Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Six

ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸੀਆ - ਨੰਬਰ ਛੱਬੀ

Number Twenty-Six

ਨੰਬਰ ਛੱਬੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 12, 2026

Formats

PDF
Word

The four generations of Joel represent a progressive destruction of God’s vineyard from 1863 unto the Sunday law. The number four also symbolizes four attributes of Christ’s character. The cherubim in the sanctuary have four facial manifestations, and those manifestations align with the fourfold division of ancient Israel as they encamped around the sanctuary. They also represent the four gospels.

ਯੋਏਲ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ 1863 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੰਗੂਰਬਾੜੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਖਿਆ ਚਾਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦੇ ਕਰੂਬੀਆਂ ਦੇ ਚਾਰ ਮੁਖਰੂਪੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਚੌਰੰਗੀ ਵੰਡ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਡੇਰੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਚਾਰ ਸੁਸਮਾਚਾਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> As for the likeness of their faces, they four had the face of a man, and the face of a lion, on the right side: and they four had the face of an ox on the left side; they four also had the face of an eagle. Ezekiel 1:10.

> ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਦੀ ਸੂਰਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੌਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਸਿੰਘ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੌਹਾਂ ਦਾ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਬਲਦ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੌਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਕਾਬ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੀ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 1:10।

> And the first beast was like a lion, and the second beast like a calf, and the third beast had a face as a man, and the fourth beast was like a flying eagle. Revelation 4:7.

> ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਜੀਵ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਜੀਵ ਬੱਛੜੇ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਜੀਵ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਜੀਵ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਉਕਾਬ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 4:7.

The Bible (Numbers 2) describes the 12 tribes (excluding Levi, who camped immediately around the tabernacle) organized into four camps of three tribes each, positioned on the four cardinal directions around the sanctuary, each under a standard, meaning, banner or ensign. The arrangement created a symbolic parallel, where the earthly camp mirrors the heavenly throne guarded by the cherubim.

ਬਾਈਬਲ (ਗਿਣਤੀ 2) 12 ਗੋਤਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ (ਲੇਵੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਤੰਬੂ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਡੇਰਾ ਲਾਉਂਦਾ ਸੀ) ਜੋ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਗੋਤਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਡੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਥਿਤ ਸਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚਾਰਾਂ ਮੁੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਅਰਥਾਤ ਧੁਜਾ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ। ਇਸ ਵਿਵਸਥਾ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸਮਾਨਤਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਾ ਡੇਰਾ ਉਸ ਸਵਰਗੀ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੂਬੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

Judah faced east, toward the rising sun at the entrance of the sanctuary. Judah’s standard was a lion, for it represents the Lion of the tribe of Judah. The two tribes with Judah were Issachar and Zebulun. In the vision of John, the first beast was as a lion, just as Ezekiel’s cherubim had a face of a lion. Rueben, the symbol of man was on the south with Simeon and Gad. On the west was Ephraim, with Benjamin and Manasseh represented by the ox. On the north was Dan, with Asher and Naphtali, represented by the eagle. The tribe’s association with the four faces of the heavenly sanctuary are represented in the four gospels.

ਯਹੂਦਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼-ਦੁਆਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਯਹੂਦਾਹ ਦਾ ਝੰਡਾ ਸਿੰਘ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਗੋਤਾਂ ਇੱਸਾਕਾਰ ਅਤੇ ਜ਼ਬੂਲੂਨ ਸਨ। ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਜੀਵ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਕਰੂਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਮੁਖ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸੀ। ਰੂਬੇਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸ਼ਿਮਓਨ ਅਤੇ ਗਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅਫ਼ਰਾਈਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬਿਨਯਾਮੀਨ ਅਤੇ ਮਨੱਸ਼ੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਬਲਦ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦਾਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਨਫ਼ਤਾਲੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਬਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਚਾਰ ਮੁਖਾਂ ਨਾਲ ਗੋਤਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਚਾਰ ਸੁਸਮਾਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

Matthew is the Lion of the tribe of Judah, Mark is the sacrificial ox, Luke the man and John the high-flying eagle. Christ as the Lion of the tribe of Judah defines Himself as the one who seals and unseals His prophetic Word. The book of Matthew has more direct references to fulfillments of Messianic prophecies (12) as the other three gospels combined. It is not even close.

ਮੱਤੀ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹੈ, ਮਰਕੁਸ ਬਲਿਦਾਨੀ ਬਲਦ ਹੈ, ਲੂਕਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਉੱਚੀ ਉਡਾਣ ਭਰਨ ਵਾਲਾ ਉਕਾਬ ਹੈ। ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਵਜੋਂ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁਹਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਮੱਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹਾ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਤਿੰਨਾਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੀ ਵੱਧ ਸਿੱਧੇ ਹਵਾਲੇ (12) ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।

The book of Matthew represents God’s prophetic Word. Luke, who was a doctor presents his gospel from the perspective of Christ as the Son of Man, for Luke is the face of the man. Mark presents his gospel of Christ from the perspective of the sacrificial offering which Christ represented, for Mark is the ox. John is the high-flying eagle, who presented the deep things of God in his presentation of the gospel of Christ.

ਮੱਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਲੂਕਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੈਦ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੂਕਾ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੈ। ਮਰਕੁੱਸ ਆਪਣੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਬਲੀਦਾਨੀ ਭੇਟ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਮਸੀਹ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਰਕੁੱਸ ਬਲਦ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਉੱਚੀ ਉਡਾਣ ਭਰਨ ਵਾਲਾ ਉਕਾਬ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।

It is important to understand the book of Matthew as it is represented within the prophetic Word. The book of Matthew is the Lion of the tribe of Judah, the master of His prophetic Word, the Wonderful Numberer of secrets, the Wonderful Linguist, the one who seals and unseals His Word. Jesus is the Alpha and Omega, and He is the Word. The first book of the New Testament and the last book of the New Testament are prophetic books. Most know this fact about the book of Revelation, but they might not have recognized that Matthew is the alpha of the New Testament, so it must align with the omega of the New Testament. It must represent the end, which is the book of Revelation.

ਮੱਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ। ਮੱਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭੇਦਾਂ ਦਾ ਅਦਭੁੱਤ ਗਿਣਨਹਾਰ, ਅਦਭੁੱਤ ਭਾਸ਼ਾਵੇਤਾ, ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਬਚਨ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪੁਸਤਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੁਸਤਕਾਂ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਾ ਪਛਾਣਿਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮੱਤੀ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦਾ ਅਲਫਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਹੈ।

Therefore, when we find in Matthew the parallel line of Genesis’ line of covenant history set forth in chapters eleven through twenty-two, it is nothing less than a truth which the Lion of the tribe of Matthew is unsealing. The twelve chapters of covenant history that are represented in Genesis, Matthew and Revelation are now being unsealed and what we are identifying is that chapter twenty-three of Matthew represents the separation of the wise and foolish in the parable of the vineyard. Eight woes upon the former covenant people, that find their prophetic counterpart in the eight souls representing the one hundred and forty-four thousand who get on the ark of safety. 23 is a representation of the work that began in the Heavenly sanctuary when the 2300 days reached its conclusion on October 22, 1844, and will do so again at the soon-coming Sunday law. Chapter 23 is marking this truth.

ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮੱਤੀ ਵਿੱਚ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਵਾਚਾ-ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਰੇਖਾ ਦਾ ਸਮਾਂਤਰ ਰੂਪ, ਜੋ ਗਿਆਰਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੱਤੀ ਦੇ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਸਿੰਘ ਇੱਕ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਾਚਾ-ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਮੱਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਖੋਲੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਛਾਣ ਰਹੇ ਹਾਂ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੱਤੀ ਦਾ ਤੇਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧਿਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਚਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਠ ਹਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹਨਾਂ ਅੱਠ ਜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਮਕੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। 23 ਉਸ ਕਾਰਜ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹੈ ਜੋ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ 2300 ਦਿਨ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਡੇ ਲਾਅ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਫਿਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੇਗਾ। ਅਧਿਆਇ 23 ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

Chapter twenty-four takes place as Christ has just ended His dialogue with apostate Israel and left the Jew’s temple for the final time. The number 24 is a symbol of the transition of ancient to modern Israel, the very point in prophetic history where Christ stood, when He presented His message in Matthew twenty-four. The prophetic message of Matthew 24 is a Divine illustration of line upon line methodology, that specifically addresses the history of the Millerites, and therefore the history of the one hundred and forty-four thousand. 24 is represented by the church of Revelation twelve, which stands upon the moon that reflects the light of the sun of righteousness. On her head are twelve stars that represent 24, for she represents the history leading up to the birth of Christ when ancient Israel’s 12 tribes would become modern Israel’s twelve disciples. In chapter twenty-four the Millerite history from 1798 unto the great disappointment are represented. Then comes Matthew 25.

ਅਧਿਆਇ ਚੌਵੀਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸੰਵਾਦ ਸਮਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਵਾਰ ਲਈ ਛੱਡ ਗਏ ਸਨ। ਸੰਖਿਆ 24 ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਤੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਵੱਲ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਠੀਕ ਉਹੀ ਬਿੰਦੂ ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹ ਖੜੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੱਤੀ ਚੌਵੀਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਮੱਤੀ 24 ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਵਿਧੀ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ। 24 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦਰਮਾ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਪਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਤਾਰੇ ਹਨ, ਜੋ 24 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਨਮ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ 12 ਜਾਤੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਚੇਲੇ ਬਣਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਅਧਿਆਇ ਚੌਵੀਹ ਵਿੱਚ 1798 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੱਕ ਦਾ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੱਤੀ 25 ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

The number 25 is a symbol of the Levites, whether good or bad, but just as significantly it represents the separation of the wise and wicked Levites. Matthew 25 identifies upon three witnesses, or three parables, the separation process that is represented by the number twenty-five. Of course, the parable of the ten virgins represents the history of the Millerites, and also the history of the one hundred and forty-four thousand. That history is the history of the first angel, the parable of the talents is the second angel and the parable of sheep and goats is the judgment of the third angel.

ਅੰਕ 25 ਲੇਵੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮੰਦੇ; ਪਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਹ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਦੁਸਟ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਵਿਛੋੜੇਬੰਦੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਤੀ 25 ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ, ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਉਸ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਕ ਪੱਚੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ; ਤਾਲਾਂਤਾਂ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੇੜਾਂ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੈ।

Chapters twenty-six through twenty-eight identify the history of Passover to the post crucifixion gospel commission.

ਛੱਬੀਵੇਂ ਤੋਂ ਅਠਾਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਪਸਾਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਲੀਬਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰਕ ਆਗਿਆ ਤੱਕ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> And it came to pass, when Jesus had finished all these sayings, he said unto his disciples, Ye know that after two days is the feast of the passover, and the Son of man is betrayed to be crucified. Matthew 26:1, 2.

> ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਪਸਾਹ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਤੀ 26:1, 2.

A summary of the various waymarks in chapter 26 is the plot to kill Jesus in verses three through five. Then Jesus is anointed at Bethany in verses six through thirteen. In verses fourteen through sixteen Judas betrays Christ for thirty pieces of silver. Then came Passover with His disciples, in verses seventeen through twenty-five. Verses twenty-six through twenty-nine, Jesus institutes the Lord’s supper, and in verse thirty, Jesus foretells Peter’s denial. In verses thirty-six through forty-six Jesus is in Gethsemane. Verse forty-seven through fifty-six Jesus is arrested, then in verses fifty-seven through sixty-eight, Jesus is before Caiaphas and the Sanhedrin. From verse sixty-nine onward Peter’s denial of Christ is set forth. The chapter contains ten specific waymarks that are to be repeated during the latter days.

ਅਧਿਆਇ 26 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਮਾਰਕਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੀਜੇ ਤੋਂ ਪੰਜਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਹੈ। ਫਿਰ ਛੇਵੇਂ ਤੋਂ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਥਨੀ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੌਦ੍ਹਵੇਂ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤੀਹ ਟੁਕੜਿਆਂ ਲਈ ਧੋਖਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਤੋਂ ਪੱਚੀਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪਸਾਹ ਮਨਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੱਬੀਵੇਂ ਤੋਂ ਉਨੱਤੀਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਪਤਰਸ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਛੱਤੀਵੇਂ ਤੋਂ ਛਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਗਥਸਮਨੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸੈਂਤਾਲੀਵੇਂ ਤੋਂ ਛੱਪਣਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਤਾਵੰਜਵੇਂ ਤੋਂ ਅੜਸਠਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਕਾਯਾਫ਼ਾ ਅਤੇ ਮਹਾਸਭਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਣਹੱਤਰਵੇਂ ਪਦ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਤਰਸ ਦੁਆਰਾ ਇਨਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵੇਮਾਰਕ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਣੇ ਹਨ।

Chapter twenty-seven has ten distinct waymarks as well. Jesus is delivered to Pilate, then Judas hangs himself, then Jesus is taken before Pilate, then Barabbas is chosen, Pilate delivers Jesus to be crucified, then Jesus is mocked, then the crucifixion, then the death of Jesus, then Jesus is buried and then the guard at the tomb testifies.

ਸਤਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੱਸ ਵੱਖਰੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਤੁਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਯਹੂਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਾਹਾ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਤੁਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਬਰੱਬਾ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਲਾਤੁਸ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਦਾ ਠੱਠਾ ਉਡਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਲੀਬ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਦਫਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਬਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

Chapter twenty-eight has but three waymarks, the first being the resurrection, followed by the lie of the Sanhedrin and then the great commission. Three chapters with twenty-three distinct waymarks of the cross that will be repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

ਅੱਠਾਈਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਤਿੰਨ ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ; ਪਹਿਲਾ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਨਹੇਦ੍ਰਿਨ ਦਾ ਝੂਠ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਆਗਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਸਲੀਬ ਦੇ ਤੇਈਂ ਵਿਲੱਖਣ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਣਗੇ।

## Matthew 26 – Ten Waymarks

ਮੱਤੀ 26 – ਦੱਸ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ

1. 1. Plot by chief priests and elders to kill Jesus (vv. 3–5)

   1. ਮੁੱਖ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ (ਪਦ 3–5)

2. 2. Anointing at Bethany by the woman with alabaster box (vv. 6–13)

   2. ਬੈਥਨੀ ਵਿੱਚ ਇਸਤ੍ਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੀ ਕੁੱਪੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ (ਆਇਤਾਂ 6–13)

3. 3. Judas agrees to betray Jesus for 30 pieces of silver (vv. 14–16)

   3. ਯਹੂਦਾ 30 ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਫੜਵਾਉਣ ਲਈ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ (ਪਦ 14–16)

4. 4. Preparation and eating of the Passover with the disciples (vv. 17–25)

   4. ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਸਾਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ (ਆਯਤਾਂ 17–25)

5. 5. Institution of the Lord’s Supper (vv. 26–29)

   5. ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਭੋਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ (ਆਯਤਾਂ 26–29)

6. 6. Prediction of Peter’s denial (vv. 30–35)

   6. ਪਤਰਸ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ (ਆਇਤਾਂ 30–35)

7. 7. Agony in Gethsemane (vv. 36–46)

   7. ਗੇਥਸੇਮਨੀ ਵਿੱਚ ਪੀੜਾ (ਆਯਤਾਂ 36–46)

8. 8. Betrayal and arrest of Jesus (vv. 47–56)

   8. ਯਿਸੂ ਦਾ ਧੋਖਾ ਅਤੇ ਗਿਰਫ਼ਤਾਰੀ (ਆਯਤਾਂ 47–56)

9. 9. Jesus tried before Caiaphas and the Sanhedrin (vv. 57–68)

   9. ਕਾਇਆਫਾ ਅਤੇ ਮਹਾਸਭਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਯਿਸੂ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ (ਪਦ 57–68)

10. 10. Peter’s threefold denial (vv. 69–75)

    10. ਪਤਰਸ ਦਾ ਤਿਹਰਾ ਇਨਕਾਰ (ਆਇਤਾਂ 69–75)

## Matthew 27 – Ten Waymarks

ਮੱਤੀ 27 – ਦੱਸ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ

1. 1. Jesus delivered to Pilate (vv. 1–2)

   1. ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪੀਲਾਤੁਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ (ਆ. 1–2)

2. 2. Judas’s remorse and suicide (vv. 3–10)

   2. ਯਹੂਦਾ ਦਾ ਪਛਤਾਵਾ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਹਤਿਆ (ਆਇਤਾਂ 3–10)

3. 3. Jesus before Pilate – the formal Roman trial (vv. 11–14)

   3. ਪੀਲਾਤੁਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਯਿਸੂ — ਰਸਮੀ ਰੋਮੀ ਮੁਕੱਦਮਾ (ਆਇਤਾਂ 11–14)

4. 4. Choice of Barabbas over Jesus (vv. 15–26)

   4. ਯਿਸੂ ਦੀ ਥਾਂ ਬਰੱਬਾਸ ਦੀ ਚੋਣ (ਪਦ 15–26)

5. 5. Pilate delivers Jesus to be crucified (included in the release of Barabbas)

   5. ਪੀਲਾਤੁਸ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਸੌਂਪਦਾ ਹੈ (ਬਰਅੱਬਾ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ)

6. 6. Mocking and scourging by the soldiers (vv. 27–31)

   6. ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਠੱਠਾ ਅਤੇ ਕੋੜੇ ਮਾਰਨਾ (ਪਦ 27–31)

7. 7. The crucifixion (vv. 32–44)

   7. ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ (ਆਇਤਾਂ 32–44)

8. 8. The death of Jesus (vv. 45–50)

   8. ਯਿਸੂ ਦੀ ਮੌਤ (ਪਦ 45–50)

9. 9. Supernatural signs and burial by Joseph of Arimathea (vv. 51–61)

   9. ਅਲੌਕਿਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਅਰਿਮਥਿਆ ਦੇ ਯੂਸਫ਼ ਦੁਆਰਾ ਦਫ਼ਨਾਉਣਾ (ਆਯਤਾਂ 51–61)

10. 10. Posting of the guard at the tomb (vv. 62–66)

    10. ਕਬਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਤਾਇਨਾਤੀ (ਪਦ 62–66)

## Matthew 28 – Three Waymarks

ਮੱਤੀ 28 – ਤਿੰਨ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ

1. 1. The resurrection and empty tomb (vv. 1–10)

   1. ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਕਬਰ (ਪਦ 1–10)

2. 2. The lie of the chief priests and elders to the soldiers (vv. 11–15)

   2. ਮੁੱਖ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਝੂਠ (ਪਦ 11–15)

3. 3. The Great Commission (vv. 16–20)

   3. ਮਹਾਨ ਆਦੇਸ਼ (ਪਦ 16–20)

Just as Christ’s experience from the anointing at Bethany to the Great Commission marked the close of His earthly ministry and the beginning of the gospel to all nations, so these same waymarks are repeated in the experience of God’s remnant as they approach the close of probation and their final triumph.

ਜਿਵੇਂ ਬੇਥਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਹਾਨ ਆਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਉਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹੀ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

Chapters twenty-six through twenty-eight represent the Passover history structured upon 23 distinct waymarks that are repeated during the history leading to and following after the Sunday law.

ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਤੋਂ ਅਠਾਈਂ ਤੱਕ ਪਸਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ 23 ਵੱਖਰੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਰਚਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 427.

> “ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹੋ ਗੱਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੂਲੇ ਦਾ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੱਤੀ 25 ਦੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 427.

The end of the 2300 days on October 22, 1844 is repeated at the Sunday law. The 23 waymarks located in the last three chapters of Matthew identify the precious blood that is employed to combine Divinity with humanity.

22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ 2300 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਥੀ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ 23 ਨਿਸ਼ਾਨ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਸ ਅਨਮੋਲ ਲਹੂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦਿਵਤਾ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> “The intercession of Christ in man’s behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven. We must by faith enter within the veil, ‘whither the forerunner is for us entered.’ Hebrews 6:20. There the light from the cross of Calvary is reflected. There we may gain a clearer insight into the mysteries of redemption. The salvation of man is accomplished at an infinite expense to heaven; the sacrifice made is equal to the broadest demands of the broken law of God. Jesus has opened the way to the Father’s throne, and through His mediation the sincere desire of all who come to Him in faith may be presented before God.” The Great Controversy, 489.

> “ਉੱਪਰਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਉਧਾਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਲਈ ਉਤਨੀ ਹੀ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਕ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਰਣਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਮਰਣ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪਰਦੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਹੈ, ‘ਜਿੱਥੇ ਅਗਵਾਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।’ ਇਬਰਾਨੀਆਂ 6:20. ਉੱਥੇ ਕਲਵਰੀ ਦੀ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਜੋਤਿ ਪਰਾਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਸਵਰਗ ਲਈ ਅਨੰਤ ਮੁੱਲ ਦੇ ਖ਼ਰਚੇ ਉੱਤੇ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਬਲੀਦਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਲੰਘੀ ਹੋਈ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੰਗਾਂ ਦੇ ਤੁੱਲ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਵੱਲ ਦਾ ਮਾਰਗ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਧਸਥਤਾ ਰਾਹੀਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਦੀ ਖਰੀ ਇੱਛਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 489.

Chapter 23 of Matthew emphasizes the condemnation upon the counterfeit priesthood. Chapters twenty-six through twenty-eight are the omega to chapter twenty-three. The counterfeit Levites, the old men’s escalating rebellion over four generations produced the waymarks in the last three chapters.

ਮੱਤੀ ਦਾ ਅਧਿਆਇ 23 ਜਾਲਸਾਜ਼ ਜਾਜਕਾਈ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਨਿੰਦਾ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਭਾਰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਤੋਂ ਅਠਾਈ ਤੱਕ ਅਧਿਆਇ 23 ਦਾ ਓਮੇਗਾ ਹਨ। ਜਾਲਸਾਜ਼ ਲੇਵੀ, ਬੁੱਢਿਆਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਵਧਦੇ ਆਏ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨੇ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

Chapter twenty-four identifies the line upon line methodology as the methodology of Christ, as He employs the destruction of Jerusalem to describe the things that are, the things that have been and the things that will be.

ਚੌਵੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਵਰਤ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਨ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।

The fall of Jerusalem in 70 AD, took place on the same day of the year that Jerusalem was first destroyed by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem by Nebuchadnezzar was past history, and Christ’s history, when Titus took Jerusalem, typified the end of the world. Matthew 24 is lifting up the line upon line methodology, thus identifying “methodology” as an element of the prophetic testimony.

ਈ.ਸ. 70 ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਪਤਨ ਸਾਲ ਦੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਦਿਨ ਨੇਬੂਕਦਨੱਸਰ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਨੇਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੁਆਰਾ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਨਾਸੀਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਬੀਤੀ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੀਤੁਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ। ਮੱਤੀ 24 “line upon line” ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ “ਵਿਧੀ” ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਕਸ਼ੀ ਦੇ ਇੱਕ ਤੱਤ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

It is in chapter 24 that Christ identifies the necessity of understanding the “abomination of desolation” spoken of by Daniel the prophet, the very foundational understanding of William Miller, and the symbol that establishes the vision in Daniel. It also represents the rebellion of Adventism, as they rejected the Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel, and thus partook of the strong delusion of 2 Thessalonians chapter two. The chapter directly connects with Luke 21, thus identifying August 11, 1840 through October 22, 1844, which typifies 9/11 unto the Sunday law. It also connects with the “times of the Gentiles” in Luke 21:24, which is a primary key in unlocking the “seven times” of Moses, while also aligning with the measuring of the temple in Revelation eleven.

ਅਧਿਆਇ 24 ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਸੀਹ ਦਾਨੀਏਲ ਨਬੀ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ “ਉਜਾੜ ਦੀ ਘਿਨਾਉਣੀ ਵਸਤੂ” ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਅਵਸ਼ਕਤਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਮੂਲਭੂਤ ਸਮਝ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਕਥਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸਮਝ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਰਮ-ਧਾਰਨਾ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋਏ। ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਲੂਕਾ 21 ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਤੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 9/11 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਲੂਕਾ 21:24 ਵਿੱਚ “ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ” ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੁੰਜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ ਵੀ ਸੁਰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।

Beginning with chapter twenty-three, followed by 24 and 25, and then concluding with chapters 26 through 27, three chapters which possess twenty-three waymarks that are the omega to the alpha of chapter twenty-three. Chapter twenty-six added to twenty-seven and twenty-eight equals “81,” which is a symbol of the priesthood. Upon three witnesses (Genesis, Matthew and Revelation) chapters 11 through 22 are one line. Chapters 23 through 28 are a line of truth which begins with 23 and ends with 23.

ਤੇਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 24 ਅਤੇ 25 ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ 26 ਤੋਂ 27 ਤੱਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇਆਂ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਈਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀ-ਬਿੰਦੂ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅਲਫ਼ਾ ਤੋਂ ਓਮੇਗਾ ਹਨ। ਛੱਬੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਸਤਾਈਂ ਅਤੇ ਅਠਾਈਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ “81” ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਜਕਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ (ਉਤਪੱਤੀ, ਮੱਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ) ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ 11 ਤੋਂ 22 ਤੱਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਹੀ ਰੇਖਾ ਹਨ। 23 ਤੋਂ 28 ਤੱਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਰੇਖਾ ਹਨ, ਜੋ 23 ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ 23 ਉੱਤੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

Chapters one through ten are the first of three prophetic lines in the book of Matthew. Ten chapters, followed by twelve chapters, followed by six chapters. Inspiration informs us that all the books of the Bible meet and end in the Revelation, and therefore all the books of the Bible meet and end in Matthew. Matthew, as the face of the lion of the tribe of Judah identifies twelve distinct Messianic prophecies, and those twelve passages produce the waymarks of the history of the Millerites and the one hundred and forty-four thousand. As the book of Revelation begins with the revelation of Jesus Christ, Matthew chapter one presents a revelation of Jesus Christ which connects with the life and testimony of Moses, with the history of Antichrist while identifying the three elements of the church triumphant as represented by the prophet, the priest and the king.

ਮੱਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਰੇਖਾ ਹਨ। ਦਸ ਅਧਿਆਇ, ਫਿਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਫਿਰ ਛੇ ਅਧਿਆਇ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਮੱਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੱਤੀ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮੁਖ ਵਜੋਂ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲੱਖਣ ਮਸੀਹਾਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਅੰਸ਼ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਮੀਲ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੱਤੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ, ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਨਬੀ, ਯਾਜਕ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

Matthew begins with the revelation of Jesus Christ in the context of God’s covenant with a chosen people. From Abraham to David was 14 generations, from David to captivity in Babylon was fourteen generations, and from Babylon to Christ is another fourteen generations. The genealogy of Christ in Matthew aligns with Moses, for Moses is the alpha of Christ the omega. Moses life of one hundred and twenty years, aligns with the one hundred and twenty years of probationary time in the history of Noah. Noah’s covenant is therefore connected with the covenant of a chosen people. The one hundred and twenty years of Moses represents three periods of forty years that concluded with Moses slaying the Egyptian at the end of forty years, and the first born, Pharaoh and his army being slain at the end of the second forty-year period. The second forty-year period ended at a rebellion at Kadesh and the third forty-year period ended at the second rebellion of Kadesh. All of the three prophetic lines of the alpha end at Kadesh and the three prophetic lines of Matthew’s genealogy end at David, captivity in Babylon and the Messenger of the covenant.

ਮੱਤੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਬਰਾਹਾਮ ਤੋਂ ਦਾਊਦ ਤੱਕ ਚੌਦਾਂ ਪੀੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦਾਊਦ ਤੋਂ ਬਾਬਲ ਦੀ ਬੰਦਵਾਈ ਤੱਕ ਚੌਦਾਂ ਪੀੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਤੋਂ ਮਸੀਹ ਤੱਕ ਹੋਰ ਚੌਦਾਂ ਪੀੜੀਆਂ ਹਨ। ਮੱਤੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੂਸਾ ਮਸੀਹ ਦੇ ਓਮੀਗਾ ਦਾ ਅਲਫਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਨੂਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਰਖ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨੂਹ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਇੱਕ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਚਾਲੀ-ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅਰਸਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਪਹਿਲੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੇ ਮੂਸਾ ਵੱਲੋਂ ਮਿਸਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਹਲੌਠੇ ਪੁੱਤਰ, ਫਿਰਔਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਦੂਜਾ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਰਸਾ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਗਾਵਤ ਉੱਤੇ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਰਸਾ ਕਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੂਜੀ ਬਗਾਵਤ ਉੱਤੇ ਖਤਮ ਹੋਇਆ। ਅਲਫਾ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਕਾਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੱਤੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾਊਦ, ਬਾਬਲ ਦੀ ਬੰਦਵਾਈ, ਅਤੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

When the alpha of Moses is aligned with the omega of Christ there are six witnesses of Kadesh, which is 1863 and the Sunday law. Matthew’s genealogy places king David at Kadesh, which is where apostate Adventism is taken to Babylon, as Christ confirms the covenant with the one hundred and forty-four thousand. By placing David at the Sunday law a second witness of David is established with David being one of three human representatives that began to serve when they were thirty years old. Christ, David, Joseph and Ezekiel all began their work at thirty years of age. Together the four thirty-year-old’s that began to serve represent the combination of Divinity with humanity, when the church militant is transformed into the church triumphant. That church is made up of a prophet, a priest and a king. The transformation is marked at the Sunday law, which is also Kadesh, so David in the genealogy of Matthew aligns with the thirty year old David.

ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਦਾ ਆਲਫਾ ਮਸੀਹ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਛੇ ਗਵਾਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ 1863 ਅਤੇ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਹਨ। ਮੱਤੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਕਾਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਦਾਊਦ ਦਾ ਦੂਜਾ ਗਵਾਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਮਸੀਹ, ਦਾਊਦ, ਯੂਸਫ਼ ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸਭ ਨੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇਕੱਠੇ, ਇਹ ਚਾਰ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੇ ਜਣੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਯੋਧਾ ਕਲੀਸਿਆ ਜੇਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਇੱਕ ਨਬੀ, ਇੱਕ ਯਾਜਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਦੇਸ਼ ਵੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੱਤੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਦਾਊਦ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੇ ਦਾਊਦ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

The thirty years of preparation aligns with the four hundred and thirty years of Abraham’s covenant, and also the age of a priest and the 1290 years of Daniel 12:11. In the next article we will consider each of those twelve Messianic prophecies within the book of Matthew. We are first identifying three prophetic lines within Matthew; chapters one through ten, followed by chapters eleven through twenty-two, and then twenty-three through twenty-eight.

ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਚਾਰ ਸੌ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਯਾਜਕ ਦੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 12:11 ਦੇ 1290 ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ। ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਮੱਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਮੱਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ: ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੱਸ ਤੱਕ, ਫਿਰ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੇਈ ਤੋਂ ਅਠਾਈ ਤੱਕ।

> “For a time after the disappointment in 1844, I did hold, in common with the advent body, that the door of mercy was then forever closed to the world. This position was taken before my first vision was given me. It was the light given me of God that corrected our error, and enabled us to see the true position.

> “1844 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਮੈਂ ਵੀ ਆਗਮਨ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਮੰਨਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਤਦ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸਦੀਵ ਲਈ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਮਤ ਮੇਰੇ ਪਹਿਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਚਾਨਣ ਨੇ ਹੀ ਸਾਡੀ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ।”

> “I am still a believer in the shut-door theory, but not in the sense in which we at first employed the term or in which it is employed by my opponents.

> “ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਬੰਦ-ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਉਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਾਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ”

> “There was a shut door in Noah’s day. There was at that time a withdrawal of the Spirit of God from the sinful race that perished in the waters of the Flood. God Himself gave the shut-door message to Noah: ‘My spirit shall not always strive with man, for that he also is flesh: yet his days shall be an hundred and twenty years’ (Genesis 6:3).

> “ਨੂਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਣਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਜਲ-ਪਰਲੈ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਨੂਹ ਨੂੰ ਬੰਦ-ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: ‘ਮੇਰਾ ਆਤਮਾ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਸਦਾ ਨਹੀਂ ਜੂਝਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੀ ਸਰੀਰ ਹੀ ਹੈ; ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਹੋਣਗੇ’ (ਉਤਪਤਿ 6:3)।”

> “There was a shut door in the days of Abraham. Mercy ceased to plead with the inhabitants of Sodom, and all but Lot, with his wife and two daughters, were consumed by the fire sent down from heaven.

> ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸੀ। ਦਇਆ ਨੇ ਸਦੂਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਲੂਤ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਸਭ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਾਰੀ ਗਈ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਸਮ ਹੋ ਗਏ।

> “There was a shut door in Christ’s day. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation, ‘Your house is left unto you desolate’ (Matthew 23:38).

> “ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ‘ਵੇਖੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਜਾੜ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ’ (ਮੱਤੀ 23:38)।”

> “Looking down the stream of time to the last days, the same infinite power proclaimed through John: ‘These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth’ (Revelation 3:7).

> ਸਮੇਂ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚੋਂ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵੱਲ ਤੱਕਦਿਆਂ, ਉਸੇ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ: ‘ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਹੈ, ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਖੋਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:7)।

> “I was shown in vision, and I still believe, that there was a shut door in 1844. All who saw the light of the first and second angels’ messages and rejected that light, were left in darkness. And those who accepted it and received the Holy Spirit which attended the proclamation of the message from heaven, and who afterward renounced their faith and pronounced their experience a delusion, thereby rejected the Spirit of God, and it no longer pleaded with them.

> “ਮੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਕਿ 1844 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇਖੀ ਅਤੇ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਗਏ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਲੋਂ ਆਏ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਇਕ ਭਰਮ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।

> “Those who did not see the light, had not the guilt of its rejection. It was only the class who had despised the light from heaven that the Spirit of God could not reach. And this class included, as I have stated, both those who refused to accept the message when it was presented to them, and also those who, having received it, afterward renounced their faith. These might have a form of godliness, and profess to be followers of Christ; but having no living connection with God, they would be taken captive by the delusions of Satan. These two classes are brought to view in the vision—those who declared the light which they had followed a delusion, and the wicked of the world who, having rejected the light, had been rejected of God. No reference is made to those who had not seen the light, and therefore were not guilty of its rejection.” Selected Messages, book 1, 62, 63.

> “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ, ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਹੇਠ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਕੇਵਲ ਉਸ ਵਰਗ ਤੱਕ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ—ਉਹ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਉੱਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭਗਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ; ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਕੋਈ ਜੀਵੰਤ ਸੰਬੰਧ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਦੇ ਕੈਦੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ। ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋ ਵਰਗ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਹਨ—ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਆਏ ਸਨ, ਇੱਕ ਭ੍ਰਮ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਉੱਲੇਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸਨ।” Selected Messages, book 1, 62, 63.

> “It is those who by faith follow Jesus in the great work of the atonement who receive the benefits of His mediation in their behalf, while those who reject the light which brings to view this work of ministration are not benefited thereby. The Jews who rejected the light given at Christ’s first advent, and refused to believe on Him as the Saviour of the world, could not receive pardon through Him. When Jesus at His ascension entered by His own blood into the heavenly sanctuary to shed upon His disciples the blessings of His mediation, the Jews were left in total darkness to continue their useless sacrifices and offerings. The ministration of types and shadows had ceased. That door by which men had formerly found access to God was no longer open. The Jews had refused to seek Him in the only way whereby He could then be found, through the ministration in the sanctuary in heaven. Therefore they found no communion with God. To them the door was shut. They had no knowledge of Christ as the true sacrifice and the only mediator before God; hence they could not receive the benefits of His mediation.

> “ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੱਧਸਥਾਈ ਦੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਜੋ ਉਸ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਸੇਵਾਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਵੇਲੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉੱਧਾਰਕ ਵਜੋਂ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਆਰੋਹਣ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਹੂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਮੱਧਸਥਾਈ ਦੀਆਂ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਵਰਸਾਏ, ਯਹੂਦੀ ਪੂਰਨ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਰਰਥਕ ਬਲਿਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ। ਰੂਪਕਾਂ ਅਤੇ ਛਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾਕਾਰਜ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਲੱਭਦੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਨਾ ਰਿਹਾ। ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਇਕਮਾਤ੍ਰ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਖੋਜਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਰਥਾਤ ਸਵਰਗ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਸੇਵਾਕਾਰਜ ਦੇ ਰਾਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਗਤਿ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਬਾਰੇ ਨਾ ਤਾਂ ਸੱਚੇ ਬਲਿਦਾਨ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇਕਮਾਤ੍ਰ ਮੱਧਸਥ ਵਜੋਂ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਮੱਧਸਥਾਈ ਦੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।”

> “The condition of the unbelieving Jews illustrates the condition of the careless and unbelieving among professed Christians, who are willingly ignorant of the work of our merciful High Priest. In the typical service, when the high priest entered the most holy place, all Israel were required to gather about the sanctuary and in the most solemn manner humble their souls before God, that they might receive the pardon of their sins and not be cut off from the congregation. How much more essential in this antitypical Day of Atonement that we understand the work of our High Priest and know what duties are required of us.

> ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਉਹਨਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਦਇਆਲੂ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਦੇ ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਅਗਿਆਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮ੍ਰ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਮਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਟੇ ਨਾ ਜਾਣ। ਫਿਰ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਵੱਧ ਅਨਿਵਾਰ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਦੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਸਮਝੀਏ ਅਤੇ ਜਾਣੀਏ ਕਿ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਕਿਹੜੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਮੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> “Men cannot with impunity reject the warning which God in mercy sends them. A message was sent from heaven to the world in Noah’s day, and their salvation depended upon the manner in which they treated that message. Because they rejected the warning, the Spirit of God was withdrawn from the sinful race, and they perished in the waters of the Flood. In the time of Abraham, mercy ceased to plead with the guilty inhabitants of Sodom, and all but Lot with his wife and two daughters were consumed by the fire sent down from heaven. So in the days of Christ. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation: ‘Your house is left unto you desolate.’ Matthew 23:38. Looking down to the last days, the same Infinite Power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved’: ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:10–12. As they reject the teachings of His word, God withdraws His Spirit and leaves them to the deceptions which they love.” The Great Controversy, 430, 431.

> “ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਦੰਡ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਨੂਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਰਤਾਓ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਸ ਪਾਪੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਲ-ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਦੋਮ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਦਇਆ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਲੂਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸਮੇਤ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਾਰੀ ਗਈ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਸਮ ਹੋ ਗਏ। ਐਸੇ ਹੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ: ‘ਵੇਖੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਜਾੜ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’ ਮੱਤੀ 23:38. ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਉਹੀ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਕਬੂਲ ਨਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਬਚਾਏ ਜਾਣ’: ‘ਇਸ ਕਾਰਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭੁਲੇਖੇ ਦੀ ਪ੍ਰਬਲ ਕਿਰਿਆ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨਣ; ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੰਡਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਿਆ।’ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:10–12. ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਧੋਖਿਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।” The Great Controversy, 430, 431.

Back to Articles