Article

# Panium - Number Twelve

ਪਾਨਿਉਮ - ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਨੰਬਰ

Daniel 11:40 and the Three Unsealings of Prophecy

ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੋਹਰ-ਖੁਲਾਸੇ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 12, 2025

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in the Bible. It represents the unsealing of the book of Daniel in 1798, 1989 and 2023. The three times the book was unsealed mark the conclusion of a scattering of “seven times.” 1798 marked the conclusion of the twenty-five hundred and twenty years of scattering that began in 723 BC when Assyria carried the northern ten tribes into captivity. 1989 marked the conclusion of 126 years since the rebellion of 1863, when the Seventh-day Adventist Church officially set aside the “seven times” of Leviticus twenty-six. 2023 marked the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven’s two witnesses being dead in the street. At the conclusion of the 2,520 years, (the 126 years and the 3½ days—all symbols of the “seven times”) the book of Daniel was unsealed.

ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗਹਿਰੇ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ 1798, 1989 ਅਤੇ 2023 ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਮੋਹਰ ਖੁਲ੍ਹਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਖੋਲੀ ਗਈ, ਉਹ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਇੱਕ ਛਿਟਕਾਓ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। 1798 ਨੇ ਉਸ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਛਿਟਕਾਓ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ 723 ਈਸਾਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਅਸ਼ੂਰ ਨੇ ਉੱਤਰੀਆਂ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। 1989 ਨੇ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ 126 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਸੈਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਲੇਵੀਵਿਧਾਨ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 2023 ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। 2,520 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ’ਤੇ (126 ਸਾਲ ਅਤੇ 3½ ਦਿਨ—ਜੋ ਸਭ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ), ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ।

Sister White informs us that in 1798 it was needful that men be presented with the events connected with the close of probation. When she records this fact, she is identifying parallel histories, for she also represents the message of the last days as the events connected with the close of probation. Speaking of Millerite history she records:

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ 1798 ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਰਪਾ-ਕਾਲ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਰਪਾ-ਕਾਲ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਉਹ ਦਰਜ ਕਰਦੀ ਹੈ:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> “ਇਹ ਅਵਸ਼ਕ ਸੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖਤਰੇ ਲਈ ਜਗਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਉਤੇਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ।” The Great Controversy, 310.

Speaking of the last days she records:

ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਿਆਂ, ਉਹ ਲਿਖਦੀ ਹੈ:

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. T he words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> “ਆਪਣੀ ਸਲੀਬੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਧਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਤ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਂ ਅਤੇ ਦਿਲਾਂ ਉੱਤੇ ਅੰਕਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਪਰ ਚੇਲੇ ਰੋਮੀ ਜੂਏ ਤੋਂ ਸਮਯਿਕ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਨ, ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਮੌਤ ਸਹੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਤਿਆਰ ਪਾਇਆ। ਯਿਸੂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਓਸੇ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੇਲਿਆਂ ਅੱਗੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਅਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਓਨੀ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਜਿੰਨੀ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੀ ਨਾ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੋਣ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਹਰ ਉਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਛੀਣ ਲੈਣ ਲਈ ਤੱਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਤਿਆਰ ਪਾਏਗਾ।” The Great Controversy, 595.

The Millerite message was unsealed in 1798 and it presented “the events connected with the close of probation.” When speaking of the last days, she applies the history of the disciples to illustrate the fact that “the events connected with the close of probation” are what make men wise unto salvation, but are not understood. The messages that were unsealed in 1798, 1989 and 2023 were messages that identified the “events connected with the close of probation.”

ਮਿਲਰਾਈਟ ਸੁਨੇਹਾ 1798 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਸਮਝੀਆਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਜੋ ਸੁਨੇਹੇ 1798, 1989 ਅਤੇ 2023 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਉਹੀ ਸੁਨੇਹੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਈ।

Verse forty represents a historical line when the book of Daniel is unsealed three times. In 1798 Daniel’s vision of the Ulai River representing chapters seven through nine was unsealed. In 1989 Daniel’s vision of the Hiddekel River representing chapter ten through twelve was unsealed. In 2023 the hidden history of verse forty of Daniel eleven was unsealed.

ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਇਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 1798 ਵਿੱਚ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ ਤੋਂ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੇ ਗਏ। 1989 ਵਿੱਚ ਹਿੱਦਕੇਲ ਦਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਦਸਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੇ ਗਏ। 2023 ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਹ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਆਯਤ ਦਾ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

The history of verse forty represents 1798 unto the Sunday law of verse forty-one, which is the history of the United States that is also the earth beast of Revelation thirteen, the false prophet of Revelation sixteen and the sixth kingdom of Bible prophecy. The same history represented in verse forty of Daniel eleven is also represented in one verse in the book of Revelation.

ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 1798 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦਾ ਝੂਠਾ ਨਬੀ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਮੇਮਣੇ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:11.

This verse, as in verse forty is the history that begins with the Alien and Sedition Acts of 1798 and ends with the Sunday law when the nation speaks as a dragon, a history that begins when papal Rome is taken off the throne and ends when papal Rome is restored to the throne. The history represented by both Revelation 13:11 and Daniel 11:40 begins with the removal of the fifth kingdom of Bible prophecy and ends with the removal of the sixth kingdom of Bible prophecy.

ਇਹ ਆਯਤ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ 1798 ਦੇ Alien and Sedition Acts ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:11 ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਦੋਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

The “seventy” years which Babylon reigned as the first kingdom of Bible prophecy unto the second kingdom of Bible prophecy represents the history of verse forty from 1798 unto the Sunday law.

ਉਹ “ਸੱਤਰ” ਵਰ੍ਹੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਬਾਬਲ ਨੇ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ 1798 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂਰ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਭੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਤੂਰ ਇੱਕ ਵੇਸ਼ਿਆ ਵਾਂਗ ਗਾਵੇਗਾ। ਹੇ ਭੁਲਾਈ ਗਈ ਵੇਸ਼ਿਆ, ਵੀਣਾ ਲੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰ; ਮਿੱਠਾ ਰਾਗ ਛੇੜ, ਬਹੁਤ ਗੀਤ ਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤੂਰ ਦੀ ਸੁਧ ਲਏਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵੇਸ਼ਿਆਚਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਯਸਾਯਾਹ 23:15–17.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history when the whore of Tyre is forgotten as recorded in Isaiah twenty-three, which expresses the period as “seventy years” and as the “days of one king.” From Nebuchadnezzar to Belshazzar the first kingdom of Bible prophecy reigned, thus typifying the sixth kingdom of Bible prophecy who began as a lamb but ends up speaking as a dragon. Nebuchadnezzar represents a follower of the lamb and Belshazzar a follower of the dragon.

1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਅਵਧੀ ਨੂੰ “ਸਤੱਰ ਸਾਲ” ਅਤੇ “ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ” ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਤੋਂ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਤੱਕ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਇੱਕ ਅਨੁਯਾਈ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਅਜਗਰ ਦੇ ਇੱਕ ਅਨੁਯਾਈ ਦੀ।

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history of the three angels of Revelation fourteen, beginning with the reformation of the Millerites and ending with the reformation of the one hundred and forty-four thousand. The message of the three angels is the judgment hour message. The Millerites announced the events connected with the opening of the judgment and the one hundred and forty-four thousand announce the events connected with the close of probation.

1798 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਦਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਜੋ ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਸੁਧਾਰ-ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਸੁਧਾਰ-ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਿਆਂ ਦੇ ਘੜੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ।

The events connected with the close of probation are portrayed upon internal and external lines of prophecy, and the events take place primarily in the history represented by verse forty of Daniel eleven. The events of verse forty end at the Sunday law in the United States, so the events of the final ingathering of God’s other children who are still in Babylon is not represented in verse forty; still the crisis that then confronts the world has just finished in the United States. Those events represent the judgment upon the United States and the purification of God’s church in advance of the church being lifted up as an ensign.

ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਸੰਕਟ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਝੰਡਾ ਬਣਾਕੇ ਉੱਚਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

The internal events connected with the close of probation identify Christ’s work as High Priest in finishing the mystery of God among His last day people. The external events identify the role of the United States in restoring power to the papacy. The entire history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, the entire history of Laodicea occurs during the history represented by verse forty.

ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਸੀਹ ਦੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਹਰੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸਮੂਚਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦਾ ਸਮੂਚਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਾਲਖੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

The internal and external lines within verse forty are represented by the two horns of the earth beast. The horn of Republicanism is the external line and the horn of Protestantism is the internal line. Both lines exist within the history of the sixth kingdom, and at the conclusion of the history of the sixth kingdom God’s judgment is brought upon both the Protestant and Republican horns. The message that identifies the events connected with the close of probation is the message that identifies the events that are brought upon the United States as it fills up its cup of probationary time. The message that identifies the events connected with the close of probation is also the message that identifies the events that are brought upon Seventh-day Adventism as it fills up its cup of probationary time.

ਚਾਲੀਵੇਂ ਆਯਤ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾਵਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਗਣਤੰਤਰਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਿਆਇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰਵਾਦੀ ਦੋਹਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਿਰਪਾ-ਸਮੇਂ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੁਨੇਹਾ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਉੱਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਿਰਪਾ-ਸਮੇਂ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

Within the history of verse forty there are three times the book of Daniel is unsealed, and each of the three times produces an internal and external line that presents the events connected with the close of probation. Each of the three waymarks is preceded by a scattering of seven times. Verse forty therefore represents the history of 1798 unto the Sunday law, and the prophetic waymarks within that history are the “events connected with the close of probation.” Within the history of verse forty the internal line represents a transition from Philadelphia unto Laodicea at the beginning and a transition from Laodicea to Philadelphia at the ending. The beginning represented a reformatory movement as illustrated by the parable of the ten virgins which typified a reformatory movement at the ending that also fulfilled the parable to the very letter.

ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕ੍ਰਿਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ ਦਾ ਇਕ ਛਿਟਕਾਉ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ 1798 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਬਿੰਦੂ “ਕ੍ਰਿਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਹਨ। ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਤੋਂ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਤੋਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਨੂੰ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁਧਾਰਕ ਆੰਦੋਲਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਸੁਧਾਰਕ ਆੰਦੋਲਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਰੂਪ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਪੂਰਾ ਵੀ ਕੀਤਾ।

The Philadelphian Millerite movement began with a fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six in 1798, and then another fulfillment of the “seven times” on October 22, 1844. At least by 1856 both James White and Sister White identified the movement as in a Laodicean condition. In the same year new light on the “seven times” was presented in the official church publication that was never finished. “Seven times” was fulfilled in 1798, and thereafter William Miller discovered the “commencement of the chain of truth” as Sister White called it, and the commencement of the chain of truth was the “seven times.” 1798 was a fulfillment of the “seven times,” thereafter Miller makes his foundational discovery of the “seven times” as the book of Daniel is unsealed. After that October 22, 1844 marks another fulfillment of the “seven times, which is in turn followed by a transition in the movement from Philadelphia unto Laodicea in the same year that new light upon the “seven times” is left unfinished. In 1863 what had been the Millerite Philadelphian movement until 1856 when it transitioned into the Millerite Laodicean movement became an legally registered church, largely under the premises and pressures of the Civil War and protecting the youth of the church. The movement ended in 1863 when it became a church. Seven years prior, in 1856 Laodicea set aside a message of new light upon the very topic which was William Miller’s first prophetic discovery.

ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1798 ਵਿੱਚ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਹੋਰ ਇੱਕ ਪੂਰਤੀ ਹੋਈ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 1856 ਤੱਕ ਜੇਮਸ ਵ੍ਹਾਈਟ ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ। ਉਸੇ ਸਾਲ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਨਵੀਂ ਜੋਤ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜੋ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਈ। “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਪੂਰਤੀ 1798 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਖੋਜੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ “ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸ਼੍ਰਿੰਖਲਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ” ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸ਼੍ਰਿੰਖਲਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਹੀ ਸਨ। 1798 “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰਤੀ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਣਮੁਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਿਲਰ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਆਪਣੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਹੋਰ ਇੱਕ ਪੂਰਤੀ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤਦਨੰਤਰਨ ਉਸੇ ਸਾਲ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆ ਤੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵੱਲ ਇੱਕ ਬਦਲਾਅ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸੇ ਸਾਲ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਨਵੀਂ ਜੋਤ ਅਧੂਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 1863 ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅੰਦੋਲਨ 1856 ਤੱਕ ਮਿਲਰਾਈਟ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਦਲ ਕੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਲੀਸੀਆ ਬਣ ਗਿਆ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਦਬਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਯੁਵਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ। 1863 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਲੀਸੀਆ ਬਣ ਗਿਆ, ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, 1856 ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਨੇ ਨਵੀਂ ਜੋਤ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜੋ ਓਸੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਸੀ ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਖੋਜ ਸੀ।

The Millerite movement and the light that is called “the commencement of the chain of truth,” the light of the “seven times” was opened up to the leadership of the Laodicean movement who gradually set aside a desire to uphold the “seven times” and at the end of seven years (“seven times”) in 1863, a new chart and prophetic message is produced without any reference to the “seven times.”

ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਅਤੇ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜਿਸ ਨੂੰ “ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਲੜੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਅਰਥਾਤ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ—ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ; ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ (“ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ”) ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, 1863 ਵਿੱਚ, “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤੇ ਬਿਨਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਚਾਰਟ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

In 1863 the conclusion of Isaiah’s sixty-five year prophecy concluded right where it started, with a civil war between north and south. The issue of slavery in 1863 had been typified by the carrying away of both the northern and southern kingdoms in fulfillment of the “seven times,” and the slavery into which Israel was carried into fitly represented the issues of slavery at the end. 1863 represents the end of the prophetic structure based upon Isaiah’s sixty-five year prophecy.

1863 ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਠੀਕ ਓਥੇ ਹੋਇਆ ਜਿੱਥੋਂ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ—ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਨਾਲ। 1863 ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਮਸਲਾ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਬੰਧਕ ਬਣਾਕੇ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਣ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵ-ਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਗੁਲਾਮੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਯਥੋਚਿਤ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ। 1863 ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਰਚਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> Thus saith the Lord God, It shall not stand, neither shall it come to pass. For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7–9.

> ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਾਇਮ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਸਿਰ ਦਮਿਸ਼ਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਮਿਸ਼ਕ ਦਾ ਸਿਰ ਰੇਜ਼ੀਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੈਂਸਠ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਐਫਰਾਈਮ ਐਸਾ ਟੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਨਾ ਰਹੇਗਾ। ਅਤੇ ਐਫਰਾਈਮ ਦਾ ਸਿਰ ਸਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਰਿਆ ਦਾ ਸਿਰ ਰਿਮਲਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰ ਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 7:7–9.

Rightly understood this prophecy beginning in 742 BC identifies three waymarks within a sixty-five year span. Two of the waymarks identify the starting points of twenty-five hundred and twenty years of captivity and slavery for both the northern and southern kingdoms of Israel. In 742 BC the northern and southern kingdoms were involved in a civil war, and the northern ten tribes had formed an alliance with Syria to invade the southern kingdom of Judah. Nineteen years later in 723 BC the northern ten tribes were carried into slavery by the Assyrians. Forty-six years later in 677 BC the Assyrians captured Manasseh and took him to Babylon. Twenty-five hundred and twenty years after 723 BC arrives at 1798, the time of the end and beginning of verse forty. Forty-six years later the “seven times” against the southern kingdom that began in 677 BC ended in 1844. Nineteen years later in 1863 the prophetic characteristics of 742 BC are represented to the very letter. A civil war between the northern and southern kingdoms is under way in 742 BC and 1863. In 742 BC the prediction given by Isaiah to wicked King Ahaz was concerning the impending enslavement of both the northern and southern kingdoms, and in 1863, the very center point of the Civil War President Lincoln proclaimed the Emancipation Proclamation beginning the process of ending slavery. The warning given to wicked King Ahaz in 742 BC was given in the literal glorious land typifying the message given by Lincoln in the spiritual glorious land.

ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝੀ ਗਈ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜੋ 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਾਂ ਲਈ ਕੈਦ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਯਹੂਦਾਹ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀਰਿਆ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਕਬੀਲੇ ਅੱਸੀਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਏ ਗਏ। ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 677 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਅੱਸੀਰੀਆਂ ਨੇ ਮਨੱਸੇ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰਕੇ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ। 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 1798 ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ,” ਜੋ 677 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਸਨ, 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1863 ਵਿੱਚ, 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅੱਖਰਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਅਤੇ 1863 ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਹੈ। 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਰਾਜਾ ਆਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਆਸੰਨ ਗੁਲਾਮੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸੀ, ਅਤੇ 1863 ਵਿੱਚ, ਅਰਥਾਤ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲਿੰਕਨ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਰਾਜਾ ਆਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿੰਕਨ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।

Seven years after the messages of the “seven times” by Hiram Edson were published in 1856 Adventism produced the 1863 chart which removed the Millerite teaching of the seven times, thus calling into question multitudes of passages where Ellen White teaches that we are to repeat the messages of the Millerites, and also that we are to defend against those messages being attacked. The same year they became a legally registered church. There is more which can be written about 1863 and its prophetic implications, but what I am here noting is that there are several witnesses, both internal and external that identify the rebellion of 1863, whether it be the rebellion of the external with the southern states, or the rebellion of the internal with the rejection of the first foundational truth. 1863 is one of the events within the history of verse forty that represents a waymark that makes up the “events connected with the close of probation.”

ਹਾਇਰਮ ਐਡਸਨ ਵੱਲੋਂ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ 1856 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ 1863 ਦਾ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਅਧੀਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੇ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣ ਗਏ। 1863 ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਹਿਤ ਅਰਥਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇਹ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਈ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹਨ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਵੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਵੀ, ਜੋ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਾਹਰੀ ਬਗਾਵਤ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਗਾਵਤ ਪਹਿਲੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੱਚ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਵੇ। 1863 ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ waymark ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ “ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

1863 aligns with the beginning of forty years in the wilderness for ancient literal Israel. At the end of the forty years Joshua led ancient Israel into the Promised Land and they brought down Jericho and pronounced a curse upon any who would rebuild Jericho. In 1863 the leadership of Laodicean Adventism rebuilt Jericho. 1863 is represented in the beginning and ending of the forty years in the wilderness. 1863 is a prophetic waymark that ties together history of the external and internal lines of verse forty’s history. There is the seventh church, “a church judged” as the word “Laodicea” means, entering into a period represented by an entire generation dying in the wilderness. At the same point, the first Republican president is being the work of freeing the slaves, thus typifying the last Republican Presidents who will implement martial law in a period of crisis leading to what inspiration calls “national ruin.”

1863 ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਯਹੋਸ਼ੂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਉਚਾਰਿਆ ਜੋ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣਗੇ। 1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਨੇ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ। 1863 ਜੰਗਲ ਦੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। 1863 ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ ਜੋ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਸੱਤਵੀਂ ਕਲੀਸੀਆ ਹੈ, “ਇੱਕ ਨਿਆਇਤ ਕਲੀਸੀਆ,” ਜਿਵੇਂ ਕਿ “ਲਾਓਦਿਕੀਆ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਪੂਰੀ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਬਿੰਦੂ ਤੇ, ਪਹਿਲਾ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਕਟ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਸੈਨਿਕ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕਰਨਗੇ, ਜੋ ਉਸ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ “ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਰਬਾਦੀ” ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।

In the waymarks of the beginning the waymarks of the end are represented and the events connected with the close of the judgment were typified in the events connected with the opening of the judgment. The rebellion at Kadesh in rejecting the message of Joshua and Caleb at the beginning of the forty years typified the rebellion of Moses’ in striking the Rock at Kadesh at the end of the forty years. 1863 identifies the Sunday law where Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and where the twenty-five ancient men in Jerusalem are bowing to the sun in Ezekiel chapter eight, and where Shiloh is repeated upon those who trust in the lying words, “the temple of the Lord are we.”

ਆਰੰਭ ਦੇ ਮੀਲ-ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਬਗਾਵਤ, ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿਖੇ ਚੱਟਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। 1863 ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਯਿਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪੱਚੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰਖ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੀਲੋਹ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਝੂਠੇ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਅਸੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹਾਂ।”

We will continue this study of Panium in the next article.

ਅਸੀਂ ਪਾਨਿਯੁਮ ਦੇ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles