Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Two

Księga Daniela – numer czterdzieści dwa

Connecting Links

Ogniwa łączące

Author

Jeff Pippenger

Published

January 6, 2024

Formats

PDF
Word

John the Baptist was a connecting link prophet.

Jan Chrzciciel był prorokiem-łącznikiem.

> “The prophet John was the connecting link between the two dispensations. As God’s representative he stood forth to show the relation of the law and the prophets to the Christian dispensation. He was the lesser light, which was to be followed by a greater. The mind of John was illuminated by the Holy Spirit, that he might shed light upon his people; but no other light ever has shone or ever will shine so clearly upon fallen man as that which emanated from the teaching and example of Jesus. Christ and His mission had been but dimly understood as typified in the shadowy sacrifices. Even John had not fully comprehended the future, immortal life through the Saviour.” The Desire of Ages, 220.

> „Prorok Jan był łączącym ogniwem między dwiema dyspensacjami. Jako Boży przedstawiciel wystąpił, aby ukazać relację Prawa i Proroków do chrześcijańskiej dyspensacji. Był mniejszym światłem, po którym miało nadejść większe. Umysł Jana został oświecony przez Ducha Świętego, aby mógł oświecić swój lud; lecz żadne inne światło nigdy nie zaświeciło ani nie zaświeci tak jasno upadłemu człowiekowi, jak to, które emanowało z nauczania i przykładu Jezusa. Chrystusa i Jego misję pojmowano jedynie mgliście, jak zapowiadane w cienistych ofiarach. Nawet Jan nie pojął w pełni przyszłego, nieśmiertelnego życia przez Zbawiciela.” Pragnienie wieków, 220.

Jesus was also a connecting link prophet.

Jezus był także prorokiem, który stanowił ogniwo łączące.

> “Christ has led the way from earth to heaven. He forms the connecting link between the two worlds. He brings the love and condescension of God to man, and brings man up through His merits to meet the reconciliation of God. Christ is the way, the truth, and the life. It is hard work to follow on, step by step, painfully and slowly, onward and upward, in the path of purity and holiness. But Christ has made ample provision to impart new vigor and divine strength at every advance step in the divine life. This is the knowledge and experience that the hands in the office all want, and must have, or they daily bring reproach upon the cause of Christ.” Testimonies, volume 3, 193.

> Chrystus wytyczył drogę z ziemi do nieba. On stanowi ogniwo łączące dwa światy. Przynosi człowiekowi miłość i uniżenie Boga, a dzięki swoim zasługom podnosi człowieka, aby dostąpił pojednania z Bogiem. Chrystus jest drogą, prawdą i życiem. To ciężka praca podążać dalej, krok po kroku, boleśnie i powoli, naprzód i wzwyż, ścieżką czystości i świętości. Lecz Chrystus obficie zadbał o to, by na każdym kolejnym kroku życia Bożego udzielać nowej siły i boskiej mocy. Takiej wiedzy i takiego doświadczenia wszyscy pracownicy biura potrzebują i muszą je posiadać, inaczej każdego dnia przynoszą ujmę sprawie Chrystusa. Świadectwa, tom 3, 193.

John the Baptist’s prophetic work included connecting the dispensation of the earthly to the heavenly sanctuary. The first words John said when he first saw Jesus was:

Prorocka działalność Jana Chrzciciela obejmowała łączenie porządku doczesnego z niebiańską świątynią. Pierwsze słowa, jakie Jan Chrzciciel wypowiedział, gdy po raz pierwszy ujrzał Jezusa, brzmiały:

> The next day John seeth Jesus coming unto him, and saith, Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world. John 1:29.

> Nazajutrz Jan ujrzał Jezusa zbliżającego się ku niemu i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. Jan 1:29.

But even though John was to identify the transition from ancient Israel unto spiritual Israel, his understanding of that transition was limited.

Jednak chociaż Jan miał wskazać przejście od starożytnego Izraela do duchowego Izraela, jego zrozumienie tego przejścia było ograniczone.

> “Said Christ, in vindication of John, ‘But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet.’ Not only was John a prophet to foretell future events, but he was a child of promise, filled with the Holy Spirit from his birth, and was ordained of God to execute a special work as a reformer, in preparing a people for the reception of Christ. The prophet John was the connecting link between the two dispensations.

> Rzekł Chrystus w obronie Jana: „Lecz co wyszliście zobaczyć? Proroka? Tak, powiadam wam, i więcej niż proroka.” Jan był nie tylko prorokiem, który zapowiadał przyszłe wydarzenia, lecz był dzieckiem obietnicy, napełniony Duchem Świętym od urodzenia, i został ustanowiony przez Boga, aby wykonać szczególne dzieło jako reformator, przygotowując lud na przyjęcie Chrystusa. Prorok Jan był ogniwem łączącym dwie dyspensacje.

> “The religion of the Jews, in consequence of their departure from God, consisted mostly in ceremony. John was the lesser light, which was to be followed by a greater light. He was to shake the confidence of the people in their traditions, and call their sins to their remembrance, and lead them to repentance; that they might be prepared to appreciate the work of Christ. God communicated to John by inspiration, illuminating the prophet that he might remove the superstition and darkness from the minds of the honest Jews, which had been, through false teachings for generations, gathering upon them.

> Religia Żydów, w następstwie ich odejścia od Boga, polegała głównie na obrzędach. Jan był mniejszym światłem, po którym miało przyjść większe światło. Miał zachwiać zaufaniem ludu do ich tradycji, przypomnieć im ich grzechy i poprowadzić ich do pokuty, aby byli przygotowani, by docenić dzieło Chrystusa. Bóg przemawiał do Jana przez natchnienie, oświecając proroka, aby mógł usunąć zabobon i ciemność z umysłów szczerych Żydów, które przez pokolenia, na skutek fałszywych nauk, narastały w nich.

> “The least disciple that followed Jesus, that witnessed his miracles, and listened to his divine lessons of instruction, and heard the comforting words which fell from his lips, was more privileged than John the Baptist, for he had a clearer light. No other light has shone, or ever will shine, upon the intellect of sinful, fallen man, save that which was, and is, communicated through Him who is the light of the world. Christ and his mission had been but dimly understood through the shadowy sacrifices. Even John thought that the reign of Christ would be in Jerusalem, and that he would set up a temporal kingdom, the subjects of which would be holy.” Review and Herald, April 8, 1873.

> Najbardziej niepozorny uczeń, który podążał za Jezusem, był świadkiem Jego cudów, słuchał Jego boskich nauk i słyszał pocieszające słowa, które spływały z Jego ust; był bardziej uprzywilejowany niż Jan Chrzciciel, gdyż miał jaśniejsze światło. Żadne inne światło nie zajaśniało ani nigdy nie zajaśnieje nad umysłem grzesznego, upadłego człowieka, poza tym, które było i jest przekazywane przez Tego, który jest światłością świata. Chrystus i Jego misja były jedynie mgliście pojmowane w cieniu ofiar. Nawet Jan sądził, że panowanie Chrystusa będzie w Jerozolimie i że ustanowi On królestwo doczesne, którego poddani będą święci. Review and Herald, 8 kwietnia 1873 r.

The apostle Paul was also a connecting link prophet that was to identify the prophetic applications of the literal transitioning unto the spiritual. He understood that literal Jerusalem was no longer the Jerusalem of prophecy, for it then had transitioned unto heavenly Jerusalem.

Apostoł Paweł był także prorokiem-łącznikiem, który miał wskazać proroczne zastosowania przejścia od dosłowności do duchowości. Rozumiał, że dosłowna Jerozolima nie była już Jerozolimą proroctw, gdyż ta stała się Jerozolimą niebiańską.

> For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. Galatians 4:25, 26.

> Albowiem ta Agar jest górą Synaj w Arabii i odpowiada teraźniejszemu Jeruzalem, które jest w niewoli wraz ze swymi dziećmi. Lecz Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne, które jest matką nas wszystkich. List do Galatów 4:25, 26.

In chapter two of 2 Thessalonians, which we have been considering, Paul identified that literal pagan Rome was the power that restrained spiritual papal Rome from ascending to the throne until the year 538. In the chapter he identifies that the “man of sin” which is seated in the temple of God, was the same “king” that Daniel identified in chapter eleven, verse thirty-six. The proof that the “king of the north” in the last six verses of Daniel eleven is the papacy became the key to establish the framework of truth employed by Future for America from the increase of knowledge in 1989.

W drugim rozdziale Drugiego Listu do Tesaloniczan, którym się zajmowaliśmy, Paweł wskazał, że dosłowny pogański Rzym był mocą, która powstrzymywała duchowy papieski Rzym przed wstąpieniem na tron aż do roku 538. W tym rozdziale wskazuje, że „człowiek grzechu”, który zasiada w świątyni Boga, był tym samym „królem”, którego Daniel wskazał w rozdziale jedenastym, wersecie trzydziestym szóstym. Dowód, że „król północy” w ostatnich sześciu wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela to papiestwo, stał się kluczem do ustanowienia ram prawdy stosowanych przez Future for America od czasu wzrostu poznania w 1989 roku.

In the same chapter, Paul identified pagan Rome’s work of restraining the rise of the papacy, until the time when pagan Rome would be taken away, and thus identified that “the daily” in the book of Daniel was pagan Rome. That truth became the very key to establish the framework of truth which produced the increase of knowledge in 1798.

W tym samym rozdziale Paweł wskazał na rolę pogańskiego Rzymu polegającą na powstrzymywaniu wzrostu potęgi papiestwa, aż do czasu, gdy pogański Rzym miał zostać usunięty, i tym samym wskazał, że „codzienne” w Księdze Daniela oznaczało pogański Rzym. Ta prawda stała się kluczem do ustanowienia ram prawdy, które doprowadziły do wzrostu poznania w 1798 roku.

In William Miller’s history the message was proclaimed when a transition from the Philadelphian to the Laodicean movement was to take place. In Future for America’s history the transition from a Laodicean movement unto the Philadelphian movement is now taking place.

W historii Williama Millera przesłanie zostało ogłoszone, gdy miało nastąpić przejście z ruchu filadelfijskiego do ruchu laodycejskiego. W historii Future for America obecnie ma miejsce przejście z ruchu laodycejskiego do ruchu filadelfijskiego.

The truth that Paul set forth in 2 Thessalonians that identified the transition from literal pagan Rome unto spiritual papal Rome became the framework for Miller’s prophetic understanding. Both John the Baptist and Paul were raised up to explain the transition from literal to spiritual. William Miller was typified by John the Baptist and in his work it was essential that he recognized the relation and transition of pagan and papal Rome, the transition that John was raised up to identify.

Prawda, którą Paweł przedstawił w 2 Liście do Tesaloniczan, a która wskazywała na przejście od dosłownego pogańskiego Rzymu do duchowego papieskiego Rzymu, stała się podstawą proroczego zrozumienia Millera. Zarówno Jan Chrzciciel, jak i Paweł zostali powołani, by wyjaśnić przejście od dosłownego do duchowego. William Miller został typologicznie zapowiedziany przez Jana Chrzciciela i w jego dziele kluczowe było rozpoznanie relacji oraz przejścia od pogańskiego do papieskiego Rzymu, przejścia, które Jan został powołany, by wskazać.

There are five references to “the daily” in the book of Daniel, and they always precede a symbol of the papal power. In the context of the prophetic transition we are considering, all five references include the transition from literal Rome to spiritual Rome. “The daily” in the book of Daniel is one of the truths represented upon Habakkuk’s two tables, and is therefore a foundational truth that was to be defended; a truth which would ultimately become covered up with false and counterfeit jewels and coins. It is no accident that every truth represented upon the two sacred charts has direct inspired endorsements within the writings of Ellen White. To reject any of the foundational truths (including “the daily”), is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy.

W Księdze Daniela znajduje się pięć odniesień do „ustawicznego”, które zawsze poprzedzają symbol władzy papieskiej. W kontekście rozważanego proroczego przejścia wszystkie pięć odniesień obejmuje przejście od dosłownego Rzymu do Rzymu duchowego. „Ustawiczne” w Księdze Daniela jest jedną z prawd przedstawionych na dwóch tablicach Habakuka, a zatem jest prawdą fundamentalną, której należało bronić; prawdą, która ostatecznie miała zostać przykryta fałszywymi i podrobionymi klejnotami oraz monetami. Nie jest przypadkiem, że każda prawda przedstawiona na dwóch świętych planszach ma bezpośrednie, natchnione potwierdzenia w pismach Ellen White. Odrzucenie którejkolwiek z prawd fundamentalnych (w tym „ustawicznego”) oznacza równoczesne odrzucenie autorytetu Ducha Proroctwa.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> Wtedy zobaczyłem w odniesieniu do „Daily”, że słowo „sacrifice” zostało dodane przez ludzką mądrość i nie należy do tekstu; i że Pan dał właściwe zrozumienie tego tym, którzy głosili okrzyk o godzinie sądu. Gdy panowała jedność, przed rokiem 1844, niemal wszyscy byli zgodni co do właściwego poglądu na temat „Daily”; lecz od 1844 roku, wśród zamętu, przyjęto inne poglądy i nastały ciemność oraz zamieszanie. Review and Herald, 1 listopada 1850 r.

Those “who gave the judgment hour cry,” understood “the daily” as a symbol of paganism, and/or pagan Rome. Their understanding included the fact that they understood that the word “sacrifice” did not belong in the passage in Daniel, where it had been added by the translators (by human wisdom) of the King James Bible. The pioneer understanding also included that “the daily” was always presented in connection with one of the two symbols of the papal power, and that paganism (“the daily”), always preceded the papal symbol. They were always identified in the sequence in which they arrived into prophetic history. The books of Daniel and Revelation never deviate from the historical sequence of paganism preceding papalism, and when the book of Revelation introduces the third desolating power of the false prophet, that sequence is always upheld.

Ci, którzy ogłosili „okrzyk godziny sądu”, rozumieli „ustawiczne” jako symbol pogaństwa i/lub pogańskiego Rzymu. W ich rozumieniu mieściło się także przekonanie, że słowo „ofiara” nie należało do danego fragmentu w Księdze Daniela, gdzie zostało dodane przez tłumaczy (kierujących się ludzką mądrością) Biblii Króla Jakuba. Pionierskie rozumienie obejmowało również to, że „ustawiczne” było zawsze przedstawiane w powiązaniu z jednym z dwóch symboli władzy papieskiej oraz że pogaństwo („ustawiczne”) zawsze poprzedzało symbol papieski. Zawsze identyfikowano je w takiej kolejności, w jakiej pojawiały się w historii proroczej. Księgi Daniela i Apokalipsy nigdy nie odstępują od historycznej kolejności, w której pogaństwo poprzedza papiestwo, a gdy Apokalipsa wprowadza trzecią moc spustoszenia fałszywego proroka, ta kolejność jest zawsze zachowana.

Without Paul’s instruction that the literal things of prophecy transitioned to the spiritual in the time period of the cross, a dilemma is produced with Christ’s prediction of the destruction of Jerusalem found in all the gospels except John. The two symbols of the papacy connected with “the daily” in the book of Daniel are the abomination of desolation and the transgression of desolation. Those two symbols represent the mark of the beast (the abomination) and the image of the beast (the transgression).

Bez nauczania Pawła, że dosłowne elementy proroctwa przeszły w wymiar duchowy w okresie krzyża, powstaje dylemat w związku z Chrystusową zapowiedzią zniszczenia Jerozolimy, obecną we wszystkich Ewangeliach z wyjątkiem Jana. Dwa symbole papiestwa powiązane z „the daily” w Księdze Daniela to ohyda spustoszenia i przestępstwo spustoszenia. Te dwa symbole reprezentują znamię bestii (ohyda) i obraz bestii (przestępstwo).

The transgression that allows the papacy to murder those it deems as heretics is the combination of church and state, with the church in control of the relationship. Thus, Daniel represents the combination of church and state which is the image of the papal beast, as the transgression of desolation. The Bible identifies idolatry as an abomination, and all the idolatry of the papal power is represented with its idol sabbath, which John calls the mark of the beast, and Daniel calls the abomination that maketh desolate.

Przestępstwem, które pozwala papiestwu mordować tych, których uznaje za heretyków, jest połączenie Kościoła i państwa, przy czym nad tą relacją kontrolę sprawuje Kościół. Tak więc Daniel przedstawia połączenie Kościoła i państwa, które jako obraz papieskiej bestii stanowi przestępstwo spustoszenia. Biblia określa bałwochwalstwo jako ohydę, a całe bałwochwalstwo władzy papieskiej jest reprezentowane przez jej bałwochwalczy sabat, który Jan nazywa znamieniem bestii, a Daniel nazywa ohydą spustoszenia.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:9–12.

> A z jednego z nich wyszedł mały róg, który rozmógł się bardzo ku południu, ku wschodowi i ku pięknej ziemi. I urósł aż do zastępu niebios; i strącił na ziemię część zastępu i gwiazd, i podeptał je. Tak, wyniósł się nawet do księcia zastępu, i przez niego zniesiono codzienną ofiarę, a miejsce jego świątyni zostało zburzone. I z powodu występku powierzono mu zastęp przeciwko codziennej ofierze, i rzucił prawdę na ziemię; i działał, i powodziło mu się. Daniela 8:9-12.

We will address these verses in greater detail in another article, but in verse eleven, the power that magnified itself against Christ was pagan Rome, when they attempted to kill him at his birth and then finally did so at the cross. The verse states that “by him” (pagan Rome), “the daily was taken away.” The Hebrew word translated as “taken away” is “rum,” and it means “to lift up and exalt”. Pagan Rome would lift up and exalt the religion of paganism, and they did that very thing in history. This is why they are called “pagan” Rome.

Do tych wersetów wrócimy szerzej w innym artykule, ale w wersecie jedenastym mocą, która wywyższyła się przeciw Chrystusowi, był pogański Rzym, gdy usiłował zabić Go przy Jego narodzinach, a ostatecznie uczynił to na krzyżu. Werset stwierdza, że „przez niego” (pogański Rzym) „codzienne zostało zabrane”. Hebrajskie słowo przetłumaczone jako „zabrane” to „rum” i oznacza „podnieść i wywyższyć”. Pogański Rzym podnosił i wywyższał religię pogaństwa — i właśnie to uczynił w historii. Dlatego nazywa się go „pogańskim” Rzymem.

The next verse identifies that papal Rome, was given a “host” (military power), that was against, or was to overcome “the daily” (paganism). This also is a fact of history, for military strength was employed by the papacy (though she never has her own army), to overcome the restraint placed upon her rise to power. That power came from pagan Rome. The military power that she employed was given unto her through “transgression,” for the transgression that allowed her to control the armies of the kings that placed her on the throne in the year 538, was the transgression of the combination of church and state. First pagan Rome is addressed in verse eleven, informing the student that pagan Rome would stand up against Christ, and that it would exalt the religion of paganism.

Następny werset wskazuje, że papieskiemu Rzymowi został dany „zastęp” (siła militarna), który był wymierzony przeciwko, lub miał pokonać, „the daily” (pogaństwo). Jest to również fakt historyczny, gdyż papiestwo posługiwało się siłą zbrojną (choć samo nigdy nie miało własnej armii), aby przełamać ograniczenia nałożone na jego dojście do władzy. Ta siła pochodziła z pogańskiego Rzymu. Siła militarna, z której korzystało, została mu dana poprzez „przestępstwo”, albowiem przestępstwo, które pozwoliło mu kontrolować armie królów, którzy posadzili je na tronie w roku 538, było przestępstwem połączenia Kościoła i państwa. Najpierw w wersecie jedenastym mowa jest o pogańskim Rzymie, informując czytelnika, że pogański Rzym wystąpi przeciwko Chrystusowi i że wywyższy religię pogaństwa.

The next verse describes the transgression of the combination of church and state that allowed the papacy to overcome and remove the restraint that pagan Rome had exercised against her. History upholds the application of both those verses. “The daily” represents either pagan Rome, the power that stood against Christ, or the religion of paganism that was exalted by pagan Rome. The symbol of “the daily” is then followed by the papacy, as it identifies the transgression of church and state that is what empowers the papacy with an army to do its dirty work. Daniel’s third use of “the daily,” is the question that produces the answer, that is the central pillar of Adventism.

Następny werset opisuje nieprawość sojuszu Kościoła i państwa, który pozwolił papiestwu przełamać i usunąć ograniczenie, jakie pogański Rzym nakładał na papiestwo. Historia potwierdza zastosowanie obu tych wersetów. „Ustawiczne” oznacza albo pogański Rzym, moc, która występowała przeciwko Chrystusowi, albo religię pogańską, którą pogański Rzym wywyższał. Po symbolu „ustawicznego” pojawia się papiestwo, co wskazuje na nieprawość sojuszu Kościoła i państwa, która daje papiestwu do dyspozycji armię do wykonywania jego brudnej roboty. Trzecie użycie „ustawicznego” u Daniela to pytanie, które przynosi odpowiedź będącą centralnym filarem adwentyzmu.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> Potem usłyszałem, jak jeden święty mówił, a inny święty rzekł do owego świętego, który mówił: Jak długo potrwa widzenie dotyczące ofiary codziennej i występku spustoszenia, aby oddać zarówno świątynię, jak i zastęp na podeptanie? Daniela 8:13.

In this verse, the question is asked of how long shall the vision be, thus asking for an answer that represents duration, and not a point in time. The question is not on what date will the vision be fulfilled, but what is the duration of the vision. The verse does not ask “When?”, it asks, “How long?” The vision is about the desolating powers of paganism, represented as “the daily,” and papalism as represented by the transgression of the papacy that is accomplished when she commits fornication with the kings of the earth. Those two desolating powers of paganism followed by papalism were to trample down the sanctuary and the host for a period of “seven times.”

W tym wersecie zadano pytanie, jak długo ma trwać to widzenie, a więc oczekuje się odpowiedzi wyrażającej okres trwania, a nie punkt w czasie. Pytanie nie dotyczy tego, w jakiej dacie widzenie zostanie wypełnione, lecz tego, jaki jest czas trwania widzenia. Werset nie pyta: „Kiedy?”, lecz: „Jak długo?” Widzenie dotyczy spustoszających mocy pogaństwa, przedstawionych jako „to, co codzienne”, oraz papizmu, przedstawionego przez występek papiestwa, do którego dochodzi, gdy dopuszcza się ono nierządu z królami ziemi. Te dwie spustoszające moce — najpierw pogaństwo, a następnie papizm — miały deptać świątynię i zastęp przez okres „siedmiu czasów”.

It is important to recognize that the trampling down of the literal sanctuary which began in the time of Babylon, and continued through to the destruction of Jerusalem by pagan Rome in 70 AD, was done by pagan powers from the beginning of the history to the end. Thus, it was literal paganism in the plural that trampled down the literal sanctuary and literal host (God’s people). But it was spiritual Rome that trampled down spiritual Jerusalem and spiritual Israel.

Ważne jest, aby zauważyć, że deptanie dosłownej świątyni, które rozpoczęło się w czasach Babilonu i trwało aż do zburzenia Jerozolimy przez pogański Rzym w 70 r. n.e., było dokonywane przez pogańskie potęgi od początku tej historii aż do jej końca. A zatem to dosłowne pogaństwa — w liczbie mnogiej — zdeptały dosłowną świątynię i dosłowny zastęp (lud Boży). Natomiast duchowy Rzym zdeptał duchową Jerozolimę i duchowy Izrael.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> Ale dziedziniec, który jest na zewnątrz świątyni, pomiń i go nie mierz, gdyż został oddany poganom, a święte miasto będą deptać przez czterdzieści dwa miesiące. I dam moim dwom świadkom moc, i będą prorokować tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni, odziani w wory. Objawienie 11:2, 3.

John the Baptist was a connecting link prophet that identified the change of dispensation from the earthly sanctuary to the heavenly, without knowing the fullness of his work. Paul was a connecting link prophet that identified the change of dispensation from literal Israel (the host) to spiritual Israel. The Jerusalem that was trampled down for forty-two months was spiritual Jerusalem.

Jan Chrzciciel był prorokiem-łącznikiem, który wskazał zmianę dyspensacji z ziemskiej świątyni na niebiańską, nie znając pełni swego dzieła. Paweł był prorokiem-łącznikiem, który wskazał zmianę dyspensacji z dosłownego Izraela (zastęp) na duchowy Izrael. Jerozolima, która była deptana przez czterdzieści dwa miesiące, była Jerozolimą duchową.

> “The periods here mentioned—forty and two months,” and ‘a thousand two hundred and threescore days’—are the same, alike representing the time in which the church of Christ was to suffer oppression from Rome. The 1260 years of papal supremacy began in A.D. 538, and would therefore terminate in 1798. At that time a French army entered Rome and made the pope a prisoner, and he died in exile. Though a new pope was soon afterward elected, the papal hierarchy has never since been able to wield the power which it before possessed.” The Great Controversy, 266.

> „Wspomniane tutaj okresy — „czterdzieści dwa miesiące” oraz „tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni” — są tożsame, przedstawiają ten sam czas, w którym Kościół Chrystusa miał cierpieć ucisk ze strony Rzymu. 1260 lat papieskiej supremacji rozpoczęło się w roku 538 n.e. i tym samym miały się zakończyć w 1798. Wtedy armia francuska wkroczyła do Rzymu i uwięziła papieża, który zmarł na wygnaniu. Chociaż wkrótce potem wybrano nowego papieża, hierarchia papieska nigdy odtąd nie była w stanie dzierżyć władzy, jaką wcześniej posiadała.” Wielki bój, 266.

Paul identified that at the transition which took place in the history of the cross, spiritual Jerusalem which “is above,” became the city which God chose to place his name, and literal Jerusalem ceased to be the Jerusalem of Bible prophecy.

Paweł wskazał, że w momencie przejścia, które dokonało się w historii krzyża, duchowa Jerozolima, która "jest w górze", stała się miastem, które Bóg wybrał, by tam umieścić swoje imię, a dosłowna Jerozolima przestała być Jerozolimą proroctw biblijnych.

> For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. Galatians 4:25, 26.

> Albowiem ta Agar jest górą Synaj w Arabii i odpowiada teraźniejszemu Jeruzalem, które jest w niewoli wraz ze swymi dziećmi. Lecz Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne, które jest matką nas wszystkich. List do Galatów 4:25, 26.

This truth is essential to understand correctly, and the false application of literal Jerusalem as the symbol of Bible prophecy is part of the deception created by the Jesuits to undermine the truth that the pope of Rome is the antichrist. That false teaching produces a belief within apostate Protestantism that allows them to incorrectly look to the modern Jewish nation of Israel as a symbol of prophecy. Literal Jerusalem ceased to be God’s Jerusalem in the time of the cross.

Ta prawda jest niezbędna, aby właściwie zrozumieć, a fałszywe zastosowanie dosłownej Jerozolimy jako symbolu proroctw biblijnych jest częścią oszustwa stworzonego przez jezuitów, by podważyć prawdę, że papież rzymski jest Antychrystem. To fałszywe nauczanie rodzi w łonie odstępczego protestantyzmu przekonanie, które pozwala im błędnie spoglądać na współczesne żydowskie państwo Izrael jako na symbol proroctwa. Dosłowna Jerozolima przestała być Bożą Jerozolimą w czasie ukrzyżowania.

> “The city of Jerusalem is no longer a sacred place. The curse of God is upon it because of the rejection and crucifixion of Christ. A dark blot of guilt rests upon it, and never again will it be a sacred place until it has been cleansed by the purifying fires of heaven. At the time when this sin-cursed earth is purified from every stain of sin, Christ will again stand upon the Mount of Olives. As His feet rest upon it, it will part asunder, and become a great plain, prepared for the city of God.” Review and Herald, July 30, 1901.

> Miasto Jerozolima nie jest już miejscem świętym. Spoczywa na nim przekleństwo Boże z powodu odrzucenia i ukrzyżowania Chrystusa. Ciemna plama winy ciąży na nim i nigdy więcej nie będzie miejscem świętym, dopóki nie zostanie oczyszczone przez oczyszczające ognie nieba. W czasie, gdy ta przeklęta przez grzech ziemia zostanie oczyszczona z wszelkiej skazy grzechu, Chrystus ponownie stanie na Górze Oliwnej. Gdy Jego stopy na niej spoczną, rozstąpi się i stanie się wielką równiną, przygotowaną dla miasta Bożego. Review and Herald, 30 lipca 1901.

The relevance of the distinction between literal Jerusalem and spiritual Jerusalem will be addressed as we consider Christ’s prophecy of the end of the world. The fourth time Daniel identifies “the daily,” is in chapter eleven.

Znaczenie rozróżnienia między dosłowną Jerozolimą a duchową Jerozolimą zostanie omówione, gdy będziemy rozważać proroctwo Chrystusa o końcu świata. Po raz czwarty Daniel określa „codzienne” w rozdziale jedenastym.

> And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.

> I wojska staną po jego stronie, splugawią świątynię twierdzy, usuną codzienną ofiarę i postawią ohydę spustoszenia. Daniela 11:31.

This verse is identifying the work of pagan Rome in placing the papacy on the throne of the earth in the year 538. The “arms” represent the military strength of pagan Rome that stood up for the papacy beginning with Clovis, king of the Franks in the year 496. Different European kings worked for the placement of the papacy following Clovis, but the verse is identifying four things the European kings (arms) did for the papacy, once they transgressed by forming a church and state alliance with the whore of Tyre.

Ten werset wskazuje na dzieło pogańskiego Rzymu polegające na osadzeniu papiestwa na tronie ziemi w roku 538. „Ramiona” przedstawiają siłę militarną pogańskiego Rzymu, która stanęła w obronie papiestwa, począwszy od Chlodwiga, króla Franków, w roku 496. Różni europejscy królowie pracowali nad osadzeniem papiestwa po Chlodwigu, ale werset wskazuje na cztery rzeczy, które europejscy królowie („ramiona”) uczynili dla papiestwa, gdy dopuścili się występku, zawiązując sojusz kościoła i państwa z nierządnicą z Tyru.

Once they stood up for the papacy, they “polluted” or destroyed the city of Rome, which was the symbol of strength of both pagan and papal Rome. The pollution of the verse was carried out repeatedly through the years, as the city of Rome was brought under continuous military attacks. Those European kings (the arms), would also “take away the daily.” The Hebrew word translated as “take away” in this verse is not “rum,” as it was in chapter eight. In this verse, the word translated as “take away,” is “sur,” and it means to remove. The arms of the European kings would remove the pagan resistance to the rise of the papacy in the year 508. Then in the year 538, those arms would place the papacy on the throne of the earth. Then at the Counsel of Orleans, in that very year, the papacy implemented a Sunday law.

Gdy już opowiedzieli się za papiestwem, „splugawili” lub zniszczyli miasto Rzym, które było symbolem siły zarówno pogańskiego, jak i papieskiego Rzymu. Splugawienie, o którym mowa w wersecie, było dokonywane wielokrotnie na przestrzeni lat, gdy miasto Rzym było poddawane nieustannym atakom wojskowym. Ci europejscy królowie (ramiona) mieli także „zabrać to, co codzienne”. Hebrajskie słowo tłumaczone w tym wersecie jako „zabrać” nie jest „rum”, jak to było w rozdziale ósmym. W tym wersecie słowem tłumaczonym jako „zabrać” jest „sur” i znaczy „usunąć”. Ramiona europejskich królów usunęłyby pogański opór wobec powstania papiestwa w roku 508. Następnie w roku 538 te ramiona osadziłyby papiestwo na tronie ziemi. Następnie na Radzie w Orleanie, w tym właśnie roku, papiestwo wprowadziło prawo niedzielne.

Sunday as a day of worship is what Sister White calls the “idol” sabbath, and idolatry is the perfect biblical definition of the word “abomination”. In the year 538, the arms of pagan Rome placed the abomination that maketh desolate.

Niedziela jako dzień nabożeństwa jest tym, co siostra White nazywa „bałwochwalczym” szabatem, a bałwochwalstwo jest doskonałą biblijną definicją słowa „obrzydliwość”. W roku 538 wojska pogańskiego Rzymu ustanowiły obrzydliwość, która czyni spustoszenie.

> “All who will exalt and worship the idol Sabbath, a day that God has not blessed, help the devil and his angels with all the power of their God-given ability, which they have perverted to a wrong use. Inspired by another spirit, which blinds their discernment, they cannot see that the exaltation of Sunday is entirely the institution of the Catholic Church.” Selected Messages, book 3, 423.

> Wszyscy, którzy wywyższają i czczą bałwochwalczy sabat, dzień, którego Bóg nie pobłogosławił, pomagają diabłu i jego aniołom całą mocą danych im przez Boga zdolności, które wypaczyli, używając ich w niewłaściwy sposób. Zainspirowani innym duchem, który zaślepia ich rozeznanie, nie potrafią dostrzec, że wywyższanie niedzieli jest całkowicie ustanowieniem Kościoła katolickiego. Wybrane poselstwa, księga 3, 423.

Prophecy and history uphold the application we have just identified for verse thirty-one. When we say prophecy upholds this application, we are referring to the fact that there are other prophecies which address these same facts, without bringing them into the discussion at this time. The fifth and final time Daniel uses “the daily,” is found in chapter twelve.

Proroctwa i historia potwierdzają zastosowanie, które właśnie wskazaliśmy w odniesieniu do wersetu trzydziestego pierwszego. Gdy mówimy, że proroctwa potwierdzają to zastosowanie, mamy na myśli fakt, że istnieją inne proroctwa odnoszące się do tych samych faktów, choć w tej chwili nie wprowadzamy ich do dyskusji. Piąty i ostatni raz, kiedy Daniel używa określenia „ustawiczne”, znajduje się w rozdziale dwunastym.

> And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:11, 12.

> A od czasu, gdy zostanie zniesiona codzienna ofiara i zostanie postawiona ohyda spustoszenia, będzie tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt dni. Błogosławiony, kto wytrwa i doczeka do tysiąca trzystu trzydziestu pięciu dni. Daniela 12:11, 12.

Prophecy and history uphold that in the year 508, the resistance to the rise of the papacy essentially ended, when the last of three geographical obstacles (the Goths), were plucked up as Daniel chapter seven identifies.

Proroctwo i historia potwierdzają, że w roku 508 opór wobec wzrostu potęgi papiestwa zasadniczo się zakończył, gdy ostatnia z trzech przeszkód geograficznych (Goci) została wykorzeniona, jak wskazuje siódmy rozdział Księgi Daniela.

> I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

> Przypatrywałem się rogom, i oto między nimi wyrósł inny, mały róg, przed którym trzy z pierwszych rogów zostały wyrwane z korzeniami: i oto w tym rogu były oczy jak oczy człowieka oraz usta mówiące wielkie rzeczy. Daniel 7:8.

The three horns being removed are illustrated on the two sacred tables, and when the third of those three geographical obstacles was driven out of the city of Rome, in the year 508, the resistance against the rise of the papal power was taken away. The setting up referenced in verse eleven, represents the thirty years between 508 and 538. It identifies thirty years where the preparation of establishing the man of sin in the temple of God was accomplished.

Usunięcie trzech rogów zostało zilustrowane na dwóch świętych tablicach, a gdy trzeci z owych trzech geograficznych przeszkód został w roku 508 wyparty z miasta Rzymu, opór wobec wzrostu władzy papiestwa został usunięty. Ustanowienie, o którym mowa w wersecie jedenastym, oznacza trzydzieści lat między rokiem 508 a 538. Wskazuje ono trzydzieści lat, w których dokonano przygotowań do ustanowienia człowieka grzechu w świątyni Boga.

The word translated as “taken away” is also “sur,” which means to remove, and in 508, the resistance against the rise of the papacy was removed (taken away). From that date, twelve hundred and ninety years takes you to 1798, and the deadly wound of the papacy. Thirteen hundred and thirty-five days takes you to the first disappointment, and the beginning of the tarrying time at the very end of the year 1843. The verse promises a blessing to those who “cometh” to 1843. The word “cometh” means to touch. The first day of 1844, marks the first disappointment, but the last day of 1843, touches the first moment of 1844. The last day of a year touches the first day of the following year. The blessing associated with that date is upheld by history and prophecy.

Słowo tłumaczone jako „zabrane” to także „sur”, które znaczy „usunąć”, a w roku 508 opór wobec wzrostu znaczenia papiestwa został usunięty (zabrany). Od tej daty upływ 1290 lat prowadzi do roku 1798 i śmiertelnej rany papiestwa. Tysiąc trzysta trzydzieści pięć dni prowadzi do pierwszego rozczarowania i początku czasu zwłoki pod sam koniec roku 1843. Werset obiecuje błogosławieństwo tym, którzy „cometh” do roku 1843. Słowo „cometh” znaczy „dotknąć”. Pierwszy dzień roku 1844 oznacza pierwsze rozczarowanie, ale ostatni dzień 1843 roku styka się z pierwszą chwilą 1844. Ostatni dzień roku styka się z pierwszym dniem następnego roku. Błogosławieństwo związane z tą datą jest potwierdzone przez historię i proroctwo.

We will continue our consideration of the significance of “the daily” as a foundational truth in the next article.

Będziemy kontynuować nasze rozważania na temat znaczenia „the daily” jako prawdy podstawowej w następnym artykule.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> Wszystkie poselstwa dane w latach 1840–1844 mają teraz być głoszone z mocą, ponieważ wielu ludzi straciło orientację. Poselstwa te mają dotrzeć do wszystkich kościołów.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> Chrystus powiedział: "Błogosławione są wasze oczy, bo widzą, i wasze uszy, bo słyszą. Bo zaprawdę powiadam wam: wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło zobaczyć to, co wy widzicie, a nie zobaczyli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli" [Mateusza 13:16, 17]. Błogosławione są oczy, które widziały to, co widziano w latach 1843 i 1844.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> „Poselstwo zostało przekazane. I nie powinno być zwłoki w powtarzaniu tego poselstwa, gdyż znaki czasu się wypełniają; dzieło końcowe musi zostać wykonane. Wielkie dzieło zostanie wykonane w krótkim czasie. Wkrótce z Bożego ustanowienia zostanie dane poselstwo, które rozrośnie się w głośne wołanie. Wtedy Daniel stanie na swoim miejscu, aby złożyć swoje świadectwo.” Manuscript Releases, tom 21, s. 437.

Back to Articles