Article

# ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਲਾਉਦੀਕੇਆ ਦੀ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ - ਨੰਬਰ ਚੌਦਾਂ

ਚੌਦ੍ਹਾਂ ਨੰਬਰ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 20, 2025

Formats

PDF
Word

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮਾਂ” ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ “ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ” ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਝੂਠੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਕਥਾ-ਰੇਖਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿੱਥੇ “ਨਵੀਂ ਮੈ” ਇੱਕ ਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵਿਰੋਧ ਭੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। “ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ” ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਮੂਲ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ,” ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਸਮਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਕੁਝ “ਵਿਰੋਧਾਂ” ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਉਹ ਮੁਕਟ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੱਤਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਮੁਕਟ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਇਹ ਸਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਆਨੰਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਲੱਜਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਸਮਕਾਲੀ ਵੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਦਾ ਮਨਸੂਬਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਵੀ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੁਆਰਾ ਆਖ਼ਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦਾ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪਤਰਸ ਦੇ ਦੋ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਅਧਿਆਇ 2 ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ 9 ਵਜੇ (ਤੀਜੇ ਘੰਟੇ) ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ 3 ਨੌਵੇਂ ਘੰਟੇ (ਦੁਪਹਿਰ 3 ਵਜੇ) ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬਲੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਅਧਿਆਇ 2 ਵਿੱਚ ਪਤਰਸ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਅਧਿਆਇ 3 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੌਬਾ ਦੇ ਸੱਦੇ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼, ਦੋ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਪੈਂਤਕੁਸਤੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਦੁਹਰਾਵੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਗਨ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ 11 ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਗਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸਰਕੰਡਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਲਾਠੀ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਦੂਤ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਉੱਠ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾਪ। ਪਰ ਜੋ ਅੰਗਣ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਪ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌੰਦਣਗੇ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:1, 2.

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਦੋ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਦੋਹਰਾਈ ਅਤੇ ਦੋ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਵੰਡ, ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਲਈ ਦੋ ਸਰੋਤਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਰੋਤਾ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਦੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਯਹੂਦੀ ਹਨ। ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 9/11 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਮੰਦਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਆਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਪਤਰਸ ਨੇ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੰਡ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਅੰਗਣ (ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ) ਅਤੇ ਮੰਦਰ (ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ) ਜਿਸ ਭੇਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਭੇਦ ਯੋਏਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ 9/11 ਉੱਤੇ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> ਹੇ ਸਿਓਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਇਸ ਲਈ ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਰਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਤਤਾ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾ ਮੇਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਰਖਾ ਵਰਸਾਏਗਾ—ਪਹਿਲਾ ਮੇਹ ਅਤੇ ਪਿੱਛਲਾ ਮੇਹ—ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ। ਯੋਏਲ 2:23.

ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਲੱਜਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਭੇਦ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਆਯਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ “ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਵੋ” ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਆਨੰਦ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲੀ ਜਾਂ ਆਰੰਭਕ ਵਰਖਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਠੋਕਰ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਚਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕੋਨੇ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਿਰੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁੱਤ ਹੈ।

ਅਦਭੁੱਤ ਪੱਥਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬਚਨ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਲ 1863 ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪੱਥਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਦਾ ਵੀ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪੱਥਰ ਹੈ। 1844 ਨੀਂਹ ਦਾ ਪੱਥਰ ਸੀ, 1863 ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਦਾ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪੱਥਰ ਸੀ। 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਜਿਵੇਂ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਕਿਸੇ ਐਸੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ!

ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਛੇਦ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।

> “ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕੁਝ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਕੂਲ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੜਕੁੜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੀ ਕੁੜਕੁੜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਹੇ ਹਨ।” Testimonies, volume 3, 85.

1863 ਵਿੱਚ, ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ “ਕੁਝ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ” “ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਮੂਸਾ” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।

1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਹਿਲੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਹਿਲਾ ਕਾਦੇਸ਼ ਅਲਫਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕਾਦੇਸ਼ ਓਮੇਗਾ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਚਾਲੀ-ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੋ ਕਾਲ-ਖੰਡ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ।

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ ਹੋਣ ਨੂੰ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ ਹੋਣ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਭੂਗੋਲਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਯਰੀਹੋ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਦਸੰਬਰ 2025 ਦੇ ਇਸ ਦੂਜੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵੇਤਿਆਂ ਨੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਖੋਦ ਕੱਢਿਆ—ਕੇਵਲ ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਘੋਰ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਖੇਦ ਨਾਲ, ਕਿ ਉੱਥੇ ਜੋ ਡਿੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੱਭੀਆਂ, ਉਹ ਸਭ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਡਿੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਘੇਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਕੇ ਅੰਦਰਲੀ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਯਰੀਹੋ ਨਾਲ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

> ਜਦੋਂ ਯਾਜਕਾਂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਗੇ ਫੂਕੇ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੈਕਾਰਾ ਮਾਰਿਆ; ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਗੇ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੜਾ ਜੈਕਾਰਾ ਮਾਰਿਆ, ਤਦੋਂ ਕੰਧ ਸਿੱਧੀ ਢਹਿ ਪਈ; ਇਸ ਲਈ ਲੋਕ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੱਧੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਯਹੋਸ਼ੂਆ 6:20.

ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵੇਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜੇ ਵੀ ਮਿਲੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੰਧਾਂ ਢਹਿ ਪਈਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੋਈ ਲੰਮਾ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ ਘੇਰਾਓ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੁਰਾਤੱਤਵਕ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਉੱਠੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਵੀ ਉੱਤਰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਕਿ ਯਰੀਹੋ ਦੇ ਪਤਨ ਬਾਰੇ ਬਾਇਬਲੀ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਉਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਟਿੱਬੇ ਜਾਂ ਢਲਾਣ ਰਾਹੀਂ ਯਰੀਹੋ ਵਿੱਚ “ਉੱਪਰ” ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਗਏ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਹੁਣ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਢਹਿ ਪੈਣ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀ।

ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਰੁਕਾਵਟ ਯਰੀਹੋ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ। ਯਰੀਹੋ 1863 ਹੈ, ਅਤੇ ਯਰੀਹੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਕ ਤਸਵੀਰ ਵਜੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਦੇ ਪਤਨ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਯਰੀਹੋ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸ਼ਾਪ ਵੀ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਨੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਉਚਾਰਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਏਗਾ ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਾਪਿਤ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੁਨਰਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ। ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੀਂਹ ਰੱਖਣ ਵੇਲੇ ਗੁਆਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਫਾਟਕ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਵੇਲੇ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯਰੀਹੋ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਬਾਈਬਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ 1863 ਵਿੱਚ ਯਰੀਹੋ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੇ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ 1863 ਉੱਤੇ ਹੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੇ ਖੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਮੂਸਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੁਸੰਗਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਮੂਸਾ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾਵਾਂ 1863 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ—ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ—ਸੁਸੰਗਤ ਹਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ, ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਕਾਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਤੀਜਾ ਅੰਤ ਯਰਦਨ ਦਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਅੰਤ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਮੂਸਾ ਦੇ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਦਾਸਤਾ ਬਾਰੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਚਾਰ ਸੌ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਨਿਕਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਭੱਜਣ-ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਮੂਸਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚਾਲੀ-ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਵਧੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ (ਸ਼ਿਖਰ) ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸਨ ਜੋ ਮਿਸਰੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਬੰਧਨ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਕਤੀ ਬਾਰੇ ਸੀ। ਅਬਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ, ਮੂਸਾ ਆਪ ਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੂਸਾ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਉਸ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਯਰਦਨ ਦਰਿਆ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਲਫਾ ਨੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਓਮੇਗਾ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਯਰਦਨ ਦਰਿਆ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਲਫਾ, ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਧਰਮੀ ਮਾਪੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮਿਸਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਧਰਮੀ ਮਾਪੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਸਰੀ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਗਈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮੂਸਾ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਮਿਸਰੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇਬਰਾਨੀ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਮੂਸਾ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਬਚਾਏ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਨੂਹ ਦੀ ਕਥਾ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ। “ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲੇ” ਵਜੋਂ ਮੂਸਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਚਾਰ ਸੌ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਵਾਅਦੇਬੱਧ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਦੁਹਰਾਵਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ-ਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਬਾਰੇ ਵਾਅਦੇਬੱਧ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਬਾਲਕ ਮੂਸਾ ਦੇ ਫਿਰਉਨ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਬਪਤਿਸਮੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੌਤ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਦਫ਼ਨ ਪਾਣੀ ਉੱਪਰ ਤੈਰਦੀ ਟੋਕਰੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਫਿਰਉਨ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।

ਮੂਸਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਨੂਹ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਅੰਕ “8” ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵਚਨਕ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂਹ ਦੇ ਵਚਨ ਤੋਂ ਅੰਕ “8” ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ “ਅੱਠਵੇਂ” ਦਿਨ ਸੁੰਨਤ ਦੀ ਰਸਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸੇ ਰਸਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੂਸਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਬਪਤਿਸਮੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਮੌਤ (ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਦੀ) ਘਟਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਿਸਰੀ ਮੂਸਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕੜਾਈ ਨਾਲ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਬਪਤਿਸਮੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਨੇ ਇਬਰਾਨੀ ਤੋਂ ਮਿਸਰੀ ਵੱਲ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਈ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਨੇ ਮਿਸਰੀ ਤੋਂ ਇਬਰਾਨੀ ਵੱਲ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਦੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਮੂਸਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਯਰਦਨ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ, ਜਿਸ ਤਕ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।

ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਮੂਸਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਤਿਜ्ञਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਰਦਨ ਦਰਿਆ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਤਰਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਕੀਤੀ, ਕਿ ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੂਸਾ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਨਬੀ ਖੜਾ ਕਰੇਗਾ। ਜਿਸ ਨਬੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੂਸਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਸੀਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਠੀਕ ਓਥੇ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਮੂਸਾ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਪਤਿਸਮਾ ਠੀਕ ਉਹੀ ਥਾਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਰਦਨ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਤਿਜ्ञਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਸਨ। ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਬੇਥਾਬਰਾ ਵਿੱਚ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਾਰ ਉਤਰਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਬੇੜੀ-ਘਾਟ।

ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨੀਲ ਦਰਿਆ ਤੋਂ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਯਰਦਨ ਤੱਕ। ਮੂਸਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ,’ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਮੂਸਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ, ਜਦਕਿ ਤੀਜਾ ਤੀਜੇ ਦਾ। ਤਿੰਨੇ ਦੂਤ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਕਿ ਤਿੰਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਘਟਨਾ-ਰੂਪ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਰਵਜਨਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਿਆ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦਾ ਆਹਾਰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਈ ਦੂਜੀ ਆਹਾਰਕ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਪਰੀਖਿਆ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ ਜੋ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਆਪ ਕਰਵਾਈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ,” “ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ,” ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਦੂਜੀ ਆਹਾਰਕ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ “ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।

ਮੂਸਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਇਸ ਲਈ ਆਰੰਭ ਹੋਏ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਫਿਰਉਨ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਦ ਮੂਸਾ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪਰਖ ਹੈ। ਫਿਰ ਫਿਰਉਨ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਨਿਆਂ ਪਹਿਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਿਸਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਭੱਜਣਾ ਪਿਆ।

ਦੂਜੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਦਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਜਾ ਦੂਤ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਿਸਰ ਦੇ ਪਤਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਪਤਨ ਵਿੱਚ, ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1844 ਦੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੌਰਾਨ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਤੀਜਾ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਮੰਡਲੀ ਉੱਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਏ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਮੰਡਲੀ ਦੇ ਅਗੂ ਉੱਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜਣਾ ਹੈ।

> “ਪ੍ਰਭੂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਧਰਮਤਾ ਲਈ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਲਈ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦਾ ਭਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

ਮੂਸਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੂਜੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਹਨ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਵਧੀ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਹੈ। ਸਾਡਾ “ਮਹਾਨ ਸੰਦੇਸ਼” “ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ” ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨੂੰ 1863 ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਿੰਨ ਮੂਸਾ ਹਨ।

1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਚਾਲੀ-ਸਾਲੀ ਅਵਧੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਕਾਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਲੈ ਗਈਆਂ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਾਣੀ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੀਜਾ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੂਸਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ 1844 ਤੋਂ 1863 ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 1863 ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਮਿਸਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਨਾਲ ਮੂਸਾ ਆਪਣੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਚੱਟਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਖਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। 1863 ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਦੇ ਹਨ।

ਮੂਸਾ ਦੇ ਤਿੰਨੋਂ ਅਵਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ; ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਰਾਹੀਂ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਮਕੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਯਰਦਨ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਮਕੱਖ ਹੈ: ਨੀਲ, ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਯਰਦਨ ਉੱਤੇ ਦੋ ਵਾਰ। ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਜਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨੋਂ ਅਵਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉਸ ਅਵਧੀ ਨਾਲ ਸਮਕੱਖ ਹਨ ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦਾ ਜਲ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਤੀਜੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਚੱਟਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਦੂਜੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਠੀ ਨੇ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਿਸਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਲਾਠੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਾ ਚੁਣਿਆ।

ਪਹਿਲੇ ਅਰਸੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਮਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਅਰਸੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਦੀ ਸੈਨਿਕ ਤਾਕਤ, ਪਿਹਲੌਠੇ ਅਤੇ ਅਗਵਾਈ ਮਰ ਗਏ। ਤੀਜੇ ਅਰਸੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਕੌਮ, ਹਾਰੂਨ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਸਭ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਹਨ ਜੋ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਹਰ ਇੱਕ 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜੋ ਵਾਰੀ ਵਾਰ 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੀ ਉਹ ਰੁੱਤ ਜਦੋਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਜਲ ਉਡੇਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮੂਸਾ ਕਾਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਬਗਾਵਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਇਹ ਬਗਾਵਤਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ-ਕਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਹਨ। ਦੋਹਾਂ ਹੀ 1863 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਦਾ ਵੀ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਹੈ, ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਆਲਫਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ 1863 ਦੇ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਪੱਥਰ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਜੋਤ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੀਂਹ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਵਜੋਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਸਦਾ ਹੀ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਕੁਝ ਬੂੰਦਾਂ, ਜੋ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਪੂਰਨ ਉਡੇਲ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

9/11 ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਾਅ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਰੇ ਉਡੇਲ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਅਲਫਾ ਕਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਦਰੋਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ। ਅਲਫਾ ਵਿਦਰੋਹ ਨੇ ਪੂਰੀ ਇੱਕ ਕੌਮ ਦੀ ਮੌਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਵਿਦਰੋਹ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ (ਮੂਸਾ) ਦੀ ਮੌਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਸ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਕੌਮ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਪਾਪ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਇਸਰਾਏਲੀ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਵੱਲੋਂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਮਾਰਨਾ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਸੀ।

ਦੂਜੇ ਓਮੇਗਾ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ 1863 ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ 1863 ‘ਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਵੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੂਸਾ ਨੇ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸੀ। 1863 ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਹਰੋਨ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਵਾਲੀ ਬਗਾਵਤ ਵੀ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਾਦੇਸ਼, 1863, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮੂਸਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਕਾਦੇਸ਼ 1863 ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੋਵੇਂ ਕਾਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਦੋ ਬਾਈਬਲੀ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸ਼ੀਰਸ਼-ਪੱਥਰ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੀਜੀ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ, ਜੋ ਕਾਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਵੀ 1863 ਦੀ ਹੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ‘ਅਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਮੂਸਾ’ ਚੱਟਾਨ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਲੀਬ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। 1863 ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸਿਨਾਈ ਉੱਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਸਮੇਂ, ‘ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਮੂਸਾ’ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। 1863 ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਇੱਕ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “ਫਰੀਸੀ ਅਤੇ ਕਰ-ਵਸੂਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।” Christ’s Object Lessons, 152.

ਕਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ 1863 ਵਿੱਚ, ਮੂਸਾ “ਉਹ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ” “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਤਰਸ ਹੈ।

> “ਫਰੀਸੀ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਲੀਆ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਰ ਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰੀ ਪਤਰਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਠ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਚੇਲਾਈ ਦੇ ਆਰੰਭਿਕ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਤਰਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਮਝਦਾ ਸੀ। ਫਰੀਸੀ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ‘ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ’ ਸੀ। ਜਦ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਸੌਂਪੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪੂਰਵ ਸੰਧਿਆ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ, ‘ਇਸ ਰਾਤ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਠੋਕਰ ਖਾਵੋਗੇ,’ ਤਾਂ ਪਤਰਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ‘ਭਾਵੇਂ ਸਭ ਠੋਕਰ ਖਾਣ, ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ।’ ਮਰਕੁਸ 14:27, 29. ਪਤਰਸ ਆਪਣਾ ਹੀ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਖ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸਮਝਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਕੁਝ ਹੀ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਸੌਟੀ ਆ ਪਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਅਤੇ ਸਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।” Christ’s Object Lessons, 152.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ, ਜੋ ਕਿ 1863 ਹੈ, ਪਤਰਸ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਹ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸ਼ਿਮਔਨ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਪਤਰਸ ਰੱਖਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਸਮਝ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦਰਸਾਵਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ-ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪਤਰਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਗੁਣਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਹੋ ਹੀ ਤਰੀਕਾ 1863 ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ 144 ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਮੂਸਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ, ਜੋ 1863 ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੀਜਾ ਕਾਲਖੰਡ ਵੀ ਉਸੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਾਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਕਾਲਖੰਡ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰਕਾਰੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਵਰਤਣ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯਾਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਵੱਲੋਂ ਮਿਸਰੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਰਤਾਅ ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਯੁਕਤ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕੁਝ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਰਗਾ ਸੀ।” 1863 ਵਿੱਚ, ਮੂਸਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 1863 ਵਿੱਚ, ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਗਏ “ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਦੋਵੇਂ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਚਟਾਨ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਇੱਕ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬਾਗੀਆਂ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਲੇਖ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਦਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੂਸਾ 1863 ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਦੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ,” ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬਾਗੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿਪਟਣਾ ਪਵੇਗਾ; ਇਹੋ ਹੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਧਿਆਨ ਕਰੋ ਕਿ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਸਾਯਾਹ 6 ਦੇ ਤੀਜੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ। 9/11, 1844 ਤੋਂ 1863 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਨੀਂਹ-ਪੱਥਰ ਸੀ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਹੈ। ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦੇ ਗੀਤ ਜਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਕ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।

> ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰੋਈ; ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਰਾਤ ਰੋਂਦੇ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੜਕੁੜਾਏ; ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕਾਸ਼ ਅਸੀਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਗਏ ਹੁੰਦੇ! ਜਾਂ ਕਾਸ਼ ਅਸੀਂ ਇਸ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਗਏ ਹੁੰਦੇ! ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਲੈ ਆਇਆ ਹੈ? ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਈਏ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ ਲੂਟ ਬਣ ਜਾਣ? ਕੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਣਾ ਇਸ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ? ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਰਦਾਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਚੱਲੀਏ।

> ਤਦ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਇਸਰਾਏਲੀਆਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਅਤੇ ਨੂਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਯਫੁੰਨੇਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲੇਬ, ਜਿਹੜੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਫਾੜ ਬੈਠੇ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲੀਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਆਖਦੇ ਹੋਏ,

> ਉਹ ਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਦੀ ਟੋਹ ਲੈਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ ਸਾਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਤਮ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ; ਉਹ ਦੇਸ਼ ਜੋ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਡਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੋਟੀ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ।

> ਪਰ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਲੋਕ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ? ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿਖਾਏ ਹਨ?

> ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰਾਸਤ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਬਲਵੰਤ ਕੌਮ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।

> ਤਦ ਮੂਸਾ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਫਿਰ ਮਿਸਰੀ ਇਹ ਸੁਣਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆਇਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦੇਸ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਇਸ ਲੋਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈਂ, ਕਿ ਤੂੰ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਰੂਬਰੂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਬੱਦਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਠਹਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬੱਦਲ ਦੇ ਖੰਭ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਖੰਭ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਇਕੋ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇਂ, ਤਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਸੁਣੀ ਹੈ ਉਹ ਆਖਣਗੀਆਂ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੌਂਹ ਖਾਈ ਸੀ, ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਆਬਾਨ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।

> ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਰਘ-ਸਹਿਨਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਅਤਿ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਜੋ ਅਪਰਾਧ ਅਤੇ ਉਲੰਘਣਾ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਭੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਰੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਦੰਡ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਦਇਆ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਲੋਕ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉਹ ਅਚਰਜ ਕੰਮ ਵੇਖੇ ਜੋ ਮੈਂ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਪਰਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਗੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੌਂਹ ਖਾਧੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਕਾਲੇਬ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਹੀ ਆਤਮਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕਰੇਗੀ। (ਹੁਣ ਅਮਾਲੇਕੀ ਅਤੇ ਕਨਾਨੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।) ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜੋ ਅਤੇ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕਰੋ।

> ਤਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਰੂਨ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਦੁਸ਼ਟ ਸਭਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੜਕੁੜਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਸਹਾਰਾਂ? ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੜਕੁੜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੁੜਕੁੜਾਹਟ ਮੈਂ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਿਸ਼ਚੈ ਹੀ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ: ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਇਸ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਡਿਗ ਪੈਣਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਜੋ ਗਿਣੇ ਗਏ ਸਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੀਹ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੜਕੁੜਾਇਆ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚੈ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਓਗੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਮੈਂ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਸੀ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਸਾਵਾਂਗਾ, ਯਫੁੰਨੇਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲੇਬ ਅਤੇ ਨੂਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ। ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿੱਕੇ ਬੱਚੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਲੂਟ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਣਗੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਇਸ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਡਿਗ ਪੈਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਚਾਲੀ ਵਰ੍ਹੇ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਫਿਰਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਭਚਾਰਤਾ ਦਾ ਭਾਰ ਝੱਲਣਗੇ, ਜਦ ਤਕ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕੀਤੀ, ਅਰਥਾਤ ਚਾਲੀ ਦਿਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਇੱਕ ਵਰ੍ਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬਦੀਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਚਾਲੀ ਵਰ੍ਹੇ ਤਕ ਝੱਲੋਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਵਾਅਦਾ-ਭੰਗ ਨੂੰ ਜਾਣੋਗੇ।

> ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਨਿਸਚੇ ਹੀ ਮੈਂ ਇਸ ਸਾਰੀ ਬੁਰੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ: ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਮਰ ਜਾਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੂਸਾ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮੁੜ ਆਏ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਬਦਨਾਮੀ ਦੀ ਗੱਲ ਫੈਲਾ ਕੇ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੜਕੁੜਾਉਣ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ,—ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਉਹ ਮੰਦੀ ਖ਼ਬਰ ਫੈਲਾਈ ਸੀ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮਰ ਗਏ।

> ਪਰ ਨੂਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਹੋਸ਼ੁਆ ਅਤੇ ਯਫੁੰਨੇਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲੇਬ, ਜੋ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕਰਨ ਲਈ ਗਏ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ, ਜੀਊਂਦੇ ਰਹੇ। ਗਿਣਤੀ 14:1–38।

ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles