Article

# ਆਇਆਤ ਚਾਲੀ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ — ਨੰਬਰ ਤਿੰਨ

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਯਾਤਰਾ: ਪੈਟ੍ਰਿਓਟ ਐਕਟ ਤੋਂ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਤੱਕ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 22, 2024

Formats

PDF
Word

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਸਾਡਾ ਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਏਗਾ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਖੱਡ ਦੇ ਪਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਰੋਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਥਾਹ ਖਾਈ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਆਤਮਵਾਦ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏਗਾ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਿਹਰੇ ਸੰਘ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਰਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਹਰ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਝੂਠਾਂ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਹੈ।

> “ਜਿਵੇਂ ਰੋਮੀ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਆਸੰਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਇਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਧੀਰਜ ਦੀ ਸੀਮਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਕੌਮ ਦੀ ਅਧਰਮਤਾ ਦੀ ਮਾਪ ਭਰ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਉਡਾਣ ਭਰਨ ਹੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਕਦੇ ਨਾ ਆਉਣ ਲਈ। ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਨੇ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਸੰਕਟ-ਘੜੀ ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸਤਾਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਸੁਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹਾਬੀਲ ਦਾ ਲਹੂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪੁਕਾਰਦਾ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਧ-ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਮਠਾਂ ਦੇ ਤਹਿਖਾਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਇਹ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਪੁਕਾਰਦੀਆਂ ਹਨ: ‘ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੱਚੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਲਹੂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲਾਵੇਂਗਾ?’”

> “ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਚਲਚਲਾਹਟ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਮੂਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਿਆਈ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂਸਹਿਤ ਸਮਰਥਨ ਕਰੇਗਾ। ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਈ ਜਾਵੇਗੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।”

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਨਾ ਰਹਿਣ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦਿਨ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋਣਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਗੰਭੀਰ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ, ਅਡੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ। ਇਹ ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਗੌਣ ਮਹੱਤਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਣ ਦੇਈਏ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੌਂ ਰਹੇ ਹਨ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਹਾਲਾਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਨਾ ਦਇਆ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਨਾ ਨਿਆਂ। ਐਤਵਾਰ ਆੰਦੋਲਨ ਹੁਣ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਗੂ ਅਸਲ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਜੋ ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ, ਆਪ ਹੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਅੰਦਰਲੀ ਧਾਰਾ ਕਿਧਰ ਵੱਲ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਦਿਖਾਵੇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਬੋਲੇਗਾ ਤਾਂ ਇਹ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਕਰਤੱਬ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਜੋ ਧਮਕਾਇਆ ਗਿਆ ਖ਼ਤਰਾ ਟਲ ਸਕੇ। ਸਾਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਪੱਖਪਾਤ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਕਰੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਅਸਲ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਪਾਇਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਰੋਧ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ। ਸਾਨੂੰ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਹੀ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਮਝਣਗੇ।’” Testimonies, volume 5, 451, 452.

ਜਦੋਂ “Sunday movement” “ਬੋਲੇਗੀ ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ।” ਇਹ ਚਾਰ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ Sunday law ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ “ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।” Sunday law ਦੇ ਸਮੇਂ “ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।” Sunday law ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਿਹਰਾ ਸੰਘ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। Sunday law ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ “ਆਪਣੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਹਰ ਉਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ Protestant republican government ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ”, ਅਤੇ ਉਹ “papal falsehoods and delusions ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।” ਉਹ Sunday law “ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਸੀਮਾ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦਾ ਮਾਪ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਉਡਾਣ ਭਰਨ ਹੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਉਣ ਲਈ।” ਇਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਾ ਪੂਰਵਰੂਪ ਉਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨਬੀ ਵੱਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ ਉਜਾੜ ਦੀ ਘਿਨੌਣੀ ਵਸਤੂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਈ ਸੀ। ਓਥੇ ਹੀ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੱਚੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਡੇ ਲਹੂ ਦਾ ਨਿਆਉਂ ਅਤੇ ਬਦਲਾ ਕਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ?” ਇਹ ਵੀ ਉਸੇ waymark ਉੱਤੇ ਹੈ ਕਿ ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਬੁੱਧਵਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ “ਆਪਣੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਸਮਾਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, 2001 ਵਿੱਚ ਪੈਟ੍ਰਿਓਟ ਐਕਟ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। 2001 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਤਿਆਗ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਕੰਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਸ ਰੇਖਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰੇਖਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਜਟਿਲ ਜਾਪ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਜਟਿਲਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਜੋ ਗੱਲ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਜਟਿਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਲਈ ਉਹ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਕਲੀਸਿਆ-ਰਾਜ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਇਕ ਰੇਖਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਇਤਿਹਾਸ ਭਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਾਕਸ਼ੀ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਮਾਂਤਰ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ, ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਜਟਿਲ ਹੈ ਜੋ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਬੋਲਣ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਤੱਥ ਹੋਰ ਵੀ ਜਟਿਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਕ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਾਂ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਵਿਚਲੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾਣਾ ਅਤਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਰੇਖਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਹੈ ਕਿ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਰਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਕਿ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ “ਦਰਿੰਦਾ” ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਸਿਰਜੇ ਹੋਏ ਜੀਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਕਸੌਟੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਦੋ ਹੀ ਵਰਗ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਚਨਾ ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵੀ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗਠਜੋੜ ਰਾਹੀਂ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਲਈ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ 2001 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੱਜ ਜਾਓ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ “ਉਜਾੜ ਦੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਵਸਤੂ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਸੀ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਸ ਅਰਸੇ ਦਾ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਹੈ ਜੋ 2001 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਉਹ “ਉਜਾੜ ਦੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਵਸਤੂ ਸੀ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ”, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਸੀ।

ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਵਿੱਚ 1888 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਬਲੇਅਰ ਬਿੱਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਤਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ 2001 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ-ਕਾਲ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1888—ਬਲੇਅਰ ਬਿੱਲ, 2001—ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

2001 ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਾਬਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਭੱਜਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਨਿਆਂ, ਉਸ ਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਤਦ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਵਜੋਂ ਮੋਹਰ, 1888 ਵਿੱਚ ਬਲੇਅਰ ਬਿਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ 1888 ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, 2001 ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਉਂਦਿਆਂ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

2001, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ 1888 ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕੇਵਲ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਉਜਾੜ ਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਘਿਣੌਣੀ ਵਸਤੂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ 66 ਈਸਵੀ ਅਤੇ ਸੇਸਟਿਯਸ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 70 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਟਾਇਟਸ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਸਨ 321 ਅਤੇ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ 538 ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਕੌਮ ਵੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਛਾਪ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

2001, 1888, Cestius ਅਤੇ ਈਸਵੀ ਸੰਨ 66 ਦਾ ਵਰ੍ਹਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ Titus ਅਤੇ 70 ਅਤੇ 321 ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਹਨ। 2001 ਯਿਸੂ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਉਤਰਨਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। 1798 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ 1798 ਹੀ ਅੰਤ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ, ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਚੌਦ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਮੁਹਰ-ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, 1798 ਵਿੱਚ, ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਿਸ਼ਾਨਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੇਮਣੇ ਵਰਗੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਧਰਤੀ-ਪਸ਼ੂ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਬਣ ਗਿਆ।

1798 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਰੇਖਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਆਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਬੋਲਣ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਇਹ ਸਨ: 1776 ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪੱਤਰ, ਫਿਰ 1789 ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ 1798 ਦੇ Alien and Sedition Acts।

ਉਹ ਤਿੰਨ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਜ਼ਮੀਅਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਹੋਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਤਿੰਨ ਮੀਲ-ਪੱਥਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

2001 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੀਨਾਰਾਂ ਦਾ ਪਤਨ ਹੋਇਆ, ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਨੂੰ 1888 ਦੇ ਬਲੇਅਰ ਬਿੱਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਜਨਰਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਵੀ। ਉਹ ਵਿਦ੍ਰੋਹ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਮੂਸਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ 27 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ, 11 ਅਗਸਤ 1840 ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਉੱਤੇ ਲਗਾਈ ਗਈ ਰੋਕ, ਅਤੇ 1776 ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਐਲਾਨ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ “ਉਜਾੜਨ ਵਾਲੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਵਸਤੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਦਾਨੀਏਲ ਨਬੀ ਨੇ ਕੀਤਾ,” ਵੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੇਸਟਿਅਸ ਅਤੇ 66 ਈਸਵੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਹ ਲੜੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਵਿਚਾਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੜੀਆਂ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਲੜੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਜੋ ਲੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਪਸੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ। ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਪਾਪਾਈ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਦਰਿੰਦੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵੱਲੋਂ ਦਰਿੰਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਧਾਨ ਪਾਸ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਵੀ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਵੀ।

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਘੜਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸੰਵਿਧਾਨ—ਜੋ ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਸਿਧਾਂਤ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਥੋਮਸ ਜੈਫਰਸਨ ਨੇ “ਚਰਚ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵੱਖਰੀਕਰਨ” ਵਜੋਂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ—ਉਲਟਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੇ ਕੋਲ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਆਗਿਆਵਾਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਅਸਲ ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਚੀਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਲਾਈਨ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿਚਕਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਹੈ।

ਉਹ ਅਵਧੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, 2001 ਵਿੱਚ ਪੈਟ੍ਰਿਓਟ ਐਕਟ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਛਾਪ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਛਿੜਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਤਦੋਂ ਵਰ੍ਹਣੀ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਥੱਲੇ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਦੋਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਹ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।

> “ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਣੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਜਾਣੀ ਹੈ।” Review and Herald, April 21, 1891.

ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਛਿੜਕਾਅ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਕਣਕ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੇ ਛਾਣੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਛਾਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੇ ਆ ਕੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸੰਕਟ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਬਿਨਾ ਮਾਪ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਛਿੜਕੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਬਿਨਾ ਮਾਪ ਦੇ ਉਡੇਲੀ ਜਾਵੇਗੀ।

2001 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਪਰਖ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੁਆਰਾ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ ਸੀ, ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

> “ਪਰੀਖਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ, ਅਰਥਾਤ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਛੁਡਾਉਣਹਾਰ, ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਰੰਭ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਦੂਤ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਵੇਗੀ।” Selected Messages, ਪੁਸਤਕ 1, 362.

ਪੁਰਾਣੀ ਵਾਚਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੀ ਜੋਤਿ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਇਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਹਿ ਗਈਆਂ।

ਫਿਰ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਪਰਖ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਲਓਗੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਓਗੇ। ਇਸ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਛਿੜਕੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> “ਅਨੇਕਾਂ ਲੋਕ ਬੜੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹਿਲੇ ਮੀਂਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਲਾਭਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਏ ਹਨ। ਉਹ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਘਾਟ ਪਿਛਲੇ ਮੀਂਹ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਵਾਨ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਭੁੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੰਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਲੋੜ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਿਰਦਾ ਹਰ ਇਕ ਮੈਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਦੇ ਇਤਰਾਫ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿਆਗ ਦੁਆਰਾ, ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉੰਡੇਲੇ ਜਾਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਹੀ ਕੰਮ, ਕੇਵਲ ਵੱਧੇਰੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ, ਹੁਣ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਤਦ ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਮਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਅਸੀਸ ਮੰਗਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਣ ਕਰੇ। ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਣ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਪਹਿਲੇ ਮੀਂਹ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਤਈ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਜੋਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਵੱਧੀ ਜੋਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਰਗਰਮ ਮਸੀਹੀ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵੱਧ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਾਂਗੇ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਿਲਾਂ ‘ਤੇ ਵਰਸ ਰਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਂਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ।” Testimonies to Ministers, 506, 507.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2001 ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਅਵਧੀ ਲਈ ਉਚਿਤ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਛਿੜਕਾਅ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੈਂਹੂੰ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਅਜੇ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਇਹ ਸਾਡੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਦੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹ ਰਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਾਂਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ।” ਜਦੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੂਰਖਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਬਿਨਾ ਮਾਪ ਦੇ ਉਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> “ਫਿਰ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ। ਜਦੋਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਭਲੇ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵਰਗ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਸਦਾ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।” Christ’s Object Lessons, 123.

ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਛਿੜਕਾਅ ਦਾ ਅਵਧੀਕਾਲ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਅਵਧੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਬਿਨਾ ਮਾਪ ਦੇ ਉਡੇਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਦੋ ਅਜਿਹੇ ਕਾਲਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਲ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸਮੇਂ ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਲਈ ਨਿਆਂ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਤਦ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।

ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਇਹ ਦੋ ਅਰਸੇ, ਜੋ ਉਸ ਨਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਦੋ ਅਰਸੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਝੁੰਡ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਵੀ ਦੋ ਅਰਸੇ ਹਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਅੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਠੀਕ ਉਸੇ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਆਪਣਾ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਉਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਧਾਰਣਾ ਦੇਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਣਗੇ ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਬੀਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਣ।”

> “ਸ਼ੈਤਾਨ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਇਕ ਮਿਹਨਤੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸਮਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਬਿੰਦੂ ’ਤੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਕੋਈ ਧਾਰਣਾ ਦੇਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਣਗੇ ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣਗੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਚਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਬੁਰੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਚਰਜ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ, ਜੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਚੁਣਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧੋਖਾ ਦੇ ਸਕੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਚਰਜ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੱਭਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਹਨਾਂ ਅਚਰਜਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਰਖੇ ਅਤੇ ਆਜ਼ਮਾਏ ਹੋਏ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਲੱਭਣਗੇ ਜਿਸਦਾ ਉਲੇਖ ਕੂਚ 31:12–18 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੀਉਂਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ: ‘ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।’ ਇਹੋ ਹੀ ਇਕੋ-ਇੱਕ ਨੀਂਹ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਖੜੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਅਤੇ ਆਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਣਗੇ।” Testimonies, volume 9, 16.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਹੀ ਭੂਤਕਾਲ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦਾ ਦੁਹਰਾਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣਾ ਅਦਭੁੱਤ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ “ਪਰਖੀਆਂ ਅਤੇ ਆਜ਼ਮਾਈਆਂ” ਜਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਤੁਰਣਗੀਆਂ।” ਇਹ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ “ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਸੰਚਾਰ ਰਹੇਗਾ।”

> “ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਜਣੇ ਉਹੀ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਦੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸੱਤਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਚਾਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸੁਨਹਿਰਾ ਤੇਲ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਟਿਮਟਿਮਾਉਣ ਅਤੇ ਬੁੱਝ ਨਾ ਜਾਣ। ਜੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਬੁਰਾਈ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੀਆਂ।”

> “ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇਲ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੁਕਾਰ ਆਵੇਗੀ, ‘ਵੇਖੋ, ਦੁਲ੍ਹਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ,’ ਤਦੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪਾਉਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਹ ਤੇਲ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਵਾਂਗ ਬੇਨਤੀ ਕਰੀਏ, ‘ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾ,’ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸਾਡੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਨਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇਲ ਸਾਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ‘ਨਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਾ ਬਲ ਨਾਲ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਇਹ ਵਚਨ ਹੈ।’ ਧਰਮ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦੀਵਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।” Review and Herald, July 20, 1897.

ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਉਹਨਾਂ ਮੂਰਖਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ “ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਉਹ ਭੇਜਦਾ ਹੈ” ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੂਰਖ ਉਹ ਹਨ “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਤੋੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣੇ ਅਤੇ ਆਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਣਗੇ।” ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਰਗ ਪਰਖੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮੋੜ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਇਸ ਅਧਾਰ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਂ ਰੱਦ ਕੀਤਾ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਪੱਧਤੀ ਰਾਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਠਾਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਦੀ ਇਹ ਪੱਧਤੀ ਬਾਈਬਲ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਪੱਧਤੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਪੱਧਤੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਕੇਵਲ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜੋ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ,” ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਉਸ ਪੱਧਤੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੱਦਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਬੱਚਾ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿੱਥੇ “ਆਕਾਸ਼ੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਇਕੱਠੇ ਰਲੀ ਹੋਈ ਹੈ,” ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕੇਵਲ ਇਸੀ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਰਥਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।

> “ਸਾਨੂੰ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਉਸ ਓਸ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਛਿਟਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਪਛਾਣਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਪਣਾਉਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਦਇਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੀਏ, ਤਦ ਹਰ ਇਕ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। [ਯਸਾਯਾਹ 61:11 quoted.] ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ “ਉੱਤੇ” ਹੀ ਆਈ ਹੈ “ਜਿਨ੍ਹਾਂ” ਨੇ “ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਓਸ ਅਤੇ ਵਰਖਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ” “ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪੈ ਰਹੀਆਂ ਹਨ,” “ਪਛਾਣਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਹੈ।” ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ “ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ” ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਕ ਉਡੀਕ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਬਿਨਾ ਮਾਪ ਦੇ ਡੋਲ੍ਹੀ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਰ ਉਹ ਸੋਚਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਘਾਟਾ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਣਗੀਆਂ। ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਲੇਖ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਹਾਂ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਅਤੀਤ ਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਣਗੇ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨਾ” ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਕਟ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਪਕੜ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।

ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਯੋਗ ਪੁਰਸ਼ ਨੇਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣ ਲਈ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਮਸੀਹ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਆਇਆ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨਗੋ ਨੇ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਾਧੂ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਅਡੋਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕੀ ਕਰਨਗੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰੇ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਰਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਡਿੱਗ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਅਚਰਜ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਆਏ ਹੋਏ ਗਣਮਾਨਯ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਹਿਚਾਣੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ।

ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles