Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Eight

Księga Daniela - numer sto trzydzieści osiem

Unveiling Daniel 11: A Prophetic Journey through History

Odkrywanie Daniela 11: prorocza podróż przez historię

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2024

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel chapter eleven, represents one of the most profound verses of God’s Word. The prophetic histories that are represented therein are where the wheels within the wheels of Ezekiel’s vision are brought together. With the time of the end of the Millerite movement in 1798, and also the time of the end of the movement of the third angel in 1989, the internal and external histories of God’s people of the last days are portrayed. Within the verse is the announcement of the approaching judgment which arrived with the first angel in 1798, all the way until the Sunday law of verse forty-one. The verse therefore represents the investigative judgment of God’s church beginning with the dead, through to the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and God spewing Laodicean Adventism out of His mouth.

Werset czterdziesty jedenastego rozdziału Księgi Daniela stanowi jeden z najgłębszych wersetów Słowa Bożego. Zawarte w nim prorocze dzieje są miejscem, w którym „koła w kołach” z widzenia Ezechiela zostają złączone. Wraz z czasem końca ruchu millerowskiego w 1798 roku oraz czasem końca ruchu trzeciego anioła w 1989 roku ukazane są wewnętrzne i zewnętrzne dzieje ludu Bożego dni ostatecznych. W wersecie zawarta jest zapowiedź zbliżającego się sądu, który nadszedł wraz z pierwszym aniołem w 1798 roku, aż po ustawę niedzielną z wersetu czterdziestego pierwszego. Werset ten zatem przedstawia sąd śledczy nad Kościołem Bożym, począwszy od zmarłych, aż po zapieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy oraz wyplucie przez Boga laodycejskiego adwentyzmu ze swoich ust.

The history where the papacy received its deadly wound in 1798, until the deadly wound is healed in verse forty-one is represented in the history of the verse. Verse forty-one onward is set within the context of the escalating executive judgments of God, which begin in that verse. In this prophetic sense, verse forty is the end of Daniel chapter eleven, and verses one and two, of the chapter are the beginning. Chapter eleven presents the rebellion of the antichrist, and chapter ten represents the beginning of the Hiddekel River vision, and chapter twelve represents the end. Chapters ten and twelve represent the first and the last, and chapter eleven is the rebellion in the middle.

Historia od czasu, gdy papiestwo otrzymało swoją śmiertelną ranę w 1798 roku, aż do zaleczenia tej rany w wersecie czterdziestym pierwszym, jest przedstawiona w opisie tego wersetu. Od wersetu czterdziestego pierwszego dalej narracja jest osadzona w kontekście narastających wykonawczych sądów Boga, które rozpoczynają się w tym wersecie. W tym proroczym sensie werset czterdziesty jest końcem jedenastego rozdziału Księgi Daniela, a wersety pierwszy i drugi tego rozdziału stanowią początek. Rozdział jedenasty przedstawia bunt antychrysta, rozdział dziesiąty przedstawia początek wizji nad rzeką Hiddekel, a rozdział dwunasty przedstawia jej zakończenie. Rozdziały dziesiąty i dwunasty stanowią początek i koniec, a rozdział jedenasty to bunt pośrodku.

Chapters ten and twelve are the same, for, unlike chapter eleven, they represent Daniel’s experience in relation to the vision, and chapter eleven is the vision. Chapter ten is the first letter of the Hebrew alphabet, chapter eleven is the thirteenth rebellious letter of the Hebrew alphabet, and chapter twelve is the last letter of the alphabet. The Hiddekel River vision is the “Truth.”

Rozdziały dziesiąty i dwunasty są takie same, ponieważ w odróżnieniu od rozdziału jedenastego przedstawiają doświadczenie Daniela w odniesieniu do wizji, a rozdział jedenasty jest tą wizją. Rozdział dziesiąty jest pierwszą literą alfabetu hebrajskiego, rozdział jedenasty jest trzynastą buntowniczą literą alfabetu hebrajskiego, a rozdział dwunasty jest ostatnią literą alfabetu. Wizja rzeki Hiddekel to „Prawda”.

In chapter eleven, the beginning illustrates the end, for Christ never changes. The final history represented in verse forty, is the testing time of the image of the beast. That testing time concludes with the mark of the beast, which is represented in verse forty-one. Verses one and two, must therefore address the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for that period of time is also the period of the formation of the image of the beast.

W rozdziale jedenastym początek obrazuje koniec, bo Chrystus nigdy się nie zmienia. Ostateczna historia przedstawiona w wersecie czterdziestym to czas próby obrazu bestii. Ten czas próby kończy się znamieniem bestii, które jest przedstawione w wersecie czterdziestym pierwszym. A zatem wersety pierwszy i drugi muszą dotyczyć czasu pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, ponieważ ten okres jest także czasem formowania się obrazu bestii.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. . ..

> Pan wyraźnie mi ukazał, że obraz bestii zostanie ukształtowany, zanim zakończy się czas łaski; gdyż ma to być wielka próba dla ludu Bożego, przez którą zostanie rozstrzygnięty ich wieczny los...

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> "To jest próba, którą lud Boży musi przejść, zanim zostanie zapieczętowany." Manuscript Releases, tom 15, 15.

There are always two waymarks that identify a time of the end. In the reform movement of Moses, it was Aaron’s birth followed three years later with Moses’ birth. In the reform movement to come out of Babylon and rebuild the temple it was king Darius, followed by king Cyrus. In the reform movement of Christ, it was the birth of John the Baptist, followed in six months by the birth of Christ. In the reform movement of the Millerites it was the death of the papal system in 1798, followed by the death of the pope in 1799. In the reform movement of the third angel, it was president Reagan and president Bush the first, who both represented 1989. In Daniel chapter ten, verse one, we find king Cyrus identified.

Zawsze istnieją dwa drogowskazy, które wskazują czas końca. W ruchu reformacyjnym Mojżesza były to narodziny Aarona, po których trzy lata później nastąpiły narodziny Mojżesza. W ruchu reformacyjnym wyjścia z Babilonu i odbudowy świątyni byli to król Dariusz, a następnie król Cyrus. W ruchu reformacyjnym Chrystusa były to narodziny Jana Chrzciciela, po których sześć miesięcy później nastąpiły narodziny Chrystusa. W ruchu reformacyjnym millerytów była to śmierć systemu papieskiego w 1798 roku, a następnie śmierć papieża w 1799 roku. W ruchu reformacyjnym trzeciego anioła byli to prezydent Reagan i prezydent Bush starszy, którzy obaj reprezentowali rok 1989. W Księdze Daniela, rozdziale dziesiątym, wersecie pierwszym, wymieniony jest król Cyrus.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> W trzecim roku panowania Cyrusa, króla Persji, objawiono Danielowi, zwanemu Belteszassarem, pewną rzecz; a rzecz ta była prawdziwa, lecz wyznaczony czas był długi; i zrozumiał tę rzecz, i pojął widzenie. Daniel 10:1.

In the following verses of chapter ten, we see the experience of Daniel represented in advance of Gabriel delivering the vision of prophetic history in chapter eleven. Cyrus marks the time of the end, for previously Cyrus, Darius’ nephew, had been Darius’ general who slew Belshazzar, thus marking the end of the seventy years of captivity, which typified the twelve-hundred and sixty-year captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon from 538 unto 1798.

W kolejnych wersetach rozdziału dziesiątego widzimy doświadczenie Daniela przedstawione z wyprzedzeniem, zanim Gabriel przekaże wizję historii proroczej w rozdziale jedenastym. Cyrus wyznacza czas końca, gdyż wcześniej, jako siostrzeniec Dariusza, był jego generałem i zabił Belszassara, oznaczając tym samym koniec siedemdziesięciu lat niewoli, które symbolizowały tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat niewoli duchowego Izraela w duchowym Babilonie od 538 do 1798 roku.

> “God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> "Kościół Boży na ziemi był istotnie w niewoli podczas tego długiego okresu nieustannych prześladowań, tak jak synowie Izraela byli przetrzymywani w niewoli w Babilonie w okresie wygnania." Prorocy i królowie, 714.

The end of the twelve hundred and sixty years in 1798, marked the time of the end, so the end of the seventy years marked the “time of the end” for that history. Both Darius and Cyrus are represented at the death of Belshazzar and end of the kingdom of Babylon, for as Darius’s general who accomplished the work, Cyrus was representing Darius. When George Bush the first was inaugurated on January 20, 1989, Reagan had been president for the first nineteen days of 1989.

Koniec tysiąca dwustu sześćdziesięciu lat w 1798 roku wyznaczył czas końca, więc koniec siedemdziesięciu lat wyznaczył „czas końca” dla tamtej historii. Zarówno Dariusz, jak i Cyrus są przedstawieni przy śmierci Belszazara i końcu królestwa Babilonu, ponieważ Cyrus, jako generał Dariusza, który wykonał to dzieło, reprezentował Dariusza. Gdy George Bush pierwszy został zaprzysiężony 20 stycznia 1989 roku, Reagan był prezydentem przez pierwszych dziewiętnaście dni 1989 roku.

The vision of the Hiddekel began at the time of the end, in the third year of Cyrus. When Gabriel begins to unfold to Daniel the prophetic history of chapter eleven, he first references the first year of Darius, to establish clearly that the vision of prophetic history that he was about to present to Daniel begins in the last time of the end, in 1989, for all the prophets speak more of the last days than the days in which they lived.

Widzenie nad Hiddekel rozpoczęło się w czasie końca, w trzecim roku panowania Cyrusa. Gdy Gabriel zaczyna wyjaśniać Danielowi proroczą historię rozdziału jedenastego, najpierw odwołuje się do pierwszego roku panowania Dariusza, aby jasno wykazać, że widzenie historii proroczej, które zamierzał przedstawić Danielowi, rozpoczyna się w ostatnim czasie końca, w 1989 roku, ponieważ wszyscy prorocy mówią więcej o dniach ostatecznych niż o dniach, w których żyli.

> But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. Daniel 10:21, 11:1.

> Lecz pokażę ci to, co jest zapisane w księdze prawdy: i nie ma nikogo, kto by stał przy mnie w tych sprawach, oprócz Michała, waszego księcia. A ja w pierwszym roku Dariusza Meda, ja sam, stanąłem, aby go utwierdzić i umocnić. Daniela 10:21, 11:1.

In the first year of Darius, which represents the time of the end in 1989, Gabriel “stood”, thus identifying that at a “time of the end”, an angel arrives. In 1798 the first angel arrived, and in 1989, the third angel arrived. It wasn’t until the message of the third angel was empowered in 2001 that the sealing of the third angel began, but the movement of the third angel arriving in 1989, is represented by Gabriel standing at the time of the end. Gabriel is going to show Daniel “that which is noted in the scripture of truth,” and the vision of the Hiddekel possesses the signature of “Truth,” which Gabriel is about to set forth.

W pierwszym roku Dariusza, który reprezentuje czas końca w 1989 roku, Gabriel „stanął”, wskazując tym samym, że w „czasie końca” przybywa anioł. W 1798 roku przybył pierwszy anioł, a w 1989 roku przybył trzeci anioł. Dopiero gdy w 2001 roku poselstwo trzeciego anioła zostało wzmocnione, rozpoczęło się pieczętowanie trzeciego anioła, lecz ruch trzeciego anioła, który przybył w 1989 roku, jest reprezentowany przez Gabriela stojącego w czasie końca. Gabriel zamierza pokazać Danielowi „to, co jest zapisane w piśmie prawdy”, a widzenie Hiddekel nosi pieczęć „Prawdy” — tę właśnie Gabriel zamierza przedstawić.

In verse fourteen of chapter ten Gabriel had already informed Daniel that what he was addressing in the vision of the Hiddekel was “what would happen to God’s people in the last days.”

W czternastym wersecie dziesiątego rozdziału Gabriel już wcześniej poinformował Daniela, że to, o czym mówił w widzeniu o Hiddekelu, było "tym, co wydarzy się ludowi Bożemu w dniach ostatecznych."

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> Teraz przyszedłem, aby dać ci zrozumieć, co spotka twój lud w dniach ostatecznych: albowiem widzenie dotyczy jeszcze wielu dni. Księga Daniela 10:14.

Verse two of Daniel chapter eleven represents the knowledge that was unsealed at the time of the end in 1989, and which identifies what “shall befall” God’s people “in the latter days”.

Drugi werset jedenastego rozdziału Księgi Daniela przedstawia wiedzę, która została odpieczętowana w czasie końca w 1989 roku i która wskazuje, co „spotka” lud Boży „w dniach ostatecznych”.

> And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. Daniel 11:2.

> A teraz pokażę ci prawdę. Oto w Persji jeszcze powstaną trzej królowie, a czwarty będzie o wiele bogatszy niż oni wszyscy; i swoją siłą dzięki swym bogactwom podburzy wszystkich przeciw królestwu Grecji. Daniela 11:2.

Cyrus prefigures the second king since 1989. He is the king of the Medo-Persian Empire, which represents the kingdom of Bible prophecy in the last days that is made up of two horns, represented by the Medes and the Persians. After the second king of the kingdom of the two-horned earth beast at the time of the end in 1989, there would yet be three kings (Clinton, Bush the last, Obama), and then there would be a king that was far richer than they all were. The three kings that followed Bush the first, got wealthy after their presidencies, and only because they had become president. Trump, the fourth that was far richer, and was the wealthiest president ever, did not make his money because he had been president, but primarily through his work in real estate investments, well before he ran for president.

Cyrus zapowiada drugiego króla od 1989 roku. Jest królem imperium Medo-Perskiego, które w proroctwie biblijnym o czasach ostatecznych przedstawia królestwo złożone z dwóch rogów, przedstawiających Medów i Persów. Po drugim królu królestwa ziemskiej bestii o dwóch rogach w czasie końca w 1989 roku mieli się jeszcze pojawić trzej królowie (Clinton, Bush ostatni, Obama), a potem miał być król znacznie bogatszy od nich wszystkich. Trzej królowie, którzy nastali po Bushu pierwszym, wzbogacili się po swoich prezydenturach i tylko dlatego, że zostali prezydentami. Trump, czwarty, który był znacznie bogatszy i był najbogatszym prezydentem w historii, nie zarobił pieniędzy dlatego, że był prezydentem, lecz przede wszystkim dzięki inwestycjom w nieruchomości, na długo zanim kandydował na prezydenta.

Formerly the richest president in American history, relatively speaking, was the first president of the United States. Prior to Donald Trump, George Washington was the richest president in American history, and he made his money as did Donald Trump, through real estate investments. Both Washington and Trump came to the presidency from non-traditional political backgrounds. Washington was primarily a military leader before becoming president, and Trump was a businessman and television personality, who like unto Washington was without any prior political experience.

W ujęciu względnym najbogatszym prezydentem w historii USA był niegdyś pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych. Przed Donaldem Trumpem najbogatszym prezydentem w historii USA był George Washington, a majątek zdobył, podobnie jak Trump, dzięki inwestycjom w nieruchomości. Zarówno Washington, jak i Trump przyszli do urzędu prezydenta z nietradycyjnego zaplecza politycznego. Zanim został prezydentem, Washington był przede wszystkim dowódcą wojskowym, a Trump był biznesmenem i osobowością telewizyjną, który, podobnie jak Washington, nie miał wcześniejszego doświadczenia politycznego.

Both presidents were known for their strong personalities and leadership styles, although they manifested these traits quite differently. Washington was known for his stoic, calm, and confident leadership and unifying presence during the Revolutionary War and the early years of the Republic, while Trump is known for his assertive approach to leadership and governance. Both Washington and Trump were figures of significant controversy, albeit for very different reasons. Washington, while widely revered, faced criticism during his time for various issues, including his views on slavery. Trump’s presidency was marked by numerous controversies, including his use of “mean tweets” on social media, his America-first policy decisions, and his own self-awareness.

Obaj prezydenci byli znani z silnych osobowości i stylów przywództwa, choć przejawiali te cechy dość odmiennie. Washington był znany ze stoickiego, spokojnego i pewnego siebie stylu przywództwa oraz jednoczącej obecności podczas wojny o niepodległość i we wczesnych latach Republiki, natomiast Trump jest znany z asertywnego podejścia do przywództwa i rządzenia. Zarówno Washington, jak i Trump byli postaciami budzącymi znaczne kontrowersje, choć z bardzo różnych powodów. Washington, choć powszechnie podziwiany, spotykał się w swoich czasach z krytyką za różne kwestie, w tym za swoje poglądy na temat niewolnictwa. Prezydentura Trumpa była naznaczona licznymi kontrowersjami, w tym jego używaniem „złośliwych tweetów” w mediach społecznościowych, jego decyzjami politycznymi w duchu „America First” oraz jego własną samoświadomością.

The richest and sixth president was to stir up the globalist dragon powers. When we lay the history of verse two of chapter eleven, upon the history of the period of 1776, 1789, and 1798, we find further information addressing the last president of the earth beast, for Jesus illustrates the end with the beginning. The first two periods represented by 1776, and 1789, provide two witnesses that the final president, will be the eighth president, who was of the seven. Trump was the sixth president after Reagan, and as the eighth president, he will be “of the seven”. The final, and eighth president will rule when the United States forms the image “to and of” the beast.

Najbogatszy i szósty prezydent miał rozbudzić globalistyczne siły smoka. Gdy nałożymy historię drugiego wersetu rozdziału jedenastego na historię okresu 1776, 1789 i 1798, znajdujemy dalsze informacje dotyczące ostatniego prezydenta ziemskiej bestii, gdyż Jezus ukazuje koniec poprzez początek. Dwa pierwsze okresy, reprezentowane przez lata 1776 i 1789, dostarczają dwóch świadków, że ostatni prezydent będzie ósmym prezydentem, który był spośród siedmiu. Trump był szóstym prezydentem po Reaganie i jako ósmy prezydent będzie „spośród siedmiu”. Ostatni, ósmy prezydent będzie rządził, gdy Stany Zjednoczone utworzą obraz „to and of” bestii.

The president who rules when the image of the beast is formed by the United States, must be the eighth, that is of the seven, as witnessed to by Peyton Randolph, and John Hancock. The papacy is the eighth head that was of the seven, and it received a prophetic deadly wound. To be an image of the papacy, the eighth president that is of the seven, must also have a prophetic identification of being prophetically “wounded” or “killed”.

Prezydent, który rządzi w czasie, gdy obraz bestii zostaje utworzony przez Stany Zjednoczone, musi być ósmym, czyli tym, który jest z siedmiu, jak zaświadczają Peyton Randolph i John Hancock. Papiestwo jest ósmą głową, która była z siedmiu, i otrzymało proroczą śmiertelną ranę. Aby być obrazem papiestwa, ósmy prezydent, który jest z siedmiu, musi także figurować w proroctwie jako „zraniony” lub „zabity”.

The papacy received its deadly wound from a dragon power (France), a dragon power who the papacy had been struggling against since the time when Paul identified that, the mystery of iniquity (the man of sin), did already work at that time. The dragon of paganism was restraining the papacy from taking the throne, which it did in 538.

Papiestwo otrzymało swoją śmiertelną ranę od władzy smoka (Francji), z którą zmagało się od czasu, gdy Paweł wskazał, że tajemnica nieprawości (człowiek grzechu) już wtedy działała. Smok pogaństwa powstrzymywał papiestwo przed objęciem tronu, co nastąpiło w roku 538.

From the beginning of the papacy unto its final demise it struggles against dragon powers. An image of the papacy requires that the image struggles with a dragon power. In Revelation seventeen the papacy, who is the eighth head, that is of the seven heads, is ultimately burned with fire and her flesh is eaten by the ten kings. In both deaths (1798 and the last days), the papal beast is killed by a dragon power. In order for the United States to form an image of the beast, the eighth president would also need to be killed by a dragon power that it was at war with, and the sixth king after the time of the end in 1989, is the king that stirred up all the dragon powers.

Od początku papiestwa aż do jego ostatecznego upadku zmaga się ono z mocami smoka. Obraz papiestwa wymaga, by ten obraz zmagał się z mocą smoka. W Objawieniu 17 papiestwo, które jest ósmą głową, a zarazem jest z owych siedmiu, zostaje ostatecznie spalone ogniem, a jej ciało zostaje pożarte przez dziesięciu królów. W obu śmierciach (1798 i w dniach ostatecznych) papieska bestia zostaje zabita przez moc smoka. Aby Stany Zjednoczone utworzyły obraz bestii, ósmy prezydent również musiałby zostać zabity przez moc smoka, z którą prowadziły wojnę, a szósty król po czasie końca w 1989 roku to król, który pobudził do działania wszystkie moce smoka.

Ronald Reagan was an apostate Protestant, but George Bush the first, was a classic globalist. One of his famous quotes is where he lied by saying, on August 18, 1988, “And I’m the one who will not raise taxes. My opponent now says he’ll raise them as a last resort, or a third resort. But when a politician talks like that, you know that’s one resort he’ll be checking into. My opponent won’t rule out raising taxes. But I will. And the Congress will push me to raise taxes and I’ll say no. And they’ll push, and I’ll say no, and they’ll push again, and all I can say to them is: read my lips: no new taxes.”

Ronald Reagan był odstępcą od protestantyzmu, ale George Bush starszy był klasycznym globalistą. Jednym z jego słynnych cytatów jest ten, w którym skłamał, mówiąc 18 sierpnia 1988 roku: "A ja jestem tym, który nie podniesie podatków. Mój przeciwnik teraz mówi, że podniesie je w ostateczności, albo w trzeciej kolejności. Ale kiedy polityk mówi w ten sposób, wiesz, że właśnie po ten środek sięgnie. Mój przeciwnik nie wyklucza podniesienia podatków. A ja wykluczam. A Kongres będzie naciskał, żebym podniósł podatki, a ja powiem: nie. I będą naciskać, a ja powiem: nie, i będą naciskać znów, a jedyne, co będę mógł im powiedzieć, to: czytajcie z ruchu moich warg: żadnych nowych podatków."

Other than that public lie, which is an attribute of a representative of the dragon power, his most famous quote was at a joint session of Congress on September 11, 1990, where he said, “Now, we can see a new world coming into view. A world in which there is the very real prospect of a new world order. In the words of Winston Churchill, a ‘world order’ in which ‘the principles of justice and fair play … protect the weak against the strong …’ A world where the United Nations, freed from cold war stalemate, is poised to fulfill the historic vision of its founders.” Bush the senior was a globalist, even if he identified as a Republican.

Poza tym publicznym kłamstwem, które jest cechą przedstawiciela smoczej potęgi, jego najsłynniejszy cytat padł podczas połączonej sesji Kongresu 11 września 1990 roku, podczas której powiedział: „Teraz widzimy, jak na horyzoncie wyłania się nowy świat. Świat, w którym istnieje jak najbardziej realna perspektywa nowego ładu światowego. Słowami Winstona Churchilla: 'ład światowy', w którym 'zasady sprawiedliwości i fair play ... chronią słabych przed silnymi ...'. Świat, w którym Organizacja Narodów Zjednoczonych, uwolniona od impasu zimnej wojny, jest gotowa urzeczywistnić historyczną wizję swoich założycieli.” Bush senior był globalistą, nawet jeśli identyfikował się jako Republikanin.

Bill Clinton was the first president to hold his inauguration ceremony at the Lincoln Memorial, which means he turned his back to Lincoln and faced the obelisk of Washington’s monument, an obelisk that is internally filled with symbols of Freemasonry. Both the obelisk and the symbols of Freemasonry he chose to face as he falsely swore his allegiance to the Constitution, represented not only that he had turned his back upon the anti-slavery symbol of the Lincoln Memorial, but Clintons’ chosen historic positioning, agrees with his acceptance speech, where he praised a professor whom he had studied under in the Jesuit University that he had attended.

Bill Clinton był pierwszym prezydentem, który zorganizował swoją ceremonię zaprzysiężenia przy Pomniku Lincolna, co oznacza, że odwrócił się plecami do Lincolna i stanął twarzą w stronę obelisku Pomnika Waszyngtona — obelisku, w którego wnętrzu znajdują się symbole masonerii. Zarówno obelisk, jak i symbole masonerii, ku którym się zwrócił, gdy fałszywie przysięgał wierność Konstytucji, oznaczały nie tylko, że odwrócił się plecami do antyniewolniczego symbolu, jakim jest Pomnik Lincolna, ale też że jego historyczny wybór ustawienia współgra z jego przemówieniem z okazji przyjęcia nominacji, w którym chwalił profesora, u którego studiował na jezuickim uniwersytecie, do którego uczęszczał.

That professor, Carroll Quigley, wrote the book: Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time, which was published in 1966, and is correctly and widely understood to represent “the Bible for globalist ideas”. As the Koran is to Islam, and as Morals and Dogma of the Ancient and Accepted Scottish Rite of Freemasonry, written by Albert Pike, and published in 1871, is considered the most comprehensive exposition of the esoteric teachings of Freemasonry; or as The Book of Mormon is to the Latter Day Saints, Quigley’s book is the Bible of globalist philosophy. Most would have known if Clinton praised Mohammed of the Koran, or if he praised Joseph Smith of The Book of Mormon, and some would have known who Albert Pike was, but few knew that Clinton’s praise of Quigley was consistent with his own globalist agenda, and his rejection of the principles represented by Abraham Lincoln.

Ów profesor, Carroll Quigley, napisał książkę Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time, opublikowaną w 1966 roku, którą słusznie i powszechnie uznaje się za „biblię idei globalistycznych”. Tak jak Koran jest dla islamu, a Morals and Dogma of the Ancient and Accepted Scottish Rite of Freemasonry, napisane przez Alberta Pike’a i opublikowane w 1871 roku, uchodzi za najpełniejsze opracowanie ezoterycznych nauk wolnomularstwa; oraz tak jak Księga Mormona jest dla Świętych w Dniach Ostatnich, tak książka Quigleya jest biblią filozofii globalistycznej. Większość wiedziałaby, gdyby Clinton chwalił Mahometa z Koranu albo gdyby chwalił Josepha Smitha z Księgi Mormona, a niektórzy wiedzieliby, kim był Albert Pike, lecz niewielu wiedziało, że pochwała Quigleya przez Clintona była zgodna z jego własną globalistyczną agendą i z jego odrzuceniem zasad reprezentowanych przez Abrahama Lincolna.

In the speech, Clinton said: “As a teenager, I heard John Kennedy’s summons to citizenship. And then, as a student at Georgetown, I heard that call clarified by a professor named Carroll Quigley, who said to us that America was the greatest nation in history because our people have always believed in two things: that tomorrow can be better than today and that every one of us has a personal moral responsibility to make it so.” Carroll Quigley’s idea on how to “make America great again”, was for the United States to surrender its national sovereignty to the United Nations. Clinton was a Democrat, globalist, representative of the dragon.

W swoim przemówieniu Clinton powiedział: „Jako nastolatek usłyszałem wezwanie Johna Kennedy’ego do obywatelskiego zaangażowania. A potem, jako student na Uniwersytecie Georgetown, usłyszałem, jak to wezwanie doprecyzował profesor o nazwisku Carroll Quigley, który powiedział nam, że Ameryka była największym narodem w historii, ponieważ nasz naród zawsze wierzył w dwie rzeczy: że jutro może być lepsze niż dziś i że każdy z nas ma osobistą moralną odpowiedzialność, aby tak się stało.” Pomysł Carrolla Quigleya na to, jak „uczynić Amerykę znów wielką”, polegał na tym, by Stany Zjednoczone zrzekły się swojej suwerenności narodowej na rzecz Organizacji Narodów Zjednoczonych. Clinton był Demokratą, globalistą, przedstawicielem smoka.

“Like father, like son”, George Bush the last, was a globalist, and just as was his father, a globalist who professed to be Republican. The apple does not fall far from the tree. The Bible raises the rhetorical question, “Can two walk together, except they be agreed?” One simply needs to track the many enterprises that Bush the last, accomplished together with Bill and Hillary Clinton to see who Bush the last agreed with.

"Jaki ojciec, taki syn". George Bush młodszy był globalistą i, tak jak jego ojciec, globalistą, który deklarował się jako Republikanin. Niedaleko pada jabłko od jabłoni. Biblia stawia retoryczne pytanie: "Czy dwaj mogą iść razem, jeśli nie są zgodni?" Wystarczy prześledzić liczne przedsięwzięcia, które Bush młodszy realizował wspólnie z Billem i Hillary Clinton, aby zobaczyć, z kim Bush młodszy był zgodny.

Barack Hussein Obama made a statement about fundamentally transforming the United States during a campaign rally shortly before he was elected as President. On October 30, 2008, in Columbia, Missouri, Obama said: “We are five days away from fundamentally transforming the United States of America.” The statement was part of Obama’s broader message of “hope and change”, which was a central theme of his 2008 presidential campaign, emphasizing his commitment to significant policy reforms and a different direction for the country. The direction he turned the country was into the dragon policies of globalism, anti-white, pro-abortion, anti-carbon fuels, anti-America pro-globalism, Diversity, Equity, Inclusion, the false history of Critical Race Theory, and on and on. Obama was not simply a community organizer; he was and still is a representative of the dragon power’s globalist agenda.

Barack Hussein Obama podczas wiecu wyborczego, krótko przed wyborem na prezydenta, złożył oświadczenie o fundamentalnej transformacji Stanów Zjednoczonych. 30 października 2008 roku w Columbii w stanie Missouri Obama powiedział: „Dzieli nas pięć dni od fundamentalnej transformacji Stanów Zjednoczonych Ameryki”. Oświadczenie było częścią szerszego przesłania Obamy o „nadziei i zmianie”, które stanowiło centralny motyw jego kampanii prezydenckiej w 2008 roku, podkreślając jego zaangażowanie na rzecz znaczących reform politycznych i odmiennego kierunku dla kraju. Kierunek, w jakim poprowadził kraj, to smocze polityki globalizmu: antybiałe, proaborcyjne, przeciw paliwom węglowym, antyamerykańskie i proglobalistyczne, Różnorodność, Równość, Włączenie, fałszywa historia Krytycznej Teorii Rasy i tak dalej. Obama nie był po prostu działaczem społecznym; był i wciąż jest przedstawicielem globalistycznej agendy smoczej mocy.

Trump however, unlike a typical modern politician, kept more promises than all the other seven presidents in the period beginning in 1989, combined. He was committed to making America great again, and in so attempting, he stirred up the globalist powers that be, not only in the United States, but in the entire world.

Jednak Trump, w przeciwieństwie do typowego współczesnego polityka, dotrzymał więcej obietnic niż łącznie siedmiu pozostałych prezydentów, licząc od 1989 roku. Był zdeterminowany, by znów uczynić Amerykę wielką, a próbując tego dokonać, rozjuszył globalistyczne ośrodki władzy nie tylko w Stanach Zjednoczonych, lecz na całym świecie.

Joe Biden has no evidence whatsoever that he is anything other than another globalist.

Joe Biden nie ma absolutnie żadnych dowodów na to, że jest kimś innym niż kolejny globalista.

The beast of Catholicism waged a long-drawn-out war with the dragon powers, and the president that is reigning when the United States forms an image of the papacy, will, of prophetic necessity, be in a struggle with the dragon powers. None of the living presidents, other than Donald Trump, would wage war with the dragon powers, for the Democrats are openly globalist (dragons), and George Bush the last, was, as his father was (a professed Republican, that is actually a globalist dragon), for Jesus always illustrates the last with the first.

Bestia katolicyzmu stoczyła długotrwałą wojnę z mocami smoka, a prezydent sprawujący urząd w chwili, gdy Stany Zjednoczone utworzą obraz papiestwa, z konieczności proroczej będzie w konflikcie z mocami smoka. Żaden z żyjących prezydentów, poza Donaldem Trumpem, nie prowadziłby wojny z mocami smoka, gdyż Demokraci są otwarcie globalistami (smoki), a George Bush, ostatni, był, jak jego ojciec (deklarowanym Republikaninem, który w rzeczywistości jest globalistycznym smokiem), gdyż Jezus zawsze ilustruje ostatnie poprzez pierwsze.

We will continue this study in the next article.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.

> “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world. The most momentous struggle of all the ages is just before us. Events which for more than forty years we have upon the authority of the prophetic word declared to be impending are now taking place before our eyes. Already the question of an amendment to the Constitution restricting liberty of conscience has been urged upon the legislators of the nation. The question of enforcing Sunday observance has become one of national interest and importance. We well know what the result of this movement will be. But are we ready for the issue? Have we faithfully discharged the duty which God has committed to us of giving the people warning of the danger before them?

> Wielki kryzys czeka lud Boży. Kryzys czeka świat. Najdonioślejsza walka wszystkich wieków jest tuż przed nami. Wydarzenia, które przez ponad czterdzieści lat, opierając się na autorytecie słowa proroczego, zapowiadaliśmy jako nieuchronne, rozgrywają się teraz na naszych oczach. Już sprawa poprawki do konstytucji ograniczającej wolność sumienia jest forsowana wśród ustawodawców narodu. Kwestia egzekwowania święcenia niedzieli stała się sprawą o znaczeniu ogólnonarodowym. Dobrze wiemy, jaki będzie skutek tego ruchu. Ale czy jesteśmy przygotowani na rozstrzygnięcie? Czy wiernie wypełniliśmy obowiązek, który Bóg nam powierzył, mianowicie ostrzegania ludzi przed grożącym im niebezpieczeństwem?

> “There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to ‘the mystery of iniquity;’ and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.

> Jest wielu, nawet spośród zaangażowanych w ten ruch na rzecz przymusowego przestrzegania niedzieli, którzy są zaślepieni co do skutków, jakie pociągnie za sobą to działanie. Nie widzą, że uderzają bezpośrednio w wolność religijną. Wielu nigdy nie zrozumiało roszczeń biblijnego sabatu ani fałszywej podstawy, na której opiera się instytucja niedzieli. Każdy ruch na rzecz ustawodawstwa religijnego jest w istocie aktem ustępstwa wobec papiestwa, które przez tyle wieków nieustannie prowadziło wojnę przeciwko wolności sumienia. Przestrzeganie niedzieli zawdzięcza swoje istnienie jako rzekomo chrześcijańska instytucja „tajemnicy nieprawości”; a jego egzekwowanie będzie faktycznym uznaniem zasad stanowiących sam kamień węgielny romanizmu. Gdy nasz naród tak wyrzeknie się zasad swego ustroju, że uchwali prawo niedzielne, protestantyzm tym aktem sprzymierzy się z papizmem; nie będzie to niczym innym, jak tchnięciem życia w tyranię, która od dawna czyha na sposobność, by ponownie przejść do czynnego despotyzmu.

> “The National Reform movement, exercising the power of religious legislation, will, when fully developed, manifest the same intolerance and oppression that have prevailed in past ages. Human councils then assumed the prerogatives of Deity, crushing under their despotic power liberty of conscience; and imprisonment, exile, and death followed for those who opposed their dictates. If popery or its principles shall again be legislated into power, the fires of persecution will be rekindled against those who will not sacrifice conscience and the truth in deference to popular errors. This evil is on the point of realization.

> Ruch Reformy Narodowej, sprawujący władzę ustawodawczą w sprawach religii, gdy w pełni się rozwinie, okaże tę samą nietolerancję i ucisk, jakie panowały w minionych wiekach. Wówczas ludzkie sobory uzurpowały sobie prerogatywy Bóstwa, miażdżąc pod swą despotyczną władzą wolność sumienia; a więzienie, wygnanie i śmierć spotykały tych, którzy sprzeciwiali się ich nakazom. Jeśli papizm lub jego zasady zostaną ponownie usankcjonowane prawem, płomienie prześladowań zostaną rozpalone na nowo przeciwko tym, którzy nie poświęcą sumienia i prawdy, ulegając powszechnym błędom. To zło jest na progu urzeczywistnienia.

> “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?” Testimonies, volume 5, 711, 712.

> "Gdy Bóg dał nam światło ukazujące niebezpieczeństwa przed nami, jak możemy pozostać bez winy w Jego oczach, jeśli zaniedbamy dołożyć wszelkich starań, by przedstawić to ludziom? Czy możemy być zadowoleni, pozostawiając ich, by stanęli wobec tej doniosłej kwestii bez ostrzeżenia?" Świadectwa, tom 5, 711, 712.

Back to Articles