Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number One

ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 - ਨੰਬਰ ਇੱਕ

Cavemen of Covenant: Moses & Elijah at the End of the World

ਵਾਅਦੇ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ: ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 23, 2023

Formats

PDF
Word

Moses and Elijah are prophetic symbols that can each be understood by context as a singular symbol, or they can also be understood as a symbol that contains both prophets. Upon the testimony of two a thing is established and in Revelation eleven Moses and Elijah represent the two witnesses of the Old and New Testaments. At the Mount of Transfiguration, representing the Second Coming of Christ, the dual symbol represents both the one hundred and forty-four thousand (Elijah) and the martyrs (Moses) of the Sunday law crisis. Together as a symbol, in the cave of Horeb, they represent God’s people at the end of the world who “hear,” “read” and “keep” the message that is a Revelation of God’s character which contains the power to transform a Laodicean unto a Philadelphian. There will soon, (very soon) come a point where it will no longer be possible for the foolish Laodicean Adventists to avail themselves of the “oil” needed to correctly respond to the cry, “Behold the Bridegroom cometh.”

ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇਹੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾ ਸਮਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਦੋ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦਵੈਤ ਪ੍ਰਤੀਕ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ (ਇਲਿਆਹ) ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ (ਮੂਸਾ) ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਹੋਰੇਬ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਸੁਣਦੇ,” “ਪੜ੍ਹਦੇ” ਅਤੇ “ਮੰਨਦੇ” ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਇਕ ਪਰਕਾਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਨੂੰ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ, (ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਹੀ) ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਮੂਰਖ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਲਈ ਉਸ “ਤੇਲ” ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣਾ ਹੁਣ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਜੋ ਇਸ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਠੀਕ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ: “ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

> And Moses said unto the Lord, See, thou sayest unto me, Bring up this people: and thou hast not let me know whom thou wilt send with me. Yet thou hast said, I know thee by name, and thou hast also found grace in my sight. Now therefore, I pray thee, if I have found grace in thy sight, shew me now thy way, that I may know thee, that I may find grace in thy sight: and consider that this nation is thy people. And he said, My presence shall go with thee, and I will give thee rest. And he said unto him, If thy presence go not with me, carry us not up hence. For wherein shall it be known here that I and thy people have found grace in thy sight? is it not in that thou goest with us? so shall we be separated, I and thy people, from all the people that are upon the face of the earth. And the Lord said unto Moses, I will do this thing also that thou hast spoken: for thou hast found grace in my sight, and I know thee by name. And he said, I beseech thee, shew me thy glory. And he said, I will make all my goodness pass before thee, and I will proclaim the name of the Lord before thee; and will be gracious to whom I will be gracious, and will shew mercy on whom I will shew mercy. And he said, Thou canst not see my face: for there shall no man see me, and live. And the Lord said, Behold, there is a place by me, and thou shalt stand upon a rock: And it shall come to pass, while my glory passeth by, that I will put thee in a clift of the rock, and will cover thee with my hand while I pass by: And I will take away mine hand, and thou shalt see my back parts: but my face shall not be seen. And the Lord said unto Moses, Hew thee two tables of stone like unto the first: and I will write upon these tables the words that were in the first tables, which thou brakest. And be ready in the morning, and come up in the morning unto mount Sinai, and present thyself there to me in the top of the mount. And no man shall come up with thee, neither let any man be seen throughout all the mount; neither let the flocks nor herds feed before that mount. And he hewed two tables of stone like unto the first; and Moses rose up early in the morning, and went up unto mount Sinai, as the Lord had commanded him, and took in his hand the two tables of stone. And the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed, The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation. And Moses made haste, and bowed his head toward the earth, and worshipped. And he said, If now I have found grace in thy sight, O Lord, let my Lord, I pray thee, go among us; for it is a stiffnecked people; and pardon our iniquity and our sin, and take us for thine inheritance. And he said, Behold, I make a covenant: before all thy people I will do marvels, such as have not been done in all the earth, nor in any nation: and all the people among which thou art shall see the work of the Lord: for it is a terrible thing that I will do with thee. Exodus 33:12–34:10.

> ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਵੇਖ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਚੱਲ; ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਹਨੂੰ ਭੇਜੇਗਾ। ਤਥਾਪਿ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਮਾਰਗ ਵਿਖਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਾਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਵਾਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕਿ ਇਹ ਕੌਮ ਤੇਰੀ ਹੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਉੱਪਰ ਨਾ ਲੈ ਜਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੇ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ? ਕੀ ਇਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ? ਸੋ ਅਸੀਂ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਠਹਿਰਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਜੋ ਤੂੰ ਆਖੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਭਲਾਈ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਲੰਘਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਨਾਮ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਾਂਗਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜੀਊਂਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਵੇਖ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਲੰਘੇਗੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੱਟਾਨ ਦੀ ਦਰਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਲੰਘ ਨਾ ਜਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਢੱਕ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਭਾਗ ਵੇਖੇਂਗਾ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਮੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਪਹਿਲੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਤਰਾਸ਼ ਲੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਖਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਬਚਨ ਲਿਖਾਂਗਾ ਜੋ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਖਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ, ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਸੀਨਈ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਉਣਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣਾ। ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਨਾ ਆਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦਿੱਸੇ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਭੇੜਾਂ ਜਾਂ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਚਰਣ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਤਰਾਸ਼ ਲਈਆਂ; ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਸਵੇਰੇ ਤੜਕੇ ਉੱਠਿਆ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀਨਈ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਉਹ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਲੈ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਯਹੋਵਾਹ, ਯਹੋਵਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾਲੂ, ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੁਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਉਲੰਘਣਾ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਰੀ ਨਾ ਠਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਪਿਉਆਂ ਦੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਦੰਡ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ। ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਫੁਰਤੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੱਲੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹਠੀ ਲੋਕ ਹਨ; ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਰਾਸ ਬਣਾ ਲੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਵੇਖ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਚਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ: ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਅਜੇਹੇ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਹੇ ਨਾ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਵਿੱਚ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੂੰ ਹੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਕੰਮ ਵੇਖਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੰਮ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੂਚ 33:12–34:10.

Moses represents God’s people at the end of the world. They are those who in the “last days” of the investigative judgment ask God to show them His “way, that” they might “know” God, and in response receive an answer from God that includes the promise that His “presence shall go with” them, and that God will give those people “rest.”

ਮੂਸਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਜਾਂਚ-ਨਿਆਂ ਦੇ “ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ “ਰਾਹ” ਵਿਖਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ “ਜਾਣ” ਸਕਣ; ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹਾ ਜਵਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ “ਹਜ਼ੂਰੀ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ “ਨਾਲ ਚਲੇਗੀ,” ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਦੇਵੇਗਾ।

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹੈ, ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਭਲਾ ਰਾਹ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੁਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਪਾਵੋਗੇ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਵੀ ਠਹਿਰਾਏ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣੋ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਂਗੇ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 6:16, 17.

Jeremiah identifies a class that refuse to “see” and “hearken” and therefore do not receive the “rest” promised to those who seek the “good way” and “walk therein.” That rest is identified as the “refreshing” by Isaiah.

ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਵਰਗ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਵੇਖਣ” ਅਤੇ “ਸੁਣਨ” ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਸ “ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ “ਚੰਗੇ ਮਾਰਗ” ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ “ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।” ਯਸਾਯਾਹ ਉਸ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨੂੰ “ਤਾਜ਼ਗੀ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ।

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> ਉਹ ਕਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਸਿਖਾਵੇਗਾ? ਅਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਮਝ ਕਰਾਵੇਗਾ? ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਕਲਾਉਂਦੇ ਹੋਠਾਂ ਅਤੇ ਪਰਾਈ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਇਸ ਲੋਕ ਨਾਲ ਬੋਲੇਗਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਉਹ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਥੱਕੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਿਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਇਹ ਤਾਜ਼ਗੀ ਹੈ; ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਸੁਣਨਾ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਡਿੱਗਣ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸਾਏ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣ। ਯਸਾਯਾਹ 28:9–13.

The “rest” and the “refreshing” represent the latter rain that is poured out during the proclamation of the final warning message.

“ਆਰਾਮ” ਅਤੇ “ਤਾਜਗੀ” ਉਸ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉੰਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> “I was pointed down to the time when the third angel’s message was closing. The power of God had rested upon His people; they had accomplished their work and were prepared for the trying hour before them. They had received the latter rain, or refreshing from the presence of the Lord, and the living testimony had been revived. The last great warning had sounded everywhere, and it had stirred up and enraged the inhabitants of the earth who would not receive the message.” Early Writings, 279.

> “ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦੀ ਘੜੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛਲਾ ਮੀਂਹ, ਅਰਥਾਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਲੋਂ ਤਾਜਗੀ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੀਵੰਤ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹਰ ਥਾਂ ਗੂੰਜ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।” Early Writings, 279.

The promise of the “rest” or the “refreshing” that is the “latter rain,” includes the promise given to Moses in the cave that God’s “presence” would go with His people.

“ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਜਾਂ “ਤਾਜਗੀ,” ਜੋ ਕਿ “ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ” ਹੈ, ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਜ਼ਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ “ਹਾਜ਼ਰੀ” ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗੀ।

> “The work will be similar to that of the day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close, for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord; his going forth is prepared as the morning; and he shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ (Hosea 6:3.) ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God; for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ (Joel 2:23.) ‘In the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ (Acts 2:17, 21.) The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel, are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said, ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out [in the investigative Judgment], when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and he shall send Jesus.’ (Acts 3:19–20.)

> “ਇਹ ਕੰਮ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ‘ਅਗਲਾ ਮੀਂਹ’ ਇਸ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੀਮਤੀ ਬੀਜ ਅੰਕੁਰਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਿਵੇਂ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ‘ਪਿੱਛਲਾ ਮੀਂਹ’ ਫਸਲ ਦੇ ਪੱਕਣ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ‘ਤਦ ਅਸੀਂ ਜਾਣਾਂਗੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਲਗੇ ਰਹੀਏ; ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਆਵੇਗਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿੱਛਲੇ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ।’ (ਹੋਸ਼ੇਆ 6:3.) ‘ਹੇ ਸਿਓਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੋਗ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਅਗਲਾ ਮੀਂਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਏਗਾ, ਅਗਲਾ ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਪਿੱਛਲਾ ਮੀਂਹ।’ (ਯੋਏਲ 2:23.) ‘ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਾਂਗਾ।’ ‘ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰੇਗਾ ਉਹ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।’ (ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:17, 21.) ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਸ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਸੀ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛਲੇ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਹਨ ‘ਤਾਜਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ,’ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਰਸੂਲ ਪਤਰਸ ਨੇ ਨਿਗਾਹ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਸ ਲਈ ਮਨ ਫੇਰੋ ਅਤੇ ਮੁੜੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਏ ਜਾਣ [ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ], ਜਦੋਂ ਤਾਜਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਆਉਣਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਭੇਜੇਗਾ।’ (ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 3:19–20.)”

> “Servants of God, with their faces lighted up and shining with holy consecration, will hasten from place to place to proclaim the message from Heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given. Miracles will be wrought, the sick will be healed, and signs and wonders will follow the believers. Satan also works with lying wonders, even bringing down fire from heaven in the sight of men. (Revelation 13:13.) Thus the inhabitants of the earth will be brought to take their stand.” The Great Controversy, 611, 612.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਰਪਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਥਾਂ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਜਾਂਣਗੇ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਚੰਭੇ ਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਬਿਮਾਰ ਚੰਗੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਅਦਭੁੱਤ ਕਰਾਮਾਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੀ ਝੂਠੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅੱਗ ਵੀ ਉਤਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 13:13।) ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਲੈਣ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ।” The Great Controversy, 611, 612.

The outpouring of the Holy Spirit in the latter days has been typified by the outpouring of the Holy Spirit in the beginning of the proclamation of the gospel. The “word of the Lord unto them” who will not hear what the Spirit sayeth unto the churches, was the prophetic principle of adding one prophetic line of history to another prophetic line of history in order to illustrate the end of the world. It is nothing less than the principle that the end of a thing is illustrated by the beginning of a thing. The prophetic rule is rejected by the foolish Laodicean Seventh-day Adventist people. When accepted, God can “teach knowledge,” which Daniel identifies is increased at the time of the end, and the very same knowledge Hosea says God’s people are destroyed for rejecting. The class in Isaiah and Jeremiah who refuse to hear or see, reject the “refreshing,” which is the “rest” God promises to deliver to His “last day” people in order that they might safely navigate the crisis at the end of days.

ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਣਾ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਣਗੇ ਜੋ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ” ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਿਧਾਂਤ ਸੀ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦਾ ਅੰਤ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਿਯਮ ਮੂਰਖ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਗਿਆਨ ਸਿਖਾ” ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਹੀ ਗਿਆਨ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਹੋਸ਼ੇਆ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਰਗ ਜੋ ਸੁਣਣ ਜਾਂ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਤਾਜ਼ਗੀ” ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਹ “ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ “ਆਖਰੀ ਦਿਨ” ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਸੰਕਟ-ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਾਹ ਕੱਢ ਸਕਣ।

The “name of the Lord” (character) that God proclaimed to Moses was that “the Lord God,” is “merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth.” His character is mercy and truth. The truth which represents His character is always associated with His mercy, for no person will understand His truth, except God first exercises His mercy towards them, for all have sinned and come short of the glory (character) of God. The truth that Jesus Christ is the Alpha and Omega is recognized and kept by those who God has pardoned of their iniquities and sin. That pardon takes place in the final scenes of the investigative judgment. Those who He exercises His mercy towards, thus pardoning their sins, He takes for His inheritance and enters into a covenant with them.

“ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ” (ਚਰਿੱਤਰ), ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸੀ ਕਿ “ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ” “ਦਇਆਵਾਨ ਅਤੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹੀ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾਤ ਵਾਲਾ” ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਦਇਆ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ (ਚਰਿੱਤਰ) ਤੋਂ ਘਾਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਰਿਆਈਆਂ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਫ਼ੀ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> “ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਪਣੀ ਆਗਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਾਅਦਾਕਾਰੀ ਨੇਮ ਨਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ।” Review and Herald, February 26, 1914.

All the prophets, including Moses are identifying the last days of the investigative judgment when God renews His covenant with those identified as the one hundred and forty-four thousand. And when that covenant is established, God “will do marvels, such as have not been done in all the earth, nor in any nation: and all the people among which thou art shall see the work of the Lord: for it is a terrible thing that I will do with thee.”

ਮੂਸਾ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਬੀ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਨਵੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣੇ ਗਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਚਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਅਚਰਜਕਾਰੀ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਹੇ ਨਾ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਭੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਹੈ।”

Moses’ cave experience on Mount Horeb, also known as Mount Sinai was placed within the context of Moses’ struggle with God’s people. His struggle was to accomplish the task God had given to him. Moses was in a struggle concerning God’s message to the world. Just before the Lord showed his glory to Moses, we find Moses using logic against the Lord, suggesting that if the Lord destroyed the rebels who had just been dancing around Aaron’s golden calf, the destruction of the rebels would destroy the message that was identifying God’s power.

ਮੂਸਾ ਦਾ ਹੋਰੇਬ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵਾਲਾ ਅਨੁਭਵ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੀਨਾਈ ਪਹਾੜ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੂਸਾ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਉਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾਉਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਰਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੁਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇ ਜੋ ਹੁਣੇ ਹੀ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

> And the Lord said unto Moses, I have seen this people, and, behold, it is a stiffnecked people: Now therefore let me alone, that my wrath may wax hot against them, and that I may consume them: and I will make of thee a great nation. And Moses besought the Lord his God, and said, Lord, why doth thy wrath wax hot against thy people, which thou hast brought forth out of the land of Egypt with great power, and with a mighty hand? Wherefore should the Egyptians speak, and say, For mischief did he bring them out, to slay them in the mountains, and to consume them from the face of the earth? Turn from thy fierce wrath, and repent of this evil against thy people. Remember Abraham, Isaac, and Israel, thy servants, to whom thou swarest by thine own self, and saidst unto them, I will multiply your seed as the stars of heaven, and all this land that I have spoken of will I give unto your seed, and they shall inherit it forever. And the Lord repented of the evil which he thought to do unto his people. Exodus 32:9–14.

> ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਇਹ ਹੱਠੀ ਲੋਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕ ਉੱਠੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੌਮ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਤਦ ਮੂਸਾ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿਉਂ ਭੜਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੈ? ਮਿਸਰੀ ਕਿਉਂ ਕਹਿਣ, ਅਤੇ ਆਖਣ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਮਨੋਰਥ ਨਾਲ ਕੱਢ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇ? ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਮੁੜ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਸ ਬਿਪਤਾ ਬਾਰੇ ਮਨ ਫੇਰ। ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਇਸਹਾਕ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਮ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਰਗੀ ਬਹੁਤ ਵਧਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਵਿਰਾਸਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਬਿਪਤਾ ਬਾਰੇ ਮਨ ਫੇਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕੂਚ 32:9–14.

Moses’ cave experience includes the message that Moses was ordained to present to the world. The testimony of the Lord passing by Moses and proclaiming His character is placed within the context of an internal message about God’s rebellious (Laodicean) people and the context of Elijah’s cave experience was placed within his struggle with Jezebel, or the three-fold union of the United States, the Papacy and the United Nations. One represents the internal message for the church, the other the external message for the world, but the two witnesses of Moses and Elijah are in the same cave of Horeb, and they are both represented in the cave at the end of the world.

ਮੂਸਾ ਦੇ ਗੁਫ਼ਾ-ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੂਸਾ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੰਘਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਾਗੀ (ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ) ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਗੁਫ਼ਾ-ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਉਸ ਦੇ ਯਜ਼ੇਬਲ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼, ਜਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਏਕਤਾ, ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ; ਪਰ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਗਵਾਹ ਹੋਰੇਬ ਦੀ ਉਸੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਸੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

> And Ahab told Jezebel all that Elijah had done, and withal how he had slain all the prophets with the sword. Then Jezebel sent a messenger unto Elijah, saying, So let the gods do to me, and more also, if I make not thy life as the life of one of them by tomorrow about this time. And when he saw that, he arose, and went for his life, and came to Beersheba, which belongeth to Judah, and left his servant there. But he himself went a day’s journey into the wilderness, and came and sat down under a juniper tree: and he requested for himself that he might die; and said, It is enough; now, O Lord, take away my life; for I am not better than my fathers. And as he lay and slept under a juniper tree, behold, then an angel touched him, and said unto him, Arise and eat. And he looked, and, behold, there was a cake baken on the coals, and a cruse of water at his head. And he did eat and drink, and laid him down again. And the angel of the Lord came again the second time, and touched him, and said, Arise and eat; because the journey is too great for thee. And he arose, and did eat and drink, and went in the strength of that meat forty days and forty nights unto Horeb the mount of God. And he came thither unto a cave, and lodged there; and, behold, the word of the Lord came to him, and he said unto him, What doest thou here, Elijah? And he said, I have been very jealous for the Lord God of hosts: for the children of Israel have forsaken thy covenant, thrown down thine altars, and slain thy prophets with the sword; and I, even I only, am left; and they seek my life, to take it away. And he said, Go forth, and stand upon the mount before the Lord. And, behold, the Lord passed by, and a great and strong wind rent the mountains, and brake in pieces the rocks before the Lord; but the Lord was not in the wind: and after the wind an earthquake; but the Lord was not in the earthquake: And after the earthquake a fire; but the Lord was not in the fire: and after the fire a still small voice. And it was so, when Elijah heard it, that he wrapped his face in his mantle, and went out, and stood in the entering in of the cave. And, behold, there came a voice unto him, and said, What doest thou here, Elijah? And he said, I have been very jealous for the Lord God of hosts: because the children of Israel have forsaken thy covenant, thrown down thine altars, and slain thy prophets with the sword; and I, even I only, am left; and they seek my life, to take it away. And the Lord said unto him, Go, return on thy way to the wilderness of Damascus: and when thou comest, anoint Hazael to be king over Syria: And Jehu the son of Nimshi shalt thou anoint to be king over Israel: and Elisha the son of Shaphat of Abelmeholah shalt thou anoint to be prophet in thy room. And it shall come to pass, that him that escapeth the sword of Hazael shall Jehu slay: and him that escapeth from the sword of Jehu shall Elisha slay. Yet I have left me seven thousand in Israel, all the knees which have not bowed unto Baal, and every mouth which hath not kissed him. 1 Kings 19:1–18.

> ਅਹਾਬ ਨੇ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ। ਤਦ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਕੋਲ ਇੱਕ ਦੂਤ ਭੇਜ ਕੇ ਕਹਾਇਆ, ਜੇ ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੀ ਜਾਨ ਵਰਗੀ ਨਾ ਕਰ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਨ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕਰਨ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਬੀਅਰਸ਼ੇਬਾ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਉਹ ਆਪ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਕਰਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇੱਕ ਝਾਊ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਬੈਠ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੌਤ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਬਸ ਹੈ; ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਝਾਊ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਲੇਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁੱਤ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਤਦ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉੱਠ ਅਤੇ ਖਾ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਗਾਹ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਕੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਘੜਾ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਪੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦੂਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਉੱਠ ਅਤੇ ਖਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਤਦ ਉਹ ਉੱਠਿਆ, ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਪੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਭੋਜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੋਇਆ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹੋਰੇਬ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਇੱਕ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਟਿਕਿਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਲਿਆਹ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਬੜੀ ਹੀ ਜੋਸ਼ੀਲੀ ਈਰਖਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਾਚਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੇਰੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ, ਹਾਂ ਕੇਵਲ ਮੈਂ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਉੱਥੋਂ ਲੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਵਾ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜਦੀ ਅਤੇ ਚਟਾਨਾਂ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰਦੀ ਗਈ; ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ; ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਗ ਆਈ; ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਮੰਦ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਉਹ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਗੁਫ਼ਾ ਦੇ ਦੁਆਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਸ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, ਇਲਿਆਹ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਬੜੀ ਹੀ ਜੋਸ਼ੀਲੀ ਈਰਖਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਾਚਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੇਰੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ, ਹਾਂ ਕੇਵਲ ਮੈਂ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜਾ, ਦਮਿਸ਼ਕ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਮੁੜ ਜਾ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇਂ, ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਏਲ ਨੂੰ ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੀਂ। ਅਤੇ ਨਿਮਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੇਹੂ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੀਂ; ਅਤੇ ਆਬੇਲ-ਮਹੋਲਾਹ ਦੇ ਸ਼ਾਫਾਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਲੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਬੀ ਹੋਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੀਂ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਏਲ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੇਹੂ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਯੇਹੂ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਲੀਸ਼ਾ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਤੌਭੀ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਛੱਡ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੋਡੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਆਲ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਟੇਕੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਉਹ ਮੂੰਹ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਨਹੀਂ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 19:1–18।

Elijah’s cave experience represents the prophet’s discouragement with the message and his perceived effect of his message and work. Moses was defending God’s stated message and Elijah had given up on the message. It is the same message, with the exception of one being internal about the church and the other being external of the church. Yet prophetically, together they are both illustrating the two-fold message of Revelation eighteen. What I need to emphasize about all the truths connected with the cave is that in the “last days” the discouragement that is expressed in either case is over the message and its effect.

ਏਲੀਆਹ ਦਾ ਗੁਫ਼ਾ ਵਾਲਾ ਅਨੁਭਵ ਨਬੀ ਦੀ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਸਮਝੇ ਗਏ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਹੱਥ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਇੱਕ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੱਖ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਪੱਖ ਨਾਲ। ਤਥਾਪਿ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਹਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਗੁਫ਼ਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਜਿਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਿਰੁਤਸਾਹਤਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਹੀ ਹੈ।

Moses and Elijah both represent those who “hear” and “see” the “voice” which is the “word of the Lord.” That “word” represents His character of mercy and truth. The Psalmist also asks to be shown God’s mercy, which is His character. In order to see His “mercy,” the Psalmist promises to “hear” what the Spirit saith unto the churches.

ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੋਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ “ਸੁਣਦੇ” ਅਤੇ “ਵੇਖਦੇ” ਹਨ ਉਸ “ਆਵਾਜ਼” ਨੂੰ, ਜੋ “ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਬਚਨ” ਹੈ। ਉਹ “ਬਚਨ” ਉਸ ਦੇ ਦਇਆ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਾਲੇ ਚਰਿਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਭਜਨਕਾਰ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦਇਆ ਦਿਖਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਚਰਿਤਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ “ਦਇਆ” ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਭਜਨਕਾਰ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹ ਗੱਲ “ਸੁਣੇਗਾ” ਜੋ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ।

> To the chief Musician, A Psalm for the sons of Korah. Lord, thou hast been favourable unto thy land: thou hast brought back [reversed] the captivity of Jacob. Thou hast forgiven the iniquity of thy people, thou hast covered all their sin. Selah. Thou hast taken away all thy wrath: thou hast turned thyself from the fierceness of thine anger. Turn us, O God of our salvation, and cause thine anger toward us to cease. Wilt thou be angry with us forever? wilt thou draw out thine anger to all generations? Wilt thou not revive us again: that thy people may rejoice in thee? Show us thy mercy, O Lord, and grant us thy salvation. I will hear what God the Lord will speak: for he will speak peace unto his people, and to his saints: but let them not turn again to folly. Surely his salvation is nigh them that fear him; that glory may dwell in our land. Mercy and truth are met together; righteousness and peace have kissed each other. Truth shall spring out of the earth; and righteousness shall look down from heaven. Yea, the Lord shall give that which is good; and our land shall yield her increase. Righteousness shall go before him; and shall set us in the way of his steps. Psalm 85:1–13.

> ਸਰੋਦਕਾਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਲਈ, ਕੋਰਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭਜਨ। ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਬੰਧਵਾਈ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ [ਉਲਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ]। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸੇਲਾਹ। ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਰੋਸ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਹੇ ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਸਾਨੂੰ ਫੇਰ ਮੋੜ ਲੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ। ਕੀ ਤੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰੋਧ ਸਭ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਲੰਮਾ ਖਿੱਚੇਗਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਜੀਉਂਦਾ ਨਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਣ? ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਵਿਖਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼। ਮੈਂ ਸੁਣਾਂਗਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਕੀ ਆਖੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਉਹ ਮੁੜ ਮੂਰਖਤਾ ਵੱਲ ਨਾ ਫਿਰਣ। ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਦਇਆ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ; ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਗੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਗਾਹ ਕਰੇਗਾ। ਹਾਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਉਹ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਆਪਣਾ ਫਲ ਦੇਵੇਗੀ। ਧਰਮ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਚੱਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਜ਼ਬੂਰ 85:1–13।

Notice that “mercy and truth,” (and “truth” is the Hebrew word ‘emet’ that we have been referring to) which produces righteousness and peace have “kissed.” They are joined. The Psalmist places his song in the last days of the investigative judgment when God has “forgiven the iniquity of” His “people.” The request is that the Lord would “revive” his people.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ “ਦਇਆ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ,” (ਅਤੇ “ਸੱਚਾਈ” ਲਈ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ‘emet’ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਸੀਂ ਉਲੇਖ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ) ਜੋ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, “ਚੁੰਮੀਆਂ ਹਨ।” ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਭਜਨਕਾਰ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਇ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ “ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਧਰਮਤਾ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।” ਬੇਨਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਫਿਰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰੇ।”

> “A revival and a reformation must take place, under the ministration of the Holy Spirit. Revival and reformation are two different things. Revival signifies a renewal of spiritual life, a quickening of the powers of mind and heart, a resurrection from spiritual death. Reformation signifies a reorganization, a change in ideas and theories, habits and practices. Reformation will not bring forth the good fruit of righteousness unless it is connected with the revival of the Spirit. Revival and reformation are to do their appointed work, and in doing this work they must blend.” Selected Messages, book 1, 128.

> “ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਧਾਰ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ। ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਵੀਨੀਕਰਨ, ਮਨ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰਨਾ, ਆਤਮਿਕ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ। ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪੁਨਰਗਠਨ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ, ਆਦਤਾਂ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ। ਜੇਕਰ ਸੁਧਾਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਚੰਗੇ ਫਲ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 128.

The “revival” the Psalmist asks for identifies a request from someone that knows they are dead. The revival the Psalmist asks for is a very difficult request for a Laodicean to ask, for a Laodicean is unaware that he is spiritually dead, but if he wasn’t he would not need to be revived. The revival is accomplished by agreeing to “hear what God the Lord will speak,” and no other work should come before our securing that revival that comes when the Holy Spirit abides within us.

“ਜਾਗ੍ਰਤੀ” ਜਿਸ ਦੀ ਭਜਨਕਾਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਦੀ ਭਜਨਕਾਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵਾਲੇ ਲਈ ਮੰਗਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵਾਲਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਐਸਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਗ੍ਰਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਜਾਗ੍ਰਤੀ “ਇਹ ਸੁਣਨ” ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਕੀ ਬੋਲੇਗਾ,” ਅਤੇ ਉਸ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਤਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work.” Selected Messages, book 1, 121.

> “ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਸਾਡੀਆਂ ਸਭ ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨਾ ਸਾਡਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 121.

Speaking of the book of Revelation Sister White states the following.

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।

> “When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival.” Testimonies to Ministers, 113.

> “ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ, ਇੱਕ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਇਹ ਸਮਝ ਲਵਾਂਗੇ ਕਿ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਅਰਥ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।” Testimonies to Ministers, 113.

The word “revival” is defined as bringing back to life. Those chosen to be among the one hundred and forty-four thousand must first recognize that they are dead and are in need of a revival. The fact that the one hundred and forty-four thousand are dead is a significant component of the message that is unsealed just before probation closes. We have much more to say of this truth. What revives them is the “mercy” which God extends to them when He “revives” them and gives them His righteousness. What revives them is the truth that Jesus is the Alpha and Omega, and this understanding produces within them a “peace” that surpasses all understanding. The promise is that “truth” “shall spring up out of the earth.” The message represented as the “truth,” which is the Alpha and Omega originates in the United States, for it springs up “out of the earth.” The message at the beginning came from the United States and the message at the end springs up from the same place.

“ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ” ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪਛਾਣਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਕਿ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗ ਹੈ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ। ਜੋ ਚੀਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ “ਦਇਆ” ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ “ਜੀਉਂਦਾ” ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧਰਮੀਤਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਚੀਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਐਸੀ “ਸ਼ਾਂਤੀ” ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਸੱਚ” “ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਗ ਨਿਕਲੇਗਾ।” “ਸੱਚ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ” ਉੱਗਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਓਹੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਗਦਾ ਹੈ।

With the context for God’s cavemen being a symbol, we will consider other prophets that have been in a symbolic cave. Jesus identified John the Baptist as Elijah, and John was in prison when he needed to know if Jesus was the Messiah to come. He needed to know Jesus’ true character. He needed to know if the message he had proclaimed and the message that Jesus continued to proclaim was the true message. He sent his disciples to ask Jesus the question, and Jesus, passed by their question and proceeded to show them His glory.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਗੁਫ਼ਾ-ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੋਣ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਸ਼ਟਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਲਿਆਹ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਯਿਸੂ ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਮਸੀਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਯਿਸੂ ਲਗਾਤਾਰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਕੀ ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੰਘਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

> “Thus the day wore away, the disciples of John seeing and hearing all. At last Jesus called them to Him, and bade them go and tell John what they had witnessed, adding, ‘Blessed is he, whosoever shall find none occasion of stumbling in Me.’ Luke 7:23, R. V. The evidence of His divinity was seen in its adaptation to the needs of suffering humanity. His glory was shown in His condescension to our low estate.

> “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਬੀਤਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਚੇਲੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਅਤੇ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਾ ਕੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਜੋੜਿਆ, ‘ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਠੋਕਰ ਨਹੀਂ ਖਾਵੇਗਾ।’ Luke 7:23, R. V. ਉਸ ਦੀ ਦਿਵਯਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਡੀ ਨੀਵੀਂ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਉਸ ਦੇ ਨਮ੍ਰ ਅਵਤਰਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।”

> “The disciples bore the message, and it was enough. John recalled the prophecy concerning the Messiah, ‘The Lord hath anointed Me to preach good tidings unto the meek; He hath sent Me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; to proclaim the acceptable year of the Lord.’ Isaiah 61:1, 2. The works of Christ not only declared Him to be the Messiah, but showed in what manner His kingdom was to be established. To John was opened the same truth that had come to Elijah in the desert, when ‘a great and strong wind rent the mountains, and brake in pieces the rocks before the Lord; but the Lord was not in the wind: and after the wind an earthquake; but the Lord was not in the earthquake: and after the earthquake a fire; but the Lord was not in the fire:’ and after the fire, God spoke to the prophet by ‘a still small voice.’ 1 Kings 19:11, 12. So Jesus was to do His work, not with the clash of arms and the overturning of thrones and kingdoms, but through speaking to the hearts of men by a life of mercy and self-sacrifice.” Desire of Ages, 217.

> “ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਮਸੀਹਾ ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੀਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ, ਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਬੱਝਿਆਂ ਲਈ ਕੈਦਖਾਨੇ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ।’ ਯਸਾਯਾਹ 61:1, 2. ਮਸੀਹ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹੀ ਮਸੀਹਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਕਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਉੱਤੇ ਉਹੀ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਉੱਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ‘ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਹਵਾ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚੱਟਾਨਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਗ ਆਈ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ:’ ਅਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਨਬੀ ਨਾਲ ‘ਇੱਕ ਮੰਦ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼’ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 19:11, 12. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਅਤੇ ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਉਲਟ-ਫੇਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਬਲਿਦਾਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਕਰਨਾ ਸੀ।” Desire of Ages, 217.

God’s power is conveyed through His Word. It is delivered to “the hearts of men.” That was the lesson of the “still small voice.” Yet Elijah’s message is the external message identifying the forces outside of God’s people. Christ was telling Elijah in the “last days” His word is where the power is located, yet “the clash of arms and the overturning of thrones and kingdoms,” represented by the destructive wind, the earthquake and the fire represent three of the external forces represented in the book of Revelation that God’s people will be confronted with. The destructive “wind” is a symbol of Islam in Bible prophecy. The “earthquake” is the rebellion and anarchy of the French Revolution. The “fire” is the destruction brought upon Sodom and Gomorrah. Elijah had fled the papal power to get to the cave, so the Lord revealed to him that in spite of all the evil forces that make up the crisis at the end of the world, it is the still small voice where God’s power is to be found.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ “ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ” ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ “ਮੰਦ ਸੁਕਸ਼ਮ ਆਵਾਜ਼” ਦਾ ਪਾਠ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ, ਏਲੀਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ “ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਪਰ “ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਅਤੇ ਸਿੰਹਾਸਨਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਉਲਟ-ਫੇਰ,” ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਪਵਣ, ਭੂਚਾਲ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਬਾਹਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ “ਪਵਣ” ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। “ਭੂਚਾਲ” ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਅਨਾਰਕੀ ਹੈ। “ਅੱਗ” ਉਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਸਦੋਮ ਅਤੇ ਅਮੂਰਾਹ ਉੱਤੇ ਆਇਆ। ਏਲੀਆਹ ਗੁਫ਼ਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਭੱਜ ਆਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਸੰਕਟ-ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਿੱਥੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਉਹ ਮੰਦ ਸੁਕਸ਼ਮ ਆਵਾਜ਼ ਹੀ ਹੈ।

Moses, Elijah and John the Baptist all testify to witnessing God’s character from a cave. The “cave” is the only sign that will be given to a wicked and adulterous generation. Jesus spoke of the “adulterous and wicked generation,” which is the generation of the “last days” of the investigative judgment. The sign for that generation was the prophet Jonah that had spent three days in a cave—the belly of a whale.

ਮੂਸਾ, ਇਲੀਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। “ਗੁਫਾ” ਹੀ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਯਿਸੂ ਨੇ “ਵਿਭਚਾਰੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਪੀੜ੍ਹੀ” ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੇ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਬੀ ਯੂਨਾਹ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਸਨ—ਅਰਥਾਤ ਵ੍ਹੇਲ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ।

> And when the people were gathered thick together, he began to say, This is an evil generation: they seek a sign; and there shall no sign be given it, but the sign of Jonas the prophet. For as Jonas was a sign unto the Ninevites, so shall also the Son of man be to this generation. Luke 11:29, 30.

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਬਹੁਤ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ; ਇਹ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲੱਭਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਯੂਨਾਹ ਨਬੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯੂਨਾਹ ਨੀਨਵਾਹੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ। ਲੂਕਾ 11:29, 30.

Jonah was in a belly of the whale for three days and three nights, as was Jesus in the grave for three days. Jonah was a sign and so is Jesus. They represent the sign of the resurrection, which of course, follows death.

ਯੂਨਾਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤਿਮਿੰਗਲ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਿਸੂ ਵੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਯੂਨਾਹ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

> Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. The men of Nineveh shall rise in judgment with this generation, and shall condemn it: because they repented at the preaching of Jonas; and, behold, a greater than Jonas is here. Matthew 12:38–41.

> ਤਦ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਗੁਰੂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਭਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਨਬੀ ਯੂਨਾਹ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯੂਨਾਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵੇਲ ਦੀ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ। ਨੀਨਵੇਹ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯੂਨਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨਾਲ ਤੋਬਾ ਕਰ ਗਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਥੇ ਯੂਨਾਹ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਇੱਕ ਹੈ। ਮੱਤੀ 12:38–41.

If we understand the principle of the repetition of history, in conjunction with the fact that all sacred history identifies the end of the world, then Jonah and Christ’s death, burial and resurrection are the “sign” and also the message for God’s people now. When Jonah was cast out of the belly of the whale, he proclaimed the message, just as the message of the resurrection of Christ was immediately proclaimed when the angel removed the rock from the cave that Christ was in. Those represented by Moses, Elijah, Jonah and Christ are symbolizing not only God’s people of the “last days,” but also the message that each of them gave.

ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ, ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਮਝੀਏ ਕਿ ਸਾਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਹੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਯੂਨਾਹ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੌਤ, ਦਫ਼ਨਾਵਟ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਠਾਨ ਹੀ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ “ਨਿਸ਼ਾਨ” ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਯੂਨਾਹ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ; ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਦੂਤ ਨੇ ਉਸ ਗੁਫ਼ਾ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਹਟਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਸਨ, ਤਦ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਠਾਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੂਸਾ, ਏਲੀਆਹ, ਯੂਨਾਹ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਕੇਵਲ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਪਰੰਤੂ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਵੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।

The sign of Jonah includes the cave experience where the merciful character of Christ is manifested. The same mercy that Jesus extended to Elijah was extended to Jonah as he fled from his responsibility of proclaiming the message. There is much more to say of Jonah, but other points now need to be addressed.

ਯੂਨਾਹ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੁਫਾ-ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਇਆਲੂ ਸੁਭਾਉ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸੇ ਦਇਆ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਦਇਆ ਯੂਨਾਹ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯੂਨਾਹ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਬਿੰਦੂਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

The cave, among other things represents death and resurrection. God’s covenant people in the last days have been identified on multiple witnesses as having been dead and then resurrected. Of course, a Christian must be born again to see the kingdom of God, and this represents the death of the old carnal man, but prophetically it means more. It speaks of a message that is stopped in its tracks. Elijah stopped proclaiming the message, Jonah fled from proclaiming the message. John was thrown in prison and executed. Jesus was crucified.

ਗੁਫਾ, ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਾਚਾਕਾਰ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਹੋਈ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਦਾ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਰੀਰਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ, ਯੂਨਾਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਕੈਦਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

The sign of Jonah therefore is not simply about death and resurrection, it is about the death and resurrection of a message, and all the messages typified in God’s word represent the final warning message that was given to Jesus by the Father, who then gave it to Gabriel, who then gave it to the prophet, who then wrote it and sent it to the churches. God was willing to end the message and start over in the cave experience of Moses. Elijah ended his work as a messenger and fled to the cave. Jonah fled to Tarshish. John the Baptist was murdered, as was Jesus. All of these testimonies are to be brought to the book of Revelation and aligned with one another. Daniel and Revelation are two books, but the “testimony of Jesus” identifies that they are also one book. They possess the same characteristics as the Bible. Two books that make one book and two authors that represent two witnesses.

ਇਸ ਲਈ ਯੂਨਾਹ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਕੇਵਲ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਬਾਰੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਬਾਰੇ ਹੈ; ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਿਤਾ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹ ਗਬਰਈਲ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹ ਨਬੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੂਸਾ ਦੇ ਗੁਫ਼ਾ-ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਯੂਨਾਹ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੰਰੂਪ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੋ ਪੁਸਤਕਾਂ ਹਨ, ਪਰ “ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ” ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਵੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਦੋ ਪੁਸਤਕਾਂ ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋ ਲੇਖਕ ਜੋ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

Daniel, a captive of Babylon and thereafter Medo-Persia symbolically died when he was thrown into the lion’s den. Jonah symbolically died when eaten by the whale. John the Revelator symbolically died when he was thrown into the boiling oil. William Miller died but has the promise that angels are waiting at his grave for the resurrection of the righteous. The ministry Future for America symbolically died on July 18, 2020.

ਦਾਨੀਏਲ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਦਾ ਇਕ ਬੰਦੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ। ਯੂਨਾਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿਮੀਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਗਲਿਆ ਗਿਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੌਲਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਕੋਲ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਲਈ ਦੂਤ ਉਸ ਦੀ ਕਬਰ ਉੱਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। Future for America ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਈ।

The final warning message is set within the context of the papal power’s deadly wound being healed. The healing of the wound is a specific subject of chapters thirteen and seventeen of Revelation. When the deadly wound is healed the resurrected papacy will become the eighth kingdom represented in chapter seventeen of Revelation. It is identified as the eighth, that is of the seven. Eight is symbolic of resurrection, for circumcision as the seal of the covenant relationship was to be carried out on the eighth day after a male child was born. That rite was replaced by baptism in the Christian dispensation, and baptism represent the death, burial and resurrection of Christ. Christ was resurrected on the day after the seventh day. He therefore was resurrected prophetically on the eighth day. After one thousand years of rest, the earth made new is resurrected in the eighth millennium.

ਅੰਤਿਮ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰੂ ਘਾਵ ਦੇ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਘਾਵ ਦਾ ਚੰਗਾ ਹੋਣਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਤੇ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਾਰੂ ਘਾਵ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਠਵਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਅੱਠ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਮੋਹਰ ਵਜੋਂ ਖਤਨਾ ਪੁੱਤਰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਮਸੀਹੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਸਮ ਦੀ ਥਾਂ ਬਪਤਿਸਮਾ ਨੇ ਲੈ ਲਈ, ਅਤੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੌਤ, ਦਫ਼ਨ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪੁਨਰੁਥਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਪੁਨਰੁਥਿਤ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਵੀਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਧਰਤੀ ਅੱਠਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਸਾਲੇ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰੁਥਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

Back to Articles