Article

# Rome Establishes the Vision - Number Two

Rzym ustala wizję - Numer dwa

Identifying Modern Rome and the Prophetic Vision in the Last Days

Rozpoznanie współczesnego Rzymu i proroczej wizji w czasach ostatecznych

Author

Jeff Pippenger

Published

July 5, 2024

Formats

PDF
Word

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> A w owych czasach wielu powstanie przeciwko królowi Południa; również rabusie twego ludu wywyższą się, aby utwierdzić widzenie, lecz upadną. Daniel 11:14.

The correct identification of the power in the last days that is represented as Modern Rome, and therefore the power that “establishes the vision” is essential and salvational. It represents an element of the final testing process of the one hundred and forty-four thousand. The word “vision” in the verse is the same Hebrew word which Solomon chose when he identified why God’s people perish.

Prawidłowe rozpoznanie mocy w czasach ostatecznych, przedstawionej jako Współczesny Rzym, a zatem mocy, która „utwierdza widzenie”, jest sprawą zasadniczą i dotyczącą zbawienia. Stanowi ono element końcowego procesu próby stu czterdziestu czterech tysięcy. Słowo „widzenie” w tym wersecie jest tym samym hebrajskim słowem, które wybrał Salomon, gdy wskazał, dlaczego lud Boży ginie.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Gdzie nie ma objawienia, lud ginie; lecz szczęśliwy jest ten, kto strzeże prawa. Księga Przysłów 29:18.

All the prophets are speaking more directly concerning the last days than any other period of sacred history, and Solomon’s warning about the need of possessing the “vision” is a life-or-death proposition. Truth always divides and produces two classes of worshippers, In the verse there is a class that perishes and a class that happily keeps the law. It should be noted however, that Solomon’s counsel is placed in the context of a controversy over “truth.” It is also in the context of the parable of the ten virgins, for the parable of the ten virgins is a primary illustration of the experience of God’s people in the last days.

Wszyscy prorocy mówią o czasach ostatecznych bardziej bezpośrednio niż o jakimkolwiek innym okresie historii świętej, a ostrzeżenie Salomona o potrzebie posiadania "wizji" jest kwestią życia i śmierci. Prawda zawsze dzieli i tworzy dwie klasy czcicieli. W wersecie jest klasa, która ginie, i klasa, która z radością zachowuje prawo. Należy jednak zauważyć, że rada Salomona jest osadzona w kontekście sporu o "prawdę". Jest ona także osadzona w kontekście przypowieści o dziesięciu pannach, ponieważ przypowieść o dziesięciu pannach jest podstawową ilustracją doświadczenia ludu Bożego w czasach ostatecznych.

> A fool uttereth all his mind: but a wise man keepeth it in till afterwards. If a ruler hearken to lies, all his servants are wicked. The poor and the deceitful man meet together: the Lord lighteneth both their eyes. The king that faithfully judgeth the poor, his throne shall be established forever. The rod and reproof give wisdom: but a child left to himself bringeth his mother to shame. When the wicked are multiplied, transgression increaseth: but the righteous shall see their fall. Correct thy son, and he shall give thee rest; yea, he shall give delight unto thy soul. Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:11–18.

> Głupiec wypowiada wszystko, co ma na myśli; lecz mądry zatrzymuje to w sobie do czasu. Jeśli władca słucha kłamstw, wszyscy jego słudzy są niegodziwi. Ubogi i oszust spotykają się; Pan rozjaśnia oczy obu. Tron króla, który wiernie sądzi ubogich, będzie utwierdzony na wieki. Rózga i nagana dają mądrość; lecz dziecko pozostawione samemu sobie przynosi swojej matce hańbę. Gdy mnożą się bezbożni, wzrasta występek; lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek. Karć swego syna, a da ci wytchnienie; tak, sprawi radość twojej duszy. Gdzie nie ma objawienia, lud ginie; lecz kto zachowuje prawo, jest szczęśliwy. Przysłów 29:11–18.

It is not my intent to point a finger at those that may hold to a different understanding of Modern Rome than I do. My intent is to illustrate that Solomon is addressing two classes of worshippers, which he identifies as a “wise man” and a “fool.” The “fool” is also identified as the “wicked.” The wise and foolish virgins of the parable are also identified in the prophetic line of Daniel chapter twelve as the wise and the wicked.

Nie jest moim zamiarem wytykać palcem tych, którzy mogą mieć inne rozumienie Współczesnego Rzymu niż ja. Moim zamiarem jest ukazać, że Salomon zwraca się do dwóch kategorii czcicieli, które określa jako „mędrca” i „głupca”. „Głupiec” jest też określony jako „bezbożny”. Mądre i głupie panny z przypowieści są również określone w proroczej linii dwunastego rozdziału Księgi Daniela jako mądrzy i bezbożni.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> Wielu będzie oczyszczonych, wybielonych i wypróbowanych; lecz bezbożni będą postępować bezbożnie; a żaden z bezbożnych nie zrozumie; lecz mądrzy zrozumieją. Daniel 12:10.

Solomon and Daniel agree with one another, for all the prophetic testimony aligns in the last days. The wise understand the “increase of knowledge.”

Salomon i Daniel są ze sobą zgodni, gdyż całe świadectwo prorockie w dniach ostatecznych zbiega się w jedno. Mądrzy rozumieją „pomnożenie poznania”.

> And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:3, 4.

> A ci, którzy są roztropni, będą jaśnieć jak blask sklepienia niebieskiego; a ci, którzy wielu prowadzą do sprawiedliwości — jak gwiazdy na wieki wieków. Ty zaś, Danielu, zamknij te słowa i zapieczętuj księgę aż do czasu końca: wielu będzie biegać tam i z powrotem, a wiedza się pomnoży. Daniela 12:3, 4.

Verse ten identifies the three-step testing process that sifts the virgins, who are called to be among the one hundred and forty-four thousand. In both cases the sifting and testing process is based upon whether the virgins understand the increase of knowledge (the vision) that was unsealed at the time of the end in 1989.

Dziesiąty werset wskazuje na trzyetapowy proces próby, który przesiewa panny, powołane, by znaleźć się w gronie stu czterdziestu czterech tysięcy. W obu przypadkach proces przesiewania i próby opiera się na tym, czy panny rozumieją wzrost wiedzy (widzenie), który został odpieczętowany w czasie końca w 1989 roku.

“The time of the end” in the last days was 1989, when verses forty through forty-five of Daniel eleven were unsealed. It was then established that the subject of the verses was the final rise and fall of the king of the north. It was then established that the king of the north in the verses is the papal power of the last days. Inspiration never uses the expression “Modern Rome.” The expression was invented by me, to represent the papal power of the last days, for prophetically “modern” represents the last days. Ellen White never used the expression “Modern Rome.”

„Czas końca” w ostatnich dniach przypadł na rok 1989, kiedy odpieczętowano wersety 40-45 rozdziału 11 Księgi Daniela. Wtedy ustalono, że tematem tych wersetów był ostateczny wzlot i upadek króla północy. Wtedy ustalono również, że król północy w tych wersetach to władza papieska ostatnich dni. Natchnienie nigdy nie używa określenia „Współczesny Rzym”. Określenie to zostało przeze mnie wymyślone, aby oznaczać papieską władzę ostatnich dni, ponieważ w sensie proroczym „współczesny” oznacza ostatnie dni. Ellen White nigdy nie używała określenia „Współczesny Rzym”.

There are incorrect views of who the king of the north represents in the last six verses of Daniel eleven, but there is only one correct understanding. The understanding that the king of the north in the verses is the papal power was derived from many prophetic witnesses. Verse forty begins by identifying the papacy receiving a deadly wound in 1798, then verses forty-one through forty-three identify the dynamics involved with the healing of the deadly wound. Verse forty-four describes the message that enrages the papacy and leads into verse forty-five when the papal power comes to its final and complete end. The vision that was unsealed in 1989, is the vision of the final rise and fall of the papal power in the last days. That vision is the increase of knowledge that produces and manifests two classes of worshippers, based upon their acceptance or rejection of the knowledge located in those verses.

Istnieją błędne poglądy na temat tego, kogo przedstawia król północy w ostatnich sześciu wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela, lecz istnieje tylko jedno poprawne zrozumienie. Zrozumienie, że król północy w tych wersetach to władza papieska, wynika z licznych świadectw proroczych. Werset czterdziesty rozpoczyna się od wskazania, że papiestwo otrzymuje w 1798 roku śmiertelną ranę, a następnie wersety od czterdziestego pierwszego do czterdziestego trzeciego przedstawiają dynamikę związaną z gojeniem się tej śmiertelnej rany. Werset czterdziesty czwarty opisuje przesłanie, które rozjusza papiestwo i prowadzi do wersetu czterdziestego piątego, kiedy władza papieska dochodzi do swego ostatecznego i całkowitego kresu. Widzenie, które zostało odpieczętowane w 1989 roku, jest widzeniem ostatecznego wzlotu i upadku władzy papieskiej w ostatnich dniach. To widzenie stanowi wzrost poznania, który rodzi i ujawnia dwie grupy czcicieli, zależnie od tego, czy przyjmują, czy odrzucają wiedzę zawartą w tych wersetach.

According to the very same chapter where the increase of knowledge was unsealed in 1989, the “robbers of thy people,” who “exalt themselves” and ultimately “fall” are the symbol that establishes the “vision.” In the final sifting, the first testing question is who is represented as the “robbers of thy people,” for they are the prophetic symbol that establishes the “vision.” Are the robbers the papal power or are they the United States?

Według tego samego rozdziału, w którym w 1989 roku został odpieczętowany wzrost wiedzy, "rabusie twojego ludu", którzy "wywyższają się" i ostatecznie "upadają", są symbolem, który ustanawia "widzenie". W ostatecznym odsiewie pierwszym pytaniem sprawdzającym jest, kogo przedstawiają "rabusie twojego ludu", gdyż to oni są proroczym symbolem, który ustanawia "widzenie". Czy rabusie to potęga papieska, czy Stany Zjednoczone?

The books of Daniel and Revelation are the same book, representing two witnesses of the same line of prophecy. Daniel is the beginning and Revelation is the ending, and together they represent two witnesses of the truth that is unsealed at the time of the end in 1989.

Księga Daniela i Księga Objawienia to jedna i ta sama księga, przedstawiająca dwóch świadków tej samej linii proroczej. Daniel jest początkiem, a Objawienie zakończeniem, i razem reprezentują dwóch świadków prawdy, która zostaje odpieczętowana w czasie końca w 1989 roku.

Daniel describes the purification process that was produced when the Lion of the tribe of Judah unsealed verses forty to forty-five in 1989. At that time a testing process began to determine and manifest who would be the “priests” that make up the covenant people who are the one hundred and forty-four thousand in the last days. Hosea contributes that those who reject the increase of knowledge of the last days will not become one of the priests who make up the one hundred and forty-four thousand.

Daniel opisuje proces oczyszczenia, który został zapoczątkowany, gdy Lew z pokolenia Judy odpieczętował w 1989 roku wersety od czterdziestego do czterdziestego piątego. Wówczas rozpoczął się proces próby, mający określić i ujawnić, którzy będą „kapłanami” stanowiącymi lud przymierza — sto czterdzieści cztery tysiące w dniach ostatecznych. Ozeasz dodaje, że ci, którzy odrzucą wzrost poznania w dniach ostatecznych, nie zostaną kapłanami wchodzącymi w skład stu czterdziestu czterech tysięcy.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Mój lud ginie z powodu braku poznania; ponieważ odrzuciłeś poznanie, i ja cię odrzucę, abyś nie był dla mnie kapłanem; skoro zapomniałeś prawa swego Boga, i ja zapomnę o twoich dzieciach. Ozeasz 4:6.

The book of Revelation identifies that the knowledge that is unsealed and rejected by one class accomplishes their rejection just before probation closes.

Księga Objawienia wskazuje, że wiedza, która zostaje odpieczętowana i odrzucona przez jedną grupę, powoduje ich odrzucenie tuż przed zamknięciem czasu próby.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> I rzekł do mnie: Nie pieczętuj słów proroctwa tej księgi, bo czas jest bliski. Kto czyni nieprawość, niech dalej czyni nieprawość; a kto jest nieczysty, niech dalej będzie nieczysty; a kto jest sprawiedliwy, niech dalej postępuje sprawiedliwie; a kto jest święty, niech dalej się uświęca. Objawienie 22:10–11.

The Millerite history illustrates the history of the one hundred and forty-four thousand, and together the Millerites and the one hundred and forty-four thousand represent the beginning and ending of the message and work of the three angels of Revelation chapter fourteen. The parallel histories identify the events connected with the close of probation. The work of both histories has been typified by Elijah and John the Baptist.

Historia millerytów obrazuje historię stu czterdziestu czterech tysięcy, a razem milleryci i sto czterdzieści cztery tysiące przedstawiają początek i zakończenie poselstwa oraz dzieła trzech aniołów z czternastego rozdziału Apokalipsy. Równoległe historie identyfikują wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski. Dzieło obu tych historii zostało typologicznie przedstawione przez Eliasza i Jana Chrzciciela.

> “With trembling, William Miller began to unfold to the people the mysteries of the kingdom of God, carrying his hearers down through the prophecies to the second advent of Christ. With every effort he gained strength. As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229, 230.

> „Drżąc, William Miller zaczął odsłaniać ludziom tajemnice królestwa Bożego, prowadząc swoich słuchaczy w głąb proroctw aż do drugiego przyjścia Chrystusa. Z każdym wysiłkiem umacniał się. Jak Jan Chrzciciel zwiastował pierwsze przyjście Jezusa i przygotowywał drogę dla Jego przyjścia, tak William Miller i ci, którzy do niego dołączyli, głosili drugie przyjście Syna Bożego.” Wczesne pisma, 229, 230.

The Millerite message identified the “events” connected with the close of probation, as represented by both Elijah and John the Baptist.

Przesłanie millerystów wskazało na „wydarzenia” związane z zamknięciem czasu łaski, tak jak zostały one przedstawione zarówno przez Eliasza, jak i Jana Chrzciciela.

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> Było konieczne, aby ludzie zostali uświadomieni niebezpieczeństwa, które im grozi; aby zostali pobudzeni do przygotowania się na doniosłe wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski.

In 1989, with the collapse of the Soviet Union the portion of the book of Daniel that related to the last days was unsealed and a testing process began. The test was based upon the ability or inability of God’s people to understand or reject the increase of knowledge that is represented in the last six verses of Daniel chapter eleven; verses that lead to the first verse of chapter twelve, which identifies the “close of probation.” The message of the “events connected with the close of probation” was then unsealed, and the work of those who were the candidates to be the “priests” of the one hundred and forty-four thousand began. Their work was to “understand” and proclaim the message represented in the passage. The message and the work of the one hundred and forty-four thousand, was to present the unsealed message in order to rouse men “to prepare for the solemn events connected with the close of probation.”

W 1989 roku, wraz z upadkiem Związku Radzieckiego, część Księgi Daniela dotycząca dni ostatecznych została odpieczętowana i rozpoczął się czas próby. Próba polegała na zdolności lub niezdolności ludu Bożego do zrozumienia lub odrzucenia wzrostu poznania, który jest przedstawiony w ostatnich sześciu wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela; wersetach prowadzących do pierwszego wersetu rozdziału dwunastego, który wskazuje na "zamknięcie czasu łaski". Poselstwo o "wydarzeniach związanych z zamknięciem czasu łaski" zostało wówczas odpieczętowane i rozpoczęła się praca tych, którzy byli kandydatami na "kapłanów" stu czterdziestu czterech tysięcy. Ich zadaniem było "zrozumieć" i głosić poselstwo przedstawione w tym fragmencie. Poselstwo i dzieło stu czterdziestu czterech tysięcy polegało na przedstawieniu odpieczętowanego poselstwa, aby pobudzić ludzi "do przygotowania się na doniosłe wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski".

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords. Soon every man is to be judged for the deeds done in the body. The hour of God’s judgment has come, and upon the members of His church on earth rests the solemn responsibility of giving warning to those who are standing as it were on the very brink of eternal ruin. To every human being in the wide world who will give heed must be made plain the principles at stake in the great controversy being waged, principles upon which hang the destinies of all mankind.” Prophets and Kings, 715, 716.

> Dziś, w duchu i mocy Eliasza oraz Jana Chrzciciela, posłańcy powołani przez Boga zwracają uwagę świata, który nieuchronnie zmierza ku sądowi, na doniosłe wydarzenia, które wkrótce nastąpią w związku z końcowymi godzinami czasu łaski i ukazaniem się Jezusa Chrystusa jako Króla królów i Pana panów. Wkrótce każdy człowiek będzie sądzony za uczynki dokonane w ciele. Nadeszła godzina Bożego sądu, a na członkach Jego Kościoła na ziemi spoczywa poważna odpowiedzialność, by ostrzec tych, którzy stoją jakby na samym skraju wiecznego zatracenia. Każdemu człowiekowi na całym świecie, który zechce dać posłuch, należy jasno przedstawić zasady, o które toczy się wielki bój, zasady, od których zależą losy całej ludzkości. Prorocy i królowie, 715, 716.

The history of John the Baptist and Christ, as well as the history of the Millerites illustrates the message and work of the one hundred and forty-four thousand. Both John and Christ understood their message as representing the close of probation.

Historia Jana Chrzciciela i Chrystusa, a także historia millerystów, ilustruje poselstwo i dzieło stu czterdziestu czterech tysięcy. Zarówno Jan, jak i Chrystus rozumieli swoje poselstwo jako odnoszące się do zamknięcia czasu łaski.

> But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.

> A gdy ujrzał wielu faryzeuszy i saduceuszy przychodzących na jego chrzest, powiedział do nich: O plemię żmijowe, kto was ostrzegł, by uciekać przed nadchodzącym gniewem? Mateusza 3:7.

Christ represented the destruction of Jerusalem, the same destruction which John had warned the quibbling Jews as approaching. Jesus employed the destruction as a symbol of the “wrath” that begins when He, as Michael, stands up in Daniel chapter twelve, verse one.

Chrystus ukazał zniszczenie Jerozolimy, to samo zniszczenie, przed którym Jan ostrzegał kłótliwych Żydów, mówiąc, że nadchodzi. Jezus posłużył się tym zniszczeniem jako symbolem „gniewu”, który zaczyna się, gdy On, jako Michał, powstaje w Księdze Daniela, rozdziale dwunastym, wersecie pierwszym.

> “Christ saw in Jerusalem a symbol of the world hardened in unbelief and rebellion, and hastening on to meet the retributive judgments of God. The woes of a fallen race, pressing upon His soul, forced from His lips that exceeding bitter cry. He saw the record of sin traced in human misery, tears, and blood; His heart was moved with infinite pity for the afflicted and suffering ones of earth; He yearned to relieve them all. But even His hand might not turn back the tide of human woe; few would seek their only Source of help. He was willing to pour out His soul unto death, to bring salvation within their reach; but few would come to Him that they might have life.

> Chrystus widział w Jerozolimie symbol świata zatwardziałego w niewierze i buncie, pędzącego naprzeciw karzącym sądom Bożym. Niedole upadłego rodzaju ludzkiego, ciążące na Jego duszy, wyrwały z Jego ust ten nad wyraz gorzki okrzyk. Widział zapis grzechu wyryty w ludzkiej nędzy, łzach i krwi; Jego serce poruszyło się nieskończonym współczuciem dla uciśnionych i cierpiących na ziemi; gorąco pragnął ulżyć im wszystkim. Lecz nawet Jego ręka nie mogła zawrócić fali ludzkiej niedoli; niewielu zechciało szukać swego jedynego Źródła pomocy. Był gotów wylać swoją duszę na śmierć, aby przybliżyć im zbawienie; lecz niewielu przyszło do Niego, aby mieć życie.

> “The Majesty of heaven in tears! the Son of the infinite God troubled in spirit, bowed down with anguish! The scene filled all heaven with wonder. That scene reveals to us the exceeding sinfulness of sin; it shows how hard a task it is, even for Infinite Power, to save the guilty from the consequences of transgressing the law of God. Jesus, looking down to the last generation, saw the world involved in a deception similar to that which caused the destruction of Jerusalem. The great sin of the Jews was their rejection of Christ; the great sin of the Christian world would be their rejection of the law of God, the foundation of His government in heaven and earth. The precepts of Jehovah would be despised and set at nought. Millions in bondage to sin, slaves of Satan, doomed to suffer the second death, would refuse to listen to the words of truth in their day of visitation. Terrible blindness! strange infatuation!” The Great Controversy, 22.

> Majestat nieba we łzach! Syn nieskończonego Boga zatrwożony w duchu, przygnieciony udręką! Scena ta napełniła całe niebo zdumieniem. Ukazuje nam ona niezmierną grzeszność grzechu; pokazuje, jak trudnym zadaniem jest, nawet dla Nieskończonej Mocy, uchronić winnych przed konsekwencjami przekroczenia prawa Bożego. Jezus, spoglądając aż do ostatniego pokolenia, widział świat uwikłany w zwiedzenie podobne do tego, które doprowadziło do zniszczenia Jerozolimy. Wielkim grzechem Żydów było odrzucenie Chrystusa; wielkim grzechem świata chrześcijańskiego będzie odrzucenie prawa Bożego, fundamentu Jego rządu w niebie i na ziemi. Nakazy Jahwe będą pogardzane i unieważniane. Miliony w niewoli grzechu, niewolnicy szatana, skazani na drugą śmierć, nie zechcą słuchać słów prawdy w dniu swego nawiedzenia. Straszliwa ślepota! Dziwne zaślepienie! Wielki bój, 22.

The warning message proclaimed by John the Baptist and also by Christ was the same warning message, just as the warning message of the Millerites was the same message identifying the events connected with the close of probation as the one hundred and forty-four thousand will proclaim. Three witnesses; John the Baptist, Christ and the Millerites testifying that the work and message of the one hundred and forty-four thousand is a life-or-death testing process accomplished by the increase of knowledge that was unsealed in 1989. The message unsealed at that time is the last day vision that must be understood by the wise if they are to be the “priests” that make up the one hundred and forty-four thousand. If those candidates do not understand that vision, they are identified as wicked, or as fools, and they perish. They and their children are rejected in agreement with their rejection of the vision that is the increase of knowledge.

Poselstwo ostrzegawcze głoszone przez Jana Chrzciciela, a także przez Chrystusa, było tym samym poselstwem ostrzegawczym, podobnie jak poselstwo ostrzegawcze zwolenników Millera było tym samym poselstwem, wskazującym na wydarzenia związane z zamknięciem czasu łaski, jakie będą głosić sto czterdzieści cztery tysiące. Trzech świadków: Jan Chrzciciel, Chrystus i zwolennicy Millera, świadczą, że dzieło i poselstwo stu czterdziestu czterech tysięcy jest procesem próby na życie i śmierć, dokonującym się poprzez wzrost poznania, który został odpieczętowany w 1989 roku. Poselstwo odpieczętowane w tym czasie jest wizją dni ostatecznych, którą mądrzy muszą zrozumieć, jeśli mają być "kapłanami" tworzącymi sto czterdzieści cztery tysiące. Jeśli ci kandydaci nie zrozumieją tej wizji, zostają uznani za niegodziwych lub głupców i giną. Oni i ich dzieci zostają odrzuceni stosownie do ich odrzucenia wizji, która jest wzrostem poznania.

God’s Word identifies that Rome is the power that exalts itself, robs God’s people, and then falls and establishes the vision. The question of whether Modern Rome is the papal power or the United States is the test that identifies that those candidates are either wise or foolish virgins. The test is a prophetic test derived from the book of Daniel, that is thereafter confirmed and brought to perfection in the book of Revelation. The subject of Modern Rome is not simply a choice between the papal power or the United States, it is the final test for the one hundred and forty-four thousand. It is a prophetic test, and correctly understood it encompasses every representation of the final testing process that is set forth within God’s sanctified prophetic testimony.

Słowo Boże wskazuje, że Rzym jest mocą, która wywyższa się, ograbia lud Boży, a następnie upada, spełniając widzenie. Pytanie, czy Współczesny Rzym to moc papiestwa, czy Stany Zjednoczone, jest próbą odróżniającą panny mądre od głupich. Ta próba jest próbą proroczą, wywiedzioną z Księgi Daniela, a następnie potwierdzoną i doprowadzoną do pełni w Księdze Objawienia. Zagadnienie Współczesnego Rzymu nie jest po prostu wyborem między mocą papiestwa a Stanami Zjednoczonymi; jest to ostateczna próba dla stu czterdziestu czterech tysięcy. Jest to próba prorocza i, właściwie zrozumiana, obejmuje każde przedstawienie ostatecznego procesu próby, jakie zostało ukazane w uświęconym proroczym świadectwie Bożym.

The testing process of the time of John the Baptist and Christ was derived from the book of Daniel, as was the testing process in the time of the Millerites. As a prophetic test, the methodology of how truth is established is as essential for those candidates to correctly apply, as is simply holding to the correct view of who is Modern Rome. Whether the correct identification of Modern Rome, or the application of the correct methodology is considered, both elements of the test are couched in the book of Daniel. In Daniel chapter one, Daniel navigated through a three-step testing process beginning with diet, then a visual test, followed by a test accomplished by Nebuchadnezzar, a biblical symbol of the King of the North, the papal power of the last days.

Proces próby w czasach Jana Chrzciciela i Chrystusa wywodził się z Księgi Daniela, podobnie jak proces próby w czasach zwolenników Millera. Jako próba prorocza, metodologia ustalania prawdy jest dla poddawanych jej osób równie istotna do poprawnego zastosowania, jak samo trzymanie się właściwego poglądu na to, kim jest Współczesny Rzym. Niezależnie od tego, czy chodzi o właściwą identyfikację Współczesnego Rzymu, czy o zastosowanie właściwej metodologii, oba elementy tej próby są zawarte w Księdze Daniela. W pierwszym rozdziale Księgi Daniela Daniel przeszedł przez trzyetapowy proces próby: najpierw dotyczący diety, potem próba wzrokowa, po czym nastąpiła próba przeprowadzona przez Nabuchodonozora, biblijny symbol Króla Północy, papieskiej władzy czasów ostatecznych.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king inquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.

> A tym czterem młodzieńcom Bóg dał wiedzę i umiejętność we wszelkiej nauce i mądrości; Daniel zaś rozumiał wszelkie widzenia i sny. A po upływie dni, które król wyznaczył, aby ich wprowadzić, przełożony eunuchów wprowadził ich przed Nabuchodonozorem. I król rozmawiał z nimi; i wśród wszystkich nie znalazł się nikt taki jak Daniel, Chananiasz, Miszael i Azariasz; dlatego stanęli przed królem. A we wszystkich sprawach mądrości i zrozumienia, o które król ich wypytywał, stwierdził, że są dziesięć razy lepsi niż wszyscy magowie i astrologowie, którzy byli w całym jego królestwie. Daniela 1:17-20.

“At the end of the days,” which is prophetically the last days when the one hundred and forty-four thousand are tested, Daniel and the three worthies were found “ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm,” and Daniel had “understanding in all visions and dreams.” Daniel represents the one hundred and forty four thousand, who in the last days understand the increase of knowledge that arrived when Christ, as the Lion of the tribe of Judah, unsealed “that portion of the book of Daniel that related to the last days,” in 1989.

"Na końcu dni", co proroczo oznacza dni ostateczne, kiedy sto czterdzieści cztery tysiące są poddawani próbie, Daniel i trzej mężowie zostali uznani za "dziesięć razy lepszych od wszystkich magów i astrologów, którzy byli w całym jego królestwie", a Daniel miał "zrozumienie we wszystkich widzeniach i snach". Daniel reprezentuje sto czterdzieści cztery tysiące, którzy w dniach ostatecznych rozumieją wzrost poznania, który nastał, gdy Chrystus, jako Lew z pokolenia Judy, odpieczętował "tę część Księgi Daniela, która odnosiła się do dni ostatecznych", w 1989 roku.

Daniel did not simply understand more than others concerning dreams and visions, he had “understanding in all visions and dreams.” He represents those who employ the methodology of line upon line, for that methodology brings “all visions and dreams” together into one cohesive message. The message that brings together all dreams and visions into one prophetic line identifies the “events connected with the close of probation.” That message is established by the prophetic symbol that is Modern Rome, the power who exalts itself, robs God’s people, and falls.

Daniel nie tylko rozumiał więcej niż inni w kwestii snów i widzeń, miał "zrozumienie we wszystkich widzeniach i snach." Reprezentuje tych, którzy stosują metodologię "linia po linii", gdyż ta metodologia łączy "wszystkie widzenia i sny" w jeden spójny przekaz. Przesłanie, które łączy wszystkie sny i widzenia w jedną proroczą linię, identyfikuje "wydarzenia związane z zakończeniem czasu łaski." To przesłanie jest ustanowione przez proroczy symbol, którym jest Współczesny Rzym, władza, która się wywyższa, ograbia lud Boży i upada.

That power can only be established by applying the correct methodology. Most who profess to study the Bible reject the methodology of line upon line, and some who profess to employ it, misapply the rules that make up the methodology of line upon line. Those rules were first put into the public record by the Millerites, and God’s last day people have been forewarned that those who are actually the messengers of the third angel will be using William Miller’s rules of prophetic interpretation.

Ta moc może zostać ustanowiona jedynie poprzez zastosowanie właściwej metodologii. Większość tych, którzy deklarują, że studiują Biblię, odrzuca metodologię „linia za linią”, a niektórzy, którzy twierdzą, że ją stosują, niewłaściwie stosują zasady składające się na metodologię „linia za linią”. Zasady te jako pierwsi upublicznili milleriści, a lud Boży czasów ostatecznych został uprzedzony, że ci, którzy są rzeczywiście posłańcami trzeciego anioła, będą posługiwać się zasadami interpretacji proroctw Williama Millera.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted.” Review and Herald, November 25, 1884.

> "Ci, którzy są zaangażowani w głoszenie poselstwa trzeciego anioła, badają Pismo Święte według tego samego planu, jaki przyjął Ojciec Miller." Review and Herald, 25 listopada 1884 r.

William Miller represented the beginning of the three angels of Revelation fourteen, and he was typified by John the Baptist, who was the beginning of the message of which Christ was the ending. Sister White directly aligns the testing process of John the Baptist to Christ with the testing process of the three angels. John began the message, and it was not until just before the cross, when Christ had taken His disciples to Caesarea Philippi, that Jesus then added the details of the message that John had begun. The first (the beginning) truth John identified when He saw Christ was identifying Christ as the Lamb of God that takes away the sins of the world.

William Miller stanowił początek poselstwa trzech aniołów z czternastego rozdziału Apokalipsy, a jego typologicznym obrazem był Jan Chrzciciel, który był początkiem poselstwa, którego zakończeniem był Chrystus. Siostra White wprost zestawia proces prób od Jana Chrzciciela do Chrystusa z procesem prób trzech aniołów. Jan rozpoczął to poselstwo i dopiero tuż przed krzyżem, gdy Chrystus zabrał swoich uczniów do Cezarei Filipowej, Jezus dodał szczegóły poselstwa, które Jan zapoczątkował. Pierwszą (początkową) prawdą, którą Jan wskazał, gdy ujrzał Chrystusa, było to, że jest On Barankiem Bożym, który gładzi grzechy świata.

> These things were done in Bethabara beyond Jordan, where John was baptizing. The next day John seeth Jesus coming unto him, and saith, Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world. This is he of whom I said, After me cometh a man which is preferred before me: for he was before me. John 1:28–30.

> To się stało w Betabarze za Jordanem, gdzie Jan chrzcił. Nazajutrz Jan ujrzał Jezusa, który szedł ku niemu, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym mówiłem: Za mną przychodzi mąż, który ma pierwszeństwo przede mną, bo był przede mną. Jana 1:28–30.

Then began the three-and-a-half-year period of testing that ended at the cross. After John was murdered just before the cross, Jesus then began to explain that very first statement of John.

Wtedy rozpoczął się trzyipółletni okres prób, który zakończył się na krzyżu. Po tym, jak Jan został zamordowany tuż przed ukrzyżowaniem, Jezus zaczął wyjaśniać tę pierwszą wypowiedź Jana.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Matthew 16:13–21.

> Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, zapytał swoich uczniów: Za kogo ludzie uważają Mnie, Syna Człowieczego? A oni rzekli: Jedni mówią, że jesteś Janem Chrzcicielem; inni, Eliaszem; a jeszcze inni, Jeremiaszem albo jednym z proroków. On im mówi: A wy za kogo Mnie uważacie? A odpowiadając, Szymon Piotr rzekł: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego. A Jezus, odpowiadając, rzekł mu: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie ciało i krew ci to objawiły, lecz mój Ojciec, który jest w niebie. A i Ja tobie powiadam, że ty jesteś Piotr i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekieł go nie przemogą. I dam ci klucze Królestwa Niebios; i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Wtedy przykazał uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Jezusem Chrystusem. Od tego czasu Jezus zaczął wyjaśniać swoim uczniom, że musi pójść do Jerozolimy, wiele cierpieć od starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie, zostać zabity i trzeciego dnia zmartwychwstać. Mateusza 16:13-21.

Caesarea Philippi is the name of Panium in the time of Christ, and Panium is identified in the verse which follows verse fourteen of Daniel eleven, where the robbers of thy people, who exalt themselves, but fall, are introduced. The message of John the Baptist, inspired and perfect, was the message at the beginning that represented the Millerite message, that had been established upon Miller’s rules. Christ’s message at the ending, built upon and expanded John’s message, and it typified the message at the ending of the three angels, that is based upon Miller’s rules and the details that are added to Miller’s message when the methodology of line upon line arrives at the ending.

Cezarea Filipowa to nazwa Panium w czasach Chrystusa, a Panium jest wskazane w wersecie następującym po wersecie czternastym jedenastego rozdziału Księgi Daniela, gdzie zostają wprowadzeni rabusie twojego ludu, którzy się wywyższają, lecz upadają. Poselstwo Jana Chrzciciela, natchnione i doskonałe, było poselstwem na początku, które reprezentowało poselstwo millerystów, ustanowione na zasadach Millera. Poselstwo Chrystusa na końcu, zbudowane na poselstwie Jana i je rozwijające, było typem poselstwa na końcu trzech aniołów, które opiera się na zasadach Millera oraz na szczegółach dodanych do poselstwa Millera, gdy na końcu pojawia się metodologia linia na linię.

To arrive at an incorrect understanding of the symbol that establishes the vision with the symbol of Modern Rome parallels those in the history of Christ that rejected the message of the cross. We are informed that the Jews who rejected the message of John the Baptist could not be benefitted by the teachings of Jesus, and that the history of those Jews that did that very thing represents those who rejected the first angel’s message. The Millerites identified the robbers of thy people, which I later coined with the words, “Modern Rome,” as the papal power.

Dojście do błędnego zrozumienia symbolu, który ustanawia widzenie, przez utożsamienie go z symbolem Współczesnego Rzymu, jest analogiczne do postawy tych z historii Chrystusa, którzy odrzucili przesłanie krzyża. Dowiadujemy się, że Żydzi, którzy odrzucili przesłanie Jana Chrzciciela, nie mogli skorzystać z nauczania Jezusa, i że historia tych Żydów, którzy właśnie to uczynili, odzwierciedla tych, którzy odrzucili poselstwo pierwszego anioła. Millerzy zidentyfikowali „rabusiów ludu twego”, których ja później określiłem mianem „Współczesnego Rzymu”, jako władzę papieską.

We will continue these considerations in the next article.

Te rozważania będziemy kontynuować w następnym artykule.

Back to Articles