Article

# Elijah - Number Ten

ਇਲਿਆਹ - ਨੰਬਰ ਦਸ

1856

1856

Author

Jeff Pippenger

Published

October 13, 2023

Formats

PDF
Word

The Millerite movement was represented in Isaiah chapter seven by a sixty-five year prophecy, that began in 742 BC. Those sixty-five years that took place in the history of Isaiah represent the sixty-five years from 1798 until 1863. Alpha and Omega will always portray the end, with the beginning. The sixty-five year prophecy identifies the curse of seven times against the northern and the southern kingdoms of Israel. The first seven times against the northern kingdom began in 723 BC, nineteen years after Isaiah presented the prediction to king Ahaz. The last seven times against the southern kingdom, began at the end of the sixty-five years in 677 BC.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ 742 BC ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਈ ਸੀ। ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਘਟਿਤ ਉਹ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲ 1798 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਸਦਾ ਅੰਤ ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਣਗੇ। ਇਹ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਹਿਲੇ ਸੱਤ ਵਾਰ 723 BC ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਏ, ਯਸਾਯਾਹ ਵੱਲੋਂ ਰਾਜਾ ਅਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਪੂਰਵ-ਸੂਚਨਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ। ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਖਰੀ ਸੱਤ ਵਾਰ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, 677 BC ਵਿੱਚ, ਆਰੰਭ ਹੋਏ।

The first curse of seven times against Ephraim ended in 1798, which was the time of the end when the vision of the Ulai River of chapters eight and nine of Daniel was unsealed. It prophetically marked both the arrival of the first angel’s message and the prophetic beginning of the Millerite movement. The last curse of seven times against Judah ended in 1844, which was the arrival of the third angel’s message. Nineteen years later in 1863, the sixty-five years represented in the beginning of the prediction marked the end of the Millerite movement, and the beginning of the Laodicean Seventh-day Adventist church. Seven years prior to 1863, in 1856, James White began to identify that the Millerite movement had ceased to be the church of Philadelphia and had become the church of Laodicea. His grandson, when writing Ellen White’s biography, writes about the history of 1856, and the Laodicean message.

ਇਫਰਾਇਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਾਪ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਅੰਤ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ—ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ—ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਪ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਆਗਮਨ ਸੀ। ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1863 ਵਿੱਚ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। 1863 ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, 1856 ਵਿੱਚ, ਜੇਮਸ ਵਾਈਟ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਫਿਲਦੈਲਫੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਰੁਕ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਲਾਉਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੋਤਾ, ਜਦੋਂ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, 1856 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।

## “The Laodicean Message

“ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼”

> “The Sabbathkeeping Adventists had taken the position that the messages to the seven churches in Revelation 2 and 3 pictured the experience of the Christian church down through the centuries. It was their conclusion that the message to the Laodicean church applied to those they now termed nominal Adventists, those who had not accepted the seventh-day Sabbath. In a short editorial in the Review of October 9, James White raised some thought provoking questions that he introduced by stating:

> “ਸੱਬਤ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮਤ ਅਪਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 2 ਅਤੇ 3 ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਦੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਖ੍ਰਿਸਤੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹੁਣ ਨਾਮਮਾਤਰ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। 9 ਅਕਤੂਬਰ ਦੇ ਰਿਵਿਊ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸੰਖੇਪ ਸੰਪਾਦਕੀ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਜੇਮਸ ਵਾਈਟ ਨੇ ਕੁਝ ਚਿੰਤਨ-ਉਤੇਜਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉਠਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਕੀਤੀ:”

> “The inquiry is beginning to come up afresh, ‘Watchman, What of the night?’ At present there is space for only a few questions, asked to call attention to the subject to which they relate. A full answer, we trust, will soon be given.—Review and Herald, Oct. 9, 1856.

> “ਇਹ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਮੁੜ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠਣੀ ਆਰੰਭ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ‘ਹੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ, ਰਾਤ ਬਾਰੇ ਕੀ ਹੈ?’ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੇਵਲ ਕੁਝ ਹੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਉੱਤਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।—Review and Herald, Oct. 9, 1856.”

> “Of the eleven questions he asked, it is the sixth that zeroed in on the Laodiceans.

> “ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛੇ ਗਿਆਰਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਛੇਵਾਂ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਇਆ।”

> “6. Does not the state of the Laodiceans (lukewarm, and neither cold nor hot) fitly illustrate the condition of the body of those who profess the third angel’s message?—Ibid.

> “6. ਕੀ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ (ਗੁਣਗੁਣੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਠੰਡੀ ਨਾ ਹੀ ਗਰਮ) ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਿਕ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ?—ਉੱਥੇ ਹੀ।

> “The last question lays the matter open:

> “ਆਖਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ:

> “11. If this be our condition as a people, have we any real grounds to hope for the favor of God unless we heed the ‘counsel’ of the True Witness? I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. Revelation 3:18–21.—Ibid.

> “11. ਜੇ ਇੱਕ ਲੋਕ ਵਜੋਂ ਸਾਡੀ ਇਹੀ ਦਸ਼ਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਅਸਲ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਸੱਚੇ ਗਵਾਹ ਦੀ ‘ਸਲਾਹ’ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦੇਈਏ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਖਰੀਦ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਧਨੀ ਹੋ ਜਾਏਂ; ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹੋਵੇਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨੰਗੇਪਣ ਦੀ ਲਾਜ ਪਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਜਨ ਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖ ਸਕੇਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਠਪਕਦਾ ਅਤੇ ਤਾੜਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੋਬਾ ਕਰ। ਵੇਖ, ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਖੜਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੇ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:18–21.—ਉਸੇ ਥਾਂ।”

> “It is clear that the truth of the matter was just dawning on the mind of James White. The next issue of the Review carried a seven-column presentation of the seven churches, under that title. In his opening remarks he declared:

> “ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਹੀ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਦਿਤ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਸੀ। Review ਦੇ ਅਗਲੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ, ਉਸੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ, ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੱਤ-ਕਾਲਮੀ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀ ਛਪੀ। ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ:”

> “We must agree with some modern expositors that these seven churches should be understood as representing seven conditions of the Christian church, in seven periods of time, covering the ground of the entire Christian age.—Ibid., Oct. 16, 1856.

> “ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਕਲੀਸੀਆਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੱਤ ਕਾਲਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਮਸੀਹੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਨੂੰ ਆਵਰਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ.—ਉੱਥੇ ਹੀ, 16 ਅਕਤੂਬਰ, 1856।”

> “He then took up the prophecy, dealing with each church separately. Coming to the seventh, the Laodicean, he declared:

> “ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉੱਠਾਈ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਲਿਆ। ਸੱਤਵੀਂ, ਅਰਥਾਤ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ, ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ:”

> “How humbling to us as a people is the sad description of this church. And is not this dreadful description a most perfect picture of our present condition? It is; and it will be of no use to try to evade the force of this searching testimony to the Laodicean church. The Lord help us to receive it, and to profit by it.—Ibid.

> ਇਸ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦਾ ਇਹ ਦੁਖਦਾਇਕ ਵਰਣਨ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਨਿਮ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੀ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਵਰਣਨ ਸਾਡੀ ਵਰਤਮਾਨ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੰਪੂਰਣ ਤਸਵੀਰ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਹੈ; ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੇਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਲਈ ਇਸ ਭੇਦਕ ਗਵਾਹੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਕਿਸੇ ਭੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।—ਉੱਥੇ ਹੀ।

> “After he devoted two columns to the Laodicean church, his closing remarks made a strong appeal:

> “ਲਾਉਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਲਈ ਦੋ ਕਾਲਮ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਮਾਪਤੀ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਨੇ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ:”

> “Dear brethren, we must overcome the world, the flesh, and the devil, or we shall have no part in the kingdom of God. . . . Lay hold of this work at once, and in faith claim the gracious promises to the repenting Laodiceans. Arise in the name of the Lord, and let your light shine to the glory of His blessed name.—Ibid.

> “ਪਿਆਰੇ ਭਰਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ, ਸਰੀਰਿਕ ਵਾਸਨਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ.... ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਵੋ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈਆਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਕਿਰਪਾਲੂ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆਵਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰੋ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਉੱਠੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜੋਤ ਉਸ ਦੇ ਧੰਨ ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਚਮਕੇ.—ਉਪਰੋਕਤ ਹੀ।”

> “The response from the field was electrifying. Wrote G. W. Holt from Ohio on October 20:

> “ਖੇਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਇਆ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਉਤੇਜਕ ਸੀ। 20 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਓਹਾਇਓ ਤੋਂ G. W. Holt ਨੇ ਲਿਖਿਆ:”

> “Yes, I do believe that we who are in the third message with the commandments of God and the faith of Jesus are the church this language is addressed to; and we cannot be too soon in applying for tried gold and white raiment, and eyesalve, that we may see.—Ibid., Nov. 6, 1856.

> “ਹਾਂ, ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਮੇਤ ਤੀਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅਜ਼ਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ, ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਮਲਹਮ ਮੰਗਣ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੇਖ ਸਕੀਏ।—Ibid., Nov. 6, 1856.

> “From the Northeast a new voice was heard on the subject, that of Stephen N. Haskell, of Princeton, Massachusetts. As a first-day Adventist he had begun to preach at the age of 20; now three years later he was in the third angel’s message. A thorough Bible student, after having seen White’s brief initial editorial introducing the question of the seven churches, he chose to write an extended piece for the Review:

> “ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਜੋ ਮੈਸਾਚੂਸੇਟਸ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸਟਨ ਦੇ ਸਟੀਫਨ ਐਨ. ਹੈਸਕਲ ਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਪਹਿਲੇ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੇ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਵਾਈਟ ਦਾ ਉਹ ਸੰਖੇਪ ਆਰੰਭਿਕ ਸੰਪਾਦਕੀ ਲੇਖ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪਰਿਚਯ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਰਿਵਿਊ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ:”

> “The subject referred to has been one of deep interest to me for some months past. . . . I have for some time been led to believe that the message to the Laodiceans belongs to us; i.e., to those who believe in the third angel’s message, from many reasons which I consider to be good. I will mention two.—Ibid.

> “ਜਿਸ ਵਿਸ਼ੇ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਗਹਿਰੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਰਿਹਾ ਹੈ.... ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹਾਂ ਕਿ ਲਾਓਦਿਕਿਆਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ; ਅਰਥਾਤ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਣਾਂ ਕਰਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਯਥਾਰਥ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂਗਾ.—Ibid.

> “This he does, devoting two columns to his conclusions. As he closed he declared:

> “ਇਹ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣਿਆਂ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਦੋ ਕਾਲਮ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਪਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ:”

> “A theory of the third angel’s message never, no never, will save us, without the wedding garment, which is the righteousness of the saints. We must perfect holiness in the fear of the Lord.—Ibid.

> “ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਹਰਗਿਜ਼ ਨਹੀਂ, ਬਚਾਏਗਾ, ਜੇਕਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਿਆਹ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਭੈ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।—Ibid.

> “As James White continued his editorials on the message to the Laodicean church the concepts the Sabbathkeeping Adventists were now reading in the Review were startling, but on thoughtful, prayerful consideration they were seen to be applicable. The letters to the editor showed quite general agreement and indicated that a revival was under way. That the stirring message was not the outgrowth of excitement was attested to by the first article in Testimony No. 3, published in April, 1857, titled Be Zealous and Repent. It opens, “The Lord has shown me in vision some things concerning the church in its present lukewarm state, which I will relate to you.”—1T, p. 141. In this Ellen White presented what was shown to her of Satan’s attacks on the church through earthly prosperity and possessions.” Arthur White, Ellen G. White: The Early Years, volume 1, 342–344.

> “ਜਿਵੇਂ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੰਪਾਦਕੀ ਲਿਖਤਾਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਗਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਸਬਤ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹੁਣ ਰਿਵਿਊ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਚੌਂਕਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ; ਪਰੰਤੂ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਪੂਰਵਕ ਮਨਨ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਪਾਦਕ ਨੂੰ ਲਿਖੀਆਂ ਚਿੱਠੀਆਂ ਨੇ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੱਧਰ ਦੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇੱਕ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਚੱਲ ਪਿਆ ਸੀ। ਕਿ ਇਹ ਉਤੇਜਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਕੇਵਲ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ Testimony No. 3 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਲੇਖ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਪ੍ਰੈਲ, 1857 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ Be Zealous and Repent. ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, “ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਗੁਨਗੁਨੀ ਅਵਸਥਾ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਵਿਖਾਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਵਾਂਗੀ।”—1T, p. 141. ਇਸ ਵਿੱਚ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਬਾਰੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਸੰਪਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਵਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।” Arthur White, Ellen G. White: The Early Years, volume 1, 342–344.

The Millerite movement began prophetically as the Philadelphian church, and in 1856 it became the Laodicean church. Seven years later the movement ended, and the Seventh-day Adventist church began as the Laodicean church and will remain so, until it is spewed out of the mouth of the Lord. The movement of the one hundred and forty-four thousand came out of the fold of the Laodicean church, just as the Millerite movement came out of the fold of the church of Sardis. The movement of the one hundred and forty-four thousand parallels the Millerite movement in that the first movement changed from Philadelphia to Laodicea and the last movement changes from Laodicea to Philadelphia. The point of transition from Philadelphia unto Laodicea in Millerite history is specifically marked as 1856, so the point of transition must also be marked in the last movement, for God never changes. The point of transition is identified in Revelation eleven with the two prophets that are slain in the streets.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 1856 ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣ ਗਿਆ। ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅੰਦੋਲਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਸੇ ਹੀ ਰਹੇਗੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਅੰਦੋਲਨ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਸਾਰਦਿਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਅੰਦੋਲਨ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਹੈ ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਅੰਦੋਲਨ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਤੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵੱਲ ਬਦਲਿਆ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੰਦੋਲਨ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਤੋਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਵੱਲ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਤੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵੱਲ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦਾ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ 1856 ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਖਰੀ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦਾ ਬਿੰਦੂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ। ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦਾ ਬਿੰਦੂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਸ਼ਟਿਆਂ ਨਾਲ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:7, 8.

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜੋ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿਚੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:7, 8.

The last movement would die, then stand and thereafter be resurrected as the ensign. In so doing it would align with the Republican horn. The Republican horn forms an image to the beast, and the beast that it forms the image of is addressed in Revelation seventeen, and that beast is identified as the fifth head that received a deadly wound, that would be resurrected as the eighth head. It would be resurrected as the eighth that was of the seven.

ਆਖ਼ਰੀ ਅੰਦੋਲਨ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਲਈ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਉਹ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਉਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਪੰਜਵੇਂ ਸਿਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਲੱਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਠਵੇਂ ਸਿਰ ਵਜੋਂ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਅੱਠਵੇਂ ਵਜੋਂ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।

> And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:11.

> ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜੋ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਅੱਠਵਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 17:11.

The Republican horn would form an image of that beast, and it therefore would be killed and then resurrected. When it was resurrected it would be the eighth head that was of the seven previous heads. The Protestant horn, rides upon the same earth beast as the Republican horn and would need to possess the same prophetic dynamics. The transition from Philadelphia to Laodicea in the Millerite movement prefigures the transition from the Laodicea to Philadelphia in the last movement.

ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਮੂਰਤੀ ਰਚੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਅੱਠਵਾਂ ਸਿਰ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਸਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਵੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਵਾਂਗ ਉਸੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਤੋਂ ਲਾਓਡੀਸੀਆ ਵੱਲ ਦਾ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਅੰਤਿਮ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਲਾਓਡੀਸੀਆ ਤੋਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਵੱਲ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਹੈ।

When the last movement received a deadly wound on July 18, 2020, it died as Laodicea. When, as represented in Revelation eleven it transitioned to Philadelphia, it would represent the eighth church, that is of the seven. The death in the year 2020, was paralleled by the Republican horn, for since the time of the end in 1989, there had been six presidents. The sixth president received a deadly wound, that will be healed in 2024. That head will then be the eighth head of the United States since the time of the end in 1989, and it will be of the seven. Both horns were the sixth that becomes the eighth. This truth is a large part of the message of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of probation.

ਜਦੋਂ ਆਖਰੀ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਲੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵਜੋਂ ਮਰ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਠਵੇਂ ਕਲੀਸਿਆ-ਯੁੱਗ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਸਾਲ 2020 ਦੀ ਉਹ ਮੌਤ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਸਮਾਂਤਰ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਛੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਛੇਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਲੱਗਿਆ, ਜੋ 2024 ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਿਰ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਸਿਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਛੇਵੇਂ ਸਨ ਜੋ ਅੱਠਵੇਂ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਉਸ ਸੁਨੇਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਸੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

For this reason, it is important to be clear about the Millerite history that typifies our current history. Sister White confirmed James White’s application of Laodicea upon the movement in 1856, so this is not an application that is derived by human logic. Seven years before the Seventh-day Adventist church was legally connected with the Republican horn, it was identified by inspiration as the Laodicean church. This means there has never been one day in the history of the Seventh-day Adventist church when it was anything other than naked, poor, blind, miserable and wretched. This prophetic reality provides the context and justification for recognizing the four escalating abominations of Ezekiel chapter eight as the four generations of Adventism.

ਇਸ ਕਾਰਣ, ਉਸ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਰਤਮਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ 1856 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਚਲਹੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਲਾਗੂਅਤ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕੋਈ ਐਸੀ ਲਾਗੂਅਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਤਰਕ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਦਿਨ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੰਗੀ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨੀ, ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਦਯਨੀਆ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਹਕੀਕਤ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਵਧਦੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਣ ਲਈ ਸੰਦਰਭ ਅਤੇ ਜਾਇਜ਼ਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

When the Millerite history is approached from the structure of Isaiah seven’s sixty-five years, it is to be recognized that the prophecy of the seven times is the prophetic umbrella that covers the entire history of the Millerite movement. In 1856, the message to the Laodicean church became present truth for Millerite Adventism. The one who presents the message of Laodicea was not James or Ellen White, it was the Faithful and True Witness.

ਜਦੋਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਸੱਤ ਦੇ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਛੱਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਵਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। 1856 ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਸੁਨੇਹਾ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੇਂਟਿਜ਼ਮ ਲਈ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਬਣ ਗਿਆ। ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੇਮਸ ਜਾਂ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਸਾਕੀ ਸੀ।

> And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:14–22.

> ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖ: ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਮੀਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਗਵਾਹ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਆਖਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਤੂੰ ਨਾ ਠੰਢਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਨਾ ਗਰਮ; ਕਾਸ਼ ਤੂੰ ਠੰਢਾ ਜਾਂ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕੁੱਸਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਨਾ ਠੰਢਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਨਾ ਗਰਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹੋਂ ਉਗਲ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਧਨਵਾਨ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦੁਰਭਾਗਾ, ਦਇਆਜੋਗ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਨੰਗਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਖਰੀਦ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂ; ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨੰਗੇਪਣ ਦੀ ਲਾਜ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਮਾ ਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖ ਸਕੇਂ। ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤਾੜਨਾ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਹੋ, ਅਤੇ ਮਨ ਫੇਰ। ਵੇਖ, ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਖਟਖਟਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:14–22।

The True Witness identifies that if any man would “hear” His voice, He would come in and “sup with him.” If Laodicea would open the door, Christ would come in and sup with them. If Christ is allowed to enter, he brings a message, for the symbolism of eating represents the reception of a message. The message can be generalized as simply the Laodicean message, but that is a shallow consideration of what the message He offers represents. In 1856, Hiram Edson set forth a series of eight articles that contained the prophetic information that expands the understanding of the very first “time prophecy” the angels of God led William Miller to recognize and proclaim. In those eight articles, Edson correctly identifies the sixty-five years of Isaiah seven.

ਸੱਚਾ ਗਵਾਹ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ “ਸੁਣੇ,” ਤਾਂ ਉਹ ਅੰਦਰ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ “ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰੇਗਾ।” ਜੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਅੰਦਰ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰੇਗਾ। ਜੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਖਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਾ ਅਰਥ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਧਾਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਗੱਲ ਦੀ ਉੱਪਰੀ ਵਿਚਾਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। 1856 ਵਿੱਚ, ਹਾਇਰਮ ਐਡਸਨ ਨੇ ਅੱਠ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ “ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ” ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਅਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਗੂਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਅੱਠ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਐਡਸਨ ਯਸਾਯਾਹ ਸੱਤ ਦੇ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The beginning of Miller’s work was the discovery of the seven times, and seven years before the movement named after his service was to end, a deeper revelation of that very prophecy was offered to Millerite Adventism. It was offered in the same year they were identified by inspiration as Laodiceans. Prophetically, twenty-five hundred and twenty days later in 1863, Miller’s first discovery of prophetic time was rejected. The Laodicean message for the Advent movement arrived in 1856, and the Lord knocked on the door eight times, with eight articles to see if He could find entrance. At the ending of the movement, the True Witness wished to sup together with His people by dining upon the very first message of time from the beginning of the movement. His people refused to eat, and seven years, or twenty-five hundred and twenty prophetic days later, His people shut the door that had been opened with the key of David that had been placed into the hand of William Miller. They returned to an old Samaritan prophet who fed them a lie, sealing their fate to die between an ass and a lion.

ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਚਲਹੇ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਉਸੇ ਸਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਸਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, 1863 ਵਿੱਚ, ਮਿਲਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਐਡਵੈਂਟ ਚਲਹੇ ਲਈ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ 1856 ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅੱਠ ਲੇਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਠ ਵਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ‘ਤੇ ਖੜਕਾਇਆ, ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਚਲਹੇ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ, ਸੱਚੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਚਲਹੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ‘ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ। ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਮੁੜ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਾਰੀ ਨਬੀ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠ ਖੁਆਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ‘ਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਖੋਤੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਰਣ।

In 1856, the Protestant horn was in the crisis of the valley of vision, for where there is no vision, the people perish. In 1856, the Republican horn was also in a crisis.

1856 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 1856 ਵਿੱਚ, ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਵੀ ਇੱਕ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਸੀ।

1856, marked a continuation of the violent conflict known as Bleeding Kansas, the Kansas-Missouri Border War. The struggle was over whether Kansas would enter the Union as a free state or a slave state. The conflict included violent clashes between pro-slavery and anti-slavery settlers.

1856 ਨੇ ਉਸ ਹਿੰਸਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ Bleeding Kansas, Kansas-Missouri Border War ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਘਰਸ਼ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਸੀ ਕਿ Kansas ਸੰਘ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਗੁਲਾਮ ਰਾਜ ਵਜੋਂ। ਇਸ ਟਕਰਾਅ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਕ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਵਸਨੀਕਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਹਿੰਸਕ ਝੜਪਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

On May 22, 1856, a violent incident also occurred in the United States Senate chamber, when Congressman Preston Brooks, a pro-slavery advocate from South Carolina, brutally attacked Senator Charles Sumner of Massachusetts with his cane. Sumner had delivered an anti-slavery speech titled The Crime Against Kansas, which deeply offended Brooks. The caning incident highlighted the growing tensions between North and South over the issue of slavery.

22 ਮਈ, 1856 ਨੂੰ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਸੈਨੇਟ ਦੇ ਸਦਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਹਿੰਸਕ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ, ਜਦੋਂ ਦੱਖਣੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਤੋਂ ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਕ ਕਾਂਗਰਸਮੈਨ ਪ੍ਰੈਸਟਨ ਬਰੂਕਸ ਨੇ ਮੈਸਾਚੂਸੇਟਸ ਦੇ ਸੀਨੇਟਰ ਚਾਰਲਜ਼ ਸਮਨਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਛੜੀ ਨਾਲ ਨਿਰਦਈ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਸਮਨਰ ਨੇ ਗੁਲਾਮੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ The Crime Against Kansas ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਰੂਕਸ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਛੜੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇਸ ਹਮਲੇ ਦੀ ਘਟਨਾ ਨੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਮਸਲੇ ਉੱਤੇ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਧ ਰਹੇ ਤਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

In 1856, the Republican Party was founded as a response to the political turmoil caused by the Kansas-Nebraska Act, passed in 1854, which produced the growing opposition to the spread of slavery into new territories. The party’s first national convention was held in Philadelphia, and John C. Fremont was chosen as their first presidential candidate in the 1856 election.

1856 ਵਿੱਚ, 1854 ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ Kansas-Nebraska Act ਕਾਰਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਜੋਂ Republican Party ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਧ ਰਹੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਧਿਵੇਸ਼ਨ Philadelphia ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ 1856 ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ John C. Fremont ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।

The Kansas-Nebraska Act organized the territories of Kansas and Nebraska and allowed the settlers in those territories to decide whether they would allow slavery within their borders. This concept, known as “popular sovereignty,” effectively repealed the Missouri Compromise of 1820, which had prohibited slavery north of the 36°30’ parallel in the Louisiana Territory. The act had a profound impact on the issue of slavery in the territories. It reignited sectional tensions because it opened the possibility that slavery could expand into areas that were previously considered free soil, such as Kansas. The passage of the Kansas-Nebraska Act led to a rush of pro-slavery and anti-slavery settlers into the Kansas Territory, each hoping to influence the outcome of the popular sovereignty vote. This competition for control of the territory led to violent clashes and a period of lawlessness known as Bleeding Kansas in 1856.

ਕੈਨਸਸ-ਨੇਬਰਾਸਕਾ ਐਕਟ ਨੇ ਕੈਨਸਸ ਅਤੇ ਨੇਬਰਾਸਕਾ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਿਰਣੈ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਧਾਰਣਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਲੋਕ-ਸਾਰਭੌਮਤਾ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਤੌਰ ’ਤੇ 1820 ਦੇ ਮਿਜ਼ੂਰੀ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਲੂਈਜ਼ਿਆਨਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 36°30’ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਰੇਖਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਗੁਲਾਮੀ ’ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਸੀ। ਇਸ ਐਕਟ ਦਾ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ’ਤੇ ਗਹਿਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ। ਇਸ ਨੇ ਖੇਤਰੀ ਤਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭੜਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਇਹ ਸੰਭਾਵਨਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਗੁਲਾਮੀ ਉਹਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫੈਲ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਜ਼ਾਦ ਧਰਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੈਨਸਸ। ਕੈਨਸਸ-ਨੇਬਰਾਸਕਾ ਐਕਟ ਦੇ ਪਾਸ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕੈਨਸਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਕ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਉਮੜ ਪਈ, ਅਤੇ ਹਰ ਪੱਖ ਇਸ ਆਸ ਨਾਲ ਆਇਆ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ-ਸਾਰਭੌਮਤਾ ਦੇ ਮਤਦਾਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਖੇਤਰ ’ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਲਈ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨੇ ਹਿੰਸਕ ਟਕਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 1856 ਵਿੱਚ “ਬਲੀਡਿੰਗ ਕੈਨਸਸ” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਅਰਾਜਕਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦੌਰ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ।

The presidential election of 1856 was a significant political event. It featured a three-way race between Democrat James Buchanan, Republican John C. Fremont, and former President Millard Fillmore of the American Party. James Buchanan won the election and became the 15th President of the United States.

1856 ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਘਟਨਾ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਜੇਮਜ਼ ਬਿਊਕੈਨਨ, ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਜਾਨ ਸੀ. ਫ੍ਰੀਮੋਂਟ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਿਲਾਰਡ ਫ਼ਿਲਮੋਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤ੍ਰਿਕੋਣੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਇਆ। ਜੇਮਜ਼ ਬਿਊਕੈਨਨ ਨੇ ਇਹ ਚੋਣ ਜਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ 15ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣੇ।

James Buchanan’s presidency is primarily known for its failure to effectively address the growing tensions and divisions between the North and the South, ultimately culminating in the outbreak of the American Civil War shortly after he left office. His presidency is often viewed as one of the least successful presidency in American history, due to these significant failures in leadership and crisis management.

ਜੇਮਜ਼ ਬਿਊਕੈਨਨ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਿਆਦ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦਰਮਿਆਨ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਤਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵੰਡਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤਤੋਗਤਵਾ ਉਸ ਦੇ ਪਦ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਅਮਰੀਕੀ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਅਤੇ ਸੰਕਟ-ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੰਭੀਰ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਿਆਦ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਫਲ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਿਆਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

The infamous Dred Scott Decision in 1857, declared that slaves whether enslaved or free were not citizens and could not sue in federal courts. It also declared that Congress could not prevent slavery in the territories of the United States. The Democrat Buchanan publicly endorsed the pro-slavery Dred Scott Decision.

1857 ਵਿੱਚ ਕੁਖਿਆਤ ਡ੍ਰੈਡ ਸਕਾਟ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੁਲਾਮ, ਚਾਹੇ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਆਜ਼ਾਦ, ਨਾਗਰਿਕ ਨਹੀਂ ਸਨ ਅਤੇ ਸੰਘੀ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਮਲਾ ਦਰਜ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਬਿਊਕੈਨਨ ਨੇ ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਕ ਡ੍ਰੈਡ ਸਕਾਟ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦਾ ਸਰਵਜਨਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ।

Not only did the pro-slavery position of the Democrat Buchanan allow tensions to escalate into Civil War, but his inability to manage the economics of the country led to the Panic of 1857, which was one of the greatest economic downturns in American history prior to the great depression. The Panic of 1857 resulted in a severe economic depression that lasted several years. Businesses and banks closed, unemployment increased and the stock market declined.

ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਕ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਬਿਊਕੈਨਨ ਦਾ ਰੁਖ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਤਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧਣ ਦੇਂਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ, ਸਗੋਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਅਸਮਰੱਥਤਾ ਨੇ 1857 ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਘਬਰਾਹਟ ਨੂੰ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਮੰਦਗੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਆਰਥਿਕ ਮੰਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। 1857 ਦੀ ਇਸ ਆਰਥਿਕ ਘਬਰਾਹਟ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਆਰਥਿਕ ਮੰਦਗੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ ਜੋ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। ਵਪਾਰਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬੈਂਕ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ, ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਵਧ ਗਈ ਅਤੇ ਸ਼ੇਅਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।

During Buchanan’s presidency the Southern states began their process of seceding from the Union, and they broke away in response to the election of the Republican Abraham Lincoln, in 1860. Buchanan took a passive approach to the secession crisis, arguing that the federal government lacked the authority to forcibly prevent secession. This lack of decisive action allowed the secession movement to gain momentum. His lack of strong leadership and his reluctance to take decisive action to address the secession crisis contributed to the South’s perception that it could leave the Union without facing military opposition.

ਬਿਊਕੈਨਨ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਨੇ ਯੂਨੀਅਨ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1860 ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਅਬ੍ਰਾਹਮ ਲਿੰਕਨ ਦੀ ਚੋਣ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਬਿਊਕੈਨਨ ਨੇ ਅਲੱਗਾਵ ਦੇ ਸੰਕਟ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਰਵੱਈਆ ਅਪਣਾਇਆ, ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿ ਸੰਘੀ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਨੂੰ ਬਲਪੂਰਵਕ ਰੋਕਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਨਿਰਣਾਇਕ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਇਸ ਘਾਟ ਨੇ ਅਲੱਗਾਵੀ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਦੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਅਲੱਗਾਵ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਰਣਾਇਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਨੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸੈਨਿਕ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਯੂਨੀਅਨ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ।

In 1860, Abraham Lincoln the first Republican president, was elected. On January 1, 1863, President Lincoln signed and issued the final Emancipation Proclamation, which declared that all enslaved people in Confederate-held territory were to be set free. This executive order had a significant impact on the Civil War as it turned the conflict into a struggle not only to preserve the Union, but also to end slavery. The Emancipation Proclamation did not immediately free all enslaved individuals. It applied specifically to Confederate-held territory, where the Union had limited authority. As Union forces advanced and gained control over Confederate territory, the proclamation was enforced, and enslaved people in those areas were set free. The Emancipation Proclamation was a crucial step toward the eventual abolition of slavery in the United States and paved the way for the passage of the Thirteenth Amendment to the U.S. Constitution, which was passed and ratified on December 6, 1865.

1860 ਵਿੱਚ, ਅਬ੍ਰਾਹਮ ਲਿੰਕਨ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਨ, ਚੁਣੇ ਗਏ। 1 ਜਨਵਰੀ 1863 ਨੂੰ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲਿੰਕਨ ਨੇ ਅੰਤਿਮ ਮੁਕਤੀ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪੱਤਰ (Emancipation Proclamation) ‘ਤੇ ਦਸਤਖ਼ਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਕਨਫੈਡਰੇਟ ਕਬਜ਼ੇ ਹੇਠਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਏ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਉੱਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ, ਸਗੋਂ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੁਕਤੀ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪੱਤਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸਾਰੇ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਏ ਗਏ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਨਫੈਡਰੇਟ ਕਬਜ਼ੇ ਹੇਠਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ‘ਤੇ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀਮਿਤ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀਆਂ ਅਤੇ ਕਨਫੈਡਰੇਟ ਖੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਹਾਸਲ ਕਰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤਿਵੇਂ-ਤਿਵੇਂ ਇਸ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਏ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮੁਕਤੀ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪੱਤਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਉਨਮੂਲਨ ਵੱਲ ਇੱਕ ਨਿਰਣਾਇਕ ਕਦਮ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਰਹਵੇਂ ਸੋਧ-ਪੱਤਰ (Thirteenth Amendment) ਦੇ ਪਾਸ ਹੋਣ ਲਈ ਰਾਹ ਸਮਾਰਿਆ, ਜੋ 6 ਦਸੰਬਰ 1865 ਨੂੰ ਪਾਸ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

The Republican horn from the 1850’s onward was in the crisis of the issue of slavery. Two primary divisions in the country represented by two primary classes of political thought. A separation process began in 1856 as anti and pro slavery groups moved into the Kansas territory in attempt to uphold their views of slavery, at the very time Philadelphia was being separated from Laodicea. Democrats were pro-slavery and Republicans were anti-slavery.

1850 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਮਸਲੇ ਦੀ ਸੰਕਟ-ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਵੰਡਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1856 ਵਿੱਚ ਇਕ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਗੁਲਾਮੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਕ ਗਰੁੱਪ ਆਪਣੀਆਂ ਗੁਲਾਮੀ ਬਾਰੇ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਕੈਨਸਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਫ਼ਿਲਾਡੈਲਫ਼ੀਆ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਕ ਸਨ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਗੁਲਾਮੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਸਨ।

In 1856, Bleeding Kansas represented a microcosm of the impending war. In that year a pro-slavery Democrat was elected as head of the Republican horn, and his ineffective leadership became the symbol of an ineffective presidency, until these recent last days. He preceded the first Republican president that was forced to clean up the mess left by Buchanan’s presidency.

1856 ਵਿੱਚ, “ਬਲੀਡਿੰਗ ਕੈਨਸਸ” ਨੇ ਆਸੰਨ ਯੁੱਧ ਦਾ ਇੱਕ ਸੂਖਮ ਰੂਪ ਦਰਸਾਇਆ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਕ ਇੱਕ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਗਵਾਈ ਇੱਕ ਅਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ-ਪਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲੀਆ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਿਊਕੈਨਨ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ-ਕਾਲ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈ ਅਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

By 1863, the Republican horn made the most significant executive order in the history of the earth beast of Revelation thirteen. The executive order was addressing slavery. One paragraph of the proclamation states, “That on the first day of January, in the year of our Lord one thousand eight hundred and sixty-three, all persons held as slaves within any State or designated part of a State, the people whereof shall then be in rebellion against the United States, shall be then, thenceforward, and forever free; and the Executive Government of the United States, including the military and naval authority thereof, will recognize and maintain the freedom of such persons, and will do no act or acts to repress such persons, or any of them, in any efforts they may make for their actual freedom.” Though the resolution of the problem of slavery was historically incomplete at that point, the essence of the Constitution is recognized when Lincoln wrote, “all persons held as slaves within any state … shall be then, thenceforward, and forever free.”

1863 ਤੱਕ, ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮ ਗੁਲਾਮੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ। ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਅਨੁੱਛੇਦ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਕਿ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਸੌ ਤ੍ਰੇਸਠ ਦੇ ਜਨਵਰੀ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਐਸੇ ਰਾਜ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਭਾਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਲਾਮਾਂ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗੇ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣਗੇ; ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸਰਕਾਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਸੈਨਿਕ ਅਤੇ ਜਲਸੈਨਾ ਸੰਬੰਧੀ ਸੱਤਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਮੰਨੇਗੀ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਰੱਖੇਗੀ, ਅਤੇ ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਉਹ ਜੇਹੜੇ ਵੀ ਯਤਨ ਕਰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਕੰਮ ਜਾਂ ਕੰਮਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ।” ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਧੂਰਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਮੂਲ ਤੱਤ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਲਿੰਕਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, “ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਲਾਮਾਂ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਵਿਅਕਤੀ … ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗੇ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣਗੇ।”

Lincoln was returning to the foundational principle expressed in the Constitution, which identifies that “all men are created equal.” Lincoln was returning to the foundational truths at the same time the Protestant horn was rejecting its foundational prophecy, which is the prophecy of slavery. Therefore, at the very time the Republican horn was making its most significant “executive order” in history concerning slavery, the Protestant horn made the most significant executive order in its prophetic history concerning the prophecy of slavery, represented by Moses’ oath and curse. The Republican horn chose to return to the foundations, the Protestant horn chose to reject its foundation and return to those it had been instructed to never return unto.

ਲਿੰਕਨ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਉਸ ਮੂਲਭੂਤ ਸਿਧਾਂਤ ਵੱਲ ਮੁੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਸਮਾਨ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ।” ਲਿੰਕਨ ਉਹਨਾਂ ਮੂਲ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਆਪਣੀ ਮੂਲਭੂਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਠੀਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਗੁਲਾਮੀ ਸੰਬੰਧੀ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ “ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮ” ਜਾਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੀ ਸਹੁੰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨੇ ਮੂਲ ਅਧਾਰਾਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨਾ ਚੁਣਿਆ; ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਾਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਚੁਣਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮੁੜ ਨਾ ਜਾਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

In 1863, the Republican horn had been divided into two camps, as was ancient Israel’s kingdom divided in the time of Jeroboam and Rehoboam. In 1863, the Protestant horn became legally attached to the Republican horn, as represented by Jeroboam’s two altars at Bethel and Dan. The two horns move through history in parallel to each other, and the history of 1863, especially represents the history of the last days.

1863 ਵਿੱਚ, ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੋ ਡੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜ ਯਰੋਬੋਆਮ ਅਤੇ ਰਹਬੋਆਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1863 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੇਥੇਲ ਅਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਯਰੋਬੋਆਮ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵੇਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਸਿੰਗ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ 1863 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand with a few prophetic caveats. One of those caveats is that the target audience in Millerite history was first those outside the movement, and thereafter the movement itself. In the movement of the one hundred and forty-four thousand the two voices of Revelation eighteen, identify two target audiences, but those targets are in reverse of Millerite history. The first target is God’s people and the second voice is God’s other flock, that are still in Babylon.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਦਰਸ਼ਕ-ਵਰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਆੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆੰਦੋਲਨ ਆਪ ਸੀ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੋ ਨਿਸ਼ਾਨਿਤ ਦਰਸ਼ਕ-ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਲਟ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਹ ਹੋਰ ਭੇਡਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹਨ।

Another prophetic caveat is that though both histories transcend from one church unto another, the Millerites moved from Philadelphia to Laodicea, and the mighty movement of the third angel moves from Laodicea unto Philadelphia. This identifies that the Millerites went from the sixth unto the seventh church and the one hundred and forty-four thousand go from the seventh church unto the eighth church, which is of the seven.

ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਭਾਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸ ਇਕ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਤੋਂ ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਵੱਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਲਹੇਤ ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਤੋਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਛੇਵੀਂ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਤਵੀਂ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਅੱਠਵੀਂ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

The Republican horn began its movement from a pro-slavery nation unto an anti-slavery nation in the history surrounding 1863. The crisis of that history established two political parties that are the same antagonists in these “last days.” Just as the first Republican president from that history was assassinated just days after the war ended, the last Republican president was symbolically assassinated and left in the street as dead while the world rejoiced. He was assassinated, not just days after the Civil War ended, but just before the final civil war begins.

ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨੇ 1863 ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਗੁਲਾਮੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਗਤੀ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸੰਕਟ ਨੇ ਦੋ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ “ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਯੁੱਧ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੇਵਲ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਰੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੇਵਲ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਸਗੋਂ ਅੰਤਿਮ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ।

The first Republican president was preceded by the most ineffective president of American history, and the last Republican president will be preceded by the same. The ineffectiveness of the Democratic president that preceded the first Republican president precipitated the crisis that evolved into the civil war, and the same ineffectiveness is now taking place. The Democratic president that precedes the last Republican president managed the economy in such a fashion that it produced the greatest economic crash in American history up until that point in time. The two horns run parallel unto the Sunday law. In 1863, the first generation of both horns began, and for both horns the fourth and final generation will be facing the east, and bowing down to the sun.

ਪਹਿਲੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਕੁਸ਼ਲ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਹਿਲੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਅਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨੇ ਉਸ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਕੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਅਕੁਸ਼ਲਤਾ ਹੁਣ ਵੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੇ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਰਥਿਕ ਪਤਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਸਮਾਂਤਰ ਚਲਦੇ ਹਨ। 1863 ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗਾਂ ਲਈ ਚੌਥੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁਖ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ।

The Elijah message is always accompanied with the judgments of God confirming the message of warning. The society of the world is now living as the people before the flood. They are eating, drinking and expecting the globalist techno-giants to solve any problem that might arise. God’s Word is identifying that the world is now on the verge of a tremendous crisis.

ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਦਾ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਮਾਜ ਹੁਣ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀ ਰਹਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜਲ-ਪਲਾਵਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਜੀ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਖਾਂਦੇ, ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਲੋਬਲਿਸਟ ਤਕਨਾਲੋਜੀਕ ਮਹਾਂ-ਦਿਗਗਜ ਕੋਈ ਵੀ ਉੱਠਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਹੁਣ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਸੰਕਟ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।

> “‘What of the night?’ Do I discern the import of these messages? Do I understand the place they occupy in the closing work of the great remedial system? Am I so familiar with the ‘sure word of prophecy’ that I can see in the events transpiring around me positive evidence that the coming King is even at the door? Do I sense the responsibility that rests upon me, in view of the light God has given? Am I using every talent entrusted to me as his steward, in well-directed effort to rescue the perishing? or am I lukewarm and indifferent, partly mixed up with a wicked world, using the means and ability God has given me, largely in self-gratification, caring more for my own ease and comfort than for the advancement of his cause? Am I by my course strengthening ‘the conviction that has been gaining ground in the world that Seventh-day Adventists are giving the trumpet an uncertain sound, and are following in the path of worldlings’?

> “‘ਰਾਤ ਬਾਰੇ ਕੀ?’ ਕੀ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ? ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਇਹ ਮਹਾਨ ਉਪਚਾਰਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ-ਕਾਲੀਨ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਮੈਂ ‘ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਬਚਨ’ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਪਰਿਚਿਤ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਦੇਖ ਸਕਾਂ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਿਲਕੁਲ ਦੁਆਰ ਤੇ ਹੈ? ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜੋਤ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ? ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਭੰਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਹਰ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹਿਆਂ ਦੇ ਉੱਧਾਰ ਲਈ ਸੁਚਿੰਤਿਤ ਪ੍ਰਯਾਸ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਜਾਂ ਕੀ ਮੈਂ ਕੁਸਾ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀਨ ਹਾਂ, ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਕ ਦੁਸਟ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਰਲਿਆ-ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਧਨ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਦੀ ਵੱਧ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ? ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਚਰਣ ਦੁਆਰਾ ‘ਉਸ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਫੜਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ’?”

> “We hear the footsteps of an approaching God to punish the world for their iniquity. The end of time is close upon us. The world’s inhabitants are being bound in bundles to be burned. Shall you be bound up with the tares? Do you realize that every year thousands and thousands and ten times ten thousand souls are perishing, dying in their sins? The plagues and judgments of God are already doing their work, and souls are going to ruin because the light of truth has not been flashed upon their pathway.” General Conference Daily Bulletin, April 1, 1897.

> “ਅਸੀਂ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਚਾਪ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਧਰਮਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੰਡ ਦੇਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤ ਸਾਡੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਗੱਠਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾੜੇ ਜਾਣ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕੁੜ-ਬੂਟੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਵੋਗੇ? ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਸਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਰਹੇ ਹਨ? ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦੰਡ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਚਮਕਾਇਆ ਗਿਆ।” General Conference Daily Bulletin, April 1, 1897.

> With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:9.

> ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਲਾਲਸਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਆਤਮਿਕ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਤੈਨੂੰ ਤਤਪਰਤਾ ਨਾਲ ਭਾਲਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਨਿਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਧਰਮੀ ਹੋਣਾ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ 26:9.

Back to Articles