Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇਕ ਸੌ ਇਕਤਾਲੀਹ

ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀਕ ਮਹੱਤਵ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼

Author

Jeff Pippenger

Published

March 17, 2024

Formats

PDF
Word

ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਸਿਰ ਵਜੋਂ, ਅਰਥਾਤ ਸੱਤ ਸਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ, ਮੁੜ ਪਰਤਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਸਕੀਏ, ਜਦੋਂ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ, ਅਰਥਾਤ ਸੱਤ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਪਾਪਾਈ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਵਿਚਾਰ-ਚਰਚਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਮੇਲ ਪਰਬਤ ਅਤੇ ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

> ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦੇਸ਼ ਉਲਟੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਏਦੋਮ, ਅਤੇ ਮੋਆਬ, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਮੁਖੀ ਲੋਕ। ਦਾਨੀਏਲ 11:41.

ਉਸ ਪਦ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਜਾਲੀ ਰਾਜਾ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਯਹੂਦਾ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਗਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਣ, ਹੋਰ ਕਾਰਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਸੀ। ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਮਹਿਮਾਮਈ ਸੀ ਕਿ ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਗਰੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣਾ ਚੁਣਿਆ।

> ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆਇਆ, ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਭ ਗੋਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਲਈ ਇੱਕ ਭਵਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਇਸਰਾਏਲ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਪਰ ਮੈਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਉੱਥੇ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਇਸਰਾਏਲ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। 2 ਇਤਿਹਾਸ 6:5, 6.

ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਮਹਿਮਾਮਈ ਧਰਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਆਤਮਿਕ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਧਰਤੀ, ਅਰਥਾਤ ਮਹਿਮਾਮਈ ਧਰਤੀ ਹੈ।

> “ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਰਨ-ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੰਤਰਾਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਸਕਣ; ਉਹ ਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਲੰਮੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਦੀ ਢਾਲ ਤਣੀ ਰਹੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਧਰਮ ਦਾ ਭੰਡਾਰ-ਘਰ ਬਣਾਕੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਹੈ,—ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਵਿਧਾਨ-ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨਾਲ ਛੇੜਛਾੜ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਧਰਮਤਿਆਗ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਵੇਗਾ,—ਤਦ ਹੀ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ।” Signs of the Times, June 12, 1893.

ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਸਾਬਕਾ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ) ਨੂੰ, ਪਦ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ, 1989 ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਪਦ ਇਕਤਾਲੀ ਵਿੱਚ “ਦੇਸ਼ਾਂ” ਸ਼ਬਦ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ “ਬਹੁਤੇ” ਜੋ ਢਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਰਗ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸੱਬਤ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।

> “ਸੱਬਤ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਰੋਮਨ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ, ਚੌਥੇ ਹੁਕਮ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ, ਸੱਚੇ ਸੱਬਤ ਦੀ ਥਾਂ ਝੂਠੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਪਾਈ ਸੱਬਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਦਿਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।”

> “ਪਰ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਹਰ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸੰਗਤ ਇਸ ਤੋਂ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤਿ ਨਾ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਉਹ ਚੌਥੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਬੱਝਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖਣ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਝੂਠੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਵੇਗੀ, ਤਦ ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੇਖਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਤਦ ਜੋ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।”

> “ਤੇਜ਼ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਇੱਕ ਝੂਠੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਲਈ ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਸੱਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਜ਼ੁਲਮ ਸਹੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪਾਪਾਈ ਸੱਬਤ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕੇਵਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।” Bible Training School, February 2, 1913.

“ਬਹੁਤਿਆਂ” ਦਾ ਉਹ ਵਰਗ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਢਾਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਸਭਤ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਉੱਤਰਦਾਈ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਣਗੇ—ਉਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋੜ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੰਕਟ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਗ ਲਾਓਦੀਕੇਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਟਕਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਗਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲਾਓਦੀਕੇਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ 1844 ਤੋਂ 1863 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਵੇਲੇ, ਜਾਂ 2001 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਵੇਲੇ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਬਿਨਾ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ? ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਰੁੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਦੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਬੰਨ੍ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਬਾਹਰੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿਓ; ਉੱਥੇ ਰੋਣਾ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦਾ ਪੀਸਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਪਰ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਮੱਤੀ 22:12–14.

ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਭਾਵੇਂ 1844 ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ 2001 ਵਿੱਚ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਇੱਕ ਬੁਲਾਹਟ ਸੀ। ਜਿਹੜੇ “ਬਹੁਤੇ” ਸੰਡੇ ਲਾਅ ਦੇ ਸਮੇਂ ਡਿਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹੀ “ਬਹੁਤੇ” ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਵਿਆਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਰੋਮ ਦੀ ਵਿਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਹੀ ਟੋਲੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੀ ਨਾਮੁੱਸੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਉਸ ਵਿਸ਼ਿਆ ਦੇ ਉਪਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੀ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਸੱਤ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਕਹਿਣਗੀਆਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੋਟੀ ਖਾਵਾਂਗੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਂਗੀਆਂ; ਕੇਵਲ ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਣ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਨਿੰਦਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਯਸਾਯਾਹ 4:1।

ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਆਹਾਰ-ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੋਟੀ ਖਾਣਾ ਚੁਣਿਆ। ਉਹ ਦੂਜੀ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਸਫਲ ਰਹੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣੇ ਚੁਣੇ। ਉਹ ਤੀਜੀ ਲਿਟਮਸ-ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਸਫਲ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਮ (ਚਰਿੱਤਰ) ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਨਾਮ (ਚਰਿੱਤਰ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਬਾਬਲ ਦਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਲੇਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਨਿਮਰੋਦ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ (ਰਾਜ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੀਨਾਰ (ਕਲੀਸਿਆ) ਇਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਾਮ ਬਣਾ ਸਕੇ।

> ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੀਨਾਰ ਬਣਾਈਏ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਅਤੇ ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਾਮ ਬਣਾਈਏ, ਕਿਤੇ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਉਤਪੱਤੀ 11:4.

ਨਾਮ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਰਿੱਤਰ—ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ—ਕਲੀਸਿਆ (ਮੀਨਾਰ) ਅਤੇ ਰਾਜ (ਸ਼ਹਿਰ) ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

> “ਕੇਵਲ ਦੋ ਹੀ ਵਰਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਪੱਖ ਉੱਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਮੋਹਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਜਾਂ ਤਾਂ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ, ਜਾਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਛਾਪ। ਆਦਮ ਦਾ ਹਰ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹਰ ਧੀ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵਜੋਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਜਾਂ ਬਰਅੱਬਾ ਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਵਫ਼ਾਦਾਰਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਾਲੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਖੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਤੋਹੀਨਪੂਰਵਕ ਵਰਤਾਉ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” Review and Herald, January 30, 1900.

ਇੱਕ ਵਰਗ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਰਗ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰੇਗਾ। ਇੱਕ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਵਿਆਹੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਨੇ “ਆਪਣਾ ਹੀ ਪਹਿਰਾਵਾ” ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਆਕਾਸ਼ੀ ਭੋਜਨ-ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ “ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੋਟੀ” ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਵਰਗ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ “ਅਨੇਕਾਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੀ ਉਹ “ਅਨੇਕ” ਹਨ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਡਿਗਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਉਧਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਇਹ ਝੂਠੀ ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਰੋਮ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦਾ ਨਾਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ “ਨਿੰਦਿਆ” ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ ਉੱਚੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਜਾਲੀ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ “ਬਚ ਨਿਕਲਦਾ” ਹੈ। ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ ਜਿਵੇਂ ਫਿਸਲਣ ਕਾਰਨ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਉਸ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਾਬਣ ਦੀ ਟਿਕਕੀ ਫੜੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਬਣ ਦੀ ਫਿਸਲਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਫਿਸਲ ਕੇ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਤੱਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬਚ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਸੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਬਚ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।

ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਏਕਤਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> “ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਆਤਮਵਾਦ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਨ ਲਈ ਖੱਡ ਦੇ ਪਾਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਣਗੇ; ਉਹ ਅਥਾਹ ਖਾਈ ਦੇ ਉੱਤੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਰੋਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਣਗੇ; ਅਤੇ ਇਸ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਏਕਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਇਹ ਦੇਸ਼ ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦਣ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲੇਗਾ।” The Great Controversy, 588.

ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਨਕਲੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ “ਬਚ ਨਿਕਲਦਾ” ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੀ ਪਕੜ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਲੋਕ ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਦੇ ਭੋਜ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੋਮੀ ਕੈਦਖਾਨਿਆਂ ਦੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਜਾਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉਹ ਵਰਗ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਗੋਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੀ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਬਣਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਭੱਜਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਿਆਇਕ ਦੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਨਾ ਹੋਣ ਜੋ ਫਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਸੀਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕ ਹੱਥ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ (ਜੋ ਅਧੀਨਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ), ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਜਾਲੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਲੱਭ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬਆਲ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਘਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼-ਸਵਰੂਪ ਝੂਠੇ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਉਹ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਨਬੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਬਆਲ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤਿਆਗੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ-ਵਿਵਸਥਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਸਲੋਮੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਸਲੋਮੀ, ਅਰਥਾਤ ਤਿਆਗੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਤਾ, ਸਲੋਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੇਰੋਦੇਸ ਨੂੰ ਰਿਝਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸ ਰਾਜੇ ਉਸ ਅੱਠਵੇਂ ਸਿਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਸੱਤ ਸਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਗਠਜੋੜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਲੋਮੀ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਅਨੈਤਿਕ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੇਰੋਦੇਸ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਮੱਤੀ 5:28।

ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੀ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਲੀ ਹੋਈ ਅਨੈਤਿਕ ਕਾਮ-ਲਾਲਸਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਲੋਮੀ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਗਿਆ।

> ਇਸ ਕਾਰਣ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੇਹ ਹੋਣਗੇ। ਉਤਪੱਤੀ 2:24.

ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਦੇ ਭੋਜ ਵਿੱਚ, ਹੇਰੋਦੇਸ ਅਤੇ ਸਲੋਮੀ ਇਕ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਹੇਰੋਦੇਸ, ਜੋ ਅਹਾਬ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿੰਗ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਬਣ ਗਏ ਸਨ (ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ), ਇਲਿਆਹ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਲੋਮੀ ਹੇਰੋਦੇਸ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ (ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਰਾਜ) ਆਪਣੀ ਮਾਂ (ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ) ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ ਸਲੋਮੀ ਨੇ ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਸ ਜਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਸੇ ਰਾਜੇ ਸਭ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਸ ਸਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਦਸ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ; ਪਰ ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਘੜੀ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਮਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਲ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਦੇਣਗੇ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:12, 13.

ਜਿਸ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਸੌਂਪਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹੀ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਿੰਦਾ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸਤ੍ਰੀ (ਕਲੀਸਿਆ) ਸੰਬੰਧ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਲਾਤੀਨੀ ਵਿਆਹ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਲ-ਨਾਂ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੱਚੇ ਵਿਆਹਿਕ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ।

> ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਗਰਭਧਾਰਣ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧਾ ਦਿਆਂਗਾ; ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੰਤਾਨ ਜਣੇਂਗੀ; ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਵੱਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ। ਉਤਪੱਤੀ 3:16.

ਦਸੇ ਰਾਜੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਮਨ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਹਨ।

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:13–14 ਉਧਰਿਤ। ‘ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਮਨ ਹੈ।’ ਉੱਥੇ ਇਕ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਏਕਤਾ ਦਾ ਬੰਧਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਸੁਰਿਲਾਪਣ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਇਕ ਮਹਾਂ-ਸੰਘਬੱਧਤਾ। ‘ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੇਣਗੇ।’ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਾਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਉਹੀ ਮਨਮਾਨੀ ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮ ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਪਾਈ ਤੰਤ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਤਾਇਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੋਮਨਵਾਦ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਅਨੁਰੂਪ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਹਸ ਕੀਤਾ ਸੀ।”

> “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਇਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਉਹ ਸਭ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਹੁਕਮ ਦਾ ਸੱਬਤ ਹੀ ਮੁੱਖ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਬਿੰਦੂ ਹੋਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਬਤ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਵਿਵਸਥਾ-ਦਾਤਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 983.

ਦਸ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਗੂਆ ਆਹਾਬ, ਜਾਂ ਹੇਰੋਦ, ਹੈ, ਹੇਰੋਦਿਆਸ ਦੀ ਧੀ ਸਲੋਮੀ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਸਲੋਮੀ ਦੁਆਰਾ—ਅਰਥਾਤ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਦੇ ਝੂਠੇ ਧਰਮ ਦੁਆਰਾ—ਮੋਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਸੀ, ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਸਭ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਹ ਇਕਮਤ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਰਾਜੇ ਸਲੋਮੀ ਦੇ ਮੋਹਕ ਨਾਚ ਦੁਆਰਾ ਫਸਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇਕੱਠੀ ਤਾਕਤ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਦਰਿੰਦਾ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ) ਇੱਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਾਜੇ (ਈਜ਼ੇਬਲ ਦੀ ਧੀ) ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਈਜ਼ੇਬਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਹੇਰੋਦੇਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰੀ ਅਤੇ ਰਕਤ-ਸੰਬੰਧੀ ਅਣੈਤਿਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧੀ ਦੀ ਦਲਾਲ ਹੈ। ਹੇਰੋਦੇਸ, ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੁਆਰਾ ਫਸਾਏ ਗਏ, ਜੋ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਜਦੋਂ ਬਆਲ ਦੇ ਨਬੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਨਬੀ (ਸਲੋਮੀ) ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਜਾਨਵਰ ਉਹ ਰਾਜੇ ਹਨ ਜੋ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆ ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਹੈ ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਚਿੱਤਰਣ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੇ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਨਾਵਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਨਾਵਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਅੰਤਿਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਸਤਰ੍ਹਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਆਖਰੀ ਉਲੇਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਹੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਜ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਰ੍ਹਾਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਆਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ 1798 ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਸਤਾਰ੍ਹਾਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਨ ਵੇਸ਼ਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਵੇਸ਼ਿਆ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤੌਰ ਤੇ 1798 ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਤਾਂ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਦੋ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਹਾਰੋਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਮੂਸਾ ਦਾ ਜਨਮ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ-ਪੁੱਤ੍ਰ ਯਿਸੂ ਜਨਮਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਦਾਰਿਯੁਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਤੀਜਾ ਕੂਰਸ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਹ ਦੋ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ 1989 ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰੀਗਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਬੁਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

1798, ਜੋ Millerite ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਮੁਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ, ਨੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤੱਤ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮੌਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ। ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਜਰਨੈਲ ਬੇਰਥੀਏ ਸਿੱਧਾ ਵੈਟੀਕਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ, ਪੋਪ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1799 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਪੋਪ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਈ। ਵੈਸ਼ਿਆ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਿਆਂ, ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰਾਂ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ।

> “ਸੰਸਾਰ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ ਇੱਕ ਹੀ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ—ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।” Testimonies, volume 7, 182.

ਅੱਠਵਾਂ ਸਿਰ, ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਵੇਸ਼ਿਆ ਦੀ ਧੀ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਤੱਤ, ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਣੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਤ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਲਈ ਇੱਕ “ਸਿਰ” ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਸਕ ਇਕ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹ ਹੋਵੇਗਾ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> ਆਸਾਫ ਦਾ ਇੱਕ ਗੀਤ ਜਾਂ ਭਜਨ। ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹਿ; ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੌਨ ਨਾ ਧਾਰ, ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਨਾ ਰਹਿ। ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖ, ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਕੋਲਾਹਲ ਮਚਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਤੁਰਾਈ ਭਰੀ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕੱਟ ਛੱਡੀਏ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਕੌਮ ਹੀ ਨਾ ਰਹਿਣ; ਤਾਂ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਨਾਮ ਫਿਰ ਕਦੇ ਯਾਦ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਧੀਬੱਧ ਹੋਏ ਹਨ: ਅਦੋਮ ਦੇ ਡੇਰੇ, ਅਤੇ ਇਸ਼ਮਾਏਲੀ; ਮੋਆਬ, ਅਤੇ ਹਾਗਰੀ; ਗਬਾਲ, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ, ਅਤੇ ਅਮਾਲੇਕ; ਫ਼ਿਲਿਸਤੀਨੀ ਤੀਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਸਮੇਤ; ਅਸ਼ੂਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੂਤ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸੇਲਾਹ। ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 83:1–8.

Back to Articles