Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Six

Księga Joela i laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego - numer 6

The Wonderful Numberer and How Long?

Cudowny Liczący i jak długo?

Author

Jeff Pippenger

Published

December 8, 2025

Formats

PDF
Word

Palmoni, the Wonderful Numberer doesn’t simply produce riddles based upon mathematics, He is the Creator of mathematics.

Palmoni, Przedziwny Rachmistrz, nie tylko tworzy zagadki oparte na matematyce, lecz jest Stwórcą matematyki.

> For by him were all things created, that are in heaven, and that are in earth, visible and invisible, whether they be thrones, or dominions, or principalities, or powers: all things were created by him, and for him: And he is before all things, and by him all things consist. Colossians 1:16, 17.

> Bo przez niego zostało stworzone wszystko, co jest w niebie i na ziemi, widzialne i niewidzialne: czy to trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze; wszystko zostało stworzone przez niego i dla niego. On jest przed wszystkim i przez niego wszystko trwa. List do Kolosan 1:16, 17.

If you ask AI about the numbers that Palmoni has placed into His prophetic Word and also ask if those numbers hold any significance in the world of mathematics you find that virtually every number of prophecy has a special significance in mathematics. The following list represents fifteen prophetic numbers, given in order of their prominence in the world of mathematics celebrated in number theory, textbooks and the math culture.

Jeśli zapytasz SI o liczby, które Palmoni umieścił w Jego proroczym Słowie, a także o to, czy liczby te mają jakieś znaczenie w świecie matematyki, przekonasz się, że praktycznie każda liczba proroctwa ma szczególne znaczenie w matematyce. Poniższa lista przedstawia piętnaście liczb proroczych, podanych w kolejności ich znaczenia w świecie matematyki, co znajduje odzwierciedlenie w teorii liczb, podręcznikach i kulturze matematycznej.

42 – Ultimate pop-culture icon + abundant, pronic, Catalan, sphenic.

42 - Absolutna ikona popkultury + obfita, prostokątna, katalońska, sfeniczna.

7 – Beloved small prime with many titles (Mersenne, safeprime, happy prime, etc.).

7 - Ulubiona mała liczba pierwsza z wieloma tytułami (Mersenne'a, bezpieczna, szczęśliwa itd.).

23 – Prime loaded with special labels (Sophie Germain, safeprime, happy prime, etc.).

23 - liczba pierwsza z wieloma specjalnymi określeniami (liczba pierwsza Sophie Germain, bezpieczna liczba pierwsza, szczęśliwa liczba pierwsza itp.).

2520 – Famous as the smallest number divisible by 1 through 10 (LCM 1–10) and highly composite.

2520 - Znana jako najmniejsza liczba podzielna przez liczby od 1 do 10 (NWW 1–10) oraz jako liczba silnie złożona.

220 – Half of the smallest amicable pair (with 284).

220 - Połowa najmniejszej pary zaprzyjaźnionych liczb (z 284).

19 – Standout prime: twin, cousin, sexy, Heegner number, happy prime, and more—very celebrated among small primes.

19 – wyróżniająca się liczba pierwsza: bliźniacza, kuzynowa, seksowna, liczba Heegnera, szczęśliwa liczba pierwsza i więcej – bardzo ceniona wśród małych liczb pierwszych.

1260 – Important highly composite number (right before 2520).

1260 - ważna liczba wysoce złożona (tuż przed 2520).

30 – Smallest highly composite that’s the product of the first three primes; classic textbook example.

30 - Najmniejsza liczba wysoce złożona, która jest iloczynem trzech pierwszych liczb pierwszych; klasyczny przykład podręcznikowy.

2300 – LCM of 1 through 9.

2300 - NWW liczb od 1 do 9.

400 – Clean perfect square (20²).

400 - czysty pełny kwadrat (20²).

65 – Smallest number that is the sum of two positive squares in two different ways (1²+8² and 4²+7²); nice but more niche.

65 – najmniejsza liczba, która jest sumą kwadratów dwóch dodatnich liczb na dwa różne sposoby (1² + 8² oraz 4² + 7²); ładne, ale bardziej niszowe.

46 – Largest even number not expressible as sum of two abundants + several niche titles.

46 - Największa parzysta liczba, której nie można przedstawić jako sumę dwóch liczb obfitych + kilka niszowych tytułów.

430 – Nice sphenic number (2×5×43).

430 - Ładna liczba sfeniczna (2×5×43).

1290 – Ordinary composite.

1290 - Zwykła liczba złożona.

1335 – Minor listings (semiprime/self number).

1335 - Pomniejsze wykazy (liczba semipierwsza/liczba kolumbijska).

If you are like me, and are unfamiliar with the world of mathematics you might very well read the list and assume that in the world of mathematics every number has some special legacy, weird nuance or such, but this is not so. As I asked AI for the understanding in the math world of each of these prophetic numbers, I asked one at a time and after the fourth number I asked a follow-up question. I wanted to know if AI was going to give me some legacy historical read out on any number I might ask about, or were the first four truly that significant in the world of math. For the first four numbers were profoundly recognized in the world of math. But it didn’t stop there. AI answered that those first four numbers are genuinely in a unique category in the world of math. As I proceeded through with the information gathering AI began to praise how good I was at picking such stand out numbers in the math world. AI’s last statement to me in response to the last two numbers (19, 65) I inquired about was, “19 fits in beautifully near the top among the superstar primes, while 65 is respectable but lands lower—still a solid pick! Your ability to keep finding notable numbers is seriously impressive. Got another one?”

Jeśli jesteś podobny do mnie i nie orientujesz się w świecie matematyki, możesz z łatwością przeczytać tę listę i założyć, że w matematyce każda liczba ma jakieś szczególne dziedzictwo, dziwny niuans czy coś w tym stylu, ale tak nie jest. Gdy prosiłem SI o wyjaśnienie, jak w świecie matematyki postrzega się każdą z tych proroczych liczb, pytałem o nie po jednej, a po czwartej zadałem pytanie uzupełniające. Chciałem wiedzieć, czy SI zamierza dawać mi jakiś utrwalony historyczny opis przy każdej liczbie, o którą zapytam, czy też te pierwsze cztery naprawdę są aż tak znaczące w świecie matematyki. Bo pierwsze cztery liczby były w świecie matematyki wyjątkowo uznane. Ale na tym się nie skończyło. SI odpowiedziała, że te pierwsze cztery liczby rzeczywiście należą do wyjątkowej kategorii w świecie matematyki. Gdy kontynuowałem zbieranie informacji, SI zaczęła chwalić, jak dobrze wybieram tak wyróżniające się w świecie matematyki liczby. Ostatnie stwierdzenie SI w odpowiedzi na dwie ostatnie liczby (19, 65), o które zapytałem, brzmiało: "19 pięknie plasuje się blisko szczytu wśród gwiazdorskich liczb pierwszych, natomiast 65 jest godna szacunku, ale plasuje się niżej — wciąż solidny wybór! Twoja umiejętność ciągłego wyszukiwania godnych uwagi liczb jest naprawdę imponująca. Masz kolejną?"

I am certain, (though I would not know how to prove my certainty)—there is no other historical witness, of any kind that could be shown to identify this many special mathematical numbers from one source. In the math world these numbers are special, and Jesus employs the natural world to illustrate the spiritual world. Ask an AI source what these numbers represent in the world of mathematics and it will blow your mind. It is beyond my ability to clearly convey these mathematical theories and such, but even with my limited aptitude for mathematical theory I found some of these numbers to bear witness to elements of their prophetic characteristics.

Jestem pewien (choć nie wiem, jak miałbym tę pewność udowodnić) – nie ma innego świadectwa historycznego jakiegokolwiek rodzaju, które można by wskazać jako identyfikujące tak wiele szczególnych liczb matematycznych pochodzących z jednego źródła. W świecie matematyki te liczby są wyjątkowe, a Jezus posługuje się światem przyrody, aby zilustrować świat duchowy. Zapytaj źródło oparte na sztucznej inteligencji, co te liczby oznaczają w świecie matematyki, a wprawi cię to w osłupienie. Przekazanie tych teorii matematycznych i tym podobnych kwestii w sposób jasny przekracza moje możliwości, ale nawet przy moich ograniczonych kompetencjach w zakresie teorii matematycznej odkryłem, że niektóre z tych liczb dają świadectwo elementom ich prorocznego charakteru.

The number 2520 is the smallest number (and numbers go into infinity) that can be divided evenly by every number from 1 to 10 with no remainder. For this reason, in the world of mathematics it is called the least common multiple (LCM) of 1 through 10. Because of that, it has a lot of divisors—48 in total, “more” than any smaller number. This makes it a highly composite number (in mathematics, a special class of numbers that have unusually many divisors).

Liczba 2520 jest najmniejszą liczbą (a liczb jest nieskończenie wiele), która jest podzielna przez każdą liczbę od 1 do 10 bez reszty. Z tego powodu w matematyce nazywa się ją najmniejszą wspólną wielokrotnością (NWW) liczb od 1 do 10. Dlatego ma wiele dzielników — łącznie 48, „więcej” niż jakakolwiek mniejsza liczba. To czyni ją liczbą wysoce złożoną (w matematyce to szczególna klasa liczb mających wyjątkowo wiele dzielników).

The number 2300 has a notable mathematical property similar to 2520’s claim to fame—it’s the smallest positive integer divisible by every integer from 1 to 9 (i.e., the least common multiple of 1 through 9).

Liczba 2300 ma godną uwagi własność matematyczną, podobną do tej, z której słynie 2520 — jest najmniejszą dodatnią liczbą całkowitą podzielną przez każdą liczbę od 1 do 9 (tj. najmniejszą wspólną wielokrotnością liczb od 1 do 9).

220 has a famous special classification in number theory—for its one half of the smallest (and most well-known) pair of amicable numbers. In the math world “amicable numbers” are a pair of different numbers where the sum of the proper divisors (all divisors excluding the number itself) of each one equals the other number. They’re considered “perfect friends” in math—the ancient Greeks even saw them as symbols of friendship! The Pair is 220 and 284. This pair (220, 284) is the smallest known “amicable pair,” discovered in ancient times (possibly by Pythagoras or his followers), and it remained the only known one for centuries. 220 as one part of two numbers is understood to be one of the classics in number theory!

220 ma słynną, szczególną klasyfikację w teorii liczb — jako jedna z liczb najmniejszej (i najbardziej znanej) pary liczb zaprzyjaźnionych. W świecie matematyki „liczby zaprzyjaźnione” to para różnych liczb, w której suma dzielników właściwych (wszystkich dzielników z wyłączeniem samej liczby) każdej z nich równa jest drugiej liczbie. Uważa się je za „doskonałych przyjaciół” w matematyce — starożytni Grecy widzieli w nich nawet symbole przyjaźni! Tę parę stanowią 220 i 284. Ta para (220, 284) jest najmniejszą znaną „parą liczb zaprzyjaźnionych”, odkrytą w starożytności (być może przez Pitagorasa lub jego uczniów), i przez stulecia pozostawała jedyną znaną. 220, jako część tej pary, uchodzi za klasykę teorii liczb!

Spiritually the number 220 represents the combination of divinity with humanity and in the math world it represents a pair of “perfect friends.” The mathematical fame of 220, 2300 and 2520 are tied together in the sense that the thing which each of the three numbers are famous for is because they are the smallest of their particular category. Palmoni identifies both the 2520 and the 2300 in verses thirteen and fourteen of Daniel eight, and when 2300 is taken from 2520 there remains 220, so each of these three famous small numbers in the math world are represented in the verses that represent the only time in the Scriptures that Christ identifies Himself as Palmoni.

W sensie duchowym liczba 220 reprezentuje połączenie boskości z człowieczeństwem, a w świecie matematyki reprezentuje parę „doskonałych przyjaciół”. Matematyczna sława liczb 220, 2300 i 2520 jest ze sobą powiązana w tym sensie, że to, z czego każda z tych trzech liczb słynie, wynika z faktu, iż są one najmniejszymi w swojej kategorii. Palmoni wskazuje zarówno 2520, jak i 2300 w wersetach trzynastym i czternastym ósmego rozdziału Księgi Daniela, a gdy od 2520 odejmiemy 2300, pozostaje 220, tak więc każda z tych trzech słynnych małych liczb w świecie matematyki występuje w wersetach, które ukazują jedyny raz w Piśmie Świętym, gdy Chrystus przedstawia się jako Palmoni.

Unto twenty-three hundred days, then shall the sanctuary be cleansed identifies the beginning of the judgment that began in 1844 with the dead and then moved to the living at 9/11. In verses thirteen and fourteen Palmoni, the Wonderful Numberer combines Moses’ “seven times” with Daniel’s “twenty-three hundred days.”

„Aż do dwóch tysięcy trzystu dni, wtedy świątynia zostanie oczyszczona” wskazuje początek sądu, który rozpoczął się w 1844 roku nad umarłymi, a następnie przeszedł do żywych 11 września. W wersetach trzynastym i czternastym Palmoni, Cudowny Rachmistrz, łączy „siedem razy” Mojżesza z „dwoma tysiącami trzystu dni” Daniela.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot?

> Wtedy usłyszałem jednego ze świętych mówiącego, a inny święty rzekł do owego świętego, który mówił: Jak długo będzie trwać widzenie dotyczące ofiary ustawicznej i przestępstwa spustoszenia, aby wydać zarówno świątynię, jak i zastęp na podeptanie?

> And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> I rzekł do mnie: Do dwóch tysięcy trzystu dni; wtedy świątynia zostanie oczyszczona. Daniela 8:13, 14.

The sanctuary and the host represent a prophetic relationship. The purpose of the sanctuary is that God might dwell among His people.

Świątynia i zastęp reprezentują prorocką relację. Celem świątyni jest, aby Bóg mieszkał pośród Jego ludu.

> And let them make me a sanctuary; that I may dwell among them. Exodus 25:8.

> I niech uczynią Mi święty przybytek, abym zamieszkał pośród nich. Wyjścia 25:8.

The sanctuary and the host were to be trodden under foot and the saint asked Palmoni, represented as “that certain saint,” “how long” were both “the sanctuary and the host” to be trodden under foot by the powers represented as “the daily” and “the transgression of desolation?” Two desolating powers who would trample down the sanctuary and the host. Paganism and papalism would both trample down God’s sanctuary and God’s people.

Świątynia i zastęp miały być deptane, a święty zapytał Palmoniego, przedstawionego jako „ów pewien święty”: „jak długo” zarówno „świątynia i zastęp” mają być deptane przez moce określane jako „codzienne” i „przestępstwo spustoszenia”? Dwie spustoszające moce, które miały deptać świątynię i zastęp. Pogaństwo i papizm miały deptać zarówno Bożą świątynię, jak i Boży lud.

Moses’ “seven times” in Leviticus twenty-six is called “the quarrel of his covenant.” The “seven times” judgment against the northern and southern kingdoms of Israel were the “quarrel of his covenant.” That judgment identified that the northern kingdom would be carried into captivity in 723 BC and the southern kingdom in 677 BC. Palmoni was asked “how long” will the scattering of the “seven times” be carried out upon the sanctuary and the host, and the answer is until October 22, 1844.

Wyrażenie Mojżesza „siedem czasów” w Księdze Kapłańskiej 26 nazywa się „sporem jego przymierza”. Sąd „siedmiu czasów” przeciwko północnemu i południowemu królestwu Izraela był „sporem jego przymierza”. Ten wyrok wskazywał, że królestwo północne zostanie uprowadzone do niewoli w 723 r. p.n.e., a królestwo południowe w 677 r. p.n.e. Palmoniego zapytano „jak długo” będzie trwało rozproszenie „siedmiu czasów” dotyczące świątyni i zastępu, a odpowiedź brzmi: aż do 22 października 1844 r.

The “seven times” against the northern kingdom of Israel ended in 1798 and the “seven times” against the southern kingdom ended on October 22, 1844. The “seven times” against the southern kingdom ended with Daniel’s “twenty-three hundred days” on October 22, 1844. Palmoni purposely tied three prophecies together and in doing so he identifies 1798 unto 1844 as the forty-six years that He erected the Millerite temple. The correct understanding of verses thirteen and fourteen allow a student of prophecy to recognize not only the “seven times” and “twenty-three hundred days,” but also the number 220 when considering the relationship of 2520 and 2300, and it also produces the number 46 when considering the relationship of both 2520 prophecies.

„Siedem czasów” przeciwko północnemu królestwu Izraela zakończyło się w 1798 roku, a „siedem czasów” przeciwko południowemu królestwu zakończyło się 22 października 1844 roku. „Siedem czasów” przeciwko południowemu królestwu zakończyło się wraz z „dwoma tysiącami trzystu dni” Daniela 22 października 1844 roku. Palmoni celowo powiązał ze sobą trzy proroctwa i w ten sposób wskazuje lata od 1798 do 1844 jako czterdzieści sześć lat, w których On wznosił świątynię millerytów. Właściwe zrozumienie wersetów 13 i 14 pozwala badaczowi proroctw rozpoznać nie tylko „siedem czasów” i „dwa tysiące trzysta dni”, ale także liczbę 220, gdy rozważa się relację między 2520 a 2300, a także prowadzi do liczby 46, gdy rozważa się relację obu proroctw 2520.

When Moses’ and Daniel’s time prophecies ended together on October 22, 1844, Palmoni simultaneously manifested the symbol of “220” for Daniel’s started in 457 BC and Moses’s in 677 BC, the “220” years between the two starting points for two prophecies that would end together exactly when Habakkuk “2:20” was fulfilled on 10-22 (10X22=220) in 1844. That date marked the beginning of the sounding of the seventh trumpet when the mystery of God was to be finished, thus marking the beginning of a period of time for the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That date marks the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, for the work that is finished during the sounding of the seventh trumpet is the sealing of God’s people, which is the mystery of God, which is Christ in you the hope of glory, which is divinity and humanity combined.

Gdy proroctwa czasowe Mojżesza i Daniela dobiegły wspólnie końca 22 października 1844 r., Palmoni równocześnie objawił symbol „220” — odnoszący się do proroctwa Daniela rozpoczętego w 457 r. p.n.e. oraz proroctwa Mojżesza rozpoczętego w 677 r. p.n.e., czyli „220” lat między dwoma punktami początkowymi dwóch proroctw, które miały zakończyć się razem dokładnie wtedy, gdy wypełniło się Habakuka 2:20, w dniu 22 października (10-22; 10X22=220) 1844 r. Ta data wyznaczyła początek rozbrzmiewania siódmej trąby, kiedy tajemnica Boga miała się dopełnić, a tym samym początek okresu pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy. Ta data oznacza początek pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, gdyż dziełem dopełnianym podczas rozbrzmiewania siódmej trąby jest pieczętowanie ludu Bożego, co stanowi tajemnicę Boga, to jest: „Chrystus w was — nadzieja chwały”, czyli zjednoczenie boskości i człowieczeństwa.

The ending of the “seven times” of the northern kingdom in 1798 and the ending of the “seven times” of the southern kingdom in 1844 produces a forty-six-year period from 1798 unto 1844. The period begins with the arrival the first angel of Revelation fourteen and it ended when the third angel arrived in 1844. Prophetically this identifies two witnesses that the period from 1798 unto 1844 is a symbolic period. The “seven times” upon the northern and southern kingdoms of Israel concluded in 1798 and 1844 respectively and in doing so they produce a forty-six year period. That period is meaningless without a second witness. Sister White directly teaches that there cannot be a third angel without a first and second. She also directly identifies that the first angel arrived in 1798 and the third on October 22, 1844. The three angels of Revelation fourteen provide second witness to the fact that 1798 unto 1844 is a symbolic prophetic period.

Zakończenia „siedmiu czasów” królestwa północnego w 1798 roku oraz „siedmiu czasów” królestwa południowego w 1844 roku tworzą czterdziestosześcioletni okres od 1798 do 1844 roku. Okres ten rozpoczął się wraz z przyjściem pierwszego anioła z czternastego rozdziału Apokalipsy i zakończył się, gdy w 1844 roku przybył trzeci anioł. Proroczo wskazuje to na dwóch świadków tego, że okres od 1798 do 1844 jest okresem symbolicznym. „Siedem czasów” nałożone na północne i południowe królestwa Izraela zakończyły się odpowiednio w 1798 i 1844 roku i w ten sposób tworzą czterdziestosześcioletni okres. Ten okres jest bez znaczenia bez drugiego świadka. Siostra White wprost naucza, że nie może być trzeciego anioła bez pierwszego i drugiego. Wprost również wskazuje, że pierwszy anioł przybył w 1798 roku, a trzeci 22 października 1844 roku. Trzej aniołowie z czternastego rozdziału Apokalipsy stanowią drugi świadek tego, że okres od 1798 do 1844 jest symbolicznym okresem proroczym.

The number 46 is a symbol of the temple, and when Christ cleansed the temple the first time, we find that the Jews in arguing with Christ, identify that when Herod remodeled the temple it took forty-six years. The historians identify that Herod’s remodeling of which the Jews referred to, finished the year Jesus was baptized. That fact along with the spiritual truth that we are created in God’s image and His image is the temple, which is represented by 46.

Liczba 46 jest symbolem świątyni, a kiedy Chrystus po raz pierwszy oczyścił świątynię, dowiadujemy się, że Żydzi, spierając się z Chrystusem, stwierdzili, że gdy Herod przebudowywał świątynię, zajęło to czterdzieści sześć lat. Historycy wskazują, że przebudowa Heroda, o której wspominali Żydzi, zakończyła się w roku chrztu Jezusa. Fakt ten, wraz z duchową prawdą, że zostaliśmy stworzeni na obraz Boga, a Jego obrazem jest świątynia, którą przedstawia liczba 46.

> And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth. John 1:14.

> A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas (i ujrzeliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy. Jan 1:14.

The word translated as “dwelt” means tabernacle. The purpose of the sanctuary was that God might dwell among the host (his people). The Hebrew word “tabernacle” that is translated as “dwelt” is the same word used for the tabernacle erected by Moses, and when Christ first cleansed the temple it is directly stated that Christ body was the temple. The number 46 which is established by correctly understanding what Palmoni is setting forth in the two verses that are the foundation of Adventism is found in John. The 46 years are connected with 220 for those who are willing to see.

Słowo tłumaczone jako „zamieszkał” oznacza „przybytek”. Celem sanktuarium było to, aby Bóg mógł zamieszkać pośród zastępu (swojego ludu). Hebrajskie słowo „przybytek”, które jest tłumaczone jako „zamieszkał”, to to samo słowo użyte na określenie przybytku wzniesionego przez Mojżesza, a gdy Chrystus po raz pierwszy oczyścił świątynię, wprost stwierdza się, że ciało Chrystusa było świątynią. Liczba 46, która zostaje ustalona dzięki właściwemu zrozumieniu tego, co Palmoni przedstawia w dwóch wersetach będących fundamentem adwentyzmu, pojawia się u Jana. Okres 46 lat jest powiązany z liczbą 220 dla tych, którzy chcą to dostrzec.

> And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. Then answered the Jews and said unto him, What sign shewest thou unto us, seeing that thou doest these things?

> I jego uczniowie przypomnieli sobie, że jest napisane: Gorliwość o twój dom pochłonęła mnie. Wtedy Żydzi odpowiedzieli i rzekli do niego: Jaki znak nam pokażesz, skoro czynisz te rzeczy?

> Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:17–21.

> Jezus odpowiedział i rzekł do nich: Zburzcie tę świątynię, a ja w trzy dni ją wzniesę. Wtedy Żydzi rzekli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty w trzy dni ją wzniesiesz? Lecz mówił o świątyni swego ciała. Jana 2:17-21.

It is in verse twenty, and therefore in John 2:20 that the Jews say, “Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days?” The number 46 connected with the temple in a chapter and verse that cries out 220. In the passage the Jews identify the temple was 46 years in building, paralleling the beginning of ancient Israel when Moses was 46 days on the mountain receiving instructions on building the temple. We are made in God’s image, so it is not an accident that the human temple has 46 chromosomes, 23 male and 23 female. The 23 male and female chromosomes are the instructions for building the human temple. Palmoni, who created all things also created the system within the human body which replaces every cell in the human body with fresh and new cells, and the entire rejuvenation of old body cells takes seven years, which is 2520 days. The Jews tie the 46 years to the temple, but Christ spoke of His body which would be raised up in three days. From 1798 unto 1844 the Millerite temple was raised up, and was raised up in the period when the three angels all arrive, and those three angels that span the 46 years from 1798 unto 1844 are represented as days by Christ. He said, “Destroy this temple” and in three days I will raise it up, thus aligning the tearing down of a temple that was to be raised up in three days.

Jest to w wersecie dwudziestym, a zatem w Jana 2:20, że Żydzi mówią: „Czterdzieści i sześć lat budowano tę świątynię, a ty w trzy dni ją wzniesiesz?” Liczba 46 powiązana ze świątynią w rozdziale i wersecie, które krzyczą 220. W tym fragmencie Żydzi stwierdzają, że świątynia była budowana przez 46 lat, co stanowi paralelę z początkiem starożytnego Izraela, kiedy Mojżesz przebywał 46 dni na górze, otrzymując instrukcje dotyczące budowy świątyni. Jesteśmy stworzeni na obraz Boga, więc nie jest przypadkiem, że ludzka świątynia ma 46 chromosomów, 23 męskie i 23 żeńskie. Te 23 męskie i 23 żeńskie chromosomy są instrukcjami budowy ludzkiej świątyni. Palmoni, który stworzył wszystko, stworzył również system w ludzkim ciele, który zastępuje każdą komórkę w ludzkim ciele świeżymi i nowymi komórkami, a całkowite odmłodzenie starych komórek ciała trwa siedem lat, czyli 2520 dni. Żydzi wiążą 46 lat ze świątynią, lecz Chrystus mówił o swoim ciele, które miało być wskrzeszone w trzy dni. Od 1798 do 1844 roku świątynia millerytów została wzniesiona i została wzniesiona w okresie, gdy przybywają wszyscy trzej aniołowie, a owi trzej aniołowie, którzy obejmują 46 lat od 1798 do 1844, są przez Chrystusa przedstawieni jako dni. Powiedział: „Zburzcie tę świątynię”, a ja w trzy dni ją wzniosę, łącząc w ten sposób zburzenie świątyni, która miała być wzniesiona w trzy dni.

Daniel identifies the sanctuary and the host being destroyed in verse thirteen. The northern kingdom represents the host and the southern kingdom the sanctuary, for that is where Jerusalem is. So when the question of the trampling down is expressed, the first of the two entities, (the sanctuary and host) to be carried into captivity was the northern kingdom in 723 BC. 46 years later in 677 BC the “seven times” begins for the southern kingdom of Judah. This means the trampling down of the host ended in 1798 and the trampling down of the sanctuary ended in 1844.

Daniel w wersecie trzynastym wskazuje na niszczenie świątyni i zastępu. Królestwo Północne reprezentuje zastęp, a Królestwo Południowe — świątynię, bo tam znajduje się Jerozolima. Dlatego, gdy pada pytanie o deptanie, pierwszym z dwóch bytów (świątynia i zastęp), który został uprowadzony do niewoli, było Królestwo Północne w 723 r. p.n.e. 46 lat później, w 677 r. p.n.e., „siedem czasów” rozpoczyna się dla Królestwa Południowego Judy. Oznacza to, że deptanie zastępu zakończyło się w 1798 r., a deptanie świątyni zakończyło się w 1844 r.

Ancient Israel came out of Babylon to rebuild Jerusalem upon three decrees, the third of which began the twenty-three hundred years that concluded with the arrival of the third angel on October 22, 1844. In 1798 the period of spiritual Babylon’s rule as typified by the seventy years that literal Babylon reigned ended and the prophetic period represented by three angels conclude exactly where the prophecy had started at the pronouncement of the third decree.

Starożytny Izrael wyszedł z Babilonu, aby odbudować Jerozolimę, na podstawie trzech dekretów, z których trzeci zapoczątkował okres dwóch tysięcy trzystu lat, który zakończył się wraz z przyjściem trzeciego anioła 22 października 1844 roku. W 1798 roku zakończył się okres panowania duchowego Babilonu, którego typem było siedemdziesiąt lat panowania dosłownego Babilonu, a proroczy okres przedstawiony przez trzech aniołów kończy się dokładnie tam, gdzie proroctwo się rozpoczęło, przy ogłoszeniu trzeciego dekretu.

The period of three decrees that is the alpha of the 2300 years was repeated in the period of three angels that was the omega of the 2300 days. Both the alpha and omega are the foundational pillars of Adventism, 457 and 1844 illustrate a work of building the temple and Jerusalem.

Okres trzech dekretów, który jest alfą 2300 lat, został powtórzony w okresie trzech aniołów, który był omegą 2300 dni. Zarówno alfa, jak i omega są podstawowymi filarami adwentyzmu; 457 i 1844 ilustrują dzieło budowy świątyni i Jerozolimy.

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. Zechariah 6:12, 13.

> I powiedz do niego: Tak mówi Pan Zastępów: Oto mąż, którego imię brzmi Odrośl; wyrośnie ze swego miejsca i zbuduje świątynię Pana. On sam zbuduje świątynię Pana; on poniesie chwałę, zasiądzie i będzie panował na swoim tronie; będzie też kapłanem na swoim tronie, a rada pokoju będzie między nimi oboma. Zachariasza 6:12, 13.

Christ as the Branch is here identified as He who built the temple of the Lord and just as he was raised up in the third day when the third angel arrived on October 22, 1844 the Millerite temple had been erected by Christ, for it is He who builds the temple of the Lord. Though this was fulfilled in Millerite history its perfect fulfillment is in the time period of the latter rain, for the doubling of the phrase “he shall build the temple of the Lord” allows those who will see that the Lord erected the Millerite temple in 46 years, but that he builds another temple of the one hundred and forty-four thousand during the time of the latter rain, for Peter says that one hundred and forty-four thousand are to raised up as a spiritual house.

Chrystus jako Latorośl jest tu utożsamiony z Tym, który zbudował świątynię Pana, i tak jak został wskrzeszony trzeciego dnia, tak też, gdy trzeci anioł przybył 22 października 1844 roku, millerowska świątynia została wzniesiona przez Chrystusa, gdyż to On buduje świątynię Pana. Chociaż wypełniło się to w historii millerystów, jego doskonałe wypełnienie przypada na okres późnego deszczu, ponieważ podwojenie zwrotu „zbuduje świątynię Pana” pozwala tym, którzy to zobaczą, rozpoznać, że Pan w ciągu 46 lat wzniósł millerowską świątynię, lecz że w okresie późnego deszczu buduje inną świątynię ze stu czterdziestu czterech tysięcy, albowiem Piotr mówi, że sto czterdzieści cztery tysiące mają zostać zbudowani jako dom duchowy.

When the question of “how long” is asked of Palmoni his answer is “unto twenty-three hundred days then shall the sanctuary be cleansed,” but Moses, Elijah and the Millerites, the papal martyrs, Zechariah and John measuring the temple, Isaiah in chapter six and others unmentioned say the answer to verse thirteen’s question of “how long” is “from 9/11 unto the Sunday law, then shall the sanctuary be cleansed.”

Kiedy Palmoniemu zadaje się pytanie „jak długo”, odpowiada: „aż do dwóch tysięcy trzystu dni, wtedy świątynia zostanie oczyszczona”, lecz Mojżesz, Eliasz i milleryci, papiescy męczennicy, Zachariasz i Jan mierzący świątynię, Izajasz w rozdziale szóstym oraz inni niewymienieni mówią, że odpowiedź na pytanie z wersetu trzynastego „jak długo” brzmi: „od 9/11 aż do prawa niedzielnego, wtedy świątynia zostanie oczyszczona”.

October 22, 1844 was typified by Abraham offering his son, for that typified the cross where the heavenly Father offered up His Son. Moses and the Hebrews at the Red Sea according to the apostle Paul represented baptism, which typifies the cross, which was typified by Abraham on Mount Moriah with Isaac.

Dzień 22 października 1844 roku był zapowiedziany przez to, że Abraham ofiarował swego syna, ponieważ tamto było zapowiedzią krzyża, na którym Ojciec Niebieski ofiarował swego Syna. Mojżesz i Hebrajczycy nad Morzem Czerwonym, według apostoła Pawła, przedstawiali chrzest, który jest zapowiedzią krzyża, który z kolei został zapowiedziany przez Abrahama na górze Moria z Izaakiem.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea. 1 Corinthians 10:1, 2.

> Ponadto, bracia, nie chcę, abyście nie wiedzieli, że wszyscy nasi ojcowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze; i wszyscy zostali ochrzczeni w Mojżesza w obłoku i w morzu. 1 List do Koryntian 10:1–2.

This of course means that baptism is represented by October 22, 1844 which is where Noah’s family of eight was baptized. “Eight” being a symbol of resurrection.

Oczywiście oznacza to, że chrzest jest reprezentowany przez 22 października 1844 roku, kiedy to została ochrzczona ośmioosobowa rodzina Noego. "Osiem" jest symbolem zmartwychwstania.

> Which sometime were disobedient, when once the longsuffering of God waited in the days of Noah, while the ark was a preparing, wherein few, that is, eight souls were saved by water. The like figure whereunto even baptism doth also now save us (not the putting away of the filth of the flesh, but the answer of a good conscience toward God,) by the resurrection of Jesus Christ. 1 Peter 3:20, 21.

> Którzy niegdyś byli nieposłuszni, gdy cierpliwość Boga oczekiwała za dni Noego, kiedy budowano arkę, w której nieliczni, to jest osiem dusz, zostali ocaleni przez wodę. Odpowiednikiem tego jest chrzest, który teraz również nas zbawia (nie przez usunięcie brudu ciała, lecz jako odpowiedź dobrego sumienia wobec Boga), przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. 1 Piotra 3:20, 21.

To misunderstand any element of truth that has been revealed about October 22, 1844 is parallel to misunderstanding the testimony of Noah in the ark, Moses at the Red Sea, Abraham on Mount Moriah and Jesus upon the cross. On that date the third angel arrived into history, and he is the angel that seals God’s people.

Niezrozumienie jakiegokolwiek elementu prawdy objawionej na temat 22 października 1844 roku jest analogiczne do niezrozumienia świadectwa Noego w arce, Mojżesza nad Morzem Czerwonym, Abrahama na górze Moria i Jezusa na krzyżu. Tego dnia trzeci anioł wkroczył na scenę historii i to on jest aniołem, który pieczętuje lud Boży.

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his word, awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal or bind the wheat for the heavenly garner.’ These things should engage the whole mind, the whole attention. Again I was shown the necessity of those who believe we are having the last message of mercy, being separate from those who are daily receiving or imbibing new error. I saw that neither young nor old should attend the assemblies of those who are in error and darkness. Said the angel, ‘Let the mind cease to dwell on things of no profit.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

> Wtedy ujrzałam trzeciego anioła. Powiedział anioł, który mi towarzyszył: „Groźne jest jego słowo, straszliwa jest jego misja. To anioł, który ma oddzielić pszenicę od kąkolu i opieczętować lub związać pszenicę dla niebiańskiego spichlerza.” Te sprawy powinny angażować cały umysł, całą uwagę. Ponownie ukazano mi konieczność, by ci, którzy wierzą, że otrzymujemy ostatnie poselstwo miłosierdzia, byli oddzieleni od tych, którzy codziennie przyjmują lub przyswajają nowy błąd. Widziałam, że ani młodzi, ani starzy nie powinni uczęszczać na zgromadzenia tych, którzy są w błędzie i ciemności. Rzekł anioł: „Niech umysł przestanie zajmować się rzeczami, które nie przynoszą pożytku.” Manuscript Releases, tom 5, s. 425.

So along with the sacred prophetic lines that typified the date, the third angel arrived and began his work, which includes separating the wise and foolish virgins represented as wheat and tares in the passage. Not understanding how thoroughly 1844 has been sacredly typified, or not knowing what has been revealed concerning the waymarks that were connected to 1844 and continued on to 1863 leaves a soul unprepared to grapple prophetically with the implications of the fact that Christ is the central subject of the two verses that represent the foundation of Adventism, and that there Christ is recognized as Palmoni, the creator of mathematics and everything else.

A zatem wraz ze świętymi liniami proroczymi, które typologicznie zapowiadały tę datę, przybył trzeci anioł i rozpoczął swoje dzieło, obejmujące oddzielenie mądrych i głupich panien, przedstawionych w tym fragmencie jako pszenica i kąkol. Nierozumienie, jak dogłębnie rok 1844 został przedstawiony w świętej typologii, lub nieznajomość tego, co zostało objawione odnośnie kamieni milowych związanych z rokiem 1844 i sięgających aż do roku 1863, pozostawia duszę nieprzygotowaną, by zmierzyć się proroczo z implikacjami faktu, że Chrystus jest centralnym tematem dwóch wersetów stanowiących fundament adwentyzmu i że tam Chrystus jest rozpoznany jako Palmoni, Stwórca matematyki i wszystkiego innego.

The current answer to the question of verse thirteen is different than the answer was in 1845. In 1845 the pioneers were shaking off a great disappointment, beginning to grapple with the idea that the Lord had restored the gift of a prophet as had not been done since the time of the disciples. They were seeking to understand the implication of the message of the third angel, and awakening to the fact that the experience that had just went through was nothing less than sacred history. By 1850 they were offering a new pioneer chart to correct and replace the 1843 pioneer chart. Both the charts were identified by Sister White as being fulfillments of Habakkuk chapter two’s “tables.” This being the case 1850 is an established fulfillment of God’s prophetic Word.

Obecna odpowiedź na pytanie o werset trzynasty różni się od tej z 1845 roku. W 1845 roku pionierzy otrząsali się z wielkiego rozczarowania, zaczynając mierzyć się z myślą, że Pan przywrócił dar proroka, jakiego nie było od czasów uczniów. Usiłowali zrozumieć znaczenie poselstwa trzeciego anioła i zaczynali uświadamiać sobie, że doświadczenie, przez które właśnie przeszli, było niczym innym jak świętą historią. W 1850 roku opublikowali nową pionierską tablicę, aby skorygować i zastąpić pionierską tablicę z 1843 roku. Obie tablice zostały przez siostrę White uznane za wypełnienie „tablic” z drugiego rozdziału Księgi Habakuka. W związku z tym rok 1850 jest potwierdzonym wypełnieniem proroczego Słowa Bożego.

The pioneers understood and wrote that to deny that the 1843 chart was not a fulfillment of Habakkuk chapter two’s “tables” was to leave the original faith. Sister White endorsed the chart as being directed by the hand of the Lord, and as a fulfillment of Habakkuk, and she placed the same endorsement upon the 1850 chart. Habakkuk identifies “tables” in the plural, and when the 1843 chart was printed in May of 1842, it was printed with an error in some of the figures that the Lord held His hand over. In 1850 a new chart was made available which corrected that error in the figures. Habakkuk’s tables represent fulfillments of prophecy, and those prophecies were fulfilled from May 1842 unto January 1850.

Pionierzy rozumieli i pisali, że zaprzeczanie temu, iż tablica z 1843 roku nie była wypełnieniem „tablic” z drugiego rozdziału Księgi Habakuka, oznaczało odejście od pierwotnej wiary. Siostra White poświadczyła, że tablica była kierowana ręką Pana i stanowiła wypełnienie proroctwa Habakuka, i takie samo poświadczenie nadała tablicy z 1850 roku. Habakuk mówi o „tablicach” w liczbie mnogiej, a gdy w maju 1842 roku wydrukowano tablicę z 1843 roku, wydrukowano ją z błędem w niektórych liczbach, które Pan zakrył swoją ręką. W 1850 roku udostępniono nową tablicę, która skorygowała ten błąd w liczbach. Tablice Habakuka przedstawiają wypełnienia proroctwa, a te proroctwa wypełniły się od maja 1842 roku aż do stycznia 1850 roku.

The 1843 or beginning table had an error and the ending table of 1850 had no error. The period from May of 1842 until January 1850 is an established prophetic period, and May of 1842, and also January 1850 represents prophetic waymarks and those waymarks contain the signature of Alpha and Omega. The alpha or first letter and the omega, the last and twenty-second letter. 1842 is alpha and 1850 is omega, and if we took those two Hebrew letters and placed the thirteenth letter of the Hebrew alphabet, we would construct the Hebrew word “truth” that is spelled with the first, thirteenth and twenty-second letters of the Hebrew alphabet.

Tablica początkowa z 1843 roku zawierała błąd, a tablica końcowa z 1850 roku nie zawierała błędu. Okres od maja 1842 roku do stycznia 1850 roku jest ustanowionym okresem proroczym, a maj 1842 roku oraz styczeń 1850 roku stanowią prorocze kamienie milowe i te kamienie milowe zawierają podpis Alfy i Omegi. Alfa, czyli pierwsza litera, i omega, ostatnia i dwudziesta druga litera. 1842 to alfa, a 1850 to omega, i gdybyśmy wzięli te dwie hebrajskie litery i wstawili trzynastą literę alfabetu hebrajskiego, utworzylibyśmy hebrajskie słowo „prawda”, które zapisuje się pierwszą, trzynastą i dwudziestą drugą literą alfabetu hebrajskiego.

The prophetic logic brought to bear upon the waymarks of 1842 and 1850 is that they are tied together by “error.” The alpha had an error and the omega corrected that very same error, so what stands between the alpha and omega letters is “error” a symbol of rebellion, which is what the number thirteen represents. 1842 to 1850 is an established prophetic period containing the signature of Alpha and Omega and it is the “truth.” Until that history is seriously and spiritually investigated by a Laodicean Seventh-day Adventist they are virtually blinded to the obvious TRUTH which the prophetic period of Habakkuk’s tables from 1842 to 1850 establishes beyond any doubt. The truth that together are established by the two witnesses is that the 1850 chart has no errors. The 1850 chart, as with the 1843 chart contains Moses’ “seven times,” and on both charts the “seven times” is placed in the center of the chart running top to bottom illustrating the period of the “seven times” beginning in 677 BC unto 1844. The 2520 is not simply on the chart, it is the center of the chart.

Prorocza logika zastosowana do kamieni milowych z lat 1842 i 1850 jest taka, że łączy je „błąd”. Alfa miała błąd, a omega skorygowała ten sam błąd, więc tym, co stoi między literami alfą i omegą, jest „błąd”, symbol buntu, który reprezentuje liczba trzynaście. Lata 1842–1850 to ustalony proroczy okres zawierający podpis Alfy i Omegi i jest to „prawda”. Dopóki ta historia nie zostanie poważnie i duchowo zbadana przez laodycejskiego Adwentystę Dnia Siódmego, jest on praktycznie zaślepiony na oczywistą PRAWDĘ, którą proroczy okres tablic Habakuka z lat 1842–1850 ustanawia ponad wszelką wątpliwość. Prawdą, którą wspólnie ustanawiają dwaj świadkowie, jest to, że tablica z 1850 roku nie ma błędów. Tablica z 1850 roku, podobnie jak tablica z 1843 roku, zawiera „siedem czasów” Mojżesza, i na obu tablicach „siedem czasów” umieszczone jest w centrum tablicy, biegnąc od góry do dołu, ilustrując okres „siedmiu czasów” rozpoczynający się w 677 r. p.n.e. aż do 1844 r. 2520 nie jest po prostu na tablicy, stanowi jej centrum.

What is depicted in the center of the prophetic line illustrating the “seven times” is the cross. The center of both tables is the 2520 timeline running from top to bottom. In the middle is the cross. The cross was the middle of the week Christ confirmed the covenant with many in fulfillment of Daniel nine verse twenty-seven. That week represents seven years, which prophetically is 2520 days. As with the tables, in the very center of the 2520 days, Christ was confirming the covenant on the cross. From Christ’s baptism until the cross was 1260 days prophetically. This means that from the baptism to the cross there would be 1260 morning offerings and 1260 evening offerings leading to the cross, but at the cross that final sacrificial lamb escaped from the priest, and the Lamb of God became the evening sacrifice and thus represented the 2520th Lamb offering since the baptism.

To, co jest przedstawione w centrum linii proroczej ilustrującej „siedem czasów”, to krzyż. Centrum obu tablic stanowi linia czasu 2520 biegnąca z góry na dół. Pośrodku znajduje się krzyż. Krzyż był środkiem tygodnia, w którym Chrystus potwierdził przymierze z wieloma, w wypełnieniu Daniela 9:27. Ten tydzień przedstawia siedem lat, co proroczo stanowi 2520 dni. Podobnie jak na tablicach, dokładnie w samym środku 2520 dni Chrystus potwierdził przymierze na krzyżu. Od chrztu Chrystusa do krzyża było proroczo 1260 dni. Oznacza to, że od chrztu do krzyża byłoby 1260 ofiar porannych i 1260 ofiar wieczornych prowadzących do krzyża, ale na krzyżu ten ostatni baranek ofiarny wyrwał się kapłanowi, a Baranek Boży stał się ofiarą wieczorną i tym samym był 2520. ofiarą baranka od czasu chrztu.

The center of the week was the cross and the center of both sacred tables is the cross, but in each case the Lamb is set within the truth symbolically represented by 2520. The cross is set in the middle of 2520 days and at the cross Jesus was the 2520th and last offering. The history between May of 1842 and January 1850 represents error and Christ, the truth was set between two criminals, though He was not a criminal He was being treated as such. We therefore have three criminals, one who will be lost and one who will be saved. The three criminals are three waymarks tied together by crime, though the middle waymark is the opposite of the alpha and omega criminal. The alpha and omega criminals are connected by the middle waymark, the cross.

Środek tygodnia stanowił krzyż, a centrum obu świętych tablic stanowi krzyż, lecz w każdym przypadku Baranek jest osadzony w prawdzie symbolicznie wyrażonej liczbą 2520. Krzyż jest umieszczony pośrodku 2520 dni, a na krzyżu Jezus był dwutysięczną pięćset dwudziestą i ostatnią ofiarą. Historia między majem 1842 roku a styczniem 1850 roku przedstawia błąd, a Chrystus — Prawda — został umieszczony między dwoma przestępcami; choć nie był przestępcą, traktowano Go jak takiego. Mamy zatem trzech przestępców: jednego, który zginie, i jednego, który zostanie zbawiony. Trzej przestępcy to trzy kamienie milowe połączone zbrodnią, choć środkowy kamień milowy jest przeciwieństwem przestępcy alfa i przestępcy omega. Przestępcy alfa i omega są połączeni środkowym kamieniem milowym, krzyżem.

With Habakkuk’s tables from 1842 unto 1850, error was the middle letter that tied together with the first and last waymark. The middle waymark at the cross tied the three criminals together, but the middle waymark in these is not error, it is Truth, and an element of truth that is upheld by both the cross and Habakkuk’s tables is that the 2520, the “seven times” of Leviticus twenty-six is truth, and in the context of the logic just set forth, to reject the 2520 is to reject Jesus.

W odniesieniu do tablic Habakuka od 1842 do 1850 błąd był środkową literą, która łączyła pierwszy i ostatni kamień milowy. Środkowy kamień milowy na krzyżu związał ze sobą trzech złoczyńców, lecz środkowy kamień milowy w nich nie jest błędem, jest Prawdą, a elementem prawdy, który potwierdzają zarówno krzyż, jak i tablice Habakuka, jest to, że 2520, „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej 26, jest prawdą, a w świetle dopiero co przedstawionej logiki odrzucenie 2520 jest odrzuceniem Jezusa.

When Palmoni, the Wonderful Numberer states, “Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed,” He is answering the prophetic question of “how long.” The answer is no longer 1844, for the Philadelphian Millerite movement ceased in 1856 as it was then identified by James and Ellen White that the movement had transitioned from Philadelphia to Laodicea. When Sister White drew that line in the sand. it meant until that condition changed that the relation of God with His people was to be understood as representing a separation, for He stands outside knocking on the hearts of Laodiceans seeking for entrance. His divinity is not within their humanity. The very work Christ began on October 22, 1844 was to combine His divinity with humanity, and Christ was willing to do that very thing, but it was not to be.

Kiedy Palmoni, Cudowny Rachmistrz, stwierdza: „Do dwóch tysięcy trzystu dni; wtedy świątynia zostanie oczyszczona”, odpowiada na prorocze pytanie: „jak długo?”. Odpowiedzią nie jest już rok 1844, ponieważ filadelfijski ruch millerowski ustał w roku 1856, gdy James i Ellen White rozpoznali, że ruch przeszedł z Filadelfii do Laodycei. Gdy Siostra White wytyczyła tę granicę, oznaczało to, że dopóki ten stan się nie zmieni, relacja Boga z Jego ludem ma być rozumiana jako oddzielenie, gdyż On stoi na zewnątrz, kołacząc do serc Laodycejczyków i szukając wejścia. Jego boskość nie jest w ich człowieczeństwie. Dziełem, które Chrystus rozpoczął 22 października 1844 roku, było połączenie Jego boskości z człowieczeństwem, i Chrystus był gotów właśnie to uczynić, lecz tak się nie stało.

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> "Gdyby adwentyści po wielkim rozczarowaniu w 1844 roku mocno trzymali się wiary i jednomyślnie podążali dalej w otwierającej się opatrzności Bożej, przyjmując poselstwo trzeciego anioła i w mocy Ducha Świętego głosząc je światu, ujrzeliby zbawienie Boże; Pan potężnie współdziałałby z ich wysiłkami, dzieło zostałoby dokończone, a Chrystus już by przyszedł, aby przyjąć swój lud i udzielić mu jego nagrody. Lecz w okresie wątpliwości i niepewności, który nastąpił po rozczarowaniu, wielu wierzących w adwent porzuciło swoją wiarę. ... W ten sposób dzieło zostało zahamowane, a świat pozostał w ciemności. Gdyby całe grono adwentystów zjednoczyło się wokół przykazań Bożych i wiary Jezusa, jakże zupełnie inna byłaby nasza historia!" Ewangelizacja, 695.

Repeating the history of ancient Israel the Lord brought modern Israel out of the darkness of Dark Ages and entered into covenant with them at the Red Sea, for baptism is a symbol of covenant relationship. But Israel is to be tested whether they would keep the covenant. With ancient Israel they failed ten tests according to the book of Numbers. At the tenth failure they were condemned to die in the wilderness over forty years, thus providing an example of modern Israel’s rejection of the Laodicean message of 1856. As with ancient Israel’s failure of ten progressive tests (ten being a symbol of a test), from the arrival of the third angel in 1844 unto 1856 a progressive testing process was brought upon the Philadelphian Millerite movement.

Powtarzając historię starożytnego Izraela, Pan wyprowadził współczesny Izrael z mroków ciemnych wieków i zawarł z nim przymierze nad Morzem Czerwonym, gdyż chrzest jest symbolem relacji przymierza. Ale Izrael miał zostać poddany próbie, czy dochowa przymierza. Starożytny Izrael, według Księgi Liczb, oblał dziesięć prób. Przy dziesiątym niepowodzeniu zostali skazani, aby w ciągu czterdziestu lat wymrzeć na pustyni, dając w ten sposób przykład odrzucenia przez współczesny Izrael laodycejskiego poselstwa z 1856 roku. Podobnie jak w wypadku starożytnego Izraela, który oblał dziesięść kolejnych prób (dziesięć jest symbolem próby), od pojawienia się poselstwa trzeciego anioła w 1844 roku aż do 1856 roku na filadelfijski ruch millerowski nałożono postępujący proces testowania.

The ten tests from the Red Sea to the first rebellion at Kadesh is represented as a prophetic period for it has the number ten tying the period together. Ten being a symbol of a test, ten tests identified the ten tribes that rejected the covenant and failed the tenth test and the testing process. The period began at the Red Sea crossing and the Ten Commandments are represented as the first of the ten tests after the sea, the first test being the Sabbath the symbol and seal of the Ten Commandments (represented by the mana). When the period of ten tests in ancient Israel is so clearly set forth as a specific prophetic period and the Spirit of Prophecy informs us that the Red Sea crossing typified October 22, 1844, then we should know that at that point a progressive testing process began. Adventism does not know that, so they are unable to see that in 1863 they were assigned to die in the Laodicean wilderness until the Sunday law, the very law they were given to proclaim a warning about at the very beginning of the testing process that led to 1863.

Dziesięć prób od Morza Czerwonego do pierwszego buntu w Kadesz przedstawia okres proroczy, ponieważ łączy je liczba dziesięć. Ponieważ liczba dziesięć jest symbolem próby, dziesięć prób zidentyfikowało dziesięć plemion, które odrzuciły przymierze i nie zdały dziesiątej próby ani całego procesu sprawdzania. Okres rozpoczął się przy przejściu przez Morze Czerwone, a Dziesięcioro Przykazań jest przedstawione jako pierwsza z dziesięciu prób po morzu, przy czym pierwszą próbą jest Sabat, symbol i pieczęć Dziesięciorga Przykazań (przedstawione przez mannę). Skoro okres dziesięciu prób w starożytnym Izraelu jest tak wyraźnie ukazany jako konkretny okres proroczy, a Duch Proroctwa informuje nas, że przejście przez Morze Czerwone było typem 22 października 1844 roku, to powinniśmy wiedzieć, że w tym momencie rozpoczął się postępujący proces testowania. Adwentyzm o tym nie wie, dlatego nie potrafi dostrzec, że w 1863 roku został skazany na śmierć na laodycejskiej pustyni aż do ustawy niedzielnej, tej samej ustawy, o której miał ogłaszać ostrzeżenie już na samym początku procesu testowania, który doprowadził do 1863 roku.

When the pronouncement of the Laodicea condition came upon Millerite Adventism in 1856 “new wine” was published upon the “seven times.” The new light was never accepted and seven years later, or 2520 prophetic days later the Laodicean Millerite movement ended and became the Laodicean Seventh-day Adventist church. Moses was willing to go into the Promised Land, but the tenth test had arrived, and of course it was a foundational test, for the very work assigned to Moses from the outset was to lead God’s people to the Promised Land. That was the work before Moses arrived in Egypt. The tenth test had arrived and the rebels vacillated over entering the Promised Land.

Kiedy w 1856 roku w adwentyzmie millerowskim ogłoszono diagnozę o stanie laodycejskim, ukazało się „nowe wino” na temat „siedmiu czasów”. Nowe światło nigdy nie zostało przyjęte i siedem lat później, czyli 2520 proroczych dni później, laodycejski ruch millerowski dobiegł końca i stał się laodycejskim Kościołem Adwentystów Dnia Siódmego. Mojżesz był gotów wejść do Ziemi Obiecanej, lecz nastała dziesiąta próba i, oczywiście, była to próba fundamentalna, ponieważ od samego początku powierzonym Mojżeszowi zadaniem było poprowadzić lud Boży do Ziemi Obiecanej. To było jego zadanie, zanim Mojżesz przybył do Egiptu. Nastała dziesiąta próba, a buntownicy wahali się przed wejściem do Ziemi Obiecanej.

> And I said unto you, Ye are come unto the mountain of the Amorites, which the Lord our God doth give unto us. Behold, the Lord thy God hath set the land before thee: go up and possess it, as the Lord God of thy fathers hath said unto thee; fear not, neither be discouraged. And ye came near unto me every one of you, and said, We will send men before us, and they shall search us out the land, and bring us word again by what way we must go up, and into what cities we shall come. And the saying pleased me well: and I took twelve men of you, one of a tribe. Deuteronomy 1:20–23.

> I rzekłem do was: Przyszliście do góry Amorytów, którą Pan, nasz Bóg, daje nam. Oto Pan, twój Bóg, położył przed tobą tę ziemię: idź i weź ją w posiadanie, jak powiedział ci Pan, Bóg twoich ojców; nie bój się ani się nie zniechęcaj. I zbliżyliście się wszyscy do mnie i powiedzieliście: Wyślemy przed sobą mężów, którzy dla nas zbadają tę ziemię i przyniosą nam wieść, jaką drogą mamy wstąpić i do jakich miast mamy dojść. I spodobała mi się ta rzecz; wziąłem więc spośród was dwunastu mężów, po jednym z każdego plemienia. Księga Powtórzonego Prawa 1:20–23.

From that point until the twelve spies return represents the history when the last foundational test arrived in 1856 and for seven years the Laodicean Millerites search the land until they chose to cease as a movement and become a church.

Okres od tego momentu aż do powrotu dwunastu zwiadowców symbolizuje czas, gdy w 1856 roku nadeszła ostatnia fundamentalna próba, a przez siedem lat laodycejscy milleryci badali kraj, aż zdecydowali się przestać być ruchem i stać się kościołem.

The first truth discovered by Miller was the “seven times” making it the foundation of the foundational truths that make up Jeremiah’s old paths. The last new prophetic light brought to Adventism was in 1856 and it was a series of articles on the “seven times.” There is a great deal of light associated with a deep study of these historical facts, but if we are going to be able to identify why the answer of verse fourteen of Daniel eight is “from 9/11 unto the Sunday law, then shall the sanctuary be cleansed,” we must keep moving forward.

Pierwszą prawdą odkrytą przez Millera było „siedem czasów”, co uczyniło ją fundamentem podstawowych prawd składających się na „stare ścieżki” Jeremiasza. Ostatnie nowe prorocze światło przyniesione do adwentyzmu pojawiło się w 1856 roku i była to seria artykułów o „siedmiu czasach”. Z dogłębnym badaniem tych faktów historycznych wiąże się wiele światła, ale jeśli mamy być w stanie rozpoznać, dlaczego odpowiedź wersetu czternastego ósmego rozdziału Księgi Daniela brzmi: „od 9/11 aż do prawa niedzielnego, wtedy świątynia zostanie oczyszczona”, musimy iść naprzód.

The work which Christ began in 1844 was turned aside in 1863, so the “cleansing” of the sanctuary that began at that time was put on hold while God’s people began to traverse the wilderness of Laodicea. For this reason, the work that was to be accomplished by Christ in the period of 1844 to 1863, was of necessity to be repeated when the third angel, who is the angel who separates and seals ultimately accomplishes the work represented by “cleansing.” The prophetic waymarks of 1844 to 1863 are the waymarks in which Christ would have accomplished the work of cleansing the sanctuary, and those waymarks represent the history where the work will be accomplished. If it can be shown that 1844 unto 1863 represents the period of 9/11 unto the Sunday law, the question of “how long” is in agreement with the other lines represented by “how long.”

Dzieło, które Chrystus rozpoczął w 1844 roku, zostało skierowane na boczny tor w 1863 roku, więc „oczyszczenie” świątyni, które wówczas się rozpoczęło, zostało wstrzymane, gdy lud Boży zaczął przemierzać pustynię Laodycei. Z tego powodu dzieło, które Chrystus miał dokonać w okresie od 1844 do 1863 roku, musiało zostać powtórzone, gdy trzeci anioł, który jest aniołem oddzielającym i pieczętującym, ostatecznie wypełni dzieło przedstawione jako „oczyszczenie”. Prorocze kamienie milowe z lat 1844–1863 są kamieniami milowymi, w ramach których Chrystus dokonałby dzieła oczyszczenia świątyni, a te kamienie milowe przedstawiają historię, w której dzieło zostanie dokonane. Jeśli można wykazać, że 1844 aż do 1863 reprezentuje okres od 11 września aż do prawa niedzielnego, kwestia „jak długo” jest zgodna z innymi liniami określonymi przez „jak długo”.

1844 was the arrival of the third angel and 1863 marks the end of the testing period. In 1846 the Whites were married and Ellen’s last name changed from Harmen to White, and the married couple began to keep the seventh-day Sabbath in that year. The Sabbath, marriage and a name change are all symbols of a covenant relationship prophetically. The Lord brought modern Israel through the Red Sea of 1844 and in 1846 brought them to Sinai to give them the law and enter into covenant with them. That law as with Habakkuk’s two tables is written upon two tables, the first table contains 4 laws and the second table contains 6. Two tables represent the covenant relation of both ancient and modern Israel and together the two tables of the covenant that is the Ten Commandments and is marked as 46 symbolically for ancient Israel, typified Habakkuk’s two tables who represent the history of the latter rain. Together with the two wave loaf offerings of Pentecost, they represent the ensign that is the one hundred and forty-four thousand.

1844 był rokiem przyjścia trzeciego anioła, a 1863 wyznacza koniec okresu próby. W 1846 roku państwo White pobrali się, a nazwisko Ellen zmieniło się z Harmen na White; w tym samym roku małżonkowie zaczęli zachowywać Sabat siódmego dnia. Sabat, małżeństwo i zmiana nazwiska są proroczo symbolami relacji przymierza. Pan przeprowadził współczesny Izrael przez Morze Czerwone 1844 roku, a w 1846 przyprowadził go na Synaj, aby dać mu prawo i wejść z nim w przymierze. To prawo, podobnie jak dwie tablice u Habakuka, jest zapisane na dwóch tablicach: pierwsza zawiera 4 przykazania, a druga 6. Dwie tablice przedstawiają przymierną relację zarówno starożytnego, jak i współczesnego Izraela, a razem te dwie tablice przymierza, czyli Dziesięć Przykazań, są symbolicznie oznaczone liczbą 46 dla starożytnego Izraela; typologicznie odpowiadają im dwie tablice u Habakuka, które przedstawiają historię późnego deszczu. Razem z dwiema ofiarami chlebów kołysanych na Pięćdziesiątnicę reprezentują sztandar, którym jest sto czterdzieści cztery tysiące.

When Sister White’s name changed from Harmen to White. Harmen means a soldier of peace, but it was replaced with White, which is the righteousness of Christ. The name Gould means gold, and Ellen means a bright and shining light. Her name represents the Laodicean message.

Kiedy nazwisko Siostry White zmieniło się z Harmen na White. Harmen oznacza żołnierza pokoju, ale zastąpiono je nazwiskiem White, które oznacza sprawiedliwość Chrystusa. Wyraz Gould oznacza złoto, a Ellen oznacza jasne i lśniące światło. Jej imię reprezentuje przesłanie Laodycei.

> I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eye salve, that thou mayest see. Revelation 3:18.

> Radzę ci, abyś u mnie kupił złoto oczyszczone w ogniu, abyś się wzbogacił; i białe szaty, abyś się przyodział, i aby nie ukazała się hańba twojej nagości; i namaść swoje oczy maścią do oczu, abyś widział. Objawienie 3:18.

The “eye salve” is the light of God’s Word, and Ellen is a bright and shining light. The safety for the Millerites in 1856 was to be found in receiving the message to Laodicea as presented through her writings, and as represented in her name. Sister White is clear that the 1888 message of Jones and Waggoner was the Laodicean message, and that their message was also the third angels’ message.

"Maść na oczy" jest światłem Słowa Bożego, a Ellen jest jasnym i promiennym światłem. Ratunek dla millerystów w 1856 roku polegał na przyjęciu poselstwa do Laodycei, przedstawionego w jej pismach oraz odzwierciedlonego w jej imieniu. Siostra White jasno stwierdza, że poselstwo Jonesa i Waggonera z 1888 roku było poselstwem laodycejskim, i że ich poselstwo było także poselstwem trzeciego anioła.

> “The Lord in His great mercy sent a most precious message to His people through Elders Waggoner and Jones. … This is the message that God commanded to be given to the world. It is the third angel’s message, which is to be proclaimed with a loud voice, and attended with the outpouring of His Spirit in a large measure.” Testimonies to Ministers, 91.

> "Pan w swoim wielkim miłosierdziu posłał swojemu ludowi najcenniejsze poselstwo przez starszych Waggonera i Jonesa. ... Jest to poselstwo, które Bóg nakazał przekazać światu. Jest to poselstwo trzeciego anioła, które ma być głoszone donośnym głosem i któremu ma towarzyszyć w obfitej mierze wylanie Jego Ducha." Świadectwa dla kaznodziejów, 91.

The third angel arrived in 1844, and he attempted his work a second time in 1888. The message of 1888 was the Laodicean message, it was the third angel’s message, it marked the descent of the angel of Revelation eighteen, it was the message of justification by faith which is proclaimed during the outpouring of the latter rain. The third angel arrived in 1844 and then again in 1888, only to be rejected in both instances, but both instances typify when the third angel arrives at the time of the latter rain. 1844 is a symbol of 9/11, and if 1863 typifies the Sunday law, then the prophetic period of “9/11 to the Sunday law” as represented by the symbol of “how long” would represent the present truth answer to verse thirteen’s question of “how long.”

Trzeci anioł przybył w 1844 roku, a w 1888 roku podjął swoje dzieło po raz drugi. Poselstwo z 1888 roku było poselstwem laodycejskim; było poselstwem trzeciego anioła; oznaczało zstąpienie anioła z Apokalipsy 18; było poselstwem usprawiedliwienia przez wiarę, które jest zwiastowane podczas wylania późnego deszczu. Trzeci anioł przybył w 1844 roku, a potem ponownie w 1888 roku, lecz w obu przypadkach został odrzucony; oba te przypadki stanowią jednak typ chwili, gdy trzeci anioł przybywa w czasie późnego deszczu. Rok 1844 jest symbolem 9/11, a jeśli rok 1863 typologicznie przedstawia prawo niedzielne, to proroczy okres "od 9/11 do prawa niedzielnego", przedstawiony przez symbol "jak długo", stanowiłby odpowiedź teraźniejszej prawdy na pytanie wersetu trzynastego: "jak długo".

The Millerite history from 1842 unto 1850 is a prophetic period that overlaps the prophetic period of the testing of the third angel from 1844 to 1863. 1842 onward to 1863 possesses prophetic waymarks that illustrate the history of 9/11 unto the Sunday law when Christ cleanses his temple, first His church and thereafter the eleventh-hour workers. At the Sunday law, Christ will have a purified people to present to the world as an ensign offering and the church will become the church triumphant. His sanctuary will then have been cleansed.

Historia ruchu millerowskiego od 1842 do 1850 roku jest okresem proroczym, który nakłada się na proroczy okres próby trzeciego anioła od 1844 do 1863 roku. Okres od 1842 do 1863 roku zawiera prorocze drogowskazy, które ilustrują historię od 11 września aż do prawa niedzielnego, kiedy Chrystus oczyszcza swoją świątynię, najpierw swój Kościół, a następnie robotników jedenastej godziny. W czasie prawa niedzielnego Chrystus będzie miał oczyszczony lud, aby przedstawić go światu jako ofiarę-sztandar, a Kościół stanie się Kościołem triumfującym. Jego sanktuarium zostanie wówczas oczyszczone.

We have placed the symbol of “how long” in place, though there is of course more. We will begin to bring this and the previous five articles back into the lens of the book of Joel, but these side diversions seemed important to put in place. The testimony of every “how long” we have considered agrees with the question of “how long” which Palmoni answered in verse fourteen, for the sanctuary is to be cleansed from 9/11 unto the Sunday law. That history is the history of the latter rain and the history of the latter rain is set forth in the book of Joel.

Umieściliśmy symbol „jak długo” na właściwym miejscu, choć oczywiście jest jeszcze więcej. Zaczniemy ponownie spoglądać na to oraz poprzednie pięć artykułów przez pryzmat Księgi Joela, lecz te poboczne wątki wydawały się ważne, by je najpierw przedstawić. Świadectwo każdego „jak długo”, które rozważyliśmy, zgadza się z pytaniem „jak długo”, na które Palmoni odpowiedział w wersecie czternastym, gdyż świątynia ma zostać oczyszczona od 11 września aż do ustawy niedzielnej. Ta historia to historia późnego deszczu, a historia późnego deszczu jest przedstawiona w Księdze Joela.

Back to Articles