Article

# The Book of Daniel - Number Seventy

Księga Daniela - numer siedemdziesiąt

From Ancient Tables to Modern Responsibilities: Unveiling the Covenant Journey

Od starożytnych tablic do współczesnych obowiązków: Odkrywanie drogi przymierza

Author

Jeff Pippenger

Published

February 3, 2024

Formats

PDF
Word

When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He provided two tables as the foundation and symbol of the covenant relationship. The two tables also identified the responsibility of ancient Israel to present a living testimony of the two tables to the world. When the Lord entered into covenant with modern Israel, He provided two tables as the foundation and symbol of the covenant relationship. The two tables also identified their responsibility to present a living testimony of all four tables to the world.

Kiedy Pan zawarł przymierze ze starożytnym Izraelem, dał dwie tablice jako fundament i symbol relacji przymierza. Dwie tablice określały również odpowiedzialność starożytnego Izraela, by nieść światu żywe świadectwo o dwóch tablicach. Kiedy Pan zawarł przymierze ze współczesnym Izraelem, dał dwie tablice jako fundament i symbol relacji przymierza. Dwie tablice określały również ich odpowiedzialność, by nieść światu żywe świadectwo o wszystkich czterech tablicach.

The two tables were given to literal ancient Israel just after God delivered them out of the literal slavery of Egyptian bondage, and brought them through the disappointment of the Red Sea crossing. The period of time that literal ancient Israel was in bondage had been specifically identified in prophecy as four hundred and thirty years, and while in bondage literal ancient Israel forgot, and ceased to observe, the seventh-day Sabbath.

Dwie tablice zostały dane dosłownemu starożytnemu Izraelowi tuż po tym, jak Bóg wyzwolił ich z dosłownego niewolnictwa egipskiej niewoli i przeprowadził przez rozczarowanie związane z przeprawą przez Morze Czerwone. Okres, w którym dosłowny starożytny Izrael był w niewoli, został w proroctwie wyraźnie określony jako czterysta trzydzieści lat, i będąc w niewoli, dosłowny starożytny Izrael zapomniał i przestał zachowywać szabat siódmego dnia.

The two tables were given to spiritual modern Israel just after God delivered them out of the spiritual slavery of Catholic bondage, and brought them through the great disappointment of 1844. The period of time that spiritual modern Israel was in bondage had been specifically identified in prophecy as twelve hundred and sixty years, and while in bondage spiritual modern Israel forgot, and ceased to observe, the seventh-day Sabbath.

Dwie tablice zostały dane duchowemu współczesnemu Izraelowi zaraz po tym, jak Bóg wyzwolił go z duchowej niewoli katolickiego jarzma i przeprowadził przez wielkie rozczarowanie roku 1844. Okres, w którym duchowy współczesny Izrael był w niewoli, został w proroctwie wyraźnie określony jako tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat, a w czasie tej niewoli duchowy współczesny Izrael zapomniał o Sabacie siódmego dnia i przestał go przestrzegać.

In the very history when God provided the two tables to Moses to take to ancient Israel, his brother Aaron was making a golden image of a calf. The two tables of the Ten Commandments identify that God is a jealous God, and His jealousy is especially manifested against idolatry, and as Moses descended the mount, ancient Israel was dancing naked around a golden image that had been produced by the one who had been chosen as God’s spokesman.

Właśnie wtedy, gdy Bóg przekazał Mojżeszowi dwie tablice, aby zaniósł je starożytnemu Izraelowi, jego brat Aaron sporządzał złoty wizerunek cielca. Dwie tablice Dziesięciu Przykazań świadczą, że Bóg jest Bogiem zazdrosnym, a Jego zazdrość szczególnie objawia się wobec bałwochwalstwa; gdy zaś Mojżesz schodził z góry, starożytny Izrael tańczył nago wokół złotego wizerunku sporządzonego przez tego, który został wybrany na Bożego rzecznika.

> And Moses told Aaron all the words of the Lord who had sent him, and all the signs which he had commanded him. And Moses and Aaron went and gathered together all the elders of the children of Israel: And Aaron spake all the words which the Lord had spoken unto Moses, and did the signs in the sight of the people. Exodus 4:28–30.

> I Mojżesz opowiedział Aaronowi wszystkie słowa Pana, który go posłał, oraz wszystkie znaki, które mu polecił. I poszli Mojżesz i Aaron i zgromadzili wszystkich starszych synów Izraela. I Aaron powiedział wszystkie słowa, które Pan powiedział Mojżeszowi, i uczynił znaki na oczach ludu. Księga Wyjścia 4:28–30.

The brother of the prophet who led ancient Israel during the covenant history when the two covenant tables were provided was the leader in the rebellion of the image of jealousy. The husband of the prophetess who led modern Israel during the covenant history when the two covenant tables were provided was the leader in the rebellion of 1863, and 1863 marks the first generation of Adventism as being represented as an image of jealousy being placed at the entry of the gate of the altar.

Brat proroka, który prowadził starożytny Izrael podczas historii przymierza, kiedy zostały dane dwie tablice przymierza, był przywódcą buntu związanego z obrazem zazdrości. Mąż prorokini, która prowadziła współczesny Izrael podczas historii przymierza, kiedy zostały dane dwie tablice przymierza, był przywódcą buntu z 1863 roku, a rok 1863 oznacza, że pierwsze pokolenie Adwentyzmu jest przedstawione jako obraz zazdrości umieszczony przy wejściu do bramy ołtarza.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> Wtedy rzekł do mnie: Synu człowieczy, podnieś teraz wzrok ku północy. Podniosłem więc wzrok ku północy i oto na północy, przy bramie ołtarza, u wejścia był ów obraz zazdrości. Ezechiel 8:5.

The “altar” is a symbol of Christ.

„Ołtarz” jest symbolem Chrystusa.

> “We are in danger of mingling the sacred and the common. The holy fire from God is to be used in our efforts. The true altar is Christ; the true fire is the Holy Spirit. This is our inspiration. It is only as the Holy Spirit leads and guides a man that he is a safe counselor. If we turn aside from God and from His chosen ones to inquire at strange altars we shall be answered according to our works.” Selected Messages, book 3, 300.

> Grozi nam niebezpieczeństwo mieszania tego, co święte, z tym, co pospolite. Święty ogień od Boga ma być używany w naszych wysiłkach. Prawdziwym ołtarzem jest Chrystus; prawdziwym ogniem jest Duch Święty. To jest nasza inspiracja. Tylko wtedy, gdy Duch Święty prowadzi i kieruje człowiekiem, jest on godnym zaufania doradcą. Jeśli odwrócimy się od Boga i od Jego wybranych, aby zasięgać rady u obcych ołtarzy, otrzymamy odpowiedź stosownie do naszych uczynków. Wybrane poselstwa, tom 3, 300.

The “gate” is the church.

"Brama" jest kościołem.

> “To the humble, believing soul, the house of God on earth is the gate of heaven. The song of praise, the prayer, the words spoken by Christ’s representatives, are God’s appointed agencies to prepare a people for the church above, for that loftier worship into which there can enter nothing that defileth.” Testimonies, volume 5, 491.

> „Dla pokornej, wierzącej duszy dom Boży na ziemi jest bramą nieba. Pieśń chwały, modlitwa, słowa wypowiadane przez przedstawicieli Chrystusa są ustanowionymi przez Boga środkami, aby przygotować lud dla niebiańskiego Kościoła, ku temu wznioślejszemu oddawaniu czci, do którego nie ma wstępu nic, co kala.” Świadectwa, tom 5, 491.

In 1863, Laodicean Adventism became a legally registered church and ceased to be a movement. They “entered” into church history at that point. In 1863, the church of Christ entered into a legal association with the government of the United States. In that year they also introduced a counterfeit chart to replace the two sacred tables of Habakkuk. As soon as the second table was prepared, in terms of prophetic history those typified by Aaron were preparing a counterfeit image.

W 1863 roku adwentyzm laodycejski stał się prawnie zarejestrowanym Kościołem i przestał być ruchem. W tym momencie "weszli" do historii Kościoła. W 1863 roku Kościół Chrystusa wszedł w związek prawny z rządem Stanów Zjednoczonych. W tym roku wprowadzili także podrobioną planszę, aby zastąpiła dwie święte tablice Habakuka. Gdy tylko przygotowano drugą tablicę, z punktu widzenia historii proroczej ci, których typem był Aaron, przygotowywali fałszywy obraz.

The second Commandment is the most specific warning against idolatry and the worship of images. It is also where God identifies His character as a jealous God. It is also there that He sets forth the principle that He reserves judgment upon the wicked unto the third and fourth generations. The Ten Commandments are a transcript of Christ’s character.

Drugie przykazanie jest najbardziej jednoznacznym ostrzeżeniem przed bałwochwalstwem i oddawaniem czci wizerunkom. To także tam Bóg określa swój charakter jako Boga zazdrosnego. Tam również ustanawia zasadę, że zastrzega sobie sąd nad niegodziwymi aż do trzeciego i czwartego pokolenia. Dziesięć Przykazań jest odzwierciedleniem charakteru Chrystusa.

> “For the rejection of Christ, with the results that followed, they were responsible. A nation’s sin and a nation’s ruin were due to the religious leaders.

> Za odrzucenie Chrystusa wraz z następującymi po tym skutkami to oni ponosili odpowiedzialność. Grzech narodu i jego upadek były spowodowane przez przywódców religijnych.

> “In our day are not the same influences at work? Of the husbandmen of the Lord’s vineyard are not many following in the steps of the Jewish leaders? Are not religious teachers turning men away from the plain requirements of the word of God? Instead of educating them in obedience to God’s law, are they not educating them in transgression? From many of the pulpits of the churches the people are taught that the law of God is not binding upon them. Human traditions, ordinances, and customs are exalted. Pride and self-satisfaction because of the gifts of God are fostered, while the claims of God are ignored.

> Czyż i w naszych czasach nie działają te same wpływy? Czyż i wśród dzierżawców winnicy Pana wielu nie idzie śladami przywódców żydowskich? Czyż nauczyciele religijni nie odciągają ludzi od jasnych wymagań słowa Bożego? Zamiast kształcić ich w posłuszeństwie wobec Bożego prawa, czyż nie uczą ich jego łamania? Z wielu kazalnic kościołów ludzie słyszą, że prawo Boże ich nie obowiązuje. Wywyższa się ludzkie tradycje, przepisy i zwyczaje. Pielęgnuje się pychę i samozadowolenie z powodu darów Bożych, podczas gdy wymagania Boga są ignorowane.

> “In setting aside the law of God, men know not what they are doing. God’s law is the transcript of His character. It embodies the principles of His kingdom. He who refuses to accept these principles is placing himself outside the channel where God’s blessings flow.” Christ’s Object Lessons, 305.

> „Uchylając prawo Boże, ludzie nie wiedzą, co czynią. Prawo Boże jest wyrazem Jego charakteru. Ucieleśnia zasady Jego królestwa. Kto odmawia przyjęcia tych zasad, stawia się poza nurtem, którym płyną Boże błogosławieństwa.” Przypowieści Chrystusa, 305.

The character of Christ is His image, and it includes that He is a jealous God. God’s jealousy was manifested in Christ when He twice cleansed the temple. In the first temple cleansing the disciples who witnessed the work were then led to remember that the Scriptures referenced God’s jealousy.

Charakter Chrystusa jest Jego obrazem i obejmuje to, że jest Bogiem zazdrosnym. Zazdrość Boga objawiła się w Chrystusie, gdy dwukrotnie oczyścił świątynię. Podczas pierwszego oczyszczenia świątyni uczniowie, którzy byli świadkami tego czynu, przypomnieli sobie, że Pismo mówi o Bożej zazdrości.

> And the Jews’ Passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. John 2:13–17.

> A zbliżała się Pascha Żydów i Jezus udał się do Jerozolimy. I znalazł w świątyni tych, którzy sprzedawali woły, owce i gołębie, oraz siedzących zmieniaczy pieniędzy. A sporządziwszy bicz ze sznurków, wypędził wszystkich ze świątyni, także owce i woły; pieniądze zmieniaczy wysypał i przewrócił stoły. I rzekł do sprzedających gołębie: Zabierzcie to stąd; nie czyńcie domu mego Ojca domem handlu. I jego uczniowie przypomnieli sobie, że jest napisane: Gorliwość o dom Twój pożera mnie. Jan 2:13-17.

In the Scriptures, both the Hebrew and the Greek the word “zealous” is also the word “jealous.” They are the same word. When Christ cleansed the temple, He was manifesting God’s jealousy, which is the attribute of God’s character that is identified in the second commandment, and it is especially manifested against idolatry. When Moses descended the mount with the two tables and understood what Aaron had done and what the people were doing, he broke the two tables. The two tables were the true image of jealously, for they were physical representations that identified God as a jealous God. When Moses broke the two tables, he was manifesting the very jealousy that is identified in the second commandment.

W Piśmie Świętym, zarówno w hebrajskim, jak i w greckim, ten sam wyraz oznacza zarówno „gorliwy”, jak i „zazdrosny”. To to samo słowo. Gdy Chrystus oczyszczał świątynię, okazywał Bożą zazdrość, która jest cechą Bożego charakteru wskazaną w drugim przykazaniu i szczególnie objawia się przeciw bałwochwalstwu. Gdy Mojżesz zstąpił z góry z dwiema tablicami i zrozumiał, co uczynił Aaron i co robił lud, rozbił te dwie tablice. Te dwie tablice były prawdziwym obrazem zazdrości, ponieważ były materialnymi przedstawieniami, które wskazywały, że Bóg jest Bogiem zazdrosnym. Gdy Mojżesz rozbił te dwie tablice, okazywał właśnie tę zazdrość, o której mówi drugie przykazanie.

> And Moses turned, and went down from the mount, and the two tables of the testimony were in his hand: the tables were written on both their sides; on the one side and on the other were they written. And the tables were the work of God, and the writing was the writing of God, graven upon the tables. And when Joshua heard the noise of the people as they shouted, he said unto Moses, There is a noise of war in the camp. And he said, It is not the voice of them that shout for mastery, neither is it the voice of them that cry for being overcome: but the noise of them that sing do I hear. And it came to pass, as soon as he came nigh unto the camp, that he saw the calf, and the dancing: and Moses’ anger waxed hot, and he cast the tables out of his hands, and brake them beneath the mount. Exodus 32:15–19.

> I Mojżesz odwrócił się i zszedł z góry, a w jego ręku były dwie tablice świadectwa; tablice były zapisane po obu stronach: z jednej i z drugiej strony były zapisane. Tablice były dziełem Boga, a pismo było pismem Boga, wyrytym na tablicach. A gdy Jozue usłyszał wrzawę ludu, który wznosił okrzyki, rzekł do Mojżesza: W obozie słychać odgłos wojny. On zaś rzekł: To nie głos tych, którzy zwyciężają, ani głos tych, którzy doznają klęski, lecz słyszę śpiewających. A gdy zbliżył się do obozu i ujrzał cielca oraz tańce, zapłonął gniew Mojżesza; rzucił tablice z rąk i roztrzaskał je u podnóża góry. Księga Wyjścia 32:15-19.

The two tables were the testimony of God’s character. The character of God is the image that is to be formed in men through the righteousness of Christ. The two tables are the true image of jealousy, and Aaron had produced a counterfeit image of jealousy at the very time that the true image of jealousy was being delivered to ancient Israel. Those who have Christ formed within have His image, and the robe of His righteousness, yet Aaron’s celebrants were dancing naked, for they were Laodiceans. Laodiceans are “wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.”

Dwie tablice stanowiły świadectwo charakteru Boga. Charakter Boga jest obrazem, który ma zostać ukształtowany w ludziach przez sprawiedliwość Chrystusa. Dwie tablice są prawdziwym wizerunkiem zazdrości, a Aaron sporządził fałszywy wizerunek zazdrości dokładnie w tym czasie, gdy starożytnemu Izraelowi przekazywano prawdziwy wizerunek zazdrości. Ci, którzy mają ukształtowanego w sobie Chrystusa, mają Jego obraz oraz szatę Jego sprawiedliwości, jednak świętujący pod przewodem Aarona tańczyli nadzy, gdyż byli Laodycejczykami. Laodycejczycy są "nędzni, i nieszczęśliwi, i ubodzy, i ślepi, i nadzy."

> And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies). Exodus 32:25.

> A gdy Mojżesz zobaczył, że lud był obnażony; (bo Aaron obnażył ich ku ich hańbie pośród ich wrogów). Wyjścia 32:25.

In 1856, seven years before the counterfeit chart was produced, both James and Ellen White identified that the movement had transitioned into the Laodicean condition. In 1863, Adventism was as spiritually “naked” as was ancient Israel literally “naked” as they danced around the counterfeit image of jealousy. The counterfeit that Aaron had made was an idol made of gold, but it was an image of a calf, which is a beast. It was an image of the beast, and also an image to the beast. The golden calf was an image of the beast, but it also had been dedicated to the gods that Aaron unrighteously declared had delivered Israel from Egyptian bondage.

W 1856 roku, siedem lat przed sporządzeniem sfałszowanej planszy, zarówno James, jak i Ellen White rozpoznali, że ruch przeszedł w stan laodycejski. W 1863 roku adwentyzm był tak duchowo „nagi”, jak starożytny Izrael był dosłownie „nagi”, gdy tańczył wokół fałszywego posągu zazdrości. Fałszywy wizerunek, który sporządził Aaron, był złotym bożkiem, ale przedstawiał cielca, czyli zwierzę. Był to obraz bestii, a także obraz uczyniony na cześć bestii. Złoty cielec był obrazem bestii, lecz został też poświęcony bogom, o których Aaron bezbożnie oświadczył, że wyprowadzili Izraela z egipskiej niewoli.

> And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord. And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play. Exodus 32:4–6.

> I wziął je z ich rąk, odlał z nich cielca i obrobił go rylcem; i powiedzieli: Oto bogowie twoi, o Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi egipskiej. A gdy Aaron to zobaczył, zbudował przed nim ołtarz; i Aaron ogłosił, mówiąc: Jutro będzie święto dla Pana. I wstali nazajutrz wczesnym rankiem, złożyli ofiary całopalne i przynieśli ofiary pojednania; a lud usiadł, aby jeść i pić, i powstał, aby się bawić. Księga Wyjścia 32:4-6.

The golden calf was an image of a beast, but it was dedicated to false gods, and so it was also an image (offering) to the beast. The image was made of gold, which is the symbol of Babylon, and it was a calf, which is the highest form of offering in the sanctuary service. It was dedicated to the gods of Egypt. Mystery Babylon (for all the prophetic testimonies identify the end of the world) consists of a woman riding upon a beast. The beast the woman rides is the United Nations (ten kings), and is a symbol of the dragon, atheism and Egypt. The woman herself is a counterfeit of God’s true church. The golden calf that Aaron dedicated to the gods of Egypt typified the great whore of Revelation seventeen, who is Babylon (gold), riding upon a beast (Egypt) and a counterfeit church (calf).

Złoty cielec był obrazem bestii, ale był poświęcony fałszywym bogom, a więc był także obrazem (ofiarą) dla bestii. Obraz wykonano ze złota, które jest symbolem Babilonu, a był to cielec, co stanowi najwyższą formę ofiary w kulcie świątynnym. Został poświęcony bogom Egiptu. Tajemnica Babilonu (gdyż wszystkie prorocze świadectwa wskazują na koniec świata) składa się z kobiety jadącej na bestii. Bestia, na której jedzie kobieta, to Organizacja Narodów Zjednoczonych (dziesięciu królów) i jest symbolem smoka, ateizmu oraz Egiptu. Sama kobieta jest fałszywą imitacją prawdziwego Kościoła Bożego. Złoty cielec, którego Aaron poświęcił bogom Egiptu, był typem wielkiej nierządnicy z Objawienia siedemnastego, która jest Babilonem (złoto), dosiada bestii (Egipt) i stanowi fałszywy kościół (cielec).

At the same time Aaron built an altar, which, as just defined, represents Christ, the true altar. He then instituted a counterfeit system of worship, for he proclaimed a feast to the Lord on the following day. Aaron’s golden calf was an image “of” and “to” the beast, and it was set up “before” a counterfeit Christ, and a day was set aside to celebrate his false system of worship.

W tym samym czasie Aaron zbudował ołtarz, który, jak właśnie określono, przedstawia Chrystusa, prawdziwy ołtarz. Następnie ustanowił fałszywy system kultu, gdyż ogłosił na następny dzień święto Panu. Złoty cielec Aarona był wizerunkiem "of" i "to" bestii, został też ustawiony "before" fałszywego Chrystusa, a dzień wyznaczono, by świętować jego fałszywy system kultu.

The United States is the power that sets up an image to the beast and then forces the world to follow its example. The United States has power to force that system of worship upon the world, and it does so in sight of the beast “before” it.

Stany Zjednoczone są potęgą, która ustanawia obraz bestii, a następnie zmusza świat do naśladowania ich przykładu. Stany Zjednoczone mają władzę, by narzucić światu ten system kultu i czynią to na oczach bestii "przed" nią.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:11, 12.

> I ujrzałem inną Bestię wychodzącą z ziemi; miała dwa rogi podobne do rogów Baranka i mówiła jak Smok. I sprawuje całą władzę pierwszej Bestii w jej obecności i sprawia, że ziemia i jej mieszkańcy oddają pokłon pierwszej Bestii, której śmiertelna rana została uleczona. Apokalipsa 13:11, 12.

The man of sin, who is the papacy, is the sea beast of Revelation thirteen. When the United States speaks as a dragon, at the soon-coming Sunday law, it then begins to force the world to set up an image to the beast “before” it. The beast before the United States (the earth beast), is the papacy (the sea beast). The papacy is a counterfeit Christ, and Aaron had set up his golden image, before a counterfeit Christ, for Christ is the true altar. Aaron then instituted a false system of worship as represented by the proclamation of the feast day that was to take place on the next day. The United States also forces a false system of worship, and it is also associated with a counterfeit day of worship.

Człowiek grzechu, którym jest papiestwo, to bestia z morza z trzynastego rozdziału Księgi Objawienia. Gdy Stany Zjednoczone przemówią jak smok, w obliczu wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego, wówczas zaczną zmuszać świat do ustanowienia obrazu bestii „przed” sobą. Bestią przed Stanami Zjednoczonymi (bestia z ziemi) jest papiestwo (bestia z morza). Papiestwo jest fałszywym Chrystusem, a Aaron postawił swój złoty obraz przed fałszywym Chrystusem, bo Chrystus jest prawdziwym ołtarzem. Następnie Aaron ustanowił fałszywy system kultu, co zostało wyrażone przez ogłoszenie dnia świątecznego, który miał odbyć się następnego dnia. Stany Zjednoczone również narzucają fałszywy system kultu i jest on także związany z fałszywym dniem kultu.

When Moses descended the mount, the controversy was between the true and the false image of jealousy—the image of Christ or the image of Satan. The counterfeit consisted of a counterfeit Christ (the altar), a counterfeit experience (Laodicean), a counterfeit day of worship (“tomorrow is a feast of the Lord”). The rebellion of the golden calf represents the rebellion of the soon-coming Sunday law, but it also represents the rebellion of Laodicean Adventism in 1863.

Gdy Mojżesz zstąpił z góry, spór toczył się między prawdziwym a fałszywym obrazem zazdrości - obrazem Chrystusa albo obrazem szatana. Fałszerstwo obejmowało fałszywego Chrystusa (ołtarz), fałszywe doświadczenie (laodycejskie), fałszywy dzień nabożeństwa ("jutro będzie święto Panu"). Bunt złotego cielca symbolizuje bunt zbliżającej się ustawy niedzielnej, ale symbolizuje także bunt adwentyzmu laodycejskiego w 1863 roku.

In 1863, a counterfeit table was introduced to cover up the jewels of Miller’s dream as represented upon Habakkuk’s two tables. Those two tables had been typified by the two tables Moses received on the mount. In 1863, a legal connection was made with the government of the United States, thus ending the Millerite movement and legally registering the Laodicean movement as the Seventh-day Adventist church. That relationship was represented by Aaron’s image to the beast, which prophetically is defined as the combination of Church and State, thus typifying the Millerites establishing a Church-State relationship in 1863, and also typifying the United States at the soon-coming Sunday law.

W 1863 roku wprowadzono fałszywą tablicę, aby zakryć klejnoty snu Millera przedstawione na dwóch tablicach Habakuka. Te dwie tablice były typologicznie zapowiedziane przez dwie tablice, które Mojżesz otrzymał na górze. W 1863 roku nawiązano prawne powiązanie z rządem Stanów Zjednoczonych, tym samym kładąc kres ruchowi millerowskiemu i prawnie rejestrując ruch laodycejski jako Kościół Adwentystów Dnia Siódmego. Relację tę symbolizował aaronowy obraz bestii, który proroczo definiuje się jako połączenie Kościoła i Państwa, co typologicznie przedstawia zarówno millerytów ustanawiających relację Kościół-Państwo w 1863 roku, jak i Stany Zjednoczone wobec wkrótce nadchodzącej ustawy niedzielnej.

Aaron’s naked dancing fools, representing the counterfeit experience of Laodicea, is just as the Millerite movement had become in 1856. The spiritual experience represented by Aaron’s dancing fools was contrasted with the experience of Moses, who was manifesting the jealousy of God’s character towards idolatry. A “dance” in prophecy is a symbol of deception, and Aaron’s dancing fools, also represented the deception that is brought about by the United States as it forces the world to “dance” to Nebuchadnezzar’s band, while the whore of Tyre sings her songs.

Nadzy, tańczący głupcy Aarona, reprezentujący fałszywe doświadczenie Laodycei, są tym samym, czym stał się ruch millerystów w roku 1856. Duchowe doświadczenie reprezentowane przez tańczących głupców Aarona zostało skontrastowane z doświadczeniem Mojżesza, który objawiał Bożą zazdrość wobec bałwochwalstwa. „Taniec” w proroctwie jest symbolem zwiedzenia, a tańczący głupcy Aarona również reprezentowali zwiedzenie, które sprowadzają Stany Zjednoczone, gdy zmuszają świat do „tańczenia” przy orkiestrze Nabuchodonozora, podczas gdy nierządnica z Tyru śpiewa swoje pieśni.

In 1863, the Laodicean Millerite movement transitioned to the legally registered Laodicean Seventh-day Adventist church. As identified in previous articles, in 1863, Jericho was rebuilt, for Jericho is a symbol of the affluence of Laodicea and serves as a counterfeit of the city of Jerusalem. In 1863, the introduction of a counterfeit prophetic chart represented a repetition of the history of Aaron, the golden calf and the dancing fools. The history of the Red Sea deliverance has been repeatedly employed by Sister White to illustrate the history of early Adventism, and this application aligns perfectly with the history of Moses and Aaron in the controversy over the image of jealousy.

W 1863 roku laodycejski ruch millerowski przekształcił się w prawnie zarejestrowany laodycejski Kościół Adwentystów Dnia Siódmego. Jak wskazano w poprzednich artykułach, w 1863 roku Jerycho zostało odbudowane, gdyż Jerycho jest symbolem zamożności Laodycei i służy jako fałszywy odpowiednik miasta Jerozolimy. W 1863 roku wprowadzenie podrobionej tablicy proroczej stanowiło powtórzenie historii Aarona, złotego cielca i tańczących głupców. Historia wybawienia nad Morzem Czerwonym była wielokrotnie wykorzystywana przez Siostrę White do zilustrowania dziejów wczesnego adwentyzmu i to zastosowanie doskonale współgra z historią Mojżesza i Aarona w sporze o posąg zazdrości.

In 1863, the first generation of Laodicean Adventism began as an image of jealousy was placed in the gate (church), which was before the altar (Christ). That first generation then “entered” into an escalating history of abominations.

W 1863 roku rozpoczęło się pierwsze pokolenie laodycejskiego adwentyzmu, gdy w bramie (kościele), która znajdowała się przed ołtarzem (Chrystusem), umieszczono wizerunek zazdrości. Tamto pierwsze pokolenie następnie "weszło" w narastającą historię obrzydliwości.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> Wtedy rzekł do mnie: Synu człowieczy, podnieś teraz wzrok ku północy. Podniosłem więc wzrok ku północy i oto na północy, przy bramie ołtarza, u wejścia był ów obraz zazdrości. Ezechiel 8:5.

We will continue these considerations in the next article.

Te rozważania będziemy kontynuować w następnym artykule.

> “What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scriptures, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.

> Jaki jest nasz stan w tym pełnym trwogi i powagi czasie? Niestety, jaka pycha panuje w Kościele, jaka obłuda, jakie oszustwo, jakie umiłowanie strojenia się, jaka lekkomyślność i rozrywka, jakie pragnienie pierwszeństwa! Wszystkie te grzechy przyćmiły umysł, tak że rzeczy wieczne nie zostały rozeznane. Czyż nie będziemy badać Pisma Świętego, abyśmy wiedzieli, gdzie znajdujemy się w historii tego świata? Czyż nie powinniśmy nabrać zrozumienia co do dzieła, które jest teraz dla nas dokonywane, oraz miejsca, jakie jako grzesznicy powinniśmy zajmować, gdy trwa to dzieło pojednania? Jeśli mamy jakąkolwiek troskę o zbawienie naszych dusz, musimy dokonać stanowczej zmiany. Musimy szukać Pana w prawdziwej skrusze; musimy z głęboką skruchą duszy wyznać nasze grzechy, aby zostały zgładzone.

> “We must no longer remain upon the enchanted ground. We are fast approaching the close of our probation. Let every soul inquire, How do I stand before God? We know not how soon our names may be taken into the lips of Christ, and our cases be finally decided. What, oh, what will these decisions be! Shall we be counted with the righteous, or shall we be numbered with the wicked?

> Nie możemy już dłużej pozostawać na zaczarowanej ziemi. Szybko zbliżamy się do kresu naszego czasu próby. Niech każda dusza zapyta: Jak stoję przed Bogiem? Nie wiemy, jak rychło nasze imiona mogą zostać wzięte na usta Chrystusa, a nasze sprawy ostatecznie rozstrzygnięte. Jakie, o, jakie będą te wyroki! Czy będziemy policzeni między sprawiedliwych, czy też policzeni między niegodziwych?

> “Let the church arise, and repent of her backslidings before God. Let the watchmen awake, and give the trumpet a certain sound. It is a definite warning that we have to proclaim. God commands His servants, ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). The attention of the people must be gained; unless this can be done, all effort is useless; though an angel from heaven should come down and speak to them, his words would do no more good than if he were speaking into the cold ear of death.

> Niech Kościół powstanie i upamięta się ze swoich odstępstw przed Bogiem. Niech strażnicy się zbudzą i zadmą w trąbę wyraźnym dźwiękiem. Mamy ogłosić wyraźne ostrzeżenie. Bóg nakazuje swoim sługom: „Wołaj głośno, nie powściągaj; podnieś swój głos jak trąba i ukaż mojemu ludowi ich występki, a domowi Jakuba ich grzechy” (Izajasz 58:1). Trzeba zdobyć uwagę ludzi; jeśli nie da się tego uczynić, wszelki wysiłek jest daremny; choćby anioł z nieba zstąpił i przemówił do nich, jego słowa nie przyniosłyby więcej pożytku, niż gdyby mówił do zimnego ucha śmierci.

> “The church must arouse to action. The Spirit of God can never come in until she prepares the way. There should be earnest searching of heart. There should be united, persevering prayer, and through faith a claiming of the promises of God. There should be, not a clothing of the body with sackcloth, as in ancient times, but a deep humiliation of soul. We have not the first reason for self-congratulation and self-exaltation. We should humble ourselves under the mighty hand of God. He will appear to comfort and bless the true seekers.” Selected Messages, book 1, 125, 126.

> Kościół musi poderwać się do działania. Dopóki nie przygotuje drogi, Duch Boży nigdy nie przyjdzie. Trzeba szczerego badania serca. Potrzebna jest zjednoczona, wytrwała modlitwa i przez wiarę upominanie się o obietnice Boże. Potrzebne jest nie przyodzianie ciała w wór pokutny, jak w dawnych czasach, lecz głębokie ukorzenie duszy. Nie mamy najmniejszego powodu do samozadowolenia i samowywyższania się. Powinniśmy się ukorzyć pod mocną ręką Bożą. On się objawi, aby pocieszyć i pobłogosławić tych, którzy szczerze Go szukają. Wybrane poselstwa, księga 1, 125, 126.

Back to Articles