstawia historię poselstw pierwszego i drugiego anioła od 1798 roku aż do 1844 roku i początku Bożego sądu śledczego. Jego świadectwo odpowiada pierwszemu rozdziałowi Księgi Daniela. Belszazar przedstawia historię poselstwa trzeciego anioła od 1989 roku aż do ustawy niedzielnej i początku Bożego sądu wykonawczego. Jego świadectwo odpowiada rozdziałom od pierwszego do trzeciego Księgi Daniela.

Nebuchadnezzar marks the end of the “seven times” that came upon the northern kingdom of Israel in 1798, when his kingdom was restored unto him after living with the heart of a beast. His testimony continues until the opening of the investigative judgment at the end of the “seven times,” that came upon the southern kingdom of Judah in 1844. In his testimony the word “hour” represents the judgment hour message of the first angel, and then again, it represents the arrival of that message. The “hour” in his testimony marks both 1798, and 1844, which both represent the conclusion of the first indignation and the last indignation respectively.

Nabuchodonozor wyznacza koniec „siedmiu czasów”, które przyszły na północne królestwo Izraela w 1798 roku, gdy jego królestwo zostało mu przywrócone po tym, jak żył z sercem zwierzęcia. Jego świadectwo trwa aż do otwarcia sądu śledczego na końcu „siedmiu czasów”, które przyszły na południowe królestwo Judy w 1844 roku. W jego świadectwie słowo „godzina” przedstawia poselstwo o godzinie sądu pierwszego anioła, a zarazem oznacza nadejście tego poselstwa. „Godzina” w jego świadectwie wyznacza zarówno 1798, jak i 1844, które odpowiednio oznaczają zakończenie pierwszego oburzenia i ostatniego oburzenia.

Belshazzar’s end is marked by the mystical handwriting that equates to twenty-five hundred and twenty. The “seven times,” whether represented as an “hour,” a “scattering,” or “twenty-five hundred and twenty,” are a symbol of judgment. Nimrod’s judgment was a “scattering,” Nebuchadnezzar’s was “seven times,” and Belshazzar’s was twenty-five hundred and twenty. When Nebuchadnezzar judged the three worthies, he had the furnace heated “seven times,” above normal.

Kres Baltazara wyznacza mistyczny napis, który odpowiada liczbie dwa tysiące pięćset dwadzieścia. "Siedem czasów", czy to przedstawione jako "godzina", "rozproszenie" czy "dwa tysiące pięćset dwadzieścia", jest symbolem sądu. Sąd nad Nimrodem był "rozproszeniem", nad Nabuchodonozorem — "siedem czasów", a nad Baltazarem — "dwa tysiące pięćset dwadzieścia". Gdy Nabuchodonozor osądzał trzech młodzieńców, kazał rozgrzać piec "siedem razy" bardziej niż zwykle.

The judgment of the “seven times” is marked at the arrival of the first message, and the arrival of the third message. The end of Millerite Adventism in 1863 begins with the rejection of the doctrine of the “seven times,” and one hundred and twenty-six years later in 1989, “the time of the end” for the history of the third angel arrived. One hundred and twenty-six is a symbol of the “seven times”; so the end of the movement of the first angel in 1863, until the beginning of the movement of the third angel in 1989, is bridged together by the “seven times” by the symbolic one hundred and twenty-six.

Sąd „siedmiu czasów” jest zaznaczony przy nadejściu pierwszego poselstwa oraz nadejściu trzeciego poselstwa. Koniec adwentyzmu millerowskiego w 1863 r. zaczyna się od odrzucenia doktryny o „siedmiu czasach”, a sto dwadzieścia sześć lat później, w 1989 r., nadszedł „czas końca” dla historii trzeciego anioła. Sto dwadzieścia sześć jest symbolem „siedmiu czasów”; dlatego okres od końca ruchu pierwszego anioła w 1863 r. do początku ruchu trzeciego anioła w 1989 r. jest połączony przez „siedem czasów” poprzez symboliczne sto dwadzieścia sześć.

Yet the testimony of Belshazzar’s fall in Daniel chapter five, teaches that no one can see the judgment of the “seven times,” even though it is written upon the “wall”. For the Republican horn, the judgment is written on Thomas Jefferson’s “wall of separation of church and state” that is removed in chapter five of Daniel. For the true Protestant horn, the judgment is written on the two sacred charts that are hung upon the “wall” in order that those who read it may run. But in the blindness of Laodicea the words are indiscernible. In both cases, the words of judgment represent that both the true Protestant and Republican horns are weighed in the balances, and found wanting. The story of Belshazzar has a message for the Republican horn, representing the nations of the world.

Jednak świadectwo upadku Belszassara w piątym rozdziale Księgi Daniela uczy, że nikt nie potrafi dostrzec sądu „siedmiu czasów”, choć jest on zapisany na „ścianie”. Dla rogu republikańskiego sąd jest zapisany na „murze separacji Kościoła i państwa” Thomasa Jeffersona, który zostaje usunięty w piątym rozdziale Księgi Daniela. Dla prawdziwego protestanckiego rogu sąd jest zapisany na dwóch świętych planszach zawieszonych na „ścianie”, aby ci, którzy to czytają, mogli biec. Lecz w ślepocie Laodycei słowa te są nieczytelne. W obu przypadkach słowa sądu oznaczają, że zarówno prawdziwy protestancki, jak i republikański róg zostały zważone na szalach i okazały się zbyt lekkie. Historia Belszassara niesie przesłanie dla rogu republikańskiego, reprezentującego narody świata.

> “In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to nations of today.” Signs of the Times, July 20, 1891.

> "W historii Nabuchodonozora i Belszazara Bóg przemawia do dzisiejszych narodów." Znaki Czasu, 20 lipca 1891.

The story of Belshazzar also has a message for the Protestant horn, representing the people of the world.

Opowieść o Baltazarze ma także przesłanie dla protestanckiego rogu, reprezentującego ludzi świata.

> “In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to the people of today.” Bible Echo, September 17, 1894.

> "W historii Nabuchodonozora i Belszazara Bóg mówi do ludzi naszych czasów." Bible Echo, 17 września 1894.

The sin of Belshazzar represents the sin of both horns of the earth beast. The sin of either of the horns is found in their rejection of their foundational truths, while having full knowledge of those truths. The Republican horn is held accountable to the light of the Constitution, and the beginning history when that divine document was produced, but has since been progressively rejected. When the nation speaks as a dragon the symbolic wall of separation of church and state will have been removed. For the true Protestant horn, the light from the history of the first and second angels’ messages, when the foundations were established, has been progressively rejected, and will continue to be increasingly rejected, until the “wall” of God’s law will also, ultimately be rejected.

Grzech Belszazara przedstawia grzech obu rogów bestii z ziemi. Grzech każdego z rogów polega na odrzuceniu jego prawd założycielskich, mimo pełnej znajomości tych prawd. Róg republikański jest rozliczany wobec światła Konstytucji oraz początkowej historii, kiedy ten boski dokument został uchwalony, lecz od tamtej pory jest stopniowo odrzucany. Gdy naród przemówi jak smok, symboliczny mur rozdziału kościoła i państwa zostanie usunięty. W przypadku prawdziwego rogu protestanckiego światło płynące z historii poselstw pierwszego i drugiego anioła, gdy fundamenty zostały ustanowione, było stopniowo odrzucane i nadal będzie coraz bardziej odrzucane, aż „mur” Bożego prawa również ostatecznie zostanie odrzucony.

> “The prophet here describes a people who, in a time of general departure from truth and righteousness, are seeking to restore the principles that are the foundation of the kingdom of God. They are repairers of a breach that has been made in God’s law—the wall that He has placed around His chosen ones for their protection, and obedience to whose precepts of justice, truth, and purity is to be their perpetual safeguard.

> Prorok opisuje tu lud, który w czasie powszechnego odstępstwa od prawdy i sprawiedliwości stara się przywrócić zasady stanowiące fundament królestwa Bożego. Są naprawcami wyłomu uczynionego w Bożym prawie — murze, który On postawił wokół swoich wybranych dla ich ochrony — a posłuszeństwo przykazaniom tego prawa — sprawiedliwości, prawdzie i czystości — ma być ich nieustannym zabezpieczeniem.

> “In words of unmistakable meaning the prophet points out the specific work of this remnant people who build the wall. ‘If thou turn away thy foot from the Sabbath, from doing thy pleasure on My holy day; and call the Sabbath a delight, the holy of the Lord, honorable; and shalt honor Him, not doing thine own ways, nor finding thine own pleasure, nor speaking thine own words: then shalt thou delight thyself in the Lord; and I will cause thee to ride upon the high places of the earth, and feed thee with the heritage of Jacob thy father: for the mouth of the Lord hath spoken it.’ Isaiah 58:13, 14.” Prophets and Kings, 677, 678.

> Jednoznacznymi słowami prorok wskazuje szczególne zadanie tej resztki ludu, która buduje mur. „Jeśli odwrócisz swą stopę od Sabatu, aby w mój święty dzień nie czynić, co ci się podoba; i nazwiesz Sabat rozkoszą, świętym Pana, godnym czci; i uczcisz Go, nie chodząc własnymi drogami, nie szukając własnej przyjemności ani nie mówiąc własnych słów: wtedy będziesz miał rozkosz w Panu; i wprowadzę cię na wyżyny ziemi oraz obdarzę cię dziedzictwem Jakuba, twojego ojca; bo tak powiedziały usta Pana.” Izajasza 58:13, 14. Prorocy i królowie, 677, 678.

The biblical methodology revealed by angels to William Miller, represents God’s prophetic laws, and unlike ancient Israel, modern Israel was to be the depositaries of not only the law of the Ten Commandments, but also the prophecies.

Biblijna metodologia, objawiona przez aniołów Williamowi Millerowi, reprezentuje Boże prawa prorocze, a w odróżnieniu od starożytnego Izraela współczesny Izrael miał być depozytariuszem nie tylko prawa Dziesięciu Przykazań, lecz także proroctw.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth. Christ declares to His followers: ‘Ye are the light of the world.’ To every soul that accepts Jesus the cross of Calvary speaks: ‘Behold the worth of the soul: “Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” Nothing is to be permitted to hinder this work. It is the all-important work for time; it is to be far-reaching as eternity. The love that Jesus manifested for the souls of men in the sacrifice which He made for their redemption, will actuate all His followers.” Testimonies, volume 5, 455.

> Bóg powołał w tym czasie Swój Kościół, tak jak powołał starożytny Izrael, aby stał jako światło na ziemi. Za pomocą potężnego klina prawdy — poselstw pierwszego, drugiego i trzeciego anioła — odłączył ich od kościołów i od świata, aby przyprowadzić ich do świętej bliskości z Sobą. Uczynił ich depozytariuszami Swego prawa i powierzył im wielkie prawdy proroctwa na ten czas. Podobnie jak święte wyrocznie powierzone starożytnemu Izraelowi, są one świętym depozytem, który ma być przekazany światu. Trzej aniołowie z Objawienia 14 przedstawiają ludzi, którzy przyjmują światło Bożych poselstw i wyruszają jako Jego wysłannicy, aby rozległo się ostrzeżenie po całej długości i szerokości ziemi. Chrystus oświadcza Swoim naśladowcom: 'Wy jesteście światłością świata.' Do każdej duszy, która przyjmuje Jezusa, krzyż Golgoty przemawia: 'Oto wartość duszy: "Idźcie na cały świat i głoście ewangelię wszelkiemu stworzeniu".' Nic nie może być dopuszczone, by przeszkodzić temu dziełu. Jest to najważniejsze dzieło w czasie; ma sięgać tak daleko jak wieczność. Miłość, jaką Jezus okazał dla dusz ludzi w ofierze, którą złożył dla ich odkupienia, będzie pobudzać wszystkich Jego naśladowców." Świadectwa, tom 5, 455.

The “great truths of prophecy,” which were delivered by angels, and established through the work of William Miller, are “a sacred trust to be communicated to the world.” The law of the Ten Commandments, the laws of nature, the laws of health and the laws of prophetic study were given by the same Great Lawgiver, and to reject one Commandment is to reject them all. The rejection of the methodology given to William Miller began a progressive rebellion, that ultimately will lead to Adventism rejecting the seventh-day Sabbath.

„Wielkie prawdy proroctwa”, które zostały przekazane przez aniołów i ugruntowane dzięki dziełu Williama Millera, są „świętym depozytem, który należy przekazać światu”. Prawo Dziesięciu Przykazań, prawa natury, prawa zdrowia oraz prawa studium proroctw zostały nadane przez tego samego Wielkiego Prawodawcę, a odrzucenie jednego Przykazania oznacza odrzucenie wszystkich. Odrzucenie metodologii danej Williamowi Millerowi zapoczątkowało narastający bunt, który ostatecznie doprowadzi do odrzucenia przez adwentyzm sabatu siódmego dnia.

> “The Lord has a controversy with his professed people in these last days. In this controversy men in responsible positions will take a course directly opposite to that pursued by Nehemiah. They will not only ignore and despise the Sabbath themselves, but they will try to keep it from others by burying it beneath the rubbish of custom and tradition. In churches and in large gatherings in the open air, ministers will urge upon the people the necessity of keeping the first day of the week. There are calamities on sea and land: and these calamities will increase, one disaster following close upon another; and the little band of conscientious Sabbath-keepers will be pointed out as the ones who are bringing the wrath of God upon the world by their disregard of Sunday.

> W tych ostatnich dniach Pan ma spór z tymi, którzy mienią się Jego ludem. W tym sporze ludzie na odpowiedzialnych stanowiskach obiorą drogę wprost przeciwną tej, którą obrał Nehemiasz. Nie tylko sami będą lekceważyć i gardzić szabatem, ale będą też starać się uniemożliwić jego zachowywanie innym, grzebiąc go pod gruzami zwyczaju i tradycji. W kościołach i na wielkich zgromadzeniach pod gołym niebem kaznodzieje będą przekonywać ludzi o konieczności święcenia pierwszego dnia tygodnia. Na morzu i na lądzie są klęski, i klęski te będą się mnożyć, jedna katastrofa tuż po drugiej; a niewielka garstka sumiennych zachowujących szabat zostanie wskazana jako ci, którzy ściągają na świat gniew Boży przez lekceważenie niedzieli.

> “Satan urges this falsehood that he may take the world captive. It is his plan to compel men to accept errors. He takes an active part in the promulgation of all false religions, and will stop at nothing in his efforts to enforce erroneous doctrines. Under a cloak of religious zeal, men, influenced by his spirit, have invented the most cruel tortures for their fellow-men, and have inflicted the most awful sufferings upon them. Satan and his agents have the same spirit still; and the history of the past will be repeated in our day.

> Szatan szerzy to kłamstwo, aby zniewolić świat. Taki jest jego plan: zmusić ludzi do przyjęcia błędów. Bierze czynny udział w szerzeniu wszystkich fałszywych religii i nie cofnie się przed niczym w wysiłkach, by narzucić błędne doktryny. Pod płaszczykiem religijnej gorliwości ludzie, pod wpływem jego ducha, wymyślili najokrutniejsze tortury dla swoich bliźnich i zadali im najstraszliwsze cierpienia. Szatan i jego słudzy nadal mają tego samego ducha, a historia przeszłości powtórzy się za naszych dni.

> “There are men who have set their minds and will to accomplish evil; in the dark recesses of their hearts they have resolved what crimes they will commit. These men are self-deceived. They have rejected God’s great rule of right, and in its stead have erected a standard of their own, and comparing themselves with this standard they pronounce themselves holy. The Lord will permit them to reveal what is in their hearts, to act out the spirit of the master that controls them. He will let them show their hatred of his law in their treatment of those who are loyal to its requirements. They will be actuated by the same spirit of religious frenzy that goaded on the mob that crucified Christ; church and State will be united in the same corrupt harmony.

> Są ludzie, którzy nastawili swój umysł i wolę na czynienie zła; w mrocznych zakamarkach swoich serc postanowili, jakich zbrodni się dopuszczą. Ci ludzie sami siebie oszukują. Odrzucili wielką Bożą zasadę sprawiedliwości, a w jej miejsce ustanowili własny wzorzec i, porównując się z tym wzorcem, ogłaszają się świętymi. Pan pozwoli im ujawnić, co kryją ich serca, i wyrazić w czynach ducha pana, który nimi włada. Pozwoli im okazać nienawiść do Jego prawa w sposobie, w jaki traktują tych, którzy są wierni wymaganiom tego prawa. Będzie nimi kierował ten sam duch religijnej gorączki, który popchnął tłum do ukrzyżowania Chrystusa; Kościół i państwo będą zjednoczone w tej samej skorumpowanej zgodzie.

> “The church of today has followed in the steps of the Jews of old, who set aside the commandments of God for their own traditions. She has changed the ordinance, broken the everlasting covenant, and now, as then, pride, unbelief, and infidelity are the result. Her true condition is set forth in these words from the song of Moses: ‘They have corrupted themselves, their spot is not the spot of his children; they are a perverse and crooked generation. Do ye thus requite the Lord, O foolish people and unwise? is not he thy father that hath bought thee? hath he not made thee, and established thee?’” Review and Herald, March 18, 1884.

> Współczesny Kościół poszedł śladami dawnych Żydów, którzy odrzucili przykazania Boga na rzecz własnych tradycji. Zmienił ustanowienie, złamał wieczne przymierze i teraz, jak wtedy, skutkiem są pycha, niewiara i niewierność. Jego prawdziwy stan przedstawiony jest w tych słowach z pieśni Mojżesza: „Zepsuli się; ich skaza nie jest skazą Jego dzieci; są pokoleniem przewrotnym i pokrętnym. Czy tak odpłacacie Panu, ludu głupi i nierozumny? Czyż nie jest On waszym Ojcem, który was nabył? Czyż nie On was uczynił i utwierdził?” Review and Herald, 18 marca 1884.

The ultimate rejection of truth by Adventism occurs at the Sunday law, as Adventism repeats the history of ancient Israel, when “actuated by the same spirit of religious frenzy that goaded on the mob that crucified Christ; church and State will be united in the same corrupt harmony.” The progressive rebellion of Adventism is represented in Ezekiel chapter eight, with four escalating abominations, that prophetically mark the four generations of Adventism that began in 1863. The final abomination is when the leaders of Jerusalem bow down to the sun.

Ostateczne odrzucenie prawdy przez adwentyzm następuje w momencie wprowadzenia ustawy niedzielnej, gdy adwentyzm powtarza historię starożytnego Izraela: „napędzany tym samym duchem religijnego szału, który podjudził tłum, który ukrzyżował Chrystusa; Kościół i państwo zostaną zjednoczone w tej samej skorumpowanej harmonii.” Postępujący bunt adwentyzmu jest przedstawiony w ósmym rozdziale Księgi Ezechiela, z czterema narastającymi obrzydliwościami, które proroczo wyznaczają cztery pokolenia adwentyzmu, zapoczątkowane w 1863 roku. Ostatnią obrzydliwością jest moment, gdy przywódcy Jerozolimy oddają pokłon słońcu.

> And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:16–18.

> I wprowadził mnie na wewnętrzny dziedziniec domu Pana, a oto u wejścia do świątyni Pana, między przedsionkiem a ołtarzem, było około dwudziestu pięciu mężczyzn, z plecami zwróconymi do świątyni Pana, a twarzami ku wschodowi; i oddawali pokłon słońcu ku wschodowi. Wtedy rzekł do mnie: Czy widziałeś to, synu człowieczy? Czy to mała rzecz dla domu Judy, że popełniają tu obrzydliwości, jakie tu popełniają? Bo napełnili kraj przemocą i znowu pobudzają mnie do gniewu; i oto przykładają gałązkę do nosa. Dlatego i ja postąpię w zapalczywości: moje oko nie oszczędzi ani nie zlituję się; a choć będą wołać donośnym głosem do moich uszu, jednak ich nie wysłucham. Ezechiel 8:16-18.

The judgment that is brought about at that time is illustrated in the “hour” of Belshazzar’s judgment.

Sąd, który wówczas następuje, jest ukazany w „godzinie” sądu Belshazzara.

> Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand. Belshazzar, whiles he tasted the wine, commanded to bring the golden and silver vessels which his father Nebuchadnezzar had taken out of the temple which was in Jerusalem; that the king, and his princes, his wives, and his concubines, might drink therein. Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of the house of God which was at Jerusalem; and the king, and his princes, his wives, and his concubines, drank in them. They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of brass, of iron, of wood, and of stone. In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaister of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Then the king’s countenance was changed, and his thoughts troubled him, so that the joints of his loins were loosed, and his knees smote one against another. The king cried aloud to bring in the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers. And the king spake, and said to the wise men of Babylon, Whosoever shall read this writing, and shew me the interpretation thereof, shall be clothed with scarlet, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom. Then came in all the king’s wise men: but they could not read the writing, nor make known to the king the interpretation thereof. Then was king Belshazzar greatly troubled, and his countenance was changed in him, and his lords were astonied. Daniel 5:1–9.

> Król Belszassar wyprawił wielką ucztę dla tysiąca swoich możnych i pił wino przed tym tysiącem. Belszassar, gdy kosztował wina, rozkazał przynieść złote i srebrne naczynia, które jego ojciec Nabuchodonozor zabrał ze świątyni, która była w Jerozolimie, aby król, jego książęta, jego żony i nałożnice mogli z nich pić. Wtedy przyniesiono złote naczynia, które zabrano ze świątyni domu Bożego, która była w Jerozolimie, i król, jego książęta, jego żony i nałożnice pili z nich. Pili wino i wychwalali bogów ze złota i ze srebra, z brązu, z żelaza, z drewna i z kamienia. W tej samej chwili ukazały się palce ręki ludzkiej i pisały naprzeciw świecznika na tynku ściany pałacu królewskiego; a król widział część ręki, która pisała. Wtedy oblicze króla się odmieniło, a jego myśli go zatrwożyły, tak że rozluźniły się stawy jego bioder, a jego kolana uderzały jedno o drugie. Król zawołał donośnym głosem, aby wprowadzono astrologów, Chaldejczyków i wróżbitów. I król przemówił i rzekł do mędrców Babilonu: Ktokolwiek odczyta to pismo i ukaże mi jego wykład, zostanie odziany w szkarłat, otrzyma złoty łańcuch na szyję i będzie trzecim w królestwie. Wtedy weszli wszyscy mędrcy królewscy, lecz nie zdołali odczytać pisma ani oznajmić królowi jego wykładu. Wtedy król Belszassar bardzo się zatrwożył, jego oblicze się odmieniło, a jego możni byli zdumieni. Daniela 5:1-9.

In the “same hour” that Belshazzar’s judgment arrived, Shadrach, Meshach and Abednego were cast into the furnace that had been heated “seven times” hotter than normal.

W tej „samej godzinie”, gdy zapadł wyrok na Belszazara, Szadrach, Meszach i Abed-Nego zostali wrzuceni do pieca, który rozpalono „siedem razy” mocniej niż zwykle.

> Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of music, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Shadrach, Meshach, and Abednego, answered and said to the king, O Nebuchadnezzar, we are not careful to answer thee in this matter. If it be so, our God whom we serve is able to deliver us from the burning fiery furnace, and he will deliver us out of thine hand, O king. But if not, be it known unto thee, O king, that we will not serve thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Then was Nebuchadnezzar full of fury, and the form of his visage was changed against Shadrach, Meshach, and Abednego: therefore he spake, and commanded that they should heat the furnace one seven times more than it was wont to be heated. Daniel 3:15–19.

> A teraz, jeśli jesteście gotowi, by w chwili, gdy usłyszycie dźwięk rogu, fletu, harfy, puzonu, psałterionu i cymbałów oraz wszelkiego rodzaju muzyki, paść i oddać pokłon posągowi, który postawiłem — dobrze; lecz jeśli nie oddacie czci, w tej samej godzinie będziecie wrzuceni w środek rozpalonego, ognistego pieca; a któż jest tym Bogiem, który was wyrwie z mojej ręki? Szadrach, Meszach i Abed-Nego odpowiedzieli i rzekli do króla: O Nabuchodonozorze, nie musimy ci w tej sprawie odpowiadać. Jeśli tak ma być, nasz Bóg, któremu służymy, może nas wybawić z pieca rozpalonego ogniem i wybawi nas z twojej ręki, o królu. A jeśli nie, niech ci będzie wiadome, o królu, że nie będziemy służyć twoim bogom ani oddawać pokłonu złotemu posągowi, który postawiłeś. Wtedy Nabuchodonozor napełnił się wściekłością, a wyraz jego oblicza zmienił się względem Szadracha, Meszacha i Abed-Nega; przeto przemówił i rozkazał, aby piec rozgrzano siedem razy bardziej, niż zwykle go rozgrzewano. Daniela 3:15–19.

The “hour” of judgment for Belshazzar is the same “hour” of judgment for Shadrach, Meshach and Abednego, and in both lines “seven times” are represented as the symbol of that judgment. The three worthies are representing the two witnesses that ascend with clouds into heaven as the ensign in the “hour” of the great earthquake at the Sunday Law, and Belshazzar represents the judgment of national ruin that is brought upon the earth beast in the very same “hour.”

„Godzina” sądu dla Belszasara jest tą samą „godziną” sądu dla Szadraka, Meszaka i Abed-Nego, a w obu liniach „siedem czasów” stanowi symbol tego sądu. Ci trzej mężowie reprezentują dwóch świadków, którzy wstępują w obłokach do nieba jako sztandar w „godzinie” wielkiego trzęsienia ziemi w czasie Prawa Niedzielnego, a Belszasar reprezentuje sąd narodowej ruiny, który spada na bestię ziemską w tej samej „godzinie”.

We will continue our study of Belshazzar’s judgment in the next article.

Będziemy kontynuować nasze studium sądu Belszazara w następnym artykule.

> “I am deeply exercised in mind in reference to the low standard of piety among our people. And when I think of the woes passed on Capernaum, I think of how much heavier will come the condemnation upon those who know the truth and have not walked according to the truth, but in the sparks of their own kindling. In the night seasons I am addressing the people in a very solemn manner, beseeching them to ask their own consciences; What am I? Am I a Christian, or am I not? Is my heart renewed? Has the transforming grace of God moulded my character? Are my sins repented of? Are they confessed? Are they forgiven? Am I one with Christ as he is one with the Father? Do I hate what I once loved? Do I now love what I once hated? Do I count all things but loss for the excellency of the knowledge of Christ Jesus? Do I feel I am the purchased possession of Jesus Christ, and that every hour I must consecrate myself to his service?

> Jestem głęboko zaniepokojony z powodu niskiego poziomu pobożności wśród naszego ludu. A gdy myślę o biadach wypowiedzianych nad Kafarnaum, rozważam, jak o wiele cięższe przyjdzie potępienie na tych, którzy znają prawdę, a nie chodzili według prawdy, lecz w świetle iskier własnego ognia. Nocami zwracam się do ludzi w bardzo uroczysty sposób, usilnie prosząc, by zadali pytanie własnemu sumieniu: Kim jestem? Czy jestem chrześcijaninem, czy nie? Czy moje serce zostało odnowione? Czy przemieniająca łaska Boża ukształtowała mój charakter? Czy żałuję swoich grzechów? Czy zostały wyznane? Czy zostały odpuszczone? Czy jestem jedno z Chrystusem, tak jak On jest jedno z Ojcem? Czy nienawidzę tego, co kiedyś było mi drogie? Czy teraz kocham to, co dawniej budziło we mnie odrazę? Czy uważam wszystko za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa? Czy odczuwam, że jestem odkupioną własnością Jezusa Chrystusa i że każdą godzinę muszę poświęcać Jego służbie?

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. The whole earth is to be lightened with the glory of the Lord as the waters cover the channels of the great deep. Prophecies are being fulfilled, and stormy times are before us. Old controversies which have apparently been hushed for a long time will be revived, and new controversies will spring up; new and old will commingle, and this will take place right early. The angels are holding the four winds, that they shall not blow, until the specified work of warning is given to the world; but the storm is gathering, the clouds are loading, ready to burst upon the world, and to many it will be as a thief in the night.

> Stoimy na progu wielkich i doniosłych wydarzeń. Cała ziemia ma być oświecona chwałą Pana, jak wody okrywają kanały wielkiej głębiny. Proroctwa się wypełniają, a przed nami burzliwe czasy. Dawne spory, które pozornie ucichły na długi czas, odżyją, a nowe spory powstaną; nowe i stare będą się ze sobą mieszać i stanie się to już wkrótce. Aniołowie trzymają cztery wiatry, aby nie wiały, dopóki światu nie zostanie przekazane określone dzieło ostrzeżenia; lecz burza się zbiera, chmury nabrzmiewają, gotowe runąć na świat, i dla wielu będzie to jak złodziej w nocy.

> “Many smiled and would not believe when we told them, twenty and thirty years ago, that the Sunday would be urged upon all the world, and a law be made to compel its observance, and force conscience. We see it being fulfilled. All that God has said of the future will surely come to pass; not one thing will fail of all that he has spoken. Protestantism is now reaching hands across the gulf to clasp hands with papacy, and a confederacy is being formed to trample out of sight the Sabbath of the fourth commandment; and the man of sin, who, at the instigation of Satan, instituted the spurious sabbath, this child of papacy, will be exalted to take the place of God.

> Wielu się uśmiechało i nie wierzyło, kiedy mówiliśmy im, dwadzieścia czy trzydzieści lat temu, że niedziela zostanie narzucona całemu światu, a zostanie uchwalone prawo zmuszające do jej przestrzegania i gwałcące sumienia. Widzimy, że to się spełnia. Wszystko, co Bóg powiedział o przyszłości, z pewnością się wypełni; ani jedno Jego słowo nie zawiedzie. Protestantyzm wyciąga teraz ręce ponad przepaścią, aby uścisnąć dłonie papiestwa, i tworzy się konfederacja, by zadeptać i usunąć z oczu Sabat czwartego przykazania; a człowiek grzechu, który z poduszczenia szatana ustanowił fałszywy Sabat, to dziecko papiestwa, zostanie wywyższony, by zająć miejsce Boga.

> “All heaven is represented to me as watching the unfolding of events. A crisis is to be revealed in the great and prolonged controversy in the government of God on earth. Something great and decisive is to take place, and that right early. If any delay, the character of God and his throne will be compromised. The armory of heaven is open; all the universe of God and its equipments are ready. One word has justice to speak, and there will be terrific representations upon the earth, of the wrath of God. There will be voices and thunderings and lightnings and earthquakes and universal desolation. Every movement in the universe of heaven is to prepare the world for the great crisis.

> Całe niebo jawi mi się jako czuwające nad rozwojem wydarzeń. Ma się ujawnić kryzys w wielkim i długotrwałym sporze dotyczącym Bożego panowania na ziemi. Ma się wydarzyć coś wielkiego i rozstrzygającego, i to bardzo rychło. Jeśli nastąpi jakiekolwiek opóźnienie, charakter Boga i Jego tron zostaną narażone na szwank. Zbrojownia nieba jest otwarta; cały Boży wszechświat i jego wyposażenie są gotowe. Sprawiedliwości wystarczy wypowiedzieć jedno słowo, a na ziemi pojawią się straszliwe przejawy gniewu Bożego. Będą głosy i grzmoty, i błyskawice, i trzęsienia ziemi, i powszechna zagłada. Każdy ruch w niebiańskim wszechświecie ma przygotować świat na wielki kryzys.

> “Intensity is taking possession of every earthly element; and as a people who have had great light and wonderful knowledge, many of them are represented by the five sleeping virgins with their lamps, but no oil in their vessels; cold, senseless, with a feeble, waning piety. While a new life is being diffused and is springing up from beneath and taking fast hold of all Satan’s agencies, preparatory to the last great conflict and struggle, a new light and life and power is descending from on high, and taking possession of God’s people who are not dead, as many now are, in trespasses and sins. The people who will now see what is soon to come upon us by what is being transacted before us, will no longer trust in human inventions, and will feel that the Holy Spirit must be recognized, received, presented before the people, that they may contend for the glory of God, and work everywhere in the byways and highways of life, for the saving of the souls of their fellow-men. The only rock that is sure and steadfast is the Rock of Ages. Those only who build on this Rock are secure.

> Napięcie przenika każdą sferę spraw ziemskich; a wśród ludu, który otrzymał wielkie światło i cudowną wiedzę, wielu przypomina pięć śpiących panien z lampami, lecz bez oliwy w naczyniach: zimnych, otępiałych, o słabej, gasnącej pobożności. Podczas gdy nowe życie rozprzestrzenia się i wyrasta z dołu, szybko opanowując wszystkie narzędzia Szatana, w ramach przygotowania do ostatniego wielkiego konfliktu i zmagań, nowe światło, życie i moc zstępują z wysoka i ogarniają lud Boży, który nie jest martwy — jak wielu teraz — w upadkach i grzechach. Ludzie, którzy teraz, na podstawie tego, co rozgrywa się przed naszymi oczami, zobaczą, co wkrótce na nas przyjdzie, nie będą już ufać ludzkim wymysłom i zrozumieją, że Ducha Świętego trzeba uznać, przyjąć i przedstawiać ludowi, aby mogli walczyć o chwałę Bożą i pracować wszędzie, po bezdrożach i gościńcach życia, dla zbawienia dusz swoich bliźnich. Jedyną skałą pewną i niewzruszoną jest Skała Wieków. Bezpieczni są tylko ci, którzy budują na tej Skale.

> “Those who are carnally minded now, notwithstanding the warnings given of God in his word and through the testimonies of his Spirit, will never unite with the holy family of the redeemed. They are sensual, debased in thought, and abominable in the sight of God. They have never been sanctified through the truth. They are not partakers of the divine nature, have never overcome self and the world with its affections and lusts. These characters are all through our churches, and as the result the churches are weak and sickly and ready to die. There must be no indifferent testimony borne now, but a decided, pointed testimony, rebuking every impurity, and exalting Jesus. We must as a people be in the attitude of expectation, working and waiting and watching and praying.

> Ci, którzy teraz są cieleśnie usposobieni, pomimo ostrzeżeń danych przez Boga w Jego Słowie i przez świadectwa Jego Ducha, nigdy nie zjednoczą się ze świętą rodziną odkupionych. Są zmysłowi, znieprawieni w myśleniu i ohydni w oczach Boga. Nigdy nie zostali uświęceni przez prawdę. Nie są uczestnikami Boskiej natury, nigdy nie zwyciężyli siebie ani świata wraz z jego namiętnościami i pożądliwościami. Tacy ludzie są obecni we wszystkich naszych zborach i w rezultacie zbory są słabe, chorowite i gotowe umrzeć. Nie może być teraz składane obojętne świadectwo, lecz stanowcze, dobitne świadectwo, karcące wszelką nieczystość i wywyższające Jezusa. Musimy jako lud trwać w postawie oczekiwania, pracując i czekając, czuwając i modląc się.

> “This blessed hope of the second appearing of Christ needs to be presented often to the people, with its solemn realities; looking for the soon appearing of our Lord Jesus to come in his glory, will lead to the regarding of earthly things as emptiness and nothingness. All worldly honor or distinction is of no value, for the true believer lives above the world; his steps are advancing heavenward. He is a pilgrim and stranger. His citizenship is above. He is gathering the sunbeams of the righteousness of Christ into his soul, that he may be a burning and shining light in the moral darkness that has enshrouded the world. What vigorous faith, what lively hope, what fervent love, what holy, consecrated zeal for God is seen in him, and what a decided distinction between him and the world! ‘Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy to escape all these things that shall come to pass, and to stand before the Son of man.’ ‘Watch ye therefore, for ye know not what hour your Lord doth come.’ ‘Therefore be ye ready also; for in such an hour as ye think not the Son of man cometh.” “Behold, I come as a thief. Blessed is he that watcheth, and keepeth his garments.’” Pamphlets, 38–40.

> Tę błogosławioną nadzieję powtórnego ukazania się Chrystusa należy często przedstawiać ludziom w całej jej doniosłości; oczekiwanie rychłego ukazania się naszego Pana Jezusa w Jego chwale doprowadzi do uznania rzeczy ziemskich za pustkę i nicość. Wszelki światowy zaszczyt czy wyróżnienie nie ma wartości, bo prawdziwy wierzący żyje ponad światem; jego kroki zmierzają ku niebu. Jest pielgrzymem i przychodniem. Jego obywatelstwo jest w niebie. Zbiera promienie sprawiedliwości Chrystusa do swojej duszy, aby mógł być płonącym i świecącym światłem w moralnej ciemności, która spowiła świat. Jakaż to potężna wiara, jaka żywa nadzieja, jaka żarliwa miłość, jaki święty, poświęcony zapał dla Boga są w nim widoczne i jak wyraźna różnica między nim a światem! "Czuwajcie więc i módlcie się zawsze, abyście zostali uznani za godnych ujść przed tym wszystkim, co ma się stać, i stanąć przed Synem Człowieczym." "Czuwajcie więc, bo nie wiecie, o której godzinie przyjdzie Pan wasz." "Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie spodziewacie, przychodzi Syn Człowieczy." "Oto przychodzę jak złodziej. Błogosławiony, kto czuwa i strzeże swoich szat." Broszury, 38-40.

Back to Articles