Article

# The Eighth is of the Seven - Number One

ਅੱਠਵਾਂ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ — ਨੰਬਰ ਇੱਕ

Miller’s Two Rome’s

ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰੋਮਾਂ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 13, 2023

Formats

PDF
Word

William Miller based his prophetic message upon the framework of two desolating powers, which he correctly identified as pagan Rome and papal Rome.

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੋ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਠੀਕ ਹੀ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ।

> “William Miller, when applying his hermeneutic, noticed in the various apocalyptic passages a recurring theme of controversy between the people of God and their enemies. In his analysis of the persecuting powers of God’s people throughout the ages he developed the concept of the two abominations, defined as paganism (the first abomination) symbolizing the persecuting force outside the church, and the papacy (the second abomination) representing the persecuting power within the church. It was the motif of the two abominations that characterized most of his following prophetic interpretations.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.

> “ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਲਯਕਾਲੀਨ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ (ਪਹਿਲੀ ਘਿਨਾਉਣੀ ਚੀਜ਼) ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਅਤਿਆਚਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਦੂਜੀ ਘਿਨਾਉਣੀ ਚੀਜ਼) ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਅਤਿਆਚਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕ-ਵਿਸ਼ਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸਬੰਧੀ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਹਿਚਾਣ ਸੀ।” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.

The theologians of Adventism acknowledge the fact that Miller’s framework of prophetic application was the two desolating powers of paganism and papalism, even if they only consider it as an analysis of Millerite history, and not as a truth that was given him by God.

ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਲਈ ਮਿਲਰ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਬੁਤਪਰਸਤਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਜੋਂ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਦੇਖਣ, ਨਾ ਕਿ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਰੰਵਾਰ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹਣ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਹਨੇਰੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਲੜੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੜੀ ਪਿੱਛੋਂ ਕੜੀ ਖੋਜਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਅਚਰਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵੱਲ ਨਾ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਲੜੀ ਦੇਖੀ। ਉਹ ਬਚਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਾ ਮੰਨਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਅੱਗੇ ਖੁਲ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ ਦੂਸਰੇ ਭਾਗ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ ਬੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਿਲਦਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਆਦਰ ਅਤੇ ਭੈ-ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਮੰਨਦਾ ਸੀ।” Early Writings, 230.

“His angel” is identified directly as Gabriel by Sister White.

“ਉਸ ਦਾ ਦੂਤ” ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਗਬਰਈਲ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1. And to John the angel declared, ‘I am a fellow servant with thee and with thy brethren the prophets.’ Revelation 22:9, R.V. Wonderful thought—that the angel who stands next in honor to the Son of God is the one chosen to open the purposes of God to sinful men.” The Desire of Ages, 99.

> ਦੂਤ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ, “ਮੈਂ ਗਬਰੀਏਲ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ,” ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਆਦਰ ਵਾਲਾ ਅਹੁਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਮੀਖਾਏਲ [ਮਸੀਹ] ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ।” ਦਾਨੀਏਲ 10:21. ਗਬਰੀਏਲ ਬਾਰੇ ਉਧਾਰਕਰਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।” ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 1:1. ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, “ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਬੀਆਂ ਦਾ ਸਹਿ-ਸੇਵਕ ਹਾਂ।” ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 22:9, R.V. ਅਦਭੁਤ ਵਿਚਾਰ—ਕਿ ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਦਰ ਵਿੱਚ ਅਗਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।” The Desire of Ages, 99.

“Wonderful thought—that the angel who stands next in honor to the Son of God is the one chosen to open the purposes of God” to William Miller’s mind. Not only Gabriel, but angels in the plural guided his understanding of the prophecies “which had ever been dark to God’s people.” Gabriel and other angels led Miller through the Bible consecutively from Genesis onward. He therefore was led to the longest time prophecy in the Bible, which is the “seven times” (twenty-five hundred and twenty years) of Leviticus twenty-six, well before he was led to the twenty-three hundred days of Daniel chapter eight and verse fourteen.

“ਅਦਭੁੱਤ ਵਿਚਾਰ—ਕਿ ਉਹ ਦੂਤ, ਜੋ ਆਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਮਨ ਅੱਗੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।” ਕੇਵਲ ਗਬਰੀਏਲ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਬਹੁਵਚਨ ਵਿੱਚ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ “ਜੋ ਸਦਾ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।” ਗਬਰੀਏਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਉਤਪੱਤੀ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਾਰੀ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾਇਆ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਮੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” (ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ) ਹਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਅਤੇ ਆਯਤ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।

> “I then devoted myself to prayer and to the reading of the word. I determined to lay aside all my prepossessions, to thoroughly compare Scripture with Scripture, and to pursue its study in a regular and methodical manner. I commenced with Genesis, and read verse by verse, proceeding no faster than the meaning of the several passages should be so unfolded, as to leave me free from embarrassment respecting any mysticism or contradictions. Whenever I found anything obscure, my practice was to compare it with all collateral passages; and by the help of CRUDEN, I examined all the texts of Scripture in which were found any of the prominent words contained in any obscure portion. Then by letting every word have its proper bearing on the subject of the text, if my view of it harmonized with every collateral passage in the Bible, it ceased to be a difficulty. In this way I pursued the study of the Bible, in my first perusal of it, for about two years, and was fully satisfied that it is its own interpreter. I found that by a comparison of Scripture with history, all the prophecies, as far as they have been fulfilled, had been fulfilled literally; that all the various figures, metaphors, parables, similitudes, etc. of the Bible, were either explained in their immediate connection, or the terms in which they were expressed were defined in other portions of the word, and when thus explained, are to be literally understood in accordance with such explanation. I was thus satisfied that the Bible is a system of revealed truths, so clearly and simply given, that the “wayfaring man, though a fool, need not err therein.’ …

> “ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਬਚਨ ਦੇ ਪਾਠ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੂਰਵਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿਆਂ, ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਲਨਾ ਕਰਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਅਤੇ ਵਿਧੀਸੰਮਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂ। ਮੈਂ ਉਤਪਤਿ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਦਰ ਆਯਤ ਪੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ, ਇੰਨਾ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਵੇ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੂੜ੍ਹ ਅਰਥਵਾਦ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧਾਬਾਸ਼ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਉਲਝਣ ਨਾ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਅਸਪਸ਼ਟ ਮਿਲਦੀ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਅਭਿਆਸ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਆਯਤਾਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਾਂ; ਅਤੇ CRUDEN ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਬਦ ਮਿਲਦੇ ਸਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਪਾਠ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਯੋਗ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਜੇ ਮੇਰੀ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਹਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਆਯਤ ਨਾਲ ਸੁਰ ਮਿਲਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੱਲ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ, ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ, ਲਗਭਗ ਦੋ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਕਿ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਭਿੰਨ ਰੂਪਕ, ਅਲੰਕਾਰ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ, ਤੁਲਨਾਵਾਂ ਆਦਿ ਜਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਤੁਰੰਤ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਝਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਬਚਨ ਦੇ ਹੋਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਸਾਦਗੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ‘ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਮੂਰਖ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।’ …”

> “From a farther study of the Scriptures, I concluded that the seven times of Gentile supremacy must commence when the Jews ceased to be an independent nation at the captivity of Manasseh, which the best chronologers assigned to B. C. 677; that the 2300 days commenced with the seventy weeks, which the best chronologers dated from B. C. 457; and that the 1335 days commencing with the taking away of the daily, and the setting up of the abomination that maketh desolate, Daniel chapter seven verse eleven, were to be dated from the setting up of the Papal supremacy, after the taking away of Pagan abominations, and which, according to the best historians I could consult, should be dated from about A. D. 508. Reckoning all these prophetic periods from the several dates assigned by the best chronologers for the events from which they should evidently be reckoned, they all would terminate together, about A. D. 1843. I was thus brought, in 1818, at the close of my two years study of the Scriptures, to the solemn conclusion, that in about twenty-five years from that time all the affairs of our present state would be wound up…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.

> “ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਤੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਕਿ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮੇਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਯਹੂਦੀ ਮਨੱਸੇਹ ਦੀ ਬੰਦੀਵਾਸਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਕੌਮ ਰਹਿਣੋਂ ਮੁੱਕ ਗਏ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਤੀ ਉੱਤਮ ਕਾਲ-ਗਣਕਾਂ ਨੇ ਈਸਾ-ਪੂਰਵ 677 ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਕਿ 2300 ਦਿਨ ਸੱਤਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਤੀ ਉੱਤਮ ਕਾਲ-ਗਣਕਾਂ ਨੇ ਈਸਾ-ਪੂਰਵ 457 ਤੋਂ ਮੰਨੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਿ 1335 ਦਿਨ, ਜੋ ਨਿੱਤ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਜਾੜ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਘਿਨਾਉਣੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਆਇਤ ਗਿਆਰਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿਤੀ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਗਿਣੀ ਜਾਣੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਲਾਹ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਲਗਭਗ ਈਸਵੀ 508 ਤੋਂ ਮੰਨੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਅਰਸਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਗਿਣਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਉੱਤਮ ਕਾਲ-ਗਣਕਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਗਿਣਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੀ, ਲਗਭਗ ਈਸਵੀ 1843 ਵਿੱਚ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ 1818 ਵਿੱਚ, ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਇਸ ਗੰਭੀਰ ਨਤੀਜੇ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਪੱਚੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਾਡੀ ਮੌਜੂਦਾ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ ਸਮੇਟੇ ਜਾਣਗੇ…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.

The rule of first mention establishes that the first thing mentioned is of the greatest importance, and the first thing mentioned in Revelation chapter one verse one is the communication process that the Father employs as He gives a message to Jesus, who in turn gives it to His angel, which then gives it to a prophet that then writes it out and sends it to the churches. When Adventism rejected the work and discoveries of William Miller, they not only rejected their foundations, but they also rejected the very communication process which led Miller to in his understandings, and they rejected the process which is the only avenue for men to understand the Revelation of Jesus Christ that is opened up just before probation closes.

ਪਹਿਲੇ ਉਲੇਖ ਦਾ ਨਿਯਮ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਹੜੀ ਗੱਲ ਉਲੇਖਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਆਇਤ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਹੜੀ ਗੱਲ ਉਲੇਖਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਉਹ ਸੰਚਾਰ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਬੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਖੋਜਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਆਪਣੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸੇ ਸੰਚਾਰ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਮਝਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਮਾਰਗ ਹੈ ਜੋ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

Miller was led to understand that the seven times of Leviticus commenced in 677BC. It was not until 1856 that the Lord used Hiram Edson to identify that the scattering of the seven times was also carried out against the northern ten tribes of Israel. The Lord was attempting to develop the understanding of the seven times in agreement with, but well beyond Miller’s foundational discovery of the seven times. But in 1856 the light presented by Hiram Edson came mysteriously to an end, for the eighth article in the series ended with the words of James White, then the Editor of the Review and Herald, “To be continued.” It was to be “continued” but not until post September 11, 2001 when the Lord led his people to the “old paths” and ultimately to the unfinished series of articles penned by Hiram Edson.

ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮੇਂ 677 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਏ ਸਨ। 1856 ਤੱਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੀਰਮ ਐਡਸਨ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰਤਾ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ, ਮਿਲਰ ਦੀ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਮੂਲਭੂਤ ਖੋਜ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਅੱਗੇ ਤੱਕ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ 1856 ਵਿੱਚ ਹੀਰਮ ਐਡਸਨ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜੋਤ ਰਹੱਸਮਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੰਤ ਨੂੰ ਆ ਪਹੁੰਚੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਲੜੀ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਲੇਖ ਜੇਮਸ ਵਾਈਟ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ Review and Herald ਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ, “To be continued.” ਇਹ “continued” ਹੋਣਾ ਸੀ, ਪਰ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “old paths” ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਹੀਰਮ ਐਡਸਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਅਧੂਰੀ ਲੇਖ-ਲੜੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।

We are not currently addressing the rebellion that began shortly after the great disappointment, but to simply point out that even though Miller was led to the “seven times” of Leviticus twenty-six, it is clear that the Lord purposed to increase the initial understanding of the seven times beyond Miller’s foundational understanding of the subject. He chose Hiram Edson, the same servant from that very history that He had previously chosen to give the vision of Christ moving into the Most Holy Place on October 23, 1844.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਜੋ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਦ ਵੀ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਮੂਲਭੂਤ ਸਮਝ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਸਮਝ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੀਰਾਮ ਐਡਸਨ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਉਹੀ ਸੇਵਕ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚੋਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ 23 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।

This is why I used the Adventist theologian’s words to acknowledge that the framework for all of Miller’s prophetic applications was based upon his understanding of the two desolating powers that in the book of Daniel are represented as the “daily” (paganism), which is always associated with either the “transgression” or “abomination,” both representing different aspects of the desolating power of papalism. Miller’s foundational understanding of the Roman powers has greatly increased since the history he represents.

ਇਸੇ ਕਾਰਣ ਮੈਂ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਧਰਮ-ਵੇਤਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਨੁਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਨਿੱਤ ਦੀ” (ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ) ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਸਦਾ ਜਾਂ ਤਾਂ “ਅਪਰਾਧ” ਜਾਂ “ਘਿਣੌਣੀ ਚੀਜ਼” ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਾਪਾਈਵਾਦ ਦੀ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਰੋਮੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਮੂਲਭੂਤ ਸਮਝ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

The angels of God, including Gabriel, led Miller to the understandings he proclaimed. Those understandings included the prophecies he proclaimed, the rules of biblical interpretation he used and also the framework that allowed him to organize the prophecies correctly. Miller was given the framework that the two desolating powers addressed in Daniel were pagan Rome and papal Rome. Future for America was led to the framework of the three desolating powers of the dragon, the beast and false prophet.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੈਬਰੀਏਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਉਹ ਸਮਝਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਸਮਝਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਬਾਈਬਲੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਉਹ ਨਿਯਮ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਰੂਪਰੇਖਾ ਵੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਇਹ ਰੂਪਰੇਖਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖਿਤ ਦੋ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਸਨ। *Future for America* ਨੂੰ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ।

> And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Revelation 16:13, 14.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਡੱਡੂਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅਜਗਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ, ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ, ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਵੇਖਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੁਰਾਤਮਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਚਿੰਨ੍ਹ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 16:13, 14.

Future for America’s framework is built upon Miller’s work, but goes beyond where his work left off. Adventism left his framework and returned to the theology of apostate Protestantism and Rome. The same line of prophecy is taken up in the book of Revelation that is began in the book of Daniel.

ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੀ ਧਰਮ-ਵਿਦਿਆ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਹੀ ਰੇਖਾ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਇੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਪੁਸਤਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਪੁਸਤਕ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਦਭੁੱਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਲੇਖਾ ਦਰਜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ, ਰਹੱਸਮਈ ਅਤੇ ਅਬੂਝ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਲਈ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਰਿਣਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ।” Manuscript Releases, volume 9, 8.

Miller could not grasp the prophecies of the book of Revelation, for the line of paganism and papalism that is so firmly identified in Daniel is expanded in the book of Revelation to include the next persecuting power to arrive on the stage of prophetic history.

ਮਿਲਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਉਹ ਲੜੀ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਇਤਨੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਪਛਾਣੀ ਗਈ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸਤਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਅਗਲੀ ਪੀੜਨਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.

> “ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ। ਬੁਤਪਰਸਤਾਂ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਹੀ ਅਜਗਰ-ਆਤਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕੇਵਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਝੂਠਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਅਤੇ ਨਿਰਦਈ ਵੈਰੀ ਸੀ। ਰੋਮਨਵਾਦ ਦੇ ਸਾਧਨ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਾਮਧਾਰੀ ਕਲੀਸੀਆ ਇਸ ਭਰਮ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਾ ਲਈ ਗਈ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਜਗਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਹੇਠ ਦੁੱਖ ਸਹੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੁਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉੱਭਰਦੇ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਏਗੀ ਅਤੇ ਉਹੀ ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਨਿੰਦਾ ਭਰਿਆ ਕੰਮ ਅੱਗੇ ਵਧਾਏਗੀ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਖ਼ਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਉੱਭਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ‘ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਦੋ ਸਿੰਗ’ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸੁਭਾਉ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤਾਂ—ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ—ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਜੋਂ ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਭੇਦ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਤਟਾਂ ਉੱਤੇ ਆਸ਼ਰਾ ਲੱਭਿਆ, ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਵਾਦ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦਾਅਵਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਜ਼ਾਲਿਮੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ।”

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that ‘he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.’ Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਕਲਮ ਦੀ ਕੜੀ ਰੇਖਾਂਕਨ ਇਸ ਸ਼ਾਂਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ‘ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪਹਿਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।’ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਣ, ਅਤੇ ਕਿ ‘ਉਹ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ—ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ, ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਗਰੀਬ, ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮ—ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈਣ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਖਰੀਦ ਜਾਂ ਵੇਚ ਨਾ ਸਕੇ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋਵੇ।’ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਪਾਪਸੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।” Signs of the Times, November 1, 1899.

For Miller the sea beast and earth beast of Revelation thirteen represented pagan Rome followed by papal Rome. Miller also attempted to apply his framework to Revelation seventeen, but the healing of the deadly wound of the papacy, the prophetic role of the United States and the United Nations were outside the divine framework that had been given him by angels. For him the beast that came up out of the earth in Revelation thirteen was the papacy.

ਮਿਲਰ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਢਾਂਚਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਤਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਦੇ ਭਲੇ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸਬੰਧੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਉਸ ਦਿਵਿਆ ਢਾਂਚੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੀ।

Miller was the messenger that was to be used to remove the mantle of Protestantism from the hands of the professed Protestants that had come out of the Dark Ages. The period when the United States would speak as a dragon, when Republicanism turned into a democracy and apostate Protestantism would combine with the apostate government and repeat the combination of church and state that is the image of the papacy was still future to his day. For that reason, he attempted to place the book of Revelation into the divine framework he had been given by angels.

ਮਿਲਰ ਉਹ ਦੂਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਕਿ ਡਾਰਕ ਏਜਿਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਕਥਿਤ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਚਾਦਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਸਮਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਉਸ ਸੰਯੋਗ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਸੀ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹਾਲੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦਿਵਿਆ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

He was chosen to understand the increase of knowledge that was produced in 1798 when the Ulai River vision of Daniel eight and nine was unsealed. Future for America was to understand the vision of the Hiddekel River of Daniel chapters ten through twelve that was unsealed in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States.

ਉਹ 1798 ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠ ਅਤੇ ਨੌਂ ਦੀ ਉਲਾਈ ਨਦੀ ਵਾਲੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਵਾਣੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ। ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੱਸ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਤੱਕ ਦੀ ਹਿੱਦਕੇਲ ਨਦੀ ਵਾਲੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਸਮਝੇ, ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ, ਜਦੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ ਬਹਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਏ ਗਏ।

The framework that was given by angels to Future for America was based upon the identification of, and application of prophecy in the context of the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet.

ਉਹ ਢਾਂਚਾ ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ Future for America ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪੱਖੀ ਏਕਤਾ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ।

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਡੇਕਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪਾਸ, ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਭ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਾਪਰਨਗੀਆਂ।” Testimonies to Ministers, 112.

The Millerites presented the first and second angel’s message, announcing the opening of the judgment. Future for America is presenting the third angel’s message.

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

> I have planted, Apollos watered; but God gave the increase. So then neither is he that planteth any thing, neither he that watereth; but God that giveth the increase. Now he that planteth and he that watereth are one: and every man shall receive his own reward according to his own labour. For we are labourers together with God: ye are God’s husbandry, ye are God’s building. According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:6–11.

> ਮੈਂ ਰੋਪਿਆ, ਅਪੋਲਲੋਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਵਾਧਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਨਾ ਰੋਪਣ ਵਾਲਾ ਕੁਝ ਹੈ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਰੋਪਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਹਨ; ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਹੀ ਇਨਾਮ ਪਾਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਖੇਤੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਹੋ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਬੁੱਧਵਾਨ ਮੁੱਖ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਸਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਰ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਜੋ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਨੀਂਹ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 3:6–11.

To correctly present the third angel’s message you must also present the first two angels’ messages, for we are informed that there cannot be a third without a first and second. The first and second messages are the foundation and the third is the capstone, but the third message will never deny or contradict the first and second. If it does it is not the genuine message.

ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੀਜਾ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇਹ ਹਨ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਹੈ, ਪਰ ਤੀਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇਗਾ। ਜੇ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸਲੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ।

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> “ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੀਜੇ ਦੇ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ; ਪਰ ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਣ ਵੀ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਕ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਕਲਮ ਅਤੇ ਬੋਲ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਇਸ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾਉਣਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੀਜਾ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਸੀਂ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਣੇ ਹਨ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।” Selected Messages, book 2, 104, 105.

There is a very nice observation of Millerite history and our history. The Millerites were the beginning and we are the end. They presented and lived the first and second angel’s messages. We present the third angel. Their unsealed message (the Ulai vision) is found in two chapters of Daniel, and ours (the Hiddekel vision) is found in three chapters. They identified the first and second woes, and lived within the fulfillment of the second woe. We identify and live within the fulfillment of the third woe. Their framework of prophetic application was pagan Rome (the dragon) and papal Rome (the beast). Our framework for prophetic application is modern Rome as a three-fold beast.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਵਲੋਕਨ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅੰਤ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ। ਅਸੀਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਣ-ਮੁਹਰਬੰਦ ਸੰਦੇਸ਼ (ਉਲਾਈ ਦਰਸ਼ਨ) ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡਾ (ਹਿੱਦੈਕੈਲ ਦਰਸ਼ਨ) ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ। ਅਸੀਂ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ (ਅਜਗਰ) ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ (ਦਰਿੰਦਾ) ਸੀ। ਸਾਡੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਹੈ ਜੋ ਤਿਹਰੇ-ਰੂਪੀ ਦਰਿੰਦੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

As we begin to consider the characteristic of papal Rome in chapter seventeen of Revelation being the eighth that is of the seven it is worthwhile to consider what the Millerites understood of Rome during the foundational history. The third angel will have additional light, but that light will never contradict established truth.

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਤਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੀ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਇਆ ਅੱਠਵਾਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹੈ ਕਿ ਬੁਨਿਆਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਰੋਮ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸਮਝਿਆ ਸੀ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਕੋਲ ਵਾਧੂ ਜੋਤਿ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਉਹ ਜੋਤਿ ਕਦੇ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ।

Daniel chapter two, seven, eight, eleven and twelve identify Rome, among other powers. We are considering Rome’s two phases prior to 1798; pagan and papal as the framework for Miller’s prophetic applications. Miller and the pioneers identify that “the robbers of thy people” in Daniel chapter eleven and verse fourteen represents Rome.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ 2, 7, 8, 11 ਅਤੇ 12 ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰੋਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ 1798 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਮ ਦੇ ਦੋ ਪੜਾਵਾਂ—ਪੈਗਨ ਅਤੇ ਪਾਪਲ—ਨੂੰ ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨਾਂ ਲਈ ਢਾਂਚੇ ਵਜੋਂ ਵਿਚਾਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਅਗੂਆਂ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ 11 ਅਤੇ ਆਯਤ 14 ਵਿੱਚ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ; ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਚਲੇ ਲੁੱਟੇਰੇ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 11:14.

There are at least two important points to consider within this verse. The word “vision” in the verse is one of two Hebrew words in the book of Daniel that are translated as “vision.” One of the Hebrew words translated as “vision” is châzôn, and means a dream, or a prophecy or a vision. The word châzôn identifies prophetic history, or a period of time, and it is found ten times in Daniel and always translated as “vision.”

ਇਸ ਪਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਿੰਦੂ ਹਨ। ਇਸ ਪਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸ਼ਬਦ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਦਰਸ਼ਨ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ châzôn ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ। ਸ਼ਬਦ châzôn ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ, ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਦਸ ਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਦਰਸ਼ਨ” ਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

The other Hebrew word that is also translated as “vision” is mar-eh’ and means appearance. The word mar-eh’ is identifying a singular sight, a point in time. The Hebrew word mar-eh’ is found thirteen times in Daniel and it is translated as “vision” six times, four times as “countenance,” twice as “appearance” and once as “well favored.”

ਦੂਜਾ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਜੋ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, mar-eh’ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਰੂਪ” ਜਾਂ “ਦਿੱਖ।” ਸ਼ਬਦ mar-eh’ ਇੱਕ ਇਕੱਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਸਮੇਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ mar-eh’ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾਂ ਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਛੇ ਵਾਰ “ਦਰਸ਼ਨ,” ਚਾਰ ਵਾਰ “ਮੁੱਖ-ਮੁਦਰਾ,” ਦੋ ਵਾਰ “ਦਿੱਖ,” ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ “ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

The robbers of thy people represent Rome and it is therefore the prophetic subject of Rome that establishes the prophetic “vision” in the book of Daniel. For this reason, it is important to understand the significance of Rome as a prophetic symbol.

ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ ਰੋਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਰੋਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਰੋਮ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅਤਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

Prophetic logic demands that the word “vision” representing prophetic history is the same “vision” that is addressed in the book of Revelation, for inspiration identifies that Daniel and Revelation are the same book, that they complement each other, that they bring each other to perfection and that the same line of prophecy that is located in Daniel is taken up in the Revelation. Those points set forth in the Spirit of Prophecy have already been included in this series of articles, so I won’t include them again. I will add another point that we have also already included from Sister White. That point is that all the books of the Bible meet and end in the book of Revelation. The “vision” of prophetic history (châzôn) that is found in Daniel and is established with the prophetic subject of Rome, represents the vision of prophetic history throughout the Bible. All the books of the Bible meet and end in the Revelation and God never contradicts Himself. Never! If you think He has, you are misunderstanding something. The very same Hebrew word (châzôn) is also translated as vision in the book of Proverbs.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤਰਕ ਇਹ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਨ ਵਾਲਾ “ਦਰਸ਼ਨ” ਉਹੀ “ਦਰਸ਼ਨ” ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਕ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਹੀ ਲੜੀ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਇਹ ਬਿੰਦੂ ਇਸ ਲੇਖ-ਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਿੰਦੂ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਬਿੰਦੂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ “ਦਰਸ਼ਨ” (châzôn), ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਰੋਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਕਦੇ ਨਹੀਂ! ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝ ਰਹੇ ਹੋ। ਇਹੀ ਉਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ (châzôn) ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਨੀਤਿਵਚਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਵੀ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 29:18.

That is the first point to consider about the verse. If we misunderstand Rome, then we cannot establish the vision of prophetic history. That fact essentially defines the efforts of Jesuits and others throughout history who have introduced counterfeit theology to destroy the prophetic subject of Rome. As we consider the foundational understanding of Rome, we should bear this in mind.

ਇਹ ਉਸ ਪਦ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਪਹਿਲਾ ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਰੋਮ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝੀਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਹੀ ਤੱਥ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਭਰ ਵਿੱਚ ਯੇਸੂਈਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੋਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਲੀ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰੋਮ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> “ਜੋ ਲੋਕ ਵਚਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਅਰਥ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਰਲਮਿਲ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹੀ ਹੋਣ ਲਈ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੂਰਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦੇਣਗੀਆਂ।” Kress Collection, 105.

If you fail to see the meaning of antichrist (Rome) you will join Rome, and this warning is placed within the context of being able to or not being able to understand the books of Daniel and Revelation. The Millerites built the foundational understanding of Adventism upon their identification of Rome. They understood that Rome was represented by two desolating powers, that both were phases of Rome, but they were not at a place in history to see Rome as a three-fold union as represented in the book of Revelation. Daniel is therefore the foundation represented by the Millerites and Revelation is the capstone represented by Future for America. There is another point from Daniel eleven verse fourteen which we wish to identify.

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ (ਰੋਮ) ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਰੋਮ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਰੋਮ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਨਿਰਮਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਰੋਮ ਨੂੰ ਦੋ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਰੋਮ ਦੇ ਪੜਾਅ ਸਨ, ਪਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਜੇਹੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਕਿ ਰੋਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਸੰਘ ਵਜੋਂ ਦੇਖ ਸਕਣ। ਇਸ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਉਹ ਬੁਨਿਆਦ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਹ ਕੋਨੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ Future for America ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਚੌਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਿੰਦੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।

Miller and the pioneers understood that the image of Nebuchadnezzar’s dream represented the four kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece and Rome. They could not see beyond the fourth kingdom, for they understood that papal Rome was simply a second phase of Rome and therefore that the fourth kingdom had ended in 1798. From their vantage point of history the only prophetic waymark left was the Second Coming of Christ, where the rock that was cut out of the mountain would strike the feet of the image. The Millerites recognized prophetic distinctions between pagan and papal Rome, but being forced to align 1798 with Christ’s return they could see no further than four kingdoms.

ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਅਗੂਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਾਬਿਲ, ਮਾਦੀ-ਫਾਰਸ, ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੇ ਚਾਰ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਕੇਵਲ ਰੋਮ ਦਾ ਹੀ ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਚੌਥਾ ਰਾਜ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ—ਮਸੀਹ ਦਾ ਦੂਜਾ ਆਗਮਨ—ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚੱਟਾਨ ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਟੀ ਗਈ ਸੀ, ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਵੱਜੇਗੀ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਵਿਚਕਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਫ਼ਰਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਿਆ, ਪਰੰਤੂ 1798 ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਨਾਲ ਜੋੜਣ ਲਈ ਬਾਧਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚਾਰ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੇ।

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> “ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਹਾ ਚਿਕਣੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਲੋਕ ਹਨ, ਇੱਕ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ-ਪਰਖ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਲੱਕੜ, ਘਾਹ ਅਤੇ ਪਰਾਲੀ ਰੱਖ ਕੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ। ਹਰ ਉਹ ਆਤਮਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੈ, ਇਹ ਵੇਖੇਗਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਹਿਚਾਣ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦਾ ਸਬਤ ਹੈ। ਜੇ ਸਰਕਾਰ ਸਬਤ ਦਾ ਆਦਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੇ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਰਹੇਗੀ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾ ਝੂਠੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕ ਆਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਇਸ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਪਾਲਣ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦੇਣਗੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਸਬਤ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਪਦੇ ਹੋਏ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨ ਕੇ ਮਨਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਅਲੱਗ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਕਲੀਸੀਆਈ ਚਾਲਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਰਾਜਕਾਜੀ ਚਾਲਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਲੋਹੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਏਕਤਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲੈਸ ਕਰਨਾ ਬੁਰੇ ਨਤੀਜੇ ਲਿਆਵੇਗਾ। ਮਨੁੱਖ ਲਗਭਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਅਪ੍ਰਭਾਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਉਲਟ ਪਵੇਗਾ।” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

Revelation seventeen is the last identification of the kingdoms of Bible prophecy, and it identifies that seven kingdoms have fallen and that the eighth kingdom is the three-fold union of modern Rome. If the first reference to the kingdoms of Bible prophecy is Daniel chapter two, and it most certainly is; then the last reference should be illustrated by the first reference. How can the four kingdoms of Daniel chapter two agree with eight kingdoms in Revelation seventeen?

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰਾਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤ ਰਾਜ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਜ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦਾ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਸੰਘ ਹੈ। ਜੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾ ਸੰਕੇਤ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਹੀ ਹੈ; ਤਾਂ ਆਖਰੀ ਸੰਕੇਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਸੰਕੇਤ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੇ ਚਾਰ ਰਾਜ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰਾਂ ਦੇ ਅੱਠ ਰਾਜਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?

Remember therefore as we proceed, the Millerites could not see prophetic events beyond their history. The message they understood and proclaimed identified the Second Coming of Christ as the next waymark of prophetic history. But if the Millerite understanding of Rome as the symbol that establishes the vision of prophetic history and also Daniel chapter two are both Millerite foundational truths, how can this agree with the eight kingdoms of chapter seventeen of Revelation?

ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ, ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੇ। ਜਿਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਗਲੇ waymark ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਰੋਮ ਬਾਰੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸਮਝ—ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ—ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੱਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰਾਂ ਦੇ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਲ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

If you are uncertain if the image of Daniel two is foundational, all you need to do is consider the 1843 and 1850 pioneer charts. Both have the image of Daniel two portrayed upon them. Just as significantly is that Ellen White identifies that both charts were made by God’s direction and by His design.

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਆਧਾਰਭੂਤ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੇਵਲ 1843 ਅਤੇ 1850 ਦੇ ਪਾਇਨੀਅਰ ਚਾਰਟਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਨਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਚਾਰਟ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ।

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> “ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿ ਅੰਕ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਕਾਈ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ।” Early Writings, 74, 75.

Of the 1850 chart she stated:

1850 ਦੇ ਚਾਰਟ ਬਾਰੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ:

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

> “ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਭਰਾ ਨਿਕਲਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਚਾਰਟ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਚਾਰਟ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਚਾਰਟ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੇ ਇਹ ਇੱਕ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਲਈ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ ਨਵਾਂ ਚਾਰਟ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੀ ਓਸੇ ਹੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।” Manuscript Releases, volume 13, 359.

There is an ancient proverb from the world that states, “Error has many paths, but truth has only one.” There are several various errors that have been employed to prevent people from recognizing that modern Rome in Revelation seventeen is the eighth head that is of the seven. One of those errors which is employed by the theologians of Adventism is a misrepresentation of the kingdoms of history. I am not here referring to the kingdoms of Bible prophecy, these are two different designations. The kingdoms of Bible prophecy are established upon the first mention in Daniel chapter two, but there were kingdoms of history that preceded Babylon. Ellen White clearly identifies who the kingdoms of history were, but the theologians of Adventism ignore the inspired testimony and create a sequence of kingdoms of history that clouds the understanding that Rome always comes up eighth and is of the seven. Yet it is Rome that establishes the vision.

ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਭੁੱਲ ਦੇ ਬਹੁਤ ਰਾਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸੱਚ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਛਾਣਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਉਹ ਅੱਠਵਾਂ ਸਿਰ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਭੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗਲਤ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ; ਇਹ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਰਧਾਰਣ ਹਨ। ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਲੇਖ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਬਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੌਣ ਸਨ, ਪਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਲੜੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਸਮਝ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਸਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਹੀ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤਾਂ ਰੋਮ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The theologians of Adventism and apostate Protestantism suggest that the kingdoms of history were Egypt, Assyria, Babylon, Medo-Persia, Greece, Rome and on. Sister White informs us that there is a third kingdom of history, which they choose to leave out. Are they leaving out that kingdom, or are they leaving out the Spirit of Prophecy? Both.

ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਇਹ ਸੁਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਰਾਜ ਮਿਸਰ, ਅਸ਼ੂਰ, ਬਾਬਲ, ਮਾਦੀ-ਫਾਰਸ, ਯੂਨਾਨ, ਰੋਮ ਆਦਿ ਸਨ। ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਤੀਜਾ ਰਾਜ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਛੱਡਣਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ। ਕੀ ਉਹ ਉਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹਨ? ਦੋਵੇਂ।

> “The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

> “ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਉਹ ਆਪ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀਆਂ ਸਨ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਹਰ ਕੌਮ ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਸਾਹੁਲ ਨਾਲ ਤੌਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸਭ ਆਪਣੇ ਹੀ ਚੋਣ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਸਭ ਉੱਤੇ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਾਰਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

> “The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.

> “ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ‘ਮੈਂ ਹਾਂ’ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਕੜੀ ਵਿੱਚ ਕੜੀ ਜੋੜਦਿਆਂ, ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਅਨੰਤਕਾਲ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਨੰਤਕਾਲ ਤੱਕ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਕੂਚ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਖੜੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਕੁਝ ਗੱਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਫ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅੰਕਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਅਜੇ ਆਉਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।”

> “The final overthrow of all earthly dominions is plainly foretold in the word of truth. In the prophecy uttered when sentence from God was pronounced upon the last king of Israel is given the message: ‘Thus saith the Lord God; Remove the diadem, and take off the crown: … exalt him that is low, and abase him that is high. I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’ Ezekiel 21:26, 27.

> “ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਉਲਟਾਓ ਸੱਚ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਚਾਰੀ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਦੰਡ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ‘ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਮੁਕਟ ਉਤਾਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਤਾਜ ਲਾਹ ਦੇ: … ਜਿਸ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਜੋ ਉੱਚਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਰ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਲਟਾਂਗਾ, ਉਲਟਾਂਗਾ, ਉਲਟਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਇਹ ਫਿਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਨਾ ਆਵੇ ਜਿਸ ਦਾ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।’ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 21:26, 27।”

> “The crown removed from Israel passed successively to the kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. God says, ‘It shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’

> “ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਗਿਆ ਮੁਕਟ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਬਾਬਲ, ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ, ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਇਹ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਨਾ ਆਵੇ ਜਿਸ ਦਾ ਇਸ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।’”

> “That time is at hand. Today the signs of the times declare that we are standing on the threshold of great and solemn events. Everything in our world is in agitation. Before our eyes is fulfilling the Saviour’s prophecy of the events to precede His coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars…. Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places.’ Matthew 24:6, 7.

> “ਉਹ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਅੱਜ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਦਹਲੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਉਧਾਰਕਰਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਮਦ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਸੀ: ‘ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ ਸੁਣੋਗੇ…. ਕੌਮ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ, ਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਆਉਣਗੇ।’ ਮੱਤੀ 24:6, 7.”

> “The present is a time of overwhelming interest to all living. Rulers and statesmen, men who occupy positions of trust and authority, thinking men and women of all classes, have their attention fixed upon the events taking place about us. They are watching the strained, restless relations that exist among the nations. They observe the intensity that is taking possession of every earthly element, and they recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.

> “ਵਰਤਮਾਨ ਸਭ ਜੀਊਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਤਿਅਧਿਕ ਗੰਭੀਰ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੇਤਾ, ਭਰੋਸੇ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਪਦਾਂ ਉੱਤੇ ਆਸੀਨ ਮਨੁੱਖ, ਹਰ ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘਟ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਤਣਾਓਪੂਰਣ ਅਤੇ ਅਸ਼ਾਂਤ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਰ ਧਰਤੀਲੇ ਤੱਤ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਘਟਨਾ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਹੈ—ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲਕਾਇ ਸੰਕਟ ਦੀ ਡੇਹਲੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ”

> “Angels are now restraining the winds of strife, that they may not blow until the world shall be warned of its coming doom; but a storm is gathering, ready to burst upon the earth; and when God shall bid His angels loose the winds, there will be such a scene of strife as no pen can picture.

> “ਦੂਤ ਹੁਣ ਝਗੜੇ-ਫਸਾਦ ਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਨਾ ਵਹਿਣ ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ; ਪਰ ਇੱਕ ਤੂਫ਼ਾਨ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੁੱਟ ਪੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾਵਾਂ ਛੱਡਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਐਸਾ ਝਗੜੇ-ਫਸਾਦ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਵੀ ਕਲਮ ਚਿੱਤਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।”

> “The Bible, and the Bible only, gives a correct view of these things. Here are revealed the great final scenes in the history of our world, events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.” Education, 178–180.

> “ਬਾਈਬਲ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਬਾਈਬਲ ਹੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅੰਤਿਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ—ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅੱਗੇ ਪੈ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੀ ਧੁਨੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਬਣ ਲਈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਢਹਿ ਜਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।” Education, 178–180.

This passage has much light for our time, but what I want to point out is that Sister White clearly identifies that the kingdom of history that preceded Babylon was Israel, not Assyria. The kingdoms of history that is used by theologians leave out Israel as a kingdom of history, in spite of the power and glory that was established during the reign of king Solomon, and in spite of inspiration’s direct testimony through Ezekiel and Ellen White that the crown of Israel passed to Babylon.

ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜੋਤਿ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਜਿਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜ ਜੋ ਬਾਬਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਅਸ਼ੂਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਸੀ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਹ ਰਾਜ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਵਰਤਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਬਾਹਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਤੇ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਇਸ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਤਾਜ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

If we apply the inspired commentary to the kingdoms of history, we find that Israel needs to be counted among those kingdoms. Israel, Assyria and Egypt are kingdoms of history that preceded the first kingdom of Bible prophecy which was Babylon. Therefore, the fourth kingdom of “history” was Babylon, the fifth was Medo-Persia, the sixth was Greece, the seventh was pagan Rome, and the eighth was papal Rome, which was of the seven for it represents the second phase of pagan Rome. With the kingdoms of history papal Rome is the eighth, and is of the seven.

ਜੇ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸਰਾਏਲ, ਅਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਹ ਰਾਜ ਹਨ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜ, ਅਰਥਾਤ ਬਾਬਲ, ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ “ਇਤਿਹਾਸ” ਦਾ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਬਾਬਲ ਸੀ, ਪੰਜਵਾਂ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਸੀ, ਛੇਵਾਂ ਯੂਨਾਨ ਸੀ, ਸੱਤਵਾਂ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਅੱਠਵਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

In Daniel seven we have the kingdoms of Bible prophecy represented by beasts. Babylon is the lion that was followed by the bear of Medo-Persia. The third was Greece as the leopard, and then Rome as the “dreadful and terrible” beast that had “iron teeth.” The terrible beast in agreement with the image of Daniel two is Rome, the fourth kingdom of Bible prophecy.

ਦਾਨੀਏਲ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਦਰਿੰਦਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਾਬਲ ਉਹ ਸਿੰਘ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਦਾ ਰੀਛ ਆਇਆ। ਤੀਜਾ ਯੂਨਾਨ ਸੀ, ਚੀਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਰੋਮ “ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ” ਦਰਿੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ “ਲੋਹੇ ਦੇ ਦੰਦ” ਸਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਦਰਿੰਦਾ ਰੋਮ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਹੈ।

The Millerites understood the fourth kingdom to be Rome, so they understood the characteristics of the terrible beast as such, and simply applied all the prophetic characteristics of the beast unto the fourth kingdom. They saw the distinction between pagan Rome and papal Rome in the passage, but could not see a fifth kingdom of Bible prophecy, for they correctly used the first mention of the kingdoms of Bible prophecy as their point of reference. But the distinction between the two Rome’s is in the passage, which allows us to consider the distinction between the two Rome’s as representing two kingdoms. But this is not the point we are considering.

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਰੋਮ ਸਮਝਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝੇ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪੈਰਾ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਨੂੰ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ, ਪਰ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਉਲੇਖ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ ਦੋਵੇਂ ਰੋਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਭੇਦ ਇਸ ਪੈਰਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਰੋਮਾਂ ਦਾ ਇਹ ਭੇਦ ਦੋ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਉਹ ਬਿੰਦੂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਸੀਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।

> Thus he said, The fourth beast shall be the fourth kingdom upon earth, which shall be diverse from all kingdoms, and shall devour the whole earth, and shall tread it down, and break it in pieces. And the ten horns out of this kingdom are ten kings that shall arise: and another shall rise after them; and he shall be diverse from the first, and he shall subdue three kings. And he shall speak great words against the most High, and shall wear out the saints of the most High, and think to change times and laws: and they shall be given into his hand until a time and times and the dividing of time. But the judgment shall sit, and they shall take away his dominion, to consume and to destroy it unto the end. Daniel 7:23–26.

> ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਚੌਥਾ ਦਰਿੰਦਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌੰਦ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਇਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਦਸ ਸਿੰਗ ਦਸ ਰਾਜੇ ਹਨ ਜੋ ਉੱਠਣਗੇ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਇੱਕ ਉੱਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲਿਆਂ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮ ਮਹਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਰਮ ਮਹਾਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਾਂ ਨੂੰ ਘਲਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਮਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਸਮਿਆਂ, ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਪਰ ਨਿਆਇਕ ਦਰਬਾਰ ਬੈਠੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਅਧਿਕਾਰ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਾਸ ਅਤੇ ਸੰਹਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਦਾਨੀਏਲ 7:23–26.

The fourth kingdom in Daniel two is Rome. The ten horns represent the ten nations that represent the kingdom of pagan Rome, and before papal Rome would take control of the world in 538, three of those kingdoms would be removed, or plucked up. Then the “little” “horn” of verse eight with “eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things,” would arise. If we have ten horns in the fourth kingdom and three are removed in order for the “little horn” to replace those three horns, then when the three horns are removed it leaves seven horns, and the little horn is the eighth, for Rome always comes up eighth and is of the seven. There is much light concerning Rome in its two phases in this chapter, but we are simply here providing a second witness that prophetically as well as historically, Rome comes up eighth and is of the seven.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਰੋਮ ਹੈ। ਦੱਸ ਸਿੰਗ ਉਹ ਦੱਸ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਰਾਜ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣੇ ਸਨ, ਜਾਂ ਜੜੋਂ ਉਖਾੜੇ ਜਾਣੇ ਸਨ। ਤਦ ਅੱਠਵੇਂ ਪਦ ਦਾ “ਛੋਟਾ” “ਸਿੰਗ,” ਜਿਸ ਦੀਆਂ “ਅੱਖਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੂੰਹ ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਦਾ ਸੀ,” ਉੱਭਰੇਗਾ। ਜੇ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੱਸ ਸਿੰਗ ਹਨ ਅਤੇ “ਛੋਟੇ ਸਿੰਗ” ਵਾਸਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਹਟਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜਦ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਿੰਗ ਹਟਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਸੱਤ ਸਿੰਗ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਅੱਠਵਾਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੋਮ ਸਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਹੀ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋਹੀਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ, ਰੋਮ ਅੱਠਵਾਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

In chapter eight we find the enlargement of chapter seven. The chapter once again identifies the kingdoms of Bible prophecy but leaves off the first kingdom of Babylon for when Daniel received the vision of chapter eight it was very close to the end of Babylon. In the chapter Medo-Persia is represented by a ram that had two horns. Greece is represented by a goat with one horn that is broken and produces four horns out of the broken horn. Then a “little horn” follows after Greece, and once again the little horn is representing Rome. Though Rome was not a direct descendant from the empire of Greece, the passage portrays the little horn as coming out of one of the four horns that arose in the Greek kingdom after the first horn—representing Alexander the Great—was broken. Rome was not a descendant of the Greeks, but it began its conquering of the world from the area of Greece, and in that sense, it came out of one of those four horns.

ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਘਟਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਬਾਬਲ ਦਾ ਅੰਤ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਨੂੰ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇਕ ਮੇਂਡੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਯੂਨਾਨ ਨੂੰ ਇਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਬੱਕਰੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਸਿੰਗ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਿੰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਸਿੰਗ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਯੂਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ “ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ” ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇਹ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਰੋਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਰੋਮ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਸਮਰਾਜ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਵੰਸ਼ਜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਥਾਪਿ ਇਹ ਅੰਸ਼ ਛੋਟੇ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਸਿੰਗ—ਜੋ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਟੁੱਟ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯੂਨਾਨੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰੇ ਸਨ। ਰੋਮ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ।

We therefore find in chapter eight a second witness to chapter seven. Medo-Persia had two horns, Greece had one and thereafter four more horns. That equals seven horns before Rome’s as the little horn came out of one of Greece’s four horns. Two plus one plus four equals seven, then Rome, the little horn, is the eighth and it is of the seven. It is worth noting that in this passage that identifies that Rome comes out of one of the Greek horns is one of the greatest prophetic arguments that Miller and his co-laborers had to meet in their history.

ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਲਈ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਸਾਕ੍ਹੀ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ। ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ, ਯੂਨਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਚਾਰ ਸਿੰਗ ਹੋਏ। ਇਹ ਰੋਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੱਲ ਸੱਤ ਸਿੰਗ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਦੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਤੇ ਚਾਰ ਜੋੜਿਆਂ ਸੱਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਰੋਮ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ, ਅੱਠਵਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਇਹ ਗੌਰਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਯੂਨਾਨੀ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਤਰਕਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

The Protestants of that history insisted that the little horn of Rome could not be Rome, for the prophecy identifies that the little horn came out from one of the four Grecian horns. They therefore argued that the little horn represented Antiochus Epiphanes who was one of the Seleucid kings that carried on through history after the division of Alexander the Great’s demise. The argument of Millerite history over this issue was so great that on the 1843 chart the argument against the Protestant teaching that was based upon the fact that Daniel saw the little horn come out from one of the four Grecian horns and therefore could not identify Rome, for Rome did not descend from Greece. The argument impacted all the passages in Daniel where Rome is identified. The Protestant position included that the “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel eleven had to be Antiochus Epiphanes. The Millerites therefore included upon the chart that Sister White identified was “directed by the hand of the Lord and should not be altered,” a reference to Antiochus Epiphanes identifying why he could not have been that fourth kingdom. Does Rome establish the vision of prophetic history or did a Seleucid king that died over a hundred years before Christ was born represent the power that stood up against Christ at his crucifixion?

ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਅਡਿੱਗ ਸਨ ਕਿ ਰੋਮ ਦਾ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਰੋਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਐਂਟੀਓਕਸ ਐਪੀਫੈਨਿਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਉਪਰੰਤ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਮਸਲੇ ਉੱਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦਲੀਲ ਇੱਨੀ ਵੱਡੀ ਸੀ ਕਿ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਹ ਤਰਕ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਇਸ ਤੱਥ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਛੋਟੇ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰੋਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੋਮ ਯੂਨਾਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਰੋਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਮਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚੌਦਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਐਂਟੀਓਕਸ ਐਪੀਫੈਨਿਸ ਹੀ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਉਸ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ “ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ,” ਐਂਟੀਓਕਸ ਐਪੀਫੈਨਿਸ ਸੰਬੰਧੀ ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਕੀ ਰੋਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨਾਵਲੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ?

The question that could be raised is, why was Daniel shown Rome coming out of one of the Grecian horns, if Rome was not a direct descendant of Greece? The answer is that the beginning of Rome’s rise to power began in that region which had formerly been Greek territory, but why was the prophecy portrayed in such a way to allow for that confusion?

ਜੋ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉਠਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਰੋਮ ਯੂਨਾਨ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਵੰਸ਼ਜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਰੋਮ ਨੂੰ ਯੂਨਾਨੀ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ? ਇਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲ ਉੱਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਯੂਨਾਨੀ ਇਲਾਕਾ ਸੀ, ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਉਲਝਣ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣੇ?

At least one answer, beyond the importance of noting where Rome began to rise, is that the enigma of Rome always coming up eighth and being of the seven is answered by Rome being associated with the territory of Greece, in order to retain the enigma’s point of Rome being of the seven. The enigma is that important, though the Millerites could never had understood that concept from their vantage point in history. The fact that all the references upon not only the 1843, but also the 1850 chart are illustrations of subjects that are directly addressed in God’s prophetic Word, except for the one reference that emphasizes that Antiochus Epiphanes is not the power that stood against Christ, makes the addition to the chart very significant. How sad is it that when Adventism left their foundations, they find themselves today teaching that the power of verse fourteen of Daniel eleven is Antiochus Epiphanes and not Rome! They now teach what the Millerites opposed so strongly that they represented that controversy upon the 1843 chart!

ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਉੱਤਰ, ਰੋਮ ਦੇ ਉੱਠਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਿੱਥੇ ਹੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਦੇ ਸਦਾ ਅੱਠਵੇਂ ਵਜੋਂ ਉਭਰਨ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣ ਦੀ ਗੁੱਥੀ ਦਾ ਉੱਤਰ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਨੂੰ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਭੂਖੰਡ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਗੁੱਥੀ ਦਾ ਇਹ ਬਿੰਦੂ ਕਾਇਮ ਰਹੇ ਕਿ ਰੋਮ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਇਹ ਗੁੱਥੀ ਇਨੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਨਾ ਕੇਵਲ 1843 ਦੇ, ਸਗੋਂ 1850 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਸਾਰੇ ਹਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਚਿੱਤਰਣ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੋਧਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਇੱਕ ਹਵਾਲੇ ਦੇ ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ Antiochus Epiphanes ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਾਰਟ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਿੰਨੀ ਦੁਖਦਾਈ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਪਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ Daniel ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਚੌਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੋਮ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ Antiochus Epiphanes ਹੈ! ਹੁਣ ਉਹੀ ਗੱਲ ਸਿਖਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਇੰਨਾ ਡਟ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ!

The kingdoms of history identify that Rome comes up eighth and is of the seven. The “little horn” in chapter seven that speaks “great words against the Most High” comes up eighth and is of the seven. The horns of chapter eight identify that Rome comes up eighth and is of the seven.

ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਰਾਜ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੋਮ ਅੱਠਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ “ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ,” ਜੋ “ਸਰਬੋੱਚ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ” ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅੱਠਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੋਮ ਅੱਠਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

In the next article we will consider how modern Rome, as represented in Revelation seventeen comes up eighth and is of the seven. We will then return to Daniel two and identify why Daniel two’s four kingdoms, which is the first mention of the kingdoms of Bible prophecy, is in agreement with Revelation seventeen’s eight kingdoms.

ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਤਰਹੀਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਵੱਲ ਮੁੜਾਂਗੇ ਅਤੇ ਇਹ ਪਛਾਣਾਂਗੇ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਦੇ ਚਾਰ ਰਾਜ, ਜੋ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਹਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਤਰਹੀਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੱਠ ਰਾਜਾਂ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਸਹਿਮਤ ਹਨ।

Back to Articles