Article

# Elijah - Number Six

Elijah - Numer sześć

Ten Tests

Dziesięć testów

Author

Jeff Pippenger

Published

October 5, 2023

Formats

PDF
Word

We have been addressing the symbolism of Elijah and are now using the histories of Mount Carmel and Mount Sinai to illustrate a progressive testing process for the horn of Protestantism and a progressive political development for the horn of Republicanism that parallels the horn of Protestantism.

Omawialiśmy symbolikę Eliasza i teraz wykorzystujemy historie Góry Karmel i Góry Synaj, aby zilustrować stopniowy proces próby dla rogu protestantyzmu oraz stopniowy rozwój polityczny dla rogu republikanizmu, który biegnie równolegle do rogu protestantyzmu.

The last article was working through the rebellion of Numbers chapter thirteen and fourteen which identifies the tenth and final test for ancient Israel after their crossing of the Red Sea. The history aligns with the beginning movement of Millerite history, but also with the history of God’s ending movement. The work of all three angels of Revelation fourteen is accomplished by a movement at the beginning and a movement at the end.

Ostatni artykuł analizował bunt opisany w Księdze Liczb, rozdziałach trzynastym i czternastym, który wskazuje na dziesiątą i ostatnią próbę dla starożytnego Izraela po przejściu przez Morze Czerwone. Ta historia współgra z początkowym ruchem w historii millerystów, a także z historią Bożego ruchu końcowego. Dzieło wszystkich trzech aniołów z czternastego rozdziału Księgi Objawienia dokonuje się poprzez ruch na początku i ruch na końcu.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.” The Great Controversy, 611.

> "Anioł, który przyłącza się do głoszenia poselstwa trzeciego anioła, ma oświecić całą ziemię swoją chwałą. Tu zapowiedziane jest dzieło o zasięgu ogólnoświatowym i niespotykanej mocy. Ruch adwentowy z lat 1840–1844 był chwalebnym przejawem mocy Boga; poselstwo pierwszego anioła dotarło do każdej stacji misyjnej na świecie, a w niektórych krajach wystąpiło największe zainteresowanie religijne, jakie widziano gdziekolwiek od czasów reformacji XVI wieku; jednak wszystko to zostanie przewyższone przez potężny ruch towarzyszący ostatniemu ostrzeżeniu trzeciego anioła." Wielki bój, 611.

Between the history of the beginning movement and the ending movement, we find the history of the church of Laodicea. The angel that lightens the earth with its glory is clearly identified as a movement, not a church.

Pomiędzy historią ruchu początkowego a historią ruchu końcowego znajdujemy historię Kościoła w Laodycei. Anioł, który oświeca ziemię swoją chwałą, jest wyraźnie ukazany jako ruch, a nie jako kościół.

> “Of Babylon, at the time brought to view in this prophecy, it is declared: ‘Her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’ Revelation 18:5. She has filled up the measure of her guilt, and destruction is about to fall upon her. But God still has a people in Babylon; and before the visitation of His judgments these faithful ones must be called out, that they partake not of her sins and ‘receive not of her plagues.’ Hence the movement symbolized by the angel coming down from heaven, lightening the earth with his glory and crying mightily with a strong voice, announcing the sins of Babylon. In connection with his message the call is heard: ‘Come out of her, My people.’ These announcements, uniting with the third angel’s message, constitute the final warning to be given to the inhabitants of the earth.” The Great Controversy, 604.

> O Babilonie, w czasie ukazanym w tym proroctwie, powiedziano: "Jej grzechy dosięgły nieba, a Bóg wspomniał jej nieprawości." Objawienie 18:5. Wypełniła miarę swojej winy i zagłada ma wkrótce na nią spaść. Lecz Bóg ma jeszcze w Babilonie swój lud; i zanim spadną Jego sądy, ci wierni muszą zostać wezwani, aby nie mieli udziału w jej grzechach i "nie doznali jej plag." Stąd ruch symbolizowany przez anioła zstępującego z nieba, który napełnia ziemię blaskiem swojej chwały i potężnym głosem woła, ogłaszając grzechy Babilonu. W związku z jego poselstwem rozbrzmiewa wezwanie: "Wyjdźcie z niej, ludu mój." Te ogłoszenia, łącząc się z poselstwem trzeciego anioła, stanowią ostateczne ostrzeżenie, jakie ma być dane mieszkańcom ziemi. Wielki bój, 604.

All the prophets agree with one another and they all identify more specifically “the last days,” than they identify the days in which the prophecies were proclaimed. As an example of this phenomenon the angel of Revelation eighteen, was and is typified by the angel of Revelation ten. Both lighten the earth with its glory when it descends. Sister White identifies the first angel in the book Early Writings.

Wszyscy prorocy są ze sobą zgodni i wszyscy precyzyjniej określają „ostatnie dni” niż dni, w których ogłaszano proroctwa. Jako przykład tego zjawiska anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy był i jest typologicznie przedstawiony przez anioła z dziesiątego rozdziału. Obaj, gdy zstępują, rozświetlają ziemię swoją chwałą. Siostra White wskazuje, kim jest pierwszy anioł, w książce Wczesne pisma.

> “Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.

> „Jezus polecił potężnemu aniołowi zstąpić i ostrzec mieszkańców ziemi, aby przygotowali się na Jego drugie przyjście. Gdy anioł opuszczał obecność Jezusa w niebie, poprzedzało go niezmiernie jasne i chwalebne światło. Powiedziano mi, że jego misją było rozświetlić ziemię swoją chwałą i ostrzec ludzi przed nadchodzącym gniewem Boga.” Wczesne pisma, 245.

That angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001. It had been typified by the angel that descended on August 11, 1840. In Isaiah chapter six, Isaiah is shown the temple in heaven and God’s glory. In verse three of chapter six it identifies that the whole earth is full of God’s glory. That happens when the angel of Revelation eighteen descends.

Ten anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy zstąpił 11 września 2001 roku. Został typologicznie zapowiedziany przez anioła, który zstąpił 11 sierpnia 1840 roku. W szóstym rozdziale Księgi Izajasza Izajaszowi ukazana jest świątynia w niebie i chwała Boża. W wersecie trzecim szóstego rozdziału jest powiedziane, że cała ziemia jest pełna chwały Bożej. To się dzieje, gdy zstępuje anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. Revelation 18:1.

> Potem ujrzałem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką moc; a ziemia rozjaśniła się jego chwałą. Objawienie 18:1.

Verse three of Isaiah six identifies the same history.

Trzeci werset szóstego rozdziału Księgi Izajasza odnosi się do tej samej historii.

> And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. Isaiah 6:3.

> I jeden wołał do drugiego, mówiąc: Święty, święty, święty jest Pan Zastępów; cała ziemia jest pełna jego chwały. Izajasza 6:3.

Sister White brings Isaiah’s vision of the sanctuary together with the movement of Revelation eighteen.

Siostra White łączy wizję Izajasza dotyczącą świątyni z ruchem z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia.

> “The seraphim before the throne are so filled with reverential awe in beholding the glory of God that they do not for an instant look upon themselves with self-complacency, or in admiration of themselves or one another. Their praise and glory are for the Lord of Hosts, who is high and lifted up, and the glory of whose train fills the temple. As they see the future, when the whole earth shall be filled with his glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in his presence, beneath his smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing his image, in doing his service and worshiping him, their highest ambition is fully reached.

> Serafowie stojący przed tronem są tak przejęci nabożną bojaźnią na widok chwały Boga, że ani przez chwilę nie patrzą na siebie z samozadowoleniem ani nie popadają w zachwyt nad sobą samymi czy nad sobą nawzajem. Całą chwałę i uwielbienie oddają Panu Zastępów, który jest wysoki i wywyższony, a chwała trenu Jego szaty napełnia świątynię. Spoglądając w przyszłość, kiedy cała ziemia będzie napełniona Jego chwałą, zwycięska pieśń uwielbienia rozbrzmiewa echem od jednego do drugiego w melodyjnym śpiewie: „Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów.” W pełni zadowala ich uwielbianie Boga; a w Jego obecności, pod Jego uśmiechem upodobania, nie pragną niczego więcej. Nosząc Jego obraz, pełniąc Jego służbę i oddając Mu cześć, w pełni spełnia się ich najwyższa ambicja.

> “The vision given to Isaiah represents the condition of God’s people in the last days.” Review and Herald, December 22, 1896.

> "Widzenie dane Izajaszowi przedstawia stan ludu Bożego w czasach ostatecznych." Review and Herald, 22 grudnia 1896 r.

John in Revelation chapter ten and also in chapter eighteen, and with Isaiah in chapter six and including the commentary of Sister White, place all these illustrations of the earth being lightened with God’s glory at the same point in history. The whole earth witnessed the events that took place on September 11, 2001. The progressive history of the Millerite movement that concluded in 1863, typified the history when the mighty angel of Revelation eighteen descends with the history associated with the angel that descended in Revelation chapter ten. With these opening premises in place, we will return to the testing process represented in Numbers chapter fourteen. After Moses interceded for the rebels that wished to return to Egypt and stone Joshua and Caleb, God accepts Moses’ intercession.

Jan w Apokalipsie, w rozdziałach dziesiątym i osiemnastym, oraz Izajasz w rozdziale szóstym, a także komentarz Siostry White, sytuują wszystkie te obrazy ziemi oświeconej chwałą Bożą w tym samym momencie dziejowym. Cały świat był świadkiem wydarzeń, które miały miejsce 11 września 2001 roku. Stopniowy rozwój ruchu millerowskiego, zakończony w 1863 roku, stanowił typ historii, w której potężny anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy zstępuje wraz z historią związaną z aniołem, który zstąpił w dziesiątym rozdziale Apokalipsy. Mając te wstępne założenia, wrócimy do procesu próby przedstawionego w Księdze Liczb w rozdziale czternastym. Po tym, jak Mojżesz wstawił się za buntownikami, którzy chcieli wrócić do Egiptu i ukamienować Jozuego i Kaleba, Bóg przyjmuje wstawiennictwo Mojżesza.

> And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:20–24.

> I rzekł Pan: Przebaczyłem według twego słowa; lecz zaprawdę, jak żyję, cała ziemia będzie napełniona chwałą Pana. Ponieważ wszyscy ci ludzie, którzy widzieli moją chwałę i moje cuda, których dokonałem w Egipcie i na pustyni, a przecież wystawiali mnie już dziesięć razy na próbę i nie usłuchali mojego głosu, z pewnością nie zobaczą ziemi, którą przysiągłem ich ojcom; ani żaden z tych, którzy mnie pobudzali do gniewu, jej nie zobaczy. Lecz mój sługa Kaleb, ponieważ był w nim inny duch i całkowicie poszedł za mną, jego wprowadzę do ziemi, do której wszedł, a jego potomstwo ją posiądzie. Księga Liczb 14:20–24.

The history represented here in Numbers fourteen is the final test for ancient Israel and their failure secured for them death in the wilderness over the following forty years. The history is directly associated with Revelation eighteen for God there proclaimed that “as truly as” God lives “all the earth shall be filled with the glory of the Lord.” It’s a very strong statement that God places in this historical record, and in so doing He emphasizes that the history represented in Numbers chapters thirteen and fourteen, pointed forward to the mighty movement of the angel of Revelation eighteen. Because Revelation eighteen is the end of the remnant people of God, the beginning of the remnant people of God is also illustrated in the passage we are considering in the book of Numbers.

Historia przedstawiona tutaj w czternastym rozdziale Księgi Liczb jest ostateczną próbą dla starożytnego Izraela, a ich porażka przypieczętowała dla nich śmierć na pustyni w ciągu następnych czterdziestu lat. Historia ta jest bezpośrednio powiązana z osiemnastym rozdziałem Objawienia, gdyż tam Bóg ogłosił, że „tak prawdziwie jak” Bóg żyje, „cała ziemia będzie napełniona chwałą Pana”. To bardzo mocne stwierdzenie, które Bóg umieszcza w tym zapisie historycznym, i w ten sposób podkreśla, że historia przedstawiona w rozdziałach trzynastym i czternastym Księgi Liczb wskazywała naprzód na potężny ruch anioła z osiemnastego rozdziału Objawienia. Ponieważ osiemnasty rozdział Objawienia jest końcem resztki ludu Bożego, początek resztki ludu Bożego jest również zilustrowany w fragmencie, który rozważamy w Księdze Liczb.

On August 11, 1840, at the fulfillment of a prophecy of Islam of the second woe, the former chosen covenant people were tested by the message of Elijah that had just been proven to be correct.

11 sierpnia 1840 roku, w momencie wypełnienia proroctwa dotyczącego islamu o drugim biada, dawny wybrany lud przymierza został poddany próbie przez orędzie Eliasza, które właśnie zostało potwierdzone jako prawdziwe.

On September 11, 2001, at the fulfillment of a prophecy of Islam of the third woe, the former chosen covenant people marked the beginning of the judgment of the living as the message of Elijah that had just been proven to be correct.

11 września 2001 roku, w chwili spełnienia islamskiego proroctwa o trzecim „biada”, dawny wybrany lud przymierza wyznaczył początek sądu nad żywymi, gdy przesłanie Eliasza właśnie zostało potwierdzone jako prawdziwe.

The Elijah message of the Millerite history was set within the context of prophetic time. The Elijah message on September 11, 2001 was set within the context of the repetition of history. September 11, 2001 repeated the history of August 11, 1840 for both dates represent a fulfillment of a prophecy of Islam, and both mark the descent of the angel, that Sister White said is “no less a personage than Jesus Christ.” Though Sister White never says the angel of Revelation eighteen “was no less a personage than Jesus Christ” as she does of the angel of Revelation ten, the angel of Revelation eighteen lightens the earth with “his” glory, and the Scriptures are clear that it is the glory of Jesus Christ that lightens the earth.

Poselstwo Eliasza w historii ruchu millerowskiego było osadzone w kontekście czasu proroczego. Poselstwo Eliasza 11 września 2001 roku zostało osadzone w kontekście powtórzenia historii. 11 września 2001 r. powtórzył historię 11 sierpnia 1840 r., ponieważ obie daty stanowią wypełnienie proroctwa dotyczącego islamu i obie oznaczają zstąpienie anioła, o którym Siostra White powiedziała, że jest "nie kimś mniejszym niż Jezus Chrystus." Chociaż Siostra White nigdy nie mówi o aniele z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia, że był "nie kimś mniejszym niż Jezus Chrystus", jak mówi o aniele z dziesiątego rozdziału Księgi Objawienia, to anioł z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia rozświetla ziemię "swoją" chwałą, a Pismo Święte jasno uczy, że to chwała Jezusa Chrystusa rozświetla ziemię.

The instrument of judgment that brought about the test of the Protestants in the beginning was the Millerite movement as represented by Elijah. The instrument of judgment that brings about the test of Seventh-day Adventism at the end is the Elijah movement as represented by the one hundred and forty-four thousand. The symbol of Elijah has more than one meaning, and though he represents Miller and the Millerite movement, he also represents the one hundred and forty-four thousand.

Narzędziem sądu, które na początku poddało próbie protestantów, był ruch millerowski, reprezentowany przez Eliasza. Narzędziem sądu, które na końcu podda próbie Adwentyzm Dnia Siódmego, jest ruch Eliasza, reprezentowany przez sto czterdzieści cztery tysiące. Symbol Eliasza ma więcej niż jedno znaczenie i choć reprezentuje Millera i ruch millerowski, reprezentuje także sto czterdzieści cztery tysiące.

> “Moses upon the mount of transfiguration was a witness to Christ’s victory over sin and death. He represented those who shall come forth from the grave at the resurrection of the just. Elijah, who had been translated to heaven without seeing death, represented those who will be living upon the earth at Christ’s second coming, and who will be ‘changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump;’ when ‘this mortal must put on immortality,’ and ‘this corruptible must put on incorruption.’ 1 Corinthians 15:51-53. Jesus was clothed with the light of heaven, as He will appear when He shall come ‘the second time without sin unto salvation.’ For He will come ‘in the glory of His Father with the holy angels.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. The Saviour’s promise to the disciples was now fulfilled. Upon the mount the future kingdom of glory was represented in miniature,—Christ the King, Moses a representative of the risen saints, and Elijah of the translated ones.” The Desire of Ages, 412.

> Mojżesz na Górze Przemienienia był świadkiem zwycięstwa Chrystusa nad grzechem i śmiercią. Reprezentował tych, którzy wyjdą z grobu przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych. Eliasz, który został zabrany do nieba, nie oglądając śmierci, reprezentował tych, którzy będą żyli na ziemi podczas powtórnego przyjścia Chrystusa i którzy zostaną 'przemienieni, w jednej chwili, w mgnieniu oka, na dźwięk ostatniej trąby;' gdy 'to, co śmiertelne, musi przyoblec się w nieśmiertelność' i 'to, co skażone, musi przyoblec się w nieskażoność.' 1 Koryntian 15:51-53. Jezus był przyodziany w światłość nieba, tak jak ukaże się, gdy przyjdzie 'drugi raz, bez grzechu, ku zbawieniu.' Albowiem przyjdzie 'w chwale swego Ojca ze świętymi aniołami.' Hebrajczyków 9:28; Marka 8:38. Obietnica Zbawiciela dana uczniom została teraz spełniona. Na górze zostało w miniaturze ukazane przyszłe królestwo chwały — Chrystus Król, Mojżesz jako przedstawiciel zmartwychwstałych świętych, a Eliasz — przeniesionych. Pragnienie wieków, 412.

The covenant people that are passed by are the majority of ten to two. Many are called, but few are chosen. The failure of the tenth test was based upon whether the evil report, or the good report of the Promised Land was rejected or accepted. Thus, the history here illustrated demonstrates that victory or defeat in the progressive testing history is premised upon a choice of two methodologies that interpret the same information.

W ludzie przymierza ci, którzy zostają pominięci, stanowią większość: dziesięciu wobec dwóch. Wielu jest powołanych, lecz mało wybranych. Porażka dziesiątej próby opierała się na tym, czy odrzucono lub przyjęto złą albo dobrą relację o Ziemi Obiecanej. A zatem przedstawiona tu historia pokazuje, że zwycięstwo lub porażka w postępującej historii prób zależy od wyboru jednej z dwóch metodologii, które interpretują te same informacje.

All twelve spies saw the Promised Land, but two different conclusions were drawn concerning what the Promised Land represented. One report was motivated by human fear the other by faith. One manifested a desire to reject the leading of God and return to Egyptian slavery and the other report manifested a desire to trust the leading of God and move forward into the Promised Land.

Dwunastu zwiadowców ujrzało Ziemię Obiecaną, ale wyciągnięto dwa różne wnioski co do tego, co oznaczała. Jedno sprawozdanie było podyktowane ludzkim strachem, drugie — wiarą. Jedno przejawiało pragnienie odrzucenia Bożego prowadzenia i powrotu do egipskiej niewoli, a drugie sprawozdanie wyrażało pragnienie zaufania Bożemu prowadzeniu i pójścia naprzód do Ziemi Obiecanej.

In the Millerite movement, the majority also chose to return to the bondage of Babylon and become her daughters, and this was the manifestation of their decision to reject the prophetic message of the first angel. The faithful Millerites chose to follow the prophetic message of the first angel, even after the apparent failure at the first disappointment in the spring of 1844. The history of Numbers sets forth two different “reports” of the twelve spies, representing two different analyses of the same prophetic message. In 1863, Laodicean Adventism did not accept a prophetic message, they rejected a formerly established prophetic message. In 1863, Laodicean Adventism returned to and accepted the biblical methodology that opposed William Miller throughout his ministry. Those that rejected the prophetic message and desired to return to bondage were typified by the rebels of Numbers fourteen, who ultimately died in the wilderness.

W ruchu millerystów większość również zdecydowała się powrócić do niewoli Babilonu i stać się jej córkami, a było to przejawem ich decyzji o odrzuceniu proroczego poselstwa pierwszego anioła. Wierni milleryści postanowili podążać za proroczym poselstwem pierwszego anioła, nawet po pozornym niepowodzeniu przy pierwszym rozczarowaniu wiosną 1844 r. Historia zawarta w Księdze Liczb przedstawia dwa różne "raporty" dwunastu zwiadowców, reprezentujące dwie odmienne analizy tego samego proroczego poselstwa. W 1863 r. adwentyzm laodycejski nie przyjął proroczego poselstwa; odrzucił uprzednio ustalone prorocze poselstwo. W 1863 r. adwentyzm laodycejski powrócił do biblijnej metodologii, która przez cały okres służby Williama Millera pozostawała wobec niego w opozycji, i ją przyjął. Ci, którzy odrzucili prorocze poselstwo i pragnęli powrotu do niewoli, zostali zobrazowani przez buntowników z czternastego rozdziału Księgi Liczb, którzy ostatecznie pomarli na pustyni.

The number ten, when considered as a symbol, as with all symbols has more than one meaning. Its symbolic meaning must be understood by the context of the passage where it is located. “Ten” as a symbol can represent persecution. It can represent a test. It can represent the ten-fold union of the kings of Europe, the northern tribes of Israel and the United Nations. In the church of Smyrna God’s people were to have tribulation for ten days.

Liczba dziesięć, rozważana jako symbol, podobnie jak wszystkie symbole, ma więcej niż jedno znaczenie. Jej symboliczne znaczenie należy odczytywać w kontekście fragmentu, w którym występuje. „Dziesięć” jako symbol może oznaczać prześladowanie. Może oznaczać próbę. Może oznaczać dziesięcioczłonowe zjednoczenie królów Europy, północnych plemion Izraela oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych. W kościele w Smyrnie lud Boży miał doświadczyć ucisku przez dziesięć dni.

> Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.

> Nie lękaj się niczego, co masz cierpieć: oto diabeł wrzuci niektórych z was do więzienia, abyście byli doświadczeni; i będziecie mieli ucisk przez dziesięć dni: bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec życia. Objawienie 2:10.

The historians point to the persecution carried out by Diocletian in the history of Smyrna, for that being the most severe persecution of Smyrna’s history, and it lasted ten years. Other historians identify ten different persecutions in the history of Smyrna. Either way, they were carried out by Imperial Rome, which in Daniel seven is represented by ten horns. Those ten kings were the kings, typified by Ahab who committed fornication with the papacy, and were the tool of persecution the papacy used to accomplish the slaughter during the Dark Ages. “Ten” represents the state power that accomplishes the persecution for Jezebel. In Daniel chapter one “ten” symbolizes a testing period.

Historycy wskazują na prześladowania za Dioklecjana w dziejach Smyrny jako najcięższe w jej historii; trwały one dziesięć lat. Inni historycy wyróżniają dziesięć różnych prześladowań w dziejach Smyrny. Tak czy inaczej, były one przeprowadzane przez Rzym cesarski, który w siódmym rozdziale Księgi Daniela jest przedstawiony przez dziesięć rogów. Dziesięciu królów, których typem był Achab, uprawiało nierząd z papiestwem i było narzędziem prześladowań, którego papiestwo użyło, aby dokonać rzezi w okresie Ciemnych Wieków. "Dziesięć" oznacza władzę państwową, która dokonuje prześladowań na rzecz Jezebel. W pierwszym rozdziale Księgi Daniela "dziesięć" symbolizuje okres próby.

> Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Daniel 1:12–15.

> Doświadcz, proszę cię, sług swoich przez dziesięć dni; niech nam dają jarzyny do jedzenia i wodę do picia. Potem niech nasze oblicza będą oglądane przed tobą, a także oblicza młodzieńców, którzy jedzą z działu potraw królewskich; a jak zobaczysz, tak postąp ze swymi sługami. I zgodził się z nimi w tej sprawie i doświadczał ich przez dziesięć dni. A pod koniec dziesięciu dni ich oblicza okazały się piękniejsze i tęższe ciałem niż wszystkich młodzieńców, którzy jedli z działu potraw królewskich. Daniela 1:12-15.

In Numbers fourteen ancient Israel had provoked God ten times, representing ten tests over a period of time.

W czternastym rozdziale Księgi Liczb starożytny Izrael dziesięć razy sprowokował Boga, co stanowiło dziesięć prób w pewnym okresie.

> But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice. Numbers 14:21, 22.

> Lecz jak żyję, cała ziemia będzie pełna chwały Pana. Ponieważ wszyscy ci mężowie, którzy widzieli moją chwałę i moje cuda, których dokonałem w Egipcie i na pustyni, wystawiali mnie na próbę już dziesięć razy i nie usłuchali mojego głosu. Księga Liczb 14:21–22.

If you were to search the internet for the understanding of what specific rebellions represent the nine rebellions or failed tests from the deliverance at the Red Sea until the tenth test you will find a few variations of which of the failures of ancient Israel should be marked as one of those ten tests. I contend that the Red Sea deliverance that has been specifically identified as lining up with October 22, 1844, is the beginning of the ten tests, and therefore the place to begin counting the tests that arose from 1844 to 1863. There had been a progressive testing process that began in 1798 when the book of Daniel was unsealed, and that process covered the history of the first and second angel’s messages that concluded at the arrival of the third angel on October 22, 1844.

Jeśli przeszukasz internet w poszukiwaniu wyjaśnienia, które konkretne bunty stanowią dziewięć buntów lub nieudanych prób od wybawienia nad Morzem Czerwonym aż do dziesiątej próby, napotkasz kilka wariantów co do tego, które z porażek starożytnego Izraela należy uznać za jedną z owych dziesięciu prób. Utrzymuję, że wybawienie nad Morzem Czerwonym, które zostało konkretnie powiązane z 22 października 1844 roku, stanowi początek dziesięciu prób, a zatem jest punktem, od którego należy liczyć próby, które pojawiły się w latach 1844–1863. Istniał bowiem postępujący proces testowania, który rozpoczął się w 1798 roku, gdy Księga Daniela została odpieczętowana, a proces ten obejmował dzieje pierwszego i drugiego poselstwa anielskiego, zakończone nadejściem trzeciego anioła 22 października 1844 roku.

> “In Minneapolis God gave precious gems of truth to His people in new settings. This light from heaven by some was rejected with all the stubbornness the Jews manifested in rejecting Christ, and there was much talk about standing by the old landmarks. But there was evidence they knew not what the old landmarks were. There was evidence and there was reasoning from the word that commended itself to the conscience; but the minds of men were fixed, sealed against the entrance of light, because they had decided it was a dangerous error removing the ‘old landmarks’ when it was not moving a peg of the old landmarks, but they had perverted ideas of what constituted the old landmarks.

> W Minneapolis Bóg dał swojemu ludowi drogocenne klejnoty prawdy w nowej oprawie. Tego światła z nieba niektórzy odrzucili z takim uporem, jaki przejawiali Żydzi, odrzucając Chrystusa, i wiele mówiono o trwaniu przy starych znakach granicznych. Ale były dowody na to, że nie wiedzieli, czym były stare znaki graniczne. Były dowody i było rozumowanie oparte na Słowie, które przemawiało do sumienia; lecz umysły ludzi były zatwardziałe, zapieczętowane przed przyjęciem światła, ponieważ uznali, że to niebezpieczny błąd usuwania „starych znaków granicznych”, podczas gdy nie chodziło o przesunięcie choćby jednego kołka tych starych znaków granicznych, lecz mieli wypaczone wyobrażenia o tym, co stanowiło stare znaki graniczne.

> “The passing of the time in 1844 was a period of great events, opening to our astonished eyes the cleansing of the sanctuary transpiring in heaven, and having decided relation to God’s people upon the earth, [also] the first and second angels’ messages and the third, unfurling the banner on which was inscribed, ‘The commandments of God and the faith of Jesus.’ One of the landmarks under this message was the temple of God, seen by His truth-loving people in heaven, and the ark containing the law of God. The light of the Sabbath of the fourth commandment flashed its strong rays in the pathway of the transgressors of God’s law. The nonimmortality of the wicked is an old landmark. I can call to mind nothing more that can come under the head of the old landmarks. All this cry about changing the old landmarks is all imaginary.” The 1888 Materials, 518.

> Przeminięcie czasu w roku 1844 było okresem wielkich wydarzeń, ukazujących naszym zdumionym oczom oczyszczenie świątyni dokonujące się w niebie i mające doniosły związek z ludem Bożym na ziemi, [także] pierwsze i drugie poselstwo anielskie, a trzecie rozwijające sztandar, na którym widniał napis: „Przykazania Boże i wiara Jezusa”. Jednym ze znaków granicznych w ramach tego poselstwa była świątynia Boża, ujrzana w niebie przez Jego miłujący prawdę lud, oraz arka zawierająca prawo Boże. Światło sabatu, czwartego przykazania, rzuciło swe mocne promienie na drogę przestępców Bożego prawa. Śmiertelność bezbożnych jest starym znakiem granicznym. Nie przychodzi mi na myśl nic więcej, co mogłoby podpadać pod miano starych znaków granicznych. Cały ten krzyk o zmianie starych znaków granicznych jest całkowicie urojony. Materiały z 1888 roku, 518.

On October 22, 1844 the third angel arrived with a message in his hand.

22 października 1844 roku trzeci anioł przybył z przesłaniem w ręku.

> “As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man.” Early Writings, 254.

> Gdy służba Jezusa w miejscu świętym dobiegła końca, przeszedł do Miejsca Najświętszego i stanął przed arką zawierającą prawo Boże, posłał kolejnego potężnego anioła z trzecim poselstwem do świata. W rękę anioła włożono pergamin i gdy zstępował na ziemię w mocy i majestacie, ogłosił pełne grozy ostrzeżenie, z najstraszliwszą groźbą, jaka kiedykolwiek została przekazana ludziom. Early Writings, 254.

On October 22, 1844 an angel descended with a parchment in his hand that God’s people were to eat. The “landmarks” doctrines that are then identified are to either be eaten and accepted or rejected and not eaten. When the third angel arrived with the parchment in his hand, the message within the parchment represented six testing truths. Those six tests were identified as the “passing of time,” representing the twenty-three hundred year prophecy; the judgment, represented as “the cleansing of the sanctuary”; the three angel’s messages; “the law of God”; “the Sabbath”; and the state of the dead as represented as the “nonimmortality of the soul.”

22 października 1844 roku anioł zstąpił z pergaminem w ręku, który lud Boży miał zjeść. Zidentyfikowane wówczas doktryny "kamieni milowych" należało albo zjeść i przyjąć, albo odrzucić i ich nie jeść. Gdy trzeci anioł przybył z pergaminem w ręku, przesłanie zawarte w pergaminie przedstawiało sześć prawd stanowiących próbę. Te sześć prób zostało określonych jako "upływ czasu", przedstawiający proroctwo o dwóch tysiącach trzystu latach; sąd, przedstawiony jako "oczyszczenie świątyni"; poselstwa trzech aniołów; "prawo Boże"; "Sabat"; oraz stan zmarłych, przedstawiony jako "śmiertelność duszy".

Those six truths are of course interrelated, but they individually were identified as landmarks. Some may not wish to include the passing of time in this list, but obviously many rejected the truth that October 22, 1844 was a genuine fulfillment of prophecy. They failed that test, which of course prevented them from struggling with the tests that followed. God’s testing process has been repeatedly established as a progressive process that requires victory over the test you are first given, before you can be involved with the following test.

Owe sześć prawd jest oczywiście ze sobą powiązanych, ale każda z nich została indywidualnie uznana za kamień milowy. Niektórzy mogą nie chcieć uwzględniać upływu czasu na tej liście, ale najwyraźniej wielu odrzuciło prawdę, że 22 października 1844 roku był prawdziwym wypełnieniem proroctwa. Nie przeszli tej próby, co oczywiście uniemożliwiło im mierzenie się z próbami, które nastąpiły później. Boży proces testowania został wielokrotnie ukazany jako proces stopniowy, który wymaga odniesienia zwycięstwa w pierwszej z otrzymanych prób, zanim można przystąpić do kolejnej próby.

> “When we began to present the light on the Sabbath question, we had no clearly defined idea of the third angel’s message of Revelation 14:9–12. The burden of our testimony as we came before the people was that the great second advent movement was of God, that the first and second messages had gone forth, and that the third was to be given. We saw that the third message closed with the words: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ And we as clearly saw as we now see that these prophetic words suggested a Sabbath reform; but as to what the worship of the beast mentioned in the message was, or what the image and the mark of the beast were, we had no defined position.

> Gdy zaczęliśmy przedstawiać światło w kwestii Sabatu, nie mieliśmy jasno określonego pojęcia o poselstwie trzeciego anioła z Apokalipsy 14:9-12. Sednem naszego świadectwa, gdy stawaliśmy przed ludźmi, było to, że wielki ruch adwentowy pochodził od Boga, że pierwsze i drugie poselstwo zostały ogłoszone, a trzecie miało być dane. Widzieliśmy, że trzecie poselstwo kończyło się słowami: 'Tu jest wytrwałość świętych: tu są ci, którzy zachowują przykazania Boże i wiarę Jezusa.' I równie jasno, jak widzimy to teraz, widzieliśmy, że te prorocze słowa sugerowały reformę Sabatu; lecz co do tego, czym było oddawanie czci bestii wspomniane w poselstwie, albo czym były obraz i znamię bestii, nie mieliśmy określonego stanowiska.

> “God by His Holy Spirit let light shine forth upon His servants, and the subject gradually opened to their minds. It required much study and anxious care to search it out, link after link. By care, anxiety, and incessant labor has the work moved on until the great truths of our message, a clear, connected, perfect whole, have been given to the world.

> Bóg przez swego Ducha Świętego sprawił, że światło zajaśniało nad Jego sługami, a zagadnienie stopniowo otwierało się przed ich umysłami. Wymagało to wielu studiów i gorliwej troski, by to zbadać, ogniwo po ogniwie. Dzięki trosce, niepokojowi i nieustannej pracy dzieło posuwało się naprzód aż do chwili, gdy wielkie prawdy naszego poselstwa, stanowiące jasną, spójną, doskonałą całość, zostały przekazane światu.

> “I have already spoken of my acquaintance with Elder Bates. I found him to be a true Christian gentleman, courteous and kind. He treated me as tenderly as though I were his own child. The first time he heard me speak, he manifested deep interest. After I had ceased speaking, he arose and said: ‘I am a doubting Thomas. I do not believe in visions. But if I could believe that the testimony the sister has related tonight was indeed the voice of God to us, I should be the happiest man alive. My heart is deeply moved. I believe the speaker to be sincere, but cannot explain in regard to her being shown the wonderful things she has related to us.’

> Wspominałam już o mojej znajomości ze Starszym Batesem. Stwierdziłam, że jest prawdziwym chrześcijańskim dżentelmenem, uprzejmym i życzliwym. Obchodził się ze mną z taką czułością, jak gdybym była jego własnym dzieckiem. Kiedy po raz pierwszy usłyszał moje przemówienie, okazał głębokie zainteresowanie. Gdy skończyłam mówić, wstał i powiedział: „Jestem niewiernym Tomaszem. Nie wierzę w widzenia. Ale gdybym mógł uwierzyć, że świadectwo, które siostra przedstawiła dziś wieczorem, było rzeczywiście głosem Boga do nas, byłbym najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. Moje serce jest głęboko poruszone. Wierzę, że mówczyni jest szczera, ale nie potrafię wyjaśnić, jak to możliwe, że ukazano jej te wspaniałe rzeczy, o których nam opowiedziała.”

> “A few months after my marriage, I attended, with my husband, a Conference at Topsham, Maine, at which Elder Bates was present. He did not then fully believe that my visions were of God. That meeting was a season of much interest. The Spirit of God rested upon me; I was wrapped in a vision of God’s glory, and for the first time had a view of other planets. After I came out of vision, I related what I had seen. Elder B. then asked if I had studied astronomy. I told him I had no recollection of ever looking into an astronomy. Said he: ‘This is of the Lord.’ I never before saw him so free and happy. His countenance shone with the light of heaven, and he exhorted the church with power.” Testimonies, volume 1, 78–80.

> Kilka miesięcy po ślubie uczestniczyłam wraz z mężem w Konferencji w Topsham, w stanie Maine, na której obecny był starszy Bates. Wówczas nie wierzył jeszcze w pełni, że moje widzenia pochodzą od Boga. To spotkanie było czasem wielkiego poruszenia. Duch Boży spoczął na mnie; ogarnęło mnie widzenie chwały Bożej i po raz pierwszy ujrzałam inne planety. Gdy wyszłam z widzenia, opowiedziałam, co widziałam. Wtedy starszy B. zapytał, czy studiowałam astronomię. Powiedziałam mu, że nie przypominam sobie, abym kiedykolwiek zaglądała do podręcznika astronomii. On na to: „To jest od Pana.” Nigdy wcześniej nie widziałam go tak swobodnego i szczęśliwego. Jego oblicze jaśniało światłem nieba, a zbór zachęcał z mocą. Świadectwa, tom 1, 78–80.

Certainly, all these doctrinal tests are interconnected, but they are also tests that can be isolated, and they were progressively opened up to God’s servants. There are many churches who observe the seventh-day Sabbath, but who reject the message of the three angels. They reject the truth that judgment began on October 22, 1844, but still observe the Sabbath. These doctrinal tests are interconnected but represent six specific tests.

Z pewnością wszystkie te próby doktrynalne są ze sobą powiązane, ale są też próbami, które można wyodrębnić, i były stopniowo objawiane sługom Bożym. Jest wiele kościołów, które zachowują Sabat siódmego dnia, lecz odrzucają poselstwo trzech aniołów. Odrzucają prawdę, że sąd rozpoczął się 22 października 1844 roku, a jednak nadal zachowują Sabat. Te próby doktrynalne są ze sobą powiązane, ale stanowią sześć odrębnych prób.

As just illustrated by Joseph Bates, the sea captain that was fully familiar with astronomy accepted the Spirit of Prophecy, which he had previously rejected. In December of 1844, Ellen White received her first vision and the seventh test arrived in the movement.

Jak to właśnie zilustrował Joseph Bates, kapitan żeglugi morskiej, doskonale obeznany z astronomią, przyjął Ducha Proroctwa, którego wcześniej odrzucił. W grudniu 1844 roku Ellen White otrzymała swoje pierwsze widzenie i w ruchu pojawił się siódmy test.

> “The Bible must be your counselor. Study it and the testimonies God has given; for they never contradict his Word. If the Testimonies speak not according to the word of God, reject them. Christ and Belial cannot be united.” Selected Messages, book 3, 33.

> Biblia musi być twoim doradcą. Badaj ją oraz świadectwa, które Bóg dał; gdyż nigdy nie są sprzeczne ze Słowem Bożym. Jeśli Świadectwa nie mówią zgodnie ze Słowem Bożym, odrzuć je. Chrystus i Belial nie mogą być zjednoczeni. Wybrane poselstwa, tom 3, 33.

Shortly after the great disappointment Sister White endorsed an article which identified Christ moving from the holy place into the Most Holy Place on October 22, 1844. She recommended the publication to “every saint.”

Wkrótce po wielkim rozczarowaniu Siostra White poparła artykuł, który stwierdzał, że Chrystus 22 października 1844 roku przeszedł z Miejsca Świętego do Miejsca Najświętszego. Poleciła tę publikację "każdemu świętemu".

> “I believe the Sanctuary, to be cleansed at the end of the 2300 days, is the New Jerusalem Temple, of which Christ is a minister. The Lord shew me in vision, more than one year ago, that Brother Crosier had the true light, on the cleansing of the Sanctuary, &c; and that it was his will, that Brother C. should write out the view which he gave us in the Day-Star, Extra, February 7, 1846. I feel fully authorized by the Lord, to recommend that Extra, to every saint.” A Word to the Little Flock, 12.

> „Wierzę, że Świątynia, która ma być oczyszczona na końcu 2300 dni, to Świątynia Nowej Jerozolimy, w której Chrystus sprawuje służbę kapłańską. Pan ukazał mi w widzeniu, ponad rok temu, że brat Crosier miał prawdziwe światło w sprawie oczyszczenia Świątyni itd.; i że taka była Jego wola, aby brat C. spisał pogląd, który przedstawił nam w Day-Star, Extra, 7 lutego 1846 roku. Czuję, że Pan w pełni upoważnił mnie, by polecić ten numer Extra każdemu świętemu.” Słowo do Małej Trzódki, 12.

Her endorsement was of Crosier’s description of Christ’s movement to the Most Holy Place, but the article contained several erroneous teachings, including apostate Protestantism’s teaching that the “daily” in the book of Daniel represented Christ’s ministry. She therefore penned a clarification that first was published in 1850 and then later included in the book Early Writings. There she identified that “those who gave the judgment hour cry had the correct view of the ‘daily’.”

Jej poparcie dotyczyło opisu Crosiera dotyczącego przejścia Chrystusa do Najświętszego Miejsca, jednak artykuł zawierał kilka błędnych nauk, w tym nauczanie odstępczego protestantyzmu, że „codzienne” w Księdze Daniela oznaczało posługę Chrystusa. Dlatego napisała wyjaśnienie, które najpierw opublikowano w 1850 roku, a później włączono do książki Early Writings. Tam stwierdziła, że „ci, którzy wznieśli okrzyk godziny sądu, mieli właściwe spojrzenie na ‘codzienne’.”

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed.” Early Writings, 74.

> Wtedy zobaczyłam, w związku z „ustawicznym” (Daniel 8:12), że słowo „ofiara” zostało dodane przez ludzką mądrość i nie należy do tekstu, i że Pan dał właściwe zrozumienie tego tym, którzy wydali okrzyk godziny sądu. Gdy istniała jedność, przed rokiem 1844, niemal wszyscy byli zgodni co do właściwego zrozumienia „ustawicznego”; lecz w zamieszaniu po roku 1844 przyjęto inne poglądy, a w ślad za tym przyszły ciemność i zamieszanie. Wczesne Pisma, 74.

The subject of “the daily” in the book of Daniel became a symbol of Adventism’s return to the methodology of apostate Protestantism in the early part of the twentieth century, and today the correct Millerite understanding of “the daily” has been rejected by the theologians of Adventism. It has been rejected, in spite of Sister White clearly identifying that the Millerites were correct in identifying “the daily” as the satanic power of paganism. They rejected the truth of “the daily” not only in contradiction of her inspired endorsement that the Millerites understanding was correct, but also in direct contradiction of her straightly identifying that the false doctrine that teaches that “the daily” represents Christ’s sanctuary ministry was delivered by “angels that were expelled from heaven!”

Zagadnienie „ustawicznego” w Księdze Daniela stało się symbolem powrotu adwentyzmu do metodologii odstępczego protestantyzmu na początku XX wieku, a dziś poprawne millerowskie rozumienie „ustawicznego” zostało odrzucone przez teologów adwentyzmu. Zostało odrzucone, mimo że Siostra White wyraźnie wskazuje, iż milleriści mieli rację, identyfikując „ustawiczne” jako szatańską moc pogaństwa. Odrzucili prawdę o „ustawicznym” nie tylko wbrew jej natchnionemu potwierdzeniu, że rozumienie millerystów było słuszne, lecz także wprost wbrew jej jednoznacznemu stwierdzeniu, że fałszywa nauka, która uczy, iż „ustawiczne” przedstawia służbę Chrystusa w sanktuarium, została przekazana przez „aniołów, którzy zostali strąceni z nieba!”

> “And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven.” Manuscript Releases, volume 20, 17.

> „A był tam brat Daniells, którego umysłem nieprzyjaciel się posługiwał; a twój umysł i umysł starszego Prescotta pozostawały pod wpływem aniołów, którzy zostali wypędzeni z nieba.” Manuscript Releases, tom 20, 17.

Her profound rejection of what Adventism now uses as one of its “dishes of fables” was so severe, because Daniells and Prescott took a symbol of satanic power (paganism) and assigned that symbol to Christ’s (His sanctuary ministry). This makes eight doctrinal tests.

Jej głębokie odrzucenie tego, co adwentyzm obecnie wykorzystuje jako jedno ze swoich „dań z baśni”, było tak stanowcze, ponieważ Daniells i Prescott wzięli symbol szatańskiej władzy (pogaństwa) i przypisali go Chrystusowi (Jego służbie w sanktuarium). To daje osiem testów doktrynalnych.

The ninth test in the history leading to 1863 is the production of the second table of Habakkuk in 1850. The 1843 pioneer chart was produced in 1842, and is only called the 1843 chart because it predicted Christ’s return in 1843. The command to produce a second table of Habakkuk was given to Sister White in 1850. The production of Habakkuk’s two tables link the history of the first and second angels to the history of the third. In her grandson’s biography of her life and work, he provides an overview of the events that led to the production of the 1850 chart. He does so by selecting relevant comments of Sister White and adds his commentary in the overview.

Dziewiątą próbą w historii prowadzącej do roku 1863 jest sporządzenie w 1850 roku drugiej tablicy Habakuka. Pionierska tablica z 1843 roku została sporządzona w 1842 roku i nazywana jest tablicą z 1843 roku tylko dlatego, że przewidywała powrót Chrystusa w 1843 roku. Polecenie sporządzenia drugiej tablicy Habakuka zostało dane Siostrze White w 1850 roku. Sporządzenie dwóch tablic Habakuka łączy historię pierwszego i drugiego anioła z historią trzeciego. W biografii jej życia i działalności, napisanej przez jej wnuka, przedstawia on przegląd wydarzeń, które doprowadziły do powstania tablicy z 1850 roku. Czyni to, wybierając odpowiednie wypowiedzi Siostry White i uzupełniając go własnym komentarzem.

> “On our return to Brother Nichols’ the Lord gave me a vision and showed me that the truth must be made plain upon tables and it would cause many to decide for the truth by the third angel’s message, with the two former being made plain upon tables.—Letter 28, 1850.

> Gdy wróciliśmy do domu brata Nicholsa, Pan dał mi widzenie i pokazał mi, że prawda musi być jasno przedstawiona na tablicach i że to sprawi, iż wielu opowie się za prawdą dzięki poselstwu trzeciego anioła, przy czym dwa wcześniejsze również zostaną jasno przedstawione na tablicach. - List 28, 1850.

> “In this vision she was also shown that which would give James White courage to continue publishing:

> W tym widzeniu ukazano jej także to, co dodałoby Jamesowi White’owi odwagi, by kontynuować publikowanie:

> “I also saw it was as necessary for the paper to be published as for the messengers to go, for the messengers need a paper to carry with them containing present truth to put in the hands of those that hear, and then the truth would not fade from the mind. And that the paper would go where the messengers could not go.—Ibid.

> Pokazano mi także, że równie konieczne jest, aby pismo było wydawane, jak to, by posłańcy wyruszali, ponieważ posłańcy potrzebują pisma, które mogliby zabierać ze sobą i które zawiera aktualną prawdę, aby wręczać je tym, którzy słuchają, a wtedy prawda nie ulotniłaby się z pamięci. I że pismo trafi tam, dokąd posłańcy nie mogą pójść.-Tamże.

> “Work on the new chart was begun at once, and opportunity was given to tell the brethren about it in the issue of Present Truth that James got out the next month:

> Prace nad nowym wykresem rozpoczęto natychmiast, a sposobność, by poinformować braci o nim, nadarzyła się w numerze „Present Truth”, który James wydał w następnym miesiącu:

> “The Chart. A chronological chart of the visions of Daniel and John, calculated to illustrate clearly the present truth, is now being lithographed under the care of Brother Otis Nichols, of Dorchester, Massachusetts. Those who teach the present truth will be greatly aided by it. Further notice of the chart will be given hereafter.—Present Truth, November, 1850.

> Tablica. Chronologiczna tablica wizji Daniela i Jana, mająca na celu jasne zilustrowanie teraźniejszej prawdy, jest obecnie litografowana pod nadzorem brata Otisa Nicholsa z Dorchester w stanie Massachusetts. Będzie ona wielką pomocą dla tych, którzy nauczają teraźniejszej prawdy. Dalsze informacje o tablicy zostaną podane później. – Present Truth, listopad 1850.

> “By late January, 1851, the chart was ready and advertised for $2. James White was much pleased with it and offered it free to ‘those whom God has called to give the message of the third angel’ (Review and Herald, January, 1851). Some generous donations had helped meet the expense of publication.” Arthur White, Ellen G. White: The Early Years, volume 1, 185.

> „Pod koniec stycznia 1851 r. wykres był gotowy i reklamowano go w cenie 2 dolarów. James White był z niego bardzo zadowolony i zaoferował go bezpłatnie ‚tym, których Bóg powołał, aby głosić poselstwo trzeciego anioła’ (Review and Herald, styczeń 1851). Kilka hojnych darowizn pomogło pokryć koszty publikacji.” Arthur White, Ellen G. White: The Early Years, tom 1, 185.

Speaking of the 1843 chart Sister White recorded that it had been directed by God.

Mówiąc o tablicy z 1843 roku, siostra White zapisała, że została ona pokierowana przez Boga.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> „Pan pokazał mi, że wykres z 1843 roku został sporządzony pod jego kierunkiem i że żadna jego część nie powinna być zmieniana; że liczby były takie, jak on chciał. Że jego ręka była nad nim i ukryła błąd w niektórych liczbach, tak że nikt nie mógł go dostrzec, dopóki jego ręka nie została cofnięta.” Review and Herald, 1 listopada 1850.

When recording the light associated with the command to produce another chart in 1850, she provided the same divine endorsement of the 1850 chart as was given concerning the 1843 chart, while also identifying that other charts that were then being produced were not acceptable to the Lord. The command to produce a new chart was incorporated with a command to print a new publication.

Zapisując światło towarzyszące poleceniu sporządzenia kolejnej tablicy w 1850 roku, udzieliła tablicy z 1850 roku takiego samego Bożego potwierdzenia, jakie udzielono w odniesieniu do tablicy z 1843 roku, wskazując zarazem, że inne tablice, które wówczas powstawały, nie były akceptowane przez Pana. Polecenie sporządzenia nowej tablicy zostało połączone z poleceniem wydrukowania nowej publikacji.

> “I saw the chart-making business was all wrong. It originated with Brother Rhodes and was followed out by Brother Case. Means has been spent in making charts and forming uncouth disgusting images to represent angels and the glorious Jesus. Such things I saw were displeasing to God. I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.

> „Widziałem, że działalność tworzenia tablic była całkowicie niewłaściwa. Zapoczątkował ją brat Rhodes, a kontynuował brat Case. Wydano środki na sporządzanie tablic i tworzenie szpetnych, odrażających wizerunków mających przedstawiać aniołów i chwalebnego Jezusa. Widziałem, że takie rzeczy nie podobają się Bogu. Widziałem, że Bóg stał za wydaniem tablicy przez brata Nicholsa. Widziałem, że w Biblii jest proroctwo dotyczące tej tablicy i że jeśli ta tablica jest przeznaczona dla ludu Bożego, jeśli jest wystarczająca dla jednego, to i dla drugiego, a jeśli ktoś potrzebował nowej tablicy namalowanej w większej skali, wszyscy potrzebują jej w równym stopniu.”

> “I saw that it was a restless, uneasy, unsatisfied, ungrateful feeling in Brother Case that desired another chart. I saw that these painted charts had a bad effect upon the congregation. It caused a light, chaffy spirit of ridicule to be in the meeting.

> Widziałem, że było to niespokojne, niepewne, niezaspokojone, niewdzięczne uczucie u Brata Case’a, które pragnęło kolejnej planszy. Widziałem, że te malowane plansze miały zły wpływ na zgromadzenie. To sprawiało, że na zebraniu panował lekki, frywolny duch drwiny.

> “I saw that the charts ordered by God struck the mind favorably, even without an explanation. There is something light, lovely, and heavenly in the representation of the angels on the charts. The mind is almost imperceptibly led to God and heaven. But the other charts that have been gotten up disgust the mind, and cause the mind to dwell more on earth than heaven. Images representing angels look more like fiends than beings of heaven. I saw that the charts had for days and weeks occupied Brother Case’s mind when he should have been seeking heavenly wisdom from God, and should have been growing in graces of the Spirit and the knowledge of the truth.

> Było dla mnie widoczne, że tablice z nakazu Boga wpływały korzystnie na umysł, nawet bez wyjaśnień. Jest coś lekkiego, pięknego i niebiańskiego w przedstawieniu aniołów na tych tablicach. Umysł jest niemal niezauważalnie kierowany ku Bogu i niebu. Lecz inne tablice, które sporządzono, budzą wstręt w umyśle i sprawiają, że umysł zajmuje się bardziej ziemią niż niebem. Wyobrażenia aniołów wyglądają bardziej jak demony niż istoty niebiańskie. Było też widoczne, że tablice przez dni i tygodnie zaprzątały umysł brata Case’a, podczas gdy powinien był szukać u Boga niebiańskiej mądrości i wzrastać w łaskach Ducha oraz w poznaniu prawdy.

> “I saw that if the means that has been wasted in getting out charts had been spent in getting out the truth clear before the brethren in publishing tracts, etc., it would have done much good and saved souls. I saw that the chart-making business has spread like the fever.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

> "Widziałam, że gdyby środki, które zmarnowano na sporządzanie wykresów, zostały przeznaczone na jasne przedstawienie prawdy braciom przez wydawanie broszur itp., przyniosłoby to wiele dobra i zbawiło dusze. Widziałam, że praktyka sporządzania wykresów rozprzestrzeniła się jak febra." Manuscript Releases, numer 13, 359; 1853.

She plainly states that “God was in the publishment of the [1850] chart by Brother Nichols,” and that there was “a prophecy [Habakkuk two] of this chart in the Bible.” She also identified that “the charts” [plural; 1843 and 1850] that were “ordered by God struck the mind favorably, even without an explanation.” Habakkuk two commanded the Millerites to make the vision plain upon tables, (in the plural), that he that read the two charts could run to and fro in God’s Word. The divine charts needed no added explanations, as was the case with Uriah Smith’s 1863 counterfeit chart.

Ona wprost stwierdza, że "Bóg stał za wydaniem tablicy [1850] przez brata Nicholsa" oraz że w Biblii było "proroctwo [Habakuk 2] dotyczące tej tablicy." Wskazała także, że "tablice" [liczba mnoga; 1843 i 1850] były nakazane przez Boga i uderzały do przekonania, nawet bez wyjaśnienia. Habakuk 2 nakazał millerystom uczynić widzenie czytelnym na tablicach (w liczbie mnogiej), aby ten, kto czyta dwie tablice, mógł przebiegać Słowo Boże wzdłuż i wszerz. Boskie tablice nie potrzebowały żadnych dodatkowych objaśnień, w przeciwieństwie do fałszywej tablicy Uriaha Smitha z 1863 roku.

> And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.

> I odpowiedział mi Pan i rzekł: Zapisz widzenie i napisz je wyraźnie na tablicach, aby czytający mógł biec. Habakuk 2:2.

The tenth test is the focus of this article. With the ten tests referenced by Moses in Numbers chapter fourteen the Hebrew scholars and other theologians produce a variation of guesses at which events in the history from the Red Sea deliverance to the rebellion of the ten spies might represent. The rebellion of that history provides a few variations to choose from, but it is certain the tenth test marks the beginning of forty years of death by attrition in the wilderness until all the rebels that were of the age of accountability were dead.

Dziesiąta próba jest przedmiotem tego artykułu. W związku z dziesięcioma próbami, o których wspomina Mojżesz w Księdze Liczb, rozdziale czternastym, uczeni żydowscy i inni teologowie wysuwają różne przypuszczenia co do tego, które wydarzenia w historii od wybawienia nad Morzem Czerwonym aż po bunt dziesięciu zwiadowców mogłyby je reprezentować. Sama historia buntu daje kilka wariantów do wyboru, lecz pewne jest, że dziesiąta próba wyznacza początek czterdziestu lat stopniowego wymierania na pustyni, aż wszyscy buntownicy będący w wieku odpowiedzialności pomarli.

In like manner some may protest over my selection of these ten doctrinal tests, for there may be variations that seem better than what I am here setting forth. That being said, the tenth and final test is as clear as was the rebellion of the ten spies. It was the rejection of the seven times of Leviticus twenty-six. There are several prophetic proofs to uphold this identification.

Podobnie niektórzy mogą protestować przeciwko mojemu wyborowi tych dziesięciu testów doktrynalnych, ponieważ mogą istnieć warianty, które wydają się lepsze od tego, co tutaj przedstawiam. Niemniej jednak dziesiąty, ostatni test jest tak jasny, jak bunt dziesięciu zwiadowców. Było nim odrzucenie siedmiu czasów z Księgi Kapłańskiej 26. Istnieje kilka proroczych dowodów potwierdzających tę identyfikację.

In the next article we will begin to identify those prophetic witnesses that uphold the identification that the seven times of Leviticus twenty-six is the tenth and final failure of Laodicean Adventism.

W następnym artykule zaczniemy identyfikować te świadectwa prorocze, które potwierdzają tezę, że „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej 26 to dziesiąta i ostatnia porażka adwentyzmu laodycejskiego.

> “When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No aftersuppositions, contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time, God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit.

> Gdy moc Boża poświadcza, co jest prawdą, prawda ta ma trwać na zawsze jako prawda. Nie wolno dopuszczać żadnych późniejszych przypuszczeń sprzecznych ze światłem, które Bóg dał. Powstaną ludzie z takimi wykładniami Pisma, które dla nich są prawdą, lecz nią nie są. Prawdę na ten czas Bóg dał nam jako fundament naszej wiary. On sam nauczył nas, czym jest prawda. Powstanie jeden, i jeszcze inny, z nowym światłem, które przeczy światłu, jakie Bóg dał pod świadectwem Jego Ducha Świętego.

> “A few are still alive who passed through the experience gained in the establishment of this truth. God has graciously spared their lives to repeat and repeat till the close of their lives, the experience through which they passed even as did John the apostle till the very close of his life. And the standard-bearers who have fallen in death, are to speak through the reprinting of their writings. I am instructed that thus their voices are to be heard. They are to bear their testimony as to what constitutes the truth for this time.

> Jeszcze kilku żyje, którzy przeszli przez doświadczenia związane z ustanowieniem tej prawdy. Bóg łaskawie oszczędził im życie, aby aż do końca swych dni wciąż na nowo powtarzali doświadczenie, przez które przeszli, podobnie jak apostoł Jan aż do samego kresu swego życia. A chorążowie, którzy już zmarli, mają przemawiać przez ponowne wydawanie ich pism. Udzielono mi pouczenia, że w ten sposób mają być słyszane ich głosy. Mają złożyć świadectwo o tym, co stanowi prawdę na ten czas.

> “We are not to receive the words of those who come with a message that contradicts the special points of our faith. They gather together a mass of Scripture, and pile it as proof around their asserted theories. This has been done over and over again during the past fifty years. And while the Scriptures are God’s word, and are to be respected, the application of them, if such application moves one pillar from the foundation that God has sustained these fifty years, is a great mistake. He who makes such an application knows not the wonderful demonstration of the Holy Spirit that gave power and force to the past messages that have come to the people of God.” Selected Messages, book 1, 161.

> "Nie mamy przyjmować słów tych, którzy przychodzą z poselstwem sprzecznym ze szczególnymi punktami naszej wiary. Gromadzą całą masę fragmentów Pisma Świętego i piętrzą je jako dowody wokół swoich głoszonych teorii. Tak czyniono wciąż na nowo przez ostatnie pięćdziesiąt lat. I chociaż Pismo Święte jest Słowem Bożym i należy je szanować, to zastosowanie go, jeśli takie zastosowanie porusza choćby jeden filar fundamentu, który Bóg podtrzymywał przez te pięćdziesiąt lat, jest wielkim błędem. Ten, kto czyni takie zastosowanie, nie zna cudownego działania Ducha Świętego, które nadało moc i siłę dawnym poselstwom, jakie dotarły do ludu Bożego." Wybrane poselstwa, księga 1, 161.

Back to Articles