Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Six

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਛਿਆਸੀਵੇਂ

Panium’s Promise: The Final Sealing and Midnight Cry Revelation

ਪੈਨਿਅਮ ਦਾ ਵਾਅਦਾ: ਅੰਤਿਮ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 16, 2024

Formats

PDF
Word

At Panium, which was Caesarea Philippi, which is verses thirteen through fifteen in chapter eleven of the book of Daniel, which is the history where the Republican and Protestant horns fulfill the enigma of being the eighth that is of the seven, which is the history where the Seal of God is permanently impressed upon the one hundred and forty-four thousand, and the history of the arrival of the message of the Midnight Cry, Christ gave a promise to His last-day people.

ਪਾਨਿਯੂਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਸੀ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਤੇਰਹੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਯਤਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਬੁਝਾਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਸਥਾਈ ਤੌਰ ਤੇ ਛਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਦਿੱਤਾ।

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:18, 19.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਪਤਰਸ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਅਧੋਲੋਕ ਦੇ ਫਾਟਕ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਨਾ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇਂਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇਂਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੱਤੀ 16:18, 19.

The period of the sealing which began on September 11, 2001, when the mighty buildings of New York City were brought down, which ends at the soon coming Sunday law, was designed by the Alpha and Omega. The very last part of the period repeats the very first part of the period. On September 11, 2001 the Lord led His people back to the old paths, where among other truths they discovered the “seven times,” just as it was found in the days of king Josiah. The latter rain then began to sprinkle, and a testing process that produced a separation of two classes of worshippers began.

ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਡਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਆਖਰੀ ਭਾਗ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਂਦਾ ਹੈ। 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਰਾਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਸੱਤ ਵੇਲਾਂ” ਨੂੰ ਖੋਜਿਆ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਛਿੜਕਾਅ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।

In fulfillment of Habakkuk chapter two the two sacred charts were discovered and became an emblem of that historical period. Just as significantly the “debate” of Habakkuk chapter two began, between the methodology of line upon line, which is the latter rain methodology, in opposition to the methodology of apostate Protestantism that had been progressively adopted by Adventism beginning in the rebellion of 1863.

ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟ ਲੱਭੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਏ। ਉਤਨੀ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦਾ “ਵਿਵਾਦ” ਵੀ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ, ਜੋ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਦੀ ਪੱਧਤੀ—ਜੋ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਹੈ—ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਉਸ ਪੱਧਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ।

Jesus promised that He would give His last-day people “the keys of the kingdom,” and in so doing, He is referring to the correct biblical methodology, that contains the necessary prophetic keys to recognize, establish and proclaim the message of the Midnight Cry and Loud Cry.

ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ” ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਉਸ ਸਹੀ ਬਾਈਬਲੀ ਪੱਧਤੀ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕੁੰਜੀਆਂ ਸਮਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> “ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਉੱਧਾਰਕ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਰਗੀ ਜੋਤਿ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਬਾਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਬਾਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਨੰਤ ਮੁੱਲ ਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਅਤੀਤ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਮਾਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਹਧਾਰਣ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਕੋਮਲ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ ਮੰਡਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਗੁੱਥੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜੋਤਿ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ; ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਲੀਬ ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜੋਤਿ ਵਿੱਚ ਜੋਤਿ ਵੇਖਣਗੇ।” The Southern Watchman, April 4, 1905.

Those represented by Peter, who are the one hundred and forty-four thousand, are those who accept the Laodicean message that arrived on September 11, 2001, which is now being repeated since July, 2023. The Laodicean message that arrived in 1856, was the increased knowledge of the “seven times,” and when Christ brings the dead bones together, and thereafter brings them to life they transition from the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. That transition is brought about by Christ’s Word, for they are sanctified by His Word, and His Word is “truth,” and His Word is the “key” that unlocks His Word.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਪਤਰਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਜੁਲਾਈ 2023 ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ 1856 ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ, “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਗਿਆਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਚਲਹੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਚਲਹੇ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬਚਨ “ਸੱਚ” ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬਚਨ ਹੀ ਉਹ “ਕੁੰਜੀ” ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ।

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7–8.

> ਅਤੇ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖ; ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਹੈ, ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ: ਵੇਖ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:7–8।

The methodology of “line upon line” is the key which Christ promised to His last-day people in the battle at the “gates”. A “gate” is a church.

“ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਦੀ ਵਿਧੀ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਨੇ “ਫਾਟਕਾਂ” ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇੱਕ “ਫਾਟਕ” ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ।

> And Jacob awaked out of his sleep, and he said, Surely the Lord is in this place; and I knew it not. And he was afraid, and said, How dreadful is this place! this is none other but the house of God, and this is the gate of heaven. Genesis 28:16, 17.

> ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਡਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਥਾਂ ਕਿੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਹੈ! ਇਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਰਗ ਦਾ ਫਾਟਕ ਹੈ। ਉਤਪੱਤੀ 28:16, 17.

The battle at the gates represents the religious battles that occur between truth and error, and the error of the religion of Greece, is the gate of hell, and the religion of apostate Laodicean Adventism is also a gate. The Laodicean Adventist gate represents where the debate of Habakkuk is fulfilled.

ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਉਹਨਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਭੁੱਲ ਨਰਕ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮਭ੍ਰਸ਼ਟ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਧਰਮ ਵੀ ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਸੰਬੰਧੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

> In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Isaiah 28:5-14

> ਉਸ ਦਿਨ ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਮੁਕਟ ਅਤੇ ਸੋਹਣਪ ਦੀ ਪੱਗ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਨਿਆਉ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਆਉ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਬਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਫਾਟਕ ਤੱਕ ਮੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਦਾਖਮਧੁ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ ਹਨ; ਜਾਜਕ ਅਤੇ ਨਬੀ ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਖਮਧੁ ਨਾਲ ਨਿਗਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਆਉ ਵਿੱਚ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਜ਼ਾਂ ਉਲਟੀ ਅਤੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਐਸਾ ਕਿ ਕੋਈ ਥਾਂ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਉਹ ਕਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਸਿਖਾਵੇਗਾ? ਅਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਮਝਾਵੇਗਾ? ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਗਏ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹਕਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋਠਾਂ ਅਤੇ ਪਰਾਈ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਇਸ ਲੋਕ ਨਾਲ ਬੋਲੇਗਾ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਉਹ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਥੱਕੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਿਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਇਹ ਹੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ। ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਡਿੱਗ ਪੈਣ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣ। ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕੋ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲੋਕ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਯਸਾਯਾਹ 28:5-14

The keys of the kingdom are the words of the Scriptures, that are given to God’s last-day people by the Word.

ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਹਨ, ਜੋ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> “There are truths in the word which, like veins of precious ore, are hidden beneath the surface. The hidden treasure is discovered as it is searched for, as a miner searches for gold and silver. The evidence of the truth of God’s word is in the word itself. Scripture is the key that unlocks scripture. The deep meaning of the truths of God’s word is unfolded to our minds by His Spirit.

> “ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ ਜੋ, ਕੀਮਤੀ ਧਾਤੂ ਦੀਆਂ ਰਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਤਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਖੋਜ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਖਾਣੀ ਖੋਦਣ ਵਾਲਾ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਕੁੰਜੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਅਰਥ ਉਸ ਦਾ ਆਤਮਾ ਸਾਡੇ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।”

> “The Bible is the great lesson book for the students in our schools. It teaches the whole will of God concerning the sons and daughters of Adam. It is the rule of life, teaching us of the character that we must form for the future life. We need not the dim light of tradition to make the Scriptures comprehensible. As well might we suppose that the noonday sun needs the glimmering torchlight of earth to increase its glory. The utterances of priest and minister are not needed to save men from error. Those who consult the divine Oracle will have light. In the Bible every duty is made plain. Every lesson given is comprehensible. Every lesson reveals to us the Father and the Son. The word is able to make all wise unto salvation. In the word the science of salvation is plainly revealed. Search the Scriptures, for they are the voice of God speaking to the soul.” Testimonies, volume 8, 157.

> “ਸਾਡੀਆਂ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਬਾਈਬਲ ਮਹਾਨ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕ ਹੈ। ਇਹ ਆਦਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਮੂਹ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਚਰਿੱਤਰ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਭਵਿੱਖਲੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਗੜ੍ਹਣਾ ਹੈ। ਧਰਮ-ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਮੰਦ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੀ ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੀ ਮਸ਼ਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਯਾਜਕ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਉਚਾਰਣਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਦਿਵਯ ਔਰੈਕਲ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚਾਨਣ ਹੋਵੇਗਾ। ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਫਰਜ਼ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹਰ ਪਾਠ ਸਮਝਣਯੋਗ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਠ ਸਾਨੂੰ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਚਨ ਉੱਧਾਰ ਲਈ ਸਭ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਉੱਧਾਰ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਨ ਜੋ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ।” Testimonies, volume 8, 157.

The keys that Christ gave unto the last-day church have the same power they had when they were given to Peter.

ਮਸੀਹ ਨੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।

> “Peter had expressed the truth which is the foundation of the church’s faith, and Jesus now honored him as the representative of the whole body of believers. He said, ‘I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.’

> “ਪਤਰਸ ਨੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇਂਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇਂਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।’”

> “‘The keys of the kingdom of heaven’ are the words of Christ. All the words of Holy Scripture are His, and are here included. These words have power to open and to shut heaven. They declare the conditions upon which men are received or rejected. Thus the work of those who preach God’s word is a savor of life unto life or of death unto death. Theirs is a mission weighted with eternal results.” The Desire of Ages, 413.

> “‘ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ’ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਚਨ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਭ ਬਚਨ ਉਸੇ ਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਰਤਾਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅਸਵੀਕਾਰ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਜੀਵਨ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਜਾਂ ਮੌਤ ਲਈ ਮੌਤ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਧੁਰਾ ਹੈ ਜੋ ਅਨੰਤ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।” The Desire of Ages, 413.

The power that is manifested through His words, when placed in the hands of men is based upon the principles identified in His word. The simplest perhaps, and perhaps the most profound is that truth is established upon the testimony of two.

ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸੰਭਵਤੌਰ ’ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੋ ਜਣਿਆਂ ਦੀ ਸਾਕਸ਼ੀ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

> “Another grave evil that had arisen in the church was that of brethren going to law against one another. Abundant provision had been made for the settlement of difficulties among believers. Christ Himself had given plain instruction as to how such matters were to be adjusted. ‘If thy brother shall trespass against thee,’ the Saviour had counseled, ‘go and tell him his fault between thee and him alone: if he shall hear thee, thou hast gained thy brother. But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established. And if he shall neglect to hear them, tell it unto the church: but if he neglect to hear the church, let him be unto thee as a heathen man and a publican. Verily I say unto you, Whatsoever ye shall bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever ye shall loose on earth shall be loosed in heaven.” Matthew 18:15–18.” Acts of the Apostles, 304.

> “ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਬੁਰਾਈ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰ ਆਈ ਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਭਰਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚਾਲੇ ਉੱਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰਚੁਰ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ‘ਜੇ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਕਰੇ,’ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਨੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ‘ਤਾਂ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਭੁੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਦੱਸ; ਜੇ ਉਹ ਤੇਰੀ ਸੁਣ ਲਏ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਹੋਰ ਲੈ ਜਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹਰ ਗੱਲ ਠਹਿਰਾਈ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਨਾ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਗੱਲ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਦੱਸ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਵੀ ਨਾ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਕੌਮੀ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਲ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੋਗੇ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੋਗੇ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।’ ਮੱਤੀ 18:15–18।” ਪ੍ਰੇਰਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, 304.

There are at least three geographical witnesses of the period when the one hundred and forty-four thousand are sealed at the Midnight Cry. Remembering the fact that at the cry at midnight, it is too late to obtain the oil, we find the geographical testimony of the Exeter camp meeting providing an illustration of the point where God’s last-day people are sealed, and we find that truth represented by the geography of Caesarea Philippi, and also by the testimony of the battle of Panium, in verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven. Perhaps it is a little off to identify these three witnesses as geographical, but I am employing that term because the geography is certainly part of the setting in Exeter and Caesarea Philippi. Jesus places Peter within the prophetic geography that the one hundred and forty-four thousand find themselves in the last days. Then He gives a command.

ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਗਵਾਹੀਆਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਦਿਆਂ ਕਿ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵੇਲੇ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਐਕਜ਼ੀਟਰ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਦੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹੀ ਸੱਚਾਈ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਦੇ ਭੂਗੋਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਨਿਯੁਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੁਆਰਾ ਵੀ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਭੂਗੋਲਿਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਣਾ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅਨੁਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਭੂਗੋਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਐਕਜ਼ੀਟਰ ਅਤੇ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਦੇ ਪਰਿਪੇਖ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਉਸ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਭੂਗੋਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

> And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Then Peter took him, and began to rebuke him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men. Matthew 16:19–23.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇਂਗਾ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਬੱਝਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇਂਗਾ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੜੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਅਨਿਵਾਰ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਜਾਏ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਮੁੱਖ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹੇ, ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਜਿਉਂਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਤਦ ਪਤਰਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠਪਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲੈ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੋਕਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਮੱਤੀ 16:19–23।

The word “Exeter” is the name of a city in Devon, England. Its etymology can be traced back to Old English, where it was known as “Exanceaster” or “Execestre.” The name is believed to derive from the Old English words “Exe” (referring to the River Exe, upon which the city is situated) and “ceaster” (meaning “Roman fort” or “walled city”). Therefore, “Exeter” means either the “fort on the River Exe,” or “the walled city by the River Exe.” The geography associated with the arrival and fulfillment of the Midnight Cry in Millerite history identifies a location where there was water, representing the outpouring of the Holy Spirit, and a point where God was raising up an army to proclaim the message to the world, which Sister White informs us went like a “tidal wave.” A tidal wave is not simply river water, it is water that is super empowered.

“Exeter” ਸ਼ਬਦ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਡੈਵਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵ੍ਯੁਤਪੱਤੀ ਦਾ ਸਰਾਗ ਪੁਰਾਤਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੱਕ ਲੱਭਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ “Exanceaster” ਜਾਂ “Execestre” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਾਮ ਪੁਰਾਤਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ “Exe” (ਜੋ Exe ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਸਥਿਤ ਹੈ) ਅਤੇ “ceaster” (ਅਰਥਾਤ “ਰੋਮੀ ਕਿਲ੍ਹਾ” ਜਾਂ “ਪਰਕੋਟੇ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ”) ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, “Exeter” ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਂ ਤਾਂ “Exe ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਕਿਲ੍ਹਾ” ਹੈ, ਜਾਂ “Exe ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਪਰਕੋਟੇ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ।” ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ-ਰਾਤ ਦੇ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭੂਗੋਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਢਲਕਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੈਨਾ ਖੜੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “tidal wave” ਵਾਂਗ ਗਈ ਸੀ। ਇੱਕ tidal wave ਕੇਵਲ ਦਰਿਆ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਇਹ ਉਹ ਪਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।

Millerite history was the fulfillment of the parable of the ten virgins, and when the one hundred and forty-four thousand are brought to the conclusion of the sealing time, they will repeat the waymarks identified at the beginning of the sealing time, and also the history of the Exeter camp meeting. An angel will descend with a testing message that is required to be eaten. That message will lead to the foundations, and it will confront the two classes with the “seven times,” of Leviticus twenty-six. It will include the Revelation of Jesus Christ, that is represented by Peter as an acceptance that Jesus was anointed as the Christ, when the divine symbol descended in the form of a dove, typifying September 11, 2001. It will include the understanding that Jesus is the divine Son of God, and also that by Jesus taking upon His divine being the flesh of fallen mankind, He is also the Son of man.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਐਕਸੇਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ। ਇੱਕ ਦੂਤ ਇੱਕ ਪਰਖਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਉਤਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਅਨਿਵਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੀਂਹਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤਰਸ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਸਵੀਕਾਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਵਜੋਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਰਾ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਮਝ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਯਿਸੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਦਿਵਯ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਸਰੂਪ ਉੱਤੇ ਪਤਿਤ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਦਾ ਦੇਹ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੈ।

These truths will produce two classes of worshippers, as they did post-September 11, 2001. The two classes were represented at the Exeter camp meeting, for at that camp meeting there was a tent set up by a group from Watertown, who rejected the message of the Midnight Cry as presented through Samuel Snow. They held counterfeit meetings that were so loud and emotional the leaders of the meetings of Snow went to them and informed them to quiet down. At the camp meeting there were two classes manifested, and both professed to be associated with water, but one was a counterfeit and represented the foolish who were without oil. The group in the Exeter tent were the army who were the city, that was also a fort, for they were typifying Ezekiel’s dead dry bones who are raised up as a mighty army at the message of the Midnight Cry.

ਇਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਉਪਾਸਕ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵਰਗ ਐਕਸੇਟਰ ਦੀ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਟਰਟਾਊਨ ਦੇ ਇਕ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਤੰਬੂ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜੋ ਇੰਨੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਭਾਵੁਕ ਸਨ ਕਿ ਸਨੋ ਦੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਉਸ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਨ। ਐਕਸੇਟਰ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਾਲਾ ਸਮੂਹ ਉਹ ਫੌਜ ਸੀ ਜੋ ਨਗਰ ਸੀ, ਜੋ ਇਕ ਗੜ੍ਹ ਵੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬਲਵਾਨ ਫੌਜ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

In the history where those two classes are manifested Peter represented both classes. His confession that identified Jesus as the Christ, and the Son of God was produced by the inspiration of the Holy Spirit, for Christ plainly told him, “Flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven.” When Jesus then informed the disciples of the cross, Peter, lacking the influence of the Holy Spirit at that moment, took Christ, “and began to rebuke Him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But He turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men.”

ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦੋ ਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਤਰਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਉਹ ਇਕਰਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਠਹਿਰਾਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਹਾ, “ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੋ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ।” ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਤਦ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪਤਰਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ “ਉਸ ਨੂੰ ਝਿੜਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਥੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲੈ, ਸ਼ੈਤਾਨ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੋਕਰ ਹੈਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ।”

The emotional outburst of Peter aligned with the emotional worship that was occurring in the Watertown tent when Samuel Snow was presenting the message of the Midnight Cry. At that level Peter represents those who are candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. Those candidates represent a class that has the oil, which is the Holy Spirit, and it is the message and it is the character, and the other class lacks the oil. In the setting of Caesarea Philippi, Christ began to unfold “that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.”

ਪਤਰਸ ਦਾ ਭਾਵੁਕ ਵਿਸਫੋਟ ਉਸ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਵਾਟਰਟਾਊਨ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪਤਰਸ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਉਮੀਦਵਾਰ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਵਰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹੀ ਚਰਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਕੋਲ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਉਸ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਮੁੱਖ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਜੀ ਉਠਣਾ ਹੈ।”

The disappointment of the disciples when those events were actually fulfilled at the cross is the history Sister White employs to illustrate the disappointment of October 22, 1844, and the disappointment of the Hebrews at the Red Sea crossing with Pharaoh’s army closing in and the waters of the sea in front of them. All of those witnesses identify the soon coming Sunday law, and the revelation of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, provides the testimony of the events that lead to that Sunday law. In doing so they also represent the “portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ—ਜਦੋਂ ਫਿਰਔਨ ਦੀ ਫੌਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ—ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ “ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ” ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “A careful study of types and antitypes led to the observation that the crucifixion of Christ took place on the very day in the yearly round of ceremonies given to Israel when the Passover lamb was slain. Would not the cleansing of the sanctuary typified in the Day of Atonement—falling on the tenth day of the seventh month—likewise take place on the very day in the year celebrated in the type? (see The Great Controversy, 399). This, according to the true Mosaic reckoning of time, would be October 22. Early in August, 1844, at a camp meeting at Exeter, New Hampshire, this view was introduced and it was accepted as the date for the fulfillment of the prophecy of the 2300 days. The parable of the ten virgins in Matthew 25:1–13 took on particular significance—the tarrying of the bridegroom, the waiting and slumbering of those who awaited the marriage, the cry at midnight, the shutting of the door, et cetera. The message that Christ was coming on October 22 came to be known as the ‘midnight cry.’ ‘The ‘midnight cry,’ wrote Ellen White, ‘was heralded by thousands of believers.’ She added:

> “ਰੂਪਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂਰਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਵਧਾਨ ਅਧਿਐਨ ਇਸ ਨਿਰੀਖਣ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਉਸੇ ਦਿਨ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਾਲਾਨਾ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਿਨ ਸੀ ਜਦੋਂ ਫਸਹ ਦਾ ਮੇਮਣਾ ਬਲੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਰੂਪਕਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ—ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਸੀ—ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸੇ ਸਾਲਾਨਾ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੂਪਕ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ? (ਵੇਖੋ The Great Controversy, 399)। ਇਹ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮੋਸਾਈ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, 22 ਅਕਤੂਬਰ ਬਣਦਾ ਸੀ। ਅਗਸਤ 1844 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਐਕਸੇਟਰ, ਨਿਊ ਹੈਮਪਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ 2300 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਮੱਤੀ 25:1–13 ਵਿੱਚ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਤਾ ਧਾਰਣ ਕਰ ਲਈ—ਦੂਲੇ ਦਾ ਦੇਰ ਲਾਉਣਾ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਣਾ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਆਦਿ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿ ਮਸੀਹ 22 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ‘ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ’ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ‘“ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ,”’ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ‘ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।’ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਜੋੜਿਆ:”

> “‘Like a tidal wave the [seventh-month] movement swept over the land. From city to city, from village to village, and into remote country places it went, until the waiting people of God were fully aroused.—The Great Controversy, 400.’

> “‘ਜਿਵੇਂ ਜਵਾਰ ਦੀ ਮਹਾਂ-ਲਹਿਰ, ਤਿਵੇਂ [ਸੱਤਵੇਂ-ਮਹੀਨੇ] ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ, ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਪਿੰਡ, ਅਤੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਚੇ ਪਿੰਡਾਣੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਇਹ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਨਾ ਹੋ ਗਏ।—The Great Controversy, 400.’

> “The rapidity with which the message spread is depicted by writers cited by L. E. Froom:

> “ਉਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਦੇਸ਼ ਫੈਲਿਆ, ਐਲ. ਈ. ਫਰੂਮ ਦੁਆਰਾ ਉਧਰਿਤ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ:

> “‘Bates left the record that the Exeter message ‘flew as it were upon the wings of the wind.’ Men and women sped by rail and water, by stagecoach and horseback, with bundles of books and papers, distributing them as ‘profusely as the leaves of autumn.’ White said, ‘The work before us was to fly to every part of that wide field, sound the alarm, and wake the slumbering ones.’ And Wellcome adds that the movement broke forth like the released waters of a dam. Fields of ripened grain were left standing unharvested, and full-grown potatoes left undug in the ground. The coming of the Lord was nigh. There was no time now for such earthly things.—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, p. 816.

> “‘ਬੇਟਸ ਨੇ ਇਹ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਕਿ ਐਕਜ਼ਿਟਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ “ਮਾਨੋ ਹਵਾ ਦੇ ਪਰਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਡ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।” ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਰੇਲ ਅਤੇ ਜਲ-ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ, ਸਟੇਜਕੋਚ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰੀ ਦੁਆਰਾ, ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤਰਾਂ ਦੇ ਗੱਠਰ ਲੈ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਪਤਝੜ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬੇਅੰਤ” ਵੰਡਦੇ ਗਏ। ਵਾਈਟ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ ਕੰਮ ਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਦੇ ਹਰ ਭਾਗ ਵੱਲ ਉੱਡ ਚੱਲੀਏ, ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਧੁਨ ਵਜਾਈਏ, ਅਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਈਏ।” ਅਤੇ ਵੈਲਕਮ ਇਹ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆੰਦੋਲਨ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਫੁੱਟ ਨਿਕਲਿਆ। ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਦੇ ਖੇਤ ਬਿਨਾ ਕਟਾਈ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਆਲੂ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚੋਂ ਬਿਨਾ ਖੋਦੇ ਪਏ ਰਹਿ ਗਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਗਮਨ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਹੁਣ ਅਜਿਹੀਆਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ.—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, p. 816.”

> “As an eyewitness and participant in the movement, Ellen White described the character of the rapidly accelerating work:

> “ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦੀ ਇੱਕ ਅੱਖੀਂ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਸਾਖੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਕੰਮ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ:”

> “‘Believers saw their doubt and perplexity removed, and hope and courage animated their hearts. The work was free from those extremes which are ever manifested when there is human excitement without the controlling influence of the word and Spirit of God…. It bore the characteristics that mark the work of God in every age. There was little ecstatic joy, but rather deep searching of heart, confession of sin, and forsaking of the world. A preparation to meet the Lord was the burden of agonizing spirits….

> “‘ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਆਸ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕਾਰਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ ਜੋ ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖੀ ਉਤੇਜਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ…. ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਸਨ ਜੋ ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਉਨਮੱਤ ਆਨੰਦ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਦਿਲ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ, ਪਾਪ ਦਾ ਅੰਗੀਕਾਰ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਤਿਆਗ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੀੜਤ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਸੀ….॥

> “‘Of all the great religious movements since the days of the apostles, none have been more free from human imperfection and the wiles of Satan than was that of the autumn of 1844. Even now, after the lapse of many years [1888], all who shared in that movement and who have stood firm upon the platform of truth still feel the holy influence of that blessed work and bear witness that it was of God.—Ibid., 400, 401.’

> “‘ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਧਾਰਮਿਕ ਆੰਦੋਲਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, 1844 ਦੀ ਪਤਝੜ ਦਾ ਆੰਦੋਲਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਨਾਲੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਅਪੂਰਣਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੁਕਤ ਸੀ। ਅੱਜ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ [1888], ਉਹ ਸਭ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਧੰਨ ਕੰਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਸੀ.—ਉੱਥੇ ਹੀ, 400, 401.’”

> “In spite of the evidences of a work sweeping across the land and drawing thousands into the fellowship of the Second Advent, and some two hundred ministers from various churches united in spreading the message, [See C. M. Maxwell, Tell it to the world, pp. 19, 20.] the Protestant churches as a whole spurned it and used every means at their command to prevent the belief in Christ’s soon coming from spreading. No one dared to mention in a church service the hope of the soon coming of Jesus, but to those awaiting the event it was quite different.

> “ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਹੇ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਲਗਭਗ ਦੋ ਸੌ ਸੇਵਕ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, [ਵੇਖੋ C. M. Maxwell, Tell it to the world, pp. 19, 20.] ਫਿਰ ਵੀ ਸਮੂਹਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਹਰ ਇਕ ਸਾਧਨ ਵਰਤਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ-ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਆਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਜੋ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਗੱਲ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਸੀ।”

> “Ellen White told what it was like:

> “ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸੀ:

> “‘Every moment seemed precious and of the utmost importance to me. I felt that we were doing work for eternity, and that the careless and uninterested were in the greatest peril. My faith was unclouded, and I appropriated the precious promises of Jesus to myself….

> “‘ਹਰ ਪਲ ਮੈਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋੱਚ ਮਹੱਤਵ ਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਨੰਤਤਾ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕਿ ਲਾਪਰਵਾਹ ਅਤੇ ਨਿਰੁਚਿਤ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਨਾਛਾਦਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਦੀਆਂ ਅਨਮੋਲ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਹਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ…. ”

> “‘With diligent searching of hearts and humble confession we came prayerfully up to the time of expectation. Every morning we felt that it was our first business to secure the evidence that our lives were right before God. We realized that if we were not advancing in holiness we were sure to retrograde. Our interest for each other increased; we prayed much with and for one another.

> “‘ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਭਰੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਨਿਮਰ ਸਵੀਕਾਰੋਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਪੂਰਵਕ ਉਮੀਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਹਰ ਸਵੇਰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਾਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਠੀਕ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵੱਧ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਸਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵੱਧ ਗਈ; ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।

> “‘We assembled in the orchards and groves to commune with God and to offer up our petitions to Him, feeling more clearly His presence when surrounded by His natural works. The joys of salvation were more necessary to us than our food and drink. If clouds obscured our minds we dared not rest or sleep till they were swept away by the consciousness of our acceptance with the Lord.—Life Sketches of James White and Ellen G. White (1880), 188, 189.” Arthur White, The Ellen White Biography, volume 1, 51, 52.

> “‘ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਸੰਗਤੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਉਸ ਅੱਗੇ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕ੍ਰਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਮੁਕਤੀ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਡੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪਾਨ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਅਵਸ਼ਕ ਸਨ। ਜੇ ਬੱਦਲ ਸਾਡੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਜਾਂ ਨੀਂਦ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਹਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ।—Life Sketches of James White and Ellen G. White (1880), 188, 189.” Arthur White, The Ellen White Biography, volume 1, 51, 52.

Back to Articles