Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Three

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer trzydziesty trzeci

Number Thirty-Three

Liczba trzydzieści trzy

Author

Jeff Pippenger

Published

January 21, 2026

Formats

PDF
Word

At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand prophetically meet the eleventh-hour workers. The one hundred and forty-four thousand are already sealed, and are then calling for the great multitude to come out of Babylon and to stand with them for the seventh-day Sabbath. Judgment for God’s house ends at the Sunday law, and judgment then moves unto the Gentiles, the great multitude—God’s other flock. Revelation seven identifies both groups, and in the fifth seal the martyrs from the Dark Ages ask “how long” until God judges the papal power for their martyrdom? They are told to rest in their graves until a second group of martyrs of papal persecution is made up, and they are given white robes. The great multitude of Revelation chapter seven wear white robes, for they represent the second group of papal martyrs in the soon-coming Sunday law crisis. Revelation seven and the fifth seal address these two groups, as does the churches of Smyrna and Philadelphia. Smyrna represents the martyrs of the final papal blood bath, and Philadelphia the one hundred and forty-four thousand.

Podczas wprowadzenia ustawy niedzielnej sto czterdzieści cztery tysiące w sensie proroczym spotykają się z robotnikami jedenastej godziny. Sto czterdzieści cztery tysiące są już zapieczętowani i wówczas wzywają wielką rzeszę, aby wyszła z Babilonu i stanęła wraz z nimi po stronie Sabatu siódmego dnia. Sąd nad domem Bożym kończy się wraz z ustawą niedzielną, a następnie sąd przenosi się na narody, na wielką rzeszę — inne stado Boże. Siódmy rozdział Objawienia identyfikuje obie grupy, a przy piątej pieczęci męczennicy z Ciemnych Wieków pytają: „Jak długo, aż Bóg osądzi władzę papieską za ich męczeństwo?” Polecono im spoczywać w grobach, aż dopełni się druga grupa męczenników papieskich prześladowań, i dano im białe szaty. Wielka rzesza z siódmego rozdziału Objawienia nosi białe szaty, gdyż reprezentuje drugą grupę papieskich męczenników w nadchodzącym kryzysie ustawy niedzielnej. Siódmy rozdział Objawienia i piąta pieczęć odnoszą się do tych dwóch grup, podobnie jak zbory w Smyrnie i w Filadelfii. Smyrna przedstawia męczenników ostatecznej papieskiej rzezi, a Filadelfia — sto czterdzieści cztery tysiące.

Peter is at the third hour at Caesarea Philippi, and after “six days,” not six hours, he would be at the edge of the Sunday law, which is the ninth hour.

Piotr jest o trzeciej godzinie w Cezarei Filipowej, a po "sześciu dniach", a nie sześciu godzinach, byłby u progu ustawy niedzielnej, która jest dziewiątą godziną.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. And, behold, there appeared unto them Moses and Elias talking with him. Matthew 17:1–3.

> Po sześciu dniach Jezus bierze Piotra, Jakuba i jego brata Jana i prowadzi ich osobno na wysoką górę. I przemienił się wobec nich: a Jego oblicze zajaśniało jak słońce, a Jego szaty były białe jak światło. I oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Mateusza 17,1–3.

At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand prophetically meet the great multitude. Elijah represents the one hundred and forty-four thousand who do not taste of death, and Moses represents those who die in the Lord. They are standing with Christ at the Sunday law, which is where Christ anoints His kingdom of glory as He established His kingdom of grace at the cross. If you are still engaged in the logic we are setting forth in connection with the six-hour period from the third to ninth hour, then it is necessary to see something that is a very special illustration.

W momencie wprowadzenia prawa niedzielnego sto czterdzieści cztery tysiące w sensie proroczym spotykają się z wielką rzeszą. Eliasz reprezentuje sto czterdzieści cztery tysiące, którzy nie zakosztują śmierci, a Mojżesz reprezentuje tych, którzy umierają w Panu. Oni stoją wraz z Chrystusem w momencie wprowadzenia prawa niedzielnego, gdzie Chrystus namaszcza swoje królestwo chwały, tak jak na krzyżu ustanowił swoje królestwo łaski. Jeśli nadal podążasz za przedstawianą przez nas logiką w związku z sześciogodzinnym okresem od godziny trzeciej do dziewiątej, wówczas konieczne jest dostrzeżenie czegoś, co stanowi bardzo szczególną ilustrację.

The third hour of Caesarea Philippi is the alpha of the ninth hour’s omega of Caesarea Maritima. I am identifying that not six hours, but six days later, Peter is at the Mount of Transfiguration, that also illustrates the history that culminates at the Sunday law, which is the ninth hour. The six-day period aligns with the six-hour period, but only as a fractal of Caesarea to Caesarea. What is very special is that this phenomenon of a fractal of the history being within the history of the six-hour period is exactly what happens when you consider the Pentecostal season. The six hours from the death of Christ unto Pentecost is a fractal of the period of the cross unto 34 AD, when the sacred week concluded and the gospel went to the Gentiles.

Trzecia godzina Cezarei Filipowej jest alfą omegi dziewiątej godziny Cezarei Nadmorskiej. Wskazuję, że nie sześć godzin później, lecz sześć dni później, Piotr znajduje się na Górze Przemienienia, co również ilustruje historię, która kulminuje w ustawie niedzielnej, będącej dziewiątą godziną. Okres sześciu dni odpowiada okresowi sześciu godzin, lecz tylko jako fraktal przejścia od Cezarei Filipowej do Cezarei Nadmorskiej. Szczególnie istotne jest to, że owo zjawisko fraktalu historii, mieszczącego się wewnątrz historii sześciogodzinnego okresu, jest dokładnie tym, co zachodzi, gdy rozważa się okres Pięćdziesiątnicy. Sześć godzin od śmierci Chrystusa aż do Pięćdziesiątnicy stanowi fraktal okresu od krzyża aż do roku 34 n.e., kiedy zakończył się święty tydzień, a ewangelia została skierowana do pogan.

> “Now pride and envy closed the door against the light. If the reports brought by the shepherds and the wise men were credited, they would place the priests and rabbis in a most unenviable position, disproving their claim to be the exponents of the truth of God. These learned teachers would not stoop to be instructed by those whom they termed heathen. It could not be, they said, that God had passed them by, to communicate with ignorant shepherds or uncircumcised Gentiles. They determined to show their contempt for the reports that were exciting King Herod and all Jerusalem. They would not even go to Bethlehem to see whether these things were so. And they led the people to regard the interest in Jesus as a fanatical excitement. Here began the rejection of Christ by the priests and rabbis. From this point their pride and stubbornness grew into a settled hatred of the Saviour. While God was opening the door to the Gentiles, the Jewish leaders were closing the door to themselves.” The Desire of Ages, 62.

> Teraz pycha i zazdrość zamknęły drzwi przed światłem. Gdyby uwierzono wieściom przyniesionym przez pasterzy i mędrców, postawiłoby to kapłanów i rabinów w nader nie do pozazdroszczenia położeniu, obalając ich roszczenie do miana wykładników prawdy Bożej. Ci uczeni nauczyciele nie chcieli zniżyć się do tego, by dać się pouczać przez tych, których nazywali poganami. Twierdzili, że nie może być tak, iż Bóg ich pominął, by przemawiać do nieuczonych pasterzy albo nieobrzezanych pogan. Postanowili okazać swoją pogardę dla wieści, które wzburzały króla Heroda i całą Jerozolimę. Nie chcieli nawet pójść do Betlejem, by zobaczyć, czy tak jest w istocie. I skłonili lud do tego, by zainteresowanie Jezusem uważał za przejaw fanatycznego podniecenia. Tu rozpoczęło się odrzucenie Chrystusa przez kapłanów i rabinów. Od tego momentu ich pycha i upór przerodziły się w ugruntowaną nienawiść do Zbawiciela. Podczas gdy Bóg otwierał drzwi dla pogan, przywódcy żydowscy zamykali drzwi przed sobą samymi. Życie Jezusa, 62.

In the midst of the sacred week Christ was crucified. Three and a half years later Stephen was stoned and Cornelius called for Peter. Three and a half years after the cross, probation is fully finished for ancient Israel. Stephen then looked into heaven and saw Christ standing, which is the symbol of the close of probation in Daniel twelve verse one. The door closed for ancient Israel and opened for the Gentiles.

W połowie świętego tygodnia Chrystus został ukrzyżowany. Trzy i pół roku później Szczepan został ukamienowany, a Korneliusz posłał po Piotra. Trzy i pół roku po krzyżu czas łaski dla starożytnego Izraela dobiegł całkowitego kresu. Wtedy Szczepan spojrzał ku niebu i ujrzał stojącego Chrystusa, co stanowi symbol zamknięcia czasu łaski w Dn 12,1. Drzwi zamknęły się dla starożytnego Izraela, a otworzyły dla pogan.

In the period from the death of Christ at the ninth hour to the death of Stephen and Peter’s calling at the ninth hour, Cornelius and Stephen are two witnesses that the twelve hundred and sixty prophetic days were fulfilled. From the ninth hour of death to the ninth hour of death, was 1,260 prophetic days. The ninth hour of death unto the ninth hour of Pentecost identifies a fractal of the 1,260 days, in the space of fifty-two days.

W okresie od śmierci Chrystusa o dziewiątej godzinie do śmierci Szczepana oraz powołania Piotra o dziewiątej godzinie, Korneliusz i Szczepan są dwoma świadkami tego, że wypełniło się tysiąc dwieście sześćdziesiąt proroczych dni. Od dziewiątej godziny śmierci do dziewiątej godziny śmierci upłynęło 1 260 proroczych dni. Okres od dziewiątej godziny śmierci do dziewiątej godziny Pięćdziesiątnicy wyznacza fraktal tysiąca dwustu sześćdziesięciu dni, w przestrzeni pięćdziesięciu dwóch dni.

The fractal that was the Pentecostal season is at the beginning of those 1,260 days, and at the end of those days Peter is prophetically located at both the third and ninth hour in Caesarea. The two Caesarea’s represent the alpha and omega of a prophetic six-hour period. Within the prophetic six-hour period of the two Caesarea’s, Peter travels for six days and gets to the Mount of Transfiguration. The Mount represents the sealing that culminates at the Sunday law, which is where the church triumphant is lifted up above all the mountains. Those six days represent the six-hour period from Caesarea to Caesarea and are a fractal within the period, as was the Pentecostal season a fractal at the beginning of the very same sacred period.

Fraktal, którym był okres Pięćdziesiątnicy, znajduje się na początku owych 1 260 dni, a na końcu tych dni Piotr jest proroczo umiejscowiony zarówno o trzeciej, jak i o dziewiątej godzinie w Cezarei. Dwie Cezaree reprezentują alfę i omegę proroczego sześciogodzinnego okresu. W obrębie proroczego sześciogodzinnego okresu dwóch Cezarei Piotr podróżuje przez sześć dni i dociera na Górę Przemienienia. Góra reprezentuje pieczętowanie, które kulminuje przy prawie niedzielnym, przy którym Kościół triumfujący zostaje wyniesiony ponad wszystkie góry. Owe sześć dni reprezentuje sześciogodzinny okres od Cezarei do Cezarei i stanowi fraktal w obrębie tego okresu, tak jak okres Pięćdziesiątnicy był fraktalem na początku tego samego świętego okresu.

The beginning fractal was a fulfillment of the Spring feasts associated with the Pentecostal season. The ending fractal of Caesarea Philippi to the Mount of Transfiguration is also prophetically tied together with the sacred week. At the Mount the Father spoke, as He had done at Christ’s baptism, and as He would just before the cross. The Father audibly spoke three times from the start of the sacred week unto the cross. Once at the baptism, then at the Mount of Transfiguration and then He spoke in the shadow of the approaching cross.

Fraktal początkowy stanowił wypełnienie wiosennych świąt związanych z okresem Pięćdziesiątnicy. Fraktal końcowy, od Cezarei Filipowej do Góry Przemienienia, jest również proroczo powiązany ze świętym tygodniem. Na Górze Przemienienia Ojciec przemówił, jak uczynił to podczas chrztu Chrystusa, i jak uczynił to tuż przed krzyżem. Ojciec trzykrotnie przemówił słyszalnym głosem od początku świętego tygodnia aż po krzyż. Raz podczas chrztu, następnie na Górze Przemienienia, a potem przemówił w cieniu nadchodzącego krzyża.

The cross is the omega of the 1,260 days that began at His baptism. The baptism and the cross are specific waymarks of the sacred week of Daniel nine, thus identifying the Mount of Transfiguration as part of the sacred week. If the first and last fulfill waymarks of the prophecy of the sacred week, then the middle waymark must of prophetic necessity do the same.

Krzyż jest omegą 1260-dniowego okresu, który rozpoczął się przy Jego chrzcie. Chrzest i krzyż są szczególnymi wyznacznikami świętego tygodnia z dziewiątego rozdziału Księgi Daniela, wskazując tym samym Górę Przemienienia jako część tego świętego tygodnia. Jeżeli pierwszy i ostatni odpowiadają wyznacznikom proroctwa świętego tygodnia, to środkowy wyznacznik z konieczności proroczej musi uczynić to samo.

The baptism is the first angel; the Mount of Transfiguration is the second and the cross is the third. At the Mount, God identified Moses and Elijah as waymarks of the remnant church. The application is tied together with the threefold symbol of Peter, James and John. There were three times that Jesus took Peter, James and John with Him. The first time it was the resurrection of Jairus’ daughter, the second was the Transfiguration and the third was Gethsemane. The first time Peter, James and John witnessed a resurrected twelve-year-old virgin.

Chrzest jest pierwszym aniołem; Góra Przemienienia — drugim, a krzyż — trzecim. Na Górze Przemienienia Bóg określił Mojżesza i Eliasza jako drogowskazy dla Kościoła Resztki. Zastosowanie jest powiązane z potrójnym symbolem Piotra, Jakuba i Jana. Trzykrotnie Jezus zabrał ze sobą Piotra, Jakuba i Jana. Po raz pierwszy było to wskrzeszenie córki Jaira, po raz drugi — Przemienienie, po raz trzeci — Getsemani. Za pierwszym razem Piotr, Jakub i Jan byli świadkami wskrzeszonej dwunastoletniej dziewicy.

> And it came to pass, that, when Jesus was returned, the people gladly received him: for they were all waiting for him. And, behold, there came a man named Jairus, and he was a ruler of the synagogue: and he fell down at Jesus’ feet, and besought him that he would come into his house: For he had one only daughter, about twelve years of age, and she lay a dying. But as he went the people thronged him. Luke 8:40–42.

> I stało się, że gdy Jezus powrócił, lud z radością Go przyjął, ponieważ wszyscy Go oczekiwali. A oto przyszedł mąż, imieniem Jair, przełożony synagogi; upadł do stóp Jezusa i prosił Go, aby przyszedł do jego domu, gdyż miał jedyną córkę, w wieku około dwunastu lat, która dogorywała. A gdy szedł, tłumy na Niego napierały. Łukasz 8:40–42.

The name Jairus means “the enlightener” and “to be luminous and glorious.” Of the three times when Peter, James and John were exclusively guests of Christ, this was the first time, and Jairus’ represents the first angel who lightens the earth with its glory. The twelve-year old virgin represents the virgins who are to be resurrected as the one hundred and forty-four thousand. Christ reached the home of the virgin daughter, after His interaction of a woman who had an issue of blood for twelve years.

Imię Jaira znaczy „oświeciciel” oraz „jaśnieć i być chwalebnym”. Spośród trzech wydarzeń, podczas których tylko Piotr, Jakub i Jan zostali dopuszczeni do wyłącznego towarzyszenia Chrystusowi, było to pierwsze, a Jair przedstawia pierwszego anioła, który oświeca ziemię swoją chwałą. Dwunastoletnia dziewica przedstawia dziewice, które mają zostać wskrzeszone jako sto czterdzieści cztery tysiące. Chrystus dotarł do domu córki-dziewicy po swoim spotkaniu z kobietą, która od dwunastu lat cierpiała na upływ krwi.

> And a woman having an issue of blood twelve years, which had spent all her living upon physicians, neither could be healed of any, Came behind him, and touched the border of his garment: and immediately her issue of blood stanched. Luke 8:43, 44.

> A niewiasta, od dwunastu lat mająca upływ krwi, która wydała całe swe mienie na lekarzy, a przez żadnego nie mogła być uzdrowiona, podeszła z tyłu i dotknęła kraju jego szaty; i natychmiast ustał jej upływ krwi. Łukasz 8,43–44.

A twelve-year old virgin is identified, and then in the next verse a woman who has a blood issue for twelve years is then identified. The woman had the issue of blood the entire life of the virgin. Jesus was about to pass by the woman with the issue of blood, in order to reach the virgin daughter. The woman represents the first angel’s message as represented by the message to Laodicea. Christ was about to resurrect and raise the virgin to life, and the sick woman, the Laodicean woman, still had a brief opportunity to touch Divinity. A child represents the last generation, and Jesus is passing by a sickly woman, Laodicea to raise up the virgin of the last days. When the virgin is resurrected, the woman has been either healed or passed by.

Najpierw przedstawiona zostaje dwunastoletnia dziewica, a w następnym wersecie przedstawiona jest kobieta, która od dwunastu lat cierpi na krwotok. Kobieta miała krwotok przez całe życie tej dziewicy. Jezus miał minąć kobietę z krwotokiem, aby dotrzeć do córki, dziewicy. Kobieta reprezentuje poselstwo pierwszego anioła, reprezentowane przez poselstwo do Laodycei. Chrystus miał za chwilę wskrzesić i przywrócić do życia dziewicę, a chora kobieta, kobieta z Laodycei, miała jeszcze krótką sposobność, by dotknąć Boskości. Dziecko symbolizuje ostatnie pokolenie, a Jezus przechodzi obok schorowanej kobiety, Laodycei, aby podźwignąć dziewicę dni ostatecznych. Gdy dziewica zostaje wskrzeszona, kobieta albo została uzdrowiona, albo została pominięta.

A characteristic of the first angel is fear, and there are two types of fear.

Cechą pierwszego anioła jest bojaźń, a istnieją dwa rodzaje bojaźni.

> While he yet spake, there cometh one from the ruler of the synagogue’s house, saying to him, Thy daughter is dead; trouble not the Master. But when Jesus heard it, he answered him, saying, Fear not: believe only, and she shall be made whole. Luke 8:49, 50.

> Gdy jeszcze mówił, przyszedł ktoś z domu przełożonego synagogi i rzekł do niego: Twoja córka umarła; nie trudź Nauczyciela. Lecz Jezus, usłyszawszy to, odpowiedział mu, mówiąc: Nie bój się; tylko wierz, a będzie uzdrowiona. Łukasza 8:49, 50.

Then Peter, James and John go into the room where the resurrection, symbolized by Christ’s baptism, represented the empowerment of the first and third angels. The Mount of Transfiguration is the second time Peter, James and John are witnesses. The Mount of Transfiguration is the second angel, and when Christ took the same disciples to Gethsemane, it represented the third angel. At the second step, the Mount of Transfiguration there is a “doubling,” for the waymark of the Mount is the middle of the three times that the Father spoke. The first was at His baptism, which aligns with the resurrection of the twelve-year-old virgin, the second was the Mount, and the third was just before the cross. The three times the Father spoke and the three times the three disciples went by themselves with Jesus are tied together by the fact that the second waymark in either line is the Mount of Transfiguration.

Wtedy Piotr, Jakub i Jan wchodzą do izby, w której zmartwychwstanie — zsymbolizowane chrztem Chrystusa — reprezentowało obdarzenie mocą pierwszego i trzeciego anioła. Góra Przemienienia to drugi raz, gdy Piotr, Jakub i Jan są świadkami. Góra Przemienienia reprezentuje drugiego anioła, a gdy Chrystus zabrał tych samych uczniów do Getsemani, reprezentowało to trzeciego anioła. Na drugim etapie, na Górze Przemienienia, występuje „podwojenie”, ponieważ kamień milowy tej Góry stanowi środkowy z trzech momentów, kiedy przemówił Ojciec. Pierwszy miał miejsce przy Jego chrzcie, co odpowiada zmartwychwstaniu dwunastoletniej dziewicy, drugi — na Górze, a trzeci — tuż przed krzyżem. Te trzy momenty, w których Ojciec przemówił, oraz trzy sytuacje, gdy trzej uczniowie udali się z Jezusem na osobności, łączy fakt, że drugim kamieniem milowym w każdej z tych linii jest Góra Przemienienia.

> And when he came into the house, he suffered no man to go in, save Peter, and James, and John, and the father and the mother of the maiden. And all wept, and bewailed her: but he said, Weep not; she is not dead, but sleepeth. And they laughed him to scorn, knowing that she was dead. And he put them all out, and took her by the hand, and called, saying, Maid, arise. And her spirit came again, and she arose straightway: and he commanded to give her meat. And her parents were astonished: but he charged them that they should tell no man what was done. Luke 8:51–56.

> A gdy wszedł do domu, nie pozwolił nikomu wejść, z wyjątkiem Piotra, Jakuba i Jana oraz ojca i matki dziewczynki. A wszyscy płakali i opłakiwali ją; lecz on rzekł: Nie płaczcie; nie umarła, lecz śpi. I szydzili z niego, wiedząc, że umarła. On zaś kazał wszystkim wyjść, ujął ją za rękę i zawołał, mówiąc: Dziewczyno, powstań. I jej duch powrócił, i natychmiast wstała; i nakazał, aby dano jej jeść. A jej rodzice byli zdumieni; lecz on przykazał im, aby nikomu nie mówili o tym, co się stało. Łukasz 8:51-56.

Peter, James and John witness the first angel at the resurrection of the virgin, who had been asleep, as was Lazarus. When she awoke, she immediately rose and was given food. When Elijah and Moses are resurrected in Revelation eleven, they immediately rise, and then the Holy Spirit is poured out without measure, representing the virgin’s food. The Mount of Transfiguration was six days after Caesarea Philippi, except when Luke records the events.

Piotr, Jakub i Jan są świadkami pierwszego anioła przy zmartwychwstaniu dziewicy, która zasnęła, jak Łazarz. Gdy się przebudziła, natychmiast powstała i dano jej pokarm. Gdy Eliasz i Mojżesz zostają wskrzeszeni w jedenastym rozdziale Księgi Objawienia, natychmiast powstają, a następnie Duch Święty zostaje wylany bez miary, co symbolizuje pokarm dziewicy. Przemienienie na górze miało miejsce sześć dni po wydarzeniach w Cezarei Filipowej, z wyjątkiem gdy Łukasz relacjonuje te wydarzenia.

> And it came to pass about an eight days after these sayings, he took Peter and John and James, and went up into a mountain to pray. And as he prayed, the fashion of his countenance was altered, and his raiment was white and glistering. And, behold, there talked with him two men, which were Moses and Elias. Luke 9:28–30.

> I stało się, że około ośmiu dni po tych słowach wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wszedł na górę, aby się modlić. A gdy się modlił, wygląd Jego oblicza odmienił się, a Jego odzienie stało się białe i lśniące. I oto rozmawiali z Nim dwaj mężowie: Mojżesz i Eliasz. Łukasz 9:28-30.

Matthew and Mark both say decisively “after six days,” and Luke says “about” eight days. The Bible authors employed two reckonings of time; one called inclusive and the other exclusive. At first glance it might appear as contradictions, but the fact that Luke said “about” identifies that he was speaking in inclusive terms, and when Matthew and Mark say, “after six days,” they are identifying that they were counting whole days, and not the day that started the eight-day period, or the day that ended the eight-day period. The difference produces two numerical symbols of the same period; one is the number eight and the other is the six days.

Zarówno Mateusz, jak i Marek mówią stanowczo „po sześciu dniach”, natomiast Łukasz mówi „około ośmiu dni”. Autorzy biblijni posługiwali się dwiema rachubami czasu: jedną zwaną inkluzywną, a drugą ekskluzywną. Na pierwszy rzut oka mogłoby się to wydawać sprzecznością, lecz fakt, że Łukasz powiedział „około”, wskazuje, iż mówił w kategoriach rachuby inkluzywnej, a gdy Mateusz i Marek mówią „po sześciu dniach”, wskazują, że liczyli dni pełne, a nie dzień rozpoczynający ośmiodniowy okres ani dzień, który ten okres kończył. Różnica ta daje dwa symbole liczbowe tego samego okresu: jednym jest liczba osiem, drugim — sześć dni.

What is established with the two testimonies of the six or eight day period from Caesarea Philippi and the Mount of Transfiguration is that in the period when Christ seals the one hundred and forty-four thousand, the number eight represents the eight souls on Noah’s Ark, and the six represents the sixth church of Philadelphia, who is destined to be the church that is the eighth, that is of the seven. They are transformed into the eighth at the glorification of Moses, Elijah and Christ. The glorification on the mountain is also typified by the glorification on the mountain in the history of Moses.

Z dwóch świadectw o sześciu lub ośmiu dniach, dotyczących okresu między Cezareą Filipową a Górą Przemienienia, wynika, że w czasie, gdy Chrystus pieczętuje sto czterdzieści cztery tysiące, liczba osiem reprezentuje osiem dusz w Arce Noego, a liczba sześć reprezentuje szósty Kościół – Filadelfię, który jest przeznaczony, aby stać się Kościołem, który jest ósmym, a jest z siedmiu. Zostaje on przemieniony w ósmy podczas uwielbienia Mojżesza, Eliasza i Chrystusa. Uwielbienie na górze jest także prefigurowane przez uwielbienie na górze w historii Mojżesza.

When Moses ascended the mountain he took seventy elders and Joshua with him.

Gdy Mojżesz wstąpił na górę, zabrał ze sobą siedemdziesięciu starszych oraz Jozuego.

> Then went up Moses, and Aaron, Nadab, and Abihu, and seventy of the elders of Israel: And they saw the God of Israel: and there was under his feet as it were a paved work of a sapphire stone, and as it were the body of heaven in his clearness. And upon the nobles of the children of Israel he laid not his hand: also they saw God, and did eat and drink. And the Lord said unto Moses, Come up to me into the mount, and be there: and I will give thee tables of stone, and a law, and commandments which I have written; that thou mayest teach them.

> Następnie wstąpili Mojżesz i Aaron, Nadab i Abihu oraz siedemdziesięciu ze starszych Izraela. I ujrzeli Boga Izraela; a pod jego stopami było jakby dzieło posadzki z kamienia szafirowego, jakby samo niebo w swej przejrzystości. A na możnych spośród synów Izraela nie wyciągnął swej ręki; również oni widzieli Boga i jedli, i pili. I rzekł Pan do Mojżesza: Wstąp do mnie na górę i bądź tam, a dam ci tablice kamienne oraz Prawo i przykazania, które spisałem, abyś ich nauczał.

> And Moses rose up, and his minister Joshua: and Moses went up into the mount of God. And he said unto the elders, Tarry ye here for us, until we come again unto you: and, behold, Aaron and Hur are with you: if any man have any matters to do, let him come unto them.

> I powstał Mojżesz wraz ze swym sługą Jozuem; i Mojżesz wstąpił na górę Bożą. I rzekł do starszych: Zaczekajcie tu na nas, aż wrócimy do was; a oto Aaron i Chur są z wami. Jeśli ktoś ma jakąś sprawę do rozstrzygnięcia, niech przyjdzie do nich.

> And Moses went up into the mount, and a cloud covered the mount. And the glory of the Lord abode upon mount Sinai, and the cloud covered it six days: and the seventh day he called unto Moses out of the midst of the cloud. And the sight of the glory of the Lord was like devouring fire on the top of the mount in the eyes of the children of Israel. And Moses went into the midst of the cloud, and gat him up into the mount: and Moses was in the mount forty days and forty nights. Exodus 24:9–18.

> I Mojżesz wstąpił na górę, a obłok ją okrył. I chwała Pana spoczęła na górze Synaj, a obłok okrywał ją sześć dni; a siódmego dnia wezwał Mojżesza z wnętrza obłoku. A wygląd chwały Pana na szczycie góry był w oczach synów Izraela jak ogień trawiący. I Mojżesz wszedł do wnętrza obłoku i wstąpił na górę; i był Mojżesz na górze czterdzieści dni i czterdzieści nocy. Księga Wyjścia 24,9–18.

The first angel’s message was the resurrection of Jairus’ daughter, aligning with Christ’s baptism. Then six days later, came the Mount of Transfiguration which is the second angel, that led to the cross, which is the third angel. As the second angel, the Mount has a double witness, in that the speaking of the Father at the Mount, connects with a second line of the three. The three times Peter, James and John were exclusive guests of Christ, and the three times the Father spoke, both identify the second manifestation of the Father’s voice, and the second time Jesus took Peter, James and John was the Mount of Transfiguration. The second waymark of the Mount has a double witness of the Father’s voice and the three disciples, for the second message always identifies a “doubling.”

Pierwsze poselstwo anielskie było wskrzeszeniem córki Jaira, korespondującym z chrztem Chrystusa. Następnie, sześć dni później, nastąpiła Góra Przemienienia, która jest drugim aniołem i która prowadziła do krzyża, który jest trzecim aniołem. Jako drugi anioł, Góra ma podwójne świadectwo, ponieważ przemówienie Ojca na Górze łączy się z drugą z trzech linii. Zarówno trzy przypadki, gdy Piotr, Jakub i Jan byli wyłącznymi towarzyszami Chrystusa, jak i trzy razy, gdy Ojciec przemówił, wskazują na drugą manifestację głosu Ojca, a drugim razem, gdy Jezus zabrał Piotra, Jakuba i Jana, była Góra Przemienienia. Drugi kamień milowy Góry ma podwójne świadectwo głosu Ojca i trzech uczniów, gdyż drugie poselstwo zawsze wskazuje na "podwojenie".

The six-hour-period between the evening and morning sacrifices, which is represented by Matthew and Marks’ six days from Caesarea Philippi and the Mount, are represented by Moses’ six days, until he is called into the cloud on the seventh day.

Sześciogodzinny okres między ofiarami wieczorną i poranną, który jest reprezentowany przez sześć dni u Mateusza i Marka, od Cezarei Filipowej do Góry, jest reprezentowany przez sześć dni Mojżesza, aż zostaje on wezwany do obłoku w siódmym dniu.

The line begins with the tarrying time of the second angel, as Moses instructs the seventy elders to “tarry” until he returns. The first six-days in the line are isolated, but still form part of the overall 46 days. The six days are a period that leads to the third test, represented by forty days. The 46 days symbolize the temple, the sixth days are the six hours from Christ’s death to Pentecost, the six hours from His crucifixion to His death, the six hours of Caesarea to Caesarea and the six hours of Peter in the upper room to the temple. Moses is receiving the Law of the covenant, and getting the instructions upon how to raise the temple. Though the Bible says no man has seen God, the elders “saw the God of Israel.” The glorification of God on the mount with Moses and the elders typified the glorification on the Mount of Transfiguration. Both contain the six-day period. Moses’ line includes the tarrying time of the second angel and the full forty-six days representing the temple. The forty days he received the law, represents the sealing.

Linia rozpoczyna się czasem zwłoki drugiego anioła, gdy Mojżesz poleca siedemdziesięciu starszym, aby „zaczekali”, aż powróci. Pierwsze sześć dni w tej linii są odizolowane, lecz nadal stanowią część ogólnych czterdziestu sześciu dni. Sześć dni to okres prowadzący do trzeciej próby, reprezentowanej przez czterdzieści dni. Czterdzieści sześć dni symbolizuje świątynię; sześć dni to sześć godzin od śmierci Chrystusa do Pięćdziesiątnicy, sześć godzin od Jego ukrzyżowania do Jego śmierci, sześć godzin od Cezarei do Cezarei oraz sześć godzin Piotra z górnej izby do świątyni. Mojżesz otrzymuje Prawo Przymierza oraz wskazania, jak wznieść świątynię. Chociaż Biblia mówi, że nikt nie widział Boga, starsi „ujrzeli Boga Izraela”. Ukazanie chwały Boga na górze wraz z Mojżeszem i starszymi było typem ukazania chwały na Górze Przemienienia. Oba zawierają sześciodniowy okres. Linia Mojżesza obejmuje czas zwłoki drugiego anioła oraz pełne czterdzieści sześć dni, które reprezentują świątynię. Czterdzieści dni, w których otrzymał Prawo, reprezentuje zapieczętowanie.

Peter was at Caesarea Philippi at the third hour, on his way to Caesarea Maritima at the ninth hour and in six to eight days he is at the Mount, tarrying with Moses’ seventy elders when He sees a vision of the glorified Lord, just as Daniel did in chapter ten. Daniel saw the Lord face to face, as did Gideon and the seventy elders. The Mount of Transfiguration is where the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand are transformed into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. They become the eighth church that is the sixth church, thus we see six days and eight days.

Piotr był w Cezarei Filipowej o godzinie trzeciej, o godzinie dziewiątej był w drodze do Cezarei Nadmorskiej, a po upływie od sześciu do ośmiu dni jest na Górze, przebywając z siedemdziesięcioma starszymi Mojżesza, gdy ma widzenie uwielbionego Pana, tak jak Daniel w dziesiątym rozdziale. Daniel ujrzał Pana twarzą w twarz, podobnie jak Gedeon i siedemdziesięciu starszych. Góra Przemienienia jest miejscem, gdzie laodycejski ruch stu czterdziestu czterech tysięcy zostaje przemieniony w filadelfijski ruch stu czterdziestu czterech tysięcy. Stają się ósmym Kościołem, który jest szóstym Kościołem, dlatego widzimy sześć dni i osiem dni.

The six hours from the crucifixion to His death, the six hours of Pentecost, the six hours of Caesarea to Caesarea, the six days to the Mount of Transfiguration and the six days of Moses that led to the forty days are the same line. Between Caesarea Philippi, which is Panium and the Sunday law, the one hundred and forty-four thousand are sealed. That sealing causes a division.

Sześć godzin od ukrzyżowania do Jego śmierci, sześć godzin Pięćdziesiątnicy, sześć godzin od Cezarei do Cezarei, sześć dni do Góry Przemienienia oraz sześć dni Mojżesza, które doprowadziły do czterdziestu dni, stanowią tę samą linię. Pomiędzy Cezareą Filipową, czyli Panium, a prawem niedzielnym sto czterdzieści cztery tysiące zostają zapieczętowani. To zapieczętowanie powoduje podział.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:7.

> A ja, Daniel, sam widziałem to widzenie: albowiem mężowie, którzy byli ze mną, nie widzieli tego widzenia; lecz padło na nich wielkie drżenie, tak iż uciekli, aby się ukryć. Daniel 10:7.

Moses separated from the elders when he said, “Tarry ye here for us, until we come again unto you.” Moses separated from seventy at the tarrying time, and seventy weeks represents probationary time for the former covenant people. When the seventieth week ended, and that seventieth week was the sacred week that Christ confirmed the covenant with many, Christ then fully separated from the former covenant people. The period when the former covenant people could resolve their issue of blood, which for them was believing they were saved by the blood of Abraham, was over and the virgin of twelve years was resurrected to serve. Once the tarrying time began, Moses received the law of the covenant, and the instructions of raising the temple.

Mojżesz odłączył się od starszych, gdy powiedział: "Zaczekajcie tu na nas, aż wrócimy do was." Mojżesz odłączył się od siedemdziesięciu w czasie oczekiwania, a siedemdziesiąt tygodni oznacza czas próby dla dawnego ludu przymierza. Gdy zakończył się siedemdziesiąty tydzień — a tym siedemdziesiątym tygodniem był święty tydzień, w którym Chrystus potwierdził przymierze z wieloma — wówczas Chrystus w pełni odłączył się od dawnego ludu przymierza. Dobiegł końca okres, w którym dawny lud przymierza mógł rozstrzygnąć swoją kwestię upływu krwi, która dla nich polegała na wierze, że są zbawieni przez krew Abrahama, a dwunastoletnia dziewica została wskrzeszona do służby. Gdy rozpoczął się czas oczekiwania, Mojżesz otrzymał prawo przymierza oraz wskazania dotyczące wzniesienia świątyni.

When Peter, James and John were at the Mount, the sealing of God’s people, and their subsequent raising up as an ensign represents those covenant people as the temple of the one hundred and forty-four thousand. The eleventh-hour workers are then joined to that temple.

Gdy Piotr, Jakub i Jan byli na Górze, zapieczętowanie ludu Bożego oraz ich późniejsze wzniesienie jako chorągiew przedstawiają ów lud przymierza jako świątynię stu czterdziestu czterech tysięcy. Robotnicy jedenastej godziny zostają wówczas przyłączeni do tej świątyni.

> Thus saith the Lord, Keep ye judgment, and do justice: for my salvation is near to come, and my righteousness to be revealed. Blessed is the man that doeth this, and the son of man that layeth hold on it; that keepeth the sabbath from polluting it, and keepeth his hand from doing any evil. Neither let the son of the stranger, that hath joined himself to the Lord, speak, saying, The Lord hath utterly separated me from his people: neither let the eunuch say, Behold, I am a dry tree. For thus saith the Lord unto the eunuchs that keep my sabbaths, and choose the things that please me, and take hold of my covenant; Even unto them will I give in mine house and within my walls a place and a name better than of sons and of daughters: I will give them an everlasting name, that shall not be cut off. Also the sons of the stranger, that join themselves to the Lord, to serve him, and to love the name of the Lord, to be his servants, every one that keepeth the sabbath from polluting it, and taketh hold of my covenant; Even them will I bring to my holy mountain, and make them joyful in my house of prayer: their burnt offerings and their sacrifices shall be accepted upon mine altar; for mine house shall be called an house of prayer for all people.

> Tak mówi Pan: Strzeżcie prawa i czyńcie sprawiedliwość, bo bliskie jest nadejście mojego zbawienia i objawienie mojej sprawiedliwości. Błogosławiony mąż, który to czyni, i syn człowieczy, który się tego trzyma; który strzeże sabatu, by go nie zbezcześcić, i powstrzymuje swoją rękę od czynienia wszelkiego zła. Niech też syn cudzoziemca, który przyłączył się do Pana, nie mówi: Pan całkowicie mnie odłączył od swego ludu; i niech eunuch nie mówi: Oto jestem drzewem uschłym. Tak bowiem mówi Pan do eunuchów, którzy strzegą moich sabatów, wybierają to, co mi się podoba, i trzymają się mojego przymierza: dam im w moim domu i w obrębie moich murów miejsce i imię lepsze niż synów i córek; dam im imię wieczne, które nie będzie wymazane. Także synów cudzoziemca, którzy przyłączają się do Pana, aby Mu służyć i miłować imię Pana, by być Jego sługami, każdego, kto strzeże sabatu, by go nie zbezcześcić, i trzyma się mojego przymierza, tych przyprowadzę na moją świętą górę i rozraduję ich w moim domu modlitwy; ich całopalenia i ich ofiary będą przyjęte na moim ołtarzu; gdyż mój dom będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów.

> The Lord God which gathereth the outcasts of Israel saith, Yet will I gather others to him, beside those that are gathered unto him. Isaiah 56:1–8.

> Pan Bóg, który gromadzi wygnańców Izraela, mówi: Jeszcze zgromadzę do niego innych, oprócz tych, którzy są do niego zgromadzeni. Izajasz 56,1–8.

Peter, James and John, as well as Moses represent the “outcasts of Israel,” who are cast out by their brethren which hated them.

Piotr, Jakub i Jan, jak również Mojżesz, reprezentują „wygnańców Izraela”, wypędzonych przez swoich nienawidzących ich braci.

> Thus saith the Lord, The heaven is my throne, and the earth is my footstool: where is the house that ye build unto me? and where is the place of my rest?

> Tak mówi Pan: Niebo jest tronem moim, a ziemia podnóżkiem nóg moich. Gdzież jest dom, który mi budujecie? I gdzie miejsce mego odpocznienia?

> For all those things hath mine hand made, and all those things have been, saith the Lord: but to this man will I look, even to him that is poor and of a contrite spirit, and trembleth at my word. He that killeth an ox is as if he slew a man; he that sacrificeth a lamb, as if he cut off a dog’s neck; he that offereth an oblation, as if he offered swine’s blood; he that burneth incense, as if he blessed an idol. Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before mine eyes, and chose that in which I delighted not.

> Wszystko to uczyniła moja ręka i to wszystko zaistniało — mówi Pan; lecz na takiego wejrzy mój wzrok: na ubogiego i skruszonego duchem, który drży przed moim słowem. Kto zabija wołu, jakby zabił człowieka; kto składa w ofierze baranka, jakby łamał kark psu; kto składa obiatę, jakby ofiarowywał krew wieprzów; kto pali kadzidło, jakby błogosławił idolowi. Tak, wybrali własne drogi, a ich dusza ma upodobanie w obrzydliwościach swoich. Ja także wybiorę dla nich ułudy i sprowadzę na nich ich lęki, ponieważ gdy wołałem, nikt nie odpowiadał; gdy mówiłem, nie słyszeli, lecz czynili zło w moich oczach i wybierali to, w czym nie mam upodobania.

> Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:1–5.

> Słuchajcie słowa Pana, wy, którzy drżycie na jego słowo; bracia wasi, którzy was nienawidzili i wypędzili was z powodu mego imienia, rzekli: Niech Pan będzie uwielbiony: lecz on ukaże się ku waszej radości, a oni będą zawstydzeni. Izajasz 66:1-5.

The word “joy” occurs numerous times and ways in the Scriptures, as does the word “ashamed.” In the context of Peter’s message from the book of Joel, the shame versus joy is a parallel, such as the wise and the foolish or the wheat and the tares. Shame and joy represent, in the context of Joel, those who have the oil, or the latter rain message, versus those who don’t. It is only when you see this detail that you can get to the deeper meaning of, “Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake.” Those brethren are those who in Spalding and Magan, page one and two, are the “nominal Adventists, like Judas,” that will “betray us to the Catholics,” “for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it.” Your brethren that hate you, cast you out over the message of the Sabbath of the land, Moses seven times, which cannot be refuted. The point here is that you get cast out over a doctrinal argument, a debate, as Isaiah calls it, and the doctrinal debate is the message of the latter rain.

Słowo „radość” pojawia się w Piśmie Świętym wielokrotnie i na różne sposoby, podobnie jak słowo „wstyd”. W kontekście przesłania Piotra z Księgi Joela zestawienie wstydu z radością stanowi paralelę, podobnie jak mądrzy i głupi albo pszenica i kąkol. Wstyd i radość reprezentują, w kontekście Joela, tych, którzy mają oliwę, czyli przesłanie późnego deszczu, w przeciwieństwie do tych, którzy go nie mają. Dopiero dostrzegając ten szczegół, można dotrzeć do głębszego znaczenia słów: „Twoi bracia, którzy cię nienawidzili, którzy cię wypędzili z powodu mego imienia”. Tymi braćmi są ci, którzy u Spaldinga i Magan, na stronach pierwszej i drugiej, nazwani są „adwentystami nominalnymi, jak Judasz”, którzy „wydadzą nas katolikom”, „gdyż nienawidzili nas z powodu Sabatu, bo nie mogli go obalić”. Twoi bracia, którzy cię nienawidzą, wyrzucają cię z powodu przesłania o Sabacie ziemi — Mojżeszowego „siedem razy” — którego nie da się obalić. Sedno sprawy polega na tym, że zostajesz wypędzony z powodu sporu doktrynalnego, „sporu”, jak to nazywa Izajasz, a owym sporem doktrynalnym jest przesłanie późnego deszczu.

Joel calls that message “new wine,” and if you have that message, you have joy. If you do not have it, you awaken as the drunkards of Joel do to find that the new wine is cut off from your mouth. At that point you are prophetically “ashamed.” The class that has the oil, has joy and the class that has no oil is ashamed. The oil is also new wine, and it is associated with joy. This is why Isaiah says, “Hear the word of the Lord.” One class chooses to hear, and the other hearkens not to the sound of the trumpet. Isaiah specifically identifies the class who hear, when he states, “ye that tremble at his word.” The Lord gathers those who have been cast out over the message that arrived at 9/11, and at the Sunday law, He gathers Isaiah’s eunuchs, who are represented as dry trees. If they will take hold of the covenant, they will no longer be separated from God’s holy mountain.

Joel nazywa to poselstwo "nowym winem", a jeśli macie to poselstwo, macie radość. Jeśli go nie macie, budzicie się jak pijacy u Joela, aby stwierdzić, że nowe wino zostało wam odjęte z ust. Wtedy jesteście proroczo "zawstydzeni". Klasa, która ma oliwę, ma radość, a klasa, która nie ma oliwy, jest zawstydzona. Oliwa jest także nowym winem i jest związana z radością. Dlatego Izajasz mówi: "Słuchajcie słowa Pana." Jedna klasa wybiera, by słuchać, a druga nie zważa na dźwięk trąby. Izajasz wprost identyfikuje klasę, która słucha, gdy stwierdza: "wy, którzy drżycie na Jego słowo." Pan gromadzi tych, którzy zostali wyrzuceni z powodu poselstwa, które dotarło 11 września, a przy prawie niedzielnym gromadzi eunuchów, o których mówi Izajasz, przedstawionych jako suche drzewa. Jeśli uchwycą się przymierza, nie będą już odłączeni od świętej góry Bożej.

A eunuch or a dry tree represent death. A eunuch cannot reproduce and a dry tree has no life. The promise is that if those Gentiles, or eleventh-hour workers will accept the covenant represented by Sabbath, they will have sons and daughters. First He gathers the outcasts of Israel, then lifts those outcasts up as an ensign and then gathers His other flock. The first and second gatherings represent the period from 9/11 unto the Sunday law when the Holy Spirit is sprinkling, and also the period from the Sunday law until Michael stands up and the latter rain is poured out without measure. In both periods the latter rain is a message, which if you have, brings joy, and if you don’t have, brings shame.

Eunuch lub suche drzewo oznaczają śmierć. Eunuch nie może zrodzić potomstwa, a suche drzewo nie ma życia. Obietnica jest taka, że jeśli owi poganie, czyli robotnicy jedenastej godziny, przyjmą przymierze reprezentowane przez Sabat, będą mieli synów i córki. Najpierw On gromadzi wygnańców Izraela, następnie podnosi tych wygnańców jako chorągiew, a potem gromadzi Swą inną trzodę. Pierwsze i drugie zgromadzenie oznaczają okres od 11 września aż do ustawy niedzielnej, kiedy Duch Święty dokonuje pokropienia, a także okres od ustawy niedzielnej aż do chwili, gdy Michał powstanie i późny deszcz zostanie wylany bez miary. W obu okresach późny deszcz jest poselstwem, które, jeśli je masz, przynosi radość, a jeśli je nie masz, przynosi wstyd.

The book of Matthew is divided into three lines, that represent the three angels of Revelation fourteen. Each of the three lines also contain fractals of the three angels. The second line from chapter eleven unto chapter twenty-two is the center, for it is the second angel, which is positioned between the first and third angels. The book of Matthew is itself a center line, when we consider chapters eleven through twenty-two in the context of Genesis and Revelation’s covenant chapters.

Ewangelia według Mateusza jest podzielona na trzy linie, które reprezentują trzech aniołów z czternastego rozdziału Apokalipsy. Każda z tych trzech linii zawiera także fraktale trzech aniołów. Druga linia, obejmująca rozdziały od jedenastego do dwudziestego drugiego, stanowi centrum, gdyż odpowiada drugiemu aniołowi, który zajmuje miejsce między pierwszym a trzecim aniołem. Sama Ewangelia według Mateusza stanowi linię centralną, gdy rozważamy rozdziały od jedenastego do dwudziestego drugiego w kontekście rozdziałów przymierzowych Księgi Rodzaju i Apokalipsy.

The center of the twelve covenant chapters is Matthew’s, and the center line of Matthew’s three lines is found in the same twelve chapters. The center of those twelve chapters is the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That center point is represented by three verses, which align with the three center verses of Genesis and Revelation’s twelve covenant chapters.

Centrum dwunastu rozdziałów przymierza znajduje się u Mateusza, a środkowa z trzech linii Mateusza znajduje się w tych samych dwunastu rozdziałach. Centrum owych dwunastu rozdziałów stanowi zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy. Ten punkt centralny jest reprezentowany przez trzy wersety, które odpowiadają trzem wersetom centralnym dwunastu rozdziałów przymierza w Księdze Rodzaju i w Apokalipsie.

Peter is a the center point of the center point of the center point, and he represents the first and last Christian bride. That is the signature of Alpha and Omega. Palmoni also placed His signature upon Peter’s name change, when He designed the enigma of Peter’s name in English. Jesus spoke to Peter in Hebrew, and the conversation was recorded in Greek and thereafter put into English. In English, Palmoni named Peter by using the 16th letter of the English alphabet, followed by the 5th letter, that is followed by the 20th, that is followed by the 5th that is followed by the 18th, fully knowing that when He, as Palmoni created the name that would go from Hebrew, to Greek to English. He also designed that the English name would allow an enigma of multiplying those five letters in order to reach the number one hundred and forty-four thousand. Palmoni, who is also the first and the last, designed that the first of those five and last of the five English letters that make up the name Peter are the 16th and 18th letters, for the name Peter was to occur in Matthew 16:18.

Piotr jest punktem centralnym punktu centralnego punktu centralnego i reprezentuje pierwszą i ostatnią chrześcijańską oblubienicę. To jest podpis Alfy i Omegi. Palmoni także złożył swój podpis na zmianie imienia Piotra, gdy zaprojektował zagadkę imienia Piotra w języku angielskim. Jezus mówił do Piotra po hebrajsku, a rozmowa została zapisana po grecku, a następnie przełożona na angielski. W języku angielskim Palmoni nadał Piotrowi imię, używając 16. litery alfabetu angielskiego, po której następuje 5., po niej 20., po niej 5., po niej 18., w pełni wiedząc, że jako Palmoni stworzył imię, które przejdzie z hebrajskiego do greki, a następnie do angielskiego. Zaprojektował również, aby angielska forma imienia umożliwiała zagadkę polegającą na przemnożeniu owych pięciu liter, aby osiągnąć liczbę sto czterdzieści cztery tysiące. Palmoni, który jest także Pierwszym i Ostatnim, zaprojektował, aby pierwsza z owych pięciu i ostatnia z tych pięciu angielskich liter składających się na imię Peter były odpowiednio 16. i 18. literami alfabetu, gdyż imię Peter miało wystąpić w Mt 16,18.

With all of that about Peter, we still need to address the “golden ratio.” The golden ratio is represented by Matthew 16:18, for the ratio is 1.618. The golden ratio is associated with nature’s fractals, and when Palmoni locates Peter in Matthew 16:18, Palmoni is identifying that the prophetic key that is placed upon the shoulder of Eliakim in Isaiah 22:22, and the prophetic keys that are given to Peter and the church in the passage, includes prophetic fractals.

Po tym wszystkim, co zostało powiedziane o Piotrze, pozostaje jeszcze omówić złotą proporcję. Złota proporcja jest reprezentowana przez Mt 16:18, gdyż jej wartość wynosi 1.618. Złota proporcja wiąże się z fraktalami przyrody, a gdy Palmoni umiejscawia Piotra w Mt 16:18, wskazuje tym samym, że zarówno klucz proroczy złożony na ramieniu Eliakima w Iz 22:22, jak i klucze prorocze przekazane Piotrowi i Kościołowi w tym fragmencie, zawierają fraktale prorocze.

Caesarea Philippi at the third hour unto Caesarea Maritima at the ninth hour represents a fractal of the third hour when Christ was crucified until the ninth hour of Cornelius sending for Peter. The Pentecostal season from the third hour of the crucifixion until Peter in the temple at Pentecost at the ninth hour, is a fractal of the 1,260 days from the cross to Cornelius. The three times the Father spoke is a fractal of the three angels, as is the three times Jesus took only Peter, James and John. The prophetic information that is encoded into the verses where Peter illustrates the one hundred and forty-four thousand is as profound as any truth has ever been, and yet we have not yet placed Peter at Panium in Daniel eleven.

Cezarea Filipowa o trzeciej godzinie aż po Cezareę Nadmorską o dziewiątej godzinie stanowi fraktal trzeciej godziny, gdy Chrystus został ukrzyżowany, aż do dziewiątej godziny, kiedy Korneliusz posłał po Piotra. Okres Pięćdziesiątnicy od trzeciej godziny ukrzyżowania aż do Piotra w świątyni w dzień Pięćdziesiątnicy o dziewiątej godzinie jest fraktalem 1 260 dni od krzyża do Korneliusza. Trzykrotne przemówienie Ojca jest fraktalem trzech aniołów, podobnie jak trzykrotne wzięcie przez Jezusa tylko Piotra, Jakuba i Jana. Informacja profetyczna zakodowana w wersetach, w których Piotr obrazuje sto czterdzieści cztery tysiące, jest tak głęboka, jak jakakolwiek prawda, jaka kiedykolwiek istniała, a jednak nie umieściliśmy jeszcze Piotra w Panium w jedenastym rozdziale Księgi Daniela.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> Peter, an apostle of Jesus Christ, to the strangers scattered throughout Pontus, Galatia, Cappadocia, Asia, and Bithynia, Elect according to the foreknowledge of God the Father, through sanctification of the Spirit, unto obedience and sprinkling of the blood of Jesus Christ: Grace unto you, and peace, be multiplied. Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ, which according to his abundant mercy hath begotten us again unto a lively hope by the resurrection of Jesus Christ from the dead, To an inheritance incorruptible, and undefiled, and that fadeth not away, reserved in heaven for you, Who are kept by the power of God through faith unto salvation ready to be revealed in the last time.

> Piotr, apostoł Jezusa Chrystusa, do przybyszów rozproszonych po Poncie, Galacji, Kapadocji, Azji i Bitynii, wybranych według uprzedniego poznania Boga Ojca, w uświęceniu Ducha, ku posłuszeństwu i pokropieniu krwią Jezusa Chrystusa: Łaska wam i pokój niech się rozmnożą. Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według swego obfitego miłosierdzia odrodził nas ku żywej nadziei przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa z martwych, ku dziedzictwu niezniszczalnemu, nieskalanemu i niewiędnącemu, zachowanemu dla was w niebie, was, którzy mocą Bożą przez wiarę jesteście strzeżeni ku zbawieniu gotowemu objawić się w czasie ostatecznym.

> Wherein ye greatly rejoice, though now for a season, if need be, ye are in heaviness through manifold temptations: That the trial of your faith, being much more precious than of gold that perisheth, though it be tried with fire, might be found unto praise and honour and glory at the appearing of Jesus Christ: Whom having not seen, ye love; in whom, though now ye see him not, yet believing, ye rejoice with joy unspeakable and full of glory: Receiving the end of your faith, even the salvation of your souls.

> W tym się bardzo radujecie, chociaż teraz, jeśli trzeba, na krótki czas jesteście zasmuceni rozlicznymi próbami, aby próba waszej wiary — o wiele cenniejsza niż złoto, które, choć bywa próbowane w ogniu, ulega zniszczeniu — okazała się na pochwałę i cześć, i chwałę przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Jego, choć nie widzieliście, miłujecie; w Niego, choć teraz Go nie widzicie, jednak wierząc, radujecie się radością niewysłowioną i pełną chwały, osiągając cel waszej wiary, to jest zbawienie waszych dusz.

> Of which salvation the prophets have enquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.

> O tym zbawieniu pilnie wypytywali i badali prorocy, którzy prorokowali o łasce, która miała stać się waszym udziałem; dociekając, na jaki lub jakiego rodzaju czas wskazywał Duch Chrystusowy, który w nich był, gdy uprzednio świadczył o cierpieniach Chrystusa i o chwale, która miała po nich nastąpić. Im zostało objawione, że nie sobie samym, lecz nam usługiwali w tych rzeczach, które teraz zostały wam oznajmione przez tych, którzy głosili wam Ewangelię w Duchu Świętym zesłanym z nieba; w które to rzeczy aniołowie pragną wejrzeć.

> Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ; As obedient children, not fashioning yourselves according to the former lusts in your ignorance: But as he which hath called you is holy, so be ye holy in all manner of conversation; Because it is written, Be ye holy; for I am holy.

> Przeto przepaszcie biodra umysłu waszego, bądźcie trzeźwi i do końca pokładajcie nadzieję w łasce, która ma wam być przyniesiona przy objawieniu Jezusa Chrystusa; jako posłuszne dzieci, nie upodabniając się do dawnych pożądliwości z czasu waszej niewiedzy: lecz jak święty jest Ten, który was powołał, tak i wy bądźcie święci w całym waszym postępowaniu; ponieważ jest napisane: Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty.

> And if ye call on the Father, who without respect of persons judgeth according to every man’s work, pass the time of your sojourning here in fear: Forasmuch as ye know that ye were not redeemed with corruptible things, as silver and gold, from your vain conversation received by tradition from your fathers; But with the precious blood of Christ, as of a lamb without blemish and without spot: Who verily was foreordained before the foundation of the world, but was manifest in these last times for you, Who by him do believe in God, that raised him up from the dead, and gave him glory; that your faith and hope might be in God. Seeing ye have purified your souls in obeying the truth through the Spirit unto unfeigned love of the brethren, see that ye love one another with a pure heart fervently: Being born again, not of corruptible seed, but of incorruptible, by the word of God, which liveth and abideth forever. For all flesh is as grass, and all the glory of man as the flower of grass. The grass withereth, and the flower thereof falleth away: But the word of the Lord endureth forever. And this is the word which by the gospel is preached unto you. 1 Peter 1:1–25.

> A jeśli wzywacie jako Ojca Tego, który bez względu na osoby sądzi każdego według jego uczynku, spędzajcie czas waszego pielgrzymowania tu w bojaźni; wiedząc, że nie rzeczami znikomymi, srebrem ani złotem, zostaliście odkupieni z próżnego postępowania, przekazanego wam przez tradycję ojców, lecz drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka bez skazy i bez zmazy; który wprawdzie został przeznaczony przed założeniem świata, lecz objawiony w tych ostatecznych czasach ze względu na was, którzy przez Niego wierzycie w Boga, który Go wskrzesił z martwych i obdarzył Go chwałą, aby wasza wiara i nadzieja były w Bogu. Skoro oczyściliście wasze dusze przez posłuszeństwo prawdzie przez Ducha ku nieobłudnej miłości braterskiej, miłujcie się wzajemnie z czystego serca żarliwie; odrodzeni nie z nasienia zniszczalnego, lecz niezniszczalnego, przez słowo Boże, żyjące i trwające na wieki. Gdyż wszelkie ciało jest jak trawa, a cała chwała człowieka jak kwiat trawy. Trawa usycha, a jej kwiat opada; lecz słowo Pana trwa na wieki. A jest to słowo, które zostało wam zwiastowane przez Ewangelię. 1 List Piotra 1:1-25.

Back to Articles