Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Nine

ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ - ਨੰਬਰ ਨੌਂ

Number Nine

ਅੰਕ ਨੌਂ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 11, 2025

Formats

PDF
Word

I have reached the point in this introduction to the book of Joel to briefly summarize some of the points from the first eight articles and identify what we should expect from the book of Joel now that we take it up more directly, and then of course what does that have to do with the battles of Raphia and Panium of Daniel 11:11–16?

ਮੈਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਇਸ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮੋੜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਠ ਲੇਖਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰ ਦੇਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਕੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਫਿਰ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਇਸ ਦਾ ਦਾਨੀਏਲ 11:11–16 ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਨਾਲ ਕੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ?

We have placed an emphasis upon the song of the vineyard for “experience” is represented by a “song” prophetically. One of the characteristics of the one hundred and forty-four thousand as they sing the song of Moses and the Lamb, which is simply John’s way to represent Isaiah’s vineyard song. Every major prophet begins their books with condemnations against Israel for their rebellion, or you could say that every major prophet first sings the song of the vineyard. I contend that Joel’s song of the vineyard in chapter one is one of the most important revelations about the vineyard song. I could not say if I am correct or not, but the reason I am of this conviction is the prophetic connections that are symbolically represented in the book of Joel appear to be a key, or perhaps an axle for several spokes. Joel’s testimony not only connects with the other parallel lines, but it seems to set a point of reference, especially through the symbolism of the vineyard being destroyed in chapter one, and the next two chapters identifying both the image of the beast testing time in the United States and also the image of the beast testing time for the world. And it is all set within the context of a vineyard, and a vineyard isn’t a living vineyard—if it gets no rain.

ਅਸੀਂ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਗੀਤ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ “ਅਨੁਭਵ” ਨੂੰ ਇੱਕ “ਗੀਤ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਯੂਹੰਨਾ ਦਾ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਗੀਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦਾ ਢੰਗ ਹੈ। ਹਰ ਮੁੱਖ ਨਬੀ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਲਈ ਨਿੰਦਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਮੁੱਖ ਨਬੀ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਦਲੀਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਯੋਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਗੀਤ, ਬਾਗ਼ ਦੇ ਗੀਤ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਕਿਸੇ ਕੁੰਜੀ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕਈ ਤੀਲੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਧੁਰੇ ਵਰਗੇ। ਯੋਏਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਹੋਰ ਸਮਾਂਤਰ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਦਿੱਸਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਰਾਹੀਂ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦੋ ਅਧਿਆਇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦੇ ਸਮੇਂ—ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਅੰਦਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਮੀਂਹ ਨਾ ਪਏ, ਤਾਂ ਬਾਗ਼ ਜੀਊਂਦਾ ਬਾਗ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

We have also placed an emphasis on the prophetic period that is represented by the symbol of “how long?” I felt the necessity of reminding us of this previously established principle about “how long” to put an emphasis upon the “capstone” that was, and is also the foundation and corner stone. The final full development of the Midnight Cry message that is now under way is the “capstone.” Based upon the foundations that capstone is Miller’s jewels shining ten times brighter than in the beginning.

ਅਸੀਂ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਅਵਧੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜੋ “ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ?” ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। “ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ?” ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ “ਕੈਪਸਟੋਨ” ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਜੋ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਨੀਂਹ ਅਤੇ ਕੋਨੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਵੀ ਹੈ। ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਾ ਵਿਕਾਸ, ਜੋ ਹੁਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹੀ “ਕੈਪਸਟੋਨ” ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਉਹ ਕੈਪਸਟੋਨ ਮਿਲਰ ਦੇ ਹੀਰੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।

Based upon God’s “marvelous works” the capstone is when His people transition from a Laodicean experience unto a Philadelphian experience, which is when those people become the 8th that is of the 7 and also when they transition from the church militant to the church triumphant. This transition is the capstone. The transition is accomplished when God’s people hear and see the “capstone” message and it is marvelous in their eyes. The capstone message is the climax for it brings together all of the symbolic “capstone” truths together. The message of “seven times” was Miller’s foundation stone, and it was to be the Millerite capstone. Pentecost was the capstone to the Pentecostal season, just as was the Midnight Cry the capstone of the Millerite movement of the first and second angels.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ “ਅਦਭੁਤ ਕੰਮਾਂ” ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹੋ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠਵੇਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਯੁੱਧਰਤ ਕਲੀਸਿਯਾ ਤੋਂ ਜਿੱਤੂ ਕਲੀਸਿਯਾ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੀ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਤਦ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ “ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ” ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਦੇ ਅਤੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ “ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ” ਸੰਬੰਧੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਮਿਲਰ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੱਥਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਪੈਂਤਕੁਸਤਕਾਲੀਨ ਰੁੱਤ ਦਾ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਸੀ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਚਲਹਿਰ ਦਾ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਸੀ।

As the climax or capstone of the 46-year period in which Christ built the Millerite temple of the first and second angels, the capstone was to become the foundation stone for Christ’s work of building the temple of the one hundred and forty-four thousand. That foundation stone was set up in 1844 as the light to lighten the path to heaven, and for this reason God’s people at the end of the world are to return to the “old paths” in order to find rest. If and when they return to the pioneer history of the Millerites, they find that the message of the Midnight Cry was the climax of the foundational history. The Midnight Cry was a manifestation of the outpouring of the Holy Spirit. When a soul returns to the “old paths” and finds the “bright light” that was set up at the beginning or foundational point of the path he finds the Midnight Cry, which Jeremiah identifies as “rest.”

ਉਸ ਛਿਆਲੀ-ਸਾਲਾ ਅਵਧੀ ਦੇ ਚਰਮ ਬਿੰਦੂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਪੱਥਰ ਵਜੋਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਮਿਲਰਾਈਟੀ ਮੰਦਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਪੱਥਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ-ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਨੀਂਹ ਦਾ ਪੱਥਰ ਬਣਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਨੀਂਹ ਦਾ ਪੱਥਰ 1844 ਵਿੱਚ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜੋਤ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਣ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਥਾਂ” ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਲੱਭ ਸਕਣ। ਜੇ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਅਗੂਆਈ ਇਤਿਹਾਸ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਚਰਮ ਬਿੰਦੂ ਸੀ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆਂ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਟਤਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਤਮਾ “ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਥਾਂ” ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ “ਤੇਜਸਵੀ ਜੋਤ” ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਾਹ ਦੇ ਆਰੰਭ ਜਾਂ ਨੀਂਹੀ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਰਮਿਯਾਹ “ਵਿਸ਼ਰਾਮ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> “ਰਾਹ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ‘ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ’ ਸੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਰੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਚਾਨਣ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਠੋਕਰ ਨਾ ਖਾਣ।”

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> “ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕਾਈ ਰੱਖਦੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਠੀਕ ਅੱਗੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਨ। ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੁਝ ਥੱਕ ਗਏ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਅਜੇ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਸ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ। ਤਦ ਯਿਸੂ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾਮਈ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋਤ ਨਿਕਲਦੀ ਸੀ ਜੋ ਐਡਵੈਂਟ ਸਮੂਹ ਉੱਤੇ ਲਹਿਰਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ‘ਹਲੇਲੂਯਾਹ!’ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠਦੇ ਸਨ। ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਅਣਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੀ ਜੋਤ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਦੂਰ ਤੱਕ ਲੈ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੀ ਜੋਤ ਬੁੱਝ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਪੂਰੀ ਅੰਧਕਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਠੋਕਰ ਖਾ ਬੈਠੇ, ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਗੁਆ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਹੇਠਲੇ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਏ।” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

The capstone of Millerite history is the foundation stone for the history of the one hundred and forty-four thousand. From the beginning of the three angels in 1798 until the church triumphant is raised up in fulfillment of cleansing of the sanctuary at the Sunday law the path is illuminated with the message of the Midnight Cry, for the parable is about Adventism, and how God raises up a people to perfectly reflect His character as probation closes for mankind during the Sunday law crisis.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਨੀਂਹ ਦਾ ਪੱਥਰ ਹੈ। 1798 ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਤੱਕ, ਰਾਹ ਮੱਧਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ, ਜਦ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰੇ।

On the path, Jesus is leading and He continues to lighten the path by raising His glorious right arm. There is therefore a bright light at the beginning of the path and a bright light leading to the end of the path. Jesus as Alpha and Omega illustrates the end with the beginning, so the light at both ends of the path is the message of the Midnight Cry.

ਰਾਹ ਉੱਤੇ, ਯਿਸੂ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾਮਈ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਉੱਪਰ ਉਠਾ ਕੇ ਉਹ ਰਾਹ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਰਾਹ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਜਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਇੱਕ ਉਜਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ। ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਆਰੰਭ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਰਾਹ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਸਿਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।

The first angel arrived in 1798 and announced that the hour of His judgment had arrived, “Saying … the hour of his judgment is come.” The hour of judgment came in 1798 and when it began the marriage between Christ and His new bride—Philadelphian Millerite Adventism began. Christ was to be married on October 22, 1844 and from 1798 to 1844 the bride was made ready. The bride was Philadelphian, for there was no condemnation upon Christ’s bride, for she made herself ready—she was pure. The announcement of the judgment is the announcement of the marriage at the beginning in 1798 that arrived at the end in 1844.

ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ 1798 ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਘੜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ, “ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ … ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਘੜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।” ਨਿਆਂ ਦੀ ਘੜੀ 1798 ਵਿੱਚ ਆਈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਵੀਂ ਦੂਲਹਨ—ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ—ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਆਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਮਸੀਹ ਦਾ ਵਿਆਹ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦੂਲਹਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਦੂਲਹਨ ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੂਲਹਨ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ਾਰੋਪਣ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਸੀ। ਨਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, 1798 ਵਿੱਚ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 1844 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।

The foundational light and the capstone light for the Millerite movement was the message announcing the marriage—the message of the Midnight Cry. The Midnight Cry was the foundation and capstone of the history of the first and second angels as well as Millerite history and the capstone of Millerite history is the foundation stone of the history of the one hundred and forty-four thousand as well as being the capstone. The temple construction is finished when the capstone is placed and the work of placing that final “marvelous” stone began in July 2023.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਲਈ ਆਧਾਰਭੂਤ ਜੋਤ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਦੀ ਜੋਤ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ ਜੋ ਵਿਆਹ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਸੀ—ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ, ਆਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਵੀ ਆਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਵੀ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਅੰਤਿਮ “ਅਦਭੁਤ” ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕੰਮ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

There are various prophetic fulfillments that will make up the capstone, but the capstone also represents the climax of a message. Pentecost was the capstone of the message of the Pentecostal season, just as the light of the “seven times” that came through the pen of Hiram Edson in 1856, was the intended capstone to Miller’s message, for the first foundational truth Miller discovered was the “seven times.” In 1856, rejecting the new light of the capstone truth equated to choosing to die in the wilderness of Laodicea, as ancient Israel had done over a forty-year period. This identifies July of 2023 as 1856, the turning point from Philadelphia to Laodicea in Millerite history and the reversal from Laodicea unto Philadelphia in the history of the one hundred and forty-four thousand. Christ did not marry an impure woman in 1844, for she was Philadelphian and He will marry a bride from Philadelphia at the Sunday law. But first she must make herself ready. Are you ready?

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੂਰਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਗੀਆਂ, ਪਰ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪੱਥਰ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪੈਂਟੇਕੋਸਟ ਪੈਂਟੇਕੋਸਟੀ ਰੁੱਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪੱਥਰ ਸੀ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ 1856 ਵਿੱਚ ਹਾਇਰਮ ਐਡਸਨ ਦੀ ਕਲਮ ਰਾਹੀਂ ਆਈ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪੱਥਰ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿਲਰ ਨੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚ ਖੋਜਿਆ ਸੀ, ਉਹ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਹੀ ਸੀ। 1856 ਵਿੱਚ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੱਥਰ ਵਾਲੇ ਸੱਚ ਦੀ ਨਵੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ, ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ 2023 ਦੇ ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ 1856 ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆ ਤੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵੱਲ ਮੋੜ ਦੇ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਤੋਂ ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆ ਵੱਲ ਉਲਟਾਅ ਵਜੋਂ। ਮਸੀਹ ਨੇ 1844 ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਦੁਲਹਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇਗਾ। ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ?

> Fear not, little flock; for it is your Father’s good pleasure to give you the kingdom. Luke 12:32.

> ਹੇ ਛੋਟੇ ਝੁੰਡ, ਡਰੋ ਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇਹੀ ਭਲੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਲੂਕਾ 12:32.

On October 22, 1844 the Lord married the bride He had made ready to follow Him into the history of the third angel, and all that the third angel represents, but by 1863 the history of the third angel was diverted into the wilderness of Laodicea. The history of 1844 unto 1863 represents the period of the third angel, thus providing an illustration of the foolish virgins in the time period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The virgins are wheat and tares who are being separated by messages typified by angels—for it is the angels that do the work of separating.

22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੂਲਹਨ ਨਾਲ ਵਿਵਾਹ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਭ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਦੀ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਪਰ 1863 ਤੱਕ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ-ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੁਆਰੀਆਂ ਕਣਕ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਅਲੱਗ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਕਿਉਂਕਿ ਅਲੱਗ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਦੂਤ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.

> “ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਭੈਉਤਪਾਦਕ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ। ਭਿਆਨਕ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਮਿਸ਼ਨ। ਉਹ ਉਹੀ ਦੂਤ ਹੈ ਜੋ ਗੈਂਹੂਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਗੈਂਹੂਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਭੰਡਾਰ ਲਈ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ, ਜਾਂ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨੂੰ, ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰ ਲੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।’” Early Writings, 119.

The three angel’s messages of Revelation fourteen are the latter rain message that divides and binds the two classes.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਦ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ।

> “To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.” The Great Controversy, 341.

> “ਯੂਹੰਨਾ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਰੁਚੀ ਵਾਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਖਤਰਿਆਂ, ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਛੁਟਕਾਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਮਾਪਤੀ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਲੇਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਫਸਲ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਸਵਰਗੀ ਭੰਡਾਰ ਲਈ ਪੁੱਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਲਈ ਗੱਠਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਤਿਅੰਤ ਮਹੱਤਵ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਆਖਰੀ ਕਲੀਸੀਆ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਿਹੜੇ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਸੱਚਾਈ ਵੱਲ ਮੁੜਣਗੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਪਏ ਖਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।” The Great Controversy, 341.

It is “words of truth” which in this generation are “the closing messages which are to ripen the harvest,” and which separate the two classes. That work is also the work of the “dirt brush man” from Miller’s dream.

ਇਹ “ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨ” ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ “ਉਹ ਸਮਾਪਤੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ ਜੋ ਫਸਲ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ,” ਅਤੇ ਜੋ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕੰਮ Miller ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਾਲੇ “ਦਿਰਟ ਬਰਸ਼ ਮੈਨ” ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਹੈ।

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੁੱਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਗੰਦਮ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ।’ ਮੱਤੀ 3:12। ਇਹ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭੂਸੀ ਨੂੰ ਗੰਦਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਾੜਨਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ-ਭਰਿਆ ਜੀਵਨ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਸਾਰ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਿਆ। ਅੱਜ ਵੀ ਬਹੁਤੇ ਇਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਫ਼ਰਨਹੂਮ ਦੀ ਸਭਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਦਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਹ ਆਤਮ-ਤਿਆਗ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਠੇਸ ਖਾ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚੇਲੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇਹ ਬੜਬੜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਗਏ, ‘ਇਹ ਬਚਨ ਕਠਿਨ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ?’” The Desire of Ages, 392.

Beginning at the great disappointment of 1844 the waymarks and transactions through to 1863 represent the history of 9/11 unto the Sunday law. Why is 1844 9/11 you ask?

1844 ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਰਾਹ-ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, 1844 9/11 ਕਿਉਂ ਹੈ?

Sister White’s writings are clear that the third angel arrived on October 22, 1844, but also arrived in 1888 which typifies 9/11. More importantly all the prophets isolate the very history of 9/11 unto the Sunday law, so it is not the testimony of two or three, but the united testimony of every witness from God’s Word that 9/11 to the Sunday law is the period where “the effect of every vision” is accomplished.

ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਤੀਜਾ ਦੂਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਆਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ 1888 ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਇਆ, ਜੋ 9/11 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਨਬੀ 9/11 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਕੇ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਗਵਾਹ ਦੀ ਏਕਮਤ ਗਵਾਹੀ ਹੈ ਕਿ 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਅਵਧੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਹਰ ਇਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ” ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

The history of the third angel’s arrival and conclusion was from 1844 to 1863 and represents the period of God’s marvelous works from 9/11 unto the Sunday law. That history is also represented by 1840 to 1844, and in that line 1840 is the alpha and 1844 the omega. In the line of 1844 to 1863, 1844 is the alpha and 1863 is the omega. 1844 is both alpha and omega.

ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ 9/11 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ 1840 ਤੋਂ 1844 ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ 1840 ਅਲਫਾ ਹੈ ਅਤੇ 1844 ਓਮੀਗਾ ਹੈ। 1844 ਤੋਂ 1863 ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, 1844 ਅਲਫਾ ਹੈ ਅਤੇ 1863 ਓਮੀਗਾ ਹੈ। 1844 ਅਲਫਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਵੀ।

The cross aligns with 1844, and the Alpha and Omega shed His blood at the cross. From 9/11 (1840) we find Revelation ten setting forth the history that begins with John eating the little book in 1840 and then the disappointment in his stomach in 1844. The eating is the beginning; the stomach marks the end. The last verse of chapter ten represents the history being repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

ਸਲੀਬ 1844 ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਨੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਲਹੂ ਵਹਾਇਆ। 9/11 (1840) ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦਰਸਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਜੋ 1840 ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਵੱਲੋਂ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ 1844 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਖਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ; ਪੇਟ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਆਇਤ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. Revelation 10:10, 11.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਧਾ, ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਕੌੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ, ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫਿਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨੀ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 10:10, 11.

Revelation chapter ten and Habakkuk chapter two represent two chapters that provide witness to the prophetic period of 1840 unto 1844. The history of 1844 unto 1863 begins at a waymark of disappointment, followed by a scattering that is followed by a gathering. In that period the prophetic history of Habakkuk’s two tables concludes when the second table was printed in 1849 and published abroad in 1850. The period of Habakkuk’s tables was from May of 1842 when the 1843 chart was published and the prophetic period ended where it began with the publication of one of Habakkuk’s two tables. The 1843 chart is the alpha and the 1850 chart is the omega.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਅਤੇ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਉਹ ਦੋ ਅਧਿਆਇ ਹਨ ਜੋ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਇੱਕ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਛਿਤਰਾਉ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਇਕੱਠ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਟੀਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੂਜੀ ਪਟੀ 1849 ਵਿੱਚ ਛਾਪੀ ਗਈ ਅਤੇ 1850 ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਪਟੀਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਈ 1842 ਤੋਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਵਧੀ ਓਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ—ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਲ। 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਅਲਫਾ ਹੈ ਅਤੇ 1850 ਦਾ ਚਾਰਟ ਓਮੇਗਾ ਹੈ।

In 1856 Hiram Edson wrote a series of articles which took William Miller’s understanding of the “seven times” to a new level. Edson’s work was the omega of Miller’s work bringing Miller’s foundation truth to the position of a capstone which was intended to empower God’s people. Miller’s light on the “seven times” was the alpha and Edson’s light on the “seven times” was the omega.

1856 ਵਿੱਚ ਹਾਇਰਮ ਐਡਸਨ ਨੇ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਲਿਖੀ ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ। ਐਡਸਨ ਦਾ ਕੰਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਓਮੇਗਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਤੱਕ ਲਿਆਇਆ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਕਰਨ ਲਈ ਅਭਿਪ੍ਰੇਤ ਸੀ। “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਜੋਤੀ ਅਲਫਾ ਸੀ ਅਤੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਐਡਸਨ ਦੀ ਜੋਤੀ ਓਮੇਗਾ ਸੀ।

In 1863 the movement changed into the church which would ultimately bring about a movement from its own body, the same way that the Millerites came from Protestants, and just as the disciples came out of Judaism to Christianity and just as Joshua and Caleb came from the former covenant people who were destined to die in the wilderness.

1863 ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੰਦੋਲਨ ਉਸ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਜੋ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਉਤਪੰਨ ਕਰੇਗੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਚੇਲੇ ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਵਿਚੋਂ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਵੱਲ ਨਿਕਲੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਉਸ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਚੋਂ ਆਏ ਸਨ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

In the very same history, (1844 to 1863) the Republican horn of the earth beast is going through a parallel struggle that ultimately breaks out into the Civil War which all historians agree reached its midpoint in 1863 with Lincoln’s Emancipation Proclamation. Lincoln represents the first Republican president, who took the oath of Presidency following the worst Democratic President in history up to that point. He was later assassinated. All these prophetic characteristics and others are repeated with the last Republican president.

ਉਸੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, (1844 ਤੋਂ 1863) ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਇੱਕ ਸਮਾਂਤਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ 1863 ਵਿੱਚ ਲਿੰਕਨ ਦੀ Emancipation Proclamation ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਲਿੰਕਨ ਪਹਿਲੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪਦ ਦੀ ਸ਼ਪਥ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਲੱਛਣ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਆਖਰੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨਾਲ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

1844 unto 1863 included a scattering and gathering. 1863 represents the Sunday law, so the scattering that took place in 1844 is the only scattering until 1863 when the Laodicean Seventh-day Adventists were scattered unto the wilderness of Laodicea. 1844 produced a scattering and 1863 produced a scattering, thus witnessing to the fact that the history is an identified prophetic symbol, for it begins with an alpha scattering in 1844 and ends with an omega scattering in 1863. The first scattering arrived on July 18, 2020 and the final omega scattering is fulfilled at the Sunday law.

1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛਿਤਰਾਉ ਅਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। 1863 ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ 1844 ਵਿੱਚ ਜੋ ਛਿਤਰਾਉ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਛਿਤਰਾਉ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛਿਤਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। 1844 ਨੇ ਇੱਕ ਛਿਤਰਾਉ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1863 ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਛਿਤਰਾਉ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ 1844 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਲਫਾ ਛਿਤਰਾਉ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 1863 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਓਮੇਗਾ ਛਿਤਰਾਉ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਛਿਤਰਾਉ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਓਮੇਗਾ ਛਿਤਰਾਉ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “The time is coming when we shall be separated and scattered, and each one of us will have to stand without the privilege of communion with those of like precious faith; and how can you stand unless God is by your side, and you know that he is leading and guiding you?” Review and Herald, March 25, 1890.

> “ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਵਾਂਗੇ ਅਤੇ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਇਸੇ ਅਨਮੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੰਗਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿ ਸਕੋਗੇ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸੇ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋਵੋ ਕਿ ਉਹ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਅਤੇ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?” Review and Herald, March 25, 1890.

Its not enough for God to stand “by your side,” you must also “know that he is leading and guiding you.” This fact is a subject of prophecy represented by the various phrases based upon when “ye shall know the Lord.”

ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ,” ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ “ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।” ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਕਾਂਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ “ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਣੋਗੇ” ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ।

> And ye shall eat in plenty, and be satisfied, and praise the name of the Lord your God, that hath dealt wondrously with you: and my people shall never be ashamed. And ye shall know that I am in the midst of Israel, and that I am the Lord your God, and none else: and my people shall never be ashamed. … So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more. Joel 2:26, 27, 3:17.

> ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਖਾਓਗੇ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋਗੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਦਭੁਤ ਰੀਤ ਨਾਲ ਵਰਤਾਵ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਕਦੇ ਲੱਜਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਕਦੇ ਲੱਜਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇਗੀ। … ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਿਓਨ, ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਤਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੋਈ ਪਰਦੇਸੀ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੰਘੇਗਾ। ਯੋਏਲ 2:26, 27, 3:17.

When Jerusalem is holy, she is the church triumphant, for the church militant is defined is a church made up of wheat and tares, and when “no strangers pass through” “Jerusalem” “anymore” God’s people “shall know” “that he is leading and guiding.” They know, for they are those who have fulfilled the prayer of “seven times,” which includes confessing that God had not been leading you as a Laodicean, but when your change to a Philadelphian you will know “that he is leading and guiding” and that God is “in the midst of Israel.”

ਜਦੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਜੇਤੂ ਕਲੀਸੀਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਘਰਸ਼ਸ਼ੀਲ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਉਸ ਕਲੀਸੀਆ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗੇਂਹੂੰ ਅਤੇ ਕੁੱਕਰਮੁੱਟਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ “ਕੋਈ ਪਰਦੇਸੀ” “ਹੁਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ” “ਯਰੂਸ਼ਲਮ” ਵਿਚੋਂ “ਲੰਘਦਾ ਨਹੀਂ,” ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ “ਜਾਣਣਗੇ” “ਕਿ ਉਹ ਆਗੂਈ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।” ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗੂਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਿਵਰਤਨ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ “ਜਾਣੋਗੇ” “ਕਿ ਉਹ ਆਗੂਈ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ” ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ” ਹੈ।

The alpha scattering (disappointment) of April 19 and the omega scattering (disappointment) of October 22 is marked by the first official publication after the great disappointment of October 22. Publishing is a prophetic marker in Millerite history and the prophetic history of the United States, so the first thing officially published after 1844 is a waymark of that history, and the waymark identifies a scattering.

19 ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੀ ਅਲਫਾ-ਛਿਟਕਾਉ (ਨਿਰਾਸ਼ਾ) ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ ਦੀ ਓਮੇਗਾ-ਛਿਟਕਾਉ (ਨਿਰਾਸ਼ਾ) ਨੂੰ 22 ਅਕਤੂਬਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਪਹਿਲੀ ਅਧਿਕਾਰਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਧਿਕਾਰਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਇੱਕ ਛਿਟਕਾਉ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## 1847—The Remnant Scattered Abroad

1847—ਛਿਤਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਬਾਕੀਅਤ ਲੋਕ

> “A Word to the ‘Little Flock.’

> ‘ਛੋਟੇ ਝੁੰਡ’ ਲਈ ਇੱਕ ਬਚਨ।

> “The following articles were written for The Day-Dawn, which has been published at Canandaigua, New York, by O. R. L. Crosier. But as that paper is not now published, and as we do not know as it will be published again, it is thought best by some of us in Maine, to have them given in this form. I wish to call the attention of the ‘little flock’ to those things which will very soon take place on this earth. . . .

> “ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਲੇਖ The Day-Dawn ਲਈ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ O. R. L. Crosier ਵੱਲੋਂ Canandaigua, New York ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੱਤਰ ਹੁਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਫਿਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ Maine ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚਿਤ ਸਮਝਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ‘little flock’ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਲਦੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘਟਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ....”

> “The reader will have observed that three communications from the pen of Mrs. E. G. White were included in A Word to the ‘Little Flock.’ . . .

> ਪਾਠਕ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ A Word to the ‘Little Flock’ ਵਿੱਚ Mrs. E. G. White ਦੀ ਕਲਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤਿੰਨ ਸੰਦੇਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।...

> “The second communication from Mrs. White, found on pages 14–18, is an account of her first vision under the title, To the Remnant Scattered Abroad. This was written December 20, 1845, as a personal letter to Enoch Jacobs, and was first published by the recipient in The Day-Star of January 24, 1846. Then on April 6, 1846, it was reprinted in broadside form by James White and H. S. Gurney. The statement as it appears in A Word to the ‘Little Flock,’ with the exception of minor editorial changes and added scripture references, is identical with the full account of the vision as first printed.” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.

> “ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ ਦੂਜੀ ਸੰਚਾਰਨਾ, ਜੋ ਪੰਨੇ 14–18 ਉੱਤੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ‘To the Remnant Scattered Abroad’ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ। ਇਹ 20 ਦਸੰਬਰ, 1845 ਨੂੰ, ਇਨੋਕ ਜੇਕਬਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਪੱਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ 24 ਜਨਵਰੀ, 1846 ਦੇ The Day-Star ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ 6 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1846 ਨੂੰ, ਇਸ ਨੂੰ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਅਤੇ H. S. Gurney ਵੱਲੋਂ ਬ੍ਰੌਡਸਾਈਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਛਾਪਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਬਿਆਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ A Word to the ‘Little Flock’ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਛੋਟੀਆਂ ਸੰਪਾਦਕੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਗਏ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਹਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਉਸ ਪੂਰੇ ਵਰਣਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਛਪਿਆ ਸੀ।” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.

1844 marks the arrival of an angel and a disappointment. In 1845 the first vision is written and it is published in 1846. The first vision is to “the remnant scattered abroad.” I doubt that the unmarried teenage prophetess knew when she wrote out her first vision that a prophetic characteristic of the “remnant” is that the remnant would of prophetic necessity need to be “scattered abroad,” as one of the characteristics of the one hundred and forty-four thousand. In 1846 the Whites were married, thus changing Ellen’s last name to White. In the same year the Whites began to keep the seventh-day Sabbath. In 1846 the covenant is marked as finalized, the prophetic marriage that began in 1844 was consummated in 1846, and in 1847 the first official publication is printed and mailed.

1844 ਇੱਕ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। 1845 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਦਰਸ਼ਨ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ 1846 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਦਰਸ਼ਨ “ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿਲਰੇ ਹੋਏ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ” ਲਈ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਸੰਦੇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਦਰਸ਼ਨ ਲਿਖਿਆ, ਇਹ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ “ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ” ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਅਨਿਵਾਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ “ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿਲਰੇ ਹੋਏ” ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। 1846 ਵਿੱਚ ਵਾਈਟ ਦੰਪਤੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਐਲਨ ਦਾ ਆਖਰੀ ਨਾਮ ਵਾਈਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਵਾਈਟ ਦੰਪਤੀ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ-ਦਿਨ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 1846 ਵਿੱਚ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਆਹ ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ 1846 ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ 1847 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਕਾਰਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਛਪਿਆ ਅਤੇ ਡਾਕ ਰਾਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।

## May, 1850

ਮਈ, 1850

> “DEAR READER—My object in this review has been to expose error by the light of sacred truth. . . .

> “ਪਿਆਰੇ ਪਾਠਕ—ਇਸ ਸਮੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੁਆਰਾ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ ਕਰਨਾ ਰਿਹਾ ਹੈ....”

> “In presenting this little work to the scattered flock, I have discharged my duty to them, in this respect, and may God add his blessing. Amen.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.

> “ਇਸ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਵਿਖਰੀ ਹੋਈ ਭੇੜਾਂ ਦੀ ਝੁੰਡ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਬ ਨਿਭਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਵਧਾਵੇ। ਆਮੀਨ।” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.

The publication by James White is identifying that his audience was still a scattered flock, but it is also the defense of the seventh-day Sabbath. This is the message of the third angel in its infancy in terms of Millerite Adventism understanding of the Sabbath and the third angel. It is published the same year the 1850 chart is published and together they represent the raising up of the Lord’s army for the approaching Sunday law crisis. Jesus always illustrates the end with the beginning and those who presented the message in 1844 who employed the 1843 chart, were typifying those who would present the message employing the 1850 chart. The beginning of the period of Habakkuk’s two tables, men were proclaiming the message of the hour in conjunction with Habakkuk’s table and in 1850 James White is presenting the message of the third angel along with the 1850 chart. The chart was made by Brother Nichols in the 1849 time period, a period of time when James and Ellen White were living with Brother Nichols. James White was directly associated with the 1850 chart’s production and in that year he began to proclaim the third angel’s message.

ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਇਕ ਵਿਖਰਿਆ ਹੋਇਆ ਝੁੰਡ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਬਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੈਸ਼ਵ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, Millerite Adventism ਵੱਲੋਂ ਸਬਤ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਸਮਝ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਉਸੇ ਸਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਸਾਲ 1850 chart ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ Sunday law crisis ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਿਸੂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1844 ਵਿੱਚ 1843 chart ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਸਨ ਜੋ 1850 chart ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ। ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਤਖ਼ਤੀ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ ਉਸ ਘੜੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ 1850 ਵਿੱਚ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ 1850 chart ਦੇ ਨਾਲ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ chart ਭਰਾ Nichols ਵੱਲੋਂ 1849 ਦੇ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਜਦੋਂ ਜੇਮਜ਼ ਅਤੇ Ellen White ਭਰਾ Nichols ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ 1850 chart ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਸ ਨੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

> “September 23d, [1850] the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “23 ਸਤੰਬਰ, [1850] ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਹੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਇਕੱਠ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ; ਪਰ ਹੁਣ ਇਕੱਠ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਾਵ ਬੰਨ੍ਹੇਗਾ। ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਸਿਧ ਨਾ ਹੋਇਆ; ਪਰ ਇਕੱਠ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਲਾਇਆ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਯਤਨ ਆਪਣੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਸਭ ਨੂੰ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾਬੱਧ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਇਸ ਇਕੱਠ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਲਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਕਰੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਤਦ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਸਰਾਏਲ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਠਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਉਤਨਾ ਹੀ ਅਵਸ਼ਕ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।” Review and Herald, November 1, 1850.

> “The view that the Lord ‘had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people,’ on page 74, refers only to the union and strength once existing among those looking for Christ, and to the fact that He had begun to unite and to raise up His people again.” Early Writings, 86.

> “ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ‘ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਸੀ,’ ਸਫ਼ਾ 74 ਉੱਤੇ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਵੱਲ ਵੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣਾ ਆਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।” Early Writings, 86.

Sister White in Early Writings is commenting upon the passage from Review and Herald in connection with her employing the prophet Isaiah’s words when she said, “the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people.” He stretched out His hand in 1850. When He gathered those people into the Most Holy Place on October 22, 1844 it was at the conclusion of the scattering from 677 BC until October 22, 1844. Literal Judah residing in the literal glorious land were scattered for 2520 years in agreement with the “seven times” of Leviticus twenty-six in 677 BC. At the conclusion of the 2520 years spiritual Israel was gathered on October 22, 1844 and they were immediately scattered and the scattering concluded when the Lord stretches forth His hand a second time. He gathers them the second time in the passage to accomplish two things; to “bind up his people” and to “raise up” His people.

ਅਰਲੀ ਰਾਈਟਿੰਗਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਰਿਵਿਊ ਐਂਡ ਹੇਰਾਲਡ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਸੀ।” ਉਸ ਨੇ 1850 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ 677 BC ਤੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਖਿਲਾਰੇ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਯਹੂਦਾਹ, ਜੋ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, 677 BC ਵਿੱਚ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ 2520 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਖਿਲਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 2520 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਖਿਲਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਖਿਲਾਰਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ: ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ “ਘਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ” ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ “ਉੱਠਾਣ” ਲਈ।

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his word, awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal or bind the wheat for the heavenly garner.’ These things should engage the whole mind, the whole attention. Again I was shown the necessity of those who believe we are having the last message of mercy, being separate from those who are daily receiving or imbibing new error. I saw that neither young nor old should attend the assemblies of those who are in error and darkness. Said the angel, ‘Let the mind cease to dwell on things of no profit.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

> “ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਭਿਆਨਕ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਬਚਨ, ਗੰਭੀਰ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ। ਉਹ ਉਹੀ ਦੂਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਕਣਕ ਨੂੰ ਕੁੜੇਲਾਂ ਤੋਂ ਚੁਣਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਣਕ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਭੰਡਾਰ ਲਈ ਮੁਹਰਬੰਦ ਜਾਂ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਹੈ।’ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸਾਰੇ ਮਨ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਲੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਕਿ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦਇਆ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰਹਿਣ ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵੀਂ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਸਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਨਾ ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ, ਜੋ ਭੁੱਲ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮਨ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਣਾ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ।’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

The second gathering that began in 1850 typified the sealing (binding) of God’s people as they are lifted up “raised” as an ensign. 1850 identifies when the Lord gathers the one hundred and forty-four thousand. Of prophetic necessity they must have been scattered prior to being gathered. Thus, “the three and a half days” of Revelation 11:11 which symbolize 1260, which is half of 2520 and represents the scattering that followed July 18, 2020. Revelation 11:11 is representing the second gathering of those who are to be the one hundred and forty-four thousand and the ensign that is lifted up to the nations as set forth in Isaiah 11:11!

ਦੂਜਾ ਇਕੱਠ, ਜੋ 1850 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ (ਬੰਨ੍ਹਣ) ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ “ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ” ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1850 ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਅਨਿਵਾਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖਿੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:11 ਦੇ “ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ,” ਜੋ 1260 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ 2520 ਦਾ ਅੱਧਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਖਿਲਰਾਵਟ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:11 ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਸਾਯਾਹ 11:11 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ!

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਯਿਸ਼ੈ ਦੀ ਇੱਕ ਜੜ੍ਹ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਆਉਣਗੇ: ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਮਹਿਮਾਮਈ ਹੋਵੇਗਾ।

> And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ, ਅਸ਼ੂਰ ਤੋਂ, ਮਿਸਰ ਤੋਂ, ਪਥਰੋਸ ਤੋਂ, ਕੁਸ਼ ਤੋਂ, ਏਲਾਮ ਤੋਂ, ਸ਼ਿਨਾਰ ਤੋਂ, ਹਮਾਥ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਏਗਾ।

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10, 11, 12.

> ਅਤੇ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਖੜਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਤਿਆਗੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਛਿੱਤਰਾਏ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਕੋਨਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 11:10, 11, 12.

In 1850 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the people who were presenting the third angel’s message in conjunction with the message of the Midnight Cry as represented by Habakkuk’s two tables. In July of 2023 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the people who were presenting the third angel’s message in conjunction with the message of the Midnight Cry as represented by Habakkuk’s two tables. Both 1850 and July 2023 identify the gathering of “the remnant of his people” as Isaiah states in verse 11 of chapter 11. Verse 11 is sandwiched between verses ten and twelve, and both those verses identify the lifting up of the ensign to the world.

1850 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਵਧਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ ਜੋ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਵਧਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ ਜੋ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। 1850 ਅਤੇ ਜੁਲਾਈ 2023 ਦੋਵੇਂ ਹੀ “ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸੇ” ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ 11 ਦੇ ਪਦ 11 ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਦ 11, ਪਦ 10 ਅਤੇ 12 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਦ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਝੰਡਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

Each of the three verses are identifying the ensign, though the middle verse identifies them as the “remnant.” The remnant there is gathered a second time and the number of tribes who they are gathered from is eight. “8” represents not only those in the Noah’s ark that went from old world to the new world without seeing death, but “8” also represents those who are the 8th church that is of the seven. The two witnesses of Revelation 11:11 are those who have been resurrected. The number “8” is the symbol of the resurrection, a symbol of the one hundred and forty-four thousand, a symbol of baptism and a symbol of those who transition from Laodicea unto Philadelphia and become Isaiah’s ensign to the nations. The Lord stretches forth His hand a second time in 1850 to 1865 and again in July of 2023.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਹੀ ਪਛਾਣ ਰਹੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਚਲੀ ਆਯਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅੱਠ ਹੈ। “8” ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਨੂਹ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਮੌਤ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੁਰਾਣੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ “8” ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠਵੀਂ ਕਲੀਸਿਆ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:11 ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪੁਨਰੁਠਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਅੰਕ “8” ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਬਪਤਿਸਮੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਤੋਂ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆ ਵੱਲ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ 1850 ਤੋਂ 1865 ਤੱਕ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਵੀ।

In 2023, there was new light upon the seven times just as there had been in 1856. The period of 1856 unto 1863 is representing the history of the one hundred and forty-four thousand when the Lord raises up His remnant people as an army.

2023 ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਵੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ 1856 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। 1856 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫੌਜ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Isaiah 11:11 aligns perfectly with Revelation 11:11 which aligns perfectly with Daniel 11:11. Isaiah and John are portraying an internal history and Daniel an external history. Daniel’s external line of 11:11 runs parallel with John’s internal line of 11:11 and Isaiah’s 11:11 presents the ensign of the internal line who calls God’s other flock out of the external line. Palmoni has tied these passages together into a nice bundle that could only be accomplished by the One who is Creator of all things.

ਯਸਾਯਾਹ 11:11, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:11 ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ 11:11 ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ 11:11 ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ, ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ 11:11 ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ 11:11 ਉਸ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਲਮੋਨੀ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਛੇਦਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਗੱਠਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਉਸੇ ਦੀ ਓਰੋਂ ਸੰਭਵ ਸੀ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ।

We will continue these things in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

## Dialogue with Artificial Information:

ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ:

Does the math world find any significance in the number “11”?

ਕੀ ਗਣਿਤ ਦੀ ਦੁਨੀਆ “11” ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵ ਲੱਭਦੀ ਹੈ?

Yes, the number 11 holds several points of genuine mathematical interest and significance (beyond just being a prime number). Here are the main ones that mathematicians and math enthusiasts often highlight:

ਹਾਂ, ਅੰਕ 11 ਵਿੱਚ ਗਣਿਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਅਸਲ ਰੁਚੀ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵ ਦੇ ਕਈ ਬਿੰਦੂ ਹਨ (ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਮੂਲ ਸੰਖਿਆ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ)। ਇੱਥੇ ਉਹ ਮੁੱਖ ਬਿੰਦੂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਣਿਤਜਨ ਅਤੇ ਗਣਿਤ-ਰਸਿਕ ਅਕਸਰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੇ ਹਨ:

11 is fifth prime number, the smallest two-digit prime and the first prime that is a palindrome in base 10. “11” is the smallest repunit (a number consisting of repeated units that is a prime. It is the only two-digit prime where the two digits are the same. 11, 22, 33, 44 ect. Only works with “11.” “11” is a Mersenne prime exponent. The decimal expansion of 1/11 = 0.090909… has a repeating period of just 2, but 1/11 is famous in another way: the sequence of primes 11, 101, 1009, 10007, 100003, etc., shows up in discussions of primes in arithmetic progression. The dihedral group of order 22 (symmetries of a regular 11-gon) is notable because “11” is the smallest prime for which the dihedral group has a non-abelian center-free structure of interest in group theory. In theoretical physics (string theory / M-theory), the universe is often modeled in 11 spacetime dimensions, and physicists and mathematicians who work in that area frequently remark on 11’s appearance. “11” is the only palindromic prime with an even number of digits (all others with even digits greater than 2 are divisible by 11 and hence composite). This is a theorem in recreational number theory.

11 ਪੰਜਵੀਂ ਮੂਲ ਸੰਖਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਦੋ-ਅੰਕੀ ਮੂਲ ਸੰਖਿਆ, ਅਤੇ ਆਧਾਰ 10 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਮੂਲ ਸੰਖਿਆ ਜੋ ਪਾਲਿੰਡ੍ਰੋਮ ਹੈ। “11” ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਰਿਪਯੂਨਿਟ ਹੈ (ਅਜਿਹੀ ਸੰਖਿਆ ਜੋ ਇਕੋ ਇਕਾਈਆਂ ਦੀ ਦੁਹਰਾਵਟ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਵੇ) ਜੋ ਮੂਲ ਸੰਖਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਇਕੱਲੀ ਦੋ-ਅੰਕੀ ਮੂਲ ਸੰਖਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਅੰਕ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। 11, 22, 33, 44 ਆਦਿ। ਇਹ ਕੇਵਲ “11” ਨਾਲ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। “11” ਇੱਕ ਮਰਸੈਨ ਮੂਲ ਘਾਤ ਹੈ। 1/11 = 0.090909… ਦਾ ਦਸ਼ਮਲਵੀ ਵਿਸਤਾਰ ਕੇਵਲ 2 ਦੇ ਦੁਹਰਾਵੀ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ 1/11 ਇੱਕ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ: ਮੂਲ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਲੜੀ 11, 101, 1009, 10007, 100003, ਆਦਿ, ਅੰਕਗਣਿਤਕ ਪ੍ਰਗਤੀ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 22 ਕ੍ਰਮ ਵਾਲਾ ਡਾਈਹੀਡ੍ਰਲ ਸਮੂਹ (ਇੱਕ ਨਿਯਮਿਤ 11-ਭੁਜਾ ਦੇ ਸਮਮਿਤੀਆਂ) ਇਸ ਲਈ ਉਲੇਖਣੀਯ ਹੈ ਕਿ “11” ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਮੂਲ ਸੰਖਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਡਾਈਹੀਡ੍ਰਲ ਸਮੂਹ ਦੀ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਅਬੇਲੀਅਨ, ਕੇਂਦਰ-ਰਹਿਤ ਸੰਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਮੂਹ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੁਚੀ ਦੀ ਹੈ। ਸਿਧਾਂਤਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ (ਸਟਰਿੰਗ ਸਿਧਾਂਤ / ਐਮ-ਥਿਊਰੀ) ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਅਕਸਰ 11 ਸਪੇਸਟਾਈਮ ਆਯਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਡਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਗਣਿਤਜਨ ਅਕਸਰ 11 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤੀ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। “11” ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਪਾਲਿੰਡ੍ਰੋਮਿਕ ਮੂਲ ਸੰਖਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਮ ਹੈ (2 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮ-ਅੰਕੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਸੰਖਿਆਵਾਂ 11 ਨਾਲ ਭਾਗਯੋਗ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਯੋਗਿਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ)। ਇਹ ਮਨੋਰੰਜਕ ਸੰਖਿਆ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੇਯ ਹੈ।

Bottom line:

ਮੁੱਖ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼:

While “11” doesn’t have the same superstar status as π, e, or the golden ratio, it pops up repeatedly as the smallest or first example of many phenomena (first repunit prime, only even-digit palindromic prime, early appearance in many proofs and counterexamples, 11 dimensions in M-theory, etc.). So yes—the math world does consider 11 a significant number.

ਯਦਪਿ “11” ਨੂੰ π, e ਜਾਂ ਸੁਵਰਨ ਅਨੁਪਾਤ ਜਿਹੀ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੱਥਾਪਿ ਇਹ ਕਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਜਾਂ ਪਹਿਲੇ ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਵਾਰੰਵਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਪਹਿਲਾ repunit prime, ਸਮ ਅੰਕਾਂ ਵਾਲਾ ਇਕੱਲਾ palindromic prime, ਕਈ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ-ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਆਰੰਭਿਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ, M-theory ਵਿੱਚ 11 dimensions, ਆਦਿ)। ਇਸ ਲਈ ਹਾਂ—ਗਣਿਤ ਦੀ ਦੁਨੀਆ 11 ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੰਖਿਆ ਮੰਨਦੀ ਹੈ।

> “He who inspired the Word was the true expositor of the Word. Christ illustrated his teachings by calling the attention of his hearers to the simple laws of nature, and to the familiar objects which they daily saw and handled. Thus he led their minds from the natural to the spiritual. Many failed of grasping at once the meaning of his parables; but as they day by day came in contact with the objects with which the Great Teacher had associated spiritual truths, some discerned the lessons of divine truth he had sought to impress, and these were convinced of the truth of his mission and converted to the gospel.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> “ਜਿਸ ਨੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਬਚਨ ਦਾ ਸੱਚਾ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼੍ਰੋਤਿਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਸਧਾਰਣ ਨਿਯਮਾਂ ਵੱਲ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਵੱਲ ਦਿਵਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵੇਖਦੇ ਅਤੇ ਹੱਥ ਲਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਿਕ ਤੋਂ ਆਤਮਿਕ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਤੁਰੰਤ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ; ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਉਹਨਾਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਆਤਮਿਕ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਸੀ, ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਉਹ ਪਾਠ ਸਮਝ ਲਏ ਜੋ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਅੰਕਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਏ।” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> “Leading thus from the natural to the spiritual kingdom, Christ’s parables are links in the chain of truth that unites man with God, and earth with heaven.” Christ’s Object Lessons, 17.

> “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਤੋਂ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜ ਤੱਕ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਸੀਹ ਦੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਕਥਾਵਾਂ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।” Christ’s Object Lessons, 17.

Back to Articles