Article

# The Seventy Forgotten Years of Tyre

ਸੂਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤਰ ਵਿਸਮ੍ਰਿਤ ਵਰ੍ਹੀਆਂ

The Seventy Forgotten Years of Tyre

ਸੂਰ ਦੇ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਸੱਤਰ ਸਾਲ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 12, 2023

Formats

PDF
Word

All the prophets identify the end of the world.

ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੱਧ ਬੋਲਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੈ। ‘ਹੁਣ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਰਿਆ; ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।’ 1 Corinthians 10:11. ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ; ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਝਾਤ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।’ 1 Peter 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “ਬਾਈਬਲ ਨੇ ਇਸ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।” Selected Messages, book 3, 338, 339.

All the books of the Bible conclude in the book of Revelation.

ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end.” Acts of the Apostles, 585.

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।” *Acts of the Apostles*, 585.

The final warning message for planet earth’s inhabitants is identified in Revelation eighteen.

ਧਰਤੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਲਈ ਆਖਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਸੁਰ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਰਾਤਮਿਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ, ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅੱਡਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਘਿਨਾਉਣੇ ਪੰਛੀ ਦਾ ਪਿੰਜਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ-ਭਰੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਉਸ ਦੀ ਵਿਲਾਸਤਾ ਦੀ ਬਹੁਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:1–3.

The phrase “Babylon the great” represents the Roman Catholic church and in Isaiah chapter twenty-three “Babylon the great” is represented as Tyre.

“ਵੱਡੀ ਬਾਬਿਲ” ਵਾਲਾ ਵਾਕ-ਅੰਸ਼ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਤੇਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਵੱਡੀ ਬਾਬਿਲ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਸੂਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> The burden of Tyre. Howl, ye ships of Tarshish; for it is laid waste, so that there is no house, no entering in: from the land of Chittim it is revealed to them. Be still, ye inhabitants of the isle; thou whom the merchants of Zidon, that pass over the sea, have replenished. And by great waters the seed of Sihor, the harvest of the river, is her revenue; and she is a mart of nations. Be thou ashamed, O Zidon: for the sea hath spoken, even the strength of the sea, saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins. As at the report concerning Egypt, so shall they be sorely pained at the report of Tyre. Pass ye over to Tarshish; howl, ye inhabitants of the isle. Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. And he said, Thou shalt no more rejoice, O thou oppressed virgin, daughter of Zidon: arise, pass over to Chittim; there also shalt thou have no rest. Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Howl, ye ships of Tarshish: for your strength is laid waste. And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:1–18.

> ਸੂਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭਾਰ। ਹੇ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ੋ, ਵਿਲਾਪ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਕਿ ਨਾ ਕੋਈ ਘਰ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਾ ਥਾਂ: ਕਿੱਤੀਮ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਟਾਪੂ ਦੇ ਵਸਨੀਕੋ, ਚੁੱਪ ਰਹੋ; ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ ਸਿਦੋਨ ਦੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਭਰਪੂਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ੀਹੋਰ ਦਾ ਬੀਜ, ਨਦੀ ਦੀ ਫਸਲ, ਉਸ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਮੰਡੀ ਹੈ। ਹੇ ਸਿਦੋਨ, ਲੱਜਿਤ ਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ, ਅਰਥਾਤ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਬੋਲਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਾ ਪੀੜਾਂ ਸਹੀ ਹਨ, ਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਨਾ ਮੈਂ ਜਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮਿਸਰ ਬਾਰੇ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਪੀੜਿਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸੂਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋਣਗੇ। ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਵੱਲ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਓ; ਹੇ ਟਾਪੂ ਦੇ ਵਸਨੀਕੋ, ਵਿਲਾਪ ਕਰੋ। ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਉਹ ਅਨੰਦਮਈ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ ਅਤਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹੈ? ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੈਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਪਰਦੇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਣਗੇ। ਸੂਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਹ ਮਤ ਕਿਸ ਨੇ ਠਹਿਰਾਈ ਹੈ, ਉਸ ਮੁਕੁਟ ਧਾਰਣ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੌਦਾਗਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਦਰਯੋਗ ਮਨੁੱਖ ਹਨ? ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਮੈਲਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਆਦਰਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੀ ਧੀਏ, ਆਪਣੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਜਾ; ਹੁਣ ਕੋਈ ਬੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ; ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਵਪਾਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਗੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸਿਦੋਨ ਦੀ ਧੀ, ਹੇ ਪੀੜਿਤ ਕੁਆਰੀਏ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ; ਉੱਠ, ਕਿੱਤੀਮ ਵੱਲ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾ; ਉੱਥੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨਾ ਮਿਲੇਗਾ। ਵੇਖੋ, ਕਸਦੀਆਂ ਦਾ ਦੇਸ਼! ਇਹ ਲੋਕ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਸਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸ਼ੂਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁਰਜ ਖੜੇ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਹਿਲ ਬਣਾਏ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਖੰਡਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ੋ, ਵਿਲਾਪ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਦੁਰਗ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸੂਰ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਭੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਸੂਰ ਇੱਕ ਵੇਸ਼ਿਆ ਵਾਂਗ ਗਾਵੇਗਾ। ਹੇ ਭੁਲਾਈ ਹੋਈ ਵੇਸ਼ਿਆਏ, ਸਾਰੰਗੀ ਲੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ; ਮਿੱਠਾ ਸੁਰ ਛੇੜ, ਬਹੁਤ ਗੀਤ ਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਸੂਰ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗੀ; ਉਹ ਨਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਵਪਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਰਯਾਪਤ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ। ਯਸਾਯਾਹ 23:1–18।

Sister White writes: “All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.”

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਲਿਖਦੀ ਹੈ: “ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।”

Isaiah twenty-three addresses the prophetic relationships of the United Nations, the Papacy, the United States and Islam. In order to recognize these truths certain symbols in the chapter must be defined by Inspiration. Once the symbols are defined, the sequence of events is fairly straightforward. The symbols in the chapter that need to be defined are:

ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈਂ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸਬੰਧੀ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਲਈ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲਿਖਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ ਕਾਫ਼ੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕਰਨੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਨ:

The Burden, Tyre, The harlot, The Assyrian, The land of the Chaldeans, Towers and Palaces, Tarshish, The Seed of Sihor, The Land of Chittim, Zidon, The Merchants City, The report of Egypt and the report of Tyre, The Howling, A Daughter, Seventy Years, The Days of One King, Forgetting, and Remembering

ਭਾਰ, ਤੂਰ, ਵੇਸ਼ਿਆ, ਅਸ਼ੂਰੀ, ਕਲਦੀਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਬੁਰਜ ਅਤੇ ਮਹਲ, ਤਰਸ਼ੀਸ਼, ਸਿਹੋਰ ਦਾ ਬੀਜ, ਕਿੱਤੀਮ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਸੀਦੋਨ, ਵਣਜਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਮਿਸਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਅਤੇ ਤੂਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ, ਵਿਲਾਪ, ਇੱਕ ਧੀ, ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹੇ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨ, ਭੁੱਲਣਾ, ਅਤੇ ਯਾਦ ਕਰਨਾ

The word “burden” in verse one identifies a prophecy of doom against the kingdom of Tyre.

ਪਹਿਲੇ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਭਾਰ” ਸ਼ਬਦ ਤੀਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

Burden: H4853—From H5375; a burden; specifically tribute, or (abstractly) porterage; figuratively an utterance, chiefly a doom, especially singing; mental, desire: – burden, carry away, prophecy, X they set, song, tribute.

ਭਾਰ: H4853—H5375 ਤੋਂ; ਇੱਕ ਭਾਰ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਖਿਰਾਜ, ਜਾਂ (ਅਮੂਰਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ) ਢੋਆਈ; ਰੂਪਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਉਚਾਰਣ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਨਿਆਂ-ਉਚਾਰਣ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਗੀਤ; ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਇੱਛਾ: – ਭਾਰ, ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣਾ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, X ਉਹ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਗੀਤ, ਖਿਰਾਜ।

The burden of Tyre is one of many passages in the Bible where the final judgment of the Roman Catholic church is identified. A “burden” by use and definition is a prophecy, and primarily a prophecy of doom. There are eleven “burdens” in Isaiah and eight times the word is used to describe a burden carried on the shoulders. The eleven times the word “burden” is represented as prophecy of doom are Isaiah 13:1; 15:1; 17:1; 19:1; 21:1, 11, 13; 22:1; 30:6 and of course chapter twenty-three where we find the burden of Tyre. It is worthwhile to place all of Isaiah’s prophecies of doom together in order to evaluate which power is being represented in the last days. Eleven prophecies of doom are difficult to cover at one time, so I will give a brief definition of each doom prophecy to set the context for chapter twenty-three.

ਸੂਰ ਦੀ ਭਾਰਵਾਣੀ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। “ਭਾਰ” ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ ਐਸੀਆਂ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ “ਭਾਰਵਾਣੀਆਂ” ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਵਾਰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਢੋਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਾਰ ਜਦੋਂ “ਭਾਰ” ਸ਼ਬਦ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਨ: ਯਸਾਯਾਹ 13:1; 15:1; 17:1; 19:1; 21:1, 11, 13; 22:1; 30:6, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਸੂਰ ਦੀ ਭਾਰਵਾਣੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀਆਂ ਵਿਨਾਸ਼-ਸੰਬੰਧੀ ਸਭ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਪਰਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਸਮੇਟਣਾ ਕਠਿਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈਂ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਹਰ ਵਿਨਾਸ਼-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।

In chapter thirteen the prophecy of doom against Babylon is modern Babylon at the end of the world, which is the whore of Rome that is also illustrated in chapter seventeen of the book of Revelation.

ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਾਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਦਾ ਉਹ ਬਾਬਲ, ਜੋ ਰੋਮ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. Revelation 17:1–5.

> ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਹ ਸੱਤ ਕਟੋਰੇ ਸਨ, ਆਇਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਆ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਵੱਡੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਿਆਂ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤਾਂ ਜਲਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਮੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਿਰਮਿਜ਼ੀ ਰੰਗ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਸੱਤ ਸਿਰ ਅਤੇ ਦਸ ਸਿੰਗ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਜਾਮਨੀ ਅਤੇ ਕਿਰਮਿਜ਼ੀ ਰੰਗ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ, ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਭੇਦ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ, ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:1–5।

I need to digress a little. The purpose of the study of the prophecy of Tyre is ultimately to align the prophetic history of the United States with that of the Seventh-day Adventist church. We will show that the government of the United States is one horn on the lamb-like beast of Revelation thirteen and that Protestantism that came out of the Dark Ages was the other horn. The horn of Protestantism became Millerite Adventism at the point the Protestants of the United States rejected the first angel’s message. When we have that in place, we will show that the history of the Protestant horn and the history of the Republican horn run parallel to one another and possess parallel prophetic characteristics. After all they are on the same beast representing that both horns are contemporary to one another. I will illustrate one example of this parallel of the horns of church and state in the United States. They both ‘forget’ in their own way.

ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ੇ ਤੋਂ ਹਟਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਤੂਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਉਦੇਸ਼ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦਿਖਾਵਾਂਗੇ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਮੇਮਨੇ-ਸਰੂਪ ਜੰਤੂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਸਿੰਗ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਅਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਦਿਖਾਵਾਂਗੇ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਉਹ ਇੱਕੋ ਹੀ ਜੰਤੂ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਹਨ। ਮੈਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਇਸ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ‘ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ’।

Isaiah twenty-three marks the prophetic point that the papal power is forgotten for seventy years, and in those seventy symbolic years men forget the papacy and why the Dark Ages are called the Dark Ages. The Protestant horn’s motto when they separated from the Catholic church was the Bible and the Bible alone. They forgot that the Bible informs us who the papacy really is. They forgot the message enshrined in the sacred document they were entrusted with, and professed to be the champion defenders of.

ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਿੰਦੂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੋਪਾਈ ਸੱਤਾ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਸੀ: ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਬਾਈਬਲ। ਉਹ ਭੁੱਲ ਗਏ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਜੋ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੰਰਖਿਤ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆਕਰਤਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> “ਜੋ ਲੋਕ ਬਚਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਰਲ ਮਿਲ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹੀ ਹੋਣੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੁਆਰਾ, ਇਹ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਗੀਆਂ।” Kress Collection, 105.

Likewise, the Republican horn representing the government of the United States was to be by the people and for the people, but the citizens of the United States have also forgotten the sacred document that they were entrusted with. That sacred document is the Constitution of the United States and the motto of the government that was designed to be for the people was the separation of church and state. They have forgotten the message of the Constitution they were entrusted with, and professed defenders of.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਿੰਗ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਵੀ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰੋਸੇ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੱਖਿਅਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।

> “And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

> “ਅਤੇ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਰੋਮ ਦਾ ਇਹ ਘਮੰਡ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ। ਗ੍ਰੇਗਰੀ ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਇਨੋਸੈਂਟ ਤੀਜੇ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਜੇ ਵੀ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਹੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਸ ਕੋਲ ਕੇਵਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਪਿਛਲੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪੂਰੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ-ਵਧਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁੱਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਰੋਮ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ, ਆਪਣੀ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਸਰਵੋਚਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰੱਖ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਣ ਦਿਉ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਰਤ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੌਕਿਕ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਕਰੇ—ਤਾਂ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖ਼ਤਰੇ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਣਸੁਣਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗੀ ਕਿ ਰੋਮ ਦੇ ਅਸਲ ਮਨੋਰਥ ਕੀ ਹਨ, ਜਦ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਾਂਚੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸਤਾਵਾਂ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਗੁਪਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਸ਼ੱਕ ਜਗਾਏ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਘਾਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਸਕੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਅਨੁਕੂਲ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੇਖਾਂਗੇ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਂਗੇ ਕਿ ਰੋਮੀ ਤੱਤ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਕੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੇਗਾ, ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਿੰਦਾ ਅਤੇ ਸਤਾਅ ਨੂੰ ਸਹੇਗਾ।” The Great Controversy, 581.

If you can locate any dictionary that was published before 1950, and look up “scarlet colored woman” or some variation of that phrase from Revelation seventeen, every one of those pre-1950 dictionaries identifies that the Roman Catholic church is the whore of Revelation seventeen. The United States, Revelation thirteen’s two-horned earth-beast forgets its past, whether it be the horn of Protestantism or the horn of Republicanism. Both of these institutions came about from the protest against the religious tyranny of the papacy and the political tyranny of the kings that supported her, or as the Bible says, the kings that “committed fornication” with her. Before we take up Isaiah twenty-three, we will briefly give an overview of the other ten times Isaiah identifies a ‘prophecy of doom,’ for all of the eleven “burdens” are just that.

ਜੇ ਤੁਸੀਂ 1950 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ਬਦਕੋਸ਼ ਲੱਭ ਸਕੋ, ਅਤੇ “scarlet colored woman” ਜਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਦੀ ਕੋਈ ਰੂਪਾਂਤਰ ਲੱਭੋ, ਤਾਂ 1950 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੋ-ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਭੂਤਕਾਲ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਣਤੰਤਰਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚੋਂ ਉੱਭਰੀਆਂ ਸਨ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਬਾਈਬਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ “ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ।” ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕਰੀਏ, ਅਸੀਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਦਸ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਰਵੇਖਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ ਜਿੱਥੇ ਯਸਾਯਾਹ ਇੱਕ ‘ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ’ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ “ਭਾਰ” ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਓਹੀ ਹਨ।

Isaiah thirteen is the burden of Babylon in the “last days.” Babylon, though controlled and directed by the Catholic church in the last days is made up of three powers that lead the world to Armageddon in chapter sixteen of Revelation. In chapter thirteen’s prophecy of doom against modern Babylon there are three powers represented; Babylon, Lucifer and Assyria representing the beast (Assyria), the dragon (Lucifer) and the false prophet (Babylon). Assyria and Babylon are the two desolating powers God employed to punish ancient Israel and Assyria came first taking the northern ten tribes into captivity and thereafter Babylon took the southern two tribes of Judah.

ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਰ੍ਹਾਂ “ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦਾ ਭਾਰ ਹੈ। ਬਾਬਲ, ਭਾਵੇਂ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਹੇਠ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਬਾਬਲ, ਲੂਸੀਫ਼ਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ੂਰੀਆ—ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਸ਼ੂ (ਅਸ਼ੂਰੀਆ), ਅਜਗਰ (ਲੂਸੀਫ਼ਰ) ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ (ਬਾਬਲ) ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਅਸ਼ੂਰੀਆ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਉਹ ਦੋ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ, ਅਤੇ ਅਸ਼ੂਰੀਆ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਬਲ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਦੋ ਕਬੀਲਿਆਂ—ਯਹੂਦਾ—ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadnezzar king of Babylon hath broken his bones. Therefore thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Behold, I will punish the king of Babylon and his land, as I have punished the king of Assyria. Jeremiah 50:17, 18.

> ਇਸਰਾਏਲ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਭੇਡ ਹੈ; ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ: ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਲਈ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ, ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੇਸ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 50:17, 18.

First Assyria took the northern ten tribes of Israel into captivity and thereafter Babylon took the southern two tribes of Judah into captivity. Both of these captivities were fulfillment of Leviticus twenty-six’s “seven times.” The “seven times” of Leviticus was the very first “time prophecy” William Miller discovered, and it identifies that when Assyria captured the northern tribe it marked the beginning of a scattering that continued for twenty-five hundred and twenty years. That period began at their captivity in 723BC and ended at the “time of the end” in 1798. The southern tribes were taken by Babylon in 677BC, beginning the “seven times” against Judah which ended at the same point as the 2300-year prophecy of Daniel eight verse fourteen, on October 22, 1844. Assyria and Babylon fulfilled the same purpose of punishment against the rebellion of God’s people, but the punishment was first carried out by Assyria and then by Babylon.

ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਸੂਰੀਆ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਉੱਤਰੀਆਂ ਦਸ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਬਲ ਨੇ ਯਹੂਦਾ ਦੀਆਂ ਦੱਖਣੀਆਂ ਦੋ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬੰਦੀਵਾਸ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸਨ। ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ “ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ” ਸੀ ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਖੋਜੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅੱਸੂਰੀਆ ਨੇ ਉੱਤਰੀਆਂ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਅਰਸਾ 723 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੰਦੀਵਾਸੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਦੱਖਣੀਆਂ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ 677 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਨੇ ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠ ਆਇਤ ਚੌਦਾਂ ਦੀ 2300-ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੀ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ, 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਅੱਸੂਰੀਆ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੰਡ ਦੇ ਇਕੋ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇਹ ਦੰਡ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਸੂਰੀਆ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਬਲ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

In the prophetic relationship of the three powers in chapter thirteen Babylon is the image of Assyria, for she came after but did the same work against God’s people.

ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਅਸ਼ੂਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

In chapter fifteen, the burden against Moab is against the Protestant churches.

ਪੰਦਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮੋਆਬ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੋ ਭਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ।

> “This description of Moab represents the churches that have become like Moab. They have not stood at their post of duty as faithful sentinels. They have not cooperated with the heavenly intelligences by exercising their God-given ability to do the will of God, pressing back the powers of darkness, and using every power God has given them to advance truth and righteousness in our world. They have a knowledge of the truth, but they have not practiced what they know.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1159.

> “ਮੋਆਬ ਦਾ ਇਹ ਵਰਣਨ ਉਹਨਾਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੋਆਬ ਵਰਗੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਰਹੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤ ਕੇ, ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕ ਕੇ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਜੋ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮਿਕਤਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਸਵਰਗੀ ਬੁੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਹਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਗਿਆਨ ਤਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ।” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1159.

The Protestant church that has fallen is the church that continued to walk with the Lord when the rest of Protestantism fled at the second angel’s message. Moab is Adventism, the fallen Protestant horn.

ਗਿਰੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸੀਆ ਉਹ ਕਲੀਸੀਆ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਜਗਤ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਤਦ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਰਹੀ। ਮੋਆਬ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਗਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ।

Chapter seventeen is about Damascus, and it is identified as a city that is taken away. A city is a symbol of a kingdom and the kingdom that is taken away in the “last days” is the United States.

ਸਤਾਰ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦਮਿਸ਼ਕ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਰਾਜ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ।

Chapter nineteen is the prophecy of doom against Egypt, representing the United Nations and the whole world.

ਉੱਨੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The next three prophecies of doom in chapter twenty-one are against the terrible desert land of the south, Dumah and Arabia. These three prophecies of doom identify Islam, in agreement with the three woes of Revelation 8:13.

ਇਕੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਮਰੂਥਲ ਦੇਸ਼, ਦੂਮਾਹ ਅਤੇ ਅਰਬੀਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 8:13 ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਹਾਯਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋਦਿਆਂ, ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

The prophecy of doom in chapter twenty-two portrays the separation of the Laodicean Adventists from the Philadelphian Adventists at the Sunday law.

ਬਾਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

And then in chapter thirty we find the burden of the beasts of the south, which is a second illustration of the rebellion of Laodicean Adventists. Bringing all the burdens of Isaiah together virtually addresses every prophetic player in the “last days.” I am selecting Isaiah twenty-three in order to demonstrate that the history of the United States, as the sixth kingdom of Bible prophecy, reigns from 1798 to the Sunday law.

ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੇਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਦੂਜੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਦੇ ਹਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਰੀ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ, 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Because “each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us,” every prophetic utterance is addressing the events at the end of the world. This truth combined with the fact that “all the books of the Bible meet and end” in the book of Revelation, establishes the book of Revelation as the point of reference for aligning the prophetic testimony about the events at the end of the world.

ਕਿਉਂਕਿ “ਪੁਰਾਤਨ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਬੋਲਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਬੂਵਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੈ,” ਇਸ ਕਰਕੇ ਹਰ ਨਬੂਵਤੀ ਉਚਾਰਣ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ, ਇਸ ਤੱਥ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿ “ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਆ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ,” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਨਬੂਵਤੀ ਸਾਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

In the seventeenth chapter of Revelation, we see the great whore that commits fornication with the kings of the earth and her final judgment.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਵੱਡੀ ਵੇਸ਼ਵਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਨਿਆਂ ਵੀ।

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. Revelation 17:1, 2.

> ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੱਤ ਕਟੋਰੇ ਸਨ, ਆਇਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਆ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਂ ਵੇਸ਼ਿਆ ਦਾ ਨਿਆਂ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਬਹੁਤੀਆਂ ਜਲਰਾਸ਼ੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਮੱਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:1, 2.

The prophets never contradict one another.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਬੀ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਗੜਬੜ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 14:32, 33.

At the end of the world “the judgment of the great whore that sitteth upon many waters,” the great whore with “whom the kings of the earth have committed fornication,” the great whore that has made “the inhabitants of the earth” drunk “with the wine of her fornication;” is represented by Isaiah as the “harlot” who is forgotten for “the days of one king,” or seventy prophetic years. When the seventy years conclude Tyre “shall commit fornication with all the kingdoms of the world.” Isaiah’s harlot is John’s great whore. Isaiah’s harlot and John’s whore represent the Roman Catholic church, for a woman is a symbol of a church in God’s Word.

ਜਗਤ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ “ਉਸ ਵੱਡੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਦਾ ਨਿਆਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੀ ਹੈ,” ਉਸ ਵੱਡੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਦਾ, “ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ,” ਉਸ ਵੱਡੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ “ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ” “ਆਪਣੇ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ” ਮੱਤਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਯਸਾਯਾਹ ਵੱਲੋਂ “ਉਸ ਵੇਸ਼ਿਆ” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ “ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ,” ਅਰਥਾਤ ਸੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਭੁੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੂਰ “ਜਗਤ ਦੀਆਂ ਸਭ ਰਿਆਸਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰੇਗੀ।” ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਹੀ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> Wives, submit yourselves unto your own husbands, as unto the Lord. For the husband is the head of the wife, even as Christ is the head of the church: and he is the saviour of the body. Therefore as the church is subject unto Christ, so let the wives be to their own husbands in everything. Husbands, love your wives, even as Christ also loved the church, and gave himself for it; That he might sanctify and cleanse it with the washing of water by the word, That he might present it to himself a glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing; but that it should be holy and without blemish. So ought men to love their wives as their own bodies. He that loveth his wife loveth himself. For no man ever yet hated his own flesh; but nourisheth and cherisheth it, even as the Lord the church: For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Nevertheless let every one of you in particular so love his wife even as himself; and the wife see that she reverence her husband. Ephesians 5:22–33.

> ਹੇ ਪਤਨਿਓ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਹ ਦਾ ਉੱਧਾਰਕ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਕਲੀਸਿਆ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿਣ। ਹੇ ਪਤਿਓ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਨ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੇ ਧੋਵਣ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਦਾਗ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਝੁਰੀ, ਨਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਗੱਲ; ਪਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਗ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਮਾਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਮਾਸ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਭੇਦ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। ਤਥਾਪਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਇਹ ਵੇਖੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇ। ਅਫ਼ਸੀਆਂ 5:22–33.

The apostle Paul identifies that the church of Christ is prophetically represented as a woman. Therefore, a woman in prophecy is a church, but Christ’s church is “holy and without blemish.” An unholy church is represented as an unholy woman, thus Isaiah identifies a harlot and John a whore. They represent the papacy as a whore and God’s church is a virgin.

ਪ੍ਰੇਰੀਤ ਪੌਲੁਸ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸਤ੍ਰੀ ਇੱਕ ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ “ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼” ਹੈ। ਇੱਕ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਪਵਿੱਤਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਸਾਯਾਹ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਇੱਕ ਰੰਡੀ ਦੀ। ਉਹ ਪਾਪਸੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੰਡੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਹੈ।

> For I am jealous over you with godly jealousy: for I have espoused you to one husband, that I may present you as a chaste virgin to Christ. 2 Corinthians 11:2.

> ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਡਾਹ ਨਾਲ ਡਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਆਹ ਇੱਕੋ ਪਤੀ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਸੀਹ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਆਰੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂ। 2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 11:2.

Not only is God’s church represented as a virgin, but she is espoused to only one husband. Tyre and John’s great whore commit fornication with the kings of the earth. The Catholic church has relations with several men, not one. Daniel informs us the kings are kingdoms.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਵਜੋਂ ਹੀ ਦਰਸਾਈ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗਣੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਪਤੀ ਨਾਲ ਹੋਈ ਹੈ। ਸੂਰ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਇੱਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕਈ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜੇ ਰਾਜ ਹਨ।

> This is the dream; and we will tell the interpretation thereof before the king. Thou, O king, art a king of kings: for the God of heaven hath given thee a kingdom, power, and strength, and glory. And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. And after thee shall arise another kingdom inferior to thee, and another third kingdom of brass, which shall bear rule over all the earth. And the fourth kingdom shall be strong as iron: forasmuch as iron breaketh in pieces and subdueth all things: and as iron that breaketh all these, shall it break in pieces and bruise. Daniel 2:36–40.

> ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਾਂਗੇ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ, ਸ਼ਕਤੀ, ਬਲ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੰਛੀ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਹਾਕਮ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈਂ। ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਮਗਰੋਂ ਤੈਥੋਂ ਹੇਠਲਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਜ ਉੱਠੇਗਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੀਜਾ ਪਿੱਤਲ ਦਾ ਰਾਜ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਲੋਹੇ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਹਾ ਸਭ ਕੁਝ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਲੋਹਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਵੀ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਕੁਚਲ ਦੇਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 2:36–40.

In Daniel two, the kingdoms of Bible prophecy are identified and explained. As Daniel explains the dream to Nebuchadnezzar, he informs Nebuchadnezzar that he is the head of gold. The head of gold is a king, but a king represents a kingdom. The Roman Catholic church is the great harlot that commits fornication with all the kings of the earth at the end of seventy prophetic years. The kings are symbolic of men, and Tyre is an impure woman. A woman is a church, a whore is an unholy church; a man is a king and a king is a kingdom. A woman is a church and a king is a state. The unlawful relationship of these two entities represents spiritual fornication.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੂੰ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸੀਆ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੈਸ਼ਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੂਰ ਇੱਕ ਅਸ਼ੁੱਧ ਇਸਤ੍ਰੀ ਹੈ। ਇਸਤ੍ਰੀ ਇੱਕ ਕਲੀਸੀਆ ਹੈ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਇੱਕ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਲੀਸੀਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੈ। ਇਸਤ੍ਰੀ ਇੱਕ ਕਲੀਸੀਆ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਹਸਤੀਆਂ ਦਾ ਅਵੈਧ ਸੰਬੰਧ ਆਤਮਿਕ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The Constitution of the United States is a divine document that enshrines the necessity of keeping these two entities separate. Though we are not yet finished with identifying Tyre as the Roman Catholic church, it seems appropriate at this point to address another symbol in Isaiah twenty-three that explains the symbolism of man and woman—church and state.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਇੱਕ ਦੈਵੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਇਕਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਸੂਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਚਾਰਨਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਵੇਲੇ ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ—ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ—ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Isaiah 23:13.

> ਵੇਖੋ, ਕਲਦੀਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ; ਇਹ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਨਾ ਸਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸ਼ੂਰੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਬੁਰਜ ਖੜੇ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਮਹਲ ਬਣਾਏ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਖੰਡਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਯਸਾਯਾਹ 23:13.

In the verse, the Assyrian founded the land of the Chaldeans and set up both “towers” and “palaces.” The Assyrian is a symbol of Nimrod, and the Chaldeans represent the religious leaders of Babylon’s mystery religions. A “tower” is a symbol of a church. When Jesus set forth the parable of the vineyard, Sister White comments on the parable as follows:

ਉਸ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੂਰੀ ਨੇ ਕਲਦੀਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਨੇਵ ਰੱਖੀ ਅਤੇ “ਬੁਰਜਾਂ” ਅਤੇ “ਮਹਿਲਾਂ” ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ। ਅਸ਼ੂਰੀ ਨਿਮਰੋਦ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਲਦੀ ਬਾਬਲ ਦੇ ਭੇਦੀ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਆਗੂਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। “ਬੁਰਜ” ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਬਾਰੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੀ ਹੈ:

> “In the parable the householder represented God, the vineyard the Jewish nation, and the hedge the divine law which was their protection. The tower was a symbol of the temple.” Desire of Ages, 596.

> “ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅੰਗੂਰਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਬਾੜੀ ਉਸ ਦਿਵਯ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਮੀਣਾਰ ਹੈਕਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।” Desire of Ages, 596.

The Assyrian founded the land of the Chaldeans who set up a church (tower) and a “palace.” A “palace’ represents a “king” which in turn represents a kingdom. A kingdom is also represented as a city.

ਅਸ਼ੂਰੀ ਨੇ ਕਲਦੀਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਨੇਹ ਰੱਖੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਕਲੀਸੀਆ (ਮਿਨਾਰ) ਅਤੇ ਇੱਕ “ਮਹਿਲ” ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ। “ਮਹਿਲ” ਇੱਕ “ਰਾਜੇ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਚਲ ਕੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.

> ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੀਣਾਰ ਬਣਾਈਏ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਖਰ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਨਾਮ ਬਣਾਈਏ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਈਏ। ਉਤਪੱਤੀ 11:4.

The “tower” and “palace” that the Assyrian founded are the “city” and “tower” which Nimrod built.

ਅੱਸੀਰੀ ਨੇ ਜਿਸ “ਮੀਂਹਾਰ” ਅਤੇ “ਮਹਿਲ” ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ, ਉਹੀ “ਸ਼ਹਿਰ” ਅਤੇ “ਮੀਂਹਾਰ” ਹਨ ਜੋ ਨਿਮਰੋਦ ਨੇ ਬਣਾਏ ਸਨ।

> And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:8.

> ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸਦੋਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:8.

Inspiration informs us the “great city” in Revelation eleven represents the kingdom of France during the period of the French Revolution.

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉੱਲੇਖਿਤ “ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ” ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> “‘The great city’ in whose streets the witnesses are slain, and where their dead bodies lie, is ‘spiritually’ Egypt. Of all nations presented in Bible history, Egypt most boldly denied the existence of the living God and resisted His commands. No monarch ever ventured upon more open and highhanded rebellion against the authority of Heaven than did the king of Egypt. When the message was brought him by Moses, in the name of the Lord, Pharaoh proudly answered: ‘Who is Jehovah, that I should hearken unto His voice to let Israel go? I know not Jehovah, and moreover I will not let Israel go.’ Exodus 5:2, A.R.V. This is atheism, and the nation represented by Egypt would give voice to a similar denial of the claims of the living God and would manifest a like spirit of unbelief and defiance. ‘The great city’ is also compared, ‘spiritually,’ to Sodom. The corruption of Sodom in breaking the law of God was especially manifested in licentiousness. And this sin was also to be a pre-eminent characteristic of the nation that should fulfill the specifications of this scripture.

> “‘ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ’ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਵਾਹ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ‘ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ’ ਮਿਸਰ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਸਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਸਤਿਤਵ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਧਿੱਗੇ ਬਗਾਵਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮਰਾਟ ਨੇ ਕਦੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਕੋਲ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਫਿਰਉਨ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ‘ਯਹੋਵਾਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿਆਂ? ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।’ Exodus 5:2, A.R.V. ਇਹ ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੌਮ ਵੀ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਾਵਿਆਂ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਦੀ ਇਸੇ ਹੀ ਧੁਨੀ ਉਚਾਰੇਗੀ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਧਿੱਗੇਪਣ ਦੀ ਇਸੇ ਹੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ। ‘ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ’ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ‘ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ’ ਸਦੂਮ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਸਦੂਮ ਦੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੁਕਰਮਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਪ ਉਸ ਕੌਮ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੋਣਾ ਸੀ ਜੋ ਇਸ ਧਰਮ-ਵਚਨ ਦੀਆਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ।”

> “According to the words of the prophet, then, a little before the year 1798 some power of satanic origin and character would rise to make war upon the Bible. And in the land where the testimony of God’s two witnesses should thus be silenced, there would be manifest the atheism of the Pharaoh and the licentiousness of Sodom.

> “ਇਸ ਲਈ, ਨਬੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਲ 1798 ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਉੱਥੇ ਫਿਰਔਨ ਦੇ ਨਾਸ਼ਤਿਕਪਣ ਅਤੇ ਸਦੋਮ ਦੀ ਲੁਚਚਪੁਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।”

> “This prophecy has received a most exact and striking fulfillment in the history of France. During the Revolution, in 1793, ‘the world for the first time heard an assembly of men, born and educated in civilization, and assuming the right to govern one of the finest of the European nations, uplift their united voice to deny the most solemn truth which man’s soul receives, and renounce unanimously the belief and worship of a Deity.’—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17. ‘France is the only nation in the world concerning which the authentic record survives, that as a nation she lifted her hand in open rebellion against the Author of the universe. Plenty of blasphemers, plenty of infidels, there have been, and still continue to be, in England, Germany, Spain, and elsewhere; but France stands apart in the world’s history as the single state which, by the decree of her Legislative Assembly, pronounced that there was no God, and of which the entire population of the capital, and a vast majority elsewhere, women as well as men, danced and sang with joy in accepting the announcement.’—Blackwood’s Magazine, November, 1870.” The Great Controversy, 269.

> “ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਚੋਕੀ ਅਤੇ ਚੋਖੀ ਪੂਰਤੀ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਹੈ। ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, 1793 ਵਿੱਚ, ‘ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਐਸੀ ਇਕ ਸਭਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕਸੁਰ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।’—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17. ‘ਫਰਾਂਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਕੌਮ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਲਿਖਤੀ ਰਿਕਾਰਡ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ, ਇੱਕ ਕੌਮ ਵਜੋਂ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਕਰਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕਿਆ। ਇੰਗਲੈਂਡ, ਜਰਮਨੀ, ਸਪੇਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਕ ਬਹੁਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਹਨ; ਪਰ ਫਰਾਂਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਲੱਗ ਹੀ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਧਾਨਕ ਸਭਾ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਡੀ ਬਹੁਸੰਖਿਆ—ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੋਵੇਂ—ਇਸ ਐਲਾਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚੇ ਅਤੇ ਗਾਏ।’—Blackwood’s Magazine, November, 1870.” The Great Controversy, 269.

The “great city” in Revelation eleven was the nation of France that passed a “decree of her Legislative Assembly” pronouncing that there was no God. The decree was an expression of atheism as represented by the rebellion of Pharaoh. A great city is a kingdom, or a “nation” or a “state.” In Revelation eleven France consists of two symbols—Egypt and Sodom.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ “ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ” ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੀ ਉਹ ਕੌਮ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ “ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ” ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ਰਮਾਨ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫਿਰਉਨ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ “ਕੌਮ” ਜਾਂ ਇੱਕ “ਰਾਜ-ਇਕਾਈ।” ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਸਦੋਮ।

We are informed, “This is atheism, and the nation represented by Egypt would give voice to a similar denial of the claims of the living God and would manifest a like spirit of unbelief and defiance. ‘The great city’ is also compared, ‘spiritually,’ to Sodom. The corruption of Sodom in breaking the law of God was especially manifested in licentiousness.”

ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, “ਇਹ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੌਮ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਾਵਿਆਂ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਇਨਕਾਰ ਨੂੰ ਸੁਰ ਦੇਵੇਗੀ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਧਿੱਠਾਈ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ। ‘ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ’ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ‘ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ’ ਸਦੂਮ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਆਵਸਥਾ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਸਦੂਮ ਦੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਭਚਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ।”

The great city or nation of France is symbolically represented by a nation (Egypt) and a city (Sodom.) Egypt “would give voice,” and the speaking of a nation represents statecraft, not churchcraft. Egypt was the state and Sodom was the church is the representation found in chapter eleven of Revelation

ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਕੌਮ ਫ਼ਰਾਂਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੌਮ (ਮਿਸਰ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ (ਸਦੂਮ) ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਿਸਰ “ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਏਗਾ,” ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਦਾ ਬੋਲਣਾ ਰਾਜਕਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਕਲੀਸੀਆਈ ਕਾਜ ਦਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਚਿੱਤਰਣ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਿਸਰ ਰਾਜ ਸੀ ਅਤੇ ਸਦੂਮ ਕਲੀਸੀਆ ਸੀ।

> “The ‘speaking’ of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 442.

> “ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ‘ਬੋਲਣਾ’ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨਕ ਅਤੇ ਨਿਆਇਕ ਅਥਾਰਿਟੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 442.

In Revelation eleven John sets forth the events of the French Revolution in prophetic symbolism. The actual Revolution provided ample historical evidence of the validity of John’s predictions in the chapter. John predicted, then the French Revolution fulfilled the prediction, and then in turn—both the prediction and the historical fulfillment of the prediction identify and parallel events at the end of the world, when once again a corrupt state is combined with a corrupt church. Of course, a bloodbath follows that unholy marriage. The kingdom of God is also a great city.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੇ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਚੁਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਬੂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੇ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ—ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇੱਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਾਜ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਉਸ ਅਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੂਨ-ਖਰਾਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਵੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।

> And he carried me away in the spirit to a great and high mountain, and showed me that great city, the holy Jerusalem, descending out of heaven from God. Revelation 21:10.

> ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਵਿਖਾਈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 21:10।

> “The coming of the bridegroom, here brought to view, takes place before the marriage. The marriage represents the reception by Christ of His kingdom. The Holy City, the New Jerusalem, which is the capital and representative of the kingdom, is called ‘the bride, the Lamb’s wife.’ Said the angel to John: ‘Come hither, I will show thee the bride, the Lamb’s wife.’ ‘He carried me away in the spirit,’ says the prophet, ‘and showed me that great city, the holy Jerusalem, descending out of heaven from God.’ Revelation 21:9, 10.” The Great Controversy, 426.

> “ਦੁਲੇ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਘਟਨਾ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰ, ਨਵਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਜੋ ਉਸ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਹੈ, ‘ਦੁਲਹਨ, ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਪਤਨੀ’ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੂਤ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ‘ਇੱਥੇ ਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁਲਹਨ, ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ।’ ‘ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਕੇ,’ ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਉਤਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵਿਖਾਇਆ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 21:9, 10।” The Great Controversy, 426.

Nimrod’s rebellion is represented by his building a tower and a city, which typifies the combination of church and state at the end of the world, for all the prophets spoke of the end of the world. Nimrod’s rebellion was also a continuation of the rebellion of Lucifer whose desire was to take control of both God’s church and God’s state.

ਨਿਮਰੋਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਮੀਣਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਬਾਰੇ ਹੀ ਬੋਲਿਆ ਸੀ। ਨਿਮਰੋਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਲੂਸੀਫਰ ਦੀ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਹੀ ਲੜੀ ਦਾ ਅਗਾਂਹ ਵਧਣਾ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸੀ।

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.

> ਹੇ ਲੂਸੀਫ਼ਰ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈਂ! ਤੂੰ, ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟ ਕੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ! ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੀ ਬੈਠਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚਾਈਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਪਰਮ ਉੱਚੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 14:12–14.

As Isaiah reveals Lucifer’s secret heart-desires to be “like the most High,” he points out that Lucifer is seeking to be seated in two distinctly different chairs. He wishes to “exalt” his “throne above the stars of God” and to “sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north.”

ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਲੂਸੀਫਰ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੁਪਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ “ਸਰਬੋੱਚ ਵਰਗਾ” ਹੋਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੂਸੀਫਰ ਦੋ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਭਿੰਨ ਅਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ “ਸਿੰਘਾਸਨ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਚਾ ਕਰੇ” ਅਤੇ “ਉੱਤਰ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭਾ ਦੇ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਵੀ ਬੈਠੇ।”

The throne is a symbol of the king’s authority—or state authority and “the sides of the north” is God’s church.

ਸਿੰਘਾਸਨ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ—ਅਥਵਾ ਰਾਜ ਅਧਿਕਾਰ—ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ “ਉੱਤਰ ਦੀਆਂ ਪਾਸਿਆਂ” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਹੈ।

> A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalm 48:1–3.

> ਕੋਰਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਗੀਤ ਅਤੇ ਭਜਨ। ਯਹੋਵਾਹ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਅਤਿਅੰਤ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਸੁੰਦਰ ਸਥਿਤੀ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉੱਤਰ ਦੀਆਂ ਢਲਾਣਾਂ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਸਿਓਨ ਪਹਾੜ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਹੋਣ ਵਾਸਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 48:1–3.

Jerusalem is “the city of the great King,” thus marking the political throne of God, and Jerusalem is also “the mountain of his holiness,” “on the sides of the north,” thus marking the religious throne of God. From the beginning Satan’s rebellion and warfare are portrayed within the context of his desire to rule over both God’s church and God’s state. Satan thereafter led in the rebellion of Nimrod and the land that he founded for the Chaldeans is represented as a land where Nimrod built both a tower and a city—church and state.

ਯਰੂਸ਼ਲਮ “ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ” ਹੈ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਿੰਹਾਸਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ “ਉਸ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦਾ ਪਹਾੜ,” “ਉੱਤਰ ਦੀਆਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ” ਵੀ ਹੈ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੰਹਾਸਨ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ—ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਨਿਮਰੋਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕਲਦੀਆਂ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਿਮਰੋਦ ਨੇ ਇੱਕ ਮੀਨਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ—ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ—ਦੋਹਾਂ ਬਣਾਏ।

Therefore, when Isaiah’s harlot and John’s great whore commit fornication with the kings of the earth, prophecy is marking that an unholy relationship takes place between the Roman Catholic church and the kings of the earth at the end of seventy prophetic years.

ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵੇਸ਼ਿਆ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਪਵਿੱਤਰ ਸੰਬੰਧ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Isaiah’s line of prophecy describes the judgment of the harlot Tyre in chapter twenty-three and John describes the same judgment with the symbol of a scarlet-colored woman who is identified as “Babylon the great.” A third witness to the same judgment of the same whore is as follows:

ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਤੇਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੇਸ਼ਿਆ ਤੂਰ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਉਸੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ “ਵੱਡਾ ਬਾਬਲ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਸੇ ਵੇਸ਼ਿਆ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਉਸੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਤੀਜਾ ਗਵਾਹ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈ:

> “The woman (Babylon) of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness: . . . and upon her forehead was a name written, Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4–6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome.” The Great Controversy, 382.

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 17 ਦੀ ਇਸਤ੍ਰੀ (ਬਾਬਲ) ਦਾ ਵਰਣਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ‘ਉਹ ਬੈਂਗਣੀ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ, ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਇਕ ਪਿਆਲਾ ਸੀ ਜੋ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ:... ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਇਕ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਭੇਦ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ, ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ।’ ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਮੈਂ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਮੱਤੀ ਹੋਈ ਦੇਖਿਆ।’ ਅੱਗੇ ਬਾਬਲ ਬਾਰੇ ਇਹ ਵੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ‘ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 17:4–6, 18. ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਇੰਨੇ ਸਾਰੇ ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ ਮਸੀਹੀ ਜਗਤ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰੰਕੁਸ਼ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖੀ, ਉਹ ਰੋਮ ਹੈ।” The Great Controversy, 382.

Tyre is the Roman Catholic church in the “last days.” At that time the papacy will go forth and sing her seductive songs to the kings of the earth, thus leading the kings into the act of fornication, which is prophetically the combination of church and state.

“ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮੋਹਕ ਗੀਤ ਗਾਏਗੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Isaiah 23:15.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸੂਰ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭੁੱਲਿਆ ਰਹੇਗਾ; ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਸੂਰ ਵੇਸ਼ਿਆ ਵਾਂਗ ਗਾਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 23:15.

A king is a kingdom in Bible prophecy, so Tyre shall be forgotten during the time when a prophetic kingdom rules for seventy years.

ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੂਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਵਿਸਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਾਜ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ।

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸੂਰ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉਪਰੰਤ ਸੂਰ ਵੇਸ਼ਿਆ ਵਾਂਗ ਗਾਵੇਗਾ। ਵੀਣਾ ਲੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੀ ਰਹੁ, ਹੇ ਭੁਲਾਈ ਗਈ ਵੇਸ਼ਿਆ; ਮਿੱਠਾ ਸੁਰ ਛੇੜ, ਬਹੁਤੇ ਗੀਤ ਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉਪਰੰਤ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸੂਰ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਯਸਾਯਾਹ 23:15–17.

During the days of one kingdom that rules for seventy prophetic years the Roman Catholic church will be forgotten. At the end of the seventy years, the papal power will “make sweet melody, sing many songs.” Prophetically a “song” represents “experience.”

ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਰਾਜ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਸੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਭੁੱਲੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ “ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਛੇੜੇਗੀ, ਬਹੁਤ ਗੀਤ ਗਾਏਗੀ।” ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ “ਗੀਤ” “ਅਨੁਭਵ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> “Upon the crystal sea before the throne, that sea of glass as it were mingled with fire,—so resplendent is it with the glory of God,—are gathered the company that have ‘gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name.’ With the Lamb upon Mount Zion, ‘having the harps of God,’ they stand, the hundred and forty and four thousand that were redeemed from among men; and there is heard, as the sound of many waters, and as the sound of a great thunder, ‘the voice of harpers harping with their harps.’ And they sing ‘a new Song’ before the throne, a song which no man can learn save the hundred and forty and four thousand. It is the song of Moses and the Lamb—a song of deliverance. None but the hundred and forty-four thousand can learn that song; for it is the song of their experience—an experience such as no other company have ever had. ‘These are they which follow the Lamb whithersoever He goeth.’ These, having been translated from the earth, from among the living, are counted as ‘the first fruits unto God and to the Lamb.’ Revelation 15:2, 3; 14:1-5. ‘These are they which came out of great tribulation;’ they have passed through the time of trouble such as never was since there was a nation; they have endured the anguish of the time of Jacob’s trouble; they have stood without an intercessor through the final outpouring of God’s judgments. But they have been delivered, for they have ‘washed their robes, and made them white in the blood of the Lamb.’ ‘In their mouth was found no guile: for they are without fault’ before God. ‘Therefore are they before the throne of God, and serve Him day and night in His temple: and He that sitteth on the throne shall dwell among them.’ They have seen the earth wasted with famine and pestilence, the sun having power to scorch men with great heat, and they themselves have endured suffering, hunger, and thirst. But ‘they shall hunger no more, neither thirst any more; neither shall the sun light on them, nor any heat. For the Lamb which is in the midst of the throne shall feed them, and shall lead them unto living fountains of waters: and God shall wipe away all tears from their eyes.’ Revelation 7:14-17.” The Great Controversy, 648.

> “ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਕੱਚ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਜੋ ਮਾਨੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਹ ਇੰਨਾ ਦਿਪਦਿਪਾਉਂਦਾ ਹੈ,—ਉਹ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਕ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।’ ਸਿਓਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਨਾਲ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਰਬਾਬਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ,’ ਉਹ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਧੁਨੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਜਲਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਗੱਜਣ ਦੀ ਧੁਨੀ, ‘ਰਬਾਬੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਰਬਾਬਾਂ ਵਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।’ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ‘ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਗੀਤ’ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਗੀਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਹੈ—ਛੁਟਕਾਰੇ ਦਾ ਗੀਤ। ਉਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਗੀਤ ਹੈ—ਇੱਕ ਐਸਾ ਅਨੁਭਵ ਜਿਹਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ‘ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’ ਇਹ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਦਲੇ ਗਏ ਹੋਏ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਫਲ’ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 15:2, 3; 14:1-5. ‘ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਵੱਡੀ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਏ ਹਨ;’ ਉਹ ਉਸ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ ਹਨ ਜਿਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਕੌਮ ਹੋਈ; ਉਹ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵੇਦਨਾ ਸਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਮੱਧਸਥ ਦੇ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਹ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ‘ਆਪਣੇ ਚੋਗੇ ਧੋ ਲਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।’ ‘ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਛਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ।’ ‘ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਵਸੇਗਾ।’ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਅਤੇ ਮਹਾਮਾਰੀ ਨਾਲ ਉਜੜੀ ਹੋਈ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਝੁਲਸਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਦੇਖੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਦੁੱਖ, ਭੁੱਖ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਹ ਸਹੀ ਹੈ। ਪਰ ‘ਉਹ ਫਿਰ ਨਾ ਭੁੱਖੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਹਣਗੇ; ਨਾ ਹੀ ਸੂਰਜ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿਗੇਗਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਤਾਪ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮੇਮਨਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾਏਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਜਲ ਦੇ ਸੋਤਿਆਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ: ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹਰੇਕ ਅੱਥਰੂ ਪੂੰਝ ਦੇਵੇਗਾ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 7:14-17।” ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ, 648.

> “‘In His temple doth everyone speak of His glory’ (Psalm 29:9), and the song which the ransomed ones will sing—the song of their experience—will declare the glory of God: ‘Great and marvelous are Thy works, O Lord God, the Almighty; righteous and true are Thy ways, Thou King of the ages. Who shall not fear, O Lord, and glorify Thy name? for Thou only art holy.’ Revelation 15:3, 4, R.V.” Education, 308.

> “‘ਉਸ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ’ (ਜ਼ਬੂਰ 29:9), ਅਤੇ ਉਹ ਗੀਤ ਜੋ ਛੁਟਕਾਰੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਲੋਕ ਗਾਵਣਗੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਗੀਤ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰੇਗਾ: ‘ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ, ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਹਨ; ਹੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਮਾਰਗ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੌਣ ਤੇਰਾ ਭੈ ਨਾ ਮੰਨੇਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾ ਕਰੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਕੇਵਲ ਤੂੰ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 15:3, 4, R.V.” Education, 308.

At the end of seventy prophetic years the papacy will “make sweet melody, sing many songs, that” she “mayest be remembered.” At the end of the kingdom that rules for seventy prophetic years the Roman Catholic church will remind the world of the experience of her past history. In that history she ruled as the moral authority in a relationship between her and the kings of Europe. That history is rightly identified as the Dark Ages, and all the darkness that might in any way be associated with the history where the Papacy ruled over the kings of Europe can be attributed to the very foundational action that produced all the following darkness. That action was the combination of church and state, the combination of the kings of Europe and the Catholic church. In a biblical marriage the man is to rule over the woman, but the fornication that took place in that history was upside down from the true order of the relationship of man and woman.

ਸੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ “ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਛੇੜੇਗੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੀਤ ਗਾਏਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ” ਉਹ “ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।” ਉਸ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਜੋ ਸੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਏਗੀ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਇਕ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨੈਤਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਵਜੋਂ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਹੀ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਅੰਧਕਾਰ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਯੂਰਪ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਮੂਲਭੂਤ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਰਮ ਸੀ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਮਿਲਾਪ, ਯੂਰਪ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਮਿਲਾਪ। ਬਾਈਬਲ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਇਸਤ੍ਰੀ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਭਿਚਾਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਸੱਚੀ ਵਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਉਲਟ ਸੀ।

At the end of seventy years there will be a great crisis when the kingdom of Bible prophecy that rules the world during the period of time when the Papacy is prophetically forgotten comes to a conclusion. The worldwide crisis produced by the collapse of that kingdom opens the door for the Catholic church to begin to inform the world that in order to navigate the troublous times produced by the collapse of that kingdom, the world must submit to the moral authority of the Roman Catholic church, as illustrated in the history of the Dark Ages.

ਸਤੱਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸੰਕਟ ਆਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚੇਗਾ। ਉਸ ਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਸੰਕਟ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਇਹ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ ਕਿ ਉਸ ਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਭਰੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਹ ਲੱਭਣ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਨੈਤਿਕ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਅਧੀਨ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

When the kingdom ends and the papacy sings the song of her past experience, an experience that historians label as darkness; so how could that dark history possibly be a message for the papacy to share with the kings of the earth that would convince them to commit fornication with her? In a great crisis why would the experience of the past ages, (her song) her experience before she was forgotten prophetically, provide the logic for the kings of the earth to accept the experience of darkness as the solution for their great crisis?

ਜਦੋਂ ਰਾਜ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਆਪਣੀ ਬੀਤੀ ਹੋਈ ਅਨੁਭਵ-ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਹਨੇਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਹਨੇਰੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯਾਤਰਾ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਮਨਾ ਲਏ ਜਾਣ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਨ? ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ—(ਉਸ ਦਾ ਗੀਤ) ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭੁੱਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਸੀ—ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਤਰਕ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਸੰਕਟ ਦਾ ਹੱਲ ਮੰਨ ਲੈਣ?

> “A large class, even of those who look upon Romanism with no favor, apprehend little danger from her power and influence. Many urge that the intellectual and moral darkness prevailing during the Middle Ages favored the spread of her dogmas, superstitions, and oppression, and that the greater intelligence of modern times, the general diffusion of knowledge, and the increasing liberality in matters of religion forbid a revival of intolerance and tyranny. The very thought that such a state of things will exist in this enlightened age is ridiculed. It is true that great light, intellectual, moral, and religious, is shining upon this generation. In the open pages of God’s Holy Word, light from heaven has been shed upon the world. But it should be remembered that the greater the light bestowed, the greater the darkness of those who pervert and reject it.

> “ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਰਗ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਜੋ ਰੋਮਨਵਾਦ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਭੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਮਿਹਰਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਦੌਰਾਨ ਛਾਇਆ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਅੰਧਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਮਤਾਂ, ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਦੇ ਫੈਲਾਅ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਵੱਧੀ ਹੋਈ ਬੁੱਧੀਮਾਨੀ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰਸਾਰ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਉਦਾਰਤਾ ਅਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਉਤਥਾਨ ਨੂੰ ਮਨਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਕੇਵਲ ਕਲਪਨਾ ਹੀ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਪਹਾਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉੱਤੇ ਬੌਧਿਕ, ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਫ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੁਰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਡੋਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੰਨਾ ਵੱਧ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਧਕਾਰ ਉਨਾ ਹੀ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦੇ ਅਤੇ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।”

> “A prayerful study of the Bible would show Protestants the real character of the papacy and would cause them to abhor and to shun it; but many are so wise in their own conceit that they feel no need of humbly seeking God that they may be led into the truth. Although priding themselves on their enlightenment, they are ignorant both of the Scriptures and of the power of God. They must have some means of quieting their consciences, and they seek that which is least spiritual and humiliating. What they desire is a method of forgetting God which shall pass as a method of remembering Him. The papacy is well adapted to meet the wants of all these. It is prepared for two classes of mankind, embracing nearly the whole world—those who would be saved by their merits, and those who would be saved in their sins. Here is the secret of its power.

> “ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਅਸਲ ਚਰਿੱਤਰ ਵਿਖਾ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬਣੇ ਬੈਠੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੋਜਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਗਰੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਅਗਿਆਨ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੰਤਰਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਆਤਮਿਕ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਿਮਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਵਿਧੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਵੇ। ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਭਲੀ-ਭਾਂਤਿ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜੋ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਬਚਾਏ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਚਾਏ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਭੇਦ ਹੈ।”

> “A day of great intellectual darkness has been shown to be favorable to the success of the papacy. It will yet be demonstrated that a day of great intellectual light is equally favorable for its success. In past ages, when men were without God’s word and without the knowledge of the truth, their eyes were blindfolded, and thousands were ensnared, not seeing the net spread for their feet. In this generation there are many whose eyes become dazzled by the glare of human speculations, ‘science falsely so called;’ they discern not the net, and walk into it as readily as if blindfolded. God designed that man’s intellectual powers should be held as a gift from his Maker and should be employed in the service of truth and righteousness; but when pride and ambition are cherished, and men exalt their own theories above the word of God, then intelligence can accomplish greater harm than ignorance. Thus the false science of the present day, which undermines faith in the Bible, will prove as successful in preparing the way for the acceptance of the papacy, with its pleasing forms, as did the withholding of knowledge in opening the way for its aggrandizement in the Dark Ages.” The Great Controversy, 572.

> “ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੰਭੀਰ ਬੌਧਿਕ ਅੰਧਕਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਜੇ ਇਹ ਵੀ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਗੰਭੀਰ ਬੌਧਿਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਉਤਨਾ ਹੀ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ। ਬੀਤੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਵਿਛਾਇਆ ਗਿਆ ਜਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਰ ਮਨੁੱਖੀ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚੌਂਧਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ‘ਉਸ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੋ ਝੂਠੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;’ ਉਹ ਜਾਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਸਹਿਜਤਾ ਨਾਲ ਜਾ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਬੌਧਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਣ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਣ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਛਾ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਬੁੱਧੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹਾਨੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੌਜੂਦਾ ਯੁੱਗ ਦਾ ਝੂਠਾ ਵਿਗਿਆਨ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਨਮੋਹਕ ਰੂਪਾਂ ਸਮੇਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਤਨਾ ਹੀ ਸਫਲ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰੱਖਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ।” The Great Controversy, 572.

> “Roman Catholics acknowledge that the change in the Sabbath was made by their church, and they cite this very change as evidence of the supreme authority of the church. They declare that by observing the first day of the week as the Sabbath, Protestants are recognizing her power to legislate in divine things. The Roman church has not relinquished her claim to infallibility; and when the world and the Protestant churches accept a spurious Sabbath of her creating, while they reject the Sabbath of Jehovah, they virtually acknowledge this claim. They may cite the authority for this change, but the fallacy of their reasoning is easily discerned. The papist is sharp enough to see that Protestants are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the Sunday institution gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.

> “ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਬਥ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸੀ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸੱਬਥ ਵਜੋਂ ਮਨਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਦਿਵਯ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹਨ। ਰੋਮਨ ਕਲੀਸੀਆ ਨੇ ਅਭ੍ਰਾਂਤਤਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਤਿਆਗਿਆ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸੀਆਵਾਂ ਉਸ ਦੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਸੱਬਥ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸੱਬਥ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਰਕ ਦੀ ਕੂੜਤਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਾਪਪੰਥੀ ਇੰਨਾ ਤੀਖ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੋਮ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਲਿਆ ਆਵੇਗੀ।”

> “The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

> “ਸਬਤ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਰੋਮੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਛਾਪ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ, ਚੌਥੇ ਹੁਕਮ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਿਆਂ ਹੋਏ, ਸੱਚੇ ਸਬਤ ਦੀ ਥਾਂ ਝੂਠੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਅਰਪਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਪਾਪਾਈ ਸਬਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਦਿਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।

> “But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.

> “ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਹਰ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਭਾਈਚਾਰਾ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਤਦ ਤੱਕ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਤਿ ਨਾ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਬੱਝਣਹਾਰਤਾ ਨਾ ਵੇਖੀ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਝੂਠੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਡਿਕਰੀ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਵੇਗੀ, ਤਦੋਂ ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੇਖਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਖਿੱਚੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਤਦ ਜੋ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।”

> “With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.

> “ਤੇਜ਼ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਇੱਕ ਝੂਠੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਲੌਕਿਕ ਸੱਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤੜਫ਼ਾਵ ਸਹਿਆ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪਾਪਾਈ ਸੱਬਥ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕੇਵਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।” Bible Training School, February 2, 1913.

We have now touched upon five of the symbols we are seeking to identify before we fully address the chapter itself. A city is a kingdom in Bible prophecy and in Isaiah twenty-three there are two kingdoms that are closely related, but distinctly different. The first is the “crowning city” and the other is the “merchant city.” In the last days the power who is in control of the three-fold union of the dragon, beast and false prophet is the papacy. It is the kingdom that has the crown.

ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਪੰਜ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈ ਵਿੱਚ ਦੋ ਰਾਜ ਹਨ ਜੋ ਆਪਸੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਘਣਿਸ਼ਟ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਪਰੰਤੂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਭਿੰਨ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ “ਤਾਜਪੋਸ਼ ਸ਼ਹਿਰ” ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ “ਵਪਾਰੀ ਸ਼ਹਿਰ” ਹੈ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਸੰਘ ’ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਉਹ ਰਾਜ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਾਜ ਹੈ।

> “As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

> “ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਕਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਰ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ। ਸੰਸਾਰ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਫੂਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਾਂ ਭੀ ਇੱਕ ਹੀ ਸਿਰ—ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ—ਹੇਠ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਏਕਤਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਹਮਾਇਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਈਰਖਾ, ਬੁਰੀ ਸ਼ੱਕਬਾਜ਼ੀ, ਬਦਨਾਮੀ—ਇਹ ਸਭ ਉਸੇ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਲਈ ਉਕਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਣਬਣ ਅਤੇ ਫੁੱਟ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ।” Testimonies, volume 7, 182.

The kingdom with the crown is Tyre, which means, “a rock.” In this chapter Tyre represents the papacy that works to counterfeit Christ, for the papacy is antichrist. The word “anti” in antichrist means “in place of.” The papacy seeks to counterfeit Christ at every level, and the name Tyre means rock, for the papacy is a counterfeit of the “Rock of Ages.”

ਤਾਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਤੂਰ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, “ਚੱਟਾਨ।” ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਤੂਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ। “ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ” ਵਿੱਚ “ਵਿਰੋਧੀ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, “ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ।” ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹਰ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂਰ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ ਚੱਟਾਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ “ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ” ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਲੀ ਨਕਲ ਹੈ।

> Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. Isaiah 23:8–11.

> ਇਹ ਸਲਾਹ ਸੂਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਟਧਾਰੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਸੌਦਾਗਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਦਰਣੀਯ ਲੋਕ ਹਨ? ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੀ ਇਹ ਮਨਸੂਬਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਘਮੰਡ ਨੂੰ ਮਲਿਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਆਦਰਣੀਯ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੀ ਧੀਏ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਜਾ: ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬਲ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ: ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਪਾਰੀ ਨਗਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਗੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ। ਯਸਾਯਾਹ 23:8–11.

We intend to show upon many witnesses that “the shaking of the kingdoms” is accomplished by God, through Islam. Islam is the power that angers the nations and is used to shake the nations. At this point we are identifying that the Lord has determined to bring into contempt “all the honorable of earth,” who are the “merchants” and “traffickers” whose “strong holds” are to be destroyed. The merchant city and the crowning city “have provoked the displeasure of heaven” and the Lord has purposed to destroy their “strong holds” and that represents the economy. The collapse of the economy occurs before the Sunday law in the United States, for before the Sunday law the citizens of the United States are demanding to be returned “to divine favor and temporal prosperity.” Their argument is that the judgments of God will not end until Sunday is “strictly enforced.” Several Bible witnesses agree that we are on the verge of a tremendous crash in the economy of the world. That crash occurs before the Sunday law, just as the crash of 1837, occurred before October 22, 1844.

ਅਸੀਂ ਅਨੇਕਾਂ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ “ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਕੰਬਾਇਆ ਜਾਣਾ” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ, ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਉਹ ਤਾਕਤ ਹੈ ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਛਾਣ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ “ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਆਦਰਨੀਯਾਂ” ਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ “ਵਪਾਰੀ” ਅਤੇ “ਕਾਰੋਬਾਰੀ” ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ “ਦ੍ਰਿੜ ਗੜ੍ਹ” ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ। ਵਪਾਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਤਾਜ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ “ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਅਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ” ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ “ਦ੍ਰਿੜ ਗੜ੍ਹਾਂ” ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਪਤਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ “ਦਿਵਿਆ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂਕ ਸੁਖਾਲੇਪਣ” ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਤਦ ਤੱਕ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ “ਕੜਾਈ ਨਾਲ ਲਾਗੂ” ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਕਈ ਗਵਾਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਧੱਸਣ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ‘ਤੇ ਖੜੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਧੱਸਣ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ 1837 ਦੀ ਮੰਦੀ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈ ਸੀ।

> “And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.

> “ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਂ ਭਰਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਨਵਾ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਬੁਰਾਈਆਂ ਉਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਰਗ ਜਿਸ ਨੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਭੜਕਾਈ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਭ ਕਲੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਧਰ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਉਲੰਘਣਕਾਰੀਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਦਾ ਠਪਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਸਬਤ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਕਿ ਇਸ ਪਾਪ ਨੇ ਐਸੀਆਂ ਵਿਪਤੀਆਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਰੁਕਣਗੀਆਂ ਜਦ ਤੱਕ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਐਤਵਾਰ ਲਈ ਆਦਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਪਦ੍ਰਵ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਵਯ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਲੌਕਿਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੱਲ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਦੋਸ਼ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਅਧਾਰਾਂ ਉੱਤੇ: ‘ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਹਾਬ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਅਹਾਬ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਕੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਘਬਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਘਬਰਾਇਆ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਬਆਲੀਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਿਆ ਹੈਂ।’ 1 Kings 18:17, 18. ਜਿਵੇਂ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਭੜਕਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਵਰਤਾਅ ਅਪਣਾਉਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਪ੍ਰਤੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।” The Great Controversy, 590.

Elijah confronting the prophets of Baal and the priests of the grove on Mount Carmel represents the Sunday law. The message for the church was “choose this day whom you will serve.” When this history is repeated at the Sunday law the question is “which day are you going to choose, for the day you pick indicates whom you serve.” Before Mount Carmel the was three and a half years of severe drought. Before the Sunday law there is a series of Sunday laws, but they have not been “strictly enforced.” The principle associated with a Sunday law is that national apostacy is followed by national ruin. The example of that is Constantine in the year 321 passed a Sunday law and shortly thereafter the first four trumpets of Revelation chapter eight began to bring Western Rome to its conclusion by the year 476. The story of Constantine is important for it included a progressive exalting of Sunday, and simultaneous progressive restrictions on the seventh-day Sabbath. The progressive history reached its conclusion when the citizens were forced to observe Sunday or be persecuted for keeping the Sabbath. That is also the conclusion of the escalating Sunday legislation in the United States. One principle associated with Sunday worship enforcement is “national apostasy is followed by national ruin.” This principle means escalating Sunday law enforcements, produces an escalation of God’s judgments, before the actual Sunday law of Revelation thirteen verse eleven. Every enactment will bring a corresponding ruin. The judgments the citizens are accusing the Sabbath-keepers of producing are actually produced by the escalating enforcement of Sunday legislation. We have included a passage from The Great Controversy, which I titled Sunday Progression. I would recommend that you read that once again. It is in the category entitled The Spirit of Prophecy.

ਕਾਰਮੇਲ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਐਲੀਆਹ ਵੱਲੋਂ ਬਾਅਲ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਬਾਗ ਦੇ ਯਾਜਕਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ, “ਅੱਜ ਹੀ ਚੁਣ ਲਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋਗੇ।” ਜਦੋਂ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ, “ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਦਿਨ ਚੁਣੋਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਚੁਣਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।” ਕਾਰਮੇਲ ਪਰਬਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਅਕਾਲ ਸੀ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਐਤਵਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ “ਕਠੋਰਤਾ ਨਾਲ ਲਾਗੂ” ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹੁੰਦੇ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਉਦਾਹਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੰਨ 321 ਵਿੱਚ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਤੁਰਹੀਆਂ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸੰਨ 476 ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵੱਲ ਲਿਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੀ ਕਥਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਬਤ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਹ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਇਤਿਹਾਸ ਆਪਣੇ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਤਦ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਦੋਂ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਬਾਧਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਬਤ ਰੱਖਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਐਤਵਾਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਨੂੰਨਬੰਦੀ ਦਾ ਵੀ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ “ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਇਕ ਦੰਡ ਵੀ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਆਇਤ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ। ਹਰ ਇਕ ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਵੇਗਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਿਆਇਕ ਦੰਡਾਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਨਾਗਰਿਕ ਸਬਤ-ਪਾਲਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਨੂੰਨਬੰਦੀ ਦੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ The Great Controversy ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਸਿਰਲੇਖ Sunday Progression ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਪੜ੍ਹੋ। ਉਹ The Spirit of Prophecy ਨਾਮਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।

> “God has revealed what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter His faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance. While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the undercurrent is tending. Its professions are mild and apparently Christian, but when it shall speak it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should endeavor to disarm prejudice by placing ourselves in a proper light before the people. We should bring before them the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures and be able to give the reason for our faith. Says the prophet: ‘The wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’” Testimonies, volume 5, 452.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਧੀਰਜ ਨਾ ਦੇਣ ਕਿ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦਿਨ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼੍ਰਯ ਦੇਵੇਗਾ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋਣਾ ਹੈ—ਆਲਸੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਪਰੰਤੂ ਗੰਭੀਰ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਅਡੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ। ਹੁਣ ਇਹ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਮਹੱਤਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਣ ਦੇਈਏ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਇਆ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਨਾ ਨਿਆਂ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੁਣ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਨੇਤਾ ਅਸਲ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਜੋ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਨਾਲ ਜੁੜ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ ਕਿ ਅੰਦਰਲੀ ਧਾਰਾ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਦਿੱਖ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਬੋਲੇਗੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ। ਸਾਡਾ ਕਰਤੱਬ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰੀਏ ਜੋ ਇਸ ਧਮਕੀਭਰੇ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਟਾਲ ਸਕੇ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰਵਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਵਾਦ ਅਧੀਨ ਅਸਲ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਪਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਰੋਧ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਣਗੇ।’ Testimonies, volume 5, 452.”

It is difficult to recognize the movement for Sunday legislation, for it is making its way in “darkness” and the papacy is “stealthily and unsuspectedly” “strengthening her forces to further her own ends.” It is a fact that the work to pass Sunday legislation in darkness is a central issue in the testing process of the one hundred and forty-four thousand. “None of the wicked shall understand” according to Daniel and Sister White. The “wicked” in Daniel are Matthew’s “foolish virgins,” who Sister White identifies as Laodiceans. The wise will understand the events that are now taking place, even if the history around us appears to contradict God’s word. Do we believe God’s word or what is happening around us? Yet we have been forewarned that the end would be as the days of Noah.

ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨਬੰਦੀ ਲਈ ਚੱਲ ਰਹੇ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਹਨੇਰੇ” ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ “ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬੇਖ਼ਬਰ ਹੀ” “ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਨੋਰਥਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।” ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨਬੰਦੀ ਪਾਸ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਮਸਲਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, “ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ।” ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ “ਦੁਸ਼ਟ” ਮੱਤੀ ਦੀਆਂ “ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ” ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਗੇ ਜੋ ਹੁਣ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਦਿਸੇ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਤਾਂ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤ ਨੂਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।

> “The world, full of rioting, full of godless pleasure, is asleep, asleep in carnal security. Men are putting afar off the coming of the Lord. They laugh at warnings. The proud boast is made, ‘All things continue as they were from the beginning.’ ‘Tomorrow shall be as this day, and much more abundant.’ 2 Peter 3:4; Isaiah 56:12. We will go deeper into pleasure loving. But Christ says, ‘Behold, I come as a thief.’ Revelation 16:15. At the very time when the world is asking in scorn, ‘Where is the promise of His coming?’ the signs are fulfilling. While they cry, ‘Peace and safety,’ sudden destruction is coming. When the scorner, the rejecter of truth, has become presumptuous; when the routine of work in the various money-making lines is carried on without regard to principle; when the student is eagerly seeking knowledge of everything but his Bible, Christ comes as a thief.

> “ਦੁਨੀਆ, ਜੋ ਉਪਦ੍ਰਵ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਰਹਿਤ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਹੈ, ਸਰੀਰਕ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਧੱਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹਨ। ਅਹੰਕਾਰੀ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ‘ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਚੱਲਦਾ ਆਇਆ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।’ ‘ਭਲਕੇ ਦਾ ਦਿਨ ਵੀ ਅੱਜ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ।’ 2 Peter 3:4; Isaiah 56:12. ਅਸੀਂ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਡੂੰਘੇ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਪਰ ਮਸੀਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।’ Revelation 16:15. ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਤਾਨੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈ, ‘ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?’ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ‘ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ,’ ਤਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਨਾਸ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਿੱਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਧਨ ਕਮਾਉਣ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਦੀ ਰੋਜ਼ਮਰਰਾ ਚਾਲ ਬਿਨਾ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਸੀਹ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।”

> “Everything in the world is in agitation. The signs of the times are ominous. Coming events cast their shadows before. The Spirit of God is withdrawing from the earth, and calamity follows calamity by sea and by land. There are tempests, earthquakes, fires, floods, murders of every grade. Who can read the future? Where is security? There is assurance in nothing that is human or earthly. Rapidly are men ranging themselves under the banner they have chosen. Restlessly are they waiting and watching the movements of their leaders. There are those who are waiting and watching and working for our Lord’s appearing. Another class are falling into line under the generalship of the first great apostate. Few believe with heart and soul that we have a hell to shun and a heaven to win.

> “ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਹਟ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਇੱਕ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੂਜੀ ਬਿਪਤਾ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਆੰਧੀਆਂ, ਭੂਚਾਲ, ਅੱਗਾਂ, ਬਾੜ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਤਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਕੌਣ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਂ ਭੌਤਿਕ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਹੀਂ। ਲੋਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਕ ਹੋਰ ਵਰਗ ਪਹਿਲੇ ਮਹਾਨ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਹੇਠ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਲੋਕ ਦਿਲੋਂ ਅਤੇ ਜਾਨੋਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਨਰਕ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਵਰਗ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।”

> “The crisis is stealing gradually upon us. The sun shines in the heavens, passing over its usual round, and the heavens still declare the glory of God. Men are still eating and drinking, planting and building, marrying, and giving in marriage. Merchants are still buying and selling. Men are jostling one against another, contending for the highest place. Pleasure lovers are still crowding to theaters, horse races, gambling hells. The highest excitement prevails, yet probation’s hour is fast closing, and every case is about to be eternally decided. Satan sees that his time is short. He has set all his agencies at work that men may be deceived, deluded, occupied and entranced, until the day of probation shall be ended, and the door of mercy be forever shut.

> “ਸੰਕਟ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸਧਾਰਣ ਗਤੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਲੰਘਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਅਜੇ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਅਤੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਬੀਜ ਬੋਂਦੇ ਅਤੇ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਆਹ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਪਾਰੀ ਅਜੇ ਵੀ ਖਰੀਦਦੇ ਅਤੇ ਵੇਚਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਅਜੇ ਵੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਲਈ ਹੋੜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਜੇ ਵੀ ਰੰਗਮੰਚਾਂ, ਘੋੜ-ਦੌੜਾਂ, ਜੂਏ ਦੇ ਅੱਡਿਆਂ ਵੱਲ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਮੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਉਤੇਜਨਾ ਛਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਕਿਰਪਾ-ਕਾਲ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਮਾਮਲਾ ਸਦੀਵਤਾ ਲਈ ਨਿਰਣਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਕਾਰਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਠੱਗੇ ਜਾਣ, ਭਰਮਾਏ ਜਾਣ, ਵਿਅਸਤ ਅਤੇ ਮੋਹਿਤ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿਰਪਾ-ਕਾਲ ਦਾ ਦਿਨ ਸਮਾਪਤ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸਦਾ ਲਈ ਬੰਦ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।

> “Solemnly there come to us down through the centuries the warning words of our Lord from the Mount of Olives: ‘Take heed to yourselves, lest at any time your hearts be overcharged with surfeiting, and drunkenness, and cares of this life, and so that day come upon you unawares.’ ‘Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy to escape all these things that shall come to pass, and to stand before the Son of man.’” Desire of Ages, 635, 636.

> “ਸਦੀਆਂ ਦੇ ਪਾਰੋਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਆਏ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ-ਭਰੇ ਗੰਭੀਰ ਬਚਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ: ‘ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਅਤਿ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ, ਮਦਿਰਾਪਾਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੋਝਲ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਅਚਾਨਕ ਆ ਪਵੇ।’ ‘ਇਸ ਲਈ ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਗਿਣੇ ਜਾਓ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਸਕੋ।’” Desire of Ages, 635, 636.

In chapter twenty-three of Isaiah Zidon is the United States and Tyre is the papacy. Tyre and Zidon were ancient contemporary Phoenician cities located on the Mediterranean coast. They were known for their maritime trade, wealth, and influence in the ancient world. Zidon and its “merchants” replenished Tarshish in the passage. Zidon’s merchants trafficked the “seed of Sihor,” which is “the harvest of a river,” and is the fruit “of the river,” and it is “her revenue,” for she is the “mart of nations.” All the prophets speak of the end of the world, so who is the mart of nations at the end of the world? It’s the USA.

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਤੇਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਦੋਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੂਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ। ਤੂਰ ਅਤੇ ਜ਼ੀਦੋਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਦੇ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਫੋਨੀਕੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸਨ, ਜੋ ਭੂ-ਮੱਧ ਸਾਗਰ ਦੇ ਤਟ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਵਪਾਰ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਦੋਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ “ਵਪਾਰੀ” ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜ਼ੀਦੋਨ ਦੇ ਵਪਾਰੀ “ਸ਼ੀਹੋਰ ਦੇ ਬੀਜ” ਦਾ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ “ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਦੀ ਫ਼ਸਲ” ਹੈ, ਅਤੇ “ਉਸ ਦਰਿਆ” ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ “ਉਸ ਦੀ ਆਮਦਨ” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਬਾਜ਼ਾਰ” ਹੈ। ਸਭ ਨਬੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ।

Sihor is a river in Egypt (likely the Nile delta) and is used to represent the wealth of the world, for Egypt is the world. Zidon’s “virgin daughter” represents the last generation of the USA, and she is oppressed from the martial law that accompanies the Sunday law and the national ruin that immediately follows. Those virgins of Zidon are rebuked by the question concerning Tyre saying, “is this your joyous city” (kingdom) that the USA rejoiced in? Is “this the kingdom “whose antiquity is of ancient days,” when according to the passage it was founded by Nimrod, just after the flood?

ਸਿਹੋਰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਨਦੀ ਹੈ (ਸੰਭਵ ਹੈ ਨੀਲ ਡੈਲਟਾ), ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿਸਰ ਸੰਸਾਰ ਹੈ। ਜ਼ੀਦੋਨ ਦੀ “ਕੁਆਰੀ ਧੀ” ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਮਾਰਸ਼ਲ ਲਾਅ ਤੋਂ ਪੀੜਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਡੇ ਲਾਅ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਸ ਤੋਂ ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ੀਦੋਨ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੂਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਝਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅਨੰਦਮਈ ਸ਼ਹਿਰ” (ਰਾਜ) ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਨੰਦ ਕਰਦਾ ਸੀ? ਕੀ “ਇਹ ਉਹ ਰਾਜ ਹੈ “ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ ਅਤਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਹੈ,” ਜਦਕਿ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਮਹਾਂਜਲ-ਪਲਾਵਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਨਿਮਰੋਦ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ?”

God has determined and “purposed” for “Tyre, the crowning city,” to punish her. The papacy’s punishment includes the collapse of the financial structure of the world, for “the Lord hath given” “a commandment against” “Zidon” “the merchant city,” (the United States.) His commandment “to destroy the strong holds,” or the economy of the United States is the Sabbath commandment, for national apostasy is followed by national ruin.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ “ਤੀਰ, ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ,” ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ “ਉਦੇਸ਼ ਕੀਤਾ” ਹੈ। ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਸੰਰਚਨਾ ਦਾ ਪਤਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ “ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ” “ਸੀਦੋਨ” “ਵਪਾਰੀ ਸ਼ਹਿਰ” (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) “ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ” “ਇੱਕ ਹੁਕਮ” “ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” ਉਸ ਦਾ “ਦੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ” ਦਾ ਹੁਕਮ, ਜਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ, ਸੱਬਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

The punishment of the papacy begins with the economic collapse of the entire world in response to the economy of the United States being destroyed. Zidon has a “house” associated with its economy, thus representing a financial structure that is destroyed, for you can no longer enter in. No more investments or profits from that “house,” for it is destroyed. The destruction takes place at the Sunday law, even though prior to the Sunday law there are already escalating judgments. When the collapse hits, the papacy, the USA with its merchant princes and honorable traffickers and the ships of Tarshish are going to “howl.”

ਪਾਪਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਵਿਵਸਥਾ ਢਹਿ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਸੀਦੋਨ ਦਾ ਆਪਣੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ “ਘਰ” ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਵਿੱਤੀ ਸੰਰਚਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਉਸ “ਘਰ” ਤੋਂ ਹੁਣ ਨਾ ਕੋਈ ਨਿਵੇਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਲਾਭ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਸ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦੰਡ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਤਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਾਪਸੀ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਆਪਣੇ ਵਣਜਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਪਾਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ “ਵਿਲਾਪ” ਕਰਨਗੇ।

The location of “Tarshish” in the passage is associated with wealth in antiquity, and the ships of Tarshish in the Bible are the premier symbol of economic strength.

ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਤਰਸ਼ੀਸ਼” ਦਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

> For the king’s ships went to Tarshish with the servants of Huram: every three years once came the ships of Tarshish bringing gold, and silver, ivory, and apes, and peacocks. And king Solomon passed all the kings of the earth in riches and wisdom. 2 Chronicles 9:21, 22.

> ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜੇ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਹੂਰਾਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਸਨ; ਹਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਹਾਥੀਦੰਦ, ਬਾਂਦਰ ਅਤੇ ਮੋਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸੁਲੇਮਾਨ ਧਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ। 2 ਇਤਿਹਾਸ 9:21, 22.

Ships represent economic strength, and Tarshish is the leading economic ship in Bible prophecy. The final generation of Tarshish, represented by the “daughter” of Tarshish is told to “pass through thy land as a river,” and what she finds is that her land has “no more strength,” and can no longer “rejoice” over the kingdom of Tyre. The strength they were looking for was the former economic strength of Zidon, but it was gone for the sea had spoken “saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins,” thus identifying the final generation of the sea, which is the peoples of the world lamenting the destruction of the economy of the world and at which point the people of the world wake up to the reality that they are the last generation of earth’s history, and its too late to prepare for eternal life.

ਜਹਾਜ਼ ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਅਗੇਵਾਂ ਆਰਥਿਕ ਜਹਾਜ਼ ਹੈ। ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੀ “ਧੀ” ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਜਾ,” ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਲੱਭਦੀ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ “ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ,” ਅਤੇ ਉਹ ਸੂਰ ਦੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਹੁਣ ਹੋਰ “ਅਨੰਦ” ਨਹੀਂ ਮਨਾ ਸਕਦੀ। ਜਿਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਉਹ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸੀ ਸੀਦੋਨ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ ਸੀ, “ਮੈਂ ਜਣਨ-ਪੀੜਾ ਨਹੀਂ ਸਹਿੰਦੀ, ਨਾਹ ਹੀ ਬੱਚੇ ਜਣਦੀ ਹਾਂ, ਨਾਹ ਹੀ ਮੈਂ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ-ਪੋਸਦੀ ਹਾਂ, ਨਾਹ ਹੀ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ,” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਨਾਸ ਉੱਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਵੱਲ ਜਾਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

> “Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” Evangelism, 62.

> “ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅੱਗੇ ਅਨੰਤਕਾਲੀਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਦ ਧਨ ਦਾ ਮੁੱਲ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਘਟ ਜਾਵੇਗਾ।” Evangelism, 62.

There are two “reports” or messages that cause pain to everyone in the passage. The first “report” concerns Egypt and the second “report” is Tyre. The report of Egypt is in the past tense for Isaiah says, “as at the report concerning Egypt,” thus showing that God had done something with Egypt prior to His destruction of Zidon (the USA.) What God did to Egypt, that also represents the “report” of Egypt, is that He destroyed Egypt in connection with the first time God entered into covenant with a chosen people. The two reports are the same “report.” The report of Egypt is the beginning and the report of Tyre is the ending. The Alpha and Omega has illustrated the covenant with the one hundred and forty-four thousand in the last days with the beginning history of that subject. The “report” concerning Egypt is the Red Sea deliverance when Pharaoh and his host were destroyed, which typifies the final deliverance of God’s people as represented by the “report” which is the “burden of Tyre.”

ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋ “ਖ਼ਬਰਾਂ” ਜਾਂ ਸੁਨੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਸਭਨਾਂ ਲਈ ਪੀੜਾ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ “ਖ਼ਬਰ” ਮਿਸਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੀ “ਖ਼ਬਰ” ਸੂਰ ਹੈ। ਮਿਸਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜਿਵੇਂ ਮਿਸਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ,” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸੀਦੋਨ (ਅਮਰੀਕਾ) ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਸਰ ਨਾਲ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਿਸਰ ਨਾਲ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਮਿਸਰ ਦੀ “ਖ਼ਬਰ” ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਨੇ ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਇੱਕੋ ਹੀ “ਖ਼ਬਰ” ਹਨ। ਮਿਸਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਆਰੰਭ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਅੰਤ ਹੈ। ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਨੇ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਆਰੰਭਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਮਿਸਰ ਸੰਬੰਧੀ “ਖ਼ਬਰ” ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਲੀ ਛੁਟਕਾਰਾ-ਘਟਨਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਫਿਰਔਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ “ਖ਼ਬਰ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ “ਸੂਰ ਦਾ ਭਾਰ” ਹੈ।

The power represented in the Bible that destroys the ships of Tarshish is Islam. The subject of Islam will be taken up later, so we will address the subject more fully at a later time. It is represented in the passage as “Chittim” an ancient word for Cyprus, and the passage says that the destruction of Zidon and Tyre is revealed from “Chittim.” The symbol of Islam includes a very specific illustration of the destruction of the United States in Bible prophecy.

ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਸਲਾਮ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਾਂਗੇ। ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ “ਚਿੱਤੀਮ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਪਰਸ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਸ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੀਦੋਨ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ “ਚਿੱਤੀਮ” ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਰਦਿਸ਼ਟ ਚਿੱਤਰਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

It is important to follow the days and years referenced in the book of Isaiah for they often identify the prophetic time of the passage that follows. Isaiah twenty-three follows the “burden” of the valley of vision in chapter twenty-two, that is preceded by chapter twenty-one that has three burdens,” and all three identify Islam. Before that chapter, in verse one of chapter twenty the setting of the prophetic history where the following prophecies of doom are identified in the following chapters.

ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦਿਨਾਂ ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਕਸਰ ਉਸ ਅਗਲੇ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈ, ਅਧਿਆਇ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ “ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਦੇ “ਭਾਰ” ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਤਿੰਨ ਭਾਰ” ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਧਿਆਇ ਵੀਹ ਦੀ ਆਇਤ ਇੱਕ ਵਿੱਚ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਸ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> In the year that Tartan came unto Ashdod (when Sargon the king of Assyria sent him,) and fought against Ashdod, and took it. Isaiah 20:1.

> ਉਸ ਸਾਲ ਜਦੋਂ ਤਾਰਤਾਨ ਅਸ਼ਦੋਦ ਕੋਲ ਆਇਆ (ਜਦੋਂ ਅਸੂਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਾਰਗੋਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ), ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਦੋਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਯਸਾਯਾਹ 20:1।

The word “Tartan” may be a name or it is most likely a title of a military leader. Tartan came to Ashdod, a city in Egypt and took it in the period of history when the Assyrians were progressively taking control of the world. Assyria typified Babylon. Both Assyria and Babylon were kingdoms that came from the north, kingdoms identified as “lions” that “scattered” God’s sheep and both receive the same punishment. Assyria was first Babylon was last.

“ਤਾਰਤਾਨ” ਸ਼ਬਦ ਕੋਈ ਨਾਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੰਭਵਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਸੈਨਿਕ ਆਗੂ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਹੈ। ਤਾਰਤਾਨ ਅਸ਼ਦੋਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜੋ ਮਿਸਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਜਦੋਂ ਅਸ਼ੂਰੀ ਲਗਾਤਾਰ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਾਇਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਸ਼ੂਰ ਬਾਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਅਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਸਨ, ਉਹ ਰਾਜ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ “ਸ਼ੇਰਾਂ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ “ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ” ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ੂਰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ; ਬਾਬਲ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadnezzar king of Babylon hath broken his bones. Therefore thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Behold, I will punish the king of Babylon and his land, as I have punished the king of Assyria. Jeremiah 50:17, 18.

> ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਇੱਕ ਖਿੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਭੇਡ ਹੈ; ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ: ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ, ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 50:17, 18.

Prophetically they are both the “haughty Assyrian.”

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ “ਘਮੰਡੀ ਅੱਸ਼ੂਰੀ” ਹਨ।

> “When Sennacherib, the haughty Assyrian, reproached and blasphemed God, and threatened Israel with destruction, ‘it came to pass that night, that the angel of the Lord went out, and smote in the camp of the Assyrians an hundred fourscore and five thousand.’ There were ‘cut off all the mighty men of valor, and the leaders and captains,’ from the army of Sennacherib. ‘So he returned with shame of face to his own land.’ [2 Kings 19:35; 2 Chronicles 32:21.]” The Great Controversy, 512.

> “ਜਦੋਂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅੱਸੂਰੀ ਸਨਹੇਰੀਬ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਾਲ ਧਮਕਾਇਆ, ‘ਉਸੇ ਰਾਤ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦੂਤ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਸੂਰੀਆਂ ਦੀ ਛਾਵਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਪਚਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।’ ਸਨਹੇਰੀਬ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵਿਚੋਂ ‘ਸਾਰੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਆਗੂ ਅਤੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।’ ‘ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਲੱਜਿਤ ਮੁਖ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।’ [2 ਰਾਜਿਆਂ 19:35; 2 ਇਤਿਹਾਸ 32:21.]” ਮਹਾਨ ਸੰਘਰਸ਼, 512.

The year that “Tartan came unto Ashdod” and “took it,” represents the progressive conquering of the world by the papal power as illustrated in the last six verses of Daniel eleven. The history of the Sunday law crisis, which is the “last days” of the investigative judgment, and which leads directly into the executive judgment, (the seven last plagues) is the historical setting represented by the “year” that Tartan came to Ashdod. With the context of that history in place Isaiah then gives three prophecies of doom concerning Islam, one concerning Laodicean Adventism and then the burden of Tyre. Chapter twenty-four is one of the classic examples of the seven last plagues that is followed by chapter twenty-five representing the final deliverance of God’s people, where we find God’s people expressing one of the most well-known statements during the great time of trouble.

ਉਹ ਵਰ੍ਹਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਤਾਰਤਾਨ ਅਸ਼ਦੋਦ ਕੋਲ ਆਇਆ” ਅਤੇ “ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ,” ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਸੰਕਟ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜੋ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੇ “ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ” ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ (ਆਖ਼ਰੀ ਸੱਤ ਮਹਾਮਾਰੀਆਂ) ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਹੈ ਜੋ ਉਸ “ਵਰ੍ਹੇ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਰਤਾਨ ਅਸ਼ਦੋਦ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਯਸਾਯਾਹ ਫਿਰ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਸੰਬੰਧੀ ਹਨ, ਇੱਕ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਬਾਰੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੂਰ ਦਾ ਭਾਰ। ਅਧਿਆਇ ਚੌਵੀਹ ਆਖ਼ਰੀ ਸੱਤ ਮਹਾਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਧਿਆਇ ਪੱਚੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਛੁਟਕਾਰੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਿਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ।

> And it shall be said in that day, Lo, this is our God; we have waited for him, and he will save us: this is the Lord; we have waited for him, we will be glad and rejoice in his salvation. Isaiah 25:9.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਆਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਵੇਖੋ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਵੇਗਾ; ਇਹ ਯਹੋਵਾਹ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਉੱਧਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂਗੇ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਕਰਾਂਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 25:9।

The one hundred and forty-four thousand are the wise virgins that waited for their Lord to come to the wedding, though He tarried in agreement with the parable of the ten virgins. They are not Laodiceans, they are Philadelphians. Up to this point this article has been setting the context.

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉਹ ਸਿਆਣੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਮਦ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਰੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਹਨ। ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਇਹ ਲੇਖ ਸੰਦਰਭ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।

In 1798, Napoleon took the pope captive delivering the prophetic deadly wound that is healed at the end of the world according to Revelation thirteen. At that point the United States took its place as the sixth kingdom of Bible prophecy according to Daniel two, seven, eight and eleven and Revelation twelve, thirteen, sixteen, seventeen and eighteen. From that point on both the Republican horn of the United States and the Protestant horn (Adventism) have forgotten who the papacy is. 1798 is the first year that the nations of the rest of the world acknowledged the United States as a sovereign nation, and it is also the year the first angel’s message arrived in history.

1798 ਵਿੱਚ, ਨਾਪੋਲਿਅਨ ਨੇ ਪੋਪ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ, ਸੱਤ, ਅੱਠ ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ तथा ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰਾਂ, ਤੇਰਾਂ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ, ਸਤਾਰਾਂ ਅਤੇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ (ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ) ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਕੌਣ ਹੈ। 1798 ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਸਾਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਰਬਭੌਮ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹੀ ਸਾਲ ਵੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।

The “motto” of a Protestant at that time was, “the Bible and the Bible only.” Protestants identify themselves as defenders of the Bible alone, and when Adventism took their mantel at the arrival of the second angel, they accepted that “motto,” and were afterward labelled the “people of the book.” They had been given, through the ministry of William Miller a set of rules that would, if properly employed open the Bible to the minds of all who wished to hear. Miller’s Rules of Prophetic Interpretation are what inspiration says we must study if we are to give the third angel’s message.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਦਾ “ਮੋਟੋ” ਇਹ ਸੀ, “ਸਿਰਫ਼ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਬਾਈਬਲ।” ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਉੱਤੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਤਲ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ “ਮੋਟੋ” ਅਪਣਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ “ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਲੋਕ” ਕਹੇ ਗਏ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ, ਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਮਨਾਂ ਲਈ ਬਾਈਬਲ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਜੋ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

> “Said Christ, ‘If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me.’ Again he said, ‘I am the light of the world; he that followeth me shall not walk in darkness.’ The light of truth is going forth like a burning lamp, and those who love the light will not walk in darkness. They will study the Scriptures, that they may know of a surety that they are listening to the voice of the true Shepherd, and not that of a stranger.

> ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ, ਆਪਣੀ ਸਲੀਬ ਚੁੱਕੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਵੇ।” ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜੋਤ ਹਾਂ; ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰੇਗਾ।” ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਜੋਤ ਇੱਕ ਜਲਦੇ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਜੋਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰਣਗੇ। ਉਹ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਜਾਣ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚੇ ਗੱਡਰੀਏ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪਰਾਏ ਦੀ।

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:

> “ਜੋ ਲੋਕ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਉਸੇ ਯੋਜਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਫਾਥਰ ਮਿਲਰ ਨੇ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ। ਪ੍ਰੋਫੈਸੀਜ਼ ਐਂਡ ਪ੍ਰੋਫੈਟਿਕ ਕ੍ਰੋਨੋਲੋਜੀ ਬਾਰੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨਾਮਕ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ, ਫਾਥਰ ਮਿਲਰ ਬਾਈਬਲ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਸਾਦੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਿਯਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ:”

> “‘1. Every word must have its proper bearing on the subject presented in the Bible; 2. All Scripture is necessary, and may be understood by diligent application and study; 3. Nothing revealed in Scripture can or will be hid from those who ask in faith, not wavering; 4. To understand doctrine, bring all the scriptures together on the subject you wish to know, then let every word have its proper influence; and if you can form your theory without a contradiction, you cannot be in error; 5. Scripture must be its own expositor, since it is a rule of itself. If I depend on a teacher to expound to me, and he should guess at its meaning, or desire to have it so on account of his sectarian creed, or to be thought wise, then his guessing, desire, creed, or wisdom is my rule, and not the Bible.’

> “‘1. ਹਰ ਇਕ ਬਚਨ ਦਾ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਯਥੋਚਿਤ ਸੰਬੰਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; 2. ਸਮੂਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਗਨਪੂਰਵਕ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; 3. ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਡਗਮਗਾਏ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲੁਕਿਆ ਰਹੇਗਾ; 4. ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਜਿਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਹਰ ਇਕ ਬਚਨ ਨੂੰ ਉਸਦਾ ਯਥੋਚਿਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਨ ਦਿਓ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਆਪਣਾ ਸਿਧਾਂਤਿਕ ਮਤ ਗਠਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ; 5. ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਆਪਣੀ ਆਪ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਅਧਿਆਪਕ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੀ ਲਗਾਏ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਕ ਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ, ਜਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ, ਇੱਛਾ, ਮਤ, ਜਾਂ ਬੁੱਧੀ ਹੀ ਮੇਰਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਬਾਈਬਲ।’”

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.

> “ਉਪਰੋਕਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ ਹੈ; ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਭ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਕੇ ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ ਭਲਾ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

> “Genuine faith is founded on the Scriptures; but Satan uses so many devices to wrest the Scriptures and bring in error, that great care is needed if one would know what they really do teach. It is one of the great delusions of this time to dwell much upon feeling, and to claim honesty while ignoring the plain utterances of the word of God because that word does not coincide with feeling. Many have no foundation for their faith but emotion. Their religion consists in excitement; when that ceases, their faith is gone. Feeling may be chaff, but the word of God is the wheat. And ‘what,’ says the prophet, ‘is the chaff to the wheat?’

> “ਸੱਚੀ ਆਸਥਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਵਿਗਾੜਣ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਇੰਨੇ ਬਹੁਤ ਉਪਾਇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੇ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭ੍ਰਮਣਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵਨਾ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਦਿਆਂ ਵੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਚਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਆਸਥਾ ਲਈ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨੀਂਹ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਉਤੇਜਨਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸਥਾ ਵੀ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਵਨਾ ਭੂਸੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਕਣਕ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਭੂਸੀ ਦਾ ਕਣਕ ਨਾਲ ਕੀ ਸੰਬੰਧ?’”

> “None will be condemned for not heeding light and knowledge that they never had, and they could not obtain. But many refuse to obey the truth that is presented to them by Christ’s ambassadors, because they wish to conform to the world’s standard; and the truth that has reached their understanding, the light that has shone in the soul, will condemn them in the Judgment. In these last days we have the accumulated light that has been shining through all the ages, and we shall be held correspondingly responsible. The path of holiness is not on a level with the world; it is a way cast up. If we walk in this way, if we run in the way of the Lord’s commandments, we shall find that the ‘path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day.’” Review and Herald, November 25, 1884.

> “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਕਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਣਸੁਣੀ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਿਆਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ, ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜੋ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏਗੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਉਹ ਸੰਚਿਤ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਯੁਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਚਮਕਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਮਾਰਗ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਰਸਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲੀਏ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਦੌੜੀਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਾਵਾਂਗੇ ਕਿ ‘ਧਰਮੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਉਸ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਹੋਰ ਤੇ ਹੋਰ ਚਮਕਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’” Review and Herald, November 25, 1884.

You can read in more detail about William Miller’s rules in the Article entitled William Miller under the Prophetic Keys category.

ਤੁਸੀਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ Prophetic Keys ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਅਧੀਨ William Miller ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹੋ।

In “our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth” within “Father Miller’s” rules of prophetic interpretation. The horn of Protestantism was given the sacred document we call the Bible, and also given the responsibility to defend and promote the principles contained therein, and the Protestant horn was also given a set of rules to rightly divide the sacred documents’ meaning and intent.

“ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸਾਡੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਭ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਅਸੀਂ” ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ “ਫਾਦਰ ਮਿਲਰ” ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ “ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਿਧਾਂਤਾਂ” ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੰਨੀਏ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬਾਈਬਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਿਹਿਤ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਅਤੇ ਅਭਿਪ੍ਰਾਯ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡ ਸਕੇ।

The horn of Republicanism was given a sacred document we call the Constitution, and also given the responsibility to defend and promote the principles contained therein. The Republican horn was also given a set of rules to rightly divide the sacred documents’ meaning and intent. The rules given to rightly divide the Constitution is the Bill of Rights and it enshrines the most important purpose of the Constitution in the first rules of the Bill of Rights. The First Amendment listed in the Bill of Rights is the freedom of religion, expression, speech, and the press.

ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਿਹਿਤ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਅਤੇ ਅਭਿਪ੍ਰਾਇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਣ ਲਈ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਠੀਕ ਵੰਡ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਨਿਯਮ ਅਧਿਕਾਰ-ਪੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ-ਪੱਤਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅੰਕਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਕਾਰ-ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਪਹਿਲਾ ਸੰਸ਼ੋਧਨ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਅਭਿਵੈਕਤੀ, ਬੋਲਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ।

> “Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof; or abridging the freedom of speech, or of the press; or the right of the people peaceably to assemble, and to petition the Government for a redress of grievances.” U.S. Constitution, amend. I

> “ਕਾਂਗਰਸ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾਵੇਗੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਰੋਕੇਗੀ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਜਾਂ ਪ੍ਰੈਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਵਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕਰੇਗੀ।” U.S. Constitution, amend. I

The Sunday law is an open attack against the first issue of the Constitution, which guarantees freedom of religion, which is eliminated at the Sunday law, thus marking the end of the Constitution, the end of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy and the beginning of the persecution against those who are then proclaiming the third angel’s message in a loud cry. Those who are proclaiming the loud cry of the third angel and protesting against the destruction of the first Amendment and the Constitution are persecuted by those who were supposed to be upholding and applying the sacred rules, which defend the sacred document they were ordained to defend. This is an illustration of understanding and applying the parallel histories of the two horns of the lamb-like earth beast. The founding Fathers of the Constitution parallel Father Miller. The term Father used for Miller is used to designate a leader, not a popish priest. The Bible forbids calling men father who are professing to be spiritual guides. The Millerites are named after their father, as is often the case. To miss this distinction is to miss some of what the Elijah message means, when it turns the hearts of the fathers unto the children and vice-versa.

ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮੁੱਦੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹਮਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਗਾਰੰਟੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ, ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਤਪੀੜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਨਾਲ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਸ਼ੋਧਨ ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੀੜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਹ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਮੇਮਨੇ-ਸਰੂਪੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ। ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਸਥਾਪਕ ਪਿਤਾ ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਹਨ। ਮਿਲਰ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ “ਪਿਤਾ” ਸ਼ਬਦ ਇੱਕ ਆਗੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪੋਪਪੰਥੀ ਯਾਜਕ ਨੂੰ। ਬਾਈਬਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ “ਪਿਤਾ” ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਨਾਮਿਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਭੇਦ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਣਾ, ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਗੁਆ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪਿਤਿਆਂ ਵੱਲ ਮੋੜਦਾ ਹੈ।

The United States in Isaiah twenty-three is the sixth kingdom of Bible prophecy and it remains so until it overturns its Constitution at the rapidly approaching Sunday law. The sixth kingdom rules for seventy prophetic years, which are the days of one king. The kingdom (a king is a kingdom) that ruled for seventy years was Babylon. During the seventy years the horn of the state was the government of Babylon and the horn of the church was the Chaldeans. Daniel, Shadrach, Meshack and Abednego represent the one hundred and forty-four thousand. Both horns and God’s people are represented in Daniel’s testimony. The seventy years of captivity in Babylon was the days of one king that Isaiah employs to identify that the prophetic history of the United States and the history of Adventism as 1798 until the Sunday law.

ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈਂ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆ ਰਹੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਉਲਟ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਉਹ ਐਸਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਸੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਜ (ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਬਾਬਲ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜ ਦੀ ਸਿੰਗ ਬਾਬਲ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਸਿੰਗ ਕਲਦੀਆਂ ਸਨ। ਦਾਨੀਏਲ, ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨੇਗੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਉਹ ਇਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਹੈ।

Identifying that the line of prophetic history for both horns of the United States allows us to consider the ending and beginning, with the two horn witnesses to identify the characteristic of the other horn. After all the horns were the same. In Daniel there were horns, some broken, with horns that grew out of the broken horn. Some horns in Daniel were not the same size as each other, coming up later than the other. Not so, with the two horns of the United States. Those two horns parallel each other through the same history and produce the same waymarks, though different from one another in terms of their purpose. There are caveats within the history that are also important to understand.

ਇਹ ਪਛਾਣਨਾ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਰੇਖਾ ਸਾਨੂੰ ਅੰਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ-ਸਿੰਗੀ ਗਵਾਹ ਦੂਜੇ ਸਿੰਗ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਸਾਰੇ ਸਿੰਗ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਸਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਸਿੰਗ ਸਨ, ਕੁਝ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਿੰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਸਿੰਗ ਉੱਗੇ ਜੋ ਨਿਕਲੇ। ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਿੰਗ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਆਕਾਰ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉੱਠੇ। ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਸਿੰਗ ਇੱਕੋ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਰਾਹੀਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹਨ। ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

In the beginning of Adventism there was a change from the prophetic history represented by the church of Philadelphia unto the church of Laodicea. There must be therefore at the end a change from the prophetic history of Laodicea. The Revelation of Jesus Christ includes the light of this understanding and it is part of what is being unsealed at this time.

ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਫਿਲਦਲਫੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲ ਇੱਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਇਸ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

And “after the end of seventy years” the pope will “sing” and the “forgotten” “harlot” will be remembered. She is “remembered” at the Sunday law, where the issue is between the worship of the sun, or the worship of the day that God’s law informed mankind to “remember.”

ਅਤੇ “ਸਤੱਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ” ਪਾਪਾ “ਗਾਏਗਾ” ਅਤੇ “ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ” “ਵੇਸ਼ਿਆ” ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ “ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,” ਜਿੱਥੇ ਮਸਲਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ “ਯਾਦ ਰੱਖਣ” ਲਈ ਆਖਿਆ ਸੀ।

In this article we have identified that the history of Babylon’s seventy-year rule typifies the history of the United States from 1798 until the Sunday law. In a previous article and often in Habakkuk’s Tables we identify that the captivity in and deliverance from Egypt, also typifies the history of the United States and God’s people. Those four histories of Babylon, Egypt, Adventism and the United States are not the only lines to bring upon these lines, but when we apply the rule of first mention to those four lines—it is absolutely amazing. I will close this article with one simple and partial illustration of what I mean, and what I intend to continue with when we further address the history of Isaiah twenty-three at a later time.

ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸੱਤਰ-ਸਾਲਾ ਰਾਜ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਤਖਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਬੰਧਵਾਈ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਵੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਬਾਬਲ, ਮਿਸਰ, ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ—ਇਹ ਚਾਰ ਇਤਿਹਾਸ ਹੀ ਕੇਵਲ ਉਹ ਲੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਉਲੇਖ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਲੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਅਦਭੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਲੇਖ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਆਪਣੇ ਅਰਥ ਦੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ਿਕ ਉਦਾਹਰਨ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਵੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਮਨਸੂਬਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਾਂਗੇ।

The history of Babylon has a converted king at the beginning and a wicked king at the end. Doesn’t matter if it were Biden or Trump, for the book of Daniel teaches that it is God who sets up rulers and takes them down. What can be sure about either a Democrat or Republican leader at the time of the Sunday law is that they are a wicked leader. Nebuchadnezzar was Babylon, he was the tyrant of Babylon, willing to throw three good men into the fire. But he was eventually converted to Daniel’s God. Not so with the last leader Belshazzar. He was a wicked king. The United States in prophecy begins as a lamb, a symbol of Christ and His sacrifice for mankind. At the end the United States will speak as a dragon. The change from Christ to Satan in this line of history is represented by the difference of Nebuchadnezzar and Belshazzar.

ਬਾਬਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਰਾਜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਸਟ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਕਿ ਉਹ ਬਾਇਡਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਟਰੰਪ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਾਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਜਾਂ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਨੇਤਾ ਬਾਰੇ ਜੋ ਗੱਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਦੁਸਟ ਨੇਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਬਾਬਲ ਸੀ; ਉਹ ਬਾਬਲ ਦਾ ਅਤਿਆਚਾਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਆਖਰੀ ਨੇਤਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਨਾਲ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਦੁਸਟ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਇੱਕ ਮੇਮਨੇ ਵਜੋਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਬਲੀਦਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਇੱਕ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲੇਗਾ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇਸ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਤੱਕ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਅੰਤਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> “Belshazzar had been given many opportunities for knowing and doing the will of God. He had seen his grandfather Nebuchadnezzar banished from the society of men. He had seen the intellect in which the proud monarch gloried taken away by the One who gave it. He had seen the king driven from his kingdom, and made the companion of the beasts of the field. But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.” Bible Echo, April 25, 1898.

> “ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੌਕੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਸ ਬੁੱਧੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸਮਰਾਟ ਘਮੰਡ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸੀ ਦੇਣਹਾਰ ਦੁਆਰਾ ਖੋਹ ਲਈ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਮਨੋਰੰਜਨ-ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨੇ ਉਹ ਪਾਠ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਵਰਗੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਆਂ ਆ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਮੌਕੇ ਵਿਅਰਥ ਗਵਾਏ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾਪੂਰਵਕ ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਹੁੰਚ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਮੌਕਿਆਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰਨ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕੀਤੀ। ‘ਮੈਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?’—ਇਹ ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਰ ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਟਾਲ ਗਿਆ।” Bible Echo, April 25, 1898.

Notice that the wicked Belshazzar was the foolish king. He suffered the same judgment as his father Nebuchadnezzar, for both judgments were represented as the “seven times” of Leviticus twenty-six. Nebuchadnezzar was in the fields living like a beast for twenty-five hundred and twenty days, which is seven biblical years and his son Belshazzar’s judgment which written on the wall represents twenty-five hundred and twenty as well. The difference was the judgment against Nebuchadnezzar converted him and made him a wise king, whereas Belshazzar’s judgment was upon the foolish king.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਦੁਸਟ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਉਹ ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਉਹੀ ਨਿਆਂ ਭੋਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਨਿਆਂ ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਈਬਲੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਤ ਵਰ੍ਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਉੱਤੇ ਜੋ ਨਿਆਂ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਨੂੰ ਹੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਰਕ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਇਆ ਨਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦਕਿ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਨਿਆਂ ਉਸ ਮੂਰਖ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸੀ।

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> “ਬਾਬਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਸਕ ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਾਸਕ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਦਿਵਿਆ ਚੌਕੀਦਾਰ ਦਾ ਇਹ ਦੰਡ-ਵਾਕ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ: ‘ਹੇ ਰਾਜਾ,... ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਰਾਜ ਤੈਥੋਂ ਛਿਨ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।’ ਦਾਨੀਏਲ 4:31।” Prophets and Kings, 533.

The handwriting on the wall for the last president is the first amendment which identifies the “wall” of separation of church and state, which the final foolish king does not understand. The “seven times” of Leviticus twenty-six represents a “scattering of the people” that is accomplished by the king of the north at the Sunday law. That scattering is the national ruin that follows the Sunday law. The sixth nation forgot the lessons of their founding fathers who penned the Constitution to protect not only from a corrupt church, but also from the tyrannical European kings that the corrupt woman slept with. The founding fathers represent those who rejected the papacy and the kings of Europe for they knew from their own experience after coming out of a scattering of twelve hundred and sixty years of papal darkness, that protections against that type of tyranny must be the center piece of their new Constitution. They were wise fathers, they were lamb-like, but not so with the last father, for he will speak as a dragon. The Fathers came out of a scattering and the son goes back into a scattering. The tyrant in both instances is the first papacy and the last papacy.

ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲਈ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਲਿਖਤ ਪਹਿਲਾ ਸੰਸ਼ੋਧਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੀ “ਕੰਧ” ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਲੇਵੀਅਨ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਲੋਕਾਂ ਦੇ “ਛਿੱਤਰਾਏ ਜਾਣ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਛਿੱਤਰਾਅ ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਸ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਛੇਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਪਕ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਠ ਭੁੱਲ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਇਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਜ਼ਾਲਮ ਯੂਰਪੀ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਇਸਤਰੀ ਸੌਂਦੀ ਰਹੀ। ਸਥਾਪਕ ਪਿਤਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਛਿੱਤਰਾਅ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਜ਼ਾਲਮ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੁਰੱਖਿਆ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਅੰਗ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪਿਤਰ ਸਨ, ਉਹ ਮੇਂਮਨੇ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਪਰ ਆਖ਼ਰੀ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲੇਗਾ। ਪਿਤਰ ਛਿੱਤਰਾਅ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਸਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁੜ ਛਿੱਤਰਾਅ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਾਲਮ ਪਹਿਲੀ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਹੈ।

The symbol of the judgment upon Nebuchadnezzar, the first king and the last king Belshazzar was the “seven times” scattering of Leviticus twenty-six. Nebuchadnezzar lived it, and Belshazzar had it written upon the wall as his epitaph the very night he died. The symbol of the Republican horn in the beginning was its escape from the king of the north’s bondage and the symbol of the Republican horn at its end is captivity brought about from the king of the north. The Sunday law is the “very night” that it dies as the sixth kingdom of Bible prophecy. In all four illustrations, Belshazzar, Nebuchadnezzar, and the beginning and ending of the Republican horn the twenty-five twenty of Leviticus twenty-six, is the symbol represented at the beginning and the ending. That represents the signature of Alpha and Omega.

ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ, ਪਹਿਲੇ ਰਾਜੇ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਰਾਜੇ ਬੇਲਸ਼ੱੱਸਰ ਉੱਤੇ ਨਿਆਉਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਵਾਲੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਭੋਗਿਆ, ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱੱਸਰ ਲਈ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਵਾਲੀ ਓਸੇ ਰਾਤ ਦੀਵਾਰ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮਾਧਿ-ਲੇਖ ਵਜੋਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਕੈਦ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ “ਉਹੀ ਰਾਤ” ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਰ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ—ਬੇਲਸ਼ੱੱਸਰ, ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ, ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ—ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦਾ ਪੱਚੀ-ਵੀਹ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The first “time prophecy” William Miller discovered was the twenty-five twenty of Leviticus twenty-six. It was the first stone in the foundation that Jesus laid through the work of Miller. It was also the first foundational truth that was set aside by Adventism in 1863. When all of Miller’s stones of truth were put into the foundation, those truths were represented on the two tables of Habakkuk, which are the 1843 and 1850 pioneer charts. Those two tables represent the covenant relationship between God and His denominated people just as the two tables of the Ten Commandments represented the covenant with ancient Israel.

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਜੋ ਪਹਿਲੀ “ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ” ਖੋਜੀ, ਉਹ ਲੈਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਦਾ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸੀ। ਇਹ ਉਸ ਨੀਂਹ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੱਥਰ ਸੀ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ ਰੱਖਿਆ। ਇਹ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਈ ਵੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ 1863 ਵਿੱਚ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਥਰ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ 1843 ਅਤੇ 1850 ਦੀਆਂ ਪਾਇਨੀਅਰ ਚਾਰਟਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾਮਿਤ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਚਾਕ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ।

At the end of Laodicean Adventism, when it is spewed out of the mouth of the Lord at the Sunday law, the handwriting on the wall is those two sacred pioneer charts. Charts which they are unable to read, for they refused to be benefitted by the warning message in their beginning of their history….

ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਦੀ ਲਿਖਤ ਉਹ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਇਨੀਅਰ ਚਾਰਟ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਰਟ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪੜ੍ਹਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ….

The financial crisis of 1837 in the United States was a complex event triggered by a combination of economic factors, policies, and speculative activities.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 1837 ਦਾ ਵਿੱਤੀ ਸੰਕਟ ਇੱਕ ਜਟਿਲ ਘਟਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਰਥਿਕ ਕਾਰਕਾਂ, ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਟਾਕੇਬਾਜ਼ੀ ਸੰਬੰਧੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲੇ-ਜੁਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ।

Speculative Bubble: In the years leading up to 1837, there was a speculative boom in land and investments, driven in part by the westward expansion of the country. Land speculation, particularly in the western frontier, led to inflated land prices and excessive borrowing.

ਅਟਕਲਪੂਰਨ ਬੁਲਬੁਲਾ: 1837 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਅੰਸ਼ਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟਕਲਪੂਰਨ ਉਛਾਲ ਆਈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪੱਛਮੀ ਸਰਹੱਦੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਅਟਕਲਬਾਜ਼ੀ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਅਤਿਅਧਿਕ ਕਰਜ਼ ਲੈਣ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

Easy Credit and Speculative Lending: Banks and financial institutions were issuing large amounts of credit and loans, often without adequate collateral. This easy access to credit contributed to the speculative frenzy and increased the risks of financial instability.

ਸੌਖਾ ਕਰੈਡਿਟ ਅਤੇ ਸੱਟੇਬਾਜ਼ੀ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਜ਼ਾ-ਵੰਡ: ਬੈਂਕ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕਰੈਡਿਟ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਜਾਰੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਕਸਰ ਯੋਗ ਜ਼ਮਾਨਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ। ਕਰੈਡਿਟ ਤੱਕ ਇਸ ਸੌਖੀ ਪਹੁੰਚ ਨੇ ਸੱਟੇਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਉਨਮੱਦਤਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦੇ ਖਤਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ।

Overexpansion of Banks: Banks were expanding their operations rapidly, often issuing more paper money (banknotes) than they had specie (gold and silver) to back it up. This practice, known as “wildcat banking,” resulted in an overabundance of unregulated and unreliable currency in circulation.

ਬੈਂਕਾਂ ਦਾ ਅਤਿਅਧਿਕ ਵਿਸਤਾਰ: ਬੈਂਕ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਉਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਨ ਲਈ ਮੌਜੂਦ specie (ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ) ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕਾਗਜ਼ੀ ਮੁਦਰਾ (ਬੈਂਕਨੋਟ) ਜਾਰੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ “wildcat banking” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਚਲਨ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਅਣਭਰੋਸੇਯੋਗ ਮੁਦਰਾ ਦੀ ਅਤਿਅਧਿਕ ਭਰਮਾਰ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣੀ।

Jackson’s Economic Policies: President Andrew Jackson’s policies played a role in exacerbating the crisis. He issued the Specie Circular in 1836, which required that public lands be purchased with hard currency (gold and silver) rather than paper money. This led to a rush to convert banknotes into specie, causing financial strains and bank failures.

ਜੈਕਸਨ ਦੀਆਂ ਆਰਥਿਕ ਨੀਤੀਆਂ: ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਐਂਡਰੂ ਜੈਕਸਨ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਨੇ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸ ਨੇ 1836 ਵਿੱਚ ਸਪੀਸੀ ਸਰਕੂਲਰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰਕਾਰੀ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਾਗਜ਼ੀ ਮੁਦਰਾ ਦੀ ਬਜਾਇ ਕਠੋਰ ਮੁਦਰਾ (ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ) ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਬੈਂਕਨੋਟਾਂ ਨੂੰ ਸਪੀਸੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਲਈ ਦੌੜ ਮਚ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿੱਤੀ ਦਬਾਅ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬੈਂਕਾਂ ਦੇ ਅਸਫਲ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਪਰੀਆਂ।

International Factors: The crisis in the United States was also influenced by international economic conditions. A slump in the British economy, a major trading partner of the United States, led to a reduction in demand for American goods and exports. This, in turn, affected American businesses and contributed to economic distress.

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਰਕ: ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੰਕਟ ਉੱਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਰਥਿਕ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਆਈ ਮੰਦੀ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਪਾਰਕ ਸਾਥੀ ਸੀ, ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਨਿਰਯਾਤਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ।

Panic and Bank Runs: In May 1837, a series of financial shocks, including bank failures and credit contractions, led to a panic among investors and depositors. This panic triggered a wave of bank runs and a severe contraction of credit.

ਘਬਰਾਹਟ ਅਤੇ ਬੈਂਕਾਂ ਤੋਂ ਧੜਾਧੜ ਜਮ੍ਹਾਂ ਰਕਮ ਕੱਢਣਾ: ਮਈ 1837 ਵਿੱਚ, ਬੈਂਕਾਂ ਦੀ ਨਾਕਾਮੀ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਸੰਕੁਚਨ ਸਮੇਤ ਵਿੱਤੀ ਝਟਕਿਆਂ ਦੀ ਇਕ ਲੜੀ ਨੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਅਤੇ ਜਮਾਕਰਤਾਵਾਂ ਵਿਚ ਘਬਰਾਹਟ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਘਬਰਾਹਟ ਨੇ ਬੈਂਕਾਂ ਤੋਂ ਧੜਾਧੜ ਜਮ੍ਹਾਂ ਰਕਮ ਕੱਢਣ ਦੀ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਤੀਵ੍ਰ ਸੰਕੁਚਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

Contraction of Money Supply: As banks failed and credit tightened, the overall money supply in the economy contracted significantly. This contraction of money aggravated economic difficulties and deepened the recession. The combination of these factors led to a severe economic downturn, characterized by bank failures, unemployment, reduced consumer spending, and a general economic depression.

ਮੁਦਰਾ ਸਪਲਾਈ ਦਾ ਸੰਕੁਚਨ: ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਬੈਂਕ ਨਾਕਾਮ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ਾ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੜਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ, ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਮੁਦਰਾ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੰਕੁਚਨ ਆ ਗਿਆ। ਮੁਦਰਾ ਦਾ ਇਹ ਸੰਕੁਚਨ ਆਰਥਿਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੰਦੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਕਰ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨੇ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਆਰਥਿਕ ਪਤਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਂਕਾਂ ਦੀ ਨਾਕਾਮੀ, ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ, ਖਪਤਕਾਰ ਖਰਚ ਵਿੱਚ ਕਮੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਆਰਥਿਕ ਮੰਦੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> “ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਡਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹ ਰਾਹ ਭੁੱਲ ਜਾਈਏ ਜਿਸ ਰਾਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਚਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਬੀਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ।” Life Sketches, 196.

Back to Articles