Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Nine

Księga Daniela - numer czterdziesty dziewiąty

Unveiling Truths: The Midnight Cry, Islam’s Role, and the Final Testing Process in the Last Days

Odkrywanie prawd: wołanie o północy, rola islamu i proces ostatecznej próby w ostatnich dniach

Author

Jeff Pippenger

Published

January 13, 2024

Formats

PDF
Word

The increase of knowledge that was produced when the vision of the Ulai River was unsealed in 1798, produced a testing process that reached its climax in the movement of the Midnight Cry in 1844. The Midnight Cry of the last days, that is now being unsealed, has been represented by that history, and includes the very same testing truths of that history, for the Midnight Cry message that is now being unsealed is a restoration of Miller’s jewels.

Wzrost poznania, jaki nastąpił, gdy w 1798 roku odpieczętowano wizję nad rzeką Ulai, zapoczątkował proces próby, który osiągnął swój punkt kulminacyjny w ruchu Wołania o Północy w 1844 roku. Wołanie o Północy dni ostatecznych, które jest teraz odpieczętowywane, zostało przedstawione w tamtej historii i obejmuje dokładnie te same prawdy stanowiące próbę, co tamta historia, gdyż przesłanie Wołania o Północy, które jest teraz odpieczętowywane, jest przywróceniem klejnotów Millera.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed. The messages of the first, second, and third angels will in the future be proclaimed with a loud voice. They will be given with earnest determination and in the power of the Spirit.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> "Prawdy, które otrzymaliśmy w latach 1841, 1842, 1843 i 1844, należy teraz studiować i głosić. Poselstwa pierwszego, drugiego i trzeciego anioła będą w przyszłości głoszone donośnym głosem. Będą przekazywane z gorliwą determinacją i w mocy Ducha." Manuscript Releases, tom 15, 371.

The primary theme of the prophetic message of the Midnight Cry of our time is the role of Islam of the third woe. The three woes of Islam are all represented upon the two tables of Habakkuk. The message of the Midnight Cry of the last days, began to be unsealed at the disappointment of July 18, 2020, when the tarrying time of the last days arrived. Just as the Midnight Cry message of Millerite history, the message of the last days is progressively developed until it reaches the point represented by the Exeter camp meeting. At that point the virgins either have the oil, or they don’t.

Głównym tematem proroczego poselstwa Wołania o Północy naszych czasów jest rola islamu w trzecim "biada". Wszystkie trzy "biada" związane z islamem są przedstawione na dwóch tablicach Habakuka. Poselstwo Wołania o Północy dni ostatecznych zaczęło być odpieczętowywane podczas rozczarowania z 18 lipca 2020 roku, kiedy nadszedł czas zwłoki dni ostatecznych. Podobnie jak poselstwo Wołania o Północy w historii millerystów, poselstwo dni ostatecznych rozwija się stopniowo, aż osiągnie punkt przedstawiony przez zebranie namiotowe w Exeter. W tym momencie panny albo mają oliwę, albo jej nie mają.

Isaiah’s pronouncement of woe upon the scornful men that rule the people of Jerusalem, identifies that the vision has become to the drunkards of Ephraim as a book that is sealed. In the passage of Isaiah, the work of changing a satanic symbol unto a godly symbol, as has been accomplished in the history of Adventism, is to be esteemed as potter’s clay. That work was establishing the definition of “the daily,” as a symbol of Christ, when it is a symbol of Satan. When Daniel employed the word “tamid” as a symbol of paganism, he chose the word for a symbolic purpose, for the word means “continual”.

Zapowiedź biada Izajasza pod adresem szyderców, którzy rządzą ludem Jerozolimy, wskazuje, że widzenie stało się dla pijaków Efraima jak zapieczętowana księga. W tym fragmencie Izajasza dzieło zmiany symbolu szatańskiego w symbol Boży, jak to uczyniono w historii adwentyzmu, ma być poczytane za glinę garncarza. Dziełem tym było ustalenie definicji „codziennego” jako symbolu Chrystusa, podczas gdy jest to symbol Szatana. Gdy Daniel posłużył się słowem „tamid” jako symbolem pogaństwa, wybrał to słowo w celach symbolicznych, ponieważ słowo to oznacza „nieustanny”.

There are three powers that lead the world to Armageddon, and the first of those three powers is the dragon (paganism). The dragon began his warfare against God in heaven. The dragon carries on that warfare until the end of the thousand-year millennium, when he is finally destroyed.

Istnieją trzy siły, które prowadzą świat do Armagedonu, a pierwszą z tych trzech sił jest smok (pogaństwo). Smok rozpoczął swoją wojnę przeciw Bogu w niebie. Smok toczy tę wojnę aż do końca tysiącletniego milenium, kiedy zostaje ostatecznie zniszczony.

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. And the devil that deceived them was cast into the lake of fire and brimstone, where the beast and the false prophet are, and shall be tormented day and night for ever and ever. Revelation 20:7–10.

> A gdy minie tysiąc lat, szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia i wyjdzie, aby zwieść narody, które są na czterech krańcach ziemi — Goga i Magoga — by zgromadzić je do bitwy; a ich liczba jest jak piasek morski. Wyszli na szerokie przestrzenie ziemi i otoczyli obóz świętych oraz umiłowane miasto; i ogień zstąpił od Boga z nieba i pochłonął ich. A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie są Bestia i Fałszywy Prorok, i będą dręczeni dniem i nocą na wieki wieków. Objawienie 20:7–10.

The beast (the papacy) that is the second of the three powers that leads the world to Armageddon, and the false prophet (the United States) the third of those three powers, both arrived in history after the history of the cross, and both are destroyed at the Second Coming of Christ.

Bestia (papieżstwo), która jest drugą z trzech potęg prowadzących świat do Armagedonu, oraz fałszywy prorok (Stany Zjednoczone), będący trzecią z tych potęg, pojawiły się po historii krzyża i obydwa zostaną zniszczone podczas Drugiego Przyjścia Chrystusa.

> And the beast was taken, and with him the false prophet that wrought miracles before him, with which he deceived them that had received the mark of the beast, and them that worshipped his image. These both were cast alive into a lake of fire burning with brimstone. Revelation 19:20.

> I bestia została pojmana, a wraz z nią fałszywy prorok, który czynił przed nią cuda, dzięki którym zwiódł tych, którzy przyjęli znamię bestii, oraz tych, którzy oddawali cześć jej wizerunkowi. Oboje zostali wrzuceni żywcem do jeziora ognia płonącego siarką. Apokalipsa 19:20.

When Daniel chose the Hebrew word “continual” as a symbol of paganism (Satan), he chose a word that identified that it is Satan that has continually fought against God. The other two powers are only active in their warfare against God for specified periods of time. Daniel’s choice of the word “tamid” (continual) was purposeful, and accurate.

Gdy Daniel wybrał hebrajskie słowo „nieustanny” jako symbol pogaństwa (Szatan), wybrał słowo, które wskazywało, że to właśnie Szatan nieustannie walczy przeciwko Bogu. Pozostałe dwie potęgi są aktywne w swojej walce przeciwko Bogu jedynie przez określone okresy czasu. Wybór przez Daniela słowa „tamid” (nieustanny) był celowy i trafny.

As Isaiah’s narrative of woe upon those who the Lord poured out the spirit of deep sleep, and closed their eyes, continues on from chapter twenty-eight into chapter thirty, he records:

W miarę jak opowieść Izajasza o biadach wymierzonych w tych, na których Pan wylał ducha głębokiego snu i zamknął im oczy, przechodzi z rozdziału dwudziestego ósmego do rozdziału trzydziestego, zapisuje:

> Now go, write it before them in a table, and note it in a book, that it may be for the time to come forever and ever: That this is a rebellious people, lying children, children that will not hear the law of the Lord: Which say to the seers, See not; and to the prophets, Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things, prophesy deceits: Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us. Wherefore thus saith the Holy One of Israel, Because ye despise this word, and trust in oppression and perverseness, and stay thereon: Therefore this iniquity shall be to you as a breach ready to fall, swelling out in a high wall, whose breaking cometh suddenly at an instant. And he shall break it as the breaking of the potters’ vessel that is broken in pieces; he shall not spare: so that there shall not be found in the bursting of it a sherd to take fire from the hearth, or to take water withal out of the pit. For thus saith the Lord God, the Holy One of Israel; In returning and rest shall ye be saved; in quietness and in confidence shall be your strength: and ye would not. Isaiah 30:8–15.

> Teraz idź, zapisz to przed nimi na tablicy i zanotuj w księdze, aby pozostało na czas przyszły, na wieki wieków: że to lud buntowniczy, dzieci kłamliwe, dzieci, które nie chcą słuchać Prawa Pana; którzy mówią do widzących: Nie patrzcie; a do proroków: Nie prorokujcie nam rzeczy prawych, mówcie nam rzeczy miłe, prorokujcie złudy. Ustąpcie z drogi, zbaczcie ze ścieżki, usuńcie sprzed nas Świętego Izraela. Dlatego tak mówi Święty Izraela: Ponieważ gardzicie tym słowem i pokładacie ufność w ucisku i przewrotności, i na tym się opieracie, przeto ta nieprawość będzie dla was jak pęknięcie grożące zawaleniem, wybrzuszenie w wysokim murze, którego rozpad przychodzi nagle, w jednej chwili. I rozbije ją jak rozbicie naczynia garncarza, roztrzaskanego na kawałki; nie oszczędzi, tak że w jego roztrzaskaniu nie znajdzie się nawet skorupa, aby zaczerpnąć żaru z paleniska albo naczerpać wody z cysterny. Bo tak mówi Pan Bóg, Święty Izraela: W nawróceniu i w odpoczynku będzie wasze zbawienie; w ciszy i w ufności będzie wasza siła; lecz wy nie chcieliście. Izajasza 30:8-15.

The “table” that is written, is the tables of Habakkuk chapter two, that were designed so that those that read them could “run” and spread the message. The “book” which made “note” of the “table” is Habakkuk. The “table” from the “book” of Habakkuk, represents a testing process which manifests “a rebellious people, lying children, children that will not hear the law of the Lord.” The “rebellious people” that refuse to “hear,” are those in Jeremiah that refuse to hear the sound of the watchman’s trumpet.

"Tablica", która została zapisana, to tablice z drugiego rozdziału Księgi Habakuka, sporządzone tak, aby ci, którzy je czytają, mogli "biec" i szerzyć przesłanie. "Księga", która "odnotowała" tę "tablicę", to Księga Habakuka. "Tablica" z "Księgi" Habakuka przedstawia proces próby, który ujawnia "lud buntowniczy, kłamliwe dzieci, dzieci, które nie chcą słyszeć prawa Pana." "Lud buntowniczy", który odmawia "słuchania", to ci z Księgi Jeremiasza, którzy nie chcą słyszeć dźwięku trąby strażnika.

> Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:17.

> Postawiłem też nad wami stróżów, mówiąc: Słuchajcie głosu trąby. Lecz oni powiedzieli: Nie będziemy słuchać. Jeremiasza 6:17.

The rebellious are those in Isaiah’s history and also in the history of Christ who would not hear.

Buntownicy to ci z historii Izajasza, a także z historii Chrystusa, którzy nie chcieli słuchać.

> And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.

> I powiedział: Idź i powiedz temu ludowi: Słuchajcie pilnie, lecz nie rozumiejcie; patrzcie uważnie, lecz nie pojmujcie. Zatwardź serce tego ludu, uczyń ich uszy głuchymi i zaślep ich oczy, aby oczami nie widzieli, uszami nie słyszeli, sercem nie rozumieli, nie nawrócili się i nie zostali uzdrowieni. Izajasz 6:9–10.

Isaiah’s deaf rebels can “hear,” but they don’t “hear,” and their refusal to “hear” identifies that they “understand not.” It is Daniel’s wicked, who are also Matthew’s foolish virgins, who do not understand the increase of knowledge represented on the “table” that is noted in the “book” of Habakkuk. If Isaiah’s deaf rebels would hear, they could be converted and healed, but their heart is fat, so they cannot understand the message of the Midnight Cry. Jesus provided a second witness of the deaf rebels.

Głusi buntownicy u Izajasza mogą „słyszeć”, ale nie „słyszą”, a ich odmowa, by „słyszeć”, wskazuje, że „nie rozumieją”. To niegodziwi u Daniela, którzy są także głupimi pannami u Mateusza, nie rozumieją wzrostu poznania przedstawionego na „tablicy”, o której mowa w „księdze” Habakuka. Gdyby głusi buntownicy u Izajasza zechcieli słyszeć, mogliby się nawrócić i zostać uzdrowieni, lecz ich serce jest otłuszczone, więc nie mogą zrozumieć poselstwa Wołania o północy. Jezus dał drugie świadectwo o głuchych buntownikach.

> And the disciples came, and said unto him, Why speakest thou unto them in parables? He answered and said unto them, Because it is given unto you to know the mysteries of the kingdom of heaven, but to them it is not given. For whosoever hath, to him shall be given, and he shall have more abundance: but whosoever hath not, from him shall be taken away even that he hath. Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:10–17.

> I przystąpili uczniowie i powiedzieli do Niego: Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach? On im odpowiedział: Bo wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Albowiem każdemu, kto ma, będzie dane i będzie miał w obfitości; a temu, kto nie ma, zostanie zabrane nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, bo patrząc, nie widzą; i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. I spełnia się na nich proroctwo Izajasza, które mówi: Będziecie słuchać, a nie zrozumiecie; i będziecie patrzeć, a nie pojmiecie. Bo serce tego ludu stwardniało, a ich uszy są przytępione i oczy swe zamknęli, aby przypadkiem nie widzieli oczami i nie słyszeli uszami, i nie zrozumieli sercem, i nie nawrócili się, a Ja bym ich uzdrowił. Lecz błogosławione są wasze oczy, bo widzą, i wasze uszy, bo słyszą. Zaprawdę powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło zobaczyć to, co wy widzicie, a nie zobaczyli, i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Mateusza 13:10-17.

The wise understand the mystery of the parables, which is truth that is represented line upon line. The wise are blessed for they see and hear, and the wise and the blessed are both represented in Daniel chapter twelve. The “wise” are those who understand (with their hearts) the increase of knowledge, represented by the “table” that has been noted in the “book” of Habakkuk, and the “blessed” are those that wait.

Mądrzy rozumieją tajemnicę przypowieści, czyli prawdę przedstawioną wers po wersie. Mądrzy są błogosławieni, ponieważ widzą i słyszą, a zarówno mądrzy, jak i błogosławieni są przedstawieni w dwunastym rozdziale Księgi Daniela. "Mądrzy" to ci, którzy rozumieją (sercem) wzrost poznania, przedstawiony przez "tablicę", która została odnotowana w "Księdze" Habakuka, a "błogosławieni" to ci, którzy oczekują.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:9–13.

> I rzekł: Idź swoją drogą, Danielu; albowiem słowa są zamknięte i zapieczętowane aż do czasu końca. Wielu będzie oczyszczonych, wybielonych i wypróbowanych; lecz niegodziwi będą postępować niegodziwie; a żaden z niegodziwych nie zrozumie; ale mądrzy zrozumieją. A od czasu, gdy zostanie zniesiona ofiara ustawiczna i zostanie postawiona obrzydliwość spustoszenia, będzie tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt dni. Błogosławiony, kto wytrwa i doczeka do tysiąca trzystu trzydziestu pięciu dni. Daniel 12:9-13.

The Millerites correctly understood that the thirteen hundred and thirty-five days began when paganism (“the daily”), was “taken away” in the year 508. The blessing was promised to those who were waiting in 1843. The word “cometh” in the passage means “touches.” The year 1843 “touched” the year 1844 when it concluded. When the year 1843 concluded, the “tarrying time” of Habakkuk arrived, and a blessing was pronounced upon those who waited as commanded in the “book” that noted the “tables.” The “book” of Habakkuk commanded those to “wait” for the vision.

Milleryci trafnie zrozumieli, że okres tysiąca trzystu trzydziestu pięciu dni rozpoczął się, gdy pogaństwo („the daily”) zostało „usunięte” w roku 508. Błogosławieństwo obiecano tym, którzy oczekiwali w roku 1843. Słowo „cometh” w tym fragmencie oznacza „dotyka”. Rok 1843 „dotknął” roku 1844, gdy się zakończył. Gdy rok 1843 dobiegł końca, nadszedł „czas zwłoki” z Habakuka i ogłoszono błogosławieństwo nad tymi, którzy czekali zgodnie z nakazem w „księdze”, w której wspomniano o „tablicach”. „Księga” Habakuka nakazała tym, by „czekali” na widzenie.

Daniel identifies the history of 1798 (the time of the end), when his book was unsealed, and there was then produced a three-step testing process (purified, and made white, and tried). That process reached its conclusion in the manifestation of the hidden history of the seven thunders. That hidden history is the three waymarks of truth, represented by the first disappointment, the message of the Midnight Cry and the great disappointment. The blessing of arriving at the first disappointment represents a three-step testing process at the end of the history of 1798 through 1844.

Daniel wskazuje na historię roku 1798 (czas końca), kiedy jego księga została odpieczętowana, a następnie rozpoczął się trzystopniowy proces próby (oczyszczenia, ubielenia i wypróbowania). Proces ten zakończył się objawieniem ukrytej historii siedmiu gromów. Ta ukryta historia to trzy kamienie milowe prawdy, reprezentowane przez pierwsze rozczarowanie, poselstwo Wołania o Północy i Wielkie Rozczarowanie. Błogosławieństwo dojścia do pierwszego rozczarowania reprezentuje trzystopniowy proces próby na końcu historii okresu 1798–1844.

The history of 1798, through to the great disappointment of 1844, typifies the history of 1989, through to the soon-coming Sunday law. There is a blessing promised for those that wait for the vision that began to tarry at the first disappointment. The “wise” of Daniel twelve, are those who are “blessed,” and who “wait.” The wicked are those who do not “hear” with their hearts, and who do not “see.” The entire experience of the Millerite movement is summarized in Daniel’s four verses, and those verses also represent the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Historia od 1798 roku aż do wielkiego rozczarowania z 1844 roku stanowi typ historii od 1989 roku aż do wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego. Dla tych, którzy czekają na widzenie, które zaczęło się opóźniać przy pierwszym rozczarowaniu, obiecane jest błogosławieństwo. „Mądrzy” z dwunastego rozdziału Daniela to ci, którzy są „błogosławieni” i którzy „czekają”. Niegodziwi to ci, którzy nie „słyszą” sercem i którzy nie „widzą”. Całe doświadczenie ruchu millerowskiego jest streszczone w czterech wersetach Daniela, a te wersety przedstawiają również historię zapieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy.

The sacred history represented in those four verses, is premised upon understanding the increase of knowledge that was represented upon Habakkuk’s tables, and the increase of knowledge Jesus identified as He taught through the methodology of line upon line. He presented parable after parable, in order to explain the mystery of prophecy to “the wise”. “The wicked” in Daniel twelve do not understand, and in 2 Thessalonians, chapter two, their lack of understanding is represented as a hatred of truth, which brings strong delusion. The truth which the wicked do not love in Paul’s letter was “the daily,” and in Daniel’s four verses, the prophetic truth that is specifically identified is “the daily.”

Święta historia przedstawiona w owych czterech wersetach opiera się na zrozumieniu wzrostu poznania, który został ukazany na tablicach Habakuka, oraz wzrostu poznania, który Jezus wskazał, gdy nauczał metodą „linia po linii”. Przedstawiał przypowieść za przypowieścią, aby wyjaśnić tajemnicę proroctwa „mądrym”. „Niegodziwi” w dwunastym rozdziale Księgi Daniela nie rozumieją, a w 2 Liście do Tesaloniczan, rozdziale drugim, ich brak zrozumienia przedstawiony jest jako nienawiść do prawdy, która sprowadza silne zwiedzenie. Prawdą, której niegodziwi nie miłują w liście Pawła, było „codzienne”, a w czterech wersetach Daniela proroczą prawdą, która jest wyraźnie wskazana, jest „codzienne”.

Jesus told the disciples that they were blessed, and in so doing he was contrasting them with those in Isaiah who refused to see and hear, that they might be converted. Those that are blessed in Daniel twelve, are those who wait. The four verses in Daniel chapter twelve, and also the fulfillment of those verses in the history of the Millerites, and also the contrast of Isaiah with a class who refused to hear and see, and also the very same distinction of the two classes by Christ, all point forward to the hidden history of the seven thunders that arrived on July 18, 2020. The final testing process of Millerite history that began at the first disappointment is now being repeated. Some will see, and others will refuse to see.

Jezus powiedział uczniom, że są błogosławieni, i czyniąc to, zestawił ich z tymi u Izajasza, którzy odmawiali widzieć i słyszeć, by mogli się nawrócić. Ci, którzy są błogosławieni w dwunastym rozdziale Księgi Daniela, to ci, którzy czekają. Cztery wersety w dwunastym rozdziale Księgi Daniela, a także wypełnienie tych wersetów w historii millerytów, jak również kontrast u Izajasza z klasą, która odmówiła słuchać i widzieć, a także to samo rozróżnienie dwóch klas dokonane przez Chrystusa, wszystkie wskazują na ukrytą historię siedmiu gromów, która nadeszła 18 lipca 2020 roku. Ostateczny proces próby w historii millerytów, który rozpoczął się przy pierwszym rozczarowaniu, powtarza się teraz. Jedni zobaczą, inni nie zechcą zobaczyć.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> Wszystkie poselstwa dane w latach 1840–1844 mają teraz być głoszone z mocą, ponieważ wielu ludzi straciło orientację. Poselstwa te mają dotrzeć do wszystkich kościołów.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> Chrystus powiedział: "Błogosławione są wasze oczy, bo widzą, i wasze uszy, bo słyszą. Bo zaprawdę powiadam wam: wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło zobaczyć to, co wy widzicie, a nie zobaczyli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli" [Mateusza 13:16, 17]. Błogosławione są oczy, które widziały to, co widziano w latach 1843 i 1844.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> „Poselstwo zostało przekazane. I nie powinno być zwłoki w powtarzaniu tego poselstwa, gdyż znaki czasu się wypełniają; dzieło końcowe musi zostać wykonane. Wielkie dzieło zostanie wykonane w krótkim czasie. Wkrótce z Bożego ustanowienia zostanie dane poselstwo, które rozrośnie się w głośne wołanie. Wtedy Daniel stanie na swoim miejscu, aby złożyć swoje świadectwo.” Manuscript Releases, tom 21, s. 437.

William Miller was led by angels to understand that “the daily,” was a symbol of pagan Rome. Sister White directly confirmed he was correct in that understanding. That understanding which was represented upon the “tables” that are noted in the “book” of Habakkuk, is “for the time to come.” The unsealing of that “book” manifests “a rebellious, lying children”. “Children” is a symbol of the last generation, so the “time to come,” in Isaiah’s passage is specifically marked as the last days of the investigative judgment.

William Miller został poprowadzony przez aniołów do zrozumienia, że „ustawiczne” było symbolem pogańskiego Rzymu. Siostra White bezpośrednio potwierdziła, że miał rację w tym rozumieniu. To rozumienie, które zostało przedstawione na „tablicach”, o których mowa w „księdze” Habakuka, jest „na czas przyszły”. Odpieczętowanie tej „księgi” ujawnia „zbuntowane, kłamliwe dzieci”. „Dzieci” są symbolem ostatniego pokolenia, więc „czas przyszły” w fragmencie Izajasza jest wyraźnie oznaczony jako ostatnie dni sądu śledczego.

Isaiah states that the “lying children” will reject the prophetic message represented upon the “table” that is noted in the “book,” for they say “to the seers, See not; and to the prophets, Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things, prophesy deceits.” In 1863 Laodicean Adventism began an escalating process of fulfilling the request of the lying children. That work is represented by Isaiah as rejecting the old paths of the Millerite foundations, for they said, “Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us.” The path which is the way, is Jeremiah’s old paths.

Izajasz stwierdza, że "kłamliwe dzieci" odrzucą prorocze poselstwo przedstawione na "tablicy", która jest wzmiankowana w "księdze", gdyż mówią "do widzących: Nie patrzcie; i do proroków: Nie prorokujcie nam rzeczy prawych, mówcie nam rzeczy miłe, prorokujcie złudy". W 1863 roku adwentyzm laodycejski rozpoczął narastający proces spełniania prośby owych kłamliwych dzieci. Tę pracę Izajasz przedstawia jako odrzucenie starych ścieżek millerowskich fundamentów, gdyż powiedzieli: "Usuńcie się z drogi, zboczcie ze ścieżki, sprawcie, aby Święty Izraela ustąpił sprzed nas". Ścieżka, która jest drogą, to stare ścieżki Jeremiasza.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Jeremiah 6:16.

> Tak mówi Pan: Stańcie na drogach, patrzcie i pytajcie o dawne ścieżki, gdzie jest dobra droga, i idźcie nią, a znajdziecie wytchnienie dla waszych dusz. Lecz oni powiedzieli: Nie pójdziemy nią. Jeremiasza 6:16.

The “lying children’s” rejection of Jeremiah’s “old paths” is the rejection of the message of the Midnight Cry, which is where “rest” is to be found, which is also the “rest and the refreshing” that they would not hear in Isaiah, which is also the refreshing of the latter rain message. That message is the message of the Midnight Cry that is represented in the history of the Millerites and illustrated upon the “tables” that are noted in a “book.” The lying children’s rejection of the message of the Midnight Cry is represented by their desire to “cause the Holy One of Israel to cease from before” them. Ellen White’s first vision, which Alpha and Omega would certainly employ to represent the end, identifies the path of the righteous, marking the light at its beginning and who it is that leads “the wise” unto the end of the path.

Odrzucenie przez „kłamliwe dzieci” „starych ścieżek” Jeremiasza jest odrzuceniem poselstwa „Wołania o Północy”, gdzie można znaleźć „odpoczynek”, co jest także „odpoczynkiem i pokrzepieniem”, którego nie chcieli słuchać u Izajasza, a także pokrzepieniem płynącym z poselstwa o późnym deszczu. To poselstwo jest poselstwem „Wołania o Północy”, które jest przedstawione w historii millerytów i zilustrowane na „tablicach”, odnotowanych w „księdze”. Odrzucenie poselstwa „Wołania o Północy” przez kłamliwe dzieci jest przedstawione przez ich pragnienie, by „sprawić, aby Święty Izraela przestał być sprzed” nich. Pierwsze widzenie Ellen White, które Alfa i Omega z pewnością wykorzysta, aby przedstawić koniec, wskazuje drogę sprawiedliwych, wyznaczając światło na jej początku oraz wskazując, kto prowadzi „mądrych” aż do końca tej drogi.

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> Mieli jasne światło ustawione za nimi na początku ścieżki, które — jak powiedział mi anioł — było „okrzykiem o północy”. To światło świeciło wzdłuż całej ścieżki i dawało światło ich stopom, aby nie potknęli się.

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> Jeśli mieli oczy utkwione w Jezusie, który szedł tuż przed nimi, prowadząc ich do miasta, byli bezpieczni. Lecz wkrótce niektórzy znużyli się i mówili, że miasto jest bardzo daleko, a spodziewali się wejść do niego wcześniej. Wówczas Jezus dodawał im otuchy, podnosząc Swoje chwalebne prawe ramię, a z Jego ramienia wychodziło światło, które jak fala przetaczało się nad adwentowym zastępem, i wołali: „Alleluja!”. Inni pochopnie odrzucili światło za sobą i mówili, że to nie Bóg prowadził ich tak daleko. Światło za nimi zgasło, pozostawiając ich stopy w całkowitej ciemności, i potknęli się, stracili z oczu cel i Jezusa, i spadli ze ścieżki w dół, do ciemnego i niegodziwego świata poniżej. Chrześcijańskie doświadczenia i nauki Ellen G. White, 57.

It was the light of the Midnight Cry in the beginning and at the ending. It was Jesus (the Holy One of Israel) who they wished to cease from being in front of them. The light from Jesus’ glorious right arm was the light of the Midnight Cry as represented upon the “tables” that were noted in the “book”. The “lying children’s” rejection of the message of the Midnight Cry of Christ, and the path they were to walk upon, brought God’s judgment upon them as they fell off the path. The “high wall” that is broken suddenly, is the “wall” of the separation of church and state that is destroyed at the soon-coming Sunday law. That judgment comes “suddenly at an instant,” and it will be “as the breaking of the potter’s vessel that is broken in pieces.” It is the judgment that is associated with turning the satanic symbol of “the daily” upside down, and identifying it as a symbol of Christ.

Było to światło Okrzyku o północy od początku aż do końca. To Jezusa (Świętego Izraela) chcieli usunąć sprzed siebie. Światło z chwalebnego prawego ramienia Jezusa było światłem Okrzyku o północy, przedstawionym na „tablicach”, o których wspomniano w „księdze”. Odrzucenie przez „kłamliwe dzieci” poselstwa Okrzyku o północy Chrystusa oraz drogi, po której miały kroczyć, sprowadziło na nie sąd Boży, gdy spadły z tej drogi. „Wysoki mur”, który zostaje nagle rozbity, to „mur” rozdziału Kościoła i państwa, który zostanie zniszczony wraz z wkrótce nadchodzącą ustawą niedzielną. Ten sąd przychodzi „nagle, w jednej chwili” i będzie „jak rozbicie naczynia garncarskiego, rozbitego na kawałki”. Jest to sąd związany z odwróceniem satanicznego symbolu „the daily” do góry nogami i uznaniem go za symbol Chrystusa.

> Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:16.

> Zaprawdę, odwracacie wszystko do góry nogami: czy garncarza będzie się uważać za glinę? Czy dzieło powie o tym, który je uczynił: „Nie on mnie uczynił”? Albo czy wytwór powie o tym, który go ukształtował: „Nie miał rozumu”? Izajasza 29:16.

The “daily” is the prophetic truth which ties together the four verses in Daniel twelve, that identify the distinction between the wicked and the wise. “The daily” is the truth that is hated by those who receive strong delusion in 2 Thessalonians. “The daily” represents the desire of the “lying children” to cause the Holy One of Israel to get out of their way. And their punishment is represented by the breaking of a potter’s vessel, and what remains is an illustration of the lost condition of the foolish virgins, for with the broken and remaining pieces of the shattered potter’s vessel there, “shall not be found” “a sherd to take fire from the hearth, or to take water withal out of the pit.”

"Codzienne" to prorocza prawda, która wiąże ze sobą cztery wersety w dwunastym rozdziale Księgi Daniela, określające rozróżnienie między niegodziwymi a mądrymi. "Codzienne" jest prawdą, której nienawidzą ci, którzy przyjmują silne zwiedzenie w 2 Liście do Tesaloniczan. "Codzienne" przedstawia pragnienie "kłamliwych dzieci", aby Święty Izraela usunął się im z drogi. A ich kara jest przedstawiona poprzez rozbicie naczynia garncarza, a to, co pozostaje, jest ilustracją zgubnego stanu głupich panien, gdyż pośród połamanych i pozostawionych tam odłamków rozbitego naczynia garncarza "nie znajdzie się" "odłamek, aby nabrać żaru z paleniska ani zaczerpnąć wody z dołu".

Both “fire” and “water” are symbols of the Holy Spirit, as is the oil in the parable of the ten virgins. When the Midnight Cry comes suddenly at an instant, as it did at the Exeter camp meeting in August of 1844, it will be impossible for the “lying children” to find any oil (water or fire). They were called to “return” after the first disappointment as was Jeremiah, but they refused.

Zarówno "ogień", jak i "woda" są symbolami Ducha Świętego, podobnie jak oliwa w przypowieści o dziesięciu pannach. Kiedy Wołanie o Północy przyjdzie nagle, w jednej chwili, tak jak miało to miejsce na zjeździe obozowym w Exeter w sierpniu 1844 roku, dla "kłamliwych dzieci" niemożliwe będzie znalezienie jakiejkolwiek oliwy (wody lub ognia). Wezwano ich, by "powrócili" po pierwszym rozczarowaniu, tak jak Jeremiasz, ale odmówili.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.

> Znalazłem Twoje słowa i zjadłem je; a Twoje słowo było dla mnie radością i weselem mego serca, bo nazwano mnie Twoim imieniem, Panie Boże Zastępów. Nie zasiadałem w zgromadzeniu szyderców ani się nie weseliłem; siedziałem sam z powodu Twojej ręki, bo napełniłeś mnie oburzeniem. Dlaczego mój ból jest ustawiczny, a moja rana nieuleczalna, która nie chce się zagoić? Czy całkiem staniesz się dla mnie jak kłamca i jak wody zawodzące? Dlatego tak mówi Pan: Jeśli się nawrócisz, znowu cię przyprowadzę i będziesz stał przede Mną; a jeśli oddzielisz to, co cenne, od tego, co podłe, będziesz jak moje usta: niech oni wrócą do ciebie, lecz ty do nich nie wracaj. I uczynię cię dla tego ludu obwarowanym spiżowym murem; będą walczyć przeciw tobie, lecz nie przemogą cię, bo Ja jestem z tobą, aby cię ocalić i wybawić, mówi Pan. I wyrwę cię z ręki niegodziwych i wykupię cię z ręki okrutnych. Jeremiasza 15:16-21.

Jeremiah represents those who returned after the first disappointment. Those who entered into the work of separating “the precious from the vile,” in order to “stand before” the Lord and be as the Lord’s “mouth”. They are those represented by Daniel in chapter nine, as understanding their scattered condition, and thereafter praying the Leviticus twenty-six prayer. They are those represented by Daniel, Jeremiah and Habakkuk’s watchmen who are contrasted with the “lying children.” The “lying children” were also called by “the Holy One of Israel” when He said, “in returning and rest shall ye be saved; in quietness and in confidence shall be your strength: and ye would not”.

Jeremiasz reprezentuje tych, którzy powrócili po pierwszym rozczarowaniu. Tych, którzy podjęli dzieło oddzielania „cennego od podłego”, aby „stać przed” Panem i być jak „usta” Pana. To ci, których przedstawia Daniel w rozdziale dziewiątym, jako rozumiejących swój rozproszony stan, a następnie odmawiających modlitwę z Księgi Kapłańskiej 26. To ci, których reprezentują Daniel, Jeremiasz oraz strażnicy Habakuka, przeciwstawieni „kłamliwym dzieciom”. „Kłamliwe dzieci” zostały też wezwane przez „Świętego Izraela”, gdy powiedział: „w nawróceniu i spoczynku będziecie zbawieni; w ciszy i w ufności będzie wasza siła; lecz nie chcieliście”.

Miller’s jewels are the truths represented on Habakkuk’s tables that represent the test of the Midnight Cry message that produces two classes of worshippers. The symbol of the rebellion that is manifested against those jewels is “the daily.” Miller was accurate in his understanding of “the daily,” but his understanding was limited by the history he lived in, and the jewels he was used to place upon the table in the center of his room are now shining ten times brighter than they did when Miller first placed them upon his table. They are now in a casket that is larger, for the casket now represents not only the Bible, as it did for Miller’s time, but it now represents both the Bible and the Spirit of Prophecy.

Klejnoty Millera to prawdy przedstawione na tablicach Habakuka, które stanowią próbę poselstwa Okrzyku o północy, rodzącego dwie klasy czcicieli. Symbolem buntu, który przejawia się przeciwko tym klejnotom, jest „the daily”. Miller trafnie rozumiał „the daily”, lecz jego zrozumienie było ograniczone przez historię, w której żył, a klejnoty, które zwykł kłaść na stole stojącym pośrodku jego pokoju, świecą teraz dziesięć razy jaśniej, niż świeciły, gdy Miller po raz pierwszy je na nim umieścił. Znajdują się teraz w większej szkatułce, gdyż szkatułka ta przedstawia już nie tylko Biblię, jak to było za czasów Millera, lecz przedstawia zarówno Biblię, jak i Ducha Proroctwa.

It is these two witnesses that produce the testing light in the last days, and it is these two witnesses that become a primary battleground in the last days. Miller saw the battle, for in his dream they took his casket (the Bible), and tore it up. John, representing “the wise” in the last days, “was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ.” John was being persecuted for believing the message of both the Bible and the writings of Ellen White.

To właśnie ci dwaj świadkowie przynoszą światło próby w dniach ostatecznych i to właśnie ci dwaj świadkowie stają się głównym polem bitwy w dniach ostatecznych. Miller widział tę bitwę, gdyż w swoim śnie zabrali jego szkatułkę (Biblię) i ją roztrzaskali. Jan, reprezentujący "mądrych" w dniach ostatecznych, "był na wyspie zwanej Patmos, z powodu Słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa." Jan był prześladowany za wiarę w poselstwo zarówno Biblii, jak i pism Ellen White.

We will continue the consideration of the truths which are represented by the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798, in the next article.

W następnym artykule będziemy kontynuować rozważanie prawd przedstawionych w wizji nad rzeką Ulaj, która została odpieczętowana w 1798 roku.

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> "Nie mamy się czego obawiać o przyszłość, chyba że zapomnimy o drodze, którą Pan nas prowadził, i o Jego nauczaniu w naszej przeszłości." Szkice z życia, 196.

Back to Articles