Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-One

Księga Daniela – numer sto osiemdziesiąt jeden

The Midnight Cry and Rome’s Prophetic Role: Unveiling the Last Days in the Book of Daniel

Wołanie o północy i prorocza rola Rzymu: odsłanianie czasów ostatecznych w Księdze Daniela

Author

Jeff Pippenger

Published

April 11, 2024

Formats

PDF
Word

Within Daniel chapter eleven, there are several lines of prophecy that all align with the last six verses of the chapter. The portion that aligns with the history of verse forty from the time of the end in 1989, until the Sunday law of verse forty-one, is the portion of the prophecy that was sealed until the last days. It is Daniel’s complement of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes. Verse two introduces Trump, the last Republican president, the last President, the President that is the eighth that is of the seven, and he is the richest president that began to stir up the globalists when he announced his candidacy in 2015. Verse ten identifies 1989, and verses eleven and twelve identify the Ukrainian War that began in 2014, with Putin’s victory and following demise.

W jedenastym rozdziale Księgi Daniela znajduje się kilka linii proroctwa, które wszystkie odpowiadają ostatnim sześciu wersetom tego rozdziału. Część, która odpowiada historii wersetu czterdziestego od czasu końca w roku 1989 aż do niedzielnego prawa z wersetu czterdziestego pierwszego, jest tą częścią proroctwa, która była zapieczętowana aż do dni ostatnich. Jest to Danielowe dopełnienie Objawienia Jezusa Chrystusa, które zostaje odpieczętowane tuż przed zamknięciem czasu łaski. Werset drugi przedstawia Trumpa, ostatniego republikańskiego prezydenta, ostatniego Prezydenta, Prezydenta, który jest ósmym i jest z siedmiu, i jest on najbogatszym prezydentem, który zaczął poruszać globalistów, gdy ogłosił swoją kandydaturę w roku 2015. Werset dziesiąty wskazuje rok 1989, a wersety jedenasty i dwunasty wskazują na wojnę ukraińską, która rozpoczęła się w roku 2014, wraz ze zwycięstwem Putina i jego późniejszym upadkiem.

Verses thirteen through fifteen, describe the third of the three battles of verse forty, beginning with the collapse of the Soviet Union in 1989, then the Ukrainian War, followed by the Battle of Panium, which represents the external struggle of apostate Protestantism in the United States against the globalists of the world.

Wersety od trzynastego do piętnastego opisują trzecią z trzech bitew z wersetu czterdziestego: jej początek stanowi upadek Związku Radzieckiego w 1989 roku, po nim następuje wojna na Ukrainie, a następnie bitwa pod Panium, która reprezentuje zewnętrzną walkę odstępczego protestantyzmu w Stanach Zjednoczonych przeciwko globalistom świata.

Apostate Protestantism prevails, and establishes the hierarchical relationship of the threefold union that is implemented at the soon coming Sunday law. The beast is Catholicism, and she is the head of the three powers, represented as Jezebel and a multitude of other symbols. She is the whore that reigns over and rides the beast.

Odstępczy protestantyzm dominuje i ustanawia hierarchiczną zależność trójczłonowego sojuszu, który zostanie urzeczywistniony wraz z wkrótce nadchodzącą ustawą niedzielną. Bestią jest katolicyzm, a ona stoi na czele trzech mocy, symbolizowana przez Izebel i mnóstwo innych symboli. Jest nierządnicą, która panuje nad bestią i ją dosiada.

The false prophet is the United States, represented by her husband Ahab, who is the head of the tenfold kingdom of the dragon. The Battle of Panium in 200 BC, typifies the external struggle between globalism and apostate Protestantism. The internal struggle is represented by the revolt in 167 BC, followed by the rededication of the temple as commemorated by Hanukkah in 164 BC, that was then followed by a period from 161 BC to 158 BC, that typifies where the United States erects an image of Catholicism’s union of church and state, as represented by the “league”.

Fałszywym prorokiem są Stany Zjednoczone, przedstawione przez jej męża Achaba, który jest głową dziesięcioczęściowego królestwa smoka. Bitwa pod Panium w roku 200 p.n.e. stanowi typ zewnętrznej walki między globalizmem a odstępczym protestantyzmem. Wewnętrzna walka jest przedstawiona przez bunt w roku 167 p.n.e., po którym nastąpiło ponowne poświęcenie świątyni, upamiętniane przez Chanukę w roku 164 p.n.e.; po nim zaś nastąpił okres od 161 p.n.e. do 158 p.n.e., który stanowi typ czasu, w którym Stany Zjednoczone wznoszą obraz katolickiej unii Kościoła i państwa, przedstawionej przez „ligę”.

In verse thirteen, Uriah Smith informs us that fourteen years after the Battle of Raphia, Ptolemy dies through “intemperance and debauchery, and was succeeded by his son, Ptolemy Epiphanes, a child then four or five years old. Antiochus, during the same time, having suppressed rebellion in his kingdom, and reduced and settled the eastern parts in their obedience, was at leisure for any enterprise when young Epiphanes came to the throne of Egypt.” After Putin’s short-lived victory is over, Trump will be ready to deal with the new infant king of Egypt. Before he does so, he will have “suppressed a rebellion” within the United States.

W wersecie trzynastym Uriah Smith informuje nas, że czternaście lat po bitwie pod Rafią Ptolemeusz umiera wskutek "nieumiarkowania i rozpusty, a jego następcą został jego syn, Ptolemeusz Epifanes, wówczas cztero- lub pięcioletnie dziecko. Antioch w tym samym czasie, stłumiwszy bunt w swoim królestwie oraz podporządkowawszy sobie i uspokoiwszy wschodnie prowincje, miał wolne ręce do wszelkich przedsięwzięć, gdy młody Epifanes wstąpił na tron Egiptu." Gdy krótkotrwałe zwycięstwo Putina dobiegnie końca, Trump będzie gotów zająć się nowym małoletnim królem Egiptu. Zanim to uczyni, najpierw "stłumi bunt" w Stanach Zjednoczonych.

When Trump is elected, he will implement laws that have been typified by the Alien and Sedition Acts of 1798, along with suspending “habeas corpus,” as did the first Republican president in response to a Civil War. His actions have also been typified by the actions of president Grant when he dealt with the Ku Klux Klan, and F. D. Roosevelt when he imprisoned the Japanese and others in World War Two, and George Bush the last’s Patriot Act.

Kiedy Trump zostanie wybrany, wprowadzi w życie prawa na wzór Ustaw o cudzoziemcach i podburzaniu do buntu z 1798 roku, a także zawiesi "habeas corpus", tak jak uczynił to pierwszy prezydent z Partii Republikańskiej w odpowiedzi na wojnę domową. Jego działania można też porównać do działań prezydenta Granta, gdy rozprawiał się z Ku Klux Klanem, do działań F. D. Roosevelta, gdy podczas II wojny światowej uwięził Japończyków i innych, oraz do ustawy Patriot Act ostatniego George’a Busha.

He, as with Seleucus, will suppress the rebellion in the United States, and then turn his eyes toward the “child king” of Egypt. In so doing, he will form an alliance with Philip of Macedon, for Smith records, “At the same time, Philip, king of Macedon, entered into a league with Antiochus to divide the dominions of Ptolemy between them, each proposing to take the parts which lay nearest and most convenient to him. Here was a rising up against the king of the south sufficient to fulfil the prophecy, and the very events, beyond doubt, which the prophecy intended.”

On, podobnie jak Seleukos, stłumi bunt w Stanach Zjednoczonych, a następnie zwróci oczy ku „królowi-dziecku” Egiptu. Czyniąc to, zawrze sojusz z Filipem Macedońskim, gdyż Smith odnotowuje: „W tym samym czasie Filip, król Macedonii, zawarł sojusz z Antiochosem, by podzielić między sobą posiadłości Ptolemeusza, każdy zamierzając wziąć te części, które leżały najbliżej i były dla niego najdogodniejsze. Było to wystąpienie przeciw królowi południa wystarczające do wypełnienia proroctwa, i właśnie te wydarzenia, bez wątpienia, które proroctwo miało na myśli.”

Trump will form a firm alliance with the nations of NATO (the United Nations), to address Russia, and the complexities of resolving the fallout of the collapse of Putin. At that time, according to verse fourteen, and Smith’s commentary, “a new power is introduced.” The papacy will intercede to protect Russia and its satellites from the authority of NATO and the United States, or as Smith’s commentary cites, “Rome spoke; and Syria and Macedonia soon found a change coming over the aspect of their dream. The Romans interfered in behalf of the young king of Egypt, determined that he should be protected from the ruin devised by Antiochus and Philip. This was BC 200, and was one of the first important interferences of the Romans in the affairs of Syria and Egypt.”

Trump zawrze mocny sojusz z narodami NATO (Organizacji Narodów Zjednoczonych), aby zająć się Rosją oraz złożonością rozwiązania następstw upadku Putina. W owym czasie, zgodnie z wersetem czternastym oraz komentarzem Smitha, „wprowadzona zostaje nowa potęga”. Papiestwo wstawi się, aby ochronić Rosję i jej satelitów przed władzą NATO i Stanów Zjednoczonych, albo, jak przytacza komentarz Smitha, „Rzym przemówił; a Syria i Macedonia wkrótce dostrzegły zmianę w obrazie swego snu. Rzymianie interweniowali na rzecz młodego króla Egiptu, zdecydowani, że należy go ochronić przed zgubą zamierzoną przez Antiocha i Filipa. Był to rok 200 przed Chr., i była to jedna z pierwszych ważnych ingerencji Rzymian w sprawy Syrii i Egiptu.”

Rome, the whore of Tyre, then begins to sing her songs and commit fornication with the kings of the earth, in advance of those kings coming into full obedience to her, just two verses later. At that same time, the Battle of Panium occurred. The year 200 BC identifies the whore of Tyre beginning to sing, and she does so in regard to protecting Russia, who the United States and the United Nations have just agreed to divide up for their mutual benefit. The whore prevails over them both, but the “battle” of Panium then takes place and the United States prevails over the United Nations.

Rzym, nierządnica Tyru, zaczyna wówczas śpiewać swoje pieśni i uprawiać nierząd z królami ziemi, uprzedzając to, że ci królowie zaledwie dwa wersety później całkowicie się jej podporządkują. W tym samym czasie miała miejsce bitwa pod Panium. Rok 200 p.n.e. wyznacza moment, gdy nierządnica Tyru zaczyna śpiewać, a czyni to w związku z ochroną Rosji, którą Stany Zjednoczone i Organizacja Narodów Zjednoczonych właśnie zgodziły się podzielić między siebie dla obopólnych korzyści. Nierządnica bierze nad nimi obu górę, lecz potem dochodzi do "bitwy" pod Panium i Stany Zjednoczone biorą górę nad Organizacją Narodów Zjednoczonych.

Symbolically, thirty-three years later the revolt of Modein begins in the United States. Symbolically, three years later after that, the rededication of so-called Protestantism and a Constitutional Republic is established as represented by Hanukkah. Symbolically, three years after that, the period represented by the league of the Jews with Rome begins.

Symbolicznie, trzydzieści trzy lata później, bunt z Modein rozpoczyna się w Stanach Zjednoczonych. Symbolicznie, trzy lata później, tak zwany protestantyzm oraz Republika Konstytucyjna zostają na nowo poświęcone, co jest przedstawione przez Chanukę. Symbolicznie, trzy lata później rozpoczyna się okres przedstawiony przez przymierze Żydów z Rzymem.

The final movements will be rapid ones, so the history represented by forty-eight years in the verses is describing a series of rapid events that prophecy has specifically identified as beginning at the time of the end in 1989, followed by the second battle of verses eleven and twelve in 2014, followed by 2015, when Trump announced his candidacy for president, and thus began his prophetic work of stirring up globalism. Once Trump begins the work of suppressing the Civil War that is already under way, he will attempt an alliance with the United Nations (NATO—Philip of Macedon), and Rome will begin to sing. The attempted alliance becomes the struggle for supremacy between the two forces that is represented by the Battle of Panium.

Ostatnie wydarzenia będą szybkie, więc historia reprezentowana w wersetach przez czterdzieści osiem lat opisuje serię szybkich wydarzeń, które proroctwo wyraźnie określiło jako rozpoczynające się w czasie końca w 1989 roku, po czym nastąpiła druga bitwa z wersetów 11 i 12 w 2014 roku, a następnie rok 2015, kiedy Trump ogłosił swoją kandydaturę na prezydenta, i tym samym rozpoczął swoje prorocze dzieło rozbudzania globalizmu. Gdy tylko Trump zacznie dzieło tłumienia wojny domowej, która już trwa, spróbuje zawrzeć sojusz z Organizacją Narodów Zjednoczonych (NATO–Filip Macedoński), a Rzym zacznie śpiewać. Próba sojuszu przerodzi się w walkę o supremację między dwiema siłami, którą reprezentuje bitwa pod Panium.

Panium then is the waymark of verse thirteen, where the final rapid movements that precede the Sunday law begin. All the prophets spoke more of the end of the world, than the time in which they lived, and Jesus was of course the greatest of all prophets. Just before the cross, which typifies the Sunday law, that is represented by verse sixteen, Jesus took a trip with His disciples to Panium. His time there, and the lessons He set forth there, align with the soon coming Battle of Panium. Throughout history Panium has had several names, and at the time of Christ the name for Panium was Caesarea Philippi.

Panium jest więc kamieniem milowym w wersecie trzynastym, w którym rozpoczynają się ostatnie gwałtowne wydarzenia poprzedzające prawo niedzielne. Wszyscy prorocy mówili więcej o końcu świata niż o czasach, w których żyli, a Jezus był oczywiście największym ze wszystkich proroków. Tuż przed krzyżem, który typologicznie przedstawia prawo niedzielne ukazane w wersecie szesnastym, Jezus udał się ze swoimi uczniami do Panium. Jego pobyt tam oraz nauki, które tam przedstawił, wpisują się w wkrótce nadchodzącą Bitwę pod Panium. Na przestrzeni dziejów Panium nosiło kilka nazw, a za czasów Chrystusa nazywało się Cezarea Filipowa.

> “Jesus and His disciples had now come into one of the towns about Caesarea Philippi. They were beyond the limits of Galilee, in a region where idolatry prevailed. Here the disciples were withdrawn from the controlling influence of Judaism, and brought into closer contact with the heathen worship. Around them were represented forms of superstition that existed in all parts of the world. Jesus desired that a view of these things might lead them to feel their responsibility to the heathen. During His stay in this region, He endeavored to withdraw from teaching the people, and to devote Himself more fully to His disciples.

> Jezus i Jego uczniowie przybyli teraz do jednego z miasteczek w okolicach Cezarei Filipowej. Znajdowali się poza granicami Galilei, w regionie, w którym panowało bałwochwalstwo. Tu uczniowie zostali odciągnięci od dominującego wpływu judaizmu i znaleźli się w bliższym kontakcie z kultem pogańskim. Wokół nich spotkać można było formy zabobonu, które istniały we wszystkich częściach świata. Jezus pragnął, aby widok tych rzeczy wzbudził w nich poczucie odpowiedzialności wobec pogan. Podczas Jego pobytu w tym regionie starał się wycofać z nauczania ludu i poświęcić się bardziej swoim uczniom.

> “He was about to tell them of the suffering that awaited Him. But first He went away alone, and prayed that their hearts might be prepared to receive His words. Upon joining them, He did not at once communicate that which He desired to impart. Before doing this, He gave them an opportunity of confessing their faith in Him that they might be strengthened for the coming trial. He asked, ‘Whom do men say that I the Son of man am?’

> Zamierzał im powiedzieć o cierpieniu, które Go czekało. Ale najpierw udał się na osobność i modlił się, aby ich serca były przygotowane na przyjęcie Jego słów. Po powrocie do nich nie od razu przekazał tego, co pragnął im oznajmić. Zanim to uczynił, dał im sposobność wyznania wiary w Niego, aby zostali umocnieni na czas nadchodzącej próby. Zapytał: „Za kogo uważają Mnie ludzie, Syna Człowieczego?”

> “Sadly the disciples were forced to acknowledge that Israel had failed to recognize their Messiah. Some indeed, when they saw His miracles, had declared Him to be the Son of David. The multitudes that had been fed at Bethsaida had desired to proclaim Him king of Israel. Many were ready to accept Him as a prophet; but they did not believe Him to be the Messiah.

> Z przykrością uczniowie musieli przyznać, że Izrael nie rozpoznał swojego Mesjasza. Niektórzy wprawdzie, gdy zobaczyli Jego cuda, ogłosili Go Synem Dawida. Tłumy, które zostały nakarmione w Betsaidzie, pragnęły obwołać Go królem Izraela. Wielu było gotowych uznać Go za proroka; lecz nie wierzyli, że jest Mesjaszem.

> “Jesus now put a second question, relating to the disciples themselves: ‘But whom say ye that I am?’ Peter answered, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’

> "Jezus zadał teraz drugie pytanie, dotyczące samych uczniów: 'A wy za kogo mnie uważacie?' Piotr odpowiedział: 'Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego.'"

> “From the first, Peter had believed Jesus to be the Messiah. Many others who had been convicted by the preaching of John the Baptist, and had accepted Christ, began to doubt as to John’s mission when he was imprisoned and put to death; and they now doubted that Jesus was the Messiah, for whom they had looked so long. Many of the disciples who had ardently expected Jesus to take His place on David’s throne left Him when they perceived that He had no such intention. But Peter and his companions turned not from their allegiance. The vacillating course of those who praised yesterday and condemned today did not destroy the faith of the true follower of the Saviour. Peter declared, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’ He waited not for kingly honors to crown his Lord, but accepted Him in His humiliation.

> Od początku Piotr wierzył, że Jezus jest Mesjaszem. Wielu innych, których przekonało nauczanie Jana Chrzciciela i którzy przyjęli Chrystusa, zaczęło wątpić w posłannictwo Jana, gdy został uwięziony i stracony; a teraz wątpili, że Jezus jest Mesjaszem, na którego tak długo czekali. Wielu uczniów, którzy gorąco oczekiwali, że Jezus zasiądzie na tronie Dawida, opuściło Go, gdy dostrzegli, że nie ma takiego zamiaru. Lecz Piotr i jego towarzysze nie odstąpili od swojej wierności. Chwiejna postawa tych, którzy wczoraj chwalili, a dziś potępiali, nie zachwiała wiarą prawdziwego naśladowcy Zbawiciela. Piotr wyznał: "Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego". Nie czekał, aż królewskie zaszczyty uwieńczą Pana, lecz przyjął Go w Jego uniżeniu.

> “Peter had expressed the faith of the twelve. Yet the disciples were still far from understanding Christ’s mission. The opposition and misrepresentation of the priests and rulers, while it could not turn them away from Christ, still caused them great perplexity. They did not see their way clearly. The influence of their early training, the teaching of the rabbis, the power of tradition, still intercepted their view of truth. From time to time precious rays of light from Jesus shone upon them, yet often they were like men groping among shadows. But on this day, before they were brought face to face with the great trial of their faith, the Holy Spirit rested upon them in power. For a little time their eyes were turned away from ‘the things which are seen,’ to behold ‘the things which are not seen.’ 2 Corinthians 4:18. Beneath the guise of humanity they discerned the glory of the Son of God.

> Piotr wyraził wiarę dwunastu. Jednak uczniowie byli jeszcze dalecy od zrozumienia misji Chrystusa. Sprzeciw i przeinaczanie ze strony kapłanów i przywódców, choć nie mogły odwieść ich od Chrystusa, wciąż wprawiały ich w wielkie zakłopotanie. Nie widzieli jasno swojej drogi. Wpływ ich wczesnego wychowania, nauki rabinów, potęga tradycji wciąż przesłaniały im prawdę. Od czasu do czasu docierały do nich drogocenne promienie światła od Jezusa, lecz często byli jak ludzie błądzący po omacku wśród cieni. Lecz tego dnia, zanim zostali postawieni w obliczu wielkiej próby swojej wiary, Duch Święty spoczął na nich z mocą. Na krótki czas ich oczy odwróciły się od „rzeczy widzialnych”, by ujrzeć „rzeczy niewidzialne”. 2 List do Koryntian 4:18. Pod zasłoną człowieczeństwa dostrzegli chwałę Syna Bożego.

> “Jesus answered Peter, saying, ‘Blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but My Father which is in heaven.’

> Jezus odpowiedział Piotrowi, mówiąc: 'Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony, bo nie ciało i krew objawiły ci tego, lecz mój Ojciec, który jest w niebie.'

> “The truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life. But the possession of this knowledge was no ground for self-glorification. Through no wisdom or goodness of his own had it been revealed to Peter. Never can humanity, of itself, attain to a knowledge of the divine. ‘It is as high as heaven; what canst thou do? deeper than hell; what canst thou know?’ Job 11:8. Only the spirit of adoption can reveal to us the deep things of God, which ‘eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man.’ ‘God hath revealed them unto us by His Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.’ 1 Corinthians 2:9, 10. ‘The secret of the Lord is with them that fear Him;’ and the fact that Peter discerned the glory of Christ was an evidence that he had been ‘taught of God.’ Psalm 25:14; John 6:45. Ah, indeed, ‘blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee.’

> Prawda, którą wyznał Piotr, jest fundamentem wiary wierzących. Jest tą, którą sam Chrystus ogłosił życiem wiecznym. Lecz posiadanie tej wiedzy nie było powodem do samouwielbienia. Nie dzięki własnej mądrości ani dobroci zostało to objawione Piotrowi. Człowiek sam z siebie nigdy nie może dojść do poznania boskiego. „Sięga niebios — cóż możesz uczynić? Głębsze niż piekło — cóż możesz poznać?” Hioba 11:8. Tylko Duch usynowienia może nam objawić głębokie rzeczy Boże, które „oko nie widziało ani ucho nie słyszało, i które do serca człowieka nie wstąpiły.” „Bóg nam je objawił przez Ducha; bo Duch bada wszystko, także głębokości Boże.” 1 Koryntian 2:9, 10. „Tajemnica Pana jest u tych, którzy się Go boją”; a fakt, że Piotr rozpoznał chwałę Chrystusa, był dowodem, że został „nauczony przez Boga.” Psalm 25:14; Jana 6:45. Ach, istotnie, „błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie ciało i krew objawiły ci to.”

> “Jesus continued: ‘I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build My church; and the gates of hell shall not prevail against it.’ The word Peter signifies a stone,—a rolling stone. Peter was not the rock upon which the church was founded. The gates of hell did prevail against him when he denied his Lord with cursing and swearing. The church was built upon One against whom the gates of hell could not prevail.

> Jezus mówił dalej: «I ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr i na tej opoce zbuduję mój Kościół; a bramy piekielne go nie przemogą.» Imię Piotr oznacza kamień — toczący się kamień. Piotr nie był skałą, na której założono Kościół. Bramy piekielne przemogły go, gdy zaparł się swego Pana, klnąc i przysięgając. Kościół został zbudowany na Tym, przeciw któremu bramy piekielne nie mogły przemóc.

> “Centuries before the Saviour’s advent Moses had pointed to the Rock of Israel’s salvation. The psalmist had sung of ‘the Rock of my strength.’ Isaiah had written, ‘Thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, a sure foundation.’ Deuteronomy 32:4; Psalm 62:7; Isaiah 28:16. Peter himself, writing by inspiration, applies this prophecy to Jesus. He says, ‘If ye have tasted that the Lord is gracious: unto whom coming, a living stone, rejected indeed of men, but with God elect, precious, ye also, as living stones, are built up a spiritual house.’ 1 Peter 2:3–5, R. V.

> Wiele wieków przed przyjściem Zbawiciela Mojżesz wskazał na Opokę zbawienia Izraela. Psalmista śpiewał o „Opoce mojej mocy”. Izajasz napisał: „Tak mówi Pan Bóg: Oto kładę na Syjonie kamień jako fundament, kamień doświadczony, drogocenny kamień węgielny, pewny fundament.” Księga Powtórzonego Prawa 32:4; Psalm 62:7; Izajasza 28:16. Sam Piotr, pisząc pod natchnieniem, odnosi to proroctwo do Jezusa. Mówi: „Jeśli tylko zasmakowaliście, że Pan jest łaskawy; do którego przystępując, jako do kamienia żywego, wprawdzie odrzuconego przez ludzi, lecz u Boga wybranego i drogocennego, i wy sami, jako żywe kamienie, budujecie się w dom duchowy.” 1 Piotra 2:3–5, R.V.

> “‘Other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ.’ 1 Corinthians 3:11. ‘Upon this rock,’ said Jesus, ‘I will build My church.’ In the presence of God, and all the heavenly intelligences, in the presence of the unseen army of hell, Christ founded His church upon the living Rock. That Rock is Himself,—His own body, for us broken and bruised. Against the church built upon this foundation, the gates of hell shall not prevail.

> "Innego fundamentu nikt nie może położyć oprócz tego, który już jest położony, a którym jest Jezus Chrystus." 1 List do Koryntian 3:11. "Na tej Opoce," powiedział Jezus, "zbuduję Mój Kościół." W obecności Boga i wszystkich istot niebiańskich, w obecności niewidzialnej armii piekła, Chrystus założył swój Kościół na żywej Opoce. Tą Opoką jest On sam — Jego własne ciało, za nas złamane i zranione. Przeciwko Kościołowi zbudowanemu na tym fundamencie bramy piekieł nie przemogą.

> “How feeble the church appeared when Christ spoke these words! There was only a handful of believers, against whom all the power of demons and evil men would be directed; yet the followers of Christ were not to fear. Built upon the Rock of their strength, they could not be overthrown.

> Jak słabym wydawał się Kościół, gdy Chrystus mówił te słowa! Była tylko garstka wierzących, przeciw którym miała się zwrócić cała moc demonów i złych ludzi; a jednak naśladowcy Chrystusa nie mieli się lękać. Zbudowani na Opoce swej mocy, nie mogli zostać obaleni.

> “For six thousand years, faith has builded upon Christ. For six thousand years the floods and tempests of satanic wrath have beaten upon the Rock of our salvation; but it stands unmoved.

> Od sześciu tysięcy lat wiara opiera się na Chrystusie. Od sześciu tysięcy lat potopy i burze szatańskiego gniewu uderzają w Skałę naszego zbawienia; lecz ona stoi niewzruszona.

> “Peter had expressed the truth which is the foundation of the church’s faith, and Jesus now honored him as the representative of the whole body of believers. He said, ‘I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.’

> Piotr wyraził prawdę, która jest fundamentem wiary Kościoła, i Jezus uhonorował go teraz jako przedstawiciela całej wspólnoty wierzących. Powiedział: "Dam ci klucze królestwa niebieskiego; a cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie; a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie".

> “‘The keys of the kingdom of heaven’ are the words of Christ. All the words of Holy Scripture are His, and are here included. These words have power to open and to shut heaven. They declare the conditions upon which men are received or rejected. Thus the work of those who preach God’s word is a savor of life unto life or of death unto death. Theirs is a mission weighted with eternal results.

> „Klucze królestwa niebieskiego” to słowa Chrystusa. Wszystkie słowa Pisma Świętego są Jego i są tu zawarte. Te słowa mają moc otwierać i zamykać niebo. Określają warunki, na jakich ludzie są przyjmowani lub odrzucani. Dlatego dzieło tych, którzy głoszą Słowo Boże, jest wonią życia ku życiu lub wonią śmierci ku śmierci. Ich misja ma ciężar wiecznych konsekwencji.

> “The Saviour did not commit the work of the gospel to Peter individually. At a later time, repeating the words that were spoken to Peter, He applied them directly to the church. And the same in substance was spoken also to the twelve as representatives of the body of believers. If Jesus had delegated any special authority to one of the disciples above the others, we should not find them so often contending as to who should be the greatest. They would have submitted to the wish of their Master, and honored the one whom He had chosen.

> Zbawiciel nie powierzył dzieła ewangelii samemu Piotrowi. Później, powtarzając słowa wypowiedziane do Piotra, odniósł je bezpośrednio do Kościoła. A to samo w istocie zostało również powiedziane do dwunastu jako przedstawicieli wspólnoty wierzących. Gdyby Jezus powierzył któremuś z uczniów szczególną władzę ponad innymi, nie znajdowalibyśmy ich tak często spierających się o to, kto ma być największy. Poddaliby się woli swego Mistrza i uczcili tego, którego On wybrał.

> “Instead of appointing one to be their head, Christ said to the disciples, ‘Be not ye called Rabbi;’ ‘neither be ye called masters: for one is your Master, even Christ.’ Matthew 23:8, 10.

> Zamiast ustanowić jednego ich głową, Chrystus powiedział do uczniów: "Nie dajcie się nazywać Rabbi"; "ani nie dawajcie się nazywać mistrzami, gdyż jeden jest wasz Mistrz, Chrystus." Mateusza 23:8, 10.

> “‘The head of every man is Christ.’ God, who put all things under the Saviour’s feet, ‘gave Him to be the head over all things to the church, which is His body, the fullness of Him that filleth all in all.’ 1 Corinthians 11:3; Ephesians 1:22, 23. The church is built upon Christ as its foundation; it is to obey Christ as its head. It is not to depend upon man, or be controlled by man. Many claim that a position of trust in the church gives them authority to dictate what other men shall believe and what they shall do. This claim God does not sanction. The Saviour declares, ‘All ye are brethren.’ All are exposed to temptation, and are liable to error. Upon no finite being can we depend for guidance. The Rock of faith is the living presence of Christ in the church. Upon this the weakest may depend, and those who think themselves the strongest will prove to be the weakest, unless they make Christ their efficiency. ‘Cursed be the man that trusteth in man, and maketh flesh his arm.’ The Lord ‘is the Rock, His work is perfect.’ ‘Blessed are all they that put their trust in Him.’ Jeremiah 17:5; Deuteronomy 32:4; Psalm 2:12.

> "Głową każdego mężczyzny jest Chrystus." Bóg, który wszystko poddał Zbawicielowi pod stopy, "dał Go jako Głowę ponad wszystkim dla Kościoła, który jest Jego ciałem, pełnią Tego, który napełnia wszystko we wszystkim." 1 Koryntian 11:3; Efezjan 1:22, 23. Kościół jest zbudowany na Chrystusie jako swoim fundamencie; ma być posłuszny Chrystusowi jako swojej Głowie. Nie ma polegać na ludziach ani być przez nich kierowany. Wielu twierdzi, że stanowisko zaufania w Kościele daje im władzę dyktowania innym, w co mają wierzyć i co mają czynić. Bóg nie sankcjonuje takiego roszczenia. Zbawiciel oświadcza: "Wszyscy jesteście braćmi." Wszyscy są narażeni na pokusy i podatni na błąd. Nie możemy polegać na żadnym skończonym stworzeniu, szukając prowadzenia. Skałą wiary jest żywa obecność Chrystusa w Kościele. Na niej mogą polegać najsłabsi, a ci, którzy uważają się za najsilniejszych, okażą się najsłabszymi, jeśli nie uczynią Chrystusa swoją mocą. "Przeklęty mąż, który polega na człowieku i z ciała czyni swoje ramię." Pan "jest Skałą, doskonałe jest dzieło Jego." "Błogosławieni wszyscy, którzy pokładają w Nim ufność." Jeremiasza 17:5; Powtórzonego Prawa 32:4; Psalm 2:12.

> “After Peter’s confession, Jesus charged the disciples to tell no man that He was the Christ. This charge was given because of the determined opposition of the scribes and Pharisees. More than this, the people, and even the disciples, had so false a conception of the Messiah that a public announcement of Him would give them no true idea of His character or His work. But day by day He was revealing Himself to them as the Saviour, and thus He desired to give them a true conception of Him as the Messiah.

> Po wyznaniu Piotra Jezus nakazał uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Chrystusem. Ten nakaz został dany z powodu zdecydowanego sprzeciwu uczonych w Piśmie i faryzeuszy. Co więcej, lud, a nawet uczniowie, mieli tak fałszywe wyobrażenie o Mesjaszu, że publiczne ogłoszenie Jego osoby nie dałoby im prawdziwego wyobrażenia o Jego charakterze ani o Jego dziele. Lecz z dnia na dzień objawiał im się jako Zbawiciel i w ten sposób pragnął dać im prawdziwe wyobrażenie o Nim jako o Mesjaszu.

> “The disciples still expected Christ to reign as a temporal prince. Although He had so long concealed His design, they believed that He would not always remain in poverty and obscurity; the time was near when He would establish His kingdom. That the hatred of the priests and rabbis would never be overcome, that Christ would be rejected by His own nation, condemned as a deceiver, and crucified as a malefactor,—such a thought the disciples had never entertained. But the hour of the power of darkness was drawing on, and Jesus must open to His disciples the conflict before them. He was sad as He anticipated the trial.” The Desire of Ages, 411-415.

> „Uczniowie nadal oczekiwali, że Chrystus będzie panował jako doczesny książę. Chociaż tak długo ukrywał swój zamiar, wierzyli, że nie pozostanie na zawsze w ubóstwie i nieznaczeniu; zbliżał się czas, gdy ustanowi swoje królestwo. Myśl, że nienawiść kapłanów i rabinów nigdy nie zostanie przezwyciężona, że Chrystus zostanie odrzucony przez swój własny naród, potępiony jako zwodziciel i ukrzyżowany jako złoczyńca, nigdy nie przyszła uczniom do głowy. Lecz zbliżała się godzina mocy ciemności i Jezus musiał odsłonić przed swymi uczniami czekający ich bój. Był zasmucony, gdy przewidywał tę próbę”. Życie Jezusa, 411-415.

Verse sixteen of Daniel eleven, represents the soon coming Sunday law in the United States. Just before the hour of that “earthquake” the candidates who are seeking to be among the one hundred and forty-four thousand are awakened from their sleep. What awakens them is a prophetic message. At that point two classes are manifested, and as illustrated in the parable of the ten virgins, one class has oil in the vessels, the other class does not. Verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, not only represent the prophetic history that precedes the Sunday law, they represent the “message”, which, in the context of the parable of the ten virgins, is the “oil,” that the wise will have in order to receive the seal of God and be lifted up as an ensign at the hour of the great earthquake. These articles have now reached the climax of all the articles, for the message that is represented within these verses, is the golden oil that is poured down through the two golden pipes.

Szesnasty werset jedenastego rozdziału Księgi Daniela przedstawia wkrótce nadchodzącą ustawę niedzielną w Stanach Zjednoczonych. Tuż przed godziną tego "trzęsienia ziemi" kandydaci, którzy pragną znaleźć się wśród stu czterdziestu czterech tysięcy, zostają zbudzeni ze snu. Budzi ich poselstwo prorocze. W tym momencie ujawniają się dwie klasy i, jak ilustruje przypowieść o dziesięciu pannach, jedna klasa ma olej w naczyniach, druga go nie ma. Wersety trzynasty do piętnastego jedenastego rozdziału Księgi Daniela nie tylko przedstawiają proroczą historię, która poprzedza ustawę niedzielną, lecz przedstawiają "poselstwo", które w kontekście przypowieści o dziesięciu pannach jest "olejem", jaki mądre panny będą miały, aby otrzymać pieczęć Bożą i zostać podniesione jako sztandar w godzinie wielkiego trzęsienia ziemi. Te artykuły doszły teraz do punktu kulminacyjnego wszystkich artykułów, gdyż poselstwo przedstawione w tych wersetach jest złotym olejem, który spływa przez dwa złote przewody.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’

> Tak długo, jak ci, którzy wyznają prawdę, służą Szatanowi, jego piekielny cień przesłoni im Boga i niebo. Będą jak ci, którzy utracili swoją pierwszą miłość. Nie są w stanie dostrzegać wiecznych rzeczywistości. To, co Bóg przygotował dla nas, jest ukazane w Księdze Zachariasza, rozdziałach 3 i 4, oraz 4:12–14: 'I odpowiedziałem znowu i rzekłem do niego: Cóż to za dwie gałązki oliwne, które przez dwa złote przewody wylewają z siebie złotą oliwę? A on odpowiedział mi, mówiąc: Czy nie wiesz, co to są? I rzekłem: Nie, panie mój. Wtedy rzekł: To są dwaj pomazańcy, którzy stoją przed Panem całej ziemi.'

> “The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> Pan dysponuje niewyczerpanymi zasobami. Nie brak Mu żadnych środków. To z powodu naszego braku wiary, naszej przyziemności, naszego pustosłowia, naszej niewiary, które przejawiają się w naszej rozmowie, gromadzą się wokół nas mroczne cienie. Chrystus nie jest ukazywany ani w słowie, ani w charakterze jako Ten, który jest cały pełen wdzięku i najznakomitszy spośród dziesięciu tysięcy. Gdy dusza zadowala się wywyższaniem się w próżności, Duch Pana może dla niej uczynić niewiele. Nasze krótkowzroczne spojrzenie dostrzega cień, lecz nie widzi chwały poza nim. Aniołowie powstrzymują cztery wiatry, przedstawione jako rozjuszony koń, usiłujący wyrwać się i popędzić po obliczu całej ziemi, niosąc na swej drodze zniszczenie i śmierć.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> „Czy mamy spać na samym progu wiecznego świata? Czy mamy być ociężali, chłodni i martwi? O, gdybyśmy mogli mieć w naszych zborach Ducha i tchnienie Boże tchnięte w Jego lud, aby stanęli na swoich nogach i żyli. Musimy dostrzec, że droga jest wąska, a brama ciasna. Lecz gdy przechodzimy przez ciasną bramę, jej szerokość jest bez granic.” Manuscript Releases, t. 20, s. 217.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> Namaszczeni, stojący przy Panu całej ziemi, zajmują stanowisko niegdyś powierzone Szatanowi jako cherubowi osłaniającemu. Za pośrednictwem świętych istot otaczających Jego tron Pan utrzymuje stałą łączność z mieszkańcami ziemi. Złoty olej przedstawia łaskę, dzięki której Bóg zaopatruje lampy wierzących, aby nie migotały i nie gasły. Gdyby nie to, że ten święty olej jest wylewany z nieba poprzez poselstwa Ducha Bożego, siły zła miałyby całkowitą kontrolę nad ludźmi.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> Bóg jest znieważany, gdy nie przyjmujemy poselstw, które nam posyła. W ten sposób odrzucamy złotą oliwę, którą chciałby wlać w nasze dusze, aby została przekazana tym, którzy są w ciemności. Gdy nadejdzie wezwanie: „Oto oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie mu na spotkanie”, ci, którzy nie przyjęli świętej oliwy, którzy nie pielęgnowali łaski Chrystusa w swoich sercach, przekonają się, jak panny głupie, że nie są gotowi spotkać swego Pana. Nie mają w sobie mocy, by zdobyć oliwę, i ich życie jest zrujnowane. Lecz jeśli będziemy prosić Boga o Ducha Świętego, jeśli będziemy błagać, jak Mojżesz: „Okaż mi swoją chwałę”, miłość Boża zostanie rozlana w naszych sercach. Przez złote przewody zostanie nam przekazana złota oliwa. „Nie siłą ani mocą, lecz moim Duchem — mówi Pan Zastępów.” Przyjmując jasne promienie Słońca Sprawiedliwości, dzieci Boże świecą jako światła w świecie. Review and Herald, 20 lipca 1897 r.

Back to Articles