Article

# ਲਾਓਦੀਕਿਆ — ਨੰਬਰ ਇੱਕ

ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 14, 2023

Formats

PDF
Word

> ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦਾ ਭਾਰ। ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਹੈਂ? ਹੇ ਕੋਲਾਹਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਾਲੀ ਨਗਰੀ, ਹੇ ਆਨੰਦਮਈ ਨਗਰੀ: ਤੇਰੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਹਾਕਮ ਇਕੱਠੇ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਧਨੁਰਧਾਰੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਬੱਝੇ ਗਏ ਹਨ; ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਬੱਝੇ ਗਏ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੂਰ ਤੱਕ ਭੱਜ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਲਓ; ਮੈਂ ਕੌੜਾ ਰੋਵਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਲਈ ਯਤਨ ਨਾ ਕਰੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਉਪਦ੍ਰਵ ਦਾ, ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦਾ, ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ—ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਢਾਹੁਣ ਦਾ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਪੁਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਦਿਨ। ਯਸਾਯਾਹ 22:1–5.

ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਭਾਰ” ਸ਼ਬਦ ਅਠਾਰਾਂ ਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਉਲੇਖ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸੱਤ ਉਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ “ਭਾਰ” ਦਾ ਅਰਥ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਢੋਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। “ਭਾਰ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਢੋਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਸੇ ਇੱਕ ਉਲੇਖ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸੇ ਢੋਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਭੇਦ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਥਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਵਾਂਗੇ।

“ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਪਛਾਣ “ਦਾਊਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ “ਯਰੂਸ਼ਲਮ” ਵਜੋਂ ਵੀ। ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ, ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਇਸ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਵੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਤਿਹਾਸ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ੂਰੀ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਸ਼ਦੋਦ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਲਈ ਟਾਰਤਾਨ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਸੈਨਿਕ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ।

ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾਨੀਏਲ 11:41 ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਹੱਥੋਂ “ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ” ਹਨ।

> ਉਸ ਵਰ੍ਹੇ ਜਦੋਂ ਤਰਤਾਨ ਅਸ਼ਦੋਦ ਕੋਲ ਆਇਆ, (ਜਦੋਂ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਰਗੋਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ,) ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਦੋਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਆਮੋਜ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਸਾਯਾਹ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਕਿਹਾ, “ਜਾ, ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਤੋਂ ਟਾਟ ਉਤਾਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਤੋਂ ਜੁੱਤੀ ਕੱਢ ਦੇ।” ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਹੀ ਕੀਤਾ, ਨੰਗਾ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਤੁਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਯਸਾਯਾਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਇਥੋਪੀਆ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚਰਜ ਵਾਸਤੇ ਨੰਗਾ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਤੁਰਿਆ ਹੈ; ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਿਸਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਅਤੇ ਇਥੋਪੀਅਨਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦੀ ਬਣਾਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਬੁੱਢੇ, ਨੰਗੇ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਪੈਰ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਤੰਬਾਂ ਵੀ ਉਘੜੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਮਿਸਰ ਦੀ ਲਾਜ ਵਾਸਤੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਥੋਪੀਆ ਤੋਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਤੋਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੀ, ਡਰਣਗੇ ਅਤੇ ਲੱਜਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਸ ਟਾਪੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸੀ ਕਹੇਗਾ, ‘ਵੇਖੋ, ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ ਸਾਡੀ ਆਸ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਅਸੀਂ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਸਤੇ ਭੱਜੇ ਸੀ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਂਗੇ?’” ਯਸਾਯਾਹ 20:1–6.

ਟਾਪੂ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

> ਉਹ [ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ] ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਦੇਸ਼ ਉਲਟੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਏਦੋਮ, ਅਤੇ ਮੋਆਬ, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੱਖ ਲੋਕ। ਦਾਨੀਏਲ 11:41।

ਇਸ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੁਕਸ਼ਮ ਭੇਦ ਹਨ ਜੋ ਵਿਚਾਰਣਯੋਗ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਤੋਂ 43 ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਪਦ ਹਨ ਜੋ ਸਭ “ਦੇਸ਼ਾਂ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਦ 40 ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਸ਼, ਜੋ ਪੂਰਵ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, 1989 ਵਿੱਚ ਪਾਪਤੰਤਰ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ ਬਹਾ ਲਏ ਗਏ। ਆਧੁਨਿਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਤੱਥ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਫਿਰ ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ “ਦੇਸ਼ਾਂ” ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ (ਪਾਪਾਈ ਤੰਤਰ) ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸੂਖਮ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸੂਖਮ ਅਰਥਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕੋਈ ਛੁਟਕਾਰਾ ਨਾ ਮਿਲਣਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ “ਦਸ ਰਾਜੇ,” ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਇਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਸੌਂਪਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਕੋਈ ਬਚਾਅ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ—ਕੋਈ ਛੁਟਕਾਰਾ ਨਹੀਂ।

> ਅਤੇ ਉਹ ਦਸ ਸਿੰਗ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖੇ, ਦਸ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ; ਪਰ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਘੜੀ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਮਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੇਣਗੇ। ਇਹ ਮੇਮਨੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਮੇਮਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਏਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਹ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਬੈਠਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ, ਅਤੇ ਭੀੜਾਂ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ, ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਦਸ ਸਿੰਗ ਜੋ ਤੂੰ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਵੇਖੇ, ਇਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਨੰਗੀ ਕਰ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੇਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ।” ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:12–17.

ਇਹ “ਦਸ ਰਾਜੇ” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰੰਵਾਰ ਉਲੇਖਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਹਾਬ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਯਿਜ਼ੇਬਲ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਯਿਜ਼ੇਬਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਸਤਾ ਹੈ, ਇਲਿਆਹ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੂਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਕ ਗਠਜੋੜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਅਹਾਬ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਿਸਰ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੁਆਰਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ 11:42 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੁਣੇ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸੰਕਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜੀਵਨ-ਮਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੇਲ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ। ਸੰਸਾਰ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਫੁੱਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ ਇੱਕ ਹੀ ਮੁਖੀ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਏਕਤਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਚੇਸ਼ਟਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰੇਗਾ। ਈਰਖਾ, ਮੰਦ ਸੰਦੇਹ, ਅਤੇ ਬੁਰੀ ਨਿੰਦਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਫੁੱਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਟੈਸਟਿਮੋਨੀਆਂ, ਖੰਡ 7, 182.

ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਸ਼ਬਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਿਆਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਵੀ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਸ਼ਬਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਬਰਾਨੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ ਜਿਵੇਂ ਫਿਸਲਣ ਕਰਕੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ। ਇਹੀ ਸ਼ਬਦ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਵੀਹ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। “ਉਸ ਦਿਨ” “ਇਸ ਟਾਪੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸੀ” ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਨਿਕਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ “ਉਸ ਦਿਨ” ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਹੋਰ ਕਈ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ 11:41 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ—ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਸ਼ੂਰੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ—“ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼” ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਦੋ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> ਉਹ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਉਲਟੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਏਦੋਮ, ਅਤੇ ਮੋਆਬ, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਮੁਖੀ। ਦਾਨੀਏਲ 11:41।

ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਉਹ “ਬਹੁਤੇ” ਹਨ ਜੋ ਉਲਟੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ “ਅਦੋਮ, ਮੋਆਬ ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਚੌਥੀ ਆਇਤ, ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਬਾਹਰ ਆਓ” ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਭੋਗੋ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4।

ਅਦੋਮ, ਮੋਆਬ ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਚਾਲਾਕੀ ਨਾਲ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਵੀਹ ਵਿੱਚ ਟਾਪੂ ਦੇ ਲੋਕ ਐਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਦੂਜੇ ਸੁਖਮ ਭੇਦ ਵੱਲ ਮੈਂ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਚਾਲੀਵੇਂ, ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਅਤੇ ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ “ਦੇਸ਼ਾਂ” ਸ਼ਬਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਹੈ; ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਮੂਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਉੱਥੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਵੇਲੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੇਸ਼ ਉਲਟੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਾਪਤੰਤਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਦੇਸ਼ ਜਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿਹੜੇ “ਬਹੁਤ” ਉਲਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹ ਕੇਵਲ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

> “ਜੇਕਰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਜੋਤ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਝੂਠੇ ਸਬਤ ਨਾਲ ਹੀ ਚੰਬੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਸਬਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ‘ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ’ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਕਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਹੁਕਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਰੁਕਣ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਇਹ ਦਿਖਾਵੇ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਕੰਮਕਾਜ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।” Review and Herald, July 13, 1897.

ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਂਬਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮੈਂਬਰ ਬਣਿਆ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸੱਬਤ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਬਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ “ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼” ਲਈ ਉਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> “ਸੱਬਤ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਰੋਮੀ ਚਰਚ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ, ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ, ਸੱਚੇ ਸੱਬਤ ਦੀ ਥਾਂ ਝੂਠੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸੇ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਪਾਈ ਸੱਬਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਦਿਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।”

> “ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਹਰ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸੰਗਤ ਇਸ ਤੋਂ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਦੋਸ਼ਾਰੋਪਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ਜੋਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਬਾਧਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਜਾਲੀ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਵੇਗੀ, ਤਦ ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੇਖਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਤਦ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।

> “ਤੇਜ਼ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਇੱਕ ਝੂਠੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤੜਫਾਅ ਸਹੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸਭਤ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਅਥਾਰਟੀ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮਤਿਆਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕੇਵਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।” ਪਾਂਡੁਲਿਪੀ 51, 1899.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਦੋਂ ਹੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ “ਬਹੁਤੇ” ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ “ਨਿਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।”

> ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਆਖਰੀ ਹਨ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਹਨ ਉਹ ਆਖਰੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੱਤੀ 20:16.

ਯਸਾਯਾਹ ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਈਥੋਪੀਆ ਲਈ ਜਗਤ ਉੱਤੇ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਜਿੱਤ ਸੰਬੰਧੀ ਇੱਕ “ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚਰਜ” ਹੈ। ਮਿਸਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ; ਈਥੋਪੀਆ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਸੂਰ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪਰਿਪੇਖ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਾਈਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਉਹਨਾਂ ਲਾਓਦਿਕੀਆਂ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ “ਏਦੋਮ, ਮੋਆਬ ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ” ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੇ ਹਨ।

ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚ ਬਚਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਸ ਤੱਥ ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਕੇਵਲ ਅਗਲੇ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਕਿਉਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ। ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸ਼ਬਦ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਮਸੀਹ ਦੇ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅੰਦਰਲਾ ਹੈ। ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕਹਾਵਤਾਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 29:18.

“ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦਾ ਭਾਰ” ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਰਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਸ਼ੇਬਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਰਗ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਭੇਦ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹੀ ਭੇਦ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਕੋਲ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਤੇਲ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। “ਤੇਲ” ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਦਰਭ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ “ਤੇਲ” “ਦਰਸ਼ਨ” ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਕੋਲ “ਤੇਲ” ਹੈ, ਦੂਜੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।

> “ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਜਣੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਚਾਰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸੁਨਹਿਰਾ ਤੇਲ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝਲਮਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬੁੱਝ ਨਾ ਜਾਣ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਿਆ ਨਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਬੁਰਾਈ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੀਆਂ।

> “ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੁਨਹਿਰੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੱਦਾ ਆਵੇਗਾ, ‘ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ,’ ਤਦੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪਾਉਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਗੀਆਂ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਵਾਂਗ ਬੇਨਤੀ ਕਰੀਏ, ‘ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾ,’ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸਾਡੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਨਾਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸੁਨਹਿਰਾ ਤੇਲ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ‘ਨਾਹ ਬਲ ਨਾਲ, ਨਾਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਇਹ ਵਚਨ ਹੈ।’ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋਤਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।” Review and Herald, July 20, 1897.

ਨਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦੇ ਦੋ ਮਸਹ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਵੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਹੀ ਹਨ।

> “ਦੋ ਸਾਖੀਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨਬੀ ਹੋਰ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਦੋ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਦੋ ਦੀਵੇ ਹਨ।’ ਭਜਨਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਦੀਵਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਰਾਹ ਲਈ ਚਾਨਣ ਹੈ।’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. ਇਹ ਦੋ ਸਾਖੀਆਂ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਸਥਿਰਤਾ ਬਾਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗਵਾਹੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉੱਧਾਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਵੀ ਸਾਖੀ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਬਲੀਆਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਅਤੇ ਪੱਤਰੀਆਂ ਉਸ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਠੀਕ ਉਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਇਆ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।” The Great Controversy, 267.

ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦੇ ਦੋ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਉਹ ਸੰਚਾਰਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। “ਤੇਲ,” ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ “ਦਰਸ਼ਨ” ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੰਦਰਭ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਦੋ ਗਵਾਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੂਪਾਂਤਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨਿਯਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਦੋ ਸਾਕਸ਼ੀ “ਬਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਨਬੀ” ਸਨ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਲਈ ਦੋ ਸਾਕਸ਼ੀ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਨਿਯਮ ਸਨ, ਪਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਦੋ ਸਾਕਸ਼ੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹਨ। ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਯੂਹੰਨਾ ਪਾਤਮੁਸ ਵਿੱਚ ਸੀ।

> ਮੈਂ ਯੂਹੰਨਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ ਵੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤਮੁਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 1:9।

ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਦੋ ਸਾਕ੍ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਉੱਤੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ। ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਕਿ ਐਮਾਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਿੱਥੋਂ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ ਸੀ।

> “ਮੂਸਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਬਾਈਬਲਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਅਸਲ ਆਲਫਾ ਹੈ, ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਸਭ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ।” Desire of Ages, 796.

ਏਲਿਯਾਹ ਉਹ ਨਬੀ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਐਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੋ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ (ਅਲਫਾ) ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ (ਓਮੇਗਾ) ਮੋੜਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲਿਯਾਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੂਸਾ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਦੋਵੇਂ ਮਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਏ ਹੋਏ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਗਏ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮੂਸਾ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਦੂਤ ਮਿਲਰ ਦੀ ਕਬਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਏਲਿਯਾਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਹੈ।

> “ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣੀ ਹੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਵੇਖੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਐਲੀਆਹ ਨਬੀ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ’ (ਮਲਾਕੀ 4:5)। ਕੋਈ ਐਸਾ ਆਉਣਾ ਹੈ ਜੋ ਐਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ‘ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਹੈ।’”

> “ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਉਹੀ ਸੱਚ ਕਹਾਂਗੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਸ਼ ਕੱਢਣ, ਝਗੜਾਲੂ ਮਨੋਭਾਵ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣੋਗੇ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ’ (John 16:12)। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸਾਂਤਵਾਦਾਤਾ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਖਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇਗਾ। ਭਰਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ‘ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਓ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਹੈ?’ (Isaiah 2:22)। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਉਣਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਤਾਂ ਘਾਟੀ ਦੇ ਸੋਤੇ ਤੋਂ ਪੀਣਾ ਸਾਡੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਹੇਠਲੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡੀਏ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉੱਚੇ ਚਸ਼ਮਿਆਂ ਕੋਲ ਆਈਏ। ਜੇ ਸੱਚ ਦਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਜਾਂਚ ਕਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ, ਸੱਚ ਦੀ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਦੀ ਖੂਹ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਉਤਾਰੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮੂਹ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚਲਣ ਦੇਣਾ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 412.

ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਬਨਾ ਅਤੇ ਏਲਿਆਕੀਮ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਏਲਿਆਕੀਮ ਕੋਲ “ਦਰਸ਼ਨ” ਸੀ; ਸ਼ੇਬਨਾ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।

> ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 29:18.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼, ਅਰਥਾਤ ਇਸ ਆਯਤ ਦਾ “ਦਰਸ਼ਨ,” ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਜੋਤ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ—ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਤਾਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਤਦ ਇਹ “ਬਹੁਤ ਦੇਰ” ਹੋਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਲਾਉਦੀਕੀਆ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਸੱਚ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਜੋ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਧਨੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦੁੱਖੀ, ਦਰਿਦ੍ਰ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਨੰਗਾ ਹੈਂ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:17.

ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨੰਗਾ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਤੁਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲੈਣੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਇਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਓਗੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦਇਆਨੀਆ, ਦੁਖੀ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹੀ ਅਤੇ ਨੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਏ ਗਏ ਬੰਦੀ ਬਣ ਜਾਓਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚਰਜ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਲਈ।

> ਹੁਣ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਜੋਂ ਵਾਪਰਿਆ; ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 10:11.

ਬਾਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਪੰਜ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਦਾਉਦ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਇੱਕ “ਕੋਲਾਹਲਮਈ,” “ਆਨੰਦਮਈ ਸ਼ਹਿਰ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ “ਹੰਗਾਮਿਆਂ” ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਾਈਬਲੀ ਉਕਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਸੰਸਾਰੀ ਲੋਕ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਸ “ਆਨੰਦਮਈ” “ਕੋਲਾਹਲਮਈ” ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ “ਹੰਗਾਮਿਆਂ” ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਹੀਂ ਆਯਤ ਵਾਲੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਆਓ ਅਸੀਂ ਖਾਈਏ ਅਤੇ ਪੀਈਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਅਸੀਂ ਮਰ ਜਾਣਾ ਹੈ।” ਤਾਂ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਨੰਦਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਨਾ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ; ਇਸ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ?”

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣਾ ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਇਹ ਆਤਮਾਵਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਐਡਵੇਂਟਵਾਦ ਆਤਮਿਕ ਭਰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਲਖਾਮ ਦੀ ਵੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਖੋਜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ ਹੈ।

> ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਰਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਇੱਕ ਬਲੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਦੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜੋ ਪਰਾਏ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੰਡ ਦਿਆਂਗਾ। ਉਸੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੀ ਦੰਡ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਡੇਹਲੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਛਲ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਸਫ਼ਨਯਾਹ 1:5–9।

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵੇਲੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ “ਤੇਲ” ਜਾਂ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਤਮਵਾਦ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪੌਲੁਸ ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ (ਸ਼ੇਬਨਾ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ।

> ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਨੂੰ ਮੰਨਣ: ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੰਡਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2: 11, 12.

ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਪੌਲੁਸ ਜਿਸ “ਸੱਚਾਈ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ “ਸੱਚਾਈ” ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਇਬਰਾਨੀ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ “ਸੱਚਾਈ” ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬਲਵਾਨ ਭ੍ਰਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਭ੍ਰਮ ਆਤਮਵਾਦ ਹੈ।

> “ਨਬੀ ਯਸਾਇਆਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੁੱਛੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਕੋਲ ਜੋ ਫੁਸਫੁਸਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਕੀ ਕਿਸੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ? ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਲਈ ਮੁਰਦਿਆਂ ਕੋਲ? ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸਾਖੀ ਵੱਲ: ਜੇਕਰ ਉਹ ਇਸ ਬਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੋਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।’ ਯਸਾਇਆਹ 8:19, 20. ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੁਭਾਉ ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਬਾਰੇ ਇੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਤਮਾਵਾਦ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਲੈਂਦੇ। ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਇ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ, ਜੋ ਸਰੀਰਕ ਮਨ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਭਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਣਗਿਣਤ ਲੋਕ ਜੋਤ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਆਪਣੇ ਫੰਦੇ ਬੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ‘ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਾਏ ਜਾਣ,’ ਇਸ ਲਈ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬਲਵਾਨ ਭ੍ਰਮ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਨੂੰ ਮੰਨਣ।’ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕਿਆਂ 2:10, 11।” The Great Controversy, 559.

ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਮਈ ਨਗਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਯੁੱਧ ਜਾਂ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਅਗੂਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ।

> “ਜੇ ਕਲੀਸੀਆ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮਾਰਗ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਹੀ ਭਾਗ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਨਹੀਂ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਧ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਅਣਪਛਤਾਵਿਆਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗੀ।

> “ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਐਸੀ ਕੌਮ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੋਰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਐਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਨ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਮੀ ਲੋਕ ਕੀਮਤੀ ਅਨਾਜ ਵਾਂਗ ਪੁਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਸਵਰਗੀ ਭੰਡਾਰ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਦਕਿ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਗੈਂਹੂੰ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ‘ਕਟਾਈ ਤੱਕ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਵੱਧਦੇ ਹਨ।’” Testimonies, volume 5, 100.

ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਨੂੰ “ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਘਰ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਗੂਏ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਆਕਾਸ਼ੀ ਖਲਿਹਾਣ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਲਈ। ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ “ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼” ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਬਚਿਆ-ਖੁਚਿਆ ਹਿੱਸਾ, ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਘਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 21:17.

> ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਮੁਤਾਬਕ: ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦਾ ਪਹਿਲੌਠਾ ਨਬਾਯੋਥ; ਅਤੇ ਕੇਦਾਰ, ਅਤੇ ਅਦਬੇਏਲ, ਅਤੇ ਮਿਬਸਾਮ, ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਮਾ, ਅਤੇ ਦੂਮਾਹ, ਅਤੇ ਮੱਸਾ, ਹਦਾਰ, ਅਤੇ ਤੇਮਾ, ਯੇਤੂਰ, ਨਫ਼ੀਸ਼, ਅਤੇ ਕੇਦੇਮਾਹ। ਇਹ ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਗਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ; ਆਪਣੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਬਾਰਾਂ ਸਰਦਾਰ। ਉਤਪੱਤੀ 25:13–16.

ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। 9/11 ਉੱਤੇ ਹੋਇਆ ਹਮਲਾ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਸੀ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਸਮੇਂ, ਅਣਮੋਹਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 9/11 ਉੱਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਹਮਲਾ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਸੀ, ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਉਸ ਪੂਰਵ-ਕਥਿਤ ਘਟਨਾ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ ਜੋ “ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮਿਸ਼ਨ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ।

9/11 ਨੇ ਉਸ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੇ ਮੁੱਖ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਯਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ “ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਦਸ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਿਆਂ-ਘੜੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਰਥਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਗਾਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ 9/11 ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਅਠਾਰਾਂ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਬਣਿਆ।

> “ਇਹ ਗੱਲ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਕਿ ਮੈਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਨੂੰ ਇਕ ਜਵਾਰ-ਲਹਿਰ ਦੁਆਰਾ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਇਕ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਇਕ ਮੰਜ਼ਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ, ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਾਪਰਨਗੇ! ਤਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1–3 ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਅਠਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਉੱਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤਿ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਕ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮੋੜ ਅਤੇ ਉਲਟ-ਫੇਰ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜੋਤਿ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਬਦ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਬਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇਕ ਛੋਹ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੀਆਂ। ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਾਪਰਨਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।” Review and Herald, July 5, 1906.

ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਕਹਿਣ ਲਈ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ੇਬਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਸ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਦੀ ਇਹ ਮੁੱਖ ਸੱਚਾਈ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੰਯਮ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ 9/11 ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਇਆ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਮੁਖਿਓ, ਅਤੇ ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਸਰਦਾਰੋ; ਕੀ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਤੱਬ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਨੋਚ ਲੈਂਦੇ ਹੋ; ਜੋ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋੜਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਡੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਦੇਗ ਦੇ ਅੰਦਰਲਾ ਮਾਸ। ਤਦ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਣਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾ ਸੁਣੇਗਾ; ਸਗੋਂ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਲੁਕਾ ਲਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾ ਆਚਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਯਹੋਵਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਬੀਆਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰਾਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਛਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਫਾਲ ਨਾ ਕੱਢ ਸਕੋ; ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਬੀਆਂ ਉੱਤੇ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਦਰਸ਼ਟਾ ਲੱਜਿਤ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਾਲ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਣਗੇ; ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਹੋਂਠ ਢੱਕ ਲੈਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਸਚਮੁੱਚ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਣ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਅਪਰਾਧ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਸੁਣਾਵਾਂ। ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਮੁਖਿਓ, ਅਤੇ ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਸਰਦਾਰੋ, ਜੋ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸਿਧਾਈ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਸਿਓਨ ਨੂੰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਬਦੀ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੇ ਮੁਖੀ ਇਨਾਮ ਲਈ ਨਿਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਾਜਕ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਬੀ ਧਨ ਲਈ ਫਾਲ ਕੱਢਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਉੱਤੇ ਟੇਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ। ਮੀਕਾਹ 3:1–11.

> ਅਤੇ ਅਰੀਏਲ [ਯਰੂਸ਼ਲਮ] ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਭੀੜ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਸਭ ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਉਸਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਰਾਤ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਮਨੁੱਖ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਉਹ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਪਰ ਉਹ ਜਾਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ: ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਤ੍ਰਿੱਸਿਆ ਮਨੁੱਖ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਉਹ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਪਰ ਉਹ ਜਾਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਉਹ ਨਿਢਾਲ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਲਾਲਸਾ ਹੋਵੇ: ਐਸੇ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਸਿਓਨ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਠਹਿਰੋ ਅਤੇ ਅਚਰਜ ਕਰੋ; ਚੀਖੋ ਅਤੇ ਪੁਕਾਰੋ: ਉਹ ਮੱਤੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਡਗਮਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਦਿਰਾ-ਪਾਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਡੇਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ: ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਕਮਾਂ ਨੂੰ, ਦਰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਮੁਹਰਬੰਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹ”; ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੁਹਰਬੰਦ ਹੈ”: ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹ”; ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਵਿਦਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।” ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੋਠਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਿਖਾਈ ਹੋਈ ਆਗਿਆ ਮਾਤਰ ਹੈ: ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਖੋ, ਮੈਂ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਚਰਜ: ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਲੁਕਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਹਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ‘ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਵੇਖਦਾ ਹੈ?’ ਅਤੇ ‘ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?’ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਕੁਝ ਉਲਟਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਕੁੰਭਾਰ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ: ਕਿਉਂਕਿ ਕੀ ਰਚਨਾ ਆਪਣੇ ਰਚਨਹਾਰ ਬਾਰੇ ਕਹੇਗੀ, ‘ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ’? ਜਾਂ ਜੋ ਵਸਤੂ ਘੜੀ ਗਈ ਹੈ, ਕੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘੜਨਹਾਰ ਬਾਰੇ ਕਹੇਗੀ, ‘ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ’? ਯਸਾਯਾਹ 29:7–16.

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ “ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ, ਰੌਂਦਣ ਦਾ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਦਾ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਪੁਕਾਰ ਦਾ।” ਇਸ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਵੀ ਕੌੜੇ ਰੋਣ ਨਾਲ ਰੋਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਵੀ ਰੋਇਆ ਸੀ।

> ਯਿਸੂ ਦੇ ਅੰਸੂ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਪੇਸ਼ਗੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੱਗੇ ਗੇਥਸਮਨੇ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਘੋਰ ਅੰਧਕਾਰ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਸਾਇਆ ਉਸ ਉੱਤੇ ਛਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਭੇੜ-ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬਲਿਦਾਨੀ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਲਈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਲਈ, ਖੁੱਲਣਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਲਿਦਾਨ ਵੱਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਭੇਟਾਂ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਆਈਆਂ ਸਨ। ਨੇੜੇ ਹੀ ਕਲਵਰੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼। ਤਥਾਪਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਕਠੋਰ ਮੌਤ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਰੋਇਆ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਵਿੱਚ ਕਰਾਹਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸਦਾ ਸ਼ੋਕ ਸਵਾਰਥੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਉੱਚ, ਆਤਮ-ਬਲਿਦਾਨੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਭੈਭੀਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ—ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਚੰਭਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਯਕੀਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਹੀ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਆਪਣੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜੇਕਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਘਾਵ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ; ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ?

> “ਇਸਰਾਏਲ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਰਪਾਪਾਤ੍ਰ ਲੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਉਹ ‘ਸੁੰਦਰ ਸਥਿਤੀ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ’ ਸੀ।” ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 48:2। ਮਸੀਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆਕਾਰੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਲੇਖਾ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਉਚਾਰੀਆਂ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਧਧਕਦੇ ਧੂਪਦਾਨ ਹਿਲਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਧੂਪ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੋਲ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਲਹੂ ਵਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਲਹੂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਕਿਰਪਾ-ਆਸਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਯਾਜਕ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਅਤੇ ਰਸਮ ਦੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਚਲਦੀ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੀ ਸੀ।

> “ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਹ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ,—ਜਿਸ ਨੇ ਕਿੰਨੀ ਹੀ ਵਾਰ ਰੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,—ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਲਈ ਨਿਯਤ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਿਆ: ‘ਜੇ ਤੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਆਪਣੇ ਇਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ!—’ ਇੱਥੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਠਹਿਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲ ਅਣਕਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੇ ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ,—ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਦਾਨ,—ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਜੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦੀ ਜੋ ਜਾਣਨਾ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਜੋ ਸਵਰਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇ ਗੌਰਵ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਦਿੱਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਫਾਟਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਿਪਾਹੀ ਖੜੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਰੋਮੀ ਝੰਡੇ ਨਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ। ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਭਾਗ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੁਟਕਾਰਾਕਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਭਰ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਹਾਨਗਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਕਬੂਤਰ ਸਭ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਹਿਮਾ-ਮੁਕਟ ਦਾ ਰਤਨ ਬਣਦੀ।”

> “ਪਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਦੀ ਉਜਲੀ ਤਸਵੀਰ ਉੱਧਾਰਕ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਮੰਦ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਰੋਮੀ ਜੂਏ ਹੇਠ ਕੀ ਹੈ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰਕ ਨਿਆਂ ਲਈ ਨਿਯਤ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਲਾਪ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਕੜੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪਕੜਦਾ ਹੈ: ‘ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਣਗੇ, ਜਦ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਤੇਰੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਮੋਰਚਾ ਬੰਨ੍ਹਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਤੰਗ ਰੱਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਕਰ ਦੇਣਗੇ; ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਪੱਥਰ ਵੀ ਨਾ ਛੱਡਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣਿਆ।’”

> “ਮਸੀਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਫਰੀਸੀ ਅਹੰਕਾਰ, ਕਪਟ, ਇਰਖਾ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨਾਸ ਲਈ ਠਹਿਰਾਈ ਹੋਈ ਨਗਰੀ ਉੱਤੇ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖਮਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮੁਰਦਾ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੀਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਗੁੱਟ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਛੀਣਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੁੱਖ ਦੀ ਕੁਰੇਦਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹ ਨੇ ਸਵਭਾਵਿਕ ਸਨੇਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਹਠਧਰਮੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਮਣਕਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਵੱਲ ਵੀ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਲਵਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਲੀਬਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਘਣੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਤਨਾ ਦੇ ਔਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਸਲੀਬੀ ਮੌਤ ਰਾਹੀਂ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਮਹਲਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਹੋਇਆ, ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਖੰਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਵੀ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਨਗਰ ਨੂੰ ਖੇਤ ਵਾਂਗ ਜੋਤ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਉੱਧਾਰਕ ਦਾ ਵੇਦਨਾ ਵਿੱਚ ਰੋ ਪੈਣਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਯੋਗ ਸੀ।”

> “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸਨੇਹੀ ਪਿਤਾ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਪਿਆਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਉੱਤੇ ਅੱਥਰੂ ਵਗਾਏ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਦਿਆਂ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਸ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਬਦੀ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰ ਲਏਂ? ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਦਾ ਮੁੱਲ ਐਨਾ ਮਹਾਨ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਤੱਛ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਕੌਮ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਢਲਦਾ ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਦਿਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਜਲੂਸ ਜੈਤੂਨ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਲਈ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਵੀ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਦਇਆ ਦਾ ਦੂਤ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਸਮੇਟ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਨਿਹਰੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰ ਕੇ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੰਡ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਵੇ। ਪਰ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਹਾਨ ਹਿਰਦਾ ਹਾਲੇ ਵੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਇਆਵਾਂ ਦਾ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਜੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਕੇਵਲ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦੀ, ਤਾਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਡੁੱਬਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਕਿਰਣਾਂ ਮੰਦਰ, ਬੁਰਜ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਕੀ ਕੋਈ ਭਲਾ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼-ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਟਾਲ ਨਾ ਦੇਂਦਾ? ਸੁੰਦਰ ਪਰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਣਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਰਹੀ ਸੀ,—ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਦਾ ਦਿਨ ਲਗਭਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ!” Desire of Ages, 576–578.

ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ “ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀਬੱਧ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਏਲਾਮ ਅਤੇ ਕੀਰ ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਰੱਖ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਆਵਰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹ “ਆਵਰਨ” ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਿਸਰ ਦੀ ਛਾਂ ਹੈ।

> ਹੇ ਬਗਾਵਤੀ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਏ! ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਸ਼ਵਰਾ ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਕ ਓਟ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪ ਉੱਤੇ ਪਾਪ ਵਧਾਉਣ; ਜੋ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਥੱਲੇ ਜਾਣ ਲਈ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ; ਤਾਂ ਜੋ ਫਿਰਔਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀ ਛਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ! ਯਸਾਯਾਹ 30:1, 2.

ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਿਸਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਮਿਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ; ਜਦਕਿ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਲੋਕ “ਮਿਸਰ ਦੀ ਛਾਂ” ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਓਟ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ “ਸਰਬੋਚ ਦੇ ਛਾਂਵੇਂ” ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

> ਜੋ ਪਰਮ ਉੱਚੇ ਦੀ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ। ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਹਾਂਗਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ—ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਜ਼ਬੂਰ 91:1, 2.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਸਮੇਂ, ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਐਲਿਆਕੀਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਸਰਬੋੱਚ ਦੇ ਸਾਏ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਸਾਏ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। “ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਨੰਗਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣਾ। ਫਾਟਕ ਉੱਤੇ ਦੇ ਵੈਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਦ ਸ਼ੇਬਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਦਾਊਦ ਦੇ ਨਗਰ ਦੀਆਂ ਦਰਾਰਾਂ” ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦਰਾਰਾਂ ਹਨ ਜੋ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੇਣਗੀਆਂ। ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੂਰਖ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਸ਼ੇਬਨਾ ਆਪਣੇ ਉਧਾਰ ਲਈ “ਜੰਗਲ ਦੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਗਾਰ” ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਧ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹੇਠਲੇ ਤਾਲਾਬ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤਾਲਾਬ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਾਣੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਤੇਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਾਲਾਬਾਂ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਹ “ਤਾਲਾਬ” ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਏ ਸਨ। ਉਹ ਇਹ ਭੁੱਲ ਗਏ ਕਿ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਹੀ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਉਹਨਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।

> “ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਭਟਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਲੋਕ ਨੂੰ ਡਟ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਪਟ-ਤਾਰਕਿਕਤਾਵਾਂ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਘੜੀ ਦੇ ਸੰਕਟਾਂ ਅਤੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਰਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਜੋ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦੇ ਯੋਗ ਇਤਨੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੁਰਗੀ ਮੂਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।

> “‘ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਲੋ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ, ਕਿ ਚੰਗਾ ਰਾਹ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੱਲੋ।’ ਯਿਰਮਿਯਾਹ 6:16।”

> “ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਦਾ ਯਤਨ ਨਾ ਕਰੇ—ਉਹ ਨੀਂਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਬਚਨ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਰਾਹੀਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਮਾਰਤ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੀਂਹ ਨਾਲੋਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੱਖੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਇਕ ਵੱਡਾ ਧੋਖਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੋ ਰੱਖੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨੀਂਹ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ।”

> “ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸਿਧਾਂਤ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਟਿਕੀ? ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਢਹਿ ਪਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਕੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।

> “ਕੀ ਪਹਿਲੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਸੀ? ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਣੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਚੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਪਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ: ‘ਉਸ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਿਹੜੀ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਨੀਂਹ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ’? 1 Corinthians 3:11.”

> “ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਅੰਤ ਤੱਕ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਲੋਕ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਤ ਵਿੱਚੋਂ, ਬਿੰਦੂ-ਬਿੰਦੂ ਕਰਕੇ, ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਏ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਨੇ ਛੂਹਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਦੈਵੀ ਉਚਾਰਣ ਨੇ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖ਼ਰਾਪਣ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ ਹੈ।” Testimonies, volume 8, 296, 297.

ਉਹ “ਦਿਨ” ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਬਾਈਬਲੀ “ਦਿਨ” ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਉਸ ਦਿਨ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ “ਰੋਣ, ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਉਣ, ਅਤੇ ਟਾਟ ਬੰਨ੍ਹਣ” ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਸਭਾ ਹੋਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਓਗੇ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓਗੇ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਦਿਨ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੀ ਕੋਈ ਆਤਮਾ ਉਸੇ ਦਿਨ ਦਬਾਈ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੱਟੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੀ ਕੋਈ ਆਤਮਾ ਉਸੇ ਦਿਨ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ, ਉਸ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨਾ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਭਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸ-ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਇਕ ਵਿਧੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਾ ਸੱਬਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਓਗੇ; ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਸੰਝ ਤੋਂ, ਸੰਝ ਤੋਂ ਸੰਝ ਤੱਕ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸੱਬਤ ਮਨਾਉਣਾ। ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 23:26–32.

ਉਹ ਦਿਨ ਜੋ ਸ਼ੇਬਨਾ ਅਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਜੋ 1844 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੀਕਾਏਲ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ “ਦੁੱਖ ਦੇਣ” ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਯਸ਼ਾਯਾਹ ਇਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, “ਰੋਣ, ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਗੰਜੇਪਨ, ਅਤੇ ਟਾਟ ਬੰਨ੍ਹਣ” ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> “1844 ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਮਹਾਨ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਨੇ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ। ਧਰਮੀ ਮਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮੀਖਿਆ ਹੇਠ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਘੜੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਅਮੋਲਕ, ਕਿੰਨੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ! ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸਵਰਗ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲੰਬਿਤ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਦ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਤਾਂ ਕੀ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਉੱਪਰਲੇ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਓਰੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਮਾਮਲੇ ਉੱਤੇ ਅੰਤਿਮ, ਅਪਰਿਵਰਤਨੀਯ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ?”

> “ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਹਾਲਤ ਕੀ ਹੈ? ਹਾਏ, ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ, ਕਿੰਨਾ ਕਪਟ, ਕਿੰਨੀ ਧੋਖਾਧੜੀ, ਪਹਿਰਾਵੇ, ਹਲਕਾਪਣ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਪ੍ਰੇਮ, ਅਤੇ ਸਰਬੋਚਤਾ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਲਾਲਸਾ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨੰਤਕਾਲਿਕ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕੀਏ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕੰਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਮਝਵਾਨ ਨਾ ਬਣੀਏ ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵੀ, ਜੋ ਇਸ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਣਾਇਕ ਬਦਲਾਅ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਨੂੰ ਸੱਚੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਖੋਜਣਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਸਾਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਖੇਦਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।” Selected Messages, book 1, 124, 125.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਰੋਣ ਲਈ, ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਉਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਟਾਟ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਵੇਖੋ, ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਬੈਲਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢਣਾ, ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਮਾਸ ਖਾਣਾ, ਅਤੇ ਦਾਖਰਸ ਪੀਣਾ ਹੈ: ਆਓ ਅਸੀਂ ਖਾਈਏ ਅਤੇ ਪੀਈਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਅਸੀਂ ਮਰ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 22:12, 13.

ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ “ਕੰਨਾਂ” ਵਿੱਚ “ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ” ਕਿ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਸ਼ਬਦ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ” ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਇਹ ਪਾਪ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਹੁਣ ਯਸਾਯਾਹ ਸ਼ੇਬਨਾ (ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦੀਆਂ) ਅਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ (ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦੀਆਂ) ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੇਬਨਾ “ਖਜ਼ਾਨਚੀ” ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯਹੂਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਨਹੇਮਯਾਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੋਬੀਆਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਠੜੀ (ਭੰਡਾਰਘਰ) ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਭੇਟਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਨਹੇਮਯਾਹ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤੋਬੀਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੇਬਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਉਗਲ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦੇਣ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਚਿਤ੍ਰਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> “ਅੰਮੋਨੀਆਂ ਅਤੇ ਮੋਆਬੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਿਰਦਯਤਾ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੂਸਾ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸਭਾ ਤੋਂ ਸਦਾ ਲਈ ਬਾਹਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ। ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 23:3–6 ਵੇਖੋ। ਇਸ ਬਚਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਨ ਦੀ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਨਿਸ਼ਿਧ ਜਾਤੀ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਤੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੋਹੀਨ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਚ ਦੇ ਇਸ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।”

> “ਫਾਰਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਉੱਤੇ ਨਹਿਮਯਾਹ ਨੂੰ ਇਸ ਨਿਰਲੱਜ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਘੁਸਪੈਠੀਏ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ। ‘ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ,’ ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ‘ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੋਬੀਆ ਦਾ ਸਾਰਾ ਘਰੇਲੂ ਸਮਾਨ ਉਸ ਕੋਠੜੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਕੋਠੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਅੰਨ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਲੋਬਾਨ, ਮੁੜ ਉੱਥੇ ਲਿਆਇਆ।’

> “ਕੇਵਲ ਮੰਦਰ ਹੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਭੇਟਾਂ ਦਾ ਵੀ ਗਲਤ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਦਾਰਤਾ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਘਟਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦਸਵੰਧਾਂ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਨਿਛੁਕ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ ਸਨ; ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਸਨ, ਪ੍ਰਯਾਪਤ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ।” Prophets and Kings, 670.

ਸ਼ੇਬਨਾ, ਯਹੂਦਾ ਅਤੇ ਤੋਬੀਆਹ—ਇਹ ਸਭ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਜਾ, ਇਸ ਖ਼ਜ਼ਾਨਚੀ ਕੋਲ, ਅਰਥਾਤ ਸ਼ਬਨਾ ਕੋਲ, ਜੋ ਘਰ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਹਿ, ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਕੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਕਬਰ ਤਰਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਬਰ ਤਰਾਸ਼ਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੱਟਾਨ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਖੋਦਦਾ ਹੋਵੇ? ਵੇਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਬਲਵਾਨੀ ਨਾਲ ਬੰਧਵਾ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਢੱਕ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁਮਾ ਕੇ ਇੱਕ ਗੇਂਦ ਵਾਂਗ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗਾ; ਉੱਥੇ ਹੀ ਤੂੰ ਮਰੈਂਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਰਥ ਤੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਲੱਜਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪਦਵੀ ਤੋਂ ਢਾਹ ਦੇਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 22:15–19.

ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖਣਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਿਕ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਸੀ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਵੀਹ ਵਿੱਚ ਪਹਚਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅੱਸੀਰੀ ਸੈਨਾਪਤੀ ਤਰਤਾਨ ਨੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਦੋਦ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਬਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੀ ਕਬਰ ਲੱਭੀ ਅਤੇ ਕਬਰ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼-ਦੁਆਰ ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਲੇਖ ਹਟਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸ਼ੇਬਨਾ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਨੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦਾ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ-ਪਦ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ, ਤਦ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜਸੀ ਮੋਹਰ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਸਰਕਾਰੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਯੋਗ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੋਹਰ ਵੀ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੱਭੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਉਸੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸ਼ੇਬਨਾ ਉਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਬਰ ਦੁਆਰਾ, ਅਰਥਾਤ ਮੌਤ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ, ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਉਸੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸੰਬੰਧੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ੇਬਨਾ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਉਗਲਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਉਗਲਿਆ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਦਰਅਸਲ ਪ੍ਰੋਜੇਕਟਾਈਲ ਉਲਟੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਨਹਮਿਆਹ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਤੋਬੀਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਸੁੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੇਂਦ ਵਾਂਗ ਦੂਰਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸ਼ੇਬਨਾ ਲਾਓਦੀਕੀਅਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਬਰ ਲਈ—ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਲਈ—ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਅਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਹਿਲਕੀਆਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਐਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਚੋਗਾ ਪਹਿਨਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 22:20, 21.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਗੇਹੂੰ ਅਤੇ ਕੁੱਕਰਮੁੱਟੇ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਐਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਫੂਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ “ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ” ਇਹ ਵਾਕੰਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੱਧ ਹੀ ਦੁਹਰਾਵਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਐਲਿਆਕੀਮ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਇਲੀਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਇਲੀਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ-ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ (ਪਿਤਾ) ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ (ਪੁੱਤਰ) ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਬੁਝਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਐਲਿਆਕੀਮ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਾਅਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇਗਾ।

“ਦਾਊਦ ਦਾ ਘਰ” ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਯਿਸੂ ਨੇ ਬਾਗ਼ੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹੋ ਉਹ ਥਾਂ ਵੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰ ਕੋਲ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਸੀ, ਜੋ—ਜੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ—ਤਾਂ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕੁੰਜੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਇਕੱਲੀ ਥਾਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਾਂਗਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਬੰਦ ਨਾ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਬੰਦ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਖੋਲ੍ਹ ਨਾ ਸਕੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 22:22.

> ਅਤੇ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖੋ: ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਹੈ, ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਖੋਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਵੇਖ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਬੂਹਾ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਵੇਖ, ਮੈਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭਾ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆ ਕੇ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਜਾਣ ਲੈਣ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਧੀਰਜ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਰਖ ਦੇ ਉਸ ਘੜੀ ਤੋਂ ਬਚਾ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਵੇਖ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਮੁਕਟ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੰਭ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਰਥਾਤ ਨਵਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਲੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਲਿਖਾਂਗਾ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:7–12.

ਏਲੀਆਕੀਮ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਅੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵਿਵਸਥਾਤਮਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਮਸੀਹ ਨੇ ਹੀ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਹਿਲਕੀਆਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਏਲੀਆਕੀਮ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਕੁੰਜੀ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਉਹ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ।” ਅਸੀਂ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ ਜਿਸ ਵੱਲ ਮੈਂ ਇਸ ਲੇਖ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ “ਭਾਰ” ਸ਼ਬਦ ਅਠਾਰਾਂ ਵਾਰ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤ ਵਾਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਢੋਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰ ਇਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਢੋਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਵਿਨਾਸ਼-ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਈ, ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੱਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ “ਭਾਰ” ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ—ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ—ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।

“ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਾਂਗਾ,” ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਉਸ ਦਿਨ,” “ਜੋ ਕੀਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਡੀ ਹੋਈ ਹੈ ਉਹ ਉਖਾੜੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਕੱਟ ਕੇ ਡਿਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੀ ਉਹ ਵੀ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।”

ਇੱਥੇ “ਭਾਰ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉਹ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਯਸ਼ਾਇਆ ਉਸ ਵਸਤੂ ਲਈ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਢੋਦੇ ਹੋ। ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਲਿਆਕੀਮ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਖੇਡ ਹੈ!

ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਬਾਈਬਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਬਾਰੇ ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਅਨਮੋਲ ਪੇਟਿਕੇ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਲਈ। ਮੈਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਕਿਰਣ ਲਈ ਕ੍ਰਿਤੱਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਨੁਭਵ, ਜੋ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰਹੱਸਮਈ ਹਨ, ਸਮਝਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਕੁਝ ਅਨੁਭਵ ਅਜਿਹੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਾਂਗੇ ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਮਰਣਹਾਰਤਾ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਨਾ ਕਰ ਲਏ।” Manuscript Releases, volume 17, 261.

ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਰੰਭਿਕ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਹਾ।

> “ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ, ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਪੇਟੀ ਭੇਜੀ, ਜੋ ਲਗਭਗ ਦੱਸ ਇੰਚ ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਛੇ ਇੰਚ ਚੌਰਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਬਨੂਸ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਨਕ਼ਸ਼ੀਦਾਰ ਜੜਤ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਪੇਟੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਲਈ ਅਤੇ ਪੇਟੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ; ਤਦ, ਆਪਣੇ ਅਚੰਭੇ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਹਰ ਆਕਾਰ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ, ਹੀਰਿਆਂ, ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਾਪ ਅਤੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਪੇਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੇ ਹੋਏ ਉਹ ਐਸਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਤੀਫਲਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੇਵਲ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।” Early Writings, 81.

ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਪਾਦ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਜੀ ਬਾਰੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ।

> “‘ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਕੁੰਜੀ’ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੀ—ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨੀ—ਬਾਈਬਲ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਕੁੰਜੀ ਨਾਲ ਭਰਾ ਮਿੱਲਰ ਨੇ ‘ਸੰਦੂਕ,’ ਅਰਥਾਤ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਆਗਮਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੱਚ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।” James White.

ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਇਸ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਲਿਖੀ। ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੁਪਨਾ 1847 ਵਿੱਚ, ਅਰਥਾਤ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕਜੁੱਟ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਮਿਲਰ ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ “ਛੋਟਾ ਝੁੰਡ” ਜੋ “ਚੁਫੇਰੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ” ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਉਸ ਪਰਿਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਉਲੇਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲਈ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਲਿਖੀ, ਉਸ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੁਝ ਪਾਦ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਅਤੇ ਪਾਦ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਇਸ ਲੇਖ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।

ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੁੜ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਦੋਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ—ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ—ਇਹ ਵਿਛੋੜਾ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਹਨ। ਸ਼ੇਬਨਾ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਐਲਿਆਕੀਮ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਪਰ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ “ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।” ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ “ਫਾਧਰ ਮਿਲਰ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮਿਲਰ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ “ਦਾਵੀਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ” ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ, “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ,” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਪੇਟਾਰਾ ਬਾਈਬਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ “ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ” ਵਰਤੀ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਉਹ ਨਿਯਮ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨਿਯਮ, (ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ) ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ (ਭਾਰ), ਜੋ ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ “ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਲ ਵਾਂਗ” ਟੰਗੇ ਗਏ ਸਨ। “ਕੀਲ” 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਸੀ। “ਕੀਲ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਇੱਕ ਪਿੰਨ, ਇੱਕ ਕੀਲ ਜਾਂ ਇੱਕ ਖੂਂਟਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। “ਭਾਰ,” ਜਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜੋ ਉਸ ਕੀਲ ਉੱਤੇ ਟੰਗੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਕੱਟੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਉਹ ਹਟਾਈ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੀਤ ਕਾਲ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਕੀਲ ਨੂੰ ਪਰਮ-ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਹੋਰ ਇੱਕ ਭਾਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟੰਗਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।

ਮਿਲਰ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੂੰਟੀ ਗਾੜੇਗੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ ਰੱਖੇਗੀ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਮਹਿਮਾ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਭਾਰ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਘਰ ਦਾ ਭਾਰ ਥਾਂਮਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕੰਮ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਸ ਸਾਰੀ ਵਧੀਕ ਜੋਤ ਦਾ ਭਾਰ ਥਾਂਮਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਵੀ ਥਾਂਮਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਸਿੰਘਾਸਨ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ।

ਹਿਲਕੀਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਲਿਆਕੀਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਲਿਆਕੀਮ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਵਾਅਦਾਬੱਧ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ। ਉਹ ਹਿਲਕੀਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ; ਦੂਜਾ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ” ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਚਿਕਣਾਪਣ”, ਜਿਵੇਂ ਬਚਨ ਦੀ ਚਿਕਣਾਈ ਵਿੱਚ। ਹਿਲਕੀਆਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਉਠਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੋਣੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਹੋਣੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮਿਲਰ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ “ਕੁੰਜੀ” ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਉਲੇਖ ਦੇ ਨਿਯਮ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਉਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਮਸੀਹ ਆਪ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮਿਲਰ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ; ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ। ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੋਂ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਅਤੇ ਫਿਲਡੈਲਫੀਆ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਲਡੈਲਫੀਆਈ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਐਸੀ ਕਿੱਲ ਹੋਣੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜੜੀ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਮਿਲਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਕਿੱਲ ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਰ ਜੋ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੀਕਾਏਲ ਖੜਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਸੌਟੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬੰਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਨਾਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਭੂਤਕਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ—ਹਟਾਈ ਗਈ, ਕੱਟੀ ਗਈ ਅਤੇ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ।

1844 ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਵਿਛੋੜਾ ਜਾਂ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋਣਾ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵੇਲੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਫਿਲਡੇਲਫੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖ; ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਆਮੀਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਗਵਾਹ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਆਖਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਤੂੰ ਨਾ ਠੰਢਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗਰਮ; ਕਾਸ਼ ਤੂੰ ਠੰਢਾ ਜਾਂ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕੁੱਸਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਨਾ ਠੰਢਾ ਤੇ ਨਾ ਗਰਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਧਨਵਾਨ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦੁਰਭਾਗਾ, ਦਇਆਯੋਗ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਨੰਗਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਖਰੀਦ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂ; ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨੰਗੇਪਣ ਦੀ ਲਾਜ ਪਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਮਾ ਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਦੇਖ ਸਕੇਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਡਾਂਟਦਾ ਅਤੇ ਤਾੜਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਬਣ ਅਤੇ ਮਨ ਫੇਰ। ਵੇਖ, ਮੈਂ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਠੋਕਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਬੂਹਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਬਖ਼ਸ਼ਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:7–22।

ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਫਿਰ ਟਿੱਪਣੀ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸੁਪਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਆਪਤੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ। ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੇ ਮੂਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਜੋ ਅੰਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਰਤਨਾਂ” ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਰਤਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ’ਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਛਿਤਰਨਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਛਿਤਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਤੱਥ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਲੇ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਹੈ।

## ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲਈ ਜੇਮਸ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ

> “ਹੇਠ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੁਪਨਾ, ਦੋ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, Advent Herald ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਦ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਾਡੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਸੰਬੰਧੀ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਵਿਖਰੀ ਹੋਈ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ”

> “ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਨਿਕਟ ਆਉਣ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਠਹਿਰਾਏ ਹਨ। ਵੇਖੋ ਯੋਏਲ 2:28–31; ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:17–20। ਸੁਪਨੇ ਤਿੰਨ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਪਹਿਲਾਂ, ‘ਬਹੁਤ ਕਾਰ-ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ।’ ਵੇਖੋ ਉਪਦੇਸ਼ਕ 5:3। ਦੂਜਾ, ਜਿਹੜੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਗੰਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਲਨਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰਾਹੀਂ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਵੇਖੋ ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 8:1–5; ਯਿਰਮਿਯਾਹ 23:25–28; 27:9; 29:8; ਜ਼ਖਰਿਆਹ 10:2; ਯਹੂਦਾਹ 8। ਅਤੇ ਤੀਜਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਦਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਸਿਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸੁੱਚੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਪਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਝੂਠੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਾ ਧੋਖਾ ਖਾਣਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਭਟਕਾਏ ਜਾਣਗੇ।”

> “ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੋ; ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਬੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਬੋਲਾਂਗਾ। ਗਿਣਤੀ 12:5.”

> ਯਾਕੂਬ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ।” ਉਤਪੱਤੀ 31:2. “ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਲਾਬਾਨ ਅਰਾਮੀ ਕੋਲ ਆਇਆ।” ਉਤਪੱਤੀ 31:24. ਯੂਸਫ਼ ਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਉਤਪੱਤੀ 37:5–9 ਵਿੱਚ, ਪੜ੍ਹੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਰੁਚਿਕਰ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹੋ।

> “ਗਿਬਓਨ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।” 1 ਰਾਜਿਆਂ 3:5. ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਤਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੀ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਚਾਰ ਦਰਿੰਦੇ ਆਦਿ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਹੇਰੋਦੇਸ ਨੇ ਬਾਲਕ ਤਾਰਨਹਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਯੂਸਫ਼ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਭੱਜ ਜਾਵੇ। ਮੱਤੀ 2:13.

> ‘ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜਵਾਨ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣਗੇ।’ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:17.

> “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਠਹਿਰੇ। ਇਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਰਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।”

> “ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰੀ, ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਨਬੀ, ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ, ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਕ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਦਿੱਤੇ; ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਸੇਵਾ-ਕਾਰਜ ਲਈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੇਹ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਲਈ।” ਅਫ਼ਸੀਆਂ 4:11, 12.

> “ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰੇਰੀ, ਦੂਜੇ ਤੌਰ ਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਦਿ।” 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 7:28.

> “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਨਾ ਜਾਣੋ।” 1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 5:20। ਨਾਲ ਹੀ ਵੇਖੋ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 13:1; 21:9; ਰੋਮੀਆਂ 12:6; 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 14:1, 24, 39। ਨਬੀ ਜਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਉਨੱਤੀ ਲਈ ਹਨ; ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਉਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰੀਆਂ, ਪਾਸਟਰਾਂ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਝੂਠੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਇੰਨੇ ਵੱਧ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।’ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਨਕਲੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਉਸ ਕੋਲ ਸਦਾ ਹੀ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਕਲੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਹ ਇਸੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਇਹ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਦੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਕਲੀ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਰਹੀ ਹੈ।

> “ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਉਹ ਮਾਧਿਅਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੇ ਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਰਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ‘ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ’ ਦੇ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਇਕੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।” ਆਮੀਨ।

> “ਉਪਰੋਕਤ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਤਿਰਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦੂਰ ਕਰਾਂ, ਅਤੇ ਪਾਠਕ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਾਂ।” James White, Brother Miller’s Dream, 1–3.

## ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸੁਪਨਾ

> “ਮੈਂ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ, ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੱਥ ਰਾਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਭਗ ਦਸ ਇੰਚ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਛੇ ਇੰਚ ਚੌੜਾ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰੀਗਰੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੰਦੂਕਚਾ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਆਬਨੂਸ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਜੜਾਈ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸੰਦੂਕਚੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਲਈ ਅਤੇ ਸੰਦੂਕਚਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਤਦ, ਆਪਣੇ ਅਚਰਜ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਹਰ ਆਕਾਰ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ, ਹੀਰਿਆਂ, ਅਨਮੋਲ ਰਤਨਾਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਾਪ ਤੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸੰਦੂਕਚੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਜੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਪਰਤਾਉਂਦੇ ਸਨ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੇਵਲ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ।’’

> “ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਅਦਭੁੱਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਂ ਹੀ ਲਵਾਂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਕਰਤੱਬ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਚਮਕ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮੁੱਲ ਕਾਰਨ ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿਮਾਮਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਸਕਣ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ।”

> “ਲੋਕ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜੇ ਸਨ, ਪਰ ਵਧਦੇ-ਵਧਦੇ ਭੀੜ ਬਣ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸ ਸੰਦੂਕਚੇ ਵਿੱਚ ਝਾਤ ਮਾਰਦੇ, ਤਾਂ ਅਚੰਭਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਉਠਦੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਦਰਸ਼ਕ ਵੱਧ ਗਏ, ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਜਵਾਹਿਰਾਤ ਨੂੰ ਛੇੜਨ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕਚੇ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਖਿਲੇਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਸੰਦੂਕਚਾ ਅਤੇ ਉਹ ਜਵਾਹਿਰਾਤ ਮੁੜ ਮੰਗੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿਲਰਣ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਦੂਕਚੇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਤਿਅੰਤ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਉਣ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕਚੇ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ; ਪਰ ਜਿੰਨੀ ਵੱਧ ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਉੱਨੀ ਹੀ ਵੱਧ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਿਲੇਰਦੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਫਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਹਰੇਕ ਸਾਮਾਨ ਉੱਤੇ ਖਿਲੇਰਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।”

> “ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਅਸਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੀ ਅਣਗਿਣਤ ਮਾਤਰਾ ਖਿਲੇਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਸ ਨੀਚ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨਤਾ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠਪਕਿਆ ਅਤੇ ਧਿਕਾਰਿਆ; ਪਰ ਜਿੰਨਾ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠਪਕਦਾ ਗਿਆ, ਉਨਾ ਹੀ ਉਹ ਅਸਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਲੀ ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਸਿੱਕੇ ਖਿਲੇਰਦੇ ਗਏ।”

> “ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਦੇਹਿਕ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਖਿਝ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਧੱਕਣ ਲਈ ਦੇਹਿਕ ਜ਼ੋਰ ਵਰਤਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ, ਛਿੱਲੜ, ਰੇਤ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਸੱਚੇ ਜਵਾਹਰਾਂ, ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਜ਼ਰੋਂ ਓਝਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸੰਦੂਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੂੜੇ-ਕਰਕਟ ਵਿੱਚ ਛਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਨਾ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਮੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ। ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਅਤੇ ਹਤਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ।”

> “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਘਾਟੇ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦਿਲੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਜੇ। ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧੂੜ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਰਸ਼ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਧੂੜ ਅਤੇ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।”

> “ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਰੁਕ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਲਬੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨ ਵਿਖਰੇ ਪਏ ਸਨ। ”

> ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਡਰ ਨਾ,” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੇਗਾ।”

> “ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧੂੜ ਅਤੇ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ, ਨਕਲੀ ਰਤਨ ਅਤੇ ਜਾਲੀ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਹਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਲੈ ਗਈ। ਉਸ ਘਾਲ-ਘਪੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਲਈਆਂ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤਦੋਂ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਸਭ ਗਾਇਬ ਸੀ। ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ, ਹੀਰੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕੇ, ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੇਅੰਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਖਿਲਰੇ ਪਏ ਸਨ।”

> “ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੰਦੂਕ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ, ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀਆਂ ਭਰ-ਭਰ ਕੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਇਤਨਾ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਵੀ ਬਾਕੀ ਨਾ ਰਿਹਾ, ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਹੀਰੇ ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।”

> “ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ‘ਆ ਅਤੇ ਵੇਖ’ ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ।”

> “ਮੈਂ ਉਸ ਪੇਟਾਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੋਂਧੀਆ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਰਗੜ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਖਿਲੇਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਰੌਂਦਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਪੇਟਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕਿਸੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਬਿਨਾ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਉਠੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੁਕਾਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ।” Early Writings, 81–83.

## ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੇ ਪਾਦ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ

> ‘ਕਾਸਕਟ’ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ।

> ‘ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਕੁੰਜੀ’ ਉਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਸੀ—ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨਾ—ਬਾਈਬਲ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਕੁੰਜੀ ਨਾਲ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ‘ਸੰਦੂਕ,’ ਅਰਥਾਤ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੱਚ ਨੂੰ, ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।

> “‘ਲੋਕ ਆਉਣ ਲੱਗੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ, ਪਰ ਵੱਧਦੇ-ਵੱਧਦੇ ਇਕ ਭੀੜ ਬਣ ਗਏ।’ ਜਦੋਂ ਆਗਮਨ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਭਰਾ ਮਿੱਲਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਲੋਕ ਜਾਗੇ; ਪਰ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰਾ ਸਮਾਜ ਜਾਗ ਉੱਠਿਆ।

> ‘ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਆਕਾਰ’ ਦੇ ‘ਮੋਤੀ, ਹੀਰੇ ਆਦਿ,’ ਜੋ ‘ਡੱਬੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ’ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, [Malachi 3:17,] ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਦਰਜੇ ਅਤੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਗਮਨ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਰਜ ਲਈ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਅਡਿੱਗ ਖੜ੍ਹੇ ਦਿੱਸੇ। ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਤੱਬ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਹੋਇਆ, ‘ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਇਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਰਤਾਇਆ,’ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੇਵਲ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, [Revelation 14:6, 7] ਮਾਨੋ ਪਵਨ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਦਾ, ‘ਆਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਹੈ,’ [Luke 14:17.] ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।

> “ਜਦੋਂ ਉੱਡਦੇ ਦੂਤ ਨੇ [Revelation 14:6, 7.] ਪਹਿਲਾਂ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਘੜੀ ਆ ਪੁੱਜਿਆ ਹੈ,’ ਤਦ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਜੈਕਾਰਾ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਠੱਠਾ ਉਡਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਜਿਸ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਘਨਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ 1844 ਦੀ ਪਤਝੜ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕਰ ਲਓ: ਉਹੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੇਲੇ ‘ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਜੈਕਾਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ,’ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਘਨਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ 1844 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਇਆ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੇਲੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਭੂਤਕਾਲੀ ਆਗਮਨ-ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।”

> “1844 ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ-ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਆਗਮਨ ਅੰਦੋਲਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਠੀਕ ਰਹੇ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ Advent Herald ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹੋ, ਧੀਰਜ ਧਰੋ, ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੜਕੁੜਾਓ ਨਾ; ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਠਹਿਰਾਏਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਹੀਰਿਆਂ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ‘ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ’ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ‘ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਵੇਗੀ।’”

> “ਉਹ ‘ਜਾਲੀ ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਸਿੱਕੇ’ ਜੋ ਅਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿਲਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਝੂਠੇ ਧਰਮ-ਪਰਿਵਰਤਿਤਾਂ, ਜਾਂ ‘ਪਰਾਏ ਬੱਚਿਆਂ,’ [ਹੋਸ਼ੇਆ 5:7.] ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ 1844 ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> “ਦੂਜਾ ‘ਸੰਦੂਕ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਸੀ,’ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਖਿਲਰੇ ਹੋਏ ‘ਜਵਾਹਰ,’ ‘ਹੀਰੇ,’ ਅਤੇ ‘ਸਿੱਕੇ’ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜੀਵੰਤ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਿਲਰੀ ਹੋਈ ਭੇੜ-ਮੰਡਲੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਰਥਾਤ 144,000, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਕੀਮਤੀ ਹੀਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ‘ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਨਹੀਂ,’ ਤਦ ਭੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਜਵਾਹਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। [Malachi 3:16–18.] ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਲੂਤ ਨੂੰ ਸਦੂਮ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਸੀ। ‘ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।’ ‘ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।’ ਵੇਖੋ Romans 9:28.”

> “‘ਮੈਲ ਅਤੇ ਕਤਰਣਾਂ, ਰੇਤ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ,’ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ 1844 ਦੀ ਪਤਝੜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂਗਾ। ”

> “1. ਕੁਝ ‘ਚਰਵਾਹਿਆਂ’ ਨੇ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਧਿੱਗੇਪਣ ਨਾਲ ਜੋ ਮਤ ਅਪਣਾਇਆ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਲਹੱਤ ਨਾਲ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗੰਭੀਰ, ਹਿਰਦਾ-ਗਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਸਮੇਰਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ। ਜੌਰਜ ਸਟੋਰਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਮਤ ਅਪਣਾਇਆ। 1844 ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, *Midnight Cry* ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵੇਖੋ। 1845 ਦੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ Albany Conference ਵਿੱਚ, J. V. Himes ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਲਹੱਤ ਨੇ ਸੱਤ ਫੁੱਟ ਡੂੰਘਾ ਮੈਸਮੇਰਿਜ਼ਮ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਟਿੱਪਣੀ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਹੋਰ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਭਾਗ ਲਿਆ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਚਲਹੱਤ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਾਰ ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਾਲ ਜੋੜਣਾ, ਸਾਡੇ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੁਣ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਹੈ।

> “2. ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਸੰਬੰਧੀ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਯੋਗ। ਕਿਉਂਕਿ 2300 ਦਿਨ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਸੀਮਾ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ’ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਗਮਨ ਆੰਦੋਲਨ ਉੱਤੇ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਛਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।”

> “3. ਆਤਮਾਵਾਦ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਤਿਸ਼ਯੋਕਤੀਆਂ ਸਮੇਤ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਇਹ ਚਾਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੌਤ ਦਾ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚਾੜ੍ਹਿਆ ਹੈ, ‘ਰੰਦੇ ਦੀ ਭੁੱਕ,’ ਅਤੇ ‘ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ-ਕਰਕਟ’ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਤਮਾਵਾਦ ਦਾ ਵਿਸ਼ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ, ਸਾਡੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਆਗਮਨ-ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਾਵਾਦ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਫਲ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਮਹਾਨ ਆਗਮਨ-ਚਲਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਤਰਸ, ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਜੋ ‘ਨਾਸਕਾਰੀ ਕੂੜ-ਮਤਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਗੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੋਲ ਲਿਆ,’ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋਵੇਗੀ।’”

> “4. ਐਸ. ਐਸ. ਸਨੋ ਆਪਣਾ ਆਪ ‘ਨਬੀ ਇਲੀਆਹ’ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ” ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਉਚੰਡ ਜੀਵਨ-ਚਰਿਤਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੇ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਵੀ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।

> ਗਲਤੀਆਂ ਦੀ ਇਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਜੋੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 20:4, 7 ਦੇ ‘ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ’ ਨੂੰ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 7:4; 14:1 ਦੇ 144,000, ਉਹ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ‘ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਕਬਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ,’ ਕੰਮ-ਨਾ-ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ, ਆਦਿ ਆਦਿ।

> “ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦਾ ਇੰਨਾ ਲੱਗਨ ਅਤੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਝੁੰਡ ਉੱਤੇ ਇੰਨਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲਾਦਿਆ ਗਿਆ, ਕਿ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੱਚੇ ਹੀਰੇ ‘ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਓਝਲ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ,’ ਅਤੇ ਨਬੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਯਥਾਰਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ—‘ਨਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੂਰ ਖਲੋਤਾ ਹੈ,’ ਆਦਿ ਆਦਿ। ਵੇਖੋ ਯਸਾਇਆ 59:14। ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਐਡਵੈਂਟ ਪੱਤਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। The Day-Dawn ਹੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪੱਤਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਛੋਟੇ ਝੁੰਡ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਪੱਖ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਬੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਖ਼ਰੀ ਮਰਨ-ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਥੱਕੇ-ਹਾਰੇ, ਆਹਾਂ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ 1877 ਵੱਲ—ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੂਰ ਸੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਹਾਏ! ਹਾਏ! ਅਚਰਜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਇਆਜਨਕ ਹਾਲਤ ਉੱਤੇ ‘ਬੈਠ ਕੇ ਰੋਇਆ।’”

> “ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ 22 ਦਸੰਬਰ, 1849 ਨੂੰ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਸ਼ਬਦ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ‘ਇਸ ਰੌਲੇ-ਰੱਪੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲਈਆਂ।’ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਪੂਰਨਤਾ ਇੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਚੂਕੇਗਾ ਨਹੀਂ।”

> “ਸੰਦੂਕ” ਉਸ ਆਗਮਨ-ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। [Matthew 25:1–11.] ਪਹਿਲਾਂ, ਸਮਾਂ, 1843; ਦੂਜਾ, ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ; ਤੀਜਾ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ, ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, 1844; ਅਤੇ ਚੌਥਾ, ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਨੇ 1843 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਪੱਤਰ ਪੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇਹ ਸੁਰਿਲੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜਾਂ “ਸੰਦੂਕ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕੂੜੇ-ਕਰਕਟ ਵਿੱਚ ਛਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਓਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਐਨੀ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਸੀ।

> “ਤਦ ਕਲੀਸੀਆ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਰਦੋਸ਼’ ਹੋਵੇਗੀ; ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭੁੱਲਾਂ, ਖਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਣ ਉਪਰੰਤ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਲਹੂ ਦੁਆਰਾ ਧੋਤੇ ਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਮਿਟਾਏ ਜਾ ਚੁੱਕਣ ਕਾਰਨ, ਉਹ ‘ਦਾਗ ਜਾਂ ਸਿੱਕੜ, ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼’ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਤਦ ਉਹ ‘ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਮਹਿਮਾ’ ਨਾਲ ਚਮਕਣਗੇ।” JAMES WHITE Oswego, May, 1850.

Back to Articles