Article

# Rome Establishes the Vision - Number Seventeen

ਰੋਮ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਨੰਬਰ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ

The Final Sifting of the 144,000: The Prophetic Test of the Image of the Beast

144,000 ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਛਾਂਟ: ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 24, 2024

Formats

PDF
Word

Those called to be among the one hundred and forty-four thousand are now in their final sifting process and the process is a testing process that is based upon the formation of the image of the beast. The testing process begins with the house of God, for judgment always begins with the house of God, and thereafter God’s other flock is confronted with the identical testing process. Perhaps the most significant and important prophetic characteristic in the formation of the image of the beast is that it occurs twice; first in the United States, then in the rest of the world. Prophetically this means that the image of the beast in the world is the final manifestation of the image of the beast, and therefore any typification of the image of the beast that came before the image of the beast in the world, was simply the shadow that typified the substance.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ ਛਾਂਟਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪੁਤਲੇ ਦੀ ਰਚਨਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਆਉ ਸਦਾ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਉਸੇ ਹੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪੁਤਲੇ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੋ ਵਾਰ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਪੁਤਲਾ, ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪੁਤਲੇ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪੁਤਲੇ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪੁਤਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈ ਸੀ, ਕੇਵਲ ਉਹ ਪਰਛਾਂਵ ਹੀ ਸੀ ਜੋ ਮੂਲ ਤੱਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।

Judgment began at the house of God on September 11, 2001. That date had been typified by August 11, 1840, when the angel of Revelation ten came down with a little book open in His hand. When the angel of chapter ten came down He announced that the judgment of Protestantism was then under way. Whoever God judges, He first forewarns, and the confirmation of Miller’s methodology in determining time, added weight to his calculations about the judgment of the Second Coming. The testing of the Protestants was under way as of August 11, 1840 and by 1844 the Protestants had become the daughters of Rome. The period of 1840 to 1844 typifies the period of September 11, 2001, unto the soon-coming Sunday law.

ਨਿਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਤਾ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਲੈ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਾ। ਜਦੋਂ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਾ, ਉਸ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਨਿਆਂ ਜਾਰੀ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਭਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੀ ਪਰਖ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ 1844 ਤੱਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਬਣ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ। 1840 ਤੋਂ 1844 ਦੀ ਮਿਆਦ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਹੈ।

Those two periods were also represented from Jesus’ baptism when the Holy Spirit descended until the cross. Those three periods were all typified by the one hundred and twenty years that were allotted to the antediluvian world, leading up to the flood. There is always a warning message that identifies the judgment of that particular history. There are sacred histories that also address this particular period in the last days.

ਉਹ ਦੋ ਸਮੇਂਕਾਲ ਯਿਸੂ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਤਰਿਆ, ਲੈ ਕੇ ਸਲੀਬ ਤੱਕ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਮੇਂਕਾਲ ਉਹਨਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪੂਰਵ-ਰੂਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜੋ ਜਲ-ਪ੍ਰਲਯ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਲ-ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋਏ। ਸਦਾ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮੇਂਕਾਲ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

Noah preached for one hundred and twenty years, then the judgment of the flood arrived. Christ preached for twelve hundred and sixty days, then came the judgment of the cross. The warning message of John the Baptist was empowered at the baptism of Christ, and then Jesus was led into the wilderness for forty days. Those forty days, and the subsequent three tests at the end of the forty days teach that once the message is empowered, as identified by the descent of a holy symbol, such as the Holy Spirit at His baptism, and the descent of both angels of Revelation chapters ten and eighteen—a testing process is under way. When the divine symbol comes down, the judgment message proclaimed to those who are then the subject of judgment is empowered and the particular group that is being judged is then in a specific period that only ends with the close of their probation.

ਨੂਹ ਨੇ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਜਲ-ਪ੍ਰਲਯ ਦਾ ਨਿਆਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਸਲੀਬ ਦਾ ਨਿਆਂ ਆਇਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਚੇਤਾਵਨੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੇਲੇ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਚਾਲੀ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਹੋਈਆਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ, ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਉਤਰਣਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਤੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਉਤਰਣਾ—ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਆਂ-ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਮਰੱਥ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮੂਹ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

The line of Jesus identifies two periods of witnessing. The first was His personal witness for twelve hundred and sixty days, then His witness in the presence of His disciples for another twelve hundred and sixty days until Stephen was stoned.

ਯਿਸੂ ਦੀ ਵੰਸ਼-ਰੇਖਾ ਸਾਖੀ ਦੇਣ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਅਰਸਾ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਸਾਖੀ ਦਾ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਸੀ; ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਾਖੀ ਹੋਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਸਤੀਫ਼ਨੁਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਗਿਆ।

> “Then, said the angel, ‘He shall confirm the covenant with many for one week [seven years].’ For seven years after the Saviour entered on His ministry, the gospel was to be preached especially to the Jews; for three and a half years by Christ Himself; and afterward by the apostles. ‘In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.’ Daniel 9:27. In the spring of A. D. 31, Christ the true sacrifice was offered on Calvary. Then the veil of the temple was rent in twain, showing that the sacredness and significance of the sacrificial service had departed. The time had come for the earthly sacrifice and oblation to cease.

> “ਤਦ ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਉਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ [ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ] ਲਈ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰੇਗਾ।’ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ; ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮਸੀਹ ਆਪ; ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਸੂਲਾਂ ਦੁਆਰਾ। ‘ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਉਹ ਬਲੀਦਾਨ ਅਤੇ ਭੇਟ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਾ ਦੇਵੇਗਾ।’ ਦਾਨੀਏਲ 9:27। ਈਸਵੀ 31 ਦੇ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਬਲੀਦਾਨ ਸੀ, ਕਲਵਰੀ ਉੱਤੇ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤਦ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪਰਦਾ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਟ ਗਿਆ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਬਲੀਦਾਨੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਵਿਦਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀ ਬਲੀ ਅਤੇ ਭੇਟ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਣ।”

> “The one week—seven years—ended in A. D. 34. Then by the stoning of Stephen the Jews finally sealed their rejection of the gospel; the disciples who were scattered abroad by persecution “went everywhere preaching the word” (Acts 8:4); and shortly after, Saul the persecutor was converted, and became Paul, the apostle to the Gentiles.” The Desire of Ages, 233.

> “ਉਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ—ਸੱਤ ਸਾਲ—ਈ. ਸੰ. 34 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਸਤਫ਼ਨੁਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰ ਕੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਾ ਦਿੱਤੀ; ਚੇਲੇ, ਜੋ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕਾਰਨ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ‘ਹਰ ਥਾਂ ਜਾ ਕੇ ਬਚਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ’ (ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 8:4); ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਊਲ ਅਤਿਆਚਾਰੀ ਦਾ ਮਨ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੌਲੁਸ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰੀ ਸੀ।” The Desire of Ages, 233.

The line of Noah, Christ, the Millerites and the one hundred and forty-four thousand all provide witness to a period of time when a specific target audience is tested by a warning message. The empowerment of the message identifies the beginning of a testing period, that in turn ends with the close of that target audience’s probation. With the prophetic line of Jesus two periods of witnessing are identified. Those two periods of witnessing typify the two warning messages represented by the angel who descended on September 11, 2001 which fulfilled Revelation 18:1–3, who was then followed by the second voice of verse four and onward of chapter eighteen.

ਨੂਹ, ਮਸੀਹ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਰੇਖਾ ਸਭ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਲਕਸ਼ਿਤ ਦਰਸ਼ਕ ਵਰਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪਰਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦੱਤ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਖ ਦੇ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਉਸ ਲਕਸ਼ਿਤ ਦਰਸ਼ਕ ਵਰਗ ਦੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਦੋ ਅਵਧੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਵਾਹੀ ਦੀਆਂ ਉਹ ਦੋ ਅਵਧੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਉਸ ਦੂਤ ਨੇ ਕੀਤੀ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਤਰਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ 18:1–3 ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਚੌਥੇ ਪਦ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।

> “So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Review and Herald, December 6, 1892.

> “ਇਸ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਖਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ‘ਬਾਬੁਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ।’ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ‘ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਹੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ।’” Review and Herald, December 6, 1892.

The first period is the judgment that begins with the house of God, and then at the soon-coming Sunday law the second period of judgment commences with the warning to come out of Babylon. The line of Christ from His baptism to the cross represents September 11, 2001 unto the Sunday law in the United States, and the period from the Sunday law in the United States until the point where every nation is forced to accept Sunday as the Global Day of Worship is the period that concludes when the very last nation submits.

ਪਹਿਲਾ ਕਾਲ ਉਹ ਨਿਆਂ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਕਾਲ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਰੇਖਾ, ਉਸ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਲੀਬ ਤੱਕ, 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਦਾ ਕਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਦਿਨ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਲ ਹੈ ਜੋ ਤਦ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵੀ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

The period begins with the Sunday law in the United States and it ends when the final nation bows to the papal power. The beginning of the second period marks the end of the first period, and both have Sunday laws that have been previously typified in the witness of Rome. The first Sunday law in the year 321, was brought about through the authority of pagan Rome. The Sunday law that was brought about through the authority of the papal church is represented by the year 538. The Sunday law in the United States is 321, and the Sunday law enforced upon the last nation is 538. The Sunday law in the United States marks the arrival of the message of warning that is then proclaimed by the ensign that was made up of the outcasts of Israel.

ਇਹ ਅਵਧੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਅਵਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਹਿਲੀ ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਅਜੇਹੇ ਕਾਨੂੰਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੋਮ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਾਲ 321 ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਾਲ 538 ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ 321 ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ 538 ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਉਸ ਝੰਡੇ ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਤਿਆਗੇ ਹੋਇਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸੀ।

That waymark is the year 321, and it marks the beginning of the period of the testing of every nation upon the Sunday question. That period ends when the final nation bows to Rome, and that event was typified by the waymark of the year 538. The period from 321 unto 538 was typified by the period from the cross until the stoning of Stephen. As Stephen was being stoned he saw Christ standing in the heavenly sanctuary, typifying when Michael stands up at the close of human probation.

ਉਹ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਾਲ 321 ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਹਰ ਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਤਦ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅੰਤਿਮ ਰਾਸ਼ਟਰ ਰੋਮ ਅੱਗੇ ਝੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਾਲ 538 ਦੇ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 321 ਤੋਂ 538 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਅਰਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜੋ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਤੇਫ਼ਨੁਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰਨ ਤੱਕ ਰਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਸਤੇਫ਼ਨੁਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸੁਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

September 11, 2001 marks the arrival of the warning of the first three verses of chapter eighteen, and it was marked by the prediction set forth by the prophetess Ellen White, who said that when the great buildings of New York City are brought down by a touch from God, that those very three verses would be fulfilled. It was also marked by the Patriot Act, which was a sign for those willing to see; that the principle of English law which professes that a person is innocent until proven guilty, was set aside for Roman law, which professes that a person is guilty, until proven innocent.

11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਅੱਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਣ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਹ ਨਾਲ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਓਹੀ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਨਾਲ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ ਜੋ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ; ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ, ਜੋ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦੋਸ਼ੀ ਸਾਬਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਰੋਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਾਬਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦੋਸ਼ੀ ਹੈ।

The Patriot Act marked the beginning of judgment for Laodicean Seventh-day Adventism. That period concludes at the Sunday law in the United States. Those Laodicean Seventh-day Adventists that successfully make it through that period of sifting, are then going to give the warning message of verse four of chapter eighteen, that ends with the final nation that bows to Rome. That period begins with the Sunday law in the United States and ends with the final Sunday law.

ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਨੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੇਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਲਈ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਵਧੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੇਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਉਸ ਛਾਣਬੀਣ ਦੀ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਿਰ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਚਾਰ ਦਾ ਚੇਤਾਵਨੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਣਗੇ, ਜੋ ਰੋਮ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣ ਵਾਲੀ ਅੰਤਿਮ ਕੌਮ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਵਧੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

If we misunderstand the fact that there are two images to the beast that are identified upon more than two witnesses, then we will misunderstand the work represented by the first three verses of Revelation chapter eighteen that began in 2001, and the work that begins in verse four of chapter eighteen.

ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝ ਲਵਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਲਈ ਦੋ ਮੂਰਤਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਇਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ, ਜੋ 2001 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਚੌਥੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝਾਂਗੇ।

When we employ Sister White’s direct identification of the angel of Revelation eighteen’s descent in 1888, and her placing the same angel in the future tense, we find that 1888 typifies 2001. The angel of Revelation, that lightens the earth with His glory, came down at the Minneapolis meetings in 1888, and did so again when the great buildings of New York City came down.

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ 1888 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦੀ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਿੱਧੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਉਸਦੇ ਬਿਆਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ 1888, 2001 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੂਰਵਰੂਪ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦਾ ਉਹ ਦੂਤ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, 1888 ਵਿੱਚ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇਹ ਫਿਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਹਿ ਗਈਆਂ।

The period of Christ’s baptism unto the cross, and the period from August 11, 1840 unto October 22, 1844, and the period of Noah’s one hundred and twenty years provide three witnesses to a period of judgment. 1888 provides a witness of the manifestation of rebellion that was recorded at the Minneapolis meetings, and Noah identifies the removal of the Holy Spirit from those who rejected the message. The rebellion of the antediluvians as well as the rebellion of the church leaders in 1888 both align with the history of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses, which the angel told Sister White was being repeated in Minneapolis.

ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਲੀਬ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਅਤੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਨੂਹ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਆਂ ਦੇ ਇਕ ਅਰਸੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। 1888 ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਕ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਿਨੀਏਪੋਲਿਸ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੂਹ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਜਲ-ਪ੍ਰਲਯ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ 1888 ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵੀ ਮੂਸਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਦੂਤ ਨੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮਿਨੀਏਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

From the Patriot Act until the Sunday law in the United States represents the testing period for Laodicean Seventh-day Adventism. The rebellion against the message of warning that announces their judgment identifies the removal of the Holy Spirit, and therefore the pouring out of strong delusion on the wicked foolish virgins of that history. The focus of the rebellion is the chosen messenger as represented by Noah, Moses, Elders Jones and Waggoner, and of course Sister White. The rebellion against the warning message and the messenger of that history is based upon the “oil” in the history of the parable of the ten virgins.

ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਾਓਦੀਕੇਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਦੁਸ਼ਟ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਵੀ। ਇਸ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਨੂਹ, ਮੂਸਾ, ਐਲਡਰਜ਼ ਜੋਨਜ਼ ਅਤੇ ਵੈਗਨਰ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਦੂਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚਲੇ “ਤੇਲ” ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।

Those who present the warning message, do so, because they have “oil,” which is also the warning message. The distinction between the two classes is therefore produced by the correct applications of the rules of prophetic interpretation that were adopted by those of the movement of the first and second angels, represented as Miller’s rules of interpretation, and also the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel.

ਜੋ ਲੋਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ “ਤੇਲ” ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚਲਾ ਭੇਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਰ ਦੇ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਨਿਯਮਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਉਹ ਨਿਯਮ ਵੀ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਲ ਨੇ ਅਪਣਾਏ ਸਨ।

The test that is represented as the “formation of the image of the beast,” must therefore be a test in connection with how the image of the beast is formed in God’s prophetic word.

ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਪਰਖ “ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਬਣਨ” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇਕ ਪਰਖ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੀ ਹੈ।

From the Patriot Act in 2001, which was typified by the Blair Bill in 1888, which was typified by the Declaration of Independence in 1776, which was typified by the baptism of Christ, which typified August 11, 1840, all support the truth that the testing-process of judgment begins with an empowered warning message that must be taken from the hand of the angel and then be eaten.

2001 ਦੇ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ 1888 ਵਿੱਚ ਬਲੇਅਰ ਬਿੱਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ 1776 ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇੱਕ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਚੇਤਾਵਨੀ-ਸੁਨੇਹੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

The prophetic teaching that identifies the United States as the robbers of thy people confuses several points by their logic, and those points are often the most direct proof-texts in establishing elements of the formation of the image of the beast. A way to illustrate the fact that this test is prophetic in nature is by using the basic rules of prophecy to demonstrate a truth that is only understood if you accept Rome as the symbol represented by the robbers of thy people.

ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਿੱਖਿਆ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਰਕ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਕਈ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਿੰਦੂ ਅਕਸਰ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿੱਧੇ ਪ੍ਰਮਾਣ-ਪਾਠ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਢੰਗ ਕਿ ਇਹ ਪਰਖ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਹੈ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਕੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜੋ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰੋਮ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਜੋ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

This illustration is drawn from the five lines of history within Adventism, where a controversy over Rome as a symbol occurred. We are now in the last, or sixth of these controversial histories, and the controversy now is identical to the controversy represented upon the 1843 chart.

ਇਹ ਉਦਾਹਰਨ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰੋਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦ ਉੱਠਿਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਵਾਦਾਸਪਦ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ, ਅਰਥਾਤ ਛੇਵੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਵਿਵਾਦ ਠੀਕ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ 1843 ਦੀ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਵਿਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

It is easy to see this truth if you correctly apply the prophetic rules. A prophetic rule that needs to be used is that symbols have more than one meaning, and the meaning they use in a passage is to be established by the passage. The Syrian king, Antiochus III Magnus fulfilled the battle of verse ten of chapter eleven of Daniel, and he fulfilled the battle of Raphia in verses eleven and twelve, and he fulfilled the battle of Panium in verse fifteen. The Millerite controversy represented upon the 1843 chart was that the false Protestant view identified that the “robbers” was Antiochus Epiphanes, while also upholding the truth that the “robbers” were a symbol of Rome.

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਇਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਿਯਮ ਜਿਸ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਰਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਿਸ ਅਰਥ ਨੂੰ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਐਂਟੀਓਕਸ III ਮੈਗਨਸ, ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਦਸ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਇਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਇਤ ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਮਿਲਰਾਈਟ ਵਿਵਾਦ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਝੂਠੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੇ “robbers” ਨੂੰ ਐਂਟੀਓਕਸ ਐਪਿਫੇਨੀਜ਼ ਮੰਨਿਆ, ਜਦਕਿ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਕਿ “robbers” ਰੋਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ।

Verses ten through fifteen were first fulfilled in the history of Antiochus III Magnus, so those verses, and the subsequent historical repeat of those verses provide two witnesses to the fulfillment of those verses in the last days, for all the prophets spoke more directly about the last days, than the days in which they lived.

ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੂਰਣ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਤੀਜਾ ਮੈਗਨਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਯਤਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਬਾਅਦਲੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦੁਹਰਾਈ, ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਦੋ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਸਨ, ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬੋਲਿਆ ਸੀ।

Along with that established rule concerning where a prophet’s testimony is to be applied, we also have Sister White who directly recorded “much of the history which has taken place in fulfillment of this prophecy [Daniel chapter eleven] will be repeated.” Antiochus III Magnus represents the United States as papal Rome’s proxy army. The Protestants argued that the robbers had typified another Antiochus, where the Millerites knew it was Rome. Currently one side identifies the United States as the robbers, and the other side holds to the foundational truth.

ਇਸ ਸਥਾਪਿਤ ਨਿਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿ ਨਬੀ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਕਿੱਥੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਵੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਜ ਕੀਤਾ, “ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ [ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ] ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਘਟਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹਿੱਸਾ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।” ਐਂਟਿਓਕਸ ਤੀਜਾ ਮੈਗਨਸ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਫੌਜ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਲੁੱਟੇਰਿਆਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਐਂਟਿਓਕਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਰੋਮ ਸੀ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੱਖ ਲੁੱਟੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਪੱਖ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹੈ।

If the rule that identifies that symbols have more than one meaning, and the meaning is to be based upon the context where they are employed, then identifying the United States as the robbers, parallels the Protestants’ identification of Antiochus as the robbers, but now Antiochus is a symbol of the United States in the last days.

ਜੇ ਉਹ ਨਿਯਮ, ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਰਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਰਥ ਉਸ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ “ਲੁੱਟੇਰਿਆਂ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਨਾ, ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਨੂੰ “ਲੁੱਟੇਰਿਆਂ” ਵਜੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ; ਪਰ ਹੁਣ ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

The context of the passage is directly addressing the question of what power exalts itself to establish the vision, so to place the emphasis upon this fact, is justified. It is justified upon many witnesses, for the other historical lines of a controversy over Rome as a symbol identify the same fact. That fact is that those on the wrong side of the issue invariably identify the United States in the place of Rome. But if you are unwilling to accept that symbols have more than one meaning, or if you believe they do so, but are not practiced enough to have full faith in the rule, then it will be virtually impossible for you to follow the logic that is now going to be applied.

ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਤੱਥ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਰੱਖਣਾ ਨਿਆਯੋਚਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਅਨੇਕ ਸਾਕ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਨਿਆਯੋਚਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੋਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਹੋਏ ਵਿਵਾਦ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵੀ ਇਸੇ ਤੱਥ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਤੱਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੇ ਗਲਤ ਪੱਖ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਤੌਰ ਤੇ ਰੋਮ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਿ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਰਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਤਾਂ ਹੋ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਣ ਲਈ ਅਜੇ ਪ੍ਰਚੁਰ ਅਭਿਆਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਤਰਕ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਹੁਣ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

Every two-horned power represents the United States in the last days. France is the twofold power represented by Sodom and Egypt. Islam also typifies the United States, for the United States is the false prophet in relation to the papal power who is Jezebel. The United States is Salome in subjection to Herodias. Balaam is a symbol of a false prophet too, though his story is more complex than simply being a false prophet.

ਹਰ ਦੋ-ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਰਾਂਸ ਉਹ ਦੋਹਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਵੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਇਜ਼ੇਬਲ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੇਰੋਦਿਆਸ ਦੀ ਅਧੀਨਤਾ ਵਿੱਚ ਸਲੋਮੀ ਹੈ। ਬਿਲਆਮ ਵੀ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕੇਵਲ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੋਣ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਧ ਜਟਿਲ ਹੈ।

Balaam’s prophecies, which were recorded after he blessed Israel three times, are associated with Islam in a variety of ways. The ass is a symbol of Islam, and you can’t keep the talking ass out of a story of Balaam. The wise men from the east who came to worship the baby Jesus were guided by Balaam’s prophecies. Islam of the three woes of Revelation chapter nine represents the false prophet Mohammed.

ਬਿਲਆਮ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਗਧਾ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਆਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਗਧੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ। ਪੂਰਬ ਵਲੋਂ ਆਏ ਗਿਆਨੀ ਜਣੇ, ਜੋ ਬਾਲਕ ਯਿਸੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਆਏ ਸਨ, ਬਿਲਆਮ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹਾਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਸਲਾਮ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

If you understand that symbols have more than one meaning, then you will no doubt also understand that many truths are so important that they are represented by a variety of symbols. The symbol that establishes the vision is a symbol of Rome, and therefore it is obvious that Rome would be a primary theme throughout Bible prophecy. One classic and well-established symbol of Rome is the king of the north in Daniel chapter eleven. The king of the north who comes to his end with none to help is the papal power, the Roman church, the pope of Rome, the man of sin.

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਰਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਸਮਝਦੇ ਹੋਵੋਗੇ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਇੰਨੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕ ਜੋ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਰੋਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਅਤੇ ਸੁਸਥਾਪਿਤ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਰੋਮਨ ਕਲੀਸੀਆ, ਰੋਮ ਦਾ ਪੋਪ, ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।

In the controversy of Uriah Smith, it was claimed that the king of the north in verse thirty-six was France, and the king of the north in verse forty was Turkey. Both France and Turkey are symbols of the United States in different contexts, but as with the Protestants, and as it is today, in Smith’s controversy, he rejected the truth that the king of the north is a symbol of Modern Rome, and claimed the symbol of Rome was represented by a symbol of the United States in the nation of France, and again that the symbol of Rome was a symbol of the United States as represented in the nation of Turkey.

ਉਰਿਆਹ ਸਮਿੱਥ ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਛੱਤੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਫ਼ਰਾਂਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੁਰਕੀ ਸੀ। ਫ਼ਰਾਂਸ ਅਤੇ ਤੁਰਕੀ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਅੱਜ ਵੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਿੱਥ ਦੇ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਫ਼ਰਾਂਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਤੁਰਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸੀ।

The context now contains three lines; Millerite history, Uriah Smith’s history, and the here and now. In each of those illustrations there is a controversy over a symbol of Rome, which is misapplied through misunderstanding Rome as a symbol of the United States.

ਹੁਣ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹਨ; ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ, ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਹੁਣ ਦਾ ਸਮਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਹਰੇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਰੇ ਵਿਵਾਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਗਲਤ ਸਮਝਣ ਕਰਕੇ ਗਲਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

The line of the controversy of “the daily,” in the book of Daniel upholds this very same emphasis of arguing against the truth regarding a symbol of Rome, though there are some important nuances in this history.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਦੈਨਿਕ” ਬਾਰੇ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਲੜੀ ਇਸੇ ਹੀ ਜੋਰ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੰਬੰਧੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਰਕ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੁਖਮ ਭੇਦ ਵੀ ਹਨ।

The logic of Uriah Smith’s prophetic model led his followers to misapply the sixth plague in chapter sixteen of Revelation. A primary problem in Smith’s application of chapter sixteen, other than his attempt to apply everything literally, in a period when everything is to be applied spiritually, was his inability to see the specific structure of the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. By replacing the true meaning of the symbols with meanings of a private interpretation Smith’s logic precludes the ability to recognize how the threefold union is formed, and how it is formed is “the great test for the people of God by which their eternal salvation will be determined.”

ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਾਡਲ ਦੀ ਤਰਕ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਛੇਵੀਂ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨੂੰ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਆ। ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਿਥ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸਮੱਸਿਆ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜਦਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਐਸਾ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਏਕਤਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਿਹਾ। ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਕੇ, ਸਮਿਥ ਦੀ ਤਰਕ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇਸ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਅਸੰਭਵ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਇਹ ਤਿਹਰੀ ਏਕਤਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਇਹੀ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਵੱਡੀ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੰਤਕਾਲੀਕ ਉੱਧਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।”

The misapplication of symbols of Rome are an attempt by Satan to prevent God’s last-day people from seeing not only modern Rome, but how modern Rome is formed. The necessity of recognizing the prophetic characteristics associated with the joining together of the United Nations, the papal power and the United States contains eternal consequences.

ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੀ ਗਲਤ ਲਾਗੂਅਤ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਇਹ ਯਤਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਰੋਕੇ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਦੀ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤਕਾਲੀ ਨਤੀਜੇ ਸਮਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।

In the book of Daniel there is a special test that emphasizes the importance of recognizing the relationships of these three powers, and there is another special test that emphasizes these identical points in the book of Revelation. “The daily” in the book of Daniel was understood to be pagan Rome by William Miller as he studied Second Thessalonians. Miller understood from the description of the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome in Second Thessalonians that the word, “daily,” was a symbol of pagan Rome, and the abomination of desolation would therefore be papal Rome.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰੀਖਿਆ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰੀਖਿਆ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਬਿੰਦੂਆਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਜੀ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਨੂੰ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਸਮਝਿਆ। ਮਿਲਰ ਨੇ ਦੂਜੀ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਕਿ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਸ਼ਬਦ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਜਾੜ ਦੀ ਘਿਨੌਣੀ ਵਸਤੂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਹੋਵੇਗੀ।

The point we are underscoring though is that in Second Thessalonians the relationship between pagan Rome and papal Rome is placed in a context that teaches that when and if you do not understand the relationship of those two powers, you receive strong delusion, and are lost for eternity.

ਪਰ ਜਿਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਉਭਾਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜੀ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮੀ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਅਜੇਹੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਲਵਾਨ ਭਰਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਨਾਸ ਲਈ ਖੋਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।

This is the same warning of the sixth plague where not only the dragon, who was pagan Rome in Second Thessalonians, and the beast, who was the “man of sin” in that passage, but also in chapter sixteen you have the false prophet. The passage is emphasizing the importance of recognizing the relationship of the powers who make up Modern Rome’s threefold union, that is also modern Babylon.

ਇਹ ਛੇਵੀਂ ਬਲਾ ਦੀ ਉਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੇਵਲ ਅਜਗਰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ” ਸੀ, ਪਰ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੇ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਸੰਘ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਵੀ ਹੈ।

The controversy over “the daily” addresses the very same last-day controversy, but it expands the identification of the controversy by adding the importance of understanding the relationship between the three powers who make up Modern Rome. To refuse to see this truth, is to guarantee strong delusion for your reward.

“ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਵਾਦ ਉਸੇ ਅੰਤਿਮ-ਕਾਲ ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਹੀ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਵਜੋਂ ਘੋਰ ਭ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।

In the current controversy those identifying the United States as the robbers appear unable to even assent to understanding why it would matter that the United States is repeatedly represented as being in subjection to the papal power rather than being the papal power itself. Basic common sense recognizes that the power who is controlling the relationship in politics, history, marriage and Bible prophecy is considered as the head, and the head is what exalts itself to establish the vision and then falls.

ਮੌਜੂਦਾ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਇਤਨਾ ਵੀ ਸਮਝਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੇ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਾਰੰਵਾਰ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਆਪ ਹੀ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ। ਮੂਲਭੂਤ ਸਧਾਰਣ ਬੁੱਧੀ ਇਹ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਨੀਤੀ, ਇਤਿਹਾਸ, ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਨੂੰ ਸਿਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

The logic that identifies the United States as the robbers, is unable to apply the history that was represented, and thereafter fulfilled, from 321 to 538. The symbol of the United States must fall away before the “man of sin” would be revealed. The “man of sin” gets revealed again in the last days, and before he does the United States must fall away first.

ਉਹ ਤਰਕ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਲੁਟੇਰੇ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ 321 ਤੋਂ 538 ਤੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ “ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ” ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਟ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। “ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ” ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹਟ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

The Sunday law in the United States does not identify the United States as Modern Rome, it identifies that national ruin has arrived, and that the United States has been fully disconnected from righteousness. The Modern Rome that gets revealed when the United States falls away at the Sunday law is the papal power, who then and there just conquered her ally, the false prophet.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਸ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਛੁੜ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਓਥੇ ਹੀ ਅਤੇ ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਸਾਥੀ, ਝੂਠੇ ਨਬੀ, ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।

“The daily” in the book of Daniel and its relationship to the message of William Miller, and the significance of Miller’s understanding being derived from Second Thessalonians chapter two, and the warning to keep your garments in the sixth plague, all identify elements from those controversies that address current issues.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਸੰਬੰਧ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸਮਝ ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਬਲਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਸਤਰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ—ਇਹ ਸਭ ਉਹਨਾਂ ਵਿਵਾਦਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਮਸਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ।

The warning of Second Thessalonians chapter two in the last days is about a class that identifies the United States as a symbol, but refuses to be guided by the light that addresses the United States’ relationship with papal Rome. In doing this they will see the relationship of not only papal Rome and the United States, but also the United Nations, the dragon power of Revelation chapter sixteen.

ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਉਸ ਵਰਗ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਨਾ ਕੇਵਲ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਦੇਖਣਗੇ, ਸਗੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਜਗਰ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।

As with Uriah Smith, A.G. Daniells and W.W. Prescott, who Sister White identified as being unable to reason from cause to effect, so too are those who refuse to be guided by the direction of God’s prophetic word in its elaboration of the relationship of these three powers in the last days.

ਜਿਵੇਂ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ, ਏ. ਜੀ. ਡੈਨੀਅਲਜ਼ ਅਤੇ ਡਬਲਯੂ. ਡਬਲਯੂ. ਪ੍ਰੈਸਕਾਟ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਕਾਰਣ ਤੋਂ ਨਤੀਜੇ ਤੱਕ ਤਰਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਬਚਨ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ੀ ਅਗਵਾਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

Like the first, the current, and the Uriah Smith controversies, the controversy of the relationship of the three powers as represented in Second Thessalonians and the sixth plague manifests a private interpretation that points to the United States, but refuses to see certain prophetic characteristic of the United States that would expose their erroneous concept, and possibly bring them to the light.

ਪਹਿਲੀ, ਮੌਜੂਦਾ, ਅਤੇ Uriah Smith ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਵਾਲਾ ਵਿਵਾਦ ਵੀ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਤਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਲਤ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤਿ ਤੱਕ ਲਿਆਉਣ।

After September 11, 2001 the controversy over the four insects of Joel arose. The truth being that the insects represented a progressive spiritual declension of the Laodicean Seventh-day Adventist church by the introduction of Catholic and apostate Protestant theology. Again the correct application of the four insects is Rome, but the private interpretation claimed it was Islam, which is a symbol of a false prophet, and therefore a symbol of the United States. Line upon line, the controversies from Advent history which we have just addressed, all speak to the same truth.

11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯੋਏਲ ਦੇ ਚਾਰ ਕੀੜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਵਾਦ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ। ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੀੜੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਥਿਓਲੋਜੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਕ੍ਰਮਿਕ ਆਤਮਿਕ ਗਿਰਾਵਟ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਚਾਰ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਸਹੀ ਲਾਗੂਅਤ ਰੋਮ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਇਸਲਾਮ ਸੀ, ਜੋ ਇਕ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਐਡਵੈਂਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਹ ਵਿਵਾਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹੁਣੇ ਸੰਬੋਧਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

The wrong side, on four witnesses, identifies the robbers as the United States, and upon two witnesses the wrong side’s understanding of the United States as a symbol is incorrect. God’s last-day candidates to be among the one hundred and forty-four thousand are now in a prophetic test. It is not a test that is accomplished by simply casting your vote for this side or that side. It is a test that can only genuinely be navigated correctly if the prophetic rules are accurately applied. In order for the Lion of the tribe of Judah to awaken His last-day people to the fact that they are not studying deeply enough, He allowed heresies to be introduced.

ਗਲਤ ਪੱਖ, ਚਾਰ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ, ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਬਾਰੇ ਗਲਤ ਪੱਖ ਦੀ ਸਮਝ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਉਹ ਉਮੀਦਵਾਰ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਹ ਐਸੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਕੇਵਲ ਇਸ ਪੱਖ ਜਾਂ ਉਸ ਪੱਖ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮਤ ਪਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਰਾਹ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾਰਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਜਗਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਕਿ ਉਹ ਕਾਫ਼ੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੂੜਮੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।

The fact that a heresy arose within this movement identifies that our personal aptitude in regard to the rules of prophetic interpretation is weaker than it should be. Rome establishes the vision, and the vision of the last days is the final rise and fall of the king of the north. That “king” is also the “man of sin”, and the “man of sin” is the “mystery of iniquity,” and that “wicked.” He is the antichrist, he is symbolized as the “robbers of thy people,” and he is the “head” of Modern Rome.

ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਕਿ ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਕੁਰਾਹਾ ਉੱਭਰਿਆ, ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਸਾਡੀ ਨਿੱਜੀ ਸਮਰੱਥਾ ਜਿੰਨੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ। ਰੋਮ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਉੱਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਹੈ। ਉਹ “ਰਾਜਾ” ਹੀ “ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ” ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ “ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ” ਹੀ “ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ” ਅਤੇ ਉਹ “ਦੁਸ਼ਟ” ਹੈ। ਉਹ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਉਹ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦਾ “ਸਿਰ” ਹੈ।

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> “ਜੋ ਲੋਕ ਬਚਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਰਲਮਿਲ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੀ ਵੰਡ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸਮਝੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਖੀ ਹੋਣੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੂਰਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਪ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਗੀਆਂ।” Kress Collection, 105.

Back to Articles