Article

# The Book of Daniel - Number Forty-One

Księga Daniela - numer czterdzieści jeden

Paul’s Prophetic Ministry: Connecting Ancient Israel to Spiritual Israel

Prorocka posługa Pawła: łączenie starożytnego Izraela z duchowym Izraelem

Author

Jeff Pippenger

Published

January 5, 2024

Formats

PDF
Word

The apostle Paul was the connecting link between ancient Israel and spiritual Israel, for his ministry, his name, his personal circumstances and his prophetic work all testify to this truth. He identified himself as the least of the apostles, for he had persecuted God’s people.

Apostoł Paweł był ogniwem łączącym starożytny Izrael z Izraelem duchowym, gdyż jego posługa, jego imię, jego życiowe okoliczności i jego prorocka działalność świadczą o tej prawdzie. Określał siebie jako najmniejszego z apostołów, ponieważ prześladował lud Boży.

> For I am the least of the apostles, that am not meet to be called an apostle, because I persecuted the church of God. 1 Corinthians 15:19.

> Albowiem jestem najmniejszy z apostołów i nie jestem godzien nazywać się apostołem, ponieważ prześladowałem Kościół Boży. 1 List do Koryntian 15:19.

The name he was given at conversion was Paul, which means small or little, for he was the least of the apostles. Yet his original name was Saul, which means “selected”.

Imię, które otrzymał przy nawróceniu, brzmiało Paweł, co znaczy mały lub drobny, bo był najmniejszy spośród apostołów. Jednak jego pierwotne imię brzmiało Szaweł, co znaczy „wybrany”.

> Then Ananias answered, Lord, I have heard by many of this man, how much evil he hath done to thy saints at Jerusalem: And here he hath authority from the chief priests to bind all that call on thy name. But the Lord said unto him, Go thy way: for he is a chosen vessel unto me, to bear my name before the Gentiles, and kings, and the children of Israel, Acts 9:13–15.

> Wtedy Ananiasz odpowiedział: Panie, słyszałem od wielu o tym człowieku, ile zła wyrządził twoim świętym w Jerozolimie; a tutaj ma władzę od arcykapłanów, aby wiązać wszystkich, którzy wzywają twojego imienia. Lecz Pan rzekł do niego: Idź, bo on jest moim wybranym narzędziem, aby nieść moje imię przed poganami, królami i synami Izraela. Dzieje Apostolskie 9:13–15.

Saul was “a chosen vessel” to carry the gospel to the Gentiles, but he had to first be converted and humbled into Paul (small), for he was going to need to be powerful. Paul understood his strength was found in his smallness, or his weakness.

Szaweł był „wybranym naczyniem”, by nieść Ewangelię poganom, lecz najpierw musiał zostać nawrócony i uniżony, by stać się Pawłem (małym), ponieważ będzie mu potrzebna wielka moc. Paweł rozumiał, że jego siła tkwi w jego małości, czyli słabości.

> And lest I should be exalted above measure through the abundance of the revelations, there was given to me a thorn in the flesh, the messenger of Satan to buffet me, lest I should be exalted above measure. For this thing I besought the Lord thrice, that it might depart from me. And he said unto me, My grace is sufficient for thee: for my strength is made perfect in weakness. Most gladly therefore will I rather glory in my infirmities, that the power of Christ may rest upon me. Therefore I take pleasure in infirmities, in reproaches, in necessities, in persecutions, in distresses for Christ’s sake: for when I am weak, then am I strong. 2 Corinthians 12:7–10.

> Aby jednak z powodu niezwykłości objawień nie wynosił się nad miarę, dany mi został oścień dla ciała, posłaniec szatana, aby mnie policzkował, żebym się nie wywyższał. Dla tej sprawy trzykrotnie prosiłem Pana, aby ode mnie odstąpił. Lecz On rzekł do mnie: Wystarczy ci mojej łaski; moc bowiem w słabości się doskonali. Najchętniej więc będę się raczej chlubił z moich słabości, aby moc Chrystusa spoczęła na mnie. Dlatego upodobałem sobie w słabościach, w zniewagach, w niedostatkach, w prześladowaniach, w uciskach ze względu na Chrystusa; bo kiedy jestem słaby, wtedy jestem mocny. 2 List do Koryntian 12:7-10.

Saul was “selected”, but in order for him to be strong he was made small (Paul). He was chosen to take the gospel to the Gentiles, but he had been selected in part because of his knowledge of the Old Testament.

Saul został "wybrany", ale aby mógł być silny, uczyniono go małym (Paweł). Został wybrany, by zanieść Ewangelię poganom, lecz wybrano go po części ze względu na jego znajomość Starego Testamentu.

> Especially because I know thee to be expert in all customs and questions which are among the Jews: wherefore I beseech thee to hear me patiently. My manner of life from my youth, which was at the first among mine own nation at Jerusalem, know all the Jews; Which knew me from the beginning, if they would testify, that after the most straitest sect of our religion I lived a Pharisee. Acts 26:3–5.

> Zwłaszcza dlatego, że wiem, iż jesteś biegły we wszystkich zwyczajach i kwestiach, jakie są wśród Żydów; dlatego proszę cię, abyś wysłuchał mnie cierpliwie. Mój sposób życia od młodości, który od początku toczył się wśród mojego własnego narodu w Jerozolimie, znają wszyscy Żydzi; którzy znali mnie od początku — jeśli zechcą świadczyć — że według najściślejszej sekty naszej religii żyłem jako faryzeusz. Dzieje Apostolskie 26:3–5.

Saul had been trained by Gamaliel, who was considered one of the greatest teachers of the Scriptures of the Old Testament.

Saul kształcił się u Gamaliela, który był uważany za jednego z najwybitniejszych nauczycieli Pism Starego Testamentu.

> “The request was granted, and ‘Paul stood on the stairs, and beckoned with the hand unto the people.’ The gesture attracted their attention, while his bearing commanded respect. ‘And when there was made a great silence, he spake unto them in the Hebrew tongue, saying, Men, brethren, and fathers, hear ye my defense which I make now unto you.’ At the sound of the familiar Hebrew words, ‘they kept the more silence,’ and in the universal hush he continued: “‘I am verily a man which am a Jew, born in Tarsus, a city in Cilicia, yet brought up in this city at the feet of Gamaliel, and taught according to the perfect manner of the law of the fathers, and was zealous toward God, as ye all are this day.’ None could deny the apostle’s statements, as the facts that he referred to were well known to many who were still living in Jerusalem.” Acts of the Apostles, 408.

> „Prośbie stało się zadość, i ‘Paweł stanął na schodach i skinął ręką do ludu.’ Gest przyciągnął ich uwagę, a jego postawa budziła szacunek. ‘A gdy nastała wielka cisza, przemówił do nich w języku hebrajskim: Mężowie, bracia i ojcowie, wysłuchajcie mojej obrony, którą teraz przed wami składam.’ Na dźwięk znajomych hebrajskich słów ‘tym bardziej zamilkli’ i w powszechnej ciszy kontynuował: ‘Zaprawdę, jestem człowiekiem, Żydem, urodzonym w Tarsie, mieście w Cylicji, lecz wychowanym w tym mieście u stóp Gamaliela i nauczonym według najdokładniejszego wykładu Prawa ojców; byłem gorliwy wobec Boga, jak i wy wszyscy dzisiaj.’ Nikt nie mógł zaprzeczyć słowom apostoła, gdyż fakty, do których się odwoływał, były dobrze znane wielu, którzy wciąż mieszkali w Jerozolimie.” Dzieje Apostołów, 408.

Saul had not been chosen at random, and one of the specific purposes of Paul’s ministry was to bridge the sacred history of literal Israel with the sacred history of spiritual Israel. In conjunction with this fact, he authored the majority of the New Testament. One chapter of his writings identifies the support for the framework of the first angels’ message and also for the framework of the third angels’ message. The passage is a monument in the history of Adventism that identifies the distinction between the wise and foolish in the beginning and ending of Adventism.

Saul nie został wybrany przypadkowo, a jednym z konkretnych celów posługi Pawła było połączenie świętej historii Izraela literalnego ze świętą historią Izraela duchowego. W związku z tym napisał większość Nowego Testamentu. Jeden rozdział jego pism wskazuje podstawy ram pierwszego poselstwa anielskiego, a także ram trzeciego poselstwa anielskiego. Ten fragment jest kamieniem milowym w historii adwentyzmu, który wskazuje rozróżnienie między mądrymi a głupimi na początku i na końcu adwentyzmu.

> Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him, That ye be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:1–12.

> A teraz prosimy was, bracia, w sprawie przyjścia naszego Pana Jezusa Chrystusa i naszego zgromadzenia się przy Nim, abyście nie tak szybko dali się zachwiać na umyśle ani trwożyć, ani przez ducha, ani przez słowo, ani przez list rzekomo od nas, jakoby dzień Chrystusa już nadszedł. Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi, bo ten dzień nie nastanie, dopóki najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia; który się sprzeciwia i wynosi ponad wszystko, co się nazywa Bogiem lub jest przedmiotem czci, tak że zasiądzie w świątyni Boga jako Bóg, ogłaszając, że jest Bogiem. Czy nie pamiętacie, że gdy byłem jeszcze z wami, mówiłem wam o tym? A teraz wiecie, co powstrzymuje, aby mógł być objawiony we właściwym czasie. Albowiem tajemnica nieprawości już działa; tylko ten, który teraz powstrzymuje, będzie powstrzymywał, dopóki nie zostanie usunięty z drogi. A wtedy objawi się ów Niegodziwiec, którego Pan zgładzi tchnieniem swoich ust i zniweczy blaskiem swego przyjścia; tego, którego przyjście, zgodnie z działaniem Szatana, będzie z całą mocą, znakami i kłamliwymi cudami, i z wszelkim zwodzeniem nieprawości w tych, którzy giną, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, aby mogli być zbawieni. I dlatego Bóg ześle na nich silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu, aby zostali potępieni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz upodobali sobie nieprawość. 2 Tesaloniczan 2:1-12.

The context of this passage is the consideration of when Christ would return the second time. Paul reminds the Thessalonians that he has already answered that concern previously when he stated, “Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things?” Paul was attempting to prevent the brethren from being deceived upon the subject of “the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him.”

Kontekstem tego fragmentu jest rozważanie, kiedy Chrystus powróci po raz drugi. Paweł przypomina Tesaloniczanom, że już wcześniej odpowiedział na tę kwestię, gdy powiedział: „Czy nie pamiętacie, że kiedy jeszcze byłem z wami, mówiłem wam o tych rzeczach?” Paweł starał się uchronić braci przed zwiedzeniem w kwestii „przyjścia naszego Pana Jezusa Chrystusa i naszego zgromadzenia się do Niego”.

The historians identify that half of William Miller’s message was based upon his identification of the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, and verse fourteen. The other half of his message, that is sometimes not recognized, is his work of refuting the false teachings concerning the Second Coming of Christ.

Historycy wskazują, że połowa przesłania Williama Millera opierała się na jego ustaleniu okresu dwóch tysięcy trzystu lat z Księgi Daniela, rozdział ósmy, werset czternasty. Druga połowa jego przesłania, która czasem nie jest dostrzegana, to jego praca polegająca na obalaniu fałszywych nauk dotyczących powtórnego przyjścia Chrystusa.

Based upon the false Jesuit methodology there was (and still is) a prominent false teaching that William Miller consistently opposed. It was the false teaching that the Lord’s second coming was preceded by a thousand years of peace called the “temporal millennium” which Sister White also opposed.

Na podstawie fałszywej metodologii jezuickiej istniała (i wciąż istnieje) wpływowa fałszywa nauka, której William Miller konsekwentnie się sprzeciwiał. Była to fałszywa nauka, że przed drugim przyjściem Pana nastąpi tysiącletni okres pokoju zwany „doczesnym tysiącleciem”, której również sprzeciwiała się Siostra White.

Miller’s work was also establishing the truth of the literal return of Christ, in opposition to the various false ideas concerning the millennium that were prevalent in his history. Paul is addressing the Second Coming in 2 Thessalonians, so the passage was part of Miller’s understanding of a literal Second Coming. The chapter was “Present Truth” for Miller.

Działalność Millera polegała także na utwierdzaniu prawdy o dosłownym powrocie Chrystusa, przeciwstawiając się rozmaitym fałszywym ideom dotyczącym tysiąclecia, które były powszechne w jego czasach. Paweł zajmuje się Drugim Przyjściem w 2 Liście do Tesaloniczan, więc ten fragment był częścią zrozumienia Millera dotyczącego dosłownego Drugiego Przyjścia. Rozdział był dla Millera „Prawdą obecną”.

Paul identifies an important sequence of events connected with the Second Coming, and also provides the logic of why the Thessalonians should not expect the return of the Lord in their lifetime. Paul says, “Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him.” The word “beseech” means to interrogate. Paul is reasoning out the elements associated with the Second Coming and leading his audience through a type of interrogation, meant to produce analysis of his logic by his hearers.

Paweł wskazuje ważny ciąg wydarzeń związanych z Powtórnym Przyjściem, a także przedstawia uzasadnienie tego, dlaczego Tesaloniczanie nie powinni oczekiwać powrotu Pana za swego życia. Paweł mówi: "A teraz prosimy was, bracia, ze względu na przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa oraz nasze zgromadzenie się przy Nim." Słowo "beseech" oznacza "przesłuchiwać". Paweł rozważa elementy związane z Powtórnym Przyjściem i prowadzi swoich słuchaczy przez rodzaj przesłuchania, który ma skłonić ich do analizy jego rozumowania.

The structure of his logic is that before Christ returns a second time, the papacy must be identified and reign, and that before the papacy arrives in history there must be a falling away. The falling away was yet future, so the arrival of the papacy was even beyond that. So how could anyone be deceived into thinking Christ’s return was soon? He uses several symbols of the papacy in order to establish just who that power is that is revealed after the falling away. He calls the papacy the “man of sin,” that “wicked,” “the son of perdition” and the “mystery of iniquity.” Sister White is clear these are all symbols identifying the papacy.

Struktura jego rozumowania jest taka, że zanim Chrystus powróci po raz drugi, papiestwo musi zostać rozpoznane i sprawować rządy, a zanim papiestwo pojawi się w historii, musi nastąpić odstępstwo. Odstępstwo pozostawało jeszcze w przyszłości, więc nadejście papiestwa było tym bardziej odległe. Jak więc ktokolwiek mógł dać się zwieść myśli, że powrót Chrystusa jest bliski? Posługuje się kilkoma symbolami papiestwa, aby ustalić, o jaką potęgę chodzi, tę, która zostaje objawiona po odstępstwie. Nazywa papiestwo „człowiekiem grzechu”, „owym niegodziwcem”, „synem zatracenia” i „tajemnicą nieprawości”. Siostra White jasno mówi, że wszystkie te określenia są symbolami wskazującymi na papiestwo.

> “But before the coming of Christ, important developments in the religious world, foretold in prophecy, were to take place. The apostle declared: ‘Be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshiped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.’

> Ale przed przyjściem Chrystusa miały nastąpić ważne wydarzenia w świecie religijnym, zapowiedziane w proroctwie. Apostoł oświadczył: „Nie dajcie się szybko zachwiać w umyśle ani zatrwożyć, ani przez ducha, ani przez słowo, ani przez list rzekomo od nas, jakoby dzień Chrystusa był bliski. Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi, bo ten dzień nie nadejdzie, dopóki najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie zostanie objawiony człowiek grzechu, syn zatracenia; który sprzeciwia się i wynosi ponad wszystko, co nazywa się Bogiem lub jest przedmiotem czci; tak że jako Bóg zasiądzie w świątyni Boga, podając się za Boga.”

> “Paul’s words were not to be misinterpreted. It was not to be taught that he, by special revelation, had warned the Thessalonians of the immediate coming of Christ. Such a position would cause confusion of faith; for disappointment often leads to unbelief. The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord. ‘Remember ye not,’ Paul inquired, ‘that, when I was yet with you, I told you these things?’

> Słów Pawła nie należało opacznie rozumieć. Nie należało nauczać, jakoby on, na mocy szczególnego objawienia, ostrzegł Tesaloniczan przed rychłym przyjściem Chrystusa. Takie stanowisko wywołałoby zamęt w wierze; rozczarowanie bowiem często prowadzi do niewiary. Apostoł zatem ostrzegł braci, by nie przyjmowali takiego przesłania, jakoby pochodziło od niego, i podkreślił fakt, że władza papieska, tak jasno opisana przez proroka Daniela, miała dopiero powstać i wszcząć wojnę przeciw ludowi Bożemu. Dopóki ta władza nie spełni swego śmiercionośnego i bluźnierczego dzieła, na próżno Kościół miałby wypatrywać przyjścia swego Pana. „Czyż nie pamiętacie — pytał Paweł — że, gdy jeszcze byłem z wami, mówiłem wam o tych rzeczach?”

> “Terrible were the trials that were to beset the true church. Even at the time when the apostle was writing, the ‘mystery of iniquity’ had already begun to work. The developments that were to take place in the future were to be ‘after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness in them that perish.’

> Straszne były uciski, które miały nawiedzić prawdziwy Kościół. Już w czasie, gdy apostoł pisał, 'tajemnica nieprawości' zaczęła działać. Wydarzenia, które miały nastąpić w przyszłości, miały dokonywać się 'według działania szatana z całą mocą, znakami i kłamliwymi cudami oraz ze wszelkim zwodzeniem nieprawości w tych, którzy giną.'

> “Especially solemn is the apostle’s statement regarding those who should refuse to receive ‘the love of the truth.’ ‘For this cause,’ he declared of all who should deliberately reject the messages of truth, ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ Men cannot with impunity reject the warnings that God in mercy sends them. From those who persist in turning from these warnings, God withdraws His Spirit, leaving them to the deceptions that they love.” Acts of the Apostles, 265, 266.

> Szczególnie poważna jest wypowiedź apostoła dotycząca tych, którzy odmówią przyjęcia „miłości prawdy”. „Z tego powodu” — oświadczył o wszystkich, którzy świadomie odrzucą poselstwa prawdy — „Bóg ześle na nich silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu: aby zostali potępieni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz upodobali sobie nieprawość”. Ludzie nie mogą bezkarnie odrzucać ostrzeżeń, które Bóg z miłosierdzia do nich kieruje. Tym, którzy uparcie odwracają się od tych ostrzeżeń, Bóg cofa swego Ducha, pozostawiając ich zwiedzeniom, które umiłowali. Dzieje Apostolskie, 265, 266.

Although Sister White directly identifies the “man of sin,” that “wicked,” “the son of perdition” and the “mystery of iniquity” from the passage of Paul, and calls it the “papal power,” she says more. She identifies that these symbols employed by Paul to identify the pope of Rome, was established from the book of Daniel, when she stated, “The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord.” Paul was basing the portion of the message to the Thessalonians which identified the papacy upon Daniel chapter eleven, and verse thirty-six.

Chociaż Siostra White bezpośrednio utożsamia „człowieka grzechu”, tego „niegodziwca”, „syna zatracenia” oraz „tajemnicę nieprawości” z fragmentu u Pawła i nazywa to „władzą papieską”, mówi jeszcze więcej. Wskazuje, że symbole, których użył Paweł, aby zidentyfikować papieża rzymskiego, zostały zaczerpnięte z Księgi Daniela, gdy stwierdziła: „Apostoł zatem upomniał braci, by nie przyjmowali takiego poselstwa jako pochodzącego od niego, i dalej podkreślił fakt, że władza papieska, tak jasno opisana przez proroka Daniela, miała jeszcze powstać i prowadzić wojnę przeciwko ludowi Bożemu. Dopóki ta władza nie dokona swego śmiertelnego i bluźnierczego dzieła, Kościół na próżno będzie wypatrywał przyjścia swego Pana.” Paweł opierał tę część przesłania do Tesaloniczan, która identyfikowała papiestwo, na jedenastym rozdziale Daniela, wierszu trzydziestym szóstym.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> A król będzie czynił według swojej woli; i będzie się wywyższał, i wynosił się ponad każdego boga, i będzie mówił rzeczy nadzwyczajne przeciwko Bogu bogów, i będzie mu się powodzić, aż dopełni się oburzenie; gdyż to, co postanowione, zostanie wykonane. Daniela 11:36.

When Paul identifies the pope “Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God,” Paul was paraphrasing the prophet Daniel’s description of the “king” that did “according to his will,” and exalted “himself and” magnified “himself above every god.” The pope is the king that speaks “marvelous things against the God of gods”, and the pope is the power that would “prosper till the” first “indignation” would “be accomplished” in 1798.

Gdy Paweł wskazuje papieża jako „tego, który sprzeciwia się i wynosi ponad wszystko, co się nazywa Bogiem albo jest czczone; tak że zasiada w świątyni Boga jak Bóg, podając się za Boga”, parafrazuje opis proroka Daniela „króla”, który czynił „według swej woli” i wywyższył „samego siebie” oraz „wielce się wywyższył ponad każdego boga”. Papież jest tym królem, który mówi „zdumiewające rzeczy przeciw Bogu bogów”, a papież jest tą władzą, której „będzie się powodziło aż do” „pierwszej” „zapalczywości”, która „zostanie dopełniona” w 1798 roku.

Daniel eleven, and verse thirty-six is absolutely essential to understand correctly if the increase of knowledge in 1989 is to be understood correctly. For this reason the false teaching that the king in the verse was France, as introduced by Uriah Smith, was introduced in the first generation of Adventism (1863 to 1888). Smith changed the text of verse thirty-six from “the” king (which is the papacy that was being described in the previous verses) to “a” king (any king) in order to ascribe to atheistic France the characteristics of Rome’s worship style, but that was just a jumping-off point to put forth his pet theory about Turkey being the king of the north in verse forty and onward.

Daniel 11, werset 36, jest absolutnie kluczowy dla właściwego zrozumienia, jeśli wzrost poznania w 1989 roku ma być właściwie zrozumiany. Z tego powodu fałszywa nauka, że król w tym wersecie był Francją, przedstawiona przez Uriaha Smitha, została wprowadzona w pierwszym pokoleniu adwentyzmu (1863–1888). Smith zmienił tekst wersetu trzydziestego szóstego z „the king” (co oznacza papiestwo opisywane w poprzednich wersetach) na „a king” (jakikolwiek król), aby przypisać ateistycznej Francji cechy rzymskiego stylu kultu, lecz było to tylko punktem wyjścia do przedstawienia jego ulubionej teorii, że Turcja jest królem północy w wersecie czterdziestym i dalej.

Satan began early to obscure the fact that the king in the verse, is the papacy, and it is the apostle Paul who provides Daniel’s testimony with a second witness to this fact. Sister White provided the third witness.

Szatan już wcześnie zaczął zaciemniać fakt, że król w tym wersecie to papiestwo, a apostoł Paweł stanowi drugi świadek, potwierdzający świadectwo Daniela w tej sprawie. Siostra White była trzecim świadkiem.

Not only did Satan seek to obscure the truth about the king in the verse being the pope, but by misdirecting the truth contained in the verse, Satan also made obscure the significance of what the “indignation” in the verse represented. The papacy in the verse was to prosper until 1798 when it was delivered its deadly wound. 1798 is the end of the twenty-five hundred and twenty years of God’s indignation that was carried out against the northern kingdom of Israel, beginning in 723 BC.

Szatan nie tylko starał się zaciemnić prawdę, że król w tym wersecie to papież, ale wypaczając prawdę zawartą w tym wersecie, zaciemnił także znaczenie tego, co oznaczał w nim „gniew”. Papstwo w tym wersecie miało prosperować aż do roku 1798, kiedy zadano mu śmiertelną ranę. Rok 1798 jest końcem dwóch tysięcy pięciuset dwudziestu lat Bożego gniewu, wymierzonego przeciwko północnemu królestwu Izraela, począwszy od 723 r. p.n.e.

If Adventism had defended and upheld the “seven times,” in 1863, it would have been virtually impossible for Uriah Smith to get away with such foolishness about verse thirty-six, for the “indignation” would have been understood as representing God’s first indignation of “seven times,” thus having no connection whatsoever with France. The increase of knowledge in 1989 is supported by Paul in the passage, and for this reason the warning of Paul in the passage concerning those who do not receive the love of the truth, but receive strong delusion, do so through their rejection of the truths Paul presents in the passage. One of those truths is the correct identification of the king of the north in Daniel chapter eleven, verses forty through forty-five.

Gdyby adwentyzm w 1863 roku bronił i podtrzymywał "siedem czasów", praktycznie niemożliwe byłoby, by Uriahowi Smithowi uszły na sucho takie niedorzeczności dotyczące wersetu trzydziestego szóstego, ponieważ "gniew" zostałby zrozumiany jako oznaczający pierwszy Boży gniew "siedmiu czasów", a zatem nie miałby absolutnie żadnego związku z Francją. Wzrost poznania w 1989 roku znajduje potwierdzenie u Pawła w owym fragmencie i dlatego ostrzeżenie Pawła w tym fragmencie, dotyczące tych, którzy nie przyjmują miłości prawdy, lecz ulegają mocnemu zwiedzeniu, wskazuje, że dzieje się tak z powodu ich odrzucenia prawd, które Paweł w tym fragmencie przedstawia. Jedną z tych prawd jest prawidłowa identyfikacja króla północy w rozdziale jedenastym Księgi Daniela, w wersetach od czterdziestego do czterdziestego piątego.

In the passage, after Paul identifies the pope of Rome, he identifies a sequence of events at the end of the world leading up to the Second Coming of Christ, which is the subject of the passage. He states, “then shall that Wicked be revealed.” That “wicked” is the pope, “whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming.” Then Paul says “Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders.” Jesus is the one “whose coming is after the working of Satan.”

W tym fragmencie, po tym jak Paweł identyfikuje papieża Rzymu, przedstawia on ciąg wydarzeń u kresu świata, prowadzących do Powtórnego Przyjścia Chrystusa, które jest tematem tego fragmentu. Stwierdza: „wtedy zostanie objawiony ów Niegodziwiec”. Tym „Niegodziwcem” jest papież, „którego Pan zgładzi duchem swoich ust i zniszczy blaskiem swojego przyjścia”. Następnie Paweł mówi: „Tego, którego przyjście jest według działania Szatana, z całą mocą, znakami i kłamliwymi cudami”. Jezus jest tym, „którego przyjście jest według działania Szatana”.

Satan’s miraculous working is the period of time from the soon-coming Sunday Law, until Michael stands up and human probation closes. Satan accomplishes no miracles during the Seven Last Plagues that are poured out from the close of probation until Christ returns.

Cudotwórcze działanie Szatana obejmuje okres od wkrótce nadchodzącej ustawy niedzielnej aż do chwili, gdy Michał powstanie i zamknie się czas łaski dla ludzi. Szatan nie dokonuje żadnych cudów podczas siedmiu ostatnich plag, które są wylewane od zamknięcia czasu łaski aż do powrotu Chrystusa.

> “Says Christ, ‘By their fruits ye shall know them.’ If those through whom cures are performed, are disposed, on account of these manifestations, to excuse their neglect of the law of God and continue in disobedience, though they have power to any and every extent, it does not follow that they have the great power of God. On the contrary, it is the miracle-working power of the great deceiver. He is a transgressor of the moral law, and employs every device that he can master to blind men to its true character. We are warned that in the last days he will work with signs and lying wonders. And he will continue these wonders until the close of probation, that he may point to them as evidence that he is an angel of light and not of darkness.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

> Mówi Chrystus: "Po ich owocach poznacie ich." Jeśli ci, przez których dokonują się uzdrowienia, skłonni są z powodu tych przejawów usprawiedliwiać swoje zaniedbywanie prawa Bożego i trwać w nieposłuszeństwie, choćby posiadali moc w każdym możliwym zakresie, nie wynika z tego, że mają wielką moc Bożą. Przeciwnie, jest to moc czynienia cudów wielkiego zwodziciela. On jest przestępcą prawa moralnego i używa wszelkich środków, jakimi zdoła się posłużyć, aby ludzie nie dostrzegali jego prawdziwego charakteru. Jesteśmy ostrzeżeni, że w czasach ostatecznych będzie działał za pomocą znaków i kłamliwych cudów. I będzie te cuda czynił aż do zakończenia czasu próby, aby móc wskazywać na nie jako na dowód, że jest aniołem światłości, a nie ciemności. Komentarz biblijny Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, tom 7, 911.

Paul identifies that there would be a falling away that preceded the revealing of the papacy, and that Christ’s Second Coming would take place “after” the marvelous working of Satan. Satan’s marvelous working begins at the Sunday law in the United States, and ends at the arrival of the close of probation and the seven last plagues. Satan’s marvelous working begins at the Sunday law in the United States.

Paweł wskazuje, że nastąpi odstępstwo, które poprzedzi objawienie się papiestwa, oraz że Drugie Przyjście Chrystusa nastąpi "po" cudownym działaniu Szatana. Cudowne działanie Szatana rozpoczyna się z chwilą wprowadzenia ustawy niedzielnej w Stanach Zjednoczonych i kończy wraz z nadejściem zamknięcia czasu łaski oraz siedmiu ostatnich plag. Cudowne działanie Szatana rozpoczyna się z chwilą wprowadzenia ustawy niedzielnej w Stanach Zjednoczonych.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> "Na mocy dekretu wprowadzającego w życie instytucję papiestwa, wbrew prawu Bożemu, nasz naród całkowicie odetnie się od sprawiedliwości. Gdy Protestantyzm wyciągnie rękę przez przepaść, aby uścisnąć dłoń potęgi rzymskiej, gdy sięgnie ponad otchłań, by złączyć dłonie ze Spirytyzmem, gdy zaś pod wpływem tego trójstronnego sojuszu nasz kraj odrzuci wszelkie zasady swojej Konstytucji jako państwa protestanckiego i republikańskiego oraz stworzy warunki do szerzenia papieskich kłamstw i zwiedzeń, wtedy będziemy wiedzieć, że nadszedł czas nadzwyczajnego działania Szatana i że koniec jest bliski." Testimonies, tom 5, 451.

The Sunday law is the end of the sixth kingdom, the earth beast of Revelation chapter thirteen. The earth beast began to reign at the end of the twelve hundred and sixty years of papal rule in 1798. The papacy was therefore revealed in the year 538, though her work to take control of the world was already active when Paul penned his words. Before the year 538, there would be a falling away that preceded the revealing of the man of sin, sitting in the temple of God.

Prawo niedzielne stanowi koniec szóstego królestwa, zwierzęcia z ziemi z trzynastego rozdziału Apokalipsy. Zwierzę z ziemi zaczęło panować u kresu tysiąca dwustu sześćdziesięciu lat papieskiego panowania, w roku 1798. Dlatego papiestwo zostało objawione w roku 538, choć jego działalność zmierzająca do przejęcia kontroli nad światem była już aktywna, gdy Paweł spisywał swoje słowa. Przed rokiem 538 miało nastąpić odstępstwo, które poprzedzi objawienie się człowieka grzechu, zasiadającego w świątyni Boga.

The falling away was represented by the church of Pergamos when the Christian church compromised with the religion of paganism, as symbolized by the emperor Constantine. Paul was identifying the prophetic waymarks that must occur before the Second Coming of Christ. After rehearsing what he had previously taught the Thessalonians, he then asks if they did not remember that he had previously taught them these truths? He then reminds them they should also remember that he taught them that a power would “withholdeth” the papacy “that” the papacy “might be revealed in his time?” The word “witholdeth” means to restrain. The word “withholdeth” is later in the same passage translated as “now letteth.”

Odstępstwo było reprezentowane przez Kościół w Pergamonie, gdy Kościół chrześcijański poszedł na kompromis z pogańską religią, czego symbolem jest cesarz Konstantyn. Paweł wskazywał na prorocze wyznaczniki, które muszą nastąpić przed Powtórnym Przyjściem Chrystusa. Po przypomnieniu tego, czego wcześniej nauczał Tesaloniczan, pyta następnie, czy nie pamiętają, że już wcześniej nauczał ich tych prawd? Następnie przypomina im, że powinni również pamiętać, iż uczył ich, że pewna moc będzie „withholdeth” papiestwo, „aby” papiestwo „mogło zostać objawione w swoim czasie”? Słowo „witholdeth” oznacza powstrzymywać. Słowo „withholdeth” jest później w tym samym fragmencie przetłumaczone jako „now letteth”.

The passage is therefore correctly represented as; “And now ye know what restrains the papacy, that the papacy might be revealed in his time. For the mystery of iniquity (the papacy) doth already work: only he who now restrains the papacy, will continue to restrain the papacy until he be taken out of the way.” When William Miller recognized this passage in Thessalonians he realized that the power that prevented the papacy from ascending to the throne of the earth in the year 538, was pagan Rome, and that pagan Rome would restrain the rise of the papal power, until pagan Rome was “taken out of the way.”

Zatem fragment ten jest poprawnie przedstawiony następująco: „A teraz wiecie, co powstrzymuje papiestwo, aby papiestwo mogło zostać objawione w swoim czasie. Albowiem tajemnica nieprawości (papiestwo) już działa; tylko ten, który teraz powstrzymuje papiestwo, będzie nadal powstrzymywał papiestwo, aż zostanie usunięty z drogi.” Kiedy William Miller rozpoznał ten fragment w Liście do Tesaloniczan, uświadomił sobie, że władzą, która przeszkodziła papiestwu we wstąpieniu na tron świata w roku 538, był pogański Rzym, i że pogański Rzym będzie powstrzymywał wzrost władzy papieskiej, dopóki pogański Rzym nie zostanie „usunięty z drogi”.

> “During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible. It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, ‘What do you think of this text, and that?’ referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. ‘How long time do you want?’ I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—‘Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?’ This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant.

> Przez dwanaście lat, kiedy byłem deistą, czytałem wszystkie dzieła historyczne, jakie mogłem znaleźć; lecz teraz pokochałem Biblię. Uczyła o Jezusie! Ale wciąż spora część Biblii była dla mnie ciemna. W 1818 albo 1819 roku, podczas rozmowy z przyjacielem, którego odwiedziłem i który znał mnie i słyszał, jak mówiłem, gdy byłem deistą, zapytał, dość wymownie: „Co myślisz o tym i owym tekście?”, nawiązując do dawnych fragmentów, którym jako deista się sprzeciwiałem. Zrozumiałem, o co mu chodzi, i odparłem: „Jeśli dasz mi czas, powiem ci, co one znaczą”. „Ile czasu potrzebujesz?” — „Nie wiem, ale ci powiem” — odparłem, bo nie mogłem uwierzyć, że Bóg dał objawienie, którego nie można zrozumieć. Postanowiłem więc studiować moją Biblię, wierząc, że mogę odkryć, co miał na myśli Duch Święty. Lecz gdy tylko powziąłem to postanowienie, przyszła mi do głowy myśl: „Przypuśćmy, że trafisz na ustęp, którego nie potrafisz zrozumieć — co zrobisz?” Wtedy przyszedł mi do głowy taki sposób studiowania Biblii: wezmę słowa takich ustępów, prześledzę je przez całą Biblię i w ten sposób odkryję ich znaczenie. Miałem Konkordancję Crudena, którą uważam za najlepszą na świecie; więc wziąłem ją i moją Biblię, usiadłem przy biurku i nie czytałem nic innego, tylko trochę gazet, bo byłem zdeterminowany dowiedzieć się, co moja Biblia znaczy.

> “I began at Genesis, and read on slowly; and when I came to a text that I could not understand, I searched through the Bible to find out what it meant. After I had gone through the Bible in this way, O, how bright and glorious the truth appeared! I found what I have been preaching to you. I was satisfied that the seven times terminated in 1843. Then I came to the 2300 days; they brought me to the same conclusion; but I had no thought of finding out when the Savior was coming, and I could not believe it; but the light struck me so forcibly I did not know what to do. Now, I thought, I must put on spurs and breeching; I will not go faster than the Bible, and I will not fall behind it. Whatever the Bible teaches, I will hold on to it. But still there were some texts that I could not understand.’

> „Zacząłem od Księgi Rodzaju i czytałem dalej powoli; a gdy natrafiłem na werset, którego nie mogłem zrozumieć, przeszukiwałem Biblię, aby dowiedzieć się, co on znaczy. Gdy w ten sposób przeszedłem przez Biblię, o, jak jasno i chwalebnie ukazała się prawda! Znalazłem to, co wam głoszę. Byłem przekonany, że siedem czasów dobiegło końca w roku 1843. Potem doszedłem do 2300 dni; doprowadziły mnie do tego samego wniosku; ale nie miałem zamiaru ustalać, kiedy przyjdzie Zbawiciel, i nie mogłem w to uwierzyć; jednak światło uderzyło mnie tak silnie, że nie wiedziałem, co robić. Teraz — pomyślałem — muszę założyć ostrogi i cugle; nie będę wyprzedzał Biblii ani nie będę za nią pozostawał w tyle. Czegokolwiek uczy Biblia, będę się tego trzymał. Ale wciąż były pewne wersety, których nie mogłem zrozumieć.”

> “So much for his general mode of studying the Bible. On another occasion he stated his mode of settling the meaning of the text before us—the meaning of ‘the daily.’ ‘I read on,’ said he, ‘and could find no other case in which it was found, but in Daniel. I then took those words which stood in connection with it, ‘take away.’ He shall take away the daily, ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7–8. ‘For the mystery of iniquity doth already work, only he who now letteth, will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! that is ‘the daily!’ Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and ‘the wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.” William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

> „Tyle o jego ogólnym sposobie studiowania Biblii. Przy innej okazji przedstawił swój sposób ustalania znaczenia rozpatrywanego przez nas tekstu — znaczenia »ustawicznej«. »Czytałem dalej« — powiedział — »i nie mogłem znaleźć innego przypadku, w którym by to występowało, poza Danielem. Następnie wziąłem te słowa, które stały z tym w związku: ‚usunąć’. ‚Usunie ustawiczną’, ‚od czasu, gdy ustawiczna zostanie usunięta’ itd. Czytałem dalej i myślałem, że nie znajdę światła na ten tekst; w końcu dotarłem do 2 Tesaloniczan 2:7–8. ‚Albowiem tajemnica nieprawości już działa; tylko ten, który teraz powstrzymuje, będzie powstrzymywał, dopóki nie zostanie usunięty z drogi, a wtedy objawi się ów niegodziwiec’ itd. A gdy dotarłem do tego tekstu — o, jak jasno i wspaniale ukazała się prawda! Oto jest! to jest »ustawiczna«! No więc, co Paweł rozumie przez »ten, który teraz powstrzymuje«, czyli przeszkadza? Przez »człowieka grzechu« i »niegodziwca« rozumie się papiestwo. A więc co przeszkadza, by papiestwo zostało objawione? Cóż, pogaństwo; zatem »ustawiczna« musi oznaczać pogaństwo.” William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

Without an understanding that “the daily” in the book of Daniel was a symbol of paganism, Miller would have been hard pressed to develop the framework that he assembled his prophetic structure upon. “The daily” is found five times in the book of Daniel, and it is always followed by a symbol of papalism. The evidence that “the daily” in the book of Daniel is paganism is located in Paul’s letter to the Thessalonians. One of the most severe warnings in God’s Word is located there, for there Paul clearly states that those who do not love the truth will be sent strong delusion. The truth that was purposely located in Thessalonians was the identification of paganism’s connection with papalism, and to reject that truth is to guarantee that strong delusion will be the consequence of that rejection.

Bez zrozumienia, że „codzienne” w Księdze Daniela było symbolem pogaństwa, Millerowi byłoby bardzo trudno opracować ramy, na których oparł swoją proroczą konstrukcję. „Codzienne” pojawia się pięć razy w Księdze Daniela i zawsze po nim następuje symbol papalizmu. Dowód na to, że „codzienne” w Księdze Daniela to pogaństwo, znajduje się w Liście Pawła do Tesaloniczan. Znajduje się tam jedno z najsurowszych ostrzeżeń w Słowie Bożym, gdyż Paweł wyraźnie stwierdza, że tym, którzy nie miłują prawdy, zostanie zesłane mocne zwiedzenie. Prawdą, którą celowo umieszczono w Liście do Tesaloniczan, była identyfikacja związku pogaństwa z papalizmem, a odrzucenie tej prawdy jest gwarancją, że mocne zwiedzenie będzie konsekwencją tego odrzucenia.

We will continue this subject in the next article.

Będziemy kontynuować ten temat w następnym artykule.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:9–16.

> Zatrwóżcie się i zdumiewajcie; wołajcie i krzyczcie: są pijani, lecz nie od wina; zataczają się, lecz nie od mocnego napoju. Gdyż Pan wylał na was ducha głębokiego snu i zamknął wasze oczy; proroków i waszych przywódców, widzących, zakrył. I stało się wam wszelkie widzenie jak słowa księgi zapieczętowanej, którą podają człowiekowi umiejącemu czytać, mówiąc: Czytaj to, proszę; lecz on odpowiada: Nie mogę, bo jest zapieczętowana. I podają księgę temu, który nie umie czytać, mówiąc: Czytaj to, proszę; a on odpowiada: Nie umiem czytać. Dlatego Pan powiedział: Ponieważ ten lud zbliża się do mnie swymi ustami i swymi wargami oddaje mi cześć, lecz serce swoje oddalił daleko ode mnie, a bojaźń ich wobec mnie jest wyuczonym nakazem ludzkim, przeto oto Ja dalej będę czynił wśród tego ludu dzieło przedziwne, i to dzieło przedziwne i cudowne; gdyż zginie mądrość jego mędrców, a rozum jego roztropnych będzie zakryty. Biada tym, którzy głęboko ukrywają swą radę przed Panem, a ich czyny są w ciemności, i mówią: Któż nas widzi? i któż nas zna? Zaprawdę, wasze przewrotne odwracanie porządku rzeczy będzie poczytane jak glina garncarska; czyż dzieło powie o tym, który je uczynił: Nie uczynił mnie? albo czy rzecz ukształtowana powie o tym, który ją ukształtował: Nie miał zrozumienia? Izajasza 29:9–16.

Back to Articles