Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Two

Księga Daniela - numer pięćdziesiąt dwa

Unveiling the Prophetic Puzzle: Daniel’s Vision and the Rise of Kingdoms

Odsłonięcie proroczej zagadki: Widzenie Daniela i powstanie królestw

Author

Jeff Pippenger

Published

January 16, 2024

Formats

PDF
Word

In the last article we pointed out that Gabriel provided the conclusion of the “last indignation” in order to confirm the date of 1844, based upon two witnesses. Miller understood the “seven times” of Leviticus twenty-six, that was carried out against the kingdom of Judah, but never reached a point where he saw the purpose and relationship of the judgment of the “seven times,” upon both the northern and southern kingdoms of Israel. Whether he ever recognized the distinction of “the last indignation” in verse nineteen is doubtful, though he no doubt understood in a general sense that the “indignation” was the “seven times.” The light of a first and last indignation was unsealed by Palmoni in 1856, but it was rejected in 1863. Yet Miller’s message of the “seven times” was correct, though limited.

W ostatnim artykule wskazaliśmy, że Gabriel określił zakończenie „ostatniego czasu gniewu”, aby potwierdzić datę 1844 roku, na podstawie dwóch świadków. Miller rozumiał „siedem czasów” z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej, które wymierzono przeciwko królestwu Judy, lecz nigdy nie doszedł do punktu, w którym zobaczył cel i związek sądu „siedmiu czasów” zarówno nad północnym, jak i południowym królestwem Izraela. Czy kiedykolwiek rozpoznał rozróżnienie „ostatniego czasu gniewu” w wersecie dziewiętnastym, jest wątpliwe, choć zapewne ogólnie rozumiał, że „gniew” to „siedem czasów”. Światło pierwszego i ostatniego czasu gniewu zostało odpieczętowane przez Palmoniego w 1856 roku, ale zostało odrzucone w 1863. Jednak poselstwo Millera o „siedmiu czasach” było poprawne, choć ograniczone.

Miller would not have recognized that the little horn of pagan Rome lifted up and exalted paganism, in verse eleven of Daniel eight, for to Miller “take away” was simply to remove in each of its three occurrences in Daniel. Yet his message was still correct, though limited.

Miller nie dostrzegłby, że mały róg pogańskiego Rzymu w wersecie jedenastym ósmego rozdziału Księgi Daniela podniósł i wywyższył pogaństwo, gdyż dla Millera "take away" oznaczało po prostu „usunąć” w każdym z trzech jego wystąpień w Księdze Daniela. Jednak jego przesłanie było nadal poprawne, choć ograniczone.

The Millerites did recognize the “sanctuary” in verse eleven was the pagan temple in the city of Rome (the Pantheon), but the Hebrew language was not what their message was based upon. Miller’s message was focused upon prophetic time. The history where their message was unsealed prevented them from seeing the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, but more than that, it prevented them from seeing the papacy as the fifth kingdom of Bible prophecy.

Zwolennicy Millera rzeczywiście rozpoznali, że "świątynia" w wersecie jedenastym była pogańską świątynią w mieście Rzymie (Panteonem), lecz język hebrajski nie stanowił podstawy ich przesłania. Przesłanie Millera koncentrowało się na czasie proroczym. Kontekst historyczny, w którym ich przesłanie zostało odpieczętowane, uniemożliwił im dostrzeżenie Stanów Zjednoczonych jako szóstego królestwa proroctwa biblijnego, a co więcej, uniemożliwił im dostrzeżenie papiestwa jako piątego królestwa proroctwa biblijnego.

Forced by the history in which they lived they applied the prophecies in agreement with their anticipated soon-coming return of Christ, and they were disappointed, yet their message was correct. When Gabriel provides the interpretation of the two visions in verses fifteen through twenty-seven, Miller’s understanding prevented him from grasping the broader revelation of the kingdoms that was represented in the gender oscillation of the little horn in verses nine through twelve. The Millerites only see Rome as a fourth and final earthly kingdom in Gabriel’s interpretation.

Uwarunkowani historią, w której żyli, interpretowali proroctwa zgodnie ze swoim oczekiwaniem rychłego powrotu Chrystusa i doznali rozczarowania, jednak ich przesłanie było słuszne. Gdy Gabriel przedstawia interpretację dwóch widzeń w wersetach 15–27, zrozumienie Millera nie pozwoliło mu uchwycić szerszego objawienia królestw, które było przedstawione w wahaniu rodzaju gramatycznego małego rogu w wersetach 9–12. Milleriści widzą w interpretacji Gabriela jedynie Rzym jako czwarte i ostateczne królestwo ziemskie.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. The ram which thou sawest having two horns are the kings of Media and Persia. And the rough goat is the king of Grecia: and the great horn that is between his eyes is the first king. Now that being broken, whereas four stood up for it, four kingdoms shall stand up out of the nation, but not in his power. And in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up. And his power shall be mighty, but not by his own power: and he shall destroy wonderfully, and shall prosper, and practise, and shall destroy the mighty and the holy people. And through his policy also he shall cause craft to prosper in his hand; and he shall magnify himself in his heart, and by peace shall destroy many: he shall also stand up against the Prince of princes; but he shall be broken without hand. And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. And I Daniel fainted, and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it. Daniel 8:15–27.

> A stało się, gdy ja, ja Daniel, ujrzałem to widzenie i szukałem jego znaczenia, oto stanął przede mną ktoś na kształt męża. I usłyszałem głos mężczyzny między brzegami Ulai, który zawołał i rzekł: Gabrielu, spraw, aby ten człowiek zrozumiał widzenie. Wtedy zbliżył się do miejsca, gdzie stałem; a gdy przyszedł, przeraziłem się i padłem na twarz. I powiedział do mnie: Zrozumiej, synu człowieczy, bo widzenie dotyczy czasu końca. A gdy mówił ze mną, byłem pogrążony w głębokim śnie, twarzą ku ziemi; lecz dotknął mnie i postawił mnie na nogi. I rzekł: Oto oznajmię ci, co nastąpi przy ostatecznym kresie oburzenia, bo kres będzie w wyznaczonym czasie. Baran, którego widziałeś, mający dwa rogi, to królowie Medii i Persji. A kozioł włochaty jest królem Grecji, a wielki róg, który jest między jego oczami, to pierwszy król. A gdy on się złamie, w jego miejsce powstaną cztery — cztery królestwa powstaną z tego narodu, lecz nie z jego mocą. A pod koniec ich panowania, gdy występki dopełnią miary, powstanie król o srogim obliczu, rozumiejący zagadkowe słowa. Jego moc będzie potężna, lecz nie dzięki jego własnej mocy; będzie niezwykle niszczył, będzie mu się powodziło i będzie działał; zniszczy potężnych i lud święty. Dzięki jego przebiegłości oszustwo będzie się pomyślnie szerzyć w jego ręku; wywyższy się w swoim sercu, a w czasie pokoju zgubi wielu; wystąpi też przeciw Księciu książąt, lecz zostanie złamany nie ręką. A widzenie o wieczorze i poranku, które zostało powiedziane, jest prawdziwe; dlatego zapieczętuj to widzenie, bo dotyczy wielu dni. I ja, Daniel, zemdlałem i byłem chory przez kilka dni; potem wstałem i zajmowałem się sprawami króla; byłem zdumiony widzeniem, lecz nikt go nie rozumiał. Daniela 8:15-27.

Though Daniel received the vision of the Ulai River (which is now in the process of fulfillment), in the history of Babylon, the first kingdom is left out of the vision. It had been included as the head of gold, and the lion in chapters two and seven, but the prophetic attribute of Babylon being removed and restored was emphasized in chapter eight. Nebuchadnezzar had typified the deadly wound of the papacy when he was driven from men for “seven times,” thus typifying the symbolic seventy years that the whore of Tyre is forgotten. In Daniel chapter eight, Babylon is forgotten from the kingdoms of Bible prophecy and the vision begins with the Medes and Persians (the ram), which was followed by Greece (the goat).

Chociaż Daniel otrzymał wizję nad rzeką Ulai (która obecnie jest w trakcie spełniania się), w historii Babilonu pierwsze królestwo zostało w tej wizji pominięte. Zostało uwzględnione jako głowa ze złota oraz lew w rozdziałach drugim i siódmym, lecz w ósmym rozdziale podkreślono proroczy aspekt usunięcia Babilonu i jego przywrócenia. Nabuchodonozor symbolizował śmiertelną ranę papiestwa, gdy został wypędzony spośród ludzi na „siedem czasów”, tym samym obrazując symboliczne siedemdziesiąt lat, kiedy nierządnica z Tyru jest zapomniana. W ósmym rozdziale Księgi Daniela Babilon zostaje pominięty wśród królestw biblijnego proroctwa, a wizja zaczyna się od Medów i Persów (baran), po których następuje Grecja (kozioł).

The kingdom of Alexander the Great disintegrated into four kingdoms of lesser power than Alexander, as had also been represented in chapter seven with the leopard which had four wings and four heads. Four represents worldwide as represented by north, east, south and west. In verse eight of chapter eight, four notable ones came up towards the four winds of heaven. In chapter seven Greece’s four wings align with the four winds of chapter eight, and Greece’s four heads align with the four notable ones. The four heads and four notable ones represent the four kingdoms Alexander’s original kingdom disintegrated into, and the four wings and four winds represent the four areas of division. The distinction of the point is important to see, for it represents an argument which the Millerites had against the traditional understanding of the Protestants about the fourth kingdom of Rome.

Królestwo Aleksandra Wielkiego rozpadło się na cztery królestwa słabsze niż za panowania Aleksandra, co zostało również przedstawione w rozdziale siódmym przez lamparta, który miał cztery skrzydła i cztery głowy. Liczba cztery oznacza powszechność, co wyrażają strony świata: północ, wschód, południe i zachód. W wersecie ósmym rozdziału ósmego powstały cztery znamienite ku czterem wiatrom nieba. W rozdziale siódmym cztery skrzydła Grecji odpowiadają czterem wiatrom rozdziału ósmego, a cztery głowy Grecji odpowiadają czterem znamienitym. Cztery głowy i cztery znamienite przedstawiają cztery królestwa, na które rozpadło się pierwotne królestwo Aleksandra, a cztery skrzydła i cztery wiatry przedstawiają cztery obszary podziału. Ważne jest dostrzeżenie tej różnicy, gdyż stanowi ona argument, którego milleriści używali przeciwko tradycyjnemu rozumieniu protestantów dotyczącym czwartego królestwa Rzymu.

On the tables of Habakkuk, represented by the 1843 and 1850 pioneer charts, there is only one representation which is not illustrating a prophetic application, and it has to do with the distinction between the four heads and notable ones, and the four wings and winds. In an effort to obscure the truth of Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy, Satan introduced an argument concerning the true or false meaning of the four heads and notable ones, and the four wings and winds. Satan did so for the book of Daniel clearly identifies that there is one distinct symbol in the book of Daniel that established the vision. Part of the evidence which establishes that symbol is in the four heads and notable ones, and the four wings and winds. The Protestants upheld a satanic view of this argument, and the argument was so significant to Millerite history that they referenced the argument upon the chart. The power which establishes the “chazon” vision in the book of Daniel is identified as the “robbers of thy people,” and the Protestants identified that power as one of a long line of Syrian kings named Antiochus Epiphanes, and Miller identified them as Rome.

Na Tablicach Habakuka, przedstawionych na pionierskich wykresach z 1843 i 1850 roku, znajduje się tylko jedno przedstawienie, które nie ilustruje zastosowania proroczego, i dotyczy ono rozróżnienia między czterema głowami i czterema znacznymi, a czterema skrzydłami i wiatrami. W wysiłku, by zaciemnić prawdę o Rzymie jako czwartym królestwie proroctwa biblijnego, Szatan wprowadził spór dotyczący prawdziwego bądź fałszywego znaczenia czterech głów i znaczących oraz czterech skrzydeł i wiatrów. Szatan uczynił to, ponieważ Księga Daniela wyraźnie wskazuje, że istnieje jeden wyróżniony symbol, który ustanowił to widzenie. Część dowodów potwierdzających ten symbol znajduje się w czterech głowach i czterech znacznych oraz w czterech skrzydłach i wiatrach. Protestanci podtrzymywali szatańskie stanowisko w tej kwestii, a spór ten był tak istotny dla historii milerowców, że zamieszczono do niego odwołanie na wykresie. Moc, która ustanawia wizję "chazon" w Księdze Daniela, jest określona jako "robbers of thy people", a Protestanci utożsamiali tę moc z jednym z długiej linii syryjskich królów o imieniu Antioch Epifanes, natomiast Miller utożsamiał ją z Rzymem.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> A w owych czasach wielu powstanie przeciwko królowi Południa; również rabusie twego ludu wywyższą się, aby utwierdzić widzenie, lecz upadną. Daniel 11:14.

Antiochus was one of the kings, in a line of kings that descended out of one of the four kingdoms which Alexander’s kingdom had disintegrated into. The little horn of verse nine of Daniel eight, had followed the kingdom of Alexander, and verse nine says that out of one of them, came forth the little horn.

Antioch był jednym z królów w linii królów wywodzącej się z jednego z czterech królestw, na które rozpadło się królestwo Aleksandra. Mały róg z dziewiątego wersetu ósmego rozdziału Księgi Daniela nastąpił po królestwie Aleksandra, a werset dziewiąty mówi, że z jednego z nich wyłonił się mały róg.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> A z jednego z nich wyłonił się mały róg, który urósł ogromnie ku południu, ku wschodowi i ku pięknej ziemi. Daniel 8:9.

The argument of whether Rome establishes the vision, or a weak and fairly insignificant Syrian king establishes the vision, includes the argument of whether the little horn power came out of one of the four horns, or out of one of the four winds. It is not much of an argument, for history and prophecy is clear that Rome was not a descendant of the Greek empire, but that Rome was a new power. If Rome was the fourth kingdom, then the “one of them” of verse nine, must be one of the four winds or wings. If it was Antiochus Epiphanes, it came out of the horn of Syria.

Spór o to, czy widzenie wypełnia Rzym, czy też wypełnia je słaby i dość nieznaczący król syryjski, obejmuje również kwestię, czy moc małego rogu wyszła z jednego z czterech rogów, czy z jednego z czterech wiatrów. To niezbyt mocny argument, ponieważ historia i proroctwo jasno pokazują, że Rzym nie wywodził się z imperium greckiego, lecz był nową potęgą. Jeśli Rzym był czwartym królestwem, to „jeden z nich” z wersetu dziewiątego musi być jednym z czterech wiatrów lub skrzydeł. Jeśli był to Antioch Epifanes, wyszedł z rogu Syrii.

The Millerites identified that the power represented as “the robbers of thy people” would stand up against Christ.

Zwolennicy Millera stwierdzili, że potęga przedstawiona jako „rozbójnicy ludu twego” powstanie przeciwko Chrystusowi.

> And through his policy also he shall cause craft to prosper in his hand; and he shall magnify himself in his heart, and by peace shall destroy many: he shall also stand up against the Prince of princes; but he shall be broken without hand. Daniel 8:25.

> A przez swoją przebiegłość sprawi, że podstęp będzie się powodził w jego ręku; wywyższy się w swoim sercu i pokojem zgubi wielu; powstanie także przeciw Księciu książąt, lecz zostanie złamany bez udziału ręki. Daniel 8:25.

The “Prince of princes” is Christ, and Antiochus Epiphanes lived well before Christ was born, so the Millerites pointed this fact out on the 1843 chart. On the chart they included the date 164, which in reality has no biblical reference, and was simply a notation which identifies the significance of the argument over the fourth kingdom between Miller and the Protestant theologians. Next to the year “164” on the chart they wrote, “Death of Antiochus Epiphanes who of course stood not up against the Prince of princes as he had been dead 164 years before the prince of princes was born.”

„Książę książąt” to Chrystus, a Antioch IV Epifanes żył na długo przed narodzeniem Chrystusa, dlatego milleriści wskazali na ten fakt na wykresie z 1843 roku. Na wykresie umieścili datę 164, która w rzeczywistości nie ma biblijnego odniesienia i była jedynie adnotacją wskazującą na znaczenie sporu o czwarte królestwo między Millerem a teologami protestanckimi. Obok roku „164” na wykresie napisali: „Śmierć Antiocha IV Epifanesa, który oczywiście nie wystąpił przeciw Księciu książąt, ponieważ zmarł 164 lata przed narodzeniem Księcia książąt.”

Today Adventism teaches that “the robbers of thy people” is Antiochus Epiphanes, as does apostate Protestantism, in spite of the fact that inspiration recorded that “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” The Millerites knew that the king of fierce countenance was Rome, so they were not shaken by the satanic teaching that undermines the ability to establish the “chazon” vision. The Bible is clear that if there is no vision, the people perish.

Dziś adwentyzm naucza, że "rozbójnicy twego ludu" to Antiochus Epiphanes, tak samo uczy odstępczy protestantyzm, mimo faktu, że w natchnieniu zapisano, iż "wykres z 1843 roku był kierowany ręką Pana i nie powinien być zmieniany". Milleriści wiedzieli, że król o srogim obliczu to Rzym, więc nie zachwiało nimi szatańskie nauczanie, które podważa zdolność do ustalenia wizji "chazon". Biblia jasno mówi, że jeśli nie ma wizji, lud ginie.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Gdzie nie ma objawienia, lud ginie; lecz szczęśliwy jest ten, kto strzeże prawa. Księga Przysłów 29:18.

The vision that Solomon identifies in the verse is the “chazon” vision, which in verse thirteen of Daniel eight, is the vision that identifies paganism and papalism trampling down the sanctuary and host. For the Millerites those two desolating powers represented the fourth kingdom of Bible prophecy, and without recognizing the fourth kingdom of Rome (the robbers of thy people), they would not have been able to establish the vision. The “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel eleven, were to stand up against the king of the south, exalt themselves, establish the vision and fall. Rome fulfilled each of those characteristics.

Widzenie, które Salomon wskazuje w tym wersecie, to "chazon", który w wersecie trzynastym rozdziału ósmego Księgi Daniela wskazuje na pogaństwo i papizm depczące świątynię i zastęp. Dla millerystów te dwie pustoszące moce reprezentowały czwarte królestwo proroctwa biblijnego, a bez rozpoznania czwartego królestwa Rzymu (rozbójników z twego ludu) nie byliby w stanie utwierdzić widzenia. "Rozbójnicy z twego ludu" w wersecie czternastym rozdziału jedenastego Księgi Daniela mieli wystąpić przeciwko królowi południa, wywyższyć się, utwierdzić widzenie i upaść. Rzym spełnił wszystkie te cechy.

In chapter seven, the fourth kingdom is specifically identified as being “diverse” from the kingdoms before it.

W siódmym rozdziale czwarte królestwo jest wyraźnie określone jako „odmienne” od królestw, które je poprzedzały.

> After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, dreadful and terrible, and strong exceedingly; and it had great iron teeth: it devoured and brake in pieces, and stamped the residue with the feet of it: and it was diverse from all the beasts that were before it; and it had ten horns…. Then I would know the truth of the fourth beast, which was diverse from all the others, exceeding dreadful, whose teeth were of iron, and his nails of brass; which devoured, brake in pieces, and stamped the residue with his feet; And of the ten horns that were in his head, and of the other which came up, and before whom three fell; even of that horn that had eyes, and a mouth that spake very great things, whose look was more stout than his fellows. Daniel 7:7, 19, 20.

> Po tym ujrzałem w nocnych widzeniach, a oto czwarte zwierzę, straszne i przerażające, i nadzwyczaj silne; miało wielkie żelazne zęby: pożerało i kruszyło na kawałki, a resztę deptało swoimi stopami; różniło się od wszystkich zwierząt, które były przed nim; i miało dziesięć rogów.... Wtedy chciałem poznać prawdę o czwartym zwierzęciu, które różniło się od wszystkich innych, nadzwyczaj przerażającym, którego zęby były z żelaza, a pazury z miedzi; które pożerało, kruszyło na kawałki i resztę deptało swoimi stopami; i o dziesięciu rogach, które były na jego głowie, i o innym, który wyrósł, przed którym upadły trzy; o tym rogu, który miał oczy i usta, które mówiły bardzo wyniosłe słowa, którego wygląd był bardziej okazały niż jego towarzyszy. Daniela 7:7, 19, 20.

The fourth kingdom of Daniel seven was twice identified as being “diverse” from the kingdoms that preceded it. If the “little horn” of verse nine was simply an extension of the Syrian horn (Antiochus Epiphanes), it would not have been different. The beasts that preceded Rome in chapter seven were the lion, the bear and the leopard, all animals that actually exist in nature, but when it came to the fourth beast with iron teeth and nails of brass, Daniel knew of no beast of nature that represented the dreadful beast that devoured. It was different (diverse). The “little horn” of verse nine, came forth out of one of the areas represented by the four winds and wings, and not out of one of the horns or notable ones.

Czwarte królestwo z siódmego rozdziału Księgi Daniela zostało dwukrotnie określone jako „odmienne” od królestw, które je poprzedzały. Gdyby „mały róg” z wersetu dziewiątego był po prostu przedłużeniem syryjskiego rogu (Antioch Epifanes), nie byłby odmienny. Bestie, które poprzedzały Rzym w rozdziale siódmym, to lew, niedźwiedź i lampart, wszystkie zwierzęta, które faktycznie istnieją w przyrodzie, lecz gdy mowa o czwartej bestii o żelaznych zębach i mosiężnych pazurach, Daniel nie znał żadnej bestii w naturze, która przedstawiałaby tę straszną bestię, która pożerała. Była inna (odmienna). „Mały róg” z wersetu dziewiątego wyszedł z jednego z obszarów reprezentowanych przez cztery wiatry i skrzydła, a nie z jednego z rogów czy znaczniejszych.

Daniel chapter eight, states that “in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up.” In the “latter time of their kingdom (Greece, which had disintegrated into four kingdoms), during the time “when the transgressors are come to the full,” a new king would stand up.

W ósmym rozdziale Księgi Daniela czytamy, że „u schyłku ich królestwa, gdy nieprawość dojdzie do pełni, powstanie król o srogim obliczu i rozumiejący mroczne zagadki”. W „schyłkowym czasie ich królestwa” (Grecji, która rozpadła się na cztery królestwa), w okresie „gdy nieprawość dojdzie do pełni”, miał powstać nowy król.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that the fact might be determined whether it would fulfill the purposes of the Watcher and the Holy One. Prophecy has traced the rise and progress of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with the nations of less power, history has repeated itself. Each has had its period of test; each has failed, its glory faded, its power departed.” Prophets and Kings, 535.

> „Każdy naród, który pojawił się na arenie dziejów, został dopuszczony, by zająć swoje miejsce na ziemi, aby można było rozstrzygnąć, czy wypełni zamierzenia Czuwającego i Świętego. Proroctwo nakreśliło powstanie i rozwój wielkich imperiów świata — Babilonu, Medo-Persji, Grecji i Rzymu. W przypadku każdego z nich, podobnie jak w przypadku narodów o mniejszej potędze, historia powtórzyła się. Każdy z nich miał swój okres próby; każdy zawiódł, jego chwała zbladła, a jego potęga przeminęła.” Prorocy i królowie, 535.

At the end (“latter time”) of the kingdom of Greece, when their cup of probationary time had been filled (“when the transgressors are come to the full”), a “king of fierce countenance” would stand up. That king would understand “dark sentences,” for he would speak a completely different language than the Hebrew of the Jews or the Greek of the previous kingdom, for he would speak Latin. That kingdom had been identified by Moses as the nation that would bring the siege of the years 66 to 70 AD, where among other things the famine was so terrible that the Jews ate their own children to survive.

Pod koniec („późniejszym czasie”) królestwa Grecji, gdy napełniła się ich czara czasu próby („gdy przestępcy dopełnili miary”), powstanie „król o srogim obliczu”. Ten król będzie rozumiał „zagadkowe wypowiedzi”, gdyż będzie mówił zupełnie innym językiem niż hebrajski Żydów czy greka poprzedniego królestwa — będzie mówił po łacinie. To królestwo zostało wskazane przez Mojżesza jako naród, który przyniesie oblężenie lat 66–70 n.e., podczas którego między innymi głód był tak straszny, że Żydzi jedli własne dzieci, aby przetrwać.

> Because thou servedst not the Lord thy God with joyfulness, and with gladness of heart, for the abundance of all things; Therefore shalt thou serve thine enemies which the Lord shall send against thee, in hunger, and in thirst, and in nakedness, and in want of all things: and he shall put a yoke of iron upon thy neck, until he have destroyed thee. The Lord shall bring a nation against thee from far, from the end of the earth, as swift as the eagle flieth; a nation whose tongue thou shalt not understand; A nation of fierce countenance, which shall not regard the person of the old, nor show favour to the young: And he shall eat the fruit of thy cattle, and the fruit of thy land, until thou be destroyed: which also shall not leave thee either corn, wine, or oil, or the increase of thy kine, or flocks of thy sheep, until he have destroyed thee. And he shall besiege thee in all thy gates, until thy high and fenced walls come down, wherein thou trustedst, throughout all thy land: and he shall besiege thee in all thy gates throughout all thy land, which the Lord thy God hath given thee. And thou shalt eat the fruit of thine own body, the flesh of thy sons and of thy daughters, which the Lord thy God hath given thee, in the siege, and in the straitness, wherewith thine enemies shall distress thee. Deuteronomy 28:47–53.

> Ponieważ nie służyłeś Panu, Bogu twemu, z radością i weselem serca, w obfitości wszystkiego; dlatego będziesz służył swoim nieprzyjaciołom, których Pan pośle przeciw tobie, w głodzie i w pragnieniu, w nagości i w niedostatku wszystkiego; a on włoży żelazne jarzmo na twój kark, aż cię zniszczy. Pan sprowadzi na ciebie naród z daleka, z krańców ziemi, prędki jak orzeł, który leci; naród, którego języka nie zrozumiesz; naród o srogim obliczu, który nie będzie miał względu na starców ani nie okaże łaski młodym. I będzie pożerał plon twojego bydła i plon twojej ziemi, aż zostaniesz zniszczony; nie zostawi ci ani zboża, ani wina, ani oliwy, ani przychówku twoich krów, ani stad twoich owiec, aż cię wyniszczy. I będzie cię oblegał we wszystkich twoich bramach, aż padną twoje wysokie i obwarowane mury, w których pokładałeś ufność, w całej twojej ziemi; i będzie cię oblegał we wszystkich twoich bramach w całej twojej ziemi, którą dał ci Pan, twój Bóg. I będziesz jadł owoc swego łona, ciało twoich synów i twoich córek, które dał ci Pan, twój Bóg, podczas oblężenia i w ucisku, którym będą cię dręczyć twoi wrogowie. Powtórzonego Prawa 28:47-53.

In Daniel chapter two the fourth kingdom was represented by “iron,” and Moses identified “a nation,” which would put a “yoke of iron,” upon the Jews. The “nation” would “destroy” the Jews, and it would be as swift as an eagle, of which the eagle is the symbol of Rome. It would be a “nation” “whose tongue thou shalt not understand,” for its language would be “dark sentences” to the Jews. It would be a “nation of fierce countenance” as described in Daniel chapter eight as a “king of fierce countenance.” And in the “siege” of Jerusalem the Jews ate their “sons and daughters.”

W drugim rozdziale Księgi Daniela czwarte królestwo było symbolizowane przez „żelazo”, a Mojżesz wskazał na „naród”, który nałoży na Żydów „żelazne jarzmo”. Ten „naród” „zniszczy” Żydów i będzie szybki jak orzeł, a orzeł jest symbolem Rzymu. Będzie to „naród”, „którego języka nie zrozumiesz”, bo jego język będzie dla Żydów „mrocznymi słowami”. Będzie to „naród o srogim obliczu”, jak opisano w ósmym rozdziale Księgi Daniela jako „króla o srogim obliczu”. A podczas „oblężenia” Jerozolimy Żydzi jedli swoich „synów i córki”.

Miller recognized pagan Rome as the power predicted by Moses, and as the fourth “iron” kingdom of Daniel two, and the “nation” who spoke Latin, not Hebrew or Greek. Miller made no distinction between the fourth and fifth kingdom of Bible prophecy, for to him they both were simply Rome. So after pagan Rome stood up in verse twenty-three, he would not see the distinction represented in verse twenty-four. In the vision the little horn had oscillated from masculine to feminine to masculine to feminine in verses nine through twelve, and verse twenty-three identifies the prophetic characteristics of pagan Rome, Gabriel’s interpretation in verse twenty-four changes to feminine Rome. The power in verse twenty-four was to possess “mighty power,” “but not by his own power: and he shall destroy wonderfully, and shall prosper, and practice, and shall destroy the mighty and the holy people.”

Miller rozpoznawał pogański Rzym jako moc zapowiedzianą przez Mojżesza, jako czwarte "żelazne" królestwo z Daniela 2 oraz jako "naród", który mówił po łacinie, a nie po hebrajsku ani po grecku. Miller nie rozróżniał czwartego i piątego królestwa w proroctwach biblijnych, bo dla niego oba były po prostu Rzymem. Dlatego gdy w wersecie dwudziestym trzecim powstał pogański Rzym, nie dostrzegał rozróżnienia przedstawionego w wersecie dwudziestym czwartym. W widzeniu mały róg oscylował między rodzajem męskim a żeńskim, następnie znów męskim i żeńskim, w wersetach od dziewiątego do dwunastego, a podczas gdy werset dwudziesty trzeci określa prorocze cechy pogańskiego Rzymu, interpretacja Gabriela w wersecie dwudziestym czwartym przechodzi do Rzymu w rodzaju żeńskim. Moc w wersecie dwudziestym czwartym miała posiadać "potężną moc", "lecz nie własną mocą; i będzie cudownie niszczyć, i będzie mu się powodziło, i będzie działał, i zniszczy możnych oraz lud święty".

Papal Rome was to be given the military power of pagan Rome, and it would destroy God’s people for one thousand two hundred and sixty years, from the year 538 to 1798. It would destroy “wonderfully” for it is the beast the whole world “wonders after,” and it was the power that would “practice and prosper” until the first indignation that had been “determined” to be finished in 1798 was fulfilled.

Rzym papieski miał otrzymać wojskową potęgę pogańskiego Rzymu i miał niszczyć lud Boży przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat, od roku 538 do 1798. Miał niszczyć „cudownie”, gdyż jest to bestia, za którą cały świat „idzie w podziwie”, i była to władza, która miała „działać i mieć powodzenie” aż do czasu, gdy wypełnił się pierwszy gniew, „wyznaczony”, by zakończyć się w roku 1798.

Then in verse twenty-five Gabriel follows the oscillation established in the verses he was interpreting for Daniel, and again addresses pagan Rome, who through a different type of “policy,” brought together its empire, as attested to by all the historians. The “craft” of pagan Rome was to induce nations to join their growing empire, and it used the promise of peace and prosperity to build the empire, unlike the previous empires that were forged simply by military might. Pagan Rome was also to “stand up against the Prince of princes,” as it did when it placed Christ upon the cross of Calvary.

A następnie w wersecie dwudziestym piątym Gabriel podąża za naprzemiennością ustanowioną w wersetach, które objaśniał Danielowi, i ponownie zwraca się do pogańskiego Rzymu, który dzięki innego rodzaju „polityce” zjednoczył swoje imperium, co poświadczają wszyscy historycy. „Chytrość” pogańskiego Rzymu polegała na skłanianiu narodów do przystępowania do jego rosnącego imperium, a do budowy imperium wykorzystywał obietnicę pokoju i dobrobytu, w przeciwieństwie do wcześniejszych imperiów, które powstawały wyłącznie dzięki sile militarnej. Pogański Rzym miał także „wystąpić przeciw Księciu książąt”, jak uczynił, gdy ukrzyżował Chrystusa na Kalwarii.

Then Gabriel addresses the two visions he was interpreting for Daniel, by identifying that the “mareh” vision of the appearance (the twenty-three hundred days) was true, and that the “chazon” vision of the trampling down of the sanctuary and host by pagan Rome and papal Rome was to be “shut up (sealed), “for many days” (until the time of the end in 1798).

Następnie Gabriel odnosi się do dwóch wizji, które objaśniał Danielowi, wskazując, że widzenie "mareh" dotyczące ukazania się (dwa tysiące trzysta dni) było prawdziwe, oraz że widzenie "chazon" o podeptaniu świątyni i zastępu przez pogański Rzym i papieski Rzym miało zostać "zamknięte (zapieczętowane) na wiele dni" (aż do czasu końca w roku 1798).

Then Daniel was sick for some time, and then returned to work, but he still did not understand the “mareh” vision, which is the vision which Gabriel was commanded to make him understand. For that reason Gabriel would return in chapter nine, to finish his work of making Daniel understand the “mareh” vision.

Potem Daniel chorował przez pewien czas, po czym wrócił do pracy, lecz wciąż nie rozumiał widzenia „mareh”, czyli tego widzenia, które Gabriel miał nakaz, by mu je wyjaśnić. Z tego powodu Gabriel powróci w rozdziale dziewiątym, aby dokończyć swoje dzieło wyjaśnienia Danielowi widzenia „mareh”.

In Daniel chapter nine, Daniel had been studying the prophetic Word and came to understand through the writings of Moses and Jeremiah. Jeremiah had identified the captivity he was in would last seventy years.

W dziewiątym rozdziale Księgi Daniela Daniel studiował prorockie Słowo i zrozumiał z pism Mojżesza i Jeremiasza. Jeremiasz wskazał, że niewola, w której się znajdował, potrwa siedemdziesiąt lat.

> And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:11, 12.

> I cała ta ziemia stanie się spustoszeniem i zdumieniem; a te narody będą służyć królowi Babilonu przez siedemdziesiąt lat. A gdy się dopełnią siedemdziesiąt lat, ukarzę króla Babilonu i ten naród — mówi Pan — za ich nieprawość, a także ziemię Chaldejczyków, i obrócę ją w wieczne pustkowie. Jeremiasza 25:11, 12.

According to Moses the captivity in the enemy’s land would correspond to a time that the land would enjoy its sabbaths.

Według Mojżesza niewola w ziemi nieprzyjaciela odpowiadałaby czasowi, w którym ziemia nacieszyłaby się swoimi szabatami.

> And I will bring the land into desolation: and your enemies which dwell therein shall be astonished at it. And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Then shall the land enjoy her sabbaths, as long as it lieth desolate, and ye be in your enemies’ land; even then shall the land rest, and enjoy her sabbaths. As long as it lieth desolate it shall rest; because it did not rest in your sabbaths, when ye dwelt upon it. Leviticus 26:32–35.

> A sprawię, że ziemia stanie się spustoszona, a wasi wrogowie, którzy w niej mieszkają, osłupieją na jej widok. I rozproszę was między poganami i dobydę miecza, który będzie was ścigał; wasza ziemia będzie spustoszona, a wasze miasta obrócą się w pustkowia. Wtedy ziemia będzie się cieszyć swymi szabatami, przez cały czas, gdy będzie leżała spustoszona, a wy będziecie w ziemi waszych wrogów; wtedy ziemia odpocznie i będzie się cieszyć swymi szabatami. Przez cały czas, gdy będzie leżała spustoszona, będzie odpoczywać, ponieważ nie odpoczywała w czasie waszych szabatów, gdy na niej mieszkaliście. Księga Kapłańska 26:32–35.

Daniel had understood from God’s prophetic Word, upon two witnesses that His people had been scattered into the enemy’s land, during which time the land would enjoy its sabbaths. He understood what the author of Chronicles understood concerning Jeremiah’s seventy years.

Daniel z proroczego Słowa Bożego, na podstawie dwóch świadków, zrozumiał, że Jego lud został rozproszony po ziemi nieprzyjaciela, a w tym czasie ziemia nacieszy się swoimi szabatami. Rozumiał to, co rozumiał autor Kronik odnośnie siedemdziesięciu lat Jeremiasza.

> And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:20–23.

> A ocalałych od miecza uprowadził do Babilonu; i tam byli sługami jego i jego synów aż do panowania królestwa perskiego, aby się spełniło słowo Pana wypowiedziane ustami Jeremiasza, aż ziemia odprawiła swoje szabaty; przez cały czas swego spustoszenia odprawiała szabat, aż do wypełnienia siedemdziesięciu lat. A w pierwszym roku Cyrusa, króla Persji, aby się spełniło słowo Pana wypowiedziane ustami Jeremiasza, Pan pobudził ducha Cyrusa, króla Persji, tak że ogłosił on w całym swoim królestwie, również na piśmie, co następuje: Tak mówi Cyrus, król Persji: Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebios, i On nakazał mi zbudować Mu dom w Jerozolimie, która jest w Judzie. Kto więc spośród was należy do Jego ludu? Niech Pan, jego Bóg, będzie z nim i niech wstąpi. 2 Księga Kronik 36:20-23.

Daniel understood that Jeremiah’s seventy years of scattering in the enemy’s land, while the land enjoyed her sabbaths, was based upon the curse of “seven times” in Leviticus twenty-six, and in obedience to that understanding, he fulfilled the commanded remedy given there for those who finally awaken to their scattered condition.

Daniel zrozumiał, że siedemdziesiąt lat rozproszenia, o których mówił Jeremiasz, w ziemi wroga, podczas gdy ziemia korzystała ze swoich szabatów, opierało się na klątwie „siedem razy” z Księgi Kapłańskiej 26, i będąc posłuszny temu zrozumieniu, wypełnił nakazany tam środek zaradczy dany tym, którzy wreszcie budzą się do świadomości swojego stanu rozproszenia.

> And upon them that are left alive of you I will send a faintness into their hearts in the lands of their enemies; and the sound of a shaken leaf shall chase them; and they shall flee, as fleeing from a sword; and they shall fall when none pursueth. And they shall fall one upon another, as it were before a sword, when none pursueth: and ye shall have no power to stand before your enemies. And ye shall perish among the heathen, and the land of your enemies shall eat you up. And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. The land also shall be left of them, and shall enjoy her sabbaths, while she lieth desolate without them: and they shall accept of the punishment of their iniquity: because, even because they despised my judgments, and because their soul abhorred my statutes. And yet for all that, when they be in the land of their enemies, I will not cast them away, neither will I abhor them, to destroy them utterly, and to break my covenant with them: for I am the Lord their God. But I will for their sakes remember the covenant of their ancestors, whom I brought forth out of the land of Egypt in the sight of the heathen, that I might be their God: I am the Lord. These are the statutes and judgments and laws, which the Lord made between him and the children of Israel in mount Sinai by the hand of Moses. Leviticus 26:36–46.

> A na tych z was, którzy pozostaną przy życiu, ześlę trwogę na ich serca w ziemiach ich wrogów; i szelest poruszonego liścia będzie ich ścigał; będą uciekać, jak uciekający przed mieczem; i padną, choć nikt ich nie ściga. I będą padać jeden na drugiego, jakby przed mieczem, gdy nikt nie ściga; i nie będziecie mieli mocy, aby się ostać przed waszymi wrogami. I zginiecie pośród pogan, a ziemia waszych wrogów was pochłonie. A ci, którzy z was pozostaną, będą marnieć z powodu swojej nieprawości w ziemiach waszych wrogów; a także z powodu nieprawości swoich ojców będą marnieć wraz z nimi. Jeśli wyznają swoją nieprawość i nieprawość swoich ojców, wraz z przewiną, którą zawinili przeciwko mnie, i to, że postępowali wbrew mnie; i że i ja postępowałem wobec nich przeciwnie i zaprowadziłem ich do ziemi ich wrogów; jeśli wtedy ich nieobrzezane serca się ukorzą i przyjmą karę za swoją nieprawość: wtedy wspomnę na moje przymierze z Jakubem, i także na moje przymierze z Izaakiem, i na moje przymierze z Abrahamem wspomnę; i wspomnę na ziemię. Ziemia też pozostanie przez nich opuszczona i zazna swoich szabatów, gdy będzie leżeć spustoszona bez nich; a oni przyjmą karę za swoją nieprawość, ponieważ wzgardzili moimi wyrokami i ich dusza brzydziła się moimi ustawami. A jednak mimo to, gdy będą w ziemi swoich wrogów, nie odrzucę ich ani nie wzgardzę nimi tak, by ich doszczętnie zniszczyć i złamać moje przymierze z nimi; bo Ja jestem Pan, ich Bóg. Lecz ze względu na nich wspomnę na przymierze ich przodków, których wyprowadziłem z ziemi Egiptu na oczach pogan, aby być ich Bogiem: Ja jestem Pan. Oto ustawy, wyroki i prawa, które Pan ustanowił między sobą a synami Izraela na górze Synaj przez rękę Mojżesza. Księga Kapłańska 26:36-46.

Daniel’s prayer in chapter nine, is addressing every element of the counsel for those who find themselves scattered in the enemy’s land. That prayer is to be aligned with his prayer in chapter two, for together they represent the prayer of those in Revelation chapter eleven, that were dead in the streets of that great city of Sodom and Egypt, who find that they also had been scattered. As Daniel concludes his prayer, Gabriel returns to finish the work of explaining the “mareh” vision, just as the Holy Spirit intends to accomplish for the two witnesses of Revelation chapter eleven.

Modlitwa Daniela w rozdziale dziewiątym odnosi się do każdego aspektu rady dla tych, którzy znaleźli się rozproszeni na ziemi wroga. Tę modlitwę należy zestawić z jego modlitwą w rozdziale drugim, gdyż razem reprezentują modlitwę tych z rozdziału jedenastego Księgi Objawienia, którzy byli martwi na ulicach tego wielkiego miasta Sodomy i Egiptu, i odkrywają, że również oni zostali rozproszeni. Gdy Daniel kończy swoją modlitwę, Gabriel powraca, aby dokończyć dzieło wyjaśniania widzenia "mareh", tak jak Duch Święty zamierza uczynić dla dwóch świadków z jedenastego rozdziału Księgi Objawienia.

> And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:20–22.

> A gdy jeszcze mówiłem i modliłem się, i wyznawałem swój grzech i grzech mojego ludu, Izraela, i przedstawiałem swoje błaganie przed Panem, moim Bogiem, w sprawie świętej góry mojego Boga; tak, gdy jeszcze mówiłem w modlitwie, nawet mąż Gabriel, którego widziałem na początku w widzeniu, przyleciawszy szybko, dotknął mnie około czasu wieczornej ofiary. I pouczył mnie, i rozmawiał ze mną, i rzekł: Danielu, teraz wyszedłem, aby dać ci poznanie i zrozumienie. Daniel 9:20-22.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “Shortly before the fall of Babylon, when Daniel was meditating on these prophecies and seeking God for an understanding of the times, a series of visions was given him concerning the rise and fall of kingdoms. With the first vision, as recorded in the seventh chapter of the book of Daniel, an interpretation was given; yet not all was made clear to the prophet. ‘My cogitations much troubled me,’ he wrote of his experience at the time, ‘and my countenance changed in me: but I kept the matter in my heart.’ Daniel 7:28.

> Niedługo przed upadkiem Babilonu, gdy Daniel rozważał te proroctwa i szukał u Boga zrozumienia czasów, otrzymał serię widzeń dotyczących powstania i upadku królestw. Wraz z pierwszym widzeniem, opisanym w siódmym rozdziale Księgi Daniela, udzielono wyjaśnienia; jednak nie wszystko było dla proroka jasne. „Moje rozmyślania bardzo mnie trapiły” — napisał o swoim doświadczeniu w owym czasie — „i zmienił się wyraz mojej twarzy; lecz zachowałem tę sprawę w swoim sercu”. Daniel 7:28.

> “Through another vision further light was thrown upon the events of the future; and it was at the close of this vision that Daniel heard ‘one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision?’ Daniel 8:13. The answer that was given, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed’ (verse 14), filled him with perplexity. Earnestly he sought for the meaning of the vision. He could not understand the relation sustained by the seventy years’ captivity, as foretold through Jeremiah, to the twenty-three hundred years that in vision he heard the heavenly visitant declare should elapse before the cleansing of God’s sanctuary. The angel Gabriel gave him a partial interpretation; yet when the prophet heard the words, ‘The vision … shall be for many days,’ he fainted away. ‘I Daniel fainted,’ he records of his experience, ‘and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it.’ Verses 26, 27.

> W kolejnym widzeniu rzucono więcej światła na przyszłe wydarzenia; i pod koniec tego widzenia Daniel usłyszał, jak "jeden święty mówił, a inny święty rzekł do owego świętego, który mówił: Jak długo potrwa to widzenie?" Daniel 8:13. Udzielona odpowiedź: "Aż do dwóch tysięcy i trzystu dni; wtedy świątynia zostanie oczyszczona" (werset 14), napełniła go zakłopotaniem. Gorliwie szukał znaczenia tego widzenia. Nie mógł zrozumieć związku między siedemdziesięcioletnią niewolą, zapowiedzianą przez Jeremiasza, a dwoma tysiącami trzystu lat, o których w widzeniu usłyszał, jak niebiański posłaniec ogłasza, że mają upłynąć przed oczyszczeniem Bożej świątyni. Anioł Gabriel udzielił mu częściowego wyjaśnienia; jednak gdy prorok usłyszał słowa: "Widzenie ... będzie na wiele dni", zemdlał. "Ja, Daniel, zemdlałem" — zapisuje o swoim doświadczeniu — "i byłem chory przez pewne dni; potem wstałem i załatwiałem sprawy królewskie; byłem zdumiony widzeniem, ale nikt go nie rozumiał." Wersety 26, 27.

> “Still burdened in behalf of Israel, Daniel studied anew the prophecies of Jeremiah. They were very plain—so plain that he understood by these testimonies recorded in books ‘the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that He would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem.’ Daniel 9:2.

> „Wciąż obarczony troską o Izrael, Daniel na nowo badał proroctwa Jeremiasza. Były one bardzo jasne — tak jasne, że na podstawie tych świadectw zapisanych w księgach zrozumiał ‘liczbę lat, o których słowo Pana przyszło do proroka Jeremiasza, że dopełni się siedemdziesiąt lat spustoszenia Jerozolimy.’ Daniela 9:2.”

> “With faith founded on the sure word of prophecy, Daniel pleaded with the Lord for the speedy fulfillment of these promises. He pleaded for the honor of God to be preserved. In his petition he identified himself fully with those who had fallen short of the divine purpose, confessing their sins as his own.” Prophets and Kings, 553, 554.

> „Z wiarą opartą na pewnym słowie prorockim Daniel błagał Pana o rychłe wypełnienie tych obietnic. Błagał, aby cześć Boga została zachowana. W swojej prośbie całkowicie utożsamiał się z tymi, którzy nie sprostali Bożemu zamierzeniu, wyznając ich grzechy jako własne.” Prorocy i królowie, 553, 554.

Back to Articles