Article

# Panium - Number Six

ਪੈਨਿਯਮ — ਨੰਬਰ ਛੇ

Prophetic Waymarks in Daniel 11: The Collapse of the USSR, the Sunday Law, and the Rise of Modern Rome

ਦਾਨੀਏਲ 11 ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ: ਯੂਐੱਸਐੱਸਆਰ ਦਾ ਪਤਨ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ, ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦਾ ਉੱਭਾਰ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 9, 2025

Formats

PDF
Word

With the collapse of the USSR in 1989 verse forty of Daniel eleven was fulfilled. Verse forty-one is the Sunday law in the United States, as is verse sixteen. From 1989 until the Sunday law in the United States verse forty is empty. The collapse of the USSR in 1989 was also identified in verse ten of Daniel eleven, that was initially fulfilled by Antiochus Magnus.

1989 ਵਿੱਚ USSR ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਆਇਤ ਇਕਤਾਲੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਇਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵੀ। 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਖਾਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। 1989 ਵਿੱਚ USSR ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਦਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।

Antiochus III Magnus the Seleucid “king of the north,” ruled from 223–187 BC and sought to reclaim territories lost to the Ptolemies (the “king of the south”) after the Third Syrian War (246–241 BC). His campaign in the Fourth Syrian War (219–217 BC) aimed to retake Coele-Syria, Phoenicia, and Palestine. In 219 BC Antiochus marched south, capturing Seleucia-in-Pieria, Tyre, and Ptolemais (Acre), regaining coastal strongholds. In 218 BC he advanced further, taking Philadelphia (Amman) and pressing toward Egypt’s frontier, intent on reclaiming lost Seleucid lands down to Gaza. Antiochus halted his march in 218 BC, consolidating gains and preparing for a decisive push. Ptolemy IV Philopator, the Ptolemaic king, mustered an army to meet him, bolstered by Egyptian troops. Verse ten of Daniel eleven sets forth this movement of Antiochus, thus prefiguring the collapse of the USSR in 1989, and typifying verse forty.

ਅੰਤੀਓਕੁਸ ਤੀਜਾ ਮੈਗਨਸ, ਸੇਲਿਊਸਿਡ “ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ,” ਨੇ 223–187 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਸਿਰੀਆਈ ਯੁੱਧ (246–241 ਈਸਾ ਪੂਰਵ) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਟੋਲੇਮੀਆਂ (ਅਰਥਾਤ “ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ”) ਕੋਲੋਂ ਗੁਆਏ ਹੋਏ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਚੌਥੇ ਸਿਰੀਆਈ ਯੁੱਧ (219–217 ਈਸਾ ਪੂਰਵ) ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੋਇਲੇ-ਸਿਰੀਆ, ਫੋਨੀਕੀਆ ਅਤੇ ਪਲੇਸਟਾਈਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਲਿਆਉਣਾ ਸੀ। 219 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਅੰਤੀਓਕੁਸ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੇਲਿਊਸਿਆ-ਇਨ-ਪੀਏਰੀਆ, ਟਾਇਰ ਅਤੇ ਪਟੋਲੇਮਾਇਸ (ਅੱਕੋ) ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤੱਟੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੁੜ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। 218 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆ (ਅੰਮਾਨ) ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਵੱਲ ਦਬਾਅ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਗਾਜ਼ਾ ਤੱਕ ਗੁਆਈਆਂ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਧਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਵਧਿਆ। 218 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਅੰਤੀਓਕੁਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀ, ਆਪਣੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ ਲਾਭਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਰਣਾਇਕ ਧੱਕੇ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਪਟੋਲੇਮੀ ਚੌਥਾ ਫਿਲੋਪਾਤੋਰ, ਪਟੋਲੇਮਾਇਕ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਸਰੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਇਤ ਦਸ ਅੰਤੀਓਕੁਸ ਦੀ ਇਸ ਚਾਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 1989 ਵਿੱਚ ਯੂਐੱਸਐੱਸਆਰ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪੂਰਵਚਿੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਠਹਿਰਦਾ ਹੈ।

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਕਸਾਏ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਹੜ੍ਹ ਵਾਂਗ ਛਲਕਦਾ ਹੋਇਆ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੱਕ ਵੀ ਉਕਸਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:10.

When the king of the north in verse forty “overflows and passes over” it aligns with verse ten’s king of the north “overflowing and passing through.” In both verses it is the identical Hebrew words, that are simply translated a little differently. It is the same expression as found in Isaiah 8:8.

ਜਦੋਂ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ “ਉਮੜ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,” ਤਾਂ ਇਹ ਦਸਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ “ਉਮੜ ਕੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਲੰਘ ਜਾਣ” ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੇਵਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹੋ ਹੀ ਅਭਿਵ੍ਯਕਤੀ ਯਸਾਯਾਹ 8:8 ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> ਅਤੇ ਉਹ ਯਹੂਦਾਹ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘੇਗਾ; ਉਹ ਉੱਪਰੋਂ ਵਗ ਪਏਗਾ ਅਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਗਰਦਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਦਾ ਫੈਲਾਵਾ ਤੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਹੇ ਇਮਾਨੂਏਲ। ਯਸਾਯਾਹ 8:8.

Each of the three verses is identifying a southern king being defeated by a northern king. Antiochus the northern king prevails over Ptolemy the southern king, just as Sennacherib prevailed over Judah the southern king, and just as the king of the north in verse forty swept away the USSR in 1989. Three verses along with the three historical fulfillments of those verses, identify the “time of the end” in 1989. Thus, verse ten is 1989 and verse sixteen is the Sunday law in the United States, as is verse forty-one.

ਇਹ ਤਿੰਨਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਪਰਾਜਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਐਂਟਿਓਕਸ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾ ਟੋਲੇਮੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸਨਹੇਰੀਬ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਯਹੂਦਾ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਨੇ 1989 ਵਿੱਚ USSR ਨੂੰ ਵਹਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀਆਂ, 1989 ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ 1989 ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਲਹਵੀਂ ਆਯਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਵੀ।

Verses eleven through fifteen is a line of Scripture, which also has a historical fulfillment that identifies specific prophetic waymarks within the hidden history of verse forty. Before the Sunday law in the United States, but after 1989 the battle of Raphia and its aftermath is set forth in verses eleven and twelve, and the battle of Panium is set forth in verses thirteen to fifteen.

ਗਿਆਰਹ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਇਕ ਐਸੀ ਲੜੀ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰ 1989 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਗਿਆਰਹਵੀਂ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੇਰਹਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

The Sunday law is the time appointed; for it is there that the deadly wound of the papacy is healed, and the pope returns to the throne of the earth. That empowerment was typified by the enthronement of the papacy in 538, and by the enthronement of pagan Rome at the battle of Actium. Once prophetically enthroned pagan Rome ruled supremely for 360 years. Once the papacy was enthroned in 538, she ruled supremely for twelve hundred and sixty years. Once the deadly wound is healed at the Sunday law the papacy will rule supremely for a symbolic 42 months.

ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮਾਂ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਓਥੇ ਹੀ ਪਾਪਤੰਤਰ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੋਪ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਮੁੜ ਆ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸੱਤਾ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਤੰਤਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨਾਰੂੜ੍ਹ ਹੋਣ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਐਕਟਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨਾਰੂੜ੍ਹ ਹੋਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੰਹਾਸਨਾਰੂੜ੍ਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨੇ 360 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਤੰਤਰ ਸਿੰਹਾਸਨਾਰੂੜ੍ਹ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵੇਲੇ ਉਹ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਾਪਤੰਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ 42 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ।

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue forty and two months. Revelation 13:3–5.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਨੋ ਮੌਤ ਤੱਕ ਘਾਇਲ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਰਕ ਘਾਵ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਚਰਜ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਚੱਲੀ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਅਜਗਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਪਸ਼ੂ ਵਰਗਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਅਤੇ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰ ਸਕੇ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੂੰਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਨਿੰਦਾਵਾਂ ਬੋਲਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:3–5।

Verse 27 says “both” of these kings:

ਆਇਤ 27 ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.

> ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਬੁਰਾਈ ਕਰਨ ਵੱਲ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕੋ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣਗੇ; ਪਰ ਇਹ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤ ਹਾਲੇ ਵੀ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:27.

The two kings in verse twenty-seven are the kings in the previous two verses who thereafter fought the battle of Actium.

ਸਤਾਈਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਦੋ ਰਾਜੇ ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖਿਤ ਉਹੀ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲੜੀ।

> And he shall stir up his power and his courage against the king of the south with a great army; and the king of the south shall be stirred up to battle with a very great and mighty army; but he shall not stand: for they shall forecast devices against him. Yea, they that feed of the portion of his meat shall destroy him, and his army shall overflow: and many shall fall down slain. Daniel 11:25, 26.

> ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੌਸਲਾ ਉਭਾਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਰ ਉਹ ਠਹਿਰ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਾਲਾਂ ਰਚੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਹਾਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਉਮੜ ਪਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 11:25, 26.

Verse twenty-seven therefore creates an anomaly that needs to be understood before we proceed. In verse twenty-four the “time” represents a 360-year period beginning at the battle of Actium and concluding at the appointed time in the year 330.

ਇਸ ਲਈ, ਸਤਾਈਵਾਂ ਪਦ ਇੱਕ ਅਸਾਮਾਨਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਝਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਚੌਵੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਸਮਾਂ” 360 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅਰਸੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਐਕਟਿਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਨ 330 ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

The king of the south in the battle was Cleopatra, who was in an alliance with Marc Antony. Octavius was the king of the north who would defeat them both. At the time appointed (31 BC) the two kings who had previously sat down at one table and told lies to one another would confront each other at the battle of Actium.

ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਲੀਓਪੈਟਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਮਾਰਕ ਐਂਟਨੀ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਔਕਟੇਵੀਅਸ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ (31 BC) ਉਹ ਦੋ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਐਕਟਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ।

The two kings at the table align with the history of the battle of Panium (verses 13 through 15), where there was an alliance of Antiochus Magnus and Phillip of Macedon. That historical alliance corresponds with the symbolic alliance represented in the name of Panium in the time of Christ—Caesarea Philippi. The alliance is also represented in verse forty when the USSR is swept away in 1989 through an alliance between Reagan and pope John Paul II. The two kings tell lies to each other before 31 BC, which aligns with the Sunday law in the United States, and therefore their lies occur before verse sixteen, during the history represented by verses thirteen to fifteen which were fulfilled at the battle of Panium seventeen years after the battle of Raphia, and one hundred and thirty-seven years before Pompey conquered Jerusalem in fulfillment of verse sixteen.

ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਦੋ ਰਾਜੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ (ਆਯਤਾਂ 13 ਤੋਂ 15), ਜਿੱਥੇ ਐਨਟੀਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਅਤੇ ਮੈਕਡੋਨ ਦੇ ਫ਼ਿਲਿਪ ਦੀ ਇੱਕ ਗਠਜੋੜ ਸੀ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਠਜੋੜ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਨੀਅਮ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਗਠਜੋੜ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ—ਕੈਸਰੀਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ। ਇਹ ਗਠਜੋੜ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਦੋਂ 1989 ਵਿੱਚ ਯੂਐੱਸਐੱਸਆਰ ਰੋਨਾਲਡ ਰੇਗਨ ਅਤੇ ਪੋਪ ਜੌਨ ਪੌਲ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਗਠਜੋੜ ਰਾਹੀਂ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 31 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਦੋ ਰਾਜੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਝੂਠ ਆਯਤ ਸੋਲਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਯਤਾਂ 13 ਤੋਂ 15 ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਾਫ਼ੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਪੋਮਪੀ ਦੁਆਰਾ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਸੈਂਤੀਹ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਆਯਤ ਸੋਲਹ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।

In verse twenty-eight Octavius, the victor over both Cleopatra (the king of the south) and Marc Antony, “returns into his land with great riches; and his heart shall be against the holy covenant; and he shall do exploits, and return to his own land.” Uriah Smith identifies these two victories as Actium in 31 BC and the destruction of Jerusalem in 70 AD. Verse twenty-eight is therefore identifying a history which begins at the battle of Actium, which is the beginning of the 360 years and the destruction of Jerusalem in 70 AD.

ਅਠਾਈਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਆਕਟੇਵਿਅਸ, ਜੋ ਕਲੀਓਪੈਟਰਾ (ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ) ਅਤੇ ਮਾਰਕ ਐਂਟਨੀ ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, “ਵੱਡੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਮੁੜੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਚਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ।” ਯੂਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਜਿੱਤਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ 31 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਐਕਟੀਅਮ ਅਤੇ 70 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅਠਾਈਵੀਂ ਆਇਤ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 360 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ 70 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।

> Then shall he return into his land with great riches; and his heart shall be against the holy covenant; and he shall do exploits, and return to his own land. Daniel 11:28.

> ਤਦ ਉਹ ਵੱਡੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਵੱਲ ਮੁੜੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਰਤੱਬ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:28।

The last phrase of verse twenty-four (even for a time) onward represents a historical line which began in 31 BC and concludes in the last phrase of verse thirty-one (shall place the abomination that maketh desolate) which was fulfilled in 538. The line begins with the battle of Actium, which marks the beginning of pagan Rome ruling supremely for three hundred and sixty years. The line ends in 538 with papal Rome beginning to rule supremely for twelve hundred and sixty years. Within the verses and the history which fulfilled the verses the time appointed in 330 represents a division in the history of pagan Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy. After the initial period of ruling supremely for three hundred and sixty years, there follows two hundred and eight years of disintegration of the empire in advance of the papacy taking the throne in verse thirty-one in the year 538. In the sequence of those eight verses only verse twenty-seven identifies a historical fulfillment that occurred before the battle of Actium in 31 BC.

ਚੌਵੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਕਾਂਸ਼ (“ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੀ”) ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ 31 ਈ. ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਕਾਂਸ਼ (“ਉਹ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਵਸਤੂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਗੇ”) ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ 538 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਇਹ ਰੇਖਾ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਸਰਵੋਚ੍ਚ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਰੇਖਾ 538 ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਰਵੋਚ੍ਚ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, 330 ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵੰਡ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਰਵੋਚ੍ਚ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਆਰੰਭਕ ਅਵਧੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਦੇ ਦੋ ਸੌ ਅੱਠ ਸਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਸਨ 538 ਵਿੱਚ ਸਿੰਹਾਸਨ ਸੰਭਾਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਅੱਠ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਸਤਾਈਵੀਂ ਆਇਤ ਹੀ ਅਜਿਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ 31 ਈ. ਪੂ. ਵਿੱਚ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਘਟੀ ਸੀ।

Verse twenty-seven identifies a meeting between two kings in advance of the “appointed time” and verse twenty-nine identifies an “appointed time.” Verse twenty-seven’s “appointed time” is the beginning of the three hundred and sixty year period and the “appointed time” of verse twenty-nine is the ending of the three hundred and sixty year period. The beginning and ending represent an “appointed time.”

ਸਤਾਈਂਵੀਂ ਆਯਤ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨੱਤੀਵੀਂ ਆਯਤ ਇੱਕ “ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਤਾਈਂਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ “ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ” ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨੱਤੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ “ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ” ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਇੱਕ “ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ” ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

The empowerment of pagan Rome began when it conquered the third geographical obstacle as represented in Daniel 8:9.

ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸੱਤਾ-ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਤਦੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਤੀਜੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 8:9 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਸਿੰਗ ਨਿਕਲਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ। ਦਾਨੀਏਲ 8:9.

The empowerment began at the battle of Actium, and the subsequent subjection of the king of the south (Egypt) in verse nine of chapter eight.

ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਨੌਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਮਿਸਰ) ਦੀ ਅਧੀਨਤਾ ਆਈ।

The ending of pagan Rome’s rules as the fourth kingdom of Bible prophecy ended in 538 when papal Rome overcame its third geographical obstacle. The entire five-hundred and sixty-eight year period from the battle of Actium unto 538 begins with pagan Rome conquering it’s third obstacle and becoming the fourth kingdom of Bible prophecy, and it ends when papal Rome conquers it’s third geographical obstacle.

ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਅੰਤ 538 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 538 ਤੱਕ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪੰਜ ਸੌ ਅਠਾਹਠ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

As the fourth kingdom of Bible prophecy, the history represented identifies two periods, the first when Rome exalts itself followed by a period describing Rome’s fall. The beginning of the first period of exaltation is also the beginning of the entire period pagan Rome ruled as the fourth kingdom of Bible prophecy. The first period of Rome’s exaltation begins and ends with an appointed time, and it also begins with the joining of the northern and southern kingdoms. It ends with the division into an eastern kingdom and a western kingdom. Beginning and ending with an appointed time and the beginning and ending represent the four divisions of Alexander’s kingdom.

ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਵਜੋਂ, ਜਿਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਦੋ ਅਵਧੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲੀ, ਜਦੋਂ ਰੋਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਅਵਧੀ, ਜੋ ਰੋਮ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉੱਚੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਵਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਸਮੂਚੀ ਅਵਧੀ ਦੀ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਰੋਮ ਦੇ ਉੱਚੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਵਧੀ ਇੱਕ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰਬੀ ਰਾਜ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ, ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਵੰਡਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

The two appointed times of verses twenty-seven and twenty-nine represent a beginning and ending waymark describing the period when Rome rules supremely. At the Sunday law in the United States in fulfillment of verse forty-one and verse sixteen of Daniel eleven the period for modern Rome to rule supremely for forty-two symbolic months begins. The first appointed time of verse twenty-seven is the Sunday law in the United States and the second appointed time represents when the last nation on earth follows the example of the United States and enforces the last Sunday law and in so doing identifies the worldwide enforcement of the idol sabbath.

ਸੱਤੀ ਅਤੇ ਉਣੱਤੀ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਦੋ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਆਰੰਭਕ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਰੋਮ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਆਯਤ ਇਕਤਾਲੀ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੇ ਬਿਆਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਅਵਧੀ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੱਤੀ ਆਯਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮੂਰਤੀ ਸਬਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Those two prophetic waymarks are the Sunday law in the United States unto the world Sunday law enforcement, and those two Sunday laws are the two appointed times in verse twenty-seven and twenty-nine. The first appointed time of verse twenty-seven was also typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the papal Sunday law at the Counsel of Orleans in 538 represents the worldwide Sunday law.

ਉਹ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਸਾਰ-ਪੱਧਰੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਲਾਗੂਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਹੀ ਪਦ ਸਤਾਈ ਅਤੇ ਉਨੱਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਉਹ ਦੋ ਸਮੇਂ ਹਨ। ਪਦ ਸਤਾਈ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮਾਂ 321 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 538 ਵਿੱਚ Council of Orleans ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪਾਪਾਈ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਸੰਸਾਰ-ਪੱਧਰੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

In the context of verses thirteen through fifteen the battle of Panium is the history that precedes the Sunday law of verse sixteen. Within that history the meeting of the two kings who lie to each other is fulfilled. Verse thirteen through fifteen are part of the history represented in verses ten through sixteen. The verses identify the fourth Syrian War in verse ten, the battle of Raphia in verse eleven, and the aftermath of that battle in verse twelve. Verses thirteen through fifteen represent the history of the year 200 BC when the battle of Panium was fulfilled, and when pagan Rome represented as the robbers of thy people enter the prophetic narrative.

ਤੇਰਹਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਪਾਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜੋ ਸੋਲਹਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉਹ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ, ਜੋ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੇਰਹਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜੋ ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਸੋਲਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਆਯਤਾਂ ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਚੌਥੀ ਸੀਰੀਆਈ ਜੰਗ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਿਆਰਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ, ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲੜਾਈ ਦੇ ਪਰਿਣਾਮ ਦੀ। ਤੇਰਹਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ 200 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਦੇ ਸਾਲ ਦੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਪਾਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਨਯਜਾਤੀ ਰੋਮ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Daniel eleven verse forty identifies the collapse of the USSR in 1989 and verse sixteen identifies the Sunday law in the United States. The meeting between two kings who tell lies to one another in advance of the time appointed, which was the battle of Actium, do so within the history of verse forty that follows the time of the end in 1989 and concludes at the Sunday law in the United States. Verse twenty-seven is a waymark in the hidden history of verse forty, occurring after 1989, but before the Sunday law. The “meeting” of verse twenty-seven is a waymark before the empowerment of Rome at the Sunday law. There are several waymarks that lead up to the empowerment of the papacy in 538, and these waymarks also occur before the time appointed. One of those prophetic waymarks is the decree of Justinian in 533, that fulfilled verse thirty’s reference to having “intelligence with those that forsake the covenant.”

ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਚਾਲੀ 1989 ਵਿੱਚ USSR ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਇਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਉਹ ਮੁਲਾਕਾਤ, ਜੋ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸੀ, ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਇਤ ਸਤਾਈ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੇਮਾਰਕ ਹੈ, ਜੋ 1989 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਆਇਤ ਸਤਾਈ ਦੀ “ਮੁਲਾਕਾਤ” ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਰੋਮ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੇਮਾਰਕ ਹੈ। 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਵੇਮਾਰਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੇਮਾਰਕ ਵੀ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵੇਮਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦਾ ਫਰਮਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਇਤ ਤੀਹ ਵਿੱਚ ਇਸ ਉਲੇਖ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝ ਰੱਖਣੀ।”

The other waymarks that lead to the time appointed in the history of pagan Rome are the year 330 when pagan Rome cast down and simultaneously gave the “seat,” to the papal power. In 496 Clovis gave his “power” to the papacy. In fulfillment of Daniel seven pagan Rome removed “three horns” for the papacy, the last being the removal of the Ostrogoths from the city of Rome in 538. In 508 the religion of paganism was set aside as the legal religion of the realm and was replaced with Catholicism. 538 represents the Sunday law of verse forty-one, and 496 represents 1989 when Reagan as with Clovis dedicated his power to the pope of Rome. The year 330 identifies the Sunday law, for it is there that the papacy returns to the seat of authority.

ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਹ ਸਾਲ 330 ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਪਤਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ “ਆਸਨ” ਦਿੱਤਾ। 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ “ਸ਼ਕਤੀ” ਪਾਪਾਈ ਪਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਸੱਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪਦ ਲਈ “ਤਿੰਨ ਸਿੰਗ” ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ 538 ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਔਸਟ੍ਰੋਗੋਥਾਂ ਦੀ ਹਟਾਉਣੀ ਸੀ। 508 ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਧਰਮ-ਵਿਵਸਥਾ ਵਜੋਂ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 538 ਪਦ ਇਕਤਾਲੀ ਦੀ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨ-ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ 496, 1989 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰੀਗਨ ਨੇ, ਕਲੋਵਿਸ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਸਾਲ 330 ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਥੇ ਹੀ ਪਾਪਾਈ ਪਦ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਮੁੜ ਪਰਤਦਾ ਹੈ।

This identifies that both 538 and 330 represent the time appointed, which is verses sixteen and forty-one. 496 represents 1989 fulfilled verse ten and verse forty in Daniel eleven and Isaiah 8:8. 508 identifies when the religion of the realm is set aside for Catholicism. Beginning with Clovis in 496 through 508, a progressive removal and replacement of the legal religion of the realm was illustrated. In the history beginning in 330 a progressive demise of Western Rome is represented by the first four trumpets, thus identifying progressive destruction that begins at the Sunday law in the United States.

ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 538 ਅਤੇ 330 ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਆਇਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀ ਹਨ। 496, 1989 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ 8:8 ਵਿੱਚ ਆਇਤ ਦਸ ਅਤੇ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਹੋਈ। 508 ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੋਂ ਰਾਜ ਦੀ ਧਰਮ-ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਲਈ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ 508 ਤੱਕ, ਰਾਜ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਤੌਰ ਤੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਿਠਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਰਸਾਈ ਗਈ। 330 ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਤਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਤੁਰ੍ਹੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਾਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

The progressive fall of pagan Rome following Constantine’s Sunday law in 321 illustrates the fall of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy that arrives at the Sunday law. Then the four trumpet judgments are brought upon the United States as Sister White has identified when she states that “national apostacy will be followed by national ruin.” Ezekiel adds witness to a fourfold punishment.

321 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਤਨ, ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਉਸ ਪਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਚਾਰ ਨਰਸਿੰਗਿਆਂ ਦੇ ਨਿਆਇਕ ਦੰਡ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਸ ਆਵੇਗਾ।” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਚੌਗੁਣੀ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।

> The word of the Lord came again to me, saying, Son of man, when the land sinneth against me by trespassing grievously, then will I stretch out mine hand upon it, and will break the staff of the bread thereof, and will send famine upon it, and will cut off man and beast from it: Though these three men, Noah, Daniel, and Job, were in it, they should deliver but their own souls by their righteousness, saith the Lord God. If I cause noisome beasts to pass through the land, and they spoil it, so that it be desolate, that no man may pass through because of the beasts: Though these three men were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither sons nor daughters; they only shall be delivered, but the land shall be desolate. Or if I bring a sword upon that land, and say, Sword, go through the land; so that I cut off man and beast from it: Though these three men were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither sons nor daughters, but they only shall be delivered themselves. Or if I send a pestilence into that land, and pour out my fury upon it in blood, to cut off from it man and beast: Though Noah, Daniel, and Job, were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither son nor daughter; they shall but deliver their own souls by their righteousness. For thus saith the Lord God; How much more when I send my four sore judgments upon Jerusalem, the sword, and the famine, and the noisome beast, and the pestilence, to cut off from it man and beast? Yet, behold, therein shall be left a remnant that shall be brought forth, both sons and daughters: behold, they shall come forth unto you, and ye shall see their way and their doings: and ye shall be comforted concerning the evil that I have brought upon Jerusalem, even concerning all that I have brought upon it. And they shall comfort you, when ye see their ways and their doings: and ye shall know that I have not done without cause all that I have done in it, saith the Lord God. Ezekiel 14:12–23.

> ਫਿਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਕਿ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਸ਼ ਭਾਰੀ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਤਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਤੋੜ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਾਲ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਨੁੱਖ, ਨੂਹ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਅਯੂਬ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੀ ਧਰਮਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੇਵਲ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾਉਣਗੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਜੰਗਲੀ ਅਤੇ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦਿਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਦੇਣ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸੁੰਞਾ ਹੋ ਜਾਏ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਨਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਨਾ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਗੇ; ਕੇਵਲ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬਚਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਦੇਸ਼ ਉਜਾੜ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਤਲਵਾਰ ਲਿਆਂਵਾ ਅਤੇ ਆਖਾਂ, ਹੇ ਤਲਵਾਰ, ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਨਾ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਗੇ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬਚਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਜਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਭੇਜਾਂ, ਅਤੇ ਖੂਨ-ਖਰਾਬੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰੋਧ ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਨੂਹ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਅਯੂਬ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਨਾ ਧੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਗੇ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਧਰਮਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੇਵਲ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾਉਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਫਿਰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਧ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਭਿਆਨਕ ਦੰਡ ਭੇਜਾਂਗਾ—ਤਲਵਾਰ, ਕਾਲ, ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਅਤੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ—ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂ? ਤਦ ਵੀ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਕੀਅਤ ਛੱਡੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਦੋਵੇਂ; ਵੇਖੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬਾਹਰ ਆਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਵੇਖੋਗੇ; ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਜੋ ਬਿਪਤਾ ਮੈਂ ਲਿਆਂਦੀ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੀਰਜ ਮਿਲੇਗੀ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਵੇਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣਗੇ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 14:12–23.

We will continue these considerations in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles