Article

# ਰੋਮ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਨੰਬਰ ਪੰਦਰਾਂ

ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ: ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਵਾਦ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 3, 2024

Formats

PDF
Word

ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਵਾਦ ਹੁਣ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ, ਮਹਾਦੂਤ ਮੀਖਾਏਲ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਉਤਰੇ, ਜੋ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਗਰ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ ਹੋਈਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੁਆਰਾ ਮੌਤ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਸੈਂਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਰੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਬੀ ਦਾਨੀਏਲ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਦੋ ਮਾਰੇ ਗਏ ਗਵਾਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਰੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੀ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਪਛਾਣਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਵਾਂਗ, ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਗੁਪਤ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਦੋ ਗਵਾਹ ਜਦੋਂ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਵਿਖਰੀ ਹੋਈ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਬੋਧ ਹੋਇਆ। ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਯੋਗ ਪੁਰਖ ਰੂਪਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਜਗਾਏ ਗਏ ਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਫਰਮਾਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਜੋਤਿ, ਜੋ ਲੁਕਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੋਹਰ-ਰਹਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਦੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ “ਪੁਕਾਰ” ਦੁਆਰਾ ਜਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਆਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਿਆ, ਤਦ ਜਗਾਏ ਗਏ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਛੇ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਦੋ ਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ, ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੀ ਸੱਤ ਵਾਰ ਦੀ ਛਿਟਕਾਅ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਮਹਾਦੂਤ ਮੀਖਾਏਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਗੁਪਤ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।

ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਇਸ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਾਗ ਪਏ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹੀ ਸਬੂਤ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1843 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਸੀ, ਦਰਅਸਲ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਜਣੇ ਜਗਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਜਗਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਜੋ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰੇਗਾ।

ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਆਪਣੀ ਸੰਪੂਰਨ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਬਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਖ ਤਦ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਖ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਈਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ, ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਾ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਪੜਾਅ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪ, ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਬਾਹਰੀ ਆੰਗਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਭੋਜਨ ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰੇ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰਖ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਤੀਜੀ ਪਰਖ ਵੀ ਪਾਰ ਕੀਤੀ—ਜੋ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਬਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਨਿਪੁਣਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ; ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸਭ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਸੀ। ਹੁਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਖੋਜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਯਾਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਉੱਤਮ ਪਾਇਆ। ਦਾਨੀਏਲ 1:17–20.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ ਪਰਖ ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪੁਰਸ਼ ਜਿਹੜੀ ਆਖਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਉਹ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ, ਆਇਤਾਂ ਅੱਠ ਅਤੇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ “ਸਿਰ” ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। “ਸਿਰ” ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ “ਸਿਰ” ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਤਾਰਾਂ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, “ਭੇਤ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ, ਵेश्यਾਵਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਘਿਣੌਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਾਂ।”

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਆਖਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ “ਸਿਰ” ਦੀ ਸਹੀ ਜਾਂ ਗਲਤ ਸਮਝ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਮਝ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦਾ “ਸਿਰ” ਦੋਹਾਂ ਲੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ “ਸਿਰ” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

> “ਜਗਤ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਫੁੱਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਾਂ ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ—ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।” Testimonies, volume 7, 182.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵੀਰ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ—ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਦਾ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪਰਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪਰਖ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿਰ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵੀਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਇਹ ਵਿਵਾਦ, ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪੂਰਵਚਿਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਸੀ। 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਵਿਵਾਦ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਚੌਦ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਐਂਟਿਓਕਸ ਏਪੀਫੇਨਸ ਸੀ ਜਾਂ ਪੈਗਨ ਰੋਮ।

ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਪਰਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਕਈ ਲੜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਖ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗੀ।

ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰਖ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਵਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਣਮੁੰਦਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਫਿਰ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਖਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ” ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ’ਤੇ ਆ ਕੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਪਰਖੇ ਜਾਣਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦੋ ਵਰਗ “ਪਰਖੇ” ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਹ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਪਰਖ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ “ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ” ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ “ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾਸ ਹੋਣਾ ਹੈ,” ਦੋਵੇਂ ਹੀ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ” ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ” ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ।

ਇਹ ਪਰਖ ਕਿ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਤਿਹਰੇ ਸੰਘ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਸੌਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ। ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦਾ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਬੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਕਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਕਿ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਿਹਰਾ ਸੰਘ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਸਮਝਣਾ ਹੈ ਕਿ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ, ਪਰੰਤੂ ਜਟਿਲ ਉਦਾਹਰਨ ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਬਾਰੇ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ। ਪੌਲੁਸ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ” ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ “ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ” ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਬਲ ਭਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦਾ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਅਜਿਹੇ ਅਨੇਕਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਜਗਰ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੈ। ਅਹਾਬ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਅਜਗਰ-ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਸ਼ਿਆ ਇਜ਼ੇਬਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਦੁਹਰੇ ਸਮੂਹ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਖ ਨਬੀ ਬਆਲ ਦੇ ਨਬੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਯਾਜਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਉਸ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਨਬੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਜਗਰ ਅਹਾਬ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ। ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਦੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ; ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਦਸ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ; ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਜ, ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਪੰਜਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰੂ ਘਾਵ ਲੱਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮੁੜ ਜੀ ਉੱਠ ਕੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੀ ਬਣਤਰ ਬਾਰੇ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜੋ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਬੰਧ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੇਦ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਭੇਦ ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਦਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਗੁਪਤ ਸੁਪਨਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ, ਜਿਵੇਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਦਰਜ ਕੀਤਾ, “ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ” ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਪਰਖ ਮੌਤ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਚਿਤ੍ਰਣ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਉਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਸਿਖਾਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।

ਰੋਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਿਸ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਹਰ ਪੰਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸੇ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਐਤਵਾਰ-ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚਲਹਿਤੀ ਹੁਣ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਉਸਦੀ ਆਮਦ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹੀ ਦਿਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਦਿਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਣਜਾਣ ਹਨ ਕਿ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਅੰਤਿਮ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਤੀਵਰ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਮੀਕਾਏਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਿਕ ਦਲ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੇ, ਪਰ ਉਸ ਸੈਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਲਈ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਨਬੂਵਤੀ ਕਾਰਜ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਬਣਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਨਬੂਵਤ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਰਤਮਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਘਟ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਪਛਾਣੇ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕਾਰਕ ਕਾਰਜਰਤ ਹਨ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਬੂਵਤੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਿ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਤੱਤ ਉਸ ਨਬੂਵਤੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

“ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਅਨੁਸਾਰ, ਐਡਵੈਂਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਬਾਰੇ ਉੱਠਿਆ ਹਰ ਇਕ ਵਿਵਾਦ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਸੀ, ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਮ ਬਾਰੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿਵਾਦ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਆਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਏਗਾ; ਜੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਰਾਹੇ ਉੱਠਣਗੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਾਣਣਗੇ, ਅਤੇ ਭੁੱਸ ਨੂੰ ਗੈਂਹੂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੀਂਦ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਗ ਉੱਠਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਨਮੋਲ ਜੋਤ ਆਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਖਤਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੋਤ ਸਾਨੂੰ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਲਗਨਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਤਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਜਾਂਚ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਭ ਪੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਸਹਿਤ, ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਅਧਾਰਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਭਾਵਾਂ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਆਸ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਭੈ ਸਹਿਤ ਦੇ ਸਕਣ।”

> “ਹਿਲਾਓ, ਹਿਲਾਓ, ਹਿਲਾਓ। ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ੇ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜੀਵੰਤ ਹਕੀਕਤ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਮੂਲ ਲੇਖ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਤਰਕ ਵਰਤਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾ ਦੇਈਏ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹੀ ਨਾ ਹੋਣ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸੱਚ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਹੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ, ਸਗੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗਹਿਨ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਨੂੰ ਵੀ ਸਹਾਰ ਸਕਣ। ਜਿਹੜਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਜੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਾਓ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਡਾ ਗੰਭੀਰ ਯਤਨ ਇਹ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰੀਏ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਗਾਏ, ਨਾ ਕਿ ਕੇਵਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਹੀ ਹੋਰ ਹਿੰਮਤ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ।”

> “ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬੌਧਿਕ ਉੱਨਤੀ ਭਾਵੇਂ ਜਿਹੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਨਾ ਸੋਚੇ ਕਿ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਖੋਜ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੋਕ ਵਜੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਰਣ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕੀਏ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੇਗਾ। ਸਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਝਲਕ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਰਾਹੀਂ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।” Testimonies. Volume 5, 708.

ਮਿਲਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੇ ਵਿਆਕਰਣ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸ਼ਬਦ “also” ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਵਿਆਕਰਣਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਚੌਦਵੀਂ ਆਇਤ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਰਿਆਹ ਸਿਮਿਥ ਨੇ ਵੀ ਬਿਲਕੁਲ ਇਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵਿਆਕਰਣਕ ਸਬੂਤ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਛੱਤੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ” ਉਹੀ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਜੋ ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਆਇਤ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਅੱਜ ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ “ਲੁੱਟੇਰੇ” ਹਨ, ਉਹ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਉਕਤੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਪੀੜਨਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਆਕਰਣ ਨੂੰ ਤੋੜਮਰੋੜ ਕੇ ਇਹ ਦਲੀਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ “old world” ਦਾ ਉਹ ਹਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦੀ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਨੁਛੇਦ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਗਈ ਵਿਆਕਰਣ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧਾਰਣਾ ਗਲਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਸ ਅਨੁਛੇਦ ਵਿੱਚ “old world” ਵਰਤਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ “old world” ਅਤੇ “new world” ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਭਿਵਿਆਕਤੀ ਨੂੰ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।

> “ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਾਹ ਅਪਣਾਉਣਗੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦਿਵਯ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।” The Great Controversy, 615.

ਵਿਆਕਰਣ ਅਨੁਸਾਰ “ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਗੇ” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਾਰ” ਅਤੇ “ਨਵੇਂ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਦੋਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਦੋਹਾਂ ਹੀ “ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ”; ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ ਵਿਆਕਰਣਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦੋਸ਼ਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਾਕ “ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਾਰ” ਨੂੰ ਬੀਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ “ਨਵੇਂ” ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਜੋਂ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਰੋਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਵਾਦ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਵਿੱਚ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਪਰਿਪੇਖ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਦੀ ਸਹੀ ਪਹਿਚਾਣ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। “ਲੁਟੇਰਿਆਂ” ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ 1843 ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ Spirit of Prophecy ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਕਸੌਟੀ ਲਈ ਜਾਗ ਉੱਠਣਗੇ, ਤਾਂ “ਲੁਟੇਰਿਆਂ” ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਅਤੇ Spirit of Prophecy ਉੱਤੇ ਅੰਤਿਮ ਹਮਲੇ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰੇਗਾ।

ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles