Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Four

Księga Daniela - Numer sto osiemdziesiąt cztery

The Sabbath and Incarnation: Cornerstones of the Millerite Sealing Process

Szabat i Wcielenie: kamienie węgielne millerowskiego procesu pieczętowania

Author

Jeff Pippenger

Published

April 14, 2024

Formats

PDF
Word

The final test for the Millerite generation, who failed the testing process, began in 1856, with the arrival of increased light upon the “seven times” of Leviticus twenty-six. From 1856 to 1863 the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

Ostateczna próba dla pokolenia millerystów, które nie przeszło procesu testowania, rozpoczęła się w 1856 roku wraz z pojawieniem się większego światła na temat „siedmiu czasów” z Księgi Kapłańskiej 26. Od 1856 do 1863 roku poselstwo laodycejskie wyznaczyło ostatni okres w ramach czasu, który rozpoczął się wraz z nadejściem trzeciego anioła 22 października 1844 roku. Ten okres jest przedstawiony w wersetach od trzynastego do piętnastego jedenastego rozdziału Księgi Daniela.

That period of time is illustrated by not only those verses, but also by the history that fulfilled those verses, and also by the geographical witness of Panium, which is also Caesarea Philippi. Caesarea Philippi was purposely visited by Christ just before the cross, and the cross represents the Sunday law, that is represented by verse sixteen. On October 22, 1844 the Lion of the tribe of Judah identified the doctrine of the Sabbath in a special light. Then at the end of that testing process He introduced an increase of knowledge upon the “seven times,” and the “seven times” of Leviticus twenty-six is a doctrine of the Sabbath. It is the Sabbath commandment of the land resting that is a direct parallel to the Sabbath commandment of men resting. The time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years and the twenty-three hundred years both ended on October 22, 1844.

Tamten okres czasu jest zilustrowany nie tylko przez tamte wersety, lecz także przez historię, która je wypełniła, a także przez geograficzne świadectwo Panium, które jest również Cezareą Filipową. Cezareę Filipową Chrystus odwiedził celowo tuż przed krzyżem, a krzyż przedstawia prawo niedzielne, co jest przedstawione w wersecie szesnastym. 22 października 1844 roku Lew z pokolenia Judy ukazał naukę o sabacie w szczególnym świetle. Następnie pod koniec tego procesu próby wprowadził wzrost poznania w kwestii „siedmiu czasów”, a „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej 26 to nauka o sabacie. Jest to przykazanie szabatowe dotyczące odpoczynku ziemi, które stanowi bezpośrednią paralelę do przykazania szabatowego dotyczącego odpoczynku ludzi. Proroctwa czasowe o dwóch tysiącach pięciuset dwudziestu latach i o dwóch tysiącach trzystu latach oba zakończyły się 22 października 1844 roku.

The final period of the testing process, from 1856 to 1863, was a greater revelation of the Sabbath, which had been placed in a special light at the beginning of the sealing and testing process. The history represented by the fulfillment of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven represents the testing period where the seal of God is impressed for eternity upon the one hundred and forty-four thousand. In that history the two sticks of Ezekiel are joined. The joining of the two sticks represents the combination of divinity with humanity, and the doctrine that shines in a special light in that history is the doctrine of the incarnation.

Ostatni okres procesu próby, od 1856 do 1863 roku, był większym objawieniem sabatu, który już na początku procesu pieczętowania i próby został ukazany w szczególnym świetle. Historia, jaką obrazuje wypełnienie wersetów 13–15 jedenastego rozdziału Księgi Daniela, oznacza okres próby, w którym pieczęć Boża zostaje na wieki odciśnięta na stu czterdziestu czterech tysiącach. W tej historii dwie laski Ezechiela zostają złączone. Złączenie dwóch lasek przedstawia połączenie boskości z ludzkością, a nauką, która w tej historii jaśnieje w szczególnym świetle, jest nauka o wcieleniu.

For this reason, when Peter identified Christ as the Son of God in Caesarea Philippi, he was acknowledging that Christ, as the Son of God represented His dual nature of being the divine Son of God, who had taken upon Himself human flesh, and in so doing became the son of man.

Z tego powodu, gdy Piotr w Cezarei Filipowej wyznał, że Chrystus jest Synem Bożym, uznawał tym samym, że Chrystus, jako Syn Boży, ukazuje swoją dwoistą naturę: jest Boskim Synem Boga, który przyjął na siebie ludzkie ciało i w ten sposób stał się Synem Człowieczym.

> “As the disciples searched the prophecies that testified of Christ, they were brought into fellowship with the Deity, and learned of Him who had ascended to heaven to complete the work He had begun on earth. They recognized the fact that in Him dwelt knowledge which no human being, unaided by divine agency, could comprehend. They needed the help of Him whom kings, prophets, and righteous men had foretold. With amazement they read and reread the prophetic delineations of His character and work. How dimly had they comprehended the prophetic scriptures! how slow they had been in taking in the great truths which testified of Christ! Looking upon Him in His humiliation, as He walked a man among men, they had not understood the mystery of His incarnation, the dual character of His nature. Their eyes were holden, so that they did not fully recognize divinity in humanity. But after they were illuminated by the Holy Spirit, how they longed to see Him again, and to place themselves at His feet!” Desire of Ages, 507.

> Gdy uczniowie badali proroctwa świadczące o Chrystusie, zostali wprowadzeni w społeczność z Bóstwem i uczyli się o Tym, który wstąpił do nieba, aby dokończyć dzieło, które rozpoczął na ziemi. Uznali fakt, że w Nim mieszkała wiedza, której żaden człowiek, bez Bożej pomocy, nie mógł pojąć. Potrzebowali pomocy Tego, którego zapowiadali królowie, prorocy i sprawiedliwi. Ze zdumieniem czytali i wciąż na nowo odczytywali prorocze opisy Jego charakteru i dzieła. Jakże niejasno pojmowali prorocze Pisma! Jakże powolni byli w przyjmowaniu wielkich prawd, które świadczyły o Chrystusie! Patrząc na Niego w Jego uniżeniu, gdy chodził jako człowiek wśród ludzi, nie zrozumieli tajemnicy Jego wcielenia, dwoistego charakteru Jego natury. Ich oczy były jakby zasłonięte, tak że nie dostrzegali w pełni boskości w człowieczeństwie. Lecz gdy zostali oświeceni przez Ducha Świętego, jakże pragnęli ujrzeć Go ponownie i usiąść u Jego stóp! Desire of Ages, 507.

October 22, 1844 through to 1863 represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. That period began with the Sabbath being highlighted as the special truth among the many truths that are unsealed during the period of the sealing. The period began the sounding of the Seventh Trumpet which identifies when the mystery of God was to be finished.

Okres od 22 października 1844 roku do 1863 roku stanowi czas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy. Okres ten rozpoczął się wyróżnieniem szabatu jako szczególnej prawdy pośród wielu prawd, które są odpieczętowywane w czasie pieczętowania. Okres ten zapoczątkował rozbrzmiewanie Siódmej Trąby, która wskazuje, kiedy tajemnica Boga miała zostać dopełniona.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> Lecz w dniach głosu siódmego anioła, gdy zacznie trąbić, dokona się tajemnica Boża, jak oznajmił swoim sługom, prorokom. Objawienie 10:7.

The seventh angel is also the third Woe, for the sealing takes place in the history when the warfare of Islam is active. Had Millerite Adventism been faithful in the period that followed October 22, 1844, Islam that had been restrained on August 11, 1840, would have been released.

Siódmy anioł jest zarazem trzecim Biada, ponieważ zapieczętowanie dokonuje się w dziejach w czasie, gdy trwa wojowanie islamu. Gdyby adwentyzm millerowski pozostał wierny w okresie po 22 października 1844 roku, islam, który został powstrzymany 11 sierpnia 1840 roku, zostałby uwolniony.

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> "Gdyby adwentyści po wielkim rozczarowaniu w 1844 roku mocno trzymali się wiary i jednomyślnie podążali dalej w otwierającej się opatrzności Bożej, przyjmując poselstwo trzeciego anioła i w mocy Ducha Świętego głosząc je światu, ujrzeliby zbawienie Boże; Pan potężnie współdziałałby z ich wysiłkami, dzieło zostałoby dokończone, a Chrystus już by przyszedł, aby przyjąć swój lud i udzielić mu jego nagrody. Lecz w okresie wątpliwości i niepewności, który nastąpił po rozczarowaniu, wielu wierzących w adwent porzuciło swoją wiarę. ... W ten sposób dzieło zostało zahamowane, a świat pozostał w ciemności. Gdyby całe grono adwentystów zjednoczyło się wokół przykazań Bożych i wiary Jezusa, jakże zupełnie inna byłaby nasza historia!" Ewangelizacja, 695.

On October 22, 1844 the Seventh Trumpet began to sound and the Jubilee Trumpet also began to sound.

22 października 1844 roku siódma trąba zaczęła rozbrzmiewać, a trąba jubileuszowa również zaczęła rozbrzmiewać.

> And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. And ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty throughout all the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubilee unto you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall return every man unto his family. Leviticus 25:8–10.

> I policzysz sobie siedem tygodni lat, siedem razy po siedem lat; i okres siedmiu tygodni lat wyniesie czterdzieści dziewięć lat. Wtedy sprawisz, aby zabrzmiała trąba jubileuszowa dziesiątego dnia siódmego miesiąca; w Dniu Pojednania sprawicie, aby trąba zabrzmiała po całej waszej ziemi. I poświęcicie rok pięćdziesiąty i obwołacie wolność w całym kraju wszystkim jego mieszkańcom: będzie to dla was jubileusz; i powróci każdy do swojej posiadłości, i powróci każdy do swojej rodziny. Księga Kapłańska 25:8-10.

When the sealing time of the one hundred and forty-four thousand begins there is a Trumpet that identifies that the warfare accomplished by Islam has arrived, and a Trumpet that proclaims liberty for those who have been slaves of sin. One trumpet identifies the external history, and the other represents the internal experience of those last-day covenant people. Their slavery is relieved when their humanity is joined with His divinity for eternity. Line upon line, those two Trumpets are one Trumpet, for the Jubilee Trumpet is only blown on the Day of Atonement, and the Day of Atonement begins when the Seventh Trumpet of the third Woe is sounded. The doctrine that represented both Trumpets in the Millerite movement was the light of the Sabbath. The light that represents both Trumpets in these last days is the doctrine of the incarnation. Line upon line, the Sabbath and the doctrine of the incarnation are the same doctrine.

Kiedy rozpoczyna się czas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, rozlega się trąba, która wskazuje, że nadeszła wojna prowadzona przez islam, oraz trąba, która obwieszcza wolność tym, którzy byli niewolnikami grzechu. Jedna trąba wskazuje na zewnętrzną historię, a druga reprezentuje wewnętrzne doświadczenie tego ludu przymierza dni ostatecznych. Ich niewola zostaje zniesiona, gdy ich człowieczeństwo zostaje na wieczność złączone z Jego boskością. Linia po linii, te dwie trąby są jedną trąbą, ponieważ Trąba Jubileuszowa jest dęta tylko w Dniu Pojednania, a Dzień Pojednania rozpoczyna się, gdy rozbrzmiewa Siódma Trąba trzeciego Biada. Nauką, która reprezentowała obie trąby w ruchu millerowskim, było światło sabatu. Światłem, które reprezentuje obie trąby w tych dniach ostatecznych, jest nauka o wcieleniu. Linia po linii, sabat i nauka o wcieleniu to ta sama nauka.

Peter’s confession identified the Messiah, and also the Son of God. The Messiah is the Son of God. The Messiah is the creator represented by the Sabbath.

Wyznanie Piotra wskazało na Mesjasza, a także na Syna Bożego. Mesjasz jest Synem Bożym. Mesjasz jest Stwórcą, którego reprezentuje szabat.

> “Paul had never seen Christ while he dwelt upon the earth. He had indeed heard of him and his works, but he could not believe that the promised Messiah, the Creator of all worlds, the Giver of all blessings, would appear upon earth as a mere man.” Sketches from the Life of Paul, 256.

> "Paweł nigdy nie widział Chrystusa, kiedy ten przebywał na ziemi. Wprawdzie słyszał o nim i jego dziełach, lecz nie mógł uwierzyć, że obiecany Mesjasz, Stwórca wszystkich światów, Dawca wszelkich błogosławieństw, pojawiłby się na ziemi jako zwykły człowiek." Szkice z życia Pawła, 256.

The Sabbath identifies the Creator and the Creator was the Christ that Peter identified. The Son of God, who Peter identified is He who combined with human flesh to become the son of man. The Son of God represents the incarnation.

Szabat wskazuje na Stwórcę, a Stwórcą był Chrystus, którego rozpoznał Piotr. Syn Boży, którego rozpoznał Piotr, to Ten, który przyjął ludzkie ciało, aby stać się Synem Człowieczym. Syn Boży reprezentuje wcielenie.

> “Christ brought men and women power to overcome. He came to this world in human form, to live a man amongst men. He assumed the liabilities of human nature, to be proved and tried. In His humanity He was a partaker of the divine nature. In His incarnation He gained in a new sense the title of the Son of God. Said the angel to Mary, ‘The power of the Highest shall overshadow thee: therefore also that holy thing which shall be born of thee shall be called the Son of God’ (Luke 1:35). While the Son of a human being, He became the Son of God in a new sense. Thus He stood in our world—the Son of God, yet allied by birth to the human race.” Selected Messages, book 1, 226.

> Chrystus przyniósł mężczyznom i kobietom moc do zwyciężania. Przyszedł na ten świat w ludzkiej postaci, aby żyć jako człowiek wśród ludzi. Przyjął uwarunkowania ludzkiej natury, aby zostać wypróbowanym i doświadczonym. W swojej człowieczości był uczestnikiem Boskiej natury. W swoim wcieleniu w nowym sensie zyskał tytuł Syna Bożego. Anioł rzekł do Marii: „Moc Najwyższego osłoni cię; dlatego też to święte, które się z ciebie narodzi, będzie nazwane Synem Bożym” (Łuk. 1:35). Będąc Synem człowieka, stał się Synem Bożym w nowym sensie. Tak stanął w naszym świecie — Syn Boży, a jednak z urodzenia związany z rodzajem ludzkim. Selected Messages, księga 1, 226.

At Caesarea Philippi, Peter’s twofold confession represented the one hundred and forty-four thousand who understand that Jesus is the Christ, the Son of God and the doctrine of the Sabbath that was lightened in 1844, along with the doctrine of the incarnation that is recognized in the last days. The light of the twofold truth is opened up at the beginning and ending of the period of the sealing, as witnessed by the history of the sealing from October 22, 1844 to 1863, and the history of Revelation chapter eighteen’s two voices.

W Cezarei Filipowej podwójne wyznanie Piotra reprezentowało sto czterdzieści cztery tysiące, którzy rozumieją, że Jezus jest Chrystusem, Synem Bożym, oraz rozumieją naukę o sabacie, która została rozświetlona w 1844 roku, a także naukę o wcieleniu, rozpoznawaną w dniach ostatecznych. Światło tej podwójnej prawdy zostaje odsłonięte na początku i na końcu okresu pieczętowania, co potwierdza historia pieczętowania od 22 października 1844 roku do 1863 roku oraz historia dwóch głosów z osiemnastego rozdziału Apokalipsy.

In both the Millerite line of the sealing process, and the prophetic line of the sealing in Revelation eighteen, there is a test at the very end of the period where one class is manifested as foolish virgins, as was the case from 1856 to 1863, and a class is manifested as wise virgins from July 2023 unto the soon coming Sunday law. That final period of testing repeats the beginning of the period. The same angel that descended on September 11, 2001 arrives as Michael to call the dead to life in 2023 some to everlasting life and some to everlasting death. When He arrives, He leads His people back to the foundations. Some refuse to walk in the old paths, some do walk in the old paths. Some hearken to the sound of the Trumpet, some refuse to hear.

Zarówno w millerowskiej linii procesu pieczętowania, jak i w proroczej linii pieczętowania w osiemnastym rozdziale Objawienia, na samym końcu okresu występuje próba, w której jedna klasa objawia się jako głupie panny, jak miało to miejsce w latach 1856–1863, a inna klasa objawia się jako mądre panny od lipca 2023 aż do rychło nadchodzącej ustawy niedzielnej. Ten końcowy okres próby powtarza początek tego okresu. Ten sam anioł, który zstąpił 11 września 2001 roku, przybywa jako Michał, by w 2023 roku wezwać umarłych do życia — jednych do życia wiecznego, a innych do wiecznej śmierci. Gdy przybywa, prowadzi swój lud z powrotem do fundamentów. Jedni odmawiają chodzenia dawnymi ścieżkami, inni po nich chodzą. Niektórzy zważają na dźwięk trąby, inni odmawiają słuchania.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Tak mówi Pan: Stańcie na drogach i patrzcie, i pytajcie o dawne ścieżki, gdzie jest dobra droga, i chodźcie nią, a znajdziecie odpoczynek dla dusz waszych. Lecz oni rzekli: Nie będziemy nią chodzić. Nadto ustanowiłem nad wami strażników, mówiąc: Słuchajcie dźwięku trąby. Lecz oni rzekli: Nie będziemy słuchać. Jeremiasza 6:16, 17.

The message represented by the Trumpet which the watchmen blows is twofold. It is the Seventh Trumpet of Islam and the Jubilee Trumpet of deliverance. It is the message of the combination of divinity with humanity, which is accomplished by the mystery of the incarnation, and that produces a character prepared for the seal of God, which is the Sabbath. The message, the work and the circumstances associated with that final period of the sealing which began in July 2023, twenty-two years after 2001, is represented by verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, and by Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapter sixteen.

Poselstwo reprezentowane przez trąbę, w którą dmą strażnicy, jest dwojakie. Jest to siódma trąba islamu i jubileuszowa trąba wyzwolenia. To poselstwo o połączeniu boskości z człowieczeństwem, dokonanym przez tajemnicę wcielenia, które owocuje charakterem przygotowanym na pieczęć Boga, która jest szabatem. Poselstwo, dzieło i okoliczności związane z tym ostatecznym okresem pieczętowania, który rozpoczął się w lipcu 2023 roku, dwadzieścia dwa lata po roku 2001, są reprezentowane przez wersety 13–15 jedenastego rozdziału Księgi Daniela oraz przez wizytę Chrystusa w Cezarei Filipowej w szesnastym rozdziale Ewangelii Mateusza.

In the parable of the ten virgins all the virgins fell asleep during the tarrying time. Jesus told His disciples that Lazarus sleepeth.

W przypowieści o dziesięciu pannach wszystkie panny zasnęły podczas oczekiwania. Jezus powiedział swoim uczniom, że Łazarz zasnął.

> These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:10–14.

> To powiedziawszy, rzekł do nich: Nasz przyjaciel Łazarz śpi; lecz idę, aby go obudzić ze snu. Wtedy rzekli jego uczniowie: Panie, jeśli śpi, wyzdrowieje. Jezus jednak mówił o jego śmierci; oni zaś myśleli, że mówi o odpoczynku we śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: Łazarz umarł. Jan 11:10-14.

At the end of twenty-one days, Daniel saw the vision, and he was in a deep sleep.

Po dwudziestu jeden dniach Daniel zobaczył wizję i był pogrążony w głębokim śnie.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. Daniel 10:7–9.

> A ja, Daniel, sam tylko widziałem to widzenie; bo mężowie, którzy byli ze mną, nie widzieli widzenia; lecz padło na nich wielkie drżenie, tak iż uciekli, aby się ukryć. Przeto zostałem sam i widziałem to wielkie widzenie, a nie pozostała we mnie żadna siła: albowiem moja krasa obróciła się we mnie w zniszczenie i nie zachowałem żadnej siły. A jednak usłyszałem głos jego słów; a gdy usłyszałem głos jego słów, wpadłem w głęboki sen, twarzą ku ziemi, a moja twarz była zwrócona ku ziemi. Daniel 10:7-9.

The two witnesses of Revelation chapter eleven, were dead in the street for three and a half days, and Ezekiel’s dead bones were in the valley. On July 18, 2020 the tarrying time of spiritual death and sleeping was brought upon the virgins of the movement of the third angel. Three years later the process of awakening and preparing God’s last-day people as His ensign and mighty army began. The angel that descended on July 18, 2020 unsealed a truth, as angels always do when they descend.

Dwaj świadkowie z jedenastego rozdziału Księgi Objawienia leżeli martwi na ulicy przez trzy i pół dnia, a martwe kości Ezechiela były w dolinie. 18 lipca 2020 roku czas zwłoki duchowej śmierci i snu spadł na panny ruchu trzeciego anioła. Trzy lata później rozpoczął się proces przebudzenia i przygotowania Bożego ludu czasów ostatecznych jako Jego sztandaru i potężnej armii. Anioł, który zstąpił 18 lipca 2020 roku, odpieczętował prawdę, jak aniołowie zawsze czynią, gdy zstępują.

The truth he unsealed was the experience of the tarrying time and first disappointment. God’s last-day people were then scattered, and when the process of awakening them arrived in history, they would be required to recognize and acknowledge that they had been scattered and that they were in the tarrying time. There was then sent many angels, or many messages to strengthen the message of the tarrying time.

Prawdą, którą odsłonił, było doświadczenie czasu zwłoki i pierwszego rozczarowania. Boży lud czasów ostatecznych był wówczas rozproszony, a gdy w historii nadszedł proces jego przebudzenia, musiał rozpoznać i uznać, że został rozproszony i że znajdował się w czasie zwłoki. Wtedy posłano wielu aniołów, czyli wiele poselstw, aby wzmocnić poselstwo o czasie zwłoki.

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> Pod koniec poselstwa drugiego anioła ujrzałem wielkie światło z nieba, które świeciło na lud Boży. Promienie tego światła zdawały się jasne jak słońce. I usłyszałem głosy aniołów wołających: 'Oto Oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie Mu na spotkanie!'

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, “Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> To był okrzyk o północy, który miał nadać moc poselstwu drugiego anioła. Aniołowie zostali posłani z nieba, aby pobudzić zniechęconych świętych i przygotować ich do wielkiego dzieła, które było przed nimi. Najzdolniejsi ludzie nie byli pierwszymi, którzy przyjęli to poselstwo. Aniołowie zostali posłani do pokornych, oddanych i przynaglili ich, aby wznieśli okrzyk: „Oto Oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie Mu na spotkanie!” Ci, którym powierzono ten okrzyk, pośpieszyli i w mocy Ducha Świętego ogłosili poselstwo oraz pobudzili swoich zniechęconych braci. To dzieło nie opierało się na mądrości i uczoności ludzi, lecz na mocy Bożej, a Jego święci, którzy usłyszeli okrzyk, nie mogli się mu oprzeć. Najbardziej duchowi jako pierwsi przyjęli to poselstwo, a ci, którzy wcześniej przewodzili w dziele, byli ostatnimi, którzy je przyjęli i pomogli wzmóc okrzyk: „Oto Oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie Mu na spotkanie!”

> “In every part of the land, light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused. In many churches the message was not permitted to be given, and a large company who had the living testimony left these fallen churches. A mighty work was accomplished by the midnight cry. The message was heart-searching, leading the believers to seek a living experience for themselves. They knew that they could not lean upon one another.” Early Writings, 238.

> W każdym zakątku kraju dano światło odnośnie poselstwa drugiego anioła, a to wołanie topiło serca tysięcy. Rozchodziło się od miasta do miasta i od wsi do wsi, aż oczekujący lud Boży został w pełni przebudzony. W wielu kościołach nie pozwolono, aby to poselstwo było głoszone, a liczna grupa, która miała żywe świadectwo, opuściła te upadłe kościoły. Potężne dzieło zostało dokonane przez wołanie o północy. Poselstwo przenikało do serc, prowadząc wierzących do szukania żywego doświadczenia dla siebie. Wiedzieli, że nie mogą polegać jedni na drugich. Wczesne pisma, 238.

The arrival of the message of the Midnight Cry in the parable identifies when the two classes of virgins’ manifest whether they have oil. The wise have oil, the foolish do not. The parable was fulfilled by the work of Samuel Snow in the Millerite history, and in that work the message Snow presented was developed as represented by his articles in the Millerite publications of that time period. Then when he arrived at the Exeter camp meeting, which was from August 12 to 17th, 1844, a period is also represented that ultimately led to those at the meeting leaving the meeting and proclaiming the message.

Przyjście poselstwa okrzyku o północy w przypowieści wskazuje, kiedy dwie klasy panien ujawniają, czy mają oliwę. Mądre mają oliwę, głupie jej nie mają. Przypowieść wypełniła się przez działalność Samuela Snowa w historii millerytów, a w ramach tej działalności poselstwo przedstawiane przez Snowa zostało rozwinięte, co odzwierciedlają jego artykuły w ówczesnych publikacjach millerytów. Następnie, gdy przybył na zjazd obozowy w Exeter, który trwał od 12 do 17 sierpnia 1844 roku, został również przedstawiony okres, który ostatecznie doprowadził do tego, że uczestnicy zgromadzenia opuścili je i zaczęli głosić to poselstwo.

There is a “point in time” when the message of the Midnight Cry is fully established, and at that point, based upon the parable, probation closes upon the virgins. That “point in time” is preceded by “a period” when the message is being developed. Since July, 2023 the message of the Midnight Cry has been developing, and unlike the Millerite fulfillment, the message has been transmitted across the world in advance of the “close of probation”. When probation closed at the end of the Exeter meeting the message then went to “every part of the land,” and “light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused.”

Jest "punkt w czasie", w którym poselstwo Wołania o Północy zostaje w pełni ugruntowane, i w tym momencie, na podstawie przypowieści, czas łaski zamyka się dla panien. Ten "punkt w czasie" jest poprzedzony "okresem", w którym poselstwo jest rozwijane. Od lipca 2023 roku poselstwo Wołania o Północy się rozwija i, w odróżnieniu od wypełnienia w ruchu millerowskim, jest przekazywane na cały świat z wyprzedzeniem względem "zamknięcia czasu łaski". Gdy czas łaski zamknął się pod koniec spotkania w Exeter, poselstwo rozeszło się wtedy do "każdej części kraju", i "zostało dane światło na temat poselstwa drugiego anioła, a wołanie poruszyło serca tysięcy. Szło od miasta do miasta i od wioski do wioski, aż oczekujący lud Boży został w pełni rozbudzony."

In our current history the message that began to be published in July of 2023 is now in one hundred and twenty countries around the world, and the articles that represent the development of the message of the Midnight Cry are available in over sixty languages, and the articles can either be read or listened to.

Obecnie wiadomość, którą zaczęto publikować w lipcu 2023 roku, jest już w stu dwudziestu krajach na całym świecie, a artykuły, które przedstawiają rozwój przesłania wołania o północy, są dostępne w ponad sześćdziesięciu językach i można je czytać lub ich słuchać.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Objawienie Jezusa Chrystusa, które Bóg mu dał, aby ukazać swoim sługom to, co musi wkrótce się stać; posłał je i oznajmił przez swego anioła swojemu słudze Janowi, który zaświadczył o słowie Bożym i o świadectwie Jezusa Chrystusa, a także o wszystkim, co widział. Błogosławiony, kto czyta, i ci, którzy słuchają słów tego proroctwa i zachowują to, co w nim jest napisane, bo czas jest bliski. Objawienie 1:1-3.

The light of this message as represented with the articles has been accomplished in roughly six months by two persons.

Światło tego przesłania, jak przedstawiono w artykułach, zostało osiągnięte w ciągu około sześciu miesięcy przez dwie osoby.

> “Unless those who can help in — are aroused to a sense of their duty, they will not recognize the work of God when the loud cry of the third angel shall be heard. When light goes forth to lighten the earth, instead of coming up to the help of the Lord, they will want to bind about His work to meet their narrow ideas. Let me tell you that the Lord will work in this last work in a manner very much out of the common order of things, and in a way that will be contrary to any human planning. There will be those among us who will always want to control the work of God, to dictate even what movements shall be made when the work goes forward under the direction of the angel who joins the third angel in the message to be given to the world. God will use ways and means by which it will be seen that He is taking the reins in His own hands. The workers will be surprised by the simple means that He will use to bring about and perfect His work of righteousness.” Testimonies to Ministers, 300.

> "Jeśli ci, którzy mogą pomóc w -, nie zostaną pobudzeni do poczucia swego obowiązku, nie rozpoznają dzieła Bożego, gdy zabrzmi głośne wołanie trzeciego anioła. Gdy światło wyjdzie, aby oświecić ziemię, zamiast przyjść Panu z pomocą, będą chcieli krępować Jego dzieło, by dopasować je do swoich ciasnych wyobrażeń. Powiem wam, że Pan będzie wykonywał to ostatnie dzieło w sposób bardzo odbiegający od zwykłego porządku rzeczy i w sposób sprzeczny z jakimkolwiek ludzkim planowaniem. Będą wśród nas tacy, którzy zawsze będą chcieli kontrolować dzieło Boże, dyktować nawet, jakie posunięcia mają być podjęte, gdy dzieło będzie posuwało się naprzód pod kierunkiem anioła, który łączy się z trzecim aniołem w przesłaniu, jakie ma być przekazane światu. Bóg użyje takich dróg i środków, że będzie widać, iż bierze wodze w swoje własne ręce. Pracownicy będą zdumieni prostymi środkami, których użyje, aby urzeczywistnić i udoskonalić Jego dzieło sprawiedliwości." Świadectwa dla kaznodziejów, 300.

The Lion of the tribe of Judah has now brought His last-day people to verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, opening the history represented by the history of 200 BC to 63 BC, and also Matthew chapter sixteen, and the history of Christ’s visit to Caesarea Philippi. Both the predictions and the history of their fulfillments align with the portion of the book of Daniel that was sealed until the last days. The books of Daniel and Revelation are one book, so in the last days, just before probation closes, the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and that Revelation includes the portion of Daniel that relates to the last days. The time is at hand for the conclusion of the Exeter camp meeting.

Lew z pokolenia Judy doprowadził teraz Swój lud czasów ostatecznych do wersetów 13–15 w rozdziale 11 Księgi Daniela, otwierając historię przedstawioną przez okres od 200 r. p.n.e. do 63 r. p.n.e., a także do szesnastego rozdziału Ewangelii Mateusza i historii wizyty Chrystusa w Cezarei Filipowej. Zarówno proroctwa, jak i historia ich wypełnienia się są zgodne z tą częścią Księgi Daniela, która była zapieczętowana aż do czasów ostatecznych. Księgi Daniela i Objawienia stanowią jedną księgę, więc w czasach ostatecznych, tuż przed zamknięciem czasu łaski, Objawienie Jezusa Chrystusa zostaje odpieczętowane, a to Objawienie obejmuje tę część Daniela, która dotyczy czasów ostatecznych. Czas jest bliski zakończenia zjazdu obozowego w Exeter.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> I rzekł do mnie: Nie pieczętuj słów proroctwa tej księgi, bo czas jest bliski. Kto czyni nieprawość, niech dalej czyni nieprawość; a kto jest nieczysty, niech dalej będzie nieczysty; a kto jest sprawiedliwy, niech dalej postępuje sprawiedliwie; a kto jest święty, niech dalej się uświęca. Objawienie 22:10–11.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> Oto nadchodzą dni — mówi Pan Bóg — że ześlę na ziemię głód, nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz słuchania słów Pana. I będą się tułać od morza do morza, i od północy aż po wschód; będą biegać tam i z powrotem, szukając słowa Pana, lecz go nie znajdą. W owym dniu omdleją z pragnienia piękne dziewice i młodzieńcy. Ci, którzy przysięgają na grzech Samarii i mówią: Żyje twój bóg, o Danie! oraz: Żyje droga do Beer-Szeby! — ci upadną i już nigdy nie powstaną. Amosza 8,11–14.

Back to Articles