Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇਕਤਾਲੀਵਾਂ ਭਾਗ

ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੇਵਕਾਈ: ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 5, 2024

Formats

PDF
Word

ਰਸੂਲ ਪੌਲੁਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਕੜੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ, ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਹਾਲਾਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਕੰਮ—ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਸੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੜਫਾਇਆ ਸੀ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਹਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਸਤਾਇਆ ਸੀ। 1 Corinthians 15:19.

ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੌਲੁਸ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਨਿੱਘਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਸੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ ਨਾਮ ਸਾਉਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ”।

> ਤਦ ਅਨਨਿਆਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨੀ ਬੁਰਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਾਂਯਾਜਕਾਂ ਵਲੋਂ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਭ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਏ। ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਲੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਠਾਏ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 9:13–15.

ਸਾਉਲ ਅਨਾਜਾਤੀਆਂ ਤੱਕ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ “ਇੱਕ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ” ਸੀ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਪੌਲੁਸ (ਛੋਟਾ) ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਨਿਮਾਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਦੀ ਛੋਟੇਪਣ ਵਿੱਚ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵਿੱਚ, ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਿਤੇ ਮੈਂ ਅਤਿਅਧਿਕ ਉੱਚਾ ਨਾ ਠਹਿਰਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਂਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਰਥਾਤ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂਤ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਅਤਿਅਧਿਕ ਉੱਚਾ ਨਾ ਠਹਿਰਾਂ। ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਘਮੰਡ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਿਮਿੱਤ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਿੰਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਤਪੀੜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੰਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਬਲਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। 2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 12:7–10.

ਸ਼ਾਊਲ “ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ” ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ (ਪੌਲੁਸ)। ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਕੋਲ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਸ ਕਰਕੇ ਵੀ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸੀ।

> ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਢੰਗ, ਜੋ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਬੀਤਿਆ, ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਜੇ ਉਹ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕੜੇ ਪੰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਫਰੀਸੀ ਵਜੋਂ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ। ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 26:3–5.

ਸੌਲ ਨੂੰ ਗਮਲੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

> “ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਈ ਗਈ, ਅਤੇ ‘ਪੌਲੁਸ ਸੀੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਹੱਥ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ।’ ਉਸ ਦੇ ਇਸ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਜਦਕਿ ਉਸ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਮੂਰਤੀ ਨੇ ਆਦਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ‘ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਪੁਰਖੋ, ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਪਿਤਰੋ, ਮੇਰਾ ਉਹ ਬਚਾਅ ਸੁਣੋ ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।’ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੇ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਕੇ, ‘ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ,’ ਅਤੇ ਉਸ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਨਿਸ਼ਚਲਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੱਗੇ ਬੋਲਿਆ: “‘ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ, ਕਿੱਲਿਕੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਨਗਰ ਤਰਸੁਸ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਪਰ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਮਲੀਏਲ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਸੰਪੂਰਣ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਹੋ।’ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰੇਰੀ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਥਨਾਂ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੱਥਾਂ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਜੀਊਂਦੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਲੀਭਾਂਤ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਸਨ।” Acts of the Apostles, 408.

ਸਾਊਲ ਨੂੰ ਯਾਦ੍ਰਿਚਛਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪੁਲ ਬਣੇ। ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਨਵੇਂ ਨਿਯਮ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਲਿਖਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਲਈ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਲਈ ਵੀ ਸਮਰਥਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਸ਼ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਰਕ ਹੈ, ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> ਹੁਣ, ਹੇ ਭਰਾਵੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਸਾਡੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹਿੱਲਾਏ ਜਾਓ, ਨਾ ਹੀ ਘਬਰਾਓ; ਨਾ ਕਿਸੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਐਸੀ ਚਿੱਠੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਮਾਨੋ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦਾ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਭੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਨਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਜੋ ਹਰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਹਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਤਨਾ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜਦ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ? ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ ਤਾਂ ਹੁਣ ਹੀ ਕਾਰਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਹੁਣ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਦ ਤੱਕ ਰੋਕਦਾ ਰਹੇਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਰਾਹ ਵਿਚੋਂ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਤਦ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸਾਂਸ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਚਮਕ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ; ਅਰਥਾਤ ਉਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਉਣਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਾਰਜ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜ-ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਅਧਰਮ ਦੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਾਏ ਜਾਂਦੇ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਬਲ ਕ੍ਰਿਆ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨਣ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਭ ਦੰਡ ਦੇ ਯੋਗ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਾਣੀ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:1–12.

ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਕਦੋਂ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ। ਪੌਲੁੱਸ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਸ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਸਨ?” ਪੌਲੁੱਸ ਇਹ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ “ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸਾਡੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ” ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਭਰਮਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ, ਆਯਤ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅੱਧਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਸੰਬੰਧੀ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਖੰਡਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਜ ਸੀ।

ਝੂਠੀ ਯੇਸੂਈਤ ਵਿਧੀ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਝੂਠਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੀ (ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਹੈ) ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਨਿਰੰਤਰ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਉਹ ਝੂਠਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਕਾਲਿਕ ਸਹਸ੍ਰਾਬਦੀ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ।

ਮਿਲਰ ਦਾ ਕੰਮ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਪੁਨਰਾਗਮਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਿਲੇਨਿਯਮ ਸੰਬੰਧੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੂਠੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਨ। ਪੌਲੁਸ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਬਾਰੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅੰਸ਼ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਮਿਲਰ ਲਈ “ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ” ਸੀ।

ਪੌਲੁਸ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਤਰਕ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਾਪਸੀ ਆਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਪੌਲੁਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him.” “Beseech” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰਨੀ। ਪੌਲੁਸ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਤੱਤਾਂ ਬਾਰੇ ਤਰਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼੍ਰੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਰਾਹੀਂ ਲੰਘਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੇ ਤਰਕ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ।

ਉਸ ਦੀ ਤਰਕ-ਰਚਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਪਾਈ ਪਦਵੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਅਨਿਵਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪਦਵੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਹਾਲੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪਾਪਾਈ ਪਦਵੀ ਦਾ ਆਗਮਨ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ। ਫਿਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪੈ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦਾ ਆਗਮਨ ਜਲਦੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ? ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਪਦਵੀ ਦੇ ਕਈ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਪੱਕਾ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਪਦਵੀ ਨੂੰ “ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ,” “ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ,” “ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ,” ਅਤੇ “ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਈ ਪਦਵੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

> “ਪਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਵਿਕਾਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ੀਨਗੋਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਹੋਣੇ ਸਨ। ਪ੍ਰੇਰੀ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ: ‘ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਡੋਲਾਏ ਨਾ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਘਬਰਾਓ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਪੱਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦਾ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਣ ਦਿਉ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਨਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਹਰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਾਂਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ।’”

> “ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਗਲਤ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ, ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਦੁਆਰਾ, ਥੱਸਲੁਨੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਆਗਮਨ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਐਸੀ ਧਾਰਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਕਸਰ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰੀ ਨੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵਲੋਂ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝ ਕੇ ਕੋਈ ਐਸਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਇਹ ਤੱਥ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਇੰਨਾ ਸਪਸ਼ਟ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਲੇ ਉੱਠਣੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣਾ ਘਾਤਕ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾਪੂਰਣ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀ, ਤਦ ਤੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਵਿਅਰਥ ਸੀ। ‘ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ,’ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦਾ ਸੀ?’”

> “ਭਿਆਨਕ ਸਨ ਉਹ ਪਰਖਾਂ ਜੋ ਸੱਚੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਪ੍ਰੇਰੀ ਦੇ ਲਿਖਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ‘ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ’ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ‘ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ’ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।”

> “ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਰਸੂਲ ਦਾ ਉਹ ਬਿਆਨ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ‘ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ’ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਗੇ।” “ਇਸ ਕਾਰਨ,” ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਬਾਰੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਸੱਚ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਗੇ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਭੁਲੇਖਾ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਨੂੰ ਮੰਨਣ: ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੰਡ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਿਆ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।” ਮਨੁੱਖ ਬੇਦੰਡ ਰਹਿ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਧੋਖਿਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।” Acts of the Apostles, 265, 266.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ “ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ,” “ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ,” “ਨਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ” ਅਤੇ “ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ “ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ” ਆਖਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੌਲੁਸ ਵੱਲੋਂ ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰੀ ਨੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝ ਕੇ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਇਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਸ਼ਤਾ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਇੰਨਾ ਸਪਸ਼ਟ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹਾਲੇ ਉੱਠਣੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਛੇੜਣਾ ਸੀ। ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣਾ ਘਾਤਕ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ-ਭਰਿਆ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀ, ਤਦ ਤੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋਵੇਗੀ।” ਪੌਲੁਸ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਦਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪਦਵੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਧਾਰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਆਇਤ ਛੱਤੀ ‘ਤੇ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਹੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਠਹਿਰਾਏਗਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਦਭੁਤ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੱਕ ਫਲਦਾ-ਫੂਲਦਾ ਰਹੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:36.

ਜਦੋਂ ਪੌਲੁਸ ਪੋਪ ਦੀ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਤਨਾ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਾਂਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ,” ਤਾਂ ਪੌਲੁਸ ਨਬੀ ਦਾਨੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਉਸ “ਰਾਜੇ” ਦੇ ਵਰਣਨ ਦਾ ਭਾਵਾਨੁਵਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ “ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ” ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ “ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ” ਅਤੇ “ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ” ਕੀਤਾ। ਪੋਪ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ ਜੋ “ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਦਭੁੱਤ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਦਾ ਹੈ”, ਅਤੇ ਪੋਪ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ “ਕ੍ਰੋਧ-ਅਵਧੀ” “ਪੂਰੀ ਹੋਣ” ਤੱਕ “ਸਫਲ ਰਹੇਗੀ”।

ਜੇ 1989 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਛੱਤੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਅਤਿਆਵਸ਼ਕ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਾਰਣ ਉਹ ਝੂਠੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਕਿ ਇਸ ਆਇਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਫਰਾਂਸ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਨੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ (1863 ਤੋਂ 1888 ਤੱਕ) ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਮਿਥ ਨੇ ਆਇਤ ਛੱਤੀ ਦੇ ਪਾਠ ਨੂੰ “ਉਹ” ਰਾਜਾ ਤੋਂ (ਜੋ ਪਿਛਲੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੀ) ਬਦਲ ਕੇ “ਇੱਕ” ਰਾਜਾ (ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਜਾ) ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਨਾਸਤਿਕ ਫਰਾਂਸ ਨੂੰ ਰੋਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰ ਸਕੇ; ਪਰ ਇਹ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਧਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨਪਸੰਦ ਸਿਧਾਂਤ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕੇ ਕਿ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੁਰਕੀ ਹੈ।

ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਰਾਜਾ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰੇਰੀ ਪੌਲੁਸ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਤੱਥ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਗਵਾਹ ਨਾਲ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਤੀਜਾ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ।

ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਇਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੋਪ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਇਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਨਿਹਿਤ ਸੱਚ ਨੂੰ ਗਲਤ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮੋੜ ਕੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਇੰਦਰਾਜ਼” ਕਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ 1798 ਤੱਕ ਫਲਣਾ-ਫੂਲਣਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਲੱਗਿਆ। 1798 ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ 723 BC ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਜੇ 1863 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ “seven times” ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਲਈ ਆਇਆਤ ਛੱਤੀ ਬਾਰੇ ਐਸੀ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ “indignation” ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ “seven times” ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਫਰਾਂਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਾ ਹੁੰਦਾ। 1989 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਣ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਆਇਆਤਾਂ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ, ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਹੀ ਪਛਾਣ ਹੈ।

ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪੌਲੁਸ ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਘਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਤਦ ਉਹ ਦੁਸਟ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।” ਉਹ “ਦੁਸਟ” ਪੋਪ ਹੈ, “ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸਾਂਸ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇਗਾ।” ਫਿਰ ਪੌਲੁਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਅਰਥਾਤ ਉਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਉਣਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਾਰਜ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” ਯਿਸੂ ਹੀ ਉਹ ਹੈ “ਜਿਸ ਦਾ ਆਉਣਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਾਰਜ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।”

ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਲਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੀਕਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਤੱਕ ਉਡੇਲੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸੱਤ ਬਲਾਵਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਕੋਈ ਅਦਭੁੱਤ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

> “ਮਸੀਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਵੋਗੇ।’ ਜੇ ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੰਗਿਆਈਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਉਪੇਖਾ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਸਮਝਣ ਵੱਲ ਝੁਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰਿਤਾ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਤੇ ਹਰ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਭ੍ਰਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਚਮਤਕਾਰ-ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੈਤਿਕ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਉਲੰਘਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅਸਲੀ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਉਹ ਜੁਗਤ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਕਾਬੂ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜ-ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰੋਬੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਇਹ ਅਚਰਜ-ਕਰਮ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਵਜੋਂ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਚਾਨਣ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

ਪੌਲੁਸ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਦੂਜਾ ਆਗਮਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਜ ਦੇ “ਬਾਅਦ” ਹੋਵੇਗਾ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਜ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸੱਤ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਜ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੁਆਰਾ, ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਏਗਾ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਖੱਡ ਦੇ ਪਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਰੋਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਥਾਹ ਖਾਈ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਸਪਿਰਿਚੁਅਲਿਜ਼ਮ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏਗਾ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਤ੍ਰਿਪੱਖੀ ਇਕਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਹਰ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਝੂਠਾਂ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੇਗਾ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕਾਂਗੇ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਤੱਬ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਹੈ।” Testimonies, volume 5, 451.

ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜ-ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ, 1798 ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ 538 ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਸਰਗਰਮ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਲਿਖੇ। 538 ਸਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਪਤਨ ਨੂੰ ਪਰਗਮੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਮਰਾਟ ਕਾਨਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੌਲੁਸ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਛਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੋਣੇ ਹਨ। ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਖਾ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਉਸ ਦਾ ਪੁਨਰ ਉਲੇਖ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਸਿਖਾਈਆਂ ਸਨ? ਫਿਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਯਾਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ “withholdeth” ਕਰੇਗੀ, “that” ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ “might be revealed in his time?” ਸ਼ਬਦ “witholdeth” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਰੋਕਣਾ ਜਾਂ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ। ਉਸੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ “withholdeth” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “now letteth” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: “ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਕੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ (ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ) ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਉਹ ਜੋ ਹੁਣ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੀ ਰਹੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਰਾਹ ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਜਾਵੇ।” ਜਦੋਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਲ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਸੀ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉੱਥਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ “ਰਾਹ ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਾਇਆ” ਨਾ ਜਾਵੇ।

> “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਡੀਇਸਟ ਰਿਹਾ, ਮੈਂ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਲੱਭ ਸਕਿਆ, ਸਭ ਪੜ੍ਹੇ; ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਾਈਬਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਇਆ! ਤਥਾਪਿ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹਿੱਸਾ ਅਜੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਸੀ। 1818 ਜਾਂ 1819 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਿਲਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਾਣਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਡੀਇਸਟ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਅਰਥਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਤੂੰ ਇਸ ਪਾਠ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਰੇ?’ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਠਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਡੀਇਸਟ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਆਪੱਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਭਾਵ ਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ—ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਮਾਂ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ। ‘ਤੈਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?’ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਐਸੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ ਜੋ ਸਮਝੀ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣ ਸਕਾਂਗਾ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਸੀ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਇਹ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ—‘ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਅੰਸ਼ ਮਿਲੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੇਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਂਗਾ?’ ਤਦ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਈ:—ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਖੋਜਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਲੱਭ ਕੱਢਾਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ Cruden’s Concordance ਸੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਸਿਵਾਏ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣ ਕੇ ਰਹਾਂਗਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ।

> “ਮੈਂ ਉਤਪੱਤੀ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਪਾਠ-ਅੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਣਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ, ਓਹ, ਸੱਚਾਈ ਕਿੰਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦਿਸੀ! ਮੈਂ ਉਹੀ ਲੱਭਿਆ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਸੱਤ ਸਮੇਂ 1843 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਮੈਂ 2300 ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਇਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸੇ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ; ਪਰੰਤੂ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਕਦੋਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣਨ ਦਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਐਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ ਕਿ ਕੀ ਕਰਾਂ। ਤਦ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਲਗਾਮ ਪਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਚਲਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਾਂਗਾ। ਬਾਈਬਲ ਜੋ ਕੁਝ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਪਾਠ-ਅੰਸ਼ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।”

> “ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਆਮ ਢੰਗ ਲਈ ਇਤਨਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਇਕ ਹੋਰ ਮੌਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਠ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਨਿਰਣਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਧੀ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ—‘ਰੋਜ਼ਾਨਾ’ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਾ ਮਿਲੀ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮਿਲਦਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਲਏ ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ, “ਦੂਰ ਕਰਨਾ।” ਉਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ, “ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਦੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ,” ਆਦਿ। ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਪਾਠ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਚਾਨਣ ਨਾ ਮਿਲੇਗਾ; ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਮੈਂ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:7–8 ਤੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। “ਕਿਉਂਕਿ ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ ਤਾਂ ਹੁਣ ਹੀ ਕ੍ਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਉਹ ਜੋ ਹੁਣ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਰੋਕੇ ਰਹੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਰਾਹ ਵਿਚੋਂ ਹਟਾ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤਦ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ,” ਆਦਿ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਪਾਠ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਓਹ, ਸੱਚਾਈ ਕਿੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦਿਸੀ! ਇਹੀ ਹੈ! ਇਹੀ ‘ਰੋਜ਼ਾਨਾ’ ਹੈ! ਚੰਗਾ, ਹੁਣ, ਪੌਲੁਸ ਦਾ “ਉਹ ਜੋ ਹੁਣ ਰੋਕਦਾ ਹੈ,” ਜਾਂ ਅੜਚਣ ਪਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੋਂ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ? “ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ,” ਅਤੇ “ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ,” ਤੋਂ ਪੋਪਵਾਦ ਮੁਰਾਦ ਹੈ। ਚੰਗਾ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਪੋਪਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਅੜਚਣ ਪਾਂਦਾ ਹੈ? ਕਿਉਂ, ਉਹ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਹੈ; ਤਾਂ ਫਿਰ, ‘ਰੋਜ਼ਾਨਾ’ ਦਾ ਅਰਥ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।’ William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.”

ਜੇ ਇਹ ਸਮਝ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਨਿੱਤ” ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਿਲਰ ਲਈ ਉਸ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਰਚਨਾ ਖੜੀ ਕੀਤੀ। “ਨਿੱਤ” ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਨਿੱਤ” ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਹੈ, ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖੀ ਪੱਤਰੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉੱਥੇ ਦਰਜ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਪੌਲੁਸ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਘੋਰ ਭਰਮ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰ ਦੇਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਘੋਰ ਭਰਮ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> ਠਹਿਰੋ ਅਤੇ ਅਚਰਜ ਕਰੋ; ਚੀਕੋ ਅਤੇ ਪੁਕਾਰੋ; ਉਹ ਮੱਤੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਡਗਮਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਦਿਰਾ-ਪਾਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉਡੇਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ; ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ, ਦਰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਵਾਣੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੁਹਰਬੰਦ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ; ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੁਹਰਬੰਦ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਣਪੜ੍ਹ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ; ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਅਣਪੜ੍ਹ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੋਠਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਮੈਨੂੰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਾਰਨ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਇਸ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਭੁੱਤ ਕਰਤੱਬ ਕਰਾਂਗਾ, ਹਾਂ, ਇੱਕ ਅਦਭੁੱਤ ਕਰਤੱਬ ਅਤੇ ਅਚਰਜ: ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਲੁਕਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਹਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮੱਤ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਵੇਖਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਕੁਝ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕਰਨਾ ਕੁੰਭਾਰ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਰਗਾ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ ਕਹੇਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ? ਜਾਂ ਕੀ ਘੜੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਆਪਣੇ ਘੜਨ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ ਕਹੇਗੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ? ਯਸਾਯਾਹ 29:9–16।

Back to Articles