Article

# Elijah - Number Three

ਇਲਿਆਹ — ਨੰਬਰ ਤਿੰਨ

Let it be Known

ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 29, 2023

Formats

PDF
Word

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਬਲਿਦਾਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨਬੀ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਇਸਹਾਕ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਅੱਜ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। 1 Kings 18:36.

We have been identifying the characteristics of Elijah as a symbol. One of those characteristics is that the ministry and message of Elijah, John the Baptist and William Miller were instruments of judgment. Their message was used by the Lord to test their respective histories. Jesus said that if He had not come, then the quibbling Jews would have had no sin.

ਅਸੀਂ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਲਿਆਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ-ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘੜੀਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਆਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਝਗੜਾਲੂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।

> If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. John 15:22.

> ਜੇ ਮੈਂ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਨਾ ਹੁੰਦਾ; ਪਰ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਲਈ ਕੋਈ ਓਟ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਯੂਹੰਨਾ 15:22.

Ezekiel identifies the same principle for the quibbling Jews of his history.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਖੋਟ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਸੇ ਹੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. Ezekiel 2:4, 5.

> ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੇਸ਼ਰਮ ਸੰਤਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹੀਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ, ਭਾਵੇਂ ਸੁਣਣ ਜਾਂ ਭਾਵੇਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ, (ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਗਾਵਤੀ ਘਰਾਣਾ ਹਨ,) ਤਦ ਵੀ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਨਬੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 2:4, 5।

The symbolism of Elijah includes his role as an instrument of judgment.

ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:

> “ਜੋ ਲੋਕ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਅਪਣਾਈ ਸੀ। ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ Views of the Prophecies and Prophetic Chronology ਹੈ, ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਸਧਾਰਣ, ਪਰੰਤੂ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਨਿਯਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ:

> “‘1. Every word must have its proper bearing on the subject presented in the Bible; 2. All Scripture is necessary, and may be understood by diligent application and study; 3. Nothing revealed in Scripture can or will be hid from those who ask in faith, not wavering; 4. To understand doctrine, bring all the scriptures together on the subject you wish to know, then let every word have its proper influence; and if you can form your theory without a contradiction, you cannot be in error; 5. Scripture must be its own expositor, since it is a rule of itself. If I depend on a teacher to expound to me, and he should guess at its meaning, or desire to have it so on account of his sectarian creed, or to be thought wise, then his guessing, desire, creed, or wisdom is my rule, and not the Bible.’

> “‘1. ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਯਥੋਚਿਤ ਸੰਬੰਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; 2. ਪੂਰਾ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤਿਆਵਸ਼ਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਨਪੂਰਵਕ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; 3. ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲੁਕਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ ਕੀਤੇ, ਮੰਗਦੇ ਹਨ; 4. ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਜਿਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਯਥੋਚਿਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਨ ਦਿਓ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਦੇ ਆਪਣਾ ਸਿਧਾਂਤ ਰਚ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ; 5. ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣਾ ਭਾਖਿਆਕਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਹੀ ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਅਧਿਆਪਕ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਾਂ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ ਬਾਰੇ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਏ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸੰਪਰਦਾਇਕ ਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠਹਿਰਾਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਜਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ, ਇੱਛਾ, ਮਤ, ਜਾਂ ਬੁੱਧੀ ਹੀ ਮੇਰਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਬਾਈਬਲ ਨਹੀਂ।’”

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.

> “ਉਪਰੋਕਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ ਹੈ; ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਸਭ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੀਏ ਜੋ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

> “Genuine faith is founded on the Scriptures; but Satan uses so many devices to wrest the Scriptures and bring in error, that great care is needed if one would know what they really do teach. It is one of the great delusions of this time to dwell much upon feeling, and to claim honesty while ignoring the plain utterances of the word of God because that word does not coincide with feeling. Many have no foundation for their faith but emotion. Their religion consists in excitement; when that ceases, their faith is gone. Feeling may be chaff, but the word of God is the wheat. And ‘what,’ says the prophet, ‘is the chaff to the wheat?’

> “ਖਰੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਧਾਰਾ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ-ਮਰੋੜ ਕੇ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਂਉਣ ਲਈ ਅਨੇਕਾਂ ਉਪਾਅ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੇ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਵਧਾਨੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭ੍ਰਮਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵਨਾ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਉਚਾਰਣਾਂ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਚਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਕੋਈ ਨੀਂਹ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਭਾਵਨਾ ਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਉਤੇਜਨਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਲੁਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵਨਾ ਭੂਸੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਗੰਦਮ ਹੈ। ਅਤੇ ‘ਕੀ,’ ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਭੂਸੀ ਦਾ ਗੰਦਮ ਨਾਲ ਕੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ?’”

> “None will be condemned for not heeding light and knowledge that they never had, and they could not obtain. But many refuse to obey the truth that is presented to them by Christ’s ambassadors, because they wish to conform to the world’s standard; and the truth that has reached their understanding, the light that has shone in the soul, will condemn them in the Judgment. In these last days we have the accumulated light that has been shining through all the ages, and we shall be held correspondingly responsible. The path of holiness is not on a level with the world; it is a way cast up. If we walk in this way, if we run in the way of the Lord’s commandments, we shall find that the ‘path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day.’” Review and Herald, November 25, 1884.

> “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਜੋਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਣਸੁਣੀ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਉਹ ਸੱਚ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਿਆਰ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਸੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਜੋਤ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏਗੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਉਹ ਸੰਚਿਤ ਜੋਤ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਯੁਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਚਮਕਦੀ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਮਾਰਗ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮਤਲ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਰਸਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲੀਏ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਦੌੜੀਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਾਵਾਂਗੇ ਕਿ ‘ਧਰਮੀ ਦਾ ਰਾਹ ਉਸ ਚਮਕਦੀ ਜੋਤ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਹੋਰ ਹੋਰ ਚਮਕਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।’” Review and Herald, November 25, 1884.

We are not “condemned for not heeding light and knowledge that” we “never had, and” we “could not obtain.” The important aspect of this statement is the expression “could not obtain.” Elijah, John and Miller represent light for their respective generations that could be attained. The presence of their message removed the cloak of what is legally called in the United States “plausible deniability.” The Elijah message in any generation where it is manifested removes any “plausible deniability,” thus holding the entire generation accountable for the light that is then presented.

ਅਸੀਂ “ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਕਰਕੇ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਜੋ” ਸਾਡੇ ਕੋਲ “ਕਦੇ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ” ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ “ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ।” ਇਸ ਕਥਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪੱਖ “ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਆਪਣੀਆਂ-ਆਪਣੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਅਜਿਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨੇ ਉਸ ਓਟ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ “plausible deniability” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ “plausible deniability” ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਫਿਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> “My brother said at one time that he would not hear anything concerning the doctrine we hold, for fear he should be convinced. He would not come to the meetings, or listen to the discourses; but he afterward declared that he saw he was as guilty as if he had heard them. God had given him an opportunity to know the truth, and He would hold him responsible for this opportunity. There are many among us who are prejudiced against the doctrines that are now being discussed. They will not come to hear, they will not calmly investigate, but they put forth their objections in the dark. They are perfectly satisfied with their position. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent’ (Revelation 3:17–19).

> “ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਿੱਧਾਂਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇਗਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਡਰ ਨਾਲ ਕਿ ਕਿਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣਦਾ ਸੀ; ਪਰੰਤੂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਤਨਾ ਹੀ ਦੋਸ਼ੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਮੌਕੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਏਗਾ। ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਸਿੱਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੂਰਵਾਗ੍ਰਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁਣ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਣਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਆਪਤੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ। ‘ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਧਨਵਾਨ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦੁਖੀ, ਦਇਆ ਦੇ ਯੋਗ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨਾ ਅਤੇ ਨੰਗਾ ਹੈਂ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਖਰੀਦ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂ; ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨੰਗਿਆਈ ਦੀ ਲੱਜਾ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਮਾ ਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖ ਸਕੇਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਡਾਂਟਦਾ ਅਤੇ ਤਾੜਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਇਸ ਲਈ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਹੋ, ਅਤੇ ਮਨ ਫੇਰ’ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:17–19)।”

> “This scripture applies to those who live under the sound of the message, but who will not come to hear it. How do you know but that the Lord is giving fresh evidences of His truth, placing it in a new setting, that the way of the Lord may be prepared? What plans have you been laying that new light may be infused through the ranks of God’s people? What evidence have you that God has not sent light to His children? All self-sufficiency, egotism, and pride of opinion must be put away. We must come to the feet of Jesus, and learn of Him who is meek and lowly of heart. Jesus did not teach His disciples as the rabbis taught theirs. Many of the Jews came and listened as Christ revealed the mysteries of salvation, but they came not to learn; they came to criticize, to catch Him in some inconsistency, that they might have something with which to prejudice the people. They were content with their knowledge, but the children of God must know the voice of the True Shepherd. Is not this a time when it would be highly proper to fast and pray before God? We are in danger of variance, in danger of taking sides on a controverted point; and should we not seek God in earnestness, with humiliation of soul, that we may know what is truth?” Selected Messages, book 1, 413.

> “ਇਹ ਧਰਮ-ਵਚਨ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਤਾਜ਼ੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਪਿਠਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮਾਰਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਨਵੀਂ ਜੋਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ? ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਕੋਲ ਜੋਤ ਨਹੀਂ ਭੇਜੀ? ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪੇ-ਪਰਯਾਪਤਤਾ, ਅਹੰਕਾਰ, ਅਤੇ ਰਾਇ ਦਾ ਘਮੰਡ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਯਿਸੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਮ੍ਰ ਅਤੇ ਦੀਨ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਰੱਬੀ ਆਪਣੇਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀ ਆਏ ਅਤੇ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਭੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਉਹ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਏ; ਉਹ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਏ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਅਸੰਗਤਤਾ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਕੁਝ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਖਪਾਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸਨ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਚਰਵਾਹੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜਾਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ? ਅਸੀਂ ਅਸਹਿਮਤੀ ਦੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਪੱਖ ਲੈ ਲੈਣ ਦੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ, ਆਤਮਾ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖੋਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕੀਏ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ?” Selected Messages, book 1, 413.

Those that represent the Elijah message are instruments of judgment in a process of purification that prepares the way for the messenger of the covenant to cleanse the temple. In accomplishing the work of cleansing the temple the light of present truth is revealed. If it were not to be revealed, those Christ was and is seeking to cleanse would retain their Laodicean cloak of self-deception. Elijah symbolizes a ministry that presents the truth as an instrument of judgment. That is why we are informed that those who rejected the message of John the Baptist could not be benefitted by the teaching of Jesus.

ਜੋ ਲੋਕ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਉਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨ ਹਨ ਜੋ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੰਪੰਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਖੋਜਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਖੋਜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਚੋਗੇ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ। ਇਲਿਆਹ ਉਸ ਸੇਵਕਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ।

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus.” Early Writings, 258.

> “ਮੈਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਾ ਹੋਏ।” Early Writings, 258.

In the prophetic histories that typify the cleansing of God’s people a present truth message is unsealed that holds the generation accountable for either choosing darkness or light.

ਨਬੂਵਤੀ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਘਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਜਾਂ ਜੋਤ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased…. And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਰੱਖ ਅਤੇ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਾ ਦੇ, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ: ਬਹੁਤੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਦੌੜਣਗੇ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵੱਧੇਗਾ…. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਾ ਆਪਣੀ ਰਾਹ, ਦਾਨੀਏਲ: ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਚਨ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬੰਦ ਅਤੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਰਹਿਣਗੇ। ਬਹੁਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ: ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 12:4, 9, 10.

Those who represent the Elijah message for their respective generations are identified by Christ as His ambassadors in order to use them as instruments of judgment. This is what Elijah was identifying when he said, “let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word.”

ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ-ਆਪਣੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਵਜੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅੱਜ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਤੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।”

This truth is also set forth by Jesus concerning John the Baptist.

ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਯਿਸੂ ਵੱਲੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

> And as they departed, Jesus began to say unto the multitudes concerning John, What went ye out into the wilderness to see? A reed shaken with the wind? But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? behold, they that wear soft clothing are in kings’ houses. But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet. For this is he, of whom it is written, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee. Matthew 11:7–10.

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਸੀ? ਕੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿੱਲਦੀ ਹੋਈ ਕੋਈ ਨਰਕਟ? ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਸੀ? ਕੀ ਨਰਮ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ? ਵੇਖੋ, ਜੋ ਨਰਮ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਸੀ? ਕੀ ਕੋਈ ਨਬੀ? ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਤੇਰਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ। ਮੱਤੀ 11:7–10.

John was more than a prophet, he was an instrument of judgment, and his ministry was identified to his generation, for they had went out into the wilderness to see him, just as surely as all Israel came to Carmel at Ahab’s command. William Miller understood the increase of knowledge that was unsealed in 1798. He represented those that ran to and fro in God’s Word as the knowledge increased. His message was based upon prophetic time and in 1840 his message and ministry were placed into his generation in such a fashion that all the Protestant world watched to see if his methodology worked. When it was confirmed, his message was carried around the world.

ਯੂਹੰਨਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਨਬੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਨਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਉਸ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਅੱਗੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਛਾਣੀ ਗਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਗਏ ਸਨ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਆਹਾਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਸਾਰਾ ਇਸਰਾਏਲ ਕਰਮਲ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਦੌੜਦੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਵੱਧਦਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ 1840 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਉਸ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਅੱਗੇ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਗਏ ਕਿ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੰਸਾਰ ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਕਾਰਗਰ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ।

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “1840 ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਲੇਖਣੀਯ ਪੂਰਤੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋਸਿਆ ਲਿਚ ਨੇ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 9 ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਓਟੋਮਨ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ... 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵਿੱਚ ਓਟੋਮਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗੀ।”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਰਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਧੀਨ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਹੀਤਾ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਗਮਨ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਅਦਭੁੱਤ ਗਤੀ ਮਿਲੀ। ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪਦ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਮਿਲਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ।” The Great Controversy, 334, 335.

From “1840 to 1844” represents the history of the “seven thunders” of Revelation chapter ten. In that history a purification process that was represented in Malachi chapter three, and the two temple cleansings of Christ was initiated. The process of purification was a progressive testing process, based upon Miller’s understanding of the day for a year principle. Those who represent the Elijah message prepare the way for the messenger of the covenant to come suddenly to His temple, and they are the symbol of an instrument of judgment that is employed by the messenger of the covenant to sweep out those who choose darkness rather than light.

“1840 ਤੋਂ 1844” ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਸੱਤ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ” ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮਲਾਕੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵੱਧਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੀ “ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਲੀਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਆਉਣ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਾਧਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜੋਤ ਦੀ ਬਜਾਇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ।

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:11, 12.

> ਮੈਂ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੋਬਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੈਥੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਢੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਵੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਵੇਗਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਜ਼ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੈਂਹੂੰ ਨੂੰ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਭੁੱਸ ਨੂੰ ਉਹ ਅਣਬੁਝ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੱਤੀ 3:11, 12.

In Christ’s day represented in John 6:66 he lost more disciples than any other time. In The Desire of Ages where this passage of John is addressed the methodology of prophetic application was the very reason the disciples left. They could not understand that the literal represented the spiritual, and according to the apostle Paul the literal comes before the spiritual.

ਯੂਹੰਨਾ 6:66 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਚੇਲੇ ਗੁਆਏ। *The Desire of Ages* ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਹੀ ਉਹ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਚੇਲੇ ਤੁਰ ਗਏ। ਉਹ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕੇ ਕਿ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਆਤਮਿਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰੀ ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਆਤਮਿਕ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

> And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:45, 46.

> ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਪਹਿਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਦਮ ਜੀਉਂਦਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਆਖ਼ਰੀ ਆਦਮ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਤਮਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਤਥਾਪਿ ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਹੈ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਜੋ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਿਕ ਹੈ ਉਹ; ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਹੈ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 15:45, 46.

Unwilling and therefore unable the Jews refused to understand Christ when he identified that He was the bread of heaven that needed to be eaten. Customs and traditions overruled the methodology that was exercised by Christ himself. Concerning this history Sister White recorded:

ਯਹੂਦੀ ਇੱਛੁਕ ਨਹੀਂ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਅਸਮਰੱਥ ਵੀ ਸਨ; ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਅਵਸ਼ਕ ਹੈ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਇਹ ਦਰਜ ਕੀਤਾ:

> “By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice, had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.

> “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਸਰਵਜਨਿਕ ਤਾੜਨਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਚੇਲੇ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਛੋੜੇ ਗਏ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉੱਧਾਰਕ ਨੂੰ ਆਹਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਦੀ ਦੁਰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਮੁੜ ਗਏ ਅਤੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੋਣ ਕਰ ਲਈ ਸੀ; ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰੂਪ, ਗੁੱਦੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਛਿਲਕਾ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਫਿਰ ਕਦੇ ਪਲਟਿਆ ਨਾ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ ਚੱਲੇ।”

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਛਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਣਕ ਨੂੰ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ।’ ਮੱਤੀ 3:12। ਇਹ ਛਾਂਟਣ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਸੱਚ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭੂਸਾ ਕਣਕ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਠੋਕਰ-ਸੁਧਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਪ-ਧਰਮੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਸਾਰ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤੇ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ। ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤੇ ਇਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਫਰਨਹੂਮ ਦੀ ਸਭਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰਨ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਆਪ-ਤਿਆਗੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਠੇਸ ਖਾ ਕੇ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚੇਲੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ‘ਇਹ ਗੱਲ ਕਠਿਨ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ?’” The Desire of Ages, 392.

It is Malachi’s messenger of the covenant that purges the sons of Levi with fire. He thoroughly purges his floor, separating the wheat from the chaff. He does this work with a fan. The fan is what accomplishes the separation, and the fan is the message of present truth for each respective history where He purifies the sons of Levi. The fan is the Elijah message and messengers, who represent an instrument of judgment.

ਇਹ ਮਲਾਕੀ ਦਾ ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ ਜੋ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੰਦਮ ਨੂੰ ਭੁੱਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਛੱਜ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਛੱਜ ਹੀ ਉਹ ਸਾਧਨ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੱਜ ਹਰ-ਇੱਕ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਛੱਜ ਏਲੀਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਦੂਤ ਹਨ, ਜੋ ਨਿਆਂ ਦੇ ਇਕ ਸਾਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ; ਅਰਥਾਤ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਨੰਦ ਮੰਨਦੇ ਹੋ; ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਗਟ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਨਿਆਰੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਮੱਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਤਦ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਭੇਟ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਭਲੀ ਲੱਗੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਮਲਾਕੀ 3:1–4।

The one who comes after John the Baptist is He who purges His floor with a fan, and is like a refiner’s fire. The purification process is accomplished by the messenger of the covenant, and therefore identifies a history where the Lord is entering into covenant with a new chosen covenant people. When ancient Israel was delivered from the slavery of Egypt, a theme of that sacred history was the issue of the “firstborn.” Whether it was the death of Egypt’s firstborn, or God’s identification of Israel as His firstborn.

ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਛਾਜ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸੁਨਿਆਰੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਾਚਾਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ “ਪਹਿਲੌਠੇ” ਦਾ ਮਸਲਾ ਸੀ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਿਸਰ ਦੇ ਪਹਿਲੌਠਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੌਠੇ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਨਾ।

> And thou shalt say unto Pharaoh, Thus saith the Lord, Israel is my son, even my firstborn: And I say unto thee, Let my son go, that he may serve me: and if thou refuse to let him go, behold, I will slay thy son, even thy firstborn. Exodus 4:22, 23.

> ਅਤੇ ਤੂੰ ਫਿਰਔਨ ਨੂੰ ਆਖੀਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਰਾਏਲ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਮੇਰਾ ਜੇਠਾ ਪੁੱਤਰ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ; ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਦੇਖ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਅਰਥਾਤ ਤੇਰੇ ਜੇਠੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਕੂਚ 4:22, 23.

When God entered into covenant with Israel in the deliverance from Egypt the divine plan was that every firstborn son of each of the tribes would be dedicated to the work of the priesthood. But at the rebellion of the golden calf, it was only the tribe of Levi that stood on Moses’ side of the rebellion. For their faithfulness, God disannulled His plan that each firstborn from every tribe would be dedicated to the priesthood and he passed by the other tribes and gave the tribe of Levi the exclusive right of the priesthood. When the messenger of the covenant purifies the sons of Levi it is representing a history where a former covenant people are being set aside for a new covenant people. This was the case with John the Baptist, the Millerites and will be with the one hundred and forty-four thousand. From 1840 to 1844 a purification process was initiated by the testing issue of the prophetic message that had been given to William Miller. It led to the Lord suddenly coming to his temple on October 22, 1844, but the process of purification did not end until 1863.

ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਵੇਲੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਦਿਵਯ ਯੋਜਨਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਹਰ ਜੇਠਾ ਪੁੱਤਰ ਯਾਜਕਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬੱਛੜੇ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਸਮੇਂ ਕੇਵਲ ਲੇਵੀ ਦਾ ਕਬੀਲਾ ਹੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਹ ਯੋਜਨਾ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਹਰ ਕਬੀਲੇ ਵਿਚੋਂ ਹਰ ਜੇਠਾ ਯਾਜਕਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਲੇਵੀ ਦੇ ਕਬੀਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਯਾਜਕਾਈ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਕ ਅਜਿਹੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਨਵੇਂ ਵਾਅਦੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ। 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਰਖਣ-ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਨੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਪਰ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 1863 ਤੱਕ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।

> “Both the prophecy of Daniel 8:14, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed,’ and the first angel’s message, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,’ pointed to Christ’s ministration in the most holy place, to the investigative judgment, and not to the coming of Christ for the redemption of His people and the destruction of the wicked. The mistake had not been in the reckoning of the prophetic periods, but in the event to take place at the end of the 2300 days. Through this error the believers had suffered disappointment, yet all that was foretold by the prophecy, and all that they had any Scripture warrant to expect, had been accomplished. At the very time when they were lamenting the failure of their hopes, the event had taken place which was foretold by the message, and which must be fulfilled before the Lord could appear to give reward to His servants.

> “ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ‘ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ,’ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪੁੱਜਿਆ ਹੈ,’ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਮਸੀਹ ਦੀ ਅੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ, ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ, ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉੱਧਾਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਉਣ ਵੱਲ। ਭੁੱਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਅਵਧੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਘਟਨਾ ਸੰਬੰਧੀ ਸੀ ਜੋ 2300 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਘਟਣੀ ਸੀ। ਇਸ ਭੁੱਲ ਕਾਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਸਹਿਣੀ ਪਈ, ਤੱਥਾਪਿ ਜੋ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਜਿੰਨਾ ਭੀ ਆਧਾਰ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਠੀਕ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਆਸਾਂ ਦੇ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਫਲ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਵਸ਼੍ਯ ਪੂਰੀ ਹੋਣੀ ਸੀ।”

> “Christ had come, not to the earth, as they expected, but, as foreshadowed in the type, to the most holy place of the temple of God in heaven. He is represented by the prophet Daniel as coming at this time to the Ancient of Days: ‘I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came’—not to the earth, but—’to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him.’ Daniel 7:13.

> “ਮਸੀਹ ਆ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਇਆ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵ-ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ। ਨਬੀ ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ: ‘ਮੈਂ ਰਾਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ, ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਜਣਾ ਸਵਰਗ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ’—ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਪਰ—‘ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਆਏ।’ ਦਾਨੀਏਲ 7:13.”

> “This coming is foretold also by the prophet Malachi: ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:1. The coming of the Lord to His temple was sudden, unexpected, to His people. They were not looking for Him there. They expected Him to come to earth, ‘in flaming fire taking vengeance on them that know not God, and that obey not the gospel.’ 2 Thessalonians 1:8.

> “ਇਸ ਆਉਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਬੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ: ‘ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹੋ; ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਿਆਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ।’ ਮਲਾਕੀ 3:1. ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਲਈ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਅਪੇਖਿਆਤীত ਸੀ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗਾ, ‘ਧਧਕਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਅਤੇ ਜੋ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।’ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 1:8.”

> “But the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.

> “ਪਰ ਲੋਕ ਅਜੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਕੰਮ ਅਜੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਬਾਕੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਵੇ; ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਨਗੇ, ਤਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਵੇਂ ਕਰਤੱਵ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।”

> “Says the prophet: ‘Who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’ Malachi 3:2, 3. Those who are living upon the earth when the intercession of Christ shall cease in the sanctuary above are to stand in the sight of a holy God without a mediator. Their robes must be spotless, their characters must be purified from sin by the blood of sprinkling. Through the grace of God and their own diligent effort they must be conquerors in the battle with evil. While the investigative judgment is going forward in heaven, while the sins of penitent believers are being removed from the sanctuary, there is to be a special work of purification, of putting away of sin, among God’s people upon earth. This work is more clearly presented in the messages of Revelation 14.

> ਨਬੀ ਆਖਦਾ ਹੈ: “ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਠਹਿਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਨੇ-ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੋਬੀ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਖਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ।” ਮਲਾਕੀ 3:2, 3. ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਣਗੇ ਜਦੋਂ ਉੱਪਰਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੱਧਸਥਤਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਮੱਧਸਥ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਬੇਦਾਗ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਛਿੜਕਾਓ ਦੇ ਲਹੂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਗਨਭਰੇ ਯਤਨ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਦ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦਾ, ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14 ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> “When this work shall have been accomplished, the followers of Christ will be ready for His appearing. ‘Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.’ Malachi 3:4. Then the church which our Lord at His coming is to receive to Himself will be a ‘glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing.’ Ephesians 5:27. Then she will look ‘forth as the morning, fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.’ Song of Solomon 6:10.

> “ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੰਮ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣਗੇ। ‘ਤਦ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਭੇਟ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਭਾਉਣੀ ਲੱਗੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਤਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਿਆਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ।’ ਮਲਾਕੀ 3:4. ਤਦ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਆਗਮਨ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਇੱਕ ‘ਮਹਿਮਾਮਈ ਕਲੀਸਿਆ’ ਹੋਵੇਗੀ, ‘ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਦਾਗ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਸਿੱਕੜੀ, ਨਾ ਐਸੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਗੱਲ।’ ਅਫ਼ਸੀਆਂ 5:27. ਤਦ ਉਹ ‘ਪ੍ਰਭਾਤ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਨਿਰਮਲ, ਅਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੈਨਾ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ’ ਦਿਸੇਗੀ।” ਸੁਲੇਮਾਨ ਦਾ ਗੀਤ 6:10.

> “Besides the coming of the Lord to His temple, Malachi also foretells His second advent, His coming for the execution of the judgment, in these words: ‘And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not Me, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:5. Jude refers to the same scene when he says, ‘Behold, the Lord cometh with ten thousands of His saints, to execute judgment upon all, and to convince all that are ungodly among them of all their ungodly deeds.’ Jude 14, 15. This coming, and the coming of the Lord to His temple, are distinct and separate events.

> “ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਲਾਕੀ ਉਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਵੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਨਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਨਵੈਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ: ‘ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਵਿਭਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਝੂਠੀ ਸਹੁੰ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੋ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਧਵਾ ਅਤੇ ਅਨਾਥ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਦੇਸੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਕ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਭੈ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ।’ ਮਲਾਕੀ 3:5. ਯਹੂਦਾ ਇਸੇ ਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਵੇਖੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭਨਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੇਹੜੇ ਅਧਰਮੀ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਅਧਰਮੀ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏ।’ ਯਹੂਦਾ 14, 15. ਇਹ ਆਉਣਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਵੱਖਰੇ ਅਤੇ ਅਲੱਗ ਘਟਨਾ-ਕ੍ਰਮ ਹਨ।”

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 424–426.

> “ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਅਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਇਹ ਸਭ ਇਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਸੇ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਮੱਤੀ 25 ਵਿੱਚ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਵਰਣਿਤ ਦੂਲੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਉਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।” The Great Controversy, 424–426.

Four “comings” are referred to in the last paragraph and they are all the same coming symbolized four different ways. One of those “comings” is the parable of the ten virgins.

ਆਖ਼ਰੀ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ ਵਿੱਚ ਚਾਰ “ਆਉਣਾਂ” ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਆਉਣ ਹਨ ਜੋ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ “ਆਉਣਾਂ” ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਹੈ।

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “ਮੈਨੂੰ ਅਕਸਰ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮੂਰਖ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲਾਗੂ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।” Review and Herald, August 19, 1890.

If the four “comings” “are descriptions of the same event,” then those four “comings” that were fulfilled in the beginning of Adventism in the Millerite movement, “will be fulfilled” again “to the very letter” in the Elijah movement at the end of Adventism.

ਜੇ ਇਹ ਚਾਰ “comings” “ਉਸੇ ਹੀ ਇਕ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ,” ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਰ “comings” ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਏਲੀਆਹ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਮੁੜ “ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ” “ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।”

William Miller and the Millerites were the representatives of the first angel’s message, and in the same passage from Early Writings that we recently cited, the message of the first angel possessed the identical characteristics of John the Baptist. We cited the passage that says those who rejected the message of John the Baptist could not be benefited by the teachings of Jesus. In the next paragraph she says, “Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary.” Both William Miller and John the Baptist represent instruments of judgment.

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਸੀਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ *Early Writings* ਵਿੱਚੋਂ ਉਧਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਹੀ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਹਵਾਲਾ ਉਧਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਅਗਲੇ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਹੋਏ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਯਿਸੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।” ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।

Had neither of them appeared, their respective generations would not be held accountable for rejecting light. God used those two messengers to remove the Laodicean cloak of sin, and thus demonstrated the Laodicean nakedness of the former chosen people, by introducing a message that whether accepted or rejected would be used in judgment as a symbol that a prophet had been among them. The history of 1840 to 1844 was typified by the fire coming down on Elijah’s offering on Mount Carmel. The true prophet had been distinguished from the false prophets.

ਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ-ਆਪਣੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾ ਠਹਿਰਾਈ ਜਾਂਦੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਚੋਗੇ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਨੰਗੇਪਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਿਆ ਕੇ ਜੋ, ਚਾਹੇ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਭੇਟ ਉੱਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅੱਗ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੱਚੇ ਨਬੀ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

We are at the point where we should outline the purification process that continued after October 22, 1844. Sister White stated that after October 22, 1844 “the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.”

ਅਸੀਂ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਖਾਕਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ “ਲੋਕ ਅਜੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਕੰਮ ਅਜੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਮੋੜੇ; ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ-ਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਨਗੇ, ਤਿਵੇਂ ਨਵੇਂ ਫ਼ਰਜ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।”

When Adventism rejected the “seven times” of Leviticus twenty-six that Daniel called the “oath” of Moses, they lost their ability to recognize that the process of purification continued beyond their initial work of understanding the truths connected with the opening of the judgment.

ਜਦੋਂ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਲੇਵੀਆਕਾਂਡ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੀ “ਸਹੁੰ” ਕਿਹਾ—ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਪਛਾਣਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਕਿ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਕੰਮ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।

We will address the continued purification process in the next article, and begin to align the horn of true Protestantism that Millerite Adventism received in the 1840’s with the horn of Republicanism.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਜਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਾਂਗੇ, ਅਤੇ 1840 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਜੋ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਸੰਰੂਪ ਕਰਨਾ ਆਰੰਭ ਕਰਾਂਗੇ।

Back to Articles