Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਪਚਾਨਵੇਂ ਨੰਬਰ

ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀਕ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 28, 2024

Formats

PDF
Word

ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਿਰੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਸੰਖੇਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ-ਭਰੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14:8।

ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਲ ਦੋ ਵਾਰ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਉਸ “ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੋ ਵਾਰ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤਨ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ “ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਦ੍ਰਾਖਰਸ” ਪਿਲਾਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਭਚਾਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ “ਕ੍ਰੋਧ” ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇ ਸਕੇ, ਜੋ ਉਹ ਜ਼ੁਲਮ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਦਾਖਰਸ ਇਕ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ ਜੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ “ਨਿਸ਼ਾਨ” ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ “ਨਿਸ਼ਾਨ” ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੁਆਰਾ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਧਰਤੀ ਗ੍ਰਹਿ ਉੱਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਤੀਜੀ “ਹਾਏ” ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਵਧਦੀ ਯੁੱਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੌਮਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ “ਦਾਖਰਸ” “ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ” ਦੇ ਇੱਕ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

> “ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਕਿ ਮੈਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਵਾਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਵਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਇਕ ਤੋਂ ਇਕ ਉੱਚੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ, ਤਦ ਕਿਹੜੇ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਾਪਰਨਗੇ! ਤਦ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1–3 ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਅਠਾਰਵਾਂ ਸਾਰਾ ਅਧਿਆਇ ਉਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਪਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਉੱਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤਿ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਸਿਵਾਇ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮੁੜਨ ਅਤੇ ਉਲਟਣ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜੋਤਿ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਵਿਨਾਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇੱਕ ਬਚਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਪਰਸ਼, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੀਆਂ। ਐਸੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਾਪਰਨਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।” Review and Herald, July 5, 1906.

ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਹ ਨਾਲ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।

> “ਨਬੀ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਸੱਤਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ’ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1, 2)। ਇਹ ਉਹੀ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ‘ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਉਹ ਮਦਿਰਾ ਕੀ ਹੈ?—ਉਸ ਦੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਿਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਝੂਠਾ ਸਬਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਹਵਵਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ—ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਵਭਾਵਿਕ ਅਮਰਤਾ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭੁੱਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ‘ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ’ (ਮੱਤੀ 15:9)।

> “ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਰਵਜਨਿਕ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧਰਮਦ੍ਰੋਹੀ ਬੇਅਦਬੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਖਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੁਲਾਹਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ‘ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ‘ਹੇ ਮੇਰੀ ਪਰਜਾ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਸਹੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਧਰਮਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.

11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

> “ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18 ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14:6–12 ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕਲੀਸਿਆ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ’ (2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:12), ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਜਾਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਬਲ ਭਰਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਝੂਠ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ, ਤਦ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਚਮਕੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਜੋ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਏ ਹੋਣਗੇ ਇਸ ਬੁਲਾਹਟ ਨੂੰ ਮੰਨਣਗੇ: ‘ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ’ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:4)।” ਦਿ ਗ੍ਰੇਟ ਕਾਂਟਰੋਵਰਸੀ, 389, 390।

ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਰਬਲੇ ਵਾਚਾ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੋਰ ਭੁਲੇਖਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਘੋਰ ਭੁਲੇਖਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਦੂਤ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਚੌਦਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਛੇ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਾਲੀ ਤਿਹਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ” ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅੱਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਚੌਦਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਲੋਨ ਦੋ ਵਾਰ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇਹ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਗੁਣੇ ਲਾਗੂਕਰਨ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਵਾਰ ਡਿੱਗਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਬੇਲ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ “ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਨੰਤਕਾਲੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਹੈ, ਅਥਵਾ ਸਭ ਸਮਿਆਂ ਲਈ ਉਹੀ ਇਕੋ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ, ਇਕੋ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਹਨ।

ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਉੱਤੇ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ, ਕਿਉਂਕਿ “ਸੱਚਾਈ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਦ ਦੁਆਰਾ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। “ਤੇਰ੍ਹਾਂ” ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਾਬਲ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਜੋ ਨਿਆਂ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਟ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਬੇਲ ਦਾ ਪਤਨ, ਬਾਬਿਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਮਰੋਦ ਦੀ ਧਿੱਗੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਘੜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।”

ਨਿਮਰੋਦ ਦੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਵੀ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ “ਚੱਲੋ” ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਬੋਲੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਆਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੈਦਾਨ ਲੱਭਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਵੱਸ ਗਏ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੱਟਾਂ ਬਣਾਈਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈਏ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੱਥਰ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਗਾਰੇ ਦੀ ਥਾਂ ਲਿਸੌੜਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੀਨਾਰ ਬਣਾਈਏ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਾਮ ਬਣਾਈਏ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਈਏ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਮੀਨਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਵੇਖੋ, ਲੋਕ ਇੱਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਕਰਨ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਨਗੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਹ ਰੋਕੇ ਨਾ ਜਾਣਗੇ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੀਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਪਾਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ। ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਬਣਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਾਬੇਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਪਾ ਦਿੱਤੀ; ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਤਪੱਤੀ 11:1–9.

ਬਾਬਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਤਨ, ਜੋ ਬਾਬੇਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, “ਆਓ,” ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕਹਿਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਿੰਨੇ ਦੂਤ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵੀ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦੇਣ ਦਾ ਚੋਣ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਪਰਖ ਸੀ, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਨਾਲ ਉਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਪਰਖ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭੇਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜੋ ਬਾਬਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਵਾਂਗ ਦਾਲਾਂ ਖਾਣਾ ਚੁਣਦੇ ਸਨ। ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਨੇ ਦੋ ਵਰਗ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1844 ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਆਈ, ਜਿੱਥੇ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਉਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰਲਯ ਦੇ ਬਾਅਦ ਨੂਹ ਨੂੰ ਵੇਦੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦਾ ਉਹ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟੇ ਜਾਂ ਛਾਂਟੇ; ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੇਦੀ ਲਈ ਗਾਰਾ ਵਰਤਣਾ ਸੀ। ਬਾਗੀ ਨਿਮਰੋਦ ਨੇ ਇੱਟਾਂ ਅਤੇ ਗਾਰੇ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵਾਚਾਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਵੇਦੀ ਦਾ ਨਕਲੀ ਰੂਪ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਸਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਨਿਮਰੋਦ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ “ਚਲੋ” ਉਸ “ਮੌਤ ਦੀ ਵਾਚਾ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਦੂਜਾ “ਚਲੋ” ਇੱਕ ਮੀਨਾਰ (ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ (ਇੱਕ ਰਾਜ) ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਮਰੋਦ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ “ਚਲੋ” ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਭਚਾਰਤਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ “ਚਲੋ” ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਗੱਡਮਗੱਡ ਕਰ ਦੇਣ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ।

ਬਾਬਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਤਨ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਤਨ—ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਬਾਬਲ ਦਾ ਪਤਨ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਨਿਆਉ ਉਸ ਨਿਆਉ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜੋ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> “ਬਾਬਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਸਕ ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ, ਦਿਵਯ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਦਾ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ: ‘ਹੇ ਰਾਜਾ,... ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ।’ ਦਾਨੀਏਲ 4:31।” ਨਬੀ ਅਤੇ ਰਾਜੇ, 533.

ਬਾਬਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਤਨ ਉੱਤੇ, ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਇਹ ਮੋਹਰ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪਤਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦਾ ਨਿਆਇ ਅਤੇ ਪਤਨ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀਆਂ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਨਿਮਰੋਦ ਦੇ ਨਿਆਇ ਅਤੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ “ਖਿੰਡਾਅ” ਵੀ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀਆਂ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਵੱਲ ਹੀ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦਾ ਨਿਆਇ ਅਤੇ ਪਤਨ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵੀ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀਆਂ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਨੂੰ ਹੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

“ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ” ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਖੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਨ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਬਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਤਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਿਯਮ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪਤਨ ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਤਨ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਭਵਿੱਖ ਫ਼ਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਖਰਸ਼ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਪਰਚਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਿਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਸੀ। “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ ਲਾਗੂਕਰਨ” ਉਹਨਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਕਲਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਟੀਆਂ, ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਟੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਘਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਸੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਜਾਂ ਬਾਬਲ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੇਹ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਜ਼ੇਬਲ ਨੇ ਰਾਜਾ ਅਹਾਬ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਸਵਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “ਤਦ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਹਿਮਾ ਤੋਂ ਹਟਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਵੱਲ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਦੂਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅੰਤਿਮ ਸੱਤ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਭੋਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ? ਜੇ ਐਸਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜੀ ਸਕੋ। ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ, ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ, ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜੋ ਤਿਆਰੀ ਹੁਣ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਤਿਆਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਿਨ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ—ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਕਰ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਬਲੀਦਾਨ ਕਰ ਦਿਓ। ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿਓ—ਆਪਣਾ ਆਪ, ਸੰਪਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ—ਇੱਕ ਜੀਉਂਦਾ ਬਲੀਦਾਨ। ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਲੱਗੇਗਾ। ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਚੋਰ ਨੇੜੇ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਜੰਗ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ।’”

> “ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਸਹਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮਹਿੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮਾਰਗ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਯਿਸੂ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਮ ਲਈ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣ ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਣਨਾ ਪਵੇਗਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਐਸੀਆਂ ਪਰਖਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ ਜੋ ਤੀਖੀਆਂ ਅਤੇ ਚੀਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ, ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਏ ਜਾਣ।”

> “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਣ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਲਈ ਐਨਾ ਧਨਵਾਨ ਵਿਰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿਆ ਸੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਵੀਂਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਰਖਾਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟੀਂਏ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਸਹੀਏ, ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਧਨਵਾਨ ਬਣਾਏ ਜਾਈਏ। ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।’ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਦਮ ਦਰ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਹਰ ਕਦਮ ਅਸੀਂ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਬਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਲਗਭਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਭੁਲਾਉਣਾ ਵੀ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮੁੜ ਸਿੱਖਣਾ ਵੀ ਪਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਛਾਪ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ਼ ਨਿਰਣੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ।” Early Writings, 67.

Back to Articles