Article

# Rome Establishes the Vision - Number Eight

Rzym ustanawia wizję - numer osiem

Foundations of Sand: The Rejection of Prophetic Truth in Laodicean Adventism

Fundamenty z piasku: odrzucenie prawdy prorockiej w laodycejskim adwentyzmie

Author

Jeff Pippenger

Published

August 18, 2024

Formats

PDF
Word

In the last article we referenced the following words of Jesus.

W ostatnim artykule odwołaliśmy się do następujących słów Jezusa.

> Beware of false prophets, which come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravening wolves. Ye shall know them by their fruits. Do men gather grapes of thorns, or figs of thistles? Even so every good tree bringeth forth good fruit; but a corrupt tree bringeth forth evil fruit. A good tree cannot bring forth evil fruit, neither can a corrupt tree bring forth good fruit. Every tree that bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. Wherefore by their fruits ye shall know them. Not everyone that saith unto me, Lord, Lord, shall enter into the kingdom of heaven; but he that doeth the will of my Father which is in heaven. Many will say to me in that day, Lord, Lord, have we not prophesied in thy name? and in thy name have cast out devils? and in thy name done many wonderful works? And then will I profess unto them, I never knew you: depart from me, ye that work iniquity. Therefore whosoever heareth these sayings of mine, and doeth them, I will liken him unto a wise man, which built his house upon a rock: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell not: for it was founded upon a rock. And every one that heareth these sayings of mine, and doeth them not, shall be likened unto a foolish man, which built his house upon the sand: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell: and great was the fall of it. Matthew 7:15–27.

> Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, a wewnątrz są wilkami drapieżnymi. Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera się winogrona z cierni albo figi z ostu? Tak też każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, natomiast złe drzewo wydaje złe owoce. Dobre drzewo nie może wydawać złych owoców, ani złe drzewo wydawać dobrych owoców. Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, bywa wycięte i wrzucone w ogień. Dlatego po ich owocach poznacie ich. Nie każdy, kto mówi do mnie: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie. W owym dniu wielu powie do mnie: Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy w twoim imieniu, i w twoim imieniu nie wyrzucaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu cudów? A wtedy oświadczę im: Nigdy was nie znałem; odejdźcie ode mnie, wy, którzy czynicie nieprawość. Dlatego każdego, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale. I spadł deszcz, wezbrały rzeki, powiały wiatry i uderzyły w ten dom; lecz on nie runął, bo był zbudowany na skale. A każdy, kto słucha tych moich słów, a nie wypełnia ich, będzie podobny do człowieka nierozsądnego, który zbudował swój dom na piasku. I spadł deszcz, wezbrały rzeki, powiały wiatry i uderzyły w ten dom; i runął, a jego upadek był wielki. Mateusz 7:15-27.

The rebellion of 1863 marks the beginning of Laodicean Seventh-day Adventism building a false foundation upon the sand. Sand represents the satanic principle of pluralism, in contrast with the Rock of absolute truth. Absolute truth is established upon two witnesses, and the truths represented upon the two sacred charts of Habakkuk, which Adventism has progressively set aside, are derived from the Bible and confirmed by the Spirit of Prophecy. Those truths are absolute.

Bunt z 1863 roku wyznacza początek laodycejskiego adwentyzmu Dnia Siódmego, budującego fałszywy fundament na piasku. Piasek reprezentuje szatańską zasadę pluralizmu, w przeciwieństwie do Skały absolutnej prawdy. Absolutna prawda opiera się na dwóch świadkach, a prawdy przedstawione na dwóch świętych tablicach Habakuka, które adwentyzm stopniowo odsuwał na bok, wywodzą się z Biblii i są potwierdzone przez Ducha Proroctwa. Te prawdy są absolutne.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as of little value the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science. ‘Thus saith the Lord: Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ [Jeremiah 6:16.]

> Nieprzyjaciel stara się odwrócić umysły naszych braci i sióstr od dzieła przygotowania ludu, aby mógł się ostać w tych ostatecznych dniach. Jego sofizmaty mają na celu odciągnąć umysły od niebezpieczeństw i obowiązków obecnej chwili. Uznają za niewiele warte światło, z którym Chrystus zstąpił z nieba, aby przekazać je Janowi dla swego ludu. Uczą, że wydarzenia stojące tuż przed nami nie są na tyle ważne, by poświęcać im szczególną uwagę. Czynią bezskuteczną prawdę pochodzącą z nieba i okradają lud Boży z jego dotychczasowego doświadczenia, dając mu w zamian fałszywą naukę. 'Tak mówi Pan: Zatrzymajcie się na drogach i patrzcie, pytajcie o dawne ścieżki, gdzie jest dobra droga, a idźcie nią.' [Jeremiah 6:16.]

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for more than fifty years. Men may suppose that they have found a new way, that they can lay a stronger foundation than that which has been laid; but this is a great deception. ‘Other foundation can no man lay than that is laid.’ [1 Corinthians 3:11.] In the past, many have undertaken to build a new faith, to establish new principles; but how long did their building stand? It soon fell; for it was not founded upon the Rock.” Testimonies, volume 8, 296–297.

> Niech nikt nie próbuje burzyć fundamentów naszej wiary — fundamentów, które zostały położone na początku naszej pracy przez modlitewne studium Słowa i przez objawienie. Na tych fundamentach budujemy od ponad pięćdziesięciu lat. Ludzie mogą sądzić, że znaleźli nową drogę, że mogą położyć mocniejszy fundament niż ten, który już został położony; lecz jest to wielkie zwiedzenie. "Nikt nie może położyć innego fundamentu niż ten, który jest położony." [1 List do Koryntian 3:11.] W przeszłości wielu podejmowało się budować nową wiarę, ustanawiać nowe zasady; lecz jak długo stała ich budowla? Wkrótce runęła, bo nie była zbudowana na Skale. Świadectwa, tom 8, 296–297.

When September 11, 2001 arrived so did the rains of the Holy Spirit.

Gdy nadszedł 11 września 2001 roku, nadeszły też deszcze Ducha Świętego.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> "Późny deszcz ma spaść na lud Boży. Potężny anioł ma zstąpić z nieba, a cała ziemia ma zostać oświecona jego chwałą." Review and Herald, 21 kwietnia 1891 r.

When the great buildings of New York City were thrown down by a touch from God, the latter rain began to sprinkle. When September 11, 2001 arrived the floodgates of papal principles was released.

Kiedy wielkie budynki Nowego Jorku zostały zwalone jednym dotknięciem Boga, zaczął padać późny deszcz. Gdy nadszedł 11 września 2001 roku, otwarto śluzy papieskich zasad.

> “In this time of prevailing iniquity, the Protestant churches that have rejected a ‘Thus saith the Lord,’ will reach a strange pass. They will be converted to the world. In their separation from God, they will seek to make falsehood and apostasy from God the law of the nation. They will work upon the rulers of the land to make laws to restore the lost ascendency of the man of sin, who sits in the temple of God, showing himself that he is God. The Roman Catholic principles will be taken under the protection of the state. The protest of Bible truth will no longer be tolerated by those who have not made the law of God their rule of life.” Review and Herald, December 21, 1897.

> W czasach powszechnej nieprawości kościoły protestanckie, które odrzuciły 'Tak mówi Pan', znajdą się w osobliwym położeniu. Upodobnią się do świata. W swoim oddzieleniu od Boga będą dążyć do tego, by kłamstwo i odstępstwo od Boga uczynić prawem narodu. Będą oddziaływać na rządzących krajem, aby ustanowili prawa przywracające utraconą przewagę człowieka grzechu, który zasiada w świątyni Boga, podając się za Boga. Zasady rzymskokatolickie zostaną wzięte pod ochronę państwa. Protest prawdy biblijnej nie będzie już tolerowany przez tych, którzy nie uczynili prawa Bożego regułą swojego życia. Review and Herald, 21 grudnia 1897 r.

The Patriot Act marks the beginning of the protection of Roman Catholic principles, that progressively leads to the soon-coming Sunday law. On September 11, 2001 the four winds that represent Islam of the third woe, began to blow.

Patriot Act wyznacza początek ochrony zasad rzymskokatolickich, co stopniowo prowadzi do rychłego wprowadzenia prawa niedzielnego. 11 września 2001 roku cztery wiatry, które reprezentują islam trzeciego biada, zaczęły wiać.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> Aniołowie powstrzymują cztery wiatry, ukazane jako rozwścieczony koń, który próbuje się wyrwać i pędzić po obliczu całej ziemi, niosąc na swej drodze zniszczenie i śmierć.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> „Czy mamy spać na samym progu świata wiecznego? Czy mamy być ociężali, chłodni i martwi? O, obyśmy mieli w naszych zborach Ducha i tchnienie Boże, tchnięte w Jego lud, aby mógł stanąć na swoich nogach i żyć. Musimy dostrzec, że droga jest wąska, a brama ciasna. Lecz gdy przechodzimy przez ciasną bramę, jej szerokość jest bez granic.” Manuscript Releases, tom 20, 217.

The rain, wind, and flood arrived on September 11, 2001 and the Laodicean Seventh-day Adventist church was tested as were the Jews at the baptism of Christ, and as were the Protestants beginning on August 11, 1840. From that point until the rebellious prediction of July 18, 2020, the Laodicean Seventh-day Adventist house progressively fell, just as certainly as the Jew’s temple was pronounced desolate before the cross, and just as the Protestants transitioned unto apostate Protestantism at the first disappointment of April 19, 1844.

Deszcz, wiatr i powódź nadeszły 11 września 2001 roku, a laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego został poddany próbie jak Żydzi podczas chrztu Chrystusa i jak protestanci, począwszy od 11 sierpnia 1840 roku. Od tego momentu aż do buntowniczej przepowiedni z 18 lipca 2020 roku dom laodycejskiego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego stopniowo upadał, równie pewnie jak żydowska świątynia została uznana za spustoszoną przed krzyżem, i tak jak protestanci przeszli na odstępczy protestantyzm podczas pierwszego rozczarowania 19 kwietnia 1844 roku.

The Laodicean movement of the third angel then entered into its final testing process, and as with the testing that began on September 11, 2001 the virgins were called to return to the old paths, which were the foundational truths of not only the Millerite movement of the first and second angels, but also the foundational truths of the movement of the third angel.

Laodycejski ruch trzeciego anioła wszedł wówczas w swój ostateczny okres próby i, podobnie jak w próbie, która rozpoczęła się 11 września 2001 roku, panny zostały wezwane do powrotu na stare ścieżki, które były prawdami fundamentalnymi nie tylko ruchu millerowskiego pierwszego i drugiego anioła, lecz także prawdami fundamentalnymi ruchu trzeciego anioła.

The symbol of the rejection of those foundational truths in the context of the strong delusion is the message Paul recorded in Second Thessalonians. That message is symbolized by “the daily” in the book of Daniel, for it was in the passage of Thessalonians that William Miller came to understand that “the daily” in the book of Daniel represented pagan Rome.

Symbolem odrzucenia owych fundamentalnych prawd w kontekście silnego zwiedzenia jest przesłanie, które Paweł zapisał w Drugim Liście do Tesaloniczan. To przesłanie jest symbolizowane przez „ustawiczną ofiarę” w Księdze Daniela, gdyż to właśnie w fragmencie Drugiego Listu do Tesaloniczan William Miller zrozumiał, że „ustawiczna ofiara” w Księdze Daniela przedstawiała pogański Rzym.

There have been books penned that address the definition of “the daily” in the book of Daniel. Most are erroneous, though if you wish to review a paper from an Adventist theologian that gets it right, you could locate, The Mystery of the Daily, by John W. Peters. I do not intend to address that element of “the daily,” in this article. There are also other books that cover the history of the “who, what and why” that the false view of “the daily” was ultimately established within Laodicean Seventh-day Adventism.

Zostały napisane książki, które omawiają definicję „the daily” w Księdze Daniela. Większość z nich jest błędna, choć jeśli chcesz zapoznać się z opracowaniem teologa adwentystycznego, które przedstawia to poprawnie, możesz znaleźć pracę pod tytułem The Mystery of the Daily autorstwa Johna W. Petersa. Nie zamierzam w tym artykule zajmować się tym aspektem „the daily”. Istnieją też inne książki, które przedstawiają historię „kto, co i dlaczego”, w wyniku której fałszywy pogląd na „the daily” został ostatecznie ustanowiony w laodycejskim adwentyzmie dnia siódmego.

The definition of the Hebrew word translated as “the daily”, and the history of rebellion against the foundational truth of “the daily” that began in earnest in 1901, has been repeatedly set forth in Habakkuk’s Tables and also in the recent articles on the book of Daniel.

Definicja hebrajskiego słowa tłumaczonego jako „the daily” oraz historia buntu przeciwko fundamentalnej prawdzie o „the daily”, buntu, który na dobre rozpoczął się w 1901 roku, zostały wielokrotnie przedstawione w Tablicach Habakuka, a także w niedawnych artykułach na temat Księgi Daniela.

I intend to keep the focus of “the daily” in this article on the prophetic characteristics associated with the symbol of Rome being rejected. Any who genuinely accept the authority of the writings of Ellen White simply need to read the following to know what is the correct understanding of “the daily.”

Zamierzam w tym artykule ukierunkować rozważania dotyczące „the daily” na prorocze cechy związane z symbolem odrzucenia Rzymu. Każdy, kto szczerze uznaje autorytet pism Ellen White, musi jedynie przeczytać poniższe, aby poznać właściwe rozumienie „the daily”.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> Wtedy zobaczyłem w odniesieniu do „Daily”, że słowo „sacrifice” zostało dodane przez ludzką mądrość i nie należy do tekstu; i że Pan dał właściwe zrozumienie tego tym, którzy głosili okrzyk o godzinie sądu. Gdy panowała jedność, przed rokiem 1844, niemal wszyscy byli zgodni co do właściwego poglądu na temat „Daily”; lecz od 1844 roku, wśród zamętu, przyjęto inne poglądy i nastały ciemność oraz zamieszanie. Review and Herald, 1 listopada 1850 r.

To reject William Miller’s understanding of “the daily” is to simultaneously reject the authority of the writings of Ellen White, for she saw “that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” She was also shown that the other views of “the daily” produced “darkness and confusion,” which are not attributes of Christ. Miller recognized “the daily” as pagan Rome when he studied Second Thessalonians.

Odrzucenie rozumienia „codziennego” przez Williama Millera jest równoczesnym odrzuceniem autorytetu pism Ellen White, gdyż widziała ona, „że Pan dał właściwe zrozumienie tego tym, którzy wznosili wołanie o godzinie sądu”. Pokazano jej również, że inne poglądy na temat „codziennego” rodziły „ciemność i zamieszanie”, które nie są atrybutami Chrystusa. Miller rozpoznał „codzienne” jako pogański Rzym, gdy studiował Drugi List do Tesaloniczan.

> “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.’—William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.

> "I czytałem dalej i nie mogłem znaleźć żadnego innego miejsca, w którym ['codzienne'] występowało, poza Księgą Daniela. Następnie [przy pomocy konkordancji] wziąłem te słowa, które były z nim powiązane: 'usunąć'; 'on usunie "codzienne"'; 'od czasu, gdy "codzienne" zostanie usunięte' itd. Czytałem dalej i myślałem, że nie znajdę światła co do tego tekstu; w końcu dotarłem do 2 Tesaloniczan 2:7, 8. 'Albowiem tajemnica nieprawości już działa; tylko ten, który teraz powstrzymuje, będzie powstrzymywał, aż zostanie usunięty z drogi, a wtedy objawi się ów niegodziwy' itd. A gdy doszedłem do tego tekstu, o, jak jasno i wspaniale ukazała się prawda! Oto jest! To jest 'codzienne'! No więc, co Paweł ma na myśli przez 'ten, który teraz powstrzymuje', czyli 'przeszkadza'? Przez 'człowieka grzechu' i 'niegodziwego' rozumiane jest papstwo. Cóż więc powstrzymuje objawienie się papstwa? Otóż pogaństwo; a zatem 'codzienne' musi oznaczać pogaństwo." - William Miller, Second Advent Manual, s. 66. Advent Review and Sabbath Herald, 6 stycznia 1853 r.

Ultimately, Laodicean Adventism set aside the correct understanding which was given to Miller and those who gave the judgment hour cry, for apostate Protestantism’s erroneous idea that “the daily” represented Christ’s sanctuary ministry. That understanding is absurd on many levels, but more than being fallacious, it claims that a satanic symbol is a symbol of Christ.

Ostatecznie adwentyzm laodycejski odrzucił właściwe zrozumienie, które zostało dane Millerowi oraz tym, którzy głosili orędzie o godzinie sądu, na rzecz błędnego poglądu odstępczego protestantyzmu, że „codzienne” oznaczało Chrystusową posługę w sanktuarium. To zrozumienie jest absurdalne na wielu poziomach, a co gorsza, nie tylko jest błędne, lecz głosi, że szatański symbol jest symbolem Chrystusa.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> "A zatem chociaż smok przede wszystkim przedstawia Szatana, to w sensie wtórnym jest symbolem pogańskiego Rzymu." Wielki spór, 439.

Miller identified “the daily” as pagan Rome, the dragon, but Laodicean Adventism took the idea from fallen Protestantism that it represents Christ’s heavenly sanctuary ministry. The rejection of Miller’s identification of “the daily” as pagan Rome represents a rejection of a truth which is represented upon both the sacred charts that were a fulfillment of Habakkuk chapter two. It is therefore a rejection of a foundational truth, just as was the rejection of the seven times of Leviticus twenty-six.

Miller utożsamiał „codzienne” z pogańskim Rzymem, smokiem, lecz adwentyzm laodycejski przejął od upadłego protestantyzmu pogląd, że oznacza ono służbę Chrystusa w niebiańskiej świątyni. Odrzucenie millerowskiego utożsamienia „codziennego” z pogańskim Rzymem stanowi odrzucenie prawdy przedstawionej na obu świętych tablicach, które stanowiły wypełnienie drugiego rozdziału Księgi Habakuka. Jest to zatem odrzucenie prawdy fundamentalnej, podobnie jak odrzucenie „siedem razy” z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej.

To reject the truth that “the daily,” represents pagan Rome, is to reject the foundations of Adventism and the authority of the Spirit of Prophecy. Identifying a symbol of Satan as a symbol of Christ is parallel to identifying the work of Christ as the work of Satan.

Odrzucenie prawdy, że „the daily” oznacza pogański Rzym, jest odrzuceniem fundamentów Adwentyzmu i autorytetu Ducha Proroctwa. Utożsamianie symbolu Szatana z symbolem Chrystusa jest równoznaczne z utożsamianiem dzieła Chrystusa z dziełem Szatana.

> “In rejecting Christ the Jewish people committed the unpardonable sin; and by refusing the invitation of mercy, we may commit the same error. We offer insult to the Prince of life, and put Him to shame before the synagogue of Satan and before the heavenly universe when we refuse to listen to His delegated messengers, and instead listen to the agents of Satan, who would draw the soul away from Christ. So long as one does this, he can find no hope or pardon, and he will finally lose all desire to be reconciled to God.” The Desire of Ages, 324.

> "Odrzucając Chrystusa, naród żydowski popełnił grzech nieodpuszczalny; a odrzucając wezwanie miłosierdzia, możemy popełnić ten sam błąd. Znieważamy Księcia życia i wystawiamy Go na hańbę przed synagogą szatana i przed niebiańskim wszechświatem, gdy odmawiamy słuchania Jego ustanowionych posłańców, a zamiast tego słuchamy sług szatana, którzy starają się odciągnąć duszę od Chrystusa. Dopóki ktoś tak czyni, nie znajdzie nadziei ani przebaczenia, a w końcu utraci wszelką chęć pojednania się z Bogiem." Tęsknota wieków, 324.

When Laodicean Adventism rejected the foundational understanding of “the daily” and the seven times, they not only rejected the authority of the Spirit of Prophecy, and the foundations, but they rejected the work of William Miller, who had been led to his understandings by the angel Gabriel and other angels.

Kiedy adwentyzm laodycejski odrzucił podstawowe rozumienie „ustawicznej” i siedmiu czasów, odrzucił nie tylko autorytet Ducha Proroctwa i fundamenty, lecz także dzieło Williama Millera, którego do tych poglądów doprowadzili anioł Gabriel i inni aniołowie.

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> Bóg posłał swojego anioła, aby poruszyć serce rolnika, który nie wierzył w Biblię, i skłonić go do badania proroctw. Aniołowie Boży wielokrotnie odwiedzali tego wybranego, aby kierować jego umysłem i otworzyć przed jego zrozumieniem proroctwa, które dotąd były niejasne dla ludu Bożego. Dano mu początek łańcucha prawdy i został poprowadzony, by szukać ogniwa po ogniwie, aż spojrzał z zadziwieniem i podziwem na Słowo Boże. Ujrzał tam doskonały łańcuch prawdy. To Słowo, które uważał za nienatchnione, teraz otworzyło się przed jego oczami w swym pięknie i chwale. Zobaczył, że jedna część Pisma wyjaśnia inną, a gdy jakiś ustęp był zamknięty dla jego zrozumienia, znajdował w innej części Słowa to, co go wyjaśniało. Patrzył na święte Słowo Boże z radością oraz z najgłębszym szacunkiem i bojaźnią. Wczesne Pisma, 230.

“His angel” is an expression that identifies the angel Gabriel.

„Jego anioł” to określenie anioła Gabriela.

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1.” The Desire of Ages, 99.

> Słowa anioła: „Jam jest Gabriel, który stoję przed obliczem Boga”, wskazują, że zajmuje on w niebiańskich dworach wysokie, zaszczytne stanowisko. Gdy przyszedł z poselstwem do Daniela, powiedział: „Nie ma nikogo, kto by stał przy mnie w tych sprawach, oprócz Michała [Chrystusa], waszego Księcia”. Daniela 10:21. O Gabrielu Zbawiciel mówi w Objawieniu, stwierdzając, że „posłał i oznajmił przez swego anioła swemu słudze Janowi”. Objawienie 1:1. Tęsknota wieków, 99.

The identification of a satanic symbol as a symbol of Christ is not only a parallel to the unpardonable sin, but the unpardonable sin is also associated with the rejection of the messengers who Christ sends. “The daily” then becomes the symbol of the unpardonable sin, and when it is understood that the “chosen one,” William Miller was led to the correct understanding of that truth, and when it was thereafter rejected, it fits directly into Second Thessalonians, which is the very passage of Scripture where Miller made his discovery. To reject that truth, is evidence of not loving the truth, and that rebellion produces a removal of the Holy Spirit and the delivery of the unholy spirit of Satan, which Paul identifies as strong delusion.

Utożsamienie satanicznego symbolu z symbolem Chrystusa nie jest jedynie paralelą grzechu nieprzebaczalnego, lecz grzech nieprzebaczalny wiąże się także z odrzuceniem posłańców, których Chrystus posyła. Wówczas „codzienne” staje się symbolem grzechu nieprzebaczalnego, a gdy zrozumie się, że „wybrany”, William Miller, został doprowadzony do właściwego zrozumienia tej prawdy, i że następnie została ona odrzucona, wpisuje się to bezpośrednio w Drugi List do Tesaloniczan, czyli właśnie ten fragment Pisma, w którym Miller dokonał swego odkrycia. Odrzucenie tej prawdy jest dowodem braku miłości do prawdy, a ten bunt skutkuje odjęciem Ducha Świętego i wydaniem na nieświętego ducha Szatana, co Paweł określa jako silne zwiedzenie.

Just as “the robbers of thy people”, who “establish the vision”, “the daily” is a symbol of pagan Rome. In the context of Second Thessalonians, Paul teaches that the rejection of the message of chapter two is evidence that those who do so, do not love the truth. Because they do not love the truth represented in the chapter, they receive strong delusion.

Podobnie jak „rozbójnicy twojego ludu”, którzy „utwierdzają widzenie”, „codzienna” jest symbolem pogańskiego Rzymu. W kontekście Drugiego Listu do Tesaloniczan Paweł uczy, że odrzucenie przesłania rozdziału drugiego jest dowodem, iż ci, którzy tak czynią, nie miłują prawdy. Ponieważ nie miłują prawdy przedstawionej w tym rozdziale, otrzymują silne zwiedzenie.

All the prophets are addressing the last days, and previous inspired passages in this article identify that the strong delusion arrives upon those who do not love the truth during the outpouring of the Holy Spirit. One class is receiving the oil, and the other class is receiving strong delusion.

Wszyscy prorocy mówią o dniach ostatecznych, a wcześniejsze natchnione fragmenty w tym artykule wskazują, że mocne zwiedzenie spada na tych, którzy nie miłują prawdy, podczas wylania Ducha Świętego. Jedna grupa otrzymuje oliwę, a druga grupa otrzymuje mocne zwiedzenie.

The Holy Spirit is poured out during the history when the Holy Spirit is being removed from those who reject the increase of knowledge that is opened up during the two testing periods of the sealing time from September 11, 2001 to the soon-coming Sunday law. Repeating a prior passage:

W tym okresie historii Duch Święty jest wylewany, podczas gdy zostaje odebrany tym, którzy odrzucają wzrost poznania, który otwiera się podczas dwóch okresów próby w czasie pieczętowania, od 11 września 2001 roku do wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego. Powtarzając wcześniejszy fragment:

> “Looking down to the last days, the same infinite power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ As they reject the teachings of His Word, God withdraws His Spirit, and leaves them to the deceptions which they love.” Early Writings, 46.

> „Spoglądając ku czasom ostatecznym, ta sama nieskończona moc orzeka o tych, którzy ‚nie przyjęli miłości prawdy, aby dostąpić zbawienia’, ‚Dlatego Bóg ześle na nich silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu, aby zostali potępieni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz upodobali sobie niesprawiedliwość’. Gdy odrzucają nauki Jego Słowa, Bóg cofa swego Ducha i pozostawia ich zwiedzeniom, które miłują.” Wczesne Pisma, 46.

Line upon line, Daniel teaches that in the last days, it is the robbers of thy people, (a symbol of Rome) that establishes the vision. The robbers are also represented as “the daily.” Solomon teaches that in the last days those who do not have the vision, perish, which is to be naked. To be made naked is to be a Laodicean, and a Laodicean is a foolish virgin.

Linia po linii, Daniel uczy, że w dniach ostatecznych to rabusie twojego ludu (symbol Rzymu) ustanawiają widzenie. Rabusie są też przedstawieni jako „ustawiczne”. Salomon uczy, że w dniach ostatecznych ci, którzy nie mają widzenia, giną, co znaczy być nagim. Być obnażonym to być Laodycejczykiem, a Laodycejczyk to głupia panna.

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> "Stan Kościoła przedstawiony przez panny nieroztropne jest także określany jako stan laodycejski." Review and Herald, 19 sierpnia 1890.

To be a foolish virgin when the message of the Midnight Cry arrives is to manifest what John records in Revelation chapter sixteen as, “the shame of thy nakedness.” John’s warning in the sixth plague is in relation to the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet who, since 1989, are in the process of leading the world to Armageddon.

Być głupią panną, gdy nadchodzi poselstwo Wołania o Północy, oznacza ujawnienie tego, co Jan w szesnastym rozdziale Apokalipsy nazywa „hańbą twojej nagości”. Ostrzeżenie Jana w szóstej pladze dotyczy potrójnego sojuszu smoka, bestii i fałszywego proroka, którzy od 1989 roku prowadzą świat ku Armagedonowi.

Paul’s message in Second Thessalonians is not simply about pagan Rome being represented by Daniel as “the daily,” but the chapter is emphasizing the relationship of pagan Rome to papal Rome. Pagan Rome restrained (withholdeth) the man of sin from coming to the throne of the earth in 538. Once pagan Rome was taken away, then “the mystery of iniquity,” “that wicked” who is the pope of Rome, is revealed. In the chapter Paul is identifying a specific prophetic relationship between pagan and papal Rome. To reject the teaching of the chapter is to reject the truth and receive strong delusion.

Przesłanie Pawła w Drugim Liście do Tesaloniczan nie dotyczy jedynie tego, że pogański Rzym jest przedstawiony przez Daniela jako „the daily”, lecz rozdział ten podkreśla relację pogańskiego Rzymu do papieskiego Rzymu. Pogański Rzym powstrzymywał (withholdeth) człowieka grzechu przed objęciem tronu nad ziemią w roku 538. Gdy tylko pogański Rzym został usunięty, wtedy „tajemnica nieprawości”, „ten niegodziwy”, którym jest papież Rzymu, zostaje objawiona. W tym rozdziale Paweł wskazuje na szczególną proroczą relację między pogańskim a papieskim Rzymem. Odrzucić nauczanie tego rozdziału to odrzucić prawdę i przyjąć mocne zwiedzenie.

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:3–12.

> Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi, bo dzień ten nie nadejdzie, dopóki najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie zostanie objawiony człowiek grzechu, syn zatracenia; który się sprzeciwia i wynosi ponad wszystko, co nazywa się Bogiem lub jest przedmiotem czci, tak że zasiada w świątyni Boga jako Bóg, podając się za Boga. Czy nie pamiętacie, że gdy byłem jeszcze z wami, mówiłem wam o tym? A teraz wiecie, co powstrzymuje, aby został objawiony we właściwym czasie. Albowiem tajemnica nieprawości już działa; tylko ten, który teraz powstrzymuje, będzie powstrzymywał, aż zostanie usunięty z drogi. A wtedy objawi się ów niegodziwiec, którego Pan zgładzi tchnieniem swoich ust i zniweczy blaskiem swojego przyjścia; tego, którego przyjście jest według działania Szatana, z całą mocą i znakami oraz kłamliwymi cudami, i ze wszelkim zwodzeniem nieprawości w tych, którzy giną, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, aby mogli być zbawieni. I dlatego Bóg ześle na nich silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu, aby zostali potępieni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz upodobali sobie nieprawość. 2 Tesaloniczan 2:3-12.

Why are these last-day people “damned?” Why are they sent “strong delusion?” Why do they “perish” and thus reveal the shame of their nakedness? The passage states it is because they do not love the truth, and the truth set forth in the chapter identifies that pagan Rome, the fourth kingdom of Bible prophecy, would prevent papal Rome, the fifth kingdom of Bible prophecy, from ascending to the throne until paganism was taken away.

Dlaczego ci ludzie czasów ostatecznych są "potępieni"? Dlaczego zesłano na nich "mocne zwiedzenie"? Dlaczego "giną" i przez to ujawniają wstyd swojej nagości? Fragment stwierdza, że dzieje się tak, ponieważ nie miłują prawdy, a prawda przedstawiona w rozdziale wskazuje, iż pogański Rzym, czwarte królestwo proroctwa biblijnego, miał powstrzymywać papieski Rzym, piąte królestwo proroctwa biblijnego, przed objęciem tronu, dopóki pogaństwo nie zostanie usunięte.

The relationship between pagan and papal Rome that is identified in the chapter is also identified by John with the relationship of the church of Pergamos and the church of Thyatira. Pergamos aligns with pagan Rome and Thyatira is papal Rome. Paul and John provide two witnesses of the relationship of the two powers, as does the book of Daniel.

Relacja między Rzymem pogańskim a Rzymem papieskim, wskazana w tym rozdziale, jest również przez Jana utożsamiona z relacją między zborem w Pergamie a zborem w Tiatyrze. Pergam odpowiada Rzymowi pogańskiemu, a Tiatyra — Rzymowi papieskiemu. Paweł i Jan dają dwa świadectwa dotyczące relacji tych dwóch potęg, podobnie jak Księga Daniela.

In the book of Daniel, the relationship of pagan Rome with papal Rome is repeatedly set forth. In Daniel two, it is represented by the mixture of iron with miry clay. In Daniel seven both pagan and papal Rome are the “diverse” kingdoms, and though Daniel two illustrates the two powers as a mixture, chapter seven identifies that the papal power proceeds out of the ten horned kingdom of pagan Rome. In Daniel eight the little horn of verses nine through twelve is Rome in both its phases. Verses nine and eleven are the little horn in the masculine tense, thus identifying pagan Rome, and verses ten and twelve are the little horn in the feminine tense, thus identifying papal Rome.

W Księdze Daniela związek Rzymu pogańskiego z Rzymem papieskim jest wielokrotnie przedstawiony. W drugim rozdziale Księgi Daniela ukazany jest jako mieszanka żelaza z błotnistą gliną. W siódmym rozdziale zarówno Rzym pogański, jak i Rzym papieski są "odmiennymi" królestwami, i chociaż rozdział drugi ilustruje te dwie potęgi jako mieszaninę, rozdział siódmy wskazuje, że władza papieska wywodzi się z dziesięciorożnego królestwa Rzymu pogańskiego. W ósmym rozdziale "mały róg" z wersetów 9–12 to Rzym w obu swoich fazach. W wersetach 9 i 11 "mały róg" występuje w rodzaju męskim, co identyfikuje Rzym pogański, a w wersetach 10 i 12 — w rodzaju żeńskim, co identyfikuje Rzym papieski.

In Daniel chapter eight, verse thirteen, pagan and papal Rome are portrayed as two desolating powers. Pagan Rome is “the daily” desolating power, and papal Rome is the transgression desolating power. In chapter eleven, verse thirty-one “the daily” desolating power of pagan Rome places the abomination desolating power, which is the papal power. In chapter twelve, verse eleven “the daily” desolating power of pagan Rome is removed in order to set up the abomination desolating power of the papacy.

W Księdze Daniela, rozdziale ósmym, wersecie trzynastym, pogański i papieski Rzym są przedstawione jako dwie spustoszające potęgi. Pogański Rzym jest „codzienną” spustoszającą potęgą, a papieski Rzym jest spustoszającą potęgą przestępstwa. W rozdziale jedenastym, wersecie trzydziestym pierwszym, „codzienna” spustoszająca potęga pogańskiego Rzymu ustanawia ohydę spustoszenia, którą jest władza papieska. W rozdziale dwunastym, wersecie jedenastym, „codzienna” spustoszająca potęga pogańskiego Rzymu zostaje usunięta, aby ustanowić ohydę spustoszenia papiestwa.

The relationship of the two desolating powers of Rome is a primary theme of the books of Daniel and Revelation, and that relationship is what Paul identifies as the truth that must be loved if a person will shun the strong delusion that is produced by believing a lie. God is never redundant, and each representation of the relationship of pagan Rome with papal Rome provides its own special testimony upon the subject, but to reject the symbol of Rome in the last days, is to reject the latter rain and receive strong delusion in its place. It is to be forever identified as a naked Laodicean.

Relacja dwóch spustoszających mocy Rzymu jest głównym tematem ksiąg Daniela i Apokalipsy, a tę relację Paweł wskazuje jako prawdę, którą trzeba umiłować, jeśli ktoś ma uniknąć silnego zwiedzenia, rodzącego się z uwierzenia kłamstwu. Bóg nigdy się nie powtarza, a każde przedstawienie relacji pogańskiego Rzymu z papieskim Rzymem wnosi w tę sprawę własne, szczególne świadectwo; jednak odrzucenie symbolu Rzymu w dniach ostatecznych oznacza odrzucenie późnego deszczu i przyjęcie w zamian silnego zwiedzenia. To znaczy na zawsze zostać określonym jako nagi Laodycejczyk.

The Laodicean Adventist historians, though manifesting no sacred respect for the role and work of William Miller, do identify that it was his recognition of the relationship of pagan and papal Rome that was the prophetic structure which he built “all” of his prophetic applications. Gabriel and the other angels led Miller to understand the relationship of pagan and papal Rome, but in his history, he did not see Rome as a threefold entity consisting of the dragon, the beast and the false prophet.

Laodycejscy adwentystyczni historycy, choć nie przejawiają świętego szacunku dla roli i pracy Williama Millera, stwierdzają, że to jego rozpoznanie relacji między pogańskim a papieskim Rzymem stanowiło strukturę proroczą, na której oparł "wszystkie" swoje prorocze zastosowania. Gabriel i inni aniołowie doprowadzili Millera do zrozumienia relacji między pogańskim a papieskim Rzymem, lecz w swojej historii nie widział on Rzymu jako trójczłonowej jednostki składającej się ze smoka, bestii i fałszywego proroka.

In his time the United States had not yet begun its role as the false prophet, for the Protestants of the United States did not become the daughters of Rome until 1844, and the foundational work of Miller had already been located upon the 1843 chart which was produced in May of 1842.

Za jego czasów Stany Zjednoczone nie zaczęły jeszcze odgrywać roli fałszywego proroka, gdyż protestanci w Stanach Zjednoczonych nie stali się córkami Rzymu aż do roku 1844, a podstawowe dzieło Millera zostało już przedstawione na tablicy z 1843 roku, sporządzonej w maju 1842 roku.

In 1989 the last six verses of Daniel chapter eleven were unsealed, and the messenger for that period of time recognized that there were three powers whose prophetic activities ran through verses forty to forty-five of chapter eleven. The king of the south in verse forty is the dragon power, the king of the north is the papal power who had been delivered its deadly wound in the beginning of the verse in 1798, at the hands of the dragon power of Napoleonic France. In the verse the papal power begins the work of healing its deadly wound. In 1989 the king of the north retaliates against the dragon power of the Soviet Union, who had then become the king of the south. When the beast of Catholicism retaliated against the Soviet Union it came with the proxy army of the United States, the false prophet of Revelation chapter sixteen. The dragon king of the south, the beast king of the north and the false prophet of chariots, horsemen and ships are all illustrated in verse forty, and the prophetic line ends in verse forty-five, when the papal power “comes to his end with none to help.”

W 1989 roku ostatnie sześć wersetów jedenastego rozdziału Księgi Daniela zostało odpieczętowanych, a posłaniec tego okresu rozpoznał, że istnieją trzy moce, których prorocza działalność przebiega przez wersety od czterdziestego do czterdziestego piątego tego rozdziału. Król południa w wersecie czterdziestym to moc smoka, król północy zaś to moc papieska, która na początku tego wersetu, w 1798 roku, otrzymała śmiertelną ranę z rąk smoczej mocy napoleońskiej Francji. W tym wersecie moc papieska rozpoczyna dzieło uzdrawiania swojej śmiertelnej rany. W 1989 roku król północy podejmuje odwet wobec smoczej mocy Związku Radzieckiego, który wówczas stał się królem południa. Gdy bestia katolicyzmu odpłaciła Związkowi Radzieckiemu, przybyła ze zastępczą armią Stanów Zjednoczonych, fałszywym prorokiem z szesnastego rozdziału Apokalipsy. Smoczy król południa, bestia-król północy oraz fałszywy prorok rydwanów, jeźdźców i okrętów są ukazani w wersecie czterdziestym, a linia prorocza kończy się w wersecie czterdziestym piątym, gdy moc papieska „dojdzie do swego kresu i nikt mu nie pomoże”.

Armageddon, in Revelation sixteen is a symbolic geographical area identifying the rebellion of mankind that precedes the return of Christ. Armageddon is a symbol of the word is made from two words, “Har” meaning mountain, and “Megiddo,” which is the valley of Jezreel. The fact that John combined a mountain with Megiddo, when Megiddo is a valley, informs the student of prophecy that Armageddon is a symbol, which contains a geographical reference, for there is no mountain in the valley of Jezreel.

Armagedon, w szesnastym rozdziale Objawienia, jest symbolicznym obszarem geograficznym oznaczającym bunt ludzkości, który poprzedza powrót Chrystusa. Armagedon jest symbolem; samo słowo składa się z dwóch członów: „Har”, co znaczy „góra”, oraz „Megiddo”, czyli dolina Jizreel. Fakt, że Jan połączył górę z Megiddo, podczas gdy Megiddo jest doliną, poucza badacza proroctw, że Armagedon jest symbolem zawierającym odniesienie geograficzne, gdyż w dolinie Jizreel nie ma góry.

The Jezreel Valley is situated between the three seas (Mediterranean Sea, Sea of Galilee, and Dead Sea) and Jerusalem. It is relatively central in northern Israel, with these three bodies of water and Jerusalem located around it in different directions. Verse forty-five of Daniel eleven is where the king of the north comes to his end with none to help, and the verse identifies his geographical end as between the seas and the glorious holy mountain of Jerusalem. Verse forty of Daniel eleven introduces the three powers that are the subjects of the healing of the deadly wound of the papal power and its ultimate end.

Dolina Jizreel leży między trzema morzami (Morzem Śródziemnym, Morzem Galilejskim i Morzem Martwym) a Jerozolimą. Jest położona stosunkowo centralnie w północnym Izraelu; wymienione trzy akweny i Jerozolima znajdują się wokół niej w różnych kierunkach. Wers 45 rozdziału 11 Księgi Daniela to miejsce, gdzie król północy dochodzi do swego kresu, a nikt mu nie pomaga; werset ten określa jego geograficzny koniec jako położony między morzami a chwalebną świętą górą Jerozolimy. Wers 40 rozdziału 11 Księgi Daniela wprowadza trzy potęgi, które są podmiotami uzdrowienia śmiertelnej rany władzy papieskiej oraz jej ostatecznego kresu.

The first phrase of the verses identifies the time of the end in 1798, when the papacy received its deadly wound and verse forty-five identifies its permanent deadly wound. The prophetic history between the first and last death of the papal power identifies the rebellion of mankind as they restore the ascendancy of the papal power, when its deadly wound is healed in advance of the papal power’s ultimate demise. The six verses bear the signature of truth, for the beginning and end are both the death of the papal power, and the middle verses are the rebellion of mankind as the first deadly wound is healed.

Pierwsze słowa tych wersetów określają czas końca na rok 1798, gdy papiestwo otrzymało swoją śmiertelną ranę, a werset czterdziesty piąty wskazuje na jego trwałą śmiertelną ranę. Prorocza historia między pierwszą a ostatnią śmiercią potęgi papieskiej wskazuje na bunt ludzkości, która przywraca dominację tej potęgi, gdy jej śmiertelna rana zostaje uleczona przed ostatecznym upadkiem tej władzy. Sześć wersetów nosi pieczęć prawdy, gdyż zarówno początek, jak i koniec mówią o śmierci potęgi papieskiej, a wersety środkowe przedstawiają bunt ludzkości, gdy pierwsza śmiertelna rana zostaje uleczona.

Miller was given light from heavenly angels upon the relation of pagan and papal Rome. The key for Miller’s understanding of the prophetic model, which he employed for all of his prophetic applications, was “the daily” in Second Thessalonians. “The daily” in that chapter is pagan Rome, which is what established the vision that William Miller came to understand, for it is Rome, the robbers of thy people in verse fourteen of chapter eleven, that establishes the vision.

Miller otrzymał światło od niebiańskich aniołów na temat relacji między pogańskim a papieskim Rzymem. Kluczem do zrozumienia przez Millera modelu proroczego, który stosował we wszystkich swoich proroczych zastosowaniach, było „codzienne” w Drugim Liście do Tesaloniczan. „Codzienne” w tym rozdziale to pogański Rzym, co ustanowiło widzenie, które William Miller zrozumiał, gdyż to Rzym, „łupieżcy twojego ludu” w wersecie czternastym rozdziału jedenastego, ustanawia widzenie.

The messenger raised up to understand the increase of knowledge in 1989 came to understand the threefold nature of Rome. Miller was the messenger of the first and second angels, and he understood the first and second manifestations of Rome to establish the vision he presented to the world. The messenger of the third angel came to understand all three manifestations of Rome in order to establish the vision he was given to proclaim to the world.

Posłaniec wzbudzony, aby zrozumieć wzrost poznania w 1989 roku, zrozumiał potrójną naturę Rzymu. Miller był posłańcem pierwszego i drugiego anioła i zrozumiał pierwszy i drugi przejaw Rzymu, aby ugruntować wizję, którą przedstawił światu. Posłaniec trzeciego anioła zrozumiał wszystkie trzy przejawy Rzymu, aby ugruntować wizję, którą otrzymał, by ogłosić ją światu.

The first manifestation of Rome was pagan Rome. Out of pagan Rome came papal Rome, the second manifestation. Out of the first two manifestations came modern Rome, the threefold alliance of the dragon, the beast and false prophet.

Pierwszym przejawem Rzymu był Rzym pogański. Z Rzymu pogańskiego wyłonił się Rzym papieski, drugi przejaw. Z pierwszych dwóch przejawów powstał współczesny Rzym, potrójny sojusz smoka, bestii i fałszywego proroka.

We will continue the line of the controversy of “the daily” in Advent history in the next article.

W następnym artykule będziemy kontynuować omawianie kontrowersji wokół „the daily” w historii adwentystycznej.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> Ten, który widzi to, co kryje się pod powierzchnią, który czyta serca wszystkich ludzi, mówi o tych, którzy otrzymali wielkie światło: 'Nie są udręczeni ani zdumieni z powodu swego moralnego i duchowego stanu.' Tak, wybrali własne drogi, a ich dusza ma upodobanie w swoich ohydach. Ja także wybiorę ich złudzenia i sprowadzę na nich ich lęki; bo gdy wołałem, nikt nie odpowiadał; gdy mówiłem, nie słuchali; lecz czynili zło w Moich oczach i wybierali to, w czym nie miałem upodobania.' 'Bóg ześle im silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu', ponieważ 'nie przyjęli miłości prawdy, aby mogli być zbawieni', 'lecz upodobali sobie niesprawiedliwość.' Izajasza 66:3, 4; 2 Tesaloniczan 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> Niebiański Nauczyciel zapytał: „Cóż może bardziej omamić umysł niż mniemanie, że budujesz na właściwym fundamencie i że Bóg przyjmuje twoje uczynki, podczas gdy w rzeczywistości prowadzisz wiele spraw zgodnie z zasadami tego świata i grzeszysz przeciwko Jehowie? Och, to wielkie oszustwo, urzekające złudzenie, które zawłada umysłami, gdy ludzie, którzy niegdyś poznali prawdę, mylą formę pobożności z jej duchem i mocą; gdy mniemają, że są bogaci, obfitują w dobra i niczego nie potrzebują, podczas gdy w rzeczywistości potrzebują wszystkiego.”

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> Bóg nie zmienił swego stosunku do swoich wiernych sług, którzy zachowują swoje szaty nieskalane. Lecz wielu woła: „Pokój i bezpieczeństwo”, podczas gdy nadchodzi na nich nagła zagłada. Jeśli nie nastąpi gruntowne nawrócenie, jeśli ludzie nie uniżą swoich serc przez wyznanie i nie przyjmą prawdy takiej, jaka jest w Jezusie, nigdy nie wejdą do nieba. Gdy nastąpi oczyszczenie w naszych szeregach, nie będziemy już spoczywać w samozadowoleniu, chełpiąc się, że jesteśmy bogaci i opływamy w dobra, niczego nie potrzebując.

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> "Kto może szczerze powiedzieć: 'Nasze złoto jest wypróbowane w ogniu; nasze szaty są nieskalane światem'? Pokazano mi naszego Nauczyciela, który wskazywał na szaty rzekomej sprawiedliwości. Zdzierając je, obnażył skalanie pod spodem. Potem powiedział do mnie: 'Czyż nie widzisz, jak obłudnie przykryli swoje skalanie i zgniliznę charakteru? "Jakże miasto wierne stało się nierządnicą!" Dom mego Ojca stał się domem handlu, miejscem, z którego odeszły Boża obecność i chwała! Z tego powodu panuje słabość i brakuje mocy.'" Świadectwa, tom 8, 249, 250.

Back to Articles