Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹਵਾਂ

Interpretation of Ezekiel 37 and Its Relevance to the Last Days

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37 ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਸੰਬੰਧਤਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 21, 2024

Formats

PDF
Word

After Ezekiel describes the process of the two nations becoming one, he then identifies that the nation would be ruled by King David, and that he will enter into covenant with them and that His tabernacle will be with them.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਦਾਊਦ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਤੰਬੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।

> Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:23–28.

> ਉਹ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਅਪਰਾਧ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸ-ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਚਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ; ਤਦ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਚਰਵਾਹਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਿਆਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ, ਉਹ ਆਪ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਦਾ ਲਈ; ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਸਦਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਾਂਹ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਵਾਅਦਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਲਈ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਨਿਵਾਸ-ਤੰਬੂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ; ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਜਦ ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਕੌਮਾਂ ਜਾਣਣਗੀਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:23–28.

Ezekiel chapter thirty-seven is providing a very detailed presentation of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The two sticks that are to become one nation when divinity is combined with humanity, and they will have a king over them. The one nation is God’s church of the last days, who are the one hundred and forty-four thousand. The two sticks are the two periods of scattering for the northern and southern kingdoms of Israel. Those two sticks are those who Paul identifies as the “body,” when he also identifies Christ as the “head” of that body. Ezekiel identifies Paul’s “head,” as “king David,” and the “body,” as “one nation.”

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸਥਾਰਪੂਰਣ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਕੌਮ ਬਣਣੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਦਿਵਯਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਕੌਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਚਿੱਥੜੇ ਹੋਣ ਦੇ ਦੋ ਕਾਲਖੰਡ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ “ਦੇਹ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਹ ਦਾ “ਸਿਰ” ਵੀ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਪੌਲੁਸ ਦੇ “ਸਿਰ” ਦੀ ਪਛਾਣ “ਰਾਜਾ ਦਾਊਦ” ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਦੇਹ” ਦੀ “ਇੱਕ ਕੌਮ” ਵਜੋਂ।

In the message which was provided to Adventism in 1856, as represented by the unfinished series on the “seven times” by Hiram Edson in 1856, Edson refers to Isaiah, chapter seven’s prophecy of sixty-five years as the biblical point of reference for the starting points of both periods of seven times. The sixty-five year time prophecy is placed in an enigmatic context, similar to the passages in the book of Revelation that state, “he who hath ears, let him hear.” If you have eyes that can perceive, and ears that can understand, there is something very wonderful in that passage.

ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ 1856 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1856 ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਿਰਾਮ ਐਡਸਨ ਦੁਆਰਾ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਬਾਰੇ ਅਧੂਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਹੈ, ਐਡਸਨ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੀ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਮਿਆਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂਆਂ ਲਈ ਬਾਈਬਲਕ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਇਕ ਗੂੜ੍ਹੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ।” ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ ਜੋ ਦੇਖ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਕੰਨ ਹਨ ਜੋ ਸਮਝ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਦਭੁਤ ਗੱਲ ਹੈ।

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> ਕਿਉਂਕਿ ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਸਿਰ ਦਮਿਸ਼ਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਮਿਸ਼ਕ ਦਾ ਸਿਰ ਰਜ਼ੀਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੈਂਹਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਫ਼ਰਾਏਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਨਾ ਰਹੇਗਾ। ਅਤੇ ਇਫ਼ਰਾਏਮ ਦਾ ਸਿਰ ਸਮਾਰੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਰੀਆ ਦਾ ਸਿਰ ਰਮਲਿਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਅਡੋਲ ਨਾ ਠਹਿਰੋਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 7:8, 9.

The sixty-five year prophecy began in 742 BC, and within those sixty-five years, nineteen years later in 723 BC, the northern kingdom of Israel was taken into slavery by Assyria, and when those years ended in 677 BC, Manasseh was taken captive by Babylon. Those sixty five years were also represented in the fulfillments of the end of the scatterings of the two nations, that were to become one stick in Ezekiel’s narrative. They marked 1798, 1844 and 1863, respectively. In the verses which identify the message that was rejected in 1863 there is a special prophetic revelation in which the prophecy is couched.

ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਅਸ਼ੂਰ ਵੱਲੋਂ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਲ 677 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਮਨੱਸ਼ਹ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵੱਲੋਂ ਬੰਦੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲ ਦੋਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਦੀਆਂ ਛਿਤਰਾਈਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਪੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਲੱਕੜੀ ਬਣਨਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 1798, 1844 ਅਤੇ 1863 ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ 1863 ਵਿੱਚ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਰਚਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

It is the revelation that the “head” of a nation is its capital city, and that the “head” of the capital city is the king. It provides two witnesses to this revelation, and then brings the entire prophecy and revelation to a conclusion with the enigma that, “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” If you do not believe that the king is the head, and that the head is the capital city, then you will not be established.

ਇਹ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ “ਸਿਰ” ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਾ “ਸਿਰ” ਰਾਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਲਈ ਦੋ ਗਵਾਹ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਗੁੱਥੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ, “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ।” ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਰਾਜਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ।

Ezekiel’s nation that is produced by joining the two sticks of the northern and southern kingdoms, was to have a king, which is a head, which is the capital city of the nation. The entire passage of Ezekiel is speaking to the prophetic characteristics of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which represents the joining together of Divinity with humanity during the period of the sounding of the seventh trumpet of Islam of the third woe.

ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਕੌਮ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਕੌਮ ਦਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦਾ ਸਾਰਾ ਅੰਸ਼ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਦਿਵਯਤਾ ਦੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

The days of the sounding of the Seventh Trumpet, in Revelation chapter ten, began when there was to be “time no longer,” which was October 22, 1844, when the third angel arrived. At that point John experienced the bitterness of that date, and he was there and then told to measure the temple, but leave off the history of the twelve hundred and sixty years of the trampling down of the sanctuary and host, for that period was given to the Gentiles.

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੀਂ ਤੂਰ੍ਹੀ ਦੇ ਫੂਕੇ ਜਾਣ ਦੇ ਦਿਨ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ “ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ” ਹੋਣਾ ਸੀ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਸੀ, ਜਦੋਂ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਦੀ ਕੜਵਾਹਟ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸਨੂੰ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਵਧੀ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth.

> ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੂਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਧੀ ਜੋ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਰਚਿਆ, ਕਿ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ; ਪਰ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਰਸਿੰਘਾ ਵਜਾਉਣਾ ਆਰੰਭ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਤ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਅਰਥਾਤ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਜੋ ਆਵਾਜ਼ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਜਾ, ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਜੋ ਉਸ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਲੈ ਲੈ।

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 10:5–11:2.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੂਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਅਤੇ ਖਾ ਲੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਕੌੜਾ ਕਰੇਗੀ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਿਉਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਧਾ, ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਕੌੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤੀਆਂ ਕੌਮਾਂ, ਜਾਤੀਆਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫਿਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਨਰਕਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਛੜੀ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਦੂਤ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਉੱਠ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪ। ਪਰ ਜੋ ਅੰਗਣ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਪ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰ ਨੂੰ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌੰਦਣਗੇ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 10:5–11:2.

The temple which John was to measure on October 22, 1844, was the temple which had worshippers “therein.” The courtyard was to be left off. The temple which has an altar, that also has worshippers therein is the holy place of the heavenly sanctuary. There was an altar in the courtyard, but that was to be left off, so the only other altar in God’s sanctuary is the altar of incense that is located in the Holy Place. At the arrival of the third angel in 1844, which typified the third angel’s arrival at the beginning of the sealing time on September 11, 2001, the temple consisted of only two apartments.

ਜਿਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਮਾਪਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਹੀ ਮੰਦਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ” ਉਪਾਸਕ ਸਨ। ਬਾਹਰਲਾ ਅੰਗਣ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੰਦਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੇਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਪਾਸਕ ਵੀ ਹਨ, ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਵੇਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਹੋਰ ਵੇਦੀ ਧੂਪ ਦੀ ਵੇਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। 1844 ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਵੇਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਸੀ, ਮੰਦਰ ਕੇਵਲ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

The Holy Place was a symbol of the Church, which Paul identifies as the body, and the Most Holy Place was a symbol of the head of the body. The holy place is a symbol of humanity, and the Most Holy Place is the symbol of divinity. The altar, and the smoke that ascended from the altar, which rose up and entered into the Most Holy Place, represents the point where humanity connected with divinity. Mankind can only enter the Most Holy Place by faith, but the experience of faithful people is located in the Holy Place.

ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਦੇਹ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉਸ ਦੇਹ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦਿਵਯਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਵੇਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਧੂੰਆਂ ਜੋ ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਠ ਕੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਿਵਯਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਸੀ। ਮਨੁੱਖਤਾ ਕੇਵਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

There they are to eat the Word of God, as represented by the loaves upon the table of showbread. There they are to let their light shine before men, and glorify their heavenly father, as represented by the seven-branched candlestick, which we are informed represents the Church. There they are to connect with divinity as their prayers ascend with the merits of Christ into the very presence of the Divine.

ਉੱਥੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣਾ ਚਾਨਣ ਚਮਕਣ ਦੇਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੁਰਗੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੱਤ-ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀਪਾਧਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਜੋੜਨ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਹਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਅਤਿ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।

From 1798 to 1844, the Architect of the Temple raised up a temple of humanity which He intended to combine with His temple of divinity, but humanity rebelled. As of 2001, He once again is raising up the temple of humanity, represented as the one hundred and forty-four thousand. According to Ezekiel, “king David” is to reign over the nation, which is transformed from a valley of dead dry Laodicean bones, into the mighty army which is lifted up as an ensign at the soon-coming Sunday law.

1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ, ਮੰਦਰ ਦੇ ਵਾਸਤੂਕਾਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੇ ਬਗਾਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। 2001 ਤੋਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, “ਰਾਜਾ ਦਾਉਦ” ਨੂੰ ਉਸ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਰਦੇ, ਸੁੱਕੇ ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

The southern kingdom of Judah, is where the capital city of Jerusalem was located, and the nation, king and capital represent the “head.” Surely if you believe, you shall be established. In the relationship of the northern and southern kingdoms, Judah was the “head,” it was where the capitol was, and it is the city which the Lord chose to place His name. The northern kingdom was the “body”. Because of Solomon’s apostasy the Lord raised up adversaries against Solomon. One of those adversaries was Jeroboam, who became the first king of the divided northern kingdom of Israel.

ਯਹੂਦਾਹ ਦਾ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਉਹ ਥਾਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਸਥਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ “ਸਿਰ” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ। ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਯਹੂਦਾਹ “ਸਿਰ” ਸੀ; ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਚੋਣ ਕੀਤੀ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ “ਦੇਹ” ਸੀ। ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਰੋਧੀ ਖੜੇ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਯਰਬੁਆਮ ਸੀ, ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਿਭਾਜਿਤ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।

> And Jeroboam the son of Nebat, an Ephrathite of Zereda, Solomon’s servant, whose mother’s name was Zeruah, a widow woman, even he lifted up his hand against the king. And this was the cause that he lifted up his hand against the king: Solomon built Millo, and repaired the breaches of the city of David his father. And the man Jeroboam was a mighty man of valour: and Solomon seeing the young man that he was industrious, he made him ruler over all the charge of the house of Joseph. And it came to pass at that time when Jeroboam went out of Jerusalem, that the prophet Ahijah the Shilonite found him in the way; and he had clad himself with a new garment; and they two were alone in the field: And Ahijah caught the new garment that was on him, and rent it in twelve pieces: And he said to Jeroboam, Take thee ten pieces: for thus saith the Lord, the God of Israel, Behold, I will rend the kingdom out of the hand of Solomon, and will give ten tribes to thee: (But he shall have one tribe for my servant David’s sake, and for Jerusalem’s sake, the city which I have chosen out of all the tribes of Israel:)

> ਅਤੇ ਨਬਾਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਰੋਬਆਮ, ਜੋ ਜ਼ਰੇਦਾ ਦਾ ਇਕ ਇਫਰਾਈਮੀ ਸੀ, ਸੁਲੇਮਾਨ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਜ਼ਰੂਆਹ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਇਸਤਰੀ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉੱਠਾਇਆ। ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉੱਠਾਇਆ: ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੇ ਮਿਲੋ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾਊਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਟੁੱਟਾਂ ਨੂੰ ਮਰੰਮਤ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਯਰੋਬਆਮ ਪਰਾਕਰਮੀ ਬਹਾਦਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਜਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਿਹਨਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਯਰੋਬਆਮ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੀਲੋਨੀ ਨਬੀ ਅਹੀਯਾਹ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਸਨ। ਤਦ ਅਹੀਯਾਹ ਨੇ ਉਹ ਨਵਾਂ ਵਸਤ੍ਰ ਫੜਿਆ ਜੋ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਯਰੋਬਆਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਦਸ ਟੁਕੜੇ ਲੈ ਲੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਵੇਖ, ਮੈਂ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦਸ ਕੁਲ ਦੇਵਾਂਗਾ; (ਪਰ ਮੇਰੇ ਸੇਵਕ ਦਾਊਦ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਕਾਰਨ—ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਭ ਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ—ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਕੁਲ ਰਹੇਗਾ:)

> Because that they have forsaken me, and have worshipped Ashtoreth the goddess of the Zidonians, Chemosh the god of the Moabites, and Milcom the god of the children of Ammon, and have not walked in my ways, to do that which is right in mine eyes, and to keep my statutes and my judgments, as did David his father. Howbeit I will not take the whole kingdom out of his hand: but I will make him prince all the days of his life for David my servant’s sake, whom I chose, because he kept my commandments and my statutes: But I will take the kingdom out of his son’s hand, and will give it unto thee, even ten tribes. And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there. 1 Kings 11:26–36.

> ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੀਦੋਨੀਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਅਸ਼ਤੋਰੇਥ, ਮੋਆਬੀਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕਮੋਸ਼, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਮਿਲਕੋਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਹੀ ਕਰਨ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਦਾਊਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਲਈ ਸਰਦਾਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਦਾਊਦ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਰਾਜ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਦਸ ਗੋਤਾਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੋਤ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਦਾਊਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਾਂ, ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਦੀਵਾ ਰੱਖੇ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 11:26–36.

The nation that was created when Ezekiel joined the two sticks was to have “David” as king, and David ruled from Jerusalem, which is the capital city where God chose to place His name. The ten northern tribes were a symbol of the body, and Jerusalem was the symbol of the head. Because of the sins of Manasseh, Judah was carried to Babylon in captivity in 677 BC, thus beginning the scattering of the “seven times” against the southern kingdom. At that time the Lord rejected Jerusalem.

ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਤਦ ਜੋ ਰਾਸ਼ਟਰ ਰਚਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਜਾ “ਦਾਊਦ” ਹੋਣਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਗਰੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਗੋਤਾਂ ਦੇਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਸਿਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਮਨੱਸ਼ੇਹ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ, 677 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾਹ ਨੂੰ ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਵਾਲੀ ਛਿਤਰਾਓ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

> Notwithstanding the Lord turned not from the fierceness of his great wrath, wherewith his anger was kindled against Judah, because of all the provocations that Manasseh had provoked him withal. And the Lord said, I will remove Judah also out of my sight, as I have removed Israel, and will cast off this city Jerusalem which I have chosen, and the house of which I said, My name shall be there. 2 Kings 23:26, 27.

> ਤਾਂ ਵੀ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਕੋਪ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਤੋਂ ਨਾ ਮੁੜਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਨੱਸਹ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਕਸਾਏ ਗਏ ਸਾਰੇ ਉਕਸਾਵਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਯਹੂਦਾਹ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਉੱਥੇ ਹੋਵੇਗਾ,” ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗਾ। 2 ਰਾਜਿਆਂ 23:26, 27.

It was in the “house” in Jerusalem where He chose to place His name, and the city and the house were cast off, but a promise was made by Zechariah that the Lord would once again choose Jerusalem.

ਇਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਉਸ “ਘਰ” ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗਾ।

> Then the angel of the Lord answered and said, O Lord of hosts, how long wilt thou not have mercy on Jerusalem and on the cities of Judah, against which thou hast had indignation these threescore and ten years? And the Lord answered the angel that talked with me with good words and comfortable words. So the angel that communed with me said unto me, Cry thou, saying, Thus saith the Lord of hosts; I am jealous for Jerusalem and for Zion with a great jealousy. And I am very sore displeased with the heathen that are at ease: for I was but a little displeased, and they helped forward the affliction. Therefore thus saith the Lord; I am returned to Jerusalem with mercies: my house shall be built in it, saith the Lord of hosts, and a line shall be stretched forth upon Jerusalem.

> ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਕ੍ਰੋਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰੇਂਗਾ? ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਦੂਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਭਲੇ ਬਚਨਾਂ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਉਹ ਦੂਤ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਆਖ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਅਤੇ ਸਿਓਨ ਲਈ ਵੱਡੀ ਜਲਨ ਨਾਲ ਜਲਦਾ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਇਆ। ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਦਇਆ ਸਮੇਤ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਘਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਡੋਰੀ ਤਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ।

> Cry yet, saying, Thus saith the Lord of hosts; My cities through prosperity shall yet be spread abroad; and the Lord shall yet comfort Zion, and shall yet choose Jerusalem. Then lifted I up mine eyes, and saw, and behold four horns. And I said unto the angel that talked with me, What be these? And he answered me, These are the horns which have scattered Judah, Israel, and Jerusalem. And the Lord shewed me four carpenters. Then said I, What come these to do? And he spake, saying, These are the horns which have scattered Judah, so that no man did lift up his head: but these are come to fray them, to cast out the horns of the Gentiles, which lifted up their horn over the land of Judah to scatter it.

> ਫਿਰ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਹੋ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਫਿਰ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਫੈਲ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਫਿਰ ਸਿਓਨ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਚਾਰ ਸਿੰਗ ਸਨ। ਤਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦੂਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪੁੱਛਿਆ, ਇਹ ਕੀ ਹਨ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਉਹ ਸਿੰਗ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੂਦਾਹ, ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਕਰੀਗਰ ਵਿਖਾਏ। ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਕੀ ਕਰਨ ਆਏ ਹਨ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਉਹ ਸਿੰਗ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੂਦਾਹ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ; ਪਰ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੈਬੀਤ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਉਹ ਸਿੰਗ ਢਾਹ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਿੰਗ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

> I lifted up mine eyes again, and looked, and behold a man with a measuring line in his hand. Then said I, Whither goest thou? And he said unto me, To measure Jerusalem, to see what is the breadth thereof, and what is the length thereof. And, behold, the angel that talked with me went forth, and another angel went out to meet him, And said unto him, Run, speak to this young man, saying, Jerusalem shall be inhabited as towns without walls for the multitude of men and cattle therein: For I, saith the Lord, will be unto her a wall of fire round about, and will be the glory in the midst of her. Ho, ho, come forth, and flee from the land of the north, saith the Lord: for I have spread you abroad as the four winds of the heaven, saith the Lord. Deliver thyself, O Zion, that dwellest with the daughter of Babylon. For thus saith the Lord of hosts; After the glory hath he sent me unto the nations which spoiled you: for he that toucheth you toucheth the apple of his eye.

> ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਾਪਣ ਦੀ ਰੱਸੀ ਸੀ। ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੇਖਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਦੌੜ, ਇਸ ਜਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ, ਅਤੇ ਕਹਿ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾ ਕਰਕੇ ਬਿਨਾ ਦੀਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕਸਬਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਦੀ ਦੀਵਾਰ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਹੋ, ਹੋ, ਬਾਹਰ ਆਓ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਭੱਜੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸਿਓਨ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਅੱਖ ਦੀ ਪੁਤਲੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ।

> For, behold, I will shake mine hand upon them, and they shall be a spoil to their servants: and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me. Sing and rejoice, O daughter of Zion: for, lo, I come, and I will dwell in the midst of thee, saith the Lord. And many nations shall be joined to the Lord in that day, and shall be my people: and I will dwell in the midst of thee, and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto thee. And the Lord shall inherit Judah his portion in the holy land, and shall choose Jerusalem again. Be silent, O all flesh, before the Lord: for he is raised up out of his holy habitation. Zechariah 1:12–2:13.

> ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਿਲਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੇਵਕਾਂ ਲਈ ਲੁੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਸਿਓਨ ਦੀ ਧੀਏ, ਗਾ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਮਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਾਂਗਾ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਬਹੁਤੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੋਣਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗੀ ਕਿ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵਾਰਸ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਿਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁਣੇਗਾ। ਹੇ ਸਭ ਦੇਹਧਾਰੀਓ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁੱਪ ਰਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਵਾਸ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜ਼ਕਰਯਾਹ 1:12–2:13।

The promises of the Lord once again choosing Jerusalem were fulfilled when ancient Israel rebuilt Jerusalem after their captivity in Babylon, but the prophets speak more about the last days than the days in which they lived. The Lord was “raised up out of his holy temple,” on October 22, 1844, when He arose and moved from the Holy Place to the Most Holy Place, at which time “all flesh” was to “be silent” before the Lord,” for the antitypical Day of Atonement had arrived, in agreement with Habakkuk TWO-TWENTY.

ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿਜ਼ਾਵਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪ ਜੀਉਂਦੇ ਸਨ, ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ “ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ,” ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਕੇ ਗਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ “ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ” ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅੱਗੇ “ਚੁੱਪ ਰਹੇ,” ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪਿਕ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ, ਹਬੱਕੂਕ 2:20 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਚੁੱਪ ਰਹੇ। ਹਬੱਕੂਕ 2:20.

At that time, John in chapter eleven of Revelation was told to measure the temple, which Zechariah witnessed when he “lifted up” his “eyes again, and looked, and behold a man with a measuring line in his hand”. Then Zechariah said, “Whither goest thou?” And John said unto Zechariah, “To measure Jerusalem, to see what is the breadth thereof, and what is the length thereof.” The history of the rebuilding of Jerusalem after the seventy year captivity, and the history that began in 1798 but ended in rebellion when the third angel arrived in 1844, both identify the work that began on September 11, 2001.

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ “ਫਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਡੋਰੀ ਸੀ।” ਤਦ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ?” ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੇਖਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ।” ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਪਰ 1844 ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ।

The southern kingdom, the city of Jerusalem, and king David are all the “head” where the character of God is to be manifested. The northern kingdom represents the “body”, and when the Lord determined to once again “have mercy on Jerusalem” and to “comfort her” and to once again “choose her”, He is identifying the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which includes the joining together of the dead dry bones of Laodicea, and thereafter the revival of those bones into a mighty army.

ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦਾਊਦ—ਇਹ ਸਭ ਉਹ “ਸਿਰ” ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ “ਦੇਹ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੁੜ ਇੱਕ ਵਾਰ “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ” ਅਤੇ “ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਨਾ ਦੇਣ” ਅਤੇ ਮੁੜ ਇੱਕ ਵਾਰ “ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣਨ” ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮੁਰਦਾ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਵਜੋਂ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਹੋਣਾ।

That work is represented in Ezekiel chapter thirty-seven, and it is represented by the northern and southern kingdoms, which provide a simile of the work of fulfilling the covenant promise to write His law upon the hearts and minds of the one hundred and forty-four thousand. Of the two sticks, one and one only is identified as the head, and if you believe, if your eyes can perceive and your ears can understand, this identifies the other stick as the body.

ਉਹ ਕੰਮ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲਾਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਲਿਖਣ ਦੀ ਵਾਚਾ-ਪ੍ਰਤੀਜ्ञਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਇੱਕ ਉਪਮਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਲੱਠਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ, ਸਿਰ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੂਜੇ ਲੱਠੇ ਨੂੰ ਦੇਹ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ।

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “Upon the foundation that Christ Himself had laid, the apostles built the church of God. In the Scriptures the figure of the erection of a temple is frequently used to illustrate the building of the church. Zechariah refers to Christ as the Branch that should build the temple of the Lord. He speaks of the Gentiles as helping in the work: ‘They that are far off shall come and build in the temple of the Lord;’ and Isaiah declares, ‘The sons of strangers shall build up thy walls.’ Zechariah 6:12, 15; Isaiah 60:10.

> “ਜਿਸ ਨੇਹ ਉੱਤੇ ਆਪ ਹੀ ਮਸੀਹ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਉੱਤੇ ਰਸੂਲਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਮੂਰਤੀ ਅਕਸਰ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਖਰਯਾਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਉਸ ਟਾਹਣੀ ਵਜੋਂ ਉਲੇਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਵੇਗੀ। ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਜੋ ਦੂਰ ਹਨ ਉਹ ਆ ਕੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣਗੇ;’ ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ‘ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਬਣਾਉਣਗੇ।’ ਜ਼ਖਰਯਾਹ 6:12, 15; ਯਸਾਯਾਹ 60:10.”

> “Writing of the building of this temple, Peter says, ‘To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ.’ 1 Peter 2:4, 5.

> ਇਸ ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਿਆਂ, ਪਤਰਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਜੀਊਂਦੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਨਮੋਲ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜੀਊਂਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਘਰ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਜਕਾਈ ਵਜੋਂ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਿਕ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਓ।” 1 ਪਤਰਸ 2:4, 5.

> “In the quarry of the Jewish and the Gentile world the apostles labored, bringing out stones to lay upon the foundation. In his letter to the believers at Ephesus, Paul said, ‘Now therefore ye are no more strangers and foreigners, but fellow citizens with the saints, and of the household of God; and are built upon the foundation of the apostles and prophets, Jesus Christ Himself being the Chief Cornerstone; in whom all the building fitly framed together groweth unto an holy temple in the Lord: in whom ye also are builded together for an habitation of God through the Spirit.’ Ephesians 2:19–22.

> “ਯਹੂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪੱਥਰ ਕੱਢਦੇ ਹੋਏ। ਇਫ਼ਸੁਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਪਰਦੇਸੀ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਪਰ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਨਾਗਰਿਕ ਹੋ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹੋ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੋਨੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਆਪ ਹੀ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਇਮਾਰਤ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਹੋਣ ਲਈ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਹੋਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।’ ਅਫ਼ਸੀਆਂ 2:19–22।”

> “And to the Corinthians he wrote: ‘According to the grace of God which is given unto me, as a wise master builder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. Now if any man build upon this foundation gold, silver, precious stones, wood, hay, stubble; every man’s work shall be made manifest: for the day shall declare it, because it shall be revealed by fire; and the fire shall try every man’s work of what sort it is.” 1 Corinthians 3:10–13.

> “ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ: ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇੱਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੁੱਖ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇਮਾਰਤ ਖੜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਰੱਖੇ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਇਮਾਰਤ ਖੜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨੀਂਹ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ। ਹੁਣ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ, ਲੱਕੜ, ਘਾਹ, ਠੂਠਾ ਬਣਾਏ; ਤਾਂ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਕੰਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਇਸ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਅੱਗ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਰਖੇਗੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੈ।’ 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 3:10–13।”

> “The apostles built upon a sure foundation, even the Rock of Ages. To this foundation they brought the stones that they quarried from the world. Not without hindrance did the builders labor. Their work was made exceedingly difficult by the opposition of the enemies of Christ. They had to contend against the bigotry, prejudice, and hatred of those who were building upon a false foundation. Many who wrought as builders of the church could be likened to the builders of the wall in Nehemiah’s day, of whom it is written: ‘They which builded on the wall, and they that bare burdens, with those that laded, everyone with one of his hands wrought in the work, and with the other hand held a weapon.’ Nehemiah 4:17.” Acts of the Apostles, 595–597.

> “ਰਸੂਲਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪੱਕੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ, ਅਰਥਾਤ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ। ਇਸ ਨੀਂਹ ਕੋਲ ਉਹ ਉਹ ਪੱਥਰ ਲੈ ਆਏ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢੇ ਸਨ। ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਨੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਰਮਾਂਧਤਾ, ਪੱਖਪਾਤ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਣਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਜੋ ਝੂਠੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਨੇਹਮਯਾਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਧ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਰਗੇ ਠਹਿਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: ‘ਜਿਹੜੇ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਭਾਰ ਢੋਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਜਿਹੜੇ ਲਾਦਦੇ ਸਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।’ ਨੇਹਮਯਾਹ 4:17।” Acts of the Apostles, 595–597.

Back to Articles