Article

# Elijah - Number Two

ਏਲੀਆਹ - ਨੰਬਰ ਦੋ

Prophetic Characteristics

ਨਬੂਤੀ ਲੱਛਣ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 27, 2023

Formats

PDF
Word

In the previous article we identified Elijah as a symbol. In agreement with William Miller’s rules, “symbols” may have more than one meaning. Therefore, Elijah as a symbol may also represent one part of the two-fold symbol of Elijah and Moses. The two-fold symbol of Elijah and Moses runs through the entire book of Revelation, and to be uncertain about what the two-fold symbol represents is to be uncertain about the message in the book of Revelation that is unsealed just before probation closes. For this reason, we will now specifically address certain prophetic characteristics that are identified with the symbol of Elijah.

ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, “ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ” ਦੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਰਥ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਏਲੀਆਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਏਲੀਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਏਲੀਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦਾ ਇਹ ਦੋਹਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਸਮੂਹ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਣਾ ਕਿ ਇਹ ਦੋਹਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਣਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਪਰਖ ਦੀ ਮਿਆਦ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਏਲੀਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਪਛਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

We have three primary witnesses to establish those prophetic characteristics. Those witnesses are the prophet Elijah, John the Baptist and William Miller who inspiration identifies as interchangeable symbols.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਗਵਾਹ ਹਨ। ਉਹ ਗਵਾਹ ਹਨ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਏਲੀਆਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਆਪਸੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਦਲ ਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ।

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.

> “ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਗਵਾਨ ਯੂਹੰਨਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੰਭੀਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਬਾਧਿਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਕੁਹਾੜੀ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦੇ ਯੋਗ ਫਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੁਣਾਈ ਗਈ, ਤਦ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਅਨੇਕਾਂ ਨੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦੇ ਕੌੜੇ ਅੰਸੂਆਂ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਾਣਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪੁਕਾਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।’” Early Writings, 233.

Elijah, John the Baptist and Miller were given a specific spirit that guided and defined their work. Their testimony was “calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest” those churches’ “real character.” Whether it was in the time of Ahab, John the Baptist or William Miller the churches they were addressing all possessed a Laodicean blindness that was so deep and dark that the message needed to be as direct as laying an “ax at the root of the tree.” It included the announcement of the close of probation, which with John the Baptist’s was the warning of “the wrath” that was about “to come.” Miller’s message of proclaiming “Fear God and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,” was also a warning of the wrath to come.

ਏਲੀਯਾਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਤਮਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ “ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਅਤੇ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ “ਅਸਲੀ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਣੀ-ਤੋਲੀ” ਸੀ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਹਾਬ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਵੇ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਅੰਨ੍ਹਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਜੋ ਇੰਨੀ ਗਹਿਰੀ ਅਤੇ ਘੋਰ ਸੀ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਿੱਧਾ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਜਿਵੇਂ “ਕੁਹਾੜੀ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ” ਹੋਵੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ “ਕ੍ਰੋਧ” ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ ਜੋ “ਆਉਣ ਵਾਲਾ” ਸੀ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਘੜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ,” ਵੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ।

> “The voice of John was lifted up like a trumpet. His commission was, ‘Shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). He had obtained no human scholarship. God and nature had been his teachers. But one was needed to prepare the way before Christ who was bold enough to make his voice heard like the prophets of old, summoning the degenerate nation to repentance.” Selected Messages, book 2, 148.

> “ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਰਸਿੰਗੇ ਵਾਂਗ ਉੱਠਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ, ‘ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ, ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਖਾ’ (ਯਸਾਯਾਹ 58:1)। ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਦਵਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ। ਪਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਜੋ ਇੰਨਾ ਨਿਡਰ ਹੋਵੇ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਵੇ ਅਤੇ ਪਤਿਤ ਕੌਮ ਨੂੰ ਤੌਬਾ ਲਈ ਬੁਲਾਏ।” Selected Messages, book 2, 148.

Elijah commanded that his generation choose that day whether they would serve God or Baal, and that generation answered not a word, which equates to choosing Baal.

ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸੇ ਦਿਨ ਇਹ ਚੋਣ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ ਜਾਂ ਬਾਅਲ ਦੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਉਚਾਰਿਆ, ਜੋ ਬਾਅਲ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।

> “Never was there greater need of faithful warnings and reproofs, and close, straight dealing, than at this very time. Satan has come down with great power, knowing that his time is short. He is flooding the world with pleasing fables, and the people of God love to have smooth things spoken to them. Sin and iniquity are not abhorred. I was shown that God’s people must make more firm, determined efforts to press back the incoming darkness. The close work of the Spirit of God is needed now as never before. Stupidity must be shaken off. We must arouse from the lethargy that will prove our destruction unless we resist it. Satan has a powerful, controlling influence upon minds. Preachers and people are in danger of being found upon the side of the powers of darkness. There is no such thing now as a neutral position. We are all decidedly for the right or decidedly with the wrong. Said Christ: ‘He that is not with Me is against Me; and he that gathereth not with Me scattereth abroad.’” Testimonies, volume 3, 327.

> “ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ, ਤਾੜਨਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਨੇੜੇ, ਸਿੱਧੇ ਵਰਤਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸਮਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨਭਾਉਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਡੁੱਬੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਪ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਘੁੱਸਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਣ ਲਈ ਹੋਰ ਵੱਧ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਯਤਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੰਮ ਦੀ ਹੁਣ ਐਨੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੂਰਖਤਾ ਨੂੰ ਝਾੜ ਸੁੱਟਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੁਸਤੀ ਤੋਂ ਜਾਗ ਉਠੀਏ ਜੋ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਣ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਸ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਣ। ਹੁਣ ਨਿਰਪੱਖ ਸਥਿਤੀ ਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਂ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਖਿਲਾਰਦਾ ਹੈ।’” Testimonies, volume 3, 327.

John called “the degenerate nation” of his history “a generation of vipers.” The Millerites ultimately identified the degenerate nation of their history as the daughters of Babylon. Whether Elijah, John or Miller none of the three were theologians. They were all called from the common walks of life.

ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ “ਪਤਿਤ ਕੌਮ” ਨੂੰ “ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ” ਕਿਹਾ। ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਸ ਪਤਿਤ ਕੌਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ। ਚਾਹੇ ਇਲੀਆਹ ਹੋਵੇ, ਯੂਹੰਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਿੱਲਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਆਮ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਸਨ।

> “The truth as it is in Jesus, as it was proclaimed by Him when He was enshrouded by the pillowy cloud, is verity and truth in this our day, and will just as surely renovate the mind of the receiver as it has renovated minds in the past. Christ has declared, ‘If they hear not Moses and the Prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ (Luke 16:31).

> “ਸੱਚਾਈ ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਨਰਮ ਘਟਾ ਨਾਲ ਆਛਾਦਿਤ ਸੀ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਇਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਤਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਕਰੇਗੀ ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਨੇ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ‘ਜੇ ਉਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਨਾ ਸੁਣਣ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠੇ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।’ (ਲੂਕਾ 16:31)।”

> “As a people, we must prepare the way of the Lord, under the overruling guidance of the Holy Spirit, for the spread of the gospel in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow, and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will become educated in connection with men who have had experience—men who understand the truth. Through most wonderful workings of God, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. Let us labor as those who have experienced the virtue of truth as it is in Jesus.

> “ਇੱਕ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ। ਜੀਊਂਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਨੇੜਲੇ ਅਤੇ ਦੂਰਲੇ ਸਭ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਲ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਹੋਰ ਆਮ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜ-ਧੰਧਿਆਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਥ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਤਿ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਜਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹਟਾਏ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣਗੇ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਿਹਨਤ ਕਰੀਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ”

> “There is to be, at this period, a series of events which will reveal that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. Those who preach the truth will strive to demonstrate the truth by a well-ordered life and godly conversation. And as they do this, they will become powerful in advocating the truth, and in giving it the sure application that God has given it.

> “ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਹੋਣੀ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਦਵਿਧ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਵਿਧਿਤ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀਮਈ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੁਆਰਾ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਹ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਲਾਗੂਕਰਨ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਸਮਰੱਥ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।”

> “When the men, who have known and taught the truth, turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables, it is high time for those who have once been laborers in evangelistic work, but who have been drawn away into the management of restaurants, food stores, and other commercial lines of work, to come into line, study their Bibles diligently, and with the word of God in hand, dispense the Bible truth, the spiritual food, in cooperation with the heavenly angels. This work now calls loudly for workmen of divine appointment. Omnipotence will then say to the mountains of difficulty, Be thou removed and cast into the sea.” Paulson Collection, 73, 74.

> “ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਅਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਰਮਾਏ ਹੋਏ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਘੜੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉੱਚਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰਿਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਦੂਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ, ਖਾਦ-ਭੰਡਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚੇ ਗਏ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਆਪਣੇ ਬਾਈਬਲਾਂ ਦਾ ਲੱਗਨ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਸਵਰਗੀ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ, ਅਰਥਾਤ ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ, ਵੰਡਣ। ਇਹ ਕੰਮ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਨੂੰ ਕਹੇਗਾ, ਤੂੰ ਹਟ ਜਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾ।” Paulson Collection, 73, 74.

Elijah, John and Miller were and thus represent men that are called from the “more common” “vocations,” for “the men” who had formerly taught the truth ultimately “turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables.” The common men that are called will give “the sure application” of biblical prophecy as “God has given it.” Twice, in the passage Sister White identified “mountains” as “mountains of difficulty.” The work of these men included laying low “every mountain.” The work that is accomplished by the common men that were called from the plow of humble circumstances represents the work of identifying the correct biblical methodology in contrast with the dishes of human fables that is handed out by the theologians of the time.

ਏਲੀਆਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਵਧੇਰੇ ਆਮ” “ਪੇਸ਼ਿਆਂ” ਵਿਚੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਮਨੁੱਖ” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ “ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਧੋਖਾ ਖਾਧੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਥਾਲੀ ਪਰੋਸਦੇ ਹਨ।” ਜਿਹੜੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ “ਪੱਕੀ ਲਾਗੂਅਤ” ਉਹੀ ਦੇਣਗੇ “ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।” ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ “ਪਹਾੜਾਂ” ਦੀ ਪਛਾਣ “ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ “ਹਰ ਪਹਾੜ” ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਹ ਕੰਮ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਿਮਰ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਹਲ ਵਿਚੋਂ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਥੀਓਲੋਜੀਵਿਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਰੋਸੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

> “The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

> “ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਜੋ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਧਰਮੀ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਉਣਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ‘ਹਰ ਖੱਡ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਟਿੱਬਾ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਟੇਢਾ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ,’ ਕਿਉਂਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ‘ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ।’” Southern Watchman, March 21, 1905.

The characteristics of the three reformers which was identified by Isaiah are that every valley shall be exalted, every mountain made low, the crooked shall be made straight and the rough places made plain. The way of the Lord that is prepared by exalting the valleys, laying low the mountains and making the crooked straight and rough places plain is the old paths.

ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੁਧਾਰਕਾਂ ਦੀਆਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇਹ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਨੀਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਟੇਢੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਉਹ ਮਾਰਗ, ਜੋ ਘਾਟੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਨੀਵਾ ਕਰਕੇ, ਟੇਢੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਹ ਹਨ।

> The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:3–5.

> ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਇਕ ਰਾਜਮਾਰਗ ਸਿੱਧਾ ਕਰੋ। ਹਰ ਇਕ ਘਾਟੀ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਟਿੱਬਾ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਟੇਢਾ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਂਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਮਨੁੱਖ-ਜਾਤਿ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਦੇਖੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 40:3–5.

When the quibbling Jews asked John the Baptist if he was the Elijah to come, he answered that he was not, but he then identified himself with the passage from Isaiah.

ਜਦੋਂ ਨੁਕਤਾਚੀਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਲਿਆਹ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਉਸ ਲਿਖਤ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਠਹਿਰਾਇਆ।

> And this is the record of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, Who art thou? And he confessed, and denied not; but confessed, I am not the Christ. And they asked him, What then? Art thou Elias? And he saith, I am not. Art thou that prophet? And he answered, No. Then said they unto him, Who art thou? that we may give an answer to them that sent us. What sayest thou of thyself? He said, I am the voice of one crying in the wilderness, Make straight the way of the Lord, as said the prophet Esaias. John 1:19–23.

> ਅਤੇ ਇਹ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਤੋਂ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਫਿਰ ਕੀ? ਕੀ ਤੂੰ ਏਲੀਆਹ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਕੀ ਤੂੰ ਉਹ ਨਬੀ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਨਹੀਂ। ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਕੀਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰਾਹ ਸਿੱਧਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਨਬੀ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਯੂਹੰਨਾ 1:19–23.

The preparation of the “way of the Lord” identifies the methodology that the angels guided Miller to understand and employ in order to prepare the biblical understanding of the “way” that men were to walk in. Every “mountain” was to be made low, for the mountains of biblical prophecy represents truths that at first glance are apparently too difficult to understand. To understand the glorious holy mountain of Daniel chapter eleven verse forty-five that the king of the north is attempting to conquer is understood by first identifying the literal glorious holy mountain in Jerusalem which prophetically defines the spiritual glorious holy mountain. To explain the mountain that is identified as Armageddon, which means mountain of Megiddo, one must go to literal Megiddo. The prophetic difficulties that are represented as difficult are removed when the principle that the beginning of a thing illustrates the end of a thing is employed.

“ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰਾਹ” ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਉਸ ਵਿਧੀ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਵਰਤਣ ਲਈ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ “ਰਾਹ” ਬਾਰੇ ਉਹ ਬਾਈਬਲੀ ਸਮਝ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਤੁਰਣਾ ਸੀ। ਹਰ “ਪਹਾੜ” ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਪਦ ਪੈਂਤਾਲੀ ਦੇ ਉਸ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਮਝਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਉਸ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਆਤਮਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਗਿੱਦੋ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਗਿੱਦੋ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਦੀ ਅੰਤਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਠਿਨਾਈਆਂ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

The methodology represented by Isaiah and referenced by John and set forth by Miller exalts every valley. Whether it be the “valley of vision” in Isaiah twenty-two, the “valley of dead bones” in Ezekiel or the “valley of Jehoshaphat” in the book of Joel the methodology that is based upon the correct understanding of Christ’s character as represented as Palmoni the Wonderful Numberer in Millerite history, or as Alpha and Omega the wonderful linguist in our history is what exalts the prophetic truths that are represented in the “valleys” of God’s Word.

ਯਸਾਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ, ਯੂਹੰਨਾ ਦੁਆਰਾ ਉਲੇਖਿਤ, ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪੱਧਤੀ ਹਰ ਇਕ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਹੋਵੇ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ “ਮੁਰਦੇਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਯਹੋਸ਼ਾਫਾਟ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਹੋਵੇ—ਉਹ ਪੱਧਤੀ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਲਮੋਨੀ ਅਦਭੁਤ ਗਿਣਨਹਾਰ ਵਜੋਂ, ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾਵਿਦ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ “ਘਾਟੀਆਂ” ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

The crooked things that are to be made straight and the rough places that are made plain represents the work of correcting the customs and traditions that are employed by a Laodicean priesthood to uphold their poisoned dishes of fables. The work of Elijah is specifically identified as representing the correct biblical methodology in opposition to the fables of the theologians and priests. That work is accomplished by “common men,” not by the educated priests and theologians. Within the prophetic characteristics of these three witnesses is also the simple fact that the Elijah to come will be a man.

ਜਿਹੜੀਆਂ ਟੇਢੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਅਧੀਨ ਉਹ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲਾਉਦੀਕੀ ਪੁਰੋਹਿਤਾਈ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ਭਰੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ-ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਕੰਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਬਾਈਬਲੀ ਪੱਧਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ “ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਸਧਾਰਣ ਤੱਥ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਲਿਆਹ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।

That observation might seem unimportant, but as the theologians of Adventism seek to uphold their fables, they have taken a passage from Sister White where she speaks in the future tense about a man that would come in the spirit and power of Elijah and they add their own fable of explanation and insist that Sister White was speaking of herself.

ਉਹ ਨਿਰੀਖਣ ਸ਼ਾਇਦ ਮਹੱਤਵਹੀਣ ਜਾਪੇ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਕਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਕਥਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ।

> “Prophecy must be fulfilled. The Lord says: ‘Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord.’ Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, [See appendix.] and when he appears, men may say: ‘You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way. Let me tell you how to teach your message.’

> “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਅਵਸ਼੍ਯਕ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ‘ਵੇਖੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਏਲੀਆਹ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ।’ ਕਿਸੇ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਹੈ, [ਪਰਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਵੇਖੋ।] ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੋਕ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ: ‘ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਤਿਅਧਿਕ ਗੰਭੀਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦਿਓ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਹੈ।’”

> “There are many who cannot distinguish between the work of God and that of man. I shall tell the truth as God gives it to me, and I say now, If you continue to find fault, to have a spirit of variance, you will never know the truth. Jesus said to His disciples, ‘I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now.’ They were not in a condition to appreciate sacred and eternal things; but Jesus promised to send the Comforter, who would teach them all things, and bring all things to their remembrance, whatsoever He had said unto them.

> “ਅਨੇਕ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਚ ਕਹਾਂਗੀ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨੁਕਸ ਕੱਢਦੇ ਰਹੋਗੇ, ਝਗੜਾਲੂ ਆਤਮਾ ਰੱਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣੋਗੇ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।’ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਖਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਏਗਾ।

> “Brethren, we must not put our dependence in man. ‘Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of?’ You must hang your helpless souls upon Jesus. It does not become us to drink from the fountain of the valley when there is a fountain in the mountain. Let us leave the lower streams; let us come to the higher springs. If there is a point of truth that you do not understand, upon which you do not agree, investigate, compare scripture with scripture, sink the shaft of truth down deep into the mine of God’s word. You must lay yourselves and your opinions on the altar of God, put away your preconceived ideas, and let the Spirit of heaven guide into all truth.” Testimonies to Ministers, 475, 476.

> “ਭਰਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ‘ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਓ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੱਥਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ?’ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸਹਾਇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਟੰਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਘਾਟੀ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਤੋਂ ਪੀਣਾ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਹੇਠਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਈਏ; ਆਓ ਅਸੀਂ ਉੱਚੇ ਚਸ਼ਮਿਆਂ ਕੋਲ ਆਈਏ। ਜੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਜਾਂਚ ਕਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖਾਣੀ ਡੂੰਘੀ ਤੱਕ ਥੱਲੇ ਲੈ ਜਾਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” Testimonies to Ministers, 475, 476.

> “Somebody is to come in the spirit and power of Elijah: These words have been mistakenly applied by some to some individual who it was thought would appear with a prophetic message subsequent to Mrs. White’s life and work. The three paragraphs comprising this article titled ‘Let heaven Guide’ are only a small portion of a talk given by Ellen White in Battle Creek, Michigan, the morning of January 29, 1890. As this was published in the the Review and Herald of February 18, 1890, it carried the title of ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine.’ Other excerpts drawn from this article and used largely to fill out certain pages of this volume, may be found on pages 23, 104, 111, 119, 158, 278, and 386. The article has been reproduced in its entirety in Selected Messages 1:406–416, with the portion comprising the excerpt entitled ‘Let Heaven Guide’ appearing on pages 412 and 413. When the article is read in its entirety it becomes apparent that Ellen White, in this statement made just a little more than a year after the Minneapolis Conference to a group in Battle Creek, was speaking of her own ministry. Some had grown critical of her work. Note that in the paragraph preceding that which appears in this volume on page 475, Ellen White states:

> “ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਐਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਹੈ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮਿਸਿਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾ-ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਿਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ। ‘Let Heaven Guide’ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਇਸ ਲੇਖ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ 29 ਜਨਵਰੀ, 1890 ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ Battle Creek, Michigan ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਇਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ 18 ਫ਼ਰਵਰੀ, 1890 ਦੇ Review and Herald ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਨਾਲ ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine’ ਸਿਰਲੇਖ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚੋਂ ਲਏ ਗਏ ਹੋਰ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਇਸ ਖੰਡ ਦੇ ਕੁਝ ਸਫ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਸਫ਼ੇ 23, 104, 111, 119, 158, 278, ਅਤੇ 386 ਉੱਤੇ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੇਖ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀਤਾ ਵਿੱਚ Selected Messages 1:406–416 ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ‘Let Heaven Guide’ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਫ਼ੇ 412 ਅਤੇ 413 ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਲੇਖ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ Ellen White, Battle Creek ਵਿੱਚ ਇਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ Minneapolis Conference ਤੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੇ ਇਸ ਬਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੇਵਾ-ਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਧਿਆਨ ਕਰੋ ਕਿ ਇਸ ਖੰਡ ਦੇ ਸਫ਼ਾ 475 ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੈਰੇ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪੈਰੇ ਵਿੱਚ, Ellen White ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:”

> “‘We should come into a position where every difference will be melted away. If I think I have light, I shall do my duty in presenting it. Suppose I consulted others concerning the message the Lord would have me give to the people, the door might be closed so that the light might not reach the ones to whom God had sent it. When Jesus rode into Jerusalem, `the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen; saying, blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest. And some of the Pharisees from among the multitude said unto Him, master, rebuke thy disciples. And He answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out’ (Luke 19:37–40).

> “‘ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਭਿੰਨਤਾ ਗਲ ਕੇ ਮਿਟ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਬ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਸੰਭਵ ਸੀ ਕਿ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ‘ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖੇ ਸਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ; ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਅਤੇ ਸਰਵੋੱਚ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ। ਅਤੇ ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਫਰੀਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਗੁਰੋ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਠੱਪ ਕਰ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਪੱਥਰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠਣਗੇ’ (ਲੂਕਾ 19:37–40)।

> “‘The Jews tried to stop the proclamation of the message that had been predicted in the word of God.’

> “‘ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।’”

> “Then she makes reference again to her own experience:

> “ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੀ ਹੈ:

> “‘Prophecy must be fulfilled. The Lord says, “Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord” (Malachi 4:5). Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, and when he appears, men may say, “You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way.”—Selected Messages, volume 1, 412.

> “‘ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ” (ਮਲਾਕੀ 4:5)। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੋਕ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, “ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਤਸਾਹੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।” —Selected Messages, volume 1, 412.

> “That she was referring to her own experience is also made clear from the paragraph which follows, in which she declares:

> “ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਅਗਲੇ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ ਤੋਂ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ:”

> “‘I shall tell the truth as God gives it to me….’” Appendix to Testimonies to Ministers.

> “‘ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ…।’” Testimonies to Ministers ਦਾ ਪਰਿਸ਼ਿਸ਼ਟ।

The fact that Ellen White had to address the fables of the theologians and leaders of her time period provides no evidence that she was identifying herself as the “man” that would come in the future in the spirit and power of Elijah. Where is any evidence of Ellen White’s many opponents within Adventism that attack the method of biblical application she employed? Where was she ever told “you do not interpret the Scriptures the proper way”? She clearly identifies that there would be a movement of people at the end of the world that would be empowered by the spirit and power of Elijah, and there is no legitimate way to suggest that she thought that movement of the loud cry of the third angel was happening at the time she prophesied of the future manifestation of the power of Elijah. The Laodicean Adventist theologians would have their flock believe that Sister White was “making reference” to “her own experience” as a fulfillment of the prophet Elijah that would be sent before the great and dreadful day of the Lord.

ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਾਂ ਅਤੇ ਆਗੂਆਂ ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣਾ ਪਿਆ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ “ਮਨੁੱਖ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਸੀ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੀ ਗਈ ਬਾਈਬਲੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ? ਕਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ “ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ”? ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਚਲਹਿਰ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਮਰਥ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦੇਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਜਾਇਜ਼ ਢੰਗ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਦੀ ਸੀ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਉਹ ਚਲਹਿਰ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਧਰਮ-ਵਿਦ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ “ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ” ਦਾ “ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ” ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਜੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਪੂਰਤੀ।

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord. Malachi 4:5.

> ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਮਲਾਕੀ 4:5.

One prophetic characteristic of Elijah as a symbol is that he presents a biblical methodology that opposes the fables of a priesthood that dishes out fables of customs and traditions. His work of preparing the way (this is the way, walk ye in it) is accomplished with the biblical methodology that opposes the teachings of a corrupted priesthood. And according to the three witnesses of Elijah, John the Baptist and Miller; accompanied with Sister White’s testimony of the then future appearing of Elijah, he will be a man, not a woman. When the methodology of Palmoni and Alpha and Omega is correctly understood, it is recognized not simply a set of biblical rules for interpreting the Scriptures, but as a transcript of Christ’s character, which is His glory.

ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਇਲੀਆਹ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਐਸੀ ਬਾਈਬਲੀ ਵਿਧੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਪਾਦਰੀਵਰਗ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵੰਡਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ (“ਇਹੀ ਰਾਹ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੁਰੋ”) ਉਸ ਬਾਈਬਲੀ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪਾਦਰੀਵਰਗ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਲੀਆਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ Miller ਦੀ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; Sister White ਦੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਲੀਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਗਵਾਹੀ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸਤ੍ਰੀ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ Palmoni ਅਤੇ Alpha and Omega ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਈਬਲੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਇਕ ਸਮੂਹ ਵਜੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਲਿਪੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।

> And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:5.

> ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੇਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵੇਖੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 40:5.

Christ’s very character is represented by the methodology to be employed in understanding His Word, for He is the Word.

ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਸਲ ਚਰਿਤ੍ਰ ਉਸ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬਚਨ ਹੈ।

> “The law of God in the sanctuary in heaven is the great original, of which the precepts inscribed upon the tables of stone and recorded by Moses in the Pentateuch were an unerring transcript. Those who arrived at an understanding of this important point were thus led to see the sacred, unchanging character of the divine law. They saw, as never before, the force of the Saviour’s words: ‘Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law.’ Matthew 5:18. The law of God, being a revelation of His will, a transcript of His character, must forever endure, ‘as a faithful witness in heaven.’ Not one command has been annulled; not a jot or tittle has been changed. Says the psalmist: ‘Forever, O Lord, Thy word is settled in heaven.’ ‘All His commandments are sure. They stand fast for ever and ever.’ Psalm 119:89; 111:7, 8.” The Great Controversy, 434.

> “ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੂਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਭੂਲ ਨਕਲ ਉਹ ਆਗਿਆਵਾਂ ਸਨ ਜੋ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਤਖਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉਕੇਰੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਪੰਚਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਵਿਆ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਧਾਰਕ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ: ‘ਜਦ ਤੱਕ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਟਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਬਿੰਦੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਾਤਰਾ ਭੀ ਕਿਸੇ ਭਾਂਤਿ ਨਹੀਂ ਟਲੇਗੀ।’ ਮੱਤੀ 5:18। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਲਿਪੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਦਾ ਲਈ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗੀ, ‘ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸਾਕਸ਼ੀ ਵਾਂਗ।’ ਇੱਕ ਵੀ ਹੁਕਮ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਬਿੰਦੀ ਜਾਂ ਮਾਤਰਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲੀ ਗਈ। ਭਜਨਕਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।’ ‘ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਸਦੀਵ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।’ ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 119:89; 111:7, 8।” The Great Controversy, 434.

Just as the ten commandments are an unchangeable transcript of Christ’s character, so too are the rules of prophetic interpretation a transcript of His character.

ਜਿਵੇਂ ਦਸ ਹੁਕਮ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦਾ ਅਪਰਿਵਰਤਨਯੋਗ ਪ੍ਰਤਿਲੇਖ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਲੇਖ ਹਨ।

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> “ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਕੀ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕੀ ਹਨ—ਉਹ ਨਿਯਮ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਰਬੋੱਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਯਾਪਤ ਸਬੂਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਮਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਪਰਿਣਾਮ ਤੱਕ ਤਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਕੋਈ ਅਸਲੀ ਨੀਂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪਾਏਂਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।”

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> “ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮੌਜੂਦਾ ਅਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘਾਤਕ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਤਰਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੇ-ਸੰਵਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਣ ਅਤੇ ਹਰ ਉਸ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾ ਸਕਣ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਲਿਆਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਨੂੰ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕੇ। ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ—ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਮਸੀਹ, ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ। ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੱਦ-ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਗਰਮ ਹਨ ਨਾ ਠੰਢੇ, ਸਗੋਂ ਉਦਾਸੀਨ ਅਤੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹਨ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬੁਣਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਆਲਸੀ ਅਤੇ ਅਣਧਿਆਨੀ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਭੇਦ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਇਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਡਿਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਸਭਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਲੋੜ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਲਈ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਜੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਸੀਹ ਮਰਿਆ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਤਪਤਪਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਕਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਨਾ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ [ਕਿ] ਉਸ ਦੀ ਗੂਦ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਅਪਣਾ ਸਕਣ। ਉਹ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਏ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਵਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਉੱਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੀਆਂ ਸਾਫ਼ ਕਿਰਨਾਂ ਪਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।” The 1888 Materials, 403.

To genuinely be a Christian means to be like Christ. The passage identifies that we “should know for ourselves what constitutes Christianity.” It says we “should know” “what is truth.” We “should know” “what is the faith that we have received.” We should know “what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” To be Christlike requires knowing what the Bible rules are that were given us from the highest authority. Without those rules we cannot be Christlike, for the rules given by the highest authority are a transcript of His character.

ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਹੋਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਸੀਹ ਵਰਗਾ ਹੋਣਾ। ਇਹ ਅੰਸ਼ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ “ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ “ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ” “ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ।” ਅਸੀਂ “ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ” “ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।” ਅਸੀਂ ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ “ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕੀ ਹਨ—ਉਹ ਨਿਯਮ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।” ਮਸੀਹ ਵਰਗਾ ਹੋਣ ਲਈ ਇਹ ਜਾਣਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਉਹ ਨਿਯਮ ਕੀ ਹਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਵਰਗੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਨਿਯਮ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਲਿਪਿ ਹਨ।

Another characteristic of Elijah is the work of preparing the way for the messenger of the covenant. Elijah represents the work that is accomplished during a history when a former chosen people are being passed by and a new chosen people are simultaneously being chosen. The history represents a purification process that produces a people who are represented as a pure offering, in contrast with the former impure chosen people.

ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਚੁਣੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ।

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ? ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਗਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਗਲਾਉਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਖਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਤਦ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਭੇਟ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਭਲੀ ਲੱਗੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਮਲਾਕੀ 3:1–4.

John the Baptist prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple. The cleansing of the temple at the beginning and ending of Christ’s ministry was a fulfillment of Malachi chapter three. John was the messenger that prepared the way for the messenger of the covenant to purify the sons of Levi.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮਸੀਹ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤੀਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਉਹ ਦੂਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ।

> “In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected for the abode of the divine Presence, was designed to be an object lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s purpose that every created being, from the bright and holy seraph to man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and defiled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose of Heaven is fulfilled. God dwells in humanity, and through saving grace the heart of man becomes again His temple. God designed that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the significance of the building they regarded with so much pride. They did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The courts of the temple at Jerusalem, filled with the tumult of unholy traffic, represented all too truly the temple of the heart, defiled by the presence of sensual passion and unholy thoughts. In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver.’ Malachi 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

> “ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਵਿੱਚ, ਯਿਸੂ ਆਪਣਾ ਮਸੀਹ ਹੋਣ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੰਦਰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਸਿੱਖਿਆ ਵਜੋਂ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਨਾਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇਹ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਜੀਵ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਾਫ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੱਕ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਹੋਵੇ। ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਮੰਦਰ ਰਹੀ ਨਾ ਰਹੀ। ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਅਤੇ ਮਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਹੁਣ ਦਿਵਿਆ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਧਾਰਕ ਕਿਰਪਾ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹਰ ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਉਸ ਉੱਚੀ ਮੰਜਿਲ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਸਾਕ੍ਹੀ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਇੰਨਾ ਗਰਬ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਆਤਮਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰਾਂ ਵਜੋਂ ਸਮਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਆੰਗਣ, ਅਪਵਿੱਤਰ ਵਪਾਰ ਦੇ ਕੋਲਾਹਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਅਕ ਵਾਸਨਾ ਅਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਮਲੀਨ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਪਾਪ ਦੀ ਮਲੀਨਤਾ ਤੋਂ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ,—ਉਹਨਾਂ ਸੰਸਾਰੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਸੁਆਰਥੀ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਬੁਰੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ‘ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹੋ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਕੌਣ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਨਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ: ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ: ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਖਰਾ ਕਰੇਗਾ।’ ਮਲਾਕੀ 3:1–3।” The Desire of Ages, 161.

John the Baptist was the messenger that prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple, and William Miller accomplished the same work of preparation for Christ to suddenly come to the Most Holy Place on October 22, 1844.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਦੂਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਲਈ ਅਚਾਨਕ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਉਹੀ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਮਸੀਹ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਅਤਿਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਆ ਸਕੇ।

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੁਰਾਤਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ,—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਰ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੱਤੀ 25 ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 426.

John and Miller typified the cleansing represented by Malachi that is now being accomplished in our current history.

ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਨੇ ਮਲਾਕੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਉਸ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਵਰਤਮਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> “ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਈ ਹੈ’ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1, 2)। ਇਹ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ‘ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੇ ਕੋਪ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਉਹ ਮਦਿਰਾ ਕੀ ਹੈ?—ਉਸ ਦੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਥੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਸਬਤ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਕ ਝੂਠਾ ਸਬਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ—ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਅਮਰਤਾ। ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਭ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ‘ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ’ (ਮੱਤੀ 15:9)।”

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੋਕ-ਸਮੁਖ ਸੇਵਕਾਈ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧਾਰਮਿਕ-ਅਪਮਾਨਕ ਬੇਅਦਬੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ, ‘ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ‘ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਓ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਲਵੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.

The two temple cleansings of Christ’s ministry, and the two temple cleansings of the Millerite history, were fulfillments of Malachi chapter three and point forward to the two temple cleansings that began on September 11, 2001 when the great buildings of New York City were thrown down by a touch of God, and the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with his glory. Among other things this disproves the dish of fables offered by Adventism’s Laodicean theologians who claim Ellen White was the Elijah prophet that would come before the great and dreadful day of the Lord. The temple cleansing that takes place when the angel of Revelation eighteen descends began eighty-six years after Ellen White was laid to rest.

ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ, ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਹ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਰ ਆਇਆ। ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੀ ਥਾਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਝੂਠਾ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਉਹ ਐਲਿਆਹ ਨਬੀ ਸੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣਾ ਸੀ। ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧੀ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਛਿਆਸੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।

John the Baptist and his disciples, Miller and the Millerites and Future for America represent the messengers that prepare the way for the messenger of the covenant to suddenly come to His temple and cleanse it from its sacrilegious profanation.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ, ਅਤੇ Future for America ਉਹ ਦੂਤ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਧਰਮਦ੍ਰੋਹੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ।

Elijah as a symbol represents a man. He represents a man called from the common walk of life and not a priestly theologian. His ministry presents the correct biblical methodology, which are the rules given by the highest authority. His ministry is in confrontation with the current Laodicean priesthood’s methodology of fables, customs and traditions. He prepares the way for a cleansing process that raises up a new chosen people from the remains of a chosen people that are passed by. The cleansing process is set within the context of happening suddenly.

ਇਲਿਆਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਮ ਚੱਲਣ-ਫਿਰਣ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਪਾਦਰੀ ਧਰਮ-ਵਿਗਿਆਨੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਸਹੀ ਬਾਈਬਲੀ ਪੱਧਤੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਨਿਯਮ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਵਰਤਮਾਨ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਪਾਦਰੀਵਰਗ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਟਕਰਾਅ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਐਸੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤਿਆਗੇ ਗਏ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ-ਖੁਚੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਚਾਨਕ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਅੰਦਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

Elijah also represents a ministry and a work that God specifically establishes and identifies as the exclusive ministry of God.

ਇਲਿਆਹ ਵੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਸੇਵਕਾਈ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਇਕਮਾਤਰ ਸੇਵਕਾਈ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ।

We will demonstrate this in the history of the Millerites in the next article.

ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਾਂਗੇ।

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> ਅਤੇ ਸੰਝ ਦੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਵੇਲੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਨਬੀ ਏਲੀਆ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਇਸਹਾਕ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਅੱਜ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਤੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 18:36.

Back to Articles