Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twelve

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਬਾਰਾਂ

Unveiling the Prophetic Symbolism of Ishmael: From Archer to Sealer of the 144,000

ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ: ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੋਂ 144,000 ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੱਕ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 2, 2024

Formats

PDF
Word

> And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:20.

> ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਲੜਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਧਨੁਖਧਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਤਪੱਤੀ 21:20.

Ishmael became an archer, which is a symbol of warfare, and a symbol of the executive judgment which is brought against Rome.

ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਇੱਕ ਧਨੁਖਧਾਰੀ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> The voice of them that flee and escape out of the land of Babylon, to declare in Zion the vengeance of the Lord our God, the vengeance of his temple. Call together the archers against Babylon: all ye that bend the bow, camp against it round about; let none thereof escape: recompense her according to her work; according to all that she hath done, do unto her: for she hath been proud against the Lord, against the Holy One of Israel. Jeremiah 50:28, 29.

> ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਭੱਜਦੇ ਅਤੇ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ। ਬਾਬਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਬੁਲਾਓ; ਹੇ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਣ ਵਾਲਿਓ ਸਭੋ, ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਡੇਰੇ ਲਗਾਓ; ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨ ਬਚੇ; ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਦਲਾ ਦਿਓ; ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਹੰਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 50:28, 29.

The archers recompense Babylon according to her work, and that recompense begins at the soon-coming Sunday law, with the second voice of Revelation chapter eighteen, when the progressive executive judgment of Babylon begins.

ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਦਲਾ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬਾਬਲ ਉੱਤੇ ਤਰੱਕੀਸ਼ੀਲ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Revelation 18:4–7.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਪਾਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਓਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਬਦਲਾ ਦਿਓ ਜਿਹਾ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰਕੇ ਦੁੱਗਣਾ ਦਿਓ; ਜਿਸ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਗਣਾ ਭਰੋ। ਜਿੰਨਾ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਤਨਾ ਅਤੇ ਸੋਗ ਦਿਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਰਾਣੀ ਵਾਂਗ ਬੈਠੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਸੋਗ ਨਹੀਂ ਵੇਖਾਂਗੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4–7।

Ishmael and his mother Hagar had been restrained from inheriting the right of the first born, and were cast out. Thus, jealousy became the prophetic motivation of Islam, and warfare their prophetic occupation. The first mention includes the restraint imposed upon Ishmael and his mother by Sarah, and their “restraint” became a primary prophetic characteristic of Islam throughout God’s Word, and history. Ishmael’s descendants were to be wild men, whose hand was against every man, and their wild attribute is represented by the wild Arabian ass, of the horse family. Thus, the Islamic warfare of the first and second woes, is represented as warriors riding upon angry horses.

ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹਾਜਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲੌਠੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਈਰਖਾ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰੇਰਕ-ਸ਼ਕਤੀ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਧੰਧਾ। ਪਹਿਲੀ ਉਲੇਖਨਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੋਕ-ਠੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰਾਹ ਨੇ ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਉੱਤੇ ਲਗਾਈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ “ਰੋਕ-ਠੋਕ” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੱਛਣ ਬਣ ਗਈ। ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਜੰਗਲੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲੀ ਸੁਭਾਉ ਘੋੜੇ ਦੇ ਕੁਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਜੰਗਲੀ ਅਰਬੀ ਗਧੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮੀ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

Islam is the message of the latter rain, and it is only fitting that the three woes represent three specific prophetic lines, for the methodology of the latter rain is “line upon line.” When the prophetic characteristics of the first two lines are brought together, they establish the line of the third woe. All three prophetic lines illustrate the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Those three lines represent the period of the pouring out of the latter rain, for the latter rain began to sprinkle when the third Woe arrived on September 11, 2001.

ਇਸਲਾਮ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੀ ਉਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਹਾਏ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ “ਰੇਖਾ ਉੱਤੇ ਰੇਖਾ” ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਿੰਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਤਦ ਛਿੜਕਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਤੀਜੀ ਹਾਏ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਈ।

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵਰਸਣੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣੀ ਹੈ।” Review and Herald, April 21, 1891.

The period of the sealing was also represented by the period that began on August 11, 1840 and ended with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time was also represented in Habakkuk chapter two. The Millerite history fulfilled Habakkuk chapter two, and in so doing it began when the angel descended on August 11, 1840, and it ended when the third angel arrived on October 22, 1844.

ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਉਹ ਸਮਾਂ-ਅਵਧੀ ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਇਹ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।

Habakkuk chapter two identifies that at the end of the vision, the vision would “speak.” In verse three of Revelation chapter ten, the angel cried (spoke) with a loud voice, and on October 22, 1844 the same angel swore (spoke) that “time should be no longer.” Habakkuk’s watchman in verse one of chapter two, is located at August 11, 1840, for it is then that the watchmen lift up their voices.

ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ “ਬੋਲੇਗਾ।” ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਦੀ ਆਇਤ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ, ਦੂਤ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਿਆ (ਬੋਲਿਆ), ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਉਸੇ ਦੂਤ ਨੇ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ (ਬੋਲਿਆ) ਕਿ “ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।” ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੀ ਆਇਤ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

In the rebellion of 1888, which Sister White identifies as representing the angel of Revelation eighteen that was to lighten the earth with His glory, the watchmen (Jones and Waggoner) lifted up their “voices” as a trumpet, to show God’s people their transgressions, for their message was the message to Laodicea. On September 11, 2001, which was typified by the history of 1888, the Lord led His last day people back to Jeremiah’s old paths, where the watchmen were not hearkened to. The descent of the angel marks the prophetic arrival of the watchmen.

1888 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ (Jones ਅਤੇ Waggoner) ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ “ਆਵਾਜ਼ਾਂ” ਤੁਰਹੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਵਿਖਾਏ ਜਾਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ 1888 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਸੁਣੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੂਤ ਦਾ ਉਤਰਨਾ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The “voice” that arrived on August 11, 1840, was delivered through the watchmen, and Jeremiah was told that if he would return to his faith and trust in God after his disappointment that he would become God’s mouth. When the vision that had tarried finally arrived on October 22, 1844, it “spoke.” The period of Habakkuk chapter two, which was fulfilled in Millerite history, illustrates the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਆਈ “ਆਵਾਜ਼” ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸੇ ਵੱਲ ਮੁੜੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਣੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ “ਬੋਲਿਆ।” ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸੀਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

It is essential, to recognize that August 11, 1840 through to October 22, 1844, illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the period where the latter rain is poured out. It is essential for the latter rain message is to be identified by the methodology of “line upon line.” The special period which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand is repeatedly represented in the prophetic lines, and this is so in Habakkuk two, which Sister White directly identifies as being fulfilled in Millerite history. She also repeatedly teaches that Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

ਇਹ ਗੱਲ ਮੂਲਭੂਤ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਤੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਅਵਧੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲਾ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੂਲਭੂਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ “line upon line” ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਵਧੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਹਬੱਕੂਕ ਦੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਮੁੜ ਮੁੜ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> “Interwoven with prophecies which they had regarded as applying to the time of the second advent was instruction specially adapted to their state of uncertainty and suspense, and encouraging them to wait patiently in the faith that what was now dark to their understanding would in due time be made plain.

> “ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਗੁੰਥੀ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਅਜਿਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਅਤੇ ਉਤਕੰਠਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਸੀ, ਉਹ ਯੋਗ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।”

> “Among these prophecies was that of Habakkuk 2:1–4: ‘I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what He will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith.’

> “ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਬੱਕੂਕ 2:1–4 ਦੀ ਸੀ: ‘ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਰੇਦਾਰੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੀਨਾਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠਹਿਰਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਠਪਕਾਰਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲਿਖ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇ ਉਹ ਦੌੜ ਸਕੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਹਾਲੇ ਇੱਕ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੋਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਾ ਠਹਿਰੇਗਾ: ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੇਰ ਕਰੇ, ਤਦ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰੇਗਾ। ਵੇਖੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਫੁੱਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੀਧੀ ਨਹੀਂ: ਪਰ ਧਰਮੀ ਆਪਣੀ ਨਿਹਚਾ ਨਾਲ ਜੀਵੇਗਾ।’”

> “As early as 1842 the direction given in this prophecy to ‘write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it,’ had suggested to Charles Fitch the preparation of a prophetic chart to illustrate the visions of Daniel and the Revelation. The publication of this chart was regarded as a fulfillment of the command given by Habakkuk. No one, however, then noticed that an apparent delay in the accomplishment of the vision—a tarrying time—is presented in the same prophecy. After the disappointment, this scripture appeared very significant: ‘The vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. . . . The just shall live by his faith.’

> “1842 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਇਹ ਹਿਦਾਇਤ ਕਿ ‘ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲਿਖ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇ ਉਹ ਦੌੜ ਸਕੇ,’ ਚਾਰਲਜ਼ ਫਿਚ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦੇ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਸ ਚਾਰਟ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਹਬੱਕੂਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਹ ਧਿਆਨ ਨਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦੇਰੀ—ਇੱਕ ਠਹਿਰਾਉ ਦਾ ਸਮਾਂ—ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਧਰਮ-ਲੇਖ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦਿੱਸਿਆ: ‘ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਅਜੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਾ ਨਿਕਲੇਗਾ; ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਠਹਿਰੇ, ਤਦ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੇਗਾ.... ਧਰਮੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਆਸਥਾ ਨਾਲ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇਗਾ।’”

> “A portion of Ezekiel’s prophecy also was a source of strength and comfort to believers: ‘The word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God. . . . The days are at hand, and the effect of every vision. . . . I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged.’ ‘They of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of My words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done.’ Ezekiel 12:21–25, 27, 28.” The Great Controversy, 391–393.

> ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਦਾ ਸਰੋਤ ਵੀ ਸੀ: “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦਿਨ ਲੰਮੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਰਸ਼ਨ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ.... ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਫਲ ਵੀ.... ਮੈਂ ਬੋਲਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਬਚਨ ਮੈਂ ਬੋਲਾਂਗਾ ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਹੁਣ ਉਹ ਹੋਰ ਦੇਰ ਨਾ ਲਵੇਗਾ।” “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਉਹ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਰ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਹੋਰ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਜੋ ਬਚਨ ਮੈਂ ਬੋਲਿਆ ਹੈ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 12:21–25, 27, 28।” ਮਹਾਨ ਸੰਘਰਸ਼, 391–393.

The Millerites not only saw themselves fulfilling the parable of the ten virgins, and Habakkuk chapter two, but they were also led to see that the history where they were fulfilling these prophecies, was also Ezekiel’s identification of that very same history, where “the effect of every vision,” was to be fulfilled. The line of history that represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand is where the effect of every vision is fulfilled!

ਮਿਲਰਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਕਥਾ ਅਤੇ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਿਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਯਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਵੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ “ਹਰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ,” ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਹ ਲੜੀ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ!

The lines which represent the period of the latter rain and the sealing of the one hundred and forty-four thousand are brought together to establish that prophetic history invariably possess the signature of Alpha and Omega.

ਜੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੌਂਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਅਰਸੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਅਟੱਲ ਤੌਰ ਤੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

Millerite history begins with the voice of the angel of Revelation ten, and ends with the same voice. September 11, 2001 begins with the first voice of Revelation chapter eighteen, and ends with the second voice of Revelation chapter eighteen. Habakkuk chapter two, begins with the voice of the watchmen, and ends with the voice of Jeremiah’s watchman. The first woe begins with Mohammed, and ends with Mohammed II. The second woe begins with the release of the four angels of Islam and ends with the restraint of Islam.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਹਾਏ ਮੁਹੰਮਦ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਹਾਏ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਚਾਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰੋਕ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

The methodology that is the latter rain is Isaiah’s “line upon line” methodology, and the lines that are brought together to identify and establish the message of the latter rain invariably contain the signature of Alpha and Omega. The first woe of Revelation chapter nine, begins with Mohammed and ends with Mohammed II. The period is divided into two types of warfare, the first being disorganized attacks upon Rome that began in earnest with Abubakar, and then a period of one hundred and fifty years where the first organized warfare of Islam was accomplished.

ਉਹ ਵਿਧੀ-ਵਿਗਿਆਨ ਜੋ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਹੈ, ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ “line upon line” ਵਿਧੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਲਾਈਨਾਂ ਜੋ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਅਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਮੁਹੰਮਦ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੂਜੇ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਵਧੀ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਅਸੰਗਠਿਤ ਹਮਲੇ ਸਨ, ਜੋ ਅਬੂਬਕਰ ਨਾਲ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਹ ਅਵਧੀ ਆਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਗਠਿਤ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

The one hundred and fifty years is represented by the time prophecy of “five months”. The second woe also possesses a time prophecy which is three hundred and ninety-one years and fifteen days. Therefore, since the prophetic structure of the first and second woes identify the ending with the beginning, it contains a division between the sealing, and a specific period of time, The sealing process is represented at the beginning of the history of the first woe, and it is represented at the ending of the second woe.

ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ “ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ” ਦੀ ਸਮੇਂ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਸਮੇਂ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਰਚਨਾ ਅੰਤ ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵਿਭਾਜਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਹਿਲੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

What follows the sealing of verse four, in the first woe, is the “five months” (one hundred and fifty years). The five months is identified twice, once in verse five and again in verse ten. What precedes the sealing process of August 11, 1840 to October 22, 1844 in the second woe is the prophecy of the “hour, day, month, and year” (three hundred and ninety-one years and fifteen days), of verse fifteen. Together in one continuous line the fifth and sixth trumpets begin and end with an illustration of the sealing process.

ਪਦ ਚਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਵਿੱਚ, “ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ” (ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ) ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੋ ਵਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਦ ਪੰਜ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਦ ਦੱਸ ਵਿੱਚ। ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਵਿੱਚ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਤੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਦ ਪੰਦਰਾਂ ਦੀ “ਘੜੀ, ਦਿਨ, ਮਹੀਨਾ ਅਤੇ ਸਾਲ” (ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ) ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ, ਇੱਕ ਹੀ ਨਿਰੰਤਰ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਵੀਂ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਤੁਰਹੀਆਂ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

As two lines, applied “line upon line” they identify a beginning and ending marked by Mohammed the first and Mohammed the second. “Line upon line,” they identify two distinct periods in each line, that is produced by each line possessing a time prophecy. In the history of the first woe, Islam was to “hurt” Rome, and in the second woe, it was to “kill” Rome. The first woe was a warfare of spears, swords and arrows, and the second woe introduced gunpowder as the weaponry.

ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਵਜੋਂ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੁਹੰਮਦ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੂਜੇ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹਨ। “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ,” ਉਹ ਹਰ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਯਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਰੋਮ ਨੂੰ “ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ” ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਯਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਰੋਮ ਨੂੰ “ਮਾਰਨਾ” ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਯਾ ਭਾਲਿਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਯੁੱਧਕਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਯਾ ਵਿੱਚ ਬਾਰੂਦ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ।

> “VERSE 10. And they had tails like unto scorpions, and there were stings in their tails: and their power was to hurt men five months. 11. And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon.

> “ਆਯਤ 10. ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁੱਛਾਂ ਬਿਛੂਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁੱਛਾਂ ਵਿੱਚ ਡੰਗ ਸਨ; ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ। 11. ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਬੱਦੋਨ ਹੈ, ਪਰ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਪੋਲਿਓਨ ਹੈ।”

> “Thus far, Keith has furnished us with illustrations of the sounding of the first five trumpets. But we must now take leave of him, and proceed to the application of the new feature of the prophecy here introduced; namely, the prophetic periods.

> “ਇਸ ਤੱਕ ਕੀਥ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀਆਂ ਪੰਜ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੇ ਫੂਕੇ ਜਾਣ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਪਰ ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਨਵੀਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਰਥਾਤ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਅਵਧੀਆਂ।”

> “Their Power Was to Hurt Men Five Months.—1. The question arises, What men were they to hurt five months?—Undoubtedly the same they were afterward to slay (see verse 15); ‘The third part of men,’ or third of the Roman empire,—the Greek division of it.

> “ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੀੜਾ ਦੇਣ.—1. ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੀੜਾ ਦੇਣੀ ਸੀ?—ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਹੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨਾ ਸੀ (ਆਯਤ 15 ਵੇਖੋ); ‘ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ,’ ਜਾਂ ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ,—ਉਸ ਦਾ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਗ।

> “2. When were they to begin their work of torment? The 11th verse answers the question.

> “2. ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੀੜਾ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਦੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ? 11ਵੀਂ ਆਯਤ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

> “(1) ‘They had a king over them.’ From the death of Mohammed until near the close of the thirteenth century, the Mohammedans were divided into various factions under several leaders, with no general civil government extending over them all. Near the close of the thirteenth century, Othman founded a government which has since been known as the Ottoman government, or empire, which grew until it extended over all the principal Mohammedan tribes, consolidating them into one grand monarchy.

> “(1) ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।’ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੱਕ, ਮੁਹੰਮਦੀ ਲੋਕ ਕਈ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਪਾਉਂਦੀ ਕੋਈ ਸਾਂਝੀ ਨਾਗਰਿਕ ਸਰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਉਸਮਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਓਟੋਮਨ ਸਰਕਾਰ, ਜਾਂ ਸਾਮਰਾਜ, ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਜੋ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਮੁੱਖ ਮੁਹੰਮਦੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਗਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ।

> “(2) The character of the king. ‘Which is the angel of the bottomless pit.’ An angel signifies a messenger, a minister, either good or bad, and not always a spiritual being. ‘The angel of the bottomless pit,’ or chief minister of the religion which came from thence when it was opened. That religion is Mohammedanism, and the sultan is its chief minister. ‘The Sultan, or grand Seignior, as he is indifferently called, is also Supreme Caliph, or high priest, uniting in his person the highest spiritual dignity with the supreme secular authority.’—World As It Is, p.361.

> “(2) ਰਾਜੇ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ। ‘ਜੋ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ।’ ਦੂਤ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ, ਇੱਕ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ‘ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦਾ ਦੂਤ,’ ਜਾਂ ਉਸ ਧਰਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸੇਵਕ ਜੋ ਉਥੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ। ਉਹ ਧਰਮ ਮੁਹੰਮਦਨਿਜ਼ਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਲਤਾਨ ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸੇਵਕ ਹੈ। ‘ਸੁਲਤਾਨ, ਜਾਂ ਗ੍ਰੈਂਡ ਸੇਨਿਯੋਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰਵੋਚ ਖਲੀਫ਼ਾ ਵੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਹਾਂਯਾਜਕ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿਅਕਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਮਰਯਾਦਾ ਨੂੰ ਸਰਵੋਚ ਲੌਕਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।’—World As It Is, p.361.

> “(3) His name. In Hebrew, ‘Abaddon,’ the destroyer; in Greek, ‘Apollyon,’ one that exterminates, or destroys. Having two different names in two languages, it is evident that the character, rather than the name of the power, is intended to be represented. If so, as expressed in both languages, he is a destroyer. Such has always been the character of the Ottoman government.

> “(3) ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ। ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ, ‘ਅਬੱਦੋਨ,’ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ, ‘ਅਪੋਲਿਓਨ,’ ਉਹ ਜੋ ਸਮੂਲ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਭਿੰਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਨਾਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਮਨੋਰਥ ਹੈ। ਜੇ ਐਸਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਇੱਕ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਓਟੋਮਨ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਸਦਾ ਹੀ ਐਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

> “But when did Othman make his first assault on the Greek empire?—According to Gibbon, Decline and Fall, etc., ‘Othman first entered the territory of Nicomedia on the 27th day of July, 1299.’

> “ਪਰ ਓਥਮਾਨ ਨੇ ਯੂਨਾਨੀ ਸਾਮਰਾਜ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਹਮਲਾ ਕਦੋਂ ਕੀਤਾ?—ਗਿਬਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, Decline and Fall, ਆਦਿ ਵਿੱਚ, ‘ਓਥਮਾਨ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 27 ਜੁਲਾਈ, 1299 ਨੂੰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।’”

> “The calculations of some writers have gone upon the supposition that the period should begin with the foundation of the Ottoman empire; but this is evidently an error; for they were not only to have a king over them, but were to torment men five months. But the period of torment could not begin before the first attack of the tormentors, which was, as above stated, July 27, 1299.

> “ਕੁਝ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਅਵਧੀ ਓਟੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਨੀਂਹ ਪੈਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਭੁੱਲ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੀੜਿਤ ਵੀ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਪਰ ਪੀੜਾ ਦੀ ਅਵਧੀ ਉਹਨਾਂ ਪੀੜਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ, ਜਿਵੇਂ ਉੱਪਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, 27 ਜੁਲਾਈ, 1299 ਸੀ।

> “The calculation which follows, founded on this starting-point, was made and published in a work entitled, Christ’s Second Coming, etc., by J. Litch, in 1838.

> “ਜੋ ਗਣਨਾ ਅੱਗੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਜੇ. ਲਿਚ ਦੁਆਰਾ 1838 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ‘ਕ੍ਰਾਈਸਟਸ ਸੈਕੰਡ ਕਮਿੰਗ, ਆਦਿ’ ਨਾਮਕ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

> “‘And their power was to hurt men five months.’ Thus far their commission extended, to torment by constant depredations, but not politically to kill them. ‘Five months,’ thirty days to a month, give us one hundred and fifty days; and these days, being symbolic, signify one hundred and fifty years. Commencing July 27, 1299, the one hundred and fifty years reach to 1449. During that whole period the Turks were engaged in an almost perpetual warfare with the Greek empire, but yet without conquering it. They seized upon and held several of the Greek provinces, but still Greek independence was maintained in Constantinople. But in 1449, the termination of the one hundred and fifty years, a change came, the history of which will be found under the succeeding trumpet.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 505–507.

> “‘ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਤਕ ਪੀੜਾ ਦੇਣ ਲਈ ਸੀ।’ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ-ਖੇਤਰ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਲਗਾਤਾਰ ਲੁੱਟਮਾਰ ਰਾਹੀਂ ਯਾਤਨਾ ਦੇਣ ਲਈ, ਪਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣ ਲਈ ਨਹੀਂ। ‘ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ,’ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਤੀਹ ਦਿਨ ਮੰਨ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਦਿਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਦਿਨ, ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। 27 ਜੁਲਾਈ, 1299 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਵਰ੍ਹੇ 1449 ਤਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਾਰੇ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ ਤੁਰਕ ਲਗਭਗ ਨਿਰੰਤਰ ਯੂਨਾਨੀ ਸਾਮਰਾਜ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਨਾਨੀ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈਆਂ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਿਆ, ਪਰ ਤਾਂ ਵੀ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਕਾਇਮ ਰਹੀ। ਪਰ 1449 ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਸੀ, ਇੱਕ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਅਗਲੇ ਨਰਸਿੰਗੇ ਹੇਠ ਲੱਭਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 505–507.

Uriah Smith is citing Josiah Litch’s calculation of the one hundred and fifty years, which when concluded, represents a starting point for the three hundred and ninety-one year and fifteen-day prophecy in the next Trumpet. Commenting on Litch’s prediction concerning these two connected time prophecies Sister White recorded:

ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਯੋਸਿਆਹ ਲਿਚ ਦੀ ਉਸ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਅਗਲੇ ਤੂਰ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਬਾਰੇ ਲਿਚ ਦੀ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀ ਉੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਿਆਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਦਰਜ ਕੀਤਾ:

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “ਸਾਲ 1840 ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਅਦਭੁੱਤ ਪੂਰਤੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੁਚੀ ਜਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ, ਜੋਸਾਇਆ ਲਿਚ ਨੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 9 ਦੀ ਇਕ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਓਟੋਮਨ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ... 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵਿੱਚ ਓਟੋਮਨ ਸ਼ਕਤੀ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹੀ ਘਟਨਾ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗੀ।”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਰਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਮਿੱਤਰ ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸਾਈ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਭੀੜਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਹਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਹੀਤਾ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਆਗਮਨ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮਿਲੀ। ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮਿਲਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ।” The Great Controversy, 334, 335.

The first and second woes are connected by two interconnected time prophecies. The first woe, begins with an illustration of the sealing and the second woe, ends with the history of August 11, 1840 until the sounding of the seventh trumpet on October 22, 1844, which is also an illustration of the sealing. The beginning and ending bear the signature of Alpha and Omega, because, as with the history in which Christ confirmed the covenant for a week, the period is divided into two parts. The first period begins with the first Mohammed, and ends with the second Mohammed. The second period begins with “a voice from the four horns of the golden altar which is before God,” and it ends with the “voice” of Christ, swearing “by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer.”

ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ ਤੁਰਹੇ ਦੇ ਵੱਜਣ ਤੱਕ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਹੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੀ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਛਾਪ ਧਾਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਅਵਧੀ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਕਾਲ ਪਹਿਲੇ ਮੁਹੰਮਦ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਮੁਹੰਮਦ ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਕਾਲ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੇਦੀ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼” ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਸੀਹ ਦੀ “ਆਵਾਜ਼” ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ “ਉਸ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਹੁਣ ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਨਾ ਰਹੇਗਾ।”

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “Any question that Satan can arouse in the mind to create doubt in regard to the grand history of the past travels of the people of God will please his satanic majesty and is an offense to God. The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

> “ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅਤੀਤ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਦੇਹ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ 1840 ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਉੱਠਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।” Manuscript Releases, volume 9, 134.

Back to Articles