Article

# ਇਲਿਆਹ — ਨੰਬਰ ਪੰਜ

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚੁੱਪੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 3, 2023

Formats

PDF
Word

ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਅਹਾਬ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਕਰਮਲ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰਵਾਇਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ 1798 ਵਿੱਚ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1844 ਤੱਕ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1863 ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰੀਖਾਂ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਉਸ ਬਣਤਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।

1798, 1844 ਅਤੇ 1863 ਦਾ ਉਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਸੀਨਾਈ ਪਹਾੜ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1863 ਵਿੱਚ ਉਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣ ਜਾਣ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਗਵਾਹ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਉਹੀ ਦੋ ਮੁੱਖ ਗਵਾਹ ਹਨ।

ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਦਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਊਚਰ ਫ਼ਾਰ ਅਮਰੀਕਾ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅੰਦੋਲਨ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, 1856 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਬਚਿਆ-ਖੁਚਿਆ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਲਾਉਦੀਕੀਆ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਅਰਸੇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ 1798 ਤੋਂ 1856 ਤੱਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੇ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੂਸਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮੰਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਸਬਤ ਦੀ ਪਰਖ ਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਉਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਿੰਦੂ ’ਤੇ, ਅੱਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਆਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੇ, ਸਬਤ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਰਖ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਅੱਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1844 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਜੋ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੂਸਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਲਈ 1798 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਖ ਦੀ ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅਵੀਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉਤਪੰਨ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਨਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

> ਬਹੁਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਸੁੱਧੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਟਾਈ ਹੀ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਮਝਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 12:10.

22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਫਿਰਔਨ ਉੱਤੇ ਆਏ ਉਸ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਮਿਸਰ ਦੇ ਪਹਿਲੌਠਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਅਰਥਾਤ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਰ ਹੋਏ, ਤਾਂ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 1844 ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। ਮੂਸਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਦਸ ਪਰਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਹਰ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਅਸਫਲ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਸ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ ਉਹ ਸੀ ਜਦੋਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਗੁਪਤਚਰਾਂ ਨੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਕੀਤੀ। ਮੂਸਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਮੰਨਾ ਦੀ ਪਰਖ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਬਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਲਈ ਸੱਬਤ ਨੂੰ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੋਹਾਂ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਸੱਬਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੂਸਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਨੌਂ ਪਰਖਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਜਾਂ ਤਾਂ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਜੰਗਲ ਤੱਕ। 1863 ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਕਰਾਂਗੇ ਜਦੋਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਗੁਪਤਚਰ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਟਹਲ ਕਰਕੇ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਮੁੜ ਆਏ। ਅਤੇ ਉਹ ਮੂਸਾ, ਅਹਰੋਨ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਥੇ ਕੋਲ, ਪਾਰਾਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਾਦੇਸ਼ ਤਕ ਆਏ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜਥੇ ਨੂੰ, ਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਫਲ ਵਿਖਾਇਆ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਉਹ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਹੈ। ਤਦ ਭੀ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਬਲਵਾਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਕਿਲਾਬੰਦ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਅਨਾਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਅਮਾਲੇਕੀ ਦੱਖਣ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਹਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਯਬੂਸੀ, ਅਤੇ ਅਮੋਰੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਕਨਾਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਯਰਦਨ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਈਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗਏ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟਹਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਮੰਦੀ ਖ਼ਬਰ ਫੈਲਾਈ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਟਹਲ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁਜ਼ਰੇ, ਐਸਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਕੱਦ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਹਨ। ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਦੈਤ ਵੇਖੇ, ਅਰਥਾਤ ਅਨਾਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ; ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਟਿੱਡਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਸੀਂ ਐਸੇ ਹੀ ਸੀ। ਗਿਣਤੀ 13:25–33.

ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਅੰਸ਼ ਕੁਝ ਅਤਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਉੱਥੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ-ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਇੱਕ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ “ਮੰਦੀ ਰਿਪੋਰਟ” ਵਾਲੇ ਬਾਗ਼ੀ ਆਪਣੀ ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ। ਪਿਛਲੀਆਂ ਨੌਂ ਪਰਖਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਦੋ ਵਰਗੀਆਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਉਸ “ਰਿਪੋਰਟ” ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚੁਣਿਆ। 1863 ਵਿੱਚ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਯਹੋਸ਼ੂ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਿਪੋਰਟ ਕੇਵਲ ਉਸ “ਰਿਪੋਰਟ” ਦੀ ਪੁਨਰਾਵਰਤੀ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਬ੍ਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਯਹੋਸ਼ੂ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਮੂਲਭੂਤ ਰਿਪੋਰਟ ਉੱਤੇ ਅਡਿਗ ਰਹੇ, ਜਦਕਿ ਬਾਕੀ ਦਸ ਜਾਸੂਸਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ ਪੁਕਾਰਿਆ; ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਰਾਤ ਰੋਂਦੇ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਤਾਨ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੁੜਬੁੜਾਏ; ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕਾਸ਼ ਅਸੀਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਗਏ ਹੁੰਦੇ! ਜਾਂ ਕਾਸ਼ ਅਸੀਂ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਏ ਹੁੰਦੇ! ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਲਿਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਈਏ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ ਲੁੱਟ ਬਣ ਜਾਣ? ਕੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਲੌਟ ਜਾਣਾ ਇਸ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ? ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਰਦਾਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਈਏ। ਗਿਣਤੀ 14:1–4.

ਜਦੋਂ 1863 ਵਿੱਚ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ Review and Herald ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੇਖ ਲਿਖ ਕੇ ਮਿਲਰ ਵੱਲੋਂ “seven times” ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਨੇ ਉਹ ਜਾਲੀ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ “seven times” ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੋਈ ਹਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਦ ਵ੍ਹਾਈਟ ਅਤੇ ਸਮਿਥ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਾਈਬਲੀ ਪੱਧਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਧਰਮਤਿਆਗੀਆਂ ਦੀ ਉਹ ਪੱਧਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ “ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਮਿਲਰ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਤਰਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤੀ ਗਈ ਜੋ ਦੂਤ ਗਬਰੀਏਲ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਹੇਠ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਪਰੀਖਿਆ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਕਿਹਾ, “Let us make a captain, and let us return to Egypt.” ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਉਸ “report” ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ report ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉੱਤੇ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਜੋ 1843 ਦੀ ਅਸਫਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਾਰਨ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜੋਸ਼ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਹੁਕਮ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

> ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜੀਂ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:19.

1863 ਵਿੱਚ, ਜੇਮਸ ਵਾਈਟ ਅਤੇ ਯੂਰੀਆਹ ਸਮਿੱਥ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉੱਥੇ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਕਪਤਾਨ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਜਾਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਯਹੋਸ਼ੂ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ; ਵਾਈਟ ਅਤੇ ਸਮਿੱਥ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੁੜ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਿੰਦੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰੀ ਬਗਾਵਤ—ਜੋ ਸਾਰੇ ਬਗਾਵਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ “ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਵਾਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਿਯਮ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਰ ਨੇ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨਿਯਮ ਲਈ ਦੂਜੀ ਬਾਈਬਲੀ ਗਵਾਹੀ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਏਂ, ਤਦ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਬਾਹਰ ਲੇਟੀਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਬਦਕਿਰਦਾਰੀ ਨੂੰ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਢੋਵੇਂਗਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 4:6.

ਦੋਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਆਯਤਾਂ ਬਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਗੱਲ ਅਕਸਰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਯਤਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੰਦਰਭ ਹੈ।

> ਜਿੰਨੇ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਕੀਤੀ, ਅਰਥਾਤ ਚਾਲੀ ਦਿਨ, ਹਰੇਕ ਦਿਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬਦਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਝੱਲੋਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਚਾਲੀ ਸਾਲ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਵਾਅਦਾ-ਖ਼ਿਲਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਜਾਣੋਗੇ। ਗਿਣਤੀ 14:34.

ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਾਲੀ ਆਯਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਾਚਾ-ਬੱਧ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਾਲੀ ਆਯਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਾਚਾ-ਬੱਧ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦੰਡ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੰਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਸੀ। “ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਵਾਚਾ-ਬੱਧ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਦੰਡ—ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਤ ਵਿੱਚ—ਪਰ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖਰੇ। ਪਹਿਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚੋਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਮਿਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਹ੍ਰਾਸ ਰਾਹੀਂ ਮੌਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅਸਲ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਬੰਧਵਾਈ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਸੀ।

> ਤਦ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਅਤੇ ਨੂਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਯਫੁੰਨੇਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲੇਬ, ਜੋ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਫਾੜ ਬੈਠੇ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸੀਂ ਲੰਘ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤਿ ਹੀ ਉੱਤਮ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ; ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਦੇਸ਼ ਜੋ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੋਟੀ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ। ਪਰ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮੰਡਲੀ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਲੋਕ ਕਿੰਨੇ ਚਿਰ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ? ਅਤੇ ਕਿੰਨੇ ਚਿਰ ਤੱਕ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਿਖਾਏ ਹਨ? ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰਾਸਤ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਇੱਕ ਐਸੀ ਕੌਮ ਬਣਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤਦ ਮਿਸਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਣਗੇ, (ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆ ਸੀ;) ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਕਿ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਮੂੰਹੋਂ ਮੂੰਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਬੱਦਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਵੇਲੇ ਬੱਦਲ ਦੇ ਸਤੰਭ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਸਤੰਭ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਮਾਰ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਕਹਿਣਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਆਖਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜਵਾਨ ਅਤੇ ਅਤਿ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਜੋ ਬਦੀ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਬੇਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਦੰਡ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਦਇਆ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਲੋਕ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈਂ। ਗਿਣਤੀ 14:5–19।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਬਾਈਬਲਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਉਕਸਾਹਟ ਦਾ ਦਿਨ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। “ਉਕਸਾਹਟ ਦਾ ਦਿਨ” ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਭਜਨ ਸਹਿੰਤਾ ਪਚਾਨਵੇਂ, ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਬੱਤੀ ਅਤੇ ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ। ਪਿਛਲੇ ਅਨੁਛੇਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿਧਾਂਤ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੂਏਲ, ਲੂਸੀਫ਼ਰ, ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਸ ਅਨੁਛੇਦ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਵੇਖ, ਤੂੰ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰਦੇ; ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਨਿਆਉਂ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮੂਏਲ ਨੂੰ ਅਪ੍ਰਸੰਨ ਲੱਗੀ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਦੇ ਜੋ ਸਾਡਾ ਨਿਆਉਂ ਕਰੇ। ਤਦ ਸਮੂਏਲ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਸਮੂਏਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੱਦ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਤੱਕ, ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਓਹੋ ਹੀ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈ; ਤਦਾਪਿ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਸਮੂਏਲ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਮੰਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਢੰਗ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ: ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਲੈ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇਗਾ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਲਈ; ਅਤੇ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਰਥਾਂ ਅੱਗੇ ਦੌੜਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜਾਹਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਜੋਤਣ, ਆਪਣੀ ਫਸਲ ਕੱਟਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲਗਾਏਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਦਾਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਰਸੋਈਏ, ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲੈ ਲਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਖੇਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਬਾਗ਼, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬੀਜ ਦਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ਾਂ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਜਵਾਨਾਂ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਗਧਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏਗਾ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਦਾਸ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਦੁਹਾਈ ਦਿਓਗੇ; ਪਰ ਉਸ ਦਿਨ ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡੀ ਨਾ ਸੁਣੇਗਾ। ਤਾਂ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਮੂਏਲ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ; ਪਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ; ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੀ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋਈਏ; ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਸਾਡਾ ਨਿਆਉਂ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਯੁੱਧ ਲੜੇ। ਅਤੇ ਸਮੂਏਲ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਸਮੂਏਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ। ਤਦ ਸਮੂਏਲ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਹਰੇਕ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਓ। 1 Samuel 8:5–22.

ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੈਸਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰੋਮੀ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮੀ ਰਾਜਾ ਰੋਮ ਦਾ ਪੋਪ ਹੈ।

> ਪਰ ਉਹ ਚੀਕ ਉੱਠੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿਓ। ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿਵਾਂ? ਮੁੱਖ ਯਾਜਕਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਕੈਸਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ। ਯੂਹੰਨਾ 19:15.

ਧਾਰਮਿਕ ਰਾਜ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਸਮੂਏਲ ਲਈ ਇੰਨਾ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਦ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਮੂਏਲ ਸਮਝ ਲਵੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੀ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਦੋ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਸਮੂਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਈ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਯਹੋਸ਼ੂ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਸਮੂਏਲ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਅੰਤ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ।

ਮੂਸਾ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਇਹ ਤਰਕ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕਾਰਜ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੂਸਾ ਨੇ ਤਰਕ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਮੋੜ ‘ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਣਾ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਅਦੇ—ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਦਾ ਗਲਤ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰੇਗਾ। ਇੱਥੇ ਮੁੱਖ ਬਿੰਦੂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਮੂਏਲ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਧਰਮੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਭਾਵ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> “ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸਵੈ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੰਨਣ ਦੀ ਐਸੀ ਅਣਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ, ਜਿਹੀ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਮੰਡਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਫਿਰ ਕਦੇ ਸਾਫ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸੱਚ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਨਾ ਕਰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਤੇ ਦਿਲ ਪੂਰਵਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛੇਹਟ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਸਨ। ਉਹ ਉਸੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਸ ਨੇ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਉਸ ਸਬੂਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਨ ਜੋ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦੇਵੇ ਕਿ ਉਹ ਗਲਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੱਗਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਗਏ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣ ਲਈ ਭਟਕਾ ਲਏ ਗਏ।”

> “ਇਹ ਕੌਣ ਸਨ? ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਨਾ ਅਗਿਆਨੀ, ਨਾ ਹੀ ਅਪਰਕਾਸ਼ਿਤ। ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਰਦਾਰ ਸਨ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਮਨੁੱਖ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਕੀ ਸੀ? ‘ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ; ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਸਭਾ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕਿਉਂ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ?’ [ਗਿਣਤੀ 16:3]। ਜਦੋਂ ਕੋਰਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਹੇਠ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਅਦਭੁੱਤ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੱਥ ਨਾ ਦੇਖ ਸਕੇ। ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਨੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਉੱਤੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ, ‘ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ’ [ਪਦ 41], ਅਤੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਸਭਾ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ, ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।”

> “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਛੱਡਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦੂਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ‘ਐਸਾ ਨਹੀਂ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਗਵਾਹੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੈਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ ਰੱਖੇਗੀ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੁੱਛ ਜਾਣ ਰਹੇ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਰਣੇ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਹਰ ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਇਸ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰੇ—ਇਸ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ—ਤਾਂ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨਗੇ। ਮੈਂ ਦੀਵੱਟਾ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਪ੍ਰਤੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਠੱਠੇ ਅਤੇ ਘਿਣ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਹਲਕਾਪਣ, ਤੱਛਤਾ, ਠੱਠਾ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਮੈਨੂੰ ਖੋਜਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲਗਾਏ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਲਗਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ ਤਾਂ ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਲੇਟਣਗੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਇਉਂ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਦੇ ਮੋਰਚੇ ਉੱਤੇ ਡਟੇ ਰਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਾਂਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਤਿਆਗਾਂਗਾ।’ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮੈਂ ਅਣਦੇਖੇ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।” The 1888 Materials, 1067.

ਭੈਣ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਸਮੂਏਲ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਨਾਲ ਸਮਾਨਤਾ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਾਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ “ਫਰਜ਼” ਦੇ “ਸਥਾਨ” ਉੱਤੇ “ਡੱਟੀ ਰਹੇ।” ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ (ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਣ) ਇਹ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਕਿ ਬਾਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹਾਲ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।

ਪਹਿਲੇ ਉਲੇਖ ਦਾ ਨਿਯਮ, ਜੋ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਅੰਗ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਲੇਖ ਹੋਣਾ ਸਰਵੋਚ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਲੂਸੀਫਰ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਇਹ ਤੱਥ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਲੂਸੀਫਰ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਸੁਆਰਥੀ ਵਿਚਾਰ ਉੱਤੇ ਲੂਸੀਫਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਕੋਲ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲੂਸੀਫਰ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਐਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਇਹ ਕਰਨ ਦਾ ਚੋਣ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੂਤ ਇਹ ਵੀ ਨਾ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਹੁੰਦਾ; ਪਰ ਉਸ ਕੋਲ ਉਹ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਸਾਕਸ਼ੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣਾ ਸੀ। ਇਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਸੀ ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਬਗਾਵਤੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲੀ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੂਏਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਹੋਇਆ। ਸਮੂਏਲ ਨੂੰ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਡੱਟਿਆ ਰਹੇ, ਭਾਵੇਂ ਸਮੂਏਲ ਦੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦਾ ਗਿਆਨ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਦਾ ਇਹ ਤੱਤ ਬਾਬਿਲੋਨੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੰਦਰ ਦੇ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕੈਦ ਦੇ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਹਰੇਕ ਤੱਤ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵੱਲ ਵਾਪਸੀ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ, ਮੰਦਰ, ਅਤੇ ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਕੰਧਾਂ ਦਾ ਵੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਮਾਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਦੋਂ ਕੈਦ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤੇਈਂ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿੰਨੇ ਫਰਮਾਨ ਹੋਣਗੇ। ਉਸ ਨੇ ਕੁਰੂਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਅਨਿਆਜੀ ਰਾਜੇ ਦਾ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਫਰਮਾਨ ਨਾਲ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇਗਾ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ।

ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦਿਵਯ ਭਵਿੱਖਦਰਸ਼ੀ ਪੂਰਵ-ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਬਿਲ ਦੀ ਕੈਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਜੋ ਮੰਦਰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਕੀਨਾਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਈ। ਇਸ ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਦਰਸ਼ੀ ਢਾਂਚਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਕੀਨਾਹ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਵਕਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੂਏਲ ਅਤੇ ਮਿਨੀਆਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ, ਭਵਿੱਖਵਕਤਾਵਾਂ ਦੀ ਹੈਸਿਯਤ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਲੂਸੀਫਰ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਉੱਲੇਖਿਤ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਮਨਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ। ਸਮੂਏਲ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਇਹ ਇੱਛਾ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਕੌਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋਣ, ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀ ਧਰਮੀ ਕ੍ਰੋਧਤਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਲਈ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ—ਉਹ ਮੰਦਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ੇਕੀਨਾਹ ਹਾਜ਼ਰੀ ਮੁੜ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਸੀ।

ਜੋ ਲੋਕ 1863 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀਆਂ “ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ” ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਦਲੀਲ ਉਸ ਤਰਕ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ 1863 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਗਲਤ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਪਹਿਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਬਾਰੇ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਅਗਿਆਨ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਜ਼ਿਕਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਇਹ ਚੁਣੇ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਬਗਾਵਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਆ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਟਸਥ ਜਾਂ ਮੌਨ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚੋਣ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸ ਦਸ ਪਰਖਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸਫਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਸ ਬਾਈਬਲੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅਤਿਆਵਸ਼ਕ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਬੀ ਆਗਿਆਕਾਰਿਤਾ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰਿਤਾ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਵਜੋਂ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਮਸਲਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਉਪਰਲੇ ਤੌਰ ਤੇ ਐਸੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨਬੀ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਰੋਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ 1863 ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ—ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੋਹਾਂ ਲਈ—ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> ਮੈਂ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਬੋਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਵਰਤੇ ਹਨ। ਹੋਸ਼ੇਆ 12:10.

Back to Articles