Article

# The Book of Daniel - Number Six

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਸੰਖਿਆ ਛੇ

Jehoiakim

ਯਹੋਇਆਕੀਮ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 1, 2023

Formats

PDF
Word

The books of Daniel and Revelation are the same book, in the same sense that the Bible is one book, consisting of the Old Testament and the New Testament.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਹਨ, ਉਸੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ।

> “The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. The one testifies of a Saviour to come, while the other testifies of a Saviour that has come in the manner predicted by the prophets. In order to appreciate the plan of redemption, the Scripture of the Old Testament must be thoroughly understood. It is the glorified light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Jesus are a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found in the prophecies of the Old Testament compared with the history of the New. Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me.’ At that time there was no other scripture in existence save that of the Old Testament; so the injunction of the Saviour is plain.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.

> “ਯਿਸੂ ਦੇ ਜੀਵਨ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਵਿੱਚ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਸਾਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਮਸੀਹ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਵਿੱਚ ਉਤਨੀ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਵਿੱਚ। ਇੱਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਦੂਜਾ ਉਸ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਬੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਆ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣਾ ਅਤਿ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਨਬੂਵਤੀ ਅਤੀਤ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾਮਈ ਜੋਤ ਹੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਉਸ ਦੀ ਦਿਵਯਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹਨ; ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਪ੍ਰਮਾਣ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਨਬੂਵਤਾਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਨੰਤ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।’ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦਾ ਇਹ ਹੁਕਮ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ।” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.

The strongest evidence of who and what Christ is, is when the prophecies of the Old Testament are compared with the fulfillment of those prophecies in the history of the New Testament. So too, with the relationship of the books of Daniel and Revelation.

ਮਸੀਹ ਕੌਣ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕੀ ਹੈ—ਇਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਬਲ ਪ੍ਰਮਾਣ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ।

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation.” Acts of the Apostles, 585.

> “ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੂਰਕ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਹੈ।” Acts of the Apostles, 585.

The word “complement” means to bring to perfection. The fulfillment of the prophecies of the Old Testament were “the strongest” “proof” of Christ’s “divinity.” The strongest evidence of the divinity of the prophecies in the book of Daniel, are the fulfillment of those prophecies as represented in the book of Revelation. The prophecies in Daniel are continued in the book of Revelation, and they are brought to perfection in the last days, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed.

“Complement” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਲਿਆਉਣਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਮਸੀਹ ਦੀ “ਦਿਵ੍ਯਤਾ” ਦਾ “ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ” “ਪਰਮਾਣ” ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਬੂਤ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਇੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਪੁਸਤਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਪੁਸਤਕ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਲੇਖਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਘਟਣੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ, ਰਹੱਸਮਈ ਅਤੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਜੋ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਰਿਣਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ।” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. Daniel 1:1.

> ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਘੇਰਾ ਪਾ ਲਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 1:1.

The first verse of the book of Daniel has a wealth of prophetic information when rightly considered. We will begin our consideration with Jehoiakim.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਅਪਾਰ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਨਿਹਿਤ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਵਿਚਾਰ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂਗੇ।

Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah. As such, he represents the first angel’s message. His son Jehoiachin, who was also known as Jeconiah or Coniah, represented the second angel’s message. Jehoiachin was followed by Zedekiah, the last of the three final kings of Judah. Zedekiah represents the third angel’s message. There are several prophetic witnesses that uphold that Jehoiakim is a symbol of the first angel’s message. It is important to understand these proofs, for it identifies that the first verse of chapter one of Daniel is identifying the first angel’s message, and that fact is an anchor that allows the first chapter to be understood as the first angel’s message of Revelation fourteen. We will begin in second Chronicles.

ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਪਹਿਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਹੋਯਾਕੀਨ, ਜੋ ਯਕੋਨਯਾਹ ਜਾਂ ਕੋਨਯਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਯਹੋਯਾਕੀਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਦਕੀਆ ਆਇਆ, ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਤਿਮ ਸੀ। ਸਿਦਕੀਆ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਵਾਹੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਇਤ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੱਥ ਇੱਕ ਲੰਗਰ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਚੌਦਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਸਮਝਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦੂਜਾ ਇਤਿਹਾਸ-ਵ੍ਰਿਤਾਂਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂਗੇ।

> And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. 2 Chronicles 36:20, 21.

> ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਤਲਵਾਰ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ ਕਰਕੇ ਲੈ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸੇਵਕ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਰਾਜਕਾਲ ਨਾ ਆ ਗਿਆ; ਤਾਂ ਜੋ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਬਤਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਨਾ ਮਾਣ ਲਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਉਜਾੜ ਪਿਆ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਸਬਤ ਮਨਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ। 2 ਇਤਿਹਾਸ 36:20, 21.

The captivity in Babylon for seventy years was so the land could enjoy the sabbaths that had not been fulfilled in agreement with Leviticus twenty-five. Seventy years of sabbaths amounts to four hundred and ninety years, that ancient Israel had disregarded the direction of Leviticus twenty-five. Four hundred and ninety years of rebellion preceded seventy years of captivity. At the ending of the four hundred and ninety years, three kings would be placed into subjection by Nebuchadnezzar.

ਲੇਵੀਆਂ ਪੱਚੀ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਸੱਬਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਧਰਤੀ ਲੈ ਸਕੇ, ਇਸ ਲਈ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬੰਦੀਵਾਸਤਾ ਹੋਈ। ਸੱਬਤਾਂ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਲੇਵੀਆਂ ਪੱਚੀ ਦੀ ਹਿਦਾਇਤ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬੰਦੀਵਾਸਤਾ ਆਈ। ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੁਆਰਾ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਅਧੀਨਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣਗੇ।

At the end of the seventy years of captivity, the Lord raised up Cyrus, who was the first of the three kings that would decree that Israel could return and rebuild Jerusalem. Artaxerxes was the third of those three kings and he made the third decree in 457 BC. The third decree began the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, and verse fourteen. In 1798, the first end of the indignation ended, the book of Daniel was unsealed and the first of the three angels arrived. The third angel arrived on October 22, 1844.

ਬੰਦੀਵਾਸ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕੁਰਸ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਰਤਖ਼ਸ਼ਸ਼ਤਾ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ 457 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। ਤੀਜੇ ਹੁਕਮ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ, ਆਇਤ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ। 1798 ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਤ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਮੁਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਤੀਜਾ ਦੂਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।

The three last kings of Judah were all confronted by Nebuchadnezzar, and at Jehoiakim’s captivity, the seventy years began. It continued until Babylon was destroyed, and the general (Cyrus) that had destroyed Babylon, and who shortly thereafter became the king, passed the first of three decrees. The third decree began the prophecy of the evenings and mornings that ended with the arrival of the third of three angels. Christ always identifies the end with the beginning.

ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਦੀ ਬੰਦੀਵਾਈ ਤੋਂ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇਹ ਬਾਬਲ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੈਨਾਪਤੀ (ਕੋਰਸ) ਨੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਤਿੰਨ ਹੁਕਮਨਾਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। ਤੀਸਰੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਾਂ ਅਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਸਰੇ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਮਸੀਹ ਸਦਾ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।

The beginning of the seventy years took place with Nebuchadnezzar’s first attack against Jerusalem. The ending of the seventy years was marked by the destruction of Babylon. The final and complete destruction of Jerusalem was brought upon the third of three kings who had all been attacked by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem was progressive. The last three kings represent one prophetic symbol, in the sense that they all had been attacked by Nebuchadnezzar. They typified the three decrees that were all one symbol, as were the three angels at the end of the twenty-three hundred days.

ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਬਾਬਲ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੋਇਆ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਸਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਹੋਇਆ। ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਫਰਮਾਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਜੋ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਹੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੇਈਂ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤ ਸਨ।

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12-26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [‘decree,’ margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> “ਅਜ਼ਰਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਆਯਤਾਂ 12-26। ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਰਤਖ਼ਸ਼ਸਤਾ ਵੱਲੋਂ 457 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਅਜ਼ਰਾ 6:14 ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਘਰ ‘ਕੁਰਸ਼, ਦਾਰਿਯਾਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਫਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਰਤਖ਼ਸ਼ਸਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ [ਹਾਸੀਆ: “ਫਰਮਾਨ”] ਅਨੁਸਾਰ’ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ, ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ, ਉਸ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਸੰਪੂਰਣਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ 2300 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸੀ। 457 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਨੂੰ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਸਮਾਂ ਜਦੋਂ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਆਗਿਆ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਸੱਤਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਹਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਦਿੱਸੀ।” The Great Controversy, 326.

Sister White identifies that the three decrees were necessary for the perfection of the prophecy. She defines their relation to each other, and in so doing, identifies the grammatical characteristics of the Hebrew word “truth.” She says the first decree originated, the second decree reaffirmed, and the third decree completed “every specification of the prophecy concerning the seventy weeks.” The Hebrew word “truth” is created by the combination of the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. The first decree originated, the second reaffirmed and the last decree completed the prophecy. The three decrees contain the signature of Alpha and Omega, and they were fulfilled at the end of the seventy-year prophecy of the captivity in Babylon, even though the third decree arrived well after the seventy years ended. The three decrees were progressive, and though they were three decrees, they were still one prophetic symbol.

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ ਉਹ ਤਿੰਨ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਅਤਿਅਵਸ਼ਕ ਸਨ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚ” ਦੀਆਂ ਵਿਆਕਰਣਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਦੂਜੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਨੇ ਪੁਨਰ-ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਨੇ “ਸਤੱਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਹਰ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ” ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚ” ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਦੂਜੇ ਨੇ ਪੁਨਰ-ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਹੁਕਮਨਾਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਬਲ ਦੀ ਕੈਦ ਦੀ ਸਤੱਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਭਾਵੇਂ ਤੀਜਾ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਸਤੱਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਬਾਅਦ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਕ੍ਰਮਿਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਸਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ।

The first angel arrived in 1798, the second angel arrived in the spring of 1844, and the third angel arrived on October 22, 1844. Those three angels are one prophetic symbol, representing the everlasting gospel of Revelation chapter fourteen.

ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ 1798 ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਦੂਜਾ ਦੂਤ 1844 ਦੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਦੂਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਆਇਆ। ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਦੂਤ ਇੱਕ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਚੌਦਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> “ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੀਸਰੇ ਦੇ ਐਲਾਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ; ਪਰ ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਇਹ ਅਤਿਅੰਤ ਅਵਸ਼ਯਕ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੁਣਾਏ ਜਾਣ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਲਮ ਅਤੇ ਵਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਇਸ ਐਲਾਨ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾਉਣਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੀਜਾ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਣੇ ਹਨ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।” Selected Messages, book 2, 104, 105.

The last three kings of Judah were one symbol, for they were all brought into various degrees of subjection by the king of Babylon. The last three kings of Judah, the three decrees and the three angels, though distinctly three are also represented as one prophetic symbol.

ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਇੱਕ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਧਰਾਂ ਤੱਕ ਅਧੀਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ, ਤਿੰਨ ਫ਼ਰਮਾਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤ, ਭਾਵੇਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਹਨ, ਤੌ ਭੀ ਇੱਕ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ।

The last three kings are part of the prophetic setting of the beginning of the prophecy of seventy years of captivity, and as such they become part of the beginning that illustrates the end of the seventy years of captivity. The captivity began with the progressive subjection of three kings, ending with the destruction of the kingdom and its capital city. The end of the prophecy marks the destruction of the nation and capital of Babylon, which marks the arrival of the three progressive decrees. The beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy is marked by three progressive decrees, and it illustrates the ending of the twenty-three hundred year prophecy, which consists of three progressive messages.

ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬੰਧਵਾਈ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਆਰੰਭ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬੰਧਵਾਈ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬੰਧਵਾਈ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਅਧੀਨਤਾ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਅੰਤ ਬਾਬਲ ਦੀ ਕੌਮ ਅਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਹੁਕਮਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

The three angels, and their respective three messages, had been typified by three kings and their three progressive decrees. The three kings that proclaimed their respective three decrees had been typified by three progressive kings, who had each presented their messages of rebellion against Nebuchadnezzar. Three messages of rebellion, typified three decrees, that in turn typified three messages. One begins the prophecy of seventy years, that in turn ends with the beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy, that ends at the arrival of the third angel in 1844. The seventy years that the land was to enjoy its Sabbath cannot be separated from October 22, 1844.

ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਤਿੰਨ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਰਾਜ-ਆਗਿਆਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ-ਆਪਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰਾਜ-ਆਗਿਆਵਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਰਾਜ-ਆਗਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਦਰਸਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਦਰਸਾਇਆ। ਇੱਕ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਤਰ ਸਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਬਤ ਮਾਣਣਾ ਸੀ, 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ।

Jehoiakim represents Cyrus’ first decree and also the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Beyond this, the three witnesses of the last three Judean kings, the three decrees and the three angel’s messages, provide precise information of the symbol of Jehoiakim, for the prophetic history of the three angels has been very carefully marked by inspiration. All three messages have a historical arrival and thereafter a historical empowerment.

ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਕੁਰੁਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਦਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗੇ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ, ਤਿੰਨ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼, ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਰੇ ਸਟੀਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਆਗਮਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸ਼ਕਤੀਕਰਨ।

The first angel arrived in 1798, and was empowered on August 11, 1840, with the confirmation of the day for a year principle.

ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ 1798 ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਨ-ਲਈ-ਸਾਲ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “1840 ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਰਤੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੁਚੀ ਜਗਾਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਗਵਾਈਕਾਰੀ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋਸਾਇਆ ਲਿਚ ਨੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 9 ਦੀ ਇਕ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਔਟੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਉਲਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ... 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵਿੱਚ ਔਟੋਮਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸਚ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗੀ।”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਰਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖ੍ਰਿਸਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਅਨੇਕਾਂ ਲੋਕ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਹਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਗਮਨ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਦਭੁੱਤ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮਿਲੀ। ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਮਾਣ-ਪਦ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਮਿਲਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਦੋਵਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਿਆ।” The Great Controversy, 334, 335.

The first angel arrived announcing the opening of the judgment in 1798, but the message was premised on the validity of William Miller’s identification that a day in Bible prophecy represents a year. That principle was confirmed “on the 11th of August, 1840,” and the first message was empowered. With the failure of the prediction of Christ’s return in the biblical year of 1843, which extended into the year 1844, the second angel of Revelation chapter fourteen arrived. With the failure of the prediction in the spring of 1844, the Protestant churches rejected Miller’s rule of a day for a year, and became the daughters of Babylon. That message was thereafter empowered in the summer of 1844, when it was joined by the message of the Midnight Cry. With the fulfillment of the message of the Midnight Cry on October 22, 1844, the third angel arrived with his message.

ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ 1798 ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ, ਪਰ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ ਕਿ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਸਹੀ ਸੀ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ “11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ” ਹੋਈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਮਰਥਿਤ ਹੋਇਆ। 1843 ਦੇ ਬਾਈਬਲੀ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਜੋ 1844 ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਤੱਕ ਵਿਸਥਾਰਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਚੌਦਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ। 1844 ਦੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ੍ਹਾ ਮੰਨਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਬਾਬੁਲ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1844 ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਮਰਥਿਤ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ, ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਮੇਤ ਆਇਆ।

Due to the disobedience of Laodicean Adventism in 1863, God’s people were assigned to repeat the history of ancient Israel’s wandering in the wilderness. The empowerment of the third message would wait until September 11, 2001. Each of the three messages arrive in history and are thereafter empowered.

1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੇਈ ਅਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤੀਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਕਰਨ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰੇਗਾ। ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

Jehoiakim and Cyrus represent the empowerment of the first angel, not its arrival. Though Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah, and though he represents the first angel’s message, the prophetic characteristics that he, and also Cyrus, demonstrate that they are both symbols of the empowerment of the first angel, and not symbols of the arrival of the first angel. The arrival of the first message in the history of Jehoiakim was Manasseh, the first of the last seven kings of Judah.

ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਅਤੇ ਕੋਰਸ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸਮਰਥਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਤਿੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਜਿਹੜੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਉਹ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਰਸ, ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸਮਰਥਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਦੇ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਆਗਮਨ ਮਨੱਸ਼ਹ ਸੀ, ਜੋ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੱਤ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸੀ।

Seven kings preceded the complete and final destruction of Jerusalem. Those seven kings represent a progressive history, as was the history they typified from 1798 to 1844. The first angel arrived in 1798, and the third arrived on October 22, 1844. The history of 1798 to 1844, is the history of the first and second angels. The history of the third angel began in 1844. When Sister White identifies the symbolism of the seven thunders of Revelation chapter ten, she says the seven thunders represent the history of the first and second angels, but not the third angel.

ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਪੂਰੇ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਤ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਸੱਤ ਰਾਜੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ। ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ 1798 ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਆਇਆ। 1798 ਤੋਂ 1844 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 1844 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਜੋ ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪਰੇਖਾਤਮਕ ਵਰਣਨ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਘਟਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

The history of the seven thunders of Revelation chapter ten, emphasize the history of the empowerment of the first angel on August 11, 1840 through to the great disappointment on October 22, 1844, but it none-the-less, includes the entire history of the first and second angels. The general application of the seven thunders is that it represents 1798 through to October 22, 1844. The history of the arrival of the first angel from 1798 to the great disappointment is the history of the first and second angels, and it is prophetically represented as seven thunders. The seven thunders were also typified by the last seven kings of Judah. The last three of those kings were not only identifying sequential kings, but together they are one symbol made up of a first, middle and last.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, 11 ਅਗਸਤ 1840 ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ-ਸੰਪੰਨਤਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤਥਾਪਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ ਦਾ ਸਧਾਰਣ ਲਾਗੂ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ 1798 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। 1798 ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੱਕ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵਰੂਪ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸੱਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਨਾ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲੇ, ਮੱਧਲੇ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ।

In the history of the three angels, the first message was empowered on August 11, 1840, and both Jehoiakim and Cyrus typified that event.

ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਅਤੇ ਕੁਰਸ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਸੀ।

We will continue to identify these most important truths in the next article.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “Strict integrity should be cherished by every student. Every mind should turn with reverent attention to the revealed word of God. Light and grace will be given to those who thus obey God. They will behold wondrous things out of his law. Great truths that have lain unheeded and unseen since the day of Pentecost, are to shine from God’s word in their native purity. To those who truly love God the Holy Spirit will reveal truths that have faded from the mind, and will also reveal truths that are entirely new. Those who eat the flesh and drink the blood of the Son of God will bring from the books of Daniel and Revelation truth that is inspired by the Holy Spirit. They will start into action forces that cannot be repressed. The lips of children will be opened to proclaim the mysteries that have been hidden from the minds of men. The Lord has chosen the foolish things of this world to confound the wise, and the weak things of the world to confound the mighty.

> “ਕਠੋਰ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਹਰ ਇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੱਲੋਂ ਅਤਿਅੰਤ ਮਾਣ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਮਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਵੱਲ ਭਗਤੀ-ਭਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੁੜੇ। ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚੋਂ ਅਦਭੁਤ ਗੱਲਾਂ ਦੇਖਣਗੇ। ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈਆਂ, ਜੋ ਪੇਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਅਣਗੌਲੀਆਂ ਅਤੇ ਅਣਵੇਖੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਣਗੀਆਂ। ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚੋਂ ਮੰਦ ਪੈ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਵੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਲਿਆਂਦੇਗੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕਰ ਦੇਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹੋਠ ਉਹ ਭੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮੂਰਖ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਜਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਬਲਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਜਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।”

> “The Bible should not be brought into our schools to be sandwiched in between infidelity. The Bible must be made the groundwork and subject-matter of education. It is true that we know much more of the word of the living God than we knew in the past, but there is still much more to be learned. It should be used as the word of the living God, and esteemed as first, and last, and best in everything. Then will be seen true spiritual growth. The students will develop healthy religious characters, because they eat the flesh and drink the blood of the Son of God. But unless watched and nurtured, the health of the soul decays. Keep in the channel of light. Study the Bible. Those who serve God faithfully will be blessed. He who permits no faithful work to go unrewarded will crown every act of loyalty and integrity with special tokens of his love and approbation.” Review and Herald, August 17, 1897.

> “ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਬਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਯ-ਵਸਤੂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਬਾਰੇ ਹੁਣ ਉਸਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਧ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜਿੰਨਾ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ, ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਿੱਖਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ, ਅੰਤਿਮ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਹੀ ਸੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਵਾਧਾ ਦੇਖੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਧਾਰਮਿਕ ਚਰਿੱਤਰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਿਹਤ ਉੱਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨਾ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ-ਪੋਸ਼ਣਾ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋਤ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹੋ। ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ। ਜੋ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਕੰਮ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦਿੰਦਾ, ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਦੇ ਹਰ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਕੁਟ ਧਾਰੇਗਾ।” Review and Herald, August 17, 1897.

Back to Articles