Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Three

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਤਿਰਪੰਜਵਾਂ ਭਾਗ

The Spiritual Symbolism of the Northern and Southern Kingdoms: A Journey Through Biblical Temples and Human Nature

ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ: ਬਾਈਬਲਿਕ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਉ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 23, 2024

Formats

PDF
Word

The northern kingdom represented the lower nature in the temple of mankind, it represented the body in the temple of the church, it represented the human flesh in the temple of Christ. Christ built every temple, and He laid every foundation, and the first stone in the Millerite temple was the doctrine of the “seven times,” which is represented by Ezekiel’s two sticks. In the rebellion of 1863, Laodicean Adventism rejected their prophetic “cornerstone”, which also occurred in the building of the earthly temple. The rejected stone was destined to be chosen at the conclusion of the temple erection, though it had been a stumbling stone for the entire construction period. Yet, the prophetic Word identifies that the rejected stone of stumbling will ultimately become the head of the corner.

ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨੀਵੀਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦੇਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ; ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਪੱਥਰ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲਾਠੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ “ਕੋਨੇ ਦੇ ਪੱਥਰ” ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ। ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪੱਥਰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਜਾਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੀ ਨਿਰਮਾਣ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਬਚਨ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਕੋਨੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੱਥਰ ਬਣੇਗਾ।

The stick of the “seven times,” as represented by the southern kingdom, is the “head,” in relation to the northern kingdom. It is the “head,” for it is in the southern kingdom that God chose to identify Jerusalem, as His city, where He placed His sanctuary and His name. Until the two sticks were joined from 1798 unto 1844, the “head” had been the lower, southern kingdom. Once John, in 1844, was told to leave off the northern kingdom, for it was given to the Gentiles, the southern kingdom was left as an ensign standing alone as one nation, or at least that was the plan. That plan was hindered by the rebellion of 1863, and modern Israel’s first “rebellion at Kadesh”.

“ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਲਾਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ “ਸਿਰ” ਹੈ। ਇਹ “ਸਿਰ” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਜੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ। ਜਦ ਤੱਕ ਦੋ ਲਾਠੀਆਂ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਜੋੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, “ਸਿਰ” ਹੇਠਲਾ, ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ 1844 ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਇਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਇਕੱਲਾ ਖੜ੍ਹਾ ਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਜੋਂ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇਹੀ ਯੋਜਨਾ ਸੀ। ਉਸ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ “ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿਖੇ ਬਗਾਵਤ” ਦੁਆਰਾ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ।

On September 11, 2001, the Lord brought His Laodicean church back to 1863, back to 1888, back to 1919, and back to 1957 to the second “rebellion at Kadesh”. But at that rebellion the promise of the stone that was rejected becoming the head of the corner is now being fulfilled. It is fulfilled in those represented as the one hundred and forty-four thousand, who Christ accomplishes the combination of Divinity and humanity among forever.

11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਮੁੜ 1863 ਵਿੱਚ, ਮੁੜ 1888 ਵਿੱਚ, ਮੁੜ 1919 ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੁੜ 1957 ਵਿੱਚ, ਕਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੂਜੀ “ਬਗਾਵਤ” ਵੱਲ ਲੈ ਆਇਆ। ਪਰ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ, ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪੱਥਰ ਕੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰਾ ਬਣੇਗਾ—ਇਹ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਸਦੀਵ ਲਈ ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨੂੰ ਸੰਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Paul identified the lower nature as the flesh, and the higher nature as the mind. He identified the body (the lower nature) as death.

ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਨੀਵੀਂ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਮਨ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਰੀਰ (ਨੀਵੀਂ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ) ਨੂੰ ਮੌਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ।

> For we know that the law is spiritual: but I am carnal, sold under sin. For that which I do I allow not: for what I would, that do I not; but what I hate, that do I. If then I do that which I would not, I consent unto the law that it is good. Now then it is no more I that do it, but sin that dwelleth in me. For I know that in me (that is, in my flesh,) dwelleth no good thing: for to will is present with me; but how to perform that which is good I find not. For the good that I would I do not: but the evil which I would not, that I do. Now if I do that I would not, it is no more I that do it, but sin that dwelleth in me. I find then a law, that, when I would do good, evil is present with me. For I delight in the law of God after the inward man: But I see another law in my members, warring against the law of my mind, and bringing me into captivity to the law of sin which is in my members. O wretched man that I am! who shall deliver me from the body of this death? Romans 7:14–24.

> ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਿਵਸਥਾ ਆਤਮਿਕ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਸਰੀਰਕ ਹਾਂ, ਪਾਪ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵੇਚਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਪਰ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਿਵਸਥਾ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਫਿਰ ਇਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਪਾਪ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਅਰਥਾਤ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਛਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਭਲਾਈ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਪਰ ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਜੇ ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਪਾਪ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਬਿਵਸਥਾ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਭਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਬੁਰਾਈ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਦਰਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਿਵਸਥਾ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਦੀ ਉਸ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਹਾਏ, ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਦੁਖੀ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ! ਇਸ ਮੌਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਛੁਡਾਵੇਗਾ? ਰੋਮੀਆਂ 7:14–24.

Paul knew that in his “flesh” dwelt “no good thing.” The tendencies, both inherited and cultivated that existed in his flesh (his body), only worked to lead him into sin. Those tendencies represented the law of sin, but Paul desired to keep the law of God, not the law of sin. The law of God Paul identified as the “law of his mind” (his higher nature). His cry was “who shall deliver me from the body of death?” Of course, Paul knew that it was divinity that would bring deliverance, but he also knew that the work of deliverance required his participation.

ਪੌਲੁਸ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ “ਸਰੀਰ” ਵਿੱਚ “ਕੋਈ ਭਲੀ ਵਸਤੂ” ਨਹੀਂ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ, ਚਾਹੇ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਰਾਹੀਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ (ਉਸ ਦੇਹ) ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਪ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਹੀ ਕਾਰਗਰ ਸਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਪਾਪ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਸੀ, ਪਾਪ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਨੇ “ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ” (ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ) ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸੀ, “ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਇਸ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਕੌਣ ਛੁਡਾਏਗਾ?” ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਪੌਲੁਸ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵਯਤਾ ਹੀ ਲਿਆਵੇਗੀ, ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ।

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Philippians 2:12, 13.

> ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਿਯੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਰਹੇ ਹੋ, ਕੇਵਲ ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ, ਡਰ ਅਤੇ ਕੰਬਣ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਉੱਧਾਰ ਸਿਰੇ ਚਾੜ੍ਹੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਭਲੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਚਾਹਤ ਵੀ ਅਤੇ ਕਰਣੀ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਲਿੱਪੀਆਂ 2:12, 13.

The deliverance from the body of death was accomplished by Divine power, which was connected with human power, and that was the example Jesus provided for men. Even with the law of sin actively working in the lower nature of the body, Jesus kept His lower nature in subjection to God’s law by surrendering His will, to the will of His Father. Paul could find deliverance if he would surrender his will unto the will of divinity. In doing so, he was working out his own salvation, and this is what Sister White means when she speaks about the work of eliminating sin from our life.

ਮੌਤ ਦੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵਯ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਉਦਾਹਰਨ ਸੀ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ। ਦੇਹ ਦੀ ਨੀਚ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਨੀਚ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਿਆ। ਪੌਲੁਸ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦਿਵਯਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਉੱਧਾਰ ਨੂੰ ਕਾਰਗਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਅਰਥ ਹੈ ਜੋ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।

> “Every soul that refuses to give himself to God is under the control of another power. He is not his own. He may talk of freedom, but he is in the most abject slavery. He is not allowed to see the beauty of truth, for his mind is under the control of Satan. While he flatters himself that he is following the dictates of his own judgment, he obeys the will of the prince of darkness. Christ came to break the shackles of sin-slavery from the soul. ‘If the Son therefore shall make you free, ye shall be free indeed.’ ‘The law of the Spirit of life in Christ Jesus’ sets us ‘free from the law of sin and death.’ Romans 8:2.

> “ਹਰ ਉਹ ਆਤਮਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੀਨ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵੇਖਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਿਰਣੇ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪਾਪ-ਗੁਲਾਮੀ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋੜਣ ਲਈ ਆਇਆ। ‘ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਵੋਗੇ।’ ‘ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ’ ਸਾਨੂੰ ‘ਪਾਪ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ’ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰੋਮੀਆਂ 8:2.”

> “In the work of redemption there is no compulsion. No external force is employed. Under the influence of the Spirit of God, man is left free to choose whom he will serve. In the change that takes place when the soul surrenders to Christ, there is the highest sense of freedom. The expulsion of sin is the act of the soul itself. True, we have no power to free ourselves from Satan’s control; but when we desire to be set free from sin, and in our great need cry out for a power out of and above ourselves, the powers of the soul are imbued with the divine energy of the Holy Spirit, and they obey the dictates of the will in fulfilling the will of God.

> “ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕਿਸੇ ਬਾਹਰੀ ਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਪਰਿਵਰਤਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਭਾਵ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇਣਾ ਆਤਮਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਕਿਰਿਆ-ਕਲਾਪ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਿਸੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।

> “The only condition upon which the freedom of man is possible is that of becoming one with Christ. ‘The truth shall make you free;’ and Christ is the truth. Sin can triumph only by enfeebling the mind, and destroying the liberty of the soul. Subjection to God is restoration to one’s self,—to the true glory and dignity of man. The divine law, to which we are brought into subjection, is ‘the law of liberty.’ James 2:12.” The Desire of Ages, 466.

> “ਇਕੱਲੀ ਉਹੀ ਸ਼ਰਤ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਹੈ। ‘ਸੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇਗਾ;’ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਹੀ ਸੱਚ ਹੈ। ਪਾਪ ਕੇਵਲ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਰਬਲ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਹੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਹੈ,—ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਮਰਯਾਦਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣਾ। ਦਿਵਯ ਵਿਵਸਥਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਸੀਂ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ‘ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ’ ਹੈ। ਯਾਕੂਬ 2:12।” ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ, 466.

Paul cried out, “O wretched man that I am! who shall deliver me from the body of this death?” Sister White stated “when we desire to be set free from sin, and in our great need cry out for a power out of and above ourselves, the powers of the soul are imbued with the divine energy of the Holy Spirit, and they obey the dictates of the will in fulfilling the will of God.” In engaging in the combination of our humanity with the divinity of Christ, through the exercise of our will, we accomplish the “act” of removing sin from our own “soul.”

ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਹਾਏ ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਦੁਖੀ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ! ਇਸ ਮੌਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਛੁਡਾਵੇਗਾ?” ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਿਸੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਦਿਵਯ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਆਗਿਆਪਾਲਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।” ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਦਿਵਯਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ “ਪ੍ਰਾਣ” ਵਿਚੋਂ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ “ਕਰਮ” ਸੰਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

But what we “need to understand is the true force of the will.” The will is “the governing power in the nature of man, the power of decision, or of choice. Everything depends on the right action of the will. The power of choice God has given to men; it is theirs to exercise. You cannot change your heart, you cannot of yourself give to God its affections; but you can choose to serve Him. You can give Him your will; He will then work in you to will and to do according to His good pleasure. Thus your whole nature will be brought under the control of the Spirit of Christ; your affections will be centered upon Him, your thoughts will be in harmony with Him.”

ਪਰ ਸਾਨੂੰ “ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।” ਇੱਛਾ “ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੁਭਾਉ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਫੈਸਲੇ ਕਰਨ ਜਾਂ ਚੋਣ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ। ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਛਾ ਦੀ ਸਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੋਣ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਵਰਤਣਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੀਤੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਫਿਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੀ ਭਲੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਜ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਰਾ ਸੁਭਾਉ ਮਸੀਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰੀਤੀਆਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਨਾਲ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੇ।”

Paul knew these truths, and He knew that his lower nature needed to be held in subjection by his higher nature, through the exercise of his will. This is why Paul died daily.

ਪੌਲੁਸ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੁਆਰਾ, ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਪੌਲੁਸ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਰਦਾ ਸੀ।

> I protest by your rejoicing which I have in Christ Jesus our Lord, I die daily. 1 Corinthians 15:31.

> ਮੈਂ ਉਸ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਨ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਰਦਾ ਹਾਂ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 15:31।

Paul knew he needed to crucify his lower nature daily by exercising his will to keep his lower nature in subjection. He therefore crucified his flesh.

ਪੌਲੁਸ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੇਠਲੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਅਧੀਨ ਰੱਖਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਕ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।

> And they that are Christ’s have crucified the flesh with the affections and lusts. Galatians 5:24.

> ਅਤੇ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਹ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਗਲਾਤੀਆਂ 5:24।

Paul knew his sinful flesh would exist in humanity until the Second Coming of Christ, when the faithful, in the twinkling of an eye, would receive a new glorified body. This is why 1798 identifies the foundation of the forty-six years where the Millerite temple was erected, for Christ, as the only foundation, was the lamb slain from the foundation. The northern kingdom was the body, which through sin had taken ascendancy over humanity, and elevated itself to be the counterfeit northern kingdom. In 1844, John was told to “leave out” the courtyard, which means in the Greek, to reject the lower nature, that had taken ascendancy over the higher nature where God had chosen to place His name, and in 1798, the flesh (the lower nature) with “the affections and lusts” was to be crucified.

ਪੌਲੁਸ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪਾਪੀ ਸਰੀਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਅੱਖ ਝਪਕਦੇ ਹੀ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮਹਿਮਾਮਈ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਇਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ 1798 ਉਹਨਾਂ ਛਿਆਲੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਮੰਦਰ ਉਸਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ, ਇਕੋ-ਇੱਕ ਨੀਂਹ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਹੀ ਵਧਿਆ ਗਿਆ ਮੇਮਣਾ ਸੀ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਸਰੀਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਪ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1844 ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਅੰਗਣ ਨੂੰ “ਛੱਡ ਦੇ,” ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹੇਠਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ (ਹੇਠਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ) ਨੂੰ “ਮੋਹ-ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਲਾਲਸਾਵਾਂ” ਸਮੇਤ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।

At the foundation, Christ’s flesh died at the crucifixion, as He was cut off from the living. The southern kingdom was then to be one nation, with one king, in covenant with God, and a nation who had God’s sanctuary in their midst. Line upon line, the “seven times,” is now “the head of the corner,” for since September 11, 2001 God is raising up His “northern army” as an ensign. That army is to be one nation, and that nation will reflect His image alone, and it does so at the very time when Satan is raising up his “horn” that is the image of the beast. In Ezekiel chapter thirty-seven the message of the four winds breathes the latter rain message upon those who then stand up as that army. The message of the four winds is the message of the Seventh Trumpet, which is where the mystery of God is finished.

ਅਧਾਰ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਲੀਬੀ ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਮਰ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਦ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਇੱਕ ਹੀ ਜਾਤਿ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਜਾਤਿ ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਹੋਵੇ। ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, “ਸੱਤ ਸਮੇਂ,” ਹੁਣ “ਕੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰਾ-ਪੱਥਰ” ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ “ਉੱਤਰੀ ਸੈਨੇ” ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਉਠਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੈਨਾ ਇੱਕ ਹੀ ਜਾਤਿ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਤਿ ਕੇਵਲ ਉਸਦੀ ਹੀ ਮੂਰਤਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਠੀਕ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣਾ “ਸਿੰਗ” ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤਿ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਫੂੰਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤਦ ਉਸ ਸੈਨਾ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੱਤਵੇਂ ਤੁਰਹੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਦ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

The finishing work of the sealing began on October 7, 2023. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet, and that trumpet sounds three times during the sealing process. It always marks a strike by Islam against the Glorious Land. The modern spiritual “glorious land” was hit on September 11, 2001, and the ancient literal glorious land was hit on October 7, 2023, the very year the two witnesses who had been slain came back to life. The third strike is at the soon coming Sunday law in the United States.

ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਕੰਮ 7 ਅਕਤੂਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਤੁਰਹੇ ਦੇ ਵੱਜਣ ਦੌਰਾਨ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਤੁਰਹਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਵਾਰ ਇਸਲਾਮ ਵੱਲੋਂ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਹਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਆਤਮਿਕ “ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼” ਉੱਤੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਪ੍ਰਹਾਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ 7 ਅਕਤੂਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਪ੍ਰਹਾਰ ਹੋਇਆ, ਉਸੇ ਸਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਗਵਾਹ, ਜੋ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਮੁੜ ਜੀ ਉੱਠੇ। ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਹਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਹੋਵੇਗਾ।

From October 7, 2023, the Republican horn and the true Protestant horn of the earth beast are accomplishing their final transitions into a horn that either speaks as a dragon or as a Lamb, at the soon coming Sunday law. The two manifestations of the internal and external antagonists in the great controversy that is played out during the closing events of earth’s history, are both located in the history represented by verse forty in Daniel chapter eleven. The two final developments of the two horns is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet. The Seventh Trumpet is the third of three woe trumpets.

7 ਅਕਤੂਬਰ, 2023 ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਆਪਣੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪਾਂਤਰਣਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੈਮਨੇ ਵਾਂਗ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਮਾਪਤੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਇਹ ਦੋ ਅੰਤਿਮ ਵਿਕਾਸ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਨਾਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਤਿੰਨ ਹਾਏ ਵਾਲੀਆਂ ਤੁਰਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜੀ ਹੈ।

The three woes, represent a triple application of prophecy, and in doing so they provide a strong witness of the waymark of October 7, 2023. In both the first woe and the second woe, Islam’s warfare was carried out against the armies of Rome, which in the last days is the United States, as witnessed to by the conquering of the Soviet Union that was brought about by a secret alliance between the antichrist (Pope John Paul II), and the false prophet (Ronald Reagan) in 1989.

ਤਿੰਨ ਹਾਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ 7 ਅਕਤੂਬਰ, 2023 ਦੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਯੁੱਧਕਾਰੀ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਲਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1989 ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ (ਪੋਪ ਜੌਨ ਪੌਲ II) ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ (ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਗਠਜੋੜ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਵ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।

In the first woe, as set forth in Revelation chapter nine, there is a time prophecy of five months, which is one hundred and fifty years. In the second woe, there is a time prophecy of three hundred and ninety-one years, and fifteen days. Both time prophecies represent the warfare against Rome that Islam brought during the two histories that represent the first and second woes. Those two prophecies possessed two different outcomes of the warfare. In the first one hundred and fifty years Islam was to “hurt” Rome, and in the prophecy of three hundred and ninety-one years, and fifteen days, Islam was to “kill” Rome. Those two prophecies were directly connected. The ending of the one hundred and fifty years that Islam was to hurt Rome identified the beginning of the three hundred and ninety-one years, and fifteen days that Islam was to kill Rome. The first and second woes are divided by the ending of the one hundred and fifty years, and the starting of the three hundred and ninety-one years, and fifteen days.

ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਉਸ ਯੁੱਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੌਰਾਨ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਿਆਇਆ, ਜਿਹੜੇ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਤੀਜੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਨ। ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਰੋਮ ਨੂੰ “ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ” ਸੀ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਰੋਮ ਨੂੰ “ਮਾਰ ਦੇਣਾ” ਸੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਰੋਮ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਰੋਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

The United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy at the soon-coming Sunday law, and it is then that it is prophetically “killed”. The hour of the “great earthquake”, in Revelation chapter eleven is the soon coming Sunday law, and when that hour arrives, so too does the Seventh Trumpet of Islam. It arrives to mark the end, or the death of the sixth kingdom, which is the army of Rome in the last days. That death was preceded by one hundred and fifty years of Islam hurting the armies of Rome. According to the mainstream media, which attempts to downplay the activities of radical Islam in the modern world, since October 7, 2023. Until the writing of this article on February 12, 2024, Islam has carried out one hundred and sixty-five attacks upon American interests around the globe.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਰਹਿਣਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ “ਮਾਰਿਆ” ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਦੀ ਘੜੀ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਘੜੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਵੀ ਆ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਤ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ, ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੀ ਸੈਨਾ ਹੈ। ਉਸ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡੇਢ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਇਸਲਾਮ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੁੱਖਧਾਰਾ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, 7 ਅਕਤੂਬਰ, 2023 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਲੇਖ ਦੇ 12 ਫ਼ਰਵਰੀ, 2024 ਨੂੰ ਲਿਖੇ ਜਾਣ ਤੱਕ, ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਹਿਤਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੈਂਸਠ ਹਮਲੇ ਕੀਤੇ ਹਨ।

The one hundred and fifty years of Islam hurting the armies of Rome that leads to the killing of the armies of Rome in the first and second woes, is repeated in the history of the third woe, for that is how a triple application of prophecy works. The sounding of the Seventh Trumpet, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is when the combination of Divinity with humanity occurs, as represented by the joining of the two sticks, has three waymarks, The first is the spiritual glorious land and the last is the spiritual glorious land. The middle waymark is the literal glorious land.

ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਆਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਧ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਇਸੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਤੁਰਹੇ ਦਾ ਫੂਕਿਆ ਜਾਣਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਦਿਵਤਾ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੋ ਲਕੜੀਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜੇ ਜਾਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰਸਤਾ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਆਤਮਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਵੀ ਆਤਮਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਰਸਤਾ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਹੈ।

In 2023, the second blast from the warning Trumpet of the third woe, identified the escalation of the warfare of Islam as it entered into a period where it would “hurt” the earth beast. In that same year, the two witnesses of the Republican horn and the true Protestant horn came back to life and began their mutual transitions into their final symbolic horns. For the Republican horn it was the combination of all the apostate Protestant powers, with all the apostate Republican powers in order to form one horn that is the image of the beast. With the true Protestant horn it was the combination of Divinity with humanity as the horn transitioned from Laodicean to Philadelphian in character, in order to reflect the opposite of the image of the beast. 2023 occurred twenty-two years after 2001, thus representing the symbolic link of Divinity combined with humanity.

2023 ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਾਲੀ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਧਮਾਕੇ ਨੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਯੁੱਧਕਾਰੀ ਦੇ ਵਧਾਏ ਜਾਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ “ਹਾਨੀ” ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ, ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਮੁੜ ਜੀ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਸਪਰ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਐਸਾ ਸਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ। ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨਾਲ, ਇਹ ਦਿਵਤਾ ਦਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਸਿੰਗ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਲਾਉਦਿਕਿਆਈ ਤੋਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੇ ਉਲਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਕਰੇ। 2023, 2001 ਤੋਂ ਬਾਈ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਇਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

All of this history occurs in verse forty of Daniel eleven, which is the verse that was unsealed and produced the increase of knowledge in 1989, that is represented by the Hiddekel River. In the prophetic history of that verse, the final work in the Most Holy Place is also accomplished, which is the light that was unsealed in 1798, and that is represented by the Ulai River. The beginning of verse forty identifies the time of the end in 1798, and the ending of the verse identifies the time of the end in 1989, and both rivers merge together in the history of verse forty, just as the Tigris and Euphrates (the Ulai and Hiddekel) do just before they reach the Persian Gulf.

ਇਹ ਸਾਰਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਆਯਤ ਹੈ ਜੋ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ 1989 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਿੱਡੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਆਯਤ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਕੰਮ ਵੀ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਜੋਤ ਹੈ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਹੈ। ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਦਾ ਅੰਤ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦਰਿਆ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਟਾਈਗ੍ਰਿਸ ਅਤੇ ਯੂਫ੍ਰੇਟਿਸ (ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਡੇਕੇਲ) ਫ਼ਾਰਸੀ ਖਾੜੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified.

> ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਿਮਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ, ਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਬੰਧੇ ਹੋਇਆਂ ਲਈ ਕੈਦਖਾਨੇ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦੇ ਦਿਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ; ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਢਾੜਸ ਦੇਣ ਲਈ; ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਠਹਿਰਾਉਣ ਨੂੰ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਦੀ ਥਾਂ ਸੋਭਾ, ਸੋਗ ਦੀ ਥਾਂ ਆਨੰਦ ਦਾ ਤੇਲ, ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਮਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਰੋਪਾਈ ਕਹਾਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਹੋਵੇ।

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them.

> ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਉਜਾੜ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਨਾਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਜੜੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਨਾਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਮੁੜ ਸੰਵਾਰਣਗੇ। ਅਤੇ ਪਰਦੇਸੀ ਆ ਖੜ੍ਹਣਗੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਹਲਵਾਹੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਗੂਰਬਾਨ ਹੋਣਗੇ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਯਾਜਕ ਕਹਾਏ ਜਾਵੋਗੇ; ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਆਖਣਗੇ; ਤੁਸੀਂ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਖਾਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੌਰਵਾਨਵਿਤ ਕਰੋਗੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਲਾਜ ਦੇ ਬਦਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਮਿਲੇਗਾ; ਅਤੇ ਅਪਮਾਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਣਗੇ; ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੁੱਗਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਣਗੇ; ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ।

> For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations. Isaiah 61:1–11.

> ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ, ਯਹੋਵਾਹ, ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੋਮ-ਬਲੀ ਲਈ ਡਾਕੇਮਾਰੀ ਨਾਲ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਦ੍ਰਵ ਘਿਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਦੀਵੀ ਵਾਚਾ ਬੰਨ੍ਹੋਂਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ; ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਨੰਦ ਕਰਾਂਗਾ, ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਧਾਰ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਏ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਚੋਗੇ ਨਾਲ ਢਾਕਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਦੂਲਹਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਕੋਪਲ ਉਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਬਾਗ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੀਜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੰਕੁਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਉਗਾਏਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 61:1–11।

Back to Articles