Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Two

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਬਿਆਸੀ

Prophetic Alliances and Battles: From Ancient Seleucus to Modern Geopolitics

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਠਜੋੜ ਅਤੇ ਯੁੱਧ: ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੇਲਿਊਕਸ ਤੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੱਕ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 12, 2024

Formats

PDF
Word

Verses thirteen and fourteen, identify a history where Seleucus and Philip of Macedon were forming an alliance, and they typify the United States, which is the first proxy army of Rome, and Macedon (Greece) is a symbol of the United Nations. In that early history, an alliance of the king of the north (Seleucus) and Philip (Greece), represents the history that leads into the Battle of Panium, which, two centuries later, had the name of the town changed from Panium, into the town of Caesarea Philippi. The twofold name of the town was not commemorating the alliance of Seleucus and Philip of Macedon.

ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸੇਲਿਊਕਸ ਅਤੇ ਮਕਦੂਨੀਆ ਦੇ ਫਿਲਿਪ ਇੱਕ ਗਠਜੋੜ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਰੋਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਕਦੂਨੀਆ (ਯੂਨਾਨ) ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਸ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜਾ (ਸੇਲਿਊਕਸ) ਅਤੇ ਫਿਲਿਪ (ਯੂਨਾਨ) ਦੀ ਗਠਜੋੜ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪੈਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ, ਦੋ ਸਦੀਆਂ ਬਾਅਦ, ਪੈਨਿਯਮ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਇਹ ਦੋਹਰਾ ਨਾਮ ਸੇਲਿਊਕਸ ਅਤੇ ਮਕਦੂਨੀਆ ਦੇ ਫਿਲਿਪ ਦੀ ਗਠਜੋੜ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

The name “Caesarea Philippi” derives from the historical transformation of the ancient city known as Paneas or Panium. The city was originally named Paneas due to its proximity to a prominent spring dedicated to the Greek god Pan. The spring, which was a significant religious site in antiquity, fed into the Jordan River.

“ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ” ਨਾਮ ਉਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਗਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੂਪਾਂਤਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਨੇਆਸ ਜਾਂ ਪੇਨਿਯਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਨਗਰ ਦਾ ਮੂਲ ਨਾਮ ਪਨੇਆਸ ਇਸ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਯੂਨਾਨੀ ਦੇਵਤਾ ਪਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਚਸ਼ਮੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਸੀ। ਉਹ ਚਸ਼ਮਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਸੀ, ਯਰਦਨ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਸੀ।

During the reign of King Herod the Great, around the 1st century BC, the city underwent significant renovations and was expanded and beautified. Caesarea Philippi was named by Herod Philip, a son of Herod the Great. He named the city Caesarea in honor of the Roman Emperor Caesar Augustus, and Philippi after himself, thus Caesarea Philippi. Therefore, “Caesarea Philippi” is a combination of “Caesarea,” reflecting Herod’s homage to Caesar Augustus, and ‘Philippi,’ honoring Herod Philip.

ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈਰੋਦ ਦੇ ਰਾਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈਰੋਦ ਮਹਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੈਰੋਦ ਫਿਲਿੱਪ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਟ ਸੀਜ਼ਰ ਆਗੁਸਟਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ “ਕੈਸਰਿਆ” ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ “ਫਿਲਿੱਪੀ” ਜੋੜਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ “ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ” ਨਾਮ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਲਈ, “ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ” “ਕੈਸਰਿਆ” ਅਤੇ “ਫਿਲਿੱਪੀ” ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਕੈਸਰਿਆ” ਹੈਰੋਦ ਵੱਲੋਂ ਸੀਜ਼ਰ ਆਗੁਸਟਸ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਫਿਲਿੱਪੀ” ਹੈਰੋਦ ਫਿਲਿੱਪ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Prophetically Panium is associated with a confederacy between Seleucus and Philip of Macedon, and also the alliance between Caesar and Herod Philip. Those two alliances address the alliance between the United States and the United Nations that follows the collapse of Putin’s Russia as represented by Seleucus and Philip. They also represent the alliance between the Papacy, who is the mother, and the United States, who is the daughter, as represented by Caesar and Philip, who were both representatives of Rome. Together they identify the United States reaching “across the gulf to grasp the hand of the Roman power,” and reaching “over the abyss to clasp hands with Spiritualism.” Before the Sunday law of verse sixteen, the threefold union is already put in place.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਨਿਯਮ ਸੇਲਿਊਕਸ ਅਤੇ ਮੈਕਡੋਨ ਦੇ ਫ਼ਿਲਿਪ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਮਹਾਸੰਘ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੈਸਰ ਅਤੇ ਹੇਰੋਦ ਫ਼ਿਲਿਪ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਵੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਾਂਝਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਗਠਜੋੜ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸੇਲਿਊਕਸ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਿਪ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਪੂਤਿਨ ਦੀ ਰੂਸ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਭਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਜੋ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਜੋ ਧੀ ਹੈ, ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੈਸਰ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਿਪ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸਨ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ “ਖਾੜੀ ਦੇ ਪਾਰ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਰੋਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਹੋਏ,” ਅਤੇ “ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਆਤਮਵਾਦ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ” ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਦ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਸੰਘ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

Panium represents the center of Greek worship of the god Pan. The spring that was dedicated to the Greek god Pan, was also known at that time as the “Gates of Hell,” and when Jesus visited there, His statement about the “Gates of Hell,” identifies a struggle between the political and religious attributes of Greece (globalism), and apostate Protestantism that takes place in the last days. It is the battle that was first initiated by the rich President that stirred up the realm of Grecia in verse two. It is a worldwide external battle and also an internal battle with the United States.

ਪਾਨਿਯੁਮ ਯੂਨਾਨੀ ਦੇਵਤਾ ਪਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜੋ ਚਸ਼ਮਾ ਯੂਨਾਨੀ ਦੇਵਤਾ ਪਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ “ਨਰਕ ਦੇ ਫਾਟਕ” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਉੱਥੇ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ “ਨਰਕ ਦੇ ਫਾਟਕ” ਬਾਰੇ ਉਸ ਦਾ ਕਹਿਆ ਬਚਨ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗੁਣ-ਲੱਛਣਾਂ (ਵਿਸ਼ਵਵਾਦ) ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਯੁੱਧ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਧਨਵਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਸੰਸਾਰ-ਵਿਆਪੀ ਬਾਹਰੀ ਯੁੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਯੁੱਧ ਵੀ ਹੈ।

The religion of globalism, is the religion of the dragon, which in our modern setting is the religion of woke-ism. In 2020, the beast from the bottomless pit, identified in Revelation chapter eleven, manifested its political and religious power and slew both horns of the earth beast. That bottomless pit, among other things, is represented by the “Spring of Pan,” that fed the Jordan River.

ਵਿਸ਼ਵਵਾਦ ਦਾ ਧਰਮ ਅਜਗਰ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਆਧੁਨਿਕ ਪਰਿਪੇਖ ਵਿੱਚ ਵੋਕਵਾਦ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ। 2020 ਵਿੱਚ, ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ। ਉਹ ਅਥਾਹ ਖੱਡ, ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, “ਪਾਨ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਯਰਦਨ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।

In Greek mythology, Pan was associated with nature, wilderness, and rustic music, and the presence of a spring dedicated to him held religious importance for worshippers. The god Pan is often depicted with the legs, horns, and ears of a goat. Pan was considered the god of shepherds and flocks, and was often portrayed as a playful and mischievous deity who frolicked in the forests and mountains. The imagery of Pan as a goat-legged deity agrees with Daniel chapter eight, where Greece is represented by a he-goat. Goats are a common domestic animal in ancient Greece, and were often found in mountainous regions where Pan was believed to roam. This depiction became a prominent feature of Pan’s iconography and persisted in Greek art and literature depicting the god, including the national currency.

ਯੂਨਾਨੀ ਪੌਰਾਣਿਕ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਨ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਜੰਗਲੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਾਮੀਣ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਝਰਨੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਉਪਾਸਕਾਂ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਦੇਵਤਾ ਪਾਨ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਬੱਕਰੀ ਦੀਆਂ ਟੰਗਾਂ, ਸਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਨ ਨੂੰ ਚਰਾਹਿਆਂ ਅਤੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਚੰਚਲ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਦੇਵੀ-ਸਰੂਪ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ। ਬੱਕਰੀ-ਟੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਪਾਨ ਦੀ ਇਹ ਚਿੱਤਰਕਲਾ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਯੂਨਾਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਰ-ਬੱਕਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬੱਕਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਘਰੇਲੂ ਪਸ਼ੂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਕਸਰ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪਾਨ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਸਾਵਟ ਪਾਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ-ਚਿੰਹਾਵਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੱਛਣ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਯੂਨਾਨੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਦਰਾ ਸਮੇਤ, ਕਾਇਮ ਰਹੀ।

When Jesus visited Caesarea Philippi, He identified that the “Gates of Hell” would not prevail against the Church. What Peter had stated in answer to Jesus’ question is understood in Christian history and tradition as the “Christian Confession.”

ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਕੈਸਰੀਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਆਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ “ਨਰਕ ਦੇ ਫਾਟਕ” ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਬਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪਤਰਸ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ “ਮਸੀਹੀ ਇਕਰਾਰ” ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

> ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਕੈਸਰਿਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਲੋਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਆਖਦੇ ਹਨ?” ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕੁਝ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਕੁਝ, ਏਲੀਆਹ; ਅਤੇ ਹੋਰ, ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਜਾਂ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ।” ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਆਖਦੇ ਹੋ?” ਤਦ ਸ਼ਿਮਔਨ ਪਤਰਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਮਸੀਹ ਹੈਂ, ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।” ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਧੰਨ ਹੈਂ ਤੂੰ, ਸ਼ਿਮਔਨ ਬਰਯੋਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਪਤਰਸ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਅਧੋਲੋਕ ਦੇ ਫਾਟਕ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਨਾ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨੇਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।” ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੜੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ। ਮੱਤੀ 16:13–20.

This passage is significant because it represents a pivotal moment in Jesus’ ministry and the development of Christian theology. Peter’s confession of Jesus as the Messiah, the Son of the living God, is seen as the foundation of Christian faith and the cornerstone upon which the Church is built. The phrase “on this rock I will build my church” is interpreted in Catholic tradition as a reference to Peter himself, whom Jesus identifies as the “rock” upon which the Church will be built. This interpretation serves as the basis for the papal primacy and authority in Catholic theology.

ਇਹ ਅੰਸ਼ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਯਿਸੂ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਅਤੇ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਣਾਇਕ ਪਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਤਰਸ ਦੁਆਰਾ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਸੀਹਾ, ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੰਨਣ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰੋਕਤੀ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਨੇ ਦੇ ਪੱਥਰ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। “ਇਸ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣਾਵਾਂਗਾ” ਇਹ ਵਾਕ ਕੈਥੋਲਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਪਤਰਸ ਆਪ ਹੀ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਉਸ “ਚੱਟਾਨ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣਾਈ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸਰਵੋਚਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਦੀ ਹੈ।

In Protestant theology, the “rock” is not understood to refer to Peter personally, but to Peter’s confession of faith in Jesus as the Messiah and the Son of God. In this view, the foundation of the Church is not Peter, but the confession that Jesus is the Christ and the Son of God. Regardless of theological interpretation, the Confession of Peter in Matthew 16:13–20 is considered a central and foundational passage in Christian belief, emphasizing the identity of Jesus as the Messiah and the Son of God, and affirming the mission and purpose of the Church.

ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ “ਚਟਾਨ” ਨੂੰ ਪਤਰਸ ਦੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹਸਤੀ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਪਤਰਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਸਵੀਕਾਰ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਨੇਹ ਪਤਰਸ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਹੀ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਆਖਿਆ ਭਾਵੇਂ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੱਤੀ 16:13–20 ਵਿੱਚ ਪਤਰਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਸਵੀਕਾਰ ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਅਤੇ ਨੀਂਹ-ਸਰੂਪ ਅੰਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

In the previous article we presented a passage from The Desire of Ages, where Sister White identifies some of the issues associated with Christ’s visit to Caesarea Philippi. One of the points she notes is that Christ had taken the disciples away from the influence of the Jews for the purpose of setting forth the lessons of Caesarea Philippi.

ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ *The Desire of Ages* ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਉਹਨਾਂ ਕੁਝ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਿੰਦੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਨੇ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਦੇ ਪਾਠਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ।

> “Jesus and His disciples had now come into one of the towns about Caesarea Philippi. They were beyond the limits of Galilee, in a region where idolatry prevailed. Here the disciples were withdrawn from the controlling influence of Judaism, and brought into closer contact with the heathen worship. Around them were represented forms of superstition that existed in all parts of the world. Jesus desired that a view of these things might lead them to feel their responsibility to the heathen. During His stay in this region, He endeavored to withdraw from teaching the people, and to devote Himself more fully to His disciples.” The Desire of Ages, 411.

> “ਯਿਸੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਹੁਣ ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇਕ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ। ਉਹ ਗਲੀਲ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਨ ਜਿੱਥੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਪ੍ਰਬਲ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਨਯਜਾਤੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਹੋਰ ਨੇੜਲੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਉਹ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਸਨ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਯਿਸੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨਯਜਾਤੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਏ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ।” The Desire of Ages, 411.

On July 18, 2020, Christ removed the disciples of September 11, 2001 from the influence of Laodicean Adventism. The first disappointment in the parable of the ten virgins produced a separation of the movement from the assembly of mockers that was in the process of being passed by. This truth was fulfilled in Millerite history on April 19, 1844, and again on July 18, 2020. The history of the tarrying time then began, and it possesses the signature of “Truth” in both the movement of the first and third angels.

18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ, ਮਸੀਹ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੇ ਉਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਵੀ। ਫਿਰ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਮੁਹਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

The first disappointment is the first of three waymarks, and the history concludes with the Great Disappointment of October 22, 1844, that typifies the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The beginning, first letter of the Hebrew alphabet represents a disappointment, and the ending, twenty-second letter of the Hebrew alphabet also represents a disappointment. The thirteenth letter, representing rebellion, identifies the disappointment of the foolish virgins who manifest their lost condition when the call at Midnight identifies who has and who has not prepared for the crisis. The twenty-two letters of the Hebrew alphabet represent the symbol of the combination of divinity with humanity that is accomplished within that history, though the Millerite history represents the first Kadesh, and our history today represents the last Kadesh.

ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਅਰਥਾਤ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ, ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ, ਅਰਥਾਤ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਬਾਈਵਾਂ ਅੱਖਰ, ਵੀ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਹੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਉਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਪਣੀ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦਾ ਪੁਕਾਰਾ ਇਹ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਕਟ ਲਈ ਕਿਸ ਨੇ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਬਾਈ ਅੱਖਰ ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੇ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਪਹਿਲੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਇਤਿਹਾਸ ਆਖ਼ਰੀ ਕਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The two lines are parallel, but one represents the failure of God’s people and the other the victory of God’s people. Just before the cross, Jesus brought His disciples to Panium, just as He has brought His last-day disciples to Panium, and in doing so He allowed a disappointment to remove His last day disciples from the “controlling influence” of Laodicean Adventism, represented by “Judaism” in the history of Matthew chapter sixteen. In doing so, He also simultaneously brought His disciples into a closer contact with heathenism, thus representing the working environment of His last-day disciples who are now living in the full-blown manifestation of satanic power represented by the modern communication systems that are being employed to lead the entire world into receiving the mark of the beast.

ਦੋਵੇਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਸਮਾਂਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ। ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ, ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਨਿਉਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਨਿਉਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ “ਨਿਯੰਤਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵ” ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ “ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਨੇੜਲੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਿਆਇਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਿਆਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਰੂਪ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਚਾਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

The history of Caesarea Philippi aligns with the history of the Battle of Panium, and verses thirteen through fifteen. Christ and His disciples, were standing in the shadow of the cross, typifying His last-day disciples standing in the shadow of the Sunday law. There, in verses thirteen through fifteen, which was Caesarea Philippi, and also the Battle of Panium, which is where we stand today, Christ began to teach His disciples about what was about to happen in verse sixteen.

ਕੈਸਰੀਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਆਯਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਸਲੀਬ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਖੜੇ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਖੜੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੈਸਰੀਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੀ, ਜੋ ਉਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਖੜੇ ਹਾਂ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਣਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸੋਲ੍ਹਾਂਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

> “He was about to tell them of the suffering that awaited Him. But first He went away alone, and prayed that their hearts might be prepared to receive His words.” The Desire of Ages, 411.

> “ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੁੱਖ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਹੀ ਵਾਲਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।” The Desire of Ages, 411.

Before Christ told His disciples of the cross, He first went away, or He tarried, thus marking the tarrying time in the parable and the history from July 18, 2020 to July 2023.

ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਉਹ ਠਹਿਰਿਆ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਾਉ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ 18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਤੋਂ ਜੁਲਾਈ 2023 ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ।

> “Upon joining them, He did not at once communicate that which He desired to impart. Before doing this, He gave them an opportunity of confessing their faith in Him that they might be strengthened for the coming trial.” The Desire of Ages, 411.

> “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਉਪਰੰਤ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਅਵਸਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਲਈ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।” The Desire of Ages, 411.

In July 2023, the Lord began to give opportunity for those involved with the disappointment, to express their faith. He did so by opening up the message of Ezekiel thirty-seven, which was a confirmation of the message of September 11, 2001. It was the thread that tied the sealing time from September 11, 2001 to the soon coming Sunday law together. It did so by placing the disappointment of July 18, 2020 in the structure of truth, for, those who were willing to see, could recognize that every reformatory movement has a theme that runs through their peculiar sacred history.

ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇਣਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸੈਂਤੀਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਕੀਤਾ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਸੀ। ਇਹ ਉਹ ਧਾਗਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਉਸ ਨੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ, ਉਹ ਪਛਾਣ ਸਕਦੇ ਸਨ ਕਿ ਹਰ ਸੁਧਾਰਕ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਆਪਣੀ ਵਿਲੱਖਣ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

In the last days the message of the third Woe arrived on September 11, 2001, then a false message of the third Woe was proclaimed that produced a disappointment, but the message that brought them back to life after three and a half days of being dead, dry and scattered bones was the message of the four winds, that is also the third Woe.

ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਇਆ; ਫਿਰ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇੱਕ ਝੂਠਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੱਡੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕੀਤਾ, ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਤੀਸਰਾ ਹਾਏ ਵੀ ਹੈ।

The last-day disciples can see, if they choose to see, that the three waymarks of the sealing of the one hundred and forty-four thousand are the same theme at each step, and that at the second step, the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet confirmed the message as “Truth.” A second witness the Lord provided was in the fact that the first disappointment of prior reformatory movements was based upon rebellion against God’s revealed will, whether it was Moses not circumcising his son, or Uzzah touching that ark, or Martha and Mary doubting Jesus’ word concerning the death of Lazarus. The only reform line that did not uphold the fact that the first disappointment was based upon disobedience was the reform movement of the Millerites, but it was also shown at that time that the history of the Millerites possessed internal waymarks that were based upon the truth of the eighth, being of the seven.

ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਜੇ ਉਹ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁਣ, ਤਾਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਰ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅੱਖਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਬਗਾਵਤ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਸੱਚਾਈ” ਵਜੋਂ ਪੱਕਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਦੂਜਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਇਸ ਤੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲੀਆਂ ਸੁਧਾਰਕ ਚਲਹੇਰਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੂਸਾ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਖਤਨਾ ਨਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਉਜ਼ਜ਼ਾਹ ਵੱਲੋਂ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ, ਜਾਂ ਮਰਥਾ ਅਤੇ ਮਰਿਯਮ ਵੱਲੋਂ ਲਾਜ਼ਰ ਦੀ ਮੌਤ ਸੰਬੰਧੀ ਯਿਸੂ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਸੰਦੇਹ ਕਰਨਾ। ਇਕੱਲੀ ਸੁਧਾਰ-ਰੇਖਾ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਾਇਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਸੁਧਾਰ ਲਹਿਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਜੋ ਅੱਠਵੇਂ ਦੀ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸਨ ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

The fact that the eighth is of the seven is a major element of the Revelation of Jesus Christ which is now being unsealed, and the transition of the Philadelphian Millerite movement unto the Laodicean church was a waymark that identified when the Laodicean movement of the third angel would transition unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. Thus, the fact that the first Millerite disappointment was accomplished without their movement manifesting disobedience, provided the contrast for the same waymark in the last days where the Laodicean movement of the third angel would disobey and produce a disappointment, and in so doing would align with the Millerite waymark, and produce the logic to see the movement of the one hundred and forty-four thousand is the eighth, that is of the seven.

ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੁਣ ਖੋਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਦਾ ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਨ ਇੱਕ ਐਸਾ waymark ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਈ ਕਿ ਕਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਲਾਓਦਿਕਿਆਈ ਆੰਦੋਲਨ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਆੰਦੋਲਨ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਵੱਲੋਂ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸੇ waymark ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਤੁਲਨਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਲਾਓਦਿਕਿਆਈ ਆੰਦੋਲਨ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਮਿਲਰਾਈਟ waymark ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਤਰਕ ਉਤਪੰਨ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਆੰਦੋਲਨ ਅੱਠਵਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

On July 2023, the Lord raised up a “voice in the wilderness” in order to prepare His last-day people for the crisis of the Sunday law, and once He returned from tarrying in prayer unto the disciples, He gave them opportunity to express their faith. In Christ’s day the message was His baptism, the point where Jesus, became Jesus Christ. That waymark aligns with September 11, 2001, and His disciples were asked what men thought, and then asked what the disciples themselves thought about Christ.

ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਲਈ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਆਵਾਜ਼” ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੇਲਿਆਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਸੀ, ਉਹ ਬਿੰਦੂ ਜਿੱਥੇ ਯਿਸੂ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ September 11, 2001 ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਲੋਕ ਕੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੇਲਿਆਂ ਆਪ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।

> “Upon joining them, He did not at once communicate that which He desired to impart. Before doing this, He gave them an opportunity of confessing their faith in Him that they might be strengthened for the coming trial. He asked, ‘Whom do men say that I the Son of man am?’

> “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਕਸੌਟੀ ਲਈ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਲੋਕ ਕੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੌਣ ਹਾਂ?’”

> “Sadly the disciples were forced to acknowledge that Israel had failed to recognize their Messiah. Some indeed, when they saw His miracles, had declared Him to be the Son of David. The multitudes that had been fed at Bethsaida had desired to proclaim Him king of Israel. Many were ready to accept Him as a prophet; but they did not believe Him to be the Messiah.” The Desire of Ages, 411.

> “ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਨਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਆਪਣੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਵੇਖੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਊਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਬੇਥਸੈਦਾ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ। ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਨਬੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ; ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹਾ ਸੀ।” The Desire of Ages, 411.

The majority of Adventism did not believe in the third Woe of September 11, 2001. They believed some of the miracles of the prophetic word that had been presented in the movement, and some understood that the message of September 11, 2001 had elements of truth, but they did not truly believe the claims of September 11, 2001.

ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦੀ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਕੁਝ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਸਮਝਿਆ ਕਿ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕੁਝ ਤੱਤ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦੇ ਦਾਵਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।

The claim of September 11, 2001 had been typified by the claim of August 11, 1840, and that claim was expressed by Sister White when commenting upon the fulfillment of August 11, 1840. She stated:

11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਛਾਇਆ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਿਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ:

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਰਧਾਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਰਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੋ ਗਏ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ, ਸਹੀ ਸਨ; ਅਤੇ ਆਗਮਨ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਦਭੁੱਤ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮਿਲੀ। ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪਦਵੀ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਮਿਲਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ; ਅਤੇ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਿਆ।” The Great Controversy, 334, 335.

What was confirmed on August 11, 1840 was that Miller’s prophetic views were accurate, and the claim of September 11, 2001 is the confirmation that Future for America’s prophetic views are accurate. The unrepentant multitude in July of 2023 could not and would not accept the premise that the methodology designed by Christ, and entrusted to Future for America is actually the methodology of the latter rain. But then Christ asked His disciples what they, not the multitude thought.

11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਜਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮਿਲਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਚਾਰ ਸਹੀ ਸਨ; ਅਤੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੈ ਕਿ Future for America ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਚਾਰ ਸਹੀ ਹਨ। ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਤੌਬਾ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਭੀੜ ਇਸ ਪੂਰਵਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪੱਧਤੀ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਰਚੀ ਗਈ ਅਤੇ Future for America ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਭੀੜ।

> “Jesus now put a second question, relating to the disciples themselves: ‘But whom say ye that I am?’ Peter answered, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’

> “ਹੁਣ ਯਿਸੂ ਨੇ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ: ‘ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ?’ ਪਤਰਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘ਤੂੰ ਮਸੀਹ ਹੈਂ, ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।’”

> “From the first, Peter had believed Jesus to be the Messiah. Many others who had been convicted by the preaching of John the Baptist, and had accepted Christ, began to doubt as to John’s mission when he was imprisoned and put to death; and they now doubted that Jesus was the Messiah, for whom they had looked so long. Many of the disciples who had ardently expected Jesus to take His place on David’s throne left Him when they perceived that He had no such intention. But Peter and his companions turned not from their allegiance. The vacillating course of those who praised yesterday and condemned today did not destroy the faith of the true follower of the Saviour. Peter declared, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’ He waited not for kingly honors to crown his Lord, but accepted Him in His humiliation.

> “ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਪਤਰਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਮੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪ੍ਰਚਾਰਣਾ ਦੁਆਰਾ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਮਿਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਕਿ ਯਿਸੂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਇੰਨਾ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤੋਂ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੇਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਹ ਆਸ ਰੱਖੀ ਸੀ ਕਿ ਯਿਸੂ ਦਾਊਦ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਸੰਭਾਲੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ। ਪਰ ਪਤਰਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਨਾ ਮੁੜੇ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਕੱਲ੍ਹ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਡਗਮਗਾਹਟ ਭਰੀ ਚਾਲ ਨੇ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਅਨੁਯਾਈ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਪਤਰਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ‘ਤੂੰ ਮਸੀਹ ਹੈਂ, ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।’ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਮੰਡਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਨਿਮਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।”

> “Peter had expressed the faith of the twelve. Yet the disciples were still far from understanding Christ’s mission. The opposition and misrepresentation of the priests and rulers, while it could not turn them away from Christ, still caused them great perplexity. They did not see their way clearly. The influence of their early training, the teaching of the rabbis, the power of tradition, still intercepted their view of truth. From time to time precious rays of light from Jesus shone upon them, yet often they were like men groping among shadows. But on this day, before they were brought face to face with the great trial of their faith, the Holy Spirit rested upon them in power. For a little time their eyes were turned away from ‘the things which are seen,’ to behold ‘the things which are not seen.’ 2 Corinthians 4:18. Beneath the guise of humanity they discerned the glory of the Son of God.

> “ਪਤਰਸ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ ਚੇਲੇ ਅਜੇ ਵੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਸਨ। ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਗਲਤ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਘੋਰ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਾਰਗ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ, ਰੱਬੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਂਦੀ ਸੀ। ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਯਿਸੂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਕਿਰਣਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਅਕਸਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ ਜੋ ਛਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਟੋਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਸ ਦਿਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਸਥਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਸੌਟੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰਿਆ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ‘ਦਿੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ’ ਤੋਂ ਹਟਾ ਕੇ ‘ਅਦਿੱਖ ਵਸਤਾਂ’ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵੱਲ ਫੇਰੀਆਂ ਗਈਆਂ। 2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 4:18। ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।”

> “Jesus answered Peter, saying, ‘Blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but My Father which is in heaven.’” The Desire of Ages, 412.

> “ਯਿਸੂ ਨੇ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ‘ਧੰਨ ਹੈਂ ਤੂੰ, ਸ਼ਿਮਊਨ ਬਰ-ਯੋਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ।’” The Desire of Ages, 412.

Peter’s confession in identifying that Christ is the son of God, spoke directly to the testing question of that history. The time had come for the Messiah to appear, as set forth by God’s prophetic word, and only those who accepted that truth would be included with those represented by Peter’s statement. Peter represents those who accept the message established on September 11, 2001, and that confess that Jesus is the son of God. “Peter had expressed the faith of the twelve,” and the twelve he represented were the one hundred and forty-four thousand. For this reason, Christ changed Peter’s name from Simon Bar-jona unto Peter in the passage.

ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਦਿਆਂ ਪਤਰਸ ਦੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੁਵੀਕਾਰੋਕਤੀ ਨੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪਰਖਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਮਸੀਹਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਲੋਕ ਜੋ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਤਰਸ ਦੇ ਬਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਗੇ। ਪਤਰਸ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਇਹ ਸੁਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਿਸੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। “ਪਤਰਸ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ,” ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਨ। ਇਸ ਕਾਰਣ, ਇਸ ਅਨੁਚੇਦ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਪਤਰਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਮਓਨ ਬਾਰ-ਯੋਨਾ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਪਤਰਸ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

“Simon” means “he who hears,” and “bar” means “son of,” and Jonah means “dove.” Simon represented those who heard the message of the dove, which represented the truths associated with the baptism of Jesus, when He became the Christ, anointed with power, as was symbolically represented by the descent of the Holy Spirit in the form of a dove.

“ਸਿਮੋਨ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਉਹ ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,” ਅਤੇ “ਬਰ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਦਾ ਪੁੱਤਰ,” ਅਤੇ ਯੋਨਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਕਬੂਤਰ।” ਸਿਮੋਨ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਬੂਤਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜੋ ਯਿਸੂ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਬਣਿਆ, ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਰਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

The reform lines parallel each other and John represents the Millerites, who on August 11, 1840, ate the little book. Jeremiah aligns with that event, and when he ate the little book, he was then called by God’s name.

ਸੁਧਾਰ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਧੀ ਸੀ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਉਸ ਘਟਨਾ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਧੀ, ਤਦ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.

> ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਬਣਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੇ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:16.

When the Lord entered into covenant with Abram, He changed his name to Abraham, as He did with Sarai and Jacob. The changing of a name represents a covenant relationship, and at the waymark where the divine symbol descends God’s people are to eat the message, enter into covenant, and their name is then changed. As a representative of the disciples of Christ’s time, Simon Bar-jona represented those who “heard” the message of the “dove.”

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਬਰਾਮ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਅਬ੍ਰਾਹਾਮ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸਰਾਇ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਨਾਮ ਦਾ ਬਦਲਿਆ ਜਾਣਾ ਵਾਚਾਕਾਰੀ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਉੱਤੇ ਜਿੱਥੇ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨਾ, ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਵਜੋਂ, ਸ਼ਿਮਓਨ ਬਰ-ਯੋਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਫਾਖਤਾ” ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਸੁਣਿਆ” ਸੀ।

When he gave testimony that he recognized that at that waymark Jesus became the Christ, and that He was the Son of God, and all which that entails, Christ then changed his name to Peter. He had expressed the message that Christ’s covenant people of that history accepted, and in so doing he also typified the one hundred and forty-four thousand of the last days.

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਉੱਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਬਣਿਆ, ਅਤੇ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਦ ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਪਤਰਸ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵਾਚਾ-ਜਨਤਾ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।

The letter “P” is the sixteenth letter in the English alphabet, and the letter “E” is the fifth letter in the alphabet, and the letter “T” is the twentieth letter, the letter “E” is repeated, and the name ends with the letter “R” which is the eighteenth letter. Sixteen “times” five, “times” twenty, “times” five, “times” eighteen equals one hundred and forty-four thousand. The Wonderful Linguist spoke to Peter in Hebrew, and the New Testament was written in the Greek, and the translators of the King James Version produced the New Testament in English.

ਅੱਖਰ “P” ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਸੋਲਵਾਂ ਅੱਖਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਖਰ “E” ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਅੱਖਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਖਰ “T” ਵੀਹਵਾਂ ਅੱਖਰ ਹੈ, ਅੱਖਰ “E” ਦੁਬਾਰਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਾਮ ਅੱਖਰ “R” ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਠਾਰਹਵਾਂ ਅੱਖਰ ਹੈ। ਸੋਲਾਂ “ਗੁਣਾ” ਪੰਜ, “ਗੁਣਾ” ਵੀਹ, “ਗੁਣਾ” ਪੰਜ, “ਗੁਣਾ” ਅਠਾਰਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾਵਿਦ ਨੇ ਪਤਰਸ ਨਾਲ ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਨੇਮ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ ਵਰਜਨ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦਕਾਂ ਨੇ ਨਵਾਂ ਨੇਮ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ।

In spite of the three steps of differing languages, Christ, who is the Son of God, the Wonderful Linguist, and the Wonderful Numberer, placed an illustration of the sealing of the one hundred and forty-four thousand in Matthew chapter sixteen, that aligns with the Battle of Panium, and His visit to Caesarea Philippi. He did so by employing His control of language and numbers, for He is both Palmoni (the Wonderful Numberer), and the Word (the Wonderful Linguist).

ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਭਿੰਨ ਹੋਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੜਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਸੀਹ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਦ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਗਿਣਨਹਾਰ, ਨੇ ਮੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਪਾਨਿਉਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅੰਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਵਰਤ ਕੇ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਲਮੋਨੀ (ਅਦਭੁਤ ਗਿਣਨਹਾਰ) ਅਤੇ ਬਚਨ (ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਦ) ਹੈ।

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “Nearly two thousand years ago, a voice of mysterious import was heard in heaven, from the throne of God, ‘Lo, I come.’ ‘Sacrifice and offering Thou wouldest not, but a body hast Thou prepared Me…. Lo, I come (in the volume of the Book it is written of Me,) to do Thy will, O God.’ Hebrews 10:5–7. In these words is announced the fulfillment of the purpose that had been hidden from eternal ages. Christ was about to visit our world, and to become incarnate. He says, ‘A body hast Thou prepared Me.’ Had He appeared with the glory that was His with the Father before the world was, we could not have endured the light of His presence. That we might behold it and not be destroyed, the manifestation of His glory was shrouded. His divinity was veiled with humanity,—the invisible glory in the visible human form.

> ਲਗਭਗ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਗੂੜ੍ਹੇ ਅਰਥ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ, “ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।” “ਤੂੰ ਬਲੀਦਾਨ ਅਤੇ ਭੇਟ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਆਂ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਦੇਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ…. ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ (ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗੁੱਥੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,) ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ।” ਇਬਰਾਨੀਆਂ 10:5–7. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਅਨਾਦਿਕਾਲ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਦੇਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ।” ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰ ਨਾ ਸਕਦੇ। ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕੀਏ ਅਤੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਈਏ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਢੱਕਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਦਿਵਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਆਵਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ,—ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਮਹਿਮਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।

> “This great purpose had been shadowed forth in types and symbols. The burning bush, in which Christ appeared to Moses, revealed God. The symbol chosen for the representation of the Deity was a lowly shrub, that seemingly had no attractions. This enshrined the Infinite. The all-merciful God shrouded His glory in a most humble type, that Moses could look upon it and live. So in the pillar of cloud by day and the pillar of fire by night, God communicated with Israel, revealing to men His will, and imparting to them His grace. God’s glory was subdued, and His majesty veiled, that the weak vision of finite men might behold it. So Christ was to come in ‘the body of our humiliation’ (Philippians 3:21, R. V.), ‘in the likeness of men.’ In the eyes of the world He possessed no beauty that they should desire Him; yet He was the incarnate God, the light of heaven and earth. His glory was veiled, His greatness and majesty were hidden, that He might draw near to sorrowful, tempted men.

> “ਇਹ ਮਹਾਨ ਉਦੇਸ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੂਪਕਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਛਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਝਾੜੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਲਈ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਨਿਮਾਣਾ ਬੂਟਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਾਨੋ ਕੋਈ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੀ ਨਾ ਸੀ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਸਰਬ-ਦਇਆਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਅਤਿ ਨਿਮਰ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਿੱਚ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੂਸਾ ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕ ਸਕੇ ਅਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਦੇ ਸਤੰਭ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਸਤੰਭ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਢੱਕੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੀਮਿਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ‘ਸਾਡੀ ਦੀਨਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰ’ ਵਿੱਚ (ਫਿਲਿੱਪੀਆਂ 3:21, R. V.), ‘ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ’ ਆਉਣਾ ਸੀ। ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿੱਚ ਐਸੀ ਕੋਈ ਸੋਭਾ ਨਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਦੇਹਧਾਰੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਚਾਨਣ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਢੱਕੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ ਲੁਕਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਸਕੇ।”

> “God commanded Moses for Israel, ‘Let them make Me a sanctuary; that I may dwell among them’ (Exodus 25:8), and He abode in the sanctuary, in the midst of His people. Through all their weary wandering in the desert, the symbol of His presence was with them. So Christ set up His tabernacle in the midst of our human encampment. He pitched His tent by the side of the tents of men, that He might dwell among us, and make us familiar with His divine character and life. ‘The Word became flesh, and tabernacled among us (and we beheld His glory, glory as of the Only Begotten from the Father), full of grace and truth.’ John 1:14, R. V., margin.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ‘ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਬਣਾਉਣ; ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਵਾਸ ਕਰਾਂ’ (ਨਿਰਗਮਨ 25:8), ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਥਕਾਵਟ-ਭਰੀਆਂ ਭਟਕਣਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਿਹਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਸਾਡੀ ਮਨੁੱਖੀ ਛਾਵਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣਾ ਤੰਬੂ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਤੰਬੂਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਵਾਸ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਸੁਭਾਉ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਾਵੇ। ‘ਬਚਨ ਦੇਹਧਾਰੀ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡੇਰਾ ਕੀਤਾ (ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖੀ, ਐਸੀ ਮਹਿਮਾ ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਇਕਲੌਤੇ ਜੰਮੇ ਦੀ), ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।’ ਯੂਹੰਨਾ 1:14, R. V., margin.”

> “Since Jesus came to dwell with us, we know that God is acquainted with our trials, and sympathizes with our griefs. Every son and daughter of Adam may understand that our Creator is the friend of sinners. For in every doctrine of grace, every promise of joy, every deed of love, every divine attraction presented in the Saviour’s life on earth, we see ‘God with us.’

> “ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੱਸਣ ਲਈ ਆਇਆ, ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੀਆਂ ਪਰਖਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਨਭੂਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਆਦਮ ਦਾ ਹਰ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹਰ ਧੀ ਇਹ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਪਾਪੀਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਹਰ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ, ਆਨੰਦ ਦੇ ਹਰ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਹਰ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਹਰ ਦਿਵਯ ਆਕਰਸ਼ਣ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ’ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ।”

> “Satan represents God’s law of love as a law of selfishness. He declares that it is impossible for us to obey its precepts. The fall of our first parents, with all the woe that has resulted, he charges upon the Creator, leading men to look upon God as the author of sin, and suffering, and death. Jesus was to unveil this deception. As one of us He was to give an example of obedience. For this He took upon Himself our nature, and passed through our experiences. ‘In all things it behooved Him to be made like unto His brethren.’ Hebrews 2:17. If we had to bear anything which Jesus did not endure, then upon this point Satan would represent the power of God as insufficient for us. Therefore Jesus was ‘in all points tempted like as we are.’ Hebrews 4:15. He endured every trial to which we are subject. And He exercised in His own behalf no power that is not freely offered to us. As man, He met temptation, and overcame in the strength given Him from God. He says, ‘I delight to do Thy will, O My God: yea, Thy law is within My heart.’ Psalm 40:8. As He went about doing good, and healing all who were afflicted by Satan, He made plain to men the character of God’s law and the nature of His service. His life testifies that it is possible for us also to obey the law of God.

> “ਸ਼ੈਤਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸਵਾਰਥ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਪਹਿਲੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਨੂੰ, ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਉੱਤੇ ਧਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਪਾਪ, ਪੀੜਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਕਰਤਾ ਸਮਝਣ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਸ ਛਲ ਨੂੰ ਉਘਾੜਣਾ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਸਾਡਾ ਸੁਭਾਉ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ। ‘ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਰਗਾ ਬਣਨਾ ਉਚਿਤ ਸੀ।’ ਇਬਰਾਨੀਆਂ 2:17। ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਸਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸਹਿਆ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਪੂਰੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਯਿਸੂ ‘ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਪਰਖਿਆ ਗਿਆ।’ ਇਬਰਾਨੀਆਂ 4:15। ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਉਹ ਪਰਖ ਸਹੀ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਸੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿੱਤ ਲਈ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪਰਖ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਬਿਵਸਥਾ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ।’ ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 40:8। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਫਿਰਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਫਿਰਿਆ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਸੰਭਵ ਹੈ।”

> “By His humanity, Christ touched humanity; by His divinity, He lays hold upon the throne of God. As the Son of man, He gave us an example of obedience; as the Son of God, He gives us power to obey. It was Christ who from the bush on Mount Horeb spoke to Moses saying, ‘I AM THAT I AM…. Thus shalt thou say unto the children of Israel, I AM hath sent me unto you.’ Exodus 3:14. This was the pledge of Israel’s deliverance. So when He came ‘in the likeness of men,’ He declared Himself the I AM. The Child of Bethlehem, the meek and lowly Saviour, is God ‘manifest in the flesh.’ 1 Timothy 3:16. And to us He says: ‘I AM the Good Shepherd.’ ‘I AM the living Bread.’ ‘I AM the Way, the Truth, and the Life.’ ‘All power is given unto Me in heaven and in earth.’ John 10:11; 6:51; 14:6; Matthew 28:18. I AM the assurance of every promise. I AM; be not afraid. ‘God with us’ is the surety of our deliverance from sin, the assurance of our power to obey the law of heaven.” The Desire of Ages, 23, 24.

> “ਆਪਣੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੁਆਰਾ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ; ਆਪਣੀ ਦਿਵਯਤਾ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਣ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਆਗਿਆਕਾਰਿਤਾ ਦਾ ਇਕ ਉਦਾਹਰਨ ਦਿੱਤਾ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਹੋਰੇਬ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਝਾੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਹਾਂ…. ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖੀਂ, ਮੈਂ ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।’ ਕੂਚ 3:14. ਇਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ-ਵਚਨ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ‘ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ’ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਬੇਤਲਹਮ ਦਾ ਬਾਲਕ, ਨਮ੍ਰ ਅਤੇ ਦੀਨ ਉਧਾਰਕਰਤਾ, ‘ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ’ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। 1 ਤਿਮੋਥਿਉਸ 3:16. ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: ‘ਮੈਂ ਚੰਗਾ ਚਰਵਾਹਾ ਹਾਂ।’ ‘ਮੈਂ ਜੀਉਂਦੀ ਰੋਟੀ ਹਾਂ।’ ‘ਮੈਂ ਰਾਹ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਹਾਂ।’ ‘ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।’ ਯੂਹੰਨਾ 10:11; 6:51; 14:6; ਮੱਤੀ 28:18. ਮੈਂ ਹਾਂ ਹਰ ਇਕ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹਾਂ; ਨਾ ਡਰੋ। ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ’ ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਜ਼ਮਾਨਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਿਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਹੈ।” ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ, 23, 24.

Back to Articles