Article

# ਪਾਨੀਅਮ - ਸੰਖਿਆ ਸੱਤ

ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦਾ ਪਰਕਾਸ਼ਨ: 1989 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word

ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜਣ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਉਸ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਜੋ 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਜੋਂ ਸਾਡਾ ਸੱਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡੀਂਏ।

> ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਧਿਐਨ ਕਰ; ਐਸਾ ਮਜ਼ਦੂਰ ਜੋ ਲੱਜਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। 2 ਤਿਮੋਥਿਉਸ 2:15।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਯਤਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਚਾਰ ਤੱਕ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਯਤਾਂ ਪੰਜ ਤੋਂ ਨੌਂ ਤੱਕ ਦੂਜੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਯਤ ਦਸ ਤੀਜੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਚੌਥੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੰਜਵੀਂ ਰੇਖਾ ਆਯਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਹੈ। ਛੇਵੀਂ ਰੇਖਾ ਆਯਤਾਂ ਸੋਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈ ਤੱਕ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਰੇਖਾ ਆਯਤਾਂ ਤੇਈ ਅਤੇ ਚੌਵੀ ਹੈ। ਆਯਤ ਚੌਵੀ ਤੋਂ ਆਯਤ ਇਕੱਤੀ ਤੱਕ ਅੱਠਵੀਂ ਰੇਖਾ ਹੈ। ਆਯਤ ਇਕੱਤੀ ਤੋਂ ਚਾਲੀ ਤੱਕ ਨੌਵੀਂ ਰੇਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਰੇਖਾ ਆਯਤਾਂ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਦਸ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੇਖਾ ਉੱਤੇ ਰੇਖਾ ਜੋੜ ਕੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ।

> ਉਹ ਗਿਆਨ ਕਿਸ ਨੂੰ ਸਿਖਾਵੇਗਾ? ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵੇਗਾ? ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਗਏ ਹਨ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ:

> ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਕਲਾਉਂਦੇ ਹੋਠਾਂ ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਇਸ ਲੋਕ ਨਾਲ ਬੋਲੇਗਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਉਹ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਥੱਕੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਤਾਜ਼ਗੀ ਹੈ; ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਸੁਣਨਾ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।

> ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਡਿੱਗਣ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸਣ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣ। ਯਸਾਯਾਹ 28:9–13.

ਦਸਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਇਕ ਰੇਖਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਸ਼ਾ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਯਦਪਿ ਹਰ ਇਕ ਰੇਖਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਤੱਥਾਪਿ ਉਹਨਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ ਗਵਾਹੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ। ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਦਸ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨਾ ਹੈ।

## ਪਹਿਲੀ ਪੰਗਤੀ

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ, ਦਾਰਿਯੁਸ ਮਾਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇਣ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ। ਦੇਖੋ, ਫ਼ਾਰਸ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ; ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਧਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਕਸਾਏਗਾ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਰਾਜਾ ਉੱਠੇਗਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਉੱਠੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਰ ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਉਖਾੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰਾਂ ਲਈ। ਦਾਨੀਏਲ 11:1–4।

ਦਾਰਿਯਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਾਲ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਆਯਤ ਤੱਕ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਆਪਣਾ ਸੰਸਾਰ-ਵਿਆਪੀ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਆਯਤ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਉਖਾੜਿਆ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। 1989 ਵਿੱਚ ਦਾਰਿਯਸ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣਾ ਸਾਨੂੰ ਦੂਜੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗਬਰਿਯੇਲ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਦਾਰਿਯਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵੀ,” ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਸੀ, ਜੋ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ।

> ਫਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੁਰੁਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬੇਲਤਸ਼ੱਸਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਗੱਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਸੀ, ਪਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ ਲੰਮਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋ ਗਈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:1।

ਉਹ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਜੋ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਲਈ “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਹਾਰੂਨ ਦਾ ਜਨਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮੂਸਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਹਾਰੂਨ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਦਾ ਦਵੈਤ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਯਿਸੂ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਬਣਦੇ ਹਨ। 1798 ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਨੇ ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਹੀ 1799 ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ। “ਮੀਦੀ ਦਾਰਿਯੂਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ” ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ “ਫਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੁਰੁਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ” ਤੱਕ; ਦਾਰਿਯੂਸ ਅਤੇ ਕੁਰੁਸ 1989 ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਆਪਣੇ ਜੀਊਂਦੇ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹਨ।

> ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਘਟੀਆਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। 1 Corinthians 10:11.

ਦਾਰਿਯਸ ਅਤੇ ਕੁਰੁਸ 1989 ਵਿੱਚ ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਅਤੇ ਜਾਰਜ ਬੁਸ਼ ਸੀਨੀਅਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਉਸ ਸਾਲ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਨ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਇਤ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕੁਰੁਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਰਜ ਬੁਸ਼ ਸੀਨੀਅਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਰੀਗਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਰੁਸ ਨੇ ਦਾਰਿਯਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤਾ। ਆਇਤ ਦੋ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਅਜੇ ਉੱਠਣਗੇ ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਭਾਗ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਰਜ ਬੁਸ਼ ਸੀਨੀਅਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਅਜੇ ਉੱਠਣਗੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬੁਸ਼ ਸੀਨੀਅਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਬਿਲ ਕਲਿੰਟਨ, ਜਾਰਜ ਬੁਸ਼ ਜੂਨੀਅਰ, ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਵਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ “ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ” ਅਤੇ “ਆਪਣੇ ਧਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਭ ਨੂੰ ਉਕਸਾਏਗਾ।”

ਫਿਰ ਤੀਜਾ ਪਦ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਨੇਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਸੰਘੀ ਇਕਾਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਘੜੀ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਪਾਪਾਈ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਦੱਸ ਸਿੰਗ ਤੂੰ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਦੱਸ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ; ਪਰ ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਘੜੀ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਧਿਕਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਮਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਦੇਣਗੇ। ਇਹ ਮੇਮਨੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਮੇਮਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਏਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਹ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 17:12–14।

ਉਹ ਦਸ ਰਾਜੇ ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਪਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਪਦਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਯੂਨਾਨ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਤੀਜਾ ਰਾਜ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਏਕਤਾ ਦੇ ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਭਾਗ ਵਜੋਂ ਅਜਗਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ “ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ” ਸੰਦੇਸ਼ ਇਬਰਾਨੀ, ਲਾਤੀਨੀ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਜੋ ਯਹੂਦੀਆਂ, ਰੋਮੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਪਸਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਯੂਨਾਨੀ ਅਜਗਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰੋਮੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਸਨ।

ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਆਯਤਾਂ ਉਸ ਧਰਤੀਲੇ ਅਜਗਰ-ਸੱਤਾ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਯਤਾਂ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਚਾਰ ਧਰਤੀਲੇ ਅਜਗਰ-ਸੱਤਾ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਟ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਯਤਾਂ ਅੰਤਿਮ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਉੱਤੇ ਆਵਰਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਆਯਤਾਂ ਅੰਤਿਮ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਂਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਰਚਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਇੱਕ ਪੱਟੀ ਪਹਿਲੇ ਚਾਰ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੱਟੀ ਅੰਤਿਮ ਛੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ—ਜਦਕਿ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਦਸ ਸੰਖਿਆ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਆਇਤਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ 1989 ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਇਤਾਂ 1989 ਤੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਵਧੇ ਹੋਏ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅਣਮੁਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਆਯਤਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਆਧਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੁੱਲ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਠਵਾਂ ਪਿਛਲੇ ਸੱਤ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਅਨੁਛੇਦ ਉਸ ਭੇਦ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ—ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਗਰ ਦੀ ਉਸ ਸੱਤਾ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਨਾਸ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਰੁਸ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਸ਼ਿਆ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਫ਼ਰਾਂਸ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣਾ ਸਿੰਹਾਸਨ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਜੇਠਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਉਸ ਵੇਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਆਇਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹਰਮਗਿੱਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਸੱਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਆਇਤਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਸ਼ਾ ਅਜਗਰ ਦੀ ਉਹ ਸੱਤਾ ਹੈ ਜੋ ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਰੇਗਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਹੁਣ ਜਾ ਕੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੱਕ ਲੈ ਆਈ ਹੈ। ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੇਗਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਦਲਾਲ ਅਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਵੀ ਬਣੇਗਾ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗੀ, ਜੋ ਠੀਕ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਕਟਰਪੰਥੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਵੱਧਦੀ ਜੰਗੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਹੱਲ ਕੱਢਣ ਦੇ ਭਾਣੇ ਹੇਠ ਇਕ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸੀਆ-ਰਾਜ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਰੂਪਾਂਤਰਣ—ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ ਹੈ—ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਸਿਰ ਤੱਕ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਨਾਲ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਤੋਂ, ਜੋ 1989 ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਟਰੰਪ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਸੰਭਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਹੁਣ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਧਵਸਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹੈ।

## ਦੂਜੀ ਰੇਖਾ

ਪੰਜਵੇਂ ਤੋਂ ਨੌਵੇਂ ਆਯਤ ਤੱਕ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਲਲੇਖ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ-ਦਰ-ਬਿੰਦੂ ਚਿੱਤਰਣ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਅਧਿਆਇ ਮੁੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਿਛੋਕੜ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ ਆਯਤ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਭੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਰੇਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:5।

ਪਤੋਲਮੀ ਪਹਿਲਾ ਸੋਟਰ ਅਤੇ ਸੇਲਿਊਕਸ ਪਹਿਲਾ ਨਿਕੇਟਰ ਇਸ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ “ਡਾਇਡੋਖੀ” (ਅਰਥਾਤ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ) ਦੇ ਚੌਥੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ। ਸੇਲਿਊਕਸ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ “ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ” ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ, ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਸੇਲਿਊਕਸ ਵੀ ਕੇਵਲ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਜਿੱਤਾਂ ਜਾਂ ਨਿਰਣਾਇਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ’ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ: 312 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦੀ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, 301 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਇਪਸਸ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਅਤੇ 281 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਕੋਰੂਪੀਡੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਸਪਰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਖੇਤਰੀ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਦੂਜੀ ਲਾਈਨ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਰਾਜ ਦੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ (Diadochi) ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕੇਵਲ ਤਿੰਨ ਜਿੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਯਤ ਛੇ ਤੋਂ ਨੌਂ ਤੱਕ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਅੰਤਰਾਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰੋ ਜੋ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤਿੰਨ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਾਕ੍ਹੀਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹਾਰ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਕਰੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਸਾਂਝ ਪੱਕੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗੀ; ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਾਇਮ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕੇਗੀ; ਨਾ ਉਹ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗਾ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ; ਪਰ ਉਹ ਸੌਂਪੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟਾਹਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉਸ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਠੇਗਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਭਾਂਡਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲੋਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:5–9.

ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਉਹ ਨਮੂਨਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਯਤ ਇਕੱਤੀ ਤੋਂ ਚਾਲੀ ਤੱਕ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਮੂਨਾ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ 217 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਤਿਨ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਰਾਜਾ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਲਾਈਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 1798 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੰਜ ਤੋਂ ਨੌਂ ਆਯਤਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਸਰ ਹੈ, ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।

> ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਫਿਰਔਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਕਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ: ਬੋਲ, ਅਤੇ ਆਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਵੇਖ, ਹੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਫਿਰਔਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਜਗਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਨਦੀ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 29:2, 3.

ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਬਲਤਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪੈਂਤਾਲੀਹਵੇਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪਤਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਆਪਣੇ ਰਾਜਮਹਿਲ ਦੇ ਤੰਬੂ ਲਗਾਏਗਾ; ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:45।

ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਅਜਿਹੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਹਨ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਇਤਨੀ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ। ਪਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਹੁਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਪੈਂਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਡਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਿੱਧੇ ਗਵਾਹ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਸਭ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਆਪਣੇ ਪੂਰਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।

ਆਧੁਨਿਕ ਪਾਪਾਈ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਪੈਂਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅੰਤ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਦੱਸ ਸਿੰਗ ਤੂੰ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਉਸ ਵੇਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਨੰਗਾ ਕਰ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:16, 17.

ਦਸ ਰਾਜੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਾਪਾਈ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਨ।

> “ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਪਾਲਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਛਾਪ ਲਾ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਅਜਗਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਯਿਸੂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ—ਜੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀ ਵੈਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਥਾਂ ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਈ ਵੀ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।” Testimonies to Ministers, 38.

ਦੱਸ ਰਾਜੇ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਿਕੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਫਿਰਔਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੇ “ਕੁੱਤੇ” ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਨਕਾਰ “ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸਭਾ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

> ਕੁੱਤੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਏ ਹਨ; ਦੁਰਜਨਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗਿਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਅਤੇ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਸਤ੍ਰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਉੱਤੇ ਚਿੱਠੀਆਂ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 22:16–18.

ਪਦ ਪੈਂਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਥਾਇਤੀਰਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਯਿਜ਼ੇਬੇਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਯਜ਼ਬੇਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਖਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਸਤਾਂ ਖਾਣ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਅਤੇ ਭਟਕਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਚਾਰ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੱਟ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 2:20–22।

ਈਜ਼ੇਬਲ ਦਾ ਨਿਆਂ ਤਦ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਾ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਕੀਤਾ, “ਕੁੱਤੇ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਨੂੰ ਯਿਜ਼ਰੇਏਲ ਦੀ ਕੰਧ ਦੇ ਕੋਲ ਖਾਣਗੇ।” 1 Kings 21:23.

ਕੁੱਤੇ ਅਣਜਾਣਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰੋਮ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਣਜਾਣਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰੋਮ ਹੀ ਸੀ।

> “ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਸਲੀਬੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਧਾਰਕ ਨੇ ਉਸ ਵਰਤਾਅ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗਿਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਅਤੇ ਘੂਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਸਤ੍ਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਲਈ ਚਿੱਠੀਆਂ ਪਾਂਦੇ ਹਨ।’ ਜ਼ਬੂਰ 22:16–18. ਉਸ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰੇ ਜਾਂ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਗਏ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਜਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਸਤ੍ਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਝਗੜਾ ਸੁਣਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਕੁਰਤਾ ਉੱਪਰੋਂ ਹੇਠ ਤੱਕ ਬਿਨਾ ਸੀਮ ਦੇ ਬੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਫਾੜੀਏ, ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਚਿੱਠੀਆਂ ਪਾਈਏ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।’” The Desire of Ages, 746.

ਦੱਸ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਕੁੱਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਹਨ, ਜੋ ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਣਗੇ।

> ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਯਾਜਕ ਦੀ ਧੀ, ਜੇ ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆਵ੍ਰਿੱਤੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਵੇ। ਲੇਵੀਆਂ 21:9।

ਦਸ ਰਾਜੇ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤਣ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸੂਰ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਭੁੱਲੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉਪਰੰਤ ਸੂਰ ਇੱਕ ਵੇਸ਼ਿਆ ਵਾਂਗ ਗਾਏਗੀ। ਹੇ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਵੇਸ਼ਿਆ, ਬੀਣਾ ਲੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰ; ਮਿੱਠਾ ਸੁਰ ਛੇੜ, ਬਹੁਤ ਗੀਤ ਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉਪਰੰਤ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸੂਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਵਚਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਯਸਾਯਾਹ 23:15–17.

ਪੰਜਵੀਂ ਤੋਂ ਨੌਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਤੋਂ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਇਸ ਵੇਲੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪੈਂਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਅਜਗਰ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ। ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ, ਅਜਗਰ ਦੀ ਇਸ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਵਾਚਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗੀ।

ਪੰਜਵੀਂ ਤੋਂ ਨੌਂਵੀ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੂਜਾ ਸੀਰੀਆਈ ਯੁੱਧ 253 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਧੀ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਯੁੱਧ 260 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਸੀਰੀਆਈ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਵਾਹ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਵਾਹਕ ਗਠਜੋੜ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਸੰਧੀ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ। ਇਸ ਵਿਵਾਹ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 246 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਦੂਲਹਨ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮਿਸਰੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਵਾਹ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰੇਰਕ ਕਾਰਣ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੰਧੀ ਸੀ।

ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੰਧੀ ਨੇ 1797 ਵਿੱਚ ਟੋਲੈਂਟੀਨੋ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੰਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਨੂੰ 1798 ਵਿੱਚ ਪੋਪ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 246 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਪਟੋਲਮੀ ਨੇ ਸੇਲਿਊਕਸ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਪਟੋਲਮੀ ਤੀਜਾ, ਸੇਲਿਊਕਸ ਦੂਜੇ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਸਾਮਰਾਜ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ ਕਿ ਮਿਸਰੀਆਂ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ “ਬੰਦੀ ਦੇਵਤਿਆਂ” ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਪਟੋਲਮੀ ਤੀਜੇ ਨੂੰ “ਯੂਅਰਗੇਟਸ” (ਅਰਥਾਤ ਉਪਕਾਰੀ) ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਦਿੱਤੀ।

> ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟਾਹਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਇਕ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਭਾਂਡਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਕੈਦ ਕਰਕੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:7, 8.

ਜਦੋਂ ਨੈਪੋਲੀਅਨ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਪੋਪ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੈਟੀਕਨ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੁੱਟ ਲਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੀਜੇ ਟੋਲੇਮੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵੀ ਲਏ ਅਤੇ ਸੇਲਿਊਕਸ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸੇਲਿਊਕਸ ਦੂਜਾ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਨੈਪੋਲੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ 1799 ਵਿੱਚ ਪੋਪ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਵੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੇਲਿਊਕਸ ਦੀ ਹਾਰ, ਬੰਦੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ, ਨੈਪੋਲੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ (ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਰਿੰਦੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ)।

> ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਿੰਦਿਆ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਸਿਰ ਅਤੇ ਦੱਸ ਸਿੰਗ ਸਨ। … ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦਾ ਭੇਦ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਵੀ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਢੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੱਤ ਸਿਰ ਅਤੇ ਦੱਸ ਸਿੰਗ ਹਨ। … ਅਤੇ ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਤੂੰ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 17:3, 7, 18.

ਪੰਜਵੇਂ ਤੋਂ ਨੌਵੇਂ ਆਇਤ ਤੱਕ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਰਮਿਆਨ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਪਰਿਚਿਤ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ ਆਇਤ ਰੋਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਆਧਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇਗਾ। ਇਹ ਆਇਤਾਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅਸਲੀ ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਵਾਅਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੜੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਪਾਪਾਈ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਘਾਤਕ ਚੋਟ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੈਂਤਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।” ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles