Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-One

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇਕਾਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ

Unveiling the Prophetic Tapestry: Understanding Daniel’s Visions, the Covenant, and the Sealing Time in the Last Days

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਚਿੱਤਰ ਦਾ ਪਰਦਾਫ਼ਾਸ਼: ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ, ਵਾਅਦੇ, ਅਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 25, 2024

Formats

PDF
Word

Gabriel came to Daniel in chapter nine to provide him with skill and understanding of the two visions which had been represented in chapter eight.

ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਗਬਰੀਏਲ ਦਾਨੀਏਲ ਕੋਲ ਇਸ ਲਈ ਆਇਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਬਾਰੇ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ੇ, ਜੋ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।

> And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:22, 23.

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੁਕਮ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝ, ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਮਨ ਲਾ। ਦਾਨੀਏਲ 9:22, 23.

In order for Daniel to have the “understanding” he needed, Gabriel told him to understand both the “matter” and the “vision.” The “matter” was the vision of the trampling down of the sanctuary and host, and the “vision,” was the vision of the appearance of October 22, 1844. Sister White also emphasizes these two visions when she informs us that, Daniel was seeking to understand the relation of the seventy year captivity and the twenty-three hundred years. The seventy years are what Gabriel identified as the “matter” and the “vision” was the twenty-three hundred years. Daniel represents the “wise” of the last days, when Gabriel provides the interpretation of the twenty-three hundred years. The “wise” recognize both the “matter” and the “vision,” in Gabriel’s interpretation, the wicked do not understand. The Millerites understood the “matter” and “vision,” but only in a limited fashion.

ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਉਹ “ਸਮਝ” ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਲਈ ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋੜ ਸੀ, ਗਬਰੀਏਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ “ਗੱਲ” ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੇ। “ਗੱਲ” ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ,” 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਅਤੇ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਬਰੀਏਲ ਨੇ “ਗੱਲ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ, ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲ ਸਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ “ਬੁੱਧਿਮਾਨਾਂ” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗਬਰੀਏਲ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। “ਬੁੱਧਿਮਾਨ” ਗਬਰੀਏਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ “ਗੱਲ” ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਦੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ “ਗੱਲ” ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਸੀਮਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ।

The four hundred and ninety years of probationary time, was a period that was based upon four hundred and ninety years of rebellion against the covenant of the “seven times” represented in Leviticus twenty-five and twenty-six. The seventy years captivity was the sum of all the years the land was not allowed to enjoy her rest.

ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੇਵੀਆਂ ਪੱਚੀ ਅਤੇ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

The week that Christ confirmed the covenant with many, was an illustration of the quarrel of his covenant, as represented by two periods of twelve hundred and sixty days. That prophetic week was divided by the cross, which typifies the seal of God.

ਉਹ ਹਫ਼ਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਅਵਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਹਫ਼ਤੇ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.” Manuscript Releases, volume 21, 52.

> “ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਹ ਮੋਹਰ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਤ ਤਾਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਨੇ ਇਸ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਹੈ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੋਦ ਲਏ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਲਵਰੀ ਦੇ ਸਲੀਬ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਉਲੰਘਨ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹਨ।” Manuscript Releases, volume 21, 52.

That week typified two periods of twelve hundred and sixty years divided at the Sunday law of 538, (the mark of the beast) in which paganism and then papalism trampled down the sanctuary and the host. For twelve hundred and sixty days, Christ gave His testimony, then for another twelve hundred and sixty days, Christ gave the same testimony through His disciples. For twelve hundred and sixty years, Satan gave his testimony, through paganism, and then for another twelve hundred and sixty years, Satan gave his testimony through the papacy.

ਉਹ ਹਫ਼ਤਾ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੋ ਅੰਤਰਾਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜੋ 538 ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ (ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ) ਉੱਤੇ ਵੰਡੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਿਆ। ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮਸੀਹ ਨੇ ਇਹੀ ਗਵਾਹੀ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ।

The covenant, which through ancient Israel’s disobedience, became God’s “quarrel,” was the covenant of Leviticus chapter twenty-five, that outlined the land resting, and the jubilee that was to be celebrated every forty-ninth year.

ਉਹ ਵਾਅਦਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ “ਝਗੜੇ” ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪੱਚੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਅਤੇ ਹਰ ਉਨੰਜਾਹਵੇਂ ਸਾਲ ਮਨਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਯੂਬਲੀ ਦਾ ਵਿਵਰਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> And the Lord spake unto Moses in mount Sinai, saying, Speak unto the children of Israel, and say unto them, When ye come into the land which I give you, then shall the land keep a sabbath unto the Lord. Six years thou shalt sow thy field, and six years thou shalt prune thy vineyard, and gather in the fruit thereof; But in the seventh year shall be a sabbath of rest unto the land, a sabbath for the Lord: thou shalt neither sow thy field, nor prune thy vineyard. That which groweth of its own accord of thy harvest thou shalt not reap, neither gather the grapes of thy vine undressed: for it is a year of rest unto the land. And the sabbath of the land shall be meat for you; for thee, and for thy servant, and for thy maid, and for thy hired servant, and for thy stranger that sojourneth with thee, And for thy cattle, and for the beast that are in thy land, shall all the increase thereof be meat. And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubile to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. And ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty throughout all the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubile unto you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall return every man unto his family. A jubile shall that fiftieth year be unto you: ye shall not sow, neither reap that which groweth of itself in it, nor gather the grapes in it of thy vine undressed. For it is the jubile; it shall be holy unto you: ye shall eat the increase thereof out of the field. In the year of this jubile ye shall return every man unto his possession. Leviticus 25:1–13.

> ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਸੀਨਾਈ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋਗੇ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਦ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਇੱਕ ਸਬਤ ਮਨਾਏਗਾ। ਛੇ ਸਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਖੇਤ ਬੀਜੇਗਾ, ਅਤੇ ਛੇ ਸਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅੰਗੂਰੀ ਬਾਰੀ ਨੂੰ ਕਟ-ਛਾਂਟ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਸੱਤਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਾ ਸਬਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਇੱਕ ਸਬਤ: ਤੂੰ ਨਾ ਆਪਣਾ ਖੇਤ ਬੀਜੀਂ, ਨਾ ਆਪਣੀ ਅੰਗੂਰੀ ਬਾਰੀ ਨੂੰ ਕਟ-ਛਾਂਟ ਕਰੀਂ। ਤੇਰੀ ਫਸਲ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਗੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨਾ ਕਟੀਂ; ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨਾ-ਛੰਨੀ ਹੋਈ ਬੇਲ ਦੇ ਅੰਗੂਰ ਨਾ ਇਕੱਠੇ ਕਰੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਾ ਸਾਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਬਤ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਦਾਸ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਦਾਸੀ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦੇ ਨੌਕਰ ਲਈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਰਦੇਸੀ ਵਾਂਗ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਉਪਜ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਸਬਤ ਗਿਣੀਂ, ਅਰਥਾਤ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਸੱਤ ਸਾਲ; ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਉਹ ਸੱਤ ਸਬਤਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਨੰਜਾ ਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਤਦ ਤੂੰ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ, ਨਰਸਿੰਗੇ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣਾਵੀਂ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗਾ ਵਜਾਵੋਗੇ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪੰਜਾਹਵੇਂ ਸਾਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਠਹਿਰਾਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰੋਗੇ: ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜੁਬਲੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਿਲਕਤ ਵੱਲ ਮੁੜਣ ਦਿਓਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲ ਮੁੜਣ ਦਿਓਗੇ। ਉਹ ਪੰਜਾਹਵਾਂ ਸਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜੁਬਲੀ ਹੋਵੇਗਾ: ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਬੀਜੋਗੇ, ਨਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਗੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਕਟੋਗੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਨਾ-ਛੰਨੀ ਹੋਈ ਬੇਲ ਦੇ ਅੰਗੂਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰੋਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜੁਬਲੀ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗੀ: ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਜ ਖੇਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਖਾਵੋਗੇ। ਇਸ ਜੁਬਲੀ ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਿਲਕਤ ਵੱਲ ਮੁੜਣ ਦਿਓਗੇ। ਲੇਵੀਆਂ 25:1–13।

The first period of the twenty-three hundred year prophecy, as with the week Christ confirmed the covenant, and the four-hundred and ninety years is directly associated with the “seven times” of Leviticus chapters twenty-five and twenty-six.

ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਵਧੀ-ਖੰਡ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹਫ਼ਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲ, ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਪੱਚੀ ਅਤੇ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖਿਤ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।

> Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:2.

> ਇਸ ਲਈ ਜਾਣ ਲੈ ਅਤੇ ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦੇ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਸੀਹ ਅਧਿਪਤੀ ਤਕ ਸੱਤ ਹਫ਼ਤੇ ਅਤੇ ਬਾਹਠ ਹਫ਼ਤੇ ਹੋਣਗੇ; ਗਲੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਕੰਧ ਵੀ, ਉਹ ਵੀ ਸੰਕਟਮਈ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਦਾਨੀਏਲ 9:2.

Sixty-nine weeks beginning in 457 BC, brings you to Christ’s baptism, and the beginning of the week in which he confirmed the covenant, which was the covenant of God’s “quarrel.” But there was a week of weeks (forty-nine years), that was isolated from the sixty-nine weeks by the phrase “seven weeks, and threescore and two weeks.” Beginning in 457 BC, there was to be forty-nine years, a clear reference to the covenant of Leviticus chapter twenty-five, and to the jubilee celebration. Those forty-nine years were not only a symbol of the jubilee cycles, but also of Pentecost, which is the fiftieth day that follows the forty-nine days of the feast of weeks.

ਈਸਾਪੂਰਵ 457 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਉਨਾਹਠ ਹਫ਼ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੱਕ ਅਤੇ ਉਸ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ “ਵਿਵਾਦ” ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉੱਥੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ (ਉਨੰਜਾ ਸਾਲ) ਸੀ, ਜੋ “ਸੱਤ ਹਫ਼ਤੇ, ਅਤੇ ਬਾਹਠ ਹਫ਼ਤੇ” ਇਸ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਉਨਾਹਠ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਈਸਾਪੂਰਵ 457 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਥੇ ਉਨੰਜਾ ਸਾਲ ਹੋਣੇ ਸਨ, ਜੋ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਪੱਚੀ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਅਤੇ ਜੂਬਲੀ ਦੇ ਉਤਸਵ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਉਹ ਉਨੰਜਾ ਸਾਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਜੂਬਲੀ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦਾ ਵੀ, ਜੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਉਨੰਜਾ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਪੰਜਾਹਵਾਂ ਦਿਨ ਹੈ।

The first forty-nine years of the twenty-three hundred years, the four hundred and ninety years, and the week the covenant was confirmed are all directly connected with the twenty-five hundred and twenty years, represented as “seven times,” in Leviticus twenty-six. Every element of the twenty-three hundred year prophecy is directly connected to the “seven times” which Adventism set aside and rejected in 1863. The “seven times” is a symbol of the jubilee covenant, and for this reason it is also to be noted that when the twenty-three hundred years ended on October 22, 1844, so too, did the twenty-five hundred and twenty years end on that very day, for Moses recorded in Leviticus chapter twenty-five:

ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਉਣੰਜਾ ਸਾਲ, ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਫ਼ਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਹਰ ਅੰਗ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ 1863 ਵਿੱਚ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਯੂਬਲੀ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਣ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਤਦੋਂ ਉਸੇ ਦਿਨ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਵੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੂਸਾ ਨੇ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਪੱਚੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ:

> And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubile to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:8, 9.

> ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਸਬਤ ਗਿਣੀਂ, ਅਰਥਾਤ ਸੱਤ ਵਾਰ ਸੱਤ ਸਾਲ; ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਉਹ ਸੱਤ ਸਬਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਨੰਜਾਹ ਸਾਲ ਹੋਣਗੇ। ਤਦ ਤੂੰ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਯੂਬਲੀ ਦਾ ਨਰਸਿੰਗਾ ਫੁਕਵਾਈਂ; ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗਾ ਫੁਕਵਾਉ। ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 25:8, 9.

Every prophetic period within the twenty-three hundred years, is directly associated with the “seven times” of Leviticus twenty-six, including the day both prophetic periods ended. The first forty-nine years identified the work of rebuilding and restoring Jerusalem that would be finalized as God’s people came out of Babylon. The temple was finished before the third decree, as was the Millerite temple finished before the third angel arrived. Yet after 457 BC, “the street” still needed to “be built again, and the wall, even in troublous times.” As Alpha and Omega, Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing, and after October 22, 1844, the Millerites were to finish “the street” “and the wall,” “in troublous times.”

ਤੇਈ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੀ ਹਰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਮਿਆਦ, ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਿਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਮਿਆਦਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈਆਂ। ਪਹਿਲੇ ਉਨੰਜਾ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਬਾਬਲੋਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ। ਤੀਜੇ ਫਰਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੰਦਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੀਸਰਾ ਦੂਤ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਮੰਦਰ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਤਾਂ ਵੀ 457 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, “ਗਲੀ” ਨੂੰ ਹਾਲੇ ਵੀ “ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੰਧ ਵੀ, ਉਹ ਵੀ ਕਲੇਸ਼ਮਈ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ।” ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਯਿਸੂ ਸਦਾ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ “ਗਲੀ” ਅਤੇ “ਕੰਧ” ਨੂੰ “ਕਲੇਸ਼ਮਈ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ” ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਸੀ।

Sister White identifies the literal wall of protection around Jerusalem as a symbol of God’s law, and immediately after October 22, 1844, the faithful were led into the heavenly sanctuary and recognized God’s law (the wall). In order to recognize God’s law, including the Sabbath, the Millerites were led back to the covenant of ancient Israel. The restoration of the literal “street,” is the restoration that was spiritually accomplished when the Millerites returned to Jeremiah’s “old paths”. The “troublous times” that were to be in the period the wall and street were established was to be accomplished after 1844, and the Civil War that was then approaching, and soon beginning in that very history, represented those troublous times.

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਅਸਲੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕੰਧ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ (ਕੰਧ) ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਬਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਪਛਾਣਣ ਲਈ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਅਸਲੀ “ਗਲੀ” ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਉਹੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਹੈ ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਦ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ “ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹਾਂ” ਵੱਲ ਮੁੜੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ “ਕਲੇਸ਼ਮਈ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਹੋਣਾ ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕੰਧ ਅਤੇ ਗਲੀ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰੇ ਹੋਣੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਕਲੇਸ਼ਮਈ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।

Had they been faithful they would have reached the symbolic fiftieth year of the jubilee (where the slaves are released), which was also represented by the fiftieth day of Pentecost (where the message of emancipation goes to all the world). But after 1844 most opposed the Sabbath light, and in 1863, they also rejected the message of Moses (the “seven times”), which had been delivered to them by Elijah (William Miller.) In other words, they turned away from “the street” (the old paths) that they were to restore and walk in.

ਜੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਯੂਬਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੰਜਾਹਵੇਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ (ਜਿੱਥੇ ਗੁਲਾਮ ਰਿਹਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ), ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਪੇਂਟਕੋਸਟ ਦੇ ਪੰਜਾਹਵੇਂ ਦਿਨ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (ਜਿੱਥੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। ਪਰ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਸੱਬਥ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 1863 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ (“ਸੱਤ ਵਾਰ”), ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਲਿਆਹ (William Miller) ਦੁਆਰਾ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੋਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ “ਗਲੀ” (ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹਾਂ) ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨਾ ਸੀ।

Jesus always illustrates the end by the beginning, and when the parable of the ten virgins is repeated in the last days, the work of restoring Jerusalem is again to be accomplished. The “street and wall” will be built in “troublous times”. We are now entering into those troublous times. October 22, 1844, typifies the soon-coming Sunday law, so when the “hour of the great earthquake,” of Revelation eleven arrives, the street and wall will be built in troublous times. We will now identify those troublous times as the “angering of the nations” produced by the escalating warfare of Islam.

ਯਿਸੂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਕੰਮ ਫਿਰ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। “ਗਲੀ ਅਤੇ ਕੰਧ” “ਕਠਿਨ ਸਮਿਆਂ” ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਕਠਿਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844, ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ ਦੀ ਘੜੀ” ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਗਲੀ ਅਤੇ ਕੰਧ ਕਠਿਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਕਠਿਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਵਧਦੇ ਯੁੱਧ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ “ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ” ਵਜੋਂ ਕਰਾਂਗੇ।

While explaining what had been previously written concerning a “time of trouble,” she gave an explanation that is recorded in the book Early Writings.

ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ “ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਬਾਰੇ ਲਿਖੀ ਗਈ ਗੱਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਪੁਸਤਕ Early Writings ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ।

> “1. On page 33 is given the following: ‘I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question to unite the hearts of God’s dear, waiting saints. I saw that God had children who do not see and keep the Sabbath. They have not rejected the light upon it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully.’

> “1. ਸਫ਼ਾ 33 ਉੱਤੇ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ‘ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸੱਬਤ ਸੱਚੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਹੇਗੀ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਸੱਬਤ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੁਝ ਬੱਚੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਸੱਬਤ ਦਾ ਹੋਰ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।’”

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ 1847 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਐਡਵੈਂਟ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਬਤ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਕੇਵਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਮਨਾਉਣਾ ਇੰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰੇਖਾ ਖਿੱਚੀ ਜਾਵੇ। ਹੁਣ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦਿੱਖਣ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ‘ਉਸ ਕਲੇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਆਰੰਭ’ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਦੋਂ ਮਹਾਮਾਰੀਆਂ ਢਾਲੀਆਂ ਜਾਣ ਲੱਗਣਗੀਆਂ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸਮੇਂ ਵੱਲ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤੀ ਵੱਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਆ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਾਤੀਆਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਣ। ਉਸ ਵੇਲੇ ‘ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ,’ ਜਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਗੀ, ਆਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਦੋਂ ਆਖਰੀ ਸੱਤ ਮਹਾਮਾਰੀਆਂ ਢਾਲੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।” Early Writings, 85.

There is a “short period of time,” that precedes the close of probation, when “the nations will be angry, yet held in check.” At the same time “the latter rain” arrives. The “angering of the nations,” is a symbol that is identified in Revelation chapter eleven.

ਇੱਕ “ਛੋਟਾ ਸਮਾਂ” ਹੈ, ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ “ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਤੌਭੀ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।” ਉਸੇ ਸਮੇਂ “ਪਿਛਲਾ ਮੇਹ” ਆਉਂਦਾ ਹੈ। “ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:18.

> ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਭੈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ, ਬਦਲਾ ਦੇਵੇਂ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:18.

Sister White comments on this verse.

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਸ ਆਇਤ ਉੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> “I saw that the anger of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead were separate and distinct, one following the other, also that Michael had not stood up, and that the time of trouble, such as never was, had not yet commenced. The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished His work in the sanctuary, He will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out.

> “ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕਹਿਰ, ਅਤੇ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਲੱਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਆਉਂਦੇ ਸਨ; ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਮੀਖਾਏਲ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਕਟ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਜਿਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਅਜੇ ਤੱਕ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੌਮਾਂ ਹੁਣ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਖ਼ਰੀ ਸੱਤ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਉਡੇਲੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।”

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> “ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਚਾਰ ਦੂਤ ਚਾਰਾਂ ਪਵਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੀ ਰੱਖਣਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਯਿਸੂ ਦਾ ਕੰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਮਾਰੀਆਂ ਆਉਣਗੀਆਂ।” Early Writings, 36.

The “angering of the nations” occurs just before probation closes, for it is followed by the “wrath of God.” The “wrath of God” occurs when probation closes, and the “time to judge the dead,” refers to a judgment that occurs during the millennium, and does not refer to the judgment of the dead that began in 1844.

“ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਾ” ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੋਪ” ਆਉਂਦਾ ਹੈ। “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੋਪ” ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ “ਮਰਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਉਸ ਨਿਆਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਹਸਰਾਬਦੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਮਰਿਆਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season. And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. Revelation 20:1–4.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਦਾ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਥਾਹ ਖੱਡੀ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਜਗਰ ਨੂੰ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਪੁਰਾਣੇ ਸੱਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਬਲੀਸ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ, ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ; ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਿਆ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਿੰਘਾਸਨ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੱਟੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਤਾਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 20:1–4.

The judgment that is “given unto” the saints, identifies that they will pass judgment upon the wicked during the millennium, not that they are judged.

ਉਹ ਨਿਆਂ ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ “ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ” ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਕਰਨਗੇ, ਨਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।

> “During the thousand years between the first and the second resurrection the judgment of the wicked takes place. The apostle Paul points to this judgment as an event that follows the second advent. ‘Judge nothing before the time, until the Lord come, who both will bring to light the hidden things of darkness, and will make manifest the counsels of the hearts.’ 1 Corinthians 4:5. Daniel declares that when the Ancient of Days came, ‘judgment was given to the saints of the Most High.’ Daniel 7:22. At this time the righteous reign as kings and priests unto God. John in the Revelation says: ‘I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them.’ ‘They shall be priests of God and of Christ, and shall reign with Him a thousand years.’ Revelation 20:4, 6. It is at this time that, as foretold by Paul, ‘the saints shall judge the world.’ 1 Corinthians 6:2. In union with Christ they judge the wicked, comparing their acts with the statute book, the Bible, and deciding every case according to the deeds done in the body. Then the portion which the wicked must suffer is meted out, according to their works; and it is recorded against their names in the book of death.

> “ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰੀਤ ਪੌਲੁਸ ਇਸ ਨਿਆਂ ਵੱਲ ਉਸ ਘਟਨਾ ਵਜੋਂ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ‘ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਾ ਕਰੋ, ਜਦ ਤਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾ ਆਵੇ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ।’ 1 Corinthians 4:5. ਦਾਨੀਏਲ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ‘ਪਰਮਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।’ Daniel 7:22. ਇਸ ਸਮੇਂ ਧਰਮੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਯਾਜਕਾਂ ਵਜੋਂ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਮੈਂ ਸਿੰਘਾਸਣ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।’ ‘ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਯਾਜਕ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨਗੇ।’ Revelation 20:4, 6. ਇਹ ਓਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, ‘ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨਗੇ।’ 1 Corinthians 6:2. ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿਧਾਨ-ਪੁਸਤਕ, ਅਰਥਾਤ ਬਾਈਬਲ, ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਇਕ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਜੋ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗਣਾ ਹੈ, ਮਾਪ ਕੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੌਤ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”

> “Satan also and evil angels are judged by Christ and His people. Says Paul: ‘Know ye not that we shall judge angels?’ Verse 3. And Jude declares that ‘the angels which kept not their first estate, but left their own habitation, He hath reserved in everlasting chains under darkness unto the judgment of the great day.’ Jude 6.

> “ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਵੀ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੌਲੁਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਾਂਗੇ?’ ਆਯਤ 3। ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ‘ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਨਾ ਰੱਖਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਦੇ ਨਿਆਂ ਲਈ ਹਨੇਰੇ ਹੇਠ ਸਦੀਵੀ ਜੰਜੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਛੱਡਿਆ ਹੈ।’ ਯਹੂਦਾ 6।”

> “At the close of the thousand years the second resurrection will take place. Then the wicked will be raised from the dead and appear before God for the execution of ‘the judgment written.’ Thus the revelator, after describing the resurrection of the righteous, says: ‘The rest of the dead lived not again until the thousand years were finished.’ Revelation 20:5. And Isaiah declares, concerning the wicked: ‘They shall be gathered together, as prisoners are gathered in the pit, and shall be shut up in the prison, and after many days shall they be visited.’ Isaiah 24:22.” The Great Controversy, 660, 661.

> “ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਦੂਜਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਤਦ ਦੁਸ਼ਟ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਗਾਏ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ‘ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਨਿਆਂ’ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਜ਼ਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ, ਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਬਾਕੀ ਦੇ ਮੁਰਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤਕ ਫਿਰ ਜੀਉਂਦੇ ਨਾ ਹੋਏ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ 20:5। ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਬੰਦੀ ਖੱਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੈਦਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਮਗਰੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਧ ਲਈ ਜਾਵੇਗੀ।’ ਯਸਾਯਾਹ 24:22।” The Great Controversy, 660, 661.

It is therefore clear that “the angering of the nations” refers to the “troublous times” that comes upon the world before probation closes, and that when “the nations are angered,” they are simultaneously “held in check.”

ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ “ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਾ” ਉਸ “ਕਲੇਸ਼ਮਈ ਸਮੇਂ” ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਜਦੋਂ “ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ,” ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹ “ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।”

> “I saw that the anger of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead were separate and distinct, one following the other.” Early Writings, 36.

> “ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰਕੋਪ, ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਉ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੱਖਰੇ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਲੱਗ ਸਨ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ।” Early Writings, 36.

At the time when the “nations are angered,” the latter rain begins to fall.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ “ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,” ਅਖੀਰੀ ਵਰਖਾ ਵਰਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤੀ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਆ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਰੋਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਪਏ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ‘ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ,’ ਅਥਵਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵੱਲੋਂ ਤਾਜ਼ਗੀ, ਆਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇ ਜਦੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸੱਤ ਬਿਪਤਾਂ ਉਡੇਲੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।” Early Writings, 85.

There is a point when the “nations are angered,” but they are simultaneously “held in check.” Then it is that Christ sets up His kingdom of glory, for He sets up His kingdom during the time of the latter rain.

ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਅਜਿਹਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ “ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,” ਪਰ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਉਹ “ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।” ਤਦ ਹੀ ਮਸੀਹ ਆਪਣਾ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੱਤਰ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> “ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਹਨ—ਤਦ ਸਾਰੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can.” Spalding and Magan, 3.

> “ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਾਰ ਦੂਤ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ, ਤਦ ਮਸੀਹ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਕਾਇਮ ਕਰੇਗਾ। ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।” Spalding and Magan, 3.

The two previous passages from Early Writings identify that when the nations are angered, and simultaneously “held in check,” the four angels restrain the four winds. The angering of the nations is therefore represented as the “four winds”. She also noted that at the time the four angels hold the angry nations in check, the latter rain would arrive. The period of time that begins when the latter rain arrives, which is also when the nations are angered, yet held in check, continues until Michael stands up and human probation closes. That period of time is the period when salvation is closing, and therefore represents the last work of Christ in the Most Holy Place, which is identified as the period of time when He is either blotting out men’s sins or their names from the books of judgment. That time period, when the angels are holding the four winds, is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Early Writings ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਅਨੁਛੇਦ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਕੋ ਸਮੇਂ “ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖੀਆਂ” ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਚਾਰੇ ਦੂਤ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣ ਨੂੰ “ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ” ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਚਾਰੇ ਦੂਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਆਵੇਗੀ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਜੋ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਵੀ ਉਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਾਈਕਲ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਉਹੀ ਮਿਆਦ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਖਰੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ। ਉਹ ਸਮਾਂ, ਜਦੋਂ ਦੂਤ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।

Islam of the third Woe is the power which “angers the nations,” and the third Woe arrived on September 11, 2001, but Islam was immediately “held in check.” The “east wind” is a symbol of Islam, and Isaiah identifies the “east wind” as the “rough wind,” that God “stayeth” (restrains). The warfare of Islam is repeatedly portrayed as a woman in labor, for it is an escalating warfare that began on September 11, 2001, when the mighty angel of Revelation eighteen descended, as marked by the bringing down of the great buildings of New York City.

ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ “ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ,” ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਹਾਏ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਪਰ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ “ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।” “ਪੂਰਬੀ ਪੌਣ” ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ “ਪੂਰਬੀ ਪੌਣ” ਨੂੰ ਉਸ “ਝੱਖੜੀ ਪੌਣ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਰੋਕਦਾ” ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਯੁੱਧ-ਕ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਣਨ-ਪੀੜ ਵਿੱਚ ਪਈ ਇਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਯੁੱਧ-ਕ੍ਰਿਆ ਹੈ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਠਾਰਹ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਥੱਲੇ ਉਤਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋਈ।

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ਹੁਣ ਕੀ ਇਹ ਉਹ ਬਚਨ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਜਵਾਰ-ਭਾਟੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ? ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਉੱਤੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਕਿੰਨੇ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਘਟਣਗੇ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਿਲਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ! ਤਦ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1–3 ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਅਠਾਰਵਾਂ ਸਾਰਾ ਅਧਿਆਇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਉੱਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਕੇਵਲ ਇਹ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮੋੜ ਅਤੇ ਉਲਟ-ਪਲਟ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਬਚਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਪਰਸ਼, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੀਆਂ। ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਘਟਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।” Review and Herald, July 5, 1906.

On the 1843 and 1850 charts Islam is represented as “war horses”. In Revelation chapter nine, where Islam of the first and second Woe is set forth, the character of Islam is identified by the name of Islam’s king.

1843 ਅਤੇ 1850 ਦੇ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ “ਜੰਗੀ ਘੋੜਿਆਂ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੁਭਾਉ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਮ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon. Revelation 9:11.

> ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ; ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਬੱਦੋਨ ਹੈ, ਪਰ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਪੋਲਿਓਨ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9:11.

The verse, which is chapter NINE, and verse ELEVEN, prophetically identifies that whether represented in the Old Testament (the Hebrew) or in the New Testament (the Greek), the character of Islam is Abaddon or Apollyon. Both names mean “destruction and death”.

ਇਹ ਆਯਤ, ਜੋ ਅੱਧਿਆਇ ਨੌਂ ਅਤੇ ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਚਾਹੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ (ਹਿਬਰੂ) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਨੇਮ (ਯੂਨਾਨੀ) ਵਿੱਚ, ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਅਬੱਦੋਨ ਜਾਂ ਅਪੋਲਿਓਨ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਨਾਂਵਾਂ ਦਾ ਅਰਥ “ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਮੌਤ” ਹੈ।

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “ਦੂਤ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਘੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਛੁੱਟ ਕੇ ਨਿਕਲ ਜਾਣ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਦੌੜ ਪੈਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਮੌਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ।” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The four winds are the angry horse of Bible prophecy, that is seeking to break loose. One of the prophetic characteristics of the angry horse is that it is restrained, but it is seeking to break loose and bring “destruction and death”, upon the whole earth.

ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋਣ ਲਈ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਘੋੜੇ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ “ਤਬਾਹੀ ਅਤੇ ਮੌਤ” ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਹੈ।

We will continue to address these subjects in the next article.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! But many of those who should be proclaiming the truth are accusing and condemning their brethren. When the converting power of God comes upon minds, there will be a decided change. Men will have no inclination to criticize and tear down. They will not stand in a position that hinders the light from shining to the world. Their criticism, their accusing, will cease. The powers of the enemy are mustering for battle. Stern conflicts are before us. Press together, my brethren and sisters, press together. Bind up with Christ. ‘Say ye not, A confederacy, . . . neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’

> “ਕਾਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮੰਡਰਾ ਰਹੀ ਆਸੰਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਸਮਝ ਹੁੰਦੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਲਗਭਗ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ! ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਰਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਬਦਲਾਅ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਢਾਹੁਣ ਦੀ ਕੋਈ ਝੁਕਾਅ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ। ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਖੜ੍ਹਣਗੇ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲ ਚਾਨਣ ਦੇ ਚਮਕਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਰੋਪਣ, ਮੁੱਕ ਜਾਣਗੇ। ਵੈਰੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਕਠੋਰ ਟਕਰਾਅ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਓ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਓ। ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਬੱਝ ਜਾਓ। ‘ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਾ ਆਖੋ, ਇੱਕ ਗਠਜੋੜ,... ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਡਰ ਤੋਂ ਡਰੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾ ਭੈਭੀਤ ਹੋਵੋ। ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਹੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣੋ; ਉਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਿਮ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਘਰਾਣਿਆਂ ਲਈ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਫੰਦਾ ਅਤੇ ਜਾਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾਣਗੇ, ਡਿਗਣਗੇ, ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ, ਫਸਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣਗੇ।’

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> “ਜਗਤ ਇੱਕ ਰੰਗਮੰਚ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਵਸਨੀਕ, ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਹਨ, ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਅਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਭੀੜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਏਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਥੀ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗਠਜੋੜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਬਾਗ਼ੀ ਪ੍ਰਜਾਜਨਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਉਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ। ਜਗਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਗੁੰਝਲ ਅਤੇ ਅਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਟਕ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੈ,—ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਘਬੰਧਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਰਗਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਾਰਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਆਵੇਗਾ।”

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> “ਅਧਰਮ ਲਗਭਗ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਉਲਝਣ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰੀ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦਹਿਸ਼ਤਭਰਾ ਸੰਕਟ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਗੱਲ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਂਗ ਟੁੱਟ ਪਵੇਗੀ।” Review and Herald, September 10, 1903.

Back to Articles