Article

# Elijah - Number Eight

Elijah - numer osiem

Jericho

Jerycho

Author

Jeff Pippenger

Published

October 9, 2023

Formats

PDF
Word

In the beginning of ancient literal Israel and also the beginning of modern spiritual Israel, at the Red Sea crossing, and then at the great disappointment, a series of progressive tests began that ultimately arrived at the final test. The failure of that last test in the book of Numbers and in Millerite history marks the beginning of a wilderness wandering.

Na początku historii starożytnego, dosłownego Izraela, przy przejściu przez Morze Czerwone, a potem na początku współczesnego, duchowego Izraela, podczas Wielkiego Rozczarowania, rozpoczęła się seria postępujących prób, zakończona próbą ostateczną. Porażka tej ostatniej próby w Księdze Liczb i w historii ruchu millerowskiego wyznacza początek wędrówki po pustyni.

> “For forty years did unbelief, murmuring, and rebellion shut out ancient Israel from the land of Canaan. The same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan. In neither case were the promises of God at fault. It is the unbelief, the worldliness, unconsecration, and strife among the Lord’s professed people that have kept us in this world of sin and sorrow so many years.

> Przez czterdzieści lat niewiara, szemranie i bunt zamykały starożytnemu Izraelowi dostęp do ziemi Kanaanu. Te same grzechy opóźniły wejście współczesnego Izraela do niebiańskiego Kanaanu. W żadnym z tych przypadków winne nie były Boże obietnice. To niewiara, światowość, brak poświęcenia i waśnie wśród tych, którzy mienią się ludem Pana, zatrzymały nas w tym świecie grzechu i cierpienia na tak wiele lat.

> “We may have to remain here in this world because of insubordination many more years, as did the children of Israel; but for Christ’s sake, His people should not add sin to sin by charging God with the consequence of their own wrong course of action.” Evangelism, 696.

> "Może się zdarzyć, że z powodu nieposłuszeństwa będziemy musieli pozostać tutaj, na tym świecie, jeszcze wiele lat, podobnie jak synowie Izraela; lecz ze względu na Chrystusa Jego lud nie powinien dodawać grzechu do grzechu, obwiniając Boga za konsekwencje własnego błędnego postępowania." Ewangelizacja, 696.

At the end of ancient Israel’s history, as in the beginning there was a progressive testing process which ended when ancient literal Israel was taken into captivity in Babylon. At the end of modern spiritual Israel, they too will face a progressive testing process. That process ends when Laodicean Adventists are overthrown at the Sunday law. As with ancient Israel, modern Israel will be taken captive by spiritual Babylon.

Pod koniec historii starożytnego Izraela, podobnie jak na początku, miał miejsce postępujący proces próby, który zakończył się, gdy starożytny dosłowny Izrael został wzięty do niewoli w Babilonie. U kresu dziejów współczesnego duchowego Izraela oni również staną wobec postępującego procesu próby. Ten proces zakończy się, gdy laodycejscy adwentyści zostaną obaleni przy prawie niedzielnym. Podobnie jak starożytny Izrael, współczesny duchowy Izrael zostanie wzięty do niewoli przez duchowy Babilon.

The Millerite movement that began prophetically in 1798, and ended officially in 1863, typifies the movement of the one hundred and forty-four thousand that began in 1989 and ends at the close of human probation and the Second Coming of Christ. Between the ending of the Millerite movement and the arrival of the mighty movement of the third angel, is the history of the legally registered Laodicean Seventh-day Adventist church.

Ruch millerowski, który rozpoczął się proroczo w 1798 roku, a oficjalnie zakończył się w 1863 roku, jest typem ruchu stu czterdziestu czterech tysięcy, który rozpoczął się w 1989 roku i kończy się wraz z zamknięciem czasu łaski dla ludzi oraz Powtórnym Przyjściem Chrystusa. Między zakończeniem ruchu millerowskiego a nadejściem potężnego ruchu trzeciego anioła rozciąga się historia prawnie zarejestrowanego laodycejskiego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego.

> “A distance of only eleven days’ journey lay between Sinai and Kadesh, on the borders of Canaan; and it was with the prospect of speedily entering the goodly land that the hosts of Israel resumed their march when the cloud at last gave the signal for an onward movement. Jehovah had wrought wonders in bringing them from Egypt, and what blessings might they not expect now that they had formally covenanted to accept Him as their Sovereign, and had been acknowledged as the chosen people of the Most High?” Patriarchs and Prophets, 376.

> "Od Synaju do Kadeszu, na granicach Kanaanu, było zaledwie jedenaście dni drogi; i z perspektywą rychłego wkroczenia do pięknej ziemi zastępy Izraela wznowiły swój marsz, gdy obłok wreszcie dał sygnał do ruszenia naprzód. Jehowa dokonał cudów, wyprowadzając ich z Egiptu, i jakichż błogosławieństw mogli się teraz nie spodziewać, skoro uroczyście zawarli przymierze, że przyjmą Go jako swego Władcę, i zostali uznani za lud wybrany Najwyższego?" Patriarchowie i prorocy, 376.

Their short journey ended up being forty years, due to their unbelief and disobedience. Had they manifested a faith that was based upon their mighty deliverance out of slavery, they would have soon crossed over the Jordan river and entered into the Promised Land. Their first obstacle thereafter would have been the same obstacle that Joshua later took up. After forty years, literal Israel left the wilderness for the Promised Land, and Jericho was their first step, and it stands as a symbol of the power of God unto salvation unto everyone that believes. Jericho is also the symbol of the work that the Millerite movement was to confront in 1863, but they retreated into the wilderness. The symbolism of Elijah is directly connected with the symbolism of Jericho, and it is informative to consider Elijah’s historical connection with Jericho.

Ich krótka wędrówka przeciągnęła się do czterdziestu lat z powodu ich niewiary i nieposłuszeństwa. Gdyby okazali wiarę opartą na potężnym wybawieniu ich z niewoli, wkrótce przeprawiliby się przez Jordan i weszliby do Ziemi Obiecanej. Ich pierwszą przeszkodą byłaby potem ta sama, z którą później zmierzył się Jozue. Po czterdziestu latach literalny Izrael opuścił pustynię, by wejść do Ziemi Obiecanej, a Jerycho było ich pierwszym krokiem i pozostaje symbolem mocy Boga ku zbawieniu dla każdego, kto wierzy. Jerycho jest także symbolem dzieła, z którym ruch millerowski miał się zmierzyć w 1863 roku, lecz wycofał się na pustynię. Symbolika Eliasza jest bezpośrednio związana z symboliką Jerycha i pouczające jest rozważyć historyczne związki Eliasza z Jerychem.

> Now the rest of the acts of Omri which he did, and his might that he showed, are they not written in the book of the chronicles of the kings of Israel? So Omri slept with his fathers, and was buried in Samaria: and Ahab his son reigned in his stead. And in the thirty and eighth year of Asa king of Judah began Ahab the son of Omri to reign over Israel: and Ahab the son of Omri reigned over Israel in Samaria twenty and two years. And Ahab the son of Omri did evil in the sight of the Lord above all that were before him. And it came to pass, as if it had been a light thing for him to walk in the sins of Jeroboam the son of Nebat, that he took to wife Jezebel the daughter of Ethbaal king of the Zidonians, and went and served Baal, and worshipped him. And he reared up an altar for Baal in the house of Baal, which he had built in Samaria. And Ahab made a grove; and Ahab did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him. In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 16:27–17:1.

> A czyż pozostałe dzieje Omriego, które uczynił, i jego moc, którą okazał, nie są zapisane w księdze kronik królów Izraela? I spoczął Omri przy swoich ojcach i został pochowany w Samarii; a w jego miejsce królował jego syn Achab. A w trzydziestym ósmym roku Asy, króla Judy, zaczął Achab, syn Omriego, królować nad Izraelem; i Achab, syn Omriego, panował nad Izraelem w Samarii dwadzieścia dwa lata. I Achab, syn Omriego, czynił to, co złe w oczach Pana, bardziej niż wszyscy, którzy byli przed nim. I stało się, że jakby było to dla niego małą rzeczą chodzić w grzechach Jeroboama, syna Nebata, wziął za żonę Izebel, córkę Etbaala, króla Sydończyków, i poszedł służyć Baalowi oraz oddawał mu cześć. I wystawił ołtarz Baalowi w domu Baala, który zbudował w Samarii. I Achab uczynił też gaj; i Achab bardziej pobudził do gniewu Pana, Boga Izraela, niż wszyscy królowie Izraela, którzy byli przed nim. Za jego dni Hiel z Betelu zbudował Jerycho: położył jego fundament na Abiramie, swym pierworodnym, a jego bramy postawił na Segubie, swym najmłodszym synu, według słowa Pana, które wypowiedział przez Jozuego, syna Nuna. I Eliasz Tiszbita, który był z mieszkańców Gileadu, rzekł do Achaba: Jako żyje Pan, Bóg Izraela, przed którym stoję, nie będzie w tych latach ani rosy, ani deszczu, chyba na moje słowo. 1 Księga Królewska 16:27–17:1.

The confrontation that Elijah had with the gods of Ahab and Jezebel at Mount Carmel was in response to the apostasy of the northern kingdom of Israel’s seventh king who “did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him.” The word ‘provoke’ in the passage, is a reference to the “day of provocation” that was represented by the tenth test in Numbers fourteen. Ahab’s provoking of God represented the last of ten tests that was brought about by the evil report of ten spies in Numbers fourteen. Therefore, it represents the last test for the Millerite movement and the last test for the one hundred and forty-four thousand.

Starcie, jakie Eliasz stoczył z bogami Achaba i Izebel na Górze Karmel, było odpowiedzią na odstępstwo siódmego króla północnego królestwa Izraela, który „bardziej sprowokował do gniewu Pana, Boga Izraela, niż wszyscy królowie Izraela, którzy byli przed nim”. Słowo „sprowokować” w tym fragmencie nawiązuje do „dnia prowokacji”, symbolizowanego przez dziesiątą próbę w czternastym rozdziale Księgi Liczb. Sprowokowanie Boga przez Achaba stanowiło ostatnią z dziesięciu prób, wywołanych złym sprawozdaniem dziesięciu zwiadowców w czternastym rozdziale Księgi Liczb. Dlatego stanowi to ostatnią próbę dla ruchu millerowskiego i ostatnią próbę dla stu czterdziestu czterech tysięcy.

> Wherefore as the Holy Ghost saith, Today if ye will hear his voice, Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness. Hebrews 3:7, 8.

> Dlatego, jak mówi Duch Święty: Dziś, jeśli usłyszycie jego głos, nie zatwardzajcie serc waszych, jak podczas buntu, w dniu kuszenia na pustyni. Hebrajczyków 3:7, 8.

In the prophetic “day of provocation” represented by Ahab, the prophet Elijah prayed that if it was necessary, God would bring judgments upon Israel that His people might repent from the sins they were participating in.

W proroczym „dniu prowokacji”, reprezentowanym przez Achaba, prorok Eliasz modlił się, aby, jeśli to konieczne, Bóg sprowadził sądy na Izrael, aby Jego lud pokutował za grzechy, w których uczestniczył.

> “The people of Israel had gradually lost their fear and reverence for God until His word through Joshua had no weight with them. ‘In his [Ahab’s] days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his first-born, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun.’

> "Lud Izraela stopniowo utracił bojaźń i cześć wobec Boga, aż Jego słowo przekazane przez Jozuego nie miało dla nich żadnej wagi. 'Za jego [Achaba] dni Hiel Betelita zbudował Jerycho: założył jego fundamenty na Abiramie, swoim pierworodnym, a jego bramy postawił na Segubie, swoim najmłodszym, zgodnie ze słowem Pana, które wypowiedział przez Jozuego, syna Nuna.'"

> “While Israel was apostatizing, Elijah remained a loyal and true prophet of God. His faithful soul was greatly distressed as he saw that unbelief and infidelity were fast separating the children of Israel from God, and he prayed that God would save His people. He entreated that the Lord would not wholly cast away His sinning people, but that He would by judgments if necessary arouse them to repentance and not permit them to go to still greater lengths in sin and thus provoke Him to destroy them as a nation.

> Gdy Izrael popadał w odstępstwo, Eliasz pozostawał wiernym i prawdziwym prorokiem Bożym. Jego wierna dusza była głęboko udręczona, gdy widział, że niewiara i niewierność szybko oddzielają synów Izraela od Boga, i modlił się, aby Bóg ocalił swój lud. Błagał, aby Pan nie odrzucił całkowicie swego grzeszącego ludu, lecz aby, jeśli to konieczne, przez swoje sądy pobudził ich do pokuty i nie pozwolił im posuwać się jeszcze dalej w grzechu, a tym samym sprowokować Go do zniszczenia ich jako narodu.

> “The message of the Lord came to Elijah to go to Ahab with the denunciations of His judgments because of the sins of Israel. Elijah traveled day and night until he reached the palace of Ahab. He solicited no admission, and waited not to be formally announced. All unexpectedly to Ahab, Elijah stands before the astonished king of Samaria in the coarse garments usually worn by the prophets. He makes no apology for his abrupt appearance, without invitation; but, raising his hands to heaven, he solemnly affirms by the living God, who made the heavens and the earth, the judgments which would come upon Israel: ‘There shall not be dew nor rain these years, but according to my word.’

> Słowo Pana przyszło do Eliasza, by udał się do Achaba z zapowiedzią Jego sądów z powodu grzechów Izraela. Eliasz szedł dniem i nocą, aż dotarł do pałacu Achaba. Nie prosił o audiencję ani nie czekał, by go oficjalnie zapowiedziano. Ku całkowitemu zaskoczeniu Achaba Eliasz stanął przed zdumionym królem Samarii, odziany w zgrzebne szaty, jakie zwykle nosili prorocy. Nie tłumaczy się ze swego nagłego, nieproszonego pojawienia się; lecz wznosząc ręce ku niebu, uroczyście przysięga na Boga żywego, który uczynił niebo i ziemię, że na Izraela spadną wyroki: „Przez te lata nie będzie ani rosy, ani deszczu, chyba na moje słowo.”

> “This startling denunciation of God’s judgments because of the sins of Israel fell like a thunderbolt upon the apostate king. He seemed to be paralyzed with amazement and terror; and before he could recover from his astonishment, Elijah, without waiting to see the effect of his message, disappeared as suddenly as he came. His work was to speak the word of woe from God, and he instantly withdrew. His word had locked up the treasures of heaven, and his word was the only key which could open them again.” Testimonies, volume 3, 273.

> „Ta wstrząsająca zapowiedź Bożych sądów za grzechy Izraela spadła jak grom na odstępczego króla. Zdawał się być sparaliżowany zdumieniem i trwogą; a zanim zdołał ochłonąć ze zdumienia, Eliasz, nie czekając, by zobaczyć skutek swojego poselstwa, zniknął tak nagle, jak się pojawił. Jego zadaniem było wypowiedzieć Boże ‘biada’ i natychmiast się oddalił. Jego słowo zamknęło skarbce nieba, a jego słowo było jedynym kluczem, który mógł je znów otworzyć.” Świadectwa, tom 3, 273.

Israel had forgotten that Joshua had strictly commanded them not to associate with the heathen nations, and to never rebuild Jericho. Though the battle of Jericho was a tremendous demonstration of God’s power and a symbol of God’s promise to lead His people into the Promised Land, there was also a sin, a curse and a deliverance associated with Jericho. The ‘sin’ was that of Achan who coveted the wealth and influence of Jericho, the ‘curse’ was upon any man that would rebuild Jericho and the harlot Rahab represented the ‘deliverance’. Achan wanted the beautiful Babylonian robe. He thought he could hide his sin, as Adam and Eve sought to hide their sin with a garment of fig leaves. Achan wanted the prosperity that Jericho represented, and he wished to be associated with Babylon.

Izrael zapomniał, że Jozue surowo im nakazał, aby nie wiązali się z pogańskimi narodami i aby nigdy nie odbudowywali Jerycha. Choć bitwa o Jerycho była potężnym dowodem mocy Bożej i symbolem Bożej obietnicy poprowadzenia Jego ludu do Ziemi Obiecanej, z Jerychem wiązały się także grzech, przekleństwo i wybawienie. „Grzechem” był występek Akana, który pożądał bogactwa i wpływów Jerycha; „przekleństwo” dotyczyło każdego, kto odbudowałby Jerycho, a nierządnica Rachab symbolizowała „wybawienie”. Akan pragnął pięknej babilońskiej szaty. Myślał, że zdoła ukryć swój grzech, tak jak Adam i Ewa próbowali ukryć swój grzech okryciem z liści figowych. Akan pragnął dobrobytu, który symbolizowało Jerycho, i chciał być związany z Babilonem.

Jericho is set forth as a symbol of the work of carrying the third angel’s message to the world, but it possesses a warning about the sin of loving and trusting in the world. The symbol of Jericho also contains a curse against the rebuilding of Jericho and Rahab represents those still in Babylon that come out when the loud cry of the third angel is proclaimed.

Jerycho jest przedstawione jako symbol dzieła niesienia światu poselstwa trzeciego anioła, lecz zawiera ostrzeżenie przed grzechem umiłowania świata i pokładania w nim ufności. Symbol Jerycha zawiera też klątwę przeciw odbudowie Jerycha, a Rachab reprezentuje tych, którzy wciąż są w Babilonie i wychodzą, gdy rozbrzmiewa głośne wołanie trzeciego anioła.

> “Elijah’s faithful soul was grieved. His indignation was aroused, and he was jealous for the glory of God. He saw that Israel was plunged into fearful apostasy. And when he called to mind the great things that God had wrought for them, he was overwhelmed with grief and amazement. But all this was forgotten by the majority of the people. He went before the Lord, and, with his soul wrung with anguish, pleaded for Him to save His people if it must be by judgments. He pleaded with God to withhold from His ungrateful people dew and rain, the treasures of heaven, that apostate Israel might look in vain to their gods, their idols of gold, wood, and stone, the sun, moon, and stars, to water and enrich the earth, and cause it to bring forth plentifully. The Lord told Elijah that He had heard his prayer and would withhold dew and rain from His people until they should turn unto Him with repentance.

> Wierna dusza Eliasza była głęboko zasmucona. Obudziło się w nim oburzenie i zapłonął gorliwością o chwałę Boga. Widział, że Izrael pogrążył się w strasznym odstępstwie. A gdy przywoływał w pamięci wielkie dzieła, których Bóg dla nich dokonał, był przytłoczony żalem i zdumieniem. Lecz większość ludu o tym wszystkim zapomniała. Stanął przed Panem i, z duszą ściśniętą udręką, błagał Go, aby ocalił swój lud, jeśli trzeba — przez sądy. Błagał Boga, by wstrzymał od swego niewdzięcznego ludu rosę i deszcz, skarby niebios, aby odstępczy Izrael na próżno zwracał się do swoich bogów, do swych bożków ze złota, drewna i kamienia, do słońca, księżyca i gwiazd, o to, by nawadniały i użyźniały ziemię i sprawiały, by ta wydawała obfity plon. Pan powiedział Eliaszowi, że wysłuchał jego modlitwy i wstrzyma rosę i deszcz od swego ludu, dopóki nie zwrócą się do Niego w skrusze.

> “God had specially guarded His people against mingling with the idolatrous nations around them, lest their hearts should be deceived by the attractive groves and shrines, temples and altars, which were arranged in the most expensive, alluring manner to pervert the senses so that God would be supplanted in the minds of the people.

> Bóg w szczególny sposób strzegł swego ludu przed mieszaniem się z bałwochwalczymi narodami wokół nich, aby ich serca nie zostały zwiedzione przez pociągające gaje i kapliczki, świątynie i ołtarze, które były urządzone w najkosztowniejszy, kuszący sposób, by wypaczyć zmysły, tak by Bóg został wyparty z umysłów ludu.

> “The city of Jericho was devoted to the most extravagant idolatry. The inhabitants were very wealthy, but all the riches that God had given them they counted as the gift of their gods. They had gold and silver in abundance; but, like the people before the Flood, they were corrupt and blasphemous, and insulted and provoked the God of heaven by their wicked works. God’s judgments were awakened against Jericho. It was a stronghold. But the Captain of the Lord’s host Himself came from heaven to lead the armies of heaven in an attack upon the city. Angels of God laid hold of the massive walls and brought them to the ground. God had said that the city of Jericho should be accursed and that all should perish except Rahab and her household. These should be saved because of the favor that Rahab showed the messengers of the Lord. The word of the Lord to the people was: ‘And ye, in anywise keep yourselves from the accursed thing, lest ye make yourselves accursed, when ye take of the accursed thing, and make the camp of Israel a curse, and trouble it.’ ‘And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his first-born, and in his youngest son shall he set up the gates of it.’

> Miasto Jerycho było oddane najbardziej skrajnemu bałwochwalstwu. Mieszkańcy byli bardzo bogaci, lecz wszystkie bogactwa, które dał im Bóg, poczytywali za dar swoich bogów. Mieli złota i srebra w obfitości; lecz, jak ludzie przed Potopem, byli zepsuci i bluźnierczy, a swoimi niegodziwymi czynami znieważali i pobudzali do gniewu Boga niebios. Sądy Boże zwróciły się przeciwko miastu Jerycho. Była to twierdza. Lecz sam Wódz zastępów Pana zstąpił z nieba, aby poprowadzić zastępy niebieskie do ataku na to miasto. Aniołowie Boży uchwycili potężne mury i zwalili je na ziemię. Bóg powiedział, że miasto Jerycho ma być obłożone klątwą i że wszyscy mają zginąć, z wyjątkiem Rachab i jej domu. Ci mieli być ocaleni z powodu życzliwości, jaką Rachab okazała posłańcom Pana. Słowo Pana do ludu brzmiało: „A wy wszelkim sposobem strzeżcie się rzeczy obłożonej klątwą, abyście nie obciążyli klątwą samych siebie, gdybyście wzięli coś z rzeczy obłożonej klątwą, i abyście nie obciążyli klątwą obozu Izraela i nie sprowadzili nań nieszczęścia.” „A Jozue w tym czasie zaklął ich, mówiąc: Przeklęty przed Panem mąż, który się podniesie i odbuduje to miasto Jerycho: na swym pierworodnym założy jego fundament, a na swym najmłodszym postawi jego bramy.”

> “God was very particular in regard to Jericho, lest the people should be charmed with the things that the inhabitants had worshiped and their hearts be diverted from God. He guarded His people by most positive commands; yet notwithstanding the solemn injunction from God by the mouth of Joshua, Achan ventured to transgress. His covetousness led him to take of the treasures that God had forbidden him to touch because the curse of God was upon them. And because of this man’s sin the Israel of God were as weak as water before their enemies.

> Bóg był bardzo stanowczy w odniesieniu do Jerycha, aby lud nie został zauroczony rzeczami, które mieszkańcy Jerycha czcili, i aby ich serca nie odwróciły się od Boga. Strzegł swego ludu najbardziej kategorycznymi nakazami; jednak mimo uroczystego polecenia od Boga, przekazanego ustami Jozuego, Akan ośmielił się je złamać. Jego chciwość skłoniła go do sięgnięcia po skarby, których Bóg zakazał mu dotykać, ponieważ spoczywało na nich Boże przekleństwo. I z powodu grzechu tego człowieka Boży Izrael był przed swoimi wrogami słaby jak woda.

> “Joshua and the elders of Israel were in great affliction. They lay before the ark of God in most abject humility because the Lord was wroth with His people. They prayed and wept before God. The Lord spoke to Joshua: ‘Get thee up; wherefore liest thou thus upon thy face? Israel hath sinned, and they have also transgressed My covenant which I commanded them: for they have even taken of the accursed thing, and have also stolen, and dissembled also, and they have put it even among their own stuff. Therefore the children of Israel could not stand before their enemies, but turned their backs before their enemies, because they were accursed: neither will I be with you any more, except ye destroy the accursed from among you.’

> Jozue i starsi Izraela byli w wielkiej udręce. Leżeli przed Arką Bożą w najgłębszym uniżeniu, ponieważ Pan rozgniewał się na swój lud. Modlili się i płakali przed Bogiem. Pan przemówił do Jozuego: 'Wstań; dlaczego tak leżysz na twarzy? Izrael zgrzeszył i przekroczył moje przymierze, które im przykazałem; wzięli bowiem także z tego, co obłożone klątwą, i ukradli, i zatajili, i włożyli to nawet między swoje mienie. Dlatego synowie Izraela nie mogli się ostać przed swymi nieprzyjaciółmi, lecz odwracali się plecami przed nieprzyjaciółmi, bo byli obłożeni klątwą; nie będę też więcej z wami, dopóki nie usuniecie spośród was tego, co obłożone klątwą.'

> “I have been shown that God here illustrates how He regards sin among those who profess to be His commandment-keeping people. Those whom He has specially honored with witnessing the remarkable exhibitions of His power, as did ancient Israel, and who will even then venture to disregard His express directions, will be subjects of His wrath. He would teach His people that disobedience and sin are exceedingly offensive to Him and are not to be lightly regarded.” Testimonies, volume 3, 263, 264.

> Pokazano mi, że Bóg tutaj ukazuje, jak postrzega grzech wśród tych, którzy wyznają, że są Jego ludem zachowującym przykazania. Tych, których w szczególny sposób zaszczycił możliwością oglądania niezwykłych przejawów swojej mocy, jak niegdyś starożytny Izrael, a którzy nawet wówczas ośmielą się lekceważyć Jego wyraźne polecenia, będą przedmiotem Jego gniewu. Chce pouczyć swój lud, że nieposłuszeństwo i grzech są w najwyższym stopniu obraźliwe dla Niego i nie należy ich lekko traktować. Świadectwa, tom 3, 263, 264.

The story of Jericho includes the warning to not trust in the perceived strength and glory of the wicked and affluent city. A “city” in Bible prophecy is a kingdom, and Achan took a Babylonian garment. A garment prophetically represents character, so in the “last days,” Achan’s hiding of the Babylonish garment represents a hidden desire to possess the character of spiritual Babylon. The character, or image of spiritual Babylon is what the United States covets when it brings together church and state.

Historia Jerycha zawiera ostrzeżenie, by nie pokładać ufności w pozornej sile i chwale niegodziwego i bogatego miasta. W proroctwach biblijnych „miasto” oznacza królestwo, a Achan zabrał babilońską szatę. Szata w proroctwach symbolizuje charakter, więc w „czasach ostatecznych” ukrycie przez Achana babilońskiej szaty oznacza ukryte pragnienie posiadania charakteru duchowego Babilonu. Charakter, czyli obraz duchowego Babilonu, jest tym, czego Stany Zjednoczone pożądają, gdy łączą Kościół i państwo.

Confronted with the possibility of the youth of the Millerite movement being drafted into the Civil War, and recognizing the need of organization, the leaders of the movement became legally connected with the affluent nation that they were never to assimilate unto. Even the Constitution of that affluent country designed that it was never necessary for a church to be connected with the state. There were denominations that existed during the Millerite time period, that still exist today; some of those denominations have never entered into the legal relationship with the United States government, and their choice to not establish that relationship, never in any way prevented them from organizing their respective churches.

W obliczu możliwości poboru młodzieży ruchu millerowskiego do wojny secesyjnej i uznając potrzebę organizacji, przywódcy ruchu stali się prawnie związani z zamożnym państwem, z którym nigdy nie mieli się asymilować. Nawet konstytucja tego zamożnego kraju stanowiła, że nie jest konieczne, aby kościół był związany z państwem. Istniały wyznania, które funkcjonowały w okresie millerowskim i istnieją do dziś; niektóre z tych wyznań nigdy nie weszły w żadne relacje prawne z rządem Stanów Zjednoczonych, a ich decyzja, by takiej relacji nie nawiązywać, w żaden sposób nie przeszkodziła im w organizowaniu własnych kościołów.

Long after Joshua fought the battle of Jericho, in the time of Ahab, all the warnings of Achan’s apostasy and the destruction of Jericho had been forgotten by God’s apostate people. Elijah prayed to God, requesting if necessary that God’s judgments would be exercised to bring His people to repentance. When Malachi records the final words of the Old Testament the promise is set within the context of the Lord striking the world with a curse. The curse associated with Jericho, was upon any man who would rebuild Jericho. The curse was upon any who would like Achan, desire to trust in the wealth and affluency associated with Jericho. Achan’s “sin” represents the hidden unsanctified inward desire to wear the Babylonish garment. The ‘curse’ was for the work of acting out those inward desires.

Długo po tym, jak Jozue stoczył bitwę o Jerycho, za czasów Achaba, wszelkie przestrogi płynące z odstępstwa Achana i z zagłady Jerycha zostały zapomniane przez odstępczy lud Boży. Eliasz modlił się do Boga, prosząc, aby w razie potrzeby zostały wymierzone Boże sądy, by doprowadzić Jego lud do upamiętania. Gdy Malachiasz zapisuje ostatnie słowa Starego Testamentu, obietnica osadzona jest w kontekście tego, że Pan uderza świat przekleństwem. Przekleństwo związane z Jerychem spoczywało na każdym, kto odbudowałby Jerycho. Przekleństwo spadało na każdego, kto, jak Achan, zapragnąłby zaufać bogactwu i zamożności związanym z Jerychem. „Grzech” Achana reprezentuje ukryte, nieuświęcone wewnętrzne pragnienie noszenia babilońskiego płaszcza. „Przekleństwo” dotyczyło czynu polegającego na wcieleniu w życie tych wewnętrznych pragnień.

Miller’s message was the Elijah message for his time and the Civil War represented the judgments that accompany the Elijah message. In the middle of the Civil War in 1863, Millerite Adventism rebuilt Jericho, as witnessed by the details of Joshua’s curse upon any man who did so.

Przesłanie Millera było przesłaniem Eliasza dla jego czasu, a wojna secesyjna reprezentowała sądy towarzyszące przesłaniu Eliasza. W środku wojny secesyjnej, w 1863 roku, adwentyzm millerowski odbudował Jerycho, o czym świadczą szczegóły przekleństwa Jozuego rzuconego na każdego, kto by to uczynił.

> And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. Joshua 6:26.

> I Jozue w owym czasie zaprzysiągł ich, mówiąc: Przeklęty przed Panem niech będzie człowiek, który powstanie i odbuduje to miasto Jerycho; na swym pierworodnym założy jego fundament, a na swym najmłodszym synu postawi jego bramy. Jozue 6:26.

The word “adjured” in the command of Joshua is both an oath and a curse. Cursed if you break Joshua’s command, and blessed if you keep the oath. The word translated as “adjured” is also translated as “seven times” in Leviticus twenty-six. The oath and curse of Moses as Daniel expresses it in chapter nine, is connected with the rebuilding of Jericho.

Słowo "adjured" w rozkazie Jozuego jest zarówno przysięgą, jak i przekleństwem. Przeklęty, jeśli złamiesz rozkaz Jozuego, a błogosławiony, jeśli dotrzymasz przysięgi. Słowo tłumaczone jako "adjured" jest także tłumaczone jako "siedem razy" w Księdze Kapłańskiej, rozdziale dwudziestym szóstym. Przysięga i przekleństwo Mojżesza, jak ujmuje to Daniel w rozdziale dziewiątym, są powiązane z odbudową Jerycha.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. Daniel 9:11.

> Tak, cały Izrael przekroczył Twoje prawo, odstępując, aby nie słuchać Twojego głosu; dlatego spadło na nas przekleństwo i przysięga, która jest zapisana w Prawie Mojżesza, sługi Bożego, ponieważ zgrzeszyliśmy przeciwko Niemu. Daniel 9:11.

Sister White said, “God was very particular in regard to Jericho, lest the people should be charmed with the things that the inhabitants had worshiped and their hearts be diverted from God.” God was very particular in accomplishing the destruction of Jericho and therefore He was very particular in recording the warning represented by Achan. He was careful in recording the curse associated with rebuilding Jericho and also careful in defining the divine tactics employed in bringing the walls down.

Siostra White powiedziała: „Bóg był bardzo dokładny w odniesieniu do Jerycha, aby lud nie został zauroczony rzeczami, które czcili mieszkańcy Jerycha, i aby ich serca nie odwróciły się od Boga”. Bóg był bardzo skrupulatny w przeprowadzeniu zniszczenia Jerycha, dlatego też był bardzo skrupulatny w odnotowaniu ostrzeżenia, jakie stanowił Akan. Starannie zapisał przekleństwo związane z odbudową Jerycha, a także starannie określił boskie metody zastosowane przy zburzeniu murów.

It was most certainly Jesus, as the Captain of the Lord’s host that directed the angels to bring Jericho’s walls down, and nothing is done by accident in God’s Word, but in this instance, we have the prophetess telling us that “God was very particular in regard to Jericho.” Seven days the ark was carried around the city, and a day is a year in prophecy. That principle was recorded at the beginning of the forty years of wilderness wandering and at the end of those forty years they compassed Jericho for seven days.

To z całą pewnością Jezus, jako Wódz zastępów Pana, nakazał aniołom zburzyć mury Jerycha, a w Słowie Bożym nic nie dzieje się przypadkiem; jednak w tym przypadku prorokini mówi nam, że "Bóg był bardzo wymagający w odniesieniu do Jerycha." Przez siedem dni arka była noszona wokół miasta, a dzień w proroctwie oznacza rok. Ta zasada została zapisana na początku czterdziestoletniej wędrówki po pustyni, a na końcu tych czterdziestu lat okrążali Jerycho przez siedem dni.

> After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise. Numbers 14:34.

> Według liczby dni, w których badaliście tę ziemię, mianowicie czterdzieści dni, za każdy dzień rok, będziecie ponosić wasze nieprawości przez czterdzieści lat i poznacie moje złamanie obietnicy. Liczb 14:34.

Seven days the ark was carried around the city and on the seventh-day it was taken around the city “seven times.” This provides two prophetic witnesses that Jericho is associated with the “seven times” of Moses’ oath. God’s covenant people are priests, and seven priests blew seven trumpets.

Przez siedem dni arka była noszona wokół miasta, a siódmego dnia obnoszono ją wokół miasta „siedem razy”. To stanowi dwa prorocze świadectwa, że Jerycho jest związane z „siedmioma razami” przysięgi Mojżesza. Lud Bożego przymierza to kapłani, a siedmiu kapłanów zagrało na siedmiu trąbach.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> Wy także, jako żywe kamienie, jesteście budowani jako duchowa świątynia, święte kapłaństwo, aby składać duchowe ofiary, miłe Bogu przez Jezusa Chrystusa. 1 List Piotra 2:5.

A trumpet represents either a warning message, or a judgment or a call to a holy convocation depending on the context where it is located. In the last days a trumpet is to be blown by the watchmen, as it was blown by the Millerites in their history. The priests represent the watchmen on the walls of Zion that blow a trumpet, warning God’s people of a coming judgment, while also calling those very same people unto a holy convocation.

Trąba oznacza albo ostrzegawcze przesłanie, albo sąd, albo wezwanie na święte zgromadzenie, w zależności od kontekstu, w którym się pojawia. W ostatnich dniach trąba ma zostać zadęta przez strażników, tak jak uczynili to w swojej historii milleryści. Kapłani reprezentują strażników na murach Syjonu, którzy dmą w trąbę, ostrzegając lud Boży przed nadchodzącym sądem, a jednocześnie wzywając tych samych ludzi na święte zgromadzenie.

> Blow ye the trumpet in Zion, and sound an alarm in my holy mountain: let all the inhabitants of the land tremble: for the day of the Lord cometh, for it is nigh at hand … Blow the trumpet in Zion, sanctify a fast, call a solemn assembly: Gather the people, sanctify the congregation, assemble the elders, gather the children, and those that suck the breasts: let the bridegroom go forth of his chamber, and the bride out of her closet. Let the priests, the ministers of the Lord, weep between the porch and the altar, and let them say, Spare thy people, O Lord, and give not thine heritage to reproach, that the heathen should rule over them: wherefore should they say among the people, Where is their God? Joel 2:1, 15–17.

> Zadmijcie w trąbę na Syjonie, zatrąbcie na alarm na mojej świętej górze; niech zadrżą wszyscy mieszkańcy kraju, bo nadchodzi dzień Pana, bo jest już bliski... Zadmijcie w trąbę na Syjonie, ogłoście święty post, zwołajcie uroczyste zgromadzenie; zbierzcie lud, uświęćcie zgromadzenie, zwołajcie starszych, zgromadźcie dzieci i niemowlęta ssące piersi; niech wyjdzie oblubieniec ze swej komnaty, a oblubienica ze swej izby. Niech kapłani, słudzy Pana, płaczą między przedsionkiem a ołtarzem i mówią: Oszczędź swój lud, Panie, i nie wydawaj swego dziedzictwa na pohańbienie, aby poganie nie panowali nad nimi. Dlaczego mają mówić wśród narodów: Gdzie jest ich Bóg? Joela 2:1, 15-17.

The trumpet message is the Elijah message. All the various usages of the word “seven” in Joshua chapter six, is the same word or a related derivative of the word which is translated as “seven times” in Leviticus twenty-six. Yet the dish of fables handed out by the Laodicean theologians claim that the word translated as “seven times” in Leviticus twenty-six only represents fullness of power, or completeness or some other foolish variation of their denial that Miller was correct in applying a numerical value to the word translated as “seven times.” The priests led the people around the city seven times, not fully or completely around Jericho. The word translated as “seven times” represents a numerical value!

Poselstwo trąby to poselstwo Eliasza. Wszystkie różne użycia słowa „siedem” w szóstym rozdziale Księgi Jozuego to to samo słowo lub spokrewniona forma pochodna słowa, które w dwudziestym szóstym rozdziale Księgi Kapłańskiej tłumaczy się jako „siedem razy”. A jednak laodycejscy teologowie serwują porcję baśni i twierdzą, że słowo tłumaczone jako „siedem razy” w Księdze Kapłańskiej dwadzieścia sześć oznacza jedynie pełnię mocy, albo kompletność, albo jakąś inną niedorzeczną wersję ich zaprzeczania temu, że Miller miał rację, przypisując temu słowu wartość liczbową. Kapłani prowadzili lud wokół miasta siedem razy, a nie „w pełni” czy „całkowicie” wokół Jerycha. Słowo tłumaczone jako „siedem razy” oznacza wartość liczbową!

At Jericho, when the people shouted, it represented the loud cry of the one hundred and forty-four thousand, who are cut out of the mountain without hands in Daniel chapter two, who strike and break in pieces the image.

W Jerychu, gdy lud krzyknął, symbolizowało to głośny okrzyk stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy w drugim rozdziale Księgi Daniela są wyciosani z góry bez udziału rąk i którzy uderzają oraz rozbijają na kawałki posąg.

> And in the days of these kings shall the God of heaven set up a kingdom, which shall never be destroyed: and the kingdom shall not be left to other people, but it shall break in pieces and consume all these kingdoms, and it shall stand for ever. Forasmuch as thou sawest that the stone was cut out of the mountain without hands, and that it brake in pieces the iron, the brass, the clay, the silver, and the gold; the great God hath made known to the king what shall come to pass hereafter: and the dream is certain, and the interpretation thereof sure. Daniel 2:44, 45.

> A za dni tych królów Bóg niebios ustanowi królestwo, które nigdy nie będzie zniszczone; a królestwo to nie zostanie przekazane innemu ludowi, lecz rozbije i pochłonie wszystkie te królestwa, a samo ostoi się na wieki. Ponieważ widziałeś, że kamień został odłupany z góry bez udziału rąk i że skruszył żelazo, spiż, glinę, srebro i złoto, wielki Bóg oznajmił królowi, co ma się stać potem; a sen jest pewny, a jego wykład niezawodny. Daniela 2:44, 45.

God was careful to list the precious metals that were found in Jericho as gold, silver, brass and iron. Prophetically, clay represents God’s people as typified by Rahab. Jericho represents the end of all earthly kingdoms during the loud cry of the one hundred and forty-four thousand.

Bóg zadbał o to, by wymienić drogocenne metale znalezione w Jerychu: złoto, srebro, mosiądz i żelazo. Proroczo glina symbolizuje lud Boży, czego przykładem jest Rachab. Jerycho przedstawia kres wszystkich ziemskich królestw podczas głośnego wołania stu czterdziestu czterech tysięcy.

> But all the silver, and gold, and vessels of brass and iron, are consecrated unto the Lord: they shall come into the treasury of the Lord. Joshua 6:19.

> Lecz całe srebro i złoto oraz naczynia z brązu i żelaza są poświęcone Panu; zostaną złożone w skarbcu Pana. Jozuego 6:19.

Jericho represents the work of conquering the Promised Land, which typifies the work of the mighty movement of the third angel. That work includes a warning, a curse and the saving of those outside the priesthood, as represented by the harlot, Rahab.

Jerycho symbolizuje dzieło podboju Ziemi Obiecanej, które stanowi obraz dzieła potężnego ruchu trzeciego anioła. To dzieło obejmuje ostrzeżenie, przekleństwo oraz ocalenie tych spoza kapłaństwa, jak ukazuje nierządnica Rahab.

Joshua’s prophetic “curse” was later fulfilled in the days of Ahab and Elijah. The curse against rebuilding Jericho contained the specific prediction that the man that did so, would lose his youngest son when he set up the gates of Jericho, and he would lose his oldest son when he laid the foundations thereof. In the time of Elijah, Hiel the Bethelite fulfilled that prophecy, and his youngest son died when he set up the gates and his oldest son died when he laid the foundations. The “curse” which is associated with the Elijah message was represented by the work of rebuilding Jericho.

Prorocze „przekleństwo” Jozuego zostało później wypełnione w czasach Achaba i Eliasza. Przekleństwo przeciwko odbudowie Jerycha zawierało konkretną zapowiedź, że ten, kto to uczyni, straci swojego najmłodszego syna, gdy postawi bramy Jerycha, a swojego najstarszego syna straci, gdy położy jego fundamenty. W czasach Eliasza Chiel z Betelu wypełnił to proroctwo: jego najmłodszy syn zmarł, gdy postawił bramy Jerycha, a jego najstarszy syn zmarł, gdy położył fundamenty Jerycha. „Przekleństwo”, które jest związane z przesłaniem Eliasza, zostało zobrazowane przez dzieło odbudowy Jerycha.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> Oto poślę wam proroka Eliasza przed nadejściem wielkiego i strasznego dnia Pana: I on zwróci serca ojców ku dzieciom, a serca dzieci ku ich ojcom, abym nie przyszedł i nie obłożył ziemi klątwą. Malachiasza 4:5, 6.

The curse of Millerite history that was associated with Miller’s Elijah message was predicted by Joshua and fulfilled in the time of Elijah and Ahab.

Przekleństwo historii milleryckiej, które było związane z Eliaszowym poselstwem Millera, zostało przepowiedziane przez Jozuego i wypełniło się za czasów Eliasza i Achaba.

> In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. 1 Kings 16:34.

> Za jego dni Hiel z Betel zbudował Jerycho: położył jego fundament za Abirama, swego pierworodnego, a jego bramy osadził za Seguba, swego najmłodszego syna, według słowa Pana, które wypowiedział przez Jozuego, syna Nuna. 1 Księga Królewska 16:34.

The curse of rebuilding Jericho cannot be separated from the manifestation of power that God exercised in bringing the walls of Jericho down. Sister White said, “Those whom He has specially honored with witnessing the remarkable exhibitions of His power, as did ancient Israel, and who will even then venture to disregard His express directions, will be subjects of His wrath.” The Millerites had just participated in the manifestation of God’s power that climaxed with the Midnight Cry, yet they rejected Moses’ oath of the seven times which Daniel also identifies as the curse of Moses.

Przekleństwo związane z odbudową Jerycha nie może być oddzielone od przejawu mocy, jaką Bóg okazał, zburzając mury Jerycha. Siostra White powiedziała: „Ci, których On w szczególny sposób zaszczycił możliwością oglądania niezwykłych przejawów swojej mocy, tak jak starożytny Izrael, a którzy mimo to ośmielą się zlekceważyć Jego wyraźne polecenia, staną się przedmiotem Jego gniewu.” Millerzy dopiero co uczestniczyli w przejawie mocy Bożej, który osiągnął kulminację w Wołaniu o północy, jednak odrzucili przysięgę Mojżesza dotyczącą siedmiu czasów, którą Daniel także określa jako przekleństwo Mojżesza.

Names are a symbol of character in God’s Word, and the name of the man who rebuilt Jericho, along with the names of his oldest and youngest son are very informative. Hiel means the living God of strength and suggests that Hiel was a follower of the living God. The fact that he is identified as a Bethelite identifies him with the church. Abiram, his firstborn means the father of height, in terms of being exalted and lifted up. His youngest son Segub means lofty and to exalt and lift up. All three names represent elements of God’s character, but in the context of the prophecy which they fulfilled, they represent a man who was lifting up and exalting himself above the Almighty God who had brought Jericho down. A “gate” in prophecy represents a church.

W Słowie Bożym imiona są symbolem charakteru, a imię człowieka, który odbudował Jerycho, oraz imiona jego najstarszego i najmłodszego syna są bardzo wymowne. Hiel znaczy „żywy Bóg mocy” i sugeruje, że Hiel był wyznawcą żywego Boga. Fakt, że jest określony jako Betelita, wiąże go z kościołem. Abiram, jego pierworodny, znaczy „ojciec wysokości”, w sensie bycia wywyższonym i wyniesionym. Jego najmłodszy syn, Segub, znaczy „wyniosły” oraz „wywyższać i wynosić”. Wszystkie trzy imiona przedstawiają elementy Bożego charakteru, lecz w kontekście proroctwa, które wypełnili, przedstawiają człowieka, który wywyższał i wynosił samego siebie ponad Wszechmogącego Boga, który zburzył Jerycho. W proroctwach „brama” symbolizuje kościół.

> “To the humble, believing soul, the house of God on earth is the gate of heaven. The song of praise, the prayer, the words spoken by Christ’s representatives, are God’s appointed agencies to prepare a people for the church above, for that loftier worship into which there can enter nothing that defileth.” Testimonies, volume 5, 491.

> „Dla pokornej, wierzącej duszy dom Boży na ziemi jest bramą nieba. Pieśń chwały, modlitwa, słowa wypowiadane przez przedstawicieli Chrystusa są ustanowionymi przez Boga środkami, aby przygotować lud dla niebiańskiego Kościoła, ku temu wznioślejszemu oddawaniu czci, do którego nie ma wstępu nic, co kala.” Świadectwa, tom 5, 491.

The beginning of the work to start a church began in 1860, as testified to by Adventist historians such as Arthur White, Ellen White’s grandson.

Początek działań zmierzających do założenia Kościoła datuje się na rok 1860, co poświadczają historycy adwentystyczni, tacy jak Arthur White, wnuk Ellen White.

> “While Ellen White had written and published at some length on the need of order in managing the work of the church (see Early Writings, 97–104), and while James White had kept this need before the believers in addresses and Review articles, the church was slow to move. What had been presented in general terms, was well received, but when it came to translating this with something constructive there was resistance and opposition. James White’s brief articles in February aroused not a few from complacency, and now a great deal was being said.

> Chociaż Ellen White pisała i publikowała dość obszernie o potrzebie porządku w kierowaniu pracą kościoła (zob. Early Writings, 97–104), a James White przypominał o tej potrzebie wierzącym w przemówieniach i artykułach w Review, kościół zwlekał z działaniem. To, co przedstawiano w ogólnych zarysach, zostało dobrze przyjęte, lecz gdy przyszło do przekucia tego w coś konstruktywnego, pojawił się opór i sprzeciw. Krótkie artykuły Jamesa White’a w lutym wyrwały niemało osób z samozadowolenia i teraz wiele się mówiło.

> “J. N. Loughborough, working with White in Michigan, was the first to respond. His words were in the affirmative, but on the defensive:

> "J. N. Loughborough, pracujący z White'em w Michigan, jako pierwszy odpowiedział. Jego słowa były twierdzące, ale w tonie obronnym:"

> “‘Says one, if you organize so as to hold property by law, you will be a part of Babylon. No; I understand there is quite a difference between our being in a position that we can protect our property by law and using the law to protect and enforce our religious views. If it is wrong to protect church property, why is not wrong for individuals to hold any property legally?—Review and Herald, March 8, 1860.’

> 'Ktoś powie: jeśli zorganizujecie się tak, by posiadać majątek zgodnie z prawem, staniecie się częścią Babilonu. Nie; rozumiem, że istnieje znaczna różnica między byciem w sytuacji, która pozwala nam chronić nasz majątek na podstawie prawa, a używaniem prawa do ochrony i egzekwowania naszych przekonań religijnych. Jeśli ochrona majątku kościelnego jest czymś złym, to dlaczego posiadanie jakiegokolwiek majątku zgodnie z prawem przez osoby prywatne nie jest czymś złym? - Review and Herald, 8 marca 1860.'

> “James White had closed his statement in the Review, laying the matter of the need of organization of the publishing interests before the church with the words ‘If any object to our suggestions, will they please write out a plan on which we as a people can act?’—Ibid., February 23, 1860. The first minister laboring out in the field to respond was R. F. Cottrell, a stalwart corresponding editor of the Review. His immediate reaction was decidedly negative:

> James White zakończył swoją wypowiedź w piśmie Review, przedstawiając kościołowi kwestię potrzeby zorganizowania działalności wydawniczej słowami: "Jeśli ktokolwiek sprzeciwia się naszym propozycjom, czy zechce spisać plan, według którego możemy jako lud działać?" - Ibid., 23 lutego 1860 r. Pierwszym kaznodzieją pracującym w terenie, który odpowiedział, był R. F. Cottrell, niezłomny redaktor korespondencyjny Review. Jego natychmiastowa reakcja była zdecydowanie negatywna:

> “‘Brother White has asked the brethren to speak in relation to his proposition to secure the property of the church. I do not know precisely what measure he intends in this suggestion, but understand it is to get incorporated as a religious body according to law. For myself, I think it would be wrong to ‘make us a name,’ since that lies at the foundation of Babylon. I do not think God would approve of it.—Ibid., March 22, 1860.” Arthur White, Ellen G. White, volume 1, 420, 421.

> "Brat White poprosił braci, aby zabrali głos w sprawie jego propozycji zabezpieczenia majątku Kościoła. Nie wiem dokładnie, jakie działanie ma na myśli w tej sugestii, ale rozumiem, że chodzi o zarejestrowanie się jako organizacja religijna zgodnie z prawem. Co do mnie, uważam, że byłoby niewłaściwe 'uczynić sobie imię', ponieważ to leży u podstaw Babilonu. Nie sądzę, by Bóg to pochwalił.-Tamże, 22 marca 1860." Arthur White, Ellen G. White, tom 1, s. 420, 421.

James White began his effort to become a church in 1860, and a church is represented by a “gate”. Ellen White says this about the year 1860.

James White w 1860 roku rozpoczął starania, by zostać kościołem, a kościół jest reprezentowany przez „bramę”. Ellen White mówi to o roku 1860.

> “In 1860 death stepped over our threshold, and broke the youngest branch of our family tree. Little Herbert, born September 20, 1860, died December 14 of the same year.” Testimonies, volume 1, 103.

> „W 1860 roku śmierć przekroczyła nasz próg i złamała najmłodszą gałąź naszego drzewa rodzinnego. Mały Herbert, urodzony 20 września 1860 roku, zmarł 14 grudnia tego samego roku.” Świadectwa, tom 1, 103.

In 1863, the Whites also lost their eldest son. After playing and becoming overheated, he went into the room where the cloth charts were prepared and took a nap upon some damp cloths that were used in preparation of the charts. The 1843 and 1850 charts represent the foundations of the Millerite movement. The chart produced in 1863, represent a rejection of the “seven times” of Leviticus twenty-six as previously represented upon the two tables of Habakkuk. It presents a counterfeit foundational message.

W 1863 roku White’owie stracili również swojego najstarszego syna. Po zabawie, przegrzany, wszedł do pokoju, w którym przygotowywano płócienne plansze, i uciął sobie drzemkę na wilgotnych płótnach używanych do przygotowywania tych plansz. Plansze z lat 1843 i 1850 stanowią fundamenty ruchu millerystów. Plansza sporządzona w 1863 roku stanowi odrzucenie „siedmiu czasów” z Księgi Kapłańskiej 26, tak jak wcześniej były one przedstawione na dwóch tablicach Habakuka. Przedstawia fałszywe przesłanie założycielskie.

> “When on Friday, November 27, [1863] the parents reached Topsham, they found their three sons and Adelia waiting for them at the depot. They were all apparently in good health, except for Henry, who had a cold. But the next Tuesday, December 1, Henry was very ill with pneumonia. Years later Willie, his youngest brother, reconstructed the story:

> Gdy w piątek, 27 listopada [1863], rodzice dotarli do Topsham, na dworcu czekali na nich trzej synowie i Adelia. Wszyscy najwyraźniej byli w dobrym zdrowiu, z wyjątkiem Henry'ego, który był przeziębiony. Ale we wtorek, 1 grudnia, Henry był ciężko chory na zapalenie płuc. Wiele lat później Willie, jego najmłodszy brat, odtworzył tę historię:

> ‘During the absence of their parents, Henry and Edson, under the supervision of Brother Howland, were busily engaged in mounting the charts on cloth, ready for sale. They worked in a rented store building about a block from the Howland home. At length they had a respite for a few days while they were waiting for charts to be sent from Boston. . . . Returning from a long tramp by the river, he [Henry] thoughtlessly lay down and slept on a few damp cloths used in backing the paper charts. A chilly wind was blowing in from an open window. This indiscretion resulted in a severe cold.’” Arthur White, Ellen G. White, volume 2, 70.

> „Podczas nieobecności rodziców Henry i Edson, pod nadzorem brata Howlanda, pracowicie zajmowali się naklejaniem plansz na płótno, przygotowując je do sprzedaży. Pracowali w wynajętym lokalu sklepowym, mniej więcej przecznicę od domu Howlandów. W końcu mieli kilka dni wytchnienia, gdy czekali na przysłanie plansz z Bostonu. . . . Wracając z długiej wędrówki nad rzeką, on [Henry] bez namysłu położył się i zasnął na kilku wilgotnych płótnach używanych do podklejania papierowych plansz. Przez otwarte okno wiał chłodny wiatr. Ta nieostrożność skończyła się ciężkim przeziębieniem.” Arthur White, Ellen G. White, tom 2, 70.

In 1863, the Millerite movement ended with the formation of a church and the rejection of the foundational truths represented upon the two tables of Habakkuk. The primary leader, as typified by Hiel the Bethelite had begun the work of setting up the gates in 1860 and lost his youngest son for doing so. In 1863, the counterfeit charts became the resting place where Hiel’s oldest son took a nap. He caught a chill and died the same year. His death was directly connected to sleeping on the charts that were then being produced. But the chart that was being produced in 1863, was the counterfeit of the foundation that Elijah, represented by Miller had raised up.

W 1863 roku ruch millerowski zakończył się utworzeniem kościoła oraz odrzuceniem podstawowych prawd przedstawionych na dwóch tablicach Habakuka. Główny przywódca, obrazowany przez Chiela z Betelu, rozpoczął w 1860 roku dzieło ustawiania bram i przez to stracił swojego najmłodszego syna. W 1863 roku sfałszowane wykresy stały się miejscem odpoczynku, gdzie najstarszy syn Chiela się zdrzemnął. Przeziębił się i zmarł w tym samym roku. Jego śmierć była bezpośrednio związana ze spaniem na wykresach, które wówczas sporządzano. Jednak wykres sporządzany w 1863 roku był podróbką fundamentu, który Eliasz, reprezentowany przez Millera, ustanowił.

The command of Joshua against rebuilding Jericho, was expressed with the word “adjure.” It represents an oath and a curse, and is the same word translated as “seven times” in Leviticus twenty-six. It is the curse that accompanies the Elijah message, and that curse was accomplished in 1860 and 1863 as Millerite Adventism rebuilt Jericho with the formation of a legal church and the rejection of Miller’s stone of stumbling. Hiel was a Bethelite, thus prophetically emphasizing the work of Hiel in rebuilding Jericho, as the work of building a church.

Nakaz Jozuego przeciwko odbudowie Jerycha został wyrażony słowem „adjure”. Oznacza ono przysięgę i klątwę i jest tym samym słowem, które w Księdze Kapłańskiej 26 przetłumaczono jako „siedem razy”. Jest to klątwa towarzysząca poselstwu Eliasza, a wypełniła się ona w latach 1860 i 1863, gdy adwentyzm millerowski odbudował Jerycho poprzez utworzenie prawnie usankcjonowanego kościoła i odrzucenie kamienia obrazy Millera. Hiel był Betelczykiem, co proroczo podkreśla dzieło Hiela przy odbudowie Jerycha jako dzieło budowania kościoła.

The “curse” of Joshua was proclaimed in conjunction with the story of the battle of Jericho, a battle that cannot be told without repeatedly identifying “seven times.”

„Klątwa” Jozuego została ogłoszona w związku z opowieścią o bitwie o Jerycho, bitwie, której nie da się opowiedzieć bez wielokrotnego powtarzania „siedem razy”.

In 1863, the message or “oath” of Moses, as presented by Elijah, and represented by William Miller produced a “curse.” Both the message of Moses and the work of Elijah were rejected. Elijah returned in 1989, but was not reconnected with Moses until post September 11, 2001. That information is yet to be defended, but it is air tight.

W 1863 roku przesłanie, czyli „przysięga” Mojżesza, przedstawione przez Eliasza i reprezentowane przez Williama Millera, przyniosło „klątwę”. Zarówno przesłanie Mojżesza, jak i dzieło Eliasza zostały odrzucone. Eliasz powrócił w 1989 roku, ale ponownie został połączony z Mojżeszem dopiero po 11 września 2001 roku. Ta informacja wciąż czeka na obronę, ale jest nie do podważenia.

> “Unsanctified ministers are arraying themselves against God. They are praising Christ and the God of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’ Let all who read these lines, take heed. Satan has made his boast of what he can do. He thinks to dissolve the unity which Christ prayed might exist in His church. He says, ‘I will go forth and be a lying spirit to deceive those that I can, to criticize, and condemn, and falsify.’ Let the son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories. Satan laughs at their folly, for he knows what truth is.

> Nieuświęceni kaznodzieje występują przeciwko Bogu. W tym samym tchu wychwalają Chrystusa i boga tego świata. Gdy rzekomo przyjmują Chrystusa, wybierają Barabasza i swoim postępowaniem mówią: „Nie tego Człowieka, lecz Barabasza”. Niech wszyscy, którzy czytają te słowa, mają się na baczności. Szatan chełpi się tym, co potrafi uczynić. Mniema, że zdoła rozbić jedność, o którą Chrystus modlił się, aby panowała w Jego Kościele. Mówi: „Wyruszę i będę duchem kłamstwa, aby zwodzić, kogo zdołam, krytykować, potępiać i fałszować”. Jeśli Kościół, który otrzymał wielkie światło, wielkie dowody, ugości syna oszustwa i fałszywego świadectwa, wówczas odrzuci poselstwo, które Pan posłał, i przyjmie najbardziej nierozsądne twierdzenia oraz fałszywe przypuszczenia i fałszywe teorie. Szatan śmieje się z ich głupoty, bo zna prawdę.

> “Many will stand in our pulpits with the torch of false prophecy in their hands, kindled from the hellish torch of Satan. If doubts and unbelief are cherished, the faithful ministers will be removed from the people who think they know so much. ‘If thou hadst known,’ said Christ, ‘even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes.’

> Wielu stanie na naszych kazalnicach z pochodnią fałszywego proroctwa w rękach, roznieconą od piekielnej pochodni Szatana. Jeśli będzie się pielęgnować wątpliwości i niewiarę, wierni kaznodzieje zostaną odsunięci od ludzi, którzy myślą, że tak wiele wiedzą. «Gdybyś poznało,» rzekł Chrystus, «i ty, przynajmniej w tym twoim dniu, to, co służy twemu pokojowi! Lecz teraz jest to zakryte przed twoimi oczyma.»

> “Nevertheless, the foundation of God standeth sure. The Lord knoweth them that are His. The sanctified minister must have no guile in his mouth. He must be open as the day, free from every taint of evil. A sanctified ministry and press will be a power in flashing the light of truth on this untoward generation. Light, brethren, more light we need. Blow the trumpet in Zion; sound an alarm in the holy mountain. Gather the host of the Lord, with sanctified hearts, to hear what the Lord will say unto His people; for He has increased light for all who will hear. Let them be armed and equipped, and come up to the battle—to the help of the Lord against the mighty. God Himself will work for Israel. Every lying tongue will be silenced. Angels’ hands will overthrow the deceptive schemes that are being formed. The bulwarks of Satan will never triumph. Victory will attend the third angel’s message. As the Captain of the Lord’s host tore down the walls of Jericho, so will the Lord’s commandment-keeping people triumph, and all opposing elements be defeated. Let no soul complain of the servants of God who have come to them with a heaven-sent message. Do not any longer pick flaws in them, saying, ‘They are too positive; they talk too strongly.’ They may talk strongly; but is it not needed? God will make the ears of the hearers tingle if they will not heed His voice or His message. He will denounce those who resist the word of God.

> Niemniej jednak fundament Boży stoi niewzruszenie. Pan zna tych, którzy są Jego. Uświęcony sługa nie może mieć fałszu w ustach. Musi być jawny jak dzień, wolny od wszelkiej skazy zła. Uświęcona służba i prasa będą potężną siłą w rozświetlaniu światłem prawdy tego przewrotnego pokolenia. Światła, bracia, więcej światła nam potrzeba. Zadmijcie w trąbę na Syjonie; ogłoście alarm na świętej górze. Zgromadźcie zastępy Pana, z uświęconymi sercami, aby usłyszeć, co Pan powie swemu ludowi; gdyż ma więcej światła dla wszystkich, którzy zechcą słuchać. Niech będą uzbrojeni i wyposażeni i niech ruszą do bitwy — na pomoc Panu przeciw mocarzom. Sam Bóg będzie działał dla Izraela. Każdy kłamliwy język zostanie uciszony. Anielskie ręce obalą zwodnicze zamysły, które się zawiązują. Bastiony Szatana nigdy nie zatriumfują. Zwycięstwo będzie towarzyszyć poselstwu trzeciego anioła. Jak Wódz zastępów Pana zburzył mury Jerycha, tak lud Pana zachowujący Jego przykazania odniesie zwycięstwo, a wszystkie przeciwne siły zostaną pokonane. Niech żadna dusza nie uskarża się na sługi Boże, którzy przyszli do nich z poselstwem zesłanym z nieba. Nie wytykajcie im dłużej uchybień, mówiąc: „Są zbyt stanowczy; mówią zbyt mocno.” Mogą mówić mocno; lecz czy nie jest to potrzebne? Bóg sprawi, że uszy słuchaczy będą dzwonić, jeśli nie zważą na Jego głos ani na Jego poselstwo. Potępi tych, którzy sprzeciwiają się Słowu Bożemu.

> “Satan has laid every measure possible that nothing shall come among us as a people to reprove and rebuke us, and exhort us to put away our errors. But there is a people who will bear the ark of God. Some will go out from among us who will bear the ark no longer. But these cannot make walls to obstruct the truth; for it will go onward and upward to the end. In the past God has raised up men, and He still has men of opportunity waiting, prepared to do His bidding—men who will go through restrictions which are only as walls daubed with untempered mortar. When God puts His Spirit upon men, they will work. They will proclaim the word of the Lord; they will lift up their voice like a trumpet. The truth will not be diminished or lose its power in their hands. They will show the people their transgressions, and the house of Jacob their sins.” Testimonies to Ministers, 409–411.

> „Szatan podjął wszelkie możliwe kroki, aby wśród nas, jako ludu, nic nie pojawiło się, co napominałoby i karciło nas oraz wzywało do porzucenia naszych błędów. Ale jest lud, który będzie nieść Arkę Bożą. Niektórzy wyjdą spośród nas i nie będą już dłużej nieść Arki Bożej. Lecz ci nie zdołają wznieść murów, by tamować prawdę; bo ona będzie iść naprzód i wzwyż aż do końca. W przeszłości Bóg powoływał ludzi i nadal ma ludzi na odpowiednią porę, oczekujących, przygotowanych do pełnienia Jego woli — ludzi, którzy przejdą przez ograniczenia, które są tylko jak mury oblepione nietrwałą zaprawą. Gdy Bóg zsyła na ludzi swego Ducha, będą działać. Będą głosić słowo Pana; podniosą swój głos jak trąbę. Prawda nie zostanie umniejszona ani nie utraci swej mocy w ich rękach. Ukażą ludowi jego przestępstwa, a domowi Jakuba jego grzechy.” Świadectwa dla duchownych, 409-411.

Back to Articles