Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Eight

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਅਠੱਤਰਵਾਂ ਨੰਬਰ

Unveiling the Four Abominations: The Historical Parallel of Rebellion in Laodicean Adventism

ਚਾਰ ਘਿਨੌਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫ਼ਾਸ਼: ਲਾਓਦੀਕੇਆਈ ਐਡਵੇਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮਾਂਤਰ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 11, 2024

Formats

PDF
Word

The history of the Amorites is employed to illustrate the time when God’s wrath is executed against Laodicean Adventism. Sister White identifies that God’s timing for executing His punishment is the same in the last days when the one hundred and forty-four thousand are sealed, as it was when God brought his wrath upon the Amorites. She states, “Although” the nation of the Amorites “was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity . . . The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them. With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases.”

ਅਮੋਰੀਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਗਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕਾਰਜਾਨਵਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਓਹੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਮੋਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰੋਧ ਉਤਾਰਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਭਾਵੇਂ” ਅਮੋਰੀਆਂ ਦੀ ਕੌਮ “ਆਪਣੀ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਸੀ, ਤੱਥਾਪਿ ਉਸ ਨੇ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਨਹੀਂ ਭਰਿਆ ਸੀ... ਦਇਆਲੂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਫਿਰ, ਜੇ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂਕਾਰੀ ਦੰਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਡਿੱਗਣੇ ਸਨ। ਅਚੂਕ ਸਹੀਪਣ ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਤੌਬਾ ਲਈ ਬੁਲਾਹਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਹਿਸਾਬ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਅੰਕ ਉਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਾਤਰਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਠਹਿਰਾਈ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਿਸਾਬ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਵਿਆ ਧੀਰਜ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।”

Sister White clearly associates the ministry of God’s wrath against Laodicean Adventism during Ezekiel’s illustration of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, as commencing when their cup of iniquity is filled, and the cup reaches its fulness in the fourth generation. All of this information is set forth in the context of the vision that began in chapter eight, which illustrates four escalating abominations.

ਭੈਣ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਜੋੜਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੋਪ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤਦ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਿਆਲਾ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਵਧਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚਾਰ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. He said furthermore unto me, Son of man, seest thou what they do? even the great abominations that the house of Israel committeth here, that I should go far off from my sanctuary? but turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations. And he brought me to the door of the court; and when I looked, behold a hole in the wall. Then said he unto me, Son of man, dig now in the wall: and when I had digged in the wall, behold a door. And he said unto me, Go in, and behold the wicked abominations that they do here. So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. He said also unto me, Turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations that they do. Then he brought me to the door of the gate of the Lord’s house which was toward the north; and, behold, there sat women weeping for Tammuz.

> ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਉੱਠਾ। ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਉੱਠਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੇਦੀ ਦੇ ਫਾਟਕ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼-ਦੁਆਰ ਤੇ ਇਰਖਾ ਦੀ ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਘਰ ਇੱਥੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ? ਪਰ ਤੂੰ ਹੋਰ ਮੁੜ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵੇਖੇਂਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਅੰਗਣ ਦੇ ਦੁਆਰ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਭਿੱਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੇਦ ਸੀ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਭਿੱਤ ਵਿੱਚ ਖੋਦ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਭਿੱਤ ਵਿੱਚ ਖੋਦਿਆ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਦੁਆਰ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਅੰਦਰ ਜਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵੇਖ ਜੋ ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਦੀਆਂ ਸੂਰਤਾਂ, ਅਤੇ ਘਿਣਾਉਣੇ ਪਸ਼ੂ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਭਿੱਤ ਉੱਤੇ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਖੜੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਾਫਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਾਅਜ਼ਨਯਾਹ ਖੜਾ ਸੀ, ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧੂਪਦਾਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਧੂਪ ਦਾ ਇਕ ਘਣਾ ਬੱਦਲ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਚਿੱਤਰ-ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕੋਠੜੀਆਂ ਵਿੱਚ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਮੁੜ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵੇਖੇਂਗਾ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਦ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਉਸ ਫਾਟਕ ਦੇ ਦੁਆਰ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ ਜੋ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸੀ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉੱਥੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਤੰਮੂਜ਼ ਲਈ ਰੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

> Then said he unto me, Hast thou seen this, O son of man? turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations than these. And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:5–18.

> ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਹੁਣ ਫਿਰ ਮੁੜ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੇਂਗਾ।” ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਡੇਹੜੀ ਅਤੇ ਬਲੀਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਰੀਬ ਪੱਚੀ ਮਨੁੱਖ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿੱਠਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਇਹ ਹਲਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਉਹ ਘਿਣਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਏ ਹਨ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਕੋਪ ਨਾਲ ਹੀ ਵਰਤਾਓ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਤਰਸ ਖਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ, ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਂਗਾ।” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 8:5–18.

After Ezekiel was shown the first abomination of the setting up of the image of jealousy at the entry of the gate of the altar, he is informed that he will be shown even greater abominations than the image of jealousy. The second abomination is represented by the secret chambers, where the leadership, represented as the ancient men, are offering prayer, represented by incense, and proclaiming that the Lord has forsaken the earth and does not see them. But Ezekiel is informed that he will see even greater abominations than these.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਵੇਦੀ ਦੇ ਫਾਟਕ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼-ਦੁਆਰ ਉੱਤੇ ਈਰਖਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਖੜੀ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਗੱਲ ਵਿਖਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਈਰਖਾ ਦੀ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਖਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਦੂਜੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਗੱਲ ਗੁਪਤ ਕੋਠੜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਧੂਪ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਰਪਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਐਲਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਪਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੇਗਾ।

The third abomination is represented by “women weeping for Tammuz,” but there is still a greater abomination than that, for the fourth abomination identifies a leadership of twenty-five men worshipping the sun, with the backs toward the temple.

ਤੀਜੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ “ਤਮੂਜ਼ ਲਈ ਰੋਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਘਿਣਾਉਣੀ ਗੱਲ ਅਜੇ ਵੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੌਥੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਗੱਲ ਪੱਚੀ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਗਵਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

In the fourth abomination the pronouncement is made that “the ancient men,” “have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose.” The “day of provocation” is the day when God’s ministry of wrath begins, as it did with ancient Israel when they rejected the message of Joshua and Caleb concerning the Promised Land. The rejection of the sealing message marks when the cup of iniquity is full for Jerusalem. Joshua and Caleb represent the little company, who are the faithful few that are sighing and crying for the abominations in the church and in the land.

ਚੌਥੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਪੁਰਾਣੇ ਮਨੁੱਖਾਂ” ਨੇ “ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਨੂੰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।” “ਉਕਸਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਦਿਨ” ਉਹ ਦਿਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਤੀਜ್ಞਾਤ ਦੇਸ਼ ਸੰਬੰਧੀ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਲਈ ਅਧਰਮ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਉਸ ਛੋਟੀ ਟੋਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਲਈ ਸਾਹਾਂ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> Then Moses and Aaron fell on their faces before all the assembly of the congregation of the children of Israel. And Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of them that searched the land, rent their clothes: And they spake unto all the company of the children of Israel, saying, The land, which we passed through to search it, is an exceeding good land. If the Lord delight in us, then he will bring us into this land, and give it us; a land which floweth with milk and honey. Only rebel not ye against the Lord, neither fear ye the people of the land; for they are bread for us: their defence is departed from them, and the Lord is with us: fear them not. But all the congregation bade stone them with stones. And the glory of the Lord appeared in the tabernacle of the congregation before all the children of Israel. And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have showed among them? I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they. Numbers 14:5–12.

> ਤਦ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਅਤੇ ਨੂਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਯਫੁੰਨੇਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲੇਬ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਫਾੜ ਬੈਠੇ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਅਸੀਂ ਲੰਘ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਤਮ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਜੇ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ; ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਦੇਸ਼ ਜੋ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਡਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੋਟੀ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ। ਪਰ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੰਡਲੀ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਲੋਕ ਕਿੰਨੇ ਚਿਰ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ? ਅਤੇ ਕਿੰਨੇ ਚਿਰ ਤੱਕ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜੋ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਿਖਾਏ ਹਨ? ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰਾਸਤ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੈਥੋਂ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੌਮ ਬਣਾਵਾਂਗਾ। ਗਿਣਤੀ 14:5–12।

The “provocation” that was brought about by the rebels in Numbers, and also in Ezekiel is based upon the rebel’s refusal to acknowledge the “signs” that have been manifested. The “signs” that were rejected in the time of Moses, were the “signs” that typified the manifestation of the power of God in the history of the Millerites. Ancient Israel provoked God by rejecting the “signs” of the manifestation of his power in their foundational history. In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, modern Israel also rejects (turns its back against) the very foundational history that was to be the “sign,” that would allow them to “recognize” the repetition of the history of the Midnight Cry which is repeated in the last days.

ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਬਾਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਗਈ “ਉਕਸਾਹਟ”, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਬਾਗੀਆਂ ਦੇ ਇਸ ਇਨਕਾਰ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੋ ਹੀ ਉਹ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਸਨ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਸਨ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਧਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੇ “ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ” ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁਹਰ-ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਵੀ ਉਸੇ ਆਧਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਮੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ), ਜੋ ਉਹ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ਹੋਣਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅੱਧੀ-ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਨੂੰ “ਪਛਾਣ” ਸਕਦੇ ਸਨ।

God allows the rebels to see the repetition of the manifestation of the power of God, for it was the repetition of the manifestation of the power of God that was not only the latter rain, but the truth that would have saved them if they would have been among those who loved the truth.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਾਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਉਹੀ ਦੁਹਰਾਈ ਕੇਵਲ ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈਂਦੀ, ਜੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੁੰਦੇ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।

The identification of the four abominations of Ezekiel eight as symbols of the four generations of Laodicean Adventism is part of the message that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in the last days. The first generation began at the rebellion of 1863, and twenty-five years later in 1888, the rebellion that marked the beginning of the second generation with the symbol of secret chambers arrived. Thirty-one years later, in 1919, the publication of the book by W. W. Prescott titled, The Doctrine of Christ, marked the beginning of the third generation, which Ezekiel had represented as women weeping for Tammuz. Thirty-eight years after that, in 1957, with the publication of the book, Questions on Doctrine, the fourth generation arrived that identifies the time when the rebels will turn against the sealing message that arises from the east, and worship the sun.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅੱਠ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਘਿਣੌਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਪੱਚੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1888 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਪਤ ਕੋਠੜੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਕੱਤੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1919 ਵਿੱਚ, W. W. Prescott ਦੀ ਕਿਤਾਬ, The Doctrine of Christ, ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੇ ਤੀਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਤੰਮੂਜ਼ ਲਈ ਰੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਠੱਤੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1957 ਵਿੱਚ, ਕਿਤਾਬ Questions on Doctrine ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਗਾਵਤੀ ਉਸ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ।

We will begin to consider the second generation of Laodicean Adventism’s rebellion that arrived at the Minneapolis General Conference in 1888. It is important to remember that all four of Ezekiel’s abominations occur in Jerusalem, though they represent a progressive history of rebellion, it is always addressing the rebellion that occurs within the city that represents Laodicean Adventism in the last days.

ਅਸੀਂ 1888 ਵਿੱਚ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਜਨਰਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਾਂਗੇ। ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਚਾਰਾਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਸਦਾ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਹੀ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “As one of the signs of Jerusalem’s destruction, Christ had said, ‘Many false prophets shall rise, and shall deceive many.’ False prophets did rise, deceiving the people, and leading great numbers into the desert. Magicians and sorcerers, claiming miraculous power, drew the people after them into the mountain solitudes. But this prophecy was spoken also for the last days. This sign is given as a sign of the Second Advent. Even now false christs and false prophets are showing signs and wonders to seduce His disciples. Do we not hear the cry, ‘Behold, He is in the desert’? Have not thousands gone forth into the desert, hoping to find Christ? And from thousands of gatherings where men profess to hold communion with departed spirits is not the call now heard, ‘Behold, He is in the secret chambers’? This is the very claim that spiritism puts forth. But what says Christ? ‘Believe it not. For as the lightning cometh out of the east, and shineth even unto the west; so shall also the coming of the Son of man be.’” The Desire of Ages, 631.

> “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ‘ਬਹੁਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਉੱਠਣਗੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਣਗੇ।’ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਉੱਠੇ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ। ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਅਤੇ ਤੰਤਰ-ਮੰਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਪਹਾੜੀ ਇਕਾਂਤ ਸਥਾਨਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਪਰ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਕਹੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ ਝੂਠੇ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਫਸਾਉਣ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚਰਜਕਰ ਕੰਮ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਹ ਪੁਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ, ‘ਵੇਖੋ, ਉਹ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਹੈ’? ਕੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੇ? ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਆਤਮਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤਿ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਹੁਣ ਇਹ ਪੁਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ, ‘ਵੇਖੋ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਕੋਠੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ’? ਇਹੀ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਜੋ ਆਤਮਾਵਾਦ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮਸੀਹ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ? ‘ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਤੱਕ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਆਉਣਾ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ।’” The Desire of Ages, 631.

The secret chambers are a symbol of spiritualism, and the second abomination of Ezekiel chapter eight, takes place within the temple, where earthly images had been secretly hung upon the walls.

ਗੁਪਤ ਕੋਠੜੀਆਂ ਆਤਮਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦੀ ਦੂਜੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਕਰਤੂਤ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀਸੰਬੰਧੀ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਟੰਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

> So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, portrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. Ezekiel 8:10–12.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਉੱਥੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਿੰਗਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਘਿਣਾਉਣੇ ਪਸ਼ੂ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੀਆਂ ਸਭ ਮੂਰਤੀਆਂ ਚੌਹੀਂ ਪਾਸੇ ਦੀ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਉਕੇਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਖੜੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਾਫਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਾਅਜ਼ਨਯਾਹ ਖੜਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧੂਪਦਾਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਧੂਪ ਦਾ ਘਣਾ ਬੱਦਲ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਕੋਠਿਆਂ ਵਿੱਚ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 8:10–12.

Ezekiel sees “the idols of the house of Israel, portrayed upon the walls” of the sanctuary, but he is plainly told that this rebellion is also occurring within each of the ancient men’s “chambers of imagery.” The rebellion within the literal temple identifies the rebellion within the human temple.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਉੱਤੇ “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬੁੱਤ, ਚਿਤਰੇ ਹੋਏ” ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਗਾਵਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਰ ਇਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਨੁੱਖ ਦੇ “ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਠੜੀਆਂ” ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਮਨੁੱਖੀ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਖਰੀਦਣ-ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਸ ਕਾਰਜ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਪਾਪ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ,—ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਸਵਾਰਥੀ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਬੁਰੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਲਾਕੀ 3:1–3 ਉਧਰਿਤ।” The Desire of Ages, 161.

The second abomination represented a manifestation of wickedness both within the church, and the minds of the elders that were to be the church’s guardians. The wickedness there manifested is the wickedness of spiritualism. In the days of Noah, when every imagination of men’s hearts were wicked, the antediluvians had filled up their cup of iniquity.

ਦੂਜੀ ਘਿਨਾਉਣੀ ਚੀਜ਼ ਨੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ—ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਣੇ ਸਨ—ਦੁਰਾਚਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ। ਉੱਥੇ ਜੋ ਦੁਰਾਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਤਮਵਾਦ ਦਾ ਦੁਰਾਚਾਰ ਹੈ। ਨੂਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਹਰ ਕਲਪਨਾ ਦੁਸ਼ਟ ਸੀ, ਤਾਂ ਜਲ-ਪੂਰਵ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

> And God saw that the wickedness of man was great in the earth, and that every imagination of the thoughts of his heart was only evil continually. Genesis 6:5.

> ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਹਰ ਕਲਪਨਾ ਸਦਾ ਹੀ ਕੇਵਲ ਬੁਰੀ ਸੀ। ਉਤਪੱਤੀ 6:5.

The second generation identifies when spiritualism entered into both the leaders of Jerusalem, and also into the corporate structure of Laodicean Adventism. What “the ancients of the house of Israel” did “in the dark,” “in” their “chambers of” “imagery,” identifies “that every imagination of the thoughts of” their hearts “was only evil.” Sister White is clear that the destruction of Jerusalem represents the end of the world, and the testimony of the flood in Noah’s age also represents the end of the world. In the last days those who refuse to be sanctified by the truth are overtaken by spiritualism, as represented by the second abomination of Ezekiel chapter eight.

ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਇਹ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਵਾਦ ਕਦੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲਾਓਦੀਕੀਅਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਸੰਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। “ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ” ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ “ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ,” ਆਪਣੇ “ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਵਾਲੇ” “ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ” ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ “ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਹਰ ਕਲਪਨਾ ਕੇਵਲ ਬੁਰਾਈ ਹੀ ਸੀ।” ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੋਹਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਲ-ਪਲਾਵਨ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਹੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਤਮਵਾਦ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦੀ ਦੂਜੀ ਘਿਨਾਉਣੀ ਚੀਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

The second abomination of Ezekiel represents the rebellion that arrived in 1888, and becomes the symbol of the second generation, but more than this, 1888, and all that it represents or is represented by, was repeated on September 11, 2001. Sister White specifically identifies that in 1888, the mighty angel of Revelation eighteen descended, and therefore the history represents the time when the great buildings of New York City were to be thrown down by a touch from God, and Revelation eighteen, verses one through three were to be fulfilled.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਘਿਣੌਣੀ ਵਸਤੂ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ 1888 ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, 1888 ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ 1888 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਹ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ 1 ਤੋਂ 3 ਤੱਕ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਸਨ।

> “An unwillingness to yield up preconceived opinions, and to accept this truth, lay at the foundation of a large share of the opposition manifested at Minneapolis against the Lord’s message through Brethren Waggoner and Jones. By exciting that opposition Satan succeeded in shutting away from our people, in a great measure, the special power of the Holy Spirit that God longed to impart to them. The enemy prevented them from obtaining that efficiency which might have been theirs in carrying the truth to the world, as the apostles proclaimed it after the day of Pentecost. The light that is to lighten the whole earth with its glory was resisted, and by the action of our own brethren has been in a great degree kept away from the world.” Selected Messages, book 1, 235.

> “ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਧਾਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰਾਏਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਅਤੇ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅਣਇੱਛਾ, ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰਾਵਾਂ ਵੈਗਨਰ ਅਤੇ ਜੋਨਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਕੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਦੂਰ ਰੱਖੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਤਰਸਦਾ ਸੀ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੇਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ। ਉਹ ਜੋਤਿ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਾਰਨ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 235.

The history of 1888, provided the example of the rejection of the message of the latter rain that arrived on September 11, 2001. 1888 is a symbol of the second generation of Laodicean Adventism, that is represented by Ezekiel’s second abomination, and the history therein identifies a rebellion that was typified by the seventy elders in Ezekiel. Their rebellion represented spiritualism, and paralleled the cup of probationary time being fulfilled in the time of Noah. The rejection of the message illustrated the rejection by the leadership of the message of the latter rain, which was to identify the arrival of the third Woe of Islam.

1888 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਏ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦਾ ਉਦਾਹਰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। 1888 ਲਾਓਦੀਕੀਅਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਘਿਨਾਉਣੀ ਕਰਤੂਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪੂਰਵਰੂਪ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖਿਤ ਸੱਤਰ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਆਤਮਵਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨੂਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ੀ ਕਾਲ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਦੇ ਭਰੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਸੀ। ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਵੱਲੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ, ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ।

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵਰਸਣੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।” Review and Herald, April 21, 1891.

The leadership that in 1888 rejected the message, typified the rejection of the message of Islam on September 11, 2001, but God intends to produce a manifestation of power that those leaders will witness as part of his judgment upon them. The manifestation of the power of the latter rain occurs at the end of the period of the sealing. It began on September 11, 2001, but it reaches its climax at the end of the three-and-a-half days of Revelation eleven, when the “great earthquake” arrives.

ਉਹ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਜਿਸ ਨੇ 1888 ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ; ਪਰੰਤੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਨਿਆਂਕ੍ਰਿਆ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਐਸੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਨੇਤਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਗੇ। ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਆਪਣੀ ਚਰਮ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ “ਵੱਡਾ ਭੂਚਾਲ” ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

The message of 1888, was the Laodicean message, the last call for a former chosen people who were then in the process of being passed by.

1888 ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ, ਇੱਕ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਖ਼ਰੀ ਬੁਲਾਹਟ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> “ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਸਾਨੂੰ A. T. Jones ਅਤੇ E. J. Waggoner ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਾਏ ਉਸ ਹਰ ਇਕ ਉੱਤੇ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਦਿੱਤੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰਨਾਂ ਤੱਕ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।” The 1888 Materials, 1053.

The message of 1888, represented the message that identified that when the great buildings of New York City were thrown down on September 11, 2001, the straight testimony to the Laodicean church was to be given, and the straight testimony is the message of Islam of the third Woe that, when breathed upon a backslidden people, has the power to bring them to life as a mighty army.

1888 ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤਦ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਧਰਮ-ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਫੂਂਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

> “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.’

> “ਸਾਡੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁੱਤੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।”

> “When the word of the Lord is believed and obeyed, steady advancement will be made. Let us now see our great need. The Lord cannot use us until he breathes life into the dry bones. I heard the words spoken: ‘Without the deep moving of the Spirit of God upon the heart, without its life-giving influence, truth becomes a dead letter.’” Review and Herald, November 18, 1902.

> “ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਸਥਿਰ ਉੱਨਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਆਓ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਨੂੰ ਤਦ ਤੱਕ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਨਾ ਫੂੰਕੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਸੁਣੇ: ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਡੂੰਘੀ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸੱਚਾਈ ਇੱਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅੱਖਰ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।’” Review and Herald, November 18, 1902.

1888 marks the beginning of the second generation of Adventism, but it also provides a line of prophecy that aligns with the last days. On September 11, 2001 God led the people who chose to accept that the attack of Islam upon the earth beast was a fulfillment of prophecy back to the old paths. God’s people needed to return to the jewels of William Miller and become educated upon the foundational truths that included the fulfillment of the first and second Woes, that in turn established the arrival of the third Woe at that time. Once those people returned to those old paths they were led to see the sacredness of Habakkuk’s two tables.

1888 ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਰੇਖਾ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰ ਮਿਲਾਂਦੀ ਹੈ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਉੱਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਹਮਲਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਾਰਗਾਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਲੈ ਗਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਰੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਾਰਗਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਏ, ਤਦ ਉਹ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਆਗੂਈ ਕੀਤੇ ਗਏ।

The rebellion of 1863 against Habakkuk’s two tables, which are Miller’s jewels and also the foundations of Adventism, typified a rebellion that was repeated on September 11, 2001; for once again the leadership of Laodicean Adventism was given opportunity to uphold the jewels of Miller, or reject them. All four generations of Adventism that are represented in Ezekiel eight, are also representing the rebellion of Laodicean Adventism on September 11, 2001.

ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੇ ਰਤਨ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਵੀ ਹਨ, ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਈ ਗਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨੂੰ ਇਹ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਿਲਰ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖੇ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

We will continue to identify the second generation of Laodicean Adventism in the next article.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਅਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਰਹਾਂਗੇ।

> “God created man with affections capable of embracing eternal realities. These affections were to be kept pure and holy, free from all earthliness. But human beings have lost eternity out of their reckoning. God, the Alpha and Omega, the beginning and the end, the One who holds in His keeping the destiny of every soul, is forgotten. Supposing themselves to be mighty in knowledge, men have let themselves down to the lowest level in God’s sight.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਐਸੀਆਂ ਪ੍ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਜੋ ਅਨੰਤ ਹਕੀਕਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਗ-ਸੰਗ ਲੈ ਸਕਣ। ਇਹ ਪ੍ਰੀਤੀਆਂ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਸਾਰਿਕਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ। ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਿਣਤੀ-ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਅਨੰਤਤਾ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ, ਆਦਿ ਅਤੇ ਅੰਤ, ਉਹ ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਦਰਜੇ ਤੱਕ ਡਿੱਗਣ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।”

> “The mind of man has become earthly. In the place of revealing the impress of divinity, it reveals the impress of humanity. In its chambers are seen the imagery of earth. The debasing practises which prevailed in the days of Noah, placing the inhabitants of that age beyond hope of salvation, are seen today.” Signs of the Times, December 18, 1901.

> “ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਧਰਤੀਮਈ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਿਵਯਤਾ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਪਤਿਤ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੀਤਾਂ-ਰਿਵਾਜ, ਜੋ ਨੂਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਆਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।” Signs of the Times, December 18, 1901.

Back to Articles