Article

# Panium - Number One

ਪਾਨੀਅਮ — ਨੰਬਰ ਇੱਕ

Chapter Eleven

ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2025

Formats

PDF
Word

For some time, we have been focusing our attention on the hidden history of Daniel 11:40, and in recent weeks, the Lord has drawn our consideration to verse 27:

ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹਾਲੀਆ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਆਯਤ 27 ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ ਹੈ:

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.

> ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਬੁਰਾਈ ਕਰਨ ਵੱਲ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕੋ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣਗੇ; ਪਰ ਉਹ ਕਾਮਯਾਬ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤ ਅਜੇ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹੀ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 11:27.

Initially, I was uncertain about the details—when, where, and who sat at that table, speaking lies to one another—but these questions are now under review. Over the past few Sabbaths, I made some missteps as I worked through these lines. Yet, through what I believe to be providential guidance, the alliances represented in verses 13–15, symbolized by Caesarea Philippi, began to unfold. Though some elements still require refinement, I believe the Lord has lifted His hand from these verses to reveal their meaning.

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਵੇਰਵਿਆਂ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸੀ—ਕਦੋਂ, ਕਿੱਥੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੌਣ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ—ਪਰ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸੱਬਥਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਭੁੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਤਥਾਪਿ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਅਗਵਾਈ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਆਯਤਾਂ 13–15 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਗਠਜੋੜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਹੋਰ ਸੰਵਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।

This understanding crystallized immediately after last Sabbath’s Zoom meeting. A week earlier, I had been struck by the intricate interplay of histories in verses 10–15. I wrote and sent a text message to a few people outlining my thoughts and asked to share them on Friday evening. I was attempting to organize the issues within those verses, convinced there was something profoundly significant. There is, but it wasn’t what I initially proposed. Despite my stumbles over the past week and a half as I grappled with this passage, I recognize a familiar providence. The Lord was unsealing a special, vital truth. Once the human element is fully exposed and set aside, the truth—opened by the Lion of the tribe of Judah—proves even more profound than I had grasped.

ਇਹ ਸਮਝ ਪਿਛਲੇ ਸਬਤ ਦੀ Zoom ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਠੋਸ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਆਇਤਾਂ 10–15 ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਸੁਖਮ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਤੋਂ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਖਾਕਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਇੱਕ ਲਿਖਤੀ ਸੁਨੇਹਾ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਕਿ ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਹਿਰਾ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਡੇਢ ਹਫ਼ਤੇ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਵਾਰੰਵਾਰ ਅਟਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਇਕ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਪਰਮ-ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਜੀਵਨ-ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮੁਹਰ ਖੋਲ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਤੱਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਜਾਗਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਸੱਚਾਈ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਗਹਿਰੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

## Verse Five through Nine

ਪੰਜਵੇਂ ਤੋਂ ਨੌਵੇਂ ਆਯਤਾਂ ਤੱਕ

Putin, as the king of the south, mirrors Ptolemy, who will triumph in the Ukraine war, fulfilling verse 11. Historically, Ptolemy IV Philopator’s victory at the Battle of Raphia fulfilled this verse, prefiguring Putin’s imminent success. Verses 5–9 outline a history that foreshadows the papacy’s 1,260-year rule (538–1798) in meticulous detail. These details have been explored repeatedly in the past, so here I will highlight one prophetic waymark fulfilled in verses 5–9 and echoed in the period from 538 to 1798.

ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਪੁਤਿਨ ਟੋਲਮੀ ਦੀ ਪਰਛਾਂਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਦ 11 ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ’ਤੇ, ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਟੋਲਮੀ ਚੌਥੇ ਫਿਲੋਪੇਟਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੇ ਇਸ ਪਦ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਪੁਤਿਨ ਦੀ ਨਿਕਟਵਰਤੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਸੰਕੇਤ ਸੀ। ਪਦ 5–9 ਬੜੀ ਸੁਖਮਤਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਐਸਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪਸੀ ਦੇ 1,260 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜ (538–1798) ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦੀ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰੰਵਾਰ ਚਰਚਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਪਦ 5–9 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਿਆ।

This period began with a treaty between the southern Ptolemaic kingdom and the northern Seleucid kingdom, sealed when the southern king gave his daughter in marriage to the northern king. This union initiated a seven year span that ended when the southern king invaded the north, took the northern king captive to Egypt, and the captive king later died after falling from a horse.

ਇਹ ਅਵਧੀ ਦੱਖਣੀ ਪਟੋਲੇਮਾਇਕ ਰਾਜ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਸੇਲਿਊਸਿਦ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸੰਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਮਿਲਾਪ ਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਮਿਸਰ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੰਦੀ ਰਾਜਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਕਾਰਨ ਮਰ ਗਿਆ।

## A Broken Treaty

ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵਾਅਦਾ

The invasion stemmed from a broken treaty. After the seven-year period began, the northern king set aside his first wife to marry the southern princess and secure the treaty. Later, he discarded the southern wife and reinstated his original queen. This prompted the first queen to execute the southern queen and her entourage, enraging the southern queen’s family in Egypt.

ਆਕਰਮਣ ਇੱਕ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੰਧੀ ਤੋਂ ਉੱਪਜਿਆ। ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪਹਿਲੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨੂੰ ਮਰਵਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।

With prophetic discernment, seven years can be seen as two periods of three and a half years, as illustrated by the three and a half years before and after the cross that together represented the week that Christ confirmed the covenant. The three and a half is also recognized in the seven times curse carried out upon the northern kingdom of Israel from 723 BC unto 1798. That seven times is divided into two periods of twelve hundred and sixty, with 538 as the middle point. These illustrations of seven being divided into two periods of three and a half is not random, it is purposeful.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਵਾ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਵਾ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ। ਸਵਾ ਤਿੰਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਉੱਤੇ 723 ਈ. ਪੂ. ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੱਤ-ਵਾਰ ਸ਼ਰਾਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਤ ਵਾਰ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 538 ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਸੱਤ ਦੇ ਸਵਾ ਤਿੰਨ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਮਿਸਾਲਾਂ ਯਾਦ੍ਰਚਿਕ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਹ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਣ ਹਨ।

In the division in the week Christ confirmed the covenant the cross represents the center and in so doing it identifies Christ presenting the message in person for three and a half years, followed by His disciples presenting the message for the same period. In the seven times against the northern kingdom 538 divides the history into a period when paganism trampled down the sanctuary and host followed by papalism trampling down the sanctuary and host for the same period. In prophetic symbolism “seven” is represented with three and a half, which in turn is represented by forty-two months, three and a half days or years, twelve hundred and sixty, twenty-five twenty and a time, times and dividing of time. In context, all these figures are interchangeable.

ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕੀਤਾ; ਸਲੀਬ ਉਸ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਆਪ ਹੀ ਸਨੇਹਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਉਸੇ ਹੀ ਅਰਸੇ ਲਈ ਉਹੀ ਸਨੇਹਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ 538 ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸੇ ਹੀ ਅਰਸੇ ਲਈ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਿਆ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ” ਨੂੰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨਿਆਂ, ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਜਾਂ ਸਾਲਾਂ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ, ਪੱਚੀ ਵੀਹ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਂ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਸਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਅੰਕ ਪਰਸਪਰ ਬਦਲ ਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

The treaty represented between the Ptolemaic Kingdom, ruled by the descendants of Ptolemy I (a general of Alexander the Great), who controlled Egypt, and the Seleucid Empire, ruled by the descendants of Seleucus I (another of Alexander’s generals), who controlled much of the Middle East, including Syria concluded the Second Syrian War in 253 BC. The war had begun seven years before in 260 BC. Seven years after the treaty was ratified it was broken in 246 BC. Fourteen years, divided into two seven-year periods. The first half is warfare and the second half is peace. The fourteen years begin with the Second Syrian War and it ends with the Third Syrian War. This type of symmetry in history is amplified when you recognize that the history is represented in verses five through nine of chapter eleven. The treaty and its breaking are the focus of the verses and the history which fulfilled the verses.

ਮਿਸਰ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਟੋਲੇਮੀ ਰਾਜ—ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਟੋਲੇਮੀ ਪਹਿਲੇ (ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ) ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਸੀ—ਅਤੇ ਮੱਧ-ਪੂਰਬ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੀਰੀਆ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸੇਲਿਊਸਿਦ ਸਮਰਾਜ—ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੇਲਿਊਕਸ ਪਹਿਲੇ (ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ) ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਸੀ—ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਸੰਧੀ ਨੇ 253 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸੀਰੀਆਈ ਯੁੱਧ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਇਸ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, 260 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੰਧੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 246 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ, ਜੋ ਦੋ ਸੱਤ-ਸਾਲਾ ਅਵਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਅੱਧਾ ਯੁੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਅੱਧਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦੂਜੇ ਸੀਰੀਆਈ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਸੀਰੀਆਈ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਮਰੂਪਤਾ ਹੋਰ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਤੋਂ ਨੌਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ, ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਸ਼ਾ ਹਨ।

This aligns with the papal domination from 538 to 1798. Near the end of that era, Napoleon Bonaparte entered a treaty with the Vatican. Citing the Vatican’s breach of the 1797 Treaty of Tolentino, Napoleon sent General Berthier in 1798 to take the pope captive. The pope died in France in 1799. This 1,260-year period is detailed in verses 31–39.

ਇਹ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਦੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਬੋਨਾਪਾਰਟ ਨੇ ਵੈਟੀਕਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਧੀ ਕੀਤੀ। ਵੈਟੀਕਨ ਵੱਲੋਂ 1797 ਦੀ ਟ੍ਰੀਟੀ ਆਫ ਟੋਲੇਂਟੀਨੋ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਬਰਥੀਏ ਨੂੰ ਪੋਪ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਪੋਪ ਦੀ ਮੌਤ 1799 ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਇਹ 1,260 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਆਇਤਾਂ 31–39 ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

The history of verses 5–9 parallels that of verses 31–39, providing two witnesses within Daniel 11. Both lines share identical prophetic waymarks, revealing the dynamics between the kings of the south and north. Each period is symbolized by three and a half years, concluding with the southern king prevailing, capturing the northern king, and taking him to the southern land, where both northern kings die. In both cases, as the text states, the southern king returns with spoil:

ਆਇਤਾਂ 5–9 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਆਇਤਾਂ 31–39 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੋ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਗਤਿਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਠ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਲੂਟ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦਾ ਹੈ:

> And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:8.

> ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਭਾਂਡਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲੋਂ ਹੋਰ ਵੱਧ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:8.

For Ptolemy, this was treasure previously looted by the northern king; for Napoleon, it was the Vatican’s riches plundered and taken to France. These two lines of witness indicate that the northern king’s death is symbolized by falling from a horse. In Revelation 17, the woman riding the beast represents the Catholic Church:

ਪਟੋਲੇਮੀ ਲਈ, ਇਹ ਉਹ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਸੀ ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਲੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਲਈ, ਇਹ ਵੈਟੀਕਨ ਦੀਆਂ ਉਹ ਧਨ-ਸੰਪਤੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਲੁੱਟ ਕੇ ਫਰਾਂਸ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਾਖੀ ਦੀਆਂ ਇਹ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17 ਵਿੱਚ, ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਇਸਤਰੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ:

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:3.

> ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਦੇ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਸੱਤ ਸਿਰ ਅਤੇ ਦੱਸ ਸਿੰਗ ਸਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 17:3.

The beast she rides is the United Nations. Revelation 17 describes her restoration to power after the deadly wound of 1798. As the eighth kingdom, she resumes her reign, symbolized by riding the beast:

ਜਿਸ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17 ਵਿੱਚ 1798 ਦੇ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸ ਦਾ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣਾ ਹੈ:

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 17:18।

The deadly wound of 1798 was prefigured in verses 5–9 when the northern king fell from a horse and died. These two lines in Daniel 11 run parallel to verses 41–45. The Sunday law in the USA, marked in verse 41, begins the papacy’s final ride on the beast—a period reflected in these two lines. When Ellen White notes that “much of the history” fulfilled in Daniel 11 “will be repeated,” verses 5–9 and 31–39 align with verses 41–45.

1798 ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਆਇਤਾਂ 5–9 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਇਹ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਆਇਤਾਂ 41–45 ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ, ਜੋ ਆਇਤ 41 ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੀ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਆਖਰੀ ਸਵਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ “ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ” “ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ,” ਤਦ ਆਇਤਾਂ 5–9 ਅਤੇ 31–39 ਆਇਤਾਂ 41–45 ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

## Only Verse Forty

ਕੇਵਲ ਚਾਲੀਵਾਂ ਆਇਤ

From verse 31 to 45, only verse 40 stands outside the prophetic period of three and a half days. It represents a unique history within the final third of Daniel’s 45 verses. In verse 16, the history of pagan Imperial Rome unfolds through four rulers—Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar, and Tiberius Caesar. Augustus’s victory at the Battle of Actium in 31 BC began Imperial Rome’s 360-year rule, fulfilling the “time” in verse 24:

ਆਯਤ 31 ਤੋਂ 45 ਤੱਕ, ਕੇਵਲ ਆਯਤ 40 ਹੀ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ 45 ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਤਿਹਾਈ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਯਤ 16 ਵਿੱਚ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਸਮਰਾਜੀ ਰੋਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਚਾਰ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਪੋਮਪੀ, ਜੂਲਿਯਸ ਸੀਜ਼ਰ, ਆਗਸਤਸ ਸੀਜ਼ਰ, ਅਤੇ ਟਾਈਬੀਰੀਅਸ ਸੀਜ਼ਰ। ਈਸਾਪੂਰਵ 31 ਵਿੱਚ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਗਸਤਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੇ ਸਮਰਾਜੀ ਰੋਮ ਦੇ 360 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਯਤ 24 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ “ਇੱਕ ਸਮੇਂ” ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ:

> He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

> ਉਹ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਜਾਊ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਹ ਕੁਝ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁੱਟ, ਮਾਲ-ਗ਼ਨੀਮਤ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵੰਡੇਗਾ; ਹਾਂ, ਉਹ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਬਣਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ। ਦਾਨੀਏਲ 11:24.

After Actium, Rome made Egypt a province in 30 BC. Three hundred and sixty years later, in 330, Constantine moved the empire’s capital from Rome to Constantinople. This “time” aligns prophetically with the 1,260 years of papal rule and the 7 years of verses 5–9.

ਐਕਟੀਅਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੋਮ ਨੇ 30 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਂਤ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 330 ਵਿੱਚ, ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਰੋਮ ਤੋਂ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵੱਲ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ “ਸਮਾਂ” ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ 1,260 ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਆਇਤਾਂ 5–9 ਦੇ 7 ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।

From verse 16, pagan Imperial Rome dominates until verse 30, encompassing the Maccabees’ league with Rome and the line of Christ. Yet, verses 16–30 align with verses 31–39 and 41–45. Thus, in the last 30 verses of Daniel 11, a consistent prophetic line emerges—except for verse 40, where the “time of the end” is marked in 1798 and 1989.

ਆਇਤ 16 ਤੋਂ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਸਮਰਾਜੀ ਰੋਮ ਆਇਤ 30 ਤੱਕ ਪ੍ਰਬਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਨਾਲ ਮੱਕਾਬੀਆਂ ਦੀ ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵੰਸ਼ਰੇਖਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਆਇਤਾਂ 16–30 ਆਇਤਾਂ 31–39 ਅਤੇ 41–45 ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ 30 ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਸਿਵਾਏ ਆਇਤ 40 ਦੇ, ਜਿੱਥੇ “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” 1798 ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

With minor exceptions in verses 2 and 3—where the final of eight presidents transitions to control the ten kings of the United Nations—the first two verses align with verse 40, representing the Sunday law and the shift from the sixth to the seventh and eighth kingdoms. Verses 3 and 4 align with verse 45 and Daniel 12:1, depicting the rise and fall of the Grecian kingdom, paralleling the papacy’s establishment and demise in verses 41 through Daniel 12:1. Both the woman and the beast she rides end with no help, framing the beginning and end of Daniel 11 outside verse 40’s history. Alexander the Great symbolizes the United Nations, fornicating with the whore of Tyre (the king of the north from verse 41 onward), who is both the beast and the dragon.

ਆਇਤਾਂ 2 ਅਤੇ 3 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਅਪਵਾਦੀ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ—ਜਿੱਥੇ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਆਇਤਾਂ ਆਇਤ 40 ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਇਤਾਂ 3 ਅਤੇ 4 ਆਇਤ 45 ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 12:1 ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਯੂਨਾਨੀ ਰਾਜ ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਇਤ 41 ਤੋਂ ਦਾਨੀਏਲ 12:1 ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਹਨ। ਇਸਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਆਇਤ 40 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਆਇਤ 41 ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ), ਜੋ ਦਰਿੰਦਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਗਰ ਵੀ।

## Verses Nine and Ten

ਨੌਂਵਾਂ ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਪਦ

Verses 5–9 conclude at the time of the end in 1798, while verse 10 marks 1989. Thus, the span between verses 9 and 10—from 1798 to 1989—represents the revealed portion of verse 40, initiating its hidden history. To clarify: nearly every verse in Daniel 11 reflects the papacy’s rule from 538 to 1798. Verse 40 covers 1798 to the Sunday law in the USA. Verses 6–9 typify the papal era, while verse 10 foreshadows the USSR’s collapse in 1989. Therefore, verses 11–15 span from 1989 to the Sunday law, as represented in verses 16, 31, and 41.

ਆਇਤਾਂ 5–9 ਦਾ ਸਮਾਪਨ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਆਇਤ 10 1989 ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਇਤਾਂ 9 ਅਤੇ 10 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦਾ ਅੰਤਰਾਲ—1798 ਤੋਂ 1989 ਤੱਕ—ਆਇਤ 40 ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਾਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ: ਦਾਨੀਏਲ 11 ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਹਰ ਆਇਤ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਇਤ 40 1798 ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਆਵਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਇਤਾਂ 6–9 ਪਾਪਾਈ ਯੁੱਗ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਰੂਪ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਆਇਤ 10 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਇਤਾਂ 11–15 1989 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਨੂੰ ਆਵਰਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਇਤਾਂ 16, 31 ਅਤੇ 41 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

Verse 40 is divided into two parts. The first, from 1798 to 1989, begins and ends with a “time of the end.” The second half begins in 1989, where the first half concludes. Verses 1 and 2 identify a sequence of presidents starting in 1989, aligning with the second part of verse 40. Verse 11 marks the onset of the Ukraine war in 2014, while verse 12 highlights the consequences the victorious king of the south brings upon himself. Verse 13 nears fulfillment, but here we note that verse 11 falls within the second part of verse 40—post-1989, yet pre-Sunday law (verse 41).

ਆਇਤ 40 ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ, 1798 ਤੋਂ 1989 ਤੱਕ, “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਅੱਧ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾ ਅੱਧ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਇਤਾਂ 1 ਅਤੇ 2, 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਆਇਤ 40 ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਇਤ 11, 2014 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਜੰਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਆਇਤ 12 ਉਹਨਾਂ ਪਰਿਣਾਮਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜੇਤੂ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਇਤ 13 ਆਪਣੀ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਆਇਤ 11, ਆਇਤ 40 ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—1989 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ (ਆਇਤ 41) ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।

Verses 13–15 point to the Battle of Panium in 200 BC, the year pagan Rome began exerting influence over human affairs, tied to that battle. Occurring well before Pompey’s entry into Jerusalem in verse 16, it provides historical evidence identifying verse 41 as the Sunday law in the USA.

ਆਇਤਾਂ 13–15 ਈ.ਪੂ. 200 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਪਾਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਲ ਜਦੋਂ ਉਸ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਘਟਨਾ, ਆਇਤ 16 ਵਿੱਚ ਪੋਮਪੀ ਦੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਰੀ ਹੋਈ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਬੂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਇਤ 41 ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ।

Every prophetic line and its historical fulfillment in Daniel 11 lies either within verse 40’s history (1798 to the Sunday law) or from verse 41 to Daniel 12:1. Of the 45 verses, verses 1, 2, 7–15, and 40—totaling twelve—apply to verse 40’s timeline when layered line upon line. Verse 40 splits into two segments at 1989. Verses 1, 2, and 10–15 align with its second half. Verses 1 and 2 trace the line of presidents in the earth beast’s history, while verses 10–15 depict three proxy wars orchestrated by the king of the north (the papal power) from 1989 to the Sunday law. The three proxy wars begin with the United States, identified in verse 40 as “chariots, ships and horsemen.”

ਦਾਨੀਏਲ 11 ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਈਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਆਯਤ 40 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ (1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ) ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਯਤ 41 ਤੋਂ ਦਾਨੀਏਲ 12:1 ਤੱਕ। 45 ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਆਯਤਾਂ 1, 2, 7–15, ਅਤੇ 40—ਕੁੱਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ—ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ ਰੱਖ ਕੇ ਦੇਖਣ ‘ਤੇ ਆਯਤ 40 ਦੀ ਸਮੇਂ-ਰੇਖਾ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਯਤ 40, 1989 ‘ਤੇ, ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਯਤਾਂ 1, 2, ਅਤੇ 10–15 ਇਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਯਤਾਂ 1 ਅਤੇ 2 ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦਾ ਪਤਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਆਯਤਾਂ 10–15 ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਪਾਪੀ ਸੱਤਾ) ਵੱਲੋਂ 1989 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਰਚੇ ਗਏ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਆਯਤ 40 ਵਿੱਚ “ਰਥਾਂ, ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

We will continue in the next article.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles