Article

# The Book of Daniel - Number Twelve

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ — ਨੰਬਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ

Darkness

ਅੰਧਕਾਰ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 7, 2023

Formats

PDF
Word

A word or a phrase that is doubled within the inspired word is a symbol of the second angel’s message.

ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬਚਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਸ਼ਬਦ ਜਾਂ ਵਾਕੰਸ਼ ਜੋ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> And in the second year of the reign of Nebuchadnezzar Nebuchadnezzar dreamed dreams, wherewith his spirit was troubled, and his sleep brake from him. Then the king commanded to call the magicians, and the astrologers, and the sorcerers, and the Chaldeans, for to shew the king his dreams. So they came and stood before the king. And the king said unto them, I have dreamed a dream, and my spirit was troubled to know the dream. Daniel 2:1–3.

> ਅਤੇ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਘਬਰਾਈ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਡ ਗਈ। ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਾਦੂਗਰਾਂ, ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੰਤ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕਸਦੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੱਸਣ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਏ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 2:1–3।

In the “darkness” of the night, Nebuchadnezzar dreamed of an image, but he could not recollect the dream. In a dream of the night, he dreamed of an image, but the dream of the image was as dark to his understanding as was the night when he had dreamed the dream.

ਰਾਤ ਦੇ “ਅੰਧਕਾਰ” ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨੇ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ ਉਤਨਾ ਹੀ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਸੀ ਜਿੰਨੀ ਉਹ ਰਾਤ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।

> Then spake the Chaldeans to the king in Syriack, O king, live forever: tell thy servants the dream, and we will shew the interpretation. The king answered and said to the Chaldeans, The thing is gone from me: if ye will not make known unto me the dream, with the interpretation thereof, ye shall be cut in pieces, and your houses shall be made a dunghill. But if ye shew the dream, and the interpretation thereof, ye shall receive of me gifts and rewards and great honour: therefore shew me the dream, and the interpretation thereof. Daniel 2:4–7.

> ਤਦ ਕਸਦੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੂਰੀਆਈ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੁ; ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨਾ ਦੱਸ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗੇ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਸਦੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਨਿਕਲ ਗਈ ਹੈ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਪਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਗੋਬਰ ਦਾ ਢੇਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਪਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿਖਾਓ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦਾਨ, ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਆਦਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸੁਪਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿਖਾਓ। ਦਾਨੀਏਲ 2:4–7.

The test of Nebuchadnezzar’s image dream was a test designed to identify who can provide a correct prophetic description of an image that is cloaked in darkness, along with the interpretation of the dream’s content. The second angel’s message that was joined by the Midnight Cry message in Millerite history, had been typified by Elijah at the contest at Mount Carmel. It too, was a test that would manifest, not only who was the true God, but also who was the true prophet. William Miller, who Sister White directly says was typified by Elijah, represented Elijah at Mount Carmel. Yet it was not William Miller that was being represented, as much as it was the rules of prophetic interpretation that he had been led to understand. At Mount Carmel, the prophets of the male god Baal and the prophets of the female god Ashtaroth were demonstrated to be false prophets. In the history of the Millerites, the Protestant churches were demonstrated to be false prophets as typified by Mount Carmel.

ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਮੂਰਤੀ-ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਪਰਖ ਅਜਿਹੀ ਪਰਖ ਸੀ ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਰਚੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਕੌਣ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਇਕ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਸਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਵਰਣਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ ਸੀ, ਐਲੀਆਹ ਦੁਆਰਾ ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਇਕ ਐਸੀ ਪਰਖ ਸੀ ਜੋ ਕੇਵਲ ਇਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਸੱਚਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਸੱਚਾ ਨਬੀ ਕੌਣ ਹੈ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਐਲੀਆਹ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵਰੂਪਿਤ ਸੀ, ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਐਲੀਆਹ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ, ਉੱਥੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਇੰਨੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿੰਨੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਉਹ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪੁਰਖ ਦੇਵਤਾ ਬਾਅਲ ਦੇ ਨਬੀ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਨਬੀ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਸਾਬਤ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵਰੂਪਿਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।

When the Protestant churches manifested their rejection of the rules of prophetic interpretation of William Miller, they became the daughters of Rome. Prophetically, a daughter is an image of her mother. The test that the Protestants failed in Millerite history was the test that identified and produced an image (daughter) of the beast. It is there that the horn of true Protestantism was manifested in opposition to the horn of apostate Protestantism. Nebuchadnezzar was demanding an interpretation, and in doing so, he was providentially involved with producing a manifestation of both the false and the true prophets.

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਧੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਮੂਰਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਸਫਲ ਰਹੇ, ਉਹੀ ਉਹ ਪਰਖ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ (ਧੀ) ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਓਥੇ ਹੀ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਨੁਸਾਰ ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਦੋਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਤਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।

> They answered again and said, Let the king tell his servants the dream, and we will shew the interpretation of it. The king answered and said, I know of certainty that ye would gain the time, because ye see the thing is gone from me. But if ye will not make known unto me the dream, there is but one decree for you: for ye have prepared lying and corrupt words to speak before me, till the time be changed: therefore tell me the dream, and I shall know that ye can shew me the interpretation thereof. Daniel 2:7–9.

> ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨਾ ਦੱਸੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।” ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੇਲਾ ਟਾਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਤੋਂ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਪਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਹੁਕਮ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਝੂਠੀਆਂ ਅਤੇ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਗੱਲਾਂ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਕਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਸਮਾਂ ਬਦਲ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸੁਪਨਾ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਜਾਣ ਲਵਾਂਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।” ਦਾਨੀਏਲ 2:7–9.

At the conclusion of the testing periods, the distinction which had been demonstrated at Mount Carmel, and on October 22, 1844, was also illustrated in Daniel chapter two. In the three prophetic representations of Mount Carmel, Millerite history and Nebuchadnezzar’s dream of the image, the emphasis is upon correct prophetic interpretation as represented by Elijah, Miller and Daniel. The interpretation of the dream is the message that is unsealed in the history where two classes of prophets are manifested.

ਪਰੀਖਿਆ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਭੇਦ ਮਾਊਂਟ ਕਾਰਮੇਲ ਉੱਤੇ ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਾਊਂਟ ਕਾਰਮੇਲ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ, ਅਤੇ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੇ ਮੂਰਤੀ-ਸਬੰਧੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜ਼ੋਰ ਸਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਵਿਆਖਿਆ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਇਲਿਆਹ, ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾਵਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

> The Chaldeans answered before the king, and said, There is not a man upon the earth that can shew the king’s matter: therefore there is no king, lord, nor ruler, that asked such things at any magician, or astrologer, or Chaldean. And it is a rare thing that the king requireth, and there is none other that can shew it before the king, except the gods, whose dwelling is not with flesh. For this cause the king was angry and very furious, and commanded to destroy all the wise men of Babylon. Daniel 2:10–12.

> ਕਲਦੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਸਕੇ; ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜਾਂ ਹਾਕਮ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਸੇ ਜਾਦੂਗਰ, ਜੋਤਿਸ਼ੀ, ਜਾਂ ਕਲਦੀ ਤੋਂ ਐਹੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਪੁੱਛੀ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਗੱਲ ਰਾਜਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਤਿ ਦੁਲੱਭ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਮਾਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਚੰਡ ਰੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਦਾਨੀਏਲ 2:10–12.

At Mount Carmel, Elijah proposed the test, and the test he proposed was not only to manifest who was the true God, but also who was the true prophet. In Daniel chapter two it is the Chaldeans that identify the test which manifested the distinction between the true and the false. They explain that the interpretation which Nebuchadnezzar is seeking can only be identified by God, and not by men. They also complained that the relationship between Nebuchadnezzar and his religious wise men was an incorrect relationship when they state that “it is a rare thing that the king requireth.” They are wishing that the king, representing the State, would keep out of the religious realm over which they have been understood to be the authorities. They are not protesting against the principles of the combination of church and state, they are protesting that Nebuchadnezzar, representing the State, is demanding to be in control of the church. They would be comfortable with a church-state relationship, if the religious leaders ruled over the state. The image of the beast test is where we decide our eternal destiny–as Nebuchadnezzar’s image dream–is a life-or-death test.

ਕਰਮੇਲ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ, ਇਲੀਆਹ ਨੇ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਖ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਉਹ ਕੇਵਲ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਸੱਚਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਸੱਚਾ ਨਬੀ ਕੌਣ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਪਰਖ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਭੇਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਸ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਨੇਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਖੋਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨੇਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਇੱਕ ਗਲਤ ਸੰਬੰਧ ਸੀ ਕਿ “ਜੋ ਗੱਲ ਰਾਜਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਉਹ ਵਿਰਲੀ ਹੈ।” ਉਹ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਧਾਰਮਿਕ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ; ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਨੇਬੂਕਦਨੇੱਸਰ, ਜੋ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਗੂ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ-ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਸੁਖੀ ਹੋਣਗੇ। ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਪਰਖ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਨੰਤ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਨੇਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਮੂਰਤੀ-ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ—ਇਹ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੀ ਪਰਖ ਹੈ।

> And the decree went forth that the wise men should be slain; and they sought Daniel and his fellows to be slain. Then Daniel answered with counsel and wisdom to Arioch the captain of the king’s guard, which was gone forth to slay the wise men of Babylon: He answered and said to Arioch the king’s captain, Why is the decree so hasty from the king? Then Arioch made the thing known to Daniel. Daniel 2:13–15.

> ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਹੋਇਆ ਕਿ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਣ ਲਈ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ। ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਹਿਰੇ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਰਿਓਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ, ਬੁੱਧੀਮਾਨੀ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਰਿਓਕ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਹੁਕਮ ਇੰਨਾ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਹੈ?” ਤਦ ਅਰਿਓਕ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਦਾਨੀਏਲ 2:13–15।

When Daniel is enlightened about the understanding of the life and death circumstances of the dream of the yet unknown image, he is representing the enlightenment of the one hundred and forty-four thousand to the fact that they are in the history of the second and visual test of the three-step testing process. But Daniel is not simply representing those who have chosen to eat the correct diet, and therefore passed the first test, but also represents the human representative that God had given special insight into biblical prophecy.

ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਉਸ ਹਾਲੇ ਅਣਜਾਣ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਇਮਤਿਹਾਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਪਰ ਦਾਨੀਏਲ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਹੀ ਆਹਾਰ ਖਾਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕਰ ਲਈ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਉਸ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਤਰਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਸੀ।

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.

> ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਚਾਰ ਬਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਅਤੇ ਨਿਪੁਣਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ; ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ 1:17।

Though the four faithful Hebrews all passed the dietary test, Daniel was selected as the messenger of visions and dreams. Daniel is representing the prophetic messenger as represented by Elijah, John the Baptist, John the Revelator, William Miller and Future for America. The prophetic messenger is never separated from the prophetic test.

ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਇਬਰਾਨੀ ਆਹਾਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਰਹੇ, ਤੱਥਾਪਿ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਦੂਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਐਲੀਆਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਰਤਾ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਅਤੇ Future for America ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਦੂਤ ਕਦੇ ਵੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

In the time of Christ, those who rejected the testimony of John, could not be benefitted by Jesus. In the Millerite history, those who rejected the first message (represented by William Miller), could not be benefitted by the second message. In both histories the faithful did not recognize where the testing process was leading to. The disciples refused to see the cross, though they were plainly told that it was to happen. The Millerites could not see the great disappointment. Daniel, when informed by Arioch of the life and death circumstances associated with Nebuchadnezzar’s image dream, did not know what the content of the dream was or where the image test was leading. All he knew was that it was a life and death situation. Daniel therefore needed time to understand the interpretation.

ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ (ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਸੀ) ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਸੁਨੇਹੇ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ। ਦੋਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕੇ ਕਿ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਿਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਸਲੀਬ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੇ। ਦਾਨੀਏਲ, ਜਦੋਂ ਅਰਿਯੋਕ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੇ ਮੂਰਤੀ-ਸੁਪਨੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਪਰੀਸਥਿਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਕਿ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਕਿਸ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।

> Then Daniel went in, and desired of the king that he would give him time, and that he would shew the king the interpretation. Daniel 2:16.

> ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਾਂ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਭੇਦ ਅਰਥ ਦੱਸੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 2:16.

Daniel had manifested faith in the diet (methodology) he had decided to eat at the first test. Therefore he was given time, as were the disciples in the time of Christ. The time that was given to the disciples was the timespan of Christ’s death, burial, resurrection and his initial ascension, before He met with the disciples on the road to Emmaus, and then again in the upper room. Then at the end of the time He breathed upon them the Holy Spirit.

ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਆਹਾਰ-ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਖਾਣ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੌਤ, ਦਫ਼ਨ, ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਰੰਭਿਕ ਆਰੋਹਣ ਦੀ ਅਵਧੀ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਐਮਾਊਸ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉੱਪਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਫੂਕਿਆ।

> And when he had said this, he breathed on them, and saith unto them, Receive ye the Holy Ghost. John 20:22.

> ਅਤੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਯੂਹੰਨਾ 20:22.

Ezekiel prophesied and the dead bones were brought together. Then Ezekiel prophesied again and the Holy Spirit was breathed upon the newly formed bodies, and they stood up as a mighty army. When Christ breathed upon the disciples, He opened their understanding.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮੁਰਦਾ ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਵੀਂ ਬਣੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਉੱਤੇ ਫੂਕਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਫੂਕ ਮਾਰੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ।

> Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures. Luke 24:25.

> ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮ-ਲੇਖਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਣ। ਲੂਕਾ 24:25.

All the prophets are speaking of the end of the world, and Daniel is no exception. The time he requested was a period of time that he might receive enlightenment. The time of waiting for the Millerites, was from the first disappointment until they recognized that they were in the tarrying time in connection with the prophecies of Matthew chapter twenty-five and of Habakkuk chapter two. The history of the tarrying time in Millerite history was fulfilled in the time of the second angel’s message. Daniel chapter two is representing that same history, so his request for time prophetically aligns with the Millerites’ tarrying time. Therefore, Daniel’s request for time and the tarrying time of the Millerites represents the tarrying time of the one hundred and forty-four thousand, which began on July 18, 2020.

ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਇਸ ਦਾ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਅਵਧੀਕਾਲ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੇ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਲਈ ਉਡੀਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਪੱਚੀ ਅਤੇ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

Daniel’s request for time to understand Nebuchadnezzar’s image dream is represented in Revelation chapter eleven as the three and a half days that the two witness lay dead in the street. In the history of the three and a half days of Revelation eleven, the three and a half days that symbolically represent a prophetic wilderness, there is a voice that cries. The human voice that is employed by the Comforter to awaken and bring the dead dry bones to life is represented by Daniel, who is given the prophetic revelation of what the dream was and what it represented. The voice crying in the wilderness has been given prophetic understanding of dreams and visions, as represented by Daniel. The voice is crying, thus identifying that he has been given the message of the Midnight Cry, and the cry is given at midnight, which represents darkness.

ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਸਮਾਂ ਮੰਗਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਦੋ ਸਾਖੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਰਹੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ—ਉਹ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਆਵਾਜ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀਦਾਤਾ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੇ ਹੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਅਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਸੁਪਨਾ ਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਕੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੀ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਗਈ ਹੈ। ਆਵਾਜ਼ ਪੁਕਾਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਕਾਰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

In the deepest darkness at midnight the voice (Daniel) was given understanding of a message that was cloaked in darkness. The command given to the voice (Ezekiel), is to prophesy to the dead dry bones. As he does so, the Comforter is breathed upon the dead in the street and they are “revived.” But the revival is only accomplished by prayer. Prayer is a waymark in the history of the revival of the dead dry bones that are slain in the street. Daniel prophetically represents that waymark, right at the appropriate place where the waymark is identified.

ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁਰ (ਦਾਨੀਏਲ) ਨੂੰ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਮਝ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੁਰ (ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ) ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੁਕਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਏ ਮਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਾਹ ਫੂਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ “ਜੀ ਉੱਠਦੇ” ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਪੁਨਰਜੀਵਨ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਪੁਨਰਜੀਵਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਸ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸ ਉਚਿਤ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work. There must be earnest effort to obtain the blessing of the Lord, not because God is not willing to bestow His blessing upon us, but because we are unprepared to receive it. Our heavenly Father is more willing to give His Holy Spirit to them that ask Him, than are earthly parents to give good gifts to their children. But it is our work, by confession, humiliation, repentance, and earnest prayer, to fulfill the conditions upon which God has promised to grant us His blessing. A revival need be expected only in answer to prayer. While the people are so destitute of God’s Holy spirit, they cannot appreciate the preaching of the Word; but when the Spirit’s power touches their hearts, then the discourses given will not be without effect. Guided by the teachings of God’s Word, with the manifestation of His Spirit, in the exercise of sound discretion, those who attend our meetings will gain a precious experience, and returning home, will be prepared to exert a healthful influence.

> “ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਤਕਾਲੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਖੋਜਣਾ ਸਾਡਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਯਤਨ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਲਈ ਇੱਛੁਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਸਾਡਾ ਸਵਰਗੀ ਪਿਤਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇਣ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਇੱਛੁਕ ਹੈ ਜਿੰਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਹੈ ਕਿ ਅੰਗੀਕਾਰ, ਦੈਨਤਾ, ਤੋਬਾ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਉਹ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੀਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦੀ ਆਸ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਇੰਨੇ ਰਿੱਖੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਚਨ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਪਰ ਜਦ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਉਪਦੇਸ਼ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸਿਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਹੇਠ, ਉਸ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲ, ਸੁਚਿੱਤ ਵਿਵੇਕ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਇਕੱਠਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣਗੇ ਉਹ ਇਕ ਅਨਮੋਲ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ ਇੱਕ ਹਿਤਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਰਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣਗੇ।”

> “The old standard bearers knew what it was to wrestle with God in prayer, and to enjoy the outpouring of His Spirit. But these are passing off from the stage of action; and who are coming up to fill their places? How is it with the rising generation? Are they converted to God? Are we awake to the work that is going on in the heavenly sanctuary, or are we waiting for some compelling power to come upon the church before we shall arouse? Are we hoping to see the whole church revived? That time will never come.

> “ਪੁਰਾਣੇ ਝੰਡਾਬਰਦਾਰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੂਝਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉੰਡੇਲੇ ਜਾਣ ਦਾ ਆਨੰਦ ਕਿਵੇਂ ਮਾਣਣਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਕਾਰਜ ਦੇ ਮੰਚ ਤੋਂ ਹਟਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਭਰਨ ਲਈ ਕੌਣ ਅੱਗੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ? ਉਭਰਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਈ ਹੈ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਬਲਵਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਆਵੇਗੀ, ਤਦ ਹੀ ਅਸੀਂ ਜਾਗ ਉੱਠਾਂਗੇ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਹ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਹੋਵੇਗਾ? ਉਹ ਸਮਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।”

> “There are persons in the church who are not converted, and who will not unite in earnest, prevailing prayer. We must enter upon the work individually. We must pray more, and talk less. Iniquity abounds, and the people must be taught not to be satisfied with a form of godliness without the spirit and power. If we are intent upon searching our own hearts, putting away our sins, and correcting our evil tendencies, our souls will not be lifted up unto vanity; we shall be distrustful of ourselves, having an abiding sense that our sufficiency is of God.” Selected Messages, book 1, 121, 122.

> “ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ ਜੋ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਜੋ ਗੰਭੀਰ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਇਕਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੱਧ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਧਰਮ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕੇਵਲ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਣ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬੁਰੀਆਂ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਮਨ ਲਗਾਈ ਰੱਖੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿਅਰਥਤਾ ਵੱਲ ਉੱਚੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਵਾਂਗੇ, ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਸਾਡੀ ਯੋਗਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 121, 122.

Based upon faith in the diet that Daniel had chosen to eat, he was then brought into a visual testing process that required him to use the methodology that was represented by his diet, to first promise that his God would identify and explain the dream, and thereafter accomplish the presentation of that dream to the king. He possessed the correct diet, or the correct methodology, and then he was to visually manifest his faith by presenting the message of Nebuchadnezzar’s image dream that was in absolute “darkness.” His next action, was his visual manifestation of faith, for he then exercised the divine formula for God’s people when they find themselves in darkness.

ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਜਿਸ ਆਹਾਰ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਵਰਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਉਸ ਦੇ ਆਹਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਵਚਨ ਦੇਵੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸਹੀ ਆਹਾਰ, ਅਰਥਾਤ ਸਹੀ ਵਿਧੀ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਮੂਰਤੀ-ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੂਰਨ “ਹਨੇਰੇ” ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਦਿਵਯ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦੇ ਹਨ।

> “The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.” Steps to Christ, 94.

> “ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਅਣਗਹਿਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੈਰੀ ਦੀਆਂ ਸੁਸਰਾਟ ਭਰੀਆਂ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹਿਚਕਚਾਹਟ ਕਿਉਂ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਭੰਡਾਰਘਰ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਰਵਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਦੀਆਂ ਅਸੀਮ ਸੰਪਤੀਆਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ? ਅਨਵਿਰਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕ ਨਿਗਰਾਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਅਸੀਂ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੋ ਜਾਣ ਅਤੇ ਸਹੀ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਣ ਦੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਰੰਤਰ ਦਇਆ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਗੰਭੀਰ ਬੇਨਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਪਰਲੋਭਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀਏ।” Steps to Christ, 94.

With the darkness of the content of Nebuchadnezzar’s dream of the night, Daniel pressed together with his three companions and prayed.

ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਦੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ਯ-ਵਸਤੂ ਦੀ ਅੰਧਕਾਰਮਈਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।

> Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions: That they would desire mercies of the God of heaven concerning this secret; that Daniel and his fellows should not perish with the rest of the wise men of Babylon. Then was the secret revealed unto Daniel in a night vision. Then Daniel blessed the God of heaven. Daniel answered and said, Blessed be the name of God for ever and ever: for wisdom and might are his: And he changeth the times and the seasons: he removeth kings, and setteth up kings: he giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: he knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with him. I thank thee, and praise thee, O thou God of my fathers, who hast given me wisdom and might, and hast made known unto me now what we desired of thee: for thou hast now made known unto us the king’s matter. Daniel 2:17–23.

> ਫਿਰ ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਹਨਨਯਾਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਭੇਦ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਲੋਂ ਦਇਆ ਮੰਗਣ; ਤਾਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਾਬਲ ਦੇ ਬਾਕੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ। ਤਦ ਉਹ ਭੇਦ ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਧੰਨ ਆਖਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਆਖਿਆ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸਦੀਵ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਧੰਨ ਹੋਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹੀ ਸਮਿਆਂ ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸਮਝ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਹਿਰੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋਤਿ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮੇਰੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੁਣ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 2:17–23.

Daniel was then rewarded by Him that “knoweth what is in the darkness.” The movement for Sunday legislation is going on in darkness, and those who have made a profession of consuming the divine diet are required to recognize the formation of the image of the beast that prepares the religious and political platform for enforcing the mark of papal authority.

ਫਿਰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਉਸ ਵਲੋਂ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ “ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ।” ਐਤਵਾਰੀ ਕਾਨੂੰਨ-ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਚਲਹਿਤ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਆਹਾਰ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਬਣਨ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮੰਚ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

Daniel chapter two is identifying not simply the history of the second angel in Millerite history, but more directly he is illustrating the history of the second angel in the movement of the third angel. In the testing of Nebuchadnezzar’s image dream, the test of the image of the beast is represented. The prophetic steps of God’s people awakening to the life and death circumstances of the approaching Sunday law is being very specifically identified in the books of Daniel and Revelation.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਕੇਵਲ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਹੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸਗੋਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਵਲ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੇ ਮੂਰਤੀ-ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ, ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਮੌਤ ਵਾਲੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਣ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਰਦਿਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

Daniel, represents the messenger of the history where the life-or-death message of the image dream goes forth. He stands upon the diet he has come to understand, and by faith states that God can make known the vision, but he requests time. The time is the tarrying time. At the conclusion of the tarrying time, he is given knowledge of what was in Nebuchadnezzar’s dark dream, but not simply that. He not only receives understanding of the image dream, which typifies the image of the beast and its associated test, but he is also praising God at the end of the tarrying time for God “giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: he knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with him.”

ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੂਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਜੀਵਨ-ਅਥਵਾ-ਮੌਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਆਹਾਰ-ਵਿਧੀ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸਮਾਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੀ ਤਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਤਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸੀ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਇਹੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਤਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇਸ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ “ਬੁੱਧਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ; ਉਹ ਡੂੰਘੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।”

Daniel is here placing his praise in the context that there has been an “increase of knowledge”, for he who identifies in chapter twelve that the “wise” will understand the “increase of knowledge”, and is also praising God that He had given “wisdom” and “knowledge” to “the wise.” He is directly referencing the wise virgins, and connecting his time with the tarrying time. He is placing the illustration found in chapter two directly into the perfect fulfillment of the tarrying time of Matthew twenty-five in the movement of the third angel. More significantly is the fact that the book of Revelation identifies that just before the close of probation, John was told to seal not the sayings of the prophecies of the books of Daniel and Revelation, for they are the same book.

ਦਾਨੀਏਲ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉੱਥੇ “ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ” ਹੋਇਆ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਜੋ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਬੁੱਧੀਮਾਨ” “ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ” ਨੂੰ ਸਮਝਣਗੇ, ਉਹ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ “ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ” ਨੂੰ “ਬੁੱਧੀ” ਅਤੇ “ਗਿਆਨ” ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਠਹਿਰਾਉ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਕ ਰੂਪਰੇਖਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮੱਤੀ ਪੱਚੀ ਦੇ ਠਹਿਰਾਉ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਇਹ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਨਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਹਨ।

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹਰ ਨਾ ਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਅਧਰਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਧਰਮੀ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਧਰਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਮੀ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੀ ਰਹੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 22:10, 11.

The time when the prophecies of Daniel and Revelation are to be unsealed is in the tarrying time of the parable of the ten virgins, and that time is represented by Daniel’s request for time. His request for time was followed by prayer, which must take place in advance of the resurrection of the dead dry bones. In the time period that the increase of knowledge and the understanding of the dream image that is cloaked in darkness was revealed, God did something else for Daniel. “He revealeth the deep and secret things.” The secret thing of the history of the Midnight Cry is the prophecy in Revelation that is unsealed just before probation closes. That “deep and secret” thing is “truth.”

ਉਹ ਸਮਾਂ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਦੇਰੀ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਸਮਾਂ ਮੰਗਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਆਈ, ਜੋ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਲਈ ਇਕ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। “ਉਹ ਡੂੰਘੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ “ਡੂੰਘੀ ਅਤੇ ਗੁਪਤ” ਗੱਲ “ਸੱਚਾਈ” ਹੈ।

Truth becomes the prophetic key that is opened to the messenger represented by Daniel that allows the hidden history of the “seven thunders” to be recognized. The hidden history is the history of three waymarks. The first is a disappointment and the last is a disappointment as illustrated in Millerite history. The Hebrew word that is translated as “truth” was created by the “Wonderful Linguist”, through the combination of the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. Jesus is the first and last, and He is the “truth.” The structure of the word that was created by the “Wonderful Linguist” identifies the three prophetic waymarks that are the hidden history of the “seven thunders,” that were to be sealed until Daniel asked for “time” and went to prayer.

ਸੱਚਾਈ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਕੁੰਜੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ “ਸੱਤ ਗੱਜਾਂ” ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਵੀ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਸੱਚ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ “ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾਵਿਗਿਆਨੀ” ਦੁਆਰਾ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਤੇਰਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੀ “ਸੱਚ” ਹੈ। “ਅਦਭੁਤ ਭਾਸ਼ਾਵਿਗਿਆਨੀ” ਦੁਆਰਾ ਰਚੇ ਗਏ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ “ਸੱਤ ਗੱਜਾਂ” ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਰਹਿਣਾ ਸੀ ਜਦ ਤੱਕ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “ਸਮਾਂ” ਨਾ ਮੰਗਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਗਿਆ।

The disappointment of July 18, 2020, was the first waymark, and it illustrates the disappointment associated with the last of three waymarks, which is the Sunday law. The middle letter, the thirteenth letter is a symbol of rebellion, and it is a symbol of the middle waymark of the hidden history of the seven thunders. The rebellion is represented by the foolish virgins at the Midnight Cry, for the Midnight Cry is the middle waymark of the three-step history of July 18, 2020, the Midnight Cry and the soon-coming Sunday law. As soon as it is midnight, time moves into the thirteenth hour, where the visible manifestation of the foolish virgins is demonstrated by their recognition that they do not have the golden oil.

18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਡੇ ਲਾਅ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅੱਖਰ, ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ ਅੱਖਰ, ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਤ ਗਰਜਨਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮੱਧਲੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਬਗਾਵਤ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਵੇਲੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ 18 ਜੁਲਾਈ 2020, ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਅਤੇ ਜਲਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਡੇ ਲਾਅ ਦੇ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਮੱਧਲਾ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਇਸ ਗੱਲ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

In the symbolic “wilderness” of the “three and a half days” of Revelation chapter eleven, God’s people are represented as being in the symbolic history of the curse of “seven times.” At the end of that period, they are to recognize that they have been scattered, that they have sinned, that their fathers have sinned, that they have been walking contrary to God and that God has been walking contrary to them. That recognition is to lead them to pray the Leviticus twenty-six prayer. That recognition that they must pray the prayer of Leviticus’s twenty-six prayer aligns prophetically with Daniel’s prayer of Daniel chapter two, and it is illustrated by Daniel’s prayer in chapter nine. The reason that Daniel prayed the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine was based upon his recognition that he was at the end of the seventy years of Jeremiah’s prophecy of the captivity of God’s people.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ” ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ “ਉਜਾੜ” ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚਰਚਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਛਾਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਛੱਬੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਛੱਬੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ ਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਛੱਬੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੰਧੁਆਈ ਬਾਰੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਸੀ।

Those same seventy years represent the history of the sealing of God’s people. Those seventy years represent the cleansing of Malachi chapter three and Christ’s two temple cleansings. They represent the history of the test of the image of the beast. That history began on September 11, 2001, and ends at the soon-coming Sunday law. At the end of that symbolic seventy-year period, Daniel seeks a “tarrying time” so he can pray. His prayer was answered when the final secret of prophecy was revealed unto him. That revelation came while God’s true Protestant people were still in the “wilderness” scattering time after July 18, 2020. At that time the “truth” was revealed to the “voice crying in the wilderness”.

ਉਹੀ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤੀਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਅੰਤ ’ਤੇ, ਦਾਨੀਏਲ ਇੱਕ “ਠਹਿਰਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਖੋਜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਉੱਤਰ ਤਦ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਭੇਦ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਈ ਜਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਲੋਕ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ “ਜੰਗਲ” ਵਿੱਚ ਛਿੱਤਰਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ “ਸੱਚਾਈ” “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼” ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ।

We will continue Daniel chapter two in the next article.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> And the anger of the Lord was kindled against this land, to bring upon it all the curses that are written in this book: And the Lord rooted them out of their land in anger, and in wrath, and in great indignation, and cast them into another land, as it is this day. The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:27–29.

> ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਭੜਕ ਉਠਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਸਭ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਆਵੇ; ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਕੋਪ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਚੰਡ ਰੋਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਜੜੋਂ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਹੈ। ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਸਾਡੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸਭ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲੀਏ। ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 29:27–29.

Back to Articles