Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-One

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਇਕੀਵਾਂ

Unlocking the Signs of the Last Days: Understanding Christ’s Pointers to the Budding Trees of Spring

ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਘਾੜਨਾ: ਬਸੰਤ ਦੇ ਕਲੀ ਲੱਗਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵੱਲ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word

Christ pointed His people to the budding trees of Spring, in order that they would understand the “signs” and the implication of the “signs” of the last days.

ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਲੀਆਂ ਕੱਢਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵੱਲ ਇਸ ਲਈ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਣ।

> “Christ had bidden His people watch for the signs of His advent and rejoice as they should behold the tokens of their coming King. ‘When these things begin to come to pass,’ He said, ‘then look up, and lift up your heads; for your redemption draweth nigh.’ He pointed His followers to the budding trees of spring, and said: ‘When they now shoot forth, ye see and know of your own selves that summer is now nigh at hand. So likewise ye, when ye see these things come to pass, know ye that the kingdom of God is nigh at hand.’ Luke 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.

> “ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗਣ, ਤਦ ਉੱਪਰ ਵੇਖੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।’ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕੋਮਲ ਕੂੰਪਲਾਂ ਕੱਢਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵੱਲ ਦਿਵਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ‘ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੁਣ ਫੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗਰਮੀ ਹੁਣ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਵੇਖੋ, ਤਾਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਨੇੜੇ ਹੈ।’ ਲੂਕਾ 21:28, 30, 31।” The Great Controversy, 308.

The “signs” of the last days were typified by the “signs,” that announced and ushered in the movement of the first angel. Those “signs” included the shaking of the heavens, but Joel identifies that the “signs” of the last days, the days when the iniquity of Israel shall be sought for and not found, when God’s holy mountain is holy forever, for no strangers will ever pass through her again, the shaking of the powers of the heavens, will also include the shaking of the powers of earth. Sister White identifies the distinction between the shaking of the powers of the heavens and the powers of the earth.

ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਉਨ੍ਹਾਂ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਗਮਨ ਕਰਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੰਬਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਪਰ ਯੋਏਲ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ “ਚਿੰਨ੍ਹ”—ਉਹ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਬਦੀ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਸਦੀਵ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਪਰਦੇਸੀ ਫਿਰ ਕਦੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਲੰਘੇਗਾ, ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਕੰਬਣ ਦੇ ਨਾਲ—ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਕੰਬਣ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਗੇ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਕੰਬਣ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਕੰਬਣ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।

> “December 16, 1848, the Lord gave me a view of the shaking of the powers of the heavens. I saw that when the Lord said ‘heaven,’ in giving the signs recorded by Matthew, Mark, and Luke, He meant heaven, and when He said ‘earth’ He meant earth. The powers of heaven are the sun, moon, and stars. They rule in the heavens. The powers of earth are those that rule on the earth. The powers of heaven will be shaken at the voice of God. Then the sun, moon, and stars will be moved out of their places. They will not pass away, but be shaken by the voice of God.

> “16 ਦਸੰਬਰ, 1848 ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਕੰਬਣ ਦਾ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੱਤੀ, ਮਰਕੁਸ ਅਤੇ ਲੂਕਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦਿਆਂ ‘ਆਕਾਸ਼’ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਆਕਾਸ਼ ਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ‘ਧਰਤੀ’ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਧਰਤੀ ਹੀ ਸੀ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕੰਬਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਤਦ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕੰਬਾਏ ਜਾਣਗੇ।

> “Dark, heavy clouds came up and clashed against each other. The atmosphere parted and rolled back; then we could look up through the open space in Orion, whence came the voice of God. The Holy City will come down through that open space. I saw that the powers of earth are now being shaken and that events come in order. War, and rumors of war, sword, famine, and pestilence are first to shake the powers of earth, then the voice of God will shake the sun, moon, and stars, and this earth also. I saw that the shaking of the powers in Europe is not, as some teach, the shaking of the powers of heaven, but it is the shaking of the angry nations.” Early Writings, 41.

> “ਗੂੜ੍ਹੇ, ਭਾਰੇ ਬੱਦਲ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਏ। ਆਕਾਸ਼ਮੰਡਲ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁੜਕ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਓਰਾਇਨ ਵਿੱਚਲੇ ਉਸ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਥਾਨ ਰਾਹੀਂ ਉੱਪਰ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਜਿਥੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਉਸੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਥਾਨ ਰਾਹੀਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੇਗਾ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੁਣ ਹਿਲਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਘਟਦੀਆਂ ਹਨ। ਯੁੱਧ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ, ਤਲਵਾਰ, ਕਾਲ ਅਤੇ ਮਹਾਮਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣਗੀਆਂ; ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾਏਗੀ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿਲਾਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿਲਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਹਿਲਾਉਣਾ ਹੈ।” Early Writings, 41.

The shaking of the heavens in Matthew, Mark and Luke represent the shaking of the powers that rule the heavens, as represented by the sun, moon and stars. All of these heavenly powers were shaken, and produced the “signs,” which ushered in and announced the movement of the first angel. Those heavenly powers will be again shaken during the movement of the third angel. But in the movement of the third angel, the powers of earth will also be shaken. The powers of earth are the powers that rule the earth. On September 11, 2001, the powers of earth, not heaven, were shaken.

ਮੱਤੀ, ਮਰਕੁਸ ਅਤੇ ਲੂਕਾ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਅਰਥ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੈ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਿਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹੇੜ ਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਆਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹੇੜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਫਿਰ ਤੋਂ ਹਿਲਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਪਰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹੇੜ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੀ ਹਿਲਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਿਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ਕੀ ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਵਾਰ ਦੀ ਇਕ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਇਕ ਮੰਜ਼ਿਲ ਉੱਤੇ ਇਕ ਮੰਜ਼ਿਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਕਿੰਨੇ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਣਗੇ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ! ਤਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:1–3 ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਅਠਾਰਵਾਂ ਸਾਰਾ ਅਧਿਆਇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਖਾਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮੋੜਨ ਅਤੇ ਉਲਟਣ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਸ਼ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਇਕ ਬਚਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇਕ ਛੋਹ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਾਂਚੇ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਘਟਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।” Review and Herald, July 5, 1906.

In the history of the Millerites one of the signs recorded by Luke was the “distress of nations.” The nations represent the powers that rule the earth, and on September 11, 2001, every nation on earth was shaken as the third Woe arrived into prophetic history. That earthly shaking was represented in Luke twenty-one, but not by the biblical expression of the shaking of the powers of the earth. It was represented by the phrase, “the distress of nations,” as was brought upon the nations of the world when the great buildings of New York were brought down. “The distress of nations” in Luke is the shaking of the powers of earth, and it was fulfilled in the history of the Millerites.

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਲੂਕਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ “ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ਤਾ” ਸੀ। ਕੌਮਾਂ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਤੀਜਾ ਹਾਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਧਰਤੀ ਦੀ ਹਰ ਕੌਮ ਹਿੱਲਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਧਰਤੀਗਤ ਹਿਲਾਉ ਨੂੰ ਲੂਕਾ ਇਕੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਬਾਈਬਲੀ ਅਭਿਵ੍ਯਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ। ਉਹ “ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ਤਾ” ਵਾਲੇ ਵਾਕੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਵੇਲੇ ਆਈ ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਲੂਕਾ ਵਿੱਚ “ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ਤਾ” ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।

> “I saw that the powers of earth are now being shaken and that events come in order. War, and rumors of war, sword, famine, and pestilence are first to shake the powers of earth, then the voice of God will shake the sun, moon, and stars, and this earth also. I saw that the shaking of the powers in Europe is not, as some teach, the shaking of the powers of heaven, but it is the shaking of the angry nations.” Early Writings, 41.

> “ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੁਣ ਹਿਲਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਯੁੱਧ, ਅਤੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ, ਤਲਵਾਰ, ਅਕਾਲ, ਅਤੇ ਮਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾਏਗੀ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।” Early Writings, 41.

The “shaking of the powers of the angry nations,” is the shaking of the “powers of earth,” as illustrated in the early history of Adventism by the shaking of the “powers in Europe.” Uriah Smith identified what was shaking the powers in Europe in 1838.

“ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ,” “ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ” ਦੇ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਡਵੇਂਟਵਾਦ ਦੇ ਆਰੰਭਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ “ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ” ਦੇ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਨੇ 1838 ਵਿੱਚ ਉਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜੋ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੀ ਸੀ।

> “As the prophetic period of this [6th] trumpet commenced by the voluntary surrender of power into the hands of the Turks by the Christian emperor of the East, so we might justly conclude that its termination would be marked by the voluntary surrender of that power by the Turkish Sultan back again into the hands of the Christians. In 1838 Turkey became involved in war with Egypt. The Egyptians bid fair to overthrow the Turkish power. To prevent this, the four great powers of Europe, England, Russia, Austria, and Prussia, interfered to sustain the Turkish government. Turkey accepted their intervention. A conference was held in London at which an ultimatum was drawn up to be presented to Mehemet Ali, the Pacha of Egypt. It is evident that when this ultimatum should be placed in the hands of Mehemet, the destiny of the Ottoman Empire would be virtually lodged in the hands of the Christian powers of Europe. This ultimatum was placed in the hands of Mehemet on the 11th day of August 1840! and on that very day the Sultan addressed a note to the ambassadors of the four powers, inquiring what should be done in case Mehemet refused to comply with the terms which they had proposed. The answer was that he need not alarm himself about any contingency that might arise; for they had made provision for that. The prophetic period ended, and on that very day the control of Mohammedan affairs passed into the hands of Christians, just as the control of Christian affairs had passed into the hands of the Mohammedans 391 years and 15 days before. Thus the second woe ended, and the sixth trumpet ceased its sounding.” Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.

> “ਜਿਵੇਂ ਇਸ [ਛੇਵੇਂ] ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਅਵਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪੂਰਬ ਦੇ ਮਸੀਹੀ ਸਮਰਾਟ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੁਰਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੌਂਪਣ ਦੁਆਰਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਨਿਆਇਸੰਗਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਵੀ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਤੁਰਕੀ ਸੁਲਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਮਸੀਹੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੌਂਪਣ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੋਵੇਗਾ। 1838 ਵਿੱਚ ਤੁਰਕੀ ਮਿਸਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਫੱਸ ਗਈ। ਮਿਸਰੀ ਤੁਰਕੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਲਟ ਦੇਣ ਦੇ ਕਾਫ਼ੀ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ—ਇੰਗਲੈਂਡ, ਰੂਸ, ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਿਆ—ਨੇ ਤੁਰਕੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਦਖ਼ਲ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਰਕੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਖ਼ਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਨਫਰੰਸ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਰਤਨਾਮਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਮਿਸਰ ਦੇ ਪਾਸ਼ਾ ਮਹਿਮਤ ਅਲੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਰਤਨਾਮਾ ਮਹਿਮਤ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਔਟੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਭਾਗ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਮਸੀਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਰਤਨਾਮਾ 11 ਅਗਸਤ 1840 ਨੂੰ ਮਹਿਮਤ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ! ਅਤੇ ਠੀਕ ਉਸੇ ਦਿਨ ਸੁਲਤਾਨ ਨੇ ਚਾਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨੋਟ ਭੇਜ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜੇ ਮਹਿਮਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਵਾਬ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਐਸੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਿੰਤਿਤ ਨਾ ਕਰੇ ਜੋ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਠੀਕ ਉਸੇ ਦਿਨ ਮੁਹੰਮਦਨ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਮਸੀਹੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਤੋਂ 391 ਸਾਲ ਅਤੇ 15 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਮਸੀਹੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਮੁਹੰਮਦਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦਾ ਨਾਦ ਰੁਕ ਗਿਆ।” ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ, Synopsis of Present Truth, 218.

Islam of the second Woe, had passed the zenith of its power, which according to God’s word was to continue for three hundred and ninety-one years and fifteen days. Yet in the 1830’s Egypt was attempting to re-establish a caliphate in Egypt for the purpose of continuing the second great jihad of Muslim history. The possibility of more Islamic warfare was causing the European powers to shake in fear. For decades the crisis of Islam re-igniting its warfare was labelled by the historians and the reporters of those years as the “Eastern Question.” The warfare of the children of the east had been carried out for centuries against the nations of Europe, who derived their religion from the Roman church. In 1838, “the distress of nations,” referred to by Christ represented the shaking of the angry nations that was produced by the warfare brought against the former Roman Empire by Islam.

ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਚਰਮ-ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣਾ ਸੀ। ਤਾਂ ਵੀ 1830 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ, ਮੁਸਲਿਮ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਮਹਾਨ ਜਿਹਾਦ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ਤ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਇਸਲਾਮੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਯੂਰਪੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ, ਇਸਲਾਮ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭੜਕਾਉਣ ਦੇ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਪੋਰਟਰਾਂ ਵੱਲੋਂ “Eastern Question” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪੂਰਬ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਯੁੱਧ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਰੋਮੀ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1838 ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਉਲਲੇਖਿਤ “ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼-ਅਵਸਥਾ” ਉਹਨਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਕੰਬਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰਵ ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਯੁੱਧ ਕਾਰਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।

> “By [loosing] the four angels which are bound in the great river Euphrates, I understand that God was now about to suffer the four principal nations of which the Ottoman empire was composed, which had in vain attempted to subdue the Eastern Empire at Constantinople, and made but little progress in conquering Europe, now to take Constantinople, and to overrun and subdue one third part of Europe, which was the fact about the middle of the fifteenth century.” Works of William Miller, Volume 2, 121.

> “ਮਹਾਨ ਫੁਰਾਤ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਚਾਰ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ [ਛੱਡਣ] ਦੁਆਰਾ, ਮੇਰਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਉਸ ਔਤੋਮਾਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵਿਖੇ ਪੂਰਬੀ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਕੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਪੰਦਰਹੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਦੇ ਲਗਭਗ ਹਕੀਕਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।” Works of William Miller, Volume 2, 121.

The distress of nations in the narrative found in Luke was “with perplexity; the sea and the waves roaring,” and with men’s “hearts failing them for fear, and for looking after those things which are coming on the earth.” The perplexity of the Eastern Question continued to agitate the powers of earth all the way into the twentieth century, and the symbol of that distress was “men’s hearts failing them for fear” and the “sea and waves roaring.”

ਲੂਕਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਵਰਣਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ਭਰੀ ਦਸ਼ਾ “ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਸੀ; ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਗੱਜਦੀਆਂ ਸਨ,” ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ “ਦਿਲ ਭੈ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ, ਢਹਿ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।” ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੀ ਉਲਝਣ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ “ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਭੈ ਦੇ ਮਾਰੇ ਢਹਿ ਜਾਣਾ” ਅਤੇ “ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਗੱਜਣਾ” ਸੀ।

> “This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision. John also had been a witness of this most startling revelation. He saw the sea and the waves roaring, and men’s hearts failing them for fear. He beheld the earth moved, and the mountains carried into the midst of the sea (which is literally taking place), the water thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. He was shown plagues, pestilence, famine, and death performing their terrible mission.” Testimonies to Ministers, 445.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਇਹ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਵੀ ਇਸ ਅਤਿ ਭੈੰਕਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਗਰਜਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੁੱਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ (ਜੋ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ), ਉਸ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਗਰਜਦੇ ਅਤੇ ਉੱਥਲ-ਪੁੱਥਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਵੇਗ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ, ਰੋਗ, ਕੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭਿਆਨਕ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।” ਟੈਸਟਿਮੋਨੀਆਂ ਟੂ ਮਿਨਿਸਟਰਜ਼, 445।

When John was shown the sealing of the one hundred and forty-four thousand, he saw the distress of nations, as represented by the seas and waves roaring, and men’s hearts failing for fear, and it was the same sealing that Ezekiel was shown in chapter nine. Ezekiel was shown the internal elements of the sealing and John was shown the external elements associated with the sealing. John saw that the angering of the nations is associated with the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the angering of the nations is also Luke’s distress of nations which is historically identified as the Eastern Question. John was shown that Islam of the third Woe, is the external sign of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

ਜਦੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੋਹਰ ਲੱਗਣ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵੇਖੀ, ਜਿਵੇਂ ਗੱਜਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਭੈ ਕਾਰਨ ਥੱਕਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਇਹੋ ਹੀ ਉਹ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਸੀ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੱਤ ਵਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਬਾਹਰੀ ਤੱਤ ਵਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਾ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਇਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਾ ਲੂਕਾ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਛਾਣ ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ, ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।

> “The present is a time of overwhelming interest to all living. Rulers and statesmen, men who occupy positions of trust and authority, thinking men and women of all classes, have their attention fixed upon the events taking place about us. They are watching the strained, restless relations that exist among the nations. They observe the intensity that is taking possession of every earthly element, and they recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.

> “ਵਰਤਮਾਨ ਸਮਾਂ ਸਭ ਜੀਵਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅਤਿਅੰਤ ਗੰਭੀਰ ਰੁਚਿ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਗਿਆਨ, ਭਰੋਸੇ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਪਦਾਂ ਉੱਤੇ ਆਸੀਨ ਮਨੁੱਖ, ਹਰ ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘਟ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਤਣਾਓਭਰੇ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਤੀਵ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਰ ਭੌਤਿਕ ਤੱਤ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਘਟਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਕਟ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ।”

> “Angels are now restraining the winds of strife, that they may not blow until the world shall be warned of its coming doom; but a storm is gathering, ready to burst upon the earth; and when God shall bid His angels loose the winds, there will be such a scene of strife as no pen can picture.

> “ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਹੁਣ ਕਲੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤਦ ਤੱਕ ਨਾ ਵਗਣ ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ; ਪਰ ਇੱਕ ਤੂਫ਼ਾਨ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੁੱਟ ਪੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਾਵਾਂ ਛੱਡਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਦ ਐਸਾ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਕੋਈ ਕਲਮ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚ ਸਕਦੀ।”

> “The Bible, and the Bible only, gives a correct view of these things. Here are revealed the great final scenes in the history of our world, events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.” Education, 179, 180.

> “ਬਾਈਬਲ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਬਾਈਬਲ ਹੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅੰਤਿਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਅੱਗੇ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੀ ਧੁਨੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਨਿਰਬਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।” Education, 179, 180.

In Luke chapter twenty-one Jesus identified the “signs” that ushered in the Millerite movement, and all those “signs”, according to Sister White, were fulfilled. The Lisbon earthquake, the dark day, the falling of the stars, and the distress of nations, which represented the shaking of the powers of earth that was fulfilled by Islam in the fear produced by the Eastern Question, are all fulfilled. The Millerite “signs” also include the Son of man coming with a cloud which was fulfilled in the correct order that the “signs” were given by Christ, for after the distress of nations ended with the restraint of the Ottoman supremacy in 1840, Christ came to the Most Holy Place on October 22, 1844, and when He came He came with clouds.

ਲੂਕਾ ਅਧਿਆਇ ਇਕੀਹ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਲਿਸਬਨ ਦਾ ਭੂਚਾਲ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਦਿਨ, ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਝੜਨਾ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼-ਭਰੀ ਅਵਸਥਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਿਲਾਏ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਡਰ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਸਭ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਮਿਲਰਾਈਟ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੱਦਲ ਸਮੇਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਸਹੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਹ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਦਿੱਤੇ ਸਨ; ਕਿਉਂਕਿ 1840 ਵਿੱਚ ਔਟੋਮਨ ਸਰਵੋਚਤਾ ਦੇ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼-ਭਰੀ ਅਵਸਥਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਸਮੇਤ ਆਇਆ।

> “‘And, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him. And there was given Him dominion, and glory, and a kingdom, that all people, nations, and languages, should serve Him: His dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away.’ Daniel 7:13, 14. The coming of Christ here described is not His second coming to the earth. He comes to the Ancient of Days in heaven to receive dominion and glory and a kingdom, which will be given Him at the close of His work as a mediator. It is this coming, and not His second advent to the earth, that was foretold in prophecy to take place at the termination of the 2300 days in 1844. Attended by heavenly angels, our great High Priest enters the holy of holies and there appears in the presence of God to engage in the last acts of His ministration in behalf of man—to perform the work of investigative judgment and to make an atonement for all who are shown to be entitled to its benefits.” The Great Controversy, 479.

> “‘ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੁਤਾ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਲੋਕ, ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ; ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਲੁਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।’ ਦਾਨੀਏਲ 7:13, 14. ਇੱਥੇ ਵਰਣਿਤ ਮਸੀਹ ਦਾ ਆਗਮਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਆਗਮਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਪ੍ਰਭੁਤਾ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮੱਧਸਥਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਆਗਮਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਆਗਮਨ ਨਹੀਂ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ 1844 ਵਿੱਚ 2300 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ। ਆਕਾਸ਼ੀ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਡਾ ਮਹਾਨ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਅਤਿਅੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਓਰੋਂ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਿਰਿਆ-ਕਲਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਣ ਲਈ—ਜਾਂਚੀ-ਪੜਤਾਲ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ, 479.

The “signs” associated with the history of the Millerites typified the “signs” associated with the history of the one hundred and forty-four thousand. When Christ provided the second witness to the historical narrative with the parable, He pointed His disciples to “the budding trees of spring.” He informed them that when the trees begin to bud out you know you are near the end of the world, and that the generation that witnesses the budding trees of spring will live to see the heavens and the earth pass away, in the fires of His second coming.

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਰਣਨ ਲਈ ਦੂਜਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ “ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਲੀ ਲਾਉਂਦੇ ਰੁੱਖਾਂ” ਵੱਲ ਦਿਵਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਰੁੱਖ ਕਲੀ ਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਪੀੜ੍ਹੀ ਜੋ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਲੀ ਲਾਉਂਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਣ ਲਈ ਜੀਊਂਦੀ ਰਹੇਗੀ।

> When they now shoot forth, ye see and know of your own selves that summer is now nigh at hand. So likewise ye, when ye see these things come to pass, know ye that the kingdom of God is nigh at hand. Verily I say unto you, This generation shall not pass away, till all be fulfilled. Heaven and earth shall pass away: but my words shall not pass away. Luke 21:30–33.

> ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੁਣ ਕੋਪਲਾਂ ਕੱਢਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗਰਮੀ ਹੁਣ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਵੇਖੋ, ਤਾਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਪੀੜ੍ਹੀ ਕਦੇ ਨਾ ਲੰਘੇਗੀ। ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਟਲ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟਲਣਗੇ। ਲੂਕਾ 21:30–33।

The question then becomes, “when did the trees begin to shoot forth?” The latter rain began to sprinkle on September 11, 2001, which according to Isaiah is “the day” of God’s “rough wind in the day of the east wind.”

ਤਦ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਕੋਪਲਾਂ ਕਦੋਂ ਕੱਢਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ?” ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਟਪਕਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦੇ ਦਿਨ” ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ “ਤਿੱਖੀ ਹਵਾ” ਦਾ “ਉਹ ਦਿਨ” ਹੈ।

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:8–13.

> ਮਿਆਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਕੁਰ ਮਾਰੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰੇਂਗਾ; ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦੇ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਠੋਰ ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸੇ ਦੁਆਰਾ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਣ ਦਾ ਸਾਰਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੇਦੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਚੂਨੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰ ਦੇਵੇ ਜੋ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਕੇ ਕੁੱਟੇ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਨਾ ਰਹਿਣਗੀਆਂ। ਤਥਾਪਿ ਕਿਲਾਬੰਦ ਨਗਰ ਉਜਾੜ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਿਵਾਸ-ਥਾਂ ਤਿਆਗੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ: ਉੱਥੇ ਬੱਛੜਾ ਚਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਹ ਲੇਟੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਡਾਲੀਆਂ ਸੁੱਕ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ: ਔਰਤਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦੇਣਗੀਆਂ: ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਐਸਾ ਲੋਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਚਿਆ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਨਾਲ਼ੇ ਤੱਕ ਝਾੜ ਮਾਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਓ ਸੰਤਾਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਵੱਡੀ ਤੁਰਹੀ ਫੂਂਕੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਉਣਗੇ ਜੋ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋਣ ਨੂੰ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਨਿਕਾਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 27:8–13.

The latter rain began to sprinkle (measured) on September 11, 2001, and the debate over the message of the latter rain and the counterfeit peace and safety message began. The history of that debate is where the iniquity of Jacob is removed (purged, meaning atoned for). The history of the debate, which is the debate of Habakkuk, is the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, that concludes with the Laodicean Seventh-day Adventist being spewed out of the mouth of the Lord, for it, as “the defenced city,” shall be desolate, for it had become the city of a people of no understanding, who find no mercy or favor. At that time the “second voice” of Revelation eighteen, will blow a great trumpet, which is the seventh trumpet and the third woe, and God’s other flock shall come and worship at “Jerusalem”, which will have become the movement of the church triumphant.

ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਛਿੜਕਣੀ (ਮਾਪੀ ਹੋਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ) ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਨਕਲੀ “ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ” ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਕੁਕਰਮੀਤਾ ਦੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ)। ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜੋ ਹਬੱਕੂਕ ਦਾ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ, “ਕਿਲਾਬੰਦ ਸ਼ਹਿਰ” ਵਾਂਗ, ਸੁੰਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸਮਝ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਦਇਆ ਜਾਂ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ “ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼” ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤੁਰਹੀ ਫੂਂਕੇਗੀ, ਜੋ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹੋਰ ਭੇੜ “ਯਰੂਸ਼ਲਮ” ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗੀ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਚਲਹਾਤ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ।

September 11, 2001, identifies that the last generation of earth’s history has arrived, and only those that recognize the budding trees of spring will receive the rain that is causing the trees to bud. Only those that recognize that Islam of the third woe, is what marks the arrival of the latter rain and the sealing of the one hundred and forty-four thousand, will be among that group.

11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜਣੇ ਜੋ ਬਸੰਤ ਦੇ ਕੋਪਲਾਂ ਮਾਰਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੋਪਲਾਂ ਮਾਰਣ ਲਈ ਕਾਰਨ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਹੋਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਗੇ।

> “Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 507.

> “ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਵੱਧ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਰਗਰਮ ਮਸੀਹੀ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਾਂਗੇ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹ ਰਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਂਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ।” Testimonies to Ministers, 507.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. ‘For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations’ (Isaiah 61:11). The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “ਸਾਨੂੰ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵਰਸਣ ਵਾਲੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਓਸ ਅਤੇ ਬੂੰਦਾਬਾਂਦੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨਗੇ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਦਇਆਵਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੀਏ, ਤਦੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ‘ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਕੋਪਲ ਨੂੰ ਉਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਬਾਗ਼ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੀਜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਉੱਗਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਗਣ ਦੇਵੇਗਾ’ (ਯਸਾਯਾਹ 61:11)। ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

We will continue the study in the next article.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “Unless those who can help in——are aroused to a sense of their duty, they will not recognize the work of God when the loud cry of the third angel shall be heard. When light goes forth to lighten the earth, instead of coming up to the help of the Lord, they will want to bind about His work to meet their narrow ideas. Let me tell you that the Lord will work in this last work in a manner very much out of the common order of things, and in a way that will be contrary to any human planning. There will be those among us who will always want to control the work of God, to dictate even what movements shall be made when the work goes forward under the direction of the angel who joins the third angel in the message to be given to the world. God will use ways and means by which it will be seen that He is taking the reins in His own hands. The workers will be surprised by the simple means that He will use to bring about and perfect His work of righteousness.” Testimonies to Ministers, 300.

> “ਜੇਕਰ ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ —— ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇਗੀ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਜੋਤਿ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲੇਗੀ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸੰਕੁਚਿਤ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੁਣਗੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ ਆਖ਼ਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਾਰਜ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਆਮ ਕ੍ਰਮ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਸਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁਣਗੇ, ਇਤਨੇ ਤੱਕ ਕਿ ਇਹ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁਣਗੇ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੰਮ ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗਾ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਚੱਲੀਆਂ ਜਾਣ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਜੇਹੇ ਰਾਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਲੱਗਾਮ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਰਮਚਾਰੀ ਉਹਨਾਂ ਸਰਲ ਸਾਧਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇਗਾ।” Testimonies to Ministers, 300.

Back to Articles