Article

# Rome Establishes the Vision - Number Two

ਰੋਮ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਨੰਬਰ ਦੋ

Identifying Modern Rome and the Prophetic Vision in the Last Days

ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਰਸ਼ਨ

Author

Jeff Pippenger

Published

July 5, 2024

Formats

PDF
Word

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹੋਣਗੇ; ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਬਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਥਾਪਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 11:14.

The correct identification of the power in the last days that is represented as Modern Rome, and therefore the power that “establishes the vision” is essential and salvational. It represents an element of the final testing process of the one hundred and forty-four thousand. The word “vision” in the verse is the same Hebrew word which Solomon chose when he identified why God’s people perish.

ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਹੀ ਪਹਿਚਾਣ, ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ “ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ,” ਅਤਿਆਵਸ਼ਕ ਅਤੇ ਉੱਧਾਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਇੱਕ ਤੱਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨ” ਸ਼ਬਦ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਉਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਚੁਣਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਕਿਉਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 29:18.

All the prophets are speaking more directly concerning the last days than any other period of sacred history, and Solomon’s warning about the need of possessing the “vision” is a life-or-death proposition. Truth always divides and produces two classes of worshippers, In the verse there is a class that perishes and a class that happily keeps the law. It should be noted however, that Solomon’s counsel is placed in the context of a controversy over “truth.” It is also in the context of the parable of the ten virgins, for the parable of the ten virgins is a primary illustration of the experience of God’s people in the last days.

ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਬਾਰੇ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਜੀਵਨ-ਮੌਤ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੰਡ ਪਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਰਗ ਹੈ ਜੋ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਹੈ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੀ ਸਲਾਹ “ਸੱਚਾਈ” ਸੰਬੰਧੀ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ।

> A fool uttereth all his mind: but a wise man keepeth it in till afterwards. If a ruler hearken to lies, all his servants are wicked. The poor and the deceitful man meet together: the Lord lighteneth both their eyes. The king that faithfully judgeth the poor, his throne shall be established forever. The rod and reproof give wisdom: but a child left to himself bringeth his mother to shame. When the wicked are multiplied, transgression increaseth: but the righteous shall see their fall. Correct thy son, and he shall give thee rest; yea, he shall give delight unto thy soul. Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:11–18.

> ਮੂਰਖ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਮਨ ਉਘਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਤੱਕ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਹਾਕਮ ਝੂਠਾਂ ਵੱਲ ਕੰਨ ਧਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕ ਦੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਛਲਕਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਯਹੋਵਾਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ ਨਿਆਇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਿੰਹਾਸਨ ਸਦਾ ਲਈ ਅਡੋਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਛੜੀ ਅਤੇ ਤਾੜਨਾ ਬੁੱਧੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਉੱਤੇ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਲਾਜ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੁਸ਼ਟ ਵੱਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਅਪਰਾਧ ਵੀ ਵੱਧਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਧਰਮੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਤਨ ਦੇਖਣਗੇ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੇਵੇਗਾ; ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇਵੇਗਾ। ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 29:11–18.

It is not my intent to point a finger at those that may hold to a different understanding of Modern Rome than I do. My intent is to illustrate that Solomon is addressing two classes of worshippers, which he identifies as a “wise man” and a “fool.” The “fool” is also identified as the “wicked.” The wise and foolish virgins of the parable are also identified in the prophetic line of Daniel chapter twelve as the wise and the wicked.

ਮੇਰਾ ਇਹ ਉਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਉਂਗਲ ਉਠਾਵਾਂ ਜੋ Modern Rome ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਭਿੰਨ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹੋਣ। ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਲੇਮਾਨ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਇੱਕ “ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ” ਅਤੇ ਇੱਕ “ਮੂਰਖ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। “ਮੂਰਖ” ਨੂੰ “ਦੁਸਟ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀਆਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਦੁਸਟ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> ਬਹੁਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਹੀ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਸਮਝਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 12:10.

Solomon and Daniel agree with one another, for all the prophetic testimony aligns in the last days. The wise understand the “increase of knowledge.”

ਸੁਲੇਮਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਵਾਹੀ ਇਕਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ “ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ” ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

> And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:3, 4.

> ਅਤੇ ਜੋ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਹੋਣਗੇ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ਮੰਡਲ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣਗੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮਿਕਤਾ ਵੱਲ ਮੋੜਦੇ ਹਨ ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ, ਹਾਂ ਸਦੀਵੀ ਤੌਰ ਤੇ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣਗੇ। ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇ ਅਤੇ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਉੱਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੋਹਰ ਲਾ ਦੇ: ਬਹੁਤੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਦੌੜਣਗੇ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਧੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 12:3, 4.

Verse ten identifies the three-step testing process that sifts the virgins, who are called to be among the one hundred and forty-four thousand. In both cases the sifting and testing process is based upon whether the virgins understand the increase of knowledge (the vision) that was unsealed at the time of the end in 1989.

ਦਸਵੀਂ ਆਇਤ ਉਸ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛਾਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛਾਂਟਣ ਅਤੇ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਕੁਆਰੀਆਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ (ਦਰਸ਼ਨ) ਨੂੰ ਸਮਝਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1989 ਵਿੱਚ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

“The time of the end” in the last days was 1989, when verses forty through forty-five of Daniel eleven were unsealed. It was then established that the subject of the verses was the final rise and fall of the king of the north. It was then established that the king of the north in the verses is the papal power of the last days. Inspiration never uses the expression “Modern Rome.” The expression was invented by me, to represent the papal power of the last days, for prophetically “modern” represents the last days. Ellen White never used the expression “Modern Rome.”

ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” 1989 ਸੀ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਕਦੇ ਵੀ “Modern Rome” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਨਹੀਂ ਵਰਤਦੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਘੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ “modern” ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਨੇ ਵੀ ਕਦੇ “Modern Rome” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ।

There are incorrect views of who the king of the north represents in the last six verses of Daniel eleven, but there is only one correct understanding. The understanding that the king of the north in the verses is the papal power was derived from many prophetic witnesses. Verse forty begins by identifying the papacy receiving a deadly wound in 1798, then verses forty-one through forty-three identify the dynamics involved with the healing of the deadly wound. Verse forty-four describes the message that enrages the papacy and leads into verse forty-five when the papal power comes to its final and complete end. The vision that was unsealed in 1989, is the vision of the final rise and fall of the papal power in the last days. That vision is the increase of knowledge that produces and manifests two classes of worshippers, based upon their acceptance or rejection of the knowledge located in those verses.

ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਆਖਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੌਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਗਲਤ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਸਹੀ ਸਮਝ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਾਪਾਈ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਵਾਹਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਆਇਤ ਚਾਲੀ 1798 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਲੱਗਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਇਤਾਂ ਇਕਤਾਲੀ ਤੋਂ ਤੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਉਸ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਦੇ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਇਤ ਚੁਤਾਲੀ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਇਤ ਪੈਂਤਾਲੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਤਾਕਤ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ 1989 ਵਿੱਚ ਅਨਮੁਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਉਭਾਰ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ। ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਜਾਂ ਅਸਵੀਕਾਰਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

According to the very same chapter where the increase of knowledge was unsealed in 1989, the “robbers of thy people,” who “exalt themselves” and ultimately “fall” are the symbol that establishes the “vision.” In the final sifting, the first testing question is who is represented as the “robbers of thy people,” for they are the prophetic symbol that establishes the “vision.” Are the robbers the papal power or are they the United States?

ਉਸੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ 1989 ਵਿੱਚ ਅਨਮੋਹਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ,” ਜੋ “ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ” ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ “ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ,” ਉਹੀ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਛਾਂਟ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾ ਪਰਖੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਵਜੋਂ ਕਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੀ ਲੁਟੇਰੇ ਪਾਪਾਈ ਤਾਕਤ ਹਨ ਜਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ?

The books of Daniel and Revelation are the same book, representing two witnesses of the same line of prophecy. Daniel is the beginning and Revelation is the ending, and together they represent two witnesses of the truth that is unsealed at the time of the end in 1989.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਹਨ, ਜੋ ਉਸੇ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅੰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1989 ਵਿੱਚ ਅਨਮੁਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

Daniel describes the purification process that was produced when the Lion of the tribe of Judah unsealed verses forty to forty-five in 1989. At that time a testing process began to determine and manifest who would be the “priests” that make up the covenant people who are the one hundred and forty-four thousand in the last days. Hosea contributes that those who reject the increase of knowledge of the last days will not become one of the priests who make up the one hundred and forty-four thousand.

ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਕੁਲ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀਹ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਰਬੰਦ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵੇਲੇ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਵਾਚੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ “ਯਾਜਕ” ਕੌਣ ਹੋਣਗੇ। ਹੋਸ਼ੇਆ ਇਹ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਯਾਜਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਬਣਣਗੇ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਗਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਨਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਾਜਕ ਨਾ ਰਹੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੋਸ਼ੇਆ 4:6.

The book of Revelation identifies that the knowledge that is unsealed and rejected by one class accomplishes their rejection just before probation closes.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਗਿਆਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਵਰਗ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਨਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ।

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਰ ਨਾ ਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਜੋ ਅਧਰਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਧਰਮ ਹੀ ਕਰਦਾ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਹੀ ਕਰਦਾ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੀ ਰਹੇ।” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 22:10, 11.

The Millerite history illustrates the history of the one hundred and forty-four thousand, and together the Millerites and the one hundred and forty-four thousand represent the beginning and ending of the message and work of the three angels of Revelation chapter fourteen. The parallel histories identify the events connected with the close of probation. The work of both histories has been typified by Elijah and John the Baptist.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਚੌਦ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਏਲਿਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> “With trembling, William Miller began to unfold to the people the mysteries of the kingdom of God, carrying his hearers down through the prophecies to the second advent of Christ. With every effort he gained strength. As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229, 230.

> “ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਭੇਦ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਸ੍ਰੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ। ਹਰ ਇਕ ਯਤਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਲ ਮਿਲਦਾ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਮਦ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।” Early Writings, 229, 230.

The Millerite message identified the “events” connected with the close of probation, as represented by both Elijah and John the Baptist.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ “ਘਟਨਾਵਾਂ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੋਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> “ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖ਼ਤਰੇ ਬਾਰੇ ਜਗਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਉੱਤੇਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ।” The Great Controversy, 310.

In 1989, with the collapse of the Soviet Union the portion of the book of Daniel that related to the last days was unsealed and a testing process began. The test was based upon the ability or inability of God’s people to understand or reject the increase of knowledge that is represented in the last six verses of Daniel chapter eleven; verses that lead to the first verse of chapter twelve, which identifies the “close of probation.” The message of the “events connected with the close of probation” was then unsealed, and the work of those who were the candidates to be the “priests” of the one hundred and forty-four thousand began. Their work was to “understand” and proclaim the message represented in the passage. The message and the work of the one hundred and forty-four thousand, was to present the unsealed message in order to rouse men “to prepare for the solemn events connected with the close of probation.”

1989 ਵਿੱਚ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇਹ ਪਰਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਸ ਯੋਗਤਾ ਜਾਂ ਅਯੋਗਤਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਵਾਧੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅਖੀਰਲੀਆਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਯਤਾਂ ਜੋ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤਦ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ “ਯਾਜਕ” ਹੋਣ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਸਮਝਣਾ” ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੰਮ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ” ਵਾਸਤੇ ਜਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords. Soon every man is to be judged for the deeds done in the body. The hour of God’s judgment has come, and upon the members of His church on earth rests the solemn responsibility of giving warning to those who are standing as it were on the very brink of eternal ruin. To every human being in the wide world who will give heed must be made plain the principles at stake in the great controversy being waged, principles upon which hang the destinies of all mankind.” Prophets and Kings, 715, 716.

> “ਅੱਜ, ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਧਿਆਨ, ਜੋ ਨਿਆਂ ਲਈ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪਲਾਂ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਨਿਆਂ ਉਸ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਜੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਹੀਏ, ਸਦੀਵੀ ਨਾਸ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਜੋ ਧਿਆਨ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਦਾਅ ਉੱਤੇ ਲੱਗੇ ਸਿਧਾਂਤ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਤਾਂ ਟੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।” Prophets and Kings, 715, 716.

The history of John the Baptist and Christ, as well as the history of the Millerites illustrates the message and work of the one hundred and forty-four thousand. Both John and Christ understood their message as representing the close of probation.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ।

> But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.

> ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਚੇਤਾਇਆ ਹੈ? ਮੱਤੀ 3:7।

Christ represented the destruction of Jerusalem, the same destruction which John had warned the quibbling Jews as approaching. Jesus employed the destruction as a symbol of the “wrath” that begins when He, as Michael, stands up in Daniel chapter twelve, verse one.

ਮਸੀਹ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ, ਉਸੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਤਰਕ-ਵਿਤਰਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਸ ਨਾਸ ਨੂੰ ਉਸ “ਕ੍ਰੋਧ” ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ, ਮੀਕਾਏਲ ਵਜੋਂ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ, ਪਦ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “Christ saw in Jerusalem a symbol of the world hardened in unbelief and rebellion, and hastening on to meet the retributive judgments of God. The woes of a fallen race, pressing upon His soul, forced from His lips that exceeding bitter cry. He saw the record of sin traced in human misery, tears, and blood; His heart was moved with infinite pity for the afflicted and suffering ones of earth; He yearned to relieve them all. But even His hand might not turn back the tide of human woe; few would seek their only Source of help. He was willing to pour out His soul unto death, to bring salvation within their reach; but few would come to Him that they might have life.

> “ਮਸੀਹ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰਕ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵੱਲ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਤਿਤ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਭਾਰ ਬਣ ਕੇ ਦਬੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਹੋਠਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਅਤਿਅੰਤ ਕੌੜੀ ਪੁਕਾਰ ਨਿਕਲਵਾ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁੱਖ, ਅੰਸੂਆਂ ਅਤੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਦਾ ਲੇਖ ਦਰਜ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਦੁੱਖ-ਸਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਅਨੰਤ ਦਇਆ ਨਾਲ ਦ੍ਰਵਿਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਦੇਣ ਲਈ ਤੜਫਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁੱਖ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਾ ਸਕਿਆ; ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਆਪਣੇ ਇਕਮਾਤ੍ਰ ਸਹਾਇਤਾ-ਸਰੋਤ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨਗੇ। ਉਹ ਮੌਤ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਉਡੇਲ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਵੇ; ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ।”

> “The Majesty of heaven in tears! the Son of the infinite God troubled in spirit, bowed down with anguish! The scene filled all heaven with wonder. That scene reveals to us the exceeding sinfulness of sin; it shows how hard a task it is, even for Infinite Power, to save the guilty from the consequences of transgressing the law of God. Jesus, looking down to the last generation, saw the world involved in a deception similar to that which caused the destruction of Jerusalem. The great sin of the Jews was their rejection of Christ; the great sin of the Christian world would be their rejection of the law of God, the foundation of His government in heaven and earth. The precepts of Jehovah would be despised and set at nought. Millions in bondage to sin, slaves of Satan, doomed to suffer the second death, would refuse to listen to the words of truth in their day of visitation. Terrible blindness! strange infatuation!” The Great Controversy, 22.

> “ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅੱਥਰੂਆਂ ਵਿੱਚ! ਅਨੰਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਵਿਆਕੁਲ, ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ! ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੇ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਦੀ ਅਤਿਅੰਤ ਪਾਪਮਈਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਧੀ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰਨ ਦੇ ਪਰਿਣਾਮਾਂ ਤੋਂ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਵੀ, ਕਿੰਨਾ ਕਠਿਨ ਕਾਰਜ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ, ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵੱਲ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਸੇ ਵਰਗੇ ਇੱਕ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪਾਪ ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਮਸੀਹੀ ਜਗਤ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪਾਪ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਧੀ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਨੇਵ ਹੈ। ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਾਪ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਦਾਸ, ਦੂਜੀ ਮੌਤ ਸਹਿਣ ਲਈ ਨਿਯਤ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ, ਆਪਣੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਦਿਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਗੇ। ਕਿੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਅੰਧਤਾ! ਕਿੰਨਾ ਅਜੀਬ ਮੋਹ!” The Great Controversy, 22.

The warning message proclaimed by John the Baptist and also by Christ was the same warning message, just as the warning message of the Millerites was the same message identifying the events connected with the close of probation as the one hundred and forty-four thousand will proclaim. Three witnesses; John the Baptist, Christ and the Millerites testifying that the work and message of the one hundred and forty-four thousand is a life-or-death testing process accomplished by the increase of knowledge that was unsealed in 1989. The message unsealed at that time is the last day vision that must be understood by the wise if they are to be the “priests” that make up the one hundred and forty-four thousand. If those candidates do not understand that vision, they are identified as wicked, or as fools, and they perish. They and their children are rejected in agreement with their rejection of the vision that is the increase of knowledge.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵੱਲੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸੀ; ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਖ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨਗੇ। ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ—ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਸੀਹ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ—ਇਹ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੀਵਨ-ਮੌਤ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ-ਵਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੇ ਸਮਝਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ “ਯਾਜਕਾਂ” ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਉਮੀਦਵਾਰ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ-ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਜਾਂ ਮੂਰਖਾਂ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਰੂਪ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ-ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

God’s Word identifies that Rome is the power that exalts itself, robs God’s people, and then falls and establishes the vision. The question of whether Modern Rome is the papal power or the United States is the test that identifies that those candidates are either wise or foolish virgins. The test is a prophetic test derived from the book of Daniel, that is thereafter confirmed and brought to perfection in the book of Revelation. The subject of Modern Rome is not simply a choice between the papal power or the United States, it is the final test for the one hundred and forty-four thousand. It is a prophetic test, and correctly understood it encompasses every representation of the final testing process that is set forth within God’s sanctified prophetic testimony.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਡਿੱਗ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਉਹ ਕਸੌਟੀ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ। ਇਹ ਕਸੌਟੀ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਸੌਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਕੇਵਲ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਚੋਣ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਕਸੌਟੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਸੌਟੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਪਰੀਖਣ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਹਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

The testing process of the time of John the Baptist and Christ was derived from the book of Daniel, as was the testing process in the time of the Millerites. As a prophetic test, the methodology of how truth is established is as essential for those candidates to correctly apply, as is simply holding to the correct view of who is Modern Rome. Whether the correct identification of Modern Rome, or the application of the correct methodology is considered, both elements of the test are couched in the book of Daniel. In Daniel chapter one, Daniel navigated through a three-step testing process beginning with diet, then a visual test, followed by a test accomplished by Nebuchadnezzar, a biblical symbol of the King of the North, the papal power of the last days.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਉਤਨਾ ਹੀ ਆਵਸ਼ਕ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਕੇਵਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣਾ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਕੌਣ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੀ ਸਹੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨੂੰ, ਪਰਖ ਦੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਤੱਤ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਹਿਤ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰਖ ਆਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਪਰਖ ਹੋਈ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ, ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ, ਇੱਕ ਬਾਈਬਲਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king inquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.

> ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ੀ; ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸਭ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਵੇ, ਖੋਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਯਾਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਮਿਲਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੇ ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਭ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਅਤੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਬਿਹਤਰ ਪਾਇਆ। ਦਾਨੀਏਲ 1:17–20.

“At the end of the days,” which is prophetically the last days when the one hundred and forty-four thousand are tested, Daniel and the three worthies were found “ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm,” and Daniel had “understanding in all visions and dreams.” Daniel represents the one hundred and forty four thousand, who in the last days understand the increase of knowledge that arrived when Christ, as the Lion of the tribe of Judah, unsealed “that portion of the book of Daniel that related to the last days,” in 1989.

“ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ,” ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨ ਹਨ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ “ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾਰੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਚੰਗੇ ਪਾਏ ਗਏ,” ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ “ਸਾਰੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝ” ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, “ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਉਸ ਭਾਗ ਨੂੰ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ,” ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤਾ।

Daniel did not simply understand more than others concerning dreams and visions, he had “understanding in all visions and dreams.” He represents those who employ the methodology of line upon line, for that methodology brings “all visions and dreams” together into one cohesive message. The message that brings together all dreams and visions into one prophetic line identifies the “events connected with the close of probation.” That message is established by the prophetic symbol that is Modern Rome, the power who exalts itself, robs God’s people, and falls.

ਦਾਨੀਏਲ ਕੇਵਲ ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੂੰ “ਸਾਰੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝ” ਸੀ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਧੀ “ਸਾਰੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ” ਨੂੰ ਇਕ ਸੰਯੁਕਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਨਬੂਵਤੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ” ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਨਬੂਵਤੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

That power can only be established by applying the correct methodology. Most who profess to study the Bible reject the methodology of line upon line, and some who profess to employ it, misapply the rules that make up the methodology of line upon line. Those rules were first put into the public record by the Millerites, and God’s last day people have been forewarned that those who are actually the messengers of the third angel will be using William Miller’s rules of prophetic interpretation.

ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਕੇਵਲ ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਕੁਝ ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਇਹ ਨਿਯਮ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਰਵਜਨਿਕ ਦਰਜ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਕਾਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣਗੇ।

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted.” Review and Herald, November 25, 1884.

> “ਜੋ ਲੋਕ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੇ ਯੋਜਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ।” Review and Herald, November 25, 1884.

William Miller represented the beginning of the three angels of Revelation fourteen, and he was typified by John the Baptist, who was the beginning of the message of which Christ was the ending. Sister White directly aligns the testing process of John the Baptist to Christ with the testing process of the three angels. John began the message, and it was not until just before the cross, when Christ had taken His disciples to Caesarea Philippi, that Jesus then added the details of the message that John had begun. The first (the beginning) truth John identified when He saw Christ was identifying Christ as the Lamb of God that takes away the sins of the world.

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਦਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਮਸੀਹ ਸੀ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਮਸੀਹ ਤੱਕ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਕੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਸਰਿਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ—ਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਜੋੜੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ (ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ) ਸੱਚਾਈ ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਛਾਣੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮਸੀਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੇਮਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> These things were done in Bethabara beyond Jordan, where John was baptizing. The next day John seeth Jesus coming unto him, and saith, Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world. This is he of whom I said, After me cometh a man which is preferred before me: for he was before me. John 1:28–30.

> ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਯਰਦਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਬੇਥਾਬਰਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਵੇਖੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੇਮਣਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਪ ਉਠਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਥੋਂ ਅੱਗੇ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੈਨੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ 1:28–30।

Then began the three-and-a-half-year period of testing that ended at the cross. After John was murdered just before the cross, Jesus then began to explain that very first statement of John.

ਫਿਰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜੋ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਫਿਰ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਬਿਆਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Matthew 16:13–21.

> ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਲੋਕ ਕੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੌਣ ਹਾਂ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੁਝ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਕੁਝ, ਏਲੀਆਹ; ਅਤੇ ਹੋਰ, ਯਿਰਮਿਯਾਹ, ਜਾਂ ਭਵਿੱਖਬਕਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਆਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ? ਅਤੇ ਸ਼ਿਮੋਨ ਪਤਰਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਮਸੀਹ ਹੈਂ, ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਧੰਨ ਹੈਂ ਤੂੰ, ਸ਼ਿਮੋਨ ਬਰਯੋਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਪਤਰਸ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸੀਆ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਫਾਟਕ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇਂਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇਂਗਾ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਮੁਖ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹੇ, ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਜੀ ਉਠੇ। ਮੱਤੀ 16:13–21.

Caesarea Philippi is the name of Panium in the time of Christ, and Panium is identified in the verse which follows verse fourteen of Daniel eleven, where the robbers of thy people, who exalt themselves, but fall, are introduced. The message of John the Baptist, inspired and perfect, was the message at the beginning that represented the Millerite message, that had been established upon Miller’s rules. Christ’s message at the ending, built upon and expanded John’s message, and it typified the message at the ending of the three angels, that is based upon Miller’s rules and the details that are added to Miller’s message when the methodology of line upon line arrives at the ending.

ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਾਨਿਯੁਮ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਨਿਯੁਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਆਯਤ ਚੌਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ, ਆਰੰਭ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵੇਰਵਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ “ਪੰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਤੀ” ਦੀ ਵਿਧੀ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।

To arrive at an incorrect understanding of the symbol that establishes the vision with the symbol of Modern Rome parallels those in the history of Christ that rejected the message of the cross. We are informed that the Jews who rejected the message of John the Baptist could not be benefitted by the teachings of Jesus, and that the history of those Jews that did that very thing represents those who rejected the first angel’s message. The Millerites identified the robbers of thy people, which I later coined with the words, “Modern Rome,” as the papal power.

ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੀ, ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਲਤ ਸਮਝ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਨਤਰ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਲੀਬ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕੇ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਉਹੀ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ “ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ” ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ।

We will continue these considerations in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles