Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਸੰਖਿਆ ਤੀਹ

ਡਰ ਦੀ ਘੜੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2023

Formats

PDF
Word

ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦਾ ਉਸ ਰਹੱਸਮਈ ਲਿਖਤ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੰਬੋਧਦਾ, ਸਗੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਮੋੜ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਡਰ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਡਰ ਇਸਲਾਮ ਦੀ “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ” ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਡਰ ਜਣੇਹੇ ਵਿੱਚ ਪਈ ਇਸਤਰੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧਦੀ ਹੋਈ ਪੀੜਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਰ ਤੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਡਰ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦੇ ਭੋਜ ਦੀ “ਘੜੀ” ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਵਾਵਾਂ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਫਿਸਲਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੀ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਤੂਰੁਸ ਲਈ ਵਿਲਾਪ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਕੇ ਤੂਰੁਸ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਕਿਹੜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੂਰੁਸ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਦੇ ਵਰਗਾ?”

> ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਤੇਰੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਬਣੀ ਸੀ। ਤੇਰੇ ਮੱਲਾਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ; ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੋੜ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ, ਤੇਰੇ ਮੇਲੇ, ਤੇਰਾ ਵਪਾਰ, ਤੇਰੇ ਮੱਲਾਹ, ਤੇਰੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਤੇਰੇ ਜਹਾਜ਼-ਮੁਰੰਮਤਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਮਾਲ ਦੇ ਵਪਾਰੀ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਨਾਸ਼ ਦੇ ਦਿਨ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਤੇਰੇ ਮੱਲਾਹ-ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਚੀਖ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਉਪਨਗਰ ਕੰਬ ਉਠਣਗੇ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਚੱਪੂ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਮੱਲਾਹ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਆਪਣੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਆਉਣਗੇ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋਣਗੇ; ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਚੀ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਕੌੜੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਧੂੜ ਸੁੱਟਣਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਖ ਵਿੱਚ ਲੋਟਣਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਟਾਟ ਬੰਨ੍ਹਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਲ ਦੀ ਕੌੜਾਹਟ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੋਣਗੇ ਅਤੇ ਕੌੜੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨਗੇ। ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਤਮ-ਗੀਤ ਚੁੱਕਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੋਣਾ-ਪੀਟਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣਗੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਤੀਰੁਸ ਵਰਗਾ ਕਿਹੜਾ ਨਗਰ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਮਾਲ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਸੀ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੀ ਸੀ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਬੇਅੰਤ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਪਾਰ ਦੀ ਬਹੁਤਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨਵਾਨ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤੋੜੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਤੇਰਾ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਵੇਗੀ। ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸੀ ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਹੁਤ ਡਰ ਜਾਣਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਿਹਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਪਾਰੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੀਟੀ ਮਾਰਣਗੇ; ਤੂੰ ਭੈ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਂਗੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਰਹੇਂਗੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 27:25–36।

ਤੂਰੁਸ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਾਂ ਰਾਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਕੜਵੇ ਰੋਣ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਤੂਰੁਸ ਵਰਗਾ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ?” ਉਹ ਇਹ ਉਸ “ਸਮੇਂ” ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਤੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਰੋਮ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜੋ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਠਾਂਦਾ ਹੈ।

> ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਗੀਆਂ—ਮੌਤ, ਅਤੇ ਸੋਗ, ਅਤੇ ਕਾਲ; ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਰਾਮ-ਆਇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸੜਨ ਦਾ ਧੂੰਆ ਵੇਖਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਰੋਣਗੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨਗੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿਣਗੇ, ਹਾਏ, ਹਾਏ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਬਾਬਲ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਸ਼ਹਿਰ! ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਹੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਿਆਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੋਣਗੇ ਅਤੇ ਸੋਗ ਕਰਨਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਦਾ: ਸੋਨੇ ਦਾ, ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਮਿਹਣੇ ਕਪੜੇ ਦਾ, ਅਤੇ ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ ਦੇ ਕਪੜੇ ਦਾ, ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਕਪੜੇ ਦਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲੱਕੜ ਦਾ, ਅਤੇ ਹਾਥੀਦੰਦ ਦੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਲੱਕੜ, ਅਤੇ ਪਿੱਤਲ, ਅਤੇ ਲੋਹੇ, ਅਤੇ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੇ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਦਾਲਚੀਨੀ ਦਾ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਦ੍ਰਵਿਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਇਤਰਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਲੁਬਾਨ ਦਾ, ਅਤੇ ਦਾਖਰਸ ਦਾ, ਅਤੇ ਤੇਲ ਦਾ, ਅਤੇ ਮਿਹਣੇ ਆਟੇ ਦਾ, ਅਤੇ ਗਹੂੰ ਦਾ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਭੇੜਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਗੁਲਾਮਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਫਲਾਂ ਦੀ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਆਦਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾਯੋਗ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੈਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੱਭੇਗੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਸਤਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧਨਵਾਨ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਰੋਂਦੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਏ, ਹਾਏ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਮਿਹਣੇ ਕਪੜੇ, ਅਤੇ ਜਾਮਨੀ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ, ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ! ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਹੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਹਰ ਜਹਾਜ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਾਰੀ ਸੰਗਤ, ਅਤੇ ਮੱਲਾਹ, ਅਤੇ ਜਿੰਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਰਾਹੀਂ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੂਰ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੜਨ ਦਾ ਧੂੰਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕਿਹੜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਇਸ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਹੈ! ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਧੂੜ ਸੁੱਟੀ, ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਏ, ਹਾਏ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਹਾਜ਼ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਏ ਸਨ! ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਹੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:8–19।

ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ-ਖੁਲ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸੈਂਤੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ—ਜੋ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਤੱਕ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਰਹੀਆਂ—ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਵਜੋਂ ਜੀਵਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਸਤੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਆਂ ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ ਦੀ “ਘੜੀ” ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹੀ “ਘੜੀ” ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੀ ਦੀਵਾਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਲਿਖਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਲਿਖਤ ਨੇ ਉਹ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ-ਗੋਲ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਬਣਤਰ ਇਸਲਾਮ ਦੀ “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ” ਦੁਆਰਾ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੀ ਅਣਗੌਲੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੇਠਲੀ “ਦੀਵਾਰ” ਰਾਹੀਂ ਗੁਪਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਰਕ ਕੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਉਹ “ਸ਼ਹਿਰ” ਜਾਂ ਰਾਜ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਵਣਜਾਰੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਇਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ,” ਉਹ ਤੂਰ ਦੀ ਉਸ ਵੇਸ਼ਿਆ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਵਣਜਾਰੇ ਉਹੀ ਵਣਜਾਰੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਹਾਏ, ਹਾਏ,” ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਵਿੱਤੀ ਸੰਰਚਨਾ ਢਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਹਾਏ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਉਹੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਅਤੇ ਤੇਰਹੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉੱਡਦਿਆਂ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਾਏ, ਹਾਏ, ਹਾਏ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਕੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੋ ਉਹ ਤਿੰਨ ਦੂਤ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਾਲੇ ਵਜਾਉਣਾ ਹੈ! ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:13.

ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਨਾਸ ਉੱਤੇ “ਹਾਏ, ਹਾਏ” ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਹਾਏ, ਹਾਏ,” ਅਤੇ ਇਹ “ਹਾਏ” ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭੀਤ ਉੱਤੇ ਲਿਖਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਡਰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਡਰ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਸੰਰਚਨਾ ਇਸਲਾਮ ਵੱਲੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਹਮਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਲਾਗੂਅਮਲੀ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈਂ ਦੇ “ਭਾਰ” ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ “ਸੂਰ” ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਬਾਰੇ ਹੈ।

> ਸੂਰ ਦਾ ਭਾਰ। ਹੇ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ੋ, ਵਿਲਾਪ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਐਸਾ ਕਿ ਨਾ ਕੋਈ ਘਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਨਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਸਥਾਨ। ਕਿੱਤੀਮ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਟਾਪੂ ਦੇ ਵਸਨੀਕੋ, ਚੁੱਪ ਰਹੋ; ਤੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਦੋਨ ਦੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਭਰਪੂਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਿਹੋਰ ਦਾ ਬੀਜ, ਦਰਿਆ ਦੀ ਫਸਲ, ਉਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਮੰਡੀ ਹੈ। ਹੇ ਸਿਦੋਨ, ਲੱਜਿਤ ਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ, ਅਰਥਾਤ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ ਹੈ: ਮੈਂ ਨਾ ਜਨਮ-ਪੀੜ ਸਹੀ, ਨਾ ਬੱਚੇ ਜਣੇ; ਨਾ ਮੈਂ ਜਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ, ਨਾ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਮਿਸਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸੂਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੀੜਤ ਹੋਣਗੇ। ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਵੱਲ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਓ; ਹੇ ਟਾਪੂ ਦੇ ਵਸਨੀਕੋ, ਵਿਲਾਪ ਕਰੋ। ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਆਨੰਦਮਈ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ ਅਤਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹੈ? ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੈਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਪਰਦੇਸ ਵਾਸ ਲਈ ਲੈ ਜਾਣਗੇ। ਸੂਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਸੌਦਾਗਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹਨ, ਇਹ ਯੋਜਨਾ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੈ? ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਕਲੰਕਿਤ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਮਾਣਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੀ ਧੀਏ, ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਜਾ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬਲ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ; ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਵਪਾਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਗੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪੀੜਿਤ ਕੁਆਰੀਏ, ਸਿਦੋਨ ਦੀ ਧੀਏ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਫਿਰ ਕਦੇ ਆਨੰਦ ਨਾ ਕਰੇਂਗੀ; ਉੱਠ, ਕਿੱਤੀਮ ਵੱਲ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾ; ਉੱਥੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਵੇਖੋ, ਕਲਦੀਆਂ ਦਾ ਦੇਸ਼; ਇਹ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਸਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸ਼ੂਰੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਬੁਰਜ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਮਹਲ ਬਣਾਏ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਖੰਡਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ੋ, ਵਿਲਾਪ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਬਲ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸੂਰ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਭੁੱਲਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਸੂਰ ਇੱਕ ਵੇਸ਼ਿਆ ਵਾਂਗ ਗਾਏਗਾ। ਹੇ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਵੇਸ਼ਿਆਏ, ਵੀਣਾ ਲੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰ; ਮਿੱਠਾ ਸੁਰ ਬਜਾ, ਬਹੁਤ ਗੀਤ ਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਸੂਰ ਦੀ ਸੁਧ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੋਵੇਗੀ; ਉਹ ਨਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਵਪਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਖਾਣ, ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ। ਯਸਾਯਾਹ 23:1–18।

ਸੱਤਰ ਸਾਲ, ਜੋ “ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ” ਵਾਂਗ ਹਨ, ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਬਾਬਲ ਨੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਉਸ “ਘੜੀ” ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਭੋਜਨ-ਭਵਨ ਦੀਆਂ ਭਿੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਖਾਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਓਸੇ ਰਾਤ ਉਹ ਉਸ ਤਾਕਤ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਜੋ “ਭਿੱਤ” ਰਾਹੀਂ ਬਿਨਾ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਏ ਅੰਦਰ ਆਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਾਬਲ ਦੀ ਮੈ ਪੀਦਾ ਹੋਇਆ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦਾ ਵਾਦਕ-ਦਲ ਸੰਗੀਤ ਵਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਗਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਇਸਰਾਏਲ ਨੱਚਦਾ ਅਤੇ ਨਿਵਦਾ ਸੀ।

ਤਦ ਸਭ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਭੈ ਛਾ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ “ਸੂਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਤਿ ਕੀਤੀ ਸੀ” ਅਤੇ “ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ ਸੀ” “ਕਿ ਸਭ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਕਲੰਕਿਤ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਆਦਰਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਕਰ ਦੇਵੇ।” ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ “ਘੜੀ” ਦੇ “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਨਾਲ “ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ,” ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਵਪਾਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ,” “ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਗੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ।” ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਲਈ ਭੈ ਦੀ ਉਸ “ਘੜੀ” ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਲਿਖੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਖੋਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਹੀ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਅਜੇ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਭੇਦਮਈ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜੇ ਉਹ ਲਿਖਤ ਦਾ ਅਰਥ ਦੱਸ ਸਕਣ, ਪਰ ਇਹ ਹੋ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਬਲ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬਾਈਬਲ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਉਹ ਵਿਧੀ ਵਰਤਦੇ ਸਨ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਨਕਲ ਸੀ। ਉਹ ਭੇਦਮਈ ਸ਼ਬਦ ਮੋਹਰਬੰਦ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਰਗੇ ਹਨ।

> ਤਦ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਅੰਦਰ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ; ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਸਕੇ। ਤਦ ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਰੰਗ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਹੁਣ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਣੀ ਭੋਜਨ-ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਆਈ; ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਨੇ ਬੋਲ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਤੈਨੂੰ ਘਬਰਾਉਣ ਨਾ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਰੰਗ ਨਾ ਬਦਲੇ। ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੋਤਿ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਬੁੱਧਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੁੱਧਿ ਵਰਗੀ, ਪਾਈ ਗਈ ਸੀ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ—ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆਖਦੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ—ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਾਰਾ-ਵੇਤਿਆਂ, ਕਸਦੀਆਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਤਾਉਣਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਸੇ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉੱਤਮ ਆਤਮਾ, ਗਿਆਨ, ਸਮਝ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਅਰਥ ਲਾਉਣਾ, ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ, ਅਤੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਰਥ ਦੱਸੇਗਾ। ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਉਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਹੈਂ, ਜੋ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਕੈਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਯਹੂਦਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ? ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੈਥੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋਤਿ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਬੁੱਧਿ ਤੈਥੇ ਪਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ, ਤਾਰਾ-ਵੇਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣ; ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਰਥ ਨਾ ਦੱਸ ਸਕੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਅਰਥ ਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਸਕੇਂ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਸਕੇਂ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਬੈਂਗਣੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਪਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 5:8–16।

ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਉਹ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਦਾਦੇ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਲਿਖੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਕੌਣ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਸੀ (ਕਿਉਂਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸਤ੍ਰੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ), ਜੋ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ।

> ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਸੀ,—ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਦੇ ਦਾਦੇ ਦੀ ਰਾਣੀ। ਇਸ ਸੰਕਟ ਦੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਰਣ ਭੇਜ ਦਿੱਤੀ। “ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੁ,” ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਤੈਨੂੰ ਘਬਰਾਏ ਨਾ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਮੁਖਮੰਡਲ ਨਾ ਬਦਲੇ। ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵਰਗੀ, ਪਾਈ ਗਈ ਸੀ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ, ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰਾਂ, ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ, ਕਸਦੀਆਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; …ਹੁਣ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਦੱਸੇਗਾ।”

> “‘ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।’ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਿਆਂ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਕੀ ਤੂੰ ਓਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਹੈਂ, ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਦੀ ਬੰਧੂਆਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਜੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਇਆ ਸੀ? ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਜੋਤਿ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ…. ਹੁਣ ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਸਕੇਂ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਸਕੇਂ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਲਾਲ ਬਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਪਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਹਾਕਮ ਹੋਵੇਂਗਾ।’”

> “ਦਾਨੀਏਲ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿੱਖ-ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਘਬਰਾਇਆ ਜਾਂ ਡਰਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਤੇਰੇ ਹੀ ਲਈ ਰਹਿਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਇਨਾਮ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ; ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਲਿਖਤ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਰਬੋਤਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜ, ਮਹਿਮਾ, ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ…. ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜਸੀ ਸਿੰਹਾਸਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਸ ਤੋਂ ਲੈ ਲਈ ਗਈ…. ਅਤੇ ਹੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਨਿਮਾਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਤੇਰੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ, ਤੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ, ਅਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਉਪਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨੇ, ਪਿੱਤਲ, ਲੋਹੇ, ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜਿਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਾਹ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।’”

> “‘ਇਹ ਉਹ ਲਿਖਤ ਹੈ ਜੋ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ: ਮਨੇ, ਮਨੇ, ਤੇਕੇਲ, ਉਫ਼ਾਰਸਿਨ। ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ: ਮਨੇ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਦਿਨ ਗਿਣੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤੇਕੇਲ: ਤੈਨੂੰ ਤੱਕੜੀ ਵਿੱਚ ਤੋਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਘਾਟਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੇਰੇਸ: ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਦੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।’”

> “ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਤੋਂ ਟਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਿਖਾਈਆਂ ਜੋ ਉਹ ਸਿੱਖ ਸਕਦਾ ਸੀ ਪਰ ਸਿੱਖੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਇੰਨੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਦੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਵਿਹਾਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਜੋ ਉਹ ਲੈ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਸਾਈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਤੀਜਾ ਲਿਆਇਆ।”

> “ਇਹ ਸ਼ੇਖ਼ੀ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਭੋਜਨ ਸੀ ਜੋ ਕਲਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਟੇਢੀ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਹਾਰਿਆ ਹੈ, ਅਪਰਿਵਰਤਨੀਯ ਦੰਡ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਪਮਾਨਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਲਈ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀ ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼੍ਰਿੰਗਾਲ ਮੌਜ-ਮਸਤ ਵਿੱਚ ਚਰਮ ਸੀਮਾ ਤੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਨੇ ਯੂਫ਼ਰੇਟਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿਚੋਂ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਕੁਰੁਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਹੇਠਾਂ ਖੜੇ ਸਨ। ‘ਉਸੇ ਰਾਤ,’ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ‘ਕਲਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਦਾਰਾਯੂਸ ਮਾਦੀ ਨੇ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ।’” Bible Echo, May 2, 1898.

ਸੰਕਟ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਣੀ (ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ) ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਰੋਤ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜੋ “Future for America” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇ। ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨੇਗੋ ਦੁਆਰਾ ਅੱਗ ਦੇ ਭੱਠੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਝੰਡੇ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੁਣ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੀ “ਘੜੀ” ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜੋ ਉਸ ਝੰਡੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਲਈ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣਗੇ।

> “‘ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭਾਵਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨਗੇ, … ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਾਕਮਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਗਵਾਹੀ ਹੋਵੇ।’ ਮੱਤੀ 10:17, 18, R. V. ਜ਼ੁਲਮ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਏਗਾ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਸੇਵਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣਗੇ, ਜੋ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸ਼ਾਇਦ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਨਾ ਸੁਣਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਤੋੜ-ਮਰੋੜ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਅਕਸਰ ਇਸ ਦੇ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦਾ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਕੋ ਹੀ ਸਾਧਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਆਈਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਗਵਾਹੀ ਸੁਣਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਕਟ ਦੀ ਘੜੀ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਯਿਸੂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਉਸੇ ਘੜੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਬੋਲਣਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।’ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਸੱਚਾਈ ਆਪਣੀ ਦਿਵਯ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਅਨਮੋਲਤਾ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਣਗੇ। ਪਰ ਹਾਨੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਮੌਤ ਤਕ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਆਦਰਸ਼ ਦੀ ਨਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਰੋਧ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਨੂੰ ਹਾਕਮਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।” The Desire of Ages, 354.

ਤਿੰਨ ਯੋਗ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਭੇਟ-ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਦਗੀ ਨਾਲ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਉਹ ਵਿਆਖਿਆ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜੋ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੀ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਬੇਲਸ਼ੱੱਸਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “ਜੋ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਅਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਘਾਟੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਜੇਹੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਕਿ ਹਰ ਪਰਿਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਗੱਲ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਹੇਠ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਦਾਅਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸਭ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਨਿੱਜੀ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਲਹੂ-ਰਹਿਤ ਹੱਥ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਿੰਦਕ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਆਏ ਭਿਆਨਕ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਅੱਗ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ, ‘ਤੈਨੂੰ ਤੋਲ ਵਿੱਚ ਤੋਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਘਾਟਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ’; ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਦਿੱਤੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਨਿੰਦਾ ਵੀ ਉਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।” Messages to Young People, 229.

Back to Articles