Article

# ਰੋਮ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਨੰਬਰ ਤਿੰਨ

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਰਸ਼ਨ: ਬਾਈਬਲੀ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੱਦਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

July 14, 2024

Formats

PDF
Word

ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਆਇਤ ਚੌਦਾਂ ਵਿੱਚ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਜਿਹੜੇ “ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ” ਦੁਆਰਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, “ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਪਰਖੇ ਅਤੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।” ਉਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ, ਪਰਖਣ, ਛਾਣਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਨੇਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵੱਲੋਂ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸੁਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਮਲਿਨਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਤਦ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਭੇਟ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਮਲਾਕੀ 3:3, 4।

ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸਮਝਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੁਨੇਹਾ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਫਰਨਹੂਮ ਦੀ ਸਭਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

> “ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਕਿਹਾ, ‘ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ;’ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਜੋੜਿਆ, ‘ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦਾ, ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਨਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।’ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਣ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ‘ਪਰ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਕ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂਰਖਤਾ ਜਾਪਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।’ 1 Corinthians 2:14. ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਆਤਮਾ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।”

> “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਸਰਵਜਨਿਕ ਝਿੜਕੀ ਨਾਲ ਇਹ ਚੇਲੇ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿੱਛੁੜ ਗਏ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉੱਧਾਰਕ ਨੂੰ ਆਘਾਤ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਪਿੱਠ ਮੋੜ ਕੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੋਣ ਕਰ ਲਈ ਸੀ,—ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰੂਪ, ਗਿਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਛਿਲਕਾ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਤੁਰੇ।”

> “‘ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਖਲਿਹਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੈਂਹੂੰ ਨੂੰ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ।’ ਮੱਤੀ 3:12. ਇਹ ਛਾਂਟਣ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭੂਸੀ ਨੂੰ ਗੈਂਹੂੰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਾੜਨਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਧਰਮੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਭਰਿਆ ਜੀਵਨ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਸਾਰ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਿਆ। ਅੱਜ ਵੀ ਬਹੁਤੇ ਇਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਫ਼ਰਨਹੂਮ ਦੇ ਸਭਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰਨ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਹ ਸਵੈ-ਤਿਆਗ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਪਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਠੇਸ ਖਾ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚੇਲੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ‘ਇਹ ਕਠਿਨ ਗੱਲ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ?’” ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਆਸ, 392.

“ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਮਲਾਕੀ ਦੀ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਕ ਚਿੱਤਰਣਾ ਦਾ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਮੰਦਰ-ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਖੋਜਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ; ਅਰਥਾਤ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਨਿਆਰੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਧੋਬੀ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਮਲਾਕੀ 3:1, 2.

ਸਾਰੇ ਨਬੀ, ਮਲਾਕੀ ਸਮੇਤ, ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ The 1888 Materials, page 403 ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: “ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮੌਜੂਦਾ ਅਪੂਰਣ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਸਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਘਾਤਕ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਕ ਤਰਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਜਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਸਕਣ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਥੋਪੇ ਗਏ ਹਨ।” ਉਸੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, “ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਹੀਂ ਹਨ,” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਕਿਸੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ” ਉਹਨਾਂ “ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ” ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ “ਮਤਭੇਦ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, “ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮੱਜ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਣ। ਉਹ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ,” ਤਾਂ “ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।”

ਪਹਿਲੇ ਲੇਖ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਮਾਡਲ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ The Great Controversy ਦਾ ਉਹ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ, “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਾਕ “Romanism” ਨੂੰ ਬੀਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ ਅਤੇ “apostate Protestantism” ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਆਕਰਣਕ ਸਬੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸਾਬਤ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿ ਇਸ ਵਾਕ ਉੱਤੇ ਉਹ ਜੋ ਲਾਗੂਕਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਇਸਦੇ ਸਹੀ ਅਰਥ ਤੋਂ ਮਰੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਝੂਠੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸਰਵਜਨਿਕ ਪ੍ਰਤੀਹਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ zoom meeting ਦੇ ਵਿਗਿਆਪਨ ਲਈ ਓਹੀ ਅੰਸ਼ ਵਰਤਿਆ। ਤਥਾਪਿ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ “We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth.” ਇਸ ਝੂਠੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਲਈ ਕੋਈ ਯਤਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਝੂਠੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ “inquiring diligently” ਕਰਕੇ “know what is truth” ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕੇਵਲ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਅਸਹਿਮਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ ਕਿ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਕਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸੇ ਸਥਿਤੀ ਉੱਤੇ ਕਾਇਮ ਹਾਂ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਉੱਤੇ ਲਿਖੇ ਲੇਖ ਦੋ ਸੌਵੇਂ ਅੰਕ ਤੱਕ ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਇਹ ਆਇਤਾਂ 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਆਇਤ 40 ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਜੋ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ,” ਤਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ “ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ” ਹੈ। ਪਦ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮੁਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਤਿੰਨ ਪਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ “ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ” ਅਤੇ “ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ” ਦੋਹਾਂ ਵਜੋਂ ਵੀ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮੁਹਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਉਸ “ਭਾਗ” ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਥਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:

> “ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝੇ ਕਿ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਹਰ ਇਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਰਰਥਕ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਭੇਦ ਯੂਹੰਨਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ, ਉਹੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਲਗਨਸ਼ੀਲ ਖੋਜੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਸਵਾਦ ਦੇਵੇਗਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅਸੀਸ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਜਾਵੇਗੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ‘ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ।’”

> “ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੂਰਕ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਹੈ। ਜੋ ਪੁਸਤਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਦੂਤ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ‘ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਰੱਖ ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕਰ ਦੇ।’ ਦਾਨੀਏਲ 12:4।” ਐਕਟਸ ਆਫ਼ ਦ ਅਪੋਸਲਜ਼, 584, 585.

“complement” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਲੈ ਆਉਣਾ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ-ਰਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “line upon line” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ “Revelation of Jesus Christ” ਅਤੇ “the Seven Thunders” ਨਾਲ ਜੋੜਿਆਂ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਸੰਪੂਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾਵਾਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ ਜੋ ਮੋਹਰ-ਰਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ “ਸੱਚ ਦੇ ਬਚਨਾਂ” ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਲਾਕੀ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਮੰਦਰ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ “ਸ਼ੁੱਧ” ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਆਇਤ ਉਹ ਆਇਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿਵਾਦ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹ ਉਸੇ ਹੀ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਮਿਲਰਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਚੌਦ੍ਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਆਏ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਮੰਨਣਾ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਇਕ ਪੂਰਨ ਸਮਾਂਤਰ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਲੁਟੇਰੇ Antiochus Epiphanes ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਵਿਵਾਦ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਲ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੇ ਲੇਵੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਬਚਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। William Miller ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ “ਦਰਟ ਬਰਸ਼ ਮੈਨ” ਹੁਣ ਨਕਲੀ ਸਿੱਕਿਆਂ ਅਤੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਝਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਉਸ ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਸਲੀ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਐਸੀ ਸੰਪੂਰਣ ਕਤਾਰਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਸਜਾਏਗਾ ਜੋ ਸੂਰਜ ਨਾਲੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਇਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਏਗਾ; ਜੇ ਹੋਰ ਉਪਾਅ ਅਸਫਲ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੂੜ-ਮਤ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਾਣਣਗੇ, ਅਤੇ ਭੂਸੇ ਨੂੰ ਗਹੂੰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੀਂਦ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਗ ਉੱਠਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੀਮਤੀ ਜੋਤ ਆਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਖਤਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਤੇ ਆ ਪਏ ਹਨ। ਇਹ ਜੋਤ ਸਾਨੂੰ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਤ-ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਨਾ ਰਹਿਣ।”

ਉਹ “ਕੁਰਾਹੀਆਂ” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੋਏ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, “ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਵਾਦ” ਹਨ।

> “ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲਦੇ ਆ ਰਹੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਵਾਦ ਮੁੜ ਜੀ ਉਠਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਸਿਧਾਂਤਕ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਨਿਰੰਤਰ ਉੱਠਦੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ, ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਜੋ ਖਰੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਟਾਨ ਵਾਂਗ ਅਡਿੱਗ ਖੜੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਦਿਲਾਸੇ ਭਰੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਅੰਤ ਤੱਕ ਅਟੱਲ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੇ ਰੱਖਦਿਆਂ।” Selected Message, book 2, 109.

“ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਵਿਵਾਦ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਚੱਲਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਇੱਕ ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਵਾਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ “ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ” ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ “ਅੰਤ ਤਕ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਣ।” ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ “ਭਰੋਸੇ” ਦੀ “ਸ਼ੁਰੂਆਤ” ਉਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ 1843 ਅਤੇ 1850 ਦੇ ਅਗਵਾਈਕਾਰੀ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

> “ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਭਟਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਪਟ-ਯੁਕਤੀਆਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਕਿ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਘੜੀ ਦੇ ਸੰਕਟਾਂ ਅਤੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ। ਉਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਜਿਤਨੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਫਲ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੂਤਕਾਲੀ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।”

> “‘ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਚੰਗਾ ਰਾਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੱਲੋ।’”

> “ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਦਾ ਯਤਨ ਨਾ ਕਰੇ,—ਉਹ ਨੀਂਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਬਚਨ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਲੋਕ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੀਂਹ ਨਾਲੋਂ, ਜੋ ਰੱਖੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਧੋਖਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੋ ਰੱਖੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨੀਂਹ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ।”

> “ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸਿਧਾਂਤ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਟਿਕੀ ਰਹੀ?—ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਢਹਿ ਪਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਕੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।

> “ਕੀ ਪਹਿਲੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਸੀ? ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ ਸੁਣਣੇ ਪਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਚੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਡਿੱਗ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਪਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ‘ਉਸ ਨੇਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੋ ਧਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਨੇਵ ਨਹੀਂ ਧਰ ਸਕਦਾ’?”

> “ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਅੰਤ ਤੱਕ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ, ਬਿੰਦੂ-ਬਿੰਦੂ ਕਰਕੇ, ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਹੋਏ ਹੋਂਠਾਂ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਦਿਵਯ ਉਚਾਰਣ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।” Review and Herald, March 3, 1904.

ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ “ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹ” ਉਹ “ਨੀਂਹਾਂ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।” ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ “ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ” ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ 1842, 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ “ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚ” ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਨ।

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਬਚਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਜੋ ਮੈਂ ਕਹੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਸੀਓਨ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖਤਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੇਖ ਸਕਣ,—ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਭੁੱਲ, ਧਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਅਧਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਕਰ ਸਕਣ।”

> “ਚੇਤਾਵਨੀ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ: ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਜੋ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ ਡਗਮਗਾ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ 1842, 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਉਣ ਤੋਂ ਹੀ ਲਗਾਤਾਰ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਜੋਤ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੀ ਰਹੀ ਹਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਮੰਚ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਭਾਲਦੇ ਰਹੇ, ਜੋਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ? ਉਹ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਵਰਗੀ ਹੋਣੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਜ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਘੁਮਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਬੰਨ੍ਹਣ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ। ਤਦ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਜੋਤ ਆਤਮਾ-ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕੇਗੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੇ।” Review and Herald, April 14, 1903.

ਜੋ ਸੁਨੇਹਾ “1842, 1843, ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ” ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਸੁਨੇਹਾ 1843 ਦੇ ਅਗੂਆਈ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਈ 1842 ਵਿੱਚ, 1843 ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਚਾਰਟ ਛਪਵਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਅਤੇ ਅਗੂਆਂ ਸਭ ਨੇ ਇਹ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਚਾਰਟ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਉਸ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ ਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲਿਖ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ। ਠੀਕ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੌ ਮਿਲਰਾਈਟ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸਨ, ਅਤੇ SDA ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਤੱਥ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੇ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ।

ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਰੋਮ ਦੀ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਵਜੋਂ ਅਗਵਾਈਕਾਲੀ ਪਹਿਚਾਣ ਗਲਤ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗੀ? ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਗੂਆਂ ਦੀ ਇਸ ਸਮਝ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਰੋਮ ਨੂੰ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੌ ਭੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਸ ਸਮਝ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ?

ਪਹਿਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਅੰਸ਼ ਉਧਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ:

> “ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬੌਧਿਕ ਉੱਨਤੀ ਭਾਵੇਂ ਜਿਹੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਨਾ ਸੋਚੇ ਕਿ ਵਧੇਰੇ ਜੋਤ ਲਈ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਖੋਜ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਇੱਕ ਲੋਕ ਵਜੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੋਤ ਦੀ ਉਸ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਰਣ ਨੂੰ ਪਰਖ ਸਕੀਏ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ।” Testimonies, volume 5, 708.

ਮੈਂ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ “ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ” ਹੁਣ “ਸਾਨੂੰ” ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੰਦਰਾਂ ਪਦਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝਣ ਸੰਬੰਧੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਅਜੇ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗੇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਸੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਪਦ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਨੂੰ ਸੰਪੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਇਸੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭ੍ਰਾਂਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਾ ਕਰਵਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਰੂਕ ਹਾਂ। ਪਰ ਇਹ ਵਿਵਾਦ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਜਾਂ ਹਲਚਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਨਿਰਣਾਇਕ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਡਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸੰਭਵ ਹੈ ਉਹ ਸੱਚ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਵਿਚਕਾਰ ਸਪਸ਼ਟ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉਠਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਰਾਇ-ਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਣ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਦ ਹੁਣ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਫੜੇ ਰਹਿਣਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ....”

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਜਗਾਏਗਾ; ਜੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੂੜ-ਮਤ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਾਣਣਗੇ, ਭੂਸੀ ਨੂੰ ਗੈਂਹੂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੀਂਦ ਵਿਚੋਂ ਜਾਗਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੀਮਤੀ ਜੋਤ ਆਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਖਤਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਤੇ ਆ ਪੁੱਜੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੋਤ ਸਾਨੂੰ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵੱਲ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮੱਤਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਖਾਂ ਅਤੇ ਮੱਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਅਸਪਸ਼ਟ ਧਾਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾ ਕਰਨ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਸਥਾ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਭਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਭੈ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਆਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਦੇ ਸਕਣ।

> “ਉਤੇਜਿਤ ਕਰੋ, ਉਤੇਜਿਤ ਕਰੋ, ਉਤੇਜਿਤ ਕਰੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜੀਵੰਤ ਹਕੀਕਤ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਮੂਲ ਲੇਖ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਐਸੀਆਂ ਦਲੀਲਾਂ ਵਰਤਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾ ਦੇਈਏ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਰੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ।” Testimonies, volume 5, 708.

ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਇਸ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਾਂਗੇ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪਦ ਚੌਦਾਂ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਤਰਕ-ਵਿਤਰਕ ਹੈ, ਉਹੀ ਤਰਕ-ਵਿਤਰਕ ਨਵੀਂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ ਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਰੋਮ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਕਿ The Great Controversy “old world” ਅਭਿਵਿਅੰਜਨਾ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਭੂਤਕਾਲੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ “supposition and ill-defined idea” ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ “argument that is not wholly sound” ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਅਨੁਛੇਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਆਪਣੀ ਉਸ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵਜੋਂ ਰੋਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਸੀਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਆਕਰਨਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਟਿਕਾਉ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੰਡੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਵੋ, ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ।

ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਵਿਗਾੜ ਕੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦੀਰਘ-ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਜਾਣੋ; ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਿਯ ਭਰਾ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਗਿਆਨਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਪੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਅਸਥਿਰ ਲੋਕ, ਹੋਰ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਸ ਲਈ ਤੋੜ-ਮਰੋੜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ ਕਿ ਕਿਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਭਰਮ ਨਾਲ ਭਟਕਾਏ ਜਾ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਅਡੋਲਤਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਨਾ ਪਵੋ। ਪਰ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਜਾਓ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੁਣ ਵੀ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਆਮੀਨ। 2 ਪਤਰਸ 3:15–18.

ਪਤਰਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਅਣਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਅਸਥਿਰ” ਲੋਕ ਹੀ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ “ਮਰੋੜਦੇ” ਹਨ, “ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਸ ਲਈ।” ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵਾਰੰਵਾਰ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਆਪ ਅਧਿਐਨ ਕਰੀਏ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਸ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਇਹ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਾਕੂ ਹੀ ਹਨ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੁਲੇਮਾਨ ਇਹ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 29:18.

“ਨਾਸ ਹੋਣਾ” ਦੀਆਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ। ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਗਲਤ ਸਮਝ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਇਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਇਸ ਤੱਥ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਗਲਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਜੋ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੰਗੇਪਣ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਲਾਓਦਿਕੀਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਧਾਰਨਾ ਕਿਉਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੀਏ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਅਰਥ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਮਿਲਰਾਈਟ ਪਹਿਚਾਣ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੋਮ ਹੀ ਹੈ—ਜੋ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੱਚਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨੀਂਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ?

> “ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਹਰ ਇਮਾਰਤ ਢਹਿ ਪਵੇਗੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਮਨੁੱਖੀ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਘੜਤ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਕੇ ਆਪ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਖਿਸਕਦੀ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰਖ ਦੀਆਂ ਭਿਆਨਕ ਆੰਧੀਆਂ ਉਸ ਰੇਤੀਲੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ ਬਹਾ ਲੈ ਜਾਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇਕ ਖੰਡਰ ਵਜੋਂ ਛੱਡ ਜਾਣਗੀਆਂ।”

> “‘ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਯੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, … ਮੈਂ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਦੀ ਡੋਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨੂੰ ਸਾਹੁਲ ਅਨੁਸਾਰ ਠਹਿਰਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਓਲੇ ਝੂਠ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਨੂੰ ਬਹਾ ਲੈ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਲੁਕਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਡੁੱਬੋ ਦੇਣਗੇ।’ ਯਸਾਯਾਹ 28:16, 17.

> “ਪਰ ਅੱਜ ਦਇਆ ਪਾਪੀ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ‘ਮੇਰੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਣ ਦੀ ਸੌਂਹ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੁਸਟ ਦੇ ਮਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿ ਦੁਸਟ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇ; ਮੁੜੋ, ਮੁੜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਬੁਰੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਮਰੋਗੇ?’ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 33:11. ਜੋ ਆਵਾਜ਼ ਅੱਜ ਅਣਤੋਬੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੁਕਾਰ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ: ‘ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਤੂੰ ਜੋ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰਦੀ ਹੈਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ! ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਰਗੀ ਆਪਣੇ ਚੂਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਾਂ ਹੇਠ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਚਾਹਿਆ! ਵੇਖੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਜਾੜ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’ ਲੂਕਾ 13:34, 35, R.V. ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਸੀ। ਹੇ ਹਠੀਲੇ ਦਿਲ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ! ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਅੰਸੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵਹੇ, ਤਦ ਵੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਹਾਲੇ ਤੋਬਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੁਰਗ ਦਾ ਦਾਨ ਹਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦਿਲ, ਮਸੀਹ ਅਜੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਰੇ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ: ‘ਵੇਖ, ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਖੜਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ।’ ‘ਹੁਣ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਾਂ ਹੈ; ਵੇਖੋ, ਹੁਣ ਹੀ ਉਧਾਰ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:20; 2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 6:2.”

> “ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਆਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਈ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਇਮਾਰਤ ਖੜੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਪਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਬਰਬਾਦੀ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਹਾਲੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਆੰਧੀ ਟੁੱਟ ਪੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਪੱਕੀ ਨੀਂਹ ਵੱਲ ਭੱਜੋ। ‘ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਨੀਂਹ ਲਈ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਪਰਖਿਆ ਹੋਇਆ ਪੱਥਰ, ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਕੋਨੇ ਦਾ ਪੱਥਰ, ਪੱਕੀ ਨੀਂਹ ਦਾ: ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਘਬਰਾਏਗਾ ਨਹੀਂ।’ ‘ਮੇਰੀ ਵੱਲ ਤੱਕੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਚਾਏ ਜਾਵੋਗੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੋਨਿਆਂ ਵਾਲਿਓ: ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।’ ‘ਤੂੰ ਨਾ ਡਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ: ਨਿਰਾਸ਼ ਨਾ ਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿਆਂਗਾ; ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੰਭਾਲਾਂਗਾ।’ ‘ਤੁਸੀਂ ਯੁਗਾਂ ਯੁਗ ਲੱਜਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਘਬਰਾਓਗੇ।’ ਯਸਾਯਾਹ 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17।” Thoughts from the Mount of Blessing, 150–152.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles