Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Two

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਬਾਹਠਵਾਂ ਭਾਗ

Unveiling the Jewels of William Miller’s Prophetic Vision: A Critical Examination of Adventism’s Departure from the ‘Great Light’ and the Call to Return to the True Foundations

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ: ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਵੱਲੋਂ ‘ਮਹਾਨ ਜੋਤ’ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪਰੀਖਣ ਅਤੇ ਸੱਚੀਆਂ ਨੀਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 26, 2024

Formats

PDF
Word

The jewels of William Miller’s dream will shine ten times brighter than they shone in the history of the Millerites. The Millerites’ understanding of the knowledge that was increased during their history was accurate, but incomplete. When their understanding is placed into a more accurate historical setting it identifies more serious implications, for it not only expands the prophetic truths represented by the jewels, but it also produces the test for ten virgins of the last days. The Millerite understanding is represented upon the two pioneer charts (1843 and 1850). Both charts were a fulfillment of the tables prophesied in Habakkuk’s chapter two, and the fact that the charts were a fulfillment of Habakkuk, and also that those very truths were the foundational truths of Adventism were identified as such by the Spirit of Prophecy.

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੇ ਚਮਕੇ ਸਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚਮਕਣਗੇ। ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਵਧਾਈ ਗਈ ਗਿਆਨ-ਸੰਬੰਧੀ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਸਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਅਧੂਰੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਸਮਝ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੱਧ ਸਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਉਹ ਗਹਿਣੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਲਈ ਪਰਖ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਸਮਝ ਦੋ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚਾਰਟਾਂ (1843 ਅਤੇ 1850) ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਚਾਰਟ ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀਆਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਕਿ ਉਹ ਚਾਰਟ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਸਨ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਚਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।

The understanding of a few of the foundational truths were increased in glory as the Millerites were led into an understanding of the heavenly sanctuary and the truths associated with the sanctuary, after the great disappointment of October 22, 1844. But Adventism’s transition into a Laodicean condition in 1856, and their ultimate rejection of the “seven times” in 1863, led them into the wilderness of Laodicea. No significant truth has been brought forth through Adventism since the 1850’s. If you doubt that claim, then identify why it is incorrect.

ਕੁਝ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਵਧਾਈ ਗਈ, ਜਦੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲੇਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਪਰੰਤੂ 1856 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦਾ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ, ਅਤੇ 1863 ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅੰਤਿਮ ਅਸਵੀਕਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। 1850 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਬਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਦਰਸਾਓ ਕਿ ਇਹ ਕਿਉਂ ਗਲਤ ਹੈ।

The Millerites were correct on the understanding of Daniel two, but their understanding was limited. Adventism never went beyond the Millerite understanding. Today all eight kingdoms represented in Daniel chapter two can be seen, as can the symbolism of Daniel praying to understand the secret of Nebuchadnezzar’s dream. That secret represents the final prophetic secret, (all the prophets are identifying the last days), and the last prophetic secret is what John identifies as the Revelation of Jesus Christ. That secret is unsealed when the “time is at hand,” just before probation closes, and that secret is now being unsealed, for those who choose to see.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਲੋਕ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਸੀਮਿਤ ਸੀ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਕਦੇ ਵੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸਮਝ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਅੱਜ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅੱਠ ਰਿਆਸਤਾਂ ਦੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭੇਦ ਅੰਤਿਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਭੇਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, (ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ), ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਭੇਦ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਕਹਿ ਕੇ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭੇਦ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਨਮੁਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ “ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ,” ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦੀ ਮਿਆਦ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਭੇਦ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅਨਮੁਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਖਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

The Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel was identified by inspiration as correct, but by 1901, Adventism began a process of rejecting that foundational truth, and by the 1930’s Adventism had reverted back to the old Protestant view, which claims that “the daily” represents some aspect of Christ’s sanctuary ministry. That satanic view, the Spirit of Prophecy says, came from “angels that had been expelled from heaven.” Today the correct Millerite view of “the daily,” can be seen as not only the symbol of paganism, but as the symbol of the rebellion of Adventism, which brings the strong delusion upon those who do not love the truth.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸਮਝ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੁਆਰਾ ਸਹੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ 1901 ਤੱਕ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਉਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਮੁੜ ਉਸ ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਜੋ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਕਿਸੇ ਪੱਖ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੂਤਾਂ” ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ “ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢੇ ਗਏ ਸਨ।” ਅੱਜ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਤੀਬਰ ਭਰਮ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

The Millerites were led to the correct date for the expiration of the twenty-three hundred years, and Adventism immediately after the Great Disappointment recognized increased light associated with that prophecy, but with their rejection of the “seven times,” from 1856 through 1863, and even unto this very day, they have seen no advancing light from the doctrine they claim is their central pillar and foundation. Today the “seven times” can be seen, (by those willing to see), as being directly associated with every time period of the twenty-three hundred year prophecy.

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਤੇਈਂ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਲਈ ਸਹੀ ਤਾਰੀਖ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਧੇਰੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ; ਪਰ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦੇਣ ਕਾਰਨ, 1856 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਿੱਧਾਂਤ ਵਿਚੋਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੇਂਦਰੀ ਥੰਮ੍ਹ ਅਤੇ ਨੀਂਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੀ ਜੋਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਅੱਜ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ, (ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇੱਛੁਕ ਹਨ), ਤੇਈਂ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਹਰ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

The first forty-nine years represents the cycle of the land resting every seventh year that is repeated seven times. The four hundred and ninety years represents not only a period of probation for ancient Israel, but it identifies how many years of rebellion against the command to allow the land to rest would transpire in order to accumulate a total of seventy years that the land was prevented from resting (which is the period of captivity for that very rebellion). The week Christ confirmed the covenant is structured by three and a half years to the cross and three and a half years after the cross. In that week Christ was gathering all men, for he said if he was lifted up, he would gather all men.

ਪਹਿਲੇ ਉਨੰਜਾ ਸਾਲ ਉਸ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਹਰ ਸੱਤਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਚੱਕਰ ਸੱਤ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲ ਨਾ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਪਰਖ ਦੇ ਇਕ ਅਰਸੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਸਾਲ ਬੀਤਣਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁੱਲ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ (ਅਤੇ ਉਹੀ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਲਈ ਬੰਧਵਾਸ ਦਾ ਅਰਸਾ ਹੈ)। ਜਿਸ ਹਫ਼ਤੇ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸਲੀਬ ਤੱਕ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ।

> Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. John 12:31, 32.

> ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੈ; ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਹਾਕਮ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ, ਜੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆਂਵਾਂਗਾ। ਯੂਹੰਨਾ 12:31, 32.

The twenty-five hundred and twenty days in which Christ confirmed the covenant and gathered men unto Himself, represents the twenty-five hundred and twenty years that God scattered His rebellious people, due to the quarrel of His covenant. The “seven times” carried out against the northern kingdom of Israel, represented the scattering of twenty-five hundred and twenty years that began in 723 BC and ended in 1798. The year 538, divides the two periods and creates two successive periods of twelve-hundred and sixty years. The first period representing the trampling down of the sanctuary and host by paganism, and the second the trampling down accomplished by papalism.

ਉਹ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਦਿਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਾਚੇ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਗੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਚੇ ਦੇ ਝਗੜੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਉਹ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ ਜੋ 723 BC ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਸਾਲ 538 ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਅਵਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲਗਾਤਾਰ ਦੋ ਅਵਧੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਅਵਧੀ ਪੈਗਨਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦਾ।

The “seven times,” of twenty-five hundred and twenty years against the southern kingdom that began in 677 BC, and ended in 1844, ended on October 22, 1844. It is a symbol of the curse of the covenant, and concluded by the sounding of the jubilee trumpet which was to be blown upon the Day of Atonement. The antitypical Day of Atonement that began on October 22, 1844 represents a period of time. It is the period of the Investigative Judgment, and during that period of time the jubilee trumpet associated with the sacred cycle of seven was to be sounded.

ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ,” ਜੋ 677 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। ਇਹ ਵਾਚਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਫੂਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਯੂਬਲੀ ਦੇ ਤੁਰਹੇ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਤੀਰੂਪਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਆਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੌਰਾਨ ਸੱਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਯੂਬਲੀ ਦਾ ਤੁਰਹਾ ਵਜਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> ਪਰ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਰਹੀ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗੇਗਾ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 10:7।

The sounding of the seventh Trumpet, which began on October 22, 1844, represents the Jubilee Trumpet of the sacred cycle of seven, as set forth in Leviticus twenty-five. The Millerites were ultimately correct on the dating of the twenty-three-hundred-year prophecy, and Adventism came to understand more of it just after the Great Disappointment, but Miller’s “jewel” of the period of twenty-three-hundred-years is today shining ten times brighter. Every prophetic characteristic of the seven periods represented within the period of twenty-three-hundred-years, has a direct prophetic connection with the twenty-five-hundred and twenty years (“seven times”), of Leviticus chapters twenty-five and twenty-six.

ਸੱਤਵੇਂ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਨਾਦ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਹੋਇਆ, ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਪੱਚੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸੱਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੱਕਰ ਦੀ ਯੂਬਲੀ ਤੁਰਹੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰਵਾਦੀ ਅੰਤਤੋਗਤਵਾ ਤੇਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਮਿਤੀ-ਨਿਰਧਾਰਣਾ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਸਾਬਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਦੀ ਹੋਰ ਸਮਝ ਤੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਪਰ ਅੱਜ ਇਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਤੇਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦਾ “ਮਣੀ” ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੇਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸੱਤ ਕਾਲਖੰਡਾਂ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦਾ, ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਪੱਚੀ ਅਤੇ ਛੱਬੀ ਦੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ (“ਸੱਤ ਵਾਰ”) ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧ ਹੈ।

The Millerites rejected the claim of apostate Protestantism and Catholicism that the “robbers of thy people,” who “exalted themselves,” and “fell” was a symbol of Antiochus Epiphanes, and they were correct. They knew and defended the truth that it is Rome that in God’s prophetic word is represented as the “robbers of thy people that established the vision”, not some unknown and historically insignificant Syrian king that established the vision.

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦੇ ਉਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ,” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ,” ਅਤੇ “ਡਿੱਗ ਪਏ,” ਅੰਤਿਓਕਸ ਏਪਿਫਾਨੇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਹੀ ਸਨ। ਉਹ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਵਿੱਚ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉਹ ਲੁਟੇਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ” ਰੋਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀਰੀਆਈ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।

Today the Adventist theologians teach that the “robbers of thy people” is Antiochus Epiphanes. Today, the argument which in Millerite history represented that the former covenant people who were being passed by did not, and could not, understand the vision (which is established by the correct understanding of the “robbers of thy people”), is once again being repeated by the former covenant people who are once again being passed by.

ਅੱਜ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਏਪਿਫਾਨੇਸ ਹੈ। ਅੱਜ ਉਹ ਦਲੀਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਚਾਈ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਸਨ (ਜੋ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ), ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਚਾਈ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 29:18.

The Millerites taught correctly that the twenty-five hundred and twenty years (“seven times”), of Leviticus twenty-six, was the longest and last time prophecy in the Bible, but Laodicean Adventism rejected that “jewel” in 1863, and today it can be seen, (by those who wish to see), that not only were the Millerites correct in identifying the “seven times” as the longest time prophecy in the Bible, but also that “the curse”, which is God’s indignation, was carried out against both the northern and southern kingdoms of Israel.

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਦੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ (“ਸੱਤ ਸਮੇਂ”) ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ, ਪਰ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ 1863 ਵਿੱਚ ਉਸ “ਹੀਰੇ” ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, (ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ), ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਨਾ ਕੇਵਲ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਕਿ “ਸ਼ਾਪ”, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰਕੋਪ ਹੈ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

Today the respective conclusions of those two indignations, which the book of Daniel addresses (as do other prophets), can be seen to be two bookends (first and last) of a period of forty-six years, when Christ erected the Millerite temple, as typified by the forty-six days Moses was on the mount receiving instructions for erecting the wilderness tabernacle; and by the forty-six years of Herod’s remodeling of the temple which the Pharisees referred to in their conversation with Christ about Him “resurrecting” by the cleansing of a temple that had been “destroyed” by traders and money-changers, and also by the resurrection of His human temple that was created with forty-six chromosomes. Today, the Millerite foundational truths are as correct as ever, but they are now ten times more profound.

ਅੱਜ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ (ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਵਾਂ ਵੀ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਕ੍ਰੋਧਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਚੁਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਦੇ ਦੋ ਅੰਤ-ਚਿੰਨ੍ਹ—ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖਰੀ—ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਮੰਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ; ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਉਹ ਚੁਆਲੀ ਦਿਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਮੂਸਾ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਜੰਗਲੀ ਮੰਡਪ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੁਕਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਅਤੇ ਹੇਰੋਦੇਸ ਵੱਲੋਂ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨਵੀਨੀਕਰਣ ਦੇ ਉਹ ਚੁਆਲੀ ਸਾਲ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਉਸ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ “ਜੀ ਉਠਾਉਣ” ਬਾਰੇ ਸੀ—ਉਸ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਵਪਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਦਰਾ-ਬਦਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ “ਨਸ਼ਟ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ—ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਬਾਰੇ ਵੀ, ਜੋ ਛਿਆਲੀ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮਾਂ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੱਜ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਦੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਗੰਭੀਰ ਹਨ।

Today it can be seen (by those willing to see), that when Christ introduced Himself as Palmoni (the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets) in the thirteenth verse, of Daniel chapter eight, that He was presenting the connection between a vision that represented a period of twenty-three hundred years and another vision that represented twenty-five hundred and twenty years. When the relation of these two prophetic periods is recognized, it can be seen that they are directly connected with the twelve-hundred-and-sixty-years of papal rule, which in turn is connected with the twelve-hundred-and-ninety-years of Daniel twelve and also the thirteen-hundred-and-thirty-five-years of the same verse.

ਅੱਜ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਵੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ), ਕਿ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਤੇਰਹੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਲਮੋਨੀ (ਅਦਭੁੱਤ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਭੇਤਾਂ ਦਾ ਗਿਣਨਹਾਰ) ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਰਸ਼ਨ ਜੋ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਅਵਧੀਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸੇ ਆਇਤ ਦੇ ਤੇਰਾਂ ਸੌ ਪੈਂਤੀ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ।

The are many more direct connections of prophetic periods that are associated with the two visions of verses thirteen and fourteen of Daniel eight, but they are only recognized by those who wish to see. But today, beyond the connections of all the time periods that are brought together by the two visions is the revelation of the name of Palmoni (the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets). The Millerites were correct on the two verses, but limited, and today Adventism is simply in complete and utter darkness.

ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠ ਦੀਆਂ ਤੇਰਹੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਹੀਂ ਆਯਤਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਅਵਧੀਆਂ ਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੇ ਸੰਬੰਧ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਅੱਜ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਮੂਹ ਸਮੇਂ-ਕਾਲਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਾਲਮੋਨੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੈ (ਅਦਭੁਤ ਗਿਣਣਹਾਰ, ਜਾਂ ਭੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਣਣਹਾਰ)। ਮਿਲਰਾਈਟ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਆਯਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਸਨ, ਪਰ ਸੀਮਿਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਸਿਰਫ਼ ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਘੋਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 29:9–12.

> ਠਹਿਰੋ ਅਤੇ ਅਚੰਭਾ ਕਰੋ; ਪੁਕਾਰੋ ਅਤੇ ਚੀਖੋ: ਉਹ ਮੱਤੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਦਾਖਰਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਲੜਖੜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉੰਡੇਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ; ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ, ਦਰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਬਾਣੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ; ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੁਹਰਬੰਦ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵਿਦਿਆਹੀਣ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ; ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵਿਦਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਯਸਾਯਾਹ 29:9–12.

Sister White identifies that William Miller was given “great light” upon the book of Revelation, but his understanding of chapters twelve, thirteen, seventeen and eighteen of Revelation was, quite simply, not correct. Those incorrect understandings are not represented upon the two sacred charts, but what is represented from the book of Revelation, chapter nine, is the “jewel” that Islam is represented by the three Woes.

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ “ਮਹਾਨ ਜੋਤ” ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ, ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ, ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ, ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ, ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਗਲਤ ਸਮਝਾਂ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ “ਰਤਨ” ਹੈ ਕਿ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਾਇਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> “Preachers and people have looked upon the book of Revelation as mysterious and of less importance than other portions of the Sacred Scriptures. But I saw that this book is indeed a revelation given for the especial benefit of those who should live in the last days, to guide them in ascertaining their true position and their duty. God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Early Writings, 231.

> “ਉਪਦੇਸ਼ਕਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਨੂੰ ਰਹੱਸਮਈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਮਹੱਤਵ ਵਾਲੀ ਸਮਝਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਪੋਥੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇੱਕ ਪਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਣਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵੱਲ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ ਬਖ਼ਸ਼ੀ।” Early Writings, 231.

The expression “great light” in the writings of Sister White is very informative. Miller understood the churches, seals and trumpets of Revelation, for holy angels “directed his mind” on these subjects. The “great light” given to Miller was represented on the two sacred tables, and the doctrinal truths that were the “great light” were identified in his dream as “jewels”. Adventism was given that “great light” and began covering it up with counterfeit jewels beginning in 1863. The principle of “light” is that “light” is what Christ uses to judge a person or a people.

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ “great light” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀਪਰਕ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ, ਮੁਹਰਾਂ ਅਤੇ ਤੂਰਹੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ “ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ” ਸੀ। ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉਹ “great light” ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤਕ ਸੱਚਾਈਆਂ ਜੋ “great light” ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ “ਜਵਾਹਰਾਂ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਉਹ “great light” ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 1863 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਜਾਲੀ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਢੱਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। “light” ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ “light” ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਮਸੀਹ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਲੋਕ-ਸਮੂਹ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Not only does “light” judge a people, but the “light” which they could have had if they had not resisted (as they did in 1856, as only one of many examples). The other attribute associated with “light,” is that the “light” that is rejected produces a corresponding degree of darkness. Adventism rejected and covered up the “great light” given by God to Miller that represents the foundations of Adventism.

ਕੇਵਲ “ਚਾਨਣ” ਹੀ ਕਿਸੇ ਲੋਕ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਹ “ਚਾਨਣ” ਵੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1856 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅਨੇਕਾਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੈ)। “ਚਾਨਣ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਦੂਜਾ ਗੁਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ “ਚਾਨਣ” ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਮਾਤਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਉਸ “ਵੱਡੇ ਚਾਨਣ” ਨੂੰ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਓਹਲੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had “great light:” ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “ਜੋ ਬਾਹਰੀ ਪੱਖ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਵੱਡਾ ਚਾਨਣ” ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਾ ਦੁਖੀ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੱਕੇ-ਬੱਕੇ ਹਨ।’ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਆਪਣੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਮਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹੀ ਲਿਆਵਾਂਗਾ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬੁਲਾਇਆ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬੋਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਸੁਣਿਆ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੁਰਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਚੁਣਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾ ਸੀ।’ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਭਰਮ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਨੂੰ ਮੰਨਣ,’ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਾਏ ਜਾਣ,’ ‘ਸਗੋਂ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ।’ ਯਸਾਯਾਹ 66:3, 4; 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:11, 10, 12.”

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have “once known the truth,” mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “ਸਵਰਗੀ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ‘ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਭ੍ਰਮ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਸਕੇ—ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰੀ ਨੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਹਾਇ, ਇਹ ਇਕ ਵੱਡਾ ਧੋਖਾ ਹੈ, ਇਕ ਮੋਹਕ ਭ੍ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਸੀ,” ਭਗਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮਝ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਹ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਹਨ, ਸੰਪਤੀ ਨਾਲ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜਦਕਿ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Laodicea, which Adventism became in 1856, represents those who once were given “great light,” but are destined to receive the “strong delusion” of Second Thessalonians, while all the time believing the false foundation they have erected through the introduction of counterfeit coins and jewels is ordained of God, but actually it is a foundation that is built upon sand. Adventism is “a church that has had great light, great evidence”, but is a “church” that has discarded “the message the Lord” has “sent”, and has since received “the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories”.

ਲਾਓਦੀਕਿਆ, ਜੋ 1856 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ “ਵੱਡਾ ਚਾਨਣ” ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਜੋ ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਦੀ “ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਭੁੱਲ” ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਾਲੀ ਸਿੱਕਿਆਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਝੂਠੀ ਨੀਂਹ ਖੜੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਠਹਿਰਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਐਸੀ ਨੀਂਹ ਹੈ ਜੋ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ “ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਚਾਨਣ, ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ”, ਪਰ ਇਹ ਐਸੀ “ਕਲੀਸਿਆ” ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ “ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ” ਨੇ “ਭੇਜਿਆ” ਸੀ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ “ਸਭ ਤੋਂ ਅਤਾਰਕਿਕ ਦਾਅਵੇ, ਝੂਠੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ” ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਹਨ।

> “Unsanctified ministers are arraying themselves against God. They are praising Christ and the god of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’ Let all who read these lines, take heed. Satan has made his boast of what he can do. He thinks to dissolve the unity which Christ prayed might exist in His church. He says, ‘I will go forth and be a lying spirit to deceive those that I can, to criticize, and condemn, and falsify.’ Let the son of deceit and false witness be entertained by “a church that has had great light,” great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories. Satan laughs at their folly, for he knows what truth is.

> “ਅਪਵਿੱਤਰ ਸੇਵਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ‘ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ।’ ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪੰਕਤੀਆਂ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋਵੇ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਘਮੰਡ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਏਕਤਾ ਲਈ ਮਸੀਹ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਭੰਗ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਨਿਕਲਾਂਗਾ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਠੱਗ ਸਕਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ, ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ, ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਮਿਥਿਆ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਝੂਠੀ ਆਤਮਾ ਬਣਾਂਗਾ।’ “ਇੱਕ ਐਸੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮਿਲੀ ਹੈ,” ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਠੱਗੀ ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਲੀਸਿਯਾ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇਗੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਣਉਚਿਤ ਦਾਅਵਿਆਂ, ਝੂਠੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਰਖਤਾ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ।”

> “Many will stand in our pulpits with the torch of false prophecy in their hands, kindled from the hellish torch of Satan. If doubts and unbelief are cherished, the faithful ministers will be removed from the people who think they know so much. ‘If thou hadst known,’ said Christ, ‘even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes.’

> “ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਮੰਚਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਝੂਠੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਮਸ਼ਾਲ ਲੈ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਨਰਕਮਈ ਮਸ਼ਾਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੇ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ-ਪੋਸਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸੇਵਕ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਜੇ ਤੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇਸ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ! ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਈਆਂ ਹਨ।’”

> “Nevertheless, the foundation of God standeth sure. The Lord knoweth them that are His. The sanctified minister must have no guile in his mouth. He must be open as the day, free from every taint of evil. A sanctified ministry and press will be a power in flashing the light of truth on this untoward generation. Light, brethren, more light we need. Blow the trumpet in Zion; sound an alarm in the holy mountain. Gather the host of the Lord, with sanctified hearts, to hear what the Lord will say unto His people; for He has increased light for all who will hear. Let them be armed and equipped, and come up to the battle—to the help of the Lord against the mighty. God Himself will work for Israel. Every lying tongue will be silenced. Angels’ hands will overthrow the deceptive schemes that are being formed. The bulwarks of Satan will never triumph. Victory will attend the third angel’s message. As the Captain of the Lord’s host tore down the walls of Jericho, so will the Lord’s commandment-keeping people triumph, and all opposing elements be defeated. Let no soul complain of the servants of God who have come to them with a heaven-sent message. Do not any longer pick flaws in them, saying, ‘They are too positive; they talk too strongly.’ They may talk strongly; but is it not needed? God will make the ears of the hearers tingle if they will not heed His voice or His message. He will denounce those who resist the word of God.

> “ਤਥਾਪਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨੇਹ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਅਡੋਲ ਖੜੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੇਵਕ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਪਟ ਨਾ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਦਿਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਹਰ ਦਾਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੇਵਕਾਈ ਅਤੇ ਛਾਪਾਖਾਨਾ ਇਸ ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉੱਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਜੋਤਿ ਚਮਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਣਗੇ। ਜੋਤਿ, ਭਰਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਜੋਤਿ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਤੁਰਹੀ ਵਜਾਓ; ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਧੁਨ ਉਠਾਓ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸੁਣ ਸਕਣ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਕੀ ਕਹੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਲਈ ਵੱਧੀ ਹੋਈ ਜੋਤਿ ਰੱਖੀ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣਣਗੇ। ਉਹ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਅਤੇ ਸਜਜਿਤ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਆਉਣ—ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪ ਹੀ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਹਰ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਜੀਭ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਉਹਨਾਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦੇਣਗੇ ਜੋ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਿਲੇ ਕਦੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਜਿੱਤ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਯਰੀਹੋ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਤੱਤ ਹਰਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਾ ਕਰੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸਵਰਗ-ਭੇਜਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਖੋਟ ਨਾ ਲੱਭੋ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ‘ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹਨ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਤੀਖ਼ੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।’ ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਤੀਖ਼ੇ ਤੌਰ ਤੇ ਬੋਲਣ; ਪਰ ਕੀ ਇਸ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ? ਜੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਝਣਕਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।”

> “Satan has laid every measure possible that nothing shall come among us as a people to reprove and rebuke us, and exhort us to put away our errors. But there is a people who will bear the ark of God. Some will go out from among us who will bear the ark no longer. But these cannot make walls to obstruct the truth; for it will go onward and upward to the end. In the past God has raised up men, and He still has men of opportunity waiting, prepared to do His bidding—men who will go through restrictions which are only as walls daubed with untempered mortar. When God puts His Spirit upon men, they will work. They will proclaim the word of the Lord; they will lift up their voice like a trumpet. The truth will not be diminished or lose its power in their hands. They will show the people their transgressions, and the house of Jacob their sins.” Testimonies to Ministers, 409–411.

> “ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਹਰ ਸੰਭਵ ਉਪਾਇ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਇੱਕ ਲੋਕ ਵਜੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਐਸਾ ਨਾ ਆਵੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਤਾੜਨਾ ਦੇਵੇ, ਝਿੜਕੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਤਿਆਗਣ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਵੇ। ਪਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਲੋਕ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੰਦੂਕ ਢੋਵੇਗਾ। ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਫਿਰ ਸੰਦੂਕ ਨਹੀਂ ਢੋਣਗੇ। ਪਰ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਧਾਂ ਨਹੀਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅੰਤ ਤਕ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਵਧਦੀ ਹੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਕੇ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ—ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹੋਏ ਲੰਘ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਕੇਵਲ ਬੇਮਿਆਰੀ ਗਾਰੇ ਨਾਲ ਲਿਪੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕੰਧਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਰਜ ਕਰਨਗੇ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਬਚਨ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨਗੇ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਰਸਿੰਗੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਕਰਨਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਨਾ ਘਟੇਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਗੁਆਏਗੀ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਦਿਖਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ।” Testimonies to Ministers, 409–411.

To identify the satanic symbol of “the daily” as a symbol of Christ is to praise “Christ and the god of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’” The truths represented in Miller’s dream as “jewels”, and also graphically illustrated upon the two sacred tables, are the “great light,” which Miller was given, and that Adventism has rejected.

“ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਣਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ “ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਇਕੋ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ‘ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਬਰੱਬਾਸ।’” ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ “ਰਤਨਾਂ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਰੂਪਕਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹੀ ਉਹ “ਮਹਾਨ ਜੋਤ” ਹਨ, ਜੋ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

They profess to be praising Christ with a satanic symbol, and claim they are standing upon the foundation of God, when it is a counterfeit foundation that brings strong delusion to all who take their stand upon that faulty doctrinal structure. There is nothing new under the sun, and modern Israel is simply walking in the prophetic footsteps of ancient Israel.

ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਕ ਜਾਲੀ ਨੀਂਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਖ਼ਰਾਬ ਸਿਧਾਂਤਕ ਢਾਂਚੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਹੇਠਾਂ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਪੈਰਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

> “One matter burdens my soul: The great lack of the love of God, which has been lost through continued resistance of light and truth, and the influence of those who have been engaged in active labor, who, in the face of evidence piled upon evidence, have exerted an influence to counteract the work of the message God has sent. I point them to the Jewish nation and ask, Must we leave our brethren to pass over the same path of blind resistance, till the very end of probation? If ever a people needed true and faithful watchmen, who will not hold their peace, who will cry day and night, sounding the warnings God has given, it is Seventh-day Adventists. Those who have had great light, blessed opportunities, who, like Capernaum, have been exalted to heaven in point of privilege, shall they by non-improvement be left to darkness corresponding to the greatness of the light given?

> “ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਭਾਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਘਾਟ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਰੋਧ ਕਾਰਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਸਰਗਰਮ ਮਿਹਨਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ—ਉਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਬੂਤ ਉੱਤੇ ਸਬੂਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਫਲ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਦੀ ਹਾਂ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਓਹੀ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੇ ਜਾਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਈਏ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕ੍ਰਿਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਤ ਤੱਕ? ਜੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਚੌਕੀਦਾਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਜੋ ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹਿਣ, ਜੋ ਦਿਨ ਰਾਤ ਪੁਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਅਸੀਸਤ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਕਫਰਨਹੂਮ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਉੱਚੇ ਚੁੱਕੇ ਗਏ ਹਨ—ਕੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਨਾ ਲੈਣ ਕਾਰਨ, ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ?”

> “I wish to plead with our brethren who shall assemble at the General Conference to heed the message given to the Laodiceans. What a condition of blindness is theirs! This subject has been brought to your notice again and again, but your dissatisfaction with your spiritual condition has not been deep and painful enough to work reform. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ The guilt of self-deception is upon our churches. The religious life of many is a lie.” Manuscript Releases, volume 16, 106, 107.

> “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਉਹਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਜਨਰਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਧਤਾ ਦੀ ਕੀ ਹੀ ਦਇਆਨੀਆ ਹਾਲਤ ਹੈ! ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਵਾਰੰਵਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਿਕ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਇਨੀ ਡੂੰਘੀ ਅਤੇ ਪੀੜਾਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਕਿ ਸੁਧਾਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰ ਸਕੇ। ‘ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਧਨਵਾਨ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦੁਖੀ, ਦਇਆਜੋਗ, ਕੰਗਾਲ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਨੰਗਾ ਹੈਂ।’ ਆਤਮ-ਛਲ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਸਾਡੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਝੂਠ ਹੈ।” Manuscript Releases, volume 16, 106, 107.

“Capernaum” was the city which Jesus chose as his own city.

“ਕਫਰਨਹੂਮ” ਉਹ ਨਗਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।

> “At Capernaum Jesus dwelt in the intervals of His journeys to and fro, and it came to be known as ‘His own city.’ It was on the shores of the Sea of Galilee, and near the borders of the beautiful plain of Gennesaret, if not actually upon it.” The Desire of Ages, 252.

> “ਕਫ਼ਰਨਹੂਮ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅੰਤਰਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ‘ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ’ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਗਲੀਲ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇਨੇਸਰਤ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਮੈਦਾਨ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਜੇ ਉਸੇ ਉੱਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ।” The Desire of Ages, 252.

Christ chose Capernaum as he had chosen Jerusalem of old.

ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਫਰਨਹੂਮ ਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੁਣਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।

> And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there. 1 Kings 11:36.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੋਤ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਾਊਦ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਇੱਕ ਦੀਵਾ ਰੱਖੇ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਾਂ। 1 Kings 11:36.

Christ chose Adventism as his city in 1844, and by 1863, Adventism had rebuilt the city of “Jericho”, a symbol of Laodicean comfort and affluency. As with ancient Israel, so too, with modern Israel. Adventism believes they are the citizens of God’s special city, but they have rejected the “great light” that provides the evidence of citizenship. Like unto Shilo, in the time of Eli, Hophni and Phineas, Adventism will be judged according to the “great light” they were given opportunity to receive.

ਮਸੀਹ ਨੇ 1844 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ 1863 ਤੱਕ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ “ਯਰੀਹੋ” ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਵੀ ਹੈ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਇਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ “ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ” ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜੋ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੀਲੋ ਵਾਂਗ, ਏਲੀ, ਹੋਫਨੀ ਅਤੇ ਫੀਨਹਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦਾ ਨਿਆਂ ਉਸ “ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ” ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> “Among the professed children of God, how little patience has been manifested, how many bitter words have been spoken, how much denunciation has been uttered against those not of our faith. Many have looked upon those belonging to other churches as great sinners, when the Lord does not thus regard them. Those who look thus upon the members of other churches, have need to humble themselves under the mighty hand of God. Those whom they condemn may have had but little light, few opportunities and privileges. If they had had the light that many of the members of our churches have had, they might have advanced at a far greater rate, and have better represented their faith to the world. Of those who boast of their light, and yet fail to walk in it, Christ says, ‘But I say unto you, It shall be more tolerable for Tyre and Sidon at the day of judgment, than for you. And thou, Capernaum [Seventh-day Adventists, who have had great light], which art exalted unto heaven [in point of privilege], shalt be brought down to hell: for if the mighty works, which have been done in thee, had been done in Sodom, it would have remained until this day. But I say unto you, That it shall be more tolerable for the land of Sodom in the day of judgment, than for thee.’ At that time Jesus answered and said, ‘I thank thee, O Father, Lord of heaven and earth, because thou hast hid these things from the wise and prudent [in their own estimation], and hast revealed them unto babes.’

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮਧਾਰੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਧੀਰਜ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿੰਨੇ ਕੜਵੇ ਬਚਨ ਬੋਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿੰਨੀ ਨਿੰਦਾ ਉਚਾਰੀ ਗਈ ਹੈ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਸਮਝਿਆ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ। ਜੋ ਲੋਕ ਹੋਰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਹੱਥ ਹੇਠ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਥੋੜ੍ਹੇ ਮੌਕੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਮੈਂਬਰਾਂ ਕੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਘਮੰਡ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਮਸੀਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਸੂਰ ਅਤੇ ਸੀਦੋਨ ਦਾ ਹਾਲ ਹੋਰ ਸਹਿਣਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਹੇ ਕਫਰਨਾਹੂਮ [ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਹੈ], ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ [ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਪੱਖੋਂ], ਤੂੰ ਪਾਤਾਲ ਤੱਕ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਸੋਦੋਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਜ ਤੱਕ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਸੋਦੋਮ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਹਾਲ ਹੋਰ ਸਹਿਣਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ।’ ਉਸ ਵੇਲੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ‘ਹੇ ਪਿਤਾ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਤੋਂ [ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਮਾਨ ਵਿੱਚ] ਲੁਕਾ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਲਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।’”

> “‘And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim.’

> “‘ਅਤੇ ਹੁਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਉੱਠ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਸੁਣਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਘਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਸ਼ੀਲੋਹ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਕੱਢ ਸੁੱਟਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਅਰਥਾਤ ਅਫ਼ਰਾਈਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ, ਕੱਢ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ।’”

> “The Lord has established among us institutions of great importance, and they are to be managed, not as worldly institutions are managed, but after God’s order. They are to be managed with an eye single to his glory, that by all means perishing souls may be saved. To the people of God the testimonies of the Spirit have come, and yet many have not taken heed to reproofs, warnings, and counsels.

> “ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉੱਤੇ ਹੀ ਇਕਾਗ੍ਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰੱਖ ਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਸੰਭਵ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਉੱਧਾਰ ਹੋ ਸਕੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਤਥਾਪਿ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਤਾੜਨਾਵਾਂ, ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।”

> “‘Here now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not: fear ye not me saith the Lord: will ye not tremble at my presence, which have placed the sand for the bound of the sea by a perpetual degree, that it cannot pass it: and though the waves thereof toss themselves, yet can they not prevail; though they roar, yet can they not pass over it? but this people hath a revolting and a rebellious heart; they are revolted and gone. Neither say they in their heart, Let us now fear the Lord our God, that giveth rain, both the former and the latter, in his season: he reserveth unto us the appointed weeks of the harvest. Your iniquities have turned away these things, and your sins have withholden good things from you. . . . They judge not the cause, the cause of the fatherless, yet they prosper; and the right of the needy do they not judge. Shall I not visit for these things? saith the Lord; shall not my soul be revenged on such a nation as this?’

> “‘ਹੁਣ ਇਹ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮੂਰਖ ਲੋਕੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਮਝ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਵੇਖਦੇ ਨਹੀਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਪਰ ਸੁਣਦੇ ਨਹੀਂ: ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਡਰੋਗੇ? ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕੰਬੋਗੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਲਈ ਰੇਤ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੱਦ ਠਹਿਰਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਲੰਘ ਨਾ ਸਕੇ; ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਉੱਛਲਣ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗੱਜਣ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਦੀਆਂ? ਪਰ ਇਸ ਲੋਕ ਦਾ ਮਨ ਫਿਰ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਾਗੀ ਹੈ; ਉਹ ਮੁੜ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ, ਆਓ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੈ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲੀ ਵੀ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵੀ: ਉਹ ਕੱਟੀ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਹਫ਼ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਬਦਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਰੋਕ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ.... ਉਹ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਨਾਥ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਨਿਆਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਫਲਦੇ-ਫੂਲਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਦਾ ਨਿਆਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਕੀ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਦੰਡ ਨਾ ਦੇਵਾਂ? ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਕੀ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਅਜਿਹੀ ਕੌਮ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਨਾ ਲਵੇ?’”

> “Shall the Lord be compelled to say, ‘Pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee’? ‘Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain. . . . Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth?’” Review and Herald, August 1, 1893.

> “ਕੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ, ‘ਤੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੁਕਾਰ ਜਾਂ ਬੇਨਤੀ ਉਠਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਿਫ਼ਾਰਿਸ਼ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਂਗਾ’? ‘ਇਸ ਲਈ ਵਰਖਾ ਰੋਕ ਲਈ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.... ਕੀ ਤੂੰ ਹੁਣ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਨਹੀਂ ਪੁਕਾਰੇਂਗਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈਂ?’” Review and Herald, August 1, 1893.

We will continue our consideration of the “great light” that was given to William Miller on the book of Revelation in the next article.

ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ “ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ” ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “When Christ came into the world to exemplify true religion, and to exalt the principles that should govern the hearts and actions of men, falsehood had taken so deep a hold upon those who had had so great light, that they no longer comprehended the light, and had no inclination to yield up tradition for truth. They rejected the heavenly Teacher, they crucified the Lord of glory, that they might retain their own customs and inventions. The very same spirit is manifested in the world today. Men are averse to investigating truth, lest their traditions should be disturbed, and a new order of things should be brought in. There is with humanity a constant liability to err, and men are naturally inclined to highly exalt human ideas and knowledge, while the divine and eternal is not discerned or appreciated.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

> “ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਥਾਪਣ ਲਈ ਆਏ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਝੂਠ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਐਸਾ ਡੂੰਘਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੀ ਨਾ ਸਨ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਸਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਝਾਨ ਨਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਘੜਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖ ਸਕਣ। ਇਹੀ ਆਤਮਾ ਅੱਜ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਸੱਚ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕਤਰਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿਗੜ ਜਾਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਕ੍ਰਮ ਲਾਗੂ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਭਟਕਣ ਦੀ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਸੰਭਾਵਨਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਭਾਵਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵੱਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੋਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” Counsels on Sabbath School Work, 47.

Back to Articles