Article

# Laodicea - Number Three

ਲਾਓਦੀਕੀਆ - ਨੰਬਰ ਤਿੰਨ

What are the Rules?

ਨਿਯਮ ਕੀ ਹਨ?

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2023

Formats

PDF
Word

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” The 1888 Materials, 403.

> “ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕਿਹੜੇ ਹਨ—ਉਹ ਨਿਯਮ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਰਬੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।” The 1888 Materials, 403.

For several years Future for America has identified that the seven churches of Revelation not only represent the history of modern Israel from the time of the apostles until the end of the world, but that the seven churches also represent ancient Israel from the time of Moses until the stoning of Stephen. The pioneers of Adventism did not teach this truth, but they understood and employed the principles that establish this truth. Jesus identifies the end from the beginning and ancient Israel represents modern Israel. Therefore, any truth that is part of the prophetic characteristics of modern Israel also existed in ancient Israel.

ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ Future for America ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨਾ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਸਤੀਫਾਨ ਦੀ ਪੱਥਰਵਾਹੀ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਨੇ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਅਤੇ ਵਰਤਦੇ ਸਨ ਜੋ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਿਸੂ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।

Before Millerite history the traditional Christian view of the seven churches was that they represented the actual churches in Asia minor during the time of John. The traditional view also understood that the counsel to the individual churches may also be understood to represent specific counsel to various churches throughout Christian history, and also that the very same counsel and warnings is for individual Christians. They also understood that the seven churches represent seven periods of church history from the time of the disciples until the end of the world. These perspectives pre-dated the Millerite history. Those four recognitions of the seven churches that make up the traditional view that pre-dated William Miller were and are based upon the “historicist” interpretation of the Bible. It is that methodology that God’s angels led William Miller to adopt.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਮਸੀਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਏਸ਼ੀਆ ਮਾਈਨਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਅਸਲ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਇਹ ਵੀ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਭਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਲਾਹ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਓਹੀ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮਸੀਹੀਆਂ ਲਈ ਹਨ। ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਨ। ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਚਾਰ ਪਛਾਣਾਂ, ਜੋ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ ਅਤੇ ਹਨ, ਬਾਈਬਲ ਦੀ “historicist” ਵਿਆਖਿਆ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸਨ ਅਤੇ ਹਨ। ਇਹ ਓਹੀ ਪੱਧਤੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> “ਏਸ਼ੀਆ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਹਨ—ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੋੜਾਂ ਅਤੇ ਵਕਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਵਿਪਤੀ ਵਿੱਚ—ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ। ਸੱਤ ਮੋਹਰਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹਨ। ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਧਰਤੀ, ਅਰਥਾਤ ਰੋਮੀ ਰਾਜ, ਉੱਤੇ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸੱਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਨਿਆਂ-ਦੰਡਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹਨ। ਅਤੇ ਸੱਤ ਕਟੋਰੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਭੇਜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਆਖਰੀ ਸੱਤ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੀ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਹਾਇਕ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਬੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਰਿਪੂਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਅਨੰਤਤਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ।”

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> “ਮੇਰੇ ਲਈ, ਇਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਹੋਰ ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਰੂਪਕ ਅਤੇ ਅਲੰਕਾਰਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਾਰੇ ਇਸੇ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਏ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਪਰ ਉਹ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਬਕਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਹੋਰ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਏ ਜਾਣੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਭਾਗ ਦਾ ਸਾਫ਼ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਹੀ ਯੋਜਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

Sister White agrees with and upholds the “historicist” view held by Miller, but she added a deeper insight to the book of Revelation than Miller saw, for Miller had not recognized the sanctuary as it truly is. He understood the sanctuary to be the earth. Sister White recognized that when Jesus presented the predictions represented in the book of Revelation, that Christ was doing so in conjunction with His work as the heavenly High Priest.

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਧਾਰਿਆ ਗਿਆ “historicist” ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਮੰਨਦੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਸਮਝ ਜੋੜੀ ਜੋ ਮਿਲਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿਲਰ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਸਮਝਦਾ ਸੀ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਇਹ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗੀ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਦੇ ਕਾਰਜ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

When John turns and sees Christ, He is walking among the candlesticks in priestly garments, and the candlesticks are located in the holy place, and therefore in the history after His ascension, but before He moved into the Most Holy Place in 1844. Miller could not have understood the significance of this reality. Neither would have Tyndale, Luther or John Wycliffe or any of the early reformers. Truth is progressive, shining brighter and still brighter unto the perfect day.

ਜਦੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਮੁੜ ਕੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਾਜਕੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੀਪਵ੍ਰਿੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਹਿਲਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੀਪਵ੍ਰਿੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਆਰੋਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ 1844 ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਮਿਲਰ ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਨਾ ਹੀ ਟਿੰਡੇਲ, ਲੂਥਰ ਜਾਂ ਜਾਨ ਵਾਈਕਲਿਫ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਸੁਧਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਸੱਚਾਈ ਕ੍ਰਮਵੱਧਕ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਪੂਰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਹੋਰ ਤੇ ਹੋਰ ਚਮਕਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> “The great principle so nobly advocated by Robinson and Roger Williams, that truth is progressive, that Christians should stand ready to accept all the light which may shine from God’s holy word, was lost sight of by their descendants. The Protestant churches of America,—and those of Europe as well,—so highly favored in receiving the blessings of the Reformation, failed to press forward in the path of reform. Though a few faithful men arose, from time to time, to proclaim new truth and expose long-cherished error, the majority, like the Jews in Christ’s day or the papists in the time of Luther, were content to believe as their fathers had believed and to live as they had lived. Therefore religion again degenerated into formalism; and errors and superstitions which would have been cast aside had the church continued to walk in the light of God’s word, were retained and cherished. Thus the spirit inspired by the Reformation gradually died out, until there was almost as great need of reform in the Protestant churches as in the Roman Church in the time of Luther. There was the same worldliness and spiritual stupor, a similar reverence for the opinions of men, and substitution of human theories for the teachings of God’s word.” The Great Controversy, 297.

> “ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਿਧਾਂਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੋਬਿਨਸਨ ਅਤੇ ਰੋਜਰ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ ਨੇ ਇੰਨੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿ ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸਾਰੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਵਿੱਚੋਂ ਚਮਕ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਓਝਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ,—ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਵੀ,—ਜੋ ਸੁਧਾਰ-ਆੰਦੋਲਨ ਦੀਆਂ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਵਧੀਕ ਕ੍ਰਿਪਾਪਾਤ੍ਰ ਸਨ, ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀਆਂ। ਭਾਵੇਂ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਮਨੁੱਖ ਨਵੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਾਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਠੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਜਾਂ ਲੂਥਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਜੀਊਣ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੇ। ਇਸ ਲਈ ਧਰਮ ਫਿਰ ਰਸਮੀਪਣ ਵਿੱਚ ਪਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਭੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਣਾ ਸੀ ਜੇਕਰ ਕਲੀਸਿਆ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਧਾਰ-ਆੰਦੋਲਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਆਤਮਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੰਦ ਪੈ ਗਿਆ, ਇਤਨਾ ਕਿ ਲੂਥਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰੋਮਨ ਕਲੀਸਿਆ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਗਭਗ ਉਤਨੇ ਹੀ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਰਹਿ ਗਈ। ਉੱਥੇ ਉਹੀ ਸੰਸਾਰਿਕਤਾ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸੁਸਤਤਾ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਧਾਂਤ ਰੱਖੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।” The Great Controversy, 297.

If the fact that truth develops progressively throughout history is not recognized, then the significance of any new light in this final generation may very well be impossible to recognize. Once a person ceases to understand the progressive nature of “truth,” they automatically begin to rely upon traditions, customs and fallen human guidance.

ਜੇ ਇਤਿਹਾਸ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣ ਦੇ ਤੱਥ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਵੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ “ਸੱਚਾਈ” ਦੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ, ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਪਤਿਤ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

The methodology that Miller employed is a waymark that runs through the entire prophetic line which presents a testimony of the development of biblical truth that began with the apostles. Yet in the waymark represented by Miller, we find a beginning that demands a counterpart at the end. Most never understand these realities, but not so with Satan.

ਜੋ ਪੱਧਤੀ ਮਿਲਰ ਨੇ ਅਪਣਾਈ, ਉਹ ਇੱਕ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਕੇ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲਕ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਸ ਵਿਕਾਸ ਬਾਰੇ ਗਵਾਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਸੂਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ, ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਸ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਆਰੰਭ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮਕੱਖ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤਰੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਪਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

Satan has resisted the truth and its development from his rebellion in heaven onward. When it reached the point in history that the reformers began to distinctly understand how to study the Bible, Satan did as he always does and he introduced counterfeits. The historical evidence of his work of counterfeiting the truth identifies that Jesuits such as Ribera and Louis de Alcazar focused their counterfeit methodology specifically against the book of Revelation. The corrupted methodology that is called “preterism” began in the second and third centuries with two primary representatives of that false methodology. One was Eusebius of Caesarea (260–339), and Victorinus of Pettau (died circa 304). Both of these early historical figures promoted the methodology suggesting the book of Revelation was fulfilled during the time of the Roman Empire by such historical figures as the infamous emperor Nero.

ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਇਸ ਮੋੜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਕਿ ਸੁਧਾਰਕਾਂ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਮਝਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨਕਲੀ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਸੰਬੰਧੀ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਮਾਣ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਿਬੇਰਾ ਅਤੇ ਲੂਈਸ ਦੇ ਅਲਕਾਜ਼ਾਰ ਵਰਗੇ ਯਸੂਈਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਕਲੀ ਵਿਧੀ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਉਹ ਵਿਧੀ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜਿਸ ਨੂੰ “ਪ੍ਰੇਟਰਿਜ਼ਮ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਝੂਠੀ ਵਿਧੀ ਦੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਕੈਸਰੀਆ ਦਾ ਯੂਸੇਬੀਅਸ (260–339) ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਪੇਟਟਾਉ ਦਾ ਵਿਕਟੋਰੀਨਸ (ਲਗਭਗ 304 ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤਕ) ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕੁਖ਼ਿਆਤ ਸਮਰਾਟ ਨੀਰੋ ਵਰਗੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਹਸਤੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੋਈ ਸੀ।

In the nineteenth century John Darby (1800–1882) from the United Kingdom introduced another satanic methodology which was also inserted to the foot notes of the Trojan horse Bible called the Scofield Reference Bible which we have previously identified. “Dispensationalism” is a theological framework that divides history and God’s interaction with humanity into distinct periods, or ‘dispensations,’ in which God administers His plan in different ways. I note this at this point for this is one of the falsehoods that was introduced to the movement of Future for America by voices from the same area Darby had propagated his satanic ideas. Darby’s ideas that attacked Future for America were accompanied by the philosophy of the so-called modern-day “woke” movement which promotes the same anarchy represented by the French Revolution and the same licentiousness represented by Sodom and Gomorrah.

ਉੱਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੇ ਜੌਨ ਡਾਰਬੀ (1800–1882) ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਪੱਧਤੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਟ੍ਰੋਜਨ ਘੋੜਾ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਫੁਟਨੋਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਕੋਫੀਲਡ ਰੈਫਰੈਂਸ ਬਾਈਬਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਛਾਣ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ। “ਡਿਸਪੈਂਸੇਸ਼ਨਲਿਜ਼ਮ” ਇਕ ਧਾਰਮਿਕ-ਸਿਧਾਂਤਕ ਢਾਂਚਾ ਹੈ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਵਧੀਆਂ, ਜਾਂ ‘ਡਿਸਪੈਂਸੇਸ਼ਨਾਂ,’ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਇਸ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਝੂਠਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ Future for America ਦੀ ਚਲਹ-ਚਲਾਉ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉਸੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਸਨ ਜਿੱਥੋਂ ਡਾਰਬੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਡਾਰਬੀ ਦੇ ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ Future for America ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਕਥਿਤ ਆਧੁਨਿਕ “ਵੋਕ” ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਸਨ, ਜੋ ਉਸੇ ਅਰਾਜਕਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਲੰਪਟਤਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਅਮੂਰਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।

Today the theologians of modern Adventism employ a system of dissecting the truths of the Bible based upon a two-fold system of biblical interpretation they employ to undermine and deny both the Bible and the Spirit of Prophecy. They identify men as either experts in biblical languages or as experts in biblical history. Thus, the theologians of Adventism today control the minds of Laodicean Adventism either by interpreting God’s Word based upon a fallen man’s understanding of history or fallen man’s understanding of language. These modern manifestations of error which have been often used to attack the message you are now reading will be addressed further in these articles when we consider the symbolism of the French Revolution. Satan is alive, and he knows his time is short. The last rule of Miller’s rules, number fourteen concludes with the following paragraph.

ਅੱਜ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਵਿਖੰਡਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਈਬਲੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਇਕ ਦੋਹਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ—ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਕਾਰਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਬਾਈਬਲੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਂ ਬਾਈਬਲੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਜ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਮਨਾਂ ‘ਤੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪਤਿਤ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸ-ਸਮਝ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ-ਸਮਝ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਕਰਕੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਭੁੱਲ ਦੇ ਇਹ ਆਧੁਨਿਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਅਕਸਰ ਆਕਰਮਣ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਚਰਚਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਾਂਗੇ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਨਿਯਮ, ਅਰਥਾਤ ਚੌਦ੍ਹਵਾਂ ਨਿਯਮ, ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਅਨੁਛੇਦ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “The divinity taught in our schools is always founded on some sectarian creed. It may do to take a blank mind and impress it with this kind, but it will always end in bigotry. A free mind will never be satisfied with the views of others. Were I a teacher of youth in divinity, I would first learn their capacity and mind. If these were good, I would make them study the Bible for themselves, and send them out free to do the world good. But if they had no mind, I would stamp them with another’s mind, write bigot on their forehead, and send them out as slaves!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

> “ਸਾਡੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦਿਵਯ-ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਸੰਪਰਦਾਇਕ ਮਤ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਮਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਛਾਪ ਬਿਠਾਉਣਾ ਸ਼ਾਇਦ ਚੱਲ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕੱਟੜਪੰਥ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਮਨ ਕਦੇ ਵੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇ ਮੈਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਯ-ਵਿਦਿਆ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਮਨੋਵ੍ਰਿੱਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ। ਜੇ ਇਹ ਚੰਗੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਸੁਤੰਤਰ ਕਰ ਕੇ ਭੇਜਦਾ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ। ਪਰ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮਨ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਮਨ ਠੱਪਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ‘ਕੱਟੜਪੰਥੀ’ ਲਿਖ ਦਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮਾਂ ਵਾਂਗ ਭੇਜ ਦਿੰਦਾ!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

In the period just after John the Revelator lived, and in the days of the Reformation, Satan was actively producing false prophetic methodology to confuse and destroy true biblical analysis. What is sometimes missed in these historical facts is that all those satanic methodologies were aimed directly at no other book than the book of Revelation. That was the subject of each of these promoters of satanic confusion. The book of Revelation has always been Satan’s target. Satan knows it is the book of Revelation that he must war against. When we recognize this fact, we can then recognize another unseen reality, that is obscured by another significant truth.

ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਰਤਾ ਦੇ ਜੀਊਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਸੱਚੀ ਬਾਈਬਲੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨੂੰ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਝੂਠੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਰੀ ਵਿਧੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗੱਲ ਕਈ ਵਾਰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਵਿਧੀਆਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪੁਸਤਕ ਵੱਲ ਨਹੀਂ, ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵੱਲ ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨਿਤ ਸਨ। ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਗੁੰਝਲ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਇਹੀ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਦਾ ਹੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਇਕ ਹੋਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਵੀ ਪਛਾਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈ ਦੁਆਰਾ ਓਹਲੇ ਹੋਈ ਪਈ ਹੈ।

The false methodology of the Jesuits was intended to prevent a clear understanding that the pope of the Roman church is the antichrist of Bible prophecy. Every single Protestant reformer came to recognize and identify this truth. Therefore, when the accurate history of men such as Ribera and Louis de Alcazar have been publicly presented in the past through word and publication the history men such as Ribera and Louis de Alcazar was used for the purpose of demonstrating the satanic efforts to prevent a correct understanding of the “man of sin.” The written or spoken testimonies exposing the purpose of the introduction of these satanic methodologies are correct as far as they go, but Satan was attempting to cover up more than simply the biblical proofs that identify the antichrist as the pope of Rome.

ਜੇਸੂਇਟਾਂ ਦੀ ਝੂਠੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟ ਸਮਝ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਕਿ ਰੋਮਨ ਚਰਚ ਦਾ ਪੋਪ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲਾ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੁਧਾਰਕ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਤੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਰਿਬੇਰਾ ਅਤੇ ਲੂਈਸ ਡੇ ਅਲਕਾਜ਼ਾਰ ਵਰਗੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਬਚਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਿਬੇਰਾ ਅਤੇ ਲੂਈਸ ਡੇ ਅਲਕਾਜ਼ਾਰ ਵਰਗੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਕਿ “ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ” ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਹਨਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲਿਖਤ ਜਾਂ ਮੌਖਿਕ ਗਵਾਹੀਆਂ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਉੱਥੋਂ ਤੱਕ ਠੀਕ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਬਾਈਬਲੀ ਸਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਓਹਲੇ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪ ਵਜੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

There are truths in the book of Revelation that have been covered up with the confusion produced by these false systems of biblical interpretation that are outside the subject of the man whose number is six, six, six. One of those truths is most definitely the truth represented when the seven churches are understood in their fullest development. There are truths located within the seven churches that speak directly to the history that got under way on September 11, 2001 and ends in the Sunday law crisis. Satan has been seeking to keep this light buried, and he invented the satanic methodologies to obscure several gems of truth located in the book of Revelation, not only the identification of the pope of Rome as the antichrist.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਝੂਠੀਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਉਲਝਣ ਹੇਠ ਢੱਕੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਕ ਛੇ ਸੌ ਛਿਆਸਠ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਸਥਿਤ ਹਨ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਦੱਬਿਆ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਕਈ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਓਟੇ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਵਿਧੀਆਂ ਘੜੀਆਂ, ਕੇਵਲ ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ।

Before “the man of sin” was revealed in 538, men such as Eusebius and Victorinus attacked the book of Revelation in an attempt to obscure the rise of the papal power. Later in history Christ fulfilled His promise to Thyatira and brought forth the morning star of the reformation (Wycliffe), and Satan thereafter brought forth two prominent historical figures to champion and carry on his satanic work. The long-drawn-out war over the development of truth that reaches its climax when the secret of the book of Revelation is unsealed, (just before the close of probation) includes light from the seven churches that Miller never recognized, nor did Sister White, but it can be easily shown that both Miller and the Spirit of Prophecy uphold the new light, for new light never contradicts old light.

“ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ” 538 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਯੂਸੇਬਿਯੁਸ ਅਤੇ ਵਿਕਟੋਰੀਨੁਸ ਵਰਗੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਭਾਰ ਨੂੰ ਅਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਥਾਇਅਤੀਰਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਸਵੇਰ ਦਾ ਤਾਰਾ (ਵਿਕਲਿਫ਼) ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਕੰਮ ਦੀ ਹਿਮਾਇਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਉੱਤੇ ਲੰਮਾ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ ਯੁੱਧ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਖਰ ‘ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਭੇਦ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, (ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ) ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਉਹ ਜੋਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਕਦੇ ਪਛਾਣਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ, ਪਰ ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਨਵੀਂ ਜੋਤ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਵੀਂ ਜੋਤ ਕਦੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਜੋਤ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

> “It is a fact that we have the truth, and we must hold with tenacity to the positions that cannot be shaken; but we must not look with suspicion upon any new light which God may send, and say, Really, we cannot see that we need any more light than the old truth which we have hitherto received, and in which we are settled. While we hold to this position, the testimony of the True Witness applies to our cases its rebuke, ‘And knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Those who feel rich and increased with goods and in need of nothing, are in a condition of blindness as to their true condition before God, and they know it not.” Review and Herald, August 7, 1894.

> “ਇਹ ਇਕ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਫੜੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਪਰੰਤੂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਵੀਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸੰਦੇਹ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਦਰਅਸਲ, ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਪੁਰਾਣੀ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਅਡੋਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਫੜੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਸੱਚੇ ਗਵਾਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਸਾਡੇ ਮਾਮਲੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਝਿੜਕੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ‘ਅਤੇ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਦੁੱਖੀ, ਦਇਆਯੋਗ, ਕੰਗਾਲ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਨੰਗਾ ਹੈਂ।’ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਨਵਾਨ, ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਦਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।” Review and Herald, August 7, 1894.

The primary test for new light is whether it contradicts established truth, and whether it upholds the foundational truths.

ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਰਖ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਸਥਾਪਿਤ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ ਉਹ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

> “When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No after suppositions, contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time, God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit.” Selected Messages, book 1, 162.

> “ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਸਦਾ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮਨੁੱਖ ਅਜੇਹੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਲੈ ਕੇ ਉੱਠਣਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਸੱਚ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਪਰ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵਜੋਂ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਇੱਕ ਉੱਠੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਨਵੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰੇਗੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਹੇਠ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 162.

Satan has had the book of Revelation as his target of attack from the time John recorded the messages contained therein. Jesus said:

ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਈਆਂ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ:

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:16, 17.

> ਪਰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਧੰਨ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ ਧੰਨ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਪੁਰਖਾਂ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਉਹ ਵੇਖਣ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ ਉਹ ਸੁਣਣ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾ ਸੁਣਿਆ। ਮੱਤੀ 13:16, 17.

The blessing attached to seeing and hearing is the blessing of understanding the message of the Revelation of Jesus Christ. When John represented those in the “last days” who see and hear the message he fell down to worship the angel Gabriel, who immediately informed John not to do it.

ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਸੁਣਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸੁਨੇਹੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ ਜੋ “ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਅਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੂਤ ਗਬਰਈਲ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਯੂਹੰਨੇ ਨੂੰ ਐਸਾ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।

> And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which showed me these things. Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God. Revelation 22:8, 9.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਣੀਆਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੂਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਅੱਗੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਵਿਖਾਈਆਂ ਸਨ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਵੇਖ, ਐਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਹਿਕਰਮੀ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਜੋ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 22:8, 9।

Gabriel and John are both created beings, who are only to worship the Creator. Many prophets and righteous men, including angels have desired to “see” and “hear” the message of the Midnight Cry when it is repeated at the end of the world.

ਗਬਰੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੋਵੇਂ ਸਿਰਜੇ ਹੋਏ ਜੀਵ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੇਵਲ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ, ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦਾ ਪੁਕਾਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਵੇਖਣ” ਅਤੇ “ਸੁਣਣ” ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> “ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਧੰਨ ਹਨ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਆਂ’ [Matthew 13:16, 17]। ਧੰਨ ਹਨ ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜੋ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।”

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ; ਸਮਾਪਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਲਈ।” Manuscript Releases, volume 21, 437.

What righteous men (John) and their fellow servants (angels) desired to see was the final fulfillment of the Midnight Cry at the end of Adventism when the earth would be lightened by God’s glory. That final manifestation of power in the latter rain is brought about by the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.

ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ (ਯੂਹੰਨਾ) ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿਕਰਮੀ ਸੇਵਕਾਂ (ਦੂਤਾਂ) ਨੇ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਸੀ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਮੁਹਰ ਖੁਲ੍ਹਣ ਨਾਲ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> Of which salvation the prophets have inquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into. Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ. 1 Peter 1:10–13.

> ਉਸ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਕਤਿਆਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਕਿਰਪਾ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ, ਖੋਜ-ਪੜਤਾਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬੜੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਤਹਕੀਕ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਇਹ ਖੋਜਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਸੇਵਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ—ਉਹੀ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਇਆ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਵੀ ਝਾਤ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਕਮਰ ਬੰਨ੍ਹੋ, ਸੰਯਮੀ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਉੱਤੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਆਸ ਰੱਖੋ ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾਣੀ ਹੈ। 1 ਪਤਰਸ 1:10–13॥

The prophets, righteous men and angels have desired to live in the time when the “grace” or the power of God, is poured out during the final fulfillment of the Midnight Cry. That “grace,” which is God’s creative power is brought to men when the Revelation of Jesus Christ is unsealed. Satan knows that the avenue to convey the creative power of God unto His people is accomplished by the message that is unsealed in the book of Revelation, and it has therefore been his supreme effort to confuse, suppress and cover up the light contained in the book of Revelation. That light is not simply the identification of the man of sin, for that truth has been fully documented by all the Protestant reformers centuries ago.

ਨਬੀਆਂ, ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਦੋਂ “ਕਿਰਪਾ,” ਅਰਥਾਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ “ਕਿਰਪਾ,” ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੱਕ ਤਦ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਅਣਮੁਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਅਣਮੁਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯਤਨ ਇਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਨਿਹਿਤ ਜੋਤ ਨੂੰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਾਏ, ਦਬਾਏ ਅਤੇ ਓਹਲੇ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਜੋਤ ਕੇਵਲ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲੇਖਾਜੋਖਾ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੁਧਾਰਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last: I am he that liveth, and was dead; and, behold, I am alive for evermore, Amen; and have the keys of hell and of death. Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:10–19.

> ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਿਨ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਅਖੀਰਲਾ; ਅਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖ, ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦੇ; ਅਫ਼ਸੁਸ, ਅਤੇ ਸਮੁਰਨਾ, ਅਤੇ ਪਰਗਾਮੁਸ, ਅਤੇ ਥਿਆਤੀਰਾ, ਅਤੇ ਸਰਦੀਸ, ਅਤੇ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ, ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਕੋਲ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮੁੜਿਆ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਦੀਵਟੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਦੀਵਟੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲੰਮਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਬੰਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਊਨ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਸਨ, ਹਿਮ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਖਰੇ ਪਿੱਤਲ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਤਪਾਏ ਗਏ ਹੋਣ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਤਾਰੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਦੋਧਾਰੀ ਤਲਵਾਰ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਜਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਰਦੇ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਨਾ ਡਰ; ਮੈਂ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਅਖੀਰਲਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜੋ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਵੇਖ, ਮੈਂ ਯੁਗਾਂ ਯੁਗ ਜੀਊਂਦਾ ਹਾਂ, ਆਮੀਨ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਰਕ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਿਖ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 1:10–19.

While Adventism upheld the “historicist” methodology they recognized that all the churches of Revelation two and three are repeated in the final church. Unfortunately, at the end of the nineteenth century Satan was already closing Adventism’s eyes to the sacred methodology, the protection of, and the practice of being an essential part of their responsibility as “the depositaries of the great truths of prophecy.” Even as the methodology was being set aside in Adventism, there were still those who applied the sacred methodology. We use the book, Story of the Seer of Patmos as a witness to the fact that applying all the churches to the history of Laodicea is a valid application of prophecy. The following are excerpts from that book that make the point I am referring to.

ਜਦੋਂ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ “historicist” ਪੱਧਤੀ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਆਖਰੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉੱਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪੱਧਤੀ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਮੂੰਦ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਜੋ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਅਮਾਨਤਦਾਰ” ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਇਕ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਕ ਭਾਗ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪੱਧਤੀ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉੱਥੇ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪੱਧਤੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਜੋਂ ਪੁਸਤਕ Story of the Seer of Patmos ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੈਧ ਲਾਗੂਅਤ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਉਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਉਧਰਣ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵੱਲ ਮੈਂ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

> “It should be remembered that, as the experience of Ephesus, Smyrna, and Pergamos, will be repeated in the last church before the second coming of Christ, so the history of Thyatira will have its counterpart in the last generation.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> “ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਜਿਵੇਂ ਅਫ਼ਸੁਸ, ਸਮੁਰਨਾ, ਅਤੇ ਪਰਗਮੁਸ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਥੁਆਤੀਰਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਮਕੱਖ ਰੱਖੇਗਾ।” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

Haskell correctly points out that the experience of the first four churches is repeated, or as he says, “will have its counterpart in the last generation.”

ਹੈਸਕਲ ਠੀਕ ਹੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਸਮਕੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।”

> “He applied the test, but all pointed forward to the year 1843 as the time when the world must welcome its Saviour. The condition of the people at the first advent of Christ was now repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

> “ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਕਸੌਟੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ 1843 ਸਾਲ ਵੱਲ ਹੀ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਵੇਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੋ ਦਸ਼ਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਈ ਗਈ।” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

Haskell was speaking of William Miller identifying 1843 as the Second Coming of Christ, and identifies that the conditions of the first advent was repeated in the time of the Millerites. Haskell was correct, and Sister White confirms that Miller himself was represented by John the Baptist.

ਹੈਸਕਲ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ 1843 ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਹੈਸਕਲ ਠੀਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰ ਆਪ ਹੀ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> “As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229.

> “ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਅਗਾਹੂ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ।” Early Writings, 229.

Haskel even identifies that during the history of Pergamos, (the third church representing the compromise of Christianity with idolatry), the history of Sardis, the fifth church was repeated.

ਹਾਸਕਲ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਗਾਮੁਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, (ਤੀਜੀ ਕਲੀਸਿਆ ਜੋ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ), ਪੰਜਵੀਂ ਕਲੀਸਿਆ ਸਰਦਿਸ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ।

> “There was a time in the history of Pergamos, when Christianity thought Paganism was dead; but in reality, the religion which was apparently vanquished, had conquered. Paganism baptized, stepped into the church. In the days of Sardis this history was repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

> “ਪਰਗਮੁਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਅਜਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਮਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਧਰਮ, ਜੋ ਉੱਪਰੋਂ ਪਰਾਜਿਤ ਦਿੱਸਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਬਪਤਿਸਮਾ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਈ। ਸਾਰਦਿਸ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ।” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

Sardis was the church of the Reformation that woke up and protested against the satanic fallacies of the papacy, but before their work was finished, they had already began returning to Rome. They thought as did the church of Pergamos that papalism was dead, but in reality, it was still living. Haskell also identifies that upon the remnant church shines “the accumulated rays of all past ages.”

ਸਾਰਦਿਸ ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਸੀ ਜੋ ਜਾਗ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਭ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਮੁੜ ਰੋਮ ਵੱਲ ਪਰਤਣ ਲੱਗ ਪਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਪਰਗਾਮੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪਾਪਾਈਵਾਦ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਜੀਊਂਦਾ ਸੀ। ਹੈਸਕਲ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ “ਸਾਰੇ ਬੀਤੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਚਿਤ ਕਿਰਨਾਂ” ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।

> “Upon this last church—the remnant,—shine the accumulated rays of all past ages.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> “ਇਸ ਆਖ਼ਰੀ ਕਲੀਸੀਆ ਉੱਤੇ—ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਉੱਤੇ—ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਸਭ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

I am not suggesting that Haskell recognized that the progressive history represented by the seven churches, was also fulfilled in the history of ancient Israel, but he certainly upholds that truth when he writes that “the accumulated rays of all past ages” “shine” upon “the last church.” Ancient Israel is included in the “rays of” “past ages.” And though he upholds the principles necessary to recognize the symbolism of the seven churches in ancient Israel’s history, I am uncertain how deeply he recognized the parallels represented in those symbols. I am also certain he did not recognize an even more important aspect of the histories represented by the seven churches, an aspect we are leading to.

ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿ ਹੈਸਕਲ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਇਤਿਹਾਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਬੀਤ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਚਿਤ ਕਿਰਣਾਂ” “ਆਖ਼ਰੀ ਕਲੀਸਿਆ” ਉੱਤੇ “ਚਮਕਦੀਆਂ” ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ “ਬੀਤੀਆਂ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀਆਂ” “ਕਿਰਣਾਂ” ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ, ਤਥਾਪਿ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਿੰਨੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੱਖ ਜਿਸ ਵੱਲ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਾਂ।

We will address this truth in our next article.

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।

Back to Articles