Article

# ਏਲੀਆਹ - ਨੰਬਰ ਦੋ

ਨਬੂਤੀ ਲੱਛਣ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 27, 2023

Formats

PDF
Word

ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, “ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ” ਦੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਰਥ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਏਲੀਆਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਏਲੀਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਏਲੀਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦਾ ਇਹ ਦੋਹਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਸਮੂਹ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਣਾ ਕਿ ਇਹ ਦੋਹਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਣਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਪਰਖ ਦੀ ਮਿਆਦ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਏਲੀਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਪਛਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਗਵਾਹ ਹਨ। ਉਹ ਗਵਾਹ ਹਨ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਏਲੀਆਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਆਪਸੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਦਲ ਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ।

> “ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਗਵਾਨ ਯੂਹੰਨਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੰਭੀਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਬਾਧਿਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਕੁਹਾੜੀ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦੇ ਯੋਗ ਫਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੁਣਾਈ ਗਈ, ਤਦ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਅਨੇਕਾਂ ਨੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦੇ ਕੌੜੇ ਅੰਸੂਆਂ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਾਣਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪੁਕਾਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।’” Early Writings, 233.

ਏਲੀਯਾਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਤਮਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ “ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਅਤੇ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ “ਅਸਲੀ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਣੀ-ਤੋਲੀ” ਸੀ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਹਾਬ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਵੇ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਅੰਨ੍ਹਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਜੋ ਇੰਨੀ ਗਹਿਰੀ ਅਤੇ ਘੋਰ ਸੀ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਿੱਧਾ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਜਿਵੇਂ “ਕੁਹਾੜੀ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ” ਹੋਵੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ “ਕ੍ਰੋਧ” ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ ਜੋ “ਆਉਣ ਵਾਲਾ” ਸੀ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਘੜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ,” ਵੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ।

> “ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਰਸਿੰਗੇ ਵਾਂਗ ਉੱਠਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ, ‘ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ, ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਖਾ’ (ਯਸਾਯਾਹ 58:1)। ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਦਵਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ। ਪਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਜੋ ਇੰਨਾ ਨਿਡਰ ਹੋਵੇ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਵੇ ਅਤੇ ਪਤਿਤ ਕੌਮ ਨੂੰ ਤੌਬਾ ਲਈ ਬੁਲਾਏ।” Selected Messages, book 2, 148.

ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸੇ ਦਿਨ ਇਹ ਚੋਣ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ ਜਾਂ ਬਾਅਲ ਦੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਉਚਾਰਿਆ, ਜੋ ਬਾਅਲ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।

> “ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ, ਤਾੜਨਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਨੇੜੇ, ਸਿੱਧੇ ਵਰਤਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸਮਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨਭਾਉਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਡੁੱਬੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਪ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਘੁੱਸਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਣ ਲਈ ਹੋਰ ਵੱਧ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਯਤਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੰਮ ਦੀ ਹੁਣ ਐਨੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੂਰਖਤਾ ਨੂੰ ਝਾੜ ਸੁੱਟਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੁਸਤੀ ਤੋਂ ਜਾਗ ਉਠੀਏ ਜੋ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਣ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਸ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਣ। ਹੁਣ ਨਿਰਪੱਖ ਸਥਿਤੀ ਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਂ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਖਿਲਾਰਦਾ ਹੈ।’” Testimonies, volume 3, 327.

ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ “ਪਤਿਤ ਕੌਮ” ਨੂੰ “ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ” ਕਿਹਾ। ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਸ ਪਤਿਤ ਕੌਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ। ਚਾਹੇ ਇਲੀਆਹ ਹੋਵੇ, ਯੂਹੰਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਿੱਲਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਆਮ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਸਨ।

> “ਸੱਚਾਈ ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਨਰਮ ਘਟਾ ਨਾਲ ਆਛਾਦਿਤ ਸੀ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਇਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਤਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਕਰੇਗੀ ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਨੇ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ‘ਜੇ ਉਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਨਾ ਸੁਣਣ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠੇ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।’ (ਲੂਕਾ 16:31)।”

> “ਇੱਕ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ। ਜੀਊਂਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਨੇੜਲੇ ਅਤੇ ਦੂਰਲੇ ਸਭ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਲ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਹੋਰ ਆਮ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜ-ਧੰਧਿਆਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਥ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਤਿ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਜਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹਟਾਏ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣਗੇ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਿਹਨਤ ਕਰੀਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ”

> “ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਹੋਣੀ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਦਵਿਧ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਵਿਧਿਤ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀਮਈ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੁਆਰਾ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਹ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਲਾਗੂਕਰਨ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਸਮਰੱਥ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।”

> “ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਅਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਰਮਾਏ ਹੋਏ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਘੜੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉੱਚਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰਿਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਦੂਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ, ਖਾਦ-ਭੰਡਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚੇ ਗਏ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਆਪਣੇ ਬਾਈਬਲਾਂ ਦਾ ਲੱਗਨ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਸਵਰਗੀ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ, ਅਰਥਾਤ ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ, ਵੰਡਣ। ਇਹ ਕੰਮ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਨੂੰ ਕਹੇਗਾ, ਤੂੰ ਹਟ ਜਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾ।” Paulson Collection, 73, 74.

ਏਲੀਆਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਵਧੇਰੇ ਆਮ” “ਪੇਸ਼ਿਆਂ” ਵਿਚੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਮਨੁੱਖ” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ “ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਧੋਖਾ ਖਾਧੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਥਾਲੀ ਪਰੋਸਦੇ ਹਨ।” ਜਿਹੜੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ “ਪੱਕੀ ਲਾਗੂਅਤ” ਉਹੀ ਦੇਣਗੇ “ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।” ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ “ਪਹਾੜਾਂ” ਦੀ ਪਛਾਣ “ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ “ਹਰ ਪਹਾੜ” ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਹ ਕੰਮ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਿਮਰ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਹਲ ਵਿਚੋਂ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਥੀਓਲੋਜੀਵਿਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਰੋਸੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

> “ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਜੋ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਧਰਮੀ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਉਣਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ‘ਹਰ ਖੱਡ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਟਿੱਬਾ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਟੇਢਾ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ,’ ਕਿਉਂਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ‘ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ।’” Southern Watchman, March 21, 1905.

ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੁਧਾਰਕਾਂ ਦੀਆਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇਹ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਨੀਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਟੇਢੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਉਹ ਮਾਰਗ, ਜੋ ਘਾਟੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਨੀਵਾ ਕਰਕੇ, ਟੇਢੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਹ ਹਨ।

> ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਇਕ ਰਾਜਮਾਰਗ ਸਿੱਧਾ ਕਰੋ। ਹਰ ਇਕ ਘਾਟੀ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਟਿੱਬਾ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਟੇਢਾ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਂਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਮਨੁੱਖ-ਜਾਤਿ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਦੇਖੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 40:3–5.

ਜਦੋਂ ਨੁਕਤਾਚੀਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਲਿਆਹ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਉਸ ਲਿਖਤ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਠਹਿਰਾਇਆ।

> ਅਤੇ ਇਹ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਤੋਂ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਫਿਰ ਕੀ? ਕੀ ਤੂੰ ਏਲੀਆਹ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਕੀ ਤੂੰ ਉਹ ਨਬੀ ਹੈਂ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਨਹੀਂ। ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਕੀਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰਾਹ ਸਿੱਧਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਨਬੀ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਯੂਹੰਨਾ 1:19–23.

“ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰਾਹ” ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਉਸ ਵਿਧੀ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਵਰਤਣ ਲਈ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ “ਰਾਹ” ਬਾਰੇ ਉਹ ਬਾਈਬਲੀ ਸਮਝ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਤੁਰਣਾ ਸੀ। ਹਰ “ਪਹਾੜ” ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਪਦ ਪੈਂਤਾਲੀ ਦੇ ਉਸ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਮਝਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਉਸ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਆਤਮਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਗਿੱਦੋ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਗਿੱਦੋ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਦੀ ਅੰਤਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਠਿਨਾਈਆਂ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਯਸਾਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ, ਯੂਹੰਨਾ ਦੁਆਰਾ ਉਲੇਖਿਤ, ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪੱਧਤੀ ਹਰ ਇਕ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਹੋਵੇ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ “ਮੁਰਦੇਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਯਹੋਸ਼ਾਫਾਟ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਹੋਵੇ—ਉਹ ਪੱਧਤੀ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਲਮੋਨੀ ਅਦਭੁਤ ਗਿਣਨਹਾਰ ਵਜੋਂ, ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾਵਿਦ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ “ਘਾਟੀਆਂ” ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜਿਹੜੀਆਂ ਟੇਢੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਬੜ-ਖਾਬੜ ਥਾਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਅਧੀਨ ਉਹ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲਾਉਦੀਕੀ ਪੁਰੋਹਿਤਾਈ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ਭਰੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ-ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਕੰਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਬਾਈਬਲੀ ਪੱਧਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ “ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਸਧਾਰਣ ਤੱਥ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਲਿਆਹ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।

ਉਹ ਨਿਰੀਖਣ ਸ਼ਾਇਦ ਮਹੱਤਵਹੀਣ ਜਾਪੇ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਕਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਕਥਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ।

> “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਅਵਸ਼੍ਯਕ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ‘ਵੇਖੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਏਲੀਆਹ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ।’ ਕਿਸੇ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਹੈ, [ਪਰਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਵੇਖੋ।] ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੋਕ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ: ‘ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਤਿਅਧਿਕ ਗੰਭੀਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦਿਓ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਹੈ।’”

> “ਅਨੇਕ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਚ ਕਹਾਂਗੀ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨੁਕਸ ਕੱਢਦੇ ਰਹੋਗੇ, ਝਗੜਾਲੂ ਆਤਮਾ ਰੱਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣੋਗੇ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।’ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਖਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਏਗਾ।

> “ਭਰਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ‘ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਓ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੱਥਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ?’ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸਹਾਇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਟੰਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਘਾਟੀ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਤੋਂ ਪੀਣਾ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਹੇਠਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਈਏ; ਆਓ ਅਸੀਂ ਉੱਚੇ ਚਸ਼ਮਿਆਂ ਕੋਲ ਆਈਏ। ਜੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਜਾਂਚ ਕਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖਾਣੀ ਡੂੰਘੀ ਤੱਕ ਥੱਲੇ ਲੈ ਜਾਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” Testimonies to Ministers, 475, 476.

> “ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਐਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਹੈ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮਿਸਿਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾ-ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਿਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ। ‘Let Heaven Guide’ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਇਸ ਲੇਖ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ 29 ਜਨਵਰੀ, 1890 ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ Battle Creek, Michigan ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਇਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ 18 ਫ਼ਰਵਰੀ, 1890 ਦੇ Review and Herald ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਨਾਲ ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine’ ਸਿਰਲੇਖ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚੋਂ ਲਏ ਗਏ ਹੋਰ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਇਸ ਖੰਡ ਦੇ ਕੁਝ ਸਫ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਸਫ਼ੇ 23, 104, 111, 119, 158, 278, ਅਤੇ 386 ਉੱਤੇ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੇਖ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀਤਾ ਵਿੱਚ Selected Messages 1:406–416 ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ‘Let Heaven Guide’ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਫ਼ੇ 412 ਅਤੇ 413 ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਲੇਖ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ Ellen White, Battle Creek ਵਿੱਚ ਇਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ Minneapolis Conference ਤੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੇ ਇਸ ਬਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੇਵਾ-ਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਧਿਆਨ ਕਰੋ ਕਿ ਇਸ ਖੰਡ ਦੇ ਸਫ਼ਾ 475 ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੈਰੇ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪੈਰੇ ਵਿੱਚ, Ellen White ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:”

> “‘ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਭਿੰਨਤਾ ਗਲ ਕੇ ਮਿਟ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਬ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਸੰਭਵ ਸੀ ਕਿ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ‘ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖੇ ਸਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ; ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਅਤੇ ਸਰਵੋੱਚ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ। ਅਤੇ ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਫਰੀਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਗੁਰੋ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਠੱਪ ਕਰ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਪੱਥਰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠਣਗੇ’ (ਲੂਕਾ 19:37–40)।

> “‘ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।’”

> “ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੀ ਹੈ:

> “‘ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ” (ਮਲਾਕੀ 4:5)। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੋਕ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, “ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਤਸਾਹੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।” —Selected Messages, volume 1, 412.

> “ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਅਗਲੇ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ ਤੋਂ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ:”

> “‘ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ…।’” Testimonies to Ministers ਦਾ ਪਰਿਸ਼ਿਸ਼ਟ।

ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਾਂ ਅਤੇ ਆਗੂਆਂ ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣਾ ਪਿਆ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ “ਮਨੁੱਖ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਸੀ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੀ ਗਈ ਬਾਈਬਲੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ? ਕਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ “ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ”? ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਚਲਹਿਰ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਮਰਥ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦੇਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਜਾਇਜ਼ ਢੰਗ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਦੀ ਸੀ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਉਹ ਚਲਹਿਰ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਧਰਮ-ਵਿਦ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ “ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ” ਦਾ “ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ” ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਜੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਪੂਰਤੀ।

> ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਮਲਾਕੀ 4:5.

ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਇਲੀਆਹ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਐਸੀ ਬਾਈਬਲੀ ਵਿਧੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਪਾਦਰੀਵਰਗ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵੰਡਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ (“ਇਹੀ ਰਾਹ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੁਰੋ”) ਉਸ ਬਾਈਬਲੀ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪਾਦਰੀਵਰਗ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਲੀਆਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ Miller ਦੀ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; Sister White ਦੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਲੀਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਗਵਾਹੀ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸਤ੍ਰੀ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ Palmoni ਅਤੇ Alpha and Omega ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਈਬਲੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਇਕ ਸਮੂਹ ਵਜੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਲਿਪੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੇਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵੇਖੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 40:5.

ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਸਲ ਚਰਿਤ੍ਰ ਉਸ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬਚਨ ਹੈ।

> “ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੂਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਭੂਲ ਨਕਲ ਉਹ ਆਗਿਆਵਾਂ ਸਨ ਜੋ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਤਖਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉਕੇਰੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਪੰਚਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਵਿਆ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਧਾਰਕ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ: ‘ਜਦ ਤੱਕ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਟਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਬਿੰਦੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਾਤਰਾ ਭੀ ਕਿਸੇ ਭਾਂਤਿ ਨਹੀਂ ਟਲੇਗੀ।’ ਮੱਤੀ 5:18। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਲਿਪੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਦਾ ਲਈ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗੀ, ‘ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸਾਕਸ਼ੀ ਵਾਂਗ।’ ਇੱਕ ਵੀ ਹੁਕਮ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਬਿੰਦੀ ਜਾਂ ਮਾਤਰਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲੀ ਗਈ। ਭਜਨਕਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।’ ‘ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਸਦੀਵ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।’ ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 119:89; 111:7, 8।” The Great Controversy, 434.

ਜਿਵੇਂ ਦਸ ਹੁਕਮ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦਾ ਅਪਰਿਵਰਤਨਯੋਗ ਪ੍ਰਤਿਲੇਖ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਲੇਖ ਹਨ।

> “ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਕੀ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕੀ ਹਨ—ਉਹ ਨਿਯਮ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਰਬੋੱਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਯਾਪਤ ਸਬੂਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਮਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਪਰਿਣਾਮ ਤੱਕ ਤਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਕੋਈ ਅਸਲੀ ਨੀਂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪਾਏਂਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।”

> “ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮੌਜੂਦਾ ਅਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘਾਤਕ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਤਰਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੇ-ਸੰਵਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਣ ਅਤੇ ਹਰ ਉਸ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾ ਸਕਣ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਲਿਆਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਨੂੰ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕੇ। ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ—ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਮਸੀਹ, ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ। ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੱਦ-ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਗਰਮ ਹਨ ਨਾ ਠੰਢੇ, ਸਗੋਂ ਉਦਾਸੀਨ ਅਤੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹਨ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬੁਣਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਆਲਸੀ ਅਤੇ ਅਣਧਿਆਨੀ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਭੇਦ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਇਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਡਿਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਸਭਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਲੋੜ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਲਈ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਜੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਸੀਹ ਮਰਿਆ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਤਪਤਪਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਕਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਨਾ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ [ਕਿ] ਉਸ ਦੀ ਗੂਦ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਅਪਣਾ ਸਕਣ। ਉਹ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਏ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਵਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਉੱਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੀਆਂ ਸਾਫ਼ ਕਿਰਨਾਂ ਪਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।” The 1888 Materials, 403.

ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਹੋਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਸੀਹ ਵਰਗਾ ਹੋਣਾ। ਇਹ ਅੰਸ਼ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ “ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ “ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ” “ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ।” ਅਸੀਂ “ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ” “ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।” ਅਸੀਂ ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ “ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕੀ ਹਨ—ਉਹ ਨਿਯਮ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।” ਮਸੀਹ ਵਰਗਾ ਹੋਣ ਲਈ ਇਹ ਜਾਣਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਉਹ ਨਿਯਮ ਕੀ ਹਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਵਰਗੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਨਿਯਮ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਲਿਪਿ ਹਨ।

ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਚੁਣੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ।

> ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ? ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਗਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਗਲਾਉਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਖਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਤਦ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਭੇਟ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਭਲੀ ਲੱਗੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਮਲਾਕੀ 3:1–4.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮਸੀਹ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤੀਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਉਹ ਦੂਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ।

> “ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਵਿੱਚ, ਯਿਸੂ ਆਪਣਾ ਮਸੀਹ ਹੋਣ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੰਦਰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਸਿੱਖਿਆ ਵਜੋਂ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਨਾਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇਹ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਜੀਵ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਾਫ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੱਕ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਹੋਵੇ। ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਮੰਦਰ ਰਹੀ ਨਾ ਰਹੀ। ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਅਤੇ ਮਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਹੁਣ ਦਿਵਿਆ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਧਾਰਕ ਕਿਰਪਾ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹਰ ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਉਸ ਉੱਚੀ ਮੰਜਿਲ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਸਾਕ੍ਹੀ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਇੰਨਾ ਗਰਬ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਆਤਮਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰਾਂ ਵਜੋਂ ਸਮਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਆੰਗਣ, ਅਪਵਿੱਤਰ ਵਪਾਰ ਦੇ ਕੋਲਾਹਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਅਕ ਵਾਸਨਾ ਅਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਮਲੀਨ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਪਾਪ ਦੀ ਮਲੀਨਤਾ ਤੋਂ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ,—ਉਹਨਾਂ ਸੰਸਾਰੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਸੁਆਰਥੀ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਬੁਰੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ‘ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹੋ: ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਕੌਣ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਨਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ: ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ: ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਖਰਾ ਕਰੇਗਾ।’ ਮਲਾਕੀ 3:1–3।” The Desire of Ages, 161.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਦੂਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਲਈ ਅਚਾਨਕ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਉਹੀ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਮਸੀਹ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਅਤਿਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਆ ਸਕੇ।

> “ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੁਰਾਤਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ,—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਰ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੱਤੀ 25 ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 426.

ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਨੇ ਮਲਾਕੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਉਸ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਵਰਤਮਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

> “ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਈ ਹੈ’ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1, 2)। ਇਹ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ‘ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੇ ਕੋਪ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਉਹ ਮਦਿਰਾ ਕੀ ਹੈ?—ਉਸ ਦੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਥੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਸਬਤ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਕ ਝੂਠਾ ਸਬਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ—ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਅਮਰਤਾ। ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਭ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ‘ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ’ (ਮੱਤੀ 15:9)।”

> “ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੋਕ-ਸਮੁਖ ਸੇਵਕਾਈ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧਾਰਮਿਕ-ਅਪਮਾਨਕ ਬੇਅਦਬੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ, ‘ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ‘ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਓ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਲਵੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.

ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ, ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਹ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਰ ਆਇਆ। ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੀ ਥਾਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਝੂਠਾ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਉਹ ਐਲਿਆਹ ਨਬੀ ਸੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣਾ ਸੀ। ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧੀ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਛਿਆਸੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ, ਅਤੇ Future for America ਉਹ ਦੂਤ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਧਰਮਦ੍ਰੋਹੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ।

ਇਲਿਆਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਮ ਚੱਲਣ-ਫਿਰਣ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਪਾਦਰੀ ਧਰਮ-ਵਿਗਿਆਨੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਸਹੀ ਬਾਈਬਲੀ ਪੱਧਤੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਨਿਯਮ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਵਰਤਮਾਨ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਪਾਦਰੀਵਰਗ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਟਕਰਾਅ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਐਸੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤਿਆਗੇ ਗਏ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ-ਖੁਚੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਚਾਨਕ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਅੰਦਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਇਲਿਆਹ ਵੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਸੇਵਕਾਈ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਇਕਮਾਤਰ ਸੇਵਕਾਈ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ।

ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਾਂਗੇ।

> ਅਤੇ ਸੰਝ ਦੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਵੇਲੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਨਬੀ ਏਲੀਆ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਇਸਹਾਕ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਅੱਜ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਤੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 18:36.

Back to Articles