Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirteen

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer trzynaście

Number Thirteen

Numer trzynaście

Author

Jeff Pippenger

Published

December 18, 2025

Formats

PDF
Word

We are currently addressing the prophetic symbol of 1863. We have been focusing our attention on the biblical Kadesh as the symbol on ancient Israel’s rebellion against the “rest” that brought about their death over a period that culminated at Kadesh, thus illustrating the rejection of Jeremiah’s “old paths” in 1863 when the “seven times” of Leviticus twenty-six was rejected.

Obecnie zajmujemy się proroczym symbolem roku 1863. Skupiamy naszą uwagę na biblijnym Kadeszu jako symbolu buntu starożytnego Izraela przeciwko „odpoczynkowi”, co sprowadziło na nich śmierć w okresie, którego kulminacją był Kadesz, ilustrując w ten sposób odrzucenie „starych ścieżek” Jeremiasza w 1863 roku, kiedy odrzucono „siedem czasów” z 26. rozdziału Księgi Kapłańskiej.

In pursuing the light associated with Kadesh and 1863, we have been identifying the ten tests that reached to Kadesh. We have identified the first three tests as the test of the manna. Those three steps can be represented as miracles or tests, and the Sabbath rest being the first of the ten tests corresponds to the tenth test, which is identified so clearly by Paul in Hebrews as the “rest.” The ten tests possess an alpha rest and an omega rest.

W poszukiwaniu światła związanego z Kadesz i rokiem 1863 identyfikowaliśmy dziesięć prób prowadzących do Kadesz. Zidentyfikowaliśmy pierwsze trzy próby jako próbę związaną z manną. Te trzy etapy można przedstawić jako cuda lub próby, a sabatni odpoczynek, który stanowi pierwszą z dziesięciu prób, odpowiada dziesiątej próbie, którą Paweł w Liście do Hebrajczyków tak wyraźnie określa jako "odpoczynek". W dziesięciu próbach występuje odpoczynek alfa i odpoczynek omega.

It does not matter how a student of prophecy wishes to define “the rest” that the Hebrews rejected at Kadesh—for prophetically every “rest,” (line upon line) is referring to “the rest and the refreshing” that is the latter rain. Kadesh is a premier symbol of the rejection of the latter rain message and also the latter rain experience, for the sealing which is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand at Kadesh is a settling into the truth both “intellectually and spiritually.”

Nie ma znaczenia, jak badacz proroctw zechce zdefiniować „odpocznienie”, które Hebrajczycy odrzucili w Kadesz — gdyż proroczo każde „odpocznienie” (linia za linią) odnosi się do „odpocznienia i wytchnienia”, którym jest późny deszcz. Kadesz jest pierwszorzędnym symbolem odrzucenia poselstwa o późnym deszczu, a także doświadczenia późnego deszczu, ponieważ zapieczętowanie, które dokonuje się na stu czterdziestu czterech tysiącach w Kadesz, jest ugruntowaniem w prawdzie zarówno „intelektualnie, jak i duchowo”.

> “Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

> Gdy tylko lud Boży zostanie zapieczętowany na czołach — nie jest to żadna pieczęć ani znak, które można zobaczyć, lecz ugruntowanie się w prawdzie, zarówno intelektualnie, jak i duchowo, tak, że nie dadzą się zachwiać — gdy tylko lud Boży zostanie zapieczętowany i przygotowany na wstrząs, nadejdzie on. Istotnie, to już się zaczęło; sądy Boże spoczywają teraz na ziemi, aby dać nam ostrzeżenie, byśmy wiedzieli, co nadchodzi. Komentarz biblijny Adwentystów Dnia Siódmego, tom 4, 1161.

To settle “into the truth” “intellectually” represents the acceptance of the methodology of line upon line as the one and only sanctified approach in the study of God’s Word. This narrow approach was confirmed as the correct approach in August of 1840, when “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement.” The “wonderful impetus,” represents the manifestation of the power of the Holy Spirit that sent the first angel’s message around the world in 1840.

Ugruntowanie się „w prawdzie” „intelektualnie” oznacza przyjęcie metodologii „wers po wersie” jako jedynego i wyłącznego uświęconego podejścia w badaniu Słowa Bożego. To wąskie podejście zostało potwierdzone jako właściwe w sierpniu 1840 roku, gdy „rzesze zostały przekonane o słuszności zasad proroczej interpretacji przyjętych przez Millera i jego współpracowników, a ruch adwentowy otrzymał cudowny impuls”. Ów „cudowny impuls” stanowi przejaw mocy Ducha Świętego, która w 1840 roku rozesłała po całym świecie poselstwo pierwszego anioła.

Those who participated in the work representing the “wonderful impetus” were empowered to do that very work by the power of the Holy Spirit. The Holy Spirit only manifested His power among those who had accepted the sacred methodology. The Holy Spirit only manifested His power within those who had accepted the sacred methodology.

Ci, którzy uczestniczyli w dziele reprezentującym „wspaniały impuls”, zostali uzdolnieni do wykonania tego właśnie dzieła mocą Ducha Świętego. Duch Święty objawiał swoją moc jedynie pośród tych, którzy przyjęli świętą metodologię. Duch Święty objawiał swoją moc jedynie w tych, którzy przyjęli świętą metodologię.

Settling into the truth intellectually is the acceptance of the line upon line methodology and the ‘acceptance’ of the line upon line methodology is represented to a Laodicean as the opening of the heart-door for the entrance of the Messenger to Laodicea in the person of the Holy Spirit. The acceptance of the sacred methodology brings the power of the Holy Spirit into the mind of those settling into the truth intellectually. The acceptance of that methodology produces a spirituality that is represented as the combination of Divinity with humanity. The application of the biblical methodology of line upon line, when mixed with faith is represented as settling into the truth intellectually, and the truth (message) which is produced by the methodology, cannot be separated from Jesus, who is the Word. To accept the message of His Word is to accept the Holy Spirit into your mind. Thus, settling into the truth intellectual produces the spiritual experience that receives God’s seal of approval.

Utwierdzanie się w prawdzie na płaszczyźnie intelektualnej jest przyjęciem metodologii „linia za linią”, a „przyjęcie” metodologii „linia za linią” jest przedstawione Laodycejczykowi jako otwarcie drzwi serca dla wejścia Posłańca do Laodycei w osobie Ducha Świętego. Przyjęcie tej świętej metodologii sprowadza moc Ducha Świętego do umysłu tych, którzy utwierdzają się w prawdzie intelektualnie. Przyjęcie tej metodologii rodzi duchowość, która jest przedstawiona jako połączenie Boskości z człowieczeństwem. Zastosowanie biblijnej metodologii „linia za linią”, połączone z wiarą, jest przedstawiane jako utwierdzanie się w prawdzie intelektualnie, a prawda, czyli poselstwo, które powstaje dzięki tej metodologii, nie może być oddzielone od Jezusa, który jest Słowem. Przyjąć poselstwo Jego Słowa znaczy przyjąć do umysłu Ducha Świętego. Tak więc utwierdzanie się w prawdzie na płaszczyźnie intelektualnej rodzi duchowe doświadczenie, które otrzymuje Bożą pieczęć aprobaty.

Kadesh was the final test for ancient Israel. The two classes of wine drinkers in the book of Joel are separated and distinguished from each other based upon the rejection or acceptance of the latter rain message which Joel identifies as “new wine” in contrast with the fermented wine being consumed by the other class. Joel’s “new wine” is Paul’s “rest,” in Hebrews three and four. It is also what Isaiah’s “drunkards of Ephraim” refuse to “hear”—to “whom he said, ‘This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing’: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.”

Kadesz był ostateczną próbą dla starożytnego Izraela. Dwie grupy pijących wino w Księdze Joela są rozdzielone i odróżnione od siebie na podstawie odrzucenia lub przyjęcia poselstwa późnego deszczu, które Joel określa jako „młode wino”, w przeciwieństwie do sfermentowanego wina spożywanego przez drugą grupę. „Młode wino” Joela to „odpocznienie” u Pawła w Liście do Hebrajczyków, w rozdziałach trzecim i czwartym. To także to, czego „pijacy Efraima” u Izajasza odmawiają „słuchać” — do których powiedział: «To jest odpocznienie, dzięki któremu możecie dać wytchnienie strudzonemu; i to jest pokrzepienie», lecz nie chcieli słuchać. Ale słowo Pana stało się dla nich: nakaz za nakazem, nakaz za nakazem; wiersz za wierszem, wiersz za wierszem; tu trochę, tam trochę; aby poszli, upadli na wznak, rozbili się, wpadli w sidła i zostali pojmani.

We have identified that Aaron’s golden calf rebellion represents ‘two’ of the ten tests that conclude at Kadesh. The division of that test into two tests is in agreement with the testing period of the latter rain that is represented by the “image of the beast test,” which is the test that determines the destiny of God’s people. Revelation thirteen identifies ‘rebellion’ for the number ‘thirteen’ represents rebellion.

Ustaliliśmy, że bunt Aarona ze złotym cielcem reprezentuje 'dwie' z dziesięciu prób, które kończą się w Kadesz. Podział tej próby na dwie próby jest zgodny z okresem próby późnego deszczu, reprezentowanym przez "próbę obrazu bestii", która jest próbą rozstrzygającą o losie ludu Bożego. Księga Objawienia 13 wskazuje na 'bunt', ponieważ liczba 'trzynaście' symbolizuje bunt.

The chapter begins with the papal sea beast, premier symbol of rebellion upon earth as Daniel identifies it as the power that speaks great words against the Most High. That rebellion is followed by the rebellion of the earth beast, the United States, who then forces the entire world to follow their example of rebellion. The pattern for the third rebellion in the chapter is found in the first of the three rebellions, represented as the sea beast, the symbol of the Vatican. In verse eleven the United States speaks as a dragon and thus forms an image to the beast—image of the Vatican. Verse twelve onward the United States forces the world to do the same. Aaron’s rebellion is twofold representing the rebellion of the United States and then the rebellion of the entire world when the world image of the Vatican is enforced.

Rozdział zaczyna się od papieskiej bestii z morza, najważniejszego symbolu buntu na ziemi, ponieważ Daniel identyfikuje ją jako moc, która wypowiada wielkie słowa przeciw Najwyższemu. Po tym buncie następuje bunt bestii z ziemi, czyli Stanów Zjednoczonych, które następnie zmuszają cały świat, by poszedł za ich przykładem buntu. Wzorzec trzeciego buntu w rozdziale znajduje się w pierwszym z trzech buntów, przedstawionym jako bestia z morza, symbol Watykanu. W wersecie jedenastym Stany Zjednoczone mówią jak smok i w ten sposób tworzą obraz bestii, obraz Watykanu. Od wersetu dwunastego Stany Zjednoczone zmuszają świat do tego samego. Bunt Aarona jest dwojaki: przedstawia bunt Stanów Zjednoczonych, a następnie bunt całego świata, gdy zostaje narzucony ogólnoświatowy obraz Watykanu.

Aaron’s rebellion identifies both periods, represented as idolatry when Moses was not there, followed by idolatry when Moses was there. Moses had been receiving the Law, and therefore represents the Law of God as the diving point in the rebellion. The test represented by Aaron’s golden image of a calf-beast is the test of 1863.

Bunt Aarona wskazuje oba okresy, ukazane jako bałwochwalstwo, gdy Mojżesza nie było, a następnie jako bałwochwalstwo, gdy Mojżesz był obecny. Mojżesz otrzymywał Prawo i dlatego reprezentuje Prawo Boże jako punkt podziału w buncie. Próba przedstawiona przez złoty wizerunek cielca-bestii Aarona jest próbą z 1863 roku.

It is the Sunday law test, representing a dividing line between life and death. It’s the dividing line between the Promised Land or death in the wilderness, the dividing line between the mark of the beast or the seal of God, the dividing line between the fate of Shebna the Laodicean or Eliakim the Philadelphian. The first three tests, represented by the manna symbolize the Sabbath or Sunday controversy, as does the tenth test. The dividing line in Aaron’s golden calf rebellion representing both the fifth and sixth tests—and is the Sunday law.

To próba prawa niedzielnego, wyznaczająca granicę między życiem a śmiercią. To granica między Ziemią Obiecaną a śmiercią na pustyni, granica między znamieniem bestii a pieczęcią Boga, granica między losem Szebny z Laodycei a losem Eliakima z Filadelfii. Pierwsze trzy próby, reprezentowane przez mannę, symbolizują spór o sabat czy niedzielę, podobnie jak dziesiąta próba. Granica w buncie Aarona przy złotym cielcu, reprezentująca zarówno piątą, jak i szóstą próbę, to prawo niedzielne.

The fourth test is the water at Massah, meaning ‘testing’ and ‘Meribah’ meaning the “ensign of Jehovah” and is located in Exodus 17:1–7, where it is directly identified as “testing the Lord”.

Czwartą próbą jest woda w Massah („testowanie”) i Meribah („sztandar Jehowy”); opis znajduje się w Księdze Wyjścia 17:1–7, gdzie jest to wprost nazwane „wystawianiem Pana na próbę”.

> And all the congregation of the children of Israel journeyed from the wilderness of Sin, after their journeys, according to the commandment of the Lord, and pitched in Rephidim: and there was no water for the people to drink. Wherefore the people did chide with Moses, and said, Give us water that we may drink. And Moses said unto them, Why chide ye with me? wherefore do ye tempt the Lord? And the people thirsted there for water; and the people murmured against Moses, and said, Wherefore is this that thou hast brought us up out of Egypt, to kill us and our children and our cattle with thirst?

> I cała społeczność synów Izraela wyruszyła z pustyni Sin, według swoich etapów, zgodnie z nakazem Pana, i rozbiła obóz w Refidim; a nie było tam wody dla ludu do picia. Dlatego lud spierał się z Mojżeszem i mówił: Daj nam wody, abyśmy mogli pić. A Mojżesz rzekł do nich: Dlaczego spieracie się ze mną? Dlaczego wystawiacie Pana na próbę? I lud pragnął tam wody; i lud szemrał przeciwko Mojżeszowi, mówiąc: Po co to wyprowadziłeś nas z Egiptu, aby nas, nasze dzieci i nasze bydło uśmiercić z pragnienia?

> And Moses cried unto the Lord, saying, What shall I do unto this people? they be almost ready to stone me.

> I Mojżesz zawołał do Pana, mówiąc: Cóż mam uczynić z tym ludem? Są już niemal gotowi mnie ukamienować.

> And the Lord said unto Moses, Go on before the people, and take with thee of the elders of Israel; and thy rod, wherewith thou smotest the river, take in thine hand, and go. Behold, I will stand before thee there upon the rock in Horeb; and thou shalt smite the rock, and there shall come water out of it, that the people may drink. And Moses did so in the sight of the elders of Israel.

> A Pan rzekł do Mojżesza: Idź przed ludem i weź z sobą kilku ze starszych Izraela; a laskę swoją, którą uderzyłeś w rzekę, weź w swoją rękę i idź. Oto stanę przed tobą tam, na skale na Horebie; a ty uderzysz skałę i wypłynie z niej woda, aby lud się napił. I uczynił Mojżesz tak na oczach starszych Izraela.

> And he called the name of the place Massah, and Meribah, because of the chiding of the children of Israel, and because they tempted the Lord, saying, Is the Lord among us, or not? Exodus 17:1–7.

> I nazwał to miejsce Massa i Meriba, z powodu szemrania synów Izraela i dlatego, że wystawiali Pana na próbę, mówiąc: Czy Pan jest pośród nas, czy nie? Księga Wyjścia 17:1-7.

The testing represented by “Massah,” and the ensign represented by “Meribah” are a prophetic alpha that meets its prophetic omega when Moses strikes the same Rock a second time. This means the fourth of the ten provocations is represented at Kadesh, for the second Kadesh is where Moses strikes the Rock in rebellion. This identifies that Kadesh, as a symbol, includes the test of water which produces an ensign.

Próba reprezentowana przez „Massah” oraz znak reprezentowany przez „Meribah” stanowią proroczą alfę, która spotyka się ze swoją proroczą omegą, gdy Mojżesz po raz drugi uderza tę samą Skałę. To oznacza, że czwarta z dziesięciu prowokacji jest reprezentowana w Kadesh, ponieważ drugie Kadesh to miejsce, gdzie Mojżesz uderza Skałę w buncie. To wskazuje, że Kadesh, jako symbol, obejmuje próbę z wodą, która rodzi znak.

The test of water which produces the ensign is the test of the latter rain message. 1863 was where the ensign was supposed to have been lifted up, but alas; 1863 was only the first Kadesh, and the second Kadesh is at the soon coming Sunday law. Massah and Meribah represent the final test for the one hundred and forty-four thousand just before they are lifted up as an ensign at the Sunday law. It was not the authority of Rome, or the authority of the Jews that arranged the death of Christ. That authority was authorized in the counsel of Heaven ages before the cross. Moses used his rod, the rod anointed by God Himself to strike the Rock— but only one time. That Rock according to inspiration is represented by the messages of 1840 to 1844, which are the old foundational truths that represent the path of the just. In the testing represented by Massah the water that saves, is the water which comes out of the Rock of the old paths. That water tests and produces two classes; one for the mark of the beast and the other for the seal of God, as is represented by the seal of God upon those lifted up as an ensign, as represented by Meribah.

Próba wody, która przynosi znak, jest próbą poselstwa późnego deszczu. Rok 1863 był czasem, kiedy znak miał zostać wzniesiony, lecz niestety; 1863 był tylko pierwszym Kadesz, a drugi Kadesz nastąpi wraz z wkrótce nadchodzącym prawem niedzielnym. Massa i Meriba przedstawiają ostateczną próbę dla stu czterdziestu czterech tysięcy tuż przed tym, jak zostaną podniesieni jako znak przy prawie niedzielnym. To nie władza Rzymu ani władza Żydów zaplanowała śmierć Chrystusa. Ta władza została upoważniona w radzie Nieba na długo przed krzyżem. Mojżesz użył swojej laski, laski namaszczonej przez samego Boga, aby uderzyć w Skałę — ale tylko jeden raz. Ta Skała, według natchnienia, jest przedstawiona przez poselstwa z lat 1840–1844, które są starymi, fundamentalnymi prawdami wyznaczającymi ścieżkę sprawiedliwych. W doświadczeniu przedstawionym przez Massę woda, która zbawia, to woda wypływająca ze Skały starożytnych ścieżek. Ta woda doświadcza i tworzy dwie klasy: jedną dla znamienia bestii, a drugą dla pieczęci Bożej, co jest przedstawione przez pieczęć Bożą na tych, którzy zostają podniesieni jako znak, jak ukazuje Meriba.

The temple was finished before the third decree of Artaxerxes, establishing that the Millerite temple which Christ raised up in 46 years from 1798 unto 1844, was finished before the third angel, represented by the arrival of the third decree. The one hundred and forty-four thousand are sealed just before the Sunday law where they are then lifted up as an ensign offering of the first fruits of Pentecost, as in days of old. Massa and Meribah identify the water test represented by the message of the Midnight Cry in the history of the first and third angels.

Świątynię ukończono przed trzecim dekretem Artakserksesa, co dowodzi, że świątynia millerowska, którą Chrystus wzniósł w ciągu 46 lat, od 1798 do 1844 roku, została ukończona przed pojawieniem się trzeciego anioła, reprezentowanego przez wydanie trzeciego dekretu. Sto czterdzieści cztery tysiące zostaje zapieczętowanych tuż przed ustawą niedzielną, kiedy to zostają wywyższeni jako sztandar, ofiara pierwocin Pięćdziesiątnicy, jak za dawnych dni. Massa i Meriba wskazują próbę związaną z wodą, przedstawioną przez poselstwo Wołania o północy w historii pierwszego i trzeciego anioła.

The work of combining Divinity with humanity is also represented as the combining of two temples. It also represented as marriage where a man and a woman, or a female temple and a male temple are joined and become one flesh. Christ erected the Millerite temple for the purpose of leading them into His Heavenly temple where they would find “rest,” represented in the history of 1844 by the seventh-day Sabbath.

Dzieło połączenia Boskości z człowieczeństwem jest również przedstawiane jako połączenie dwóch świątyń. Jest ono także przedstawiane jako małżeństwo, w którym mężczyzna i kobieta, czyli żeńska świątynia i męska świątynia, łączą się i stają się jednym ciałem. Chrystus wzniósł świątynię millerowską w tym celu, aby poprowadzić ich do swojej niebiańskiej świątyni, gdzie znaleźliby "odpoczynek", przedstawiony w historii roku 1844 przez szabat siódmego dnia.

When this understanding of Massa and Meribah, as the fourth test, is applied between an opening test which also represents three tests, and which is then followed by the Sunday law of the fifth and sixth tests—you can then see, but only if you are willing to see, that the threefold manna test is the first test, followed by a test that proceeds the third twofold test of Aaron’s golden calf. Massa and Meribah are represented together, for it is only in the second angel’s message that a prophetic “doubling,” is located. The first three tests of the manna are the first angel’s message. The test of Massa and Meribah is the second angel’s message and Aaron’s rebellion is the third angel’s message.

Gdy to rozumienie Massy i Meriby jako czwartej próby zostaje zastosowane pomiędzy próbą otwierającą, która również reprezentuje trzy próby, a po której następuje prawo niedzielne, stanowiące piątą i szóstą próbę — wtedy możesz zobaczyć, ale tylko jeśli chcesz to zobaczyć, że potrójna próba z manną jest pierwszą próbą, po której następuje próba prowadząca do trzeciej, podwójnej próby złotego cielca Aarona. Massa i Meriba są przedstawione razem, ponieważ tylko w drugim poselstwie anielskim znajduje się prorocze „podwojenie”. Pierwsze trzy próby z manną to pierwsze poselstwo anielskie. Próba Massy i Meriby to drugie poselstwo anielskie, a bunt Aarona to trzecie poselstwo anielskie.

The fifth test is the test of Aaron’s golden calf which begins with a manifestation of idolatry when the rebels thought their naked rebellion was concealed from God.

Piątą próbą jest próba dotycząca złotego cielca Aarona, która zaczyna się przejawem bałwochwalstwa, gdy buntownicy sądzili, że ich jawny bunt był ukryty przed Bogiem.

> And when the people saw that Moses delayed to come down out of the mount, the people gathered themselves together unto Aaron, and said unto him, Up, make us gods, which shall go before us; for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And Aaron said unto them, Break off the golden earrings, which are in the ears of your wives, of your sons, and of your daughters, and bring them unto me. And all the people brake off the golden earrings which were in their ears, and brought them unto Aaron. And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord.

> A gdy lud zobaczył, że Mojżesz zwleka z zejściem z góry, zebrał się lud wokół Aarona i rzekli do niego: Wstań, uczyń nam bogów, którzy pójdą przed nami; bo co do tego Mojżesza, męża, który nas wyprowadził z ziemi Egiptu, nie wiemy, co się z nim stało. I rzekł do nich Aaron: Pozdejmujcie złote kolczyki, które są w uszach waszych żon, waszych synów i waszych córek, i przynieście je do mnie. I cały lud pozdejmował złote kolczyki, które mieli w uszach, i przynieśli je do Aarona. A on przyjął je z ich rąk i ukształtował je rylcem, uczyniwszy z nich ulanego cielca; i rzekli: Oto twoi bogowie, Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi Egiptu. A gdy Aaron to zobaczył, zbudował przed nim ołtarz; i Aaron ogłosił, mówiąc: Jutro będzie święto dla Pana.

> And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play. Exodus 32:1–6.

> I wstali wcześnie nazajutrz, złożyli ofiary całopalne i przynieśli ofiary pojednania; a lud usiadł, aby jeść i pić, po czym wstał, by się bawić. Wyjścia 32:1-6.

The sixth test is the second part of the golden calf rebellion, when Moses returns from receiving the Ten Commandments. Moses asks, “Who is on the Lord’s side?” the majority remained passive or aligned with idolaters, manifesting the same rebellion openly in the mediator’s presence.

Szósty test to druga część buntu wokół złotego cielca, gdy Mojżesz wraca po otrzymaniu Dziesięciu Przykazań. Mojżesz pyta: „Kto jest po stronie Pana?” Większość pozostała bierna lub stanęła po stronie bałwochwalców, okazując ten sam bunt otwarcie w obecności pośrednika.

The fifth and sixth tests clearly typify and align with the Sunday law. Elijah on Mount Carmel asks a similar question as Moses did. Choose this day who you will serve, points to the test of the Sunday law. The symbolism of the image of the beast test points to the Sunday law. The division of the Levites in Aaron’s story and the division of the twelve tribes in the story of Jeroboam’s two golden calves, identify the division of the wise and foolish at the Sunday law. The Laodiceans are the foolish virgins, as testified to by Sister White, and therefore the division of the virgins at the Sunday law is the division of Laodiceans and Philadelphians. The fifth and sixth tests, which are one twofold test, align with the Sunday law, which means they align with 1863, and Kadesh.

Piąty i szósty test wyraźnie symbolizują i są zgodne z prawem niedzielnym. Eliasz na górze Karmel zadaje podobne pytanie jak Mojżesz. Wybierzcie dziś, komu będziecie służyć, wskazuje na próbę prawa niedzielnego. Symbolika próby związanej z obrazem bestii wskazuje na prawo niedzielne. Podział Lewitów w historii Aarona oraz podział dwunastu plemion w opowieści o dwóch złotych cielcach Jeroboama wskazują na podział mądrych i głupich przy prawie niedzielnym. Laodycejczycy są głupimi pannami, co poświadcza Siostra White, a zatem podział panien przy prawie niedzielnym to podział na Laodycejczyków i Filadelfian. Piąty i szósty test, które razem tworzą jedną podwójną próbę, są zgodne z prawem niedzielnym, co oznacza, że są powiązane z rokiem 1863 i Kadeszem.

Chapters thirty-two and thirty-three of Exodus are fulfilled on the very same day, just hours apart, and that day typifies 1863 and Kadesh. In chapter thirty-three Moses asks to see God’s glory. Therefore, we see Moses in the fifth and sixth provocations being transformed into the one hundred and forty-four thousand. That same Moses is also at Kadesh striking the Rock a second time, thus representing a class that are crushed by the Rock which they refused to fall upon. That Rock is a message, and there are therefore two symbols of Moses at Kadesh, one manifesting God’s glory and the other rejecting the Rock.

Rozdziały trzydziesty drugi i trzydziesty trzeci Księgi Wyjścia wypełniają się tego samego dnia, w odstępie zaledwie kilku godzin, a ten dzień jest typem roku 1863 oraz Kadesz. W rozdziale trzydziestym trzecim Mojżesz prosi, by zobaczyć chwałę Bożą. Dlatego widzimy Mojżesza w piątej i szóstej prowokacji, jak zostaje przemieniony w grono stu czterdziestu czterech tysięcy. Ten sam Mojżesz jest także w Kadesz, gdzie uderza w Skałę po raz drugi, reprezentując w ten sposób klasę, która zostaje zmiażdżona przez Skałę, na którą nie chciała upaść. Ta Skała jest poselstwem, dlatego w Kadesz istnieją dwa symbole Mojżesza: jeden objawiający chwałę Bożą, a drugi odrzucający Skałę.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> Niech ci, którzy stoją jako Boży strażnicy na murach Syjonu, będą ludźmi, którzy potrafią dostrzegać niebezpieczeństwa zagrażające ludowi — ludźmi, którzy potrafią odróżniać prawdę od błędu, sprawiedliwość od niesprawiedliwości.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> „Nadeszło ostrzeżenie: Nie wolno dopuścić do niczego, co zachwieje fundamentem wiary, na którym budujemy od chwili, gdy poselstwo nadeszło w latach 1842, 1843 i 1844. Byłam w tym poselstwie i odtąd stoję przed światem, wierna światłu, które Bóg nam dał. Nie zamierzamy schodzić z platformy, na której nasze stopy zostały postawione, gdy dzień po dniu szukaliśmy Pana w gorliwej modlitwie, prosząc o światło. Czy myślicie, że mogłabym porzucić światło, które Bóg mi dał? Ma być jak Skała Wieków. Od chwili, gdy mi je dano, prowadzi mnie.” Review and Herald, 14 kwietnia 1903.

One of the symbols of ‘Moses at Kadesh’ strikes the Rock with a rod, a symbol of authority. The first time it was God’s authority and the second time it was man’s authority. The class represented by Moses at the second Kadesh are represented as the drunkards of Ephraim, who use their theological authority (rod) to attack the message of the latter rain, which is the message of the old paths of 1840 to 1844.

Jednym z symboli „Mojżesza w Kadesz” jest uderzenie Skały laską, symbolem władzy. Za pierwszym razem była to Boża władza, a za drugim — władza człowieka. Klasa reprezentowana przez Mojżesza przy drugim „Kadesz” jest przedstawiona jako pijacy z Efraima, którzy używają swojej teologicznej władzy (laski), by atakować poselstwo późnego deszczu, które jest poselstwem starych ścieżek z lat 1840–1844.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> Wszystkie poselstwa dane w latach 1840–1844 mają teraz być głoszone z mocą, ponieważ wielu ludzi straciło orientację. Poselstwa te mają dotrzeć do wszystkich kościołów.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> Chrystus powiedział: "Błogosławione są wasze oczy, bo widzą, i wasze uszy, bo słyszą. Bo zaprawdę powiadam wam: wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło zobaczyć to, co wy widzicie, a nie zobaczyli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli" [Mateusza 13:16, 17]. Błogosławione są oczy, które widziały to, co widziano w latach 1843 i 1844.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> „Poselstwo zostało przekazane. I nie powinno być zwłoki w powtarzaniu tego poselstwa, gdyż znaki czasu się wypełniają; dzieło końcowe musi zostać wykonane. Wielkie dzieło zostanie wykonane w krótkim czasie. Wkrótce z Bożego ustanowienia zostanie dane poselstwo, które rozrośnie się w głośne wołanie. Wtedy Daniel stanie na swoim miejscu, aby złożyć swoje świadectwo.” Manuscript Releases, tom 21, s. 437.

The first test of manna is three tests. The last of the ten tests is the test of the third angel. Both first and last represent “rest” as a symbol of the test. The first test is three tests, representing the first angel that is followed by the second angel, but the fourth test, where the sealing and lifting up as an ensign, is represented by Massa and Meribah. The third angel, represented by the fifth and sixth tests, is the third test, which followed the second test of Massa and Meribah, and the first test of manna.

Pierwsza próba manny to trzy próby. Ostatnia z dziesięciu prób jest próbą trzeciego anioła. Zarówno pierwsza, jak i ostatnia przedstawiają „odpoczynek” jako symbol próby. Pierwsza próba to trzy próby, reprezentujące pierwszego anioła, po którym następuje drugi anioł, ale czwarta próba, w której następuje zapieczętowanie i wzniesienie jako sztandar, jest reprezentowana przez Massę i Meribę. Trzeci anioł, reprezentowany przez piątą i szóstą próbę, jest trzecią próbą, która nastąpiła po drugiej próbie Massy i Meriby oraz po pierwszej próbie manny.

The provocation at Taberah set forth in Numbers 11:1–3 is the seventh test. The verses that introduce the fiery trial of faith represented by “Taberah,” which means ‘a burning place’ are preceded with verses identifying the movement of God’s people through the wilderness. The impatience manifested in chapter ten is contrasted with the one hundred and forty-four thousand who follow the Lamb whithersoever He goeth. These are those who have the patience of the saints, but ancient Israel was manifesting impatience in chapter ten that leads to their fiery ordeal in chapter eleven.

Bunt w Taberze, przedstawiony w Księdze Liczb 11:1–3, jest siódmą próbą. Wersety wprowadzające ognisty sprawdzian wiary, określony nazwą „Tabera”, co znaczy „miejsce spalenia”, poprzedzone są wersetami opisującymi wędrówkę ludu Bożego przez pustynię. Niecierpliwość przejawiona w rozdziale dziesiątym stoi w kontraście do stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy idą za Barankiem, dokądkolwiek On idzie. To ci, którzy mają cierpliwość świętych, lecz starożytny Izrael przejawiał w rozdziale dziesiątym niecierpliwość, która prowadzi do jego ognistej próby w rozdziale jedenastym.

> And they departed from the mount of the Lord three days’ journey: and the ark of the covenant of the Lord went before them in the three days’ journey, to search out a resting place for them. And the cloud of the Lord was upon them by day, when they went out of the camp. And it came to pass, when the ark set forward, that Moses said, Rise up, Lord, and let thine enemies be scattered; and let them that hate thee flee before thee. And when it rested, he said, Return, O Lord, unto the many thousands of Israel. Numbers 10:33–36.

> I wyruszyli od góry Pana na trzy dni drogi; a arka przymierza Pana szła przed nimi przez te trzy dni drogi, aby wyszukać im miejsce odpoczynku. A obłok Pana był nad nimi za dnia, gdy wychodzili z obozu. I stało się, że gdy arka wyruszała, Mojżesz mówił: Powstań, Panie, niech się rozproszą twoi nieprzyjaciele, a ci, którzy cię nienawidzą, niech uciekają przed tobą. A gdy spoczywała, mówił: Wróć, o Panie, do wielu tysięcy Izraela. Liczb 10:33-36.

The next verse introduces the rebellion of Taberah.

Następny werset wprowadza bunt w Taberze.

> And when the people complained, it displeased the Lord: and the Lord heard it; and his anger was kindled; and the fire of the Lord burnt among them, and consumed them that were in the uttermost parts of the camp. And the people cried unto Moses; and when Moses prayed unto the Lord, the fire was quenched. And he called the name of the place Taberah: because the fire of the Lord burnt among them. Numbers 11:1–3.

> A gdy lud narzekał, nie podobało się to Panu; Pan to usłyszał i zapłonął Jego gniew; i ogień Pana zapłonął pośród nich i pochłonął tych, którzy byli na skrajach obozu. I lud wołał do Mojżesza; a gdy Mojżesz modlił się do Pana, ogień został ugaszony. I nazwał to miejsce Tabera, ponieważ ogień Pana płonął pośród nich. Liczb 11:1–3.

The provocation which followed the manifestation of fire, was the longing for flesh food and is the eighth test. This is located in Numbers 11:4–34. The complaining in Taberah represents a corrupted higher nature, a lack of patience, and the rebellion of the lust for the fleshpots of Egypt represents the lower nature. The fire represents purification by fire of the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three, for prophetically Taberah means a burning place and the burning place in God’s prophetic Word is located in Malachi three where fire produces an impatient class destined to be purged and a patient class who are purified as an offering that is lifted up.

Prowokacją, która nastąpiła po objawieniu się ognia, była tęsknota za mięsem i stanowi ona ósmą próbę. Zapis tego znajduje się w Księdze Liczb 11,4–34. Narzekanie w Taberah przedstawia skażoną wyższą naturę, brak cierpliwości, a zbuntowana żądza egipskich garnków mięsa reprezentuje naturę niższą. Ogień przedstawia oczyszczenie ogniem przez Posłańca Przymierza w trzecim rozdziale Księgi Malachiasza, gdyż proroczo Taberah znaczy miejsce spalenia, a to miejsce spalenia w proroczym Słowie Bożym znajduje się w trzecim rozdziale Malachiasza, gdzie ogień oddziela niecierpliwą klasę przeznaczoną do przetopienia oraz cierpliwą klasę, która jest oczyszczana jako ofiara wznoszona.

Those represented by Moses in the twofold test of Taberah’s higher and lower nature are the one hundred and forty-four thousand who have settled into the truth both intellectually and also spiritually. The intellect identifies the higher nature and spiritually represents the combination of Divinity with humanity. Divinity can only be combined with humanity when the lower nature is crucified and dead. To be settled into the truth intellectually and spiritually represents the experience of the being sealed. The fires of Taberah represent the final separation of wheat and tares in the work of Christ raising the temple of the one hundred and forty-four thousand.

Ci, których reprezentuje Mojżesz w podwójnej próbie wyższej i niższej natury Tabery, to sto czterdzieści cztery tysiące, którzy zostali ugruntowani w prawdzie zarówno intelektualnie, jak i duchowo. Intelekt rozpoznaje wyższą naturę i, w sensie duchowym, reprezentuje połączenie Boskości z człowieczeństwem. Boskość może zostać połączona z człowieczeństwem tylko wtedy, gdy niższa natura jest ukrzyżowana i martwa. Ugruntowanie w prawdzie intelektualnie i duchowo oznacza doświadczenie zapieczętowania. Ognie Tabery przedstawiają ostateczne oddzielenie pszenicy od kąkolu w dziele Chrystusa, który wznosi świątynię stu czterdziestu czterech tysięcy.

The ninth test is the rebellion of Miriam and Aaron found in Numbers 12. The provocation was not unlike the provocation of Korah, Dathan and Abiram or Minneapolis, in 1888. The issue was not simply the rejection of God’s message, but the rejection of God’s choice of leadership.

Dziewiątą próbą jest bunt Miriam i Aarona opisany w Księdze Liczb 12. Prowokacja nie odbiegała od tej Koracha, Datana i Abirama ani od tej, która miała miejsce w Minneapolis w 1888 roku. Problemem nie było jedynie odrzucenie Bożego poselstwa, lecz odrzucenie Bożego wyboru przywódców.

The condemnation of leaders who reject not only the message, but also the messenger precedes the tenth test. The leadership manifest as apostates just before the Sunday law, which is the tenth test. The Sunday law aligns with the cross, and on the way to the cross, which is the Sunday law, the leadership chose Barabbas, a false Christ, for “bar” means ‘son of’ an “abba” means ‘father.’ Approaching the cross (the Sunday law) or Kadesh, the leadership manifests full blown apostasy choosing a counterfeit Christ and also expressing directly to the civil authorities that they have no king, but Caesar.

Potępienie przywódców, którzy odrzucają nie tylko poselstwo, lecz także posłańca, poprzedza dziesiątą próbę. Przywódcy jawią się jako odstępcy tuż przed prawem niedzielnym, które jest dziesiątą próbą. Prawo niedzielne jest powiązane z krzyżem, a w drodze na krzyż, którym jest prawo niedzielne, przywódcy wybrali Barabasza, fałszywego Chrystusa, ponieważ "bar" znaczy 'syn (kogoś)', a "abba" znaczy 'ojciec'. Zbliżając się do krzyża (prawa niedzielnego) lub Kadesz, przywódcy ujawniają pełne odstępstwo, wybierając fałszywego Chrystusa i zarazem bezpośrednio oświadczając władzom świeckim, że nie mają króla poza Cezarem.

The seventh, eighth and ninth test are identifying the sealing process, but the illustration is of the foolish virgins. The tenth of those tests was the first rebellion of Kadesh, typifying 1863. From 1846 the Hebrews were brought to Sinai to receive the Law. The two tables of the Ten Commandments are the symbol of God’s covenant relationship to ancient literal Israel, and the two tables of Habakkuk are the symbol of modern spiritual Israel’s covenant relationship. The second table was set forth in 1850, and just as ancient Israel vowed to keep the Law, by 1856 a final test was brought, as typified by spies visiting the Promised Land. The majority opinion that was reached over the seven years from 1856 unto 1863 was that the Laodicean wilderness is where they wished to die.

Siódma, ósma i dziewiąta próba wskazują na proces pieczętowania, ale ich ilustracją są głupie panny. Dziesiąta z tych prób była pierwszym buntem w Kadesz, prefigurującym rok 1863. Począwszy od 1846 roku, Hebrajczyków doprowadzono do Synaju, aby otrzymali Prawo. Dwie tablice Dziesięciu Przykazań są symbolem przymiernej relacji Boga ze starożytnym, literalnym Izraelem, a dwie tablice Habakuka są symbolem przymiernej relacji współczesnego, duchowego Izraela. Druga tablica została przedstawiona w 1850 roku i tak jak starożytny Izrael ślubował zachowywać Prawo, do 1856 roku zostali poddani ostatecznej próbie, co obrazuje wizyta zwiadowców w Ziemi Obiecanej. W ciągu siedmiu lat od 1856 do 1863 roku ukształtowała się opinia większości, że laodycejska pustynia jest miejscem, w którym pragnęli umrzeć.

The period of 1844 to 1863 is typified by the period that begins with baptism at the Red Sea which ended with another baptism at the Jordan River, in the identical location which Jesus would become the Christ, when He was later baptized by John. The baptism at the Red Sea identified a covenant relationship with ancient Israel. That relationship began with a marriage that simultaneously instigated a ten-step testing process. They were then brought to Sinai and promised to keep His law, but didn’t, and then failed the tenth and final test at the first rebellion of Kadesh. After the forty years, and the second and greater rebellion at Kadesh they entered the Promised Land by being baptized into the Jordan River.

Okres od 1844 do 1863 jest typologicznie przedstawiony przez okres, który rozpoczyna się chrztem w Morzu Czerwonym i kończy kolejnym chrztem w rzece Jordan, dokładnie w tym samym miejscu, w którym Jezus miał stać się Chrystusem, gdy później został ochrzczony przez Jana. Chrzest w Morzu Czerwonym stanowił znak relacji przymierza ze starożytnym Izraelem. Ten związek rozpoczął się od zaślubin, które jednocześnie zapoczątkowały dziesięcioetapowy cykl prób. Następnie zostali przyprowadzeni do Synaju i obiecali zachowywać Jego prawo, lecz tego nie uczynili, a dziesiątej, ostatniej próby nie zdali podczas pierwszego buntu w Kadesz. Po czterdziestu latach i po drugim, większym buncie w Kadesz weszli do Ziemi Obiecanej poprzez chrzest w rzece Jordan.

All the waymarks of baptism are tied together with the covenant. The history of the omega and second Kadesh, align with the history of the first an alpha Kadesh. Moses’ omega rebellion was far greater than the rebellion of an entire nation in the alpha rebellion of Kadesh. The omega is always greater. Both rebellions together represent the rebellion of Isaiah’s learned and unlearned who refuse to enter into the rest of the latter rain message.

Wszystkie kamienie milowe chrztu łączy przymierze. Historia omegi i drugiego Kadeszu odpowiada historii pierwszego, alfa Kadeszu. Bunt omegi Mojżesza był znacznie większy niż bunt całego narodu w buncie alfa w Kadeszu. Omega jest zawsze większa. Oba bunty razem reprezentują bunt uczonych i nieuczonych Izajasza, którzy odmawiają wejścia do odpoczynku poselstwa późnego deszczu.

Three baptisms (Red Sea, Jordan River and Jordan River), the first of Moses and the last of Christ, thus Moses is the alpha and Christ the omega. The letter between the first and the twenty-second letters of the Hebrew alphabet, the thirteenth letter, when attached and following the first letter that is then attached to the last and twenty-second letter creates the Hebrew word “truth.” The middle baptism was the Jordan River and Kadesh. The first baptism at the Red Sea, was followed by the baptism at the Jordan. But the first baptism at the Jordan was put off for forty years until the second visit to Kadesh and the actual baptism of the Jordan. The third baptism, representing the time of visitation for the Jews had arrived as Christ began His work of confirming the covenant for one week in fulfillment of Daniel nine and verse twenty-seven and it was the hour of judgment for ancient Israel.

Trzy chrzty (Morze Czerwone, Jordan i Jordan), pierwszy Mojżesza, a ostatni Chrystusa, zatem Mojżesz jest alfą, a Chrystus omegą. Litera znajdująca się między pierwszą a dwudziestą drugą literą alfabetu hebrajskiego, trzynasta litera, gdy zostaje dołączona i następuje po pierwszej literze, a ta z kolei zostaje dołączona do ostatniej, dwudziestej drugiej litery, tworzy hebrajskie słowo „prawda”. Środkowym chrztem był Jordan i Kadesz. Po pierwszym chrzcie w Morzu Czerwonym nastąpił chrzest w Jordanie. Jednak pierwszy chrzest w Jordanie został odłożony o czterdzieści lat, aż do drugiej wizyty w Kadesz i faktycznego chrztu w Jordanie. Trzeci chrzest, oznaczający czas nawiedzenia dla Żydów, nadszedł, gdy Chrystus rozpoczął swoje dzieło potwierdzania przymierza na jeden tydzień w wypełnieniu Daniela 9,27, i była to godzina sądu dla starożytnego Izraela.

The first baptism at the Red Sea is the first angel’s message, and the two visits to Kadesh represent a “doubling”, for the first visit to Kadesh and the Jordan River is where the rebellion of God’s covenant people is represented and at the second Kadesh the rebellion of the leadership is manifested. Kadesh and the two visits represent a doubling of the second angel’s message where two classes are manifested, and both classes are represented with citizens and also leadership. The baptism of Christ is the third angel’s message when the wheat and tares are separated as was ancient Israel from the Christian bride Christ married in the hour of ancient Israel’s judgment.

Pierwszy chrzest nad Morzem Czerwonym jest pierwszym poselstwem anielskim, a dwa pobyty w Kadesz przedstawiają „podwojenie”, ponieważ przy pierwszym pobycie w Kadesz i nad rzeką Jordan ukazany jest bunt ludu przymierza Bożego, a przy drugim Kadesz ujawnia się bunt przywództwa. Kadesz i dwa pobyty oznaczają podwojenie drugiego poselstwa anielskiego, w którym objawiają się dwie klasy, a obie klasy są reprezentowane zarówno wśród ludu, jak i wśród przywództwa. Chrzest Chrystusa jest trzecim poselstwem anielskim, kiedy pszenica i kąkol są rozdzielani, tak jak starożytny Izrael został oddzielony od chrześcijańskiej oblubienicy, którą Chrystus poślubił w godzinie sądu nad starożytnym Izraelem.

The period of 1844 to 1863 is the Red Sea to the first rebellion at Kadesh. 1844 is the Red Sea crossing, 1846 is the manna, symbol of the Sabbath test which the Whites passed in 1846 when they were married. In 1849 the Lord stretched forth his hand a second time to gather His people. He had gathered them during the first angel’s message when the first of Habakkuk’s tables arrived in history, and the second table was designed for the same purpose.

Okres od 1844 do 1863 to Morze Czerwone aż do pierwszego buntu w Kadesz. Rok 1844 to przejście przez Morze Czerwone, 1846 to manna, symbol próby Sabatu, którą państwo White zdali w 1846 roku, gdy wzięli ślub. W 1849 roku Pan po raz drugi wyciągnął swoją rękę, aby zgromadzić swój lud. Zgromadził ich podczas poselstwa pierwszego anioła, gdy w historii pojawiła się pierwsza z tablic Habakuka, a druga tablica była przeznaczona do tego samego celu.

The omega 1850 table was to gather and test, for that is what the alpha 1843 table did. The first angel had a table, and the third angel also had a table, for the first is the alpha and the third is the omega. The “two tables” are waymarks of the first and third angel’s—not the second. The prophetic period of the “tables” begins with a table with error and ends with a table with no error. The history between the two tables is the history of the second angel, where the chart is set aside until 1850.

Tablica omega z 1850 roku miała gromadzić i poddawać próbie, bo właśnie to czyniła tablica alfa z 1843 roku. Pierwszy anioł miał tablicę, a trzeci anioł również miał tablicę, ponieważ pierwszy jest alfą, a trzeci omegą. „Dwie tablice” są kamieniami milowymi pierwszego i trzeciego anioła — nie drugiego. Proroczy okres „tablic” zaczyna się od tablicy z błędem i kończy tablicą bez błędu. Historia między dwiema tablicami jest historią drugiego anioła, w której tablica zostaje odłożona na bok aż do 1850 roku.

After the year 1843 ended on April 19, 1844, the 1843 chart was set aside for it then erroneously predicted the year 1843. From April 19, 1844 unto 1850 there is no Habakkuk’s table. In the history of the second angel, there was no chart and—Babylon fell. The alpha is a table the omega is a table and the middle is the fall of Babylon; a symbol of rebellion which is associated with the period when there was no table. The historical period of Habakkuk’s tables bears the signature of truth.

Po tym, jak rok 1843 zakończył się 19 kwietnia 1844 roku, tablica z 1843 roku została odłożona, ponieważ błędnie przewidywała rok 1843. Od 19 kwietnia 1844 do 1850 roku nie było tablicy Habakuka. W historii drugiego anioła nie było tablicy i — Babilon upadł. Alfa to tablica, omega to tablica, a pośrodku jest upadek Babilonu; symbol buntu, który wiąże się z okresem, gdy nie było tablicy. Historyczny okres tablic Habakuka nosi znamie prawdy.

1850 was typified by Sinai and the giving of the Law. That event was commemorated with Pentecost, when two wave loaves were lifted up. The process of lifting up the wave loaves is represented by the printing and promotion of the table in May of 1842, and the history of 1849 when the second chart was prepared and 1850 when it was available. The period is represented in the line of Christ as the fifty days from His resurrection unto Pentecost, a period divided into forty days followed by ten.

Rok 1850 był typologicznie zobrazowany przez Synaj i nadanie Prawa. To wydarzenie upamiętniano w święto Pięćdziesiątnicy, kiedy unoszono dwa chleby kołysania. Proces unoszenia chlebów kołysania jest przedstawiony przez wydrukowanie i rozpowszechnianie tablicy w maju 1842 roku oraz historię roku 1849, kiedy przygotowano drugą tablicę, i roku 1850, kiedy była dostępna. Okres ten jest przedstawiony w linii Chrystusa jako pięćdziesiąt dni od Jego zmartwychwstania do Pięćdziesiątnicy, okres podzielony na czterdzieści dni, po których następuje dziesięć.

In 1849 Christ was stretching forth his hand a second time, and in 1850 Habakkuk’s second table was available and the testing process leading to Kadesh moved forward. In 1856 the last of ancient Israel’s ten tests arrived when new light on Miller’s foundational prophetic revelation was published in the movement’s periodical. For twenty-five hundred and twenty prophetic days, from 1856 unto 1863, the spies went in to search the land. In 1863 they chose a new leader to take them back to Egypt.

W 1849 roku Chrystus po raz drugi wyciągnął rękę, a w 1850 roku druga tablica Habakuka była już dostępna i proces próby prowadzący do Kadesz posuwał się naprzód. W 1856 roku nadeszła ostatnia z dziesięciu prób starożytnego Izraela, gdy w czasopiśmie ruchu opublikowano nowe światło dotyczące podstawowego proroczego objawienia Millera. Przez dwa tysiące pięćset dwadzieścia dni proroczych, od 1856 do 1863 roku, zwiadowcy poszli, aby zbadać kraj. W 1863 roku wybrali nowego przywódcę, który miał zaprowadzić ich z powrotem do Egiptu.

We will continue these truths in the next article.

Będziemy kontynuować te prawdy w następnym artykule.

> “In a vision given me at Bordoville, Vermont, December 10, 1871, I was shown that the position of my husband has been a very difficult one. A pressure of care and labor has been upon him. His brethren in the ministry have not had these burdens to bear, and they have not appreciated his labors. The constant pressure upon him has taxed him mentally and physically. I was shown that his relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel. There were murmurers against Moses, when in adverse circumstances, and there have been murmurers against him.” Testimonies, volume 3, 85.

> "W widzeniu danym mi w Bordoville w stanie Vermont 10 grudnia 1871 r. ukazano mi, że sytuacja mojego męża była bardzo trudna. Ciążył na nim ciężar trosk i pracy. Jego bracia w służbie nie mieli tych ciężarów do dźwigania i nie doceniali jego wysiłków. Stała presja, która na nim ciążyła, nadwerężyła go psychicznie i fizycznie. Pokazano mi, że jego relacja do ludu Bożego była pod pewnymi względami podobna do relacji Mojżesza do Izraela. Gdy pojawiały się niesprzyjające okoliczności, byli tacy, którzy szemrali przeciw Mojżeszowi, i byli też tacy, którzy szemrali przeciwko niemu." Testimonies, tom 3, 85.

Back to Articles