Article

# ਪਾਨਿਉਮ - ਗਿਣਤੀ ਦਸ

ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਉੱਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ: 144,000 ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 11:10–16 ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 16, 2025

Formats

PDF
Word

ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਉੱਠਣਾ ਅਤੇ ਪਤਨ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਦੂਜੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਉੱਠਣਾ ਅਤੇ ਪਤਨ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਧਰਤੀ-ਵਾਸੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਚਾਰ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਉੱਠਣਾ ਅਤੇ ਪਤਨ ਹੈ। ਪੰਜ ਤੋਂ ਨੌਂ ਆਯਤਾਂ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। 538 ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਮਰਥਿਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, 1798 ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪੰਜ ਤੋਂ ਨੌਂ ਆਯਤਾਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਉੱਠਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ 1989 ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਤਨ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰਵ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਸੀ।

> “ਹਰ ਇਕ ਕੌਮ ਜੋ ਕਰਿਆ-ਕਲਾਪ ਦੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਆਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਘੇਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ‘ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ’ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਸਾਮਰਾਜਾਂ—ਬਾਬਲ, ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ, ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਰੋਮ—ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਘੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ। ਹਰੇਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਰਖ ਦੀ ਅਵਧੀ ਸੀ, ਹਰੇਕ ਅਸਫਲ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੰਦ ਪੈ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਲੈ ਲਈ।...”

> “ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਸਫ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਉੱਠਣ ਅਤੇ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿੰਨੀ ਨਿਰਮੁੱਲ ਹੈ। ਬਾਬਲ, ਆਪਣੀ ਸਮੂਹ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭੂਤਾ ਸਮੇਤ—ਜਿਸ ਵਰਗੀ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਦੁਨੀਆ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ,—ਉਹ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵਿਭੂਤਾ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਚਿਰਸਥਾਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ,—ਕਿੰਨੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਪਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ! ‘ਘਾਹ ਦੇ ਫੁੱਲ’ ਵਾਂਗ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮਨਸ਼ਾ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਤੌਰ ਤੇ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਹੀ ਇਕੱਲੀਆਂ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਦੁਨੀਆ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।” Education, 177, 184.

ਆਇਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਰੂਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਆਇਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਥਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਿਤ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਣ ਦੀ ਕੋਈ ਸੰਭਾਵਨਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਉੱਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਚਿੱਤਰਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਕਿਹਾ, “So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome,” ਤਦ ਉਹ “Grecia” ਨੂੰ ਅਜਗਰ ਵਜੋਂ, “Rome” ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ “Medo-Persia” ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਉੱਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਉੱਠਾਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 16:12–21 ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹਰਮਗਿੱਦੋਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ” ਵੱਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ “to learn how worthless is mere outward and worldly glory.”

ਸਾਨੂੰ ਇਹ “ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿੰਨੀ ਨਿਰਮੂਲ ਹੈ,” ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਸਕੀਏ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ “ਜਿਸ ਦੀ ਨੇਵ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।” ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੇਵ ਬਣਾਉਣਾ ਜਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੇਵ ਨਾ ਬਣਾਉਣਾ ਜੀਵਨ-ਮਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੈ। ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਫਿਰ ਇਹ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੇਵ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਬੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।” ਉਸ ਨੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਇਹ ਸਮਝਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨੇਵ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇਵ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਕਸੌਟੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ “ਉਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬੱਝੀ ਹੋਈ” ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ “ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।” ਉਸ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਨੇਵ ਹੈ।

ਫਿਰ ਉਸ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ-ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਉਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਹੀ ਇਕੱਲੀਆਂ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਸੰਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੀਵਨ-ਮੌਤ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵਜੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਦਲੀਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਸੰਰਚਨਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦੀ ਕਥਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਿਤ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਾਨੂੰ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਇਕ ਸਹੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

> “ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਐਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਰਤਾਓ ਦੇ ਅਭਿਲੇਖ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਪਗਚਿੰਨ੍ਹ ਅਨੁਸਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਰਤਾਓ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਸੁਧਾਰਕ ਆੰਦੋਲਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਟਕਰਾਅ ਲਈ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੈ।” The Ministry of Healing, 441.

ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਧਿਐਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਰਤਾਅ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੁਧਾਰਕ ਚਲਹਤਾਂ ਦਾ ਵੀ; ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ “ਵੱਡੇ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਘਰਸ਼ ਲਈ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ” ਜਾ ਸਕੇ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ ਉਪਰੋਕਤ ਅਨੁਛੇਦ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਮਾਡਲ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੰਰਚਨਾ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ “ਉੱਠਣ ਅਤੇ ਡਿੱਗਣ” ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

> “ਮਸੀਹੀ ਸੇਵਾ-ਕਾਜ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਸਤੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਇਹ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਯਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਗਿਆਨ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਮਿਹਨਤ-ਭਰਿਆ ਅਧਿਐਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਨ ਵੱਲ ਹੀ ਰੁਝਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪੁਸਤਕਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਭਾਰੀ-ਭਰਕਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਧਨ ਕਿਉਂ ਖਰਚਿਆ ਜਾਵੇ ਜੋ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਯੂਹੰਨਾ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਮੈਂ ਹਾਂ; ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਭੁੱਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਤ੍ਰਿੱਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।’ ‘ਜੀਊਂਦੀ ਰੋਟੀ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰੀ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਰੋਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਦਾ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇਗਾ।’ ‘ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਅਨੰਤ ਜੀਵਨ ਹੈ।’ ‘ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੀਵਨ ਹਨ।’ ਯੂਹੰਨਾ 6:35, 51, 47, 63.”

> “ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਦੇ ਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਸੁਧਾਰਕ ਆੰਦੋਲਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਘਰਸ਼ ਲਈ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਕ੍ਰਮਵਿਕਾਸੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੈ।”

> “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਸਰਵਾਂਗੀਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ, ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਅਦਭੁੱਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕਿਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇੱਕ ਸਦੱਸ ਦਾ ਦਮਨ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨ ਸਭ ਲਈ ਹਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਦਾ ਹੈ।

> “ਪਰ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਵੇਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਓਝਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਥੋੜੇ ਲੋਕ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।”

> “ਅਤੇ, ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ, ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਮਨੁੱਖੀ ਅਟਕਲਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਅਭਿਲੇਖ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ‘ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰਮਈ’ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਨੇਕਾਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇੰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਮਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਲਈ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਿਦਵੱਤਾਪੂਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ।”

> “ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਭ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ। ‘ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸਿੱਖੋ,’ ਮਹਾਨ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰਾ ਜੂਆ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕੋ,’ ‘ਮੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਦੀਨਤਾ ਸਿੱਖੋ।’ ਤੁਹਾਡਾ ਬੌਧਿਕ ਅਹੰਕਾਰ ਉਹਨਾਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਿਹਾਰਿਕ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੋ ਖੋਜ ਮਨ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਥਕਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਐਸੀ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਸਫਲ ਮਜ਼ਦੂਰ ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੋਵੇ।”

> “ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ‘ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ’ ਆਇਆ।” ਲੂਕਾ 4:18. ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਰਤੇ। ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ‘ਆਮ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਸਨ।’ ਮਰਕੁਸ 12:37. ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਚੇਸ਼ਟਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਸਮਝ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

> “ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਬਲ ਦੇਵੇਗੀ; ਤਦ ਉਹ ਹਰ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣਗੇ।” The Ministry of Healing, 441–443.

ਭੈਣ ਵ੍ਹਾਈਟ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ—ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਪਛਾਣਣਾ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਸੱਚਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।

> “ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਿਵਯ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਾਬਲ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਅਤੇ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੁਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਉਪਲਬਧੀ ਦੇ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਮੇਦੀ-ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਮਰਾਜ ਉੱਤੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਪਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭੈ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਤਿ ਵੱਡੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਾ ਲੱਭ ਸਕਿਆ। ਦੁਸ਼ਟਤਾ, ਈਸ਼-ਨਿੰਦਾ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਬਲ ਪਸਾਰਾ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅਧਿਕ ਹੀਨ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਾਬਤ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਇਹ ਨੈਤਿਕ ਮੁੱਲ ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਹੇਠਾਂ, ਅਤੇ ਨਿੱਤ ਹੋਰ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਦੇ ਗਏ।”

> “ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਇਕ ਸ਼ਾਸਕ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਵਰਗ-ਪ੍ਰਦੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਉੱਤੇ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਲਈ ਦਿਵਿਆ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਦਾ ਇਹ ਬਚਨ ਹੈ, ‘ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਮਰਬੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।’ ਯਸਾਯਾਹ 45:5. ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੂੰ ਕਹੇ ਗਏ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਹਰ ਇਕ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਪਾਠ ਹਨ: ‘ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਤਿਆਗ ਦੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅਧਰਮਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਗਰੀਬਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਦੇ ਰਾਹੀਂ; ਸ਼ਾਇਦ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੰਮੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।’ ਦਾਨੀਏਲ 4:27.”

> “ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ,—ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਕਿ ‘ਧਰਮ ਕਿਸੇ ਭੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ;’ ਕਿ ‘ਸਿੰਘਾਸਨ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,’ ਅਤੇ ‘ਦਇਆ ਨਾਲ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;’ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜ-ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣਾ, ਜੋ ‘ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,’—ਇਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 14:34; 16:12; 20:28; ਦਾਨੀਏਲ 2:21.”

> “ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ, ਉਹਨਾਂ ਮੌਕਿਆਂ ਜਾਂ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇਯ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਇਹ ਉਸ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।” Prophets and Kings, 501, 502.

ਗਿਆਰਹਵੀਂ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਯਤਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਯਤ ਦਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉਹ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਸਿੰਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂਦ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੇ ਭੱਠੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਛੱਬੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਨਾਲ, ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਬਾਬਲ ਨਾਲ, ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣਣ ਨਾਲ, ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਉੱਪਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਐਕਜ਼ੀਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਜਯੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਵੇਲੇ ਜਲੂਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਲਾਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਗਿਆਰ੍ਹਵਾਂ ਪਦ 2014 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੇਲੇ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰੀਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ “ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,” ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਲਾਈਨ ਪਦ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਹੈ।

## ਪੰਜਵੀਂ ਰੇਖਾ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਜਾਇਜ਼ਾ

> ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕੁਝ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਆਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਹੁਤੇ ਖੜੇ ਹੋਣਗੇ; ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੁੱਟੇਰੇ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਤਦ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਘੇਰਾ-ਟੀਲਾ ਖੜਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਾਬੰਦ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਲਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਟਿਕ ਨਾ ਸਕਣਗੀਆਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਦਾਨੀਏਲ 11:13–15।

ਇਹ ਆਯਤਾਂ 200 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਨਿਯੁਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੱਠਜੋੜ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਆਯਤਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਆਯਤਾਂ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਆਖਰੀ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਬਾਈਬਲੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਪਤਰਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜੀ ਪਰਖ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ “ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ, ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਾ” ਤੋਂ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਸੋਲਹਵੀਂ ਆਯਤ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਐਕਸੀਟਰ ਕੈਂਪ ਸਭਾ 17 ਅਗਸਤ, 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਬੁੱਧਵਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੇ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟ ਉੱਤੇ ਛਿਆਸਠ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਜਾਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਕੋਲ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਾਈਮਨ ਬਰਯੋਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਪਤਰਸ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਸਲੀਬ ਮਿਹਲਤ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ—ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਏਲਿਆਹ ਸੀ—ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ “ਮਿਹਲਤ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਪੇਸ਼ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਏਲਿਆਹ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।

> ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਲਈ ਕਿਸ ਨੇ ਚੇਤਾਇਆ ਹੈ? ਮੱਤੀ 3:7.

ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।

> ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਨੇ ਇੱਕ ਅਸ਼ੇਰਾ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਏ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਥੇਲ ਦੇ ਹੀਏਲ ਨੇ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ: ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਆਪਣੇ ਜੇਠੇ ਪੁੱਤਰ ਅਬੀਰਾਮ ਦੇ ਮੁੱਲ ਤੇ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਾਟਕ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਸਗੂਬ ਦੇ ਮੁੱਲ ਤੇ ਖੜੇ ਕੀਤੇ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਉਸ ਬਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਨੂਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਗਿਲਆਦ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿਸ਼ਬੀ ਏਲੀਯਾਹ ਨੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਓਸ ਪਵੇਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਮੀਂਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 16:33–17:1.

ਆਧੁਨਿਕ ਸੁਧਾਰਕ ਵਜੋਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਕਿਹਾ:

> “ਇਹ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਤਰੇ ਬਾਰੇ ਜਗਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ।” The Great Controversy, 310.

ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਪਦ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1989 ਵਿੱਚ ਅਮੋਹਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।

> “ਆਪਣੀ ਸਲੀਬੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਧਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਂ ਅਤੇ ਦਿਲਾਂ ਉੱਤੇ ਅੰਕਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਤ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਪਰ ਚੇਲੇ ਰੋਮੀ ਜੂਏ ਤੋਂ ਸਮੇਂਕ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਨ, ਐਸੀ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਮੌਤ ਸਹੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿਆਰ ਪਾਇਆ। ਯਿਸੂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਉਤਨੀ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੀ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਉਤਨੀ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੇਲਿਆਂ ਅੱਗੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਅਨੇਕਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੀ ਨਾ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੋਣ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਹਰ ਉਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਖੋਹ ਲੈਣ ਲਈ ਤਾਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬਣਾਵੇ, ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿਆਰ ਪਾਏਗਾ।” The Great Controversy, 595.

ਇਹ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਵਿਖੇ, ਜੋ ਪਾਨੀਅਮ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਤੇਰਹੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਐਕਜ਼ੇਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸੁਧਾਰਕ ਚਲਹਿਤ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਚਲਹਿਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

> “ਅੱਜ, ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਨਿਆਂ ਲਈ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੇ ਆਖਰੀ ਘੜੀਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।” Prophets and Kings, 715, 716.

“ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚ-ਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਚਨ ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰ ਲਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਈ ਆਹਾਂ ਭਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਸੂ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਖ਼ਤਰੇ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਕਥਣਯੋਗ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੁਸ਼ਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਕ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਟੱਲ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਪ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਗੁਆ ਚੁੱਕੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੰਪੂਰਣ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਾਪ ਦੀ ਅਤਿਅੰਤ ਪਾਪਮਯਤਾ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਨਮ੍ਰਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਤਮ-ਤ੍ਰਿਪਤ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਮਨੋਵਿਰਤੀ ਨਾਲੋਂ ਅਨੰਤ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸੰਨਕਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਦਾ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਸੰਪੂਰਣਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਰਮਦਿਲੀ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਦੀਨਤਾ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਹਨ। ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਮੁਕਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਸਲੀਬ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਝੁਕਦੇ ਹਨ। ਧੰਨ ਹਨ ਇਹ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਂਤਵਨਾ ਪਾਉਣਗੇ।

> “ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਮਾਨੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਹੀ ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਆਪ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਦੋਥਾਨ ਵਿੱਚ ਅਲੀਸ਼ਾ ਦੇ ਸੇਵਕ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਡੇਰਾ ਲਾਏ ਹੋਏ ਦੇਖਣਗੇ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।

> “ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਦੁਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਲ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ‘ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੈਲੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿਓ,’ ਅਤੇ ਇਹ ਹੌਸਲਾ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ‘ਵੇਖ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬਦੀ ਨੂੰ ਤੈਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਵਾਂਗਾ।’ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਚੋਗਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਜ਼ਮਾਏ ਹੋਏ, ਪਰਖੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਬੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿਰਸਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬਾਕੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮੂਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੈਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੁਲਾਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਅਜਗਰ ਦੀ ਗੱਜਣ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਟਾਏ ਗਏ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਪਰਖਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਯੁਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਨਿਰਭੈ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਪਾਪ ਦੇ ਮੂਲ ਕਰਤਾ ਉੱਤੇ ਸੌਂਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਕੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮੂਹ ਕੇਵਲ ਮਾਫ਼ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਬੂਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਗੋਂ ਆਦਰਿਤ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ‘ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਪੱਗ’ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਯਾਜਕਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਲਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਓਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਹ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੀਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖ ਸਕਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਸਨ। ‘ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਫਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਪਟ ਨਾ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ।’”

> “ਹੁਣ ਦੂਤ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੂਰਤੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ: ‘ਹੁਣ ਸੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਯਹੋਸ਼ੂਅ, ਤੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਉਹ ਸਾਥੀ ਜੋ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਚੰਭੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਮਨੁੱਖ ਹਨ; ਕਿਉਂ ਜੋ, ਵੇਖ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਅੰਕੁਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ।’ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਛੁਡਾਉਣਹਾਰ ਅਤੇ ਮੁਕਤਿਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਲੋਕ ‘ਅਚੰਭੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਮਨੁੱਖ’ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਅੰਸੂ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ‘ਉਸ ਦਿਨ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਡਾਲ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਫਲ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਇਆਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਸਿਯੋਨ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ—ਅਰਥਾਤ ਹਰ ਇੱਕ ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।’” Testimonies, volume 5, 474–476.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉਹੀ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜਿਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਘਿਨੌਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ “ਆਹਾਂ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ” ਹੋਏ “ਮੋਹਰਬੰਦ” ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪੱਗ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਤਰਸ ਦੇ “ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਯਾਜਕਾਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ—ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।

> ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਇੱਕ ਰਾਜਸੀ ਯਾਜਕਾਈ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕੌਮ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋਕ ਹੋ; ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹੋ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਦਇਆ ਪਾ ਲਈ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਰੀਰਕ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹੋ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਆਪਣਾ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਨਿਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਰੱਖੋ; ਤਾਂ ਜੋ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੁਰੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲੇ ਕਹਿ ਕੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨਿਹਾਰਣਗੇ, ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ। 1 ਪਤਰਸ 2:9–12।

> ਹੁਣ ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਮੰਨੋਗੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਨਿਭਾਓਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਨ ਹੋਵੋਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਮੇਰੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਾਜਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕੌਮ ਹੋਵੋਗੇ। ਇਹ ਉਹ ਬਚਨ ਹਨ ਜੋ ਤੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਕਹਿਣੇ ਹਨ। ਕੂਚ 19:5, 6.

> “ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਾਅਦਾ ਨਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ‘ਉਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਿੰਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਧਨੁੱਸ਼, ਤਲਵਾਰ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਤੋੜ ਕੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਲੇਟਣ ਦਿਆਂਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮੰਗਣੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ, ਨਿਆਂ, ਪ੍ਰੇਮਮਈ ਦਇਆ, ਅਤੇ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮੰਗਣੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਭੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮੰਗਣੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣੇਂਗੀ।’”

> “‘ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਅਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੁਣਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੁਣਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੁਣਣਗੇ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਅੰਨ, ਅਤੇ ਦਾਖਰਸ, ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੀ ਸੁਣੇਗੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਜ਼ਰਏਲ ਦੀ ਸੁਣਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬੀਜਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨਹੀਂ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਖਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੈਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਖਣਗੇ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈਂ।’ ਹੋਸ਼ੇਆ 2:14–23।”

> “‘ਉਸ ਦਿਨ, … ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਬਚ ਨਿਕਲੇ ਹਨ, … ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਰੱਖਣਗੇ।’ ਯਸਾਯਾਹ 10:20। ‘ਹਰ ਕੌਮ, ਅਤੇ ਗੋਤ, ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ’ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜੇਹੇ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।’ ਉਹ ਹਰ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਬੱਝੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ‘ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ ਜਿਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਬਣਾਏ।’ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਉਲਝਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮਾਰਕਾਂ ਵਜੋਂ ਖੜੇ ਹੋਣਗੇ। ਹਰ ਦਿਵਯ ਆਗਿਆ ਦਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੂਤਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:6–7, 12।”

> “‘ਵੇਖੋ, ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੱਢਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅੰਗੂਰ ਰੌੰਦਣ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਬੀਜ ਬੀਜਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਮਿੱਠੇ ਦ੍ਰਾਕਸ਼ਾਰਸ ਨਾਲ ਟਪਕਣਗੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਟਿੱਬੀਆਂ ਪਿਘਲ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਬੰਧੂਆਈ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਜੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਨਗਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ; ਉਹ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਲਗਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦ੍ਰਾਕਸ਼ਾਰਸ ਪੀਣਗੇ; ਉਹ ਬਾਗ਼ ਵੀ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਖਾਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੋਪਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਸ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਦੇ ਉਖਾੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਗੇ, ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਆਮੋਸ 9:13–15।’” Review and Herald, February 26, 1914.

ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਅਜੇਹੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਦਿਨ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਢੰਗ (ਚਾਲ-ਚਲਣ) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

> “ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬਲ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਲੀਸਿਆ ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਅਨਾਦਿਕਾਲ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਹੈ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ‘ਅਤੇ ਅਧੋਲੋਕ ਦੇ ਫਾਟਕ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਨਾ ਹੋਣਗੇ।’ ਮੱਤੀ 16:18। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਸਥਿਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ‘ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ,’ ਇਹ ਉਹ ਬਚਨ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 146:3। ‘ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇਗੀ।’ ਯਸਾਯਾਹ 30:15। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਹਿਮਾਮਈ ਕਾਰਜ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਤਾਕਤ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਰਹੇਗਾ, ‘ਨਾ ਬਲ ਨਾਲ, ਨਾ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ।’ ਜ਼ਕਰਯਾਹ 4:6।”

> ਇਹ ਵਾਅਦਾ, “ਜ਼ਰੁੱਬਾਬੇਲ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਇਸ ਘਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵੀ ਕਰਨਗੇ,” ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਪਦ 9. “ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਮਕਾਨ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਬੀ ਹੱਗਈ ਅਤੇ ਇੱਦੋ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਏ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਕੁਰਸ, ਦਾਰਾਯਵਹੂਸ਼ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਰਤਹਸ਼ਸਤਰਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਅਤੇ ਇਹ ਘਰ ਅਦਾਰ ਮਹੀਨੇ [ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਮਹੀਨੇ] ਦੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਾਰਾਯਵਹੂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ।” ਅਜ਼ਰਾ 6:14, 15.” Prophets and Kings, 595, 596.

ਤੇਰਹਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਬਤ-ਪਾਲਕਾਂ ਲਈ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖਿਤ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਸਰੇ ਕਦਮ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ “ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ” ਹੈ, ਗਿਆਰਹਵੀਂ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ “ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੇਰਹਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਉਹ ਕਸੌਟੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਬਤ-ਪਾਲਕ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ “ਪਰੀਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।”

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਸੱਤਵੇਂ ਤੋਂ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੱਕ ਦੀ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਲੜੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਦਸਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੱਕ ਦੀ ਹਿਦੇਕਲ ਦਰਿਆ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਲੜੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਾਰਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਦੋਹਾਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਮਸੀਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਇਤਾਂ ਦਸ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ, 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਇਤ ਇਕਤਾਲੀ ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ, ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਇਸ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਬਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਆਇਤ ਦਸ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

> ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਹੀ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਣਗੇ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਨਿੱਤ ਦਾ ਬਲੀਦਾਨ ਹਟਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਘਿਨਾਉਣੀ ਵਸਤੂ ਜੋ ਉਜਾੜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਨੱਬੇ ਦਿਨ ਹੋਣਗੇ। ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੈਂਤੀ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 12:10–12.

ਉਹ “ਬੁੱਧਿਮਾਨ” ਜੋ ਪਦ ਦਸ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ “ਬੌਧਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ” ਅਤੇ “ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ” ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਬਾਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਸਮਝ ਵਿੱਚ “ਬੌਧਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ” ਸਥਿਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। “ਬੁੱਧਿਮਾਨ” ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਪਦ ਗਿਆਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

“ਬੁੱਧਿਮਾਨ” ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਉਡੀਕ ਕਰਨ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ “ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ” ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਗਿਆਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਯਤ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਆਈ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਗਿਆਨ ਦਾ ਵਾਧਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਜੋੜਿਆਂ ਬਾਈ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅਵੀਂ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਬਾਰਹੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਲਮੋਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਰਾਂ ਗੁਣਾ ਬਾਰਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles