Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Two

Księga Daniela - numer sto dwadzieścia dwa

The Unveiling of Truth: A Journey Through Daniel 11 and the Shaking of God’s People

Odsłonięcie prawdy: podróż przez 11. rozdział Księgi Daniela i wstrząs wśród ludu Bożego

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word

When the light of Daniel chapter eleven, verses forty through forty-five was unsealed at the time of the end in 1989, the enemies of truth provided a resistance that allowed God to reveal truths to defend the basic premises of the passage in the book of Daniel that then became the subject and focus of Satan’s attacks. That controversy over truth and error in that history was used by the Holy Spirit to identify certain prophetic rules that would further increase the knowledge that had been unsealed and was thereafter to test the final generation of earth’s history. We have been considering “triple applications of prophecy,” and identifying those applications as a primary rule that was revealed from the process of resistance that was presented by Satan during those past days. That controversial process is identified as the “shaking,” by Sister White.

Kiedy światło z rozdziału jedenastego Księgi Daniela, wersetów 40–45, zostało odpieczętowane w czasie końca w 1989 roku, przeciwnicy prawdy stawili opór, co pozwoliło Bogu objawić prawdy broniące podstawowych założeń tego ustępu w Księdze Daniela, który następnie stał się przedmiotem i celem ataków szatana. Ten spór o prawdę i błąd w tamtym okresie Duch Święty wykorzystał do zidentyfikowania pewnych zasad proroczych, które miały dalej pomnożyć odpieczętowaną wiedzę i odtąd miały poddać próbie ostatnie pokolenie w dziejach ziemi. Rozważaliśmy „potrójne zastosowania proroctwa” i wskazywaliśmy te zastosowania jako podstawową zasadę, która została objawiona w wyniku procesu oporu stawianego przez szatana w tamtych dniach. Siostra White nazywa ten kontrowersyjny proces „wstrząsem”.

> “I was pointed to the providence of God among His people and was shown that every trial made by the refining, purifying process upon professed Christians proves some to be dross. The fine gold does not always appear. In every religious crisis some fall under temptation. The shaking of God blows away multitudes like dry leaves. Prosperity multiplies a mass of professors. Adversity purges them out of the church. As a class, their spirits are not steadfast with God. They go out from us because they are not of us; for when tribulation or persecution arises because of the word, many are offended.” Testimonies, volume 4, 89.

> Zwrócono moją uwagę na Bożą Opatrzność pośród Jego ludu i pokazano mi, że każda próba, jaką w procesie oczyszczania i uszlachetniania przechodzą deklarujący się jako chrześcijanie, dowodzi, że niektórzy okazują się żużlem. Czyste złoto nie zawsze się objawia. W każdym religijnym kryzysie niektórzy ulegają pokusie. Boży wstrząs rozwiewa tłumy niczym suche liście. Pomyślność mnoży zastępy wyznawców. Przeciwności oczyszczają Kościół z nich. Jako grupa ich duchy nie trwają niezachwianie przy Bogu. Wychodzą spośród nas, ponieważ nie są z nas; bo gdy z powodu słowa powstaje ucisk lub prześladowanie, wielu się gorszy. Świadectwa, tom 4, 89.

The “shaking” is produced when truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah and thereafter introduced.

„Wstrząs” jest wywoływany, gdy prawda zostaje odpieczętowana przez Lwa z pokolenia Judy, a następnie wprowadzona.

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.” Early Writings, 271.

> „Zapytałam o znaczenie wstrząsu, który widziałam, i pokazano mi, że będzie on spowodowany prostym świadectwem, do którego wzywa rada Prawdziwego Świadka do Laodycejczyków. To wywrze swój wpływ na serce tego, kto je przyjmie, i skłoni go do podniesienia sztandaru oraz do głoszenia prostej prawdy. Niektórzy nie zniosą tego prostego świadectwa. Powstaną przeciwko niemu, i to właśnie spowoduje wstrząs wśród ludu Bożego.” Early Writings, 271.

The introduction of “truth” always causes a shaking, and the truth which was unsealed in 1989, did that very thing. One of the benefits of the resistance brought against the truth was the development of a set of rules to establish the increase of knowledge through the years that followed 1989. The development of the rules, parallel the development of a set of rules in the period of the Millerites. All the triple applications of Bible prophecy contribute to the clarity of the events of the last days.

Wprowadzenie "prawdy" zawsze powoduje wstrząs, a prawda, która została odpieczętowana w 1989 roku, uczyniła właśnie to. Jedną z korzyści płynących z oporu wobec prawdy było opracowanie zestawu zasad, służących ustaleniu wzrostu poznania na przestrzeni lat następujących po 1989 roku. Rozwój tych zasad przebiegał równolegle do rozwoju zestawu zasad w okresie ruchu millerowskiego. Wszystkie potrójne zastosowania proroctw biblijnych przyczyniają się do zrozumienia wydarzeń czasów ostatecznych.

The triple applications of Rome and Babylon establish the relationship of the woman and the beast she rides upon and reigns over during the history of the Sunday law crisis, which is also the history of God’s executive judgment upon the whore of Babylon.

Potrójne zastosowania Rzymu i Babilonu określają związek między niewiastą a bestią, na której siedzi i nad którą panuje, w historii kryzysu prawa niedzielnego, która jest także historią Bożego sądu wykonawczego nad nierządnicą babilońską.

The triple applications of “the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant,” and also of “Elijah,” identify the work, and the message in the two periods that illustrate the close of probation in the last days. The first period begins with the first voice of Revelation chapter eighteen, which represents the beginning of the investigative judgment of the living for Laodicean Adventism, and the last period begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, which represents the executive judgment of the whore of Babylon.

Potrójne zastosowania „posłańca, który przygotowuje drogę Posłańcowi Przymierza”, a także „Eliasza”, określają dzieło i poselstwo w dwóch okresach, które ilustrują zamknięcie czasu łaski w dniach ostatecznych. Pierwszy okres zaczyna się wraz z pierwszym głosem osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia, który przedstawia początek sądu śledczego nad żywymi dla adwentyzmu laodycejskiego, a ostatni okres zaczyna się wraz z drugim głosem osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia, który przedstawia sąd wykonawczy nad nierządnicą z Babilonu.

The triple applications of Rome and Babylon represent the external history of God’s last-day people, while the triple applications of Elijah and the messenger who prepares the way represent the internal history of God’s last day people. The triple application of the three Woes, identifies the message that runs through both periods that together represent the closing period of judgment, which begins with the house of God, and thereafter upon those outside God’s house. The three Woes identify that Islam is the message of the latter rain, and also the tool of judgment God employs for those who enforce the worship of the sun upon all mankind. The close of judgment represents “the days of God’s vengeance,” both upon His apostate church and the wicked outside of His church.

Potrójne zastosowania Rzymu i Babilonu reprezentują zewnętrzną historię ludu Bożego dni ostatecznych, natomiast potrójne zastosowania Eliasza oraz posłańca, który przygotowuje drogę, reprezentują wewnętrzną historię ludu Bożego dni ostatecznych. Potrójne zastosowanie trzech biad wskazuje przesłanie, które przewija się przez oba okresy, razem przedstawiające końcowy okres sądu, który zaczyna się od domu Bożego, a następnie spada na tych, którzy są poza domem Bożym. Trzy biada wskazują, że islam jest przesłaniem późnego deszczu, a także narzędziem sądu, którego Bóg używa wobec tych, którzy narzucają całej ludzkości kult słońca. Zakończenie sądu oznacza "dni pomsty Bożej", zarówno nad Jego odstępczym Kościołem, jak i nad bezbożnymi poza Jego Kościołem.

When Jesus first began His ministry at the church in Nazareth He employed Isaiah chapter sixty-one to define His ministry, message and work, which included the identification of the time of God’s vengeance. His ministry, message and work prefigured the ministry, message and work of the one hundred and forty-four thousand, for they prophetically follow the Lamb whithersoever He goeth.

Gdy Jezus po raz pierwszy rozpoczął swoją posługę w kościele w Nazarecie, posłużył się rozdziałem sześćdziesiątym pierwszym Księgi Izajasza, aby określić swoją posługę, przesłanie i dzieło, co obejmowało określenie czasu Bożej pomsty. Jego posługa, przesłanie i dzieło zapowiadały posługę, przesłanie i dzieło stu czterdziestu czterech tysięcy, ponieważ oni proroczo podążają za Barankiem, dokądkolwiek On się udaje.

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. Isaiah 61:1–6.

> Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił, abym głosił dobrą nowinę pokornym; posłał mnie, abym opatrzył rany złamanych na sercu, abym obwołał jeńcom wolność, a związanym otwarcie więzienia; aby ogłosić rok łaski Pana i dzień pomsty naszego Boga; aby pocieszyć wszystkich, którzy się smucą; aby smucącym się na Syjonie dać wieniec zamiast popiołu, olejek radości zamiast żałoby, szatę chwały zamiast ducha przygnębienia — aby nazwano ich dębami sprawiedliwości, nasadzeniem Pana, dla Jego chwały. I odbudują starożytne ruiny, podniosą dawne spustoszenia, odnowią zrujnowane miasta, spustoszone przez liczne pokolenia. Cudzoziemcy staną i będą paść wasze trzody, a synowie obcych będą waszymi oraczami i winogrodnikami. Lecz będziecie nazwani kapłanami Pana; ludzie zwać was będą sługami naszego Boga; będziecie spożywać bogactwa narodów i w ich chwale będziecie się chlubić. Izajasz 61:1-6.

Jesus was anointed at His baptism, and that waymark typifies September 11, 2001 when the anointing of the Holy Spirit began to descend upon those who recognized that the outpouring of the latter rain in the last days had been typified by the history of the Millerites, which were the old waste places that the one hundred and forty-four thousand would build again, once they returned to Jeremiah’s old paths.

Jezus został namaszczony podczas Jego chrztu, a ten kamień milowy jest typem 11 września 2001 roku, kiedy namaszczenie Ducha Świętego zaczęło zstępować na tych, którzy rozpoznali, że wylanie późnego deszczu w dniach ostatecznych zostało ukazane typologicznie w historii millerystów — dawnych ruinach, które sto czterdzieści cztery tysiące miało odbudować po powrocie do starych ścieżek Jeremiasza.

The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 again became present truth, and the message from the rebellion of 1888 was the good tidings that has the power to bind up broken hearts, but which is powerless to open the hard hearts of those who have eyes to see, but perceive not, and who have ears to hear, but understand not. The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 was also the message to Laodicea which then arrived again to open the prison door of those who were captives of sin by the One who has the power to open the doors that no man can open, and shut the doors that no man can close.

Poselstwo o sprawiedliwości Chrystusa z buntu z 1888 roku znów stało się prawdą na czas obecny, a poselstwo z buntu z 1888 roku było Dobrą Nowiną, która ma moc opatrywać rany złamanych serc, lecz jest bezsilna, by otworzyć zatwardziałe serca tych, którzy mają oczy, by widzieć, lecz nie dostrzegają, i którzy mają uszy, by słyszeć, lecz nie rozumieją. Poselstwo o sprawiedliwości Chrystusa z buntu z 1888 roku było też poselstwem do Laodycei, które wtedy znów nadeszło, by otworzyć drzwi więzienia tym, którzy byli jeńcami grzechu, przez Tego, który ma moc otwierać drzwi, których nikt nie może otworzyć, i zamykać drzwi, których nikt nie może zamknąć.

On September 11, 2001 those who were to present those good tidings, were also to proclaim the acceptable year of the Lord and the day of God’s vengeance. The year of the Lord’s acceptance also began at that time, and He is fully willing to accept a Laodicean’s repentance, until the day of God’s vengeance arrives at the soon coming Sunday law in the United States. Then His vengeance will be manifested upon a church that refused to know the time of her visitation, and simultaneously the progressive judgment upon the whore of Babylon begins.

11 września 2001 roku ci, którzy mieli głosić tę dobrą nowinę, mieli również ogłosić rok łaski Pana i dzień pomsty Bożej. W tym czasie rozpoczął się również rok łaski Pana, a On jest w pełni gotów przyjąć nawrócenie Laodycejczyka, aż do dnia pomsty Bożej, który nadejdzie wraz z wkrótce nadchodzącą ustawą niedzielną w Stanach Zjednoczonych. Wtedy Jego pomsta spadnie na kościół, który nie chciał rozpoznać czasu swego nawiedzenia, a jednocześnie rozpocznie się stopniowy sąd nad nierządnicą Babilonu.

In the day of His acceptance, He promises to comfort all that mourn, and those who mourn in Jerusalem are illustrated in Ezekiel chapter nine. Their comfort is brought about by the Comforter, through the reception of the latter rain message which is then being poured upon them. But only if they recognize the rain. Once they possess the Comforter, and accomplish the work of building the old waste places, through the methodology of “line upon line,” that is illustrated in the passage of Isaiah as the work of placing the line of prophecy that represents the desolation of sacred history, upon another line of prophecy which illustrates a desolation. In that work they raise up the desolations of many generations. Then the “strangers” will respond to those that mourn, who are lifted up as an ensign, for the strangers to see.

W dniu Jego przychylności obiecuje pocieszyć wszystkich, którzy opłakują, a ci, którzy opłakują w Jerozolimie, są przedstawieni w dziewiątym rozdziale Księgi Ezechiela. Ich pocieszenie dokonuje się za sprawą Pocieszyciela, poprzez przyjęcie poselstwa późnego deszczu, który jest wówczas na nich wylewany. Lecz tylko jeśli rozpoznają ten deszcz. Gdy już posiadają Pocieszyciela i wykonują dzieło odbudowy dawnych spustoszeń, poprzez metodologię „linia na linię”, która w fragmencie Izajasza jest zobrazowana jako praca polegająca na umieszczaniu linii proroctwa, która przedstawia spustoszenie świętej historii, na innej linii proroctwa, która ilustruje spustoszenie. W tej pracy podźwigają spustoszenia wielu pokoleń. Wtedy „cudzoziemcy” odpowiedzą tym, którzy opłakują, którzy zostają wzniesieni niczym sztandar, aby cudzoziemcy mogli to zobaczyć.

Christ’s proclamation of His work and ministry, as set forth in Isaiah chapter sixty-one, is the work and ministry of the one hundred and forty-four thousand. That work has been illustrated in the sacred reform movements, and in 1989, the time of the end arrived that all the previous “times of the end” had prefigured. Just as one verse, Daniel chapter eight, verse fourteen was identified as the foundation and central pillar of the Millerite movement, the verse that is the foundation and central pillar of the movement of Future for America is Daniel chapter eleven, verse forty. For the Millerites, the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Ulai River, and for the movement of Future for America the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Hiddekel River.

Proklamacja Chrystusa dotycząca Jego dzieła i służby, jak przedstawiono w Księdze Izajasza, w rozdziale sześćdziesiątym pierwszym, jest dziełem i służbą stu czterdziestu czterech tysięcy. To dzieło zostało zilustrowane w świętych ruchach reformacyjnych, a w 1989 roku nadszedł czas końca, który wszystkie wcześniejsze „czasy końca” zapowiadały. Podobnie jak jeden werset, Księga Daniela, rozdział ósmy, werset czternasty, został zidentyfikowany jako fundament i centralny filar ruchu millerowskiego, tak wersem, który jest fundamentem i centralnym filarem ruchu Future for America, jest Księga Daniela, rozdział jedenasty, werset czterdziesty. Dla millerytów światło centralnego filaru zostało przedstawione jako światło widzenia nad rzeką Ulaj, a dla ruchu Future for America światło centralnego filaru zostało przedstawione jako światło widzenia nad rzeką Hiddekel.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> „Światło, które Daniel otrzymał od Boga, zostało dane szczególnie na te ostatnie dni. Widzenia, które miał nad brzegami Ulai i Hiddekel, wielkich rzek Shinar, są teraz w trakcie wypełniania się, a wszystkie przepowiedziane wydarzenia wkrótce się spełnią.” Świadectwa dla duchownych, 112.

The light of both the visions represented by the two rivers is linked together, and comes to pass in the last days. Their mutual “link” represents the combination of human and divine, which is the message that Sister White repeatedly identifies as Christ’s message in the context that humanity combined with divinity does not sin. The two rivers represent that very linkage.

Światło obu widzeń, przedstawionych przez dwie rzeki, jest ze sobą powiązane i spełnia się w dniach ostatecznych. Ich wzajemne „połączenie” oznacza zjednoczenie ludzkiego i boskiego — przesłanie, które siostra White wielokrotnie określa jako przesłanie Chrystusa, w tym sensie, że człowieczeństwo zjednoczone z boskością nie grzeszy. Dwie rzeki symbolizują właśnie to zjednoczenie.

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> Nic mniej niż doskonałe posłuszeństwo nie jest w stanie spełnić Bożego wymogu. Nie pozostawił swoich wymagań nieokreślonymi. Nie nakazał niczego, co nie byłoby konieczne, aby doprowadzić człowieka do harmonii z Nim. Mamy wskazywać grzesznikom Jego ideał charakteru i prowadzić ich do Chrystusa, gdyż tylko dzięki Jego łasce można ten ideał osiągnąć.

> “The Saviour took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.

> Zbawiciel wziął na siebie słabości ludzkości i prowadził bezgrzeszne życie, aby ludzie nie obawiali się, że z powodu słabości ludzkiej natury nie zdołają zwyciężyć. Chrystus przyszedł, aby uczynić nas „uczestnikami boskiej natury”, a Jego życie świadczy, że człowieczeństwo zjednoczone z boskością nie popełnia grzechu.

> “The Saviour overcame to show man how he may overcome. All the temptations of Satan, Christ met with the word of God. By trusting in God’s promises, He received power to obey God’s commandments, and the tempter could gain no advantage. To every temptation His answer was, ‘It is written.’ So God has given us His word wherewith to resist evil. Exceeding great and precious promises are ours, that by these we ‘might be partakers of the divine nature, having escaped the corruption that is in the world through lust.’ 2 Peter 1:4.

> Zbawiciel zwyciężył, aby pokazać człowiekowi, jak i on może zwyciężyć. Wszystkim pokusom szatana Chrystus stawił czoła Słowem Bożym. Ufając Bożym obietnicom, On otrzymał moc do posłuszeństwa Bożym przykazaniom, a kusiciel nie mógł zyskać nad Nim żadnej przewagi. Na każdą pokusę Jego odpowiedź brzmiała: „Jest napisane”. Tak więc Bóg dał nam swoje Słowo, abyśmy mogli przeciwstawić się złu. Zostały nam dane nader wielkie i kosztowne obietnice, abyśmy przez nie „stali się uczestnikami Boskiej natury, uniknąwszy skażenia, które na świecie pociąga za sobą pożądliwość”. 2 Piotra 1:4.

> “Bid the tempted one look not to circumstances, to the weakness of self, or to the power of temptation, but to the power of God’s word. All its strength is ours. ‘Thy word,’ says the psalmist, ‘have I hid in mine heart, that I might not sin against Thee.’ ‘By the word of Thy lips I have kept me from the paths of the destroyer.’ Psalm 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

> Powiedz kuszonemu, aby nie patrzył na okoliczności, na własną słabość ani na siłę pokusy, lecz na moc Bożego słowa. Cała jego moc jest nasza. „Twoje słowo — mówi psalmista — schowałem w swoim sercu, abym nie zgrzeszył przeciwko Tobie.” „Słowem Twoich ust ustrzegłem się ścieżek niszczyciela.” Psalm 119:11; 17:4. Służba uzdrawiania, 181.

The increase of knowledge in 1798 and in 1989, represented an unsealing of God’s prophetic Word. His Word supplies the power to overcome as He overcame, and “His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” The vision of the Ulai River is the marah vision of His appearance, that is represented by the prophecy of the twenty-three hundred days. The vision of the Hiddekel River is the chazon vision of prophetic history, that is represented by the twenty-five hundred and twenty year prophecy. The marah vision represents divinity and the chazon vision represents humanity.

Wzrost poznania w 1798 roku i w 1989 roku oznaczał odpieczętowanie Bożego proroczego Słowa. Jego Słowo daje moc, aby zwyciężać, tak jak On zwyciężył, a „Jego życie świadczy, że człowieczeństwo, połączone z boskością, nie popełnia grzechu”. Wizja rzeki Ulai to wizja marah Jego ukazania się, którą przedstawia proroctwo o dwóch tysiącach trzystu dniach. Wizja rzeki Hiddekel to wizja chazon historii proroczej, którą przedstawia proroctwo o dwóch tysiącach pięciuset dwudziestu latach. Wizja marah przedstawia boskość, a wizja chazon przedstawia człowieczeństwo.

Both the rivers of ancient Shinar, which are the Ulai and the Hiddekel, or what is known today as the Tigris and the Euphrates ultimately merge into the Shatt al-Arab waterway in southern Iraq, and the Shatt al-Arab then empties into the Persian Gulf. Jesus employs the physical and natural to represent the spiritual, and the visions associated with the two rivers that are now in the process of fulfillment, represent a linkage of the human and the divine that occurs as they are reaching the conclusion of their travel to the sea. This truth is established in the beginning of the two prophecies that are represented by the two visions of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. One vision is the question, the other is the answer, and logically they cannot be separated.

Obie rzeki starożytnego Szinear, czyli Ulaj i Chiddekel, znane dziś jako Tygrys i Eufrat, ostatecznie łączą się w szlak wodny Szatt al-Arab w południowym Iraku, a Szatt al-Arab następnie uchodzi do Zatoki Perskiej. Jezus posługuje się tym, co fizyczne i naturalne, aby przedstawiać to, co duchowe, a widzenia związane z dwiema rzekami, które są teraz w trakcie wypełniania się, przedstawiają powiązanie ludzkiego z boskim, które zachodzi, gdy zbliżają się one do końca swej drogi ku morzu. Ta prawda zostaje ustanowiona na początku dwóch proroctw, które są reprezentowane przez dwa widzenia z Księgi Daniela, rozdział ósmy, wersety trzynaście i czternaście. Jedno widzenie jest pytaniem, drugie odpowiedzią i logicznie nie można ich rozdzielić.

The vision of humanity, identifying the trampling down of the sanctuary and host, began in the year 677 BC, and the vision of divinity, that identifies the appearance of Christ, began in the year 457 BC. The linkage of divinity and humanity is represented by the two hundred and twenty years, that connects the two starting points of the two visions. Two hundred and twenty is a symbol of “the linkage of humanity with divinity,” and is also represented by the linkage of the increase of knowledge at the time of the end in 1798, with the increase of knowledge at the time of the end in 1989.

Wizja ludzkości, wskazująca na podeptanie świątyni i zastępu, rozpoczęła się w roku 677 p.n.e., a wizja boskości, wskazująca na pojawienie się Chrystusa, rozpoczęła się w roku 457 p.n.e. Połączenie boskości i człowieczeństwa jest reprezentowane przez dwieście dwadzieścia lat, które łączą dwa punkty początkowe obu wizji. Dwieście dwadzieścia jest symbolem "połączenia człowieczeństwa z boskością" i jest również reprezentowane przez powiązanie wzrostu poznania w czasie końca w roku 1798 ze wzrostem poznania w czasie końca w roku 1989.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1798, was first presented by Miller in 1831 (and then in the Vermont Telegraph newspaper in 1833). 1831 is two hundred and twenty years after the publishing of the King James Bible in the year 1611. The King James Bible represented a twofold document of the Old and New Testaments. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years “linked” a divine publication with a human publication. The human publication’s information was derived from the divine light that was unsealed at the time the end in 1798, and then was formalized through the work of a human instrument, who had begun to publish it in 1831. It was a divine publication, with a divinely sealed message, that was afterward unsealed by humanity, and thereafter presented by a human instrument. The Hebrew word translated as “publish” in God’s word means to call out to cry (unto), (be) famous, guest, invite, mention, (give) name, preach, proclaim, pronounce, publish. Miller began to publish his message in 1831, then in 1833 it was literally published in the Vermont Telegraph.

Sformalizowane przesłanie wynikające ze wzrostu wiedzy w 1798 roku zostało po raz pierwszy przedstawione przez Millera w 1831 roku (a następnie w 1833 roku w gazecie Vermont Telegraph). Rok 1831 przypada dwieście dwadzieścia lat po wydaniu Biblii Króla Jakuba w 1611 roku. Biblia Króla Jakuba stanowiła dwuczęściowy dokument Starego i Nowego Testamentu. Początek i koniec tych dwustu dwudziestu lat „połączyły” boską publikację z publikacją ludzką. Informacje zawarte w publikacji ludzkiej zostały zaczerpnięte z boskiego światła, które zostało odpieczętowane w czasie końca, w 1798 roku, a następnie sformalizowane dzięki pracy ludzkiego narzędzia, które zaczęło je ogłaszać w 1831 roku. Była to boska publikacja, z bosko zapieczętowanym przesłaniem, które następnie zostało odpieczętowane przez ludzkość, a potem przedstawione przez ludzkie narzędzie. Hebrajskie słowo tłumaczone w Słowie Bożym jako „publish” znaczy: wołać, krzyczeć (do kogoś), być sławnym, gość, zapraszać, wspominać, (nadać) imię, głosić, obwieszczać, wymawiać, publikować. Miller zaczął ogłaszać swoje przesłanie w 1831 roku, a następnie w 1833 roku zostało ono dosłownie opublikowane w gazecie Vermont Telegraph.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1989 was first published in 1996 (in The Time of the End magazine), two hundred and twenty years after the publishing of the two sacred documents known as the Declaration of Independence in 1776 (and thereafter the Constitution of the United States) in 1789. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years links divinity with humanity, and it does so through the publishing of the two divine documents, beginning in 1776. When the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1989, the formalized message which had been brought about through the work of a human instrument was published in 1996. The sequence was a divine publication, then an unsealing, and then a human publication.

Sformalizowane przesłanie wynikające ze wzrostu wiedzy w 1989 roku po raz pierwszy opublikowano w 1996 roku (w czasopiśmie The Time of the End), dwieście dwadzieścia lat po opublikowaniu dwóch świętych dokumentów, znanych jako Deklaracja Niepodległości z 1776 roku (a następnie Konstytucja Stanów Zjednoczonych z 1789 roku). Początek i koniec tego dwustu dwudziestoletniego okresu łączą boskość z ludzkością, i dzieje się to poprzez opublikowanie dwóch boskich dokumentów, począwszy od 1776 roku. Gdy Księga Daniela została odpieczętowana w czasie końca w 1989 roku, sformalizowane przesłanie, które powstało dzięki pracy ludzkiego narzędzia, opublikowano w 1996 roku. Kolejność była następująca: boska publikacja, potem odpieczętowanie, a następnie ludzka publikacja.

In both times of the end, the three steps of truth are identified. They both begin with a divine publication as the first step, and a human publication explaining a divine message is the last step. The middle step is when the Lion of the tribe of Judah unseals the divine message for that particular history, and thereafter selects a human instrument to gather up the light that was unsealed from the divine document. When the unsealing occurs there is rebellion manifested by the wicked who do not understand the increase of knowledge. Thus, a divine publication is represented by the first letter of the Hebrew alphabet, the increase of knowledge is represented by the thirteenth letter where rebellion is manifested, and the human publication of the special divine message for that history is the last letter of the Hebrew alphabet, and taken together the three letters mean “truth”.

W obu czasach końca rozpoznaje się trzy etapy prawdy. Oba zaczynają się od boskiej publikacji jako pierwszego kroku, a ostatnim krokiem jest ludzka publikacja wyjaśniająca boskie przesłanie. Środkowym krokiem jest moment, gdy Lew z pokolenia Judy odpieczętowuje boskie przesłanie dla danej historii, a następnie wybiera ludzkie narzędzie, które zgromadzi światło odpieczętowane z boskiego dokumentu. Gdy następuje odpieczętowanie, pojawia się bunt przejawiany przez bezbożnych, którzy nie rozumieją wzrostu poznania. A zatem boską publikację reprezentuje pierwsza litera alfabetu hebrajskiego, wzrost poznania reprezentuje trzynasta litera, w której przejawia się bunt, a ludzką publikację szczególnego boskiego przesłania dla danej historii reprezentuje ostatnia litera alfabetu hebrajskiego; razem trzy litery oznaczają "prawdę".

The visions of the Ulai and Hiddekel Rivers that are now in the process of fulfillment identify that in the last days the increase of knowledge from both rivers merge together to prove that divinity combined with humanity does not sin. Daniel received the vision that represents the appearance of Christ at the conclusion of the twenty-three hundred year prophecy in 1844 while by the Ulai River.

Widzenia dotyczące rzek Ulai i Hiddekel, które obecnie się wypełniają, wskazują, że w dniach ostatecznych wzrost poznania z obu rzek łączy się, aby dowieść, że boskość połączona z człowieczeństwem nie grzeszy. Daniel otrzymał widzenie przedstawiające ukazanie się Chrystusa na zakończenie proroctwa o dwóch tysiącach trzystu latach w roku 1844, gdy przebywał nad rzeką Ulai.

> And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:2.

> I widziałem w widzeniu; i stało się, gdy widziałem, że byłem w Shushan, w pałacu, który jest w prowincji Elam; i widziałem w widzeniu, i byłem nad rzeką Ulai. Daniela 8:2.

Daniel received the vision that represents the vision of the twenty five hundred and twenty years of prophetic history while by the Hiddekel River.

Daniel otrzymał widzenie, które przedstawia widzenie dwóch tysięcy pięciuset dwudziestu lat historii proroczej, gdy był nad rzeką Hiddekel.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

> A dwudziestego czwartego dnia pierwszego miesiąca, gdy byłem nad brzegiem wielkiej rzeki, która nazywa się Hiddekel. Daniela 10:4.

Gabriel thereafter identified the purpose of the chazon vision of the Hiddekel River in verse fourteen.

Następnie Gabriel w czternastym wersecie określił cel wizji chazon dotyczącej rzeki Hiddekel.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> Teraz przyszedłem, aby dać ci zrozumieć, co spotka twój lud w dniach ostatecznych: albowiem widzenie dotyczy jeszcze wielu dni. Księga Daniela 10:14.

The vision given by the Ulai River identifies Christ’s “appearance”, (divinity) when He suddenly came unto His temple on October 22, 1844. It represented “divinity” entering into the temple of the Millerites (humanity) on that date, for the Day of Atonement, meaning the day of “at one-ment”, represents the combination of divinity with humanity. The vision given by the Hiddekel River identifies what shall befall God’s people (humanity) in the latter days.

Wizja dana nad rzeką Ulai wskazuje na "ukazanie się" (boskość) Chrystusa, gdy niespodziewanie przyszedł do swojej świątyni 22 października 1844 roku. Reprezentowała "boskość" wchodzącą tego dnia do świątyni millerystów (ludzkość), ponieważ Dzień Pojednania, czyli dzień "at one-ment", przedstawia połączenie boskości z ludzkością. Wizja dana nad rzeką Hiddekel wskazuje na to, co spotka lud Boży (ludzkość) w czasach ostatecznych.

The beginning of the vision of the “appearance” was the year 457 BC. Two hundred and twenty years after the prophetic period identifying the trampling down of the sanctuary and the host which began in 677 BC. The ending of the two hundred and twenty years that were linked together at the starting point of the two visions, was marked by the Wonderful Numberer, who is also the Wonderful Linguist in Habakkuk 2:20.

Początkiem wizji „ukazania się” był rok 457 p.n.e. Dwieście dwadzieścia lat po okresie proroczym wskazującym na podeptanie świątyni i zastępu, który rozpoczął się w 677 r. p.n.e. Zakończenie owych dwustu dwudziestu lat, które były połączone ze sobą w punkcie wyjścia dwóch wizji, zostało wyznaczone przez Cudownego Liczącego, który jest także Cudownym Lingwistą w Księdze Habakuka 2:20.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Lecz Pan jest w swojej świętej świątyni: niech cała ziemia milczy przed Nim. Habakuk 2:20.

The link of humanity and divinity represented in the beginning by the starting points of the two prophecies was identified at their mutual endings by the chapter and verse that described the appearance of divinity suddenly coming into the temple He had constructed during the forty-six years beginning at the time of the end in 1798, and ending forty-six years later on October 22, 1844.

Więź między człowieczeństwem a boskością, ukazana na początku przez punkty wyjścia dwóch proroctw, została rozpoznana przy ich wspólnym zakończeniu dzięki rozdziałowi i wersetowi, które opisywały pojawienie się boskości, nagle wstępującej do świątyni, którą On wznosił przez czterdzieści sześć lat, począwszy w czasie końca w 1798 roku i zakończywszy 22 października 1844 roku.

> Know ye not that ye are the temple of God, and that the Spirit of God dwelleth in you? If any man defile the temple of God, him shall God destroy; for the temple of God is holy, which temple ye are. 1 Corinthians 3:16, 17.

> Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeśli ktoś zbezcześci świątynię Boga, tego Bóg zniszczy; albowiem świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście. 1 List do Koryntian 3:16-17.

On October 22, 1844, in agreement with the vision of the “appearance”, Habakkuk identified that the Lord was in His holy temple. He had erected the temple that had been destroyed and trampled down for twenty-five hundred and twenty years, in forty-six years.

22 października 1844 roku, zgodnie z wizją „ukazania się”, Habakuk stwierdził, że Pan był w swojej świętej świątyni. Pan odbudował świątynię, która przez dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat była zburzona i zdeptana, w ciągu czterdziestu sześciu lat.

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. And the crowns shall be to Helem, and to Tobijah, and to Jedaiah, and to Hen the son of Zephaniah, for a memorial in the temple of the Lord. And they that are far off shall come and build in the temple of the Lord, and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me unto you. And this shall come to pass, if ye will diligently obey the voice of the Lord your God. Zechariah 6:12–15.

> I powiedz mu tymi słowy: Tak mówi Pan Zastępów: Oto mąż, którego imię brzmi LATOROŚL; wyrośnie ze swego miejsca i zbuduje świątynię Pana. On zaiste zbuduje świątynię Pana; on też dostąpi chwały, i zasiądzie, i będzie panował na swoim tronie; i będzie kapłanem na swoim tronie, a rada pokoju będzie między nimi oboma. A korony będą dla Helema, dla Tobijasza, dla Jedajasza i dla Hena, syna Sofoniasza, na pamiątkę w świątyni Pana. I ci, którzy są z daleka, przyjdą i będą budować w świątyni Pana, i poznacie, że Pan Zastępów posłał mnie do was. I stanie się to, jeśli pilnie będziecie słuchać głosu Pana, waszego Boga. Zachariasza 6:12-15.

In John 2:20, after Christ had cleansed the temple, which according to Sister White was a fulfillment of Malachi chapter three, as was October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple.

W Ewangelii Jana 2:20, po tym, jak Chrystus oczyścił świątynię, co według Siostry White było wypełnieniem trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza, podobnie jak 22 października 1844 roku, Posłaniec Przymierza nagle przyszedł do swojej świątyni.

> Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:19–20.

> Jezus im odpowiedział: Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni ją odbuduję. Wtedy Żydzi powiedzieli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty w trzy dni ją odbudujesz? Lecz On mówił o świątyni swego ciała. Jan 2:19-20.

In fulfillment of Malachi chapter three, Christ suddenly came to His temple when He cleansed the temple at the beginning of His ministry in John chapter two, which typified October 22, 1844. The temple cleansing by Christ in John chapter two, and October 22, 1844, were a fulfillment of Malachi chapter three. In John chapter TWO and verse TWENTY, we are informed that the human temple had been erected in forty-six years, and the divine temple was raised up in three days. The human temple only becomes Habakkuk’s “holy temple” when divinity suddenly comes into it, as it did on October 22, 1844, for divinity combined with humanity does not sin. The visions of the two great rivers of Shinar represent the truth that humanity combined with divinity does not sin.

W wypełnieniu trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza Chrystus nagle przyszedł do swojej świątyni, gdy na początku swojej służby oczyścił świątynię w drugim rozdziale Ewangelii Jana, co było typem 22 października 1844 roku. Oczyszczenie świątyni przez Chrystusa w drugim rozdziale Ewangelii Jana oraz 22 października 1844 roku były wypełnieniem trzeciego rozdziału Księgi Malachiasza. W Ewangelii Jana, w rozdziale DRUGIM i wersecie DWUDZIESTYM, dowiadujemy się, że ludzką świątynię wznoszono przez czterdzieści sześć lat, a Boską wzniesiono w trzy dni. Ludzka świątynia staje się „świętą świątynią” Habakuka dopiero wtedy, gdy nagle wstępuje do niej boskość, jak stało się to 22 października 1844 roku, ponieważ boskość połączona z ludzkością nie grzeszy. Wizje dwóch wielkich rzek Szinear przedstawiają prawdę, że ludzkość połączona z boskością nie grzeszy.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel chapter eleven in the next article.

Będziemy kontynuować nasze rozważania nad wersetem czterdziestym z jedenastego rozdziału Księgi Daniela w następnym artykule.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> Wy także, jako żywe kamienie, jesteście budowani jako duchowa świątynia, święte kapłaństwo, aby składać duchowe ofiary, miłe Bogu przez Jezusa Chrystusa. 1 List Piotra 2:5.

Back to Articles