Article

# The Book of Daniel - Number Seventeen

Księga Daniela - Numer siedemnaście

Prophetic Connections: Nebuchadnezzar’s Golden Image and the Sunday Law

Prorocze powiązania: złoty posąg Nabuchodonozora i ustawa niedzielna

Author

Jeff Pippenger

Published

December 12, 2023

Formats

PDF
Word

Sister White often identifies the golden image on the plain of Dura as the Sunday law.

Siostra White często utożsamia złoty posąg na równinie Dura z prawem niedzielnym.

> “An idol sabbath has been set up, as the golden image was set up in the plains of Dura. And as Nebuchadnezzar, the king of Babylon, issued a decree that all who would not bow down and worship this image should be killed, so a proclamation will be made that all who will not reverence the Sunday institution will be punished with imprisonment and death. Thus the Sabbath of the Lord is trampled underfoot. But the Lord has declared, ‘Woe unto them that decree unrighteous decrees, and write grievousness which they have prescribed’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18; 2:1–3, quoted.]” Manuscript Releases, volume 14, 91.

> Ustanowiono bałwochwalczy sabat, tak jak na równinie Dura ustawiono złoty posąg. I jak Nebukadnezar, król Babilonu, wydał dekret, że wszyscy, którzy nie padną i nie oddadzą czci temu posągowi, mają być zabici, tak zostanie ogłoszona proklamacja, że wszyscy, którzy nie będą okazywać poszanowania dla instytucji niedzielnej, zostaną ukarani więzieniem i śmiercią. W ten sposób sabat Pana jest deptany pod nogami. Lecz Pan oświadczył: 'Biada tym, którzy wydają niesprawiedliwe dekrety i spisują uciążliwe przepisy, które sami zarządzili' [Izajasza 10:1]. [Sofoniasza 1:14-18; 2:1-3, cytowane.] Manuscript Releases, tom 14, 91.

In this particular passage Sister White references the book of Zephaniah, and in so doing she adds to the prophetic connection of Daniel chapter two and chapter three. Zephaniah identifies that God’s people are to gather together before the decree. He also identifies a trumpet message, which is a symbol of a warning message that is directed against the cities (States) and towers (Churches). He identifies a gathering, which is the element of the “seven times,” that occurs when the Leviticus twenty-six prayer is offered. He identifies a “nation that is not desired,” all the while emphasizing the arrival of God’s executive judgment that begins at the Sunday law and escalates through to the Second Coming of Christ.

W tym konkretnym fragmencie siostra White odwołuje się do Księgi Sofoniasza i w ten sposób pogłębia prorocze powiązanie z rozdziałami drugim i trzecim Księgi Daniela. Sofoniasz wskazuje, że lud Boży ma zebrać się razem przed wydaniem dekretu. Wskazuje także na poselstwo trąby, które jest symbolem ostrzegawczego poselstwa skierowanego przeciwko miastom (państwom) i wieżom (kościołom). Wskazuje też na zgromadzenie, które stanowi element „siedmiu czasów”, pojawiający się, gdy zanoszona jest modlitwa z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej. Wskazuje na „naród niepożądany”, jednocześnie podkreślając nadejście Bożego sądu wykonawczego, który rozpoczyna się wraz z wprowadzeniem prawa niedzielnego i narasta aż do Powtórnego Przyjścia Chrystusa.

What precedes the decree of the Sunday law is the formation of the image of the beast. The formation of the image of the beast is the visual test that confronts those of God’s people, who have previously passed the dietary test. Before the decree, which is the third (the litmus test), God’s people, who Zephaniah identifies as a “nation that is not desired,” are called to gather together. The first prophecy of Ezekiel is the gathering message, but it is only accomplished for those who recognize their scattered condition and pray the Leviticus twenty-six prayer, as did Daniel, in chapter nine.

Tym, co poprzedza dekret o prawie niedzielnym, jest ukształtowanie obrazu bestii. Ukształtowanie obrazu bestii jest widzialnym sprawdzianem, który staje przed tymi spośród ludu Bożego, którzy wcześniej zdali próbę dietetyczną. Przed dekretem, który jest trzecim (papierkiem lakmusowym), lud Boży, który Sofoniasz określa jako „naród, który nie jest pożądany”, jest wezwany do zgromadzenia się. Pierwsze proroctwo Ezechiela jest przesłaniem o zgromadzeniu, lecz urzeczywistnia się ono jedynie wobec tych, którzy rozpoznają swój stan rozproszenia i modlą się modlitwą z dwudziestego szóstego rozdziału Księgi Kapłańskiej, tak jak uczynił Daniel w rozdziale dziewiątym.

> The great day of the Lord is near, it is near, and hasteth greatly, even the voice of the day of the Lord: the mighty man shall cry there bitterly. That day is a day of wrath, a day of trouble and distress, a day of wasteness and desolation, a day of darkness and gloominess, a day of clouds and thick darkness, A day of the trumpet and alarm against the fenced cities, and against the high towers. And I will bring distress upon men, that they shall walk like blind men, because they have sinned against the Lord: and their blood shall be poured out as dust, and their flesh as the dung. Neither their silver nor their gold shall be able to deliver them in the day of the Lord’s wrath; but the whole land shall be devoured by the fire of his jealousy: for he shall make even a speedy riddance of all them that dwell in the land. Gather yourselves together, yea, gather together, O nation not desired; Before the decree bring forth, before the day pass as the chaff, before the fierce anger of the Lord come upon you, before the day of the Lord’s anger come upon you. Seek ye the Lord, all ye meek of the earth, which have wrought his judgment; seek righteousness, seek meekness: it may be ye shall be hid in the day of the Lord’s anger. Zephaniah 1:14–2:3.

> Bliski jest wielki dzień Pana, bliski i bardzo się przybliża; oto głos dnia Pana: tam mocarz będzie gorzko wołał. Dzień ów jest dniem gniewu, dniem ucisku i trwogi, dniem spustoszenia i zniszczenia, dniem ciemności i mroku, dniem obłoków i gęstej ciemności, dniem trąby i okrzyku wojennego przeciw miastom obwarowanym i przeciw wysokim wieżom. I sprowadzę utrapienie na ludzi, tak że będą chodzić jak niewidomi, bo zgrzeszyli przeciw Panu; ich krew będzie wylana jak proch, a ich ciało jak gnój. Ani ich srebro, ani ich złoto nie zdoła ich wybawić w dniu gniewu Pana; bo cała ziemia będzie pożarta ogniem jego zazdrości, gdyż rychło dokona całkowitej zagłady wszystkich, którzy mieszkają w kraju. Zbierzcie się, tak, zbierzcie się, narodzie niepożądany; zanim zarządzenie nabierze mocy, zanim dzień przeminie jak plewa, zanim spadnie na was srogi gniew Pana, zanim dosięgnie was dzień gniewu Pana. Szukajcie Pana, wszyscy pokorni ziemi, którzy spełniacie jego prawo; szukajcie sprawiedliwości, szukajcie pokory: może zostaniecie ukryci w dniu gniewu Pana. Sofoniasza 1:14–2:3.

A “mighty man” in the Scriptures is a man of power, and the first reference to a “mighty man” is Gideon.

„Mocarz” w Piśmie Świętym oznacza potężnego człowieka, a pierwsza wzmianka o „mocarzu” dotyczy Gedeona.

> And there came an angel of the Lord, and sat under an oak which was in Ophrah, that pertained unto Joash the Abiezrite: and his son Gideon threshed wheat by the winepress, to hide it from the Midianites. And the angel of the Lord appeared unto him, and said unto him, The Lord is with thee, thou mighty man of valour. And Gideon said unto him, Oh my Lord, if the Lord be with us, why then is all this befallen us? and where be all his miracles which our fathers told us of, saying, Did not the Lord bring us up from Egypt? but now the Lord hath forsaken us, and delivered us into the hands of the Midianites. And the Lord looked upon him, and said, Go in this thy might, and thou shalt save Israel from the hand of the Midianites: have not I sent thee? And he said unto him, Oh my Lord, wherewith shall I save Israel? behold, my family is poor in Manasseh, and I am the least in my father’s house. And the Lord said unto him, Surely I will be with thee, and thou shalt smite the Midianites as one man. Judges 6:11–16.

> I przyszedł anioł Pana i usiadł pod dębem, który był w Ofrze, należącym do Joasza Abiezeryty; a jego syn Gedeon młócił pszenicę w tłoczni winnej, aby ją ukryć przed Midianitami. I ukazał mu się anioł Pana i rzekł do niego: Pan z tobą, dzielny wojowniku. A Gedeon rzekł do niego: Ach, panie mój, jeśli Pan jest z nami, to dlaczego spotkało nas to wszystko? I gdzie są wszystkie jego cuda, o których opowiadali nam nasi ojcowie, mówiąc: Czyż nie wyprowadził nas Pan z Egiptu? Lecz teraz Pan nas opuścił i wydał w ręce Midianitów. I Pan spojrzał na niego i rzekł: Idź w tej twojej sile, a wybawisz Izraela z ręki Midianitów; czyż nie ja cię posyłam? A on rzekł do niego: Ach, panie mój, czym wybawię Izraela? Oto mój ród jest najuboższy w plemieniu Manassesa, a ja jestem najmniejszy w domu mego ojca. I rzekł do niego Pan: Zaiste, będę z tobą i pobijesz Midianitów jak jednego męża. Sędziów 6:11–16.

In Zephaniah the mighty man, who is also Gideon, is to cry bitterly. The word “cry” is a symbol of the Midnight Cry in the last days, and the word “bitter” represents righteous indignation. Gideon, or Zephaniah’s “mighty man,” is a symbol of the Elijah message that has the responsibility of showing God’s people their sins, and of course the sins of their fathers.

W Księdze Sofoniasza mocarz, którym jest także Gedeon, ma wznieść gorzkie wołanie. Słowo „wołanie” jest symbolem Wołania o północy w dniach ostatecznych, a słowo „gorzkie” oznacza sprawiedliwe oburzenie. Gedeon, czyli „mocarz” Sofoniasza, jest symbolem poselstwa Eliasza, które ma obowiązek wskazywać ludowi Bożemu jego grzechy oraz, oczywiście, grzechy jego ojców.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> Wołaj donośnie, nie powstrzymuj się, podnieś swój głos jak trąba i oznajmij mojemu ludowi ich występki, a domowi Jakuba ich grzechy. Izajasz 58:1.

All the prophets align with one another in the last days, so the trumpet message of Isaiah is also the “cry” of the mighty man of Zephaniah, who is Gideon, and they all are identifying the Elijah messenger and his work in the last days. In Isaiah the following verses identify their sins as presumption, for they believe they are actually worshipping and serving the Lord.

Wszyscy prorocy współbrzmią ze sobą w dniach ostatecznych, dlatego trąbne poselstwo Izajasza jest także „okrzykiem” bohatera u Sofoniasza, którym jest Gedeon, a wszyscy oni wskazują na posłańca Eliasza oraz jego dzieło w dniach ostatecznych. U Izajasza następujące wersety określają ich grzech jako zuchwałość, ponieważ wierzą, że rzeczywiście oddają cześć i służą Panu.

> Yet they seek me daily, and delight to know my ways, as a nation that did righteousness, and forsook not the ordinance of their God: they ask of me the ordinances of justice; they take delight in approaching to God. Isaiah 58:2.

> A jednak dzień w dzień mnie szukają i mają upodobanie w poznawaniu moich dróg, jak naród, który czynił sprawiedliwość i nie porzucił nakazu swego Boga; proszą mnie o wyroki sprawiedliwości; mają upodobanie w zbliżaniu się do Boga. Izajasza 58:2.

The bitter cry of the mighty man is the message of the Midnight Cry, which includes the revelation that July 18, 2020 was a presumptuous sin against the Lord that must be repented of and confessed. The nuts and bolts of the message of the Midnight Cry is the formation of the image of the beast, and the subsequent judgment brought upon the United States, and then the world, by Islam.

Gorzkie wołanie mocarza jest poselstwem Wołania o Północy, które obejmuje objawienie, że 18 lipca 2020 roku było zuchwałym grzechem przeciwko Panu, za który należy pokutować i który należy wyznać. Sednem poselstwa Wołania o Północy jest powstanie obrazu bestii oraz następujący potem sąd sprowadzony przez islam na Stany Zjednoczone, a następnie na świat.

When the Leviticus twenty-six prayer is accomplished at the end of the wilderness of the three and a half days of Revelation eleven, the precious and vile will be separated. The wise and foolish will either have the golden oil or they will not, and at that time they will be as Gideon’s “one man.” According to Zephaniah, before the Sunday law decree, Gideon, who is Elijah, who is Ezekiel, who is the mighty man will present the message of the Midnight Cry, in conjunction with the bitterness of showing God’s people their sin of participating in the prediction of July 18, 2020, and their unjustified attempt to vindicate their prediction after it utterly failed.

Kiedy modlitwa z Księgi Kapłańskiej 26 zostanie dopełniona na końcu okresu pustyni trzech i pół dnia z jedenastego rozdziału Objawienia, to, co cenne, zostanie oddzielone od tego, co podłe. Mądrzy i głupi będą mieli złoty olej albo nie, i wówczas będą jak Gedeonowy „jeden mąż”. Według Sofoniasza, przed ustawą niedzielną Gedeon, który jest Eliaszem, który jest Ezechielem, który jest dzielnym mężem, przedstawi poselstwo wołania o północy, w połączeniu z goryczą ukazywania ludowi Bożemu ich grzechu uczestniczenia w przepowiedni z 18 lipca 2020 roku oraz z ich nieuzasadnioną próbą usprawiedliwienia tej przepowiedni po tym, jak całkowicie zawiodła.

Zephaniah identifies a gathering together of God’s people in the last days that precedes the Sunday law decree. The gathering together is also represented by Ezekiel’s first prophecy in chapter thirty-seven.

Sofoniasz wskazuje na zgromadzenie ludu Bożego w dniach ostatecznych, które poprzedza dekret o prawie niedzielnym. To zgromadzenie jest również przedstawione w pierwszym proroctwie Ezechiela w rozdziale trzydziestym siódmym.

> So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:7, 8.

> Więc prorokowałem, jak mi nakazano: a gdy prorokowałem, rozległ się szum, i oto drżenie, i kości zbliżyły się, kość do swojej kości. A gdy patrzyłem, oto ścięgna i ciało pojawiły się na nich, a skóra pokryła je z wierzchu; lecz nie było w nich tchnienia. Ezechiel 37:7, 8.

Ezekiel prophesied to the dry bones that lay dead in the street of that city of Revelation chapter eleven, where also our Lord was crucified. They are first gathered together.

Ezechiel prorokował do suchych kości, które leżały martwe na ulicy tego miasta z jedenastego rozdziału Apokalipsy, gdzie również został ukrzyżowany nasz Pan. Najpierw zostają one zebrane razem.

> And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:8–10.

> A ich zwłoki będą leżeć na ulicy wielkiego miasta, które duchowo nazywa się Sodomą i Egiptem, gdzie też nasz Pan został ukrzyżowany. A ludzie spośród ludów, plemion, języków i narodów będą oglądać ich zwłoki przez trzy i pół dnia i nie pozwolą, aby ich zwłoki zostały złożone do grobów. A mieszkańcy ziemi będą się z nich radować i weselić, i będą posyłać sobie nawzajem dary, ponieważ ci dwaj prorocy dręczyli mieszkańców ziemi. Objawienie 11:8-10.

They are gathered as the three and a half days are coming to a conclusion. The three and a half days represents the tarrying time of Matthew chapter twenty-five, but it is also the scattering of the “seven times” of Leviticus twenty-six. Those that are gathered have previously been scattered, and Zephaniah identifies them as a “nation not desired.” The nation that is not desired are those who have been dead in the streets while the world rejoiced over their dead bodies, but who are gathered together and then become the nation that is the point of attack of the dragon power of the last days, who lift up the whore of Tyre as their head.

Zostają zgromadzeni, gdy trzy i pół dnia dobiega końca. Trzy i pół dnia oznacza czas zwlekania z 25. rozdziału Ewangelii Mateusza, ale jest też rozproszeniem „siedmiu czasów” z 26. rozdziału Księgi Kapłańskiej. Ci, którzy zostali zgromadzeni, wcześniej byli rozproszeni, a Sofoniasz określa ich jako „naród niepożądany”. Naród niepożądany to ci, którzy leżeli martwi na ulicach, podczas gdy świat radował się nad ich martwymi ciałami, lecz którzy zostają zgromadzeni, a następnie stają się narodem będącym celem ataku smoczej potęgi dni ostatecznych, która wynosi nierządnicę z Tyru jako swoją głowę.

> A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee. Psalm 83:1–5.

> Pieśń lub psalm Asafa. Nie milcz, Boże; nie bądź niemy i nie bądź bezczynny, Boże. Bo oto Twoi wrogowie wszczynają wrzawę, a ci, którzy Cię nienawidzą, podnieśli głowę. Uknuli podstępny plan przeciw Twemu ludowi i naradzili się przeciw Twoim ukrytym. Rzekli: Chodźcie, wytępmy ich, aby nie byli już narodem, aby imię Izraela nie było więcej wspominane. Bo jednomyślnie się naradzili; sprzysięgli się przeciw Tobie. Psalm 83, 1–5.

Their intent is to take spiritual Israel of the last days and throw them into Nebuchadnezzar’s fiery furnace. When the dead bones first hear Isaiah’s “voice,” crying the message of the Midnight Cry, they are still in the wilderness of the three and a half days. They then must choose to receive or reject the Comforter that Christ promised to send which convicts them of their sin of July 18, 2020.

Ich zamiarem jest wziąć duchowy Izrael czasów ostatecznych i wrzucić go do ognistego pieca Nabuchodonozora. Gdy martwe kości po raz pierwszy słyszą „głos” Izajasza, zwiastujący poselstwo wołania o północy, wciąż są na pustyni trzech i pół dnia. Wówczas muszą zdecydować, czy przyjąć, czy odrzucić Pocieszyciela, którego Chrystus obiecał posłać, a który przekonuje ich o ich grzechu z 18 lipca 2020 roku.

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.

> Pocieszcie, pocieszcie mój lud, mówi wasz Bóg. Mówcie do serca Jerozolimy i wołajcie do niej, że dobiegło końca jej wojowanie, że jej wina została odpuszczona; bo z ręki Pana otrzymała podwójnie za wszystkie swoje grzechy. Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, wyrównajcie na pustyni gościniec dla naszego Boga. Każda dolina zostanie podniesiona, a każda góra i wzgórze będą obniżone; co krzywe, będzie wyprostowane, a nierówne miejsca staną się równiną. I objawi się chwała Pana i razem wszelkie ciało ją ujrzy, bo usta Pana to powiedziały. Izajasz 40:1–5.

The passage identifying the work of the voice crying in the wilderness has some very detailed information. His message will be based upon a revelation of Christ’s character, as represented by the fact that the “glory,” which is Christ’s character, will be revealed. The Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of probation is an unsealing of Christ’s character as represented by the element of His character that is represented as Alpha and Omega. It will also be revealed that His character is “truth.”

Fragment identyfikujący dzieło głosu wołającego na pustyni zawiera bardzo szczegółowe informacje. Jego przesłanie będzie oparte na objawieniu charakteru Chrystusa, co ilustruje fakt, że zostanie objawiona "chwała", czyli charakter Chrystusa. Objawienie Jezusa Chrystusa, które zostaje odpieczętowane tuż przed zakończeniem czasu łaski, jest odpieczętowaniem charakteru Chrystusa, reprezentowanego przez aspekt Jego charakteru określany jako Alfa i Omega. Zostanie też objawione, że Jego charakter jest "prawdą".

Another detail is that when the voice begins to cry, he is still in the wilderness of the three and a half days, for he is crying in the wilderness. Prophetically when his work begins the two witnesses are still dead in the street that runs through Ezekiel’s valley. Another specific fact is that when the voice begins his work, the entire world shall have access to the message. Another observation is that the message is given in the period of the last days when Christ is blotting out the sins of the one hundred and forty-four thousand, for their iniquity has been pardoned. The sad fact that is also revealed “line upon line,” is that only those who meet the requirements of the gospel will receive the pardon that is being accomplished in that history.

Kolejnym szczegółem jest to, że gdy głos zaczyna wołać, wciąż przebywa na pustyni trzech i pół dnia, bo woła na pustyni. Proroczo, gdy jego dzieło się rozpoczyna, dwaj świadkowie są wciąż martwi na ulicy, która biegnie przez dolinę Ezechiela. Innym konkretnym faktem jest, że gdy głos rozpoczyna swoje dzieło, cały świat będzie miał dostęp do tego przesłania. Kolejna obserwacja jest taka, że przesłanie jest przekazywane w okresie dni ostatecznych, kiedy Chrystus wymazuje grzechy stu czterdziestu czterech tysięcy, ponieważ ich nieprawość została odpuszczona. Smutnym faktem, który również zostaje objawiony „wiersz po wierszu”, jest to, że tylko ci, którzy spełniają wymagania ewangelii, otrzymają odpuszczenie, które dokonuje się w tej historii.

Only those that respond to the demands associated with the Leviticus twenty-six prayer will have their sins and their father’s sins blotted out, for they will have received “double for all her sins.” The Lord’s “hand” that is associated with their sins and the sins of their fathers is a symbol of the first disappointment, where the Lord held His hand over a mistake that produced the first disappointment. In Millerite history His hand prevented God’s people from seeing a hidden truth. His hand in that history represented His divine providence. In the last days His hand represents God’s peoples rejection of a revealed truth by God’s people, and His hand then represents His divine judgment.

Tylko ci, którzy odpowiedzą na wymagania związane z modlitwą z 26. rozdziału Księgi Kapłańskiej, będą mieli wymazane swoje grzechy i grzechy swoich ojców, gdyż otrzymają „podwójnie za wszystkie jej grzechy”. „Ręka” Pana, która jest związana z ich grzechami i grzechami ich ojców, jest symbolem pierwszego rozczarowania, kiedy Pan położył swoją rękę na błędzie, który spowodował pierwsze rozczarowanie. W historii millerystów Jego ręka powstrzymała lud Boży przed dostrzeżeniem ukrytej prawdy. Jego ręka w tamtej historii reprezentowała Jego Boską Opatrzność. W dniach ostatecznych Jego ręka reprezentuje odrzucenie objawionej prawdy przez lud Boży, a wówczas Jego ręka reprezentuje Jego Boski sąd.

With the voice of Ezekiel’s first prophecy the dead are formed together, but not yet standing as a mighty army. The second prophecy of Ezekiel chapter thirty-seven, accomplishes that by bringing the breath that comes from the four winds.

Na głos pierwszego proroctwa Ezechiela umarli zostają złączeni w całość, lecz jeszcze nie stoją jako potężna armia. Drugie proroctwo z trzydziestego siódmego rozdziału Księgi Ezechiela dokonuje tego, sprowadzając tchnienie, które przychodzi z czterech wiatrów.

> Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:9–14.

> Wtedy rzekł do mnie: Prorokuj do wiatru, prorokuj, synu człowieczy, i powiedz wiatrowi: Tak mówi Pan Bóg: Przyjdź z czterech wiatrów, o tchnienie, i tchnij na tych zabitych, aby ożyli. I prorokowałem, jak mi nakazał, i tchnienie weszło w nich, i ożyli, i stanęli na nogach — bardzo wielkie wojsko. Wtedy rzekł do mnie: Synu człowieczy, te kości to cały dom Izraela. Oto mówią: Wyschły nasze kości i przepadła nasza nadzieja; jesteśmy całkowicie odcięci. Przeto prorokuj i powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Oto, ludu mój, otworzę wasze groby i wyprowadzę was z waszych grobów, i wprowadzę was do ziemi Izraela. I poznacie, że Ja jestem Pan, gdy otworzę wasze groby, ludu mój, i wyprowadzę was z waszych grobów, i włożę w was mojego ducha, i ożyjecie, i osadzę was w waszej własnej ziemi. Wtedy poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i uczyniłem — mówi Pan. Ezechiel 37:9-14.

That breath of Ezekiel’s prophecy is the sealing message, for it comes from the four winds.

Owe tchnienie z proroctwa Ezechiela jest przesłaniem pieczętującym, gdyż przychodzi z czterech wiatrów.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> A potem ujrzałem czterech aniołów stojących na czterech krańcach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby żaden wiatr nie wiał na ziemię ani na morze, ani na żadne drzewo. I ujrzałem innego anioła wstępującego od wschodu, mającego pieczęć Boga żywego; i zawołał donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano wyrządzać szkodę ziemi i morzu, mówiąc: Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, dopóki nie opieczętujemy sług naszego Boga na ich czołach. Objawienie 7:1-3.

The four winds arise from the east, and prophetically, Islam is both “the east wind” and “the children of the east.” Ezekiel’s “breath,” which transforms the formed bodies into “a great and exceeding army” is the message that seals the one hundred and forty-four thousand. The sealing message of Revelation chapter seven, arises from the east. That message is the message of the Midnight Cry, and Zephaniah identifies it as the trumpet “alarm against the fenced cities, and against the high towers.”

Cztery wiatry wychodzą ze wschodu, a w sensie proroczym islam jest zarówno "wiatrem wschodnim", jak i "synami wschodu". "Tchnienie" Ezechiela, które przemienia uformowane ciała w "wielką i bardzo liczną armię", jest poselstwem, które pieczętuje sto czterdzieści cztery tysiące. Poselstwo pieczętujące z siódmego rozdziału Księgi Objawienia pochodzi ze wschodu. To poselstwo jest poselstwem wołania o północy, a Sofoniasz określa je jako trąbny "alarm przeciwko obwarowanym miastom i przeciw wysokim wieżom".

A tower is a symbol of the church.

Wieża jest symbolem kościoła.

> “In the parable the householder represented God, the vineyard the Jewish nation, and the hedge the divine law which was their protection. The tower was a symbol of the temple.” The Desire of Ages, 597.

> W przypowieści gospodarz przedstawiał Boga, winnica — naród żydowski, a żywopłot — prawo Boże, które było ich ochroną. Wieża była symbolem świątyni. Pragnienie wieków, 597.

A city is a kingdom in Bible prophecy. The papacy is “Babylon,” “that great city.” France and thereafter the United States are “the great city,” of “Sodom and Egypt.” Jerusalem is the “great city,” that comes down out of heaven. Zephaniah’s message is against the cities and towers, or against the combination of church and state, which by definition is the image of the beast. It is the “secret” message of Daniel chapter two.

Miasto jest królestwem w proroctwie biblijnym. Papiestwo to „Babilon”, „to wielkie miasto”. Francja, a następnie Stany Zjednoczone, są „wielkim miastem”, „Sodomą i Egiptem”. Jerozolima jest „wielkim miastem”, które zstępuje z nieba. Przesłanie Sofoniasza jest przeciwko miastom i wieżom, czyli przeciwko połączeniu kościoła i państwa, które z definicji jest obrazem bestii. Jest to „tajemne” przesłanie drugiego rozdziału Daniela.

Just before the Sunday law decree, that is Nebuchadnezzar’s golden image test of Daniel chapter three, the dead bodies awaken and are transformed into a mighty army to proclaim the message identifying and opposing the formation of the combination of church and state, while also identifying that Islam is the providential tool which God employs to exercise His judgment upon those who enforce Sunday worship as He has in past history. The message identifies that when the image is fully developed, and enforces the mark of the beast, the judgment will be delivered.

Tuż przed dekretem o prawie niedzielnym, czyli próbą ze złotym posągiem Nabuchodonozora z trzeciego rozdziału Księgi Daniela, zmarli budzą się i zostają przemienieni w potężną armię, aby głosić orędzie wskazujące i sprzeciwiające się tworzeniu sojuszu Kościoła z państwem, a zarazem wskazujące, że islam jest narzędziem opatrznościowym, którego Bóg używa, by wykonywać swój sąd nad tymi, którzy narzucają święcenie niedzieli, tak jak czynił to w przeszłości. Orędzie wskazuje, że gdy obraz zostanie w pełni ukształtowany i narzuci znak bestii, sąd zostanie wymierzony.

There is no direct reference in Daniel chapter three to the image of the beast that leads to and reaches its maturity at the Sunday law, but there cannot be a third message without a first and second, for chapter two of Daniel must be included in the revelation of the truths represented in Daniel chapter three. The “secret” of the image dream of chapter two identifies God’s people coming to recognize the life and death implications of Nebuchadnezzar’s image of the beast.

W trzecim rozdziale Księgi Daniela nie ma bezpośredniego odniesienia do obrazu bestii, który prowadzi do prawa niedzielnego i osiąga w nim swoją dojrzałość, lecz nie może istnieć trzecie poselstwo bez pierwszego i drugiego, gdyż drugi rozdział Księgi Daniela musi być uwzględniony w objawieniu prawd przedstawionych w trzecim rozdziale Księgi Daniela. „Tajemnica” snu o posągu z rozdziału drugiego wskazuje, że lud Boży dochodzi do rozpoznania kwestii życia i śmierci związanych z obrazem bestii Nabuchodonozora.

Sanctified logic requires that when Nebuchadnezzar determined that he was going to have a dedication ceremony to his golden idol, that the idol must first be built, and the musicians would need to practice the music they would play at the ceremony. There had to be advance preparation of construction going on over a period of time with excavation, a foundation laid, scaffolding, and workmen coming and going, and that preparation was the formation of the image of Nebuchadnezzar’s dream, but Nebuchadnezzar’s pride determined to make an image of only one beast, not all the kingdoms of Bible prophecy. The construction of that image is the test that God’s people must pass before probation closes, and before they are sealed, before the music plays.

Uświęcona logika wymaga, aby gdy Nabuchodonozor postanowił urządzić uroczystość poświęcenia swojego złotego posągu, najpierw zbudowano sam posąg, a muzycy musieli przećwiczyć utwory, które mieli zagrać podczas ceremonii. Musiały więc trwać wcześniejsze przygotowania budowlane przez pewien czas: wykopy, wylanie fundamentów, rusztowania i robotnicy przychodzący i odchodzący, a przygotowania te były kształtowaniem obrazu ze snu Nabuchodonozora; lecz pycha Nabuchodonozora kazała mu sporządzić wizerunek tylko jednego zwierzęcia, a nie wszystkich królestw proroctwa biblijnego. Budowa tego obrazu jest próbą, którą lud Boży musi zdać, zanim zakończy się czas próby i zanim zostaną zapieczętowani, zanim zabrzmi muzyka.

Sanctified logic also identifies that Shadrach, Meshach and Abednego were not the only Hebrew slaves that witnessed the advance preparation for the dedication of the golden image. They were simply the only Hebrews that understood the implications of those preparations as a life and death warning, and made their own personal preparation for the coming crisis.

Uświęcone rozumowanie wskazuje również, że Szadrak, Meszak i Abed-Nego nie byli jedynymi hebrajskimi niewolnikami, którzy byli świadkami przygotowań poprzedzających poświęcenie złotego posągu. Byli po prostu jedynymi Hebrajczykami, którzy zrozumieli znaczenie tych przygotowań jako ostrzeżenia będącego sprawą życia i śmierci i poczynili własne osobiste przygotowania na nadchodzący kryzys.

In the passage from Sister White at the beginning of this article, she not only aligns Zephaniah’s decree with Nebuchadnezzar’s golden image and the Sunday law, she also identifies Isaiah’s unrighteous decree.

W fragmencie Siostry White na początku tego artykułu nie tylko zestawia ona dekret Sofoniasza ze złotym posągiem Nabuchodonozora i prawem niedzielnym, ale także identyfikuje niesprawiedliwy dekret Izajasza.

> Woe unto them that decree unrighteous decrees, and that write grievousness which they have prescribed; To turn aside the needy from judgment, and to take away the right from the poor of my people, that widows may be their prey, and that they may rob the fatherless! And what will ye do in the day of visitation, and in the desolation which shall come from far? to whom will ye flee for help? and where will ye leave your glory? Isaiah 10:1–3.

> Biada tym, którzy wydają niesprawiedliwe dekrety i spisują ucisk, który sami zarządzili; aby odwrócić ubogiego od sądu i odebrać prawo biednym z mego ludu, żeby wdowy były ich łupem i aby mogli ograbiać sieroty! A cóż uczynicie w dniu nawiedzenia i w spustoszeniu, które nadejdzie z daleka? Do kogo uciekniecie po pomoc? I gdzie zostawicie swoją chwałę? Izajasz 10:1-3.

Isaiah’s “unrighteous decree,” is the Sunday law, and it is “the day of visitation” and “desolation,” for the United States, for “national apostasy” is followed by “national ruin.” According to Isaiah, at the Sunday law, which is also Nebuchadnezzar’s golden image, the “desolation” “shall come from far.”

„Niesprawiedliwy dekret” Izajasza to prawo niedzielne i jest on „dniem nawiedzenia” oraz „spustoszeniem” dla Stanów Zjednoczonych, gdyż po „narodowym odstępstwie” następuje „narodowa ruina”. Według Izajasza, przy prawie niedzielnym, które jest również złotym posągiem Nabuchodonozora, „spustoszenie” „przyjdzie z daleka”.

> Remember this, and show yourselves men: bring it again to mind, O ye transgressors. Remember the former things of old: for I am God, and there is none else; I am God, and there is none like me, Declaring the end from the beginning, and from ancient times the things that are not yet done, saying, My counsel shall stand, and I will do all my pleasure: Calling a ravenous bird from the east, the man that executeth my counsel from a far country: yea, I have spoken it, I will also bring it to pass; I have purposed it, I will also do it. Hearken unto me, ye stouthearted, that are far from righteousness: I bring near my righteousness: it shall not be far off, and my salvation shall not tarry: and I will place salvation in Zion for Israel my glory. Isaiah 46:8–13.

> Pamiętajcie o tym i bądźcie mężni; przywiedźcie to znów na pamięć, wy przestępcy. Wspominajcie dawne rzeczy z pradawnych czasów, bo Ja jestem Bogiem i nie ma innego; Ja jestem Bogiem i nie ma nikogo podobnego do Mnie, który zwiastuję koniec od początku i od wieków to, co jeszcze się nie stało, mówiąc: Mój zamysł się ostoi i spełnię całą swoją wolę; wołam drapieżnego ptaka ze wschodu, męża wykonującego mój zamysł z dalekiego kraju; tak, wyrzekłem to i także to spełnię; postanowiłem i również to uczynię. Słuchajcie mnie, wy zatwardziali w sercu, dalecy od sprawiedliwości: Zbliżam moją sprawiedliwość; nie będzie daleko, a moje zbawienie nie zwleka; i umieszczę zbawienie na Syjonie, Izraelowi moją chwałę. Izajasza 46:8–13.

Isaiah places this passage at the end of the tarrying time, for then his “salvation shall” no longer “tarry.” It is at the end of Revelation eleven’s three and a half days. The end of the tarrying time is marked by the arrival of the message of the Midnight Cry, when Ezekiel’s great army stands up. When they stand up, they are lifted up as an ensign in Revelation chapter eleven.

Izajasz umieszcza ten fragment na końcu czasu zwłoki, bo wtedy jego „zbawienie” nie będzie już „zwlekać”. Chodzi o koniec trzech i pół dnia z jedenastego rozdziału Apokalipsy. Koniec czasu zwłoki wyznacza nadejście poselstwa Wołania o północy, gdy wielka armia Ezechiela staje na nogi. Gdy staje na nogi, jest podniesiona niczym sztandar w jedenastym rozdziale Apokalipsy.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:11–14.

> A po trzech i pół dniach Duch życia od Boga wstąpił w nich i stanęli na nogi; i wielki strach padł na tych, którzy ich widzieli. I usłyszeli z nieba potężny głos mówiący do nich: Wstąpcie tutaj. I wstąpili do nieba w obłoku, a ich wrogowie patrzyli na nich. I w tej samej godzinie nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i runęła dziesiąta część miasta; w trzęsieniu ziemi zginęło siedem tysięcy ludzi, a pozostali przerazili się i oddali chwałę Bogu niebios. Drugie biada minęło; oto trzecie biada nadchodzi wkrótce. Objawienie 11:11-14.

The two witnesses of Revelation eleven ascend to heaven as the ensign, in the same hour as the earthquake, which is the Sunday law. At that time, or as John says, “in that hour,” according to Isaiah, chapter forty-six, God calls “the man” who executes His counsel, who is also “a ravenous bird from the east”. The ravenous bird, that is “the man” God employs to execute His counsel comes from “a far country”. In Isaiah chapter ten, at the time of the “unrighteous decree” which is the Sunday law, the “desolation” of the United States comes from “far.” “East” is a symbol of Islam, for in prophecy they are both “the children of the east,” and “the east wind.” A “bird” in prophecy is a religion, as represented by Babylon being a cage full of hateful and unclean birds. The “ravenous bird” that comes from a far country in the east, is the religion of Islam.

Dwaj świadkowie z jedenastego rozdziału Objawienia wstępują do nieba jako znak, w tej samej godzinie co trzęsienie ziemi, które jest prawem niedzielnym. W tym czasie, lub jak mówi Jan, „w tej godzinie”, według Księgi Izajasza, rozdział czterdziesty szósty, Bóg wzywa „męża”, który wykonuje Jego zamysł, który jest także „drapieżnym ptakiem ze Wschodu”. Drapieżny ptak, czyli „mąż”, którym Bóg się posługuje, aby wykonać swój zamysł, pochodzi z „dalekiego kraju”. W rozdziale dziesiątym Księgi Izajasza, w czasie „niegodziwego dekretu”, którym jest prawo niedzielne, „spustoszenie” Stanów Zjednoczonych przychodzi „z daleka”. „Wschód” jest symbolem islamu, gdyż w proroctwie są oni zarówno „synami Wschodu”, jak i „wschodnim wiatrem”. „Ptak” w proroctwie oznacza religię, co przedstawia Babilon jako klatkę pełną nienawistnych i nieczystych ptaków. „Drapieżny ptak”, który przychodzi z dalekiego kraju na Wschodzie, to religia islamu.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> A on zawołał potężnym głosem, mówiąc: Upadł, upadł Babilon wielki, i stał się siedliskiem demonów, i więzieniem wszelkiego ducha nieczystego, i klatką wszelkiego ptactwa nieczystego i wstrętnego. Objawienie 18:2.

The three-fold-union of modern Babylon represents three forms of government, and also three forms of religion. The religion of the United Nations is spiritualism, the religion of the United States is apostate Protestantism and the religion of the pope is Catholicism. All those religious persuasions are sometimes symbolized as women, but also as birds. It is the religious and political force of the United Nations, with the United States as the primary king, that places the papacy on the throne of the earth. In the book of Zechariah, it is two birds that establish the pope, who is identified as that “wicked” by the apostle Paul in second Thessalonians.

Potrójne zjednoczenie współczesnego Babilonu reprezentuje trzy formy rządów, a także trzy formy religii. Religią Organizacji Narodów Zjednoczonych jest spirytyzm, religią Stanów Zjednoczonych jest odstępczy protestantyzm, a religią papieża jest katolicyzm. Wszystkie te wyznania religijne bywają symbolizowane jako kobiety, ale także jako ptaki. To religijna i polityczna siła Organizacji Narodów Zjednoczonych — ze Stanami Zjednoczonymi jako głównym królem — stawia papiestwo na tronie ziemi. W Księdze Zachariasza to dwa ptaki ustanawiają papieża, który przez apostoła Pawła w Drugim Liście do Tesaloniczan został określony jako ów "niegodziwiec".

> Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah. And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof. Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah? And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base. Zechariah 5:5–11.

> Wtedy anioł, który rozmawiał ze mną, wyszedł i rzekł do mnie: Podnieś teraz oczy i zobacz, co to jest, co wychodzi. I rzekłem: Co to jest? A on powiedział: To jest efa, która wychodzi. Nadto powiedział: Takie jest ich podobieństwo po całej ziemi. I oto podniesiono talent ołowiu; a oto kobieta siedząca pośrodku efy. I rzekł: To jest niegodziwość. I wrzucił ją do środka efy; i rzucił ołowiany ciężar na jej otwór. Wtedy podniosłem oczy i spojrzałem, a oto wyszły dwie kobiety, a wiatr był w ich skrzydłach; miały bowiem skrzydła jak skrzydła bociana; i uniosły efę między ziemią a niebem. I rzekłem do anioła, który rozmawiał ze mną: Dokąd niosą tę efę? A on rzekł do mnie: Aby zbudować jej dom w ziemi Szinear; i będzie utwierdzona, i postawiona tam na własnej podstawie. Zachariasz 5:5-11.

An ephah is a basket used for measuring. The two women that place the ephah, or basket that the papacy sits in the midst of, are two churches. Two religions will take the religion that is defined in the Bible as “that wicked” and build her a house in the land of Shinar. Shinar is another name for Babylon, and the Catholic church is Babylon the great in the last days.

Efa to kosz używany do odmierzania. Dwie kobiety, które umieszczają efę, czyli kosz, w którego środku zasiada papiestwo, są dwoma kościołami. Dwie religie wezmą tę religię, którą Biblia określa jako „tę niegodziwą”, i zbudują jej dom w ziemi Szinear. Szinear to inne określenie Babilonu, a Kościół katolicki jest Babilonem Wielkim w czasach ostatecznych.

The two women that “establish” the wicked woman in Babylon, have “wind in their wings.” Those women are also birds, for they have “wings,” and their justification for placing the woman is the “wind” of Islam, for Islam brings together every man’s hand. The woman that is lifted up, has been trapped in the ephah since her deadly wound in 1798, for there had been a leaden weight placed upon the mouth of the ephah she was in. But when the music of Nebuchadnezzar’s worship ceremony begins, the two women of apostate Protestantism and Spiritualism remove the leaden weight, and lift up the eighth head, that is of the seven.

Dwie kobiety, które "ustanawiają" niegodziwą kobietę w Babilonie, mają "wiatr w skrzydłach". Te kobiety są też ptakami, ponieważ mają "skrzydła", a ich uzasadnieniem dla umieszczenia kobiety jest "wiatr" islamu, gdyż islam łączy rękę każdego człowieka. Kobieta, która zostaje wyniesiona, pozostawała uwięziona w efie od czasu swojej śmiertelnej rany w 1798 roku, ponieważ na otworze efy, w której się znajdowała, spoczywał ołowiany ciężar. Lecz gdy rozbrzmiewa muzyka ceremonii kultu Nabuchodonozora, dwie kobiety odstępczego protestantyzmu i spirytyzmu zdejmują ołowiany ciężar i podnoszą ósmą głowę, która jest spośród siedmiu.

> “As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

> "Gdy zbliżamy się do ostatniego kryzysu, sprawą najwyższej wagi jest, aby wśród narzędzi Pana panowały harmonia i jedność. Świat jest pełen burz, wojen i niezgody. A jednak pod jednym przywódcą — władzą papieską — ludzie zjednoczą się, by sprzeciwić się Bogu w osobie Jego świadków. To zjednoczenie spaja wielki odstępca. Podczas gdy stara się jednoczyć swoich popleczników w walce przeciwko prawdzie, będzie działał, by dzielić i rozpraszać jej obrońców. Zazdrość, złe podejrzenia i obmowa są przez niego podsycane, aby wywołać niezgodę i rozdźwięk." Świadectwa, tom 7, 182.

The threefold union lifts up the papacy as the head, for they intend to destroy the nation not desired.

Potrójny sojusz wywyższa papiestwo jako głowę, gdyż zamierza zniszczyć naród niepożądany.

> For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. Psalm 83:2–4.

> Bo oto Twoi nieprzyjaciele czynią wrzawę, a nienawidzący Ciebie podnoszą głowę. Zawiązali podstępny spisek przeciw Twemu ludowi i naradzali się przeciw Twoim ukrytym. Rzekli: Chodźcie, wytępmy ich jako naród, aby imię Izraela nie było już wspominane. Psalm 83:2-4.

A bird is a religion, and the “ravenous bird from the east” which God calls at the “hour” of the Sunday law, when the message of the Midnight Cry is being proclaimed, is Islam. That is why in the very hour that the resurrected dead ascend into heaven as the ensign, the “third woe” of Islam comes quickly. This is why Isaiah states in verse one of chapter ten, “Woe” unto them that declare unrighteous decrees. The “Woes” of Revelation are Islam, and Islam is the providential judgment, or tool, or staff (Isaiah 10:5) that God uses to punish the United States for enforcing Sunday worship.

Ptak to religia, a „drapieżny ptak ze wschodu”, którego Bóg wzywa o „godzinie” prawa niedzielnego, gdy ogłaszane jest poselstwo Wołania o północy, to islam. Dlatego w tej właśnie godzinie, gdy zmartwychwstali wstępują do nieba jako sztandar, „trzecie biada” islamu nadchodzi szybko. Dlatego Izajasz stwierdza w pierwszym wersecie dziesiątego rozdziału: „Biada tym, którzy wydają niesprawiedliwe ustawy.” „Biada” z Księgi Objawienia są islamem, a islam jest opatrznościowym sądem, narzędziem lub laską (Izajasz 10:5), za pomocą których Bóg karze Stany Zjednoczone za egzekwowanie święcenia niedzieli.

Isaiah chapter forty-six, identifies the “ravenous bird from the east,” as “the man that executeth my counsel.” That “man” is Islam, and he is called “from a far country,” for God “purposed” to judge the United States, and thereafter the world, for Sunday enforcement, as He did in former times with pagan Rome and the first four trumpets, and then with papal Rome in the fifth and sixth “Woe” trumpets. His purpose in Isaiah chapter forty-six is to call the “ravenous bird from the east,” and He informs His people who desire to understand His counsel and purpose “Remember the former things of old: for I am God, and there is none else; I am God, and there is none like me, Declaring the end from the beginning, and from ancient times the things that are not yet done, saying, My counsel shall stand, and I will do all my pleasure.”

Rozdział czterdziesty szósty Księgi Izajasza określa "drapieżnego ptaka ze wschodu" jako "męża, który wykonuje moją radę". Tym "mężem" jest islam i nazywa się go "z dalekiego kraju", gdyż Bóg "postanowił" osądzić Stany Zjednoczone, a następnie świat, za przymusowe przestrzeganie niedzieli, tak jak uczynił niegdyś z pogańskim Rzymem i pierwszymi czterema trąbami, a potem z papieskim Rzymem w piątej i szóstej trąbie "Biada". Jego zamiarem w rozdziale czterdziestym szóstym Księgi Izajasza jest wezwanie "drapieżnego ptaka ze wschodu", i informuje On swój lud, który pragnie zrozumieć Jego radę i zamiar: "Wspominajcie dawne rzeczy z pradawnych czasów, bo Ja jestem Bogiem i nie ma innego; Ja jestem Bogiem i nie ma takiego jak Ja, który od początku oznajmiam koniec, a od dawnych czasów to, co się jeszcze nie stało, mówiąc: Moja rada się ostoi i spełnię całą moją wolę."

In verse three Isaiah chapter ten, Isaiah records three important questions:

W wersecie trzecim dziesiątego rozdziału Księgi Izajasza Izajasz zapisuje trzy ważne pytania:

> And what will ye do in the day of visitation, and in the desolation which shall come from far? to whom will ye flee for help? and where will ye leave your glory? Isaiah 10:3.

> I cóż uczynicie w dniu nawiedzenia oraz w spustoszeniu, które nadejdzie z daleka? Do kogo uciekniecie po pomoc? I gdzie zostawicie swoją chwałę? Izajasza 10:3.

The final question identifies that the glorious land loses her glory at the unrighteous decree. The glory of the United States is the Constitution, which is fully overturned at the Sunday law.

Ostatnie pytanie wskazuje, że chwalebna ziemia traci swoją chwałę na skutek niesprawiedliwego dekretu. Chwałą Stanów Zjednoczonych jest Konstytucja, która przy prawie niedzielnym zostaje całkowicie unieważniona.

> “And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity.” The Great Controversy, 441.

> „I konstytucja gwarantuje ludowi prawo do samorządności, ustanawiając, że przedstawiciele wybrani w powszechnym głosowaniu będą uchwalać i wykonywać ustawy. Zagwarantowano także wolność wyznania; każdemu człowiekowi pozwolono czcić Boga zgodnie z nakazami jego sumienia. Republikanizm i protestantyzm stały się podstawowymi zasadami narodu. Zasady te stanowią tajemnicę jego potęgi i dobrobytu.” Wielki spór, 441.

It is the Constitution that identifies the glory that is left in the dust at the Sunday law.

To Konstytucja wskazuje na chwałę, którą prawo niedzielne pozostawia w pyle.

> “When the nation for which God has worked in such a marvelous manner, and over which He has spread the shield of Omnipotence, abandons Protestant principles, and through its legislature gives countenance and support to Romanism in limiting religious liberty, then God will work in His own power for His people that are true. The tyranny of Rome will be exercised, but Christ is our refuge.” Testimonies to Ministers, 206.

> "Gdy naród, dla którego Bóg działał w tak cudowny sposób i nad którym rozpostarł tarczę Wszechmocy, porzuci zasady protestanckie i poprzez swoje ustawodawstwo udzieli przyzwolenia i poparcia romanizmowi w ograniczaniu wolności religijnej, wtedy Bóg zadziała we własnej mocy dla swego wiernego ludu. Zapanuje tyrania Rzymu, ale Chrystus jest naszym schronieniem." Świadectwa dla duchownych, 206.

At Isaiah’s “unrighteous decree,” which is the Sunday law, the glory of the United States is gone, and it immediately answers Isaiah’s second question as it prophetically flees to the United Nations, the ten-king confederacy of Revelation chapter seventeen for help to address the attack of Islam of the third “Woe”. The first of the three questions identifies the setting of the Sunday law desolation that causes the United States to begin its next work of forcing the entire world to accept the combination of church and state, as represented by the unification of the United Nations and the Catholic Church, with the pope in control of the unholy relationship. It calls that desolation “the day of visitation”. All these prophetic realities align with Nebuchadnezzar’s dedication service for the golden image.

Przy „niegodziwym dekrecie” Izajasza, którym jest prawo niedzielne, chwała Stanów Zjednoczonych znika, a one natychmiast odpowiadają na drugie pytanie Izajasza, gdy proroczo uciekają do Organizacji Narodów Zjednoczonych, konfederacji dziesięciu królów z siedemnastego rozdziału Apokalipsy, po pomoc, by stawić czoła atakowi islamu trzeciego „Biada”. Pierwsze z trzech pytań określa kontekst spustoszenia prawa niedzielnego, które powoduje, że Stany Zjednoczone rozpoczynają swoje kolejne dzieło polegające na przymuszaniu całego świata do przyjęcia połączenia Kościoła i państwa, reprezentowanego przez zjednoczenie Organizacji Narodów Zjednoczonych i Kościoła katolickiego, z papieżem sprawującym kontrolę nad tą nieświętą relacją. Nazywa to spustoszenie „dniem nawiedzenia”. Wszystkie te prorocze rzeczywistości współbrzmią z ceremonią poświęcenia złotego posągu przez Nabuchodonozora.

We will continue chapter three of Daniel in the next article.

W następnym artykule będziemy kontynuować trzeci rozdział Daniela.

> “In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to the people of today. The condemnation that will fall upon the inhabitants of the earth in this day will be because of their rejection of light. Our condemnation in the judgment will not result from the fact that we have lived in error, but from the fact that we have neglected Heaven-sent opportunities for discovering truth. The means of becoming conversant with the truth are within the reach of all; but, like the indulgent, selfish king, we give more attention to the things that charm the ear, and please the eye, and gratify the palate, than to the things that enrich the mind, the divine treasures of truth. It is through the truth that we may answer the great question, ‘What must I do to be saved?’” Bible Echo, September 17, 1894.

> W dziejach Nabuchodonozora i Belsazara Bóg przemawia do ludzi naszych czasów. Potępienie, które w tym czasie spadnie na mieszkańców ziemi, będzie wynikać z ich odrzucenia światła. Nasze potępienie na sądzie nie będzie wynikało z tego, że żyliśmy w błędzie, lecz z tego, że zaniedbaliśmy zesłane z nieba sposobności do odkrywania prawdy. Środki pozwalające zapoznać się z prawdą są w zasięgu wszystkich; lecz, podobnie jak pobłażliwy, samolubny król, poświęcamy więcej uwagi rzeczom, które łechcą ucho, cieszą oko i dogadzają podniebieniu, niż tym, które ubogacają umysł, boskim skarbom prawdy. To dzięki prawdzie możemy odpowiedzieć na wielkie pytanie: "Co mam czynić, aby być zbawionym?" Bible Echo, 17 września 1894.

Back to Articles