Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer dwadzieścia

Number Twenty

Liczba dwadzieścia

Author

Jeff Pippenger

Published

December 26, 2025

Formats

PDF
Word

The book of Joel identifies that the destruction of God’s vineyard occurs in the fourth generation.

Księga Joela stwierdza, że zniszczenie Bożej winnicy następuje w czwartym pokoleniu.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel.

> Słowo Pana, które doszło do Joela, syna Petuela.

> Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation.

> Słuchajcie tego, starcy, i nadstawcie ucha, wszyscy mieszkańcy kraju. Czy zdarzyło się to za waszych dni albo nawet za dni waszych ojców? Opowiadajcie o tym waszym dzieciom, a niech wasze dzieci opowiedzą swoim dzieciom, a ich dzieci kolejnemu pokoleniu.

> That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten.

> To, co pozostawiła gąsienica, zjadła szarańcza; a to, co pozostawiła szarańcza, zjadła larwa; a to, co pozostawiła larwa, zjadła gąsienica.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:1–5.

> Obudźcie się, pijacy, i płaczcie; i zawódźcie, wy wszyscy, którzy pijecie wino, z powodu młodego wina; bo zostało odjęte od waszych ust. Joel 1:1-5.

The parable of the ten virgins is the parable of Adventism, and the awakening in the parable occurs when the wheat and tares are separated, at which point, the tares awaken to the fact that they have been “cut off” from the “new wine.” The word “cut off” represents Abram’s first covenant step where a heifer, she-goat and ram were cut into two pieces in the ritual to ratify the covenant with blood. In that very same covenant passage, God identifies that He will visit His people in judgment during the fourth generation.

Przypowieść o dziesięciu pannach jest przypowieścią adwentyzmu, a przebudzenie w przypowieści następuje, gdy pszenica i kąkol zostają rozdzielone; wówczas kąkol uświadamia sobie, że został „odcięty” od „nowego wina”. Słowo „odcięty” oznacza pierwszy etap przymierza Abrama, w którym w rytuale mającym przypieczętować przymierze krwią jałówka, koza i baran zostały rozcięte na dwie części. W tym samym fragmencie dotyczącym tego przymierza Bóg zapowiada, że nawiedzi swój lud sądem w czwartym pokoleniu.

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> I rzekł do Abrama: Wiedz na pewno, że twoje potomstwo będzie cudzoziemcem w ziemi, która nie będzie do niego należeć, i będzie im służyć, a oni będą je uciskać przez czterysta lat. Lecz i ten naród, któremu będzie służyć, osądzę; a potem wyjdzie z wielkim dobytkiem. A ty pójdziesz do swoich ojców w pokoju; zostaniesz pochowany w sędziwej starości. Lecz w czwartym pokoleniu powróci tu znowu, bo nieprawość Amorytów jeszcze się nie dopełniła. Księga Rodzaju 15:13–16.

When the prophecy was fulfilled in the fourth generation, in the generation of Moses, the Lord set forth the Ten Commandments as a symbol of the covenant with God and His chosen people. In the second of those ten laws the light of Abram’s four generations was magnified.

Kiedy proroctwo wypełniło się w czwartym pokoleniu, w pokoleniu Mojżesza, Pan ustanowił Dziesięć Przykazań jako symbol przymierza z Bogiem i Jego wybranym ludem. W drugim z tych dziesięciu przykazań światło czterech pokoleń Abrama zostało spotęgowane.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And shewing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> Nie będziesz sobie czynił rzeźby ani żadnego podobieństwa czegokolwiek, co jest na niebie w górze, ani tego, co jest na ziemi na dole, ani tego, co jest w wodach pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał ani im służył, gdyż Ja, Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, nawiedzającym winę ojców na dzieciach aż do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy Mnie nienawidzą, a okazującym miłosierdzie tysiącom tych, którzy Mnie miłują i zachowują moje przykazania. Księga Wyjścia 20:4-6.

The four generations of Abram’s covenant was incorporated into the magnification of God’s character as a jealous God. His jealousy is contrasted with graven images. With Abram’s fourth generation we also find a progressive judgment. The judgment was upon the nation where God’s people were in bondage, as well as upon God’s people, and after that, the Amorites would be judged. Abram identifies a progressive judgment process that begins with God’s house and moves through the world progressively, and the second commandment identifies that the judgment process divides mankind into a class of those who hate God, and a class of those who love God, thus typifying the Sunday law which shouts out, “If you love me, keep my commandments.”

Cztery pokolenia przymierza z Abramem zostały włączone w uwydatnienie Bożego charakteru jako Boga zazdrosnego. Jego zazdrość jest przeciwstawiona rzeźbionym wizerunkom. W czwartym pokoleniu Abrama dostrzegamy również stopniowy sąd. Sąd dotknął narodu, w którym lud Boży był w niewoli, jak również samego ludu Bożego, a potem mieli zostać osądzeni Amoryci. Abram wskazuje na stopniowy proces sądu, który zaczyna się od domu Bożego i stopniowo obejmuje świat, a drugie przykazanie stwierdza, że proces sądu dzieli ludzkość na dwie grupy: tych, którzy nienawidzą Boga, i tych, którzy Go miłują, w ten sposób ukazując prawo niedzielne, które woła: "Jeśli Mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania."

In the same period that the Law is being delivered at Sinai, Moses is shown God’s character.

W tym samym czasie, gdy Prawo jest przekazywane na Synaju, Mojżeszowi zostaje ukazany Boży charakter.

> And the Lord said unto Moses, Hew thee two tables of stone like unto the first: and I will write upon these tables the words that were in the first tables, which thou brakest. And be ready in the morning, and come up in the morning unto mount Sinai, and present thyself there to me in the top of the mount. And no man shall come up with thee, neither let any man be seen throughout all the mount; neither let the flocks nor herds feed before that mount.

> I Pan rzekł do Mojżesza: Wyciosaj sobie dwie tablice kamienne, podobne do pierwszych; a Ja napiszę na tych tablicach słowa, które były na pierwszych tablicach, które rozbiłeś. I bądź gotów rano, i wstąp rano na górę Synaj, i stań tam przede Mną na szczycie góry. I niech nikt nie wstępuje z tobą, niech też nikt nie będzie widziany na całej górze; niech ani trzody, ani bydło nie pasą się przed tą górą.

> And he hewed two tables of stone like unto the first; and Moses rose up early in the morning, and went up unto mount Sinai, as the Lord had commanded him, and took in his hand the two tables of stone. And the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed,

> I wyciosał dwie tablice kamienne, podobne do pierwszych; a Mojżesz wstał wcześnie rano i wszedł na górę Synaj, jak mu Pan nakazał, i wziął w ręce dwie tablice kamienne. I Pan zstąpił w obłoku, stanął tam przy nim i obwołał imię Pana. I Pan przeszedł przed nim i obwołał,

> The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation.

> Pan, Pan Bóg, miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu i obfitujący w dobroć i prawdę, zachowujący łaskę dla tysięcy, przebaczający nieprawość, występek i grzech, lecz winnego nie pozostawiający bez kary; nawiedzający nieprawość ojców na dzieciach i na dzieciach ich dzieci, do trzeciego i czwartego pokolenia.

> And Moses made haste, and bowed his head toward the earth, and worshipped. And he said, If now I have found grace in thy sight, O Lord, let my Lord, I pray thee, go among us; for it is a stiffnecked people; and pardon our iniquity and our sin, and take us for thine inheritance. Exodus 34:1–9.

> I Mojżesz pośpiesznie skłonił głowę ku ziemi i oddał pokłon. I rzekł: Jeśli teraz znalazłem łaskę w Twoich oczach, Panie, niech mój Pan, proszę Cię, idzie pośród nas; bo jest to lud o twardym karku; i przebacz naszą nieprawość i nasz grzech, i weź nas sobie na dziedzictwo. Wyjścia 34:1-9.

The second giving of the law, aligns with the 1850 pioneer chart. The first tables were broken, and the first table had an error in the figures. Ancient Israel was then made the depositaries of the law, and modern Israel was then made the depositaries of the law of God and the laws of God’s prophetic Word. When the two tables were first introduced, there was literal rebellion in the camp, and when the 1850 chart was introduced, there was spiritual rebellion brewing in the camp. Abram’s prophecy of the fourth generation was fulfilled by Moses in the fourth generation, where God expanded the revelation of judgment in the fourth generation in the second commandment. Graven images became the counterfeit to the true worship of God, and the jealousy of God’s character was attached to the judgment. Then Moses viewed God’s glory. He saw God’s jealousy as an element of God’s character, as represented by His “name,” and the relationship between the worshipper and the sins of their fathers is set forth.

Drugie nadanie Prawa współgra z pionierską planszą z 1850 roku. Pierwsze tablice zostały rozbite, a pierwsza plansza miała błąd w liczbach. Starożytny Izrael został wówczas uczyniony depozytariuszem Prawa, a współczesny Izrael został wówczas uczyniony depozytariuszem prawa Bożego i praw Bożego Słowa prorockiego. Gdy po raz pierwszy wprowadzono dwie tablice, w obozie doszło do dosłownego buntu, a gdy wprowadzono planszę z 1850 roku, w obozie tlił się duchowy bunt. Proroctwo Abrama o czwartym pokoleniu zostało wypełnione przez Mojżesza w czwartym pokoleniu, gdzie Bóg rozszerzył objawienie sądu w czwartym pokoleniu w drugim przykazaniu. Rzeźbione wizerunki stały się fałszywym substytutem prawdziwego oddawania czci Bogu, a zazdrość Bożego charakteru została powiązana z sądem. Wtedy Mojżesz ujrzał chwałę Boga. Zobaczył Bożą zazdrość jako element Bożego charakteru, reprezentowany przez Jego „imię”, i zostaje przedstawiona relacja między czcicielem a grzechami jego ojców.

When Christ cleansed the temple the first time, then the disciples remembered that the zeal of His house had eaten Him up. The “zeal” is the word “jealousy.” The character of God that expresses His jealousy, is the motivation that lead Christ to cleanse His temple, and the prophetic attribute of the need to confess those sins of your fathers, would later become an essential element of the call for repentance in the “seven times” judgment of Leviticus twenty-six. Abram’s “fourth generation” develops greater and greater weight as it continues through covenant history. The book of Joel represents the time of the latter rain, which occurs in the latter days. The book of Joel sets forth its message upon its introduction of the message of four generations, as the theme that was recorded in the very first step of Abram’s threefold covenant with God. That theme reaches its conclusion in the book of Joel.

Kiedy Chrystus po raz pierwszy oczyścił świątynię, uczniowie przypomnieli sobie, że gorliwość o Jego dom pochłonęła Go. „Gorliwość” to „zazdrość”. Charakter Boga, który wyraża Jego zazdrość, jest motywacją, która skłoniła Chrystusa do oczyszczenia Jego świątyni, a proroczy aspekt konieczności wyznania owych grzechów twoich ojców stał się później istotnym elementem wezwania do pokuty w „siedem razy” sądzie z Księgi Kapłańskiej, rozdział dwudziesty szósty. „Czwarte pokolenie” Abrama nabiera coraz większej wagi w miarę trwania historii przymierza. Księga Joela przedstawia czas późnego deszczu, który przypada na dni ostateczne. Księga Joela opiera swoje przesłanie na wprowadzeniu orędzia o czterech pokoleniach jako motywu, który został zapisany już w pierwszym kroku trójstopniowego przymierza Abrama z Bogiem. Ten motyw znajduje swoje dopełnienie w Księdze Joela.

Once in the Promised Land, the Ark of the covenant was located at Shiloh, where wicked and foolish Eli, the high priest and his two corrupt sons are contrasted with the calling of Samuel. Shiloh would become a step in the journey of the Ark, which was the symbol of the covenant. After the Ark was used as the symbol of bringing down the walls of Jericho, it was located in Shiloh for around four hundred years, until the death of Eli and his wicked sons. It was then captured by the Philistines, and thereafter when David moved the Ark to Jerusalem, the first illustration of the triumphal entry into Jerusalem was accomplished. The stated purpose of moving the covenant symbol to Jerusalem, was that God chose to place His name in Jerusalem, and His name is associated with His jealousy, which is associated with His jealous judgment in the fourth generation.

Po wejściu do Ziemi Obiecanej Arka Przymierza znajdowała się w Szilo, gdzie niegodziwy i nierozumny Heli, arcykapłan, oraz jego dwaj zepsuci synowie są skontrastowani z powołaniem Samuela. Szilo stało się etapem w wędrówce Arki, która była symbolem przymierza. Po tym, jak Arka została użyta jako symbol zburzenia murów Jerycha, przez około czterysta lat znajdowała się w Szilo, aż do śmierci Helego i jego niegodziwych synów. Następnie została zdobyta przez Filistynów, a potem, gdy Dawid przeniósł Arkę do Jerozolimy, po raz pierwszy ukazany został obraz triumfalnego wjazdu do Jerozolimy. Podanym powodem przeniesienia symbolu przymierza do Jerozolimy było to, że Bóg wybrał, by umieścić swoje imię w Jerozolimie, a Jego imię wiąże się z Jego zazdrością, która wiąże się z Jego zazdrosnym sądem w czwartym pokoleniu.

At the Sunday law the Lord will lift up the church triumphant above all the hills and mountains, and the Gentiles will say, “come and lets us go to the house of God.”

W czasie prawa niedzielnego Pan wywyższy Kościół triumfujący ponad wszystkie wzgórza i góry, a narody powiedzą: "Chodźcie, pójdźmy do domu Bożego."

> And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.

> I stanie się w dniach ostatecznych, że góra domu Pana zostanie ustanowiona na szczycie gór i wyniesiona ponad wzgórza; a wszystkie narody napłyną do niej. I pójdzie wiele ludów, mówiąc: Chodźcie, wstąpmy na górę Pana, do domu Boga Jakuba; a on nauczy nas swoich dróg i będziemy chodzić jego ścieżkami, bo z Syjonu wyjdzie prawo, a słowo Pana z Jerozolimy. Izajasz 2:2, 3.

The word of the Lord goes forth from Jerusalem, for that is where He chose to place His “name.” With Moses, “the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed,

Słowo Pana wychodzi z Jerozolimy, bo tam wybrał miejsce dla swego „imienia”. W przypadku Mojżesza: „Pan zstąpił w obłoku, stanął tam przy nim i wypowiedział imię Pana. I Pan przeszedł przed nim i zawołał,”

> The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation. Exodus 34:6, 7.

> Pan, Pan Bóg, miłosierny i łaskawy, cierpliwy i obfitujący w dobroć i prawdę, zachowujący miłosierdzie dla tysięcy, przebaczający nieprawość, występek i grzech, który jednak winnych nie pozostawia bez kary; nawiedzający nieprawość ojców na dzieciach i na dzieciach ich dzieci, do trzeciego i czwartego pokolenia. Księga Wyjścia 34:6, 7.

His “name” is His character, and God’s character is profoundly complex and profoundly simple. God is love, is His character perfectly, but simply expressed. Abram’s covenant truth of “the fourth generation of judgment” was expanded “line upon line” with the second commandment’s additional light upon the fourth generation. Then Moses’ experience expands the light of the fourth generation’s connection with God’s character, by adding the light of His jealousy. Inspiration has defined character as “thoughts and feelings combined,” but inspiration has also informed us our thoughts are not as God’s thoughts. His character is His thoughts and feelings combined, and His character has so many facets beyond our simple human thoughts and feelings, that the difference is that his thoughts are higher than heaven in relation to the earth.

Jego „imię” jest Jego charakterem, a charakter Boga jest zarazem głęboko złożony i głęboko prosty. „Bóg jest miłością” to doskonałe, lecz prosto wyrażone określenie Jego charakteru. Prawda przymierza Abrama o „czwartym pokoleniu sądu” została „krok po kroku” poszerzona dzięki dodatkowemu światłu drugiego przykazania rzuconemu na czwarte pokolenie. Następnie doświadczenie Mojżesza poszerza to światło dotyczące związku czwartego pokolenia z charakterem Boga, dodając światło Jego zazdrości. Natchnienie zdefiniowało charakter jako „połączone myśli i uczucia”, ale natchnienie także pouczyło nas, że nasze myśli nie są jak Boże myśli. Jego charakter to Jego myśli i uczucia połączone, a Jego charakter ma tak wiele aspektów wykraczających poza nasze proste ludzkie myśli i uczucia, że różnica polega na tym, iż Jego myśli są wyższe — jak niebiosa nad ziemią.

> For my thoughts are not your thoughts, neither are your ways my ways, saith the Lord. For as the heavens are higher than the earth, so are my ways higher than your ways, and my thoughts than your thoughts. Isaiah 55:8, 9.

> Bo myśli moje nie są waszymi myślami ani wasze drogi moimi drogami, mówi Pan. Bo jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż wasze drogi, a moje myśli wyższe niż wasze myśli. Izajasza 55:8–9.

So, here is a human thought to ponder; if God’s character is represented by His name, then every manifestation of God’s name is a manifestation of His character. The Lion of the tribe of Judah seals and unseals His prophetic Word, Palmoni is the Wonderful Numberer of Secrets, who is also the Root out of dry ground, and also the burning bush, a pillar of fire, the archangel Michael and on, and on. The attributes of God’s character as represented by His various names are endless. The ‘human thought to ponder’ is this. With all the various expressions of God’s character that are known to exist, what is the significance—that in the very first covenant step of the threefold covenant process with Abram—the “fourth generation judgment” is the foundational statement in the covenant—that reflects His name?

A zatem oto ludzka myśl do rozważenia: jeśli charakter Boga jest reprezentowany przez Jego imię, to każdy przejaw imienia Boga jest przejawem Jego charakteru. Lew z pokolenia Judy pieczętuje i odpieczętowuje swoje prorocze Słowo, Palmoni jest Cudownym Rachmistrzem tajemnic, który jest także Korzeniem z wyschłej ziemi, a także gorejącym krzewem, słupem ognia, archaniołem Michałem i tak dalej, i tak dalej. Przymioty Bożego charakteru, reprezentowane przez Jego rozliczne imiona, są nieskończone. Ta „ludzka myśl do rozważenia” brzmi następująco: Mając na uwadze wszystkie różnorodne wyrazy Bożego charakteru, o których wiadomo, że istnieją, jakie znaczenie ma fakt, że już w pierwszym kroku przymierza, w trójstopniowym procesie przymierza z Abramem, „sąd czwartego pokolenia” stanowi podstawowe stwierdzenie w tym przymierzu, które odzwierciedla Jego imię?

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> I rzekł do Abrama: Wiedz na pewno, że twoje potomstwo będzie cudzoziemcem w ziemi, która nie będzie do niego należeć, i będzie im służyć, a oni będą je uciskać przez czterysta lat. Lecz i ten naród, któremu będzie służyć, osądzę; a potem wyjdzie z wielkim dobytkiem. A ty pójdziesz do swoich ojców w pokoju; zostaniesz pochowany w sędziwej starości. Lecz w czwartym pokoleniu powróci tu znowu, bo nieprawość Amorytów jeszcze się nie dopełniła. Księga Rodzaju 15:13–16.

The character of God as the judge of men and nations allows men a period of probation that is represented by four generations. God is the judge, He is merciful, He is patient and He brings judgment of men and nations to a conclusion in the fourth generation. God’s foundational statement in His covenant with a chosen people includes the fourth generational judgment. Just as the message of the first angel possesses all the characteristics of each of the three individual angels’ messages, so too, the first step of Abram’s covenant possesses the characteristics of the entire threefold covenant. God’s name is that He is the merciful judge, who judges in the fourth generation. Every other step in the covenant history of a chosen people, builds upon that foundation.

Charakter Boga jako Sędziego ludzi i narodów daje ludziom okres próby, przedstawiony w postaci czterech pokoleń. Bóg jest Sędzią, jest miłosierny i cierpliwy, a sąd nad ludźmi i narodami doprowadza do końca w czwartym pokoleniu. Podstawowe stwierdzenie Boga w Jego przymierzu z wybranym ludem obejmuje sąd w czwartym pokoleniu. Podobnie jak poselstwo pierwszego anioła posiada wszystkie cechy trzech odrębnych poselstw anielskich, tak pierwszy etap przymierza zawartego z Abramem posiada cechy całego potrójnego przymierza. Imię Boga oznacza, że jest On miłosiernym Sędzią, który sądzi w czwartym pokoleniu. Każdy kolejny krok w historii przymierza z wybranym ludem buduje na tym fundamencie.

When the book of Joel is placed at the Midnight Cry’s awakening in verse five, and the “new wine” is “cut off” from their mouths, the introduction to that final covenant separation of a chosen covenant people is the foundational message of the covenant that lays out the rebellion of the covenant people who are then “cut off” as being accomplished in the fourth generation. They are “cut off,” for not understanding the foundational message of the covenant.

Gdy księgę Joela osadza się przy przebudzeniu Wołania o północy w wersecie piątym, a „nowe wino” zostaje „odjęte” z ich ust, to wprowadzenie do tego ostatecznego oddzielenia w ramach przymierza, dotyczącego wybranego ludu przymierza, stanowi fundamentalne przesłanie przymierza, które przedstawia bunt ludu przymierza, a następnie jego „odcięcie”, jako dokonane w czwartym pokoleniu. Zostają „odcięci”, ponieważ nie rozumieją fundamentalnego przesłania przymierza.

That foundational message of the covenant in Genesis fifteen’s four verses, is the measuring rod—the line of judgment that is used when the capstone message of the covenant is presented as “new wine” in the latter days. The gravity which is associated with the awakening of the drunkards of Ephraim, when the “new wine” is “cut off” is only truly understood—when it is set within the context of a pronouncement of judgment against the final fourth generation of a rebellious chosen people, during the testing period of the latter rain.

To fundamentalne poselstwo przymierza, zawarte w czterech wersetach piętnastego rozdziału Księgi Rodzaju, jest miarą — linią sądu, która jest używana, gdy zwieńczające poselstwo przymierza zostaje przedstawione jako „nowe wino” w dniach ostatecznych. Doniosłość związana z przebudzeniem opilców Efraima, gdy „nowe wino” zostaje „odcięte”, jest naprawdę zrozumiała dopiero wtedy, gdy zostanie osadzona w kontekście zapowiedzi sądu przeciwko ostatniemu, czwartemu pokoleniu buntowniczego wybranego ludu, podczas okresu próby późnego deszczu.

In Genesis seventeen, we find the second step of the threefold covenant with Abraham:

W rozdziale siedemnastym Księgi Rodzaju znajdujemy drugi etap potrójnego przymierza z Abrahamem:

> And God said unto Abraham, Thou shalt keep my covenant therefore, thou, and thy seed after thee in their generations. This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee;

> I Bóg rzekł do Abrahama: Ty zaś przestrzegaj mojego przymierza, ty i twoje potomstwo po tobie z pokolenia na pokolenie. To jest moje przymierze, które będziecie zachowywać między mną a tobą i twoim potomstwem po tobie;

> Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. He that is born in thy house, and he that is bought with thy money, must needs be circumcised: and my covenant shall be in your flesh for an everlasting covenant. And the uncircumcised man child whose flesh of his foreskin is not circumcised, that soul shall be cut off from his people; he hath broken my covenant. Genesis 17:9–14.

> Każde dziecko płci męskiej wśród was ma być obrzezane. I obrzeżecie ciało waszego napletka; i będzie to znakiem przymierza między mną a wami. Każdy, kto ma osiem dni, ma być obrzezany wśród was, każde dziecko płci męskiej w waszych pokoleniach, zarówno urodzony w domu, jak i kupiony za pieniądze od obcego, który nie jest z twojego nasienia. Ten, który urodził się w twoim domu, i ten, który został kupiony za twoje pieniądze, musi być obrzezany; a moje przymierze będzie w waszym ciele jako przymierze wieczne. A nieobrzezane dziecko płci męskiej, któremu nie obrzezano ciała napletka, zostanie odłączone od swego ludu; złamało moje przymierze. Księga Rodzaju 17:9-14.

The second step provides a second witness to the symbol of being “cut off.” The word translated as “cut off,” finds its root in the animals Abram cut in halves in chapter fifteen, and in the passage, anyone who is not circumcised shall be “cut off” from the covenant. Circumcision was replaced by baptism in the covenant history where Christ was confirming these very truths, and for this reason, He, as our example was resurrected on the eighth day.

Drugi krok stanowi drugie świadectwo symbolu bycia „odciętym”. Słowo tłumaczone jako „odcięty” ma swój źródłosłów w opisie zwierząt, które Abram rozciął na połowy w rozdziale piętnastym, a w tym fragmencie każdy, kto nie jest obrzezany, zostanie „odcięty” od przymierza. Obrzezanie zostało zastąpione chrztem w historii przymierza, w której Chrystus potwierdzał te właśnie prawdy, i z tego powodu On, jako nasz przykład, zmartwychwstał ósmego dnia.

That sign was to be accomplished on the eighth day, as represented by the eight souls in the ark. It is in the second step where the visual test is represented, whether it was Israel choosing between Jezebel’s prophets of Elijah in advance of the judgment carried out by Elijah, or Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego countenance appearing fairer and fatter than those who ate the king’s diet; the second test is visual. Circumcision is a sign of life, and the eight souls upon the ark, represent those who lived in contrast with those who died.

Ten znak miał być dokonany ósmego dnia, co jest przedstawione przez osiem dusz w arce. To na drugim etapie ujawnia się próba wizualna, czy był to Izrael wybierający między prorokami Jezebel a Eliaszem przed sądem dokonanym przez Eliasza, czy oblicza Daniela, Szadracha, Meszacha i Abed-Nega wyglądały lepiej i były pełniejsze niż u tych, którzy jedli królewskie jadło; drugi test jest wizualny. Obrzezanie jest znakiem życia, a osiem dusz na arce reprezentuje tych, którzy przeżyli, w przeciwieństwie do tych, którzy zginęli.

In the history of Christ, when the sign of the covenant transitioned to baptism the apostle Paul employed the very covenant history of these verses to demonstrate the major shift in covenant history. He used the flesh that is cut off in circumcision, as a symbol of man in relation to divinity, and as a symbol of man’s lower nature in relation to man’s higher nature. Paul taught his students by employing Gods’ prophetic Word, and his purpose as “one who was selected,” (as his name Saul means) was to identify the major shift in covenant history represented by the transition from literal to spiritual Israel as God’s covenant people. In accomplishing his assigned work, he presented his prophetic message in the context of covenant history.

W historii Chrystusa, gdy znak przymierza został zastąpiony chrztem, apostoł Paweł posłużył się właśnie historią przymierza zawartą w tych wersetach, aby ukazać zasadniczą zmianę w dziejach przymierza. Posłużył się fragmentem ciała odcinanym w obrzezaniu jako symbolem człowieka w relacji do boskości oraz jako symbolem niższej natury człowieka w odniesieniu do jego wyższej natury. Paweł nauczał swoich uczniów, posługując się proroczym Słowem Bożym, a jego celem jako „tego, który został wybrany” (takie jest znaczenie imienia Saul) było wskazanie zasadniczej zmiany w dziejach przymierza, wyrażonej przez przejście od dosłownego do duchowego Izraela jako Bożego ludu przymierza. Wykonując powierzone mu zadanie, przedstawił swoje prorocze przesłanie w kontekście dziejów przymierza.

Genesis seventeen represents the second step of the three foundational covenant steps that find their omega fulfillment in the three angels of Revelation fourteen. Step two is represented by the sign of circumcision, typifying the seal of God upon the one hundred and forty-four thousand, who are the ensign, which represents the visual test. The three angels are the omega of Abraham’s alpha covenant. The third step for Abraham was chapter twenty-two.

Siedemnasty rozdział Księgi Rodzaju przedstawia drugi z trzech podstawowych etapów przymierza, które znajdują swoje wypełnienie „omega” w trzech aniołach z czternastego rozdziału Apokalipsy. Drugi etap jest przedstawiony przez znak obrzezania, symbolizujący pieczęć Boga na stu czterdziestu czterech tysiącach, którzy są sztandarem stanowiącym widzialną próbę. Trzej aniołowie są omegą „alfa” przymierza Abrahama. Trzecim etapem dla Abrahama był rozdział dwudziesty drugi.

> And the angel of the Lord called unto Abraham out of heaven the second time, And said, By myself have I sworn, saith the Lord, for because thou hast done this thing, and hast not withheld thy son, thine only son: That in blessing I will bless thee, and in multiplying I will multiply thy seed as the stars of the heaven, and as the sand which is upon the sea shore; and thy seed shall possess the gate of his enemies; And in thy seed shall all the nations of the earth be blessed; because thou hast obeyed my voice. Genesis 22:15–18.

> I anioł Pana zawołał do Abrahama z nieba po raz drugi i rzekł: Przysiągłem na siebie samego — mówi Pan — ponieważ uczyniłeś to i nie wstrzymałeś swego syna, swego jedynego: błogosławiąc, będę ci błogosławił, a rozmnażając, rozmnożę twoje potomstwo jak gwiazdy nieba i jak piasek, który jest na brzegu morza; a twoje potomstwo posiądzie bramę swoich nieprzyjaciół; i w twoim potomstwie będą błogosławione wszystkie narody ziemi, ponieważ usłuchałeś mojego głosu. Księga Rodzaju 22:15–18.

Verse one of the chapter states, “And it came to pass after these things, that God did tempt Abraham, and said unto him, Abraham: and he said, Behold, here I am.” God tempted Abraham, thus identifying a final test, before the third covenant pronouncement. When Abraham passed the test, then the final four verses of Abraham’s threefold covenant were set forth. Because Abraham “obeyed” God’s voice, which in this passage is His “covenant voice,” Abraham would be blessed as the father of nations. The third angel is a test, which like Abraham represents a test that demonstrates character, and character is based upon whether you believe God, as did Abraham, or not. Those who pass the test, as did Abraham will be used to gather in all the nations of the world. The seventeen verses, from three chapters identify the covenant between God and a chosen people; and in so doing they represent the alpha of the covenant history of a chosen people, and in so doing, those verses also represent the omega of covenant history as represented with the raising up of the one hundred and forty-four thousand.

Werset pierwszy tego rozdziału stwierdza: «I stało się po tych wydarzeniach, że Bóg wystawił Abrahama na próbę i rzekł do niego: Abraham. A on odpowiedział: Oto jestem.» Bóg wystawił Abrahama na próbę, wskazując w ten sposób ostateczny sprawdzian przed trzecią zapowiedzią przymierza. Gdy Abraham zdał próbę, wówczas zostały przedstawione ostatnie cztery wersety potrójnego przymierza z Abrahamem. Ponieważ Abraham «posłuchał» głosu Boga, który w tym fragmencie jest Jego «głosem przymierza», Abraham miał być pobłogosławiony jako ojciec narodów. Trzeci anioł jest próbą, która, podobnie jak w przypadku Abrahama, stanowi sprawdzian ujawniający charakter, a charakter opiera się na tym, czy wierzysz Bogu, jak Abraham, czy też nie. Ci, którzy przejdą próbę, jak Abraham, zostaną użyci do zgromadzenia wszystkich narodów świata. Siedemnaście wersetów z trzech rozdziałów określa przymierze między Bogiem a wybranym ludem; i w ten sposób reprezentują one alfę historii przymierza wybranego ludu, a zarazem te wersety reprezentują omegę historii przymierza, ukazaną w powołaniu stu czterdziestu czterech tysięcy.

How many of us would by a home, or a vehicle without first reviewing the terms of the contract? How many Laodicean Seventh-day Adventists know that the very first term of their covenant contract with God consists of God identifying that He is the merciful God that passes judgment in the fourth generation? The tragedy is that they know not the foundational truths of the Millerite history, nor do they know the foundational truths of their professed covenant relationship, and because of this they, like ancient Israel, know not the time of their visitation. That conclusion of that period of visitation, that began at 9/11, is when they are awakened at midnight only to realize they are cut off.

Ilu z nas kupiłoby dom albo pojazd bez uprzedniego zapoznania się z warunkami umowy? Ilu laodycejskich Adwentystów Dnia Siódmego wie, że pierwszy warunek ich przymierza z Bogiem polega na tym, iż Bóg oznajmia, że jest miłosiernym Bogiem, który dokonuje sądu w czwartym pokoleniu? Tragedia polega na tym, że nie znają fundamentalnych prawd historii ruchu millerowskiego ani podstawowych prawd dotyczących wyznawanego przez nich przymierza, i z tego powodu, podobnie jak starożytny Izrael, nie rozpoznają czasu swego nawiedzenia. Zakończenie tego okresu nawiedzenia, który rozpoczął się 11 września, następuje wtedy, gdy o północy zostają zbudzeni, tylko po to, by uświadomić sobie, że są odrzuceni.

We will continue in the next article.

Będziemy kontynuować w następnym artykule.

> “On April 18, two days after the scene of falling buildings had passed before me, I went to fill an appointment in the Carr Street Church, Los Angeles. As we neared the church we heard the newsboys crying: ‘San Francisco destroyed by an earthquake!’ With a heavy heart I read the first hastily printed news of the terrible disaster.

> 18 kwietnia, dwa dni po tym, jak przemknęła mi przed oczami scena walących się budynków, udałem się, aby stawić się na umówione spotkanie w kościele przy Carr Street w Los Angeles. Gdy zbliżaliśmy się do kościoła, usłyszeliśmy gazeciarzy wołających: „San Francisco zniszczone przez trzęsienie ziemi!” Z ciężkim sercem przeczytałem pierwsze, pośpiesznie wydrukowane doniesienia o strasznej katastrofie.

> “Two weeks later, on our homeward journey, we passed through San Francisco and, hiring a carriage, spent an hour and a half in viewing the destruction wrought in that great city. Buildings that were thought to be proof against disaster were lying in ruins. In some instances buildings were partially sunken in the ground. The city presented a most dreadful picture of the inefficiency of human ingenuity to frame fireproof and earthquake-proof structures.

> Dwa tygodnie później, w drodze powrotnej do domu, przejeżdżaliśmy przez San Francisco i, wynajmując powóz, spędziliśmy półtorej godziny na oglądaniu zniszczeń dokonanych w tym wielkim mieście. Budynki, które uważano za odporne na katastrofy, leżały w gruzach. W niektórych przypadkach budynki częściowo zapadły się w ziemię. Miasto przedstawiało najstraszliwszy obraz nieskuteczności ludzkiej pomysłowości w wznoszeniu budowli ognioodpornych i odpornych na trzęsienia ziemi.

> “Through His prophet Zephaniah the Lord specifies the judgments that He will bring upon evildoers: ‘I will utterly consume all things from off the land, saith the Lord. I will consume man and beast; I will consume the fowls of the heaven, and the fishes of the sea, and the stumbling blocks with the wicked; and I will cut off man from off the land, saith the Lord.’

> Przez swego proroka Sofoniasza Pan określa wyroki, które sprowadzi na złoczyńców: „Doszczętnie zgładzę wszystko z powierzchni ziemi, mówi Pan. Zgładzę człowieka i bydło; zgładzę ptactwo niebieskie i ryby morskie, i zgorszenia wraz z bezbożnymi; i wytracę człowieka z powierzchni ziemi, mówi Pan.”

> “‘And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit….

> 'I stanie się w dniu ofiary Pana, że ukarzę książąt, dzieci króla oraz wszystkich, którzy są przyodziani w obce szaty. Tego samego dnia ukarzę także wszystkich, którzy przeskakują próg, którzy napełniają domy swoich panów przemocą i podstępem....

> “‘And it shall come to pass at that time, that I will search Jerusalem with candles, and punish the men that are settled on their lees: that say in their heart, The Lord will not do good, neither will He do evil. Therefore their goods shall become a booty, and their houses a desolation: they shall also build houses, but not inhabit them; and they shall plant vineyards, but not drink the wine thereof.

> 'I stanie się w owym czasie, że przeszukam Jerozolimę z lampami i ukarzę mężów, którzy osiedli na swoim osadzie; którzy mówią w swoim sercu: Pan nie uczyni dobra ani nie uczyni zła. Dlatego ich mienie stanie się łupem, a ich domy spustoszeniem; zbudują też domy, lecz nie zamieszkają w nich, i zasadzą winnice, lecz wina z nich pić nie będą.

> “‘The great day of the Lord is near, it is near, and hasteth greatly, even the voice of the day of the Lord: the mighty man shall cry there bitterly. That day is a day of wrath, a day of trouble and distress, a day of wasteness and desolation, a day of darkness and gloominess, a day of clouds and thick darkness, a day of the trumpet and alarm against the fenced cities, and against the high towers. And I will bring distress upon men, that they shall walk like blind men, because they have sinned against the Lord: and their blood shall be poured out as dust, and their flesh as the dung. Neither their silver nor their gold shall be able to deliver them in the day of the Lord’s wrath; but the whole land shall be devoured by the fire of His jealousy: for He shall make even a speedy riddance of all them that dwell in the land.’ Zephaniah 1:2, 3, 8–18.

> „Wielki dzień Pana jest bliski, jest bliski i bardzo się śpieszy; oto głos dnia Pana: nawet mąż mocny będzie tam gorzko wołał. Ten dzień jest dniem gniewu, dniem utrapienia i niedoli, dniem spustoszenia i zniszczenia, dniem ciemności i mroku, dniem obłoków i gęstej ciemności, dniem trąby i alarmu przeciwko obwarowanym miastom i przeciwko wysokim wieżom. I sprowadzę ucisk na ludzi, tak że będą chodzić jak ślepi, ponieważ zgrzeszyli przeciwko Panu; i ich krew będzie wylana jak proch, a ich ciała jak gnój. Ani ich srebro, ani ich złoto nie zdoła ich wybawić w dniu gniewu Pana; lecz cała ziemia będzie pochłonięta ogniem Jego zazdrości, gdyż uczyni rychłą zagładę wszystkich mieszkańców ziemi.” Sofoniasza 1:2, 3, 8-18.

> “God cannot forbear much longer. Already His judgments are beginning to fall on some places, and soon His signal displeasure will be felt in other places.

> Bóg nie może już dłużej się powstrzymywać. Już teraz Jego sądy zaczynają spadać na pewne miejsca, a wkrótce w innych miejscach da się odczuć Jego wyraźną niełaskę.

> “There will be a series of events revealing that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. As a people we must prepare the way of the Lord under the overruling guidance of the Holy Spirit. The gospel is to be given in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will be educated in connection with men of experience. As they learn to labor effectively they will proclaim the truth with power. Through most wonderful workings of divine providence, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. The message that means so much to the dwellers upon the earth will be heard and understood. Men will know what is truth. Onward and still onward the work will advance until the whole earth shall have been warned, and then shall the end come.

> Nastąpi szereg wydarzeń objawiających, że Bóg panuje nad sytuacją. Prawda będzie głoszona jasnym, niedwuznacznym językiem. Jako lud musimy przygotować drogę Panu pod przemożnym prowadzeniem Ducha Świętego. Ewangelia ma być głoszona w swej czystości. Strumień żywej wody ma się pogłębiać i poszerzać w swoim biegu. Na wszystkich polach, blisko i daleko, ludzie będą wzywani od pługa oraz z bardziej zwyczajnych zajęć handlowych i biznesowych, które w dużej mierze zaprzątają umysły, i będą kształceni pod kierunkiem doświadczonych ludzi. Gdy nauczą się pracować skutecznie, będą głosić prawdę z mocą. Przez najcudowniejsze działania Bożej Opatrzności góry trudności zostaną usunięte i wrzucone w morze. Poselstwo, które tak wiele znaczy dla mieszkańców ziemi, będzie usłyszane i zrozumiane. Ludzie poznają, czym jest prawda. Naprzód i wciąż naprzód postępować będzie dzieło, aż cała ziemia zostanie ostrzeżona, a wtedy nadejdzie koniec.

> “More and more, as the days go by, it is becoming apparent that God’s judgments are in the world. In fire and flood and earthquake He is warning the inhabitants of this earth of His near approach. The time is nearing when the great crisis in the history of the world will have come, when every movement in the government of God will be watched with intense interest and inexpressible apprehension. In quick succession the judgments of God will follow one another—fire and flood and earthquake, with war and bloodshed.

> Coraz wyraźniej, z każdym dniem, staje się oczywiste, że na świecie objawiają się sądy Boże. Ogniem, powodzią i trzęsieniem ziemi ostrzega mieszkańców tej ziemi przed Jego bliskim przyjściem. Zbliża się czas, gdy nadejdzie wielki kryzys w dziejach świata, gdy każdy ruch w rządach Bożych będzie obserwowany z żywym zainteresowaniem i niewysłowioną obawą. Szybko, jedno po drugim, spadną sądy Boże — ogień, powódź i trzęsienie ziemi, a także wojna i rozlew krwi.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> Och, oby lud poznał czas swego nawiedzenia! Wielu jest takich, którzy nie słyszeli jeszcze prawdy stanowiącej próbę na ten czas. Jest wielu, z którymi Duch Boży się zmaga. Czas niszczących sądów Bożych jest czasem miłosierdzia dla tych, którzy nie mieli możliwości poznać, czym jest prawda. Pan spojrzy na nich z czułością. Jego miłosierne serce jest poruszone; Jego ręka wciąż jest wyciągnięta, aby zbawić, podczas gdy drzwi są zamknięte dla tych, którzy nie chcieli wejść.

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 94–97.

> „Miłosierdzie Boga objawia się w Jego wielkiej cierpliwości. On powstrzymuje Swoje sądy, czekając, aż ostrzegawcze poselstwo zostanie ogłoszone wszystkim. Och, gdyby nasz lud odczuwał, jak powinien, odpowiedzialność spoczywającą na nim, by przekazać światu ostatnie poselstwo miłosierdzia, jakże wspaniałe dzieło zostałoby dokonane!” Świadectwa, tom 9, 94–97.

Back to Articles