Article

# ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ - ਨੰਬਰ ਦੋ

ਨੰਬਰ ਦੋ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2025

Formats

PDF
Word

> “ਗੰਭੀਰ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਉਸ ਮੌਕੇ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਯੂਹੰਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਗਈ।’ ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ।

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਰ ਉਸ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਫੂਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਲਏ ਜੀਊਂਦੇ ਅੰਗਾਰੇ ਨਾਲ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਾਕਪਟੂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਅਦਭੁੱਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਹਕਲਾਉਂਦੀ ਜੀਭ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਡਰਪੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਸਾਹਸੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਬਲਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰ ਇਕ ਮੈਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਐਸਾ ਨੇੜਲਾ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਵਰਸਾਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋ ਸਕਣ।” Review and Herald, July 20, 1886.

ਪੈਂਟੀਕੋਸਟ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਵਜੋਂ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਸਾਹ, ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ, ਪਹਿਲੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਪੈਂਟੀਕੋਸਟ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ-ਬਿੰਦੂ ਵੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ “ਪੈਂਟੀਕੋਸਟਲ ਰੁੱਤ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁੱਤ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੌਤ, ਦਫ਼ਨ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਆਪਣੇ ਆਰੋਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਸੀਹ ਨੇ ਨਿੱਜੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉੱਪਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਸ ਦਿਨ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। 9/11 ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅਵਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਪੈਂਟੀਕੋਸਟ ਦੇ ਦਿਨ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ-ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮੇਂ-ਬਿੰਦੂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਆਈ ਹੈ, ਜੋ 9/11 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। 9/11 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ “ਪੈਂਟੀਕੋਸਟਲ ਰੁੱਤ” ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪਤਰਸ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ “ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ” ਦਾ ਅਦਭੁੱਤ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਮਦਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਮੂਰਖਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। “ਜੀਭਾਂ” ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੀਭ ਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਭਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਹੈ)। ਜਿਵੇਂ ਪਤਰਸ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤਕਰਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀ ਉਸ ਪੁਰਾਣੀ ਵਾਚਾ ਦੀ ਕੌਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਲੰਘਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਵਰ੍ਹ ਰਹੀ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਦੀ ਹਰ ਕੌਮ ਵਿੱਚੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਭਗਤ ਯਹੂਦੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਚਹੁੰਓਰ ਫੈਲ ਗਈ, ਤਾਂ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਘਬਰਾ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੇ ਸੁਣਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਅਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਵੇਖੋ, ਕੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਗਲੀਲੀ ਨਹੀਂ ਹਨ? ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਮਾਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜੰਮੇ ਹਾਂ, ਕਿਵੇਂ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ? ਪਾਰਥੀ, ਮਾਦੀ, ਅਤੇ ਏਲਾਮੀ, ਅਤੇ ਮੈਸੋਪੋਟਾਮੀਆ ਦੇ ਵਸਨੀਕ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਿਆ, ਕੱਪਦੂਕੀਆ, ਪੁੰਤੁਸ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ, ਫ੍ਰੂਗੀਆ ਅਤੇ ਪਮਫੂਲੀਆ ਦੇ, ਮਿਸਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਕੁਰੇਨੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਲੀਬੀਆ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਦੇ, ਅਤੇ ਰੋਮ ਤੋਂ ਆਏ ਪਰਦੇਸੀ, ਯਹੂਦੀ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰੇਤੀ ਅਤੇ ਅਰਬੀ—ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ? ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਠੱਠਾ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨਵੀਂ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪਰ ਪਤਰਸ ਨੇ ਗਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਯਹੂਦਿਆ ਦੇ ਪੁਰਖੋ, ਅਤੇ ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਸਭ ਵਸਨੀਕੋ, ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਮਸਤ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਤਾਂ ਦਿਨ ਦਾ ਤੀਜਾ ਘੰਟਾ ਹੀ ਹੈ। ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:4–15।

ਪਤਰਸ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਮਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ “ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਲੀ ਹਰ ਇੱਕ ਕੌਮ ਵਿੱਚੋਂ” ਆਏ ਸਨ। 9/11 ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰਨਗੇ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦਾ ਕਾਲ 9/11 ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਚਰਿਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਇਕ ਵੀ ਦਾਗ ਜਾਂ ਕਲੰਕ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚਰਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਦਾ ਉਪਚਾਰ ਕਰੀਏ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੀਏ। ਤਦ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉਤਰੀ ਸੀ।”

> “ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ‘ਦੁਖੀ, ਅਤੇ ਦਇਆਯੋਗ, ਅਤੇ ਗਰੀਬ, ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਨੰਗੇ’ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਦੀ ਤਾੜਨਾ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ: ‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਖਰੀਦ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂ; ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨੰਗੇਪਣ ਦੀ ਲਾਜ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਜਨ ਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖ ਸਕੇਂ।’ …”

> “ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਬੇਦਾਗ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ, ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਉਤੇਜਨਾ, ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸੁਸਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਜਾਗ ਉੱਠਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਸਮਤੋਲਤਾ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ‘ਅੱਜ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਨਾ ਕਰੋ।’ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਤਿ ਹੀ ਪਰਖਣਯੋਗ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਸੰਸਾਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ‘ਪਰ ਤੁਸੀਂ, ਭਰਾਵੋ,’ ਪੌਲੁਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਿਨ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਆ ਪਵੇ।’ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ, ਤਰਸਦੀ ਆਤਮਾ ਲਈ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਨਣ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਅਨੰਦ, ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਲਿਆਉਣਾ ਸਦਾ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਰਹਿਆ ਹੈ।”

> “ਹੇ ਭਰਾਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰੀ ਢਾਂਚਾ ਅਪਣਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਢਾਂਚਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਛਾਪ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਸਦੀਵਤਾ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।

> “ਹੁਣ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਪੁਰਸ਼ ਜਾਂ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਕਸ਼ੀ, ਸੰਸਾਰ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਪੁਰਸ਼ ਜਾਂ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠੀ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਦਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਜਾਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਇਸ ਮੋਹਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—ਸਵਰਗ ਲਈ ਯੋਗ ਉਮੀਦਵਾਰ। ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਿੰਦੂਆਂ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਿਖ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਵੱਲ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੋਈ। ਆਪਣੇ ਲਈ ਆਪ ਹੀ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵਰਤਮਾਨ ਘੜੀ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕੋ।” Testimonies, volume 5, 214, 216.

ਇੱਥੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਪੈਂਤਿਕੋਸਤ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ, “ਜਦੋਂ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਜਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,” ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਪੈਂਤਿਕੋਸਤ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਅਰਸੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਪੈਂਤਿਕੋਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਸੱਬਥ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਹੈ, ਅਤੇ 9/11 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਅਰਸੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ “ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਦਿਨ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤਿਆਰੀ ਕਸੌਟੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

“ਪਿਛਲਾ ਮੇਹ” ਉਹਨਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ “ਵਰ੍ਹੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੇਹ ਪੈਂਤਕੋਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਿਆ ਸੀ।” ਉਹ ਸਮਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੈਂਤਕੋਸਤ ਦੇ ਰੁੱਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਛਿੜਕਾਅ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗਾਰੋਹਣ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ।

> ਅਤੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਹ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਯੂਹੰਨਾ 20:22.

ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਹ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਵਚਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ ਉਸ ਦੇ ਵਚਨ ਦੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਹ ਹੀ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਆਦਮ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਹ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਮੁਰਦਾ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

> “ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਫੂਕਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਦਾ ਕਰਮ, ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਚੁਰ ਵਰਖਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਬੂੰਦਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ।” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ “ਸਾਹ” ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ, ਪਰ ਕੁਝ ਨੇ ਸੰਦੇਹ ਕੀਤਾ।

> ਪਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਥੋਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਿਦੁਮੁਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਯਿਸੂ ਦੇ ਆਉਣ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਵੇਖਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਕੀਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਪੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਧਰਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਯੂਹੰਨਾ 2:24, 25.

ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੀ ਅਵਧੀ ਨੇ “ਪਰਖ” ਦੇ ਇੱਕ ਦੌਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਅਤੇ ਥੋਮਾ ਦੇ ਸੰਦੇਹ-ਵਿਵਾਦ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਥੋਮਾ ਦਾ ਵਿਵਾਦ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ, ਅਤੇ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੀ ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬਚਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ।

ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਹ ਫੂਕਿਆ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਐਮਾਊਸ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁਣ ਹੀ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਯਿਸੂ ਆਪ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਨ ਲੱਗਾ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰੋਕੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਣ। …

> ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮੂਰਖੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਨੇ ਕਹੀਆਂ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਨੋਂ ਮੰਦੇ ਹੋ! ਕੀ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਇਹ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਹਿਣੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਸੀ? ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸਭ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਈਆਂ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਜਤਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਲ ਕਰਕੇ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਝ ਪੈਣ ਨੂੰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਢਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਦ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਠਹਿਰਣ ਲਈ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਲਈ ਬੈਠਿਆ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਰੋਟੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਤੋੜੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਓਝਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਕੀ ਜਦ ਉਹ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੀ ਸਾਡਾ ਦਿਲ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਧਧਕਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ? ਲੂਕਾ 24:15, 16, 25–32.

ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਐਮਾਊਸ ਵਿੱਚ “ਭੋਜਨ ਲਈ ਬੈਠਿਆ,” ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਰੰਭਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰਗ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਕਿ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ “ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਸਭ ਭਵਿੱਖਬਕਤਿਆਂ” ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੀ ਲਕੀਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਭਵਿੱਖਬਕਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ, ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ।

9/11 ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੇ ਹੱਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹ ਵਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਿਵੇਂ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਤਰਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦਾ ਦੂਤ ਇਕ ਐਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਉਤਰਾ ਜੋ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਅਵਸ਼੍ਯਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਖਾਧਾ ਸੀ। ਥੋਮਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਨਿਚ્છਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਇੱਕ ਛਾਣਨੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

9/11 ਨੂੰ ਜੁੜਵਾ ਮੀਨਾਰਾਂ ਦੇ ਢਹਿ ਪੈਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ “ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ” ਲਈ ਉੱਠਿਆ। ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ “ਕੰਬਾਹਟ” ਉਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ “ਕੰਬਾਹਟਾਂ” ਬਾਹਰੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਬਾਹਟਾਂ ਉਸ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “ਮੈਂ ਉਸ ਕੰਬਣ ਦਾ ਅਰਥ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚੇ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਉਸ ਸਿੱਧੇ ਸਾਕ੍ਹੀਪਣ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਲਈ ਸੱਚੇ ਗਵਾਹ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਪਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਪਦੰਡ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਸੱਚ ਉੰਡੇਲ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਸਿੱਧੇ ਸਾਕ੍ਹੀਪਣ ਨੂੰ ਸਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ। ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਕੰਬਣ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ।

> “ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸੱਚੇ ਗਵਾਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਅੱਧਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਗਵਾਹੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਣਡਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਗਵਾਹੀ ਡੂੰਘੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ; ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਸਚਮੁੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।” Early Writings, 271.

ਅੰਦਰੂਨੀ “ਹਿਲਾਉ” ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਕਰਕੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ 1888 ਵਿੱਚ ਜੋਨਜ਼ ਅਤੇ ਵੈਗਨਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ।

> “ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਸਾਨੂੰ A. T. Jones ਅਤੇ E. J. Waggoner ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਾਏ ਉਸ ਹਰ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਹੋਰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਪ੍ਰਦੱਤ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।” The 1888 Materials, 1053.

ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਿਲਾਉਣ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ 1888 ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅਵਤਰਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> “ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਅਣਇੱਛਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ, ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰਾਵਾਂ ਵੈਗਨਰ ਅਤੇ ਜੋਨਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਕੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਦੂਰ ਰੱਖੀ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਲਾਲਾਇਤ ਸੀ। ਵੈਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਮਰੱਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੇਰਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 235.

ਪੈਂਤਿਕੋਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਥੋਮਾ ਦਾ ਸੰਦੇਹ, ਜੋ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜੋ ਪੈਂਤਿਕੋਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਕੰਬਣ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜੋ 1888 ਵਿੱਚ ਜੋਨਜ਼ ਅਤੇ ਵੈਗਨਰ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1888 ਵਿੱਚ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਰਿਆ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਅਗੂਆਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਅਣਇੱਛਾ ਕਾਰਨ, ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੁਹਰਾਈ ਗਈ। ਥੋਮਾ, ਪੈਂਤਿਕੋਸਤ ਵੇਲੇ ਦੇ ਯਹੂਦੀ, ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੋਰਹ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, 1888 ਦੀ ਬਗਾਵਤ—ਇਹ ਸਭ 9/11 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਦੋਂ, ਯੋਏਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਕ ਨਰਸਿੰਘਾ ਫੂਕਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਨਰਸਿੰਘਾ, ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਫੂਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 1888 ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦਾ ਪਹਿਰੇਦਾਰ, ਜੋ “ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ” ਵੱਲ ਮੁੜਣ ਲਈ ਨਰਸਿੰਘਾ ਫੂਕਦਾ ਹੈ, ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਉਸ ਨਰਸਿੰਘੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਤਰਕ ਜਾਂ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ?

> ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਰੇਦਾਰੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੀਨਾਰ ਉੱਤੇ ਜਾ ਖਲੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੱਕਦਾ ਰਹਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਹਬੱਕੂਕ 2:1.

ਸ਼ਬਦ “reproved” ਦਾ ਅਰਥ “ਝਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਜਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ” ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਗਲੀ ਆਯਤ ਉਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲਿਖ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਫ਼-ਸਪਸ਼ਟ ਲਿਖ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇ ਉਹ ਦੌੜ ਸਕੇ। ਹਬੱਕੂਕ 2:2.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ “ਵਿਵਾਦ” ਜਾਂ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਵਾਦ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ “ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ” ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਲੈ ਕੇ ਉਤਰੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਲੈ ਕੇ ਖਾਣਾ ਸੀ। ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਤਰਕ, ਥੋਮਾ ਦੇ ਸੰਦੇਹ, 1888 ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਕੋਰਹ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਵੇਲੇ ਮਦਹੋਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤਰਕ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ 9/11 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਵਿਵਾਦ ਉੱਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਿੜਕਾਅ 9/11 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।

ਹਬੱਕੂਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ, ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੋਰਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ; ਥੋਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੇਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ; ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਮੱਤੇ ਹੋਣ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦੁਆਰਾ; 1888 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦੁਆਰਾ; 1844 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ; ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀਆਂ ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਬੁੱਧਵਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

9/11 ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਐਸੇ ਫੂਂਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪੂਰੀ ਉਡੇਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਬੂੰਦਾਂ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ “line upon line” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਲੈ ਜਾਂਦਿਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਤੁਰਹੀ ਫੂਕਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 9/11 ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਾਹ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਲਾਉਦੀਕੀਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ, ਜੋ “straight testimony” ਹੈ, ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੇ ਕੰਬਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। 1888 ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੇਵਲ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਵੀ, ਜੋ ਤੁਰਹੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਧੁਨੀ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ।

ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ “ਜਿਸ ਕੰਬਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ” ਉਹ “ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਲਈ ਸੱਚੇ ਗਵਾਹ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਈ ਗਈ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ” ਹੋਵੇਗਾ। 1888 ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹੀ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ 1888 ਅਤੇ 9/11 ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> “ਸਾਡੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੌਂਦੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।”

> “ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਅਡੋਲ ਉੱਨਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਆਓ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਨੂੰ ਤਦ ਤੱਕ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਨਾ ਫੂਂਕੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਸੁਣੇ: ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਡੂੰਘੀ ਚਾਲਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਦਾਇਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸੱਚਾਈ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅੱਖਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।’” Review and Herald, November 18, 1902.

9/11 ‘ਤੇ ਲਾਓਦਿਕੀਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸੰਪੂਰਣਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੂਰਵ-ਵਾਚਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਖ਼ਰੀ ਬੁਲਾਹਟ ਸੁਣਾਈ ਜਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, “ਸਾਡੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁੱਤਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।” ਲਾਓਦਿਕੀਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਤਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਾਂ ਦਾ ਦੂਤ 9/11 ‘ਤੇ ਉਤਰਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 9/11 ‘ਤੇ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ ਅਤੇ ਹੈ ਕਿ “ਜਾਗੋ।” ਯੋਏਲ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਮੱਤਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। 9/11 ਐਡਵੈਂਟਿਸਮ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਯੋਏਲ ਦੀ “ਜਾਗੋ” ਵਾਲੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 9/11 ‘ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਾਗਰਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

9/11 ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਵਿੱਚ ਪਈ ਹੋਈ ਇਕ ਵਾਚਾਬੱਧ ਕੌਮ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਇਕ ਬੁਲਾਹਟ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੁਰਾਣੀ ਵਾਚਾਬੱਧ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵੱਲ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਬਗਾਵਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ 9/11 ਨੂੰ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ ਵਜੋਂ, 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅੱਖਰ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਬਾਈਂਵਾਂ ਅੱਖਰ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਉਸ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਜਾਗਰੂਕਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਭੂ 9/11 ਉੱਤੇ “ਸੁੱਖੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਭਰਦਾ ਹੈ,” ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪੈਂਤਕੁਸਤਕਾਲ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸਾਹ ਭਰਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਆਰੋਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਚੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਚਨ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਦੀ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਇਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯਿਸੂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪਿਓ, ਜੋ ਵਚਨ ਹੈ।

ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਬਾਗੀ ਉਹ ਵਰਗ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ (ਜਿਵੇਂ 1888 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨੇ ਕੀਤਾ) ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ ਹਿਲਾਉ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਰਹੀ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਬੁਲਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਿਧਾਂਤ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਦੁਆਰਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਅਸਵੀਕਾਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। 1863 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਅਨੁਸਾਰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਹੈ, ਪਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਘਾਟੀਆਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਯਹੋਸ਼ਾਫਾਟ ਦੀ ਘਾਟੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੋਏਲ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ 9/11 ਦੇ ਸਮੇਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਪਤਰਸ ਨੇ ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਕੀਤੀ ਸੀ? ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗੇ।

> “(5 ਨਵੰਬਰ, 1892 ਨੂੰ, ਐਡਲੇਡ, ਦੱਖਣੀ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਤੋਂ, ‘ਪਿਆਰੇ ਭਤੀਜੇ ਅਤੇ ਭਤੀਜੀ, ਫ੍ਰੈਂਕ ਅਤੇ ਹੈਟੀ [ਬੈਲਡਨ],’ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ।)”

> “ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਉਸ ਸਾਰੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖੋਗੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਕਦੇ ਨਾ ਵੀ ਵੇਖਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਜਾਣੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੁੱਖ, ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਭਾਰ ਲਈ ਮਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਣ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਿਆਏ ਹੋ। ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਰਿਆ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਬੂਤ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋੜ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਭਰਾ ਜੋਨਜ਼ ਅਤੇ ਵੈਗਨਰ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੱਚ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੰਨਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਏ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਨੇਹੇ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਸੀ।”

> “ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਆਤਮ-ਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੰਨਣ ਦੀ ਐਨੀ ਅਣਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖੀ, ਜਿਹੀ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਉਸ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕਦੇ ਸਾਫ਼ ਜੋਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਕੀਮਤੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕੇ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਮੰਡ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਨਾ ਕਰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਪੱਖਪਾਤ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਟਕਣਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਸਨ। ਉਹ ਉਸੇ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਸ ਨੇ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਉਸ ਸਬੂਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸਨ ਜੋ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਗਲਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਗਏ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਖਿੱਚੇ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਨਾ ਗਏ।”

> “ਇਹ ਕੌਣ ਸਨ? ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਨਾ ਅਗਿਆਨੀ, ਨਾ ਅਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ। ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਢਾਈ ਸੌ ਸਰਦਾਰ ਸਨ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ-ਨਾਮ ਪੁਰਸ਼। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਕੀ ਸੀ? ‘ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕਿਉਂ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ?’ [Numbers 16:3]. ਜਦੋਂ ਕੋਰਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਹੇਠ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੱਥ ਨਾ ਦੇਖ ਸਕੇ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਨੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ, ‘ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ’ [verse 41], ਅਤੇ ਮੰਡਲੀ ਉੱਤੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਆ ਪਈ, ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।”

> “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਛੱਡਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦੂਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ: ‘ਐਸਾ ਨਹੀਂ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਕੰਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਲੋਕ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੁਹਰਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਗਵਾਹੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੈਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ ਰੱਖੇਗੀ। ਉਹ ਤੇਰਾ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ, ਪਰ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਕੋਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਹਰੇਕ ਜੀਵਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਇਸ ਪਾਪ, ਇਸ ਅਪਵਿੱਤਰ ਅਜ਼ਾਦਖ਼ਿਆਲੀ ਤੋਂ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਤੁਰਣਗੇ। ਮੈਂ ਦੀਵੇਦਾਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਿਕ ਨਿਗਾਹ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਠੱਠੇ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਣਾ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਹਲਕਾਪਣ, ਤੁੱਛ ਬਾਤਾਂ, ਮਖੌਲ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਮੈਨੂੰ ਖੋਜਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲਾਏ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਲਗਾਈ ਹੋਈਆਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਲੇਟਣਗੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਡੱਟਾ ਰਹੁ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਾਂਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤਿਆਗਾਂਗਾ।’ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮੈਂ ਸਾਹਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।”

> “ਬੈਟਲ ਕ੍ਰੀਕ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਸਾਫ਼, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਮਿਨੀਆਪੋਲਿਸ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਉਸ ਚਾਨਣ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਹ ਧਨਾਢ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੇਜੇ ਸਨ? ਕੌਣ ਆਗੂ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ, ਦੇ ਨਾਲ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਚੱਲਿਆ ਹੈ? ਕੌਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭ੍ਰਮਿਤ ਜੋਸ਼, ਆਪਣੀ ਅੰਧਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਈਰਖਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬੁਰੀਆਂ ਸ਼ੱਕ-ਸ਼ੁਭਿਆਂ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੇ ਅੜੀਅਲ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਵੀਕਾਰੋਕਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ? ਇੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਲੰਬੀ ਉਪੇਖਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੱਧਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਉਸ ਲੋੜੀਂਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ।”

> “ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਅਦਮਯ ਰੋਕਾਵਟ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਹ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੰਕਟ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਬੂਤ ਉੱਤੇ ਸਬੂਤ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਬਿੰਦੂਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇੰਨੀ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੈ, ਕਠਿਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਕੱਲਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਾਰਗ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਚੱਲਣ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਸਿੱਧੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਬਣਾਉਣ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਲੰਗੜਾ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਫ਼ਰਕ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਕੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੀ ਮੰਨੀ ਹੋਈ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਲਗਾਈ ਹੋਈ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।”

> “ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਪ੍ਰਭ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ, ਜਿੰਨੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਅਤੇ ਜਿੰਨੀ ਮਿਹਨਤ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਘਾਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲ ਅੱਗੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸੀ; ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹੁਤੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਜੇ ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ ਸਕਣ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗ੍ਰੈਨਾਈਟ ਦੀ ਕੰਧ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ ਕਰਮੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਪ੍ਰਭ ਕਰਨ ਲਈ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਖਰਚਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਸੰਸਾਰ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਨਸ਼ਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇਕਜੁੱਟ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਿਰਣਾਇਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕਰਨ, ਤੁਰਹੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਧੁਨੀ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਸਭ ਦੇ ਸਭ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਦੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਦੌੜ ਕੇ ਪਹੁੰਚਣ ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਨਿਭਾਉਣ। ਤਦ ਉਸ ਹੋਰ ਦੂਤ ਦੀ ਤਾਕਤਵਰ, ਸਪਸ਼ਟ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀ। ਅਸੀਂ ਕਈ ਸਾਲ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਧੇਪਣ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਦੀ ਸਭਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਜਲਦੇ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਿਮਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਤੇ ਸਮਝਣ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਅੰਧੇਪਣ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਕਾਰਨ ਇਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰੁਕਾਵਟ ਪਈ ਹੈ।

> “ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਤਕਰਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਘੰਟੇ ਲੰਘਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਸੁਨਹਿਰੀ ਮੌਕੇ ਵਿਅਰਥ ਗਵਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਆਕਾਸ਼ੀ ਦੂਤ ਦੇਰੀ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੇਸਬਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ—ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਲ ਦੀ ਜਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਆਕਾਸ਼ੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਕਵਚ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਨੂੰ ਨਿਕਲਣਗੇ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਲਈ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀ ਕ੍ਰਿਤਜਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣਗੇ। ਪਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਨੇਕਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਨੇਕਾਂ ਮੌਕਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਅਨੇਕ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਪੱਖਪਾਤ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੂਤ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ—ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਉਣਾ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ।” The 1888 Materials, 1066–1070.

Back to Articles