Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Five

Księga Daniela - numer sto siedemdziesiąty piąty

The Glorified Christ: Prophetic Parallels in Daniel and Revelation

Uwielbiony Chrystus: prorocze podobieństwa w Księdze Daniela i Księdze Objawienia

Author

Jeff Pippenger

Published

April 5, 2024

Formats

PDF
Word

The vision of Christ in Daniel chapter ten, is the same vision which John saw in the Revelation. It was the “marah” vision, which is the feminine expression of the “mareh” vision of Christ’s appearance. “Mareh” is the vision of the twenty-three hundred years, and its primary meaning is “appearance.” The “appearance” of Christ with both Daniel and John were both visions of the glorified Christ.

Widzenie Chrystusa w dziesiątym rozdziale Księgi Daniela jest tym samym widzeniem, które Jan ujrzał w Apokalipsie. Było to widzenie „marah”, które jest żeńską formą widzenia „mareh” ukazania się Chrystusa. „Mareh” jest widzeniem dwóch tysięcy trzystu lat, a jego podstawowe znaczenie to „ukazanie się”. „Ukazanie się” Chrystusa zarówno u Daniela, jak i u Jana było w obu przypadkach widzeniem uwielbionego Chrystusa.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. Daniel 10:4–6.

> A dwudziestego czwartego dnia pierwszego miesiąca, gdy byłem nad brzegiem wielkiej rzeki, która zwie się Hiddekel, podniosłem oczy i spojrzałem, a oto pewien mąż odziany w lniane szaty, którego biodra były przepasane czystym złotem z Ufaz. Jego ciało było jak beryl, a jego twarz jak wygląd błyskawicy, a jego oczy jak ogniste lampy, a jego ramiona i jego nogi barwą podobne do wypolerowanego mosiądzu, a głos jego słów jak głos tłumu. Daniela 10:4-6.

The word “mareh” which means “appearance” is translated as “the appearance of lightning,” in the passage. The word is used four times in chapter ten, and two times it is translated as “vision”, and two times as “appearance.” It’s used three other times in its feminine form. The word “marah” is the feminine expression of the “appearance” vision. It is defined as “a looking glass”, and it is a “causative” adverb that causes something to happen when it is seen.

Słowo "mareh", które oznacza "wygląd", jest w tym fragmencie tłumaczone jako "wygląd błyskawicy". Słowo to występuje czterokrotnie w rozdziale dziesiątym; dwa razy tłumaczone jest jako "widzenie", a dwa razy jako "wygląd". Występuje też trzy razy w formie żeńskiej. Słowo "marah" to żeńska forma terminu "wygląd" w kontekście widzenia. Definiuje się je jako "zwierciadło" i jako "kauzatywny" przysłówek, który sprawia, że coś się dzieje, gdy zostaje zobaczone.

A causative adverb is derived from an adjective that causes something to happen or produces an effect. In language and grammar, it often refers to verbs or constructions that express the idea of causing someone or something to perform an action or experience a state.

Przysłówek kauzatywny jest utworzony od przymiotnika, który powoduje, że coś się dzieje lub wywołuje skutek. W języku i gramatyce często odnosi się do czasowników lub konstrukcji, które wyrażają ideę spowodowania, aby ktoś lub coś wykonało czynność lub doświadczyło stanu.

For example, in the sentence “She made him laugh,” the verb “made” is causative because it indicates that the subject (she) caused the object (him) to perform the action (laughing).

Na przykład w zdaniu „She made him laugh,” czasownik „made” jest kauzatywny, ponieważ wskazuje, że podmiot (she) sprawił, że dopełnienie (him) wykonało czynność (laughing).

“I had my car repaired.” (In this sentence, the subject “I” caused someone else to perform the action of repairing the car.)

Zleciłem naprawę mojego samochodu. (W tym zdaniu podmiot „ja” spowodował, że ktoś inny wykonał czynność naprawy samochodu.)

“She made her students study for the exam.” (Here, the subject “She” caused her students to engage in the action of studying for the exam.)

Sprawiła, że jej uczniowie uczyli się do egzaminu. (Tutaj podmiot „ona” spowodował, że jej uczniowie podjęli naukę do egzaminu.)

“He got his hair cut.” (In this case, the subject “He” caused someone else to perform the action of cutting his hair.)

"Ostrzygł się." (W tym przypadku podmiot "on" spowodował, że ktoś inny obciął mu włosy.)

“The company had the building renovated.” (In this sentence, the company caused someone else to carry out the action of renovating the building.)

Firma zleciła remont budynku.

“We’ll get the children to help with the chores.” (Here, the subject “We” plans to cause the children to participate in the action of helping with the chores.) In each of these examples, the causative verbs (had, made, got, get) indicate that the subject causes someone else to perform the action specified by the main verb (repaired, study, cut, renovated, help).

„Sprawimy, żeby dzieci pomogły przy obowiązkach domowych.” (Tutaj podmiot „my” planuje spowodować, by dzieci włączyły się do pomocy przy obowiązkach domowych.) W każdym z tych przykładów czasowniki kauzatywne (had, made, got, get) wskazują, że podmiot sprawia, iż ktoś inny wykonuje czynność określoną przez czasownik główny (repaired, study, cut, renovated, help).

The “mareh” vision of the appearance, when expressed in feminine tense “marah”, and as defined as “a looking glass” identifies that the vision of the glorified Christ, is reproduced in those who behold the vision. When Daniel saw the “appearance” of Christ as lightning, a class of persons fled in fear, but for Daniel it produced a miraculous change within him.

Widzenie "mareh" wyglądu, gdy wyrażone w formie żeńskiej "marah" i określane jako "zwierciadło", wskazuje, że widzenie uwielbionego Chrystusa odtwarza się w tych, którzy je oglądają. Gdy Daniel zobaczył "wygląd" Chrystusa jak błyskawicę, pewna grupa osób uciekła ze strachu, lecz dla Daniela spowodowało to cudowną przemianę w jego wnętrzu.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Daniel 10:7, 8.

> A ja, Daniel, sam jeden widziałem to widzenie; mężowie, którzy byli ze mną, nie widzieli widzenia; lecz padło na nich wielkie drżenie, tak że uciekli, aby się ukryć. Dlatego zostałem sam i widziałem to wielkie widzenie, i nie pozostała we mnie żadna siła; bo moja uroda obróciła się we mnie w skażenie i nie zachowałem żadnej siły. Daniela 10:7, 8.

The truth is represented by the Hebrew word “truth,” which is created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. The first letter and the last letter are always the same for Christ, as Alpha and Omega, always represents the end with the beginning. The middle or thirteenth letter represents rebellion. Daniel states, “I Daniel alone saw the vision,” but the men who were with Daniel, who were living in rebellion, “saw not the vision.” Therefore Daniel “alone” “saw the great vision.” At the beginning and the ending Daniel alone saw the vision, and the second reference caused those who fled to manifest their rebellion. Daniel is representing God’s people in the last days who are changed unto the image of Christ through the process of beholding His image. We are to look at the “looking glass” vision.

Prawda jest przedstawiona przez hebrajskie słowo „prawda”, utworzone z pierwszej, trzynastej i ostatniej litery alfabetu hebrajskiego. Pierwsza litera i ostatnia litera są dla Chrystusa zawsze tym samym, gdyż Alfa i Omega zawsze przedstawiają koniec wraz z początkiem. Litera środkowa, czyli trzynasta, przedstawia bunt. Daniel stwierdza: „Ja, Daniel, sam jeden widziałem to widzenie”, lecz mężowie, którzy byli z Danielem, a którzy żyli w buncie, „tego widzenia nie widzieli”. Dlatego Daniel „sam jeden” „widział to wielkie widzenie”. Na początku i na końcu tylko Daniel widział widzenie, a drugie odniesienie sprawiło, że ci, którzy uciekli, zamanifestowali swój bunt. Daniel przedstawia lud Boży w dniach ostatecznych, który zostaje przemieniony na obraz Chrystusa przez proces wpatrywania się w Jego obraz. Mamy spoglądać na widzenie „zwierciadła”.

> “We must have a knowledge of God by living experience. If we follow on to know the Lord, we shall know that His goings forth are prepared as the morning. Christ calls upon us to be filled with all the fulness of God. Then we can truly represent the perfection of the Christian religion. ‘Whosoever drinketh of the water that I shall give him,’ the Saviour declares, ‘shall never thirst; but the water that I shall give him shall be in him a well of water springing up into everlasting life.’ Christ wants us to be co-laborers with Him. When we are emptied of self, He will give us His grace to impart to others. The two olive branches, which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves, will surely supply the cleansed vessels with light and comfort and hope and love for those who are in need. We must render God more than fitful service. But we can do this only by learning of Jesus, cherishing His meekness and lowliness of heart. Let us hide ourselves in God. Let us have confidence in Him. Let us abide in Christ. Then we all ‘with open face beholding as in a glass the glory of the Lord, are changed into the same image from glory to glory,’—from character to character. God does not expect impossibilities from you or me. Beholding Him, we may be changed into His image.” Signs of the Times, April 25, 1900.

> Musimy znać Boga z żywego doświadczenia. Jeśli będziemy dążyć, by poznać Pana, poznamy, że Jego przyjście jest pewne jak świt. Chrystus wzywa nas, abyśmy byli napełnieni całą pełnią Boga. Wtedy możemy prawdziwie ukazywać doskonałość religii chrześcijańskiej. 'Każdy, kto pije wodę, którą Ja mu dam,' mówi Zbawiciel, 'nigdy nie będzie pragnął; lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu.' Chrystus pragnie, abyśmy byli Jego współpracownikami. Gdy wyrzekamy się siebie, da nam swoją łaskę, abyśmy mogli udzielać jej innym. Dwie gałązki oliwne, które przez dwa złote przewody wylewają z siebie złotą oliwę, z pewnością zaopatrzą oczyszczone naczynia w światło, pociechę, nadzieję i miłość dla tych, którzy są w potrzebie. Musimy oddawać Bogu coś więcej niż dorywczą służbę. Lecz możemy to czynić tylko, ucząc się od Jezusa, pielęgnując Jego łagodność i pokorę serca. Ukryjmy się w Bogu. Miejmy w Nim ufność. Trwajmy w Chrystusie. Wtedy my wszyscy, 'z odsłoniętym obliczem, oglądając jak w zwierciadle chwałę Pana, zostajemy przemienieni w ten sam obraz z chwały w chwałę' - z charakteru w charakter. Bóg nie oczekuje od ciebie ani ode mnie rzeczy niemożliwych. Wpatrując się w Niego, możemy zostać przemienieni na Jego obraz. Signs of the Times, 25 kwietnia 1900.

In Daniel chapter ten and chapter nine, Gabriel provides the interpretation of the external and internal visions of prophecy to Daniel, and Daniel’s first statement in verse one of chapter ten, is that he had understanding of both visions, represented as the “thing” and the “vision.” He received that understanding at the end of twenty-one days in which he had been in mourning. That twenty-one days concluded with the arrival of Michael the archangel. The number two hundred and twenty, and the number twenty-two, which is a tenth or tithe of two hundred and twenty is a symbol for the combination of Divinity with humanity, and it was on the twenty-second day that Daniel was changed into the image of Christ.

W dziesiątym i dziewiątym rozdziale Księgi Daniela Gabriel podaje Danielowi wykładnię zewnętrznych i wewnętrznych widzeń proroctwa, a pierwsze stwierdzenie Daniela w pierwszym wersecie dziesiątego rozdziału brzmi, że miał zrozumienie obu widzeń, przedstawionych jako „rzecz” i „widzenie”. Otrzymał to zrozumienie przy końcu dwudziestu jeden dni, podczas których był pogrążony w żałobie. Te dwadzieścia jeden dni zakończyły się wraz z przybyciem Michała, archanioła. Liczba dwieście dwadzieścia oraz liczba dwadzieścia dwa, będąca dziesiątą częścią, czyli dziesięciną, z liczby dwieście dwadzieścia, są symbolem połączenia Boskości z człowieczeństwem, i to dwudziestego drugiego dnia Daniel został przemieniony na obraz Chrystusa.

> I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz. Daniel 10:3–5.

> Nie jadłem smakowitego chleba, ani mięso, ani wino nie weszły do moich ust, nie namaszczałem się też wcale, aż upłynęły trzy pełne tygodnie. A dwudziestego czwartego dnia pierwszego miesiąca, gdy byłem nad brzegiem wielkiej rzeki, która nazywa się Hiddekel, podniosłem oczy, spojrzałem i oto pewien mąż odziany w lnianą szatę, którego biodra były przepasane szczerym złotem z Uphazu. Daniela 10:3-5.

Daniel represents God’s people of the last days who have recognized through God’s prophetic Word that they have been scattered, and who are mourning their scattered condition and seeking for light. Their scattered condition is illustrated as a valley of dead dry bones in Ezekiel chapter thirty-seven. The bones are dead, and they are scattered, but they are identified as the house of Israel. The house of Israel of the last days is the one hundred and forty-four thousand. They are scattered, just as Daniel recognized from the books of Jeremiah and Moses. In Ezekiel the dead identify that they recognize their condition.

Daniel przedstawia lud Boży dni ostatecznych, który przez prorocze Słowo Boże rozpoznał, że został rozproszony, i który opłakuje swój stan rozproszenia oraz poszukuje światła. Ich stan rozproszenia został ukazany jako dolina martwych, suchych kości w trzydziestym siódmym rozdziale Księgi Ezechiela. Kości są martwe i rozproszone, lecz zostały określone jako dom Izraela. Domem Izraela dni ostatecznych jest sto czterdzieści cztery tysiące. Są oni rozproszeni, tak jak Daniel rozpoznał to na podstawie ksiąg Jeremiasza i Mojżesza. U Ezechiela martwi wskazują na to, że rozpoznają swój stan.

> Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Ezekiel 37:11.

> Wtedy rzekł do mnie: Synu człowieczy, te kości to cały dom Izraela. Oto mówią: Wyschły nasze kości, nasza nadzieja przepadła; zostaliśmy odcięci. Ezechiel 37:11.

The house of Israel, which is the bones, proclaims that they are “cut off for our parts.” They have recognized their scattered condition. The house of Israel of the last days fulfills the parable of the ten virgins to the very letter, and in the Millerite history the fulfillment of recognizing that they were cut off from their parts, identified when the wise virgins came to understand that they were in the tarrying time, and also that the tarrying time was a specific period of the parable. Those in Ezekiel who recognize their scattered condition are those who after the first disappointment recognized they were in the tarrying time.

Dom Izraela, będący kośćmi, oświadcza, że są «odcięci od naszych członków». Uznali swój rozproszony stan. Dom Izraela dni ostatecznych wypełnia przypowieść o dziesięciu pannach co do joty, a w historii millerystów wypełnienie rozpoznania, że byli odcięci od swoich członków, uwidoczniło się, gdy mądre panny zrozumiały, że znajdują się w czasie zwłoki, a także że czas zwłoki był konkretnym okresem przypowieści. Ci u Ezechiela, którzy rozpoznają swój rozproszony stan, to ci, którzy po pierwszym rozczarowaniu uznali, że byli w czasie zwłoki.

Both, Ezekiel’s bones, and the wise of the parable of the ten virgins, are represented by Daniel’s mourning during the twenty-one days. After the twenty-one days, on day twenty two, Michael descended, and Daniel was given a vision of the glorified Christ that changed Daniel into the image of Christ. The wise virgins and the dead bones must also go through the transformation accomplished by the looking-glass vision.

Zarówno kości Ezechiela, jak i mądre panny z przypowieści o dziesięciu pannach, są przedstawione w żałobie Daniela trwającej dwadzieścia jeden dni. Po dwudziestu jeden dniach, w dwudziestym drugim dniu, zstąpił Michał, a Daniel otrzymał widzenie uwielbionego Chrystusa, które przemieniło go na obraz Chrystusa. Mądre panny i martwe kości również muszą przejść przemianę dokonaną przez zwierciadlane widzenie.

Daniel, Ezekiel’s dead bones, and the wise virgins of Millerite history, all align with the two witnesses who are slain in Revelation chapter eleven. Moses and Elijah were slain, but they were to be resurrected at the end of three and a half symbolic days. Moses was resurrected by Michael as identified in the book of Jude.

Daniel, martwe kości Ezechiela oraz mądre panny z historii millerystów odpowiadają dwóm świadkom, którzy zostali zabici w jedenastym rozdziale Apokalipsy. Mojżesz i Eliasz zostali zabici, lecz mieli zostać wskrzeszeni na końcu trzech i pół symbolicznego dnia. Mojżesz został wskrzeszony przez Michała, jak to wskazano w Liście Judy.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> Jednak archanioł Michał, gdy toczył spór z diabłem o ciało Mojżesza, nie odważył się wnieść przeciw niemu obelżywego oskarżenia, lecz powiedział: Niech Pan cię zgromi. Judy 1:9.

In Daniel chapter ten, Daniel receives the looking glass vision when Michael descends after the twenty-one days of mourning. It is the voice of Michael that raises the dead.

W dziesiątym rozdziale Księgi Daniela Daniel otrzymuje wizję w zwierciadle, gdy Michał zstępuje po dwudziestu jeden dniach żałoby. To głos Michała wskrzesza umarłych.

> For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:16.

> Albowiem sam Pan zstąpi z nieba z okrzykiem, z głosem archanioła i z trąbą Bożą, a umarli w Chrystusie powstaną pierwsi. 1 Tesaloniczan 4:16.

Daniel chapter ten identifies the transition of the Laodicean movement of the third angel to the Philadelphian movement of the third angel. It aligns with the two witnesses of Revelation chapter eleven, the dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven, the wise virgins in the parable of the ten virgins, and the Millerites who fulfilled the parable. Gabriel provided the interpretation of the great looking-glass vision, while finishing the work of interpretation he had begun in chapter nine. The interpretation was accomplished by Gabriel identifying the prophetic history found in chapter eleven, that actually continues into the first three verses of chapter twelve. Then in verse four of chapter twelve, Daniel is told to seal up his book.

Księga Daniela, rozdział dziesiąty, wskazuje na przejście od laodycejskiego ruchu trzeciego anioła do filadelfijskiego ruchu trzeciego anioła. Współbrzmi to z dwoma świadkami z rozdziału jedenastego Księgi Objawienia, z wyschłymi kośćmi z rozdziału trzydziestego siódmego Księgi Ezechiela, z mądrymi pannami w przypowieści o dziesięciu pannach oraz z millerystami, którzy wypełnili tę przypowieść. Gabriel przedstawił interpretację wizji wielkiego zwierciadła, kończąc dzieło interpretacji, które rozpoczął w rozdziale dziewiątym. Interpretacja została dokonana przez Gabriela poprzez wskazanie historii proroczej zawartej w rozdziale jedenastym, która w rzeczywistości ciągnie się do pierwszych trzech wersetów rozdziału dwunastego. Następnie w wersecie czwartym rozdziału dwunastego Daniel otrzymuje polecenie, by zapieczętować księgę.

In Daniel chapter ten, “line upon line”, Daniel represents God’s last day people who are also represented in Daniel chapter two as earnestly seeking (under the threat of death), to understand the external prophetic message represented by Nebuchadnezzar’s secret image of beasts. He is also seeking to understand the vision of the internal prophetic message represented by the twenty-three hundred days. After the twenty-one symbolic days of mourning in chapter ten, he is finally represented as understanding both revelations. His understanding is accomplished when the archangel descends, and he is touched three times.

W dziesiątym rozdziale Księgi Daniela, „werset po wersecie”, Daniel przedstawia lud Boży czasów ostatecznych, który w rozdziale drugim również jest przedstawiony jako gorliwie poszukujący (pod groźbą śmierci) zrozumienia zewnętrznego poselstwa proroczego, reprezentowanego przez tajemny obraz bestii Nabuchodonozora. Poszukuje on także zrozumienia widzenia wewnętrznego poselstwa proroczego, reprezentowanego przez dwa tysiące trzysta dni. Po dwudziestu jeden symbolicznych dniach żałoby w rozdziale dziesiątym zostaje on w końcu przedstawiony jako ten, który rozumie oba objawienia. Jego zrozumienie zostaje dopełnione, gdy zstępuje archanioł i zostaje on trzykrotnie dotknięty.

His experience with Michael, the vision of Michael that he alone sees, prepares him to receive the full interpretation of both the internal and external visions of prophecy. That experience is set forth, line upon line, in a very detailed fashion when combined with Ezekiel chapter thirty-seven, Revelation chapter eleven and Isaiah chapter six. The verse in chapter eleven where Gabriel brings the two visions together is verse ten, for there the king of the north proceeds up to the fortress, but no further. The fortress is the nation, or the capital, or the king of Egypt in the verse, as defined by Isaiah in chapter seven.

Jego doświadczenie z Michałem, widzenie dotyczące Michała, które tylko on widzi, przygotowuje go do przyjęcia pełnej interpretacji obu widzeń proroctwa: wewnętrznego i zewnętrznego. To doświadczenie jest przedstawione, wers po wersie, w bardzo szczegółowy sposób w połączeniu z Ezechielem, rozdział trzydziesty siódmy, Objawieniem, rozdział jedenasty, i Izajaszem, rozdział szósty. W rozdziale jedenastym Gabriel łączy oba widzenia w wersecie dziesiątym, bo tam król północy posuwa się aż do twierdzy, lecz nie dalej. Twierdza w tym wersecie oznacza naród, stolicę lub króla Egiptu, jak określa to Izajasz w rozdziale siódmym.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Bo głową Syrii jest Damaszek, a głową Damaszku Rezyn; i w ciągu sześćdziesięciu pięciu lat Efraim zostanie rozbity, tak że nie będzie ludem. A głową Efraima jest Samaria, a głową Samarii syn Remaliasza. Jeśli nie uwierzycie, z pewnością się nie ostaniecie. Izajasza 7:8–9.

In verse ten, of chapter eleven of Daniel, the king of the north comes up to the border of Egypt, and the verse defines that as the “fortress” of Egypt (the king of the south). Verse ten, can be shown to be representing 1989, when the Soviet Union was swept away by the papacy and its proxy army, the United States. It was the first of three proxy wars, which ultimately becomes World War III at the third proxy war (Panium). The second proxy war is represented by verses eleven and twelve, and is now taking place in the Ukraine, where Russia is representing the king of the south, just as the Soviet Union represented the king of the south in its defeat in 1989.

W wersecie dziesiątym, jedenastego rozdziału Daniela, król północy podchodzi aż do granicy Egiptu, a werset ten określa ją jako „twierdzę” Egiptu (króla południa). Można wykazać, że werset dziesiąty przedstawia rok 1989, kiedy Związek Radziecki został zmieciony przez papiestwo i jego armię pełnomocniczą, Stany Zjednoczone. Była to pierwsza z trzech wojen zastępczych, które ostatecznie stają się III wojną światową przy trzeciej wojnie zastępczej (Panium). Druga wojna zastępcza jest przedstawiona przez wersety jedenasty i dwunasty i obecnie toczy się na Ukrainie, gdzie Rosja reprezentuje króla południa, tak jak Związek Radziecki reprezentował króla południa w swojej klęsce w roku 1989.

I have used the expression “cold war” in the past to make the distinction between these three proxy wars and world wars. There is actually genuine warfare taking place in Ukraine, so it is not actually a cold war, but it is a proxy war between the papacy and its allies and Russia. But there is to be a third world war, where virtually every nation will be considered a target.

W przeszłości posługiwałem się wyrażeniem „zimna wojna”, aby odróżnić te trzy wojny zastępcze od wojen światowych. Na Ukrainie rzeczywiście toczą się autentyczne działania wojenne, więc w istocie nie jest to zimna wojna, lecz wojna zastępcza między papiestwem i jego sojusznikami a Rosją. Ma jednak nastąpić trzecia wojna światowa, w której praktycznie każdy naród będzie uznany za cel.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! . ..

> "Oby lud Boży miał świadomość zbliżającej się zagłady tysięcy miast, teraz niemal oddanych bałwochwalstwu! . ..

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> "Nieprawość niemal dosięgła swego kresu. Zamęt ogarnia świat, a wkrótce spadnie na ludzi wielka trwoga. Koniec jest już bardzo bliski. My, którzy znamy prawdę, powinniśmy przygotowywać się na to, co wkrótce nawiedzi świat jako ogromne zaskoczenie." Review and Herald, 10 września 1903 r.

In verses eleven and twelve, Russia, the king of the south, will defeat the papacy’s proxy army, represented by the Nazi regime that is directing the Ukrainian war effort, and that is supported by the previous proxy army of the papacy, the United States. In World War II, the proxy army of the papacy, the king of the north, against Communist Russia was Germany’s Nazi regime, and that proxy army lost, just as it will lose again in the Ukraine in the near future.

W wersetach jedenastym i dwunastym Rosja, król południa, pokona zastępczą armię papiestwa, reprezentowaną przez reżim nazistowski kierujący ukraińskim wysiłkiem wojennym i wspieraną przez poprzednią zastępczą armię papiestwa, Stany Zjednoczone. Podczas II wojny światowej zastępczą armią papiestwa, króla północy, przeciwko komunistycznej Rosji był niemiecki reżim nazistowski, i ta zastępcza armia poniosła klęskę, tak jak poniesie ją ponownie na Ukrainie w bliskiej przyszłości.

The third proxy war is represented in verses thirteen through fifteen, and was fulfilled in ancient history by the battle of Panium. The third proxy war will be carried out by the United States, the proxy army of the papacy, and the king of the north will prevail in that battle against atheism, as it did in the first proxy war (cold war). In the first and the third proxy war, the king of the north–the papacy–defeats the king of the south (the Soviet Union), and then defeats the United Nations. Its proxy army in those two battles was and will be again, the United States.

Trzecia wojna zastępcza jest przedstawiona w wersetach od trzynastego do piętnastego i w starożytnej historii została wypełniona przez bitwę pod Panium. Trzecia wojna zastępcza zostanie przeprowadzona przez Stany Zjednoczone, armię zastępczą papiestwa, a król północy zwycięży w tej bitwie nad ateizmem, tak jak uczynił to w pierwszej wojnie zastępczej (zimnej wojnie). W pierwszej i trzeciej wojnie zastępczej król północy — papiestwo — pokonuje króla południa (Związek Radziecki), a następnie pokonuje Organizację Narodów Zjednoczonych. Jego armią zastępczą w tych dwóch bitwach były i będą ponownie Stany Zjednoczone.

After the victory of Putin in the Ukraine, Trump will be reelected as the eighth president, that is of the seven presidents that have reigned in the United States since the first proxy war (cold war) was fulfilled in 1989, which was the time of the end for the reform movement of the third angel. Trump is representing the Republican horn on the earth beast, and he received a deadly wound at the hands of the beast of “woke” atheism in 2020, in fulfillment of the Revelation chapter eleven’s two witnesses being slain in the street.

Po zwycięstwie Putina na Ukrainie Trump zostanie ponownie wybrany jako ósmy prezydent, to jest spośród siedmiu prezydentów, którzy sprawowali władzę w Stanach Zjednoczonych od czasu, gdy pierwsza wojna zastępcza (zimna wojna) dobiegła swego wypełnienia w 1989 roku, co było czasem końca dla ruchu reformacyjnego trzeciego anioła. Trump reprezentuje republikański róg na bestii ziemi, a w 2020 roku otrzymał śmiertelną ranę z rąk bestii „woke” ateizmu, w wypełnieniu tego, że dwaj świadkowie z jedenastego rozdziału Objawienia zostali zabici na ulicy.

Future for America represents the true Protestant horn during the identical history, and in 2020, Future for America received a deadly wound at the hands of the beast of “woke” atheism. In 2023, twenty-two years after 2001, Michael descended to begin the process represented by Ezekiel, John, Daniel and Isaiah of resurrecting a mighty army that will be lifted up as an ensign at the soon coming Sunday law.

Future for America reprezentuje prawdziwy protestancki róg w tożsamym okresie dziejowym, a w 2020 roku Future for America odniosła śmiertelną ranę z rąk bestii ateizmu „woke”. W 2023 roku, dwadzieścia dwa lata po roku 2001, Michał zstąpił, aby rozpocząć przedstawiony u Ezechiela, Jana, Daniela i Izajasza proces wskrzeszenia potężnej armii, która zostanie wzniesiona jako sztandar, gdy wkrótce nadejdzie prawo niedzielne.

In 1856, the Philadelphian Millerite movement transitioned into the Laodicean Millerite movement, and there and then rejected the increased knowledge of the seven times, and then fully finalized their rebellion in 1863. The Millerites transitioned from the condition represented by the sixth church of Philadelphia, unto the experience of the seventh church, and that turning point aligns with the history of 2023, when the Laodicean movement of Future for America transitions from the experience of the seventh church, back to the experience of the sixth church of Philadelphia. In this prophetic application, the true Protestant horn, as with the Republican horn, becomes the eighth, that was of the seven.

W roku 1856 filadelfijski ruch millerowski przeszedł w laodycejski ruch millerowski i wówczas odrzucił wzmożone poznanie siedmiu czasów, a następnie w roku 1863 w pełni przypieczętował swój bunt. Millerzyści przeszli ze stanu przedstawionego przez szósty kościół — Filadelfię — do doświadczenia siódmego kościoła, a ów punkt zwrotny odpowiada historii roku 2023, kiedy laodycejski ruch Future for America przechodzi z doświadczenia siódmego kościoła z powrotem do doświadczenia szóstego kościoła — Filadelfii. W tym proroczym zastosowaniu prawdziwy protestancki róg, podobnie jak republikański róg, staje się ósmym, który był z owych siedmiu.

The key to recognizing that the Ukrainian war is the second proxy war, is the “fortress” of verse ten, and verse seven. In verse seven, which represented the papacy receiving its deadly wound in 1798, the king of the south entered into the “fortress,” of the king of the north, and this was fulfilled by Napoleon’s general walking into the Vatican and taking the pope captive. The king of the south had entered into the fortress. In verse ten the king of the north, representing the papacy and its proxy army the United States, swept away the structure of the Soviet Union, but it left the “fortress” standing. The “fortress” was the head, the capital—it was Russia.

Kluczem do rozpoznania, że wojna ukraińska jest drugą wojną zastępczą, jest „twierdza” z wersetu dziesiątego oraz z wersetu siódmego. W wersecie siódmym, który przedstawiał papiestwo otrzymujące swą śmiertelną ranę w roku 1798, król południa wszedł do „twierdzy” króla północy, a wypełniło się to wtedy, gdy generał Napoleona wkroczył do Watykanu i uprowadził papieża do niewoli. Król południa wkroczył do twierdzy. W wersecie dziesiątym król północy, przedstawiający papiestwo i jego zastępczą armię, Stany Zjednoczone, zmiótł strukturę Związku Radzieckiego, lecz pozostawił „twierdzę” stojącą. „Twierdza” była głową, stolicą — była nią Rosja.

But the “head,” or fortress, can only be established upon two or three witnesses by employing Isaiah chapter seven, verses seven and eight. Isaiah seven, verse eight and nine, was the primary point of reference for Hiram Edson’s series of articles on the “seven times” that were published in 1856. The two verses that establish that Russia is the fortress that prevails in the current Ukrainian war, are also the two verses that establish the starting point for both “seven times,” against the northern and southern kingdoms of Israel. Verse ten of chapter eleven identifies the external vision, which Sister White teaches is based upon the rise and fall of kingdoms.

Jednak „głowa”, czyli twierdza, może zostać ustalona jedynie na podstawie dwóch lub trzech świadków, odwołując się do Księgi Izajasza, rozdział siódmy, wersety siódmy i ósmy. Rozdział siódmy, wersety ósmy i dziewiąty Księgi Izajasza były głównym punktem odniesienia dla serii artykułów Hirama Edsona o „siedmiu czasach”, opublikowanej w 1856 roku. Dwa wersety, które dowodzą, że Rosja jest twierdzą, która bierze górę w obecnej wojnie na Ukrainie, są zarazem tymi dwoma wersetami, które wyznaczają punkt początkowy dla obu „siedmiu czasów” przeciwko północnemu i południowemu królestwu Izraela. Werset dziesiąty rozdziału jedenastego wskazuje na zewnętrzne widzenie, które, jak uczy siostra White, opiera się na powstaniu i upadku królestw.

> “From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.

> "Z wzlotów i upadków narodów, jak to jasno ukazano w Księdze Daniela i w Objawieniu, musimy nauczyć się, jak bezwartościowa jest czysto zewnętrzna, światowa chwała. Babilon, ze wszystką swą potęgą i wspaniałością, jakich nasz świat już nigdy potem nie oglądał—potęgą i wspaniałością, które ludziom tamtych dni wydawały się tak trwałe i niezachwiane—jak całkowicie przeminął! Jak „kwiat trawy”, przeminął. Jakuba 1:10. Tak też przeminęło królestwo Medo‑Perskie oraz królestwa Grecji i Rzymu. I tak ginie wszystko, co nie ma Boga za fundament. Jedynie to, co jest związane z Jego zamysłem i wyraża Jego charakter, może przetrwać. Jego zasady są jedynymi niewzruszonymi rzeczami, jakie zna nasz świat." Prorocy i królowie, 548.

The three proxy wars are “made plain in the books of Daniel and the Revelation,” and the key to this truth is the “fortress” of verse ten, of Daniel eleven. But verse ten also addresses the internal vision, for the starting point for both “seven times,” is also identified in Isaiah chapter seven verses eight and nine. The external and internal cannot be separated, and the two periods of twenty-five hundred and twenty years are also Ezekiel’s two sticks, which when joined together, represent the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the combination of Divinity with humanity.

Trzy wojny zastępcze są „jasno ukazane w księgach Daniela i Objawienia”, a kluczem do tej prawdy jest „twierdza” z wersetu dziesiątego, z jedenastego rozdziału Daniela. Lecz werset dziesiąty odnosi się także do wewnętrznej wizji, gdyż punkt początkowy dla obu okresów „siedmiu czasów” jest również wskazany w siódmym rozdziale Izajasza, wersetach ósmym i dziewiątym. Zewnętrznego i wewnętrznego nie można rozdzielić, a dwa okresy po dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat są także dwoma laskami Ezechiela, które, gdy zostaną złączone, przedstawiają zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy, co jest połączeniem Boskości z człowieczeństwem.

Daniel’s experience with the causative “marah” vision represents the line of prophecy where Michael descends and resurrects His last-day people. That resurrection represents the steps that Christ accomplishes to combine His Divinity with His last day people’s humanity. It is accomplished by the joining of the Divine mind with the human mind so that they have one mind, and it is accomplished in the throne room, in the Most Holy Place, which is the “fortress” that Sister White identifies as the “citadel” (fortress) of the soul.

Doświadczenie Daniela z przyczynową wizją „marah” przedstawia linię proroctwa, w której Michał zstępuje i wzbudza swój lud dni ostatecznych. To zmartwychwstanie przedstawia etapy, które Chrystus wypełnia, aby połączyć swoje Bóstwo z człowieczeństwem swego ludu dni ostatecznych. Dokonuje się to przez zjednoczenie Boskiego umysłu z umysłem ludzkim, tak aby mieli jeden umysł, i dokonuje się to w sali tronowej, w Miejscu Najświętszym, które jest „twierdzą”, utożsamioną przez Siostrę White z „cytadelą” (twierdzą) duszy.

In the throne room God’s last-day people receive the mind of Christ and are then seated with Christ in heavenly places. The heavenly place where Christ is seated is the fortress or the head of the temple. The body temple has a lower nature, which is the flesh, or the body. It also has a higher nature, which is the mind. In verse ten of Daniel chapter eleven, the key that marks the fortress of the external vision, also marks the fortress of the internal vision, and in doing so it identifies the history where the horns of Republicanism and of Protestantism transition into the image of the beast (Republicanism), or the image of God (true Protestantism). Both horns then become the eighth that is of the seven.

W sali tronowej lud Boży czasów ostatecznych otrzymuje umysł Chrystusowy i następnie zasiada razem z Chrystusem w miejscach niebiańskich. Niebiańskie miejsce, w którym Chrystus zasiada, jest twierdzą lub głową świątyni. Świątynia ciała ma niższą naturę, którą jest ciało, czyli fizyczność. Ma też wyższą naturę, którą jest umysł. W wersecie dziesiątym jedenastego rozdziału Księgi Daniela klucz, który oznacza twierdzę wizji zewnętrznej, oznacza również twierdzę wizji wewnętrznej, i czyniąc to, wskazuje na historię, w której rogi republikanizmu i protestantyzmu przechodzą w obraz bestii (republikanizm) lub obraz Boga (prawdziwy protestantyzm). Oba rogi stają się wtedy ósmym, który jest z siedmiu.

The true horn of Protestantism is then the Philadelphian horn that is Ezekiel’s mighty army, and Isaiah’s ensign that is lifted up in the warfare against the image of the beast, first in the United States and then in the world. Daniel eleven, verse ten, identifies the point in sacred history that the joining of the sticks begins. The Ukrainian war began in 2014, but it was not until 2022 that Russia began to invade the Ukraine. In 2023, twenty-two years after 2001, Michael began His work of resurrecting those who had suffered their first disappointment in fulfillment of the parable of the ten virgins in 2020. He first raised up a “voice” which is now crying in the wilderness. In July 2023, that voice began to cry, and it was the same voice that was raised up at the beginning of the reform movement of the third angel in 1989, for Jesus always illustrates the ending with the beginning.

Prawdziwym rogiem protestantyzmu jest zatem filadelfijski róg, który jest potężnym wojskiem Ezechiela oraz sztandarem Izajasza, wzniesionym w walce przeciwko obrazowi bestii, najpierw w Stanach Zjednoczonych, a następnie na świecie. Jedenasty rozdział Księgi Daniela, werset dziesiąty, wskazuje punkt w świętej historii, w którym rozpoczyna się łączenie kijów. Wojna ukraińska rozpoczęła się w 2014 roku, lecz dopiero w 2022 roku Rosja zaczęła najeżdżać Ukrainę. W roku 2023, dwadzieścia dwa lata po roku 2001, Michał rozpoczął swoje dzieło wskrzeszania tych, którzy doznali swego pierwszego rozczarowania w wypełnieniu przypowieści o dziesięciu pannach w roku 2020. Najpierw wzbudził „głos”, który teraz woła na pustyni. W lipcu 2023 roku ów głos zaczął wołać i był to ten sam głos, który został wzbudzony na początku ruchu reformacyjnego trzeciego anioła w 1989 roku, gdyż Jezus zawsze ilustruje koniec przez początek.

The “voice” crying in the wilderness began to sound by presenting Revelation chapter one, where the combination of Divinity with humanity is represented as the Revelation of Jesus Christ, a revelation that is opened up just before probation closes. Daniel experienced that revelation in chapter ten, with the “causative” vision. The combination of Divinity with humanity in the first verses of Revelation represents the most important truth, based upon the rule of first mention. The combination of Divinity with humanity, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished by the Word of God. That Word is given from the Father to the Son, who gives it to His angel, who then gives the message to a human representative. The first two steps are represented by the Divinity. Those two steps possess the distinction that the second step of divinity represents the Divinity that created all things. The next two steps are represented by God’s creatures. The first step is an unfallen angel, and the second manifestation of God’s creation was the one that had been given the power to recreate after his own kind. That fourth step, representing humanity, was then to take the message and send it to the churches, that the churches might “read and hear” those things which were written therein.

„Głos” wołającego na pustyni zaczął rozbrzmiewać przez przedstawienie pierwszego rozdziału Objawienia, gdzie połączenie Boskości z człowieczeństwem jest ukazane jako Objawienie Jezusa Chrystusa, objawienie, które zostaje otwarte tuż przed zamknięciem czasu próby. Daniel doświadczył tego objawienia w rozdziale dziesiątym, w widzeniu „sprawczym”. Połączenie Boskości z człowieczeństwem w pierwszych wersetach Objawienia przedstawia najważniejszą prawdę, zgodnie z zasadą pierwszej wzmianki. Połączenie Boskości z człowieczeństwem, które stanowi zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy, dokonuje się przez Słowo Boże. To Słowo jest dane od Ojca Synowi, który przekazuje je swojemu aniołowi, a ten następnie przekazuje poselstwo ludzkiemu przedstawicielowi. Pierwsze dwa etapy są przedstawione przez Boskość. Te dwa etapy posiadają to rozróżnienie, że drugi etap Boskości przedstawia Boskość, która stworzyła wszystko. Następne dwa etapy są przedstawione przez stworzenia Boże. Pierwszym etapem jest anioł, który nie upadł, a drugim przejawem Bożego stworzenia był ten, któremu została dana moc odtwarzania według własnego rodzaju. Ten czwarty etap, przedstawiający człowieczeństwo, miał następnie wziąć poselstwo i posłać je do zborów, aby zbory mogły „czytać i słuchać” tych rzeczy, które zostały tam napisane.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. John to the seven churches which are in Asia: Grace be unto you, and peace, from him which is, and which was, and which is to come; and from the seven Spirits which are before his throne; And from Jesus Christ, who is the faithful witness, and the first begotten of the dead, and the prince of the kings of the earth. Unto him that loved us, and washed us from our sins in his own blood, And hath made us kings and priests unto God and his Father; to him be glory and dominion for ever and ever. Amen. Behold, he cometh with clouds; and every eye shall see him, and they also which pierced him: and all kindreds of the earth shall wail because of him. Even so, Amen. I am Alpha and Omega, the beginning and the ending, saith the Lord, which is, and which was, and which is to come, the Almighty. I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:1–11.

> Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał Mu Bóg, aby ukazać swoim sługom rzeczy, które wkrótce mają się stać; a posławszy, oznajmił je przez swego anioła swemu słudze Janowi: który dał świadectwo Słowu Bożemu i świadectwu Jezusa Chrystusa, oraz wszystkiemu, co widział. Błogosławiony, kto czyta, i ci, którzy słuchają słów tego proroctwa, i zachowują to, co w nim napisane; albowiem czas jest bliski. Jan do siedmiu zborów, które są w Azji: łaska wam i pokój od Tego, który jest, i który był, i który ma przyjść; i od siedmiu Duchów, które są przed Jego tronem; i od Jezusa Chrystusa, wiernego świadka, pierworodnego z umarłych i władcy królów ziemi. Temu, który nas umiłował i obmył nas z naszych grzechów swoją krwią, i uczynił nas królami i kapłanami dla Boga i Ojca swego; Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen. Oto przychodzi z obłokami; i ujrzy Go wszelkie oko, także ci, którzy Go przebodli; i będą lamentować nad Nim wszystkie plemiona ziemi. Tak jest, Amen. Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec, mówi Pan, Ten, który jest, i który był, i który ma przyjść, Wszechmogący. Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku, i w królestwie, i w wytrwałości Jezusa Chrystusa, byłem na wyspie zwanej Patmos z powodu Słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa. Byłem w Duchu w dzień Pański i usłyszałem za sobą potężny głos jak trąby, mówiący: Ja jestem Alfa i Omega, pierwszy i ostatni; a co widzisz, zapisz w księdze i poślij do siedmiu zborów, które są w Azji: do Efezu i do Smyrny, i do Pergamonu, i do Tiatyry, i do Sardes, i do Filadelfii, i do Laodycei. Objawienie 1:1-11.

Back to Articles