Article

# The Book of Daniel - Number Eight

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਨੰਬਰ ਅੱਠ

A Process

ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 3, 2023

Formats

PDF
Word

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. Daniel 1:1, 2.

> ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਨਆਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਂਡੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਦਾਨੀਏਲ 1:1, 2.

The books of Daniel and Revelation are the same book, and the same prophetic lines that are represented in the book of Daniel are taken up in the book of Revelation. The Revelation of Jesus Christ, represents the final prophetic message that is unsealed just before the close of probation.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

Truths which in the past have been correctly understood from the book of Revelation but have been sealed up by custom and tradition, are still truth, and today they are being unsealed again by the Lion of the tribe of Judah, and those truths are now revealing their perfect fulfillment.

ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚੋਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਜੋ ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦੁਆਰਾ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਜੇ ਵੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹੀ ਹਨ; ਅਤੇ ਅੱਜ ਉਹ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਮੁੜ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਸੰਪੂਰਣ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

Truths which in the past have been correctly understood from the book of Daniel but have been sealed up by custom and tradition, are still truth, and today they are being unsealed again by the Lion of the tribe of Judah, and those truths are now revealing their perfect fulfillment.

ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਜੋ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦੁਆਰਾ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਜੇ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਹੀ ਹਨ; ਅਤੇ ਅੱਜ ਉਹ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਦੁਆਰਾ ਮੁੜ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਸੰਪੂਰਣ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

Daniel is simply the first of the two books that represent the Revelation of Jesus Christ.

ਦਾਨੀਏਲ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਹੈ ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

Jehoiakim is a symbol of the empowerment of the first message in a reform movement. He is also a symbol of the covenant, for the change of a name prophetically identifies the beginning of a covenant relationship. The covenant relationship that God enters into with a people who had formerly not been God’s covenant people, begins at the empowerment of the first message.

ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਇੱਕ ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਚਾ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਮ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਚਾਤਮਕ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਚਾਤਮਕ ਸੰਬੰਧ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:10.

> ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਹੋਈ ਹੈ। 1 ਪਤਰਸ 2:10.

The symbol of a name being changed representing a covenant relationship is established by Abram’s name being changed to Abraham, Sarai’s name to Sarah, Jacob’s name to Israel and Saul to Paul. There are other witnesses to the symbol, but in chapter one of Daniel, Daniel’s name is changed to Belteshazzar, and Hananiah’s name is changed to Shadrach, Mishael’s to Meshach, and Azariah’s to Abednego.

ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕਿ ਨਾਮ ਦਾ ਬਦਲਿਆ ਜਾਣਾ ਇਕ ਵਾਚਿਕ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਬਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਰਾਇ ਦਾ ਨਾਮ ਸਾਰਾਹ, ਯਾਕੂਬ ਦਾ ਨਾਮ ਇਸਰਾਏਲ, ਅਤੇ ਸਾਉਲ ਦਾ ਪੌਲੁਸ। ਇਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹਨ, ਪਰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹਨਨਯਾਹ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਦਰਕ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਦਾ ਮੇਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਦਾ ਅਬੇਦਨਗੋ।

When the Lord enters into a covenant relationship with a people, he is simultaneously passing by a former covenant people. Jehoiakim represents the covenant people who are being passed by and Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the covenant people that are then being chosen. When people enter into a covenant relationship, they are then tested as to whether they will uphold the terms of the covenant. The test is represented by the act of eating.

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਸੇ ਲੋਕ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਚਾਕੀ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲੇ ਵਾਚਾਕੀ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਉਹ ਵਾਚਾਕੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਯਾਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਉਹ ਵਾਚਾਕੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁਣਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਇਕ ਵਾਚਾਕੀ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਵਾਚਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਪਰਖ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

Adam and Eve failed the test with the act of eating, and when God first entered into a covenant with a chosen people, he began the relationship by testing them with manna. Ancient Israel ultimately failed that test, but in doing so they provided the first reference and first witness to the fact that a covenant test is not a singular test, but it is a testing process. By the tenth test, they were assigned to die in the wilderness over the next forty years. God then entered into covenant with Joshua and Caleb, thus providing witness that when the Lord enters into covenant with a chosen people, He is also passing by a former covenant people. At the end of ancient Israel, which was also the beginning of spiritual Israel, the last testing process for ancient Israel was the first testing process for spiritual Israel, and it was represented as the Bread of Heaven. It had been typified by the manna in the first covenant testing process.

ਆਦਮ ਅਤੇ ਹੱਵਾ ਖਾਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੰਨਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤੱਥ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਸੰਕੇਤ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਕਿ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪਰਖ ਕੋਈ ਇਕਲੌਤੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦਸਵੀਂ ਪਰਖ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ-ਪਹੁੰਚਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਅਗਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰਣਗੇ। ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਇੱਕ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਵਾਚਾ-ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਆਖਰੀ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਚਾ-ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਮੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।

In that testing process, which was both the first and the last testing process, Jesus identified the test of heavenly Bread when he said that those who are his covenant people must eat his flesh and drink his blood. He lost more disciples at that presentation than any other time in his ministry. That controversy in his ministry was the high point of the illustration of the covenant testing process, and Sister White comments at length upon the event in the Desire of Ages, where the title of the chapter is “The Crisis in Galilee”. The name Galilee means “a hinge,” or “a turning point,” and in the chapter, she outlines why the disciples turned away from him. They refused to apply his testimony of the requirement of eating his flesh and drinking his blood with the proper prophetic methodology. She identified that they held to customs and traditions of prophetic concepts that Satan had inculcated into ancient Israel’s biblical understanding. Those misunderstandings provided them with, what they thought, was an excuse to apply his words literally, instead of spiritually. She also points out that when those who “turned” away from Jesus (Galilee) who are identified in the sixth chapter of John (John 6:66), they walked with him no more forever.

ਉਸ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵੀ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਸਵਰਗੀ ਰੋਟੀ ਦੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਵਾਚਾਕਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਣ। ਉਸ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਚੇਲੇ ਗੁਆਏ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਵਿੱਚ ਉੱਠਿਆ ਉਹ ਵਿਵਾਦ ਵਾਚਾ-ਸਬੰਧੀ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦਾ ਸ਼ਿਖਰ-ਬਿੰਦੂ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ *The Desire of Ages* ਵਿੱਚ ਉਸ ਘਟਨਾ ਉੱਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ “The Crisis in Galilee” ਹੈ। Galilee ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ “ਇੱਕ ਕਿਵਾੜੀ ਜੋੜ,” ਜਾਂ “ਇੱਕ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ” ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਹ ਰੂਪਰੇਖਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਚੇਲੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਮੁੜ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ—ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ—ਉਚਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪੱਧਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਬਾਈਬਲਕ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਰਚ-ਬਸਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਗਲਤਫਹਮੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਬਹਾਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਯਿਸੂ ਤੋਂ “ਮੁੜ” ਗਏ (Galilee), ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ (John 6:66) ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ ਚਲੇ।

With the first as with the last covenant testing process of ancient Israel, we find that when God enters into a covenant relationship with a chosen people, He is simultaneously passing by the former covenant people. We also find that he tests those people, not with a singular test, but with a process of testing. We also see that the testing process is represented by something that is to be eaten. We also find that the food represents the Word of God, and that the test involves a choice between two types of food to eat. Do we eat of every tree that God has said we can eat of, or do we eat from the tree which we have been forbidden to eat? We also find that the choice of what to eat includes the test of how we eat the food offered.

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਵਾਚਾ-ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਸੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਾਚਾ-ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਪਹਿਲੇ ਵਾਚਾ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਿਸੇ ਇਕੱਲੀ ਪਰਖ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਖ ਦੀ ਇਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਵਸਤੂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਖਾਈ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਭੋਜਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਲਈ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਚੋਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਹਰ ਉਸ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਖਾਣ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਖਾਣ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਖਾਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਰਖ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਭੋਜਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ।

At the end of spiritual Israel, in the time of the Millerite movement, the first message was empowered on August 11, 1840. Jehoiakim there represents the Protestants that are then being carried into Babylon to become her daughters. They were confronted with a test when the angel of Revelation ten descended and had a little book open in his hand. Just as Jehoiakim rebelled against Nebuchadnezzar’s demands, and was thereafter led into captivity, the Protestants refused to eat the food in the angel’s hand, based upon the traditions and customs they brought with them out of the Dark Ages.

ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਬਣ ਜਾਣ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਸੀ, ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਪਰਖ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਜਿਵੇਂ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਨੇ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੇ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਜੋ ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦੇ ਸਨ, ਖਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

By the spring of 1844, the testing process had reached a “turning point” for Jehoiakim and the Protestants, and just as in the first testing process for spiritual Israel, they “turned” and walked no more with Jesus. In that history Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the Millerites, who chose to eat the little book which was sweet in their mouth, but became bitter in their stomach.

1844 ਦੀ ਬਸੰਤ ਤੱਕ, ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਲਈ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇੱਕ “ਮੋੜ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂ” ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ “ਮੁੜ ਗਏ” ਅਤੇ ਹੁਣ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਨਾ ਚਲੇ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਿਆਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਿਆਹ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਣੀ ਚੁਣੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕੌੜੀ ਹੋ ਗਈ।

If we include Adam and Eve, we have four classic witnesses that the test is represented by the act of eating. We have several prophetic witnesses, that all have the signature of the first and the last. The witness of the test of manna is a first witness, and the test of the Bread of Heaven is both a first test for spiritual Israel, while also being the last witness for ancient Israel. The test of the little book is both the first and the last. It is the end of spiritual Israel’s wandering as the church in the wilderness, and it is the first of those who were chosen to be the final denominated people of God. The Millerites were the beginning of God’s denominated people, which were to be identified as the true horn of Protestantism. There are several witnesses to the testing process that begins when the first message is empowered.

ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਚਾਰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਗਵਾਹ ਹਨ ਕਿ ਪਰੀਖਿਆ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਵਾਹ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਮੰਨੇ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦਾ ਗਵਾਹ ਇੱਕ ਪਹਿਲਾ ਗਵਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਪਰੀਖਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਆਖ਼ਰੀ ਗਵਾਹ ਵੀ ਹੈ। ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਪਹਿਲੀ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵੀ। ਇਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਭਟਕਣ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਨਾਮਿਤ ਲੋਕ ਹੋਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮਿਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਿੰਗ ਵਜੋਂ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਪਰੀਖਣ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਕਈ ਗਵਾਹ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਰਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

In those processes of testing there arrives a “turning point”, where nearly all of the disciples turn away. At Joshua and Caleb’s testimony all Israel turned away and sought to return to Egypt. At the church in Galilee, the majority of disciples turned away. Because Jesus is the Alpha and Omega, the “turning point” that is represented at the end of the testing process is also illustrated at the beginning of the testing process. When the manna was first provided for ancient Israel, there were those that immediately turned away from the instructions. At Christ’s baptism He turned away and went into the wilderness. Sister White uses the symbol of a turning point in a very informative fashion.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਰਖਣ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ “ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ” ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਹੀ ਚੇਲੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰਾ ਇਸਰਾਏਲ ਮੁੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਗਲੀਲ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਮੁੜ ਗਈ। ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ “ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ” ਉਸ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਿੱਤਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੰਨਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਸਨ ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਹੁਕਮਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਮੁੜਿਆ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ “ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ” ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀਭਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਦੀ ਹੈ।

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement. From that word we understand that the forces are now at work that will usher in the last great conflict between good and evil—between Satan, the prince of darkness, and Christ, the Prince of life. But the coming triumph for the men who love and fear God is as sure as that His throne is established in the heavens.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “ਕੌਮਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਕਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਕਟ-ਘੜੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਪਤਨ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਉਸ ਆਗਰਸੀ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਸੰਘਰਸ਼ ਤਕ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਆਪਣੀ ਆਖ਼ਰੀ ਅਦਭੁਤ ਚਾਲ ਚਲਣਗੀਆਂ। ਉਸ ਬਚਨ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਤਾਕਤਾਂ ਹੁਣ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹਨ ਜੋ ਭਲੇ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਵਿਚਕਾਰ—ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮਸੀਹ ਵਿਚਕਾਰ—ਉਸ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਜਿੱਤ ਉਤਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਿੰਹਾਸਨ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।” Bible Echo, August 26, 1895.

When the manna was first given to ancient Israel, the light for that history was given. At Christ’s baptism the light for that history was given. On August 11, 1840 the light for that history was given. Each of those turning points mark the beginning of a testing process that ultimately ends at another turning point, when the former covenant people turn away and walk with Christ no more.

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੰਨਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੇਲੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਮੋੜ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੋੜ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪੂਰਵ ਵਾਚਾ ਦੇ ਲੋਕ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਤੁਰਦੇ।

Because these various testing processes represent both a testing process for the former covenant people and also for the new covenant people, there are two conclusions of the testing process. The conclusion of the testing process, and therefore the final turning point for the Protestants in the Millerite history, was the spring of 1844. The conclusion of the testing process (in the Fall of 1844), or turning point for the Millerites themselves, came after the turning point for the former people of God.

ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰਖ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਲਈ ਵੀ, ਇਸ ਲਈ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਦੋ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਹਨ। ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਮੋੜ, 1844 ਦੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਸੀ। ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ (1844 ਦੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ), ਜਾਂ ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੋੜ ਦਾ ਬਿੰਦੂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਲਈ ਮੋੜ ਦੇ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ।

In the history of Christ, the testing process is identified by his twice cleansing the temple, once at the beginning of his ministry, and then again at the ending of his ministry.

ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉਸ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ।

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਰਵਜਨਿਕ ਸੇਵਕਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਅਪਮਾਨਨਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਆਖਰੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਖਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਿਲੱਖਣ ਪੁਕਾਰਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ, ‘ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ‘ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਪਾਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਧਰਮਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4, 5)।” Selected Messages, ਪੁਸਤਕ 2, 118.

The testing process of the two temple cleansings of Christ is aligned with Malachi chapter three, in the writings of the Spirit of Prophecy.

ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਹੈ।

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਸ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਪਾਪ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ,—ਧਰਤੀਵੀਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਸਵਾਰਥੀ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਦੁਸ਼ਟ ਆਦਤਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਲਾਕੀ 3:1–3 ਉਧਰਿਤ।” ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਆਸ, 161.

The cleansing of God’s people represents the testing process that is repeatedly identified with several lines of prophecy. Every reference, beginning with Adam and Eve unto the Millerite history represents the cleansing of the one hundred and forty-four thousand.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉਸ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਮੁੜ ਮੁੜ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਕਈ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਹਵਾਲਾ, ਆਦਮ ਅਤੇ ਹਵਾਹ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਤੱਕ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> “ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਵਾਅਦਾਕਾਰੀ ਨੇਮ ਨਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ।” Review and Herald, February 26, 1914.

The cleansing process of the one hundred and forty-four thousand is the first reference in the book of Daniel, which is the first book of the two books that together represent the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before human probation closes. The cleansing process of the one hundred and forty-four thousand is also represented as the sealing process. When the first message of the cleansing, sealing process of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001, it was a turning point for the church and for the world. In Revelation chapter eighteen, the angel that lightens the world with his glory then arrived. Yet in Revelation eighteen, the angel is not represented as having anything to eat in his hand—but it is there. The little book is there. It can be easily recognized by those who choose to eat the methodology represented as “line upon line,” by the prophet Isaiah.

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਹੈ ਜੋ ਇਕੱਠਿਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਉਸ ਪਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਮੋਹਰ-ਰਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਜੋਂ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ, ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਤਥਾਪਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਲਈ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ—ਪਰ ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੈ। ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਉੱਥੇ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਯਸਾਯਾਹ ਦੁਆਰਾ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ।

By laying “line upon line” we understand that when Christ descended on September 11, 2001, he also had a “little book” which had been represented as “manna”, the “bread of heaven” and the “little book”. But on September 11, 2001, the former chosen people, represented by Jehoiakim, chose to hold to the customs and traditions of Adventism, and then began their march into the captivity of Babylon which will be complete at the Sunday law.

“ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਰੱਖਣ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਤਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ “ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ” ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਮੰਨਾ”, “ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ” ਅਤੇ “ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਬੁਲ ਦੀ ਬੰਧੁਆਈ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ਹੁਣ ਕੀ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਨੂੰ ਜਵਾਰ-ਲਹਿਰ ਦੁਆਰਾ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਉੱਤੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਕਿੰਨੇ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਘਟਣਗੇ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ! ਤਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ 18:1–3 ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦਾ ਅਠਾਰਵਾਂ ਸਾਰਾ ਅਧਿਆਇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਉੱਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਕੇਵਲ ਇੰਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮੋੜ ਅਤੇ ਉਲਟ-ਫੇਰ ਦੁਆਰਾ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਹ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਾਂਚੇ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਘਟਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।” Review and Herald, July 5, 1906.

When the “great buildings” of “New York” were “thrown down by the turning and overturning of God’s power,” on September 11, 2001, the light of the angel of Revelation eighteen filled the whole earth, for a turning point had come in the history of the earth beast of Revelation thirteen.

ਜਦੋਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ “New York” ਦੀਆਂ “ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ” “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮੋੜਨ ਅਤੇ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕਰ ਦੇਣ” ਨਾਲ “ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ,” ਤਾਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ।

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “ਕੌਮਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਜੇਹੇ ਸਮੇਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਿਭਿੰਨ ਸੰਕਟਕਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੋਤਿ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਪਤਨ ਅਤੇ ਨਾਸ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।” Bible Echo, August 26, 1895.

When the light of the angel of Revelation eighteen arrived on September 11, 2001, those who received the light progressed spiritually and those who rejected the light declined spiritually, and began their rebellious journey onward to their final turning point of the Sunday law, where they forever make shipwreck of their profession as the messengers of the third angel. Those in Galilee that turned away and walked no more with Christ in John 6:66, were turning away from the light that had first arrived at his baptism, which is where the first message of that testing history was empowered. In Daniel chapter one, two classes of worshippers are illustrated in the history when the first message is empowered. Jehoiakim represents those that make shipwreck of faith, and Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the faithful.

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਤਿਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ ਮੋੜ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਬਾਗ਼ੀ ਯਾਤਰਾ ਉੱਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲੱਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਹੋਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਮੁੜ ਗਏ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ 6:66 ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਨਾ ਚੱਲੇ, ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੁੜ ਰਹੇ ਸਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੇਲੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਹ ਥਾਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਪਰਖ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਮਰਥਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਮਰਥਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਜਹਾਜ਼-ਡੁੱਬਾ ਕਰ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਯਾਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. And the king spake unto Ashpenaz the master of his eunuchs, that he should bring certain of the children of Israel, and of the king’s seed, and of the princes; Children in whom was no blemish, but well favoured, and skilful in all wisdom, and cunning in knowledge, and understanding science, and such as had ability in them to stand in the king’s palace, and whom they might teach the learning and the tongue of the Chaldeans. And the king appointed them a daily provision of the king’s meat, and of the wine which he drank: so nourishing them three years, that at the end thereof they might stand before the king. Now among these were of the children of Judah, Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. But Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank: therefore he requested of the prince of the eunuchs that he might not defile himself. Daniel 1:1-8.

> ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਘੇਰਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜੇ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਕੁਝ ਭਾਂਡਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਨਆਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਂਡੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੋਜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਸ਼ਪਨਜ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਤੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਲਿਆਵੇ; ਅਜੇਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੋਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਰੂਪਵਾਨ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਮਹਲ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲਦੀਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿਖਾਈ ਜਾ ਸਕੇ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚੋਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾਖਰਸ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪ ਪੀਂਦਾ ਸੀ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾਹ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਯਾਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਸਨ। ਅਤੇ ਖੋਜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ: ਉਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਨਾਮ ਬੇਲਤਸ਼ੱਸਰ, ਹਨਨਯਾਹ ਦਾ ਸ਼ਦਰਕ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਦਾ ਮੇਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਦਾ ਅਬੇਦਨੇਗੋ ਰੱਖਿਆ। ਪਰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਠਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਉਸ ਦਾਖਰਸ ਨਾਲ ਜੋ ਉਹ ਪੀਂਦਾ ਸੀ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਖੋਜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਕੋਲ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਦਾਨੀਏਲ 1:1-8.

Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah were the children of Judah. They were made into eunuchs, thus representing the final generation of Adventism. Nebuchadnezzar, as many ancient kings, had the four Judean youths castrated, to remove any concerns the king might have when they served as slaves and interacted with the king’s wives and concubines.

ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਿਆਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਿਆਹ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਜੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਾਜੇ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਯਹੂਦੀ ਜਵਾਨਾਂ ਦਾ ਬਧੀਆਕਰਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁਲਾਮਾਂ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਪਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਰਹੇ।

Symbolically it represents the final generation of Adventism, for there would be no more line of Judah after these four. Four is a symbol of worldwide, and thus represents the final generation of Seventh-day Adventists around the world who recognize September 11, 2001, as a fulfillment of God’s prophetic Word.

ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਲਾਈਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਚਾਰ ਸੰਸਾਰ-ਵਿਆਪੀ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦੀ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਬਚਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨਦੀ ਹੈ।

Those Seventh-day Adventists are the subject of God’s prophetic Word, for they are those called to be the one hundred and forty-four thousand. Yet their prophetic heritage began with the rebellion of their fathers, in 1863. That initial rebellion is almost impossible to recognize for it has been covered by the traditions and customs of four generations of escalating rebellion. Though difficult to recognize it must be seen and acknowledged, as Daniel ultimately does in Daniel chapter nine. He did so by recognizing the truth located in God’s prophetic Word.

ਉਹ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1863 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਉਸ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਬਗਾਵਤ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਕਠਿਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ ਕੀਤਾ।

The rebellion that Daniel and the three worthies directly descended from, was their father’s refusal to remain separate from the heathen influences that surrounded them. In 1863, Laodicean Adventism returned to the biblical methodology of apostate Protestantism and Catholicism, to uphold their rejection of Miller’s identification of the “seven times” of Leviticus twenty-six. That rebellion for Daniel and the three worthies was represented by king Hezekiah.

ਉਹ ਬਗਾਵਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਧਰਮੀ ਪੁਰਖ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਤਰੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਆਪਣੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਮੌਜੂਦ ਅਨਯਜਾਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ। 1863 ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ, ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕਵਾਦ ਦੀ ਬਾਈਬਲੀ ਪੱਧਤੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਇਆ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਧਰਮੀ ਪੁਰਖਾਂ ਲਈ ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਰਾਜਾ ਹਿਜ਼ਕੀਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

King Hezekiah pled with the Lord not to die, and his prayer was answered when the Lord gave him another 15 years. In doing so, he then fathered Manasseh, one of the most wicked kings of Judah, but also the king that marks the beginning of the progressive seven-step conquering and enslavement of Judah. In 1856, the True Witness came to knock on Laodicean Adventism’s door, but they chose to live and not die to self. By 1863, they had rebuilt “Jericho” and started the escalating rebellion that ultimately prevented them from recognizing September 11, 2001 as the beginning of their three-step journey into the slavery of spiritual Babylon that ends at the Sunday law.

ਰਾਜਾ ਹਿਜ਼ਕੀਆਹ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਮਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਉੱਤਰ ਤਦ ਮਿਲਿਆ ਜਦੋਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮਨੱਸ਼ੇਹ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਪਰ ਉਹੀ ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਸੱਤ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। 1856 ਵਿੱਚ, ਸੱਚਾ ਗਵਾਹ ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਕਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਮਰਨ ਦੀ ਬਜਾਇ ਜੀਊਣਾ ਚੁਣਿਆ। 1863 ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਯਰੀਹੋ” ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਰੂਹਾਨੀ ਬਾਬਲ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

For king Hezekiah, 1863 came when his prayer to live was granted. The Lord provided a sign that his prayer had been accepted. God confirmed the prayer by moving the sun, and the Babylonians saw the activity of God in the heavens, though they knew not what it meant. The Babylonians then came to Jerusalem to find out about the God who had the power to control the sun. Instead of glorifying the God of Heaven, king Hezekiah, instead of dying to self, chose to glorify his temple and city instead of the God who had chosen to place His name in that temple and city.

ਰਾਜਾ ਹਿਜ਼ਕੀਯਾਹ ਲਈ 1863 ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਇੱਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਉਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬਾਬਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਰਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਕੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਬਾਬਲੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਆਏ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਸਕਣ ਜਿਸ ਕੋਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ। ਪਰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਇ, ਰਾਜਾ ਹਿਜ਼ਕੀਯਾਹ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਮਰਨ ਦੀ ਬਜਾਇ, ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨੀ ਚੁਣੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣਾ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।

That rebellion brought the prophecy that children from his blood line would become slaves and eunuchs in Babylon. Those children were Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah, and represent the spiritual final generation of those Seventh-day Adventists that recognize September 11, 2001 as a turning point in the history of the nations of the world and of the church, when the light is given that is to test and seal the one hundred and forty-four thousand.

ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਨੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਲਿਆਈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਰਕਤ-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮ ਅਤੇ ਖੋਜੇ ਬਣਣਗੇ। ਉਹ ਬੱਚੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਿਆਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਿਆਹ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।

> In those days was Hezekiah sick unto death. And the prophet Isaiah the son of Amoz came to him, and said unto him, Thus saith the Lord, Set thine house in order; for thou shalt die, and not live. Then he turned his face to the wall, and prayed unto the Lord, saying, I beseech thee, O Lord, remember now how I have walked before thee in truth and with a perfect heart, and have done that which is good in thy sight. And Hezekiah wept sore. And it came to pass, afore Isaiah was gone out into the middle court, that the word of the Lord came to him, saying, Turn again, and tell Hezekiah the captain of my people, Thus saith the Lord, the God of David thy father, I have heard thy prayer, I have seen thy tears: behold, I will heal thee: on the third day thou shalt go up unto the house of the Lord. And I will add unto thy days fifteen years; and I will deliver thee and this city out of the hand of the king of Assyria; and I will defend this city for mine own sake, and for my servant David’s sake. And Isaiah said, Take a lump of figs. And they took and laid it on the boil, and he recovered. And Hezekiah said unto Isaiah, What shall be the sign that the Lord will heal me, and that I shall go up into the house of the Lord the third day? And Isaiah said, This sign shalt thou have of the Lord, that the Lord will do the thing that he hath spoken: shall the shadow go forward ten degrees, or go back ten degrees? And Hezekiah answered, It is a light thing for the shadow to go down ten degrees: nay, but let the shadow return backward ten degrees. And Isaiah the prophet cried unto the Lord: and he brought the shadow ten degrees backward, by which it had gone down in the dial of Ahaz. At that time Berodachbaladan, the son of Baladan, king of Babylon, sent letters and a present unto Hezekiah: for he had heard that Hezekiah had been sick. And Hezekiah hearkened unto them, and shewed them all the house of his precious things, the silver, and the gold, and the spices, and the precious ointment, and all the house of his armour, and all that was found in his treasures: there was nothing in his house, nor in all his dominion, that Hezekiah shewed them not. Then came Isaiah the prophet unto king Hezekiah, and said unto him, What said these men? and from whence came they unto thee? And Hezekiah said, They are come from a far country, even from Babylon. And he said, What have they seen in thine house? And Hezekiah answered, All the things that are in mine house have they seen: there is nothing among my treasures that I have not shewed them. And Isaiah said unto Hezekiah, Hear the word of the Lord. Behold, the days come, that all that is in thine house, and that which thy fathers have laid up in store unto this day, shall be carried into Babylon: nothing shall be left, saith the Lord. And of thy sons that shall issue from thee, which thou shalt beget, shall they take away; and they shall be eunuchs in the palace of the king of Babylon. Then said Hezekiah unto Isaiah, Good is the word of the Lord which thou hast spoken. And he said, Is it not good, if peace and truth be in my days? And the rest of the acts of Hezekiah, and all his might, and how he made a pool, and a conduit, and brought water into the city, are they not written in the book of the chronicles of the kings of Judah? And Hezekiah slept with his fathers: and Manasseh his son reigned in his stead. 2 Kings 20:1–21.

> ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਮਰਨਾਸਨ ਬੀਮਾਰ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਆਮੋਜ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਲੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮਰ ਜਾਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਜੀਊਂਦਾ ਨਾ ਰਹੇਂਗਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਕੰਧ ਵੱਲ ਫੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਕੇ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਯਾਦ ਕਰ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚੱਲਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਸੀ ਉਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਬਹੁਤ ਰੋਇਆ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਹਾਲੇ ਵਿਚਲੇ ਅੰਗਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਜੋ ਆਖਦਾ ਸੀ, ਮੁੜ ਜਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਅਗੂ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਨੂੰ ਆਖ, ਯਹੋਵਾਹ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾਊਦ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੰਸੂ ਵੇਖ ਲਏ ਹਨ; ਵੇਖ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਤੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੇਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ ਵਰ੍ਹੇ ਹੋਰ ਵਧਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਦਾਊਦ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਅੰਜੀਰਾਂ ਦੀ ਇਕ ਟਿਕਕੀ ਲਵੋ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਫੋੜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਨੇ ਯਸਾਯਾਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ? ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਉਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਖੀ ਹੈ: ਕੀ ਛਾਂ ਦਸ ਦਰਜੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਜਾਂ ਦਸ ਦਰਜੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜੇ? ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਛਾਂ ਦਾ ਦਸ ਦਰਜੇ ਹੇਠਾਂ ਚਲਾ ਜਾਣਾ ਤਾਂ ਹਲਕੀ ਗੱਲ ਹੈ; ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਛਾਂ ਦਸ ਦਰਜੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜੇ। ਤਦ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਹਾਜ਼ ਦੀ ਘੜੀ ਉੱਤੇ ਜਿੰਨੇ ਦਸ ਦਰਜੇ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਦਸ ਦਰਜਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਬੇਰੋਦਕ-ਬਲਅਦਾਨ, ਬਲਅਦਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਾਬਲ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਦੇ ਕੋਲ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਇਕ ਭੇਟ ਭੇਜੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਬੀਮਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਘਰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ—ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨਾ, ਸੁਗੰਧਦਰਵਿਆ, ਕੀਮਤੀ ਤੇਲ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਘਰ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਸੀ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਵਿਖਾਈ ਹੋਵੇ। ਤਦ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਰਾਜਾ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਕੀ ਆਖਿਆ? ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਸਨ? ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ, ਬਾਬਲ ਤੋਂ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਵਿਖਾਈ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣ। ਵੇਖ, ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਬਚੇਗਾ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜਣੇਂਗਾ, ਉਹ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਖੋਜੇ ਹੋਣਗੇ। ਤਦ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਨੇ ਯਸਾਯਾਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਉਹ ਬਚਨ ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਕੀ ਇਹ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਰਹੇ? ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਦੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਇਕ ਹੌਦ ਅਤੇ ਇਕ ਨਹਿਰ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ, ਕੀ ਉਹ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਖੇ? ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਆ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੱਸ਼ਹ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। 2 ਰਾਜਿਆਂ 20:1–21.

The next verse says:

ਅਗਲੀ ਆਇਤ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:

> Manasseh was twelve years old when he began to reign, and reigned fifty and five years in Jerusalem. And his mother’s name was Hephzibah. 2 Kings 21:1.

> ਜਦ ਮਨੱਸ਼ੇ ਨੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਹ ਪੰਜ ਵਰ੍ਹੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੇਫ਼ਜ਼ੀਬਾਹ ਸੀ। 2 ਰਾਜਿਆਂ 21:1॥

What would have been the result if king Hezekiah had accepted the Lord’s will, and simply got his house in order and died? He was given fifteen extra years, and three years later wicked Manasseh was born. What would have happened in 1856, if Adventism had accepted the transition from Philadelphia unto Laodicea and got their house in order and left the foundational truths of William Miller intact? I suppose we will never know the answer to that question, but what we do know is that “Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank.”

ਜੇ ਰਾਜਾ ਹਿਜ਼ਕੀਆਹ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਠੀਕ ਕਰਕੇ ਮਰ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ? ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਦਰਾਂ ਵਾਧੂ ਸਾਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੱਸ਼ੇ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। 1856 ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਜੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆ ਤੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵੱਲ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਠੀਕ ਕਰ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੁੰਦਾ? ਮੇਰਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾਂਗੇ, ਪਰ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ “ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਠਾਨ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਜੋ ਉਹ ਪੀਂਦਾ ਸੀ, ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੇਗਾ।”

We will continue Daniel chapter one in the next article.

ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇਕ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles