Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Seven

ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ - ਸੰਖਿਆ ਸੱਤ

Eleven and Twenty-Two

ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਈ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2026

Formats

PDF
Word

Daniel chapter eleven verse sixteen and verse twenty-two both align with the soon coming Sunday law. Verse ten’s fulfillment in 1989 led to the Ukrainian War in 2014, as represented by the battle of Raphia’s fulfillment of verse eleven in 217 BC. Verse eleven unto verse sixteen is also verse eleven unto verse twenty-two; so, the hidden history of verse forty, as represented in verses eleven through sixteen is also represented as the history of verse eleven unto twenty-two. The hidden history of verse forty is represented by eleven through twenty-two.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਯਤ ਬਾਈ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਯਤ ਦਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ 1989 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ 2014 ਦੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ 217 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਯਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੱਕ, ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਯਤ ਬਾਈ ਤੱਕ ਵੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦਾ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦਾ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈ ਤੱਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

## Chapters Eleven through Twenty-two

ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈਂ ਤੱਕ

That hidden history is also represented in chapters eleven through twenty-two of Genesis, Matthew, Revelation and The Desire of Ages. Those four witnesses of chapters “eleven through twenty-two” align with the hidden history, for the hidden history is verses eleven through twenty-two in Daniel eleven. The center of the four witnesses always identify the sign of the covenant, beginning with the covenant of death represented by Nimrod in chapter eleven in Genesis and ending with the whore of Rome in chapter seventeen of Revelation.

ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ ਉਤਪੱਤੀ, ਮੱਤੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ The Desire of Ages ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। “ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਈਂਵੇਂ” ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੇ ਉਹ ਚਾਰ ਗਵਾਹ ਉਸ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਵਿੱਚ ਆਇਤਾਂ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਗਵਾਹਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸਦਾ ਹੀ ਵਾਚਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਤਪੱਤੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ 11 ਵਿੱਚ ਨਿਮਰੋਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਮੌਤ ਦੀ ਵਾਚਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ 17 ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

## Seventeen

ਸਤਾਰਾਂ

With the exception of Matthew, the four witnesses identify chapter seventeen as the midpoint of the period they illustrate. The number seventeen is also found three times in the three two hundred and fifty-year prophecies that began at 457 BC, 64 and 1776. Two of those lines, (the first and the last) identify a midpoint when the first line of 457 BC ended in 207 BC and the last line of 1776 ends in 2026. 207 BC was between the battles of Raphia and Panium, and 2026 is the midterm of the final president of the United States.

ਮੱਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਾਰੇ ਗਵਾਹ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ-ਸਾਲਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ 457 ਈਸਾ ਪੂਰਵ, 64 ਅਤੇ 1776 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ, (ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ) ਇੱਕ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ 457 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰੇਖਾ 207 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ ਅਤੇ 1776 ਦੀ ਆਖਰੀ ਰੇਖਾ 2026 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 207 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਰਾਫ਼ੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨਿਯੂਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ 2026 ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦਾ ਮੱਧ-ਅਵਧੀ ਬਿੰਦੂ ਹੈ।

Within the three two-hundred and fifty year lines, Ptolemy reigned for seventeen years. There are seventeen years between 313 and 330 in Nero’s line and there was seventeen years between the battles of Raphia in 217 BC and the battle of Panium in 200 BC. Three of the four witnesses of chapters eleven unto twenty-two mark their exact midpoint as chapters seventeen. Therefore, the hidden history of verse forty is represented in verses eleven through twenty-two of the same chapter, and the four witnesses of chapters eleven through twenty-two align with those very same verses. The fulfillment of each of the three 250-year prophecies align with the very same history. The midpoint is emphasized as a waymark, and it is especially identified as the symbol of the covenant and seal of God’s people.

ਤਿੰਨ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ-ਸਾਲਾ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਟੋਲੇਮੀ ਨੇ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਨੀਰੋ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ 313 ਅਤੇ 330 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹਨ, ਅਤੇ 217 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ 200 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪੇਨਿਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਸਨ। ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੇ ਚਾਰ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਆਪਣੇ ਸਹੀ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਸਤਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਚਾਲੀਵੀਂ ਪੰਕਤੀ ਦਾ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੇ ਚਾਰ ਗਵਾਹ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਪੰਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ 250-ਸਾਲਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਉਸੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਭਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਅਤੇ ਮੋਹਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

## Daniel Twelve

ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ

Verses seven, eleven and twelve of Daniel chapter twelve identify the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse seven identifies December 31, 2023, verse twelve identifies July 18, 2020. The scattering of verse seven that ended on December 31, 2023, which had begun on July 18, 2020 was represented in the alpha and omega of the three verses of prophetic time located in Daniel twelve. The middle verse of 1,290 years identifies the history of 1989 to the soon coming Sunday law as 30, and then 1,260 to the close of human probation. Thirty years representing the age of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand and 1260 years typifying the symbolic forty-two months of Revelation thirteen.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤਵੀਂ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਇਤਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਾਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਤਵੀਂ ਆਇਤ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਇਤ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਆਇਤ ਦਾ ਛਿਟਕਾਇਆ ਜਾਣਾ, ਜੋ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜੋ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1,290 ਸਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਮੱਧਲੀ ਆਇਤ 1989 ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ 30 ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ 1,260 ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੀਹ ਸਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਜਾਜਕਾਈ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ 1260 ਸਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਹਨ।

The dual prophecy of 30 followed by twelve hundred and sixty years is a symbol of Abraham and Pauls’ dual covenant prophecy of 400 and 430 years. The midpoint of the three verses of time in Daniel twelve represents the rebellion of the thirteenth letter, while also emphasizing the covenant and sealing of the one hundred and forty-four thousand. The three verses also align with the hidden history, and add another witness of the emphasis of the midpoint being a symbol of the covenant.

ਤੀਹ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਅਬਰਾਹਾਮ ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਦੀਆਂ 400 ਅਤੇ 430 ਸਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋਹਰੀ ਵਾਚਾ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅੱਖਰ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਵਾਚਾ ਅਤੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਗਵਾਹ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਵਾਚਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

## Spring and Fall

ਬਹਾਰ ਅਤੇ ਪਤਝੜ

With all these lines we must include the three witnesses of the spring and fall feasts located in Leviticus twenty-three aligned and combined with the Pentecostal season in the history of the cross. There the chapter is twenty-three, which is a symbol of Christ work of atonement. The chapter is made up of forty-four verses, symbolically representing October 22, 1844. October 22 represents 22 days in October, beginning with the first day and ending on the twenty-second day, thus bearing the credentials of the Hebrew alphabet. October being the tenth month, when multiplied by the twenty-second day equals 220.

ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਤੇਈਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਲੀਬ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਨਾਲ ਸੁਰਬੱਧ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈਂ ਹੈ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਚੁਆਲੀਹ ਆਇਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। 22 ਅਕਤੂਬਰ ਅਕਤੂਬਰ ਦੇ 22 ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਬਾਈਵੇਂ ਦਿਨ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਕਤੂਬਰ ਦਸਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਈਵੇਂ ਦਿਨ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ 220 ਬਣਦਾ ਹੈ।

In the Hebrew calendar the tenth day of the seventh month was the Day of Atonement, and ten times seven is seventy, a symbol of probationary time. The twenty-three hundred years ended in 1844 when the third angel arrived, as typified by the third decree that initiated the period. There was seventy weeks determined as probationary time then allotted to ancient literal Israel at the beginning of the 2,300 days, and at the ending of those days the probationary period for modern spiritual Israel was represented by the tenth day of the seventh month, which equates to seventy. October 22, 1844 typifies the soon coming Sunday law, and it is there that the symbolic seventy years of probationary time ends for Seventh-day Adventism, as it did for the Jews when Stephen was stoned.

ਇਬਰਾਨੀ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਦਿਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਸੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਖ-ਸਮੇਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਵਰ੍ਹੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਅਰੰਭਕ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੀਜੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਪਰਖ-ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਸੱਤਰ ਹਫ਼ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ’ਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਪਰਖ ਦੀ ਅਵਧੀ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਤਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਵਾਦ ਲਈ ਪਰਖ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸਤੀਫ਼ਨ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

1844 represents a period when two angels arrived, the second at the first disappointment and the third at the great disappointment. “44” represents a twofold message as represented by verse forty-four of Daniel eleven’s tidings out of the east and the north. Leviticus twenty-three consists of forty-four verses that divide the sacred feasts into spring and fall. Those forty-four verses represent a twofold message. The two seasons are represented by twenty-two verses each, so both the spring and fall feasts represent the Hebrew calendar’s twenty-two letters. When those two witnesses of twenty-two verses are brought together along with the Pentecostal season they produce a framework of three steps.

1844 ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅਵਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋ ਦੂਤ ਆਏ, ਦੂਜਾ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ। “44” ਇੱਕ ਦੋਹਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚੁਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੇਵੀਆਂ ਤੇਈ ਵਿੱਚ ਚੁਤਾਲੀ ਆਇਤਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਚੁਤਾਲੀ ਆਇਤਾਂ ਇੱਕ ਦੋਹਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦੋ ਰੁੱਤਾਂ ਹਰੇਕ ਬਾਈ ਆਇਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਤਿਉਹਾਰ ਇਬਰਾਨੀ ਪੰਚਾਂਗ ਦੇ ਬਾਈ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬਾਈ-ਬਾਈ ਆਇਤਾਂ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦੋ ਸਾਕਸ਼ੀ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

The first step is a waymark made up of three parts followed by five days, as is the last of the three waymarks. The middle waymark is the thirty days of face-to-face instruction by Christ with those who are being anointed as priests for service in the church triumphant. Leviticus twenty-three aligns with the hidden history of verse forty.

ਪਹਿਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਹ ਤੀਹ ਦਿਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਮਸੀਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੁੱਖਾਮੁਖੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਜਈ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਲਈ ਯਾਜਕਾਂ ਵਜੋਂ ਅਭਿਸੇਕਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਲੇਵੀਅਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਈਂ ਅਧਿਆਇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੁਰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।

## Midpoints

ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ

The midpoint of the chapter eleven through chapter twenty-two line of Genesis is chapter seventeen, where the second step of the three-step covenant of Abraham and the sign of circumcision was instituted. The dead-center of all the verses located in chapter eleven unto twenty-two is Genesis 17:22:

ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਈ ਤੱਕ ਦੀ ਰੇਖਾ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ ਅਤੇ ਖਤਨੇ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈ ਤੱਕ ਸਥਿਤ ਸਾਰੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਦਾ ਠੀਕ ਮੱਧ ਉਤਪੱਤੀ 17:22 ਹੈ:

> But my covenant will I establish with Isaac, which Sarah shall bear unto thee at this set time in the next year. And he left off talking with him, and God went up from Abraham. Genesis 17:22.

> ਪਰ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਮੈਂ ਇਸਹਾਕ ਨਾਲ ਕਾਇਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾਹ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਇਸੀ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਣੇਗੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਮੁਕਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਬ੍ਰਾਹਾਮ ਕੋਲੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਤਪੱਤੀ 17:22।

God began speaking to Abraham in verse one and he ended his conversation in verse twenty-two, so the entire dialogue of the covenant of circumcision was placed within the prophetic context of the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, while the theme of the twenty-two verses was the rite of circumcision, that was to be accomplished on the eighth day. The center or midpoint of the Genesis passage is God’s covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand as represented by Abraham’s covenant of circumcision. The midpoint of Genesis’ line of chapters eleven unto twenty-two is chapter seventeen, and the absolute midpoint of the chapter is verse twenty-two where God ceases His conversation of the covenant with Abraham, thus placing the midpoint in the context of the Hebrew alphabet of twenty-two letters. The midpoint of those twenty-two verses, is of course, verse eleven.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਾਈਂਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਲਈ ਖਤਨੇ ਦੀ ਵਾਚਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਰਾ ਸੰਵਾਦ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਬਾਈਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦਰਭ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਉਹਨਾਂ ਬਾਈਂ ਪਦਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਖਤਨੇ ਦੀ ਰਸਮ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਇਸ ਅਵਤਰਨੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਜਾਂ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਚਾਕਾਰੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਖਤਨੇ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਾਈਂ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਅਧਿਆਈ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਸਤਾਰਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਨਿਰਪੇਖ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਬਾਈਂਵਾਂ ਪਦ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਸੰਬੰਧੀ ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਬਾਈਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਬਾਈਂ ਪਦਾਂ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ, ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਗਿਆਰ੍ਹਵਾਂ ਪਦ ਹੈ।

> And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.

> ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਖਤਨੇ ਦੀ ਚੰਮੜੀ ਦਾ ਖਤਨਾ ਕਰੋਗੇ; ਅਤੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਤਪਤਿ 17:11.

The midpoints of the four passages of chapters eleven through twenty-two in the Bible involve three verses to complete the thought of the midpoint.

ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਤੱਕ ਦੇ ਚਾਰ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ, ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦੇ ਹਨ।

> This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee; Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. Genesis 17:10–12.

> ਇਹ ਮੇਰਾ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰੇਕ ਪੁੱਤਰ-ਜਾਤ ਦਾ ਖਤਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਗਲੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਮਾਸ ਦਾ ਖਤਨਾ ਕਰਨਾ; ਅਤੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖਤਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਪੁੱਤਰ-ਜਾਤ, ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਰਦੇਸੀ ਤੋਂ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਤਪੱਤੀ 17:10–12.

A token is a sign, which represents an ensign. The passage is about the ensign who are the one hundred and forty-four thousand. The man child were to be circumcised at eight days old, just as the covenant of Noah was with the eight souls in the ark, thus employing the number eight to tie the Noachian covenant together with the Abrahamic covenant. They are to be Philadelphians, for the are to be circumcised which Paul identifies as the symbol of the crucifixion of the flesh. When the flesh is crucified Christ’s Divinity is within, and that combination is the ensign; for as Sister White states, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”

ਇੱਕ ਟੋਕਨ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਧੁੱਜੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ੍ਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਸ਼ ਉਸ ਧੁੱਜੇ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ-ਸ਼ਿਸ਼ੁ ਦਾ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਖਤਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਨੂਹ ਦੀ ਵਾਚਾ ਕਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਅੱਠ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਠ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਵਰਤ ਕੇ ਨੂਹੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਅਬਰਾਹਾਮੀ ਵਾਚਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆਈ ਹੋਣੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖਤਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਦੇਹ ਦੇ ਸਲੀਬੀਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਹ ਸਲੀਬੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਿਲਾਪ ਹੀ ਉਹ ਧੁੱਜਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ।”

> “Human nature is depraved, and is justly condemned by a holy God. But provision is made for the repenting sinner, so that by faith in the atonement of the only begotten Son of God, he may receive forgiveness of sin, find justification, receive adoption into the heavenly family, and become an inheritor of the kingdom of God. Transformation of character is wrought through the operation of the Holy Spirit, which works upon the human agent, implanting in him, according to his desire and consent to have it done, a new nature. The image of God is restored to the soul, and day by day he is strengthened and renewed by grace, and is enabled more and more perfectly to reflect the character of Christ in righteousness and true holiness.

> “ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਵ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਆਯਸੰਗਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਜਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਮਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ, ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਪਾਏ, ਸਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਦੱਤਕ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਵਾਰਸ ਬਣੇ। ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕਾਰਜ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਤਾ ਉੱਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ—ਇਸ ਕਾਰਜ ਦੇ ਹੋਣ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਅਨੁਸਾਰ—ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸੁਭਾਵ ਰੋਪਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੂਰਤ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਨੋਦਿਨ ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਨਵਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਪੂਰਣਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”

> “The oil so much needed by those who are represented as foolish virgins, is not something to be put on the outside. They need to bring the truth into the sanctuary of the soul, that it may cleanse, refine, and sanctify. It is not theory that they need; it is the sacred teachings of the Bible, which are not uncertain, disconnected doctrines, but are living truths, that involve eternal interests that center in Christ. In him is the complete system of divine truth. The salvation of the soul, through faith in Christ, is the ground and pillar of the truth. Those who exercise true faith in Christ make it manifest by holiness of character, by obedience to the law of God. They realize that the truth as it is in Jesus reaches heaven, and compasses eternity. They understand that the Christian’s character should represent the character of Christ, and be full of grace and truth. To them is imparted the oil of grace, which sustains a never-failing light. The Holy Spirit in the heart of the believer, makes him complete in Christ. It is not a decided evidence that a man or a woman is a Christian because he manifests deep emotion when under exciting circumstances. He who is Christlike has a deep, determined, persevering element in his soul, and yet has a sense of his own weakness, and is not deceived and misled by the Devil, and made to trust in himself. He has a knowledge of the word of God, and knows that he is safe only as he places his hand in the hand of Jesus Christ, and keeps firm hold upon him.

> “ਉਹ ਤੇਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਲੋੜ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਜੋ ਬਾਹਰੋਂ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ, ਪਰਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜੋ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਅਸੰਬੰਧਿਤ ਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਜੀਵੰਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੰਤ ਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਮਸੀਹ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਿਵਯ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀਕ੍ਰਮ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਆਤਮਾ ਦਾ ਉੱਧਾਰ ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਤੇ ਥੰਮ੍ਹ ਹੈ। ਜੋ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਚਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਵਰਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੰਤਕਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਸੀਹੀ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਤੇਲ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਂ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਪੁਰਸ਼ ਜਾਂ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਮਸੀਹੀ ਹੋਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਉਤੇਜਕ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਗਹਿਰੀ ਭਾਵਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ। ਜੋ ਮਸੀਹ-ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ, ਅਡੋਲ ਤੱਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੁਆਰਾ ਧੋਖਾ ਖਾ ਕੇ ਅਤੇ ਭਟਕਾਇਆ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਦ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਸੁਰ ਨੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ‘ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ,’ ਤਾਂ ਸੁੱਤੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗ ਪਈਆਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਿੱਸ ਪਿਆ ਕਿ ਘਟਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ ਅਚਾਨਕ ਘੇਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਬਿਨਾ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਕਟ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਅਸਲੀ ਧਾਤ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਅਣਅਪੇਖਿਆ ਵਿਪਤਾ, ਵਿਛੋੜਾ ਜਾਂ ਸੰਕਟ, ਕੋਈ ਅਣਸੋਚੀ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਵੇਦਨਾ, ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰੇ, ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਅਸਲ ਅੰਦਰੂਨੀਅਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ। ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਿਰਪਾ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਕਿ ਦੀਵੇ ਸਮੇਤ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals. It cannot be transferred to another, even if the possessor were willing to make the sacrifice. There is much we can do for each other while mercy still lingers. We can represent the character of Christ. We can give faithful warnings to the erring. We can reprove, rebuke, with all long-suffering and doctrine, bringing the doctrines of Holy Writ home to the heart. We can give heartfelt sympathy. We can pray with and for one another. By living a circumspect life, by maintaining a holy conversation, we may give an example of what a Christian should be; but no person can give to another his own mold of character. Let us duly consider the fact that we are to be saved, not as companies, but as individuals. We shall be judged according to the character we have formed. It is perilous to neglect to prepare the soul for eternity, and to put off making our peace with God until upon a dying bed. It is by the daily transactions of life, by the spirit we manifest, that we determine our eternal destiny. He who is faithful in that which is least, is faithful also in much. If we have made Christ our pattern, if we have walked and worked as he has given us an example in his own life, we shall be able to meet the solemn surprises that will come upon us in our experience, and say from our heart, ‘Not my will, but thine, be done.’

> “ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਭਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਰਖ ਅਤੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ? ਕੀ ਸਾਡੇ ਦੀਵੇ ਬੁੱਝ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਜਗਦੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਹਰ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ? ਪੰਜ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਆਪਣਾ ਚਰਿੱਤਰ ਪੰਜ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸਕੀਆਂ। ਚਰਿੱਤਰ ਸਾਨੂੰ ਵਿਅਕਤਿਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਗਢਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਹ ਬਲਿਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਤੱਕ ਦਇਆ ਅਜੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਭਟਕੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਮੇਤ ਤਾੜਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਝਿੜਕ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਸਹਾਨੁਭੂਤੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਵਧਾਨ ਜੀਵਨ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤਾਰਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣਾ ਚਰਿੱਤਰਕ ਢਾਂਚਾ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਯਥੋਚਿਤ ਰੂਪ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਈਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵਿਅਕਤਿਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬਚਾਏ ਜਾਣੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਉਸ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਅਸੀਂ ਗਢਿਆ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਅਨੰਤਕਾਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਮਰਨ-ਸੈਜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਬਣਾਉਣ ਨੂੰ ਟਾਲਦੇ ਰਹਿਣਾ, ਘਾਤਕ ਹੈ। ਇਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਜੀਵਨਕਾਲੀਕ ਲੈਣ-ਦੇਣਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਨੰਤ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਦਰਸ਼ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲੇ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਉਦਾਹਰਨ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਗੰਭੀਰ ਅਚਾਨਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵਾਂਗੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਅਨੁਭਵ ਉੱਤੇ ਆਉਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਕਹਾਂਗੇ, ‘ਮੇਰੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।’”

> “It is in probationary time, the time in which we are living, that we should calmly contemplate the terms of salvation, and live according to the conditions laid down in the word of God. We should educate and train ourselves, hour by hour and day by day, by careful discipline, to perform every duty. We should become acquainted with God and with Jesus Christ whom he has sent. In every trial it is our privilege to draw upon him who has said, ‘Let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me.’ The Lord says he is more willing to give us the Holy Spirit than parents are to give bread to their children. Then let us have the oil of grace in our vessels with our lamps, that we may not be found among those who are represented as foolish virgins, who were not prepared to go forth to meet the bridegroom.” Review and Herald, September 17, 1895.

> “ਇਹ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਘੰਟੇ ਘੰਟੇ ਅਤੇ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ, ਸਾਵਧਾਨ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਕਰਤੱਬ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣੀ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉਸ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੀਏ ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ‘ਉਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਫੜੇ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।’ ਪ੍ਰਭੂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਇੱਛੁਕ ਹੈ ਜਿੰਨੇ ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇਣ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਆਓ, ਸਾਡੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਂਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਤੇਲ ਰੱਖੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਪਾਏ ਜਾਈਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਸਤੇ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ।” Review and Herald, September 17, 1895.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand who were typified by Abraham’s circumcision and the eight souls upon the ark, are the wise virgins in the parable who perfectly reflect the character of Christ in the soon coming crisis. It is only fitting that Sister White closed out the passage by citing Isaiah, for it is a passage that directly refers to the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਬ੍ਰਾਹਾਮ ਦੀ ਖਤਨਾ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ ਅੱਠ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵ-ਛਾਇਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀਆਂ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕੇਵਲ ਯੋਗ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਯਸ਼ਾਯਾਹ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕੇ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅੰਸ਼ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. Isaiah 27:2–11.

> ਉਸ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੀਤ ਗਾਓ, ਲਾਲ ਦਾਖਰਸ ਦੀ ਇੱਕ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰੀ। ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਰਾਤ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਕ੍ਰੋਧ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇ? ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਹੀ ਸਾੜ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਫੜੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਯਾਕੂਬ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰਨ ਦੇਵੇਗਾ; ਇਸਰਾਏਲ ਫੂਲੇਗਾ ਅਤੇ ਕਲੀ ਲਿਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਮਾਰਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ? ਜਾਂ ਕੀ ਉਹ ਉਸ ਘਾਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ? ਮਾਪ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਫੁੱਟ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਵਾਦ ਕਰੇਂਗਾ; ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦੇ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਚੰਡ ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸੀ ਰਾਹੀਂ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਫਲ ਇਹੀ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੇਦੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਚੂਨੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਪਵਨ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਨਾ ਰਹਿਣਗੀਆਂ। ਤਾਂ ਵੀ ਗੜ੍ਹਬੰਦ ਸ਼ਹਿਰ ਉਜਾੜ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਤਿਆਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਿਆਬਾਨ ਵਾਂਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਉੱਥੇ ਬੱਛੜਾ ਚਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਲੇਟੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਚੱਟ ਕਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਡਾਲੀਆਂ ਸੁੱਕ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਉਹ ਤੋੜੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ; ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਆਉਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾਉਣਗੀਆਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਚਿਆ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 27:2–11.

In the “day of the east wind,” when the iniquity of Jacob is being purged, and the other class of “people of no understanding” are being gathered and burned is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period, he who desires to make peace with Christ can do so, but the final movements are rapid ones.

“ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦੇ ਦਿਨ” ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ “ਸਮਝ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਲੋਕਾਂ” ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਸਾੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੋਈ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਐਸਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤਿਮ ਗਤਿਵਿਧੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

The priests were to be thirty years old when they began to serve, and the one-hundred and forty-four thousand are Peter’s kingdom of priests who renew the covenant with God in the last days.

ਜਦੋਂ ਯਾਜਕ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਆਰੰਭ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੀਹ ਸਾਲ ਹੋਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਰਸ ਦਾ ਯਾਜਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਹਨ ਜੋ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 1:5.

> ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਜੀਵੰਤ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਘਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਜਕਾਈ ਵਜੋਂ ਰਚੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਿਕ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਓ। 1 ਪਤਰਸ 1:5.

The priests were prepared to serve over an eight-day anointing service; thus, the number eight is a symbol of the anointed priesthood that are within the ark.

ਯਾਜਕ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ; ਇਸ ਲਈ ਅੱਠ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਉਸ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਯਾਜਕਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਸੰਦੂਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ।

## Aaron’s Rod

ਹਾਰੂਨ ਦੀ ਲਾਠੀ

The anointed priesthood of the one hundred and forty-four thousand are represented within the ark of the covenant as Aaron’s rod that budded. When Aaron’s rod budded it provided a distinction between Aaron and the other rods of the tribes of Israel which did not bud. In the Scriptures it is rain that produces the budding of the plants.

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਯਾਜਕੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਵਾਚਾ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਅੰਦਰ ਹਾਰੂਨ ਦੀ ਉਸ ਛੜੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕਲੀ ਕਰ ਗਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਹਾਰੂਨ ਦੀ ਛੜੀ ਕਲੀ ਕਰ ਗਈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੇ ਹਾਰੂਨ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਗੋਤਾਂ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਛੜੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭੇਦ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਲੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀਆਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਮੀਂਹ ਹੀ ਹੈ।

All the prophets address the latter days, so Aaron’s rod of priesthood, represents the anointing of the one hundred and forty-four thousand in a situation that aligns with Elijah at Carmel and the Millerites in 1844. It addresses the point when there is a clear distinction between the true and false messages of the latter rain. That distinction is made by Joel when he identifies the “new wine” being cut off from one class. The class who has the new wine cut off from their mouths are Isaiah’s drunkards of Ephraim. They are also those who accused the disciples of being drunk at Pentecost and they are the rebels of 1888, who followed their fathers, who were the rebels of 1863. All those lines of prophecy align with the line which Sister White identifies as occurring when the world realizes Adventism has known about the fireballs of Nashville for roughly one hundred and twenty-five years and has said nothing.

ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹਾਰੂਨ ਦੀ ਜਾਜਕਾਈ ਦੀ ਲਾਠੀ, ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਰਮੇਲ ਉੱਤੇ ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਭੇਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭੇਦ ਯੋਏਲ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਵਰਗ ਤੋਂ “ਨਵੀਂ ਮਦਿਰਾ” ਦੇ ਕੱਟੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਵੀਂ ਮਦਿਰਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਫਰਾਈਮ ਦੇ ਮੱਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੱਤੇ ਹੋਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ 1888 ਦੇ ਬਾਗੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤਾ, ਜੋ 1863 ਦੇ ਬਾਗੀ ਸਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਉਸ ਰੇਖਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸੌ ਪੱਚੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।

## 8, Eighty and 81

8, ਅੱਸੀ ਅਤੇ 81

The number thirty and the number eight are symbols of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of the latter days which represents the combination of Divinity and humanity. The number eight is a tithe of the number eighty, which is the number of the eighty valiant priests who with the high priest withstood king Uzziah, who attempted to offer incense in the holy place. Eighty-one represents Divinity combined with humanity in the context of the priesthood of the church triumphant. The history of Uzziah’s rebellion connects that priesthood of eighty-one in the very crisis that aligns with the rebellion of Ptolemy just after the battle of Raphia. All the prophets identify the latter days, so the priesthood of Divinity combined with humanity, which is the priesthood of the church triumphant made up of eighty human priests and one Divine High Priest are identified in the history that began in 2014 when the Ukrainian War was initiated.

ਤੀਹ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਅੱਠ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਉਹਨਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਯਾਜਕੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਝੰਡਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਠ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅੱਸੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਦਸਵੰਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਸੀ ਉਹਨਾਂ ਅੱਸੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਯਾਜਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਯਾਜਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜਾ ਉਜ਼ਜ਼ਿਆਹ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ। ਇਕਿਆਸੀ ਦਿਵਯਤਾ ਦੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਨੂੰ ਜੇਤੂ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਯਾਜਕੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਜ਼ਜ਼ਿਆਹ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਇਕਿਆਸੀ ਦੀ ਯਾਜਕੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਉਸੇ ਸੰਕਟ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਪਟੋਲੇਮੀ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਨਬੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਯਾਜਕੀ, ਜੋ ਜੇਤੂ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਉਹ ਯਾਜਕੀ ਹੈ ਜੋ ਅੱਸੀ ਮਨੁੱਖੀ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਮਹਾਯਾਜਕ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ 2014 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।

The middle chapter of Genesis’ twelve-chapter line is chapter seventeen. The middle verse of the twelve-chapter line is verse twenty-two. Verse twenty-two marks a distinct end of a conversation between God and Abraham that began in verse one, thus identifying verse twenty-two as the end of a prophetic line which bears the signature of the Hebrew alphabet’s twenty-two letters. The middle verse of the line of twenty-two verses is verse eleven, which in turn is the middle of three verses that identify the ensign of the one hundred and forty-four thousand. Verse eleven is therefore the middle of three distinct verses, and verse eleven conveys the primary truth of not only the twenty-two verses, but also of the three verses it is within, thus identifying verse eleven and twenty-two as a beginning and ending of the primary thought. Thus, verse eleven through twenty-two in chapter seventeen is the primary theme of chapters eleven through twenty-two.

ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਾਂ-ਅਧਿਆਈ ਲੜੀ ਦਾ ਮੱਧਲਾ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰ੍ਹਾਂ-ਅਧਿਆਈ ਲੜੀ ਦੀ ਮੱਧਲੀ ਆਯਤ ਬਾਈਂਵੀਂ ਆਯਤ ਹੈ। ਬਾਈਂਵੀਂ ਆਯਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਸੰਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਅੰਤ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਈਂਵੀਂ ਆਯਤ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੜੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਬਾਈਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਬਾਈਂ ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਇਸ ਲੜੀ ਦੀ ਮੱਧਲੀ ਆਯਤ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਆਯਤ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਾਰੀ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੱਧਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਆਯਤ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਮੱਧਲੀ ਆਯਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਆਯਤ ਨਾ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਬਾਈਂ ਆਯਤਾਂ ਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਦਾ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਅਤੇ ਬਾਈਂਵੀਂ ਆਯਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਾਰ੍ਹਾਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਤੋਂ ਬਾਈਂਵੀਂ ਆਯਤ ਤੱਕ ਦਾ ਭਾਗ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।

The middle of chapters eleven unto twenty-two in the book of Matthew is chapter sixteen.

ਮੱਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।

> Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:20.

> ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੜੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣ ਕਿ ਉਹੀ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ। ਮੱਤੀ 16:20.

As with Genesis’ midpoint, verse twenty marks the end of a specific conversation that began in verse thirteen when Christ and the disciples arrived at Caesarea Philippi.

ਜਿਵੇਂ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਨਾਲ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਚੇਲੇ ਕੈਸਰੀਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ।

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

> ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ, ਅਰਥਾਤ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ, ਕੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੁਝ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਕੁਝ, ਏਲੀਆਹ; ਅਤੇ ਹੋਰ, ਯਿਰਮਿਯਾਹ, ਜਾਂ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਆਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ? ਤਦ ਸਿਮੋਨ ਪਤਰਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਮਸੀਹ ਹੋ, ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਧੰਨ ਹੈਂ ਤੂੰ, ਸਿਮੋਨ ਬਰਯੋਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਪਤਰਸ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਅਧੋਲੋਕ ਦੇ ਫਾਟਕ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨੇਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੜੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ। ਮੱਤੀ 16:13–20.

## Raphia and Panium

ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ

Not only does Matthew’s middle passage represent a distinct conversation and subject, but just as the covenant symbolism of Genesis’ testimony aligns with the battle of Raphia, Matthew’s conversation takes place in Caesarea Philippi, which is Panium. Panium of verse fifteen of Daniel eleven is the midpoint in Matthew’s twelve-chapter line and Raphia of verse eleven of Daniel eleven, is the midpoint of Genesis’ twelve-chapter line.

ਮੱਤੀ ਦਾ ਮੱਧਲਾ ਅੰਸ਼ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਾ ਵਾਚਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਅਨੁਰੂਪ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੱਤੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕੈਸਰਿਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਨਿਯੁਮ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਪਾਨਿਯੁਮ ਮੱਤੀ ਦੀ ਬਾਰਾਂ-ਅਧਿਆਈ ਰੇਖਾ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਰਾਫੀਆ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਬਾਰਾਂ-ਅਧਿਆਈ ਰੇਖਾ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ।

The 250 years that began in 457 BC concluded at 207 BC, the midpoint between Raphia of verse eleven and Panium of verse fifteen, which is where the sign of Abraham’s circumcision and Peter’s confession of the Messiah converge. In the book of Matthew’s line, Peter is testifying to his recognition of Christ, the Son of God at His baptism.

ਈ.ਪੂ. 457 ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਏ 250 ਸਾਲ ਈ.ਪੂ. 207 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਆਯਤ ਪੰਦਰਾਂ ਦੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਖਤਨੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਅਤੇ ਪਤਰਸ ਦੀ ਮਸੀਹ ਬਾਰੇ ਕੀਤੀ ਸਵੀਕਾਰੋਕਤੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੱਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, ਪਤਰਸ ਆਪਣੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਸੀਹ, ਅਰਥਾਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।

Simon means “one who hears” and Barjona means “son of the dove.” Simon was one who heard the message of Christ baptism, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Christ’s baptism typified August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended. The same angel descended on 9/11. Peter represents those who recognize 9/11 as the testing message of the generation of the one hundred and forty-four thousand.

ਸਾਈਮਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਉਹ ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,” ਅਤੇ ਬਰਜੋਨਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਕਬੂਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।” ਸਾਈਮਨ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ, ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ। ਮਸੀਹ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ। ਉਹੀ ਦੂਤ 9/11 ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਰਿਆ। ਪਤਰਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ 9/11 ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਪਰਖਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ।

Peter represents those who employ the methodology of line upon line. He is the “son” of the dove, so as a son he symbolically represents the last generation. Peter is a symbol of the last generation, and with the symbolic numbering of his name he represents the one hundred and forty-four thousand. Peter represents the final generation who hear the message of the empowerment when Christ appears in the prophetic line. Peter recognized the message associated with Christ’s baptism, and thus Peter could identify Jesus as the anointed one, which is Messiah in the Hebrew and Christ in the Greek. Peter represents those who understand that the angel of Revelation eighteen who descended at 9/11, had also descended on August 11, 1840. Peter represents those who understand 9/11 as a waymark that is only established by the testimony of two or three lines.

ਪਤਰਸ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਦਾ “ਪੁੱਤਰ” ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਤਰਸ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਤਰਸ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੁਣਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਤਰਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਰਸ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਇਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਸਕਿਆ, ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹਾ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ ਕਰਿਸਟ ਹੈ। ਪਤਰਸ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਠਾਰਾਂ ਦਾ ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ 9/11 ਨੂੰ ਉਤਰੇਆ ਸੀ, ਉਹ 11 ਅਗਸਤ 1840 ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਰੇਆ ਸੀ। ਪਤਰਸ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ 9/11 ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੇਵਲ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Peter’s confession is that 9/11 identifies the arrival of the third woe, which is the testing message for the final generation. That confession is where the name changes. Abraham is at Raphia and Peter is at Panium, just before the cross. Between Panium and the cross Peter is going to visit the Mount of Transfiguration. It is at Panium where Simon is changed unto Peter when he gave his confession of the testing message for his generation. For the one hundred and forty-four thousand that testing message is Islam of the third woe which arrived in prophetic history at 9/11.

ਪਤਰਸ ਦੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 9/11 ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਪਰਖਣ ਵਾਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਉਹੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਾਮ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਅਬਰਾਹਾਮ ਰਾਫੀਆ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤਰਸ ਪਾਨਿਯੂਮ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ। ਪਾਨਿਯੂਮ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਤਰਸ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਾਨਿਯੂਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ਿਮਊਨ ਪਤਰਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਪਰਖਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਉਹ ਪਰਖਣ ਵਾਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 9/11 ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।

The beginning of the testing of Adventism began at 9/11, and at the end of the testing of Adventism the message of Islam of the third woe identifies when and where Simon’s name is changed. The message Peter understands at the end, which was typified by the message of 9/11 at the beginning, is the corrected message of the fireballs of Nashville. There the feast of trumpets arrives in conjunction with the ascension of the ensign and the closed door of the Day of Atonement.

ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 9/11 ਤੋਂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਿਮਓਨ ਦਾ ਨਾਮ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਤਰਸ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ 9/11 ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੂਰਵਰੂਪਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਦਾ ਸੁਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦਾ ਪਰਬ ਝੰਡੇ ਦੇ ਆਰੋਹਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

We will continue these things in the next article.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles