Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Two

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਬਾਈਂ

The Unveiling of Truth: A Journey Through Daniel 11 and the Shaking of God’s People

ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ: ਦਾਨੀਏਲ 11 ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word

When the light of Daniel chapter eleven, verses forty through forty-five was unsealed at the time of the end in 1989, the enemies of truth provided a resistance that allowed God to reveal truths to defend the basic premises of the passage in the book of Daniel that then became the subject and focus of Satan’s attacks. That controversy over truth and error in that history was used by the Holy Spirit to identify certain prophetic rules that would further increase the knowledge that had been unsealed and was thereafter to test the final generation of earth’s history. We have been considering “triple applications of prophecy,” and identifying those applications as a primary rule that was revealed from the process of resistance that was presented by Satan during those past days. That controversial process is identified as the “shaking,” by Sister White.

ਜਦੋਂ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਐਸੀ ਵਿਰੋਧਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਮੂਲ ਆਧਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਸਨ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਅੰਸ਼ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ-ਬਿੰਦੂ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਬਾਰੇ ਜੋ ਵਿਵਾਦ ਉੱਠਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਅਸੀਂ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਗੁਣੇ ਲਾਗੂਕਰਨਾਂ” ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂਕਰਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਨਿਯਮ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੀਤੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਿਰੋਧਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ “ਹਿਲਾਉਣਾ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> “I was pointed to the providence of God among His people and was shown that every trial made by the refining, purifying process upon professed Christians proves some to be dross. The fine gold does not always appear. In every religious crisis some fall under temptation. The shaking of God blows away multitudes like dry leaves. Prosperity multiplies a mass of professors. Adversity purges them out of the church. As a class, their spirits are not steadfast with God. They go out from us because they are not of us; for when tribulation or persecution arises because of the word, many are offended.” Testimonies, volume 4, 89.

> “ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਿਰਪਾ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਕਸੌਟੀ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਨਾਮਧਾਰੀ ਮਸੀਹੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਤਾਂ ਖੋਟ ਹਨ। ਖਰਾ ਸੋਨਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹਰ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਰਖ ਹੇਠ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਝਾੜ-ਝੰਕਾਰ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵਿਪੱਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚੋਂ ਛਾਣ ਕੇ ਕੱਢ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਵਜੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਅਡੋਲ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਬਚਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਲੇਸ਼ ਜਾਂ ਸਤਾਅ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।” Testimonies, volume 4, 89.

The “shaking” is produced when truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah and thereafter introduced.

“ਹਿਲਾਉ” ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਮੋਹਰਾਂ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.” Early Writings, 271.

> “ਮੈਂ ਉਸ ਕੰਬਣ ਦਾ ਅਰਥ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚੇ ਸਾਕੀ ਦੀ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਲਈ ਸਲਾਹ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਏਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਆਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਸੱਚ ਉੰਡੇਲਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਕਾਰਣ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਬਣ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ।” Early Writings, 271.

The introduction of “truth” always causes a shaking, and the truth which was unsealed in 1989, did that very thing. One of the benefits of the resistance brought against the truth was the development of a set of rules to establish the increase of knowledge through the years that followed 1989. The development of the rules, parallel the development of a set of rules in the period of the Millerites. All the triple applications of Bible prophecy contribute to the clarity of the events of the last days.

“ਸੱਚਾਈ” ਦਾ ਪਰਿਚਯ ਸਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਕੰਬਾਹਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸੱਚਾਈ 1989 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਠੀਕ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਸੀ ਕਿ 1989 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ, ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਲਾਗੂਤਾਵਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

The triple applications of Rome and Babylon establish the relationship of the woman and the beast she rides upon and reigns over during the history of the Sunday law crisis, which is also the history of God’s executive judgment upon the whore of Babylon.

ਰੋਮ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹੋ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਹੈ।

The triple applications of “the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant,” and also of “Elijah,” identify the work, and the message in the two periods that illustrate the close of probation in the last days. The first period begins with the first voice of Revelation chapter eighteen, which represents the beginning of the investigative judgment of the living for Laodicean Adventism, and the last period begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, which represents the executive judgment of the whore of Babylon.

“ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,” ਅਤੇ “ਏਲੀਆਹ” ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਉਸ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਅਵਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਅਵਧੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਦੇ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅਵਧੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਉੱਤੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ।

The triple applications of Rome and Babylon represent the external history of God’s last-day people, while the triple applications of Elijah and the messenger who prepares the way represent the internal history of God’s last day people. The triple application of the three Woes, identifies the message that runs through both periods that together represent the closing period of judgment, which begins with the house of God, and thereafter upon those outside God’s house. The three Woes identify that Islam is the message of the latter rain, and also the tool of judgment God employs for those who enforce the worship of the sun upon all mankind. The close of judgment represents “the days of God’s vengeance,” both upon His apostate church and the wicked outside of His church.

ਰੋਮ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨਗੁਣੀਆਂ ਲਾਗੂਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਖਰੀ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨਗੁਣੀਆਂ ਲਾਗੂਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਖਰੀ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਹਾਏ ਦੀ ਤਿੰਨਗੁਣੀ ਲਾਗੂ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀਕਾਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਹਾਏ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਇਸਲਾਮ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਾਧਨ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣਾ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ।

When Jesus first began His ministry at the church in Nazareth He employed Isaiah chapter sixty-one to define His ministry, message and work, which included the identification of the time of God’s vengeance. His ministry, message and work prefigured the ministry, message and work of the one hundred and forty-four thousand, for they prophetically follow the Lamb whithersoever He goeth.

ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਾਜ਼ਰੇਥ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੇਵਕਾਈ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਇਕਾਹਠ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਸੇਵਕਾਈ, ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ, ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ, ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. Isaiah 61:1–6.

> ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੀਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ, ਬੰਦੀਆਂ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੈਦਖਾਨੇ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦੇ ਦਿਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ; ਸਭ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਲਈ; ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸੋਭਾ, ਸੋਗ ਦੇ ਬਦਲੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਤੇਲ, ਅਤੇ ਭਾਰੀਪਣ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਰੋਪਾਈ ਕਹਲਾਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਉਜਾੜਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁੰਞੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਜਾੜ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁੰਞੇ ਪਏ ਹਨ, ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨਗੇ। ਅਤੇ ਪਰਦੇਸੀ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭੇੜਾਂ ਚਰਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਗੂਰਬਾਗਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਜਾਜਕ ਕਹਲਾਵੋਗੇ; ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਆਖਣਗੇ; ਤੁਸੀਂ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਖਾਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮਾਣ ਕਰੋਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 61:1–6.

Jesus was anointed at His baptism, and that waymark typifies September 11, 2001 when the anointing of the Holy Spirit began to descend upon those who recognized that the outpouring of the latter rain in the last days had been typified by the history of the Millerites, which were the old waste places that the one hundred and forty-four thousand would build again, once they returned to Jeremiah’s old paths.

ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੇਲੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਤਰਨਾ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਣਾ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਉਜੜੇ ਸਥਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣਗੇ।

The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 again became present truth, and the message from the rebellion of 1888 was the good tidings that has the power to bind up broken hearts, but which is powerless to open the hard hearts of those who have eyes to see, but perceive not, and who have ears to hear, but understand not. The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 was also the message to Laodicea which then arrived again to open the prison door of those who were captives of sin by the One who has the power to open the doors that no man can open, and shut the doors that no man can close.

1888 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਫਿਰ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ 1888 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਠੋਰ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੇਖਣ ਲਈ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਵੇਖਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕੰਨ ਹਨ, ਪਰ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ। 1888 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਲਈ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਫਿਰ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਬੰਧਕਾਂ ਲਈ ਕੈਦ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਉਸ ਇੱਕ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਬੰਦ ਕਰ ਸਕਦਾ।

On September 11, 2001 those who were to present those good tidings, were also to proclaim the acceptable year of the Lord and the day of God’s vengeance. The year of the Lord’s acceptance also began at that time, and He is fully willing to accept a Laodicean’s repentance, until the day of God’s vengeance arrives at the soon coming Sunday law in the United States. Then His vengeance will be manifested upon a church that refused to know the time of her visitation, and simultaneously the progressive judgment upon the whore of Babylon begins.

11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਣੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦੇ ਦਿਨ ਦਾ ਵੀ ਐਲਾਨ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਦਾ ਵਰ੍ਹਾ ਵੀ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦਾ ਦਿਨ ਆ ਪਹੁੰਚਣ ਤਕ ਉਹ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਦੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਛੁਕ ਹੈ। ਤਦ ਉਸ ਦਾ ਬਦਲਾ ਉਸ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੇਟ-ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੇਸ਼ਵਾ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਆਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

In the day of His acceptance, He promises to comfort all that mourn, and those who mourn in Jerusalem are illustrated in Ezekiel chapter nine. Their comfort is brought about by the Comforter, through the reception of the latter rain message which is then being poured upon them. But only if they recognize the rain. Once they possess the Comforter, and accomplish the work of building the old waste places, through the methodology of “line upon line,” that is illustrated in the passage of Isaiah as the work of placing the line of prophecy that represents the desolation of sacred history, upon another line of prophecy which illustrates a desolation. In that work they raise up the desolations of many generations. Then the “strangers” will respond to those that mourn, who are lifted up as an ensign, for the strangers to see.

ਉਸ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਿਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਕੇਵਲ ਜੇਕਰ ਉਹ ਉਸ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਦੀ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਉਜੜੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਸ ਪੰਕਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਜਾੜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਹੋਰ ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਉਜਾੜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਨੇਕ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਉਜਾੜਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ “ਪਰਦੇਸੀ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣਗੇ ਜੋ ਸੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਦੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੇ ਚੁੱਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

Christ’s proclamation of His work and ministry, as set forth in Isaiah chapter sixty-one, is the work and ministry of the one hundred and forty-four thousand. That work has been illustrated in the sacred reform movements, and in 1989, the time of the end arrived that all the previous “times of the end” had prefigured. Just as one verse, Daniel chapter eight, verse fourteen was identified as the foundation and central pillar of the Millerite movement, the verse that is the foundation and central pillar of the movement of Future for America is Daniel chapter eleven, verse forty. For the Millerites, the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Ulai River, and for the movement of Future for America the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Hiddekel River.

ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਇਕਾਹਠ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਧਾਰ ਆੰਦੋਲਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਭ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮਿਆਂ” ਨੇ ਪੂਰਵ-ਛਾਇਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ, ਪਦ ਚੌਦਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਤੰਭ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ Future for America ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਤੰਭ ਵਾਲਾ ਪਦ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਪਦ ਚਾਲੀ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਲਈ ਕੇਂਦਰੀ ਸਤੰਭ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ Future for America ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਲਈ ਕੇਂਦਰੀ ਸਤੰਭ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹਿਦਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ਜੋਤਿ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਦਰਸ਼ਨਾਵਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦੈਕਲ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੇਖੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਭ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਘਟਿਤ ਹੋਣਗੀਆਂ।” Testimonies to Ministers, 112.

The light of both the visions represented by the two rivers is linked together, and comes to pass in the last days. Their mutual “link” represents the combination of human and divine, which is the message that Sister White repeatedly identifies as Christ’s message in the context that humanity combined with divinity does not sin. The two rivers represent that very linkage.

ਦੋ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਦੋਹਾਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਸਪਰ “ਜੋੜ” ਮਨੁੱਖੀ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਵਾਰੰਵਾਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ, ਜਦੋਂ ਦਿਵਿਆਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਦੋ ਦਰਿਆ ਉਸੇ ਜੋੜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੰਗ ਦੇ ਮਿਆਰ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਸੰਪੂਰਨ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੀ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਅਨਿਰਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਐਸੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਅਨਿਵਾਰਯ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਪਾਪੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ ਵੱਲ ਦਿਵਾਉਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਕੇਵਲ ਇਹ ਆਦਰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।”

> “The Saviour took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.

> “ਉੱਧਾਰਕ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਦੁਬਲਤਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਰਪਾਪ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਾ ਰਹੇ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਮਸੀਹ ਸਾਨੂੰ ‘ਦਿਵਯ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਭਾਗੀਦਾਰ’ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ, ਜਦੋਂ ਦਿਵਯਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

> “The Saviour overcame to show man how he may overcome. All the temptations of Satan, Christ met with the word of God. By trusting in God’s promises, He received power to obey God’s commandments, and the tempter could gain no advantage. To every temptation His answer was, ‘It is written.’ So God has given us His word wherewith to resist evil. Exceeding great and precious promises are ours, that by these we ‘might be partakers of the divine nature, having escaped the corruption that is in the world through lust.’ 2 Peter 1:4.

> “ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿਖਾਵੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਸਭ ਪਰਲੋਭਨਾਂ ਦਾ ਮਸੀਹ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਹਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਪਰਲੋਭਕ ਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਾ ਮਿਲ ਸਕਿਆ। ਹਰ ਇਕ ਪਰਲੋਭਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਇਹ ਸੀ, ‘ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।’ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੀਏ। ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਮੋਲਕ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਹਾਵਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ‘ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਸਾਂਝੀ ਹੋ ਸਕੀਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੀਏ ਜੋ ਲਾਲਸਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ।’ 2 Peter 1:4.”

> “Bid the tempted one look not to circumstances, to the weakness of self, or to the power of temptation, but to the power of God’s word. All its strength is ours. ‘Thy word,’ says the psalmist, ‘have I hid in mine heart, that I might not sin against Thee.’ ‘By the word of Thy lips I have kept me from the paths of the destroyer.’ Psalm 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

> “ਪਰਖੇ ਜਾ ਰਹੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਖੋ ਕਿ ਉਹ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਵੱਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵੱਲ, ਜਾਂ ਪਰਖ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲ ਵੇਖੇ। ਇਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਸਾਡੀ ਹੈ। ਭਜਨਕਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।’ ‘ਤੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।’ ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 119:11; 17:4।” The Ministry of Healing, 181.

The increase of knowledge in 1798 and in 1989, represented an unsealing of God’s prophetic Word. His Word supplies the power to overcome as He overcame, and “His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” The vision of the Ulai River is the marah vision of His appearance, that is represented by the prophecy of the twenty-three hundred days. The vision of the Hiddekel River is the chazon vision of prophetic history, that is represented by the twenty-five hundred and twenty year prophecy. The marah vision represents divinity and the chazon vision represents humanity.

1798 ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਬਚਨ ਦੀ ਮੋਹਰ-ਖੁਲਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਬਚਨ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤ ਸਕੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ “ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ, ਜਦੋਂ ਦਿਵਯਤਾ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।” ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਮਰਅਹ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਈ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਿੱਦਦੇਕਲ ਦਰਿਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਖਾਜੋਨ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਰਅਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਵਯਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਜੋਨ ਦਰਸ਼ਨ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Both the rivers of ancient Shinar, which are the Ulai and the Hiddekel, or what is known today as the Tigris and the Euphrates ultimately merge into the Shatt al-Arab waterway in southern Iraq, and the Shatt al-Arab then empties into the Persian Gulf. Jesus employs the physical and natural to represent the spiritual, and the visions associated with the two rivers that are now in the process of fulfillment, represent a linkage of the human and the divine that occurs as they are reaching the conclusion of their travel to the sea. This truth is established in the beginning of the two prophecies that are represented by the two visions of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. One vision is the question, the other is the answer, and logically they cannot be separated.

ਪੁਰਾਤਨ ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਨਦੀਆਂ, ਅਰਥਾਤ ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦਦੇਕੇਲ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਟਾਈਗ੍ਰਿਸ ਅਤੇ ਯੂਫ੍ਰੇਟਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਖਿਰਕਾਰ ਦੱਖਣੀ ਇਰਾਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਤ ਅਲ-ਅਰਬ ਜਲਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ੱਤ ਅਲ-ਅਰਬ ਫ਼ਾਰਸੀ ਖਾੜੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਆਤਮਿਕ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਭੌਤਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਦੇ ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋਏ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਤੇਰ੍ਹਾਂਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਦੋ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਉੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਰਕ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।

The vision of humanity, identifying the trampling down of the sanctuary and host, began in the year 677 BC, and the vision of divinity, that identifies the appearance of Christ, began in the year 457 BC. The linkage of divinity and humanity is represented by the two hundred and twenty years, that connects the two starting points of the two visions. Two hundred and twenty is a symbol of “the linkage of humanity with divinity,” and is also represented by the linkage of the increase of knowledge at the time of the end in 1798, with the increase of knowledge at the time of the end in 1989.

ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਉਹ ਦਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਈਸਾ ਪੂਰਵ 677 ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਉਹ ਦਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਈਸਾ ਪੂਰਵ 457 ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਈ। ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਉਹ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਦਰਸ਼ਣਾਂ ਦੇ ਦੋ ਆਰੰਭਿਕ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ “ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ” ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ 1798 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ 1989 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1798, was first presented by Miller in 1831 (and then in the Vermont Telegraph newspaper in 1833). 1831 is two hundred and twenty years after the publishing of the King James Bible in the year 1611. The King James Bible represented a twofold document of the Old and New Testaments. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years “linked” a divine publication with a human publication. The human publication’s information was derived from the divine light that was unsealed at the time the end in 1798, and then was formalized through the work of a human instrument, who had begun to publish it in 1831. It was a divine publication, with a divinely sealed message, that was afterward unsealed by humanity, and thereafter presented by a human instrument. The Hebrew word translated as “publish” in God’s word means to call out to cry (unto), (be) famous, guest, invite, mention, (give) name, preach, proclaim, pronounce, publish. Miller began to publish his message in 1831, then in 1833 it was literally published in the Vermont Telegraph.

1798 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਔਪਚਾਰਿਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1831 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ (ਅਤੇ ਫਿਰ 1833 ਵਿੱਚ Vermont Telegraph ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿੱਚ)। 1831, 1611 ਵਿੱਚ King James Bible ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਦਾ ਵਰ੍ਹਾ ਹੈ। King James Bible ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਲ “ਜੋੜਦਾ” ਸੀ। ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਉਸ ਦਿਵਿਆ ਜੋਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਧਨ ਦੇ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ 1831 ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮੋਹਰਬੰਦ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੁਆਰਾ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਧਨ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “publish” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪੁਕਾਰਨਾ, ਰੋਣਾ (ਵੱਲ), ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਾ, ਮਹਿਮਾਨ, ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ, ਉਲੇਖ ਕਰਨਾ, ਨਾਮ (ਦੇਣਾ), ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ, ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨਾ, ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ। ਮਿਲਰ ਨੇ 1831 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ 1833 ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ ਤੇ Vermont Telegraph ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1989 was first published in 1996 (in The Time of the End magazine), two hundred and twenty years after the publishing of the two sacred documents known as the Declaration of Independence in 1776 (and thereafter the Constitution of the United States) in 1789. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years links divinity with humanity, and it does so through the publishing of the two divine documents, beginning in 1776. When the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1989, the formalized message which had been brought about through the work of a human instrument was published in 1996. The sequence was a divine publication, then an unsealing, and then a human publication.

1989 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1996 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ (The Time of the End ਰਸਾਲੇ ਵਿੱਚ), 1776 ਵਿੱਚ Declaration of Independence ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ (ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1789 ਵਿੱਚ Constitution of the United States) ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਦਿਵਤਾ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ 1776 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਦੈਵੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਐਸਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ Daniel ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਦ ਉਹ ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਧਨ ਦੇ ਕਾਰਜ ਰਾਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, 1996 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਕ੍ਰਮ ਇਹ ਸੀ: ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ।

In both times of the end, the three steps of truth are identified. They both begin with a divine publication as the first step, and a human publication explaining a divine message is the last step. The middle step is when the Lion of the tribe of Judah unseals the divine message for that particular history, and thereafter selects a human instrument to gather up the light that was unsealed from the divine document. When the unsealing occurs there is rebellion manifested by the wicked who do not understand the increase of knowledge. Thus, a divine publication is represented by the first letter of the Hebrew alphabet, the increase of knowledge is represented by the thirteenth letter where rebellion is manifested, and the human publication of the special divine message for that history is the last letter of the Hebrew alphabet, and taken together the three letters mean “truth”.

ਅੰਤ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੜਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦਿਵਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਆਖਰੀ ਪੜਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਪੜਾਅ ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਦਿਵਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੋਹਰ-ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਧਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਤੋਂ ਜੋ ਜੋਤ ਮੋਹਰ-ਰਹਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਮੋਹਰ-ਰਹਿਤ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਆਪਣੇ ਬਗਾਵਤੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਵਾਧਾ ਤੇਰਵੇਂ ਅੱਖਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬਗਾਵਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਵਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਲਏ ਜਾਣ ਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰ “ਸੱਚਾਈ” ਦਾ ਅਰਥ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

The visions of the Ulai and Hiddekel Rivers that are now in the process of fulfillment identify that in the last days the increase of knowledge from both rivers merge together to prove that divinity combined with humanity does not sin. Daniel received the vision that represents the appearance of Christ at the conclusion of the twenty-three hundred year prophecy in 1844 while by the Ulai River.

ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧੂਤਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਦਿਵਯਤਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ।

> And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:2.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ੂਸ਼ਨ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਏਲਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਲਾਈ ਨਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ 8:2.

Daniel received the vision that represents the vision of the twenty five hundred and twenty years of prophetic history while by the Hiddekel River.

ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

> ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੌਵੀਹਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਜੋ ਹਿੱਦਦੇਕਲ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:4.

Gabriel thereafter identified the purpose of the chazon vision of the Hiddekel River in verse fourteen.

ਫਿਰ ਗਬਰੀਏਲ ਨੇ ਚੌਦਹੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਦੀ ਖ਼ਾਜ਼ੋਨ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਦਰਸਾਇਆ।

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ ਕਿ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀ ਬੀਤੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਹਾਲੇ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:14.

The vision given by the Ulai River identifies Christ’s “appearance”, (divinity) when He suddenly came unto His temple on October 22, 1844. It represented “divinity” entering into the temple of the Millerites (humanity) on that date, for the Day of Atonement, meaning the day of “at one-ment”, represents the combination of divinity with humanity. The vision given by the Hiddekel River identifies what shall befall God’s people (humanity) in the latter days.

ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਮਸੀਹ ਦੇ “ਦਿੱਖ” (ਦਿਵਯਤਾ) ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ (ਮਨੁੱਖਤਾ) ਵਿੱਚ “ਦਿਵਯਤਾ” ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ, ਅਰਥਾਤ “ਏਕ-ਮੈਂਟ” ਦਾ ਦਿਨ, ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ (ਮਨੁੱਖਤਾ) ਉੱਤੇ ਕੀ ਬੀਤੇਗਾ।

The beginning of the vision of the “appearance” was the year 457 BC. Two hundred and twenty years after the prophetic period identifying the trampling down of the sanctuary and the host which began in 677 BC. The ending of the two hundred and twenty years that were linked together at the starting point of the two visions, was marked by the Wonderful Numberer, who is also the Wonderful Linguist in Habakkuk 2:20.

“ਪ੍ਰਤੀਤ” ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 457 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਦਾ ਵਰ੍ਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ-ਸਮੂਹ ਦੇ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 677 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤ, ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ-ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਦਭੁਤ ਗਿਣਨਹਾਰ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਹਬੱਕੂਕ 2:20 ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾਵਿਦ ਵੀ ਹੈ।

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚੁੱਪ ਰਹੇ। ਹਬੱਕੂਕ 2:20.

The link of humanity and divinity represented in the beginning by the starting points of the two prophecies was identified at their mutual endings by the chapter and verse that described the appearance of divinity suddenly coming into the temple He had constructed during the forty-six years beginning at the time of the end in 1798, and ending forty-six years later on October 22, 1844.

ਮਨੁੱਖਤਾ ਅਤੇ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਦੋਨੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਅੰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਅਤੇ ਆਇਤ ਰਾਹੀਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।

> Know ye not that ye are the temple of God, and that the Spirit of God dwelleth in you? If any man defile the temple of God, him shall God destroy; for the temple of God is holy, which temple ye are. 1 Corinthians 3:16, 17.

> ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੋ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਦਰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। 1 Corinthians 3:16, 17.

On October 22, 1844, in agreement with the vision of the “appearance”, Habakkuk identified that the Lord was in His holy temple. He had erected the temple that had been destroyed and trampled down for twenty-five hundred and twenty years, in forty-six years.

22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ, “appearance” ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਬੱਕੂਕ ਨੇ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. And the crowns shall be to Helem, and to Tobijah, and to Jedaiah, and to Hen the son of Zephaniah, for a memorial in the temple of the Lord. And they that are far off shall come and build in the temple of the Lord, and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me unto you. And this shall come to pass, if ye will diligently obey the voice of the Lord your God. Zechariah 6:12–15.

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ ਕਹਿਣਾ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਉੱਗੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਵੇਗਾ। ਹਾਂ, ਉਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਧਾਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਣ ਉੱਤੇ ਯਾਜਕ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਕਟ ਹੇਲੇਮ ਲਈ, ਅਤੇ ਤੋਬਿਯਾਹ ਲਈ, ਅਤੇ ਯਦਾਯਾਹ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਫਨਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੇਨ ਲਈ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰ ਵਾਸਤੇ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਦੂਰ ਹਨ ਉਹ ਆ ਕੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋਗੇ ਕਿ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਤਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣੋਗੇ। ਜ਼ਖ਼ਰਯਾਹ 6:12–15।

In John 2:20, after Christ had cleansed the temple, which according to Sister White was a fulfillment of Malachi chapter three, as was October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple.

ਯੂਹੰਨਾ 2:20 ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—ਜੋ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਵੀ ਸੀ—ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।

> Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:19–20.

> ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।” ਤਦ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇਂਗਾ?” ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਹ-ਰੂਪੀ ਮੰਦਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ 2:19–20.

In fulfillment of Malachi chapter three, Christ suddenly came to His temple when He cleansed the temple at the beginning of His ministry in John chapter two, which typified October 22, 1844. The temple cleansing by Christ in John chapter two, and October 22, 1844, were a fulfillment of Malachi chapter three. In John chapter TWO and verse TWENTY, we are informed that the human temple had been erected in forty-six years, and the divine temple was raised up in three days. The human temple only becomes Habakkuk’s “holy temple” when divinity suddenly comes into it, as it did on October 22, 1844, for divinity combined with humanity does not sin. The visions of the two great rivers of Shinar represent the truth that humanity combined with divinity does not sin.

ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ, ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844, ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸਨ। ਯੂਹੰਨਾ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਅਤੇ ਪਦ ਵੀਹ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਮੰਦਰ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਮੰਦਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਨੁੱਖੀ ਮੰਦਰ ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ “ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ” ਵਜੋਂ ਕੇਵਲ ਤਦੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੈਵਤਾ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੈਵਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੈਵਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

We will continue our consideration of verse forty of Daniel chapter eleven in the next article.

ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜੀਉਂਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਘਰ ਵਜੋਂ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਜਕਾਈ ਹੋਣ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਆਤਮਿਕ ਬਲੀਆਂ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ। 1 Peter 2:5.

Back to Articles