Article

# Elijah - Number Twelve

ਏਲੀਆਹ — ਗਿਣਤੀ ਬਾਰਾਂ

Every valley shall be exalted

ਹਰ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 17, 2023

Formats

PDF
Word

We are still addressing Elijah as a prophetic symbol. Elijah proclaimed to Ahab that there would not be rain, except at his word for three years.

ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇਲੀਆਹ ਨੂੰ ਇਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਲੀਆਹ ਨੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ।

> And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.

> ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਤਿਸ਼ਬੀ, ਜੋ ਗਿਲਆਦ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਨੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਸੌਂਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਮੈਂ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਓਸ ਪਵੇਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਮੀਂਹ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।” 1 Kings 17:1.

Christ informs us in the book of Luke, that the three years was actually three and a half years.

ਮਸੀਹ ਸਾਨੂੰ ਲੂਕਾ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਸਨ।

> An he said, Verily, I say unto you, No prophet is accepted in his own country. But I tell you of a truth, many widows were in Israel in the days of Elias, when the heaven was shut up three years and six months, when great famine was throughout all the land; But unto none of them was Elias sent, save unto Sarepta, a city of Sidon, unto a woman that was a widow. Luke 4:24–26.

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਨਬੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਐਲਿਆਸ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਅਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਬੰਦ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਕਾਲ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਵੀ ਐਲਿਆਸ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਸਿਵਾਏ ਸਾਰੇਪਤਾ, ਜੋ ਸਿਦੋਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਇਸਤਰੀ ਕੋਲ। ਲੂਕਾ 4:24–26.

The three and a half years took place in the time of Ahab and Jezebel, thus identifying the three and a half prophetic years from 538 until 1798, when the papacy, represented as Jezebel in the church of Thyatira, ruled during the Dark Ages.

ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਯਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਦੇ ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਥਿਆਤੀਰਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਯਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. And I will kill her children with death; and all the churches shall know that I am he which searcheth the reins and hearts: and I will give unto every one of you according to your works. Revelation 2:20–23.

> ਤਥਾਪਿ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਖਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਵੇ ਅਤੇ ਭਰਮਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਚਾਰ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਜਾਣ ਲੈਣਗੀਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 2:20–23.

Jezebel’s “space to repent” was three and a half years in the days of Elijah, and three and a half prophetic years from 538 until 1798 in the Dark Ages of papal persecution. The punishment of Jezebel and the kings of Europe who committed fornication with her, was to be cast into a bed of tribulation and the death of her children. There were faithful souls during the Dark Ages, that had also been cast into a bed of tribulation, but they would live. When cast into the bed of tribulation, the outcome of life for the faithful or death for the unfaithful was based upon their “works.” The faithful’s bed of tribulation, produced patience and life. Their bed of tribulation would cease towards the end of the three and a half years, just before Elijah left Sarepta to command Ahab to call all Israel to Mount Carmel.

ਏਲੀਯਾਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ “ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ” ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਉਤਪੀੜਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਲਾਂ ਦਾ। ਇਜ਼ੇਬਲ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਖੱਟ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇ। ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਖੱਟ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਜੀਊਂਦੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਖੱਟ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ “ਕੰਮਾਂ” ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਖੱਟ ਨੇ ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਖੱਟ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵੱਲ, ਠੀਕ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ਏਲੀਯਾਹ ਸਰਪਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੁਲਾਏ।

> “The persecution of the church did not continue throughout the entire period of the 1260 years. God in mercy to His people cut short the time of their fiery trial. In foretelling the ‘great tribulation’ to befall the church, the Saviour said: ‘Except those days should be shortened, there should no flesh be saved: but for the elect’s sake those days shall be shortened.’ Matthew 24:22. Through the influence of the Reformation the persecution was brought to an end prior to 1798.” The Great Controversy, 266, 267.

> “ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ 1260 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਜਾਰੀ ਨਾ ਰਿਹਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਕਠਿਨ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਘੱਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ‘ਵੱਡੀ ਕਲੇਸ਼’ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਜੇ ਉਹ ਦਿਨ ਘਟਾਏ ਨਾ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਬਚਦਾ; ਪਰ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਹ ਦਿਨ ਘਟਾਏ ਜਾਣਗੇ।’ ਮੱਤੀ 24:22। ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ, 1798 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।” The Great Controversy, 266, 267.

The judgment of the “bed of tribulation” for the papacy would “kill her children with death,” but the judgment of the “bed of tribulation” contained a promise of life for those whose works demonstrated their faithfulness, as illustrated in the death of the widow of Sarepta’s son.

ਪੋਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲਈ “ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਸੈਜ” ਦਾ ਨਿਆਇ “ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ,” ਪਰ “ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਸੈਜ” ਦੇ ਨਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਵੀ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਰੇਪਤਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> And it came to pass after these things, that the son of the woman, the mistress of the house, fell sick; and his sickness was so sore, that there was no breath left in him. And she said unto Elijah, What have I to do with thee, O thou man of God? art thou come unto me to call my sin to remembrance, and to slay my son? And he said unto her, Give me thy son. And he took him out of her bosom, and carried him up into a loft, where he abode, and laid him upon his own bed. And he cried unto the Lord, and said, O Lord my God, hast thou also brought evil upon the widow with whom I sojourn, by slaying her son? And he stretched himself upon the child three times, and cried unto the Lord, and said, O Lord my God, I pray thee, let this child’s soul come into him again. And the Lord heard the voice of Elijah; and the soul of the child came into him again, and he revived. And Elijah took the child, and brought him down out of the chamber into the house, and delivered him unto his mother: and Elijah said, See, thy son liveth. And the woman said to Elijah, Now by this I know that thou art a man of God, and that the word of the Lord in thy mouth is truth. 1 Kings 17:17–24.

> ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸੀ, ਬਿਮਾਰ ਪੈ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਇਨੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਹੀ ਨਾ ਰਿਹਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ, ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਕੀ ਵਾਸਤਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਸ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਰਵਾ ਦੇਵੇਂ? ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲੀ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਚੁੱਕ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਲੰਘ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਉਸ ਵਿਧਵਾ ਉੱਤੇ ਵੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਮੈਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਬਿਪਤਾ ਲਿਆਈ ਹੈ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਾਲਕ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਬਾਲਕ ਦੀ ਜਾਨ ਫਿਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਅਤੇ ਬਾਲਕ ਦੀ ਜਾਨ ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਨੇ ਉਸ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰਲੀ ਕੋਠੜੀ ਤੋਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਵੇਖ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੱਚ ਹੈ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 17:17–24।

The widow recognized that Elijah was “a man of God,” for “the word of the Lord” that brought her child back to life, was the word “truth.” The three-step process of Elijah stretching himself upon the widow’s son was understood by the widow as the “word” in Elijah’s mouth as “truth.” The Hebrew word ‘emeth,’ is translated in the passage as “truth,” and represents the creative power of Alpha and Omega. It is the Hebrew word created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet, and represents the Power who can bring the dead back to life.

ਵਿਧਵਾ ਨੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਇਲੀਆਹ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ” ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ,” ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ, ਉਹ “ਸੱਚ” ਦਾ ਬਚਨ ਸੀ। ਇਲੀਆਹ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਧਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪਸਾਰਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵਿਧਵਾ ਨੇ ਇਲੀਆਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚਲੇ “ਬਚਨ” ਨੂੰ “ਸੱਚ” ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ। ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ‘emeth,’ ਦਾ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਸੱਚ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸਕਦੀ ਹੈ।

The faithful, just as the unfaithful in the “space” of probationary time represented by the three and a half years, received the judgment of a “bed of tribulation.” Death was the outcome for the children of the class that followed the whore who committed fornication and taught the doctrines of paganism. Life was given to the other class who followed the directions of Elijah, and believed the Word of “truth.”

ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਨੇ, ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਸ “ਅੰਤਰਾਲ” ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਸੇਜ” ਦਾ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਵਰਗ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਮੌਤ ਪਰਿਣਾਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ਿਆ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਸਿਖਾਏ। ਜੀਵਨ ਉਸ ਹੋਰ ਵਰਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ “ਸੱਚਾਈ” ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ।

The widow had followed Elijah’s command to fetch him some water and give him some bread, and her obedience to the prophet’s word represents the faithful in the Dark Ages of Thyatira. (It is worth noting that when Elijah commands the widow to first feed him, and thereafter feed her son and herself that what is represented is that Elijah is the first to receive the food to eat. He is first to receive the message, and thereafter the church.) We are informed that the works of the faithful, were greater at the end than the beginning.

ਵਿਧਵਾ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਲਿਆਂਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਰੋਟੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਦੇ ਬਚਨ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਥਾਇਤਿਰਾ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ। (ਇਹ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁਆਵੇ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਲਿਆਹ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਲੀਸੀਆ।) ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਆਰੰਭ ਨਾਲੋਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਨ।

> And unto the angel of the church in Thyatira write; These things saith the Son of God, who hath his eyes like unto a flame of fire, and his feet are like fine brass; I know thy works, and charity, and service, and faith, and thy patience, and thy works; and the last to be more than the first. Revelation 2:18, 19.

> ਅਤੇ ਥਿਆਤੀਰਾ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖ; ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਖਰੇ ਪਿੱਤਲ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਧੀਰਜ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਪਹਿਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 2:18, 19.

The faithful manifested good “works” during the “space” the papacy was given to repent, but their works at the last were “more than the first.” As the “space” was ending, Christ sent the morning star of the reformation, who began the work of no longer suffering the papacy, who taught the church to “commit fornication, and eat things sacrificed unto idols.”

ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਨੇ ਉਸ “ਸਮੇਂ” ਦੌਰਾਨ ਚੰਗੇ “ਕਰਮ” ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ “ਪਹਿਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ” ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ “ਸਮਾਂ” ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਹੁਣ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਹਿਣ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ “ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ” ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

> And he that overcometh, and keepeth my works unto the end, to him will I give power over the nations: And he shall rule them with a rod of iron; as the vessels of a potter shall they be broken to shivers: even as I received of my Father. And I will give him the morning star. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 2:26–29.

> ਅਤੇ ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਛੜੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਭਾਰ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਟੁੱਕੜੇ-ਟੁੱਕੜੇ ਕਰਕੇ ਤੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਵੀ ਤੋੜੇ ਜਾਣਗੇ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੇਰ ਦਾ ਤਾਰਾ ਦਿਆਂਗਾ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 2:26–29.

Christ had “a few things against” the faithful at the beginning of the “space” given the papacy to repent, for they had allowed Jezebel “which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols.” But at the end of the “space” the faithful would cease to suffer the papacy to continue her seductions.

ਮਸੀਹ ਨੂੰ, ਉਸ “ਅਵਕਾਸ” ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ” ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ—“ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਣੀ ਆਖਦੀ ਹੈ”—ਇਹ ਸਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਵਸਤਾਂ ਖਾਣ। ਪਰ ਉਸ “ਅਵਕਾਸ” ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਇਹ ਸਹਿਣਾ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਆਪਣੀਆਂ ਭਰਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ।

> “In the fourteenth century arose in England the ‘morning star of the Reformation.’ John Wycliffe was the herald of reform, not for England alone, but for all Christendom. The great protest against Rome which it was permitted him to utter was never to be silenced. That protest opened the struggle which was to result in the emancipation of individuals, of churches, and of nations.” The Great Controversy, 80.

> “ਚੌਦਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ‘ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਸਵੇਰ ਦਾ ਤਾਰਾ’ ਉਭਰਿਆ। ਜੌਨ ਵਿਕਲਿਫ ਕੇਵਲ ਇੰਗਲੈਂਡ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੇ ਮਸੀਹੀ ਜਗਤ ਲਈ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਅਗਵਾਨ ਸੀ। ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਰੋਧ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਕਦੇ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਕਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਰੋਧ ਨੇ ਉਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਵਿਅਕਤੀਆਂ, ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਵਜੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਸੀ।” The Great Controversy, 80.

The food God’s servants eat, is the doctrines or message they receive. Fornication is the church employing state power to accomplish the enforcement of her idolatrous doctrines. In the “space” Jezebel was given to repent, the church fled into the wilderness for protection.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਜੋ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਜਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਿਆਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਆਪਣੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਸਿੱਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰੇ। ਉਸ “ਸਮੇਂ” ਵਿੱਚ ਜੋ ਈਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਲੀਸਿਆ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ।

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days…. And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:6, 14–16.

> ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਇਕ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉੱਥੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ-ਪੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ…. ਅਤੇ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਇਕ ਮਹਾਨ ਉੱਕਾਬ ਦੇ ਦੋ ਪੰਖ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ-ਪੋਸ਼ਣਾ ਇਕ ਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਸੱਪ ਨੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਸੁੱਟਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਵਹਾ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਜੋ ਅਜਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਸੁੱਟੀ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 12:6, 14–16.

During the time of persecution of Jezebel and Ahab, Obadiah represented the protection that was provided by the wilderness in the time of the papal rule.

ਈਜ਼ਬੇਲ ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਓਬਦਿਆਹ ਉਸ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੰਗਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

> And Ahab called Obadiah, which was the governor of his house. (Now Obadiah feared the Lord greatly: For it was so, when Jezebel cut off the prophets of the Lord, that Obadiah took an hundred prophets, and hid them by fifty in a cave, and fed them with bread and water.) 1 Kings 18:3, 4.

> ਅਹਾਬ ਨੇ ਓਬਦਿਆਹ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦਾ ਮੁਖ਼ਤਿਆਰ ਸੀ। (ਓਬਦਿਆਹ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਦਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਈਜ਼ੇਬਲ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਮੁਕਾਇਆ, ਤਦ ਓਬਦਿਆਹ ਨੇ ਸੌ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਹ ਪੰਜਾਹ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ।) 1 ਰਾਜਿਆਂ 18:3, 4.

Obadiah’s work of hiding the prophets by fifty in caves is the symbol of the place in the wilderness that was prepared by God to feed the faithful, who refused to eat the doctrines of the papacy and who also refused to accept the unholy relationship represented by her fornication with the kings of Europe. The space of time that Elijah had been directed to the widow of Sarepta for food and protection from Jezebel and Ahab, was the space of time the church fled into the wilderness, and the place prepared for them by God was represented by the work of Obadiah.

ਓਬਦਿਆਹ ਵੱਲੋਂ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਹ-ਪੰਜਾਹ ਕਰਕੇ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਯੂਰਪ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਿਭਚਾਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਸਾਰੇਪਤਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਕੋਲ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਯਜ਼ਬੇਲ ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸੀ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਕਲੀਸਿਆ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ; ਅਤੇ ਜੋ ਥਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਓਬਦਿਆਹ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੀ।

Elijah’s place of hiding in Sarepta, called “Zarephath” in the Hebrew, means purification. When the space given Jezebel to repent ended, Elijah went to Obadiah and summoned Ahab to call all Israel to Carmel.

ਸਾਰੇਪਤਾ ਵਿੱਚ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਓਟ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ “ਜ਼ਾਰੇਫ਼ਥ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਈਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਲਿਆਹ ਓਬਦਿਆਹ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਕਰਮਲ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ।

> And as Obadiah was in the way, behold, Elijah met him: and he knew him, and fell on his face, and said, Art thou that my lord Elijah? And he answered him, I am: go, tell thy lord, Behold, Elijah is here. 1 Kings 18:17, 18.

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਓਬਦਿਆਹ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਵੇਖੋ, ਇਲਿਆਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਇਲਿਆਹ ਹੋ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ; ਜਾ, ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਕਹਿ, ਵੇਖੋ, ਇਲਿਆਹ ਇੱਥੇ ਹੈ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 18:17, 18.

Elijah’s time with the widow of Sarepta symbolizes the Dark Ages. In the narrative of Elijah and the widow, she was gathering two sticks, for she was about to die. A widow in prophecy is a church, and she represented the church in the wilderness that was about to die.

ਸਾਰਪਤਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਯੁੱਗਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਵਿਧਵਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾ ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚਲੀ ਉਸ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਸੀ ਜੋ ਮਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।

> And unto the angel of the church in Sardis write; These things saith he that hath the seven Spirits of God, and the seven stars; I know thy works, that thou hast a name that thou livest, and art dead. Be watchful, and strengthen the things which remain, that are ready to die: for I have not found thy works perfect before God. Revelation 3:1, 2.

> ਅਤੇ ਸਰਦਿਸ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖ; ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਤ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਤਾਰੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੁਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਾਗਦਾ ਰਹੁ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਜੋ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਲੱਭੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:1, 2.

She was “gathering two sticks”, and preparing for her death when Elijah interrupts her.

ਉਹ “ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ”, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਏਲੀਆਹ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।

> And the word of the Lord came unto him, saying, Arise, get thee to Zarephath, which belongeth to Zidon, and dwell there: behold, I have commanded a widow woman there to sustain thee. So he arose and went to Zarephath. And when he came to the gate of the city, behold, the widow woman was there gathering of sticks: and he called to her, and said, Fetch me, I pray thee, a little water in a vessel, that I may drink. And as she was going to fetch it, he called to her, and said, Bring me, I pray thee, a morsel of bread in thine hand. And she said, As the Lord thy God liveth, I have not a cake, but an handful of meal in a barrel, and a little oil in a cruse: and, behold, I am gathering two sticks, that I may go in and dress it for me and my son, that we may eat it, and die. 1 Kings 17:8–12.

> ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ ਕਿ, ਉੱਠ, ਸਾਰਫ਼ਤ ਨੂੰ ਜਾ, ਜੋ ਸੀਦੋਨ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸ: ਵੇਖ, ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਇਕ ਵਿਧਵਾ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰਫ਼ਤ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫਾਟਕ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਇਸਤ੍ਰੀ ਉੱਥੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ: ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲੈ ਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਪੀ ਸਕਾਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੋਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਵੀ ਲਿਆਈਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਪਕੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਇੱਕ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮੁੱਠ ਆਟੇ ਦੇ ਅਤੇ ਇਕ ਕੁੱਜੇ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਤੇਲ ਦੇ: ਅਤੇ ਵੇਖ, ਮੈਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਈਏ ਅਤੇ ਮਰ ਜਾਈਏ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 17:8–12.

The widow of Sarepta was gathering “two sticks.” The widow represents the faithful in the time of Jezebel. Her son represents those during the history of Thyatira that died with the promise of being resurrected in the first resurrection.

ਸਾਰੇਪਤਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ “ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ” ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਈਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਥਿਆਤੀਰਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜੀ ਉਠਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ ਮਰ ਗਏ।

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. But the rest of the dead lived not again until the thousand years were finished. This is the first resurrection. Blessed and holy is he that hath part in the first resurrection: on such the second death hath no power, but they shall be priests of God and of Christ, and shall reign with him a thousand years. Revelation 20:4–6.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਿੰਹਾਸਨ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਲਈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਲਈ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੋਹਰ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਈ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਪਰ ਬਾਕੀ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੱਕ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠੇ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਹੈ। ਧੰਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੈ; ਅਜਿਹਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦੂਜੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਵੱਸ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਯਾਜਕ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਨਗੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 20:4–6।

The widow also represents the few in Sardis, that were worthy and given white garments.

ਵਿਧਵਾ ਸਾਰਦਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਠਹਿਰੇ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

> Thou hast a few names even in Sardis which have not defiled their garments; and they shall walk with me in white: for they are worthy. He that overcometh, the same shall be clothed in white raiment; and I will not blot out his name out of the book of life, but I will confess his name before my Father, and before his angels. Revelation 3:4, 5.

> ਪਰ ਸਰਦਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਾਮ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਮੈਲੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯੋਗ ਹਨ। ਜੋ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਨਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਟਾਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਾਂਗਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:4, 5.

Those in the fourth church of Thyatira, who faithfully died, represented by the widow’s son, were given white garments in the fifth seal.

ਥੁਆਤੀਰਾ ਦੀ ਚੌਥੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਮਰ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

> And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. Revelation 6:9–11.

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਵੀਂ ਮੁਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੇਦੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਗਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਜੋ ਉਹ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਘਾਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੱਚੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਲਹੂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਲਏਂਗਾ? ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਚੋਗੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 6:9–11.

The martyrs of the Dark Ages were given white robes, and were told to rest in their graves, until another group of papal martyrs were to be killed, as they had been killed. They had been murdered by the papacy during the space of three and a half years, and they were promised that the papacy would ultimately be judged, but not until a second group of papal martyrs were to be murdered, during the soon-coming Sunday law crisis. Sister White connects the martyrs’ request for judgment upon the papacy, with two passages in the book of Revelation.

ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਚੋਗੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਇਕ ਸਮੂਹ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਢੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੱਲੋਂ ਹਤਿਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਨਿਆਉ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ, ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ, ਹਤਿਆ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉੱਤੇ ਨਿਆਉ ਲਈ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦੋ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।

> “When the fifth seal was opened, John the Revelator in vision saw beneath the altar the company that were slain for the Word of God and the testimony of Jesus Christ. After this came the scenes described in the eighteenth of Revelation, when those who are faithful and true are called out from Babylon. [Revelation 18:1–5, quoted.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

> “ਜਦੋਂ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਦੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਸ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਲਈ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਏ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਹਨ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। [ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:1–5, ਉਧਰਿਤ।]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

Revelation eighteen verses one through five represents the two voices of verse one and verse four. The second voice is the call out of Babylon, and it marks the beginning of the Sunday law persecution, when the mighty movement of the third angel, calls God’s other flock out of Babylon. She also places the passage from the fifth seal at the opening of the seventh seal.

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਪੰਜ ਆਯਤਾਂ, ਇੱਕਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਆਯਤ ਦੀਆਂ ਦੋ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦਾ ਬੁਲਾਵਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਾਲੀ ਪੀੜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਲਹਟ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਵਾਲੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

> “[Revelation 6:9–11 quoted]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.

> “[ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 6:9–11 ਉਧਰਿਤ]। ਇੱਥੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜੋ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਸਨ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।”

> “Revelation 8:1–4 quoted.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 8:1–4 ਉੱਧਰਿਤ।” Manuscript Releases, volume 20, 197.

In Revelation chapter eight, verses one through four, the seventh seal is opened.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਇਕ ਤੋਂ ਚਾਰ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. Revelation 8:1–4.

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲੀ, ਤਾਂ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਤ ਦੂਤ ਵੇਖੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆ ਕੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਧੂਪਦਾਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜੋ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਅਤੇ ਧੂਪ ਦਾ ਧੂੰਆਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:1–4।

The prayers of the martyrs of the Dark Ages, who in the fifth seal are requesting that God bring judgment upon the whore that commits fornication with the kings of the earth, ascend “up before God,” when the seventh seal is opened. Inspiration aligns the opening of the seventh seal, with Revelation eighteen’s second voice, for it is at the second voice, that God remembers her iniquities, and he then doubles her judgment. Once for the martyrs of the Dark Ages, and once for the blood bath of the Sunday law crisis.

ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਜੋ ਪੰਜਵੀਂ ਮੁਹਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਵੇਸ਼ਿਆ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਲਿਆਵੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ ਖੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ।” ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਦਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਖੂਨੀ ਸਨਾਨ ਲਈ।

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਪਾਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਧਰਮਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਦਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਦਿਓ; ਜਿਸ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਗਣਾ ਭਰ ਦਿਓ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4–6।

The few in Sardis that had not defiled their garments, represent those that came out of the history of Thyatira that ended in 1798. They are represented by the widow of Sarepta, a widow who was going to the marriage in 1844.

ਸਾਰਦਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਲਿਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਥੁਆਤੀਰਾ ਦੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਫ਼ਤ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੁਰਾਤਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਉਸੇ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਦੂਲੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਉਣ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੱਤੀ 25 ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 426.

The widow, was preparing her last supper before her death, when Elijah commanded her to serve him. She illustrates the faithful few in Thyatira, transitioning into the faithful few in Sardis that were gathering “two sticks” for a “fire”.

ਵਿਧਵਾ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਆਖਰੀ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਥਿਆਤੀਰਾ ਵਿੱਚਲੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਦਿਸ ਵਿੱਚਲੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਵੱਲ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਇੱਕ “ਅੱਗ” ਲਈ “ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ” ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

The “two sticks” represent both houses of ancient Israel, that were trampled down by paganism and then papalism, but were to be gathered together and joined as “one stick,” in the history of 1798 to 1844.

“ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ” ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਘਰਾਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੇ ਰੌੰਦਿਆ ਸੀ, ਪਰ 1798 ਤੋਂ 1844 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ “ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ” ਵਜੋਂ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land: And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children forever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:15–28.

> ਫਿਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ ਲੈ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਖ, ‘ਯਹੂਦਾਹ ਲਈ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ’; ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੱਕੜੀ ਲੈ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਖ, ‘ਯੂਸੁਫ਼ ਲਈ, ਅਰਥਾਤ ਐਫਰਾਈਮ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ।’ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾ ਦੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛੇ, ‘ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਂਗਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ?’ ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਜੋ ਐਫਰਾਈਮ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਗੋਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ, ਅਰਥਾਤ ਯਹੂਦਾਹ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਨਾਲ, ਜੋੜ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।’ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਲਿਖੇਂਗਾ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੋਣ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੈਰ-ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਕੱਢ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਕੌਮ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਜਾ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਤੋਂ ਫਿਰ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਨਾ ਰਹਿਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਣਗੇ। ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਆਪਣੀਆਂ ਘਿਨੌਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਭੀ ਅਪਰਾਧ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਿਰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਚਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ; ਤਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਦਾਊਦ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਚਰਵਾਹਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਿਆਇਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ, ਉਹ ਆਪ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਦਾ ਤੱਕ; ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਦਾਊਦ ਸਦਾ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਨੰਤ ਵਾਅਦਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਲਈ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਨਿਵਾਸ-ਤੰਬੂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ; ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਗੈਰ-ਕੌਮਾਂ ਜਾਣ ਲੈਣਗੀਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।’” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:15–28।

When Elijah leaves Sarepta to call Ahab and all Israel to Mount Carmel, the widowed church that has fled into the wilderness was gathering two sticks for the fire that purifies the widow in advance of the wedding on October 22, 1844. The gathering of the two sticks is the gathering of the Millerite movement that is accomplished in the last sixty-five year period identified in Isaiah seven. The northern kingdom suffered the curse of Moses from 723 BC through 1798, and the southern kingdom suffered the same curse from 677 BC until 1844. In 1844, the spiritual descendants of those two literal nations, were gathered together as one stick, or one nation.

ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਸਰੇਪਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਕਲੀਸਿਆ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ ਸੀ, 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਲਈ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਆਖਰੀ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਨੇ 723 BC ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਭੋਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਨੇ 677 BC ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਉਹੀ ਸ਼ਾਪ ਭੋਗਿਆ। 1844 ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ, ਅਰਥਾਤ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

If nothing else Ezekiel defines the two sticks as two nations, that become one nation.

ਜੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਕੌਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> ਕਿਉਂਕਿ ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਸਿਰ ਦਮਿਸ਼ਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਮਿਸ਼ਕ ਦਾ ਸਿਰ ਰੇਜ਼ੀਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਫਰਾਈਮ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਲੋਕ ਨਾ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਅਫਰਾਈਮ ਦਾ ਸਿਰ ਸਮਾਰੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਰੀਆ ਦਾ ਸਿਰ ਰਮਲਿਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਅਡੋਲ ਨਾ ਠਹਿਰੋਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 7:8, 9.

If we will not believe the prophecy of sixty-five years, we will not be established.

ਜੇ ਅਸੀਂ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗੇ।

We will continue to present Elijah’s symbolism in the next article.

ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਏਲੀਯਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles