Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Five

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਪੈਂਹਠ

Unveiling the Prophetic Tapestry: From Alexander the Great to Modern Rome

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਰੀ ਬੁਣਤ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼: ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਤੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਤੱਕ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 29, 2024

Formats

PDF
Word

We will now consider the history that took place in the aftermath of Alexander the Great’s sudden death, which represents the year 538 unto the time of the end in 1798.

ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਰਿਆ, ਜੋ 538 ਦੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1798 ਤੱਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:4–9.

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਉਸ ਅਧਿਕਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਉਖਾੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਵੀ। ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਰੇਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਡਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਸੰਧੀ ਕਰਨ ਲਈ ਆਵੇਗੀ; ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕੇਗੀ; ਨਾ ਉਹ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗਾ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ; ਪਰ ਉਹ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟਾਹਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉਸ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਠੇਗਾ, ਜੋ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਭਾਂਡਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬੰਦੀਆਂ ਵਜੋਂ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:4–9.

Eventually, after Alexander the Great’s kingdom was broken, those who struggled for control of the former kingdom devolved into two primary kingdoms. The one kingdom controlling the south of Alexander’s former empire and the other controlling the north. From that point on in the prophetic narrative they are identified simply as the king of the south and the king of the north. Once the struggle for world dominance has reached the point where it is only portrayed between the king of the north and the south, the symbols of those two kingdoms continue through the entire chapter.

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਮਹਾਨ ਦਾ ਰਾਜ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਦੋ ਮੁੱਖ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਏ। ਇੱਕ ਰਾਜ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਪੂਰਵ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਗ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਨੂੰ। ਉਸ ਮੋੜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸਿਰਫ਼ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰਕ ਪ੍ਰਭੁਤਾਈ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੇਵਲ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪੂਰੇ ਅਧਿਆਇ ਭਰ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

In verse five, the king of the south is established, and he is strong, but the king of the north is also strong and his kingdom is larger. Then in verse six, the king of the south proposes an alliance with the northern kingdom. The peace treaty is secured by the king of the south giving his daughter to the king of the north, so the king of the north could marry her and ratify their alliance with a family bond. The king of the north agreed, and set aside his wife, and married the princess from the south, and the alliance was initiated.

ਪੰਜਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਪਰ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਛੇਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗਠਜੋੜ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਸੰਧੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਸਕੇ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬੰਧਨ ਰਾਹੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਠਜੋੜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕਰੇ। ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਆਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਠਜੋੜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।

Eventually the southern princess bears a male-child, but ultimately the northern king grew tired of his new wife, and set her aside, as he had done with his first wife, and takes his first wife back, but as soon as the original wife is restored, and has opportunity, she kills the king of the north, his southern bride, her child, and her entire Egyptian entourage. The act of the original wife murdering the southern princess and her child enrages the southern princesses family, and one of her brothers raises up an army and attacks the northern kingdom.

ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਉਕਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੂਲ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਵਧੂ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਿਸਰੀ ਲਾਵ-ਲਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੂਲ ਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਇਹ ਕਿਰਿਆ-ਕਲਾਪ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੈਨਾ ਖੜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਨੂੰ ਆ ਘੇਰਦਾ ਹੈ।

The southern army prevails over the northern king, and the first wife that murdered the northern king, his southern bride and child is then executed. The original wife’s son, who had been installed as the ruling king of the north at the death of his father, is captured and carried back to Egypt by the southern king, along with some Egyptian artifacts and idols that had been taken from the southern kingdom by the northern kingdom in earlier battles. Once in Egypt the captured northern king falls from a horse and dies. Uriah Smith identifies the history as follows.

ਦੱਖਣੀ ਸੈਨਾ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਵਾਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਦੂਲਹਨ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਕੁਝ ਮਿਸਰੀ ਕਲਾ-ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ। ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “‘VERSE 6. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm; but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times.’

> “‘ਪਦ 6. ਅਤੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗੀ; ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਾਇਮ ਨਾ ਰੱਖੇਗੀ; ਨਾ ਉਹ ਟਿਕੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ; ਪਰ ਉਹ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।’”

> “There were frequent wars between the kings of Egypt and Syria. Especially was this the case with Ptolemy Philadelphus, the second king of Egypt, and Antiochus Theos, third king of Syria. They at length agreed to make peace upon condition that Antiochus Theos should put away his former wife, Laodice, and her two sons, and should marry Berenice, the daughter of Ptolemy Philadelphus. Ptolemy accordingly brought his daughter to Antiochus, bestowing with her an immense dowry.

> ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਕਸਰ ਯੁੱਧ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹਾਲਤ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਰਾਜਾ ਪਟੋਲਮੀ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ਸ ਅਤੇ ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਤੀਜੇ ਰਾਜਾ ਐਂਟੀਓਕਸ ਥਿਓਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਉਹ ਇਸ ਸ਼ਰਤ ’ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਕਿ ਐਂਟੀਓਕਸ ਥਿਓਸ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਲਾਓਡੀਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਪਟੋਲਮੀ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ਸ ਦੀ ਧੀ ਬੇਰੇਨੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਪਟੋਲਮੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਐਂਟੀਓਕਸ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਹੇਜ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।

> “‘But she shall not retain the power of the arm;’ that is, her interest and power with Antiochus. And so it proved; for some time shortly after, in a fit of love, Antiochus brought back his former wife, Laodice, and her children, to court again. Then says the prophecy, ‘Neither shall he [Antiochus] stand, nor his arm,’ or seed. Laodice, being restored to favor and power, feared lest, in the fickleness of his temper, Antiochus should again disgrace her, and recall Berenice; and conceiving that nothing short of his death would be an effectual safeguard against such a contingency, she caused him to be poisoned shortly after. Neither did his seed by Berenice succeed him in the kingdom; for Laodice so managed affairs as to secure the throne for her eldest son, Seleucus Callinicus.

> “‘ਪਰ ਉਹ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਨਾ ਰੱਖੇਗੀ;’ ਅਰਥਾਤ, ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ। ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਇਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਇੱਕ ਉਤਾਵਲੇ ਵੇਗ ਵਿੱਚ, ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਲਾਓਡੀਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ‘ਨਾਹ ਉਹ [ਅੰਤੀਓਖੁਸ] ਟਿਕੇਗਾ, ਨਾਹ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ,’ ਜਾਂ ਵੰਸ਼। ਲਾਓਡੀਕੇ, ਜੋ ਮੁੜ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਬਹਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਚਿੱਤ ਦੀ ਚੰਚਲਤਾ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਨਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਬੇਰੇਨੀਕੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਾ ਬੁਲਾ ਲਵੇ; ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ ਕਿ ਐਸੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇ ਮਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਬੇਰੇਨੀਕੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਵੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਨਾ ਬਣਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਓਡੀਕੇ ਨੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਿਆ ਕਿ ਸਿੰਘਾਸਨ ਆਪਣੇ ਜੇਠੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੇਲਿਊਕਸ ਕੈਲੀਨਿਕਸ, ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰ ਲਿਆ।”

> “But such wickedness could not long remain unpunished, as the prophecy further predicts, and further history proves.

> “ਪਰ ਅਜਿਹੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਿਨਾ ਦੰਡ ਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “‘VERSE 7. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: 8. And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. 9. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land.’

> “‘ਆਯਤ 7. ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟਾਹਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ: 8. ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਭਾਂਡਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗਾ। 9. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ।’”

> “This branch out of the same root with Berenice was her brother, Ptolemy Euergetes. He had no sooner succeeded his father, Ptolemy Philadelphus, in the kingdom of Egypt, than, burning to avenge the death of his sister, Berenice, he raised an immense army, and invaded the territory of the king of the north, that is, of Seleucus Callinicus, who, with his mother, Laodice, reigned in Syria. And he prevailed against them, even to the conquering of Syria, Cilicia, the upper parts beyond the Euphrates, and almost all Asia. But hearing that a sedition was raised in Egypt requiring his return home, he plundered the kingdom of Seleucus, took forty thousand talents of silver and precious vessels, and two thousand five hundred images of the gods. Among these were the images which Cambyses had formerly taken from Egypt and carried into Persia. The Egyptians, being wholly given to idolatry, bestowed upon Ptolemy the title of Euergetes, or the Benefactor, as a compliment for his having thus, after many years, restored their captive gods.

> ਬੇਰੇਨੀਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸੇ ਹੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ ਇਹ ਟਾਹਣੀ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ, ਟੋਲਮੀ ਯੂਅਰਗੇਤੀਸ ਸੀ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਟੋਲਮੀ ਫਿਲਾਡੈਲਫਸ, ਦੀ ਥਾਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜ-ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਤਿਉਂ ਹੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਬੇਰੇਨੀਕੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਜਲੰਤੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੈਨਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੇਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਰਥਾਤ ਸੇਲਿਊਕਸ ਕੈਲਿਨਿਕਸ ਦੇ ਦੇਸ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਲਾਓਡੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਤਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸੀਰੀਆ, ਕਿਲੀਕੀਆ, ਫਰਾਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੇ ਉੱਚੇ ਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਏਸ਼ੀਆ ਤੱਕ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਪਰ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਗਾਵਤ ਉੱਠ ਖੜੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸੇਲਿਊਕਸ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਲੈਂਟ, ਕੀਮਤੀ ਭਾਂਡੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਮੂਰਤੀਆਂ ਲੈ ਲਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੈਂਬੀਸੇਸ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮਿਸਰੀ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ, ਨੇ ਟੋਲਮੀ ਨੂੰ ਯੂਅਰਗੇਤੀਸ, ਅਰਥਾਤ “ਉਪਕਾਰੀ,” ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਜੋਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੰਦੀ ਬਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

> “This, according to Bishop Newton, is Jerome’s account, extracted from ancient historians, but there are authors still extant, he says, who confirm several of the same particulars. Appian informs us that Laodice having killed Antiochus, and after him both Berenice and her child, Ptolemy, the son of Philadelphus, to revenge those murders, invaded Syria, slew Laodice, and proceeded as far as Babylon. From Polybius we learn that Ptolemy, surnamed Euergetes, being greatly incensed at the cruel treatment of his sister, Berenice, marched with an army into Syria, and took the city of Seleucia, which was kept for some years afterward by garrisons of the kings of Egypt. Thus did he enter into the fortress of the king of the north. Polyaenus affirms that Ptolemy made himself master of all the country from Mount Taurus as far as to India, without war or battle; but he ascribes it by mistake to the father instead of the son. Justin asserts that if Ptolemy had not been recalled into Egypt by a domestic sedition, he would have possessed the whole kingdom of Seleucus. The king of the south thus came into the dominion of the king of the north, and returned to his own land, as the prophet had foretold. And he also continued more years than the king of the north; for Seleucus Callinicus died in exile, of a fall from his horse; and Ptolemy Euergetes survived him for four or five years.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 250–252.

> “ਬਿਸ਼ਪ ਨਿਊਟਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਜੇਰੋਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜੇਹੇ ਲੇਖਕ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਐਪੀਅਨ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਓਡੀਸੀ ਨੇ ਐਂਟਿਓਕਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੇਰੇਨੀਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਤਦ ਫਿਲਾਡੈਲਫਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਟੋਲੇਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਸੀਰੀਆ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ, ਲਾਓਡੀਸੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਪੋਲੀਬਿਯਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਟੋਲੇਮੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੂਅਰਗੇਟਿਸ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਬੇਰੇਨੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨਿਰਦਈ ਵਰਤਾਅ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਸੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਸੇਲਿਊਸੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਣੀਆਂ ਨੇ ਸੰਭਾਲਿਆ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਪੋਲਿਆਇਨਸ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟੋਲੇਮੀ ਨੇ ਬਿਨਾ ਜੰਗ ਜਾਂ ਲੜਾਈ ਦੇ, ਟੌਰਸ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਤ ਤੱਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਇਮ ਕਰ ਲਿਆ; ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਿਰ ਲਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਸਟਿਨ ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਟੋਲੇਮੀ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਬਗਾਵਤ ਕਾਰਨ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਨਾ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੇਲਿਊਕਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੌਟ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਬੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲੋਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਸੇਲਿਊਕਸ ਕੈਲਿਨਿਕਸ ਜਲਾਵਤਨੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਕਾਰਨ ਮਰ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਟੋਲੇਮੀ ਯੂਅਰਗੇਟਿਸ ਉਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਜਾਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਵੱਧ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।” ਉਰਾਇਆ ਸਮਿਥ, Daniel and the Revelation, 250–252।

A prophetic characteristic of Rome, and therefore the king of the north, is that in order to be established upon the throne, three geographical obstacles must be conquered. The first king of the north in the aftermath of Alexander’s broken kingdom was established by Seleucus Nicator who had served as a general to Ptolemy (the king of the south) for a little while between 316 and 312 BC. Verse five addresses this fact when it states, “And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him.” Ptolemy was the king of the south, and he had a general (one of his princes), that was destined to become stronger than Ptolemy, and the final phrase of verse five says, “and have dominion; his dominion shall be a great dominion.” Ptolemy’s general Seleucus was to become the first king of the north. But for Seleucus to become the king of the north, he would need to separate from the southern king, and thereafter conquer three geographical areas.

ਰੋਮ ਦੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ, ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉੱਤਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਸੇਲਿਉਕਸ ਨਿਕੇਟਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 316 ਤੋਂ 312 ਈ.ਪੂ. ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪਟੋਲੇਮੀ (ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ) ਦੇ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਆਯਤ ਪੰਜ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।” ਪਟੋਲੇਮੀ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ (ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ) ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਯਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਟੋਲੇਮੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਬਲਵਾਨ ਬਣੇ; ਅਤੇ ਆਯਤ ਪੰਜ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਵਾਕ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਇਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੋਵੇਗਾ।” ਪਟੋਲੇਮੀ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸੇਲਿਉਕਸ ਉੱਤਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਨਾ ਸੀ। ਪਰ ਸੇਲਿਉਕਸ ਲਈ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਵਾਸਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ।

The first area conquered by Seleucus was the East in 301 BC. He then conquered the West (that had been held by Cassander’s successor) in 286 BC, and he then took his third territory in the North when he conquered Lysimachus in 281 BC. The king of the north was established on the throne in 281 BC.

ਸੇਲਿਊਕਸ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਪਹਿਲਾ ਖੇਤਰ 301 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ 286 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਪੱਛਮ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ (ਜੋ ਕੈਸੈਂਡਰ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸੀ), ਅਤੇ ਫਿਰ 281 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਲਿਸੀਮੈਕਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਤੀਜਾ ਖੇਤਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। 281 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।

The peace treaty that was later formed with the southern king occurred in 252 BC. Six years later in 246 BC, Berenice (the southern princess), her son, and all her entourage were put to death. The southern king thereafter captured Laodice’s son, Seleucus Callinicus and took him back with him to Egypt, where he died falling from a horse. The reign of the first king of the north was from 281 BC until 246 BC, which equates to thirty-five years.

ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਉਹ ਸੰਧੀ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, 252 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਛੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 246 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਬੇਰੇਨੀਕੇ (ਦੱਖਣ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ), ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਲਾਵ-ਲਸ਼ਕਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਲਾਓਡੀਕੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੇਲਿਊਕਸ ਕੈਲਿਨਿਕਸ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਉੱਤਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਰਾਜ 281 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ 246 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਕਿ ਪੈਂਤੀ ਸਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ।

The first king of the north in chapter eleven, conquered three geographical obstacles in order to be established upon the throne. Pagan Rome also conquered three geographical obstacles in order to be established upon the throne [See Daniel 8:9], and Papal Rome conquered three geographical obstacles in order to be established upon the throne [See Daniel 7:20]. Modern Rome also conquers three geographical obstacles in order to be established upon the throne [See Daniel 11:40–43].

ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਵੀ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ [ਵੇਖੋ ਦਾਨੀਏਲ 8:9], ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੇ ਵੀ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ [ਵੇਖੋ ਦਾਨੀਏਲ 7:20]। ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਵੀ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ [ਵੇਖੋ ਦਾਨੀਏਲ 11:40–43]।

Once established upon the throne, the first king of the north ruled for thirty-five years. Once established upon the throne, pagan Rome ruled for a “time” (three hundred and sixty years). Once established upon the throne, papal Rome ruled for “a time, times and dividing of time” (twelve hundred and sixty years.) Once established upon the throne, modern Rome will rule for a symbolic forty-two months (also noted as “an hour”).

ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਪੈਂਤੀ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ “ਇੱਕ ਸਮਾਂ” (ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ) ਲਈ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੇ “ਇੱਕ ਸਮਾਂ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੱਧਾ” (ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ) ਲਈ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ (ਜਿਸ ਦਾ ਉਲਲੇਖ “ਇੱਕ ਘੜੀ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ)।

Sister White informs us that “much of the history recorded in Daniel chapter eleven is to be repeated.” She then quotes verses thirty-one through thirty-six, and says, “scenes similar to those described in these words will take place.” In those verses papal Rome (the abomination that maketh desolate), is “placed” upon the throne in 538, and then it persecutes God’s people for “many days” (twelve hundred and sixty years), until the first “indignation is accomplished” in 1798. The history of verses thirty-one to thirty-six is repeated in the last six verses of chapter eleven, but the history was also perfectly typified in verses five through nine.

ਭੈਣ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹਿੱਸਾ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।” ਫਿਰ ਉਹ ਆਯਤਾਂ ਇਕੱਤੀ ਤੋਂ ਛੱਤੀ ਤੱਕ ਉਧਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਰਗੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਘਟਿਤ ਹੋਣਗੇ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ (ਉਹ ਘਿਣਾਉਣੀ ਵਸਤੂ ਜੋ ਉਜਾੜ ਕਰਦੀ ਹੈ), ਨੂੰ 538 ਵਿੱਚ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ “ਬਿਠਾਇਆ” ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ “ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ” ਤੱਕ (ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ) ਤਕਲੀਫ਼ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਹਿਲਾ “ਕ੍ਰੋਧ” 1798 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਆਯਤਾਂ ਇਕੱਤੀ ਤੋਂ ਛੱਤੀ ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਆਯਤਾਂ ਪੰਜ ਤੋਂ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

The establishment of Seleucus as king of the north in 281 BC, aligns with the year 538. Both represent the enthronement of the king of the north at the conclusion of the conquering of three geographical obstacles. The period of papal rule is expressed in several ways; twelve hundred and sixty days, forty-two months, time, times and dividing of time, a space, and three and a half years. Seleucus’ rule was for thirty-five years, and a tenth, or a tithe, of thirty-five, is three and a half. A tenth of thirty-five years is also expressed as “three-point-five” (3.5) years. “Three and a half” is a symbol of the period of papal rule.

ਈਸਾ ਪੂਰਵ 281 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਸੇਲਿਊਕਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਸਾਲ 538 ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋਣ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨਾਰੂੜ੍ਹ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨ, ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨੇ, ਇੱਕ ਸਮਾਂ, ਸਮਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਇੱਕ ਅਵਕਾਸ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਵਾ ਸਾਲ। ਸੇਲਿਊਕਸ ਦਾ ਰਾਜ ਪੈਂਤੀ ਸਾਲ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਪੈਂਤੀ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ, ਜਾਂ ਦਸਵੰਧ, ਸਵਾ ਤਿੰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪੈਂਤੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ “ਤਿੰਨ-ਦਸ਼ਮਲਵ-ਪੰਜ” (3.5) ਸਾਲਾਂ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। “ਸਵਾ ਤਿੰਨ” ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

The papacy received its deadly wound in 1798 when the king of the south, Napoleon Bonaparte (meaning the “fortunate son”), sent his general to take the pope captive. A year later in 1799 the pope died in exile, as did the first king of the north who had also been taken into captivity by the king of the south. Seleucus Callinicus died by falling off a horse while captive in Egypt. The pope is the one who rode upon the beast. The beast represented the political system that the pope employed to accomplish his satanic works. That beast was slain in 1798, and the pope who had ridden upon and reigned over the beast died a year later. Seleucus Callinicus died falling off a horse (the beast he rode upon.) The captivity of the papacy in 1798 and 1799, was perfectly typified by the captivity of the first king of the north.

ਪਾਪਤੰਤਰ ਨੂੰ 1798 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਨੈਪੋਲੀਅਨ ਬੋਨਾਪਾਰਟ (ਅਰਥਾਤ “ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ”), ਨੇ ਪੋਪ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਜਰਨੈਲ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1799 ਵਿੱਚ, ਪੋਪ ਜਲਾਵਤਨੀ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬੰਦੀ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਸੇਲਿਊਕਸ ਕੈਲਿਨਿਕਸ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਬੰਦਿਵਾਸ ਦੌਰਾਨ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਪੋਪ ਉਹ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਉਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਪੋਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ। ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ 1798 ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੋਪ ਜੋ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮਰ ਗਿਆ। ਸੇਲਿਊਕਸ ਕੈਲਿਨਿਕਸ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰਿਆ (ਅਰਥਾਤ, ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਤੋਂ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਸੀ।) 1798 ਅਤੇ 1799 ਵਿੱਚ ਪਾਪਤੰਤਰ ਦੀ ਬੰਦਿਵਾਸੀ ਉੱਤਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਬੰਦਿਵਾਸੀ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

What brought the wrath of the king of the south upon the northern king was a broken peace treaty, represented by the setting aside of Berenice (the southern bride) and her subsequent death at the hands of Laodice. Napoleon had entered into a peace treaty between Revolutionary France and the papal states in 1797. The treaty was named after the town of Tolentino in Ancona, Italy, where the treaty had been signed. It officially ended in February, 1798 when France took the pope captive. The reason why the treaty was disannulled was France’s effort to spread its Revolution.

ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਇਸ ਕਾਰਣ ਆਇਆ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਧੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬੇਰੇਨੀਕੇ (ਦੱਖਣੀ ਵਧੂ) ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਾਓਡੀਕੇ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਸੀ। ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਨੇ 1797 ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੰਧੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਸੰਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਇਟਲੀ ਦੇ ਐਨਕੋਨਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਟੋਲੇਂਤੀਨੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਸੰਧੀ ’ਤੇ ਦਸਤਖ਼ਤ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਅਧਿਕਾਰਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਫ਼ਰਵਰੀ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਫਰਾਂਸ ਨੇ ਪੋਪ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਦਾ ਯਤਨ ਸੀ।

Napoleon’s General Duphot, was in Rome in 1797 as part of the French expeditionary force sent by the Directory, the ruling government of France at the time. The purpose of the French expedition to Italy, which included General Duphot’s presence in Rome, was to support the Roman Republic, a short-lived client state established by French revolutionary forces in the Italian Peninsula. The French were actively involved in supporting revolutionary movements and spreading revolutionary ideals across Europe during this period. In Italy, they sought to overthrow monarchies and establish republics modeled after the French Republic.

ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਜਨਰਲ ਡੂਫੋ 1797 ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਅਭਿਆਨਕਾਰੀ ਫ਼ੌਜ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਡਾਇਰੈਕਟਰੀ—ਉਸ ਸਮੇਂ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ ਸਰਕਾਰ—ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਟਲੀ ਵੱਲ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਅਭਿਆਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਡੂਫੋ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਰੋਮਨ ਗਣਰਾਜ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਇਟਾਲਵੀ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਇੱਕ ਅਲਪਕਾਲੀਨ ਆਸ਼੍ਰਿਤ ਰਾਜ ਸੀ। ਇਸ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਯੂਰਪ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜਤੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਅਤੇ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਗਣਰਾਜਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

Duphot’s presence and actions in Rome provoked opposition from conservative factions, including supporters of the Papal States and local aristocrats. In December, 1797, during a confrontation between French troops and supporters of the Papal States, General Duphot was assassinated, and thus the pretense for Napoleon to send General Berthier to take the pope captive the next year was established. A broken peace treaty between the kings of the south and north provided the motivation in both histories for the king of the north being taken captive by the king of the south.

ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਡੂਫੋਟ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੇ ਰੁੜੀਵਾਦੀ ਧੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਅਰਿਸਟੋਕ੍ਰੈਟ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਦਸੰਬਰ 1797 ਵਿੱਚ, ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਹੋਈ ਇਕ ਝੜਪ ਦੌਰਾਨ, ਜਨਰਲ ਡੂਫੋਟ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਵੱਲੋਂ ਜਨਰਲ ਬੇਰਥੀਏ ਨੂੰ ਪੋਪ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਸੰਧੀ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਬੰਦੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।

Verse eight says, “shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold.” When Ptolemy returned to Egypt in fulfillment of this verse, the Egyptians gave him the title of “Euergetes” (the Benefactor), as a compliment for his work in returning their idols and artifacts that had previously taken from them by the king of the north. In 1798, the plundering of Rome by the French took place. On one day alone the historians record that five hundred horse-drawn vehicles, under a strong military guard, was seen leaving the city.

ਅੱਠਵੀਂ ਆਇਤ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਭਾਂਡਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬੰਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।” ਜਦੋਂ ਪਟੋਲੇਮੀ ਇਸ ਆਇਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਮਿਸਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ “ਯੂਅਰਗੇਤੇਸ” (ਉਪਕਾਰੀ) ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਕਲਾਵਸਤੂਆਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। 1798 ਵਿੱਚ, ਫ਼ਰਾਂਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਮ ਦੀ ਲੁੱਟਮਾਰ ਹੋਈ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਦਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸੌ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਾਹਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੈਨਿਕ ਪਹਿਰੇ ਹੇਠ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਵੇਖੇ ਗਏ।

The procession contained an immense number of antique sculptures and Renaissance paintings that France was appropriating in accordance with the broken peace treaty of Tolentino. Those artworks included the Laocoon group, the Belvedere Apollo, the Dying Gaul, Cupid and Psyche, Ariadne on Naxos, the Medici Venus, and the colossal figures of the Tiber and the Nile; tapestries and paintings by Raphael, including the Transfiguration, the Madonna di Foligno, the Madonna della Sedia, Titian’s Santa Conversazione; and many other works. It was not till several years after that, these stolen treasures were exhibited in the Musee Napoleonian in the Louvre, which was opened in 1807. As Ptolemy was celebrated for returning the Egyptians treasures, the treasures carried from Rome were placed in the portion of the museum named after Napoleon.

ਜਲੂਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੂਰਤਿਕਲਾ ਅਤੇ ਰੈਨੈਸਾਂਸ ਚਿੱਤਰਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਖਿਆ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਟੋਲੇਂਟੀਨੋ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੰਧੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾ-ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਓਕੂਓਨ ਸਮੂਹ, ਬੈਲਵੇਦੇਰੇ ਅਪੋਲੋ, ਡਾਇੰਗ ਗਾਲ, ਕਿਊਪਿਡ ਐਂਡ ਸਾਈਕੀ, ਨੈਕਸੋਸ ਉੱਤੇ ਅਰੀਆਦਨੇ, ਮੈਡੀਚੀ ਵੀਨਸ, ਅਤੇ ਟਾਈਬਰ ਤੇ ਨੀਲ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲਕਾਯ ਮੂਰਤੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ; ਰਾਫਾਏਲ ਦੇ ਟੇਪਸਟ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਾਂਸਫਿਗਰੇਸ਼ਨ, ਮੈਡੋਨਾ ਦੀ ਫੋਲੀਗਨੋ, ਮੈਡੋਨਾ ਦੈਲਾ ਸੇਦਿਆ, ਟਿਟੀਅਨ ਦੀ ਸਾਂਤਾ ਕੋਨਵੇਰਸਾਜ਼ਿਓਨੇ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਸਨ। ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਚੁਰਾਏ ਹੋਏ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੂਵਰ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ੇ ਨੇਪੋਲੇਓਨਿਯਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜੋ 1807 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਪਟੋਲੇਮੀ ਨੂੰ ਮਿਸਰੀਆਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਰੋਮ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਅਜਾਇਬਘਰ ਦੇ ਉਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨੇਪੋਲੇਅਨ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

Verses five through nine, are a perfect parallel to the history beginning in the year 538 and ending in 1798 and 1799. They align with verses thirty-one to thirty-six, which is represented in the last six verses of the chapter, which describe the final empowerment of modern Rome as it conquers three obstacles, and ultimately comes to its end with none to help. Verse ten then addresses the history of 1989.

ਪੰਜਵੀਂ ਤੋਂ ਨੌਵੀਂ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਸਾਲ 538 ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਣ ਅਤੇ 1798 ਅਤੇ 1799 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਂਤਰ ਹਨ। ਇਹ ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਤੋਂ ਛੱਤੀਵੀਂ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਆਯਤਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਫਿਰ ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ 1989 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆਵੇਗਾ, ਛਲਕ ਪਏਗਾ ਅਤੇ ਲੰਘਦਾ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਗੜ੍ਹ ਤੱਕ ਉਤੇਜਿਤ ਰਹੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:10.

The historical fulfillment of verse ten typifies 1989, when the papacy, in secret alliance with Ronald Reagan, “overflowed” and “passed through” the Soviet Union, leaving only its fortress (Russia), as the Soviet Union (USSR) dissolved in the wake of Perestroika.

ਦਸਵੇਂ ਵਾਕ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ 1989 ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਸੀ ਨੇ ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਗਠਜੋੜ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਉੱਤੇ “ਛਲਾਂਗ ਮਾਰੀ” ਅਤੇ “ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਗਈ,” ਅਤੇ ਪੇਰੇਸਤਰੋਇਕਾ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ (USSR) ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦਾ ਕ਼ਿਲਾ (ਰੂਸ) ਹੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਮਾਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਵੰਡਰ ਵਾਂਗ ਆਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਛਲਦਾ ਹੋਇਆ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:40।

The history of verse ten represents a retaliation against the conquering of the king of the north by the king of the south in 246 BC, and typifies a retaliation against the conquering of the king of the north by the king of the south in 1798. Verse forty began with the time of the end in 1798 when the king of the south (atheistic France) delivered the deadly wound to the king of the north (the papal power), and was fulfilled with the collapse of the Soviet Union at the time of the end in 1989. The time of the end in 1798 is represented in verse forty by the phrase, “And at the time of the end shall the king of the south push at him.” The “colon” (:) that separates the last part of the verse, marks the next “time of the end” in 1989. “And the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over.”

ਦਸਵੇਂ ਪਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਈ.ਪੂ. 246 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰਕ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰਕ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਨਾਸਤਿਕ ਫ਼ਰਾਂਸ) ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ) ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। 1798 ਦਾ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ: “ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਠੇਸ ਮਾਰੇਗਾ।” ਉਹ “ਕੋਲਨ” (:) ਜੋ ਪਦ ਦੇ ਆਖਰੀ ਭਾਗ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, 1989 ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। “ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਵੰਡਰ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਫਾਨ ਮਾਰੇਗਾ ਅਤੇ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ।”

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another. . . .

> “ਹਰ ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੋ ਕਰਿਆ-ਕਲਾਪ ਦੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਘੇਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ‘ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਣੇ’ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਮਰਾਜਿਆਂ—ਬਾਬਲ, ਮੀਦੋ-ਫਾਰਸ, ਯੂਨਾਨ, ਅਤੇ ਰੋਮ—ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਅੰਕਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ। ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਪਰਖ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਅਸਫਲ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੰਦ ਪੈ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।...”

> “From the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ, they need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and its magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,–how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass’ it has perished. So perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Education, 177, 184.

> “ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਸਫ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਉੱਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿੰਨੀ ਨਿਰਰਥਕ ਹੈ। ਬਾਬਲ, ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਸਮੇਤ, ਜਿਸ ਵਰਗੀ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ,—ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਜਾਪਦੀ ਸੀ,—ਕਿੰਨੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਪਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ! ‘ਘਾਹ ਦੇ ਫੁੱਲ’ ਵਾਂਗ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਕੁਝ ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮਨਸ਼ਾ ਨਾਲ ਬੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਹੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਸੰਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।” Education, 177, 184.

Back to Articles