Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਉਣਾਹਠਵਾਂ

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦੂਤਿਕ ਛੋਹਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼: ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF
Word

ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਛੂਹਾਵਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਤੇ “mareh,” ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨਾਲ ਅਨੁਰੂਪ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਗਬਰਈਏਲ ਦੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ। ਗਬਰਈਏਲ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਤੋਂ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਬੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਣਾ ਹੈ।

> ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸਰਦਾਰ ਮੀਖਾਏਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਦੇਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਦਾਨੀਏਲ 10:21।

ਗਬਰਈਏਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਜੀਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾ ਕਰੇ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਨਾ ਕਰ: ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਹਿਕਾਰਕ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਉਹਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ: ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 19:10.

ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਹ ਸਮਝੇ ਕਿ ਗਬਰੀਏਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ “ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਲਿਖਤ” ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ—ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤੱਥ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਮਸੀਹ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ “ਮੀਖਾਏਲ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰਦਾਰ” ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੀਖਾਏਲ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸਰਦਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਹਾਦੂਤ ਵੀ ਹੈ।

> ਤਦ ਵੀ ਮਹਾਂਦੂਤ ਮੀਕਾਏਲ ਨੇ, ਜਦ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਾਲ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਬਾਰੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿੰਦਾਪੂਰਣ ਦੋਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕਿਹਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਝਿੜਕੇ। ਯਹੂਦਾ 7.

ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਛੋਹਾਂ ਫਰਿਸ਼ਤਾਈ ਛੋਹਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰਾਂ ਦਾਨੀਏਲ “mareh,” ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਰਿਸ਼ਤਾਈ ਹੀ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੂਜੀ ਛੋਹ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖੋ ਗਈ ਸੀ।

> ਫਿਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਆਇਆ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਰਗਾ ਦਿੱਸਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਅਤਿਅੰਤ ਪ੍ਰਿਯ ਮਨੁੱਖ, ਡਰ ਨਾ; ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ; ਬਲਵਾਨ ਹੋ, ਹਾਂ, ਬਲਵਾਨ ਹੋ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬੋਲੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਸ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ? ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਫਿਰ ਫਾਰਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਵੇਖ, ਯੂਨਾਨ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਆਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 10:18–20.

ਜਦੋਂ ਗਬਰਈਲ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹਾਂ?” ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ ਕਿ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਕੀ ਬੀਤੇਗੀ।” ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਬਰਈਲ ਫਿਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਫਿਰ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਮੁੜੇਗਾ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਵੇਖੋ, ਯੂਨਾਨ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਵੇਗਾ।” ਫਿਰ ਉਹ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਕੀ ਬੀਤਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਥਾ “ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ” ਅਤੇ “ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ” ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ।

ਮਹਾਨ ਕੁਰੁਸ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਅਸਲ ਇਤਿਹਾਸ ਦੋ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਮਹਾਨ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਗਤਿਵਿਧੀਆਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਉੱਤਰ ਦੇ ਜਾਲੀ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ—ਦਸ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਯੂਨਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ—ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇੱਕ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ “mareh” ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦਾਨੀਏਲ ਇਹ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਰਸ ਦੀ ਤੀਜੀ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਉਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਕ ਦਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਤਿੰਨ ਸਪਰਸ਼ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸੋਗ ਤੋਂ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਵਾਲੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਕਦਮੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉੱਤੇ ਸੰਰਚਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਮਹਾਂਦੂਤ ਮੀਕਾਏਲ ਹੈ, ਜੋ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਮੌਤ ਵਿਚੋਂ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾ ਕੇ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤਾ।

ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਜਿੱਥੇ “vision” ਸ਼ਬਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ “mareh” ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ “marah” ਹੈ। “Marah,” “mareh” ਦਾ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਰਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ “ਸ਼ੀਸ਼ਾ” ਜਾਂ “ਆਇਨਾ” ਵੀ। ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ “ਕਾਰਕ” ਹੈ। ਇਹ “the appearance” ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਆਪਣੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ “ਸ਼ੀਸ਼ਾ” ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਉਹ ਤੱਤ ਹੈ ਜੋ “ਕਾਰਕ” ਹੈ। “Marah” ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰਕ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਗੰਭੀਰ ਹੈ।

“ਕਾਜ਼ੇਟਿਵ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਣਤਾ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਘਟਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕ੍ਰਿਆ-ਰੂਪ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਕਾਜ਼ੇਟਿਵ ਰੂਪ ਇੱਕ ਵਿਆਕਰਣਿਕ ਸੰਰਚਨਾ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਕਰਤਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਵਸਤੂ ਤੋਂ ਉਸ ਕ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਉਸ ਕ੍ਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ “to read” ਕ੍ਰਿਆ ਕਾਜ਼ੇਟਿਵ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ “to make someone read.” ਇੱਥੇ, ਕਰਤਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਕਾਰਕ ਰੂਪ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਰਤਾ ਕ੍ਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਵਰਣਿਤ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਘਟਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ। “ਕਾਰਕ” ਉਸ ਢੰਗ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਕਿਰਿਆ ਜਾਂ ਘਟਨਾ ਘਟਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਜਿੰਨੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “marah” ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਰ ਵਾਰ ਜਿਸ ਦਰਸ਼ਨ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਉਸਨੂੰ ਤੱਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਵੀਹੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਸੀ, ਜੋ ਹਿੱਡੇਕੇਲ ਹੈ; ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੂਤ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਊਫਾਜ਼ ਦੇ ਖ਼ਾਲਿਸ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਕੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਬੇਰਿਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ (mareh) ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਮੰਜੇ ਹੋਏ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਰੰਗ ਵਰਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭੀੜ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ, ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ (marah) ਵੇਖਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ (marah) ਨਾ ਵੇਖਿਆ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੰਬਣਾ ਆ ਪਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਲੁਕਣ ਲਈ ਭੱਜ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਦਰਸ਼ਨ (marah) ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸੋਭਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਿਗਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ। ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ 10:4–9।

ਇੱਕੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸੋਗ ਦੇ ਅੰਤ ’ਤੇ, ਜੋ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਦੋ ਗਵਾਹ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ “ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਰੂਪ (mareh) ਵਰਗਾ” ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ’ਤੇ ਉਹ ਘਟਨਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ “ਜੋ ਮਨੁੱਖ” ਦਾਨੀਏਲ “ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ,” ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ “ਦਰਸ਼ਨ (marah) [ਵੇਖਣ] ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ; ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਕੰਪਕੰਪੀ ਆ ਪਈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਭੱਜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਲਈ” ਦਾਨੀਏਲ “ਅਕੇਲਾ ਰਹਿ ਗਿਆ,” ਪਰ “ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ (marah) [ਵੇਖਣ] ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ; ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਕੰਪਕੰਪੀ ਆ ਪਈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਭੱਜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।”

ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ, ਕਾਰਣਕ ਦਰਸ਼ਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਬਦਲਾਵ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਪੰਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਿਗਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

> “ਉਹੀ ਦੇਹ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਕਾਰਜ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਯੰਤਰਣਾ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਗ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੀਵੰਤ ਸਰੀਰ-ਰਚਨਾ ਦਾ ਹਰ ਇਕ ਅੰਗ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਇਕ ਅੰਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ, ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ, ਕੰਮ ਕਰੇ।”

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ। ਸਵਰਗੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੀਤ ਨਹੀਂ ਗਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ‘ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਣ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਡਾਣ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਆਦਰ, ਅਸੀਸ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ।’ ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਗੀਤ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸੁਰ ਹੈ ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਦੀਨ ਹੋਣਾ ਕੀ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਸਾਰਾ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਦੀਨਤਾ।”

> “ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਹ ਕੰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਉਹ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਰਨਾ ਉਸ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।” Testimonies to Ministers, 456.

ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਭੱਜਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ “ਕਾਰਕ” ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਆਪਣੀ-ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਈ ਛੋਹਾਂ ਲਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਸਮਰਥ ਕੀਤਾ।

1888 ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਉਤਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਜ਼ੁਰਗ ਜੋਨਜ਼ ਅਤੇ ਵੈਗਨਰ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਓਹੀ ਦੂਤ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਫਿਰ ਓਸੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਉਤਰਿਆ। ਇਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਾਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਸਦਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਓਹੀ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਆਰੰਭ ਹੋਏ ਜੋ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ, 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਿਖਾਏਲ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਇੱਕੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸੋਗ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਸੀਹ ਮੁੜ ਉਤਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਛੋੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ “causative” ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਨ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਗਬਰੀਏਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਬਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਤਦ ਮਹਾਂਦੂਤ ਮੀਖਾਏਲ “ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਜੀ ਉਠਾਉਣ” ਲਈ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਨਾਲ ਅਭਿਭੂਤ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਬਲ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਜਿਬਰਾਏਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਧਵਜ ਹੋਣ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਛੂਹਾਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਚੌਦ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਘਟਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ, ਉਹ “ਕਾਰਣਕ” ਦਰਸ਼ਨ ਜੋ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਸਪਰਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਨੁੱਖੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਧੂੜ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਪੜਾਅ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਸੰਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਸਪਰਸ਼ ਆਯਤਾਂ NINE ਤੋਂ ELEVEN ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਤਦ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਸੀ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘੁੱਟਣਿਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਬਚਨ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 10:9–11.

ਦੂਜੇ ਸਪਰਸ਼ ਦਾ ਅਨੁਭਵ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਕੀਤਾ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਅਸਮਰਥ ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਸਪਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਉਹ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਐਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੁਖ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਗੂੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਿਆ; ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਸੀ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਣ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਲ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਾਸ ਇਸ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਲ ਨਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਬਾਕੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:15–17.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਚਾਰਾਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਫੂਕਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਜਾਣ। ਉਸ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਤੀਜੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਤਦ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਆਇਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਮਨੁੱਖ, ਡਰ ਨਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ; ਬਲਵਾਨ ਹੋ, ਹਾਂ, ਬਲਵਾਨ ਹੋ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬੋਲੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹਾਂ? ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਮੁੜ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚੱਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਵੇਖ, ਯੂਨਾਨ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਆਵੇਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਡਟ ਕੇ ਖੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰਦਾਰ ਮੀਕਾਇਲ ਦੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਮਾਦੀ ਦਾਰਿਯਾਵੇਸ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇਣ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ। ਵੇਖ, ਫ਼ਾਰਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਣਗੇ; ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਧਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਕਸਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 10:18–11:2.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ; ਪਰੰਤੂ ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ, ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਗਬਰਿਯੇਲ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੀਕਾਈਲ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਇਹ ਛੇਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ (ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ) ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ 2020 ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਲਈ ਸੋਗ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ, ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨ” ਜਾਂ “ਰੂਪ” ਸ਼ਬਦ ਸੱਤ ਵਾਰ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਸੱਤ ਸੰਦਰਭਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਚਾਰ ਵਾਰ ਇਹ ਪੁਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸੱਤ ਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ-ਚਾਰ ਦਾ ਉਹ ਸੰਯੋਗ ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਸੱਤ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੋਹਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਅਲੱਗ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੀ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਯੂਹੰਨਾ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਖਣ ਲਈ ਮੁੜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੌਣ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।

> ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਿਨ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੋਂ ਤੁਰ੍ਹੀ ਵਰਗੀ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ; ਅਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਸੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜ; ਅਫ਼ਸੁਸ, ਅਤੇ ਸਮੁਰਨਾ, ਅਤੇ ਪਰਗਾਮੁਸ, ਅਤੇ ਥੁਆਤੀਰਾ, ਅਤੇ ਸਰਦਿਸ, ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਾਡੈਲਫ਼ੀਆ, ਅਤੇ ਲਾਉਦੀਕੀਆ ਕੋਲ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 1:10, 11.

ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਛੋਹਾਂ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਸੈਂਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਵੇਦੀ ਉੱਪਰੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਹੋਏ ਜਿਉਂਦੇ ਅੰਗਾਰੇ ਨਾਲ ਛੁਹਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਅੰਤਿਮ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ-ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ, ਯੂਹੰਨਾ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਸਭ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਦੂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ “ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਹਾਂ” ਵੱਲੋਂ ਆਉਂਦੀ “ਆਵਾਜ਼” ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, “ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂ?” ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਤ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਭੇਜ,” ਤਾਂ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। “ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ।”

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “ਹੁਣੇ ਹੀ ਵਰਣਿਤ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ, ਦੂਤ ਗਬਰੀਏਲ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ, ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਨਬੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਜੇ ਪੂਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਜੋਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦਾਨੀਏਲ ਪੂਰੇ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਕੋਈ ਸੁਆਦਲੀ ਰੋਟੀ ਨਾ ਖਾਧੀ, ਨਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਨਾ ਦਾਖਰਸ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਤੇਲ ਨਾ ਲਾਇਆ…. ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਸੂਤ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਊਫ਼ਾਜ਼ ਦੇ ਖਰੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬੰਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਬੇਰਿਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਮੰਜੇ ਹੋਏ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਰੰਗ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭੀੜ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਰਗੀ ਸੀ’ (Daniel 10:2–6)।”

> “ਇਹ ਵਰਣਨ ਉਸ ਵਰਣਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪਾਤਮੁਸ ਦੇ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਵਰਗੀ ਦੂਤ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ।”

> “ਜਗਤ ਦੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਨ ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਣ। ਦਾਨੀਏਲ ਇੱਕ ਵਰਧਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਇਕ ਵਿਧਰਮੀ ਰਾਜਦਰਬਾਰ ਦੇ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਭਰੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿਚ ਬੀਤਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿਚ, ਸਵਰਗੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਣਗੇ, ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਖੋਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਸਕੀਏ ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।”

> “‘ਮੈਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਵੇਖਿਆ; ਪਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੰਬਣੀ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਭੱਜ ਗਏ…. ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਿਗਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਲ ਨਾ ਰਿਹਾ’ (ਆਇਤਾਂ 7, 8)। ਜੋ ਸਭ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਬਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਜਿੰਨੇ ਵੱਧ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਣਗੇ, ਉੱਨਾ ਹੀ ਜੀਵੰਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਅਸੰਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪਾਪ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇਗੀ; ਜੋ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਅਤੇ ਸੁਹਣਾ ਦਿੱਸਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਅਯੋਗ ਅਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸਪਸ਼ਟ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ‘ਮੈਂ ਨਿਰਪਾਪ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹਾਂ।’”

> “ਗਬਰੀਏਲ ਹੁਣ ਨਬੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: ‘ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਪੁਰਖ, ਉਹ ਬਚਨ ਸਮਝ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।’ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਨਾ ਡਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮਨ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ’ (ਪਦ 11, 12)।

> “ਸਵਰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਲੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਸਨਮਾਨ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ! ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਉਤਕਟ ਬੇਨਤੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਗਬਰਈਲ ਨੂੰ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਸਮਰਾਟ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਪਰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਮਹਾਦੂਤ ਮੀਖਾਏਲ, ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਹਠੀਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਮੋੜੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਿਰਣਾਇਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ।

> “‘ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਜੇਹੇ ਬਚਨ ਕਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਗੂੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਿਆ…. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਮਨੁੱਖ, ਭੈ ਨਾ ਕਰ: ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ; ਬਲਵਾਨ ਹੋ, ਹਾਂ, ਬਲਵਾਨ ਹੋ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬੋਲੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ’ (ਪਦ 15–19)। ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਇੰਨੀ ਮਹਾਨ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਤੇਜਸਵੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਓਟ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾ ਨੂੰ “ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਵਰਗਾ ਇੱਕ” (ਪਦ 16) ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਆਪਣੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਸਚਰਿਤਰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਸਕੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

> “ਦਾਨੀਏਲ ਸਰਬਉੱਚ ਦਾ ਇਕ ਸਮਰਪਿਤ ਸੇਵਕ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਡੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਦਾ ਸਮਕੱਖ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਸ ਦੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਹੀ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੱਚੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦਾ ਇਕ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਹੈ।” Sanctified Life, 49–52.

Back to Articles