Article

# ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ - ਨੰਬਰ ਪੈਂਤੀ

ਨੰਬਰ ਪੈਂਤੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF
Word

Early Writings ਦੇ ਸਫ਼ਾ 81 ਉੱਤੇ (ਅਤੇ “81” ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਅਤੇ ਅੱਸੀ ਯਾਜਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ), ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸੁਪਨਾ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਵਾਂਗ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਵੀ ਦੋ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖੇ ਸਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸੁਪਨਾ, ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ 26 ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਿਲਰ ਨੇ 2,520 ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਮਿਲਰ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ 2,520 ਦਿਨ, ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ-ਝਾੜਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, “scatter” ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਦੋਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ‘ਸੱਤ ਵਾਰ’ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ।

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਰ ਨੂੰ “ਫਾਥਰ ਮਿਲਰ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਕੈਥੋਲਿਕਾਂ ਵਾਂਗ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਿਤ੍ਰਪੁਰਖੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਸਮਾਨ। ਮਿਲਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਚਾ-ਪੁਰਖ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅੰਤਿਮ ਵਾਚਾ ਤੱਕ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਬਾਈਬਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੀ ਕੜੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯੋਏਲ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਨੁੱਖ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਸਾਡੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਸਾਨ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਟਿੰਡੇਲ ਦੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਖ਼ਸ਼ੇ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਵੀ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਤੈਥੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੇਗਾ।”

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਵੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਰੰਵਾਰ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਣ, ਜੋ ਸਦਾ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਲਈ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਲੜੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੜੀ ਪਿੱਛੋਂ ਕੜੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਅਚਰਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ ਨਿਹਾਰਦਾ ਨਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਲੜੀ ਵੇਖੀ। ਉਹ ਬਚਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾਹੀਨ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਆਦਰ ਅਤੇ ਭੈ-ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆ।” Early Writings, 230.

ਮਿਲਰ ਉਹ ਕਿਸਾਨ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਟਿੰਡੇਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਦੇ ਮੋਹਰ-ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਗਿਆਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ 1831 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ ਵਰਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸੀ। ਜਾਨ ਵਾਇਕਲਿਫ, ਵਿਲੀਅਮ ਟਿੰਡੇਲ ਅਤੇ 1611 ਵਿੱਚ ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਦੋ-ਸੌ-ਵੀਹ-ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਟਿੰਡੇਲ ਦਾ ਹਲਵਾਹਾ ਮੁੰਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਦੋ ਦੂਤ ਆਉਣੇ ਸਨ। ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ 1798 ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਤੀਜਾ 1844 ਵਿੱਚ। ਵਾਇਕਲਿਫ, ਟਿੰਡੇਲ ਅਤੇ ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ ਉਸ ਕਿਸਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ ਜੋ ਟਿੰਡੇਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੋਵੇਗਾ।

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਅਲਫਾ ਖੋਜ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ 2,520 ਸਾਲ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਓਮੇਗਾ ਖੋਜ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਦੇ 2,300 ਸਾਲ ਸਨ। 2,520 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਛਿਤਰਾਈ 677 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਦੇ 2,300 ਸਾਲ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਖੋਜਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤਰ ਸੀ। “ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ” ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਖੋਜਾਂ ਨੂੰ 1798 ਅਤੇ 1844 ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 2,520 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਛਿਤਰਾਈ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 1844 ਵਿੱਚ 2,300 ਸਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ।

ਉਹ 2,520 ਸਾਲ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਉਸ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਹ 2,520 ਸਾਲ, ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਤਰਾਲ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 2,520 ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲਾ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤਰਾਲ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 2,520 ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤਰਾਲ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਅੰਤਰਾਲ ਦਾ ਅਲਫਾ 677 BC ਹੈ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ 457 BC ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਦਾ ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਦਾ ਅਲਫਾ 2,520 ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾ ਓਮੇਗਾ 2,300 ਹੈ। 2,520 ਸਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ “ਛਿੱਤਰਾਈਆਂ” ਉਸ ਅੰਤਰਾਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਗਵਾਹੀਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ 2,520 ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 2,300 ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਸੰਬੰਧੀ ਖੋਜਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> “ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ”

> “ਮੈਂ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਅਤਿ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਇੱਕ ਪੇਟੀ ਭੇਜੀ, ਜੋ ਲਗਭਗ ਦਸ ਇੰਚ ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਛੇ ਇੰਚ ਵਰਗਾਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਬਨੂਸ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਜੜਾਈ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਪੇਟੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਲਈ ਅਤੇ ਪੇਟੀ ਖੋਲ੍ਹੀ; ਤਦ, ਆਪਣੀ ਅਚੰਭੇ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਹਰ ਆਕਾਰ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ, ਹੀਰਿਆਂ, ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਆਕਾਰ ਤੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਪੇਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੇ ਹੋਏ ਉਹ ਐਸੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੇਵਲ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ।”

> “ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਮਾਣਨਾ ਮੇਰਾ ਕਰਤੱਬ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਤੇਜ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਅਤਿਅੰਤ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਉਹ ਆ ਕੇ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿਮਾਮਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਣ, ਜੋ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕਦੇ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ।”

> ਲੋਕ ਆਉਣ ਲੱਗੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਭੀੜ ਬਣ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੇਟਿਕੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਚਰਜ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਉਠਦੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਦਰਸ਼ਕ ਵੱਧ ਗਏ, ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਛੇੜਨ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੇਟਿਕੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਖਿਲੇਰਣ ਲੱਗਾ।

> “ਮੈਂ ਇਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਈ ਕਿ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮੁੜ ਉਸ ਪੇਟਿਕੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਰਣ ਦੇਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਪੇਟਿਕੇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਾਂਗੀ; ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਉਣ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੇਟਿਕੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ; ਪਰ ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਖੇਰਿਆ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਮਾਨੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਫਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਸਾਮਾਨ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਉੱਤੇ ਵਿਖੇਰ ਰਹੇ ਸਨ।

> “ਤਦ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਅਸਲ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਕਲੀ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਖੋਟੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੀ ਅਣਗਿਣਤ ਮਾਤਰਾ ਛਿੜਕ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੀਚ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਤੇ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨਤਾ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ ਅਤੇ ਤਾੜਨਾ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਜਿੰਨਾ ਵੱਧ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝਿੜਕਦਾ ਗਿਆ, ਉਨਾ ਹੀ ਵੱਧ ਉਹ ਅਸਲ ਰਤਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਨਕਲੀ ਰਤਨ ਅਤੇ ਖੋਟੇ ਸਿੱਕੇ ਛਿੜਕਦੇ ਗਏ।”

> “ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭੌਤਿਕ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਖਿਝ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਧੱਕਣ ਲਈ ਭੌਤਿਕ ਬਲ ਵਰਤਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ, ਰੇੰਦ, ਰੇਤ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੂੜਾ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਇਤਨਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅਸਲ ਜਵਾਹਰਾਤ, ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਓਝਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸੰਦੂਕਚੀ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿੱਥੜੇ-ਚਿੱਥੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਕੂੜੇ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਮੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ। ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰੁਤਸਾਹ ਅਤੇ ਹਤੋਤਸਾਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।”

> “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਘਾਟੇ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰੋਂਦਾ ਅਤੇ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਦਿਲੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਮਦਦ ਭੇਜੇ।

> “ਤੁਰੰਤ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ; ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸਭ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਏ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੈਲ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬੁਰਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਧੂੜ-ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਝਾੜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

> “ਮੈਂ ਉਸ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਠਹਿਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਲਬੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਕੀਮਤੀ ਹੀਰੇ-ਮੋਤੀ ਖਿਲਰੇ ਪਏ ਸਨ। ”

> ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਭੈ ਨਾ ਕਰ,’ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੇਗਾ।’

> “ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧੂੜ ਅਤੇ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ, ਝੂਠੇ ਰਤਨ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਸਿੱਕੇ ਬੁਹਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਕੇ ਲੈ ਗਈ। ਉਸ ਹੜਬੜਾਹਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਗਾਇਬ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ, ਹੀਰੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕੇ, ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਬਹੁਤਾਤ ਨਾਲ ਖਿਲਰੇ ਪਏ ਸਨ।

> “ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੰਦੂਕਚੀ ਰੱਖੀ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੁੱਠੀਆਂ ਭਰ ਕੇ ਗਹਿਣੇ, ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਸਿੱਕੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸੰਦੂਕਚੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵੀ ਬਾਕੀ ਨਾ ਰਿਹਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਹੀਰੇ ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।

> “ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ‘ਆ ਅਤੇ ਵੇਖ’ ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ।”

> “ਮੈਂ ਸੰਦੂਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤ ਮਾਰੀ, ਪਰ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੋਂਧੀਆ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਘਿਸਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਰੌੰਦਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਸੁੱਟਣ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਦਿੱਖਣਯੋਗ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਤਿਅੰਤ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੁਕਾਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ।” Early Writings, 81–83.

ਸਫ਼ਾ “81” ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਾਜਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜੋ ਦਿਵਯਤਾ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਰਾਹੀਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਿਲਰ “ਬਹੁਤ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਚੀਕਿਆ” ਅਤੇ ਉਸ ਚੀਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ “ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ।” ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਇ ਦਾ ਚਰਮ ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਰਣਨ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਚਲਹੇਰ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਤਨੀ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ, ਜੋ 2023 ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣੇ ਗਏ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਤਨ 2004 ਵਿੱਚ ਸਰਵਜਨਿਕ ਅਭਿਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਫਿਰ 2012 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ, ਜਦੋਂ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਹੋਣ ਲਈ ਨਿਯਤ ਸੀ। ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ 2004 ਵਿੱਚ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਮੁਹਰਬੰਦ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ “ਥੋੜਿਆਂ” ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ 2012 ਵਿੱਚ, ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ 95 ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਭੀੜ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ “ਲੋਕ ਆਉਣ ਲੱਗੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜੇ, ਪਰ ਵਧਦੇ ਵਧਦੇ ਇੱਕ ਭੀੜ ਬਣ ਗਏ।”

ਸਨ 2012 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਤੱਕ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮਲਬੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। 18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਨੂੰ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਲਈ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜੋ ਅਥਾਹ ਖਾਹ ਵਿਚੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਗਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ, ਕੁਲਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਵੇਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੋਹਫ਼ੇ ਭੇਜਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋ ਨਬੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:7–10.

ਸਬਤ, 30 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ Future for America 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਸਰਵਜਨਿਕ ਸਭਾ ਲਈ ਇੱਕ Zoom ਮੀਟਿੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ। 30 ਦਸੰਬਰ, 2023, 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਤੋਂ 1,260 ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਹੈ, ਜਾਂ “ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ।” ਜਦੋਂ ਏਲੀਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਵਰਗ “ਆਨੰਦ ਮਨਾ ਰਿਹਾ” ਹੈ। Future for America ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੱਕ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ “ਉਜਾੜ” ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਆਉਣਾ ਸੀ। ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਜਾਂ 1,260 ਦਿਨ, ਇੱਕ ਉਜਾੜ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉੱਥੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਕਰਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 12:6.

“ਉਜਾੜ” “ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨ” ਹੈ, ਅਰਥਾਤ 1,260 ਦਿਨ, ਜੋ “ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਅੱਧਾ” ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 12:6 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ “126” 1,260 ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਅਦਭੁਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਣਮੁਹਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਲੇਵੀਵਿਯਸ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਤੋਬਾ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।

1,260 ਦਿਨ 2,520 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। ਇਸ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ 538 ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 1,260 ਸਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਰੌਂਦਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1,260 ਸਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਰੌਂਦਿਆ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚਾ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਲੀਬ ਤੱਕ ਦੇ 1,260 ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 34 ਈਸਵੀ ਤੱਕ ਹੋਰ 1,260 ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਤੱਕ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ 1,260, 2,520 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ ਹੈ, ਜਾਂ ਲੇਵੀਵਸਥਾ ਛੱਬੀ ਦੇ ਮੂਸਾ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਦਾ।

ਉਜਾੜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਉਹ ਦੌਰ, ਜੋ ਸਭਤ, 18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਤੋਂ ਸਭਤ, 30 ਦਸੰਬਰ 2023 ਤੱਕ ਸੀ, ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ “ਉਜਾੜ” ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਭਤ, 30 ਦਸੰਬਰ 2023 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਦਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਹਰ ਸੁਧਾਰਕ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂਤਰ ਪਹਿਲੀਆਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ, ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਕ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, 18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਦੀ ਝੂਠੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੌਬਾ ਵੱਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜੋ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਠੀਕ ਉਸੇ ਤੌਬਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਹ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਵੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕਾਰਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਗ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਾਦ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਮਦਦ ਭੇਜੇ।”

## ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ

ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ “ਧੂੜ-ਬਰਸ਼ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ” ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਅਜਿਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਮੋਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਅੰਦਰ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਦਾ ਹੁਕਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੇਮਨੇ ਨੇ ਮੁਹਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੁਹਰ ਖੋਲੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਗੱਜਣ ਵਰਗੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣੀ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਆ ਅਤੇ ਵੇਖ। … ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੀ ਮੁਹਰ ਖੋਲੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਿਆ, ਆ ਅਤੇ ਵੇਖ। … ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਤੀਜੀ ਮੁਹਰ ਖੋਲੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੀਜੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਿਆ, ਆ ਅਤੇ ਵੇਖ। … ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਚੌਥੀ ਮੁਹਰ ਖੋਲੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਚੌਥੇ ਜੀਵ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਆ ਅਤੇ ਵੇਖ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 6:1, 3, 5, 7.

ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਆਲਫਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਓਮੇਗਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰ-ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਰਤਨਾਂ ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਦੋਂ “ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਸੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਪਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਕੇਵਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।” ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਓਮੇਗਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਤਾਂ ਮਿਲਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਚੋਂਧੀਆ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।” ਆਲਫਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੂਰਜ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਸੀ।

## ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰਨਾ

ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੋਗ ਅਤੇ ਤੋਬਾ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲੇ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਅਤੇ ਆਖਰੀ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਿਲਰ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਰ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, “ਖਿੰਡਾਉਣਾ” ਸ਼ਬਦ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤੇਗਾ, ਪਰ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਮੋਹਰ-ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, “ਖਿੰਡਾਉਣਾ” “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ “ਖਿੰਡਾਉਣਾ” ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਨਿਆ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਤਲਵਾਰ ਖਿੱਚਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਉਜਾੜ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਅਰਥ ਪਏ ਰਹਿਣਗੇ। ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 26:33।

ਮਿਲਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਖੋਜੀ, ਉਹ ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਰੱਦੀ ਅਤੇ ਖੋਟੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਖੰਡਨਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਦੇ 2,300 ਦਿਨ ਉਸੇ ਬੁਨਿਆਦ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਸਤੰਭ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਖੇਰਿਆਂ ਦੇ 2,520 ਸਾਲ, ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ, ਜਾਂ ਅਲਫਾ ਖੋਜ ਸੀ, ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਅਰਸੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਓਮੇਗਾ ਖੋਜ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ 2,300 ਦਿਨ ਸਨ।

ਜਦੋਂ ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਸੈਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ 1863 ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਵੀ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਅਲਫ਼ਾ ਖੋਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਖੋਜ ਸੀ। ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ 2,300 ਦਿਨ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਓਮੇਗਾ ਖੋਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਿਖਰ-ਖੋਜ ਸੀ। “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, 2,520 ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ 2,300 ਦਿਨ 1844 ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।

ਇਹ ਉਹ ਮੈਲ-ਝਾੜੂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤ ਵਾਰ ਵਿਖਰਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੇਟੀ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਦਸ ਇਕ ਪਰੀਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹੀਰੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰੀਖਿਆ ਵੇਲੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

1798 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, 1798 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿੱਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਾਲ, ਜੋ ਮਿੱਲਰ ਦੇ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਸ਼ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਕਹਿਣ ਤੱਕ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ 1798 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਰੇਖਾ 1863 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਰੇਖਾ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਹੈ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਹੋਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਮਿੱਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਬੰਦ ਹੋਇਆ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। 2,300 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> “ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਅੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ; ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ; ਅਤੇ ਮਲਾਕੀ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਮੱਤੀ 25 ਵਿੱਚ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਵਰਣਿਤ ਦੂਲੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਉਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।” ਦਿ ਗ੍ਰੇਟ ਕਾਂਟ੍ਰੋਵਰਸੀ, 426.

## ਪੰਕਤੀਆਂ

ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਦਾ ਓਮੇਗਾ 2,300-ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ 1844 ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ—ਦੋਵੇਂ ਹੀ 2,300 ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ 2,520 ਦੋਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾ ਆਲਫਾ ਹੈ ਅਤੇ 2,300 ਦੋਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾ ਓਮੇਗਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਰੇਖਾ 1863 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਰੇਖਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ 2,520 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਆਲਫਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਰਥਾਤ ਨੀਂਹ ਦਾ ਪੱਥਰ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਨੀਂਹ-ਸਰੂਪ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 1798 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਫ੍ਰੈਕਟਲ, ਓਮੇਗਾ—ਅਰਥਾਤ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਖਰ-ਪੱਥਰ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ—ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਰ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

9/11 ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਨੀਂਹਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਨੀਂਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਅੱਗੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹੀ ਅਲਫ਼ਾ-ਖੋਜ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ 9/11 ਉੱਤੇ ਉਸ ਸਮੂਹ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਨੀਂਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖਣ ਵਾਲੀ ਸੁਨੇਹੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਨੀਂਹੀ ਸੱਚਾਈ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 9/11 ਉੱਤੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਹੈ ਜੋ 2,520 ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 2,300 ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਤੀਜੀ ਰੇਖਾ ਹੈ ਜੋ William Miller ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। 2,520 ਦੀ ਪੂਰਤੀ 1798 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਅਤੇ 2,300 ਦੀ 1844 ਵਿੱਚ। ਉਹ ਕੰਮ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਸੀਹ ਦਾ ਉਹ ਕੰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਨੀਵੀਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਉੱਪਰ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਾਰਣ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਕੋਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁੜ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਲਈ 2,520 ਦਿਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਸਰੀਰ 23 ਪੁਰਸ਼ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮਾਂ ਦੇ 23 ਇਸਤ੍ਰੀ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਇੱਕ ਜੀਊਂਦਾ ਮੰਦਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ “46” ਸੰਖਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦਾ ਅੰਤਰਾਲ ਹੈ, ਜੋ William Miller ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਉਹ ਅੰਤਰਾਲ ਹੈ ਜੋ 1798 ਦੇ 2,520 ਤੋਂ 1844 ਦੇ 2,300 ਤੱਕ ਫੈਲਦਾ ਹੈ।

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨਯੋਗ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਵੀ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ 1798 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ। 2023 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜਿਸ ਵੱਲ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਅੰਦਰ ਸਾਰੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਵਜੋਂ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਅਵਧੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮੂਲ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਦੋ ਬੱਸਲਜ਼

1840 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, “bustle” ਸ਼ਬਦ ਦਾ (ਸੰਗਿਆ ਵਜੋਂ) ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਰਥ ਉਤਸਾਹਪੂਰਣ, ਵਿਅਸਤ, ਜਾਂ ਸ਼ੋਰਗੁੱਲ ਭਰੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ—ਅਕਸਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੜਬੜਾਹਟ, ਉਤੇਜਨਾ, ਜਲਦੀ, ਜਾਂ ਘਬਰਾਹਟ ਦਾ ਭਾਵ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਜੀਵੰਤ ਹਿਲਚਲ, ਖਲਬਲੀ, ਜਾਂ ਦੌੜ-ਭੱਜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਘਟਨਾ ਦੌਰਾਨ। ਇਸ ਲਈ Miller ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ “bustle” ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੁਰੰਤ ਹੋ ਰਹੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੀ ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ, ਉਤੇਜਨਾ, ਜਾਂ ਤੁਰੰਤ ਨਿਪਟਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ-ਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਅਰਥਾਤ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਤੀ ਜਾਂ ਮੌਕੇ ਦੀ ਅਸਥਾਈ ਖਲਬਲੀ ਜਾਂ ਹਲਚਲ।

ਮਿੱਲਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਧੂੜ ਅਤੇ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਨੂੰ ਝਾੜਿਆ, ਤਾਂ ਝੂਠੇ ਜਵਾਹਰਾਤ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਸਿੱਕੇ ਸਭ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਲੈ ਗਈ। ਉਸ ਗਹਿਮਾ-ਗਹਿਮੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲਈਆਂ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਗਾਇਬ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।”

“ਹੱਲਾ-ਗੁੱਲਾ” ਮਿੱਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾ, ਜਦੋਂ ਭੀੜ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮਿੱਟੀ ਝਾੜਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਅਲਫਾ ਹੱਲਾ-ਗੁੱਲਾ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦੇਣ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੱਲਾ-ਗੁੱਲਾ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਹੈ। ਉਸ ਹੱਲਾ-ਗੁੱਲੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਿੱਲਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਮਿੱਲਰ ਨੂੰ 1849 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ-ਖੁਚੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਮਿੱਲਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਅਤੇ 1850 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਉਸ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਇੱਕ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲਿਖ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰ। ਉਸ ਹੱਲਾ-ਗੁੱਲੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਲਰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਰਤਨ ਪੁਨਰਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਕੋਲਾਹਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜ਼ਖਰਯਾਹ ਇੱਕ ਮੁਕਟ ਉੱਤੇ ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਯਹੋਵਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਬਚਾਏਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਾਜ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਿੰਨੀ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕਿੰਨੀ ਮਹਾਨ ਹੈ! ਅੰਨ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਦਾਖਮਧੁ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ। ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਯਹੋਵਾਹ ਕੋਲੋਂ ਮੀਂਹ ਮੰਗੋ; ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਚਮਕਦਾਰ ਬੱਦਲ ਬਣਾਏਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਖਾ ਦੀਆਂ ਫੁਹਾਰਾਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਘਾਹ ਦੇਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੇ ਵਿਅਰਥ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਝੂਠ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਸੁਪਨੇ ਸੁਣਾਏ ਹਨ; ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਸੰਤੋਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਲੱਗ ਗਏ, ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਚਰਵਾਹਾ ਨਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਚਰਵਾਹਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਕਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ, ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਘਰਾਣੇ, ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜ਼ਕਰਯਾਹ 9:16–10:3.

“ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਝੁੰਡ” ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੁਕਟ ਉੱਤੇ ਦੇ ਪੱਥਰ (ਰਤਨ) ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਇਸ ਝੁੰਡ ਦੀ ਪਛਾਣ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਗਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਮੰਗੋ। ਇਸ ਝੁੰਡ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਉਸ “ਝੁੰਡ” ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਬਜਾਇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ ਸੀ। ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਰਤਨ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਝੁੰਡ ਹਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜਾ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ “ਸੁੰਦਰ ਘੋੜਾ” ਜੇਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਪਹਿਲੀ ਮਸੀਹੀ ਦੁਲਹਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪਤਰਸ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਮੋਹਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਮੇਮਨੇ ਨੇ ਮੁਹਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਗਰਜ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣੀ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆ ਅਤੇ ਵੇਖ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਸੀ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧਨੁਖ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁਕਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਜਿੱਤਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 6:1, 2.

ਇਸ ਲਈ ਪਤਰਸ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਵਰਖਾਅ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਆਖ਼ਰੀ ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੂਰਵਰੂਪ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਉਸ ਵਰਖਾਅ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਖੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਕਟ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਆਪ ਦੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁੱਥਰੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਮਹੀਨ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 19:11–14।

ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਉਸ ਫੌਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37 ਵਿੱਚ ਜੀ ਉੱਠਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿੱਤਵੰਤੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਕੁਟ ਵਿੱਚ ਜੜੇ ਪੱਥਰ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉਸ ਮੁਕੁਟ ਉੱਤੇ ਰਤਨ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਉਹ 2,300 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਫਿਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ ਤਦ ਵੇਖਿਆ ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

1849 ਦੀ ਅਲਫਾ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ, ਮਿਲਰ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲਈਆਂ। ਮਿਲਰ ਇਲਿਆਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਮਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ 1,260 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਰਿਹਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਓਮੇਗਾ ਹਲਚਲ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਜਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਿੱਟੀ-ਝਾੜੂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕੂੜਾ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਖੋਲੀ। ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੜੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਖੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾਈ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖਰਾਈ ਮਲਾਕੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> ਸਾਰੇ ਦਸਵੰਧ ਭੰਡਾਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪਰਖ ਕਰੋ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਝਰੋਖੇ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਐਸੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਨਹੀਂ ਉਡੇਲਾਂਗਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਾਉਣ ਲਈ ਥਾਂ ਹੀ ਨਾ ਰਹੇ। ਮਲਾਕੀ 3:10।

ਨਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ, ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਅਤੇ ਮਲਾਕੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇਹ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਦੇ ਸੱਦੇ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਲਫਾ ਵਿੱਚ ਚਲਹਲ-ਪਹਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੀ ਜਦੋਂ ਵਿਖਰਾਉ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮਿੱਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੀ ਟਿੱਪਣੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸੱਚੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਜਾਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਸਟਾਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਜਾਲੀ ਹੀਰੇ—ਦੋਵੇਂ ਹੀ—ਭੁੱਲ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਹਨ।

> “ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਚੁਵੰਜਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਸਾਈ ਹੋਈ ਖੇਤੀਯੋਗ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਈ ਖੇਤ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਸੁਚੱਜੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਦਿਸਣ ਵਿੱਚ ਹਰਿਆਲੇ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਸਨ; ਹੋਰ ਖੇਤ ਅਜਿਹੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸਾਰਾ ਭੂਸਾ ਅਤੇ ਪਰਾਲੀ ਐਸੇ ਹੀ ਪਈ ਰਹਿ ਗਈ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਢੇਰ ਲਗਾ ਕੇ ਸਾੜਨ ਲਈ ਰੱਖੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜੋ ਨਵੀਂ ਹੀ ਜੁੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਖੇਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?’ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹਾਂ।’—‘ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?’ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਣੀਆਂ ਹਨ।’ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਤੂੰ ਇਹ ਕੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ?’ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਲੇ, ਅਤੇ ਘਾਹ-ਫੂਸ, ਅਤੇ ਨਿਕੰਮੀ ਬੂਟੀਆਂ।’ ਫਿਰ ਉਹ ਬੋਲੇ, ‘ਇਹ ਖੇਤ ਤੇਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈ।’ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਬੀਜ, ਗੇਂਹੂਂ, ਰਾਈ, ਜੌ, ਮੱਕੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਅਨਾਜੀ ਫਸਲ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਨਹੀਂ ਬੀਜ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਘਾਹ-ਫੂਸ ਨਾਲ ਭਰੀ ਪਈ ਹੈ।’ ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ‘ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰ।’ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ; ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਖੇਤ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘਾਹ-ਫੂਸ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਖਾੜਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਰੇਸ਼ੇ, ਅਤੇ ਤੰਤੂ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਇੱਕ ਬੂਟੀ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਵੇਲੇ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਕਈ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ? ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਅਰਥ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਾਂਗਾ; ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕਿੱਥੇ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗਾ?’ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਸ ਖੇਤ ਨੂੰ ਸੁਚੱਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਰਹੇਗਾ।’ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਇੱਕ ਡੱਬੀ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਸ ਦਾ ਬੀਜ ਇੱਥੇ ਹਰ ਥਾਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਬੀਜ ਦੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਲੱਗ ਜਾ। ਇਹ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਔਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਜੁੱਤ ਦੇਵੇਗਾ।’ ਮੈਂ ਡੱਬੀ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਸਨ: ਗੇਂਹੂਂ, ਰਾਈ, ਜੌ, ਮੱਕੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ; ਅਤੇ ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਸਨ—ਰੁੱਖੇ ਤੋਂ ਨਫ਼ੀਸ ਤੱਕ, ਲਾਲ ਤੋਂ ਕਾਲੇ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਤੋਂ ਚਿੱਟੇ ਤੱਕ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਨੰਤ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਕੀ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਬੀਜਾਂ?’ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਖੇਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।’ ਫਿਰ ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਉੱਗ ਸਕਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਬੀਜ ਸੁੱਕੀ ਜ਼ਮੀਨ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਨਮੀ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ, ਕੁਝ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੀਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਡੱਬੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਬੀਜ ਦੇ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਬੀਜ ਇਸ ਮਿੱਟੀ ਲਈ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਕੁਝ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਉੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਹਾਵਣਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਦਿਸਣਗੇ, ਤਦ ਵੀ ਕਟਾਈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।’ ਫਿਰ ਮੈਂ ਮੁੱਠੀਆਂ ਭਰ-ਭਰ ਕੇ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਬੀਜ ਛਿਟਕਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਕਾਲੇ ਪੰਛੀ ਉੱਪਰੋਂ ਥੱਲੇ ਝਪਟਦੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਬੀਜ ਚੁਗ ਲੈਂਦੇ; ਪਰ ਬਹੁਤਾ ਬੀਜ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉੱਗੇਗਾ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਫਿਰ ਖੇਤ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਨਜ਼ਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖਿਆ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਰੇਕ ਸੀ; ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰੇਕ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਖੇਤ ਸੁਚੱਜੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਹੈ।’ ਉਹ ਬੋਲਾ, ‘ਹਾਂ, ਵੇਖਦਾ ਰਹਿ।’ ਤਾਂ ਜਦ ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੇਕ ਚਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਉੱਚੇ ਫੁੱਲ ਉੱਗਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਘਾਹ-ਫੂਸ, ਕਾਂਟੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਇਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਫੇਰ ਵੇਖ।’ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੱਕੀ ਦਾ ਠੋਠ, ਅਤੇ ਘਾਹ-ਫੂਸ, ਕਾਂਟੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਇਰਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਰੇਕ ਕਰ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਕੱਠਾ ਢੇਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਨਾ ਉਸ ਨੂੰ, ਨਾ ਹੀ ਰੇਕ ਨੂੰ, ਰੇਕ ਕੀਤੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਉੱਪਰ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਹੋਰ ਰੇਕ ਦੀ ਹਿਲਚਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।’ ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ‘ਰੇਕ ਦੇ ਢੇਰ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖ।’ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰੇਕ ਦਾ ਹੱਥਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਢੇਰ ਹੇਠਾਂ ਸੀ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਤੂੰ ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਧੱਕ ਸਕਦਾ।’ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘ਨਹੀਂ; ਇਹ ਕੰਮ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।’ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਉ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰੇਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੈ। ਵੇਖੋ, ਢੇਰ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਥੱਲੇ ਝਾਂਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਸੁੰਦਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਧੱਕਣ ਲਈ, ਜਦਕਿ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸਵਰਗੀ ਮੁਕਟ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਿਖਾਇਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਸਵਰਗੀ ਮੁਕਟ ਰੇਕ ਦੇ ਡੰਡੇ ਤੋਂ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਜਦ ਢੇਰ ਹੇਠੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਮੁਕਟ ਦੇ ਉੱਤੇ ਤਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਦਿਸੇ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਢੇਰ ਘਟਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫੁੱਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਜੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖਿੜ ਉੱਠੇ।”

> “ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੁਪਨਾ ਅਡਵੈਂਟ ਹੇਰਾਲਡ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਸੰਬੰਧੀ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਝੁੰਡ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

> “ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਵੇਖੋ Joel 2:28–31; Acts 2:17–20। ਸੁਪਨੇ ਤਿੰਨ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਪਹਿਲਾਂ, ‘ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਦੇ ਕਾਰਨ।’ ਵੇਖੋ Ecclesiastes 5:3। ਦੂਜਾ, ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰਾਹੀਂ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਵੇਖੋ Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8। ਅਤੇ ਤੀਜਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਦਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੁਆਰਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਪਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਝੂਠੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਖਾ ਕੇ ਭਟਕਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾਣਗੇ।”

> “‘ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੋ; ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਬੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ।’ ਗਿਣਤੀ 12:6. ਯਾਕੂਬ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਬਚਨ ਕੀਤਾ।’ ਉਤਪੱਤੀ 31:2. ‘ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਲਾਬਾਨ ਅਰਾਮੀ ਕੋਲ ਆਇਆ।’ ਉਤਪੱਤੀ 31:24. ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਪੜ੍ਹੋ, [ਉਤਪੱਤੀ 37:5–9,] ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਰੁਚਿਕਰ ਕਹਾਣੀ। ‘ਗਿਬਓਨ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।’ 1 ਰਾਜਿਆਂ 3:5. ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਤਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੂਰਤੀ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਚਾਰ ਦਰਿੰਦੇ ਆਦਿ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਹੇਰੋਦੇਸ ਨੇ ਬਾਲਕ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਮਿਸਰ ਵੱਲ ਭੱਜ ਜਾਵੇ। ਮੱਤੀ 2:13.”

> “‘ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜਵਾਨ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣਗੇ।’ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:17।”

> “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਦਾਤ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇਤਨੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਠਹਿਰੇ। ਇਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।”

> “‘ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਰਸੂਲ, ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਨਬੀ; ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ; ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਚਰਵਾਹੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦਿੱਤੇ; ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਸੇਵਾ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੇਹ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਲਈ।’ ਅਫ਼ਸੀਆਂ 4:11, 12।”

> “‘ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰੇਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ ਤੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ,’ ਆਦਿ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 12:28. ‘ਨਬੂਅਤਾਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਨਾ ਜਾਣੋ।’ 1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 5:20. ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ: ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 13:1; 21:9; ਰੋਮੀਆਂ 7:6; 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 14:1, 24, 39. ਨਬੀ ਜਾਂ ਨਬੂਅਤਾਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਉਨੱਤੀ ਲਈ ਹਨ; ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚੋਂ ਐਸਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਉਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰੀਆਂ, ਪਾਸਬਾਨਾਂ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਝੂਠੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਇੰਨੇ ਬਹੁਤ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।’ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਨਕਲ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ਸਦਾ ਹੀ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਸੀਂ ਇਹ ਉਮੀਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਇਸ ਅਖੀਰਲੇ ਵੇਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਕਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਹ ਇਸੇ ਹੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਇਹ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਦੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਕਲ ਤਾਂ ਸਦਾ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਰਹੀ ਹੈ।”

> “ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਉਹ ਮਾਧਿਅਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੇ ਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਰਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ‘ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ’ ਦੇ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਗਿਣਿਆ ਹੈ। ਆਮੀਨ।”

> “ਉਪਰੋਕਤ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਾਂ ਅਤੇ ਪਾਠਕ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਾਂ।

> “ਡਬਲਿਊ. ਐਮ. ਮਿਲਰ,

> “ਲੋ ਹੈਮਪਟਨ, ਨਿਊ ਯਾਰਕ, 3 ਦਸੰਬਰ, 1847।” ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ, ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ, 1–6।

> “1. ‘ਸੰਦੂਕ’ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।

> “2. ‘ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਕੁੰਜੀ’ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਢੰਗ ਸੀ—ਵਚਨ ਦੀ ਵਚਨ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨੀ—ਅਰਥਾਤ, ਬਾਈਬਲ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਕੁੰਜੀ ਨਾਲ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ‘ਸੰਦੂਕ’ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਜਾਂ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।”

> “3. ‘ਹਰ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਹਰ ਅਕਾਰ ਦੇ’ ਉਹ ‘ਗਹਿਣੇ, ਹੀਰੇ ਆਦਿ,’ ਜੋ ‘ਪੇਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇੰਨੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ’ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, [Malachi 3:17,] ਜੋ ਸਭ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਹਾਲਤ ਅਤੇ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਗਮਨ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ-ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਰਜ ਲਈ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਡਟੇ ਹੋਏ ਦੇਖੇ ਗਏ। ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚਲਦਿਆਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਤੱਬ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਤੁਰਦਿਆਂ, ‘ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਪਰਤਾਈ,’ ਜਿਸ ਦਾ ਸਮਾਨ ਕੇਵਲ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, [Revelation 14:6,7,] ਮਾਨੋ ਹਵਾ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਮੰਤਰਣ, ‘ਆਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਹੈ,’ [Luke 14:17,] ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ।”

> “4. ‘ਲੋਕ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਵੱਧਦੇ-ਵੱਧਦੇ ਭੀੜ ਬਣ ਗਏ।’ ਜਦੋਂ ਆਗਮਨ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਜਾਗ੍ਰਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਨ; ਪਰ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਸਾਰਾ ਸਮਾਜ ਹੀ ਜਾਗ ਉਠਿਆ।

> “5. ਜਦੋਂ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਦੂਤ [ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:6–7] ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਘੜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ,’ ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਜੈਕਾਰਾ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਲੋਕ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਠੱਠਾ ਉਡਾਉਣ ਅਤੇ ਉਪਹਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰਿਆ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ 1844 ਦੀ ਪਤਝੜ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਖਰਾਅ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।”

> “ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰ ਲਓ: ਇਹ ਉਹੀ ਸਨ ਜੋ ਕਦੇ ‘ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਜੈਕਾਰਾ ਮਾਰਦੇ ਸਨ’ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੀ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ 1844 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਕਦੇ ਸੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸਨ; ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਆਗਮਨ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਬੈਠੇ।”

> “6. ਉਹ ‘ਜਾਲੀ ਰਤਨ ਅਤੇ ਖੋਟੇ ਸਿੱਕੇ’ ਜੋ ਅਸਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖਿਲਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਝੂਠੇ ਧਰਮ-ਪਰਿਵਰਤਿਤਾਂ, ਜਾਂ ‘ਪਰਾਏ ਬੱਚਿਆਂ,’ [Hosea 5:7] ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੋਂ 1844 ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋਇਆ।”

> “7. ‘ਮੈਲ ਅਤੇ ਕੁਰੜ-ਕਚਰਾ, ਰੇਤ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਰੱਦੀ-ਕੂੜਾ,’ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ 1844 ਦੀ ਪਤਝੜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਾਂਗਾ।

> “1. ਕੁਝ ‘ਚਰਵਾਹਿਆਂ’ ਵੱਲੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਧ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਰੁਖ, ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਲਵਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗੰਭੀਰ, ਹਿਰਦਾ-ਪਿਘਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਮੈਸਮਰਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ। ਜਾਰਜ ਸਟੋਰਸ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਰੁਖ ਅਪਣਾਇਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵੇਖੋ ਜੋ 1844 ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ Midnight-Cry ਵਿੱਚ ਛਪੀਆਂ। J. V. Himes ਨੇ 1845 ਦੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ Albany Conference ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਲਵਲ ਨੇ ਸੱਤ ਫੁੱਟ ਡੂੰਘਾ ਮੈਸਮਰਿਜ਼ਮ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ ਜੋ ਉੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਟਿੱਪਣੀ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣੀ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਭਾਗ ਲਿਆ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਚਲਵਲ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਾਰ ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਸਾਡੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਨਿੰਦਿਆ ਹੀ ਹੈ। 2. ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਯੋਗ। ਕਿਉਂਕਿ 2300 ਦਿਨ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਇਸ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਸੀਮਾ-ਚਿੰਨ੍ਹ’ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਆਗਮਨ-ਚਲਵਲ ਉੱਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਛਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। 3. ਆਤਮਵਾਦ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਖ਼ਿਆਲੀਪਣ ਅਤੇ ਅਤਿਸ਼ਯੋਕਤੀਆਂ ਸਮੇਤ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਇਹ ਚਾਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੌਤ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ‘ਛਿੱਲੀਆਂ’ ਅਤੇ ‘ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ-ਕਰਕਟ’ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਯੋਗ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਤਮਵਾਦ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਅੰਦਰ ਉਤਾਰ ਲਿਆ, ਸਾਡੇ ਪਿਛਲੇ ਆਗਮਨ-ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਤੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਗਮਨ ਚਲਵਲਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਹੀ ਆਤਮਵਾਦ ਦਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਫਲ ਸੀ। ਪਤਰਸ, ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਜੋ ‘ਨਾਸਕ ਕੂੜੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਗੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਿਆ,’ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।’ 4. S. S. Snow ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ‘Elijah the Prophet’ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ। ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਉਨਮੱਤ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੇ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਇਹ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਨਾਮ ਕਰ ਦੇਵੇ।”

> “ਗਲਤੀਆਂ ਦੀ ਇਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕਾਂ ਗੱਲਾਂ ਜੋੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 20:4, 7 ਦੇ ‘ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ’ ਨੂੰ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਮੰਨਣਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 7:4; 14:1 ਦੇ 144,000, ਉਹ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ‘ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ,’ ਕੰਮ-ਨਾ-ਕਰਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ, ਆਦਿ ਆਦਿ। ਇਹ ਗਲਤੀਆਂ ਇਤਨੀ ਉਦਯੋਗਪੂਰਵਕ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਝੁੰਡ ਉੱਤੇ ਇਤਨੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਥੋਪੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਅਸਲ ਹੀਰੇ ‘ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਓਝਲ’ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ—‘ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ,’ ਆਦਿ ਆਦਿ। ਯਸਾਯਾਹ 56:14 ਵੇਖੋ।”

> “ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਆਗਮਨ-ਸੰਬੰਧੀ ਪੱਤਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ‘Day-Dawn’ ਛੋਟੀ ਝੁੰਡ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਖਰੀ ਪੱਤਰ ਸੀ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਮਰਨ-ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਆਹਾਂ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ 1877 ਵੱਲ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੂਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ। ਹਾਏ! ਹਾਏ! ਅਚਰਜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਹਾਲਤ ਦੀ ਦੁਖਦਾਈ ਅਵਸਥਾ ਉੱਤੇ ‘ਬੈਠ ਕੇ ਰੋਇਆ।’”

> “8. ਪੇਟੀ ਉਸ ਆਗਮਨ-ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਰਾ ਮਿੱਲਰ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੱਤੀ 25:1–11। ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਾਂ, 1843; ਦੂਜਾ, ਠਹਿਰਾਉ ਦਾ ਸਮਾਂ; ਤੀਜਾ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ, ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, 1844; ਅਤੇ ਚੌਥਾ, ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ। ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ 1843 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਸੰਬੰਧੀ ਪੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਭਰਾ ਮਿੱਲਰ ਨੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇਹ ਸੁਰਿਲੀ ਵਿਵਸਥਾ ਜਾਂ ‘ਪੇਟੀ’ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕੂੜੇ-ਕਰਕਟ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਭਰਾ ਮਿੱਲਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਸੀ।”

> “9. ‘ਮੈਲ-ਬਰਸ਼’ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਸ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, [ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:9–12,] ਅਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਬਾਕੀ ਰਹੇ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਭੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਕਾਰਜ 1848 ਦੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ‘ਮੈਲ-ਬਰਸ਼’ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅੱਗੇ ਭੁੱਲਾਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਨਮੋਲ ਜਵਾਹਰ, ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਭੁੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਓਝਲ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਹੁਣ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ।”

> “ਹੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਭ ਸੰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਜੇ ਨਾ ਜਾਣ ਅਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕਰ ਲੈਣ। ਇਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਚੌਂਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖੋਗੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਸ ਝੁੰਡ ਨੂੰ, ਜੋ 1844 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਭਰੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ‘ਛੋਟਾ ਝੁੰਡ’ ‘ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਏਕਤਾ’ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਯਿਸੂ ਇਸ ਵੇਲੇ ‘ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਹੋਣ,’ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਵੇਗਾ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ‘ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਦਾਗ, ਜਾਂ ਸਲਵਟ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ’ ਪਾਏਗਾ। ‘ਜਿਸ ਦਾ ਸੂਪ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਖਲਿਹਾਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗੰਹੂੰ ਨੂੰ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ, ਆਦਿ।’ ਮੱਤੀ 3:12।”

> “10. ਦੂਜਾ ‘ਪੇਟਾਰਾ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਸੀ,’ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਖਰੇ ਹੋਏ ‘ਗਹਿਣੇ,’ ‘ਹੀਰੇ,’ ਅਤੇ ਸਿੱਕੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜੀਵੰਤ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਖਰੀ ਹੋਈ ਭੇੜ-ਝੁੰਡ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ—ਅਰਥਾਤ 144,000, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਕੀਮਤੀ ਹੀਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਜਿਤਨੇ ਵੀ ਛੋਟੇ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਅਣਦੇਖੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਇਸ ਦਿਨ ਛੱਡੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਗੇ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। [ਮਲਾਕੀ 3:16–18] ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਲੂਤ ਨੂੰ ਸੋਦੋਮ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਸੀ। ‘ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।’ ‘ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।’ ਵੇਖੋ ਰੋਮੀਆਂ 9:28।” James White, Footnotes to Brother Miller’s Dream.

Back to Articles