Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਗਿਣਤੀ ਸਤਾਰਾਂ

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਸੰਬੰਧ: ਨੇਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 12, 2023

Formats

PDF
Word

ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਅਕਸਰ ਦੂਰਾ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਜੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> “ਇੱਕ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਸੱਬਤ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਰਾ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਇਹ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਮੂਰਤੀ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਣ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸੱਬਤ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੋਂਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ‘ਹਾਇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਅਨਿਆਈ ਫ਼ਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਲੇਸ਼ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ’ [Isaiah 10:1]। [Zephaniah 1:14–18; 2:1–3, quoted.]” Manuscript Releases, volume 14, 91.

ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਨੁਛੇਦ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸਫ਼ਨਯਾਹ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਫ਼ਨਯਾਹ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਭਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰਾਂ (States) ਅਤੇ ਮੀਣਾਰਾਂ (Churches) ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਇਕੱਠ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦਾ ਉਹ ਤੱਤ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ “ਅਵਾਂਛਿਤ ਕੌਮ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਾਰੇ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੱਕ ਤੀਵਰ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦਾ ਗਠਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦਾ ਗਠਨ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਪਰਖ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਹਾਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਫ਼ਰਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਤੀਜਾ ਹੈ (ਲਿਟਮਸ ਟੈਸਟ), ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਫ਼ਨਿਆਹ “ਅਣਚਾਹੀ ਕੌਮ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਚਰਚਰੀ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ।

> ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਉਹ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਲਦੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਬਹਾਦੁਰ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਕੌੜੇ ਰੋਣ ਨਾਲ ਚੀਖੇਗਾ। ਉਹ ਦਿਨ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਦਾ ਦਿਨ, ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਦਿਨ, ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਘੁੱਪ ਅੰਧਕਾਰ ਦਾ ਦਿਨ, ਬੱਦਲਾਂ ਅਤੇ ਘਣੇ ਅੰਧਕਾਰ ਦਾ ਦਿਨ, ਗੜ੍ਹਬੰਧ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਮੀਨਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਰਸਿੰਗੇ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਦਿਨ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਸੰਕਟ ਲਿਆਵਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੁਰਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਧੂੜ ਵਾਂਗ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਗੋਬਰ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੋਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕੇਗਾ; ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਈਰਖਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਭਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਇਕਦਮ ਛੇਤੀ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ, ਹਾਂ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ, ਹੇ ਅਪ੍ਰਿਯ ਜਾਤੀ; ਹੁਕਮ ਦੇ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦਿਨ ਦੇ ਭੂਸੇ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਕ੍ਰੋਧ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਦਿਨ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਭਾਲੋ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਮਰ ਲੋਕੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਨੂੰ ਭਾਲੋ, ਨਿਮਰਤਾ ਨੂੰ ਭਾਲੋ; ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਏ ਜਾਓ। ਸਫ਼ਨਯਾਹ 1:14–2:3.

ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ “ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁਰਸ਼” ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜੋ ਬਲ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ “ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁਰਸ਼” ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਗਿਦਊਨ ਬਾਰੇ ਹੈ।

> ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦੂਤ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਬੱਲੂਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਬੈਠ ਗਿਆ ਜੋ ਓਫਰਾਹ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਅਬੀਏਜ਼ਰੀ ਯੋਆਸ਼ ਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਦਓਨ ਮਿਦਿਆਨੀਆਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਕੋਲ੍ਹੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗੰਹੂ ਝਾੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਸਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਹੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਵੀਰ। ਅਤੇ ਗਿਦਓਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਆ ਪਿਆ ਹੈ? ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਚਰਜ ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੀ ਸੀ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਕੀ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਨੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਨਾ ਲਿਆਇਆ ਸੀ? ਪਰ ਹੁਣ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮਿਦਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਤਾਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਇਸੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਮਿਦਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚਾਵੇਂਗਾ; ਕੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਰਾਹੀਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਬਚਾਵਾਂ? ਵੇਖ, ਮਨੱਸ਼ਹ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਕੁਲ ਗਰੀਬ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮਿਦਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰੇਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਕੋ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ। ਨਿਆਈਆਂ 6:11–16।

ਸਫ਼ਨਿਆਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਗਿਦਓਨ ਵੀ ਹੈ, ਕੌੜੇ ਰੋਣ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। “ਪੁਕਾਰ” ਸ਼ਬਦ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ “ਕੌੜਾ” ਸ਼ਬਦ ਧਰਮੀ ਆਕ੍ਰੋਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਦਓਨ, ਜਾਂ ਸਫ਼ਨਿਆਹ ਦਾ “ਬਲਵਾਨ ਮਨੁੱਖ,” ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ।

> ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ, ਨਾ ਰੁਕ; ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਤੁਰਹੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਕਰ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਪਰਾਧ, ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਖਾ। ਯਸਾਯਾਹ 58:1।

ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨਬੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਤੁਰਹੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਸਫ਼ਨਯਾਹ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦੀ “ਪੁਕਾਰ” ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਦਔਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਦੂਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੁਰਭਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

> ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਖੋਜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਐਸੀ ਕੌਮ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਦੀ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਮੈਥੋਂ ਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ 58:2.

ਬਲਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕੌੜੀ ਪੁਕਾਰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਉੱਧੱਤ ਪਾਪ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਫੇਰਨਾ ਅਤੇ ਇਕਰਾਰ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਮੂਲ ਢਾਂਚਾ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਲਾਮ ਦੁਆਰਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ, ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਨਿਆਂ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਲੇਵੀਅਨ ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀਮਤੀ ਅਤੇ ਨਿਕੰਮੇ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤੇਲ ਰੱਖਣਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਗਿਦਔਨ ਦੇ “ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ” ਵਾਂਗ ਹੋਣਗੇ। ਸਫਨਯਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗਿਦਔਨ, ਜੋ ਏਲੀਆਹ ਹੈ, ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਹੈ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਕੜਵਾਹਟ ਨੂੰ ਜੋੜਦਿਆਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਆਂਸੰਗਤ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਨਿਆਇਕ ਯਤਨ ਨੂੰ ਵੀ।

ਸਫਨਿਆਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਫਰਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕੱਠ ਵੀ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਸੈਂਤੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਤਦ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਕੰਬਣ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹਰ ਹੱਡੀ ਆਪਣੀ ਹੱਡੀ ਨਾਲ। ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਲੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਸਾਂ ਅਤੇ ਮਾਸ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਚਮੜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ: ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:7, 8.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮੁਰਦੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸਦੋਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ, ਕੁਲਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਵੇਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਣਗੇ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਭੇਜਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਪੀੜਾ ਦਿੰਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:8–10.

ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਮੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਪੱਚੀ ਦੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਛਿਤਰਾਵਟ ਵੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਛਿਤਰਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਫ਼ਨਯਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਅਪ੍ਰਿਯ ਕੌਮ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੌਮ ਅਪ੍ਰਿਯ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਸਨ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਰਦਾਂ ਦੇਹਾਂ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅਜਗਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਕੇਂਦਰ-ਬਿੰਦੂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਵਜੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ।

> ਆਸਾਫ ਦਾ ਇੱਕ ਗੀਤ ਜਾਂ ਭਜਨ। ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹੁ; ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਨਾ ਰਹੁ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਨਾ ਰਹੁ। ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖ, ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਕੋਲਾਹਲ ਮਚਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਾਲਾਕੀ ਭਰੀ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲੁਕਾਏ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੌਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਹੀ ਕੱਟ ਮੁਕਾਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਨਾਮ ਫਿਰ ਕਦੇ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਧੀਬੱਧ ਹਨ। ਜ਼ਬੂਰ 83:1–5।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅੱਠੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੋਈ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ “ਆਵਾਜ਼” ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਚੋਣ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਾਂਤਵਾਦਾਤਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਜਾਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦਾ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਂਦਾ ਹੈ।

> “ਧੀਰਜ ਦਿਓ, ਧੀਰਜ ਦਿਓ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ,” ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਖਦਾ ਹੈ। “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਹੋ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਗਈ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਿਆਂ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਦੋਗੁਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇਹ ਹੈ, ‘ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਰਾਜਮਾਰਗ ਸਿੱਧਾ ਕਰੋ। ਹਰ ਇੱਕ ਖੱਡ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਟਿੱਬਾ ਨਿਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਟੇਢੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਵਾਂ ਸਮਤਲ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਹ ਇਕੱਠੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ ਹੈ।’” ਯਸਾਯਾਹ 40:1–5।

ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸ ਤੱਥ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ “ਮਹਿਮਾ,” ਜੋ ਮਸੀਹ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਮੋਹਰਬੰਦ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਉਹ ਅਨਾਵਰਣ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਉਸ ਤੱਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ “ਸੱਚ” ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਪੁਕਾਰਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਗਵਾਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਹਨ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਤੱਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰੱਖੇਗਾ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਧਿਆਨਯੋਗ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਉਸ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਕਰਮੀ ਮਾਫ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਖਦਾਈ ਤੱਥ, ਜੋ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜਿਹੜੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਮਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜਿਹੜੇ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੰਗਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਦੋਗੁਣਾ” ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ “ਹੱਥ,” ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸੀ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸੱਚ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਇਕੱਠੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਚਾਰ ਪਵਨਾਂ ਵਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸਾਂਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹਵਾ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਆਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਹੇ ਸਾਹ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏਆਂ ਉੱਤੇ ਵਾਹ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਜੀ ਉੱਠਣ। ਸੋ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ, ਇਕ ਅਤਿ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਹੱਡੀਆਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਹਨ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਆਸ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ ਹੈ: ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱਟੇ ਗਏ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਵੇਖੋ, ਹੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ, ਹੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀ ਉੱਠੋਗੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਾਵਾਂਗਾ: ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:9–14।

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਸਾਹ ਹੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਚਾਰ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਾਰ ਕੋਨਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਾ ਹਵਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਗੇ, ਨਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਨਾ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ, ਨਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਾਸਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਨਾ ਲਗਾ ਦੇਈਏ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 7:1–3.

ਚਾਰ ਪਵਨ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਇਸਲਾਮ ਦੋਵੇਂ ਹੀ “ਪੂਰਬੀ ਪਵਨ” ਅਤੇ “ਪੂਰਬ ਦੇ ਪੁੱਤਰ” ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦਾ “ਸਾਹ,” ਜੋ ਰਚੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ “ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਅਤਿਅਧਿਕ ਮਹਾਨ ਫੌਜ” ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਫ਼ਨਯਾਹ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਉਹ “ਚੇਤਾਵਨੀ ਜੋ ਕਿਲਾਬੰਦ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਮੀਣਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਮੀਨਾਰ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> “ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅੰਗੂਰਾਂ ਦਾ ਬਾਗ਼ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਦਾ, ਅਤੇ ਬਾੜ੍ਹ ਦਿਵਯ ਬਿਵਸਥਾ ਦਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਮੀਨਾਰ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।” The Desire of Ages, 597.

ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ “ਬਾਬਲ,” “ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ” ਹੈ। ਫ਼ਰਾਂਸ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ “ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ” ਹਨ, “ਸਦੋਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ” ਦੇ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ “ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ” ਹੈ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ। ਸਫ਼ਨਯਾਹ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਮੀਨਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਉਸ ਸਾਂਝ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦਾ “ਗੁਪਤ” ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ।

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਰਥਾਤ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਤੀਜੇ ਦੀ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਵੇਲੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਜਾਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਗੱਠਜੋੜ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਲਾਮ ਉਹ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਸਾਧਨ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਿਆਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੂਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੇਗੀ, ਤਦ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸਿੱਧਾ ਉਲੇਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਪਰਿਪਕਵਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੀਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਮੂਰਤੀ-ਸੁਪਨੇ ਦਾ “ਭੇਦ” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਆਉਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਪਸ਼ੂ-ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਸੰਬੰਧੀ ਕੀ ਅਰਥ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ।

ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਤਰਕ ਇਹ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੁੱਤ ਦੀ ਸਮਰਪਣ-ਰਸਮ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਬੁੱਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਤਿਆਰੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਹੋਣੀ ਸੀ—ਖੁਦਾਈ, ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਜਾਣੀ, ਮਚਾਣਾਂ, ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦਾ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ—ਅਤੇ ਉਹ ਤਿਆਰੀ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸੀ; ਪਰ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਮੂਰਤ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਹੀ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੁਹਰ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੰਗੀਤ ਵੱਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲੰਘਣਾ ਹੈ।

ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਤਰਕ-ਬੁੱਧੀ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨਗੋ ਹੀ ਉਹ ਇਕਲੇ ਇਬਰਾਨੀ ਗੁਲਾਮ ਨਹੀਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਮਰਪਣਾ ਲਈ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਸੰਬੰਧੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ, ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਟ ਲਈ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।

ਇਸ ਲੇਖ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਾ ਕੇਵਲ ਸਫਨਿਆਹ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਧਰਮੀ ਹੁਕਮ ਦੀ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> ਹਾਇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਅਨਿਆਈ ਫ਼ਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਿਮ ਹੁਕਮ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਠਹਿਰਾਏ ਹਨ; ਤਾਂ ਜੋ ਮੁਹਤਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਗਰੀਬਾਂ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੱਕ ਛੀਣ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਨਾਥਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲੈਣ! ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਦਿਨ ਕੀ ਕਰੋਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਆਵੇਗੀ? ਤੁਸੀਂ ਮਦਦ ਲਈ ਕਿਸ ਕੋਲ ਭੱਜੋਗੇ? ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿੱਥੇ ਛੱਡੋਗੇ? ਯਸਾਯਾਹ 10:1–3.

ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ “ਅਧਰਮੀ ਹੁਕਮ” ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ “ਮੁਆਇਨੇ ਦਾ ਦਿਨ” ਅਤੇ “ਉਜਾੜ” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ “ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ” ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ “ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਸ” ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ ਹੈ, “ਉਜਾੜ” “ਦੂਰੋਂ ਆਵੇਗਾ।”

> ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਰਖ ਸਾਬਤ ਕਰੋ; ਹੇ ਅਪਰਾਧਿਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਅੰਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੀ ਯੋਜਨਾ ਅਡੋਲ ਰਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜੋ ਮੇਰੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਮਨਸੂਬਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਕੇ ਵੀ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਕਠੋਰ ਦਿਲ ਵਾਲਿਓ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਸੁਣੋ: ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲਾਏਗੀ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੀਯੋਨ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 46:8–13.

ਯਸਾਯਾਹ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਦ ਉਸ ਦਾ “ਉਧਾਰ” ਹੁਣ ਹੋਰ “ਦੇਰ” ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਦੇਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ ਖੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਭੈ ਛਾ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਇੱਥੇ ਉੱਪਰ ਆਓ। ਅਤੇ ਉਹ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਏ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਅਤੇ ਉਸੇ ਘੜੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਡਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ। ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਲੰਘ ਗਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਜਲਦੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:11–14.

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਘੜੀ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਉਸੇ ਘੜੀ,” ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਛਿਆਲੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਉਸ ਮਨੁੱਖ” ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ “ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਿੰਸਕ ਪੰਛੀ” ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਿੰਸਕ ਪੰਛੀ, ਅਰਥਾਤ “ਉਹ ਮਨੁੱਖ” ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, “ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼” ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ, “ਅਧਰਮੀ ਫ਼ਰਮਾਨ” ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ “ਉਜਾੜ” “ਦੂਰੋਂ” ਆਉਂਦੀ ਹੈ। “ਪੂਰਬ” ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ “ਪੂਰਬ ਦੇ ਪੁੱਤਰ” ਅਤੇ “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ” ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ “ਪੰਛੀ” ਇੱਕ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਘਿਨਾਉਣੇ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪਿੰਜਰਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ “ਹਿੰਸਕ ਪੰਛੀ” ਜੋ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਵੱਡਾ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ, ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅੱਡਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਘਿਣਾਉਣੇ ਪੰਛੀ ਦਾ ਪਿੰਜਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:2.

ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦਾ ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਸੰਘ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਧਰਮ ਆਤਮਵਾਦ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਧਰਮ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੋਪ ਦਾ ਧਰਮ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਤ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਮੁੱਖ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਪੰਛੀ ਪੋਪ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਪ੍ਰੇਰੀਤ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ “ਦੁਸ਼ਟ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ।

> ਤਦ ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੁਣ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਕਰ ਅਤੇ ਵੇਖ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਨਿਕਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਇੱਕ ਏਫਾਹ ਹੈ ਜੋ ਨਿਕਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਸੀਸੇ ਦਾ ਇੱਕ ਤੋਲ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਹੈ ਜੋ ਏਫਾਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਏਫਾਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਸੀਸੇ ਦਾ ਤੋਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਦੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਈਆਂ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਸਾਰਸ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਏਫਾਹ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਤਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦੂਤ ਨੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ, ਇਹ ਏਫਾਹ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਨੂੰ; ਅਤੇ ਉਹ ਥਾਪਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਜ਼ਖਰਿਆਹ 5:5–11.

ਏਫ਼ਾਹ ਮਾਪਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਟੋਕਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਜੋ ਉਸ ਏਫ਼ਾਹ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਟੋਕਰੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਪਸੀ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੋ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਹਨ। ਦੋ ਧਰਮ ਉਸ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ “ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ” ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਘਰ ਬਣਾਉਣਗੇ। ਸ਼ਿਨਾਰ ਬਾਬਲ ਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਹੀ ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਹੈ।

ਉਹ ਦੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਜੋ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ “ਸਥਾਪਿਤ” ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ “ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਾ” ਹੈ। ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਪੰਛੀ ਵੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ “ਪੱਖ” ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਸਟਿਫਿਕੇਸ਼ਨ ਇਸਲਾਮ ਦੀ “ਹਵਾ” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਲਾਮ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹੱਥ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਜੋ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, 1798 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਏਫਾਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫਸੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਏਫਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੀ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਸੀਸੇ ਦਾ ਇਕ ਭਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਵਿਧੀ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਅਤੇ ਆਤਮਵਾਦ ਦੀਆਂ ਉਹ ਦੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਸੀਸੇ ਦਾ ਉਹ ਭਾਰ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠਵੇਂ ਸਿਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।

> “ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸੰਕਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤੀ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ। ਸੰਸਾਰ ਆੰਧੀ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਫੂਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ ਇੱਕ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ—ਅਰਥਾਤ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ—ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਏਕਤਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਹਿਮਾਇਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਈਰਖਾ, ਬੁਰੀ ਸ਼ੱਕ-ਸੰਦੇਹ, ਨਿੰਦਾ-ਭਰੀ ਬੋਲਚਾਲ—ਇਹ ਸਭ ਉਸੇ ਦੁਆਰਾ ਭੜਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸਹਿਮਤੀ ਅਤੇ ਫੂਟ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।” Testimonies, volume 7, 182.

ਤਿਹਰਾ ਸੰਘ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਵਜੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਅਚਾਹੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖ, ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਕੋਲਾਹਲ ਮਚਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਉੱਠਾਇਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਪਟਪੂਰਣ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲੁਕਾਏ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਰਾਮਰਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੌਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੱਟ ਮੁਕਾਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਨਾਮ ਫਿਰ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੇ। ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 83:2–4.

ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਇੱਕ ਧਰਮ ਹੈ, ਅਤੇ “ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਲੁਟੇਰਾ ਪੰਛੀ,” ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ “ਘੜੀ” ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸਲਾਮ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਉਸੇ ਘੜੀ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪੁਨਰਜੀ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਮਰੇ ਹੋਏ ਝੰਡੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਇਸਲਾਮ ਦਾ “ਤੀਜਾ ਹਾਏ” ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਦੀ ਪਦ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹਾਏ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਅਧਰਮੀ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ “ਹਾਏ” ਇਸਲਾਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਉਹ ਪਰਬੰਧਕ ਨਿਆਂ, ਜਾਂ ਸਾਧਨ, ਜਾਂ ਲਾਠੀ (ਯਸਾਯਾਹ 10:5) ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਛਿਆਲੀ ਵਿੱਚ “ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੁੱਟਣਹਾਰ ਪੰਛੀ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ “ਉਸ ਮਨੁੱਖ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ “ਜੋ ਮੇਰੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਉਹ “ਮਨੁੱਖ” ਇਸਲਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ “ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ” ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਸਾਰ ਦਾ, ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਦਾ “ਨਿਸ਼ਚਯ” ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਤੁਰਹੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨਾਲ ਪੰਜਵੀਂ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ “ਹਾਏ” ਤੁਰਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਛਿਆਲੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ “ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੁੱਟਣਹਾਰ ਪੰਛੀ” ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣੂ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ: “ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਆਦਿ ਤੋਂ ਅੰਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਸਲਾਹ ਅਡੋਲ ਰਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।”

ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਦੀ ਤੀਜੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਯਸਾਯਾਹ ਤਿੰਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ:

> ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਆਇਨੇ ਦੇ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਆਵੇਗੀ, ਕੀ ਕਰੋਗੇ? ਤੁਸੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਕਿਸ ਕੋਲ ਭੱਜੋਗੇ? ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿੱਥੇ ਛੱਡੋਗੇ? ਯਸਾਯਾਹ 10:3.

ਅੰਤਿਮ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਅਧਰਮੀ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਸ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> “ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾਲ ਕਿ ਲੋਕ-ਮਤ ਨਾਲ ਚੁਣੇ ਗਏ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ। ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੰਤਰਾਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਗਣਤੰਤਰਵਾਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣ ਗਏ। ਇਹੀ ਸਿਧਾਂਤ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦਾ ਭੇਦ ਹਨ।” The Great Controversy, 441.

ਇਹ ਸੰਵਿਧਾਨ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਛੱਡੀ ਗਈ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਜਿਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਐਸੇ ਅਦਭੁੱਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨਤਾ ਦੀ ਢਾਲ ਫੈਲਾਈ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਧਾਨ-ਸਭਾ ਰਾਹੀਂ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੋਮਵਾਦ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜ ਕਰੇਗਾ। ਰੋਮ ਦਾ ਅਤਿਆਚਾਰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਮਸੀਹ ਸਾਡਾ ਸ਼ਰਨਸਥਾਨ ਹੈ।” Testimonies to Ministers, 206.

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ “ਅਧਰਮੀ ਫਰਮਾਨ” ਉੱਤੇ, ਜੋ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲੁਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਦਦ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜਦਾ ਹੈ—ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦਸ-ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਘ-ਸੰਘਟਨਾ ਵੱਲ—ਤਾਂ ਜੋ ਤੀਸਰੇ “ਹਾਏ” ਦੇ ਇਸਲਾਮੀ ਹਮਲੇ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਤਿੰਨਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਾਲੀ ਉਸ ਉਜਾੜ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਏਕੀਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਪਵਿੱਤਰ ਸੰਬੰਧ ਉੱਤੇ ਪੋਪ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਉਜਾੜ ਨੂੰ “ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਦਿਨ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਹਕੀਕਤਾਂ ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਮਰਪਣ-ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਸੁਰ ਮਿਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੋਸ਼ਾਰੋਪਣ ਇਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪਵੇਗਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਨਿੰਦਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਭੁੱਲ ਵਿੱਚ ਜੀਏ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਸਵਰਗ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮੌਕਿਆਂ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪਰਿਚਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਸਾਧਨ ਸਭ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਪਰੰਤੂ, ਉਸ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸੀ, ਸੁਆਰਥੀ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਸਮ੍ਰੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਧਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੱਲ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕੰਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ, ਅੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਜੀਭ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ‘ਮੈਂ ਉੱਧਾਰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?’” Bible Echo, September 17, 1894.

Back to Articles