Article

# Panium - Number Twelve

Panium - numer dwanaście

Daniel 11:40 and the Three Unsealings of Prophecy

Daniela 11:40 i trzy rozpieczętowania proroctwa

Author

Jeff Pippenger

Published

September 12, 2025

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in the Bible. It represents the unsealing of the book of Daniel in 1798, 1989 and 2023. The three times the book was unsealed mark the conclusion of a scattering of “seven times.” 1798 marked the conclusion of the twenty-five hundred and twenty years of scattering that began in 723 BC when Assyria carried the northern ten tribes into captivity. 1989 marked the conclusion of 126 years since the rebellion of 1863, when the Seventh-day Adventist Church officially set aside the “seven times” of Leviticus twenty-six. 2023 marked the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven’s two witnesses being dead in the street. At the conclusion of the 2,520 years, (the 126 years and the 3½ days—all symbols of the “seven times”) the book of Daniel was unsealed.

Werset czterdziesty jedenastego rozdziału Księgi Daniela jest jednym z najbardziej doniosłych wersetów w Biblii. Przedstawia on odpieczętowanie Księgi Daniela w latach 1798, 1989 i 2023. Te trzy chwile odpieczętowania księgi wyznaczają zakończenie rozproszenia trwającego „siedem czasów”. Rok 1798 wyznaczył zakończenie dwóch tysięcy pięciuset dwudziestu lat rozproszenia, które rozpoczęło się w 723 r. p.n.e., gdy Asyria uprowadziła północne dziesięć pokoleń do niewoli. Rok 1989 wyznaczył zakończenie 126 lat od czasu buntu z 1863 roku, kiedy to Kościół Adwentystów Dnia Siódmego oficjalnie odłożył na bok „siedem czasów” z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej. Rok 2023 wyznaczył zakończenie trzech i pół dnia, podczas których dwaj świadkowie z jedenastego rozdziału Apokalipsy leżeli martwi na ulicy. Przy zakończeniu 2520 lat (126 lat i 3½ dnia — wszystkich symboli „siedmiu czasów”) Księga Daniela została odpieczętowana.

Sister White informs us that in 1798 it was needful that men be presented with the events connected with the close of probation. When she records this fact, she is identifying parallel histories, for she also represents the message of the last days as the events connected with the close of probation. Speaking of Millerite history she records:

Siostra White informuje nas, że w 1798 roku konieczne było przedstawienie ludziom wydarzeń związanych z zakończeniem okresu próby. Gdy odnotowuje ten fakt, wskazuje na równoległe dzieje, gdyż przedstawia również przesłanie dni ostatecznych jako wydarzenia związane z zakończeniem okresu próby. Mówiąc o historii ruchu millerowskiego, zapisuje:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> Było konieczne, aby ludzie zostali uświadomieni niebezpieczeństwa, które im grozi; aby zostali pobudzeni do przygotowania się na doniosłe wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski.

Speaking of the last days she records:

Jeśli chodzi o ostatnie dni, notuje:

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. T he words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> Przed swoim ukrzyżowaniem Zbawiciel wyjaśnił swoim uczniom, że ma zostać zabity i zmartwychwstać z grobu, a aniołowie byli obecni, by wyryć Jego słowa w umysłach i sercach. Uczniowie jednak oczekiwali doczesnego wyzwolenia spod rzymskiego jarzma i nie mogli dopuścić myśli, że Ten, w którym skupiły się wszystkie ich nadzieje, ma ponieść haniebną śmierć. Słowa, które powinni byli zachować w pamięci, zostały wyparte z ich umysłów; a gdy nadszedł czas próby, zastał ich nieprzygotowanych. Śmierć Jezusa tak całkowicie zniweczyła ich nadzieje, jak gdyby wcale ich nie uprzedził. Podobnie w proroctwach przyszłość jest przed nami otwarta tak jasno, jak została otwarta uczniom przez słowa Chrystusa. Wydarzenia związane z zakończeniem czasu próby oraz dzieło przygotowania na czas ucisku są jasno przedstawione. Lecz rzesze ludzi nie pojmują tych ważnych prawd bardziej niż gdyby nigdy nie zostały objawione. Szatan czuwa, aby wydrzeć każde wrażenie, które mogłoby uczynić ich mądrymi ku zbawieniu, a czas ucisku zastanie ich nieprzygotowanych. Wielki spór, 595.

The Millerite message was unsealed in 1798 and it presented “the events connected with the close of probation.” When speaking of the last days, she applies the history of the disciples to illustrate the fact that “the events connected with the close of probation” are what make men wise unto salvation, but are not understood. The messages that were unsealed in 1798, 1989 and 2023 were messages that identified the “events connected with the close of probation.”

Poselstwo millerowskie zostało odpieczętowane w 1798 roku i przedstawiało „wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski”. Mówiąc o czasach ostatecznych, odwołuje się do historii uczniów, aby zilustrować fakt, że „wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski” są tym, co czyni ludzi mądrymi ku zbawieniu, lecz nie są rozumiane. Poselstwa, które zostały odpieczętowane w latach 1798, 1989 i 2023, były poselstwami, które identyfikowały „wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski”.

Verse forty represents a historical line when the book of Daniel is unsealed three times. In 1798 Daniel’s vision of the Ulai River representing chapters seven through nine was unsealed. In 1989 Daniel’s vision of the Hiddekel River representing chapter ten through twelve was unsealed. In 2023 the hidden history of verse forty of Daniel eleven was unsealed.

Werset czterdziesty przedstawia linię historyczną, kiedy Księga Daniela zostaje trzykrotnie odpieczętowana. W 1798 roku wizja Daniela o rzece Ulaj, reprezentująca rozdziały od siódmego do dziewiątego, została odpieczętowana. W 1989 roku wizja Daniela o rzece Hiddekel, reprezentująca rozdziały od dziesiątego do dwunastego, została odpieczętowana. W 2023 roku ukryta historia wersetu czterdziestego z jedenastego rozdziału Księgi Daniela została odpieczętowana.

The history of verse forty represents 1798 unto the Sunday law of verse forty-one, which is the history of the United States that is also the earth beast of Revelation thirteen, the false prophet of Revelation sixteen and the sixth kingdom of Bible prophecy. The same history represented in verse forty of Daniel eleven is also represented in one verse in the book of Revelation.

Historia wersetu czterdziestego przedstawia okres od 1798 roku aż do prawa niedzielnego z wersetu czterdziestego pierwszego, czyli historię Stanów Zjednoczonych, które są także bestią wychodzącą z ziemi z trzynastego rozdziału Księgi Objawienia, fałszywym prorokiem z szesnastego rozdziału oraz szóstym królestwem proroctwa biblijnego. Ta sama historia, przedstawiona w wersecie czterdziestym jedenastego rozdziału Księgi Daniela, jest również ukazana w jednym wersecie w Księdze Objawienia.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> I ujrzałem inne zwierzę wychodzące z ziemi; miało dwa rogi jak u baranka i mówiło jak smok. Objawienie 13:11.

This verse, as in verse forty is the history that begins with the Alien and Sedition Acts of 1798 and ends with the Sunday law when the nation speaks as a dragon, a history that begins when papal Rome is taken off the throne and ends when papal Rome is restored to the throne. The history represented by both Revelation 13:11 and Daniel 11:40 begins with the removal of the fifth kingdom of Bible prophecy and ends with the removal of the sixth kingdom of Bible prophecy.

Ten werset, podobnie jak werset czterdziesty, przedstawia historię, która zaczyna się od Ustaw o cudzoziemcach i podżeganiu do buntu z 1798 roku i kończy się ustawą niedzielną, gdy naród przemawia jak smok; historię, która zaczyna się, gdy papieski Rzym zostaje zdetronizowany, i kończy się, gdy papieski Rzym zostaje przywrócony na tron. Historia przedstawiona zarówno w Księdze Objawienia 13:11, jak i w Księdze Daniela 11:40 zaczyna się od obalenia piątego królestwa w proroctwach biblijnych i kończy się obaleniem szóstego królestwa w proroctwach biblijnych.

The “seventy” years which Babylon reigned as the first kingdom of Bible prophecy unto the second kingdom of Bible prophecy represents the history of verse forty from 1798 unto the Sunday law.

Te „siedemdziesiąt” lat, podczas których Babilon panował jako pierwsze królestwo proroctwa biblijnego, aż do drugiego królestwa proroctwa biblijnego, przedstawiają historię wersetu czterdziestego od roku 1798 aż do ustawy niedzielnej.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> I stanie się w owym dniu, że Tyr będzie zapomniany przez siedemdziesiąt lat, według dni jednego króla; po upływie siedemdziesięciu lat Tyr zaśpiewa jak nierządnica. Weź harfę, obchodź miasto, ty nierządnico zapomniana; wydawaj słodkie tony, śpiewaj wiele pieśni, aby cię wspomniano. I stanie się po upływie siedemdziesięciu lat, że Pan nawiedzi Tyr, a on powróci do swojej zapłaty i będzie uprawiał nierząd ze wszystkimi królestwami świata na obliczu ziemi. Izajasza 23:15–17.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history when the whore of Tyre is forgotten as recorded in Isaiah twenty-three, which expresses the period as “seventy years” and as the “days of one king.” From Nebuchadnezzar to Belshazzar the first kingdom of Bible prophecy reigned, thus typifying the sixth kingdom of Bible prophecy who began as a lamb but ends up speaking as a dragon. Nebuchadnezzar represents a follower of the lamb and Belshazzar a follower of the dragon.

Historia od roku 1798 aż do ustawy niedzielnej jest także historią, gdy nierządnica Tyru zostaje zapomniana, jak zapisano w Księdze Izajasza 23, który określa ten okres jako "siedemdziesiąt lat" oraz jako "dni jednego króla". Od Nabuchodonozora do Belszassara panowało pierwsze królestwo w proroctwach biblijnych, tym samym typologicznie zapowiadając szóste królestwo w proroctwach biblijnych, które zaczęło jako baranek, lecz ostatecznie przemawia jak smok. Nabuchodonozor przedstawia naśladowcę baranka, a Belszassar naśladowcę smoka.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history of the three angels of Revelation fourteen, beginning with the reformation of the Millerites and ending with the reformation of the one hundred and forty-four thousand. The message of the three angels is the judgment hour message. The Millerites announced the events connected with the opening of the judgment and the one hundred and forty-four thousand announce the events connected with the close of probation.

Historia od roku 1798 aż do ustawy niedzielnej jest także historią trzech aniołów z czternastego rozdziału Apokalipsy, poczynając od reformacji millerystów i kończąc na reformacji stu czterdziestu czterech tysięcy. Poselstwo trzech aniołów jest poselstwem godziny sądu. Milleriści ogłosili wydarzenia związane z rozpoczęciem sądu, a sto czterdzieści cztery tysiące ogłaszają wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski.

The events connected with the close of probation are portrayed upon internal and external lines of prophecy, and the events take place primarily in the history represented by verse forty of Daniel eleven. The events of verse forty end at the Sunday law in the United States, so the events of the final ingathering of God’s other children who are still in Babylon is not represented in verse forty; still the crisis that then confronts the world has just finished in the United States. Those events represent the judgment upon the United States and the purification of God’s church in advance of the church being lifted up as an ensign.

Wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski są ukazane w wewnętrznych i zewnętrznych liniach proroctwa, a rozgrywają się przede wszystkim w historii przedstawionej w wersecie czterdziestym jedenastego rozdziału Księgi Daniela. Wydarzenia z wersetu czterdziestego kończą się na ustawie niedzielnej w Stanach Zjednoczonych, dlatego wydarzenia ostatecznego zgromadzenia innych Bożych dzieci, które wciąż są w Babilonie, nie są przedstawione w wersecie czterdziestym; niemniej kryzys, przed którym wówczas staje świat, właśnie dobiegł końca w Stanach Zjednoczonych. Wydarzenia te przedstawiają sąd nad Stanami Zjednoczonymi oraz oczyszczenie Bożego Kościoła, zanim Kościół zostanie podniesiony jako sztandar.

The internal events connected with the close of probation identify Christ’s work as High Priest in finishing the mystery of God among His last day people. The external events identify the role of the United States in restoring power to the papacy. The entire history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, the entire history of Laodicea occurs during the history represented by verse forty.

Wewnętrzne wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski wskazują na dzieło Chrystusa jako Arcykapłana, polegające na dokończeniu tajemnicy Bożej pośród Jego ludu ostatnich dni. Zewnętrzne wydarzenia wskazują na rolę Stanów Zjednoczonych w przywróceniu władzy papiestwu. Cała historia Stanów Zjednoczonych jako szóstego królestwa proroctwa biblijnego oraz cała historia Laodycei rozgrywa się w ramach historii przedstawionej przez werset czterdziesty.

The internal and external lines within verse forty are represented by the two horns of the earth beast. The horn of Republicanism is the external line and the horn of Protestantism is the internal line. Both lines exist within the history of the sixth kingdom, and at the conclusion of the history of the sixth kingdom God’s judgment is brought upon both the Protestant and Republican horns. The message that identifies the events connected with the close of probation is the message that identifies the events that are brought upon the United States as it fills up its cup of probationary time. The message that identifies the events connected with the close of probation is also the message that identifies the events that are brought upon Seventh-day Adventism as it fills up its cup of probationary time.

Wewnętrzna i zewnętrzna linia w wersecie czterdziestym są reprezentowane przez dwa rogi bestii z ziemi. Róg republikanizmu jest linią zewnętrzną, a róg protestantyzmu — linią wewnętrzną. Obie linie istnieją w historii szóstego królestwa, a u kresu historii szóstego królestwa Boży sąd spada na oba rogi — protestancki i republikański. Poselstwo, które identyfikuje wydarzenia związane z końcem czasu łaski, jest poselstwem, które identyfikuje wydarzenia, jakie spadają na Stany Zjednoczone, gdy dopełniają miary swojego czasu łaski. Poselstwo, które identyfikuje wydarzenia związane z końcem czasu łaski, jest także poselstwem, które identyfikuje wydarzenia, jakie spadają na Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, gdy dopełnia on miary swojego czasu łaski.

Within the history of verse forty there are three times the book of Daniel is unsealed, and each of the three times produces an internal and external line that presents the events connected with the close of probation. Each of the three waymarks is preceded by a scattering of seven times. Verse forty therefore represents the history of 1798 unto the Sunday law, and the prophetic waymarks within that history are the “events connected with the close of probation.” Within the history of verse forty the internal line represents a transition from Philadelphia unto Laodicea at the beginning and a transition from Laodicea to Philadelphia at the ending. The beginning represented a reformatory movement as illustrated by the parable of the ten virgins which typified a reformatory movement at the ending that also fulfilled the parable to the very letter.

W historii wersetu czterdziestego Księga Daniela zostaje trzykrotnie odpieczętowana, i za każdym razem powstaje linia wewnętrzna i zewnętrzna, które przedstawiają wydarzenia związane z zakończeniem czasu łaski. Każdy z trzech kamieni milowych jest poprzedzony rozproszeniem siedmiu czasów. Werset czterdziesty przedstawia więc historię od roku 1798 aż do prawa niedzielnego, a proroczymi kamieniami milowymi w tej historii są „wydarzenia związane z zakończeniem czasu łaski”. W historii wersetu czterdziestego linia wewnętrzna przedstawia na początku przejście od Filadelfii do Laodycei, a na końcu przejście od Laodycei do Filadelfii. Początek przedstawiał ruch reformacyjny, zilustrowany przypowieścią o dziesięciu pannach, który był typem ruchu reformacyjnego na końcu; ten również wypełnił przypowieść co do litery.

The Philadelphian Millerite movement began with a fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six in 1798, and then another fulfillment of the “seven times” on October 22, 1844. At least by 1856 both James White and Sister White identified the movement as in a Laodicean condition. In the same year new light on the “seven times” was presented in the official church publication that was never finished. “Seven times” was fulfilled in 1798, and thereafter William Miller discovered the “commencement of the chain of truth” as Sister White called it, and the commencement of the chain of truth was the “seven times.” 1798 was a fulfillment of the “seven times,” thereafter Miller makes his foundational discovery of the “seven times” as the book of Daniel is unsealed. After that October 22, 1844 marks another fulfillment of the “seven times, which is in turn followed by a transition in the movement from Philadelphia unto Laodicea in the same year that new light upon the “seven times” is left unfinished. In 1863 what had been the Millerite Philadelphian movement until 1856 when it transitioned into the Millerite Laodicean movement became an legally registered church, largely under the premises and pressures of the Civil War and protecting the youth of the church. The movement ended in 1863 when it became a church. Seven years prior, in 1856 Laodicea set aside a message of new light upon the very topic which was William Miller’s first prophetic discovery.

Filadelfijski ruch millerystów rozpoczął się od wypełnienia „siedmiu czasów” z Księgi Kapłańskiej 26 w 1798 roku, a następnie kolejnego wypełnienia „siedmiu czasów” 22 października 1844 roku. Najpóźniej w 1856 roku zarówno James White, jak i Siostra White określili ten ruch jako znajdujący się w stanie laodycejskim. W tym samym roku w oficjalnej publikacji kościelnej przedstawiono nowe światło na temat „siedmiu czasów”, które jednak nigdy nie zostało dokończone. „Siedem czasów” wypełniło się w 1798 roku, a następnie William Miller odkrył „początek łańcucha prawdy”, jak nazwała to Siostra White, a początkiem łańcucha prawdy było „siedem czasów”. Rok 1798 był wypełnieniem „siedmiu czasów”, a potem Miller dokonał swojego fundamentalnego odkrycia „siedmiu czasów”, gdy księga Daniela została odpieczętowana. Po tym 22 października 1844 roku wyznaczył kolejne wypełnienie „siedmiu czasów”, po którym nastąpiło przejście ruchu z Filadelfii do Laodycei, w tym samym roku, w którym nowe światło na temat „siedmiu czasów” zostało pozostawione niedokończone. W 1863 roku to, co do 1856 roku było millerystowskim ruchem filadelfijskim, a następnie przeszło w millerystowski ruch laodycejski, stało się prawnie zarejestrowanym kościołem, w dużej mierze na skutek uwarunkowań i presji wojny secesyjnej oraz konieczności ochrony młodzieży Kościoła. Ruch zakończył się w 1863 roku, gdy stał się kościołem. Siedem lat wcześniej, w 1856 roku, Laodycea odłożyła na bok poselstwo nowego światła dotyczące właśnie tematu, który był pierwszym proroczym odkryciem Williama Millera.

The Millerite movement and the light that is called “the commencement of the chain of truth,” the light of the “seven times” was opened up to the leadership of the Laodicean movement who gradually set aside a desire to uphold the “seven times” and at the end of seven years (“seven times”) in 1863, a new chart and prophetic message is produced without any reference to the “seven times.”

Ruch millerowski i światło nazywane „początkiem łańcucha prawdy”, światło „siedmiu czasów”, zostały objawione przywództwu ruchu laodycejskiego, które stopniowo zrezygnowało z dążenia do podtrzymywania „siedmiu czasów”, a po upływie siedmiu lat („siedmiu czasów”) w 1863 roku opracowano nowy wykres i poselstwo prorocze, już bez jakiegokolwiek odniesienia do „siedmiu czasów”.

In 1863 the conclusion of Isaiah’s sixty-five year prophecy concluded right where it started, with a civil war between north and south. The issue of slavery in 1863 had been typified by the carrying away of both the northern and southern kingdoms in fulfillment of the “seven times,” and the slavery into which Israel was carried into fitly represented the issues of slavery at the end. 1863 represents the end of the prophetic structure based upon Isaiah’s sixty-five year prophecy.

W 1863 roku zakończenie sześćdziesięciopięcioletniego proroctwa Izajasza nastąpiło dokładnie tam, gdzie się zaczęło — wojną domową między północą a południem. Kwestia niewolnictwa w 1863 roku została zobrazowana przez uprowadzenie do niewoli zarówno królestwa północnego, jak i południowego, w wypełnieniu „siedmiu czasów”, a niewola, do której trafił Izrael, trafnie przedstawiała kwestie niewolnictwa na końcu. Rok 1863 stanowi koniec struktury proroczej opartej na sześćdziesięciopięcioletnim proroctwie Izajasza.

> Thus saith the Lord God, It shall not stand, neither shall it come to pass. For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7–9.

> Tak mówi Pan Bóg: To się nie ostoi ani się nie spełni. Bo głową Syrii jest Damaszek, a głową Damaszku jest Rezin; a w ciągu sześćdziesięciu pięciu lat Efraim zostanie rozbity tak, że nie będzie ludem. A głową Efraima jest Samaria, a głową Samarii jest syn Remaliasza. Jeśli nie uwierzycie, na pewno się nie ostaniecie. Izajasza 7:7-9.

Rightly understood this prophecy beginning in 742 BC identifies three waymarks within a sixty-five year span. Two of the waymarks identify the starting points of twenty-five hundred and twenty years of captivity and slavery for both the northern and southern kingdoms of Israel. In 742 BC the northern and southern kingdoms were involved in a civil war, and the northern ten tribes had formed an alliance with Syria to invade the southern kingdom of Judah. Nineteen years later in 723 BC the northern ten tribes were carried into slavery by the Assyrians. Forty-six years later in 677 BC the Assyrians captured Manasseh and took him to Babylon. Twenty-five hundred and twenty years after 723 BC arrives at 1798, the time of the end and beginning of verse forty. Forty-six years later the “seven times” against the southern kingdom that began in 677 BC ended in 1844. Nineteen years later in 1863 the prophetic characteristics of 742 BC are represented to the very letter. A civil war between the northern and southern kingdoms is under way in 742 BC and 1863. In 742 BC the prediction given by Isaiah to wicked King Ahaz was concerning the impending enslavement of both the northern and southern kingdoms, and in 1863, the very center point of the Civil War President Lincoln proclaimed the Emancipation Proclamation beginning the process of ending slavery. The warning given to wicked King Ahaz in 742 BC was given in the literal glorious land typifying the message given by Lincoln in the spiritual glorious land.

Właściwie rozumiane, to proroctwo rozpoczynające się w 742 r. p.n.e. wskazuje trzy kamienie milowe w ramach sześćdziesięciopięcioletniego okresu. Dwa z tych kamieni milowych wyznaczają punkty początkowe dwóch tysięcy pięciuset dwudziestu lat niewoli i niewolnictwa zarówno dla północnego, jak i południowego królestwa Izraela. W 742 r. p.n.e. królestwa północne i południowe były w stanie wojny domowej, a dziesięć północnych plemion zawarło sojusz z Syrią, aby najechać południowe królestwo Judy. Dziewiętnaście lat później, w 723 r. p.n.e., dziesięć północnych plemion zostało uprowadzonych w niewolę przez Asyryjczyków. Czterdzieści sześć lat później, w 677 r. p.n.e., Asyryjczycy pojmali Manassesa i zabrali go do Babilonu. Dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat po 723 r. p.n.e. prowadzi do 1798 r., czasu końca i początku wersetu czterdziestego. Czterdzieści sześć lat później „siedem czasów” przeciwko królestwu południowemu, które rozpoczęło się w 677 r. p.n.e., zakończyło się w 1844 r. Dziewiętnaście lat później, w 1863 r., prorocze cechy 742 r. p.n.e. są odzwierciedlone co do joty. W 742 r. p.n.e. i 1863 r. trwa wojna domowa między królestwem północnym a południowym. W 742 r. p.n.e. przepowiednia dana przez Izajasza niegodziwemu królowi Achazowi dotyczyła zbliżającego się zniewolenia zarówno królestwa północnego, jak i południowego, a w 1863 r., w samym środku wojny secesyjnej, prezydent Lincoln ogłosił Proklamację Emancypacyjną, rozpoczynając proces zniesienia niewolnictwa. Ostrzeżenie dane niegodziwemu królowi Achazowi w 742 r. p.n.e. zostało udzielone w dosłownej chwalebnej ziemi, będąc typem przesłania danego przez Lincolna w duchowej chwalebnej ziemi.

Seven years after the messages of the “seven times” by Hiram Edson were published in 1856 Adventism produced the 1863 chart which removed the Millerite teaching of the seven times, thus calling into question multitudes of passages where Ellen White teaches that we are to repeat the messages of the Millerites, and also that we are to defend against those messages being attacked. The same year they became a legally registered church. There is more which can be written about 1863 and its prophetic implications, but what I am here noting is that there are several witnesses, both internal and external that identify the rebellion of 1863, whether it be the rebellion of the external with the southern states, or the rebellion of the internal with the rejection of the first foundational truth. 1863 is one of the events within the history of verse forty that represents a waymark that makes up the “events connected with the close of probation.”

Siedem lat po tym, jak w 1856 roku opublikowano poselstwa o „siedmiu czasach” autorstwa Hirama Edsona, adwentyści opublikowali tablicę z 1863 roku, która usunęła millerowskie nauczanie o siedmiu czasach, tym samym podając w wątpliwość mnóstwo fragmentów, w których Ellen White naucza, że mamy powtarzać poselstwa millerowców, a także że mamy bronić tych poselstw przed atakami. W tym samym roku stali się prawnie zarejestrowanym Kościołem. Można by napisać więcej o roku 1863 i jego proroczych implikacjach, lecz zaznaczam tutaj, że istnieje kilka świadectw, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych, które identyfikują bunt z 1863 roku, czy to bunt zewnętrzny związany z południowymi stanami, czy bunt wewnętrzny związany z odrzuceniem pierwszej prawdy fundamentalnej. Rok 1863 jest jednym z wydarzeń w historii wersetu czterdziestego i stanowi kamień milowy wchodzący w skład „wydarzeń związanych z zakończeniem czasu łaski”.

1863 aligns with the beginning of forty years in the wilderness for ancient literal Israel. At the end of the forty years Joshua led ancient Israel into the Promised Land and they brought down Jericho and pronounced a curse upon any who would rebuild Jericho. In 1863 the leadership of Laodicean Adventism rebuilt Jericho. 1863 is represented in the beginning and ending of the forty years in the wilderness. 1863 is a prophetic waymark that ties together history of the external and internal lines of verse forty’s history. There is the seventh church, “a church judged” as the word “Laodicea” means, entering into a period represented by an entire generation dying in the wilderness. At the same point, the first Republican president is being the work of freeing the slaves, thus typifying the last Republican Presidents who will implement martial law in a period of crisis leading to what inspiration calls “national ruin.”

Rok 1863 odpowiada początkowi czterdziestu lat na pustyni dla starożytnego, dosłownego Izraela. Pod koniec tych czterdziestu lat Jozue wprowadził starożytny Izrael do Ziemi Obiecanej; zburzyli Jerycho i ogłosili klątwę na każdego, kto by je odbudował. W 1863 roku kierownictwo adwentyzmu laodycejskiego odbudowało Jerycho. Rok 1863 pojawia się zarówno na początku, jak i na końcu czterdziestu lat na pustyni. Rok 1863 jest proroczym punktem orientacyjnym, który spaja zewnętrzne i wewnętrzne linie historii wersetu czterdziestego. Jest siódmy Kościół — „Kościół osądzony”, co oznacza słowo „Laodycea” — wchodzący w okres, który przedstawia całe pokolenie umierające na pustyni. W tym samym czasie pierwszy prezydent Partii Republikańskiej podejmuje dzieło wyzwalania niewolników, typizując w ten sposób ostatnich prezydentów republikańskich, którzy wprowadzą stan wojenny w okresie kryzysu prowadzącego do tego, co natchnienie nazywa „narodową ruiną”.

In the waymarks of the beginning the waymarks of the end are represented and the events connected with the close of the judgment were typified in the events connected with the opening of the judgment. The rebellion at Kadesh in rejecting the message of Joshua and Caleb at the beginning of the forty years typified the rebellion of Moses’ in striking the Rock at Kadesh at the end of the forty years. 1863 identifies the Sunday law where Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and where the twenty-five ancient men in Jerusalem are bowing to the sun in Ezekiel chapter eight, and where Shiloh is repeated upon those who trust in the lying words, “the temple of the Lord are we.”

W drogowskazach początku przedstawione są drogowskazy końca, a wydarzenia związane z zamknięciem sądu były typologicznie przedstawione w wydarzeniach związanych z otwarciem sądu. Bunt w Kadesz, polegający na odrzuceniu poselstwa Jozuego i Kaleba na początku czterdziestu lat, zapowiadał bunt Mojżesza, który uderzył w Skałę w Kadesz pod koniec tych czterdziestu lat. Rok 1863 identyfikuje ustawę niedzielną jako moment, gdy Laodycea zostaje wypluta z ust Pana, gdy w ósmym rozdziale Księgi Ezechiela dwudziestu pięciu starców w Jerozolimie oddaje pokłon słońcu, oraz gdy nad tymi, którzy ufają kłamliwym słowom: "świątynią Pana jesteśmy", powtarza się Szilo.

We will continue this study of Panium in the next article.

Będziemy kontynuować to studium dotyczące Panium w następnym artykule.

Back to Articles