Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Fourteen

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - Numer czternaście

Number Fourteen

Numer czternaście

Author

Jeff Pippenger

Published

December 20, 2025

Formats

PDF
Word

The history of “God’s marvelous works,” is also represented by the prophetic question of “how long.” The history represented in those two, and many other symbols, represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period there is a debate over the true and the many other false latter rain messages. There is only one genuine latter rain message. The story line of the sacred history where God performs His marvelous works is placed within the context of the book of Joel where the “new wine” is cut off from one class while being poured out upon the other class.

Historia „cudownych dzieł Boga” jest również wyrażona przez prorocze pytanie: „jak długo?”. Historia ukazana w tych dwóch i wielu innych symbolach obrazuje czas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy. W tym okresie toczy się spór o prawdziwe i liczne inne fałszywe poselstwa późnego deszczu. Istnieje tylko jedno autentyczne poselstwo późnego deszczu. Wątek świętej historii, w której Bóg dokonuje swoich cudownych dzieł, jest osadzony w kontekście Księgi Joela, gdzie „młode wino” zostaje odjęte jednej grupie, podczas gdy jest wylewane na drugą.

There are a few contrasts in the book of Joel that are to be noted. The root of the word “parable” means “placing beside” and inherently involves a contrast of two classes. We have touched some of the ‘contrasts’ in the book of Joel previously, pointing out that the crown of pride that is worn by the drunkards that rule Jerusalem is contrasted with those who wear the crown of glory. We have not yet shared how the symbol of joy is the opposite, but a counterpart of being ashamed, but it is, and we intend to show that. The subject of alpha and omega is also located in the book of Joel and that principle of the first illustrating the last is also confirmed by Peter’s two sermons in the book of Acts.

W Księdze Joela znajdują się pewne kontrasty, które warto odnotować. Rdzeń słowa „przypowieść” oznacza „położenie obok” i z natury zakłada kontrast dwóch kategorii. Wcześniej poruszaliśmy niektóre z „kontrastów” w Księdze Joela, wskazując, że korona pychy, którą noszą pijacy rządzący Jerozolimą, jest zestawiona z tymi, którzy noszą koronę chwały. Nie omówiliśmy jeszcze, w jaki sposób symbol radości jest przeciwieństwem, a zarazem odpowiednikiem bycia zawstydzonym; ale tak jest i zamierzamy to pokazać. Temat alfy i omegi znajduje się również w Księdze Joela, a zasada, według której pierwsze obrazuje ostatnie, jest potwierdzona także przez dwa kazania Piotra w Dziejach Apostolskich.

Acts chapter two takes place on Pentecost at 9 AM (the third hour) and chapter three is the ninth hour (3 PM) the time of the evening sacrifice. In Acts two the message Peter proclaims is in the upper room of a private residence, but his sermon in chapter three is given in the temple. They are tied together by the call to repentance in both meetings. Same message, two geographical places representing the symbol of a doubling within the Pentecostal message that is divided between the courtyard and the temple. In Revelation eleven John is told to measure the temple, but leave off the courtyard for it was given to the Gentiles.

Drugi rozdział Dziejów Apostolskich ma miejsce w dzień Pięćdziesiątnicy o godzinie trzeciej (9:00), a trzeci — o godzinie dziewiątej (15:00), o porze ofiary wieczornej. W rozdziale drugim Dziejów Apostolskich orędzie, które Piotr głosi, rozbrzmiewa w sali na piętrze prywatnego domu, natomiast jego kazanie w rozdziale trzecim zostaje wygłoszone w świątyni. Łączy je wezwanie do nawrócenia podczas obu zgromadzeń. To samo przesłanie, dwa miejsca, stanowiące symbol podwojenia przesłania Pięćdziesiątnicy, rozdzielonego między dziedziniec i świątynię. W jedenastym rozdziale Apokalipsy Jan otrzymuje polecenie, by zmierzyć świątynię, lecz pominąć dziedziniec, ponieważ został on oddany poganom.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> I dano mi trzcinę podobną do laski; a anioł stanął, mówiąc: Wstań i zmierz świątynię Boga i ołtarz oraz tych, którzy w niej oddają cześć. A dziedziniec, który jest poza świątynią, pozostaw i nie mierz go; bo został oddany poganom; a święte miasto będą deptać przez czterdzieści dwa miesiące. Objawienie 11:1, 2.

Thus, the doubling of the two sermons and the division of the two sermon’s location, identifies two audiences for the latter rain in the book of Joel. One audience is the Gentiles outside the temple and the other is the Jews in the temple. In the judgment of the living the house of God is judged first, and from 9/11 unto the Sunday law the temple is judged, and from the Sunday law until the close of human probation the Gentiles are judged. That judgment occurs during the latter rain identified by Peter as being set forth in the book of Joel. What the courtyard (the Gentiles) and the temple (God’s church) in the division represented in Acts chapters two and three, is also the distinction in Joel of the former rain and the latter rain. The former rain arrived at 9/11 and is poured out while God’s temple is being judged. When that process is finished the latter rain is poured out upon the Gentiles in the courtyard.

A zatem podwojenie dwóch kazań oraz rozróżnienie miejsc ich wygłoszenia identyfikuje dwie grupy odbiorców dla późnego deszczu w Księdze Joela. Jedną z nich są poganie poza świątynią, a drugą Żydzi w świątyni. W sądzie nad żywymi najpierw sądzony jest dom Boży; od 11 września aż do prawa niedzielnego sądzona jest świątynia, a od prawa niedzielnego aż do zakończenia czasu łaski dla ludzkości sądzeni są poganie. Ten sąd ma miejsce podczas późnego deszczu, który Piotr wskazuje jako zapowiedziany w Księdze Joela. To, co w podziale przedstawionym w Dziejach Apostolskich rozdziałach 2 i 3 symbolizują dziedziniec (poganie) i świątynia (Kościół Boży), jest również u Joela rozróżnieniem między wczesnym a późnym deszczem. Wczesny deszcz nadszedł 11 września i jest wylewany, gdy sądzona jest świątynia Boża. Gdy ten proces się zakończy, późny deszcz zostanie wylany na pogan na dziedzińcu.

> Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.

> Radujcie się więc, synowie Syjonu, i weselcie się w Panu, waszym Bogu, bo dał wam w miarę deszcz wczesny, i ześle wam deszcz: deszcz wczesny i deszcz późny w pierwszym miesiącu. Joela 2:23.

It is not my point currently to identify the prophetic distinction between joy and being ashamed, but the verse informs God’s people to “be glad” because of the latter rain message. The latter rain message produces prophetic joy in God’s people. That being said the subject of the former or early rain, followed by the latter rain is an illustration of the stone of stumbling that was set aside and marveled at. The symbol of the corner stone that ultimately becomes the cap stone is what is marvelous in the eyes of both God and His people.

Nie jest moim celem w tej chwili wskazywać proroczą różnicę między radością a wstydem, lecz werset poucza lud Boży, by „radował się” z powodu orędzia późnego deszczu. Orędzie późnego deszczu przynosi proroczą radość wśród ludu Bożego. Mając to na uwadze, temat wczesnego deszczu, po którym następuje deszcz późny, jest ilustracją kamienia potknięcia, który został odłożony na bok i budził podziw. Symbol kamienia węgielnego, który ostatecznie staje się zwornikiem, jest przedziwny w oczach zarówno Boga, jak i Jego ludu.

The marvelous stone represents the Alpha and Omega of prophecy. The principle of the alpha and omega in terms of prophetic application is identified by Alpha and Omega repeatedly in His Word, and He is the Word. For this reason, that what has been revealed of this principle has been revealed to us and our children forever. The year 1863 is the cap stone of Bible prophecy, and it is the cap stone of the period of the third angel from 1844 unto 1863. 1844 was the foundation stone 1863 the cap stone of that prophetic period. 1844 to 1863 is an established prophetic period, just as established as 538 unto 1798. The fact that mankind does not know something which God has established, does not make that thing un-established!

Przedziwny kamień symbolizuje Alfę i Omegę proroctwa. Zasada Alfy i Omegi w zastosowaniu proroczym jest wielokrotnie wskazywana przez Alfę i Omegę w Jego Słowie, a On jest Słowem. Dlatego to, co zostało objawione w odniesieniu do tej zasady, zostało objawione nam i naszym dzieciom na wieki. Rok 1863 jest zwieńczeniem proroctwa biblijnego i zwieńczeniem okresu trzeciego anioła od 1844 do 1863. Rok 1844 był kamieniem węgielnym, a 1863 — zwieńczeniem tego proroczego okresu. Okres od 1844 do 1863 jest ustalonym okresem proroczym, tak samo ugruntowanym jak lata od 538 do 1798. Fakt, że ludzkość nie zna czegoś, co Bóg ustanowił, nie czyni tego nieustanowionym!

We ended the previous article with the following passage.

Zakończyliśmy poprzedni artykuł następującym fragmentem.

> “I was shown that his relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel. There were murmurers against Moses, when in adverse circumstances, and there have been murmurers against him.” Testimonies, volume 3, 85.

> "Pokazano mi, że jego stosunek do ludu Bożego był pod pewnymi względami podobny do stosunku Mojżesza do Izraela. Byli tacy, którzy szemrali przeciw Mojżeszowi, gdy panowały niesprzyjające okoliczności, i byli tacy, którzy szemrali przeciw niemu." Świadectwa, tom 3, 85.

In 1863, James White represented “in some respects” “Moses to Israel.”

W 1863 roku James White był „pod pewnymi względami” „Mojżeszem dla Izraela”.

The period of 1844 unto 1863 was typified in the period of the Red Sea deliverance unto the first Kadesh. The first Kadesh is an alpha and the second Kadesh is the omega—providing two forty-year periods that lead to Kadesh and both ended in rebellion.

Okres 1844–1863 ma swój typ w okresie od wybawienia nad Morzem Czerwonym aż do pierwszego Kadesz. Pierwsze Kadesz jest alfą, a drugie Kadesz omegą — tworząc dwa czterdziestoletnie okresy prowadzące do Kadesz, oba zakończone buntem.

The Spirit of Prophecy aligns the Red Sea crossing with the great disappointment of 1844. The Bible aligns the Red Sea crossing with the cross, and Sister White confirms the disappointment of the disciples at the cross was typifying the great disappointment of 1844. It was the Lord’s will to go directly into the Promise Land, and the geographical marker of the entrance into the Promise Land was Jericho, which is where in this second week of December, 2025, that the archeologists just dug out ancient Jericho—only to find to their dismay that the fallen walls they discovered there had all fallen outward, not inward as they always do during a siege. In an ancient siege the walls were beaten down and pushed over towards the inside. Not so with Jericho.

Duch Proroctwa łączy przejście przez Morze Czerwone z Wielkim Rozczarowaniem z 1844 roku. Biblia łączy przejście przez Morze Czerwone z krzyżem, a Siostra White potwierdza, że rozczarowanie uczniów pod krzyżem stanowiło typ Wielkiego Rozczarowania z 1844 roku. Wolą Pana było, aby wejść bezpośrednio do Ziemi Obiecanej, a geograficznym punktem wejścia do niej było Jerycho, gdzie właśnie w tym drugim tygodniu grudnia 2025 roku archeolodzy dopiero co odkopali starożytne Jerycho, tylko po to, by ku swemu zaskoczeniu i konsternacji stwierdzić, że odkryte tam zawalone mury wszystkie runęły na zewnątrz, a nie do środka, jak to zawsze bywa podczas oblężenia. W starożytnym oblężeniu mury były wybijane i przewracane do środka. Z Jerychem było inaczej.

> So the people shouted when the priests blew with the trumpets: and it came to pass, when the people heard the sound of the trumpet, and the people shouted with a great shout, that the wall fell down flat, so that the people went up into the city, every man straight before him, and they took the city. Joshua 6:20.

> A wtedy lud wydał okrzyk, gdy kapłani zadęli w trąby; i stało się, że gdy lud usłyszał dźwięk trąby i wydał potężny okrzyk, mur runął na miejscu, tak że lud wszedł do miasta, każdy prosto przed siebie, i zdobył miasto. Jozuego 6:20.

The archeologists also found jars with food, identifying that when the walls came down it was not a long drawn-out siege. It also answered a question among the archeological group as to why the biblical record of the fall of Jericho identifies them going “up” into Jericho over a hill or ramp, which they now know was created when the walls fell outward.

Archeolodzy znaleźli też naczynia z żywnością, co wskazuje, że gdy mury runęły, nie było to skutkiem długotrwałego, przeciągającego się oblężenia. Odkrycie to odpowiedziało także na pytanie wśród zespołu archeologicznego, dlaczego biblijny zapis upadku Jerycha wspomina o wchodzeniu "w górę" do miasta po nasypie lub rampie, która — jak teraz wiadomo — powstała, gdy mury runęły na zewnątrz.

The first obstacle which announced the entrance into the Promised Land was Jericho, a city of influence and wealth. Jericho is 1863, and Jericho is a subject of Bible prophecy, not only as an illustration of the Sunday law time period, but also in connection with its fall and rise. Jericho also had its own specific prophetic curse pronounced upon it. Joshua pronounced a curse upon the man who rebuilt Jericho, and in so doing identified that the man who rebuilt Jericho would lose his youngest and oldest sons in the re-building of that cursed city. One son was to be lost at the laying of the foundation and the other at the raising of the gate. That prophecy was fulfilled, and the record of its fulfillment is recorded in the Bible, making Jericho an established biblical symbol.

Pierwszą przeszkodą, która zapowiadała wejście do Ziemi Obiecanej, było Jerycho, miasto wpływów i bogactwa. Jerycho to rok 1863, a Jerycho jest tematem proroctwa biblijnego, nie tylko jako ilustracja okresu ustawy niedzielnej, lecz także w związku z jego upadkiem i powstaniem. Na Jerycho została także wypowiedziana szczególna klątwa prorocza. Jozue wypowiedział klątwę na człowieka, który odbuduje Jerycho, i w ten sposób stwierdził, że człowiek ten straci swojego najmłodszego i najstarszego syna podczas odbudowy tego przeklętego miasta. Jeden syn miał zginąć przy zakładaniu fundamentów, a drugi przy wzniesieniu bramy. To proroctwo się spełniło, a zapis jego spełnienia znajduje się w Biblii, co czyni Jerycho ugruntowanym biblijnym symbolem.

Within its historical demise, and in its prophetic curse, followed by the historical fulfillment of that prophecy, we find three witnesses speaking about Jericho in 1863. All three of those testimonies are to be applied to 1863. Those three witnesses stand together just as three Moses’s stand prophetically at the end of their respective forty-year periods. One of those forty-year periods is clearly aligned with Millerite history, establishing that all three representations of Moses at the end of each forty-year period align with the history of 1863—the history of the third angel.

W jego historycznym upadku oraz w jego proroczej klątwie, po której nastąpiło historyczne wypełnienie tego proroctwa, odnajdujemy trzech świadków mówiących o Jerychu w roku 1863. Wszystkie trzy te świadectwa należy odnieść do roku 1863. Ci trzej świadkowie stoją razem, tak jak trzej Mojżeszowie proroczo stoją na końcu swoich odpowiednich czterdziestoletnich okresów. Jeden z tych czterdziestoletnich okresów jest wyraźnie powiązany z historią ruchu millerowskiego, co dowodzi, że wszystkie trzy przedstawienia Mojżesza na końcu każdego z tych czterdziestoletnich okresów są zgodne z historią roku 1863 — historią trzeciego anioła.

Two of those three witnesses of Moses’ forty years end at Kadesh, the third conclusion of the forty years was the Jordan River, and the conclusion of the second was the Red Sea. The conclusion of the first forty years was Moses fleeing Egypt. All three are describing a flight out of Egypt in fulfillment of Abraham’s four-hundred and thirty year prophecy of bondage in Egypt.

Dwa z owych trzech świadectw czterdziestu lat Mojżesza kończą się w Kadesz; trzecie zakończenie tych czterdziestu lat stanowiła rzeka Jordan, a zakończeniem drugiego było Morze Czerwone. Zakończeniem pierwszych czterdziestu lat była ucieczka Mojżesza z Egiptu. Wszystkie trzy opisują ucieczkę z Egiptu jako wypełnienie proroctwa Abrahama o czterystu trzydziestu latach niewoli w Egipcie.

Moses’ three forty-year periods, whose endings (capstone) represents a type of deliverance from Egypt, were a fulfillment of Abraham’s prophecy of captivity in and deliverance out of Egyptian bondage. As the prophesied deliverer of Abraham’s covenant promise, Moses himself began by being saved out of the water, as his name means. Thereafter Moses led God’s people through the waters of the Red Sea and thereafter to the shore of the deliverance, represented by the Jordan River. The alpha of Moses life was saving from the water of the Nile and omega was the salvation represented by the water of the Jordan River. The alpha of Moses life illustrated by the experience defined by his name and his parents, being godly parents knew that the baby had been sentenced to death, as he would be forty years later after killing the Egyptian. As godly parents who knew their son needed to be saved from the death sentence, prepared for him an ark, that passed from the Hebrew world unto the Egyptian world, just as Moses left at the end of forty years the Egyptian world for the Hebrew world.

Trzy czterdziestoletnie okresy życia Mojżesza, których zwieńczenie stanowi rodzaj wybawienia z Egiptu, były wypełnieniem proroctwa Abrahama o niewoli w Egipcie i wybawieniu z egipskiego jarzma. Jako zapowiedziany przez obietnicę przymierza danego Abrahamowi wybawca, sam Mojżesz zaczął od ocalenia z wody, co oznacza jego imię. Następnie Mojżesz przeprowadził lud Boży przez wody Morza Czerwonego, a potem ku brzegowi wybawienia, symbolizowanemu przez rzekę Jordan. Alfą życia Mojżesza było ocalenie z wód Nilu, a omegą — wybawienie symbolizowane przez wody Jordanu. Alfa życia Mojżesza została zilustrowana doświadczeniem wyrażonym w jego imieniu; a jego pobożni rodzice wiedzieli, że niemowlę zostało skazane na śmierć, podobnie jak on sam czterdzieści lat później po zabiciu Egipcjanina. Jako pobożni rodzice, którzy wiedzieli, że ich syn musi zostać ocalony od wyroku śmierci, przygotowali mu arkę, która przeszła ze świata Hebrajczyków do świata egipskiego, tak jak Mojżesz po upływie czterdziestu lat opuścił świat egipski, by wejść w świat Hebrajczyków.

Moses repeated the story of Noah in his salvation from the water. The very first mention of Moses as the “deliverer” of Abraham’s four-hundred and thirty year covenant prophecy was a repetition of the history where God entered into covenant with mankind, therefore bringing Abraham’s covenant prophecy of a chosen people together with the covenant promise to all mankind. This identifies a baptism in the transfer of the baby Moses to Pharaoh’s daughter, for the death was acknowledged by the parent’s work, the burial is represented by the ark upon the water, and the resurrection is Pharaoh’s daughter.

Mojżesz powtórzył historię Noego w swoim ocaleniu z wody. Pierwsza wzmianka o Mojżeszu jako „wybawicielu” czterystatrzydziestoletniego proroctwa przymierza Abrahama była powtórzeniem dziejów, w których Bóg zawarł przymierze z ludzkością, łącząc tym samym Abrahamowe proroctwo przymierza o ludzie wybranym z obietnicą przymierza dla całej ludzkości. To wskazuje na chrzest w przekazaniu niemowlęcia Mojżesza córce faraona, gdyż śmierć została uznana przez czyn rodziców, pochówek jest przedstawiony przez arkę na wodzie, a zmartwychwstaniem jest córka faraona.

Moses’ life begins with the baptism of Noah’s ark being typified. This then means that from the outset the number “8” is associated with Moses, for the root of his covenant relationship began with the number “8” from the covenant of Noah, and his work was to institute the rite of circumcision on the “eighth” day. He was then tested and he failed on the very rite. Moses life begins with a baptism and forty years later there is a death (of an Egyptian) that marks the point where the Egyptian Moses dies and becomes strictly a son of Abraham. The beginning and ending of Moses’s first forty years is represented by a baptism. The first identified a transition from Hebrew to Egyptian and the last from Egyptian to Hebrew. Forty years after that, Moses takes God’s people through the baptism of the Red Sea, on his way to the baptism at the Jordan, which he never made.

Życie Mojżesza zaczyna się od typologicznego obrazu chrztu arki Noego. Oznacza to zatem, że od samego początku z Mojżeszem wiąże się liczba „8”, ponieważ korzeń jego więzi przymierza miał początek w liczbie „8” z przymierza Noego, a jego zadaniem było ustanowić obrzęd obrzezania w „ósmym” dniu. Został następnie poddany próbie i właśnie w tym obrzędzie jej nie przeszedł. Życie Mojżesza zaczyna się chrztem, a czterdzieści lat później następuje śmierć (Egipcjanina), która wyznacza moment, w którym egipski Mojżesz umiera i staje się już tylko synem Abrahama. Początek i koniec pierwszych czterdziestu lat Mojżesza są naznaczone chrztem. Pierwszy wskazywał na przejście z Hebrajczyka na Egipcjanina, a ostatni z Egipcjanina na Hebrajczyka. Czterdzieści lat później Mojżesz prowadzi lud Boży przez chrzest Morza Czerwonego, w drodze do chrztu w Jordanie, do którego sam nie dotarł.

God’s people under the guidance of Joshua entered the Promised Land without Moses for he died just before the baptism of the Jordan River arrived. Moses said, and Peter repeated that the Lord thy God would raise up a prophet like unto Moses. The prophet who was typified by Moses was Christ, and He began His work exactly where Moses left off. He began His work at His baptism, and that baptism was the exact place Joshua baptized ancient Israel when they crossed the Jordan into the Promised Land. The gospels inform us that John was baptizing at Bethabara, which is the crossing point, and means ferry crossing.

Lud Boży pod przewodnictwem Jozuego wszedł do Ziemi Obiecanej bez Mojżesza, gdyż zmarł tuż zanim nadszedł chrzest w rzece Jordan. Mojżesz powiedział, a Piotr powtórzył, że Pan, twój Bóg, wzbudzi proroka podobnego do Mojżesza. Prorokiem, którego typem był Mojżesz, był Chrystus, a On rozpoczął swoje dzieło dokładnie tam, gdzie Mojżesz je zakończył. Rozpoczął swoje dzieło w momencie swojego chrztu, a ten chrzest miał miejsce dokładnie tam, gdzie Jozue „ochrzcił” starożytny Izrael, gdy przeszli przez Jordan do Ziemi Obiecanej. Ewangelie informują nas, że Jan chrzcił w Betabarze, która jest miejscem przeprawy i oznacza przeprawę promem.

The Red Sea is the symbol of the rebellion of Egypt, identifying Moses prophetic testimony in this line as truth. The Nile River to the Red Sea (sometimes called a river) and on to the Jordan. Moses, meaning ‘saved out of the water’ begins and ends his testimony at the water of deliverance, and each of those waters manifest two classes of worshippers.

Morze Czerwone jest symbolem buntu Egiptu, co w tej linii wskazuje na prawdziwość prorockiego świadectwa Mojżesza. Od Nilu do Morza Czerwonego (czasem nazywanego rzeką) i dalej do Jordanu. Mojżesz, którego imię znaczy „ocalony z wody”, rozpoczyna i kończy swoje świadectwo przy wodzie wybawienia, a każda z tych wód ukazuje dwie klasy czcicieli.

The first forty years of Moses represents the first angel’s message and the second forty years is the second angel, the third being the third. The three angels possess their own peculiar prophetic characteristics such as that all three messages are represented in the first message. We have demonstrated this phenomenon publicly for years in connection with the first three chapters of the book of Daniel.

Pierwsze czterdzieści lat życia Mojżesza odpowiada pierwszemu poselstwu anielskiemu, drugie czterdzieści — drugiemu, a trzecie — trzeciemu. Trzej aniołowie mają swoje swoiste prorocze cechy, na przykład to, że wszystkie trzy poselstwa są odzwierciedlone w pierwszym poselstwie. Od lat publicznie ilustrujemy to zjawisko w odniesieniu do pierwszych trzech rozdziałów Księgi Daniela.

Daniel feared God in chapter one and refused to eat the Babylonian diet, and God glorified him in the second and dietary visual test that followed, which led to the judgment and third test carried out by Nebuchadnezzar himself. Daniel chapter one is the first angel of Revelation fourteen who announces “fear God,” “give him glory” as Daniel did in the second dietary and visual test, for “the hour of the judgment” of Nebuchadnezzar has come.

Daniel w pierwszym rozdziale bał się Boga i odmówił jedzenia babilońskich potraw, a Bóg otoczył go chwałą w następującym po tym drugim teście dietetyczno-wizualnym, co doprowadziło do sądu i trzeciego testu przeprowadzonego przez samego Nabuchodonozora. Pierwszy rozdział Księgi Daniela jest pierwszym aniołem z czternastego rozdziału Apokalipsy, który ogłasza „bójcie się Boga”, „oddajcie Mu chwałę”, tak jak uczynił Daniel w drugim teście dietetyczno-wizualnym, gdyż „nadeszła godzina sądu” Nabuchodonozora.

The first forty years of Moses’s life began because his parents feared God. When Pharaoh’s daughter saw the ark in the water, Moses had passed the second test, which is a visual test. Then Pharaoh’s daughter judged that he was not to die. Judgment also arrived at the end of the first forty; when He slew the Egyptian and had to flee Egypt.

Pierwsze czterdzieści lat życia Mojżesza rozpoczęło się, ponieważ jego rodzice bali się Boga. Gdy córka faraona zobaczyła arkę w wodzie, Mojżesz zdał drugi test, który jest testem wzrokowym. Wtedy córka faraona uznała, że nie powinien zginąć. Sąd nadszedł także pod koniec pierwszych czterdziestu lat: gdy zabił Egipcjanina i musiał uciekać z Egiptu.

In the second forty years, the second angel of Revelation fourteen announcing the fall of Babylon was typified by the fall of Egypt. In that fall, at the end of the forty years there was a tremendous manifestation of the power of God, as there was at the end of the second angel’s message during the Midnight Cry of 1844.

W drugim okresie czterdziestu lat drugi anioł z Objawienia 14, zwiastujący upadek Babilonu, był typologicznie przedstawiony przez upadek Egiptu. W tym upadku, pod koniec tych czterdziestu lat, nastąpiło potężne objawienie mocy Bożej, podobnie jak pod koniec poselstwa drugiego anioła podczas Wołania o północy w 1844 roku.

The third forty years begins with the judgment of death being pronounced on virtually the entire congregation, and it ends with the judgment of death upon the leader of that congregation.

Trzecie czterdziestolecie zaczyna się ogłoszeniem wyroku śmierci na niemal całe zgromadzenie, a kończy się ogłoszeniem wyroku śmierci na przywódcę tego zgromadzenia.

Sister White identifies that our work is to combine the three angels’ messages.

Siostra White stwierdza, że nasza praca polega na połączeniu poselstw trzech aniołów.

> “The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angels’ messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

> "Pan wkrótce ukarze świat za jego nieprawość. Wkrótce ukarze instytucje religijne za ich odrzucenie światła i prawdy, które zostały im dane. Wielkie poselstwo, łączące poselstwa pierwszego, drugiego i trzeciego anioła, ma być przekazane światu. To ma być brzemię naszej pracy." Komentarz Biblijny Adwentystów Dnia Siódmego, tom 7, 950.

Moses’ first forty years represents the first angel of Revelation fourteen, and his second period of forty years is the second angel and the third forty-year period is the third angel. Our “great message” is to combine “the first, second, and third angels’ messages” which places all three symbols of Moses’ in 1863, and therefore three Moses’ at the Sunday law.

Pierwsze czterdzieści lat Mojżesza reprezentuje pierwszego anioła z czternastego rozdziału Księgi Objawienia, a jego drugi okres czterdziestu lat to drugi anioł, a trzeci czterdziestoletni okres to trzeci anioł. Nasze "wielkie poselstwo" to połączenie "poselstw pierwszego, drugiego i trzeciego anioła", co umieszcza wszystkie trzy symbole Mojżesza w roku 1863, a zatem trzech Mojżeszów w czasie prawa niedzielnego.

1844 to 1863 includes two witnesses of both forty-year periods that led to Kadesh. Inspiration identifies that a third cannot exist without a first and a second, the first forty years of Moses’ life must also represent 1844 to 1863. Moses is killing the Egyptian in 1863, along with Moses striking the Rock with his rod of authority and also when Moses asks to see God’s glory in the history of the rebellion of the golden calf. There are three Moses’ at 1863 and the Sunday law, and they are all forty years old.

Lata 1844–1863 obejmują dwóch świadków obu czterdziestoletnich okresów, które prowadziły do Kadesz. Natchnienie wskazuje, że trzecie nie może istnieć bez pierwszego i drugiego, pierwsze czterdzieści lat życia Mojżesza muszą również przedstawiać lata 1844–1863. Mojżesz zabija Egipcjanina w 1863 roku, a także uderza Skałę swoją laską autorytetu oraz prosi, by zobaczyć chwałę Bożą w historii buntu związanego ze złotym cielcem. W 1863 roku i przy ustawie niedzielnej jest trzech Mojżeszów i wszyscy mają czterdzieści lat.

Moses’ three periods each contain a deliverance by water; Moses in the basket aligns with Moses through the Red Sea which aligns with Moses twice at the Jordan River: the Nile, the Red Sea and twice at the Jordan. Waters of deliverance are represented in each of the three periods, for they all align with the period when the water of deliverance is being poured out during the latter rain period.

Każdy z trzech okresów Mojżesza zawiera wybawienie przez wodę; Mojżesz w koszyku odpowiada Mojżeszowi przechodzącemu przez Morze Czerwone, co z kolei odpowiada Mojżeszowi dwukrotnie nad rzeką Jordan: Nil, Morze Czerwone i dwukrotnie Jordan. Wody wybawienia są obecne w każdym z trzech okresów, ponieważ wszystkie odpowiadają okresowi wylewania wody wybawienia podczas późnego deszczu.

At the end of the third period of forty years Moses struck the Rock with his rod. At the end of the second forty years his rod parted the Red Sea. At the end of the first forty years, he rejected the rod of Egyptian authority, chose to suffer with his people.

Pod koniec trzeciego czterdziestolecia Mojżesz uderzył skałę swoją laską. Pod koniec drugiego czterdziestolecia jego laska rozdzieliła Morze Czerwone. Pod koniec pierwszego czterdziestolecia odrzucił berło egipskiej władzy i wybrał cierpieć wraz ze swoim ludem.

At the end of the first period an Egyptian died, and at the end of the second period the military, firstborn and leadership of Egypt died. At the end of the third period the nation of Israel, Aaron and Moses had all died. These are three parallel histories that “line upon line” each represent 1844 unto 1863—the history of the third angel, which in turn represents 9/11 to the Sunday law, and the Pentecostal season when the waters of deliverance are poured out.

Pod koniec pierwszego okresu zginął Egipcjanin, a pod koniec drugiego okresu zginęło egipskie wojsko, egipscy pierworodni i przywódcy Egiptu. Pod koniec trzeciego okresu umarli wszyscy: naród Izraela, Aaron i Mojżesz. To są trzy równoległe historie, które „linia na linię” każda reprezentuje lata 1844–1863 — historię trzeciego anioła, która z kolei przedstawia okres od 11 września do prawa niedzielnego oraz czas Pięćdziesiątnicy, kiedy wylewane są wody wybawienia.

Moses is at both rebellions at Kadesh, and the Kadesh rebellions are both capstones in their respective periods. They both represent 1863, which is also the capstone of the period of the third angel, starting with the alpha in 1844 unto the capstone of 1863. When considering the marvelous light of the stone that begins as the foundation and ends as the cap stone it is recognized that the capstone is always prophetically larger. The few drops at the beginning of the Pentecostal season, leading to the full outpouring at the capstone on the day of Pentecost, illustrates this truth.

Mojżesz jest obecny przy obu buntach w Kadesz, a bunty w Kadesz są w obu przypadkach zwieńczeniem swoich odpowiednich okresów. Oba reprezentują rok 1863, który jest także zwieńczeniem okresu trzeciego anioła, rozpoczynającego się od alfy w 1844 aż do zwieńczenia w 1863. Rozważając przedziwne światło kamienia, który zaczyna jako fundament, a kończy jako kamień zwornikowy, rozpoznaje się, że zwornik jest zawsze proroczo większy. Kilka kropel na początku okresu Pięćdziesiątnicy, prowadzące do pełnego wylania u zwieńczenia w dniu Pięćdziesiątnicy, ilustruje tę prawdę.

At 9/11, the sprinkling began and it ends at the full outpouring at the Sunday law. This truth identifies Moses’ sin at the second and omega Kadesh as a greater sin than the rebellion in the first alpha Kadesh rebellion. The alpha rebellion produced the death of an entire nation, and omega rebellion produced the death of one man (Moses), but the one man’s sin was greater than the entire nations corporate sin. The man who sins dies, and at that level there is no distinction between the sins of Moses or any other Israelite, but prophetically Moses’ striking Christ a second time was greater, for it was the capstone of that forty-year period.

11 września rozpoczęło się pokropienie i zakończy się ono pełnym wylaniem przy ustawie niedzielnej. Ta prawda wskazuje, że grzech Mojżesza podczas drugiego (omega) Kadesz był większy niż bunt podczas pierwszego (alfa) Kadesz. Bunt alfa doprowadził do śmierci całego narodu, a bunt omega doprowadził do śmierci jednego człowieka (Mojżesza), lecz grzech tego jednego człowieka był większy niż zbiorowy grzech całego narodu. Człowiek, który grzeszy, umiera i na tym poziomie nie ma rozróżnienia między grzechem Mojżesza a grzechem jakiegokolwiek innego Izraelity, lecz w sensie proroczym drugie uderzenie Chrystusa przez Mojżesza było większe, ponieważ było zwieńczeniem tego czterdziestoletniego okresu.

The rebellion of Moses at the second omega Kadesh was a greater sin than the rebellion of the children of Israel rejecting the message of Joshua and Caleb. Moses prophetically stands at 1863, where he dies in the wilderness for his rebellion. Moses also stands at 1863, where the former covenant people die in the wilderness for their rebellion, but Moses did not participate in that rebellion. 1863 aligns with the Sunday law, as does Aaron’s rebellion of the golden calf. That history, which aligns with Kadesh, 1863, and the Sunday law, Moses is praying to see God’s glory.

Bunt Mojżesza podczas drugiego omega w Kadesz był większym grzechem niż bunt synów Izraela, którzy odrzucili poselstwo Jozuego i Kaleba. Mojżesz proroczo odpowiada rokowi 1863, w którym umiera na pustyni za swój bunt. Mojżesz także odpowiada rokowi 1863, w którym dawny lud przymierza umiera na pustyni za swój bunt, lecz Mojżesz nie uczestniczył w tamtym buncie. Rok 1863 jest powiązany z prawem niedzielnym, podobnie jak bunt Aarona ze złotym cielcem. W tej historii, która łączy się z Kadesz, rokiem 1863 i prawem niedzielnym, Mojżesz modli się, aby ujrzeć chwałę Bożą.

Kadesh represents 1863, and Moses is at both Kadesh’s, so upon two biblical witnesses, who are both cap stones we establish that the third forty-year period which does not end at Kadesh represents 1863 as well. There ‘Moses the unsanctified’ is crucifying Christ afresh, as he rejects the Rock. In 1863, and the giving of the Law at Sinai, ‘Moses the sanctified’ is seeking Gods’ character. In 1863 Moses represents a wise and also a foolish virgin.

Kadesz reprezentuje rok 1863, a Mojżesz jest przy obu Kadeszach, więc na podstawie dwóch biblijnych świadków, którzy obaj są kamieniami zwornikowymi, ustalamy, że trzeci czterdziestoletni okres, który nie kończy się w Kadeszu, również reprezentuje rok 1863. Tam „Mojżesz nieuświęcony” na nowo krzyżuje Chrystusa, gdy odrzuca Skałę. W 1863 roku, a także przy nadaniu Prawa na Synaju, „Mojżesz uświęcony” poszukuje charakteru Boga. W 1863 roku Mojżesz symbolizuje zarówno mądrą, jak i głupią pannę.

> “The Pharisee and the publican represent two great classes into which those who come to worship God are divided. Their first two representatives are found in the first two children that were born into the world.” Christ’s Object Lessons, 152.

> "Faryzeusz i celnik przedstawiają dwie wielkie klasy, na jakie dzielą się ci, którzy przychodzą oddawać cześć Bogu. Pierwsi ich przedstawiciele to pierwsze dwoje dzieci, które przyszło na świat." Przypowieści Chrystusa, 152.

At Kadesh and 1863, Moses represents “two great classes into which those who” “worship God are divided”. Moses is an example of the one hundred and forty-four thousand as is Peter.

W Kadeszu i w 1863 roku Mojżesz reprezentuje "dwie wielkie klasy, na które ci, którzy" "czczą Boga, są podzieleni". Mojżesz jest przykładem stu czterdziestu czterech tysięcy, podobnie jak Piotr.

> “For each of the classes represented by the Pharisee and the publican there is a lesson in the history of the apostle Peter. In his early discipleship Peter thought himself strong. Like the Pharisee, in his own estimation he was ‘not as other men are.’ When Christ on the eve of His betrayal forewarned His disciples, ‘All ye shall be offended because of Me this night,’ Peter confidently declared, ‘Although all shall be offended, yet will not I.’ Mark 14:27, 29. Peter did not know his own danger. Self-confidence misled him. He thought himself able to withstand temptation; but in a few short hours the test came, and with cursing and swearing he denied his Lord.” Christ’s Object Lessons, 152.

> Dla każdej z grup reprezentowanych przez faryzeusza i celnika jest w historii apostoła Piotra nauka. W początkach swego uczniostwa Piotr uważał się za silnego. Podobnie jak faryzeusz, uważał, że 'nie jest jak inni ludzie'. Gdy Chrystus, w przeddzień zdrady, uprzedził uczniów: 'Wy wszyscy zgorszycie się z Mego powodu tej nocy', Piotr z przekonaniem oświadczył: 'Choćby się wszyscy zgorszyli, ja jednak nie.' Ewangelia Marka 14:27, 29. Piotr nie zdawał sobie sprawy z grożącego mu niebezpieczeństwa. Zgubiła go pewność siebie. Uważał, że jest w stanie oprzeć się pokusie; lecz po kilku krótkich godzinach nadeszła próba i, złorzecząc i przysięgając, zaparł się swego Pana. Lekcje poglądowe Chrystusa, 152.

At the Sunday law, which is 1863, Peter represents two classes. Those who receive the mark of the beast or those who receive the seal of God. When Jesus changed Simon’s name to Peter, it symbolized the one-hundred and forty-four thousand. That understanding is also symbolized by multiplying Peter’s name using the number from the letter position in the English alphabet. If we use that same technique on 1863, we get 144.

W czasie prawa niedzielnego, które przypada na rok 1863, Peter reprezentuje dwie klasy. Ci, którzy przyjmują znamię bestii, lub ci, którzy otrzymują pieczęć Boga. Gdy Jezus zmienił Simonowi imię na „Peter”, symbolizowało to sto czterdzieści cztery tysiące. To zrozumienie jest również symbolizowane przez pomnożenie imienia „Peter” przy użyciu liczb odpowiadających pozycjom liter w angielskim alfabecie. Jeśli zastosujemy tę samą metodę do 1863, otrzymamy 144.

Two of the three symbols of Moses which align with 1863, establish that the third period must align also. The two lines of Kadesh identify the story of the wise and foolish virgins, and the third period identifies an attempt to employ human effort to accomplish a godly work. To trust in human power as did Moses with the Egyptian represents trust in human authority over ordained authority.

Dwa z trzech symboli Mojżesza, które odpowiadają rokowi 1863, potwierdzają, że trzeci okres również musi się z nim pokrywać. Dwie linie Kadeszu wskazują na historię o mądrych i głupich pannach, a trzeci okres ukazuje próbę wykorzystania ludzkiego wysiłku do wykonania Bożego dzieła. Poleganie na ludzkiej mocy, jak uczynił Mojżesz wobec Egipcjanina, oznacza zaufanie ludzkiej władzy ponad autorytetem ustanowionym.

Sister White states her husbands, “relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel.” In 1863, Moses was represented by James White. In 1863, James White is slaying an Egyptian, striking Christ a second time and praying for the rebels who rejected the message of “rest” set forth by Joshua and Caleb. Moses is both a foolish virgin when he struck the Rock a second time and a wise virgin as he interceded for the rebels of Israel.

Siostra White stwierdza, że „relacja jej męża z ludem Bożym była pod pewnymi względami podobna do relacji Mojżesza z Izraelem”. W 1863 roku Mojżesza reprezentował James White. W 1863 roku James White zabija Egipcjanina, uderza Chrystusa po raz drugi i modli się za buntowników, którzy odrzucili przesłanie „odpoczynku” przedstawione przez Jozuego i Kaleba. Mojżesz jest zarówno głupią panną, gdy uderzył Skałę po raz drugi, jak i mądrą panną, gdy wstawiał się za buntownikami Izraela.

We will close this article with the passage in Numbers fourteen where Moses is at 1863, when he is given a view of God’s glory in the parallel history represented by the golden calf rebellion.

Zakończymy ten artykuł fragmentem z czternastego rozdziału Księgi Liczb, w którym Mojżesz znajduje się w roku 1863, kiedy zostaje mu dane zobaczyć chwałę Bożą w równoległej historii reprezentowanej przez bunt przy złotym cielcu.

In the passage the Lord asks “how long” would he have to deal with the rebels of Israel, which is the same question Isaiah asked the Lord in chapter six. Notice that the book of Numbers places this history in the period when the earth is lightened with God’s glory, as the angels also marked in verse three of Isaiah six. 9/11 was the foundation stone of the history of 1844 to 1863 and the Sunday law is the capstone. The setting in Numbers is nothing less than an illustration of the song or the parable of the vineyard, as ancient Israel is being passed by as the Lord entered into covenant with Joshua.

W tym fragmencie Pan pyta: „jak długo” będzie musiał znosić buntowników Izraela, co jest tym samym pytaniem, które Izajasz zadał Panu w szóstym rozdziale. Zauważ, że Księga Liczb umieszcza tę historię w okresie, gdy ziemia jest rozświetlona chwałą Bożą, jak aniołowie również zaznaczają w wersecie trzecim szóstego rozdziału Księgi Izajasza. 11 września był kamieniem węgielnym historii lat 1844–1863, a prawo niedzielne jest jej zwieńczeniem. Kontekst w Księdze Liczb jest niczym innym jak ilustracją pieśni lub przypowieści o winnicy, ponieważ starożytny Izrael zostaje pominięty, gdy Pan zawiera przymierze z Jozuem.

> And all the congregation lifted up their voice, and cried; and the people wept that night. And all the children of Israel murmured against Moses and against Aaron: and the whole congregation said unto them, Would God that we had died in the land of Egypt! or would God we had died in this wilderness! And wherefore hath the Lord brought us unto this land, to fall by the sword, that our wives and our children should be a prey? were it not better for us to return into Egypt? And they said one to another, Let us make a captain, and let us return into Egypt.

> I cała społeczność podniosła swój głos i krzyczała; a lud płakał tej nocy. I wszyscy Izraelici szemrali przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi, a cała społeczność mówiła do nich: Obyśmy umarli w ziemi Egiptu! albo obyśmy umarli na tej pustyni! Dlaczego Pan przyprowadził nas do tej ziemi, abyśmy padli od miecza, a nasze żony i nasze dzieci stały się łupem? Czy nie lepiej byłoby nam wrócić do Egiptu? I mówili jeden do drugiego: Ustanówmy sobie wodza i wróćmy do Egiptu.

> Then Moses and Aaron fell on their faces before all the assembly of the congregation of the children of Israel. And Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of them that searched the land, rent their clothes: And they spake unto all the company of the children of Israel, saying,

> Wtedy Mojżesz i Aaron padli na twarze przed całym zgromadzeniem społeczności synów Izraela. A Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego, którzy byli spośród tych, co zwiadowali ziemię, rozdarli swoje szaty; i przemówili do całej społeczności synów Izraela, mówiąc:

> The land, which we passed through to search it, is an exceeding good land. If the Lord delight in us, then he will bring us into this land, and give it us; a land which floweth with milk and honey. Only rebel not ye against the Lord, neither fear ye the people of the land; for they are bread for us: their defence is departed from them, and the Lord is with us: fear them not.

> Ziemia, przez którą przeszliśmy, aby ją zbadać, jest ziemią bardzo dobrą. Jeśli Pan ma w nas upodobanie, wprowadzi nas do tej ziemi i nam ją da — ziemi opływającej w mleko i miód. Tylko nie buntujcie się przeciw Panu ani nie bójcie się ludu tej ziemi; bo są dla nas jak chleb: ich obrona odstąpiła od nich, a Pan jest z nami — nie bójcie się ich.

> But all the congregation bade stone them with stones. And the glory of the Lord appeared in the tabernacle of the congregation before all the children of Israel. And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have shewed among them?

> Lecz całe zgromadzenie kazało ich ukamienować. I chwała Pana ukazała się w Namiocie Zgromadzenia przed oczami wszystkich synów Izraela. I Pan rzekł do Mojżesza: Jak długo ten lud będzie mnie pobudzał do gniewu? I jak długo jeszcze nie będą mi wierzyć, mimo wszystkich znaków, które uczyniłem pośród nich?

> I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they.

> Porażę ich zarazą, wydziedziczę ich i uczynię z ciebie naród większy i potężniejszy od nich.

> And Moses said unto the Lord, Then the Egyptians shall hear it, (for thou broughtest up this people in thy might from among them;) And they will tell it to the inhabitants of this land: for they have heard that thou Lord art among this people, that thou Lord art seen face to face, and that thy cloud standeth over them, and that thou goest before them, by day time in a pillar of a cloud, and in a pillar of fire by night. Now if thou shalt kill all this people as one man, then the nations which have heard the fame of thee will speak, saying, Because the Lord was not able to bring this people into the land which he sware unto them, therefore he hath slain them in the wilderness.

> I rzekł Mojżesz do Pana: Wtedy Egipcjanie o tym usłyszą (bo Ty w swej mocy wyprowadziłeś ten lud spośród nich); i opowiedzą to mieszkańcom tej ziemi, gdyż słyszeli, że Ty, Panie, jesteś pośród tego ludu, że Ty, Panie, ukazujesz się twarzą w twarz, i że Twój obłok spoczywa nad nimi, i że idziesz przed nimi, za dnia w słupie obłoku, a w nocy w słupie ognia. A teraz, jeśli wytracisz cały ten lud jak jednego człowieka, wtedy narody, które słyszały wieść o Tobie, powiedzą: Ponieważ Pan nie był w stanie wprowadzić tego ludu do ziemi, którą im przysiągł, dlatego wytracił ich na pustyni.

> And now, I beseech thee, let the power of my Lord be great, according as thou hast spoken, saying, The Lord is longsuffering, and of great mercy, forgiving iniquity and transgression, and by no means clearing the guilty, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation. Pardon, I beseech thee, the iniquity of this people according unto the greatness of thy mercy, and as thou hast forgiven this people, from Egypt even until now.

> A teraz, błagam Cię, niechaj moc Pana mego będzie wielka, jak rzekłeś, mówiąc: Pan jest nieskory do gniewu i bogaty w miłosierdzie, przebaczający winę i przestępstwo, lecz bynajmniej nie pozostawiający winnego bez kary, nawiedzający winę ojców na dzieciach do trzeciego i czwartego pokolenia. Przebacz, błagam Cię, winę tego ludu według wielkości Twego miłosierdzia oraz tak, jak przebaczałeś temu ludowi od Egiptu aż po dziś dzień.

> And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord.

> I rzekł Pan: Przebaczyłem według twego słowa; lecz jakom żyw, cała ziemia napełni się chwałą Pana.

> Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. (Now the Amalekites and the Canaanites dwelt in the valley.) Tomorrow turn you, and get you into the wilderness by the way of the Red sea.

> Ponieważ wszyscy ci ludzie, którzy widzieli moją chwałę i moje cuda, których dokonałem w Egipcie i na pustyni, a jednak już dziesięć razy wystawiali mnie na próbę i nie słuchali mojego głosu, z pewnością nie zobaczą ziemi, którą przysiągłem ich ojcom; i żaden z tych, którzy mnie pobudzali do gniewu, jej nie zobaczy. Lecz mój sługa Kaleb, ponieważ był w nim inny duch i całkowicie za mną poszedł, jego wprowadzę do ziemi, do której poszedł, a jego potomstwo ją posiądzie. (Amalekici i Kananejczycy mieszkali w dolinie.) Jutro zawróćcie i udajcie się na pustynię drogą ku Morzu Czerwonemu.

> And the Lord spake unto Moses and unto Aaron, saying, How long shall I bear with this evil congregation, which murmur against me? I have heard the murmurings of the children of Israel, which they murmur against me. Say unto them, As truly as I live, saith the Lord, as ye have spoken in mine ears, so will I do to you: Your carcases shall fall in this wilderness; and all that were numbered of you, according to your whole number, from twenty years old and upward, which have murmured against me, Doubtless ye shall not come into the land, concerning which I sware to make you dwell therein, save Caleb the son of Jephunneh, and Joshua the son of Nun. But your little ones, which ye said should be a prey, them will I bring in, and they shall know the land which ye have despised. But as for you, your carcases, they shall fall in this wilderness. And your children shall wander in the wilderness forty years, and bear your whoredoms, until your carcases be wasted in the wilderness. After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise.

> I Pan rzekł do Mojżesza i do Aarona, mówiąc: Jak długo będę znosił to złe zgromadzenie, które szemrze przeciwko mnie? Słyszałem, jak synowie Izraela szemrzą przeciwko mnie. Powiedz im: Jako żyję, mówi Pan, jak mówiliście do moich uszu, tak wam uczynię: wasze ciała padną na tej pustyni; i wszyscy, którzy byli policzeni spośród was, według całej waszej liczby, od dwudziestu lat wzwyż, którzy szemrali przeciwko mnie, zaiste nie wejdą do ziemi, o której przysiągłem, że będziecie w niej mieszkać, z wyjątkiem Kaleba, syna Jefunnego, i Jozuego, syna Nuna. Lecz wasze dzieci, o których mówiliście, że będą łupem, ich wprowadzę, i poznają ziemię, którą wzgardziliście. A co do was, wasze ciała padną na tej pustyni. A wasze dzieci będą się błąkać po pustyni czterdzieści lat i poniosą karę za wasze nierządy, aż wasze ciała zginą na pustyni. Według liczby dni, w których badaliście tę ziemię, mianowicie czterdziestu dni, za każdy dzień — rok — poniesiecie karę za wasze winy, czterdzieści lat, i poznacie moje złamanie obietnicy.

> I the Lord have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die. And the men, which Moses sent to search the land, who returned, and made all the congregation to murmur against him, by bringing up a slander upon the land, Even those men that did bring up the evil report upon the land, died by the plague before the Lord.

> Ja, Pan, powiedziałem: z pewnością uczynię to całemu temu złemu zgromadzeniu, które zebrało się przeciwko Mnie; na tej pustyni zostaną wytraceni i tam pomrą. A mężowie, których Mojżesz wysłał, aby zbadać ziemię, którzy wrócili i sprawili, że całe zgromadzenie szemrało przeciwko niemu, oczerniając tę ziemię — ci mężowie, którzy przynieśli złą wieść o tej ziemi, pomarli od zarazy przed obliczem Pana.

> But Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of the men that went to search the land, lived still. Numbers 14:1–38.

> Lecz Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego, którzy byli spośród mężów, którzy poszli zbadać ziemię, pozostali przy życiu. Księga Liczb 14:1-38.

We will continue these thoughts in the next article.

Będziemy kontynuować te rozważania w następnym artykule.

Back to Articles