Article

# ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਸੀਆ ਦੀ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸੀਆ - ਨੰਬਰ ਚਾਲੀ

ਨੰਬਰ ਚਾਲੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 3, 2026

Formats

PDF
Word

ਪਤਰਸ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤੀਜੇ ਪਹਰ ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੈਸਰਿਆ ਮਾਰੀਤਿਮਾ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਪਹਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੱਤੀ ਅਤੇ ਮਰਕੁਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਪਤਰਸ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ‘ਤੇ ਸਨ। ਲੂਕਾ ਅੱਠ ਦਿਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਨਿਯੂਮ ਅਤੇ ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਨਰਕ ਦੇ ਫਾਟਕਾਂ ਤੋਂ, ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ, ਸਲੀਬ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਠਹਿਰਾਓ ਨਾਲ। ਪਾਨਿਯੂਮ ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਕਦਮ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕੈਸਰਿਆ, ਵਿਚਕਾਰ ਪਹਾੜ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੈਸਰਿਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਨਰਕ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੌਤ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ। ਇੱਕ ਅਲਫਾ ਬਗਾਵਤ, ਜੋ ਨਰਕ ਦੇ ਫਾਟਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਓਮੇਗਾ ਬਗਾਵਤ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਨੀਂਹ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਥੇ ਹੀ ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਸ ਚੱਟਾਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣਾਏਗਾ। ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੰਦਰ ਸੰਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਲੇਖੀ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਤੀਜਾ ਪੜਾਅ ਆਇਆ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਇੱਥੇ ਖੜ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਣਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਨਾ ਦੇਖ ਲੈਣ। ਅਤੇ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਯਿਸੂ ਪਤਰਸ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਇਕ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਅਲੱਗ ਹੀ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਏ, ਬਰਫ਼ ਵਰਗੇ ਅਤਿ ਧੌਲੇ; ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਧੋਬੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਧੌਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਏਲੀਆਹ ਮੂਸਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

> ਅਤੇ ਪਤਰਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਦੇਵ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੋਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਆਓ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਡੇਰੇ ਬਣਾਈਏ—ਇੱਕ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਮੂਸਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਲਿਆਹ ਲਈ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਕਹੇ; ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੱਦਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਛਾਇਆ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਿਯ ਪੁੱਤਰ ਹੈ: ਇਸ ਦੀ ਸੁਣੋ। ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੇਵਲ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠੇ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬਚਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠਣ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ। ਮਰਕੁਸ 9:1–10।

ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਤਰਸ ਮੂਸਾ, ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਲਈ ਇੱਕ ਡੇਰਾ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

> “ਮੂਸਾ ਮੌਤ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ, ਪਰ ਮੀਕਾਏਲ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਸੜਨ-ਗਲਣ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੱਸਦਿਆਂ; ਪਰ ਮੀਕਾਏਲ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਜੀ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੌੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਅਨਿਆਇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਉਸ ਤੋਂ ਛੀਨ ਲਿਆ ਗਿਆ; ਪਰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ ਨਹੀਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਪਰਖ ਦੇ ਕਾਰਨ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਝਿੜਕੇ।’”

> “ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਨਾ ਵੇਖ ਲੈਣ, ਤਦ ਤੱਕ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਾ ਚੱਖਣਗੇ। ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ ਯਿਸੂ ਦਾ ਮੁਖਮੰਡਲ ਬਦਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਮੂਸਾ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ ਜੋ ਯਿਸੂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਮਰੇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਗਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ, ਜੋ ਮੌਤ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਠਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲੇ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਠਾ ਲਏ ਜਾਣਗੇ। ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਭੈ ਨਾਲ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਿਆ, ‘ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਸੁਣੋ।’” Early Writings, 164.

ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਤੰਬੂਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦਾ ਤੰਬੂ; ਮਸੀਹ ਦਾ ਤੰਬੂ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਦੇਹਧਾਰਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੰਬੂ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਤੰਬੂ ਟਾਈਪ-ਵਿਰੋਧੀ ਤੰਬੂਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਾੜ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੇ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਟਾਈਪ-ਵਿਰੋਧੀ ਤੰਬੂਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਜੋਂ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ 2023 ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੋਵੇਂ ਜੀ ਉਠਾਏ ਗਏ। ਪਹਿਲਾਂ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਅਰਥਾਤ ਉਹੀ ਇਕੋ ਨੀਂਹ ਜੋ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਨੀਂਹ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਕੋਨੇ ਦਾ ਅਤੇ ਨੀਂਹ ਦਾ ਪੱਥਰ। ਫਿਰ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਤਰਸ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੇ। ਪਤਰਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਜਾਜਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੀਰੀ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੱਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਭਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਘਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਚੱਖਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੇ।

> ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਹ ਚੱਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਜੀਉਂਦੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਾਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਤਿ ਕੀਮਤੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਜੀਉਂਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਘਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਜਕਾਈ ਵਜੋਂ ਬਣਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਿਕ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਇਸ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੋਨੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤਿ ਕੀਮਤੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਲੱਜਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। 1 ਪਤਰਸ 2:3–6।

ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਲੱਜਿਤ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਲੱਜਿਤ ਹੋਣਾ।” ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਪਤਰਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ—ਕਿਉਂਕਿ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ “ਕੁੰਜੀਆਂ” ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ—ਉਹ “ਮੁੱਖ ਕੋਨੇ ਦਾ ਪੱਥਰ” ਹੈ ਜੋ ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਪੱਥਰ ਧਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਦੇ ਮੱਤੇ ਹੋਇਆਂ ਲਈ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਹੈ।

> ਜਿਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਮਿਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਕੋਨੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੱਥਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਚਰਜ ਹੈ। ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 118:22, 23.

ਯਿਸੂ ਨੇ ਦਾਖ ਦੀ ਬਾੜੀ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ।

> ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ‘ਜਿਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਰਾਜਮਿਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਰੱਦ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਕੋਨੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੱਥਰ ਬਣ ਗਿਆ; ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਹੈ’? ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇਗਾ ਉਹ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਰ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਡਿੱਗੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪੀਸ ਕੇ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਮੁੱਖ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੀੜ ਤੋਂ ਡਰ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਨਬੀ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਮੱਤੀ 21:42–46.

ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਟੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੱਟਾਨ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਕੰਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।

> “ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਹ ਕੰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਹੀ ਨਿਰਥਕਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਵੇਖਦੇ ਵੇਖਦੇ ਉਹ ਉਸੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਵਜਨਮ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਉ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਕੰਮਾ ਹੈ।” Manuscript Releases, volume 20, 117.

ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਨੀਂਹ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦ੍ਰਾਖ ਦੀ ਬਾੜੀ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਉੱਤੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਉਹ ਮੂਸਾ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਉੱਤੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਆਵਸਥਾ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਪਦੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਮਸੀਹ, ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਵਿਆਵਸਥਾ—ਇਹ ਸਭ ਨੀਂਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਹੀ ਉਹ ਇਕੱਲੀ ਨੀਂਹ ਹੈ ਜੋ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਨੀਂਹ ਵਜੋਂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਵਿਆਵਸਥਾ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਚਿੱਤਰਣ ਹਨ। ਮਸੀਹ ਹੀ ਇਕੱਲੀ ਨੀਂਹ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਕੇਵਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਹੋਰ ਨੀਂਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਪੱਖ ਦੇ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨੀਂਹ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 3:11।

ਯਿਸੂ ਬਚਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਅੰਦਰਲੇ ਨਿਯਮ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦਰਜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਸ ਹੁਕਮ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਲਿਪੀ ਹਨ। ਉਹ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅੰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਸਦਾ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਚਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਹ “ਸੱਚ” ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੱਧ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਮੁਹਰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹੈ। ਉਹ ਕੋਨੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰੇ ਦੇ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਨੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨੇਹ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚ” ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਹੈ। ਸਿਰੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਮੰਦਰ ਉੱਤੇ ਮੁਕਟਧਾਰੀ ਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੱਚ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਸੰਰੇਖਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿਰੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਕੋਨੇ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲੋਂ ਬਾਈਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੱਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਭਲਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ, ਜਦੋਂ ਕੋਨੇ ਅਤੇ ਸਿਰੇ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸੰਰੇਖਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕੁੰਜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।

ਆਲਫਾ, ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ, ਇੱਕ ਹੈ, ਪਰ ਓਮੇਗਾ, ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ, ਬਾਈ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦੇ ਜਵਾਹਰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਿੱਟੀ ਝਾੜਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਹ ਜਵਾਹਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਹੋਰ ਚਮਕੀਲੇ ਸਨ। ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਿ ਕਿਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਦਾ ਅੰਤ ਉਸੇ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, “ਅਦਭੁੱਤ” ਹੈ। ਇਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਤੱਤ ਹੈ; ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।

ਪਤਰਸ ਦਾ “ਆਤਮਿਕ ਘਰ” ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਪੇਟੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਲਾਕੀ ਦੇ ਦਸਵੰਧਾਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ-ਘਰ ਵੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਇੱਕ ਵਰਗ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਨੂੰ ਉਸ ਪੇਟੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜਿੱਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਸੂਤ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> “ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅਜ਼ਰਾ ਅਤੇ ਨਹੇਮਯਾਹ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਟ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਨਹੇਮਯਾਹ ਫ਼ਾਰਸ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਦੌਰਾਨ ਅਜਿਹੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਅੰਦਰ ਘੁੱਸ ਆਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੌਮ ਨੂੰ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾ ਲਈ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅੰਗਣਾਂ ਤੱਕ ਨੂੰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਤਰਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਅਲਿਆਸ਼ੀਬ ਅਤੇ ਅੰਮੋਨੀ ਤੋਬੀਆਹ, ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਕੌੜਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਿਤਰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਗਠਜੋੜ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਲਿਆਸ਼ੀਬ ਨੇ ਤੋਬੀਆਹ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਇੱਕ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਸਵੰਧਾਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ-ਕਮਰੇ ਵਜੋਂ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।”

> “ਅੰਮੋਨੀਆਂ ਅਤੇ ਮੋਆਬੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਿਰਦਯਤਾ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸਭਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ। ਵੇਖੋ ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 23:3–6। ਇਸ ਬਚਨ ਦੀ ਅਵਗਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਾਤਿ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਤੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੋਹੀਨ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਇਸ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਉਪਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।”

> “ਫ਼ਾਰਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਉੱਤੇ ਨਹਿਮਯਾਹ ਨੂੰ ਇਸ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਘੁਸਪੈਠੀਏ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ। ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ‘ਇਸ ਗੱਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁੱਖੀ ਕੀਤਾ’; ‘ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੋਬਿਯਾਹ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਸਾਮਾਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਉਸ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਠੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਲੋਬਾਨ, ਮੁੜ ਉੱਥੇ ਲਿਆ ਆਇਆ।’”

> “ਕੇਵਲ ਮੰਦਰ ਹੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਭੇਟਾਂ ਦਾ ਵੀ ਗਲਤ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਉਦਾਰ ਦਾਨਸ਼ੀਲਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ-ਸ਼ਿਕਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਸਵੰਧ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਹਿਚਕਿਚਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਪੁਰਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਗਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ, ਯਥੇਸ਼ਟ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਮਿਹਨਤ-ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ।”

> “ਨਹੇਮਿਆਹ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਦਅਮਲੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ‘ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।’ ਇਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਯਹੂਦਾਹ ‘ਅਨਾਜ, ਨਵੇਂ ਦਾਖਰਸ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ’ ਲਿਆਇਆ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ‘ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਗਿਣੇ ਗਏ’ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ‘ਭੰਡਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਭੰਡਾਰੀ’ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ‘ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣਾ ਸੀ।’” Prophets and Kings, 669, 670.

ਜਦੋਂ ਨਹੇਮਯਾਹ ਨੇ “ਤੋਬੀਆਹ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ,” ਤਾਂ ਉਹ ਉਸੇ ਹੀ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਮੁਦਰਾ-ਬਦਲੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰਵ-ਛਾਇਆ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਕੇਵਲ ਮੰਦਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਮੰਦਰ ਦਾ ਉਹੀ ਕਮਰਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਦਸਵੰਧ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਏਲਿਆਕੀਮ ਨੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਲਈ, ਤਾਂ ਸ਼ੇਬਨਾ ਉਹ ਖ਼ਜ਼ਾਨਚੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਰਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> ਇਉਂ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਜਾ, ਇਸ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਕੋਲ, ਅਰਥਾਤ ਸ਼ੇਬਨਾ ਕੋਲ, ਜੋ ਘਰਾਣੇ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖ, ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਕੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਕਬਰ ਖੋਦ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਬਰ ਖੋਦਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੱਟਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਿਵਾਸ ਥਾਂ ਤਰਾਸ਼ਦਾ ਹੈ? ਵੇਖ, ਯਹੋਵਾਹ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਲਪੇਟ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁਮਾ ਕੇ ਗੇਂਦ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗਾ; ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਮਰੈਂਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਤੇਰੇ ਠਾਠ ਵਾਲੇ ਰਥ ਤੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਲਾਜ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਧੱਕ ਕੇ ਕੱਢ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਦਰਜੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗਾ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਯਾਕੀਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਚੋਗਾ ਪਹਿਨਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬਲਵਾਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰਾਜਕਾਜ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਾਂਗਾ; ਤਾਂ ਉਹ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਬੰਦ ਨਾ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਬੰਦ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਖੋਲ੍ਹ ਨਾ ਕਰੇਗਾ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਲੀ ਵਾਂਗ ਟਿਕਾ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਸਿੰਹਾਸਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਟੰਗਣਗੇ—ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਭਾਂਡੇ, ਪਿਆਲਿਆਂ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਤੱਕ। ਉਸ ਦਿਨ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀਲੀ ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਵੱਢ ਕੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੀ ਉਹ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 22:15–22.

ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੂਰਖ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸ਼ੇਬਨਾ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਇਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤਵੰਤ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਸੌਂਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਹੈਕਲ ਨੂੰ, ਉਸ ਮਲਬੇ ਤੋਂ ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਹੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਢੱਕੇਗਾ।” ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੁਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਹੀਰੇ ਮਲਬੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਲਬਾ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹੀ ਮਲਬਾ ਲਾਜ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸੰਦੂਕ ਮਲਾਕੀ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈ, ਪਤਰਸ ਦਾ ਆਤਮਿਕ ਘਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਉਹ ਤੰਬੂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤਰਸ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਧੂੜ-ਬਰਸ਼ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲੱਗਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ। ਮਲਾਕੀ ਉਸ ਕਸੌਟੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਏ ਹਨ।

> ਤਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਿਆ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਮਨਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਲਿਖੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਤਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੋਣਗੇ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਕੇ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਪਛਾਣੋਗੇ। ਮਲਾਕੀ 3:16–18.

ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ” ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਲਲਕਾਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਸਵੰਧ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਮੀ “ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੇ,” ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ “ਭੇਦ ਪਛਾਣਣਗੇ।” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭੈ ਮਨਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣਗੇ।

ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭੈ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਸੋਲਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਤਦੋਂ” ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭੈ ਮਨਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਰਣਨ ਵੱਲ ਮੁੜ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਠੋਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਐਸਾ ਕੀ ਕੁਝ ਆਖਿਆ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸੋਗਮਈ ਚਾਲ ਨਾਲ ਤੁਰੇ ਹਾਂ? ਅਤੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧੰਨ ਆਖਦੇ ਹਾਂ; ਹਾਂ, ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਾਂ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਪਰਖਦੇ ਹਨ ਉਹ ਵੀ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ।” ਮਲਾਕੀ 3:13–15

ਮਲਾਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਅਤੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਧੰਨ ਆਖਦੇ ਹਾਂ।” ਇਫ਼ਰਾਇਮ ਦੇ ਮਤਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ “ਘਮੰਡ ਦਾ ਮੁਕਟ” ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ—ਉਹ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਿਆ ਸੀ—ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੋਹਫ਼ੇ ਭੇਜੇ।

> ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਗਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸਦੋਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ, ਕੁਲਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਵੇਖਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਨੰਦ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਭੇਜਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਕਤਿਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:8–10।

ਘਮੰਡੀ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 2023 ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਹਨ। 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ “ਪ੍ਰਭੂ” ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਕਠੋਰ” ਸੀ। 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਬੋਲ ਚੁੱਕੇ ਸਾਂ। ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਠਹਿਰਾਉ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਇਸ ਵਿਲਾਪ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ: “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਮੰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸੋਗਮਈ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲੇ ਹਾਂ?” ਇਹ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਵਿਲਾਪ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> ਮੈਂ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੈਠਿਆ, ਨਾਹ ਹੀ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਿਆ ਰਹਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਦਰਦ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਘਾਅ ਅਸਾਧ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਝੂਠੇ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਂਗਾ ਜੋ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:17, 18

18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਡੇ ਬਚਨ ਕਠੋਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਬਗਾਵਤ ਕਰ ਬੈਠੇ ਸਾਂ। ਉਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਾਰ੍ਹੀ ਦਾ ਕਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਕ ਵਰਗ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਰਗ ਅਨੰਦ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਮਲਾਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:

> ਤਦ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਾਰੰਬਾਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਮਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਲਿਖੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜਵਾਹਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਸ ਦਿਨ ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੋਣਗੇ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਚਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਆਓਗੇ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਭੇਦ ਪਛਾਣੋਗੇ। ਮਲਾਕੀ 3:16–18.

ਸਾਲ 2024 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਡਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਮੂਲਭੂਤ ਪਰਖ ਆ ਪੁੱਜੀ। ਉਸ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮੂਹ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਾੜ੍ਹੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਨਿਯਮਿਤ Zoom ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚਰਚਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ। ਉਹ ਵਰਗ ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਡਰ ਮਨਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕੀਤਾ; ਪਾਲਮੋਨੀ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ, ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ, ਸੱਚ, ਬਚਨ, ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾਵਿਦ, ਕੋਨੇ ਦਾ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪੱਥਰ, ਮੇਮਣਾ, ਸਵਰਗੀ ਮਹਾਂਯਾਜਕ, ਮੰਦਰ, ਚੱਟਾਨ। ਜੋ ਉਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕੁਟ ਉੱਤੇ ਜਵਾਹਰ ਹੋਣੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਮੁੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨੂੰ ਪੇਟਿਕੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਇਹ ਪਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੌਣ ਮੂਰਖ ਹੈ ਅਤੇ ਕੌਣ ਬੁੱਧਿਮਾਨ।

ਮਲਾਕੀ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ:

> ਮੇਰੀ ਓਰ ਮੁੜੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਓਰ ਮੁੜਾਂਗਾ,

> ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਮੁੜੀਏ?

> ਸਾਰੇ ਦਸਵੰਧ ਭੰਡਾਰਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਮੇਰੀ ਪਰਖ ਕਰੋ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਐਸੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਉਡੇਲਾਂਗਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਥਾਂ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾ ਰਹੇ।

ਭੰਡਾਰਘਰ ਸੰਦੂਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸਵੰਧ ਸਿਆਣੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ। ਭੰਡਾਰਘਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਹ ਬਚਨ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਜਵਾਹਰ ਜੋ ਉਸ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ। ਨਹੇਮਯਾਹ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਦਸਵੰਧ ਮੰਦਰ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਸੰਦੂਕ ਅਤੇ ਭੰਡਾਰਘਰ, ਜਾਂ ਪਤਰਸ ਦਾ ਆਤਮਿਕ ਘਰ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਵਾਹਰ ਮਨੁੱਖੀ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਰਬੋੱਚ ਦੇ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿਵਯਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਵਾਹਰ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਹਨ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲਿਖਤ ਅਕਸਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ।

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਚਾਨਣ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਛੁਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇੜਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਨਿਆਸੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਪੁਰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਪਵਿੱਤਰ ਈਸ਼ਵਰੀ ਵਚਨ ਸਨ, ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰੋਹਰ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14 ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਨਿਕਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੰਬੇ-ਚੌੜੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਨਾਦ ਕਰ ਸਕਣ। ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਚਾਨਣ ਹੋ।’ ਹਰ ਉਸ ਆਤਮਾ ਲਈ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਲਵਰੀ ਦੀ ਸਲੀਬ ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: ‘ਆਤਮਾ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਵੇਖੋ: “ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਜੀਵ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਪ੍ਰਚਾਰੋ।”’ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਅਤਿ-ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਹੈ; ਇਹ ਅਨੰਤਕਾਲ ਜਿੰਨਾ ਦੂਰ-ਵਿਆਪੀ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕੀਤੇ ਬਲਿਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗਾ।” ਟੈਸਟਿਮੋਨੀਜ਼, ਖੰਡ 5, 455.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜਨਾ ਆਰੰਭ ਕਰਾਂਗੇ।

> “ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਮੌਕੇ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨਾਲ ਸੁਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> “ਮੈਂ ਇਸ ਗੰਭੀਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਲਗਭਗ ਸਾਰਾ ਮਸੀਹੀ ਅਨੁਭਵ ਇਸ ਨਾਲ ਅੰਤਰਗ੍ਰੰਥਿਤ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਰਹੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਦੇ ਨਾਲ ਕਦਮ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।”

> “ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਹਰ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਦਾ ਸੌਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਤਿਅੰਤ ਮੁੱਲਵਾਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸੰਕਟਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਇਹ ਕਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ‘ਇੱਥੇ ਮਸੀਹ ਹੈ,’ ‘ਇੱਥੇ ਸੱਚਾਈ ਹੈ’; ਜਦਕਿ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਉਸ ਨੀਂਹ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਲੋਕ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਲੈ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਦ ਯੂਹੰਨਾ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਗਵਾਹੀ ਇਹ ਹੋਵੇਗੀ:”

> “‘ਜੋ ਆਦ ਤੋਂ ਸੀ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਿਹਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਛੂਹਿਆ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਚਨ ਬਾਰੇ; … ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਗਤੀ ਰੱਖੋ।’”

> “ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਚਨ ਬਾਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਛੂਹਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਹੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਲਮ ਅਤੇ ਵਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੰਦਿਆਂ। ਇਸ ਕਾਰਜ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇਗਾ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਭਰਮਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।”

> “ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਉੱਤੇ, ਅਤੀਤ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਅਨੰਤ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉੱਚੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਰਿੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕਰੇਗਾ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਰਗੀ ਮੂਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੋਈ, ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਵੱਲ, ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਕਿਰਪਾ ਵੱਲ, ਮਹਿਮਾ ਤੋਂ ਮਹਿਮਾ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਕੰਮ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।”

> “ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਮਾਨੋ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ, ਪਰ ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਦੀ ਬੀਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਗੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ, ਦ੍ਰਿੜ-ਨਿਸ਼ਚਈ, ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

> “ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਕੀਮਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਨਾਮੀ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਟੁੱਟੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਇਹ ਦੇਖਣਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਮਝਣਗੇ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਣਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਇੱਕ ਨੀਂਹ ਘੜਣ ਲੱਗ ਪੈਣਗੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਗੌਰਵ ਨੂੰ ਰੱਜਾਉਣਗੇ, ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਉਹ ਥੰਮ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪ ਬਣਾਏ ਹਨ।”

> “ਇਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਗੰਭੀਰ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ ਅਤੇ ਸਮਝੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਸਮਰੱਥਤਾ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਕਾਰਜ ਬਣਾਉਣਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੇਵਲ ਭਗਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਜੀਵੰਤ ਸੰਬੰਧ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਇਸ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਹਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਮਸੀਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਚਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਆਪ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਹੰਕਾਰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਕੋਮਲਤਾ ਹੋਵੇਗੀ।” Notebook Leaflets, 60, 61.

Back to Articles