Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Five

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਪੈਂਸਠਵਾਂ ਭਾਗ

The Prophetic Unveiling: Understanding the July 18, 2020 Disappointment and the Unfolding Message of the Midnight Cry in the Last Days

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਦਾਫ਼ਾਸ਼: 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਰਹੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 29, 2024

Formats

PDF
Word

On July 18, 2020, the first disappointment for God’s last-day reformatory movement arrived. It marked a waymark in the history of the third Woe, which is the history of the latter rain, and also the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That history has been represented by every reformatory movement of sacred history, and it was more specifically represented by the history of the Millerite movement, and illustrated by the parable of the ten virgins, and it represents the prophetic history which every prophet identified.

18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਖਰੀ-ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸੁਧਾਰਕ ਚਲਵਲ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਆਈ। ਇਸ ਨੇ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਹਰ ਸੁਧਾਰਕ ਚਲਵਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਮਿਲਰਾਈਟ ਚਲਵਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੁਆਰਾ ਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹਰ ਨਬੀ ਨੇ ਕੀਤੀ।

July 18, 2020, represents the first disappointment of the movement, and as such it marks the arrival of the tarrying time in the parable of the ten virgins and Habakkuk. In the Millerite history the same evidence that led to their erroneous proclamation was seen to identify the true date. The tarrying time of the parable of the ten virgins was then seen as present truth, and that tarrying time was the same tarrying time in Habakkuk two. The parable of the ten virgins is repeated to the very letter, and that reality identifies that only those who were involved with the disappointment are candidates to either be a wise or foolish virgin.

18 ਜੁਲਾਈ, 2020, ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤਕਥਾ ਅਤੇ ਹਬੱਕੂਕ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਾਉ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਸਬੂਤ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਲਤ ਘੋਸ਼ਣਾ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੱਚੀ ਤਾਰੀਖ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ। ਤਦੋਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤਕਥਾ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਠਹਿਰਾਉ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਠਹਿਰਾਉ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹਬੱਕੂਕ ਦੋ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਉਸੇ ਠਹਿਰਾਉ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤਕਥਾ ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਕੀਕਤ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਲੋਕ, ਜੋ ਇਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹਨ।

The great body of Laodicean Adventism was tested by the arrival of the third Woe on September 11, 2001, and when the failed prediction of July 18, 2020 passed, Laodicean Adventism was left behind to drift aimlessly back toward Rome, as were the Protestants in Millerite history.

ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਪਰਖ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਅਸਫਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਬੀਤ ਗਈ, ਤਾਂ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬੇਮਕਸਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਰੋਮ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।

Not only did the Millerites identify the tarrying time as the fulfillment of the parable of the ten virgins, but they saw that in Habakkuk the command to wait for the vision, though it tarried, was the same prophetic waymark. Habakkuk then confirms that the vision that had been erroneously presented and which had produced the first disappointment was the vision that would “speak” at the end.

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਠਹਿਰਾਉ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਹਬੱਕੂਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਠਹਿਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ। ਫਿਰ ਹਬੱਕੂਕ ਇਹ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ “ਬੋਲੇਗਾ।”

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:3.

> ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਅਜੇ ਇਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲੇਗਾ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਾ ਠਹਿਰੇਗਾ; ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਠਹਿਰਦਾ ਜਾਪੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੇਗਾ। ਹਬੱਕੂਕ 2:3.

The message that produced the first disappointment was the same message that was to be recognized as being fulfilled in the near future, but it was a message that was still based upon the previous prophetic arguments that were employed in the first erroneous proclamation.

ਜਿਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿਕਟ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਾਲੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਪਿਛਲਿਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਤਰਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਗਲਤ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸਨ।

In the Millerite history the former covenant people were first tested, thereafter the new covenant people were tested. The test began for the Protestants when the first angel of Revelation ten and the first angel of Revelation fourteen (for they are the same angel), descended on August 11, 1840. Their test concluded with the first disappointment and arrival of the second angel of Revelation fourteen.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਵਾਚਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵੀਂ ਵਾਚਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਲਈ ਇਹ ਪਰਖ ਤਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਚੌਦਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ (ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕੋ ਹੀ ਦੂਤ ਹਨ), 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਤਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।

In Millerite history the test for the Millerites began with the arrival of the second angel at the first disappointment and concluded with the arrival of the Midnight Cry, which Sister White portrays as a multitude of angels, who join the second angel. Under the power of the Holy Spirit, the Millerites who recognized and accepted the message of the Midnight Cry, were then separated from the Millerites who did not recognize the message that was falling all around them. On October 22, 1844, the third angel arrived and the vision that had tarried then spoke.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਵਾਲੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਇਕ ਭੀੜ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੇਠ, ਉਹ ਮਿਲਰਾਈਟ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਅਤੇ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਵਰ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਹ ਤਦ ਬੋਲਿਆ।

In the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, the former covenant people were first tested, then the new covenant people. The test began for Laodicean Adventism when the first voice of the angel of Revelation eighteen and the third angel of Revelation fourteen (for they are the same angel), descended on September 11, 2001. Their test concluded with the disappointment of July 18, 2020.

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਫਿਰ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ। ਲਾਓਦੀਕੇਆਈ ਐਡਵੇਂਟਿਜ਼ਮ ਲਈ ਇਹ ਪਰਖ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਰੰਭ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੇ ਦੂਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ (ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕੋ ਹੀ ਦੂਤ ਹਨ), 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਤਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।

In the movement of the third angel, the test for the one hundred and forty-four thousand began with the arrival of the first disappointment, and will conclude with the arrival of the message of the Midnight Cry. Under the power of the Holy Spirit those who now recognize and accept the message of the Midnight Cry, are then separated from the foolish and wicked who did not recognize the multifaceted message that is now falling all around them.

ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ ਪਰਖ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੇਠ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਹੁਣ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਮੂਰਖਾਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬਹੁ-ਪੱਖੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜੋ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਰ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ।

At the soon-coming Sunday law, the second “voice” of the angel of Revelation eighteen speaks, which is also the vision that “tarried” speaking. It also represents the third angel’s message that “swells” to the loud cry.

ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਿਕਟ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਅਠਾਰਾਂ ਦੇ ਦੂਤ ਦੀ ਦੂਜੀ “ਆਵਾਜ਼” ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ “ਦੇਰੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।” ਇਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਤੱਕ “ਫੁੱਲ ਜਾਂਦਾ” ਹੈ।

The Midnight Cry is represented as many angels that join with the previous angel. The message of the Midnight Cry has several elements that contribute to the entire message, and angels are symbols of messages. In Millerite history the pioneer identified as leading out in bringing the message of the true Midnight Cry together was Samuel S. Snow. In that history it is well documented that Snow’s understanding of the message of the Midnight Cry developed over a period of time.

ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਈ ਅੰਗ ਹਨ ਜੋ ਸਮੂਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਤ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਅਗੂਏ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸੈਮੂਅਲ ਐਸ. ਸਨੋ ਸੀ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਸਨੋ ਦੀ ਸਮਝ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਈ।

That history is repeated to the very letter, and the message of the final Midnight Cry has been publicly developing since the end of July, 2023. It is not simply the message of Islam, but it also includes the message of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. It includes the revelation that the two horns of the earth beast, both go through a “death and resurrection”, as they parallel the image of the beast, that in the same history fulfills the prophetic riddle that “the eighth is of the seven”. It includes the revelations associated with the “hidden history” of the Seven Thunders, and it fulfills the prophetic riddle of the “stone” that was rejected becoming “the head of the corner”, as the “seven times” of Leviticus twenty-six is revealed to be the thread that weaves all the truths of Miller’s history together, with the truths that were unsealed at the time of the end in 1989. The Psalmist says it this way:

ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੁਲਾਈ 2023 ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਸਰਵਜਨਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੇਵਲ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ “ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ” ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਉਸੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਹੇਲੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਅੱਠਵਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।” ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ ਦੇ “ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਵਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ “ਪੱਥਰ” ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਹੇਲੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ “ਕੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰਾ” ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਉਸ ਧਾਗੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ, 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਬੁਣਦਾ ਹੈ। ਭਜਨਕਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:

> The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvellous in our eyes. This is the day which the Lord hath made; we will rejoice and be glad in it. Psalms 118:22–24.

> ਜਿਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਰੱਦ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਕੋਨੇ ਦੇ ਸਿਰੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਚਰਜ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਦਿਨ ਹੈ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਕਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗੇ। ਜ਼ਬੂਰ 118:22–24।

The “stone”, which was the first “jewel” William Miller discovered (and jewels are stones), is the “day which the Lord hath made.” It has been shown in previous articles that the structure, and the words of the Sabbath commandment are identical to the structure to the sacred cycle of seven, as set forth in Leviticus chapter twenty-five. Resting on the seventh day typified the land resting on the seventh year, and when the two commandments are considered in this fashion, they provide a witness that a day represents a year in Bible prophecy.

“ਪੱਥਰ,” ਜੋ ਪਹਿਲਾ “ਰਤਨ” ਸੀ ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਲੱਭਿਆ (ਅਤੇ ਰਤਨ ਪੱਥਰ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ), ਉਹ “ਦਿਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।” ਪਿਛਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੱਬਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ, ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪੱਚੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਸੱਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੱਕਰ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਹਨ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਨਾ ਸੱਤਵੇਂ ਸਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

They also show that the understanding that Miller proclaimed concerning God’s indignation of “seven times,” in Leviticus twenty-six is represented as “a day”, for the Lord made the sacred cycle of seven years, as certainly as He made the heavens and earth in six days, and rested the seventh.

ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੇਵੀਵਿਉਸ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਸੰਬੰਧੀ ਮਿਲਰ ਨੇ ਜੋ ਸਮਝ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤੀ, ਉਹ “ਇੱਕ ਦਿਨ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਉਤਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਜਿੰਨੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕੀਤਾ।

When Jesus concluded the parable of the vineyard He asked a question to the Pharisees.

ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ।

> When the lord therefore of the vineyard cometh, what will he do unto those husbandmen? They say unto him, He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons. Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. Matthew 21:40–45.

> ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਦਾਖਬਾੜੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਬਟਾਈਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗਾ? ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਬੁਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦਾਖਬਾੜੀ ਹੋਰ ਬਟਾਈਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣਗੇ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਪੱਥਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਕੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਓਰੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਚਰਜ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇਗਾ ਉਹ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਰ ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਡਿੱਗੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੁੱਖ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਮੱਤੀ 21:40–45.

The parable of the vineyard is the parable of the former chosen people being passed by, and the kingdom being given to a new chosen people. The “stone” which was rejected according to Jesus, is the “stone” that either saves or destroys, based upon how it is received. The “stone” must be a biblical truth in the context employed by Jesus, for it has the ability to bring forth righteous fruit, and the righteousness of Christ is only produced in men and women when they receive His Word of truth.

ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ “ਪੱਥਰ” ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਉਹ “ਪੱਥਰ” ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ “ਪੱਥਰ” ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਬਾਈਬਲਕ ਸੱਚਾਈ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮੀ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤਦ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸੱਚ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ।

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਚ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਸੱਚ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ 17:17.

The “stone” is a doctrine that is either accepted or rejected, and Jesus is the Word, and in the book of Acts, Peter identifies the “stone” as Christ.

“ਪੱਥਰ” ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅਸਵੀਕਾਰ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਹੀ ਬਚਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪਤਰਸ “ਪੱਥਰ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਮਸੀਹ ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> Be it known unto you all, and to all the people of Israel, that by the name of Jesus Christ of Nazareth, whom ye crucified, whom God raised from the dead, even by him doth this man stand here before you whole. This is the stone which was set at nought of you builders, which is become the head of the corner. Neither is there salvation in any other: for there is none other name under heaven given among men, whereby we must be saved. Acts 4:10–12.

> ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਣ ਕਿ ਨਾਸਰਤ ਦੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਮ ਦੁਆਰਾ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਉਂਦਾ ਕੀਤਾ—ਉਸੇ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੰਗਾ-ਭਲਾ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਪੱਥਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਮਿਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਕੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਪੱਥਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਬਚਾਏ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਕਰਤੱਬ 4:10–12.

And then in first Peter, he takes the symbolism of the “stone,” even further, but he keeps it in the same context of the passing-by of a former covenant people and the selection of a new chosen people, who as he states, “in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy.”

ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਹਿਲੀ ਪਤਰਸ ਵਿੱਚ, ਉਹ “ਪੱਥਰ” ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਉਹ ਉਸੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਚਾ-ਲੋਕ ਦੇ ਲੰਘ ਜਾਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਚੋਣ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ—ਜੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਦਇਆ ਹੋਈ ਹੈ।”

> To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. 1 Peter 2:4–8.

> ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਜੀਉਂਦਾ ਪੱਥਰ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਦਾਪਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਨਮੋਲ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਜੀਉਂਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਘਰ ਵਜੋਂ ਰਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਜਕਾਈ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਆਤਮਿਕ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੋਨੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਨਮੋਲ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਦੇ ਲੱਜਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਅਨਮੋਲ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਹੀ ਪੱਥਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਕੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਠੇਸ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਬਚਨ ਨਾਲ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਉਹ ਨਿਯੁਕਤ ਵੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। 1 ਪਤਰਸ 2:4–8.

Peter says of the former chosen people, “unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed.”

ਪਤਰਸ ਪੂਰਵਲੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹਨ, ਉਹੀ ਪੱਥਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਵੀ ਹੈ—ਅਰਥਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਉਹ ਨਿਯੁਕਤ ਵੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।”

Jesus is represented by every sacred illustration of the foundation.

ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਨੀਂਹ ਦੀ ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਚਿੱਤਰਣਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:11.

> ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਨੀਂਹ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 3:11।

The foundation the Millerites built was the Rock of Ages (the Stone).

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਜੋ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਉਹ ਅਨਾਦਿਕਾਲ ਦੀ ਚੱਟਾਨ (ਪੱਥਰ) ਸੀ।

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “ਚੇਤਾਵਨੀ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ: ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਜੋ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੇਹ ਨੂੰ ਡਿਗਾਏ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ 1842, 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਉਣ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਸ ਜੋਤ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੀ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਉਸ ਮੰਚ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਉਤਸ਼ਾਹਭਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਭਾਲਦੇ ਹੋਏ ਜੋਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ? ਉਹ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਵਾਂਗ ਹੋਣੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।” Review and Herald, April 14, 1903.

The first jewel Miller discovered that became part of the Millerite foundation, which is as the Rock of Ages, was the “seven times” of Leviticus twenty-six, and the “seven times,” was the first foundational truth to be set aside by those Millerite pioneers who had just built the Millerite foundation. It was the builders that were to reject the foundational stone. That “stone,” which typifies Christ, is also the day which the Lord made, for he made the seventh day as a day of rest, and the seventh year as a year the land would rest. In 1863, the foundation stone was rejected, but it is to be made the “head of the corner” and the “stone of stumbling” for the disobedient.

ਮਿਲਰ ਨੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਰਤਨ ਖੋਜਿਆ ਅਤੇ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਨੀਂਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਹ ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਛੱਬੀ ਦਾ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਸੀ; ਅਤੇ ਇਹ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਹੀ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਨੀਂਹੀ ਸੱਚ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅਗੂਆਂ ਨੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਨੀਂਹ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਨਿਰਮਾਤੇ ਹੀ ਉਹ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੀਂਹ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉਹ “ਪੱਥਰ,” ਜੋ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇ ਦਿਨ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਸਾਲ ਨੂੰ ਉਸ ਸਾਲ ਵਜੋਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਆਰਾਮ ਕਰੇਗੀ। 1863 ਵਿੱਚ, ਨੀਂਹ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ “ਕੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰਾ” ਅਤੇ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ “ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ” ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।

The message of Islam of the third woe is the theme for the reform movement of the one hundred and forty-four thousand, and the testing process began when the angel of Revelation eighteen descended, as the great buildings of New York City were thrown down on September 11, 2001. Adventism was silent concerning the prophetic identification that September 11, 2001, was the arrival of the “day of the east wind.” On July 18, 2020, they were left behind as the two witnesses of Revelation chapter eleven, were slain in the streets of that great city. The test of Adventism was over, and the test for those who had professed to recognize the message of Islam was under way.

ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਰੰਭ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦਾ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਹਿਚਾਣ ਬਾਰੇ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ ਕਿ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦੇ ਦਿਨ” ਦਾ ਆਗਮਨ ਸੀ। 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡੇ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਉਸ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਪਰਖ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਰਖ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

After laying dead in the streets until the end of July, 2023, the dead dry bones were then aroused by the first message of Ezekiel. The second message of Ezekiel is the message of the four winds of Islam of the third Woe, representing the progressive unsealing of the message of the Midnight Cry, which is the vision that tarried, and the theme of the entire period of the movement. Various truths were then unsealed, for the message of the Midnight Cry represents a multifaceted message. The first truth that confronted the dead dry bones was the first truth rejected by Laodicean Adventism, and it represents the truth that marks the transition of Laodicea unto Philadelphia.

ਜੁਲਾਈ, 2023 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਰੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਫਿਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਜਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਖੁਲ੍ਹਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਜੋ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਸ਼ਯਵਸਤੂ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਨੇਕਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਹੁ-ਪੱਖੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਸੱਚਾਈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਮਰੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਪਹਿਲੀ ਸੱਚਾਈ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਲਾਓਡੀਸੀਆ ਤੋਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਵੱਲ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

The truth is the sealing message, and therefore needs to be settled into both intellectually and also spiritually. It is not enough to recognize the period the two witnesses were dead in the street is a symbol of the scattering of the “seven times,” it also requires an experiential acceptance of the truth.

ਸੱਚਾਈ ਹੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬੌਧਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇਹ ਪਛਾਣ ਲੈਣਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਸਮਾਂ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਦੋ ਗਵਾਹ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਸਨ, “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੀ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਅਨੁਭਵਾਤਮਕ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

Miller’s jewels, which represents the truths unsealed at the time of the end in 1798, become a test for the virgins of the last days. The experience of settling into the truth “spiritually” is represented by Miller’s first jewel, and the “intellectual” settling into the truth is represented by the message of Islam of the third woe. The calling for repentance and confession represented by the “seven times,” identifies a work that is carried out in conjunction with Christ in the Most Holy Place, and is represented by the “mareh” vision.

ਮਿਲਰ ਦੇ ਜਵਾਹਰਾਤ, ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਰਖ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ “ਆਤਮਿਕ” ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਮਿਲਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਜਵਾਹਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ “ਬੌਧਿਕ” ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਣਾ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਤੌਬਾ ਅਤੇ ਇਕਬਾਲ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ “ਮਾਰੇਹ” ਦਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

The “intellectual” understanding of Islam of the third Woe is represented by the “chazon” vision, and both are required for those who will be sealed. In 1863, Laodicean Adventism chose to rebuild Jericho, and left its work of restoring Jerusalem. Jericho is a symbol of affluence as also represented by the Laodicean blindness.

ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ “ਬੌਧਿਕ” ਸਮਝ “ਚਾਜੋਨ” ਦਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅਨਿਵਾਰ ਹਨ ਜੋ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। 1863 ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਯਰੀਹੋ ਸਮ੍ਰਿੱਧਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਅੰਧਤਾ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> “One of the strongest fortresses in the land—the large and wealthy city of Jericho—lay just before them, but a little distance from their camp at Gilgal. On the border of a fertile plain abounding with the rich and varied productions of the tropics, its palaces and temples the abode of luxury and vice, this proud city, behind its massive battlements, offered defiance to the God of Israel. Jericho was one of the principal seats of idol worship, being especially devoted to Ashtaroth, the goddess of the moon. Here centered all that was vilest and most degrading in the religion of the Canaanites. The people of Israel, in whose minds were fresh the fearful results of their sin at Beth-peor, could look upon this heathen city only with disgust and horror.” Patriarchs and Prophets, 487.

> “ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗੜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ—ਯਰੀਹੋ ਦਾ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਧਨਾਢ ਸ਼ਹਿਰ—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਿਲਗਾਲ ਦੇ ਡੇਰੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਸੀ। ਉਪਜਾਊ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਉੱਸ਼ਣ ਕਟੀਬੰਧ ਦੀਆਂ ਧਨਾਢ ਅਤੇ ਨਾਨਾਵਿਧ ਉਤਪੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਇਸ ਦੇ ਮਹਲ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਵਿਲਾਸਤਾ ਅਤੇ ਦੁਰਾਚਾਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਸਨ; ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਿਲਾਬੰਦ ਪ੍ਰਚੀਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਹ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦਾ ਖੜਾ ਸੀ। ਯਰੀਹੋ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਾ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ, ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਕਨਾਨੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸੀ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸੀ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਥ-ਪਿਓਰ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਪਰਿਣਾਮ ਅਜੇ ਤਾਜ਼ੇ ਸਨ, ਇਸ ਅਜਾਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਕੇਵਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਅਤੇ ਭੈ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਸਨ।” Patriarchs and Prophets, 487.

The “stone” the builders rejected in 1863, as they rebuilt Jericho, was the “seven times” that in the last days would become the truth (jewel), that becomes “the head of the corner”, for it is the truth that weaves together the beginning of Adventism in the movement of the Millerites, with the end of Adventism in the movement of the one hundred and forty-four thousand. That jewel, which is the “seven times,” is also “the day which the Lord made”, and it is Christ himself, for He is the Word, and He is “Truth.” The subject of Islam is the theme which produces the cleansing of both the former and new chosen people, and the two-fold cleansing began on September 11, 2001, which was “the day of the east wind”. In that day the watchmen were to sing the very same song Christ sang, when He proclaimed the parable of the vineyard. The one hundred and forty-four thousand sing the song of Moses (the “seven times”), and the song of the Lamb.

ਜਦੋਂ 1863 ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਨੇ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਜਿਸ “ਪੱਥਰ” ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ “ਸੱਤ ਕਾਲ” ਸਨ, ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ (ਮਣੀ) ਬਣ ਜਾਣੇ ਸਨ, ਜੋ “ਕੋਨੇ ਦੇ ਸਿਰ” ਬਣਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਚਲਹਟ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਚਲਹਟ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅੰਤ ਨਾਲ ਗੂੰਧਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਣੀ, ਜੋ “ਸੱਤ ਕਾਲ” ਹੈ, “ਉਹ ਦਿਨ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਬਣਾਇਆ”, ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਦ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਚਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ “ਸੱਚਾਈ” ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਉਹ ਥੀਮ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੋਹਰੀ ਸ਼ੁੱਧੀ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜੋ “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦਾ ਦਿਨ” ਸੀ। ਉਸ ਦਿਨ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਗੀਤ ਗਾਉਣਾ ਸੀ ਜੋ ਮਸੀਹ ਨੇ ਗਾਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂਸਾ ਦਾ ਗੀਤ (“ਸੱਤ ਕਾਲ”) ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

> And I saw as it were a sea of glass mingled with fire: and them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God. And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints. Revelation 15:2, 3.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੱਚ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਪ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਕ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਬੀਣਾਂ ਫੜੇ ਹੋਏ ਉਸ ਕੱਚ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਾਸ ਮੂਸਾ ਦਾ ਗੀਤ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹੋਏ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ, ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਦਭੁੱਤ ਹਨ; ਹੇ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਮਾਰਗ ਨਿਆਂਯੁਕਤ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 15:2, 3.

The “Lamb” is Christ who was slain, and He was slain in the midst of twenty-five hundred and twenty days, thus threading together the sacrifice of His life and blood (where He confirmed the covenant), together with Moses’ “quarrel of His covenant,” in Leviticus twenty-six. The song of Moses and the Lamb is the song of the chazon of prophetic history and the song of the mareh of His “appearance”. It is the song of an intellectual and spiritual understanding as represented by the two visions of Daniel chapter eight. It is the song of a covenant people being judged and passed by, while a new chosen people are selected. The selection process, and therefore the song began on September 11, 2001.

“ਮੇਮਣਾ” ਮਸੀਹ ਹੈ ਜੋ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਲਹੂ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਨੂੰ (ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ) ਲੈਵੀਅਨ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਉਸ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦੇ ਝਗੜੇ” ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਗੂੰਥ ਦਿੱਤਾ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮੇਮਣੇ ਦਾ ਗੀਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ chazon ਦਾ ਗੀਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ “ਪ੍ਰਤੱਖਤਾ” ਦੇ mareh ਦਾ ਗੀਤ ਹੈ। ਇਹ ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸਮਝ ਦਾ ਗੀਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੋ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਾਚਾਬੱਧ ਲੋਕ ਦੇ ਨਿਆਂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘ ਜਾਣ ਦਾ ਗੀਤ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗੀਤ, 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

> He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:6–13.

> ਜੋ ਯਾਕੂਬ ਤੋਂ ਆਉਣਗੇ, ਉਹ ਜੜ੍ਹ ਫੜਣਗੇ; ਇਸਰਾਏਲ ਫੂਲੇਗਾ ਅਤੇ ਕਲੀਆਂ ਕੱਢੇਗਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ? ਜਾਂ ਕੀ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ? ਮਰਯਾਦਾ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇਂਗਾ; ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦੇ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤੀਵ੍ਰ ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸੇ ਰਾਹੀਂ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਫਲ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜਦ ਉਹ ਵੇਦੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਚੂਨੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਕੁੱਟ ਕੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੇਰਾਹ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਨਾ ਰਹਿਣਗੀਆਂ। ਤਦ ਵੀ ਗੜ੍ਹਬੰਦ ਸ਼ਹਿਰ ਉਜਾੜ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਤਿਆਗਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਉੱਥੇ ਬੱਛੜਾ ਚਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਲੇਟੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦ ਉਸ ਦੀਆਂ ਡਾਲੀਆਂ ਸੁੱਕ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਉਹ ਟੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ; ਔਰਤਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾਉਣਗੀਆਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਮਝ ਤੋਂ ਹੀਣ ਲੋਕ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਿਸਰ ਦੀ ਧਾਰ ਤੱਕ ਝਾੜੇਗਾ, ਅਤੇ ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਵੱਡੀ ਤੁਰਹੀ ਵੱਜੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਉਣਗੇ ਜੋ ਅਸ਼ੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋਣ ਨੂੰ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਿਉਂਹੇ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 27:6–13।

Rightly understood these verses are identifying September 11, 2001, until the soon-coming Sunday law. Verse six identifies the entire history, by identifying the beginning of the plant which takes root, then blossoms and buds, and eventually fills the earth with fruit. The fruit that fills the earth does so during the “hour,” which is the Sunday law crisis. While Christ is then gathering his fruit into his garner, he is also bringing judgment upon Babylon. The judgment that occurs during the time when the earth is filled with fruit is represented in verse seven, when the two questions are asked, “Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him?”

ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆਂ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਆਯਤਾਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਛੇਵੀਂ ਆਯਤ ਸਮੂਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪੌਦੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਕੇ ਜੋ ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਖਿੜਦਾ ਅਤੇ ਕੋਪਲਾਂ ਕੱਢਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਫਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ “ਘੜੀ” ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸੰਕਟ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣਾ ਫਲ ਆਪਣੇ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਾਬਲ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਵੀ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਆਂ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੱਤਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੋ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, “ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ? ਜਾਂ ਕੀ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਧ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ?”

Then in verse eight, the sprinkling of the latter rain is marked with the expression, “In measure.” What causes the plants to shoot forth is the rain, and when the beginning of the latter rain is marked, it is marked as beginning “in measure, when it shooteth forth.” When the latter rain begins, it is poured out “in measure”, for it is not poured out without measure if the harvest is a mixture of true and false.

ਫਿਰ ਅੱਠਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ, ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਛਿੜਕਾਅ ਨੂੰ “ਮਿਣ ਕੇ” ਇਸ ਅਭਿਵ੍ਯਕਤੀ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਗੱਲ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਕੁਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਰਖਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਦ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਮਿਣ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਅੰਕੁਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ,” ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ “ਮਿਣ ਕੇ” ਉੰਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਫਸਲ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੇਮਿਣ ਨਹੀਂ ਉੰਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ।

> “Every truly converted soul will be intensely desirous to bring others from the darkness of error into the marvelous light of the righteousness of Jesus Christ. The great outpouring of the Spirit of God, which lightens the whole earth with his glory, will not come until we have an enlightened people, that know by experience what it means to be laborers together with God. When we have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure; but this will not be while the largest portion of the church are not laborers together with God. God cannot pour out his Spirit when selfishness and self-indulgence are so manifest; when a spirit prevails that, if put into words, would express that answer of Cain,—‘Am I my brother’s keeper?’ If the truth for this time, if the signs that are thickening on every hand, that testify that the end of all things is at hand, are not-sufficient to arouse the sleeping energy of those who profess to know the truth, then darkness proportionate to the light which has been shining will overtake these souls. There is not the semblance of an excuse for their indifference that they will be able to present to God in the great day of final reckoning. There will be no reason to offer as to why they did not live and walk and work in the light of the sacred truth of the word of God, and thus reveal to a sin-darkened world, through their conduct, their sympathy, and their zeal, that the power and reality of the gospel could not be controverted.” Review and Herald, July 21, 1896.

> “ਹਰ ਉਹ ਆਤਮਾ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਗਹਿਰੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖੇਗੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਉਹ ਮਹਾਨ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਣਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਬੁੱਧ ਲੋਕ-ਸਮੂਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਅਨੁਭਵ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਪੂਰੀ, ਸੰਪੂਰਨ-ਦਿਲੀ ਸਮਰਪਣਾ ਰੱਖਾਂਗੇ, ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਪਾਰ ਉਡੇਲਾਅ ਦੁਆਰਾ ਮੰਨੇਗਾ; ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਹੀਂ ਉਡੇਲ ਸਕਦਾ ਜਦੋਂ ਸਵਾਰਥ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਭੋਗ ਇੰਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਮਨੋਭਾਵ ਪ੍ਰਬਲ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਾਇਨ ਦੇ ਉਸ ਜਵਾਬ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤ ਕਰੇਗਾ,—‘ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹਾਂ?’ ਜੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੱਚ, ਜੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜਿੰਨੀ ਜੋਤ ਚਮਕਦੀ ਆਈ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਛਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਦੀ ਇਕ ਝਲਕ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਣ। ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕੋਈ ਕਾਰਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜੀਏ, ਤੁਰੇ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਚਰਨ, ਆਪਣੀ ਹਮਦਰਦੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।” Review and Herald, July 21, 1896.

Sister White identifies the passage as the point when the angel of Revelation descends, for she says, “the great outpouring of the Spirit of God, which lightens the whole earth with his glory.” In another passage we have often cited in these articles, she identified that when “the great buildings of New York” “are thrown down,” “Revelation chapter eighteen, verses one through three will be fulfilled.”

ਭੈਣ ਵ੍ਹਾਈਟ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਦੂਤ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਉਹ ਮਹਾਨ ਉਡੇਲਾਅ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ਇੱਕ ਹੋਰ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ “ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ” “ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ,” ਤਦ “ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ, ਪਦ ਇੱਕ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।”

We will continue these thoughts in the next article.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> Now will I sing to my wellbeloved a song of my beloved touching his vineyard. My wellbeloved hath a vineyard in a very fruitful hill: And he fenced it, and gathered out the stones thereof, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also made a winepress therein: and he looked that it should bring forth grapes, and it brought forth wild grapes. And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard. What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to my vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down: And I will lay it waste: it shall not be pruned, nor digged; but there shall come up briers and thorns: I will also command the clouds that they rain no rain upon it. For the vineyard of the Lord of hosts is the house of Israel, and the men of Judah his pleasant plant: and he looked for judgment, but behold oppression; for righteousness, but behold a cry. Isaiah 5:1–7.

> ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਦੇ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਿਯਤਮ ਦਾ ਉਸ ਦੀ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬਾੜੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੀਤ ਗਾਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਪਜਾਊ ਟਿੱਬੇ ਉੱਤੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬਾੜੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੱਥਰ ਕੱਢ ਸੁੱਟੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੋਣਵੇਂ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬੇਲ ਲਗਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮੀਣਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਾਖਰਸ ਕੁੰਡ ਵੀ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਅੰਗੂਰ ਲਿਆਵੇਗੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਅੰਗੂਰ ਉਪਜੇ। ਅਤੇ ਹੁਣ, ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸਿਓ, ਅਤੇ ਹੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਬੇਨਤੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬਾੜੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਆਂ ਕਰੋ। ਮੇਰੀ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬਾੜੀ ਲਈ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ? ਫਿਰ ਕਿਉਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਅੰਗੂਰ ਲਿਆਵੇਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਅੰਗੂਰ ਹੀ ਉਪਜੇ? ਅਤੇ ਹੁਣ ਆਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬਾੜੀ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਾਂਗਾ: ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਵਾੜ ਹਟਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਗਲ ਲਈ ਜਾਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੰਧ ਢਾਹ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਰੌੰਦੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ: ਨਾ ਉਹ ਛਾਂਟੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਨਾ ਹੀ ਖੋਦੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੰਡੇਦਾਰ ਝਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਂਟੇ ਉੱਗ ਆਉਣਗੇ; ਮੈਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਗਿਆ ਦੇਵਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਨਾ ਵਰਸਾਉਣ। ਕਿਉਂਕਿ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬਾੜੀ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਘਰਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਮਨਭਾਉਂਦੀ ਰੋਪਣੀ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਵੇਖੋ, ਅਨਿਆਇ; ਧਰਮ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਵੇਖੋ, ਦੁਹਾਈ। ਯਸਾਯਾਹ 5:1–7.

Back to Articles