Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Three

Księga Daniela - numer pięćdziesiąt trzy

Prophetic Visions Unveiled: Understanding the Last Days Through Daniel’s Experience

Prorocze wizje odsłonięte: zrozumienie dni ostatecznych przez doświadczenie Daniela

Author

Jeff Pippenger

Published

January 17, 2024

Formats

PDF
Word

All the prophets are speaking more of the last days than the days in which they lived.

Wszyscy prorocy mówią więcej o czasach ostatecznych niż o czasach, w których żyli.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12

> Każdy z dawnych proroków mówił w mniejszym stopniu do swoich czasów niż do naszych, tak że ich proroctwa obowiązują nas. „A to wszystko przyszło na nich jako przykłady; a zapisane jest ku naszemu napomnieniu, na których końce wieków przyszły.” 1 List do Koryntian 10:11. „Nie sobie samym, lecz nam usługiwali w tych rzeczach, które teraz zostały wam oznajmione przez tych, którzy głosili wam ewangelię w Duchu Świętym zesłanym z nieba; w które rzeczy aniołowie pragną wejrzeć.” 1 List Piotra 1:12

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> „Biblia nagromadziła i zebrała w jedno swoje skarby dla tego ostatniego pokolenia. Wszystkie wielkie wydarzenia i doniosłe sprawy historii Starego Testamentu powtarzały się i powtarzają w Kościele w tych dniach ostatecznych.” Wybrane poselstwa, tom 3, 338, 339.

Daniel is representing God’s people, who in the last days have discovered through the prophetic Word, that they have been scattered. When they awaken to that fact, they are required to fulfill the Leviticus twenty-six prayer, and also the prayer to understand the last prophetic secret that is unsealed just before probation closes, as represented by Daniel’s prayer in chapter two. If and when, they enter into Daniel’s experience, the angel Gabriel will touch, inform and speak to them, for the purpose of giving them “skill and understanding.” The wise are those who “understand” the “increase of knowledge” when a prophetic secret is unsealed.

Daniel reprezentuje lud Boży, który w dniach ostatecznych odkrył poprzez Słowo prorockie, że został rozproszony. Gdy uświadomią to sobie, są zobowiązani do modlitwy z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej, a także do modlitwy o zrozumienie ostatniej proroczej tajemnicy, która zostaje odpieczętowana tuż przed zamknięciem czasu łaski, jak przedstawia modlitwa Daniela w drugim rozdziale. Jeśli i kiedy wejdą w doświadczenie Daniela, anioł Gabriel dotknie ich, pouczy i przemówi do nich, aby dać im „wgląd i zrozumienie”. Mądrzy to ci, którzy „rozumieją” „wzrost poznania”, gdy prorocza tajemnica zostaje odpieczętowana.

> And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:22, 23.

> I oznajmił mi, rozmawiał ze mną i rzekł: Danielu, teraz wyszedłem, aby dać ci wgląd i zrozumienie. Na początku twoich modlitw błagalnych wyszło słowo, a ja przyszedłem, by ci je oznajmić, gdyż jesteś bardzo umiłowany. Przeto zrozum tę sprawę i rozważ to widzenie. Daniela 9:22, 23.

The vision which Daniel is told to consider is the “mareh” vision of the appearance. Gabriel had not finished the work he had been assigned in chapter eight when he had been told to make Daniel understand the “mareh” vision. In chapter nine he has returned to finish the interpretation. In chapter nine, Daniel is no longer living in the period of the kingdom of Babylon, but in the history of the Medo-Persian empire.

Wizja, którą Danielowi polecono rozważyć, to wizja „mareh” wyglądu. Gabriel nie ukończył pracy, którą mu powierzono w rozdziale ósmym, gdy polecono mu sprawić, by Daniel zrozumiał wizję „mareh”. W rozdziale dziewiątym powraca, aby dokończyć interpretację. W rozdziale dziewiątym Daniel nie żyje już w okresie królestwa Babilonu, lecz w czasach imperium Medo-Perskiego.

When Gabriel instructs Daniel to “understand the matter,” and to “consider the vision,” he is identifying a process of mental separation which he wants Daniel to exercise. The words translated as “understand” and “consider” are the same Hebrew word. The word is “biyn,” and means to separate mentally. The Hebrew word translated as “matter,” is “dabar,” and means “the word”. Gabriel is therefore informing Daniel, and those he represents in the last days to rightly divide the Word of truth.

Gdy Gabriel poleca Danielowi, by „zrozumiał sprawę” i „rozważył widzenie”, wskazuje na proces mentalnego oddzielania, który chce, aby Daniel zastosował. Słowa tłumaczone jako „zrozumieć” i „rozważyć” są tym samym hebrajskim słowem. Słowem tym jest „biyn” i oznacza „oddzielać w myśli”. Hebrajskie słowo tłumaczone jako „sprawa” to „dabar” i znaczy „słowo”. Gabriel zatem informuje Daniela oraz tych, których on reprezentuje w dniach ostatecznych, by właściwie rozdzielali Słowo prawdy.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> Dokładaj wszelkich starań, aby okazać się przed Bogiem wypróbowanym, robotnikiem, który nie ma się czego wstydzić, który poprawnie wykłada słowo prawdy. 2 Tymoteusza 2:15.

The word “matter” is also employed by Daniel in chapter ten, verse one where it is translated three times as “thing.”

Słowo „matter” występuje także u Daniela w rozdziale dziesiątym, wersecie pierwszym, gdzie trzykrotnie przetłumaczono je jako „thing”.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> W trzecim roku panowania Cyrusa, króla Persji, objawiono Danielowi, zwanemu Belteszassarem, pewną rzecz; a rzecz ta była prawdziwa, lecz wyznaczony czas był długi; i zrozumiał tę rzecz, i pojął widzenie. Daniel 10:1.

In the verse, the word “vision” is the “mareh” vision of the appearance, and Daniel had understanding of both the thing (matter) and also the vision (“mareh”). In verse twenty-three of chapter nine, Gabriel instructed Daniel to rightly divide the matter and the vision, and in verse one of chapter ten he has understanding of both the matter (thing) and the vision (“mareh”). Gabriel is informing Daniel in chapter nine, to recognize the distinction (rightly divide) between the matter and the vision. The vision is the “mareh” vision and the “matter,” or the “thing” is the “chazon” vision.

W tym wersecie słowo "widzenie" oznacza widzenie "mareh" dotyczące ukazania się. Daniel rozumiał zarówno rzecz (sprawę), jak i widzenie ("mareh"). W wersecie dwudziestym trzecim rozdziału dziewiątego Gabriel polecił Danielowi właściwie rozróżnić sprawę i widzenie, a w wersecie pierwszym rozdziału dziesiątego rozumie on zarówno sprawę (rzecz), jak i widzenie ("mareh"). W rozdziale dziewiątym Gabriel poucza Daniela, aby rozpoznał różnicę (właściwie rozdzielił) między sprawą a widzeniem. Widzenie to widzenie "mareh", a "sprawa", czyli "rzecz", to widzenie "chazon".

In chapter eight both visions are identified, and a distinction is noted because Daniel wished to understand the “chazon” vision, but Gabriel was instructed to make Daniel understand the “mareh” vision. As Gabriel begins his work of making Daniel understand the “matter” and the “vision” he informs Daniel to take note that they are two different visions.

W rozdziale ósmym zostają zidentyfikowane obie wizje i zaznaczono rozróżnienie, ponieważ Daniel pragnął zrozumieć wizję "chazon", natomiast Gabriel otrzymał polecenie, by sprawić, aby Daniel zrozumiał wizję "mareh". Gdy Gabriel przystępuje do swojego zadania wyjaśnienia Danielowi "sprawy" i "wizji", informuje go, by zwrócił uwagę, że są to dwie odrębne wizje.

> And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. And after threescore and two weeks shall Messiah be cut off, but not for himself: and the people of the prince that shall come shall destroy the city and the sanctuary; and the end thereof shall be with a flood, and unto the end of the war desolations are determined. And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:22–27.

> I pouczył mnie i rozmawiał ze mną, i rzekł: Danielu, teraz wyszedłem, aby dać ci mądrość i zrozumienie. Na początku twoich błagań wyszło słowo i przyszedłem, aby ci je oznajmić; bo jesteś bardzo umiłowany. Dlatego zrozum tę sprawę i rozważ widzenie. Siedemdziesiąt tygodni wyznaczono nad twoim ludem i nad twoim świętym miastem, aby dopełnić występku, położyć kres grzechom, dokonać pojednania za nieprawość, wprowadzić wieczną sprawiedliwość, przypieczętować widzenie i proroctwo oraz namaścić Święte Świętych. Wiedz więc i zrozum, że od chwili wydania nakazu o przywróceniu i odbudowie Jerozolimy aż do Mesjasza, Księcia, będzie siedem tygodni i sześćdziesiąt dwa tygodnie; ulica i mur zostaną ponownie odbudowane, i to w czasach trudnych. A po sześćdziesięciu dwóch tygodniach Mesjasz zostanie zgładzony, lecz nie za siebie samego; i lud księcia, który przyjdzie, zniszczy miasto i świątynię, a jego koniec nastąpi z powodzią; aż do końca wojny postanowione są spustoszenia. I utwierdzi przymierze z wieloma na jeden tydzień; a w połowie tygodnia sprawi, że ustanie ofiara i dar ofiarny, i z powodu rozprzestrzeniania się obrzydliwości doprowadzi do spustoszenia, aż do dopełnienia, a to, co postanowione, zostanie wylane na spustoszyciela. Daniela 9:22-27.

Gabriel wished Daniel to recognize that elements of both the “chazon” vision and the “mareh” vision would be represented in the interpretation he provided for Daniel. The interpretation was going to address both visions, and it was Daniel’s responsibility to rightly divide the vision which addressed the trampling down of the sanctuary and the host, from the vision that led to the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844.

Gabriel chciał, aby Daniel zrozumiał, że elementy zarówno wizji „chazon”, jak i wizji „mareh” znajdą odzwierciedlenie w interpretacji, którą przedstawił Danielowi. Interpretacja miała dotyczyć obu wizji, a do Daniela należało właściwe rozróżnienie wizji dotyczącej podeptania świątyni i zastępu od wizji, która doprowadziła do ukazania się Chrystusa w Miejscu Najświętszym 22 października 1844 roku.

Gabriel identifies that from the decree of Artaxerxes in 457 BC, there would be four hundred and ninety years that were “cut off” from the twenty-three hundred years of the vision of the evenings and mornings, that was especially for the Jews. In the verses just cited, the word “determined” is identified three times, but it is two different Hebrew words that are both translated as “determined” in the verses. The first time “determined” is identified is in verse twenty-four, and that Hebrew word is “chathak” and means “to cut off”.

Gabriel wskazuje, że od dekretu Artakserksesa z 457 r. p.n.e. miało upłynąć czterysta dziewięćdziesiąt lat, które były „odcięte” od dwóch tysięcy trzystu lat widzenia o wieczorach i porankach, przeznaczonego szczególnie dla Żydów. W cytowanych właśnie wersetach słowo „postanowione” pojawia się trzy razy, lecz w rzeczywistości są to dwa różne hebrajskie wyrazy, które w tych wersetach przetłumaczono jako „postanowione”. Po raz pierwszy „postanowione” pojawia się w wersecie dwudziestym czwartym, a tym hebrajskim słowem jest „chathak” i oznacza „odciąć”.

It identifies that Israel was given a probationary period that began with the third decree of Artaxerxes which would end at the stoning of Stephen in the year 34 AD. The four hundred and ninety years was “cut off,” and represented a shorter prophetic period within the longer prophecy of twenty-three hundred years. The number “four hundred and ninety,” is a symbol of probationary time, as witnessed to by Jesus.

Wskazuje, że Izraelowi dany został okres próby, który rozpoczął się wraz z trzecim dekretem Artakserksesa i miał się zakończyć ukamienowaniem Szczepana w roku 34 n.e. Czterysta dziewięćdziesiąt lat zostało „odcięte” i stanowiło krótszy okres proroczy w ramach dłuższego proroctwa dwóch tysięcy trzystu lat. Liczba „czterysta dziewięćdziesiąt” jest symbolem czasu próby, o czym świadczy Jezus.

> Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times? Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:22.

> Wtedy przystąpił do niego Piotr i rzekł: Panie, ile razy ma mój brat zgrzeszyć przeciwko mnie, abym mu przebaczył? Czy aż siedem razy? Jezus mu rzekł: Nie mówię ci: do siedmiu razy, lecz: do siedemdziesięciu razy siedem. Mateusz 18:22.

There is an end to forgiveness, and that end is represented by the number “four hundred and ninety.” The “four hundred and ninety” years represents a period of probation for the Jews from their deliverance until they filled the cup of their probationary time at the stoning of Stephen. The “four hundred and ninety” years is also connected with the curse of the “seven times” in Leviticus twenty-six. There are only two places in the Bible that reference the land enjoying her sabbaths. The first is found in Leviticus twenty-six.

Przebaczenie ma swój kres, a kres ten wyrażony jest liczbą „czterysta dziewięćdziesiąt”. „Czterysta dziewięćdziesiąt” lat oznacza okres próby dla Żydów od ich wyzwolenia aż do chwili, gdy dopełnili miary swego czasu próby podczas ukamienowania Szczepana. Okres czterystu dziewięćdziesięciu lat jest także powiązany z przekleństwem „siedem razy” w Księdze Kapłańskiej 26. W Biblii są tylko dwa miejsca, które wspominają o tym, że ziemia korzysta ze swoich szabatów. Pierwsze znajduje się w Księdze Kapłańskiej 26.

> And if ye will not for all this hearken unto me, but walk contrary unto me; Then I will walk contrary unto you also in fury; and I, even I, will chastise you seven times for your sins. And ye shall eat the flesh of your sons, and the flesh of your daughters shall ye eat. And I will destroy your high places, and cut down your images, and cast your carcases upon the carcases of your idols, and my soul shall abhor you. And I will make your cities waste, and bring your sanctuaries unto desolation, and I will not smell the savour of your sweet odours. And I will bring the land into desolation: and your enemies which dwell therein shall be astonished at it. And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Then shall the land enjoy her sabbaths, as long as it lieth desolate, and ye be in your enemies’ land; even then shall the land rest, and enjoy her sabbaths. As long as it lieth desolate it shall rest; because it did not rest in your sabbaths, when ye dwelt upon it. Leviticus 26:27–35.

> A jeśli mimo to nie będziecie mnie słuchać, lecz będziecie postępować wbrew mnie, wtedy i Ja będę postępował przeciw wam w zapalczywości; i Ja, właśnie Ja, ukarzę was siedmiokrotnie za wasze grzechy. I będziecie jeść ciało swoich synów, i ciało waszych córek będziecie jeść. Zniszczę wasze wyżyny, wytnę wasze posągi, a wasze zwłoki rzucę na zwłoki waszych bożków, i moja dusza będzie się wami brzydzić. Obrócę wasze miasta w pustkowie, a wasze świątynie zamienię w spustoszenie, i miłej woni waszych wonności nie będę czuł. Obrócę kraj w spustoszenie, a wasi wrogowie, którzy w nim zamieszkają, zdumieją się nad nim. Rozproszę was między pogan i wyciągnę przeciw wam miecz; wasza ziemia będzie spustoszona, a wasze miasta w ruinie. Wtedy ziemia nacieszy się swoimi szabatami, przez cały czas, gdy będzie leżała spustoszona, a wy będziecie w ziemi waszych nieprzyjaciół; wtedy ziemia odpocznie i nacieszy się swoimi szabatami. Przez cały czas, gdy będzie leżała spustoszona, będzie odpoczywać, bo nie odpoczywała podczas waszych szabatów, gdy na niej mieszkaliście. Księga Kapłańska 26:27-35.

The punishment of the “seven times,” which is referenced four times in chapter twenty-six, identifies that when God’s people are scattered, the land will then “enjoy her sabbaths.” Daniel and the three worthies had been scattered into the enemies’ land in fulfillment of the curse of Moses, and that the scattering of seventy years, was a symbolic object lesson of the scattering of the twenty-five hundred and twenty years. It was a prophetic object lesson, similar to Elijah’s three and a half years of drought during the persecution of Jezebel. That three and a half years represented three and a half prophetic years, that equaled twelve hundred and sixty years of papal rule from the year 538 until 1798. The seventy years was a symbol of the “seven times,” just as the three and a half years was a symbol of the wilderness of twelve hundred and sixty years. The seventy years of Daniel’s captivity identified by Jeremiah, represented “four hundred and ninety” years.

Kara „siedmiu czasów”, do której czterokrotnie odwołuje się rozdział dwudziesty szósty, wskazuje, że gdy lud Boży zostanie rozproszony, ziemia wtedy „zażyje swoich sabatów”. Daniel i trzej młodzieńcy zostali rozproszeni do ziemi nieprzyjaciół w wypełnieniu przekleństwa Mojżesza, a owo siedemdziesięcioletnie rozproszenie było symbolicznym obrazem rozproszenia trwającego dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat. Był to proroczy obraz, podobny do trzech i pół roku suszy za czasów Eliasza podczas prześladowań ze strony Jezabel. Tamte trzy i pół roku oznaczały trzy i pół proroczego roku, co równało się tysiącowi dwustu sześćdziesięciu lat panowania papieskiego od roku 538 do 1798. Siedemdziesiąt lat było symbolem „siedmiu czasów”, tak jak trzy i pół roku było symbolem pobytu na pustyni przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat. Siedemdziesiąt lat niewoli Daniela, wskazane przez Jeremiasza, przedstawiało „czterysta dziewięćdziesiąt” lat.

> And the Lord God of their fathers sent to them by his messengers, rising up betimes, and sending; because he had compassion on his people, and on his dwelling place: But they mocked the messengers of God, and despised his words, and misused his prophets, until the wrath of the Lord arose against his people, till there was no remedy. Therefore he brought upon them the king of the Chaldees, who slew their young men with the sword in the house of their sanctuary, and had no compassion upon young man or maiden, old man, or him that stooped for age: he gave them all into his hand. And all the vessels of the house of God, great and small, and the treasures of the house of the Lord, and the treasures of the king, and of his princes; all these he brought to Babylon. And they burnt the house of God, and brake down the wall of Jerusalem, and burnt all the palaces thereof with fire, and destroyed all the goodly vessels thereof. And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:15–23.

> A Pan, Bóg ich ojców, posyłał do nich przez swoich posłańców, wstając wcześnie i posyłając, ponieważ litował się nad swoim ludem i nad swoim mieszkaniem; lecz oni wyśmiewali posłańców Boga, gardzili jego słowami i znieważali jego proroków, aż gniew Pana wzrósł przeciw jego ludowi, tak że nie było ratunku. Dlatego sprowadził na nich króla Chaldejczyków, który pozabijał ich młodzieńców mieczem w domu ich świątyni i nie miał litości ani nad młodzieńcem, ani nad dziewicą, ani nad starcem, ani nad zgarbionym ze starości; wszystkich wydał w jego ręce. A wszystkie naczynia domu Bożego, wielkie i małe, oraz skarby domu Pana, i skarby króla i jego książąt — to wszystko zabrał do Babilonu. I spalili dom Boży, zburzyli mur Jerozolimy, spalili ogniem wszystkie jej pałace i zniszczyli wszystkie jej kosztowne naczynia. A tych, którzy uszli miecza, uprowadził do Babilonu; gdzie byli sługami jego i jego synów aż do panowania królestwa Persji; aby się wypełniło słowo Pana wypowiedziane przez usta Jeremiasza, aż ziemia odprawiła swoje sabaty; bo przez cały czas swego spustoszenia miała sabat, aby dopełnić siedemdziesięciu lat. A w pierwszym roku Cyrusa, króla Persji, aby spełniło się słowo Pana wypowiedziane przez usta Jeremiasza, Pan pobudził ducha Cyrusa, króla Persji, tak że ogłosił obwieszczenie w całym swoim królestwie i także podał je na piśmie, mówiąc: Tak mówi Cyrus, król Persji: Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebios, i nakazał mi zbudować mu dom w Jerozolimie, która jest w Judzie. Któż jest między wami spośród całego jego ludu? Niech Pan, jego Bóg, będzie z nim, i niech wstąpi. 2 Księga Kronik 36:15-23.

The only two references in the Bible of the land enjoying her sabbaths are in relation to the scattering of God’s people, and the seventy years of captivity, which represented a period of time that would allow the land to enjoy its sabbaths. It equaled the amount of sabbaths that the Jews did not allow the land to enjoy rest. The land resting for seventy years, represented the total years that the rebellion against the commandment to allow the land to rest had been accomplished. Simple math identifies that in “four hundred and ninety” years of rebellion, there would be a total of seventy years that the land had not rested.

Jedynie dwa miejsca w Biblii, w których mowa jest o tym, że ziemia korzysta ze swoich szabatów, odnoszą się do rozproszenia ludu Bożego oraz do siedemdziesięciu lat niewoli, które stanowiły okres pozwalający ziemi korzystać ze swoich szabatów. Było to równe liczbie szabatów, w których Żydzi nie pozwolili ziemi odpocząć. Odpoczynek ziemi przez siedemdziesiąt lat odpowiadał łącznej liczbie lat trwania buntu przeciw przykazaniu, by pozwolić ziemi odpocząć. Prosta matematyka wskazuje, że w ciągu „czterystu dziewięćdziesięciu” lat buntu uzbierało się łącznie siedemdziesiąt lat, w których ziemia nie odpoczywała.

Four hundred and ninety years were cut off from the twenty-three hundred years, as a probationary period for the Jews, and that “four hundred and ninety” years has a direct connection with the scattering of the “seven times” of Leviticus twenty-six.

Czterysta dziewięćdziesiąt lat zostało odcięte od dwóch tysięcy trzystu lat jako okres próby dla Żydów, a „czterysta dziewięćdziesiąt” lat ma bezpośredni związek z rozproszeniem „siedmiu czasów” z Księgi Kapłańskiej, rozdział dwudziesty szósty.

The “chazon” vision of the trampling down and the “mareh” vision of the appearance at the end of twenty-three hundred years are distinct from each other, but they have a direct connection. As with Daniel, God’s people are to rightly divide the two visions, while simultaneously recognizing their connection with one another. The seventy years of captivity which led to the three decrees allowing the Jews to return and rebuild Jerusalem, represented “four hundred and ninety” years of rebellion by the Jews against the covenant of allowing the land to rest.

Wizja „chazon” o podeptaniu i wizja „mareh” o ukazaniu się po upływie dwóch tysięcy trzystu lat są od siebie odrębne, ale łączy je bezpośredni związek. Podobnie jak u Daniela, lud Boży powinien właściwie rozróżniać te dwie wizje, jednocześnie rozpoznając ich wzajemny związek. Siedemdziesiąt lat niewoli, które doprowadziły do trzech dekretów zezwalających Żydom na powrót i odbudowę Jerozolimy, stanowiło „czterysta dziewięćdziesiąt” lat buntu Żydów przeciwko przymierzu nakazującemu, by ziemia odpoczywała.

When the third decree identified their opportunity to return and rebuild, they were given “four hundred and ninety” years of probationary time, as they were tested by the same period of time in which their disobedience led to the destruction of Jerusalem and their scattering. At the end of the second “four hundred and ninety years,” their disobedience would once again bring the destruction of Jerusalem and their scattering among the Gentiles.

Gdy trzeci dekret wskazał im możliwość powrotu i odbudowy, otrzymali „czterysta dziewięćdziesiąt” lat czasu próby, gdyż zostali poddani próbie przez ten sam okres, w którym ich nieposłuszeństwo doprowadziło do zniszczenia Jerozolimy i ich rozproszenia. Pod koniec drugich „czterystu dziewięćdziesięciu lat” ich nieposłuszeństwo miało ponownie doprowadzić do zniszczenia Jerozolimy oraz do ich rozproszenia wśród pogan.

The scattering of the seventy year captivity was preceded by “four hundred and ninety” years of rebellion, and then that seventy year captivity was followed by another “four hundred and ninety years” of further rebellion.

Rozproszenie związane z siedemdziesięcioletnią niewolą zostało poprzedzone "czterystoma dziewięćdziesięcioma" latami buntu, a następnie po tamtej siedemdziesięcioletniej niewoli nastąpiło kolejne "czterysta dziewięćdziesiąt lat" dalszego buntu.

The first “four hundred and ninety” year period, which brought about the seventy years of the land resting, had reached a conclusion with the destruction of Jerusalem. At the ending of the “four hundred and ninety” years that was cut off from the twenty-three hundred years, Jerusalem was once again destroyed, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Pierwszy okres "czterystu dziewięćdziesięciu" lat, który spowodował siedemdziesiąt lat odpoczynku ziemi, zakończył się zniszczeniem Jerozolimy. Pod koniec "czterystu dziewięćdziesięciu" lat, które zostały odcięte od dwóch tysięcy trzystu lat, Jerozolima została ponownie zniszczona, gdyż Jezus zawsze ukazuje koniec danej rzeczy poprzez jej początek.

The seventy year captivity of literal Israel in literal Babylon was a symbol of the scattering of “seven times,” and Sister White identifies that the seventy years of captivity of literal Israel in literal Babylon was a type of the twelve hundred and sixty years of captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon.

Siedemdziesięcioletnia niewola dosłownego Izraela w dosłownym Babilonie była symbolem rozproszenia na okres "siedmiu czasów", a Siostra White wskazuje, że siedemdziesiąt lat niewoli dosłownego Izraela w dosłownym Babilonie było typem tysiąca dwustu sześćdziesięciu lat niewoli duchowego Izraela w duchowym Babilonie.

> “God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> "Kościół Boży na ziemi był istotnie w niewoli podczas tego długiego okresu nieustannych prześladowań, tak jak synowie Izraela byli przetrzymywani w niewoli w Babilonie w okresie wygnania." Prorocy i królowie, 714.

The twelve hundred and sixty years from the year 538 to 1798, was a type of the “seven times.” At the end of the seventy years, the Jews returned to restore and rebuild Jerusalem. Their return during the three decrees marked the beginning (457 BC) of the twenty-three hundred years of the “mareh” vision that led to the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844. The three decrees marked the beginning of the prophetic period, and it required all three decrees to begin the prophetic period, though they began to return and rebuild with the first decree of Cyrus.

Tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat od roku 538 do 1798 było typem „siedmiu czasów”. Pod koniec siedemdziesięciu lat Żydzi powrócili, aby odnowić i odbudować Jerozolimę. Ich powrót, dokonujący się na mocy trzech dekretów, wyznaczył początek (457 r. p.n.e.) okresu dwóch tysięcy trzystu lat wizji „mareh”, która doprowadziła do ukazania się Chrystusa w Miejscu Najświętszym 22 października 1844 roku. Trzy dekrety wyznaczyły początek okresu proroczego i do rozpoczęcia tego okresu potrzebne były wszystkie trzy dekrety, choć powrót i odbudowę rozpoczęli już na mocy pierwszego dekretu Cyrusa.

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12−26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [‘decree,’ margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> „W siódmym rozdziale Księgi Ezdrasza znajduje się dekret. Wersety 12−26. W swej najpełniejszej formie został on wydany przez Artakserksesa, króla Persji, w 457 r. p.n.e. Lecz w Ezdr. 6,14 powiedziano, że dom Pana w Jerozolimie został zbudowany „według rozkazu [„dekretu”, margines] Cyrusa, Dariusza i Artakserksesa, króla Persji”. Ci trzej królowie, ustanawiając dekret, potwierdzając go na nowo i doprowadzając go do pełni, nadali mu doskonałość wymaganą przez proroctwo, aby wyznaczyć początek 2300 lat. Przyjmując rok 457 p.n.e., czas, w którym dekret został dopełniony, za datę rozkazu, dostrzeżono, że każde wyszczególnienie proroctwa dotyczącego siedemdziesięciu tygodni zostało wypełnione”. Wielki bój, 326.

From 1798 until 1844, the three angels of Revelation arrived into prophetic history, and just as the three decrees marked the beginning of the prophecy of twenty-three hundred years, those three angels marked the conclusion of the prophecy. The prophetic period ended with the arrival of the third angel, just as it had begun with the arrival of the third decree, for Jesus always identifies the end of a thing, with the beginning of a thing.

Od 1798 do 1844 roku trzej aniołowie z Apokalipsy wkroczyli do historii proroctw i tak jak trzy dekrety wyznaczyły początek proroctwa dwóch tysięcy trzystu lat, tak ci trzej aniołowie wyznaczyli jego zakończenie. Okres proroczy dobiegł końca wraz z nadejściem trzeciego anioła, tak jak rozpoczął się wraz z nadejściem trzeciego dekretu, ponieważ Jezus zawsze wskazuje koniec rzeczy poprzez jej początek.

The Jews began to return under the first decree, and in the history of the second decree they finished the temple. The third angel arrived on October 22, 1844, and before that date the Millerites had finished the spiritual temple they had come out of spiritual Babylon to rebuild. It was to be completed, for on October 22, 1844 the messenger of the covenant was to come suddenly to his temple. That temple was the Millerite people who entered into covenant on October 22, 1844, and who Peter identifies were a temple.

Żydzi zaczęli powracać na mocy pierwszego dekretu, a w czasie drugiego dekretu ukończyli świątynię. Trzeci anioł przybył 22 października 1844 roku, a przed tą datą milleriści ukończyli duchową świątynię, dla odbudowy której wyszli z duchowego Babilonu. Miała zostać ukończona, gdyż 22 października 1844 roku posłaniec przymierza miał nagle przyjść do swojej świątyni. Tą świątynią był lud millerowski, który 22 października 1844 roku wszedł w przymierze i który, jak wskazuje Piotr, stanowił świątynię.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> Wy także, jako żywe kamienie, jesteście budowani jako duchowa świątynia, święte kapłaństwo, aby składać duchowe ofiary, miłe Bogu przez Jezusa Chrystusa. 1 List Piotra 2:5.

The Millerite temple was built from 1798 to 1844, which is forty-six years, or prophetically three days, for Christ identified that it takes three days to raise up a temple.

Świątynia millerystów była budowana od 1798 do 1844 roku, co daje czterdzieści sześć lat, albo w proroczym znaczeniu trzy dni, gdyż Chrystus stwierdził, że na wzniesienie świątyni potrzeba trzech dni.

> And the Jews’ passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. Then answered the Jews and said unto him, What sign showest thou unto us, seeing that thou doest these things? Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:13–21.

> A zbliżała się Pascha Żydów i Jezus przybył do Jerozolimy, i zastał w świątyni sprzedających woły, owce i gołębie oraz siedzących bankierów; a uczyniwszy sobie bicz ze sznurków, wypędził wszystkich ze świątyni wraz z owcami i wołami; rozsypał też pieniądze bankierów i poprzewracał stoły; i rzekł do sprzedających gołębie: Zabierzcie stąd te rzeczy; nie czyńcie z domu mego Ojca domu kupiectwa. A jego uczniowie przypomnieli sobie, że jest napisane: Gorliwość o twój dom pożera mnie. Wtedy Żydzi odezwali się i powiedzieli do niego: Jaki znak pokażesz nam, skoro to czynisz? Jezus odpowiedział i rzekł do nich: Zburzcie tę świątynię, a ja w trzy dni wzniosę ją. Wtedy Żydzi powiedzieli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty w trzy dni ją wznieść chcesz? Lecz on mówił o świątyni swego ciała. Jana 2:13-21.

Sister White identifies that when the messenger of the covenant suddenly came to his temple, as represented in the book of Malachi, that the prediction had been fulfilled when Christ cleansed the temple, as just identified in the passage from John.

Siostra White wskazuje, że gdy posłaniec przymierza nagle przyszedł do swojej świątyni, jak przedstawiono w Księdze Malachiasza, proroctwo to spełniło się, gdy Chrystus oczyścił świątynię, jak właśnie wskazano we fragmencie z Jana.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. ‘Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Malachi 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

> Oczyszczając świątynię z kupujących i sprzedających tego świata, Jezus ogłosił swoją misję oczyszczenia serca ze skalania grzechem — z ziemskich pragnień, egoistycznych żądz, złych nawyków, które deprawują duszę. „Oto Ja posyłam mojego posłańca, a on przygotuje drogę przede Mną; a Pan, którego szukacie, nagle przyjdzie do swojej świątyni; także Posłaniec Przymierza, w którym macie upodobanie: oto przyjdzie — mówi Pan Zastępów. Lecz któż przetrwa dzień Jego przyjścia? I kto się ostoi, gdy się ukaże? Gdyż On jest jak ogień odlewacza i jak mydło folusznika. I zasiądzie jak odlewacz i oczyszczający srebro; oczyści synów Lewiego i przetopi ich jak złoto i srebro, aby składali Panu ofiarę w sprawiedliwości. Malachiasza 3:1-3.” Pragnienie wieków, 161.

The temple in John chapter two, took forty-six years to build, and Jesus said He would erect the destroyed temple in three days. 1798 unto 1844, is forty-six years, and it identifies the arrival of the three angels (days), of Revelation fourteen, that had been typified by the three decrees which began the twenty-three hundred year prophecy. The forty-six years is the period in which Christ raised up the Millerite temple, for prior to that time the spiritual sanctuary and spiritual Israel had been trodden down by spiritual Babylon.

Świątynia wspomniana w drugim rozdziale Ewangelii Jana była budowana przez czterdzieści sześć lat, a Jezus powiedział, że w trzy dni wzniesie zburzoną świątynię. Od 1798 do 1844 to czterdzieści sześć lat, co wskazuje na przybycie trzech aniołów (dni) z czternastego rozdziału Księgi Objawienia, przedstawione typologicznie przez trzy dekrety, które zapoczątkowały proroctwo dwóch tysięcy trzystu lat. Te czterdzieści sześć lat to okres, w którym Chrystus wzniósł świątynię millerystów, gdyż wcześniej duchowa świątynia i duchowy Izrael były deptane przez duchowy Babilon.

When Christ cleansed the temple at the Passover in the beginning of His ministry, He was fulfilling the prophecy of the Messenger of the Covenant suddenly coming unto His temple as set forth in Malachi. On October 22, 1844 Christ suddenly came to His temple, and it had taken Him forty-six years to erect His destroyed temple.

Gdy Chrystus oczyścił świątynię podczas Paschy na początku swojej służby, wypełnił proroctwo o Posłańcu Przymierza, który nagle przychodzi do swojej świątyni, zapisane u Malachiasza. 22 października 1844 roku Chrystus nagle przyszedł do swojej świątyni, a odbudowanie Jego zburzonej świątyni zajęło Mu czterdzieści sześć lat.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> "Przyjście Chrystusa jako naszego arcykapłana do miejsca najświętszego, w celu oczyszczenia świątyni, ukazane w Daniela 8:14; przyjście Syna Człowieczego do Sędziwego, przedstawione w Daniela 7:13; oraz przyjście Pana do Jego świątyni, przepowiedziane przez Malachiasza, są opisami tego samego wydarzenia; a jest to także przedstawione przez przyjście oblubieńca na wesele, opisane przez Chrystusa w przypowieści o dziesięciu pannach, u Mateusza 25." Wielki bój, 426.

The first indignation ended in 1798, and the end of the last indignation was 1844. The beginning of the forty-six year period, where Christ raised up the Millerite temple illustrated the end, for both the beginning and ending were marked by the conclusion of God’s indignation against His people, for Jesus always identifies the end of a thing, with the beginning of a thing.

Pierwszy okres gniewu zakończył się w 1798 roku, a koniec ostatniego okresu gniewu przypadł na rok 1844. Początek czterdziestosześcioletniego okresu, w którym Chrystus wzbudził świątynię millerytów, stanowił ilustrację końca, gdyż zarówno początek, jak i zakończenie były naznaczone ustaniem Bożego gniewu przeciwko Jego ludowi, ponieważ Jezus zawsze utożsamia koniec rzeczy z jej początkiem.

We will continue our study of Gabriel’s instruction to Daniel in the next article.

Będziemy kontynuować nasze studium pouczenia Gabriela skierowanego do Daniela w następnym artykule.

> “The book of Revelation must be opened to the people. Many have been taught that it is a sealed book, but it is sealed to those only who reject truth and light. The truths that it contains must be proclaimed, that people may have an opportunity to prepare for the events which are so soon to take place. The Third Angel’s Message must be presented as the only hope for the salvation of a perishing world.

> Księga Objawienia musi zostać udostępniona ludziom. Wielu nauczono, że jest to księga zapieczętowana, lecz jest zapieczętowana jedynie dla tych, którzy odrzucają prawdę i światło. Prawdy, które zawiera, muszą być głoszone, aby ludzie mieli możliwość przygotować się na wydarzenia, które już wkrótce mają nastąpić. Poselstwo trzeciego anioła musi być przedstawione jako jedyna nadzieja na zbawienie ginącego świata.

> “The perils of the last days are upon us, and in our work we are to warn the people of the danger they are in. Let not the solemn scenes that prophecy has revealed are soon to take place be left untouched. We are God’s messengers, and we have no time to lose. Those who would be co-workers with our Lord Jesus Christ will show a deep interest in the truths found in this book. With pen and voice they will strive to make plain the wonderful things that Christ came from heaven to reveal.” Signs of the Times, July 4, 1906.

> "Niebezpieczeństwa ostatnich dni są już nad nami i w naszej pracy mamy ostrzegać ludzi przed niebezpieczeństwem, w jakim się znajdują. Niech nie będą pomijane poważne sceny, które proroctwo objawiło jako mające wkrótce nastąpić. Jesteśmy posłańcami Boga i nie mamy czasu do stracenia. Ci, którzy chcą być współpracownikami naszego Pana Jezusa Chrystusa, okażą głębokie zainteresowanie prawdami zawartymi w tej księdze. Piórem i słowem będą się starać uczynić jasnymi wspaniałe rzeczy, które Chrystus przyszedł z nieba objawić." Znaki Czasu, 4 lipca 1906.

Back to Articles