Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Nine

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਉਨੰਜਾਹਵਾਂ

The Mystery of God Revealed: Uniting Divinity and Humanity

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ: ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 21, 2024

Formats

PDF
Word

We have been considering the history represented in verse forty of Daniel chapter eleven. We are now addressing the internal line of history within the verse which represents the history of the Protestant horn of the earth beast. We are employing the joining of Ezekiel’s two sticks in chapter thirty-seven as the point of reference to identify the mystery of God, by Christ in joining His divinity with humanity when the third angel arrives. Line upon line, the message of the mystery of God that John identified as finishing during the sounding of the seventh trumpet, was specifically sent to Laodicea by the apostle Paul. Ezekiel, John and Paul’s testimony aligns with the same mystery of God that was represented in the message of Jones and Waggoner in 1888, which was the message to Laodicea.

ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਸ ਆਯਤ ਦੇ ਅੰਦਰਲੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੇਦ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਦੋਂ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਭੇਦ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਤੂਰ੍ਹੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਇਆ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੇਰੀ ਪੌਲੁਸ ਵੱਲੋਂ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ, ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉਸੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੇਦ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ 1888 ਵਿੱਚ ਜੋਨਸ ਅਤੇ ਵੈਗਨਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ।

> For I would that ye knew what great conflict I have for you, and for them at Laodicea, and for as many as have not seen my face in the flesh; That their hearts might be comforted, being knit together in love, and unto all riches of the full assurance of understanding, to the acknowledgment of the mystery of God, and of the Father, and of Christ; In whom are hid all the treasures of wisdom and knowledge. Colossians 2:1–3.

> ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਵਿੱਚ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਮੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਧੀਰਜ ਪਾਉਣ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੇਦ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤੀ ਹੋਵੇ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕੁਲੁੱਸੀਆਂ 2:1–3.

The work of atonement, of joining the two sticks of divinity and humanity began when the third angel arrived, but Paul is addressing the final and perfect fulfillment of the joining of the two sticks which is the mystery of God. He therefore identifies the message as the message to Laodicea that first arrived in 1856, and then was repeated in 1888, and then found its perfect fulfillment on September 11, 2001. Paul identifies the temple in a twofold nature, when he presented the mystery of God, which was to be finished in the sounding of the seventh trumpet. He divides that mystery into a head and a body.

ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਕੰਮ, ਅਰਥਾਤ ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲਾਠੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜਣ ਦਾ ਕਾਰਜ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ; ਪਰ ਪੌਲੁਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਲਾਠੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਨ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਦ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਲਈ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ 1856 ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਫਿਰ 1888 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਦ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ ਤੁਰਹੇ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਤਦ ਉਹ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦੋਹਰੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਭੇਦ ਨੂੰ ਇਕ ਸਿਰ ਅਤੇ ਇਕ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।

> And he is the head of the body, the church: who is the beginning, the firstborn from the dead; that in all things he might have the preeminence. For it pleased the Father that in him should all fulness dwell; And, having made peace through the blood of his cross, by him to reconcile all things unto himself; by him, I say, whether they be things in earth, or things in heaven. And you, that were sometime alienated and enemies in your mind by wicked works, yet now hath he reconciled In the body of his flesh through death, to present you holy and unblameable and unreproveable in his sight: If ye continue in the faith grounded and settled, and be not moved away from the hope of the gospel, which ye have heard, and which was preached to every creature which is under heaven; whereof I Paul am made a minister; Who now rejoice in my sufferings for you, and fill up that which is behind of the afflictions of Christ in my flesh for his body’s sake, which is the church: Whereof I am made a minister, according to the dispensation of God which is given to me for you, to fulfil the word of God. Colossians 1:18–25.

> ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਹ, ਅਰਥਾਤ ਕਲੀਸੀਆ, ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ; ਉਹੀ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੇਠਾ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਮਿਲੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਭਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਪੂਰਨਤਾ ਵੱਸੇ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਲੀਬ ਦੇ ਲਹੂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਾ ਕੇ, ਉਸੇ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਲਏ; ਹਾਂ, ਉਸੇ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੀਆਂ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਰਾਏ ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਾਪ ਕਰਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਅਦੋਸ਼ ਠਹਿਰਾਏ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਨੇਵਾਂ ਪੱਕੀਆਂ ਕਰਕੇ ਅਡੋਲ ਬਣੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਆਸ ਤੋਂ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਲੀ ਹਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਟਾਏ ਨਾ ਜਾਓ; ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ, ਪੌਲੁਸ, ਸੇਵਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਜੋ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀਆਂ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਘਾਟ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਲਈ, ਜੋ ਕਲੀਸੀਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਸ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਸੇਵਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂ। ਕੁਲੁੱਸੀਆਂ 1:18–25.

Christ is the head, which is to have preeminence in all things, and His church is the body. Together the head and the body represent the combination of divinity with humanity, and another important fact is also identified. The relation of the head and the body, is that the head is to have the preeminence over the body. With mankind, who were created in God’s image, the higher powers (the head), are to have rulership over the lower powers (the body.) Together they form one being, or in the terminology of the temple which John was to measure, they represent the holy place (humanity, the body), and the Most Holy Place (divinity, the head). How these two are joined together into “one stick”, or one body is the work of “at-One-ment.” Paul continues:

ਮਸੀਹ ਸੀਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇਹ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸੀਸ ਅਤੇ ਦੇਹ ਦੈਵੀਅਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤੱਥ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੀਸ ਅਤੇ ਦੇਹ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੀਸ ਨੂੰ ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਹੋਣੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਚੀ ਗਈ ਸੀ, ਉੱਚੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ (ਸੀਸ) ਨੂੰ ਹੇਠਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ (ਦੇਹ) ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਜੀਵ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਸ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਮਾਪਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ (ਮਨੁੱਖਤਾ, ਦੇਹ) ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ (ਦੈਵੀਅਤ, ਸੀਸ) ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ “ਇੱਕ ਸੋਟੀ” ਜਾਂ ਇੱਕ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ “at-One-ment” ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਪੌਲੁਸ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:

> Whereof I am made a minister, according to the dispensation of God which is given to me for you, to fulfil the word of God; Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory: Whom we preach, warning every man, and teaching every man in all wisdom; that we may present every man perfect in Christ Jesus: Whereunto I also labour, striving according to his working, which worketh in me mightily. Colossians 1:25–29.

> ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਸੇਵਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂ; ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਭੇਦ ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਸੰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਭੇਦ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਧਨ ਦੀ ਕਿਹੜੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ; ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰੀਏ; ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੱਦੋਜਹਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁਲੁੱਸੀਆਂ 1:25–29.

The perfection of the one hundred and forty-four thousand, which presents “every man perfect in Christ” is the “mystery of God,” which is the combination of divinity with humanity, or as Paul states it, is “Christ in” humanity “the hope of glory.” In the days of the sounding of the Seventh Trumpet that mystery is accomplished. When Ezekiel identifies that joining, he employs two sticks, one for the northern kingdom and one for the southern kingdom to identify the symbolic link, which represents the temple by the number “forty-six.” The stick of the symbolic link of “forty-six,” is to be joined with the symbolic link of “two hundred and twenty.”

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸੰਪੂਰਣਤਾ, ਜੋ “ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਣ” ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਦ” ਹੈ, ਜੋ ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੌਲੁਸ ਇਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ “ਮਸੀਹ … ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ।” ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭੇਦ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਉਸ ਜੋੜ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਲਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਕੜੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰੇ, ਜੋ “ਛਿਆਲੀ” ਗਿਣਤੀ ਰਾਹੀਂ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ। “ਛਿਆਲੀ” ਦੀ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਕੜੀ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜੀ ਨੂੰ “ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ” ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਕੜੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।

Two hundred and twenty is the symbol of divinity combined with humanity. From the publishing of the King James Bible in 1611, unto the first presentation of Miller’s message in 1831 and thereafter the publishing of the message in 1833 in the Vermont Telegraph, is two hundred and twenty years. Miller’s message was the formalization of the increase of knowledge that was derived from the Bible, when the book of Daniel was unsealed in 1798. At the beginning date of 1611, there was a divine document published and at the ending date of 1831 there was a human publication based upon the divine truth that was unsealed in 1798.

ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। 1611 ਵਿੱਚ ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1831 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1833 ਵਿੱਚ Vermont Telegraph ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੱਕ, ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੀ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ 1798 ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ। 1611 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ 1831 ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਤਾਰੀਖ਼ ਉੱਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਦਿਵਯ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।

Those three dates represent not only two hundred and twenty years, but also the structure of the Hebrew word “Truth”, which is created by combining the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet to create the word “Truth.” A divine publication at the beginning and a human publication at the ending, and 1798 represents an increase of knowledge which would manifest a class of wicked persons who rejected that knowledge, and thus represented the thirteenth letter, which is a symbol of rebellion. That link of two hundred and twenty years was established in the movement of the first angel, and the movement of the third angel provides a second witness.

ਉਹ ਤਿੰਨ ਤਾਰੀਖਾਂ ਕੇਵਲ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਸਗੋਂ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਬਣਤਰ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ “ਸੱਚਾਈ” ਸ਼ਬਦ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, ਅਤੇ 1798 ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਧੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅੱਖਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਉਹ ਸੰਬੰਧ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹੇਤ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹੇਤ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

In 1776, the divine document, the Declaration of Independence, was published and two hundred and twenty years later, in 1996, a human document The Time of the End magazine was published. The human document was derived from the increase of knowledge that was produced at the time of the end in 1989, which, as with 1798, produced a rebellion to the divine message represented by the Declaration of Independence. The increase of knowledge in 1996, identified the future for America as it loses the freedom and independence it had declared in 1776 at the soon coming Sunday law. This provides a second witness that the number two hundred and twenty represents the combination of divinity with humanity, and that second witness was set forth with the signature of “Truth,” and was represented by a first witness in the history of the first angel (the first), and the second witness in the history of the third angel (the last).

1776 ਵਿੱਚ, ਦਿਵਯ ਦਸਤਾਵੇਜ਼—ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ—ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1996 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ *The Time of the End* ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ, 1798 ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਦਿਵਯ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਬਗਾਵਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। 1996 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਲਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੇ 1776 ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਦਿਵਯਤਾ ਦੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ “Truth” ਦੇ ਹਸਤਾਖਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਗਵਾਹੀ (ਪਹਿਲਾ), ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ (ਆਖਰੀ) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

1776 also marked the beginning of a period that preceded the actual beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy. In that preparation period the signature of truth was once again identified by 1776, marking the beginning of the United States, and 1798 marking the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. In the middle of that beginning and ending history, 1789 marked the center letter as thirteen colonies ratified the Constitution. Each of the three dates represent the “speaking” of the United States; with the Declaration of Independence in 1776, the Constitution in 1789, and the Alien and Sedition Acts in 1798. That history represents twenty-two years, which is a tithe or a tenth of two hundred and twenty, so it also represents a symbol of the combination of Divinity with humanity.

1776 ਨੇ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਵਾਸਤਵਿਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ 1776 ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1798 ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤਕਾਲੀਨ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, 1789 ਨੇ ਕੇਂਦਰੀ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾਂ ਕਾਲੋਨੀਆਂ ਨੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ “ਬੋਲਣ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; 1776 ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨਾਲ, 1789 ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਐਲੀਅਨ ਅਤੇ ਸਡੀਸ਼ਨ ਐਕਟਸ ਨਾਲ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਈਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ, ਅਰਥਾਤ ਦਸ਼ਮਾਂਸ਼ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

Its representation is of the history of the earth beast who is portrayed as beginning as a lamb (divinity), and ending as a dragon (humanity). 1776 begins with the Declaration of Independence marking divinity and the Alien and Sedition Acts represent humanity, and in those twenty-two years that preceded the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, the transition from the lamb to the dragon is typified.

ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਚਿੱਤਰਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਮਨੇ (ਦੈਵਿਕਤਾ) ਵਜੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਜਗਰ (ਮਨੁੱਖਤਾ) ਵਜੋਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। 1776 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੈਵਿਕਤਾ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ Alien and Sedition Acts ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਈ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਨ, ਮੇਮਨੇ ਤੋਂ ਅਜਗਰ ਵੱਲ ਦਾ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

The beginning of the twenty-five hundred and twenty years of judgment against the southern kingdom of Judah, is connected with the beginning of the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen. The trampling down of the sanctuary and host in Judah began in 677 BC, and the twenty-three hundred year prophecy began two hundred and twenty years later in 457 BC. The stick of the southern kingdom of Judah is linked with the symbol of forty-six to the northern kingdom, and also linked to the twenty-three hundred years by the link of two-hundred and twenty.

ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਆਂ ਦੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ, ਆਯਤ ਚੌਦ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੇਈ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਯਹੂਦਾਹ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 677 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਤੇਈ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਬਾਅਦ 457 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੀ ਲਾਠੀ, ਛਿਆਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰਾਹੀਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਦੀ ਕੜੀ ਰਾਹੀਂ ਤੇਈ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।

Paul claimed to be the minister of the dispensation of God, and then defined the dispensation he was a minister of as the mystery of God, which is Christ in you the hope of glory. He further addresses this truth when writing to Timothy.

ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਸੇਵਕ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੇਦ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਹੈ—ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ। ਉਹ ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖਦੇ ਹੋਏ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵੀ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifest in the flesh, justified in the Spirit, seen of angels, preached unto the Gentiles, believed on in the world, received up into glory. 1 Timothy 3:16.

> ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਭਗਤੀ ਦਾ ਭੇਦ ਮਹਾਨ ਹੈ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਸਿਆ, ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ। 1 ਤਿਮੋਥਿਉਸ 3:16.

Paul here says that the mystery of godliness is God manifest in the flesh. God is the Head, and the flesh is the body. The mystery of godliness is Christ in the believer, it is the joining of divinity with humanity. Paul also uses the metaphor of marriage as did Hosea.

ਇੱਥੇ ਪੌਲੁਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਤੀ ਦਾ ਭੇਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਿਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਹ ਸਰੀਰ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਦਾ ਭੇਦ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਹੈ; ਇਹ ਦਿਵਯਤਾ ਦਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੈ। ਪੌਲੁਸ ਹੋਸ਼ੇਆ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਉਪਮਾ ਵੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।

> For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Ephesians 5:30–32.

> ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਮਾਸ ਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਮਾਸ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਇਕ ਮਹਾਨ ਭੇਤ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। ਅਫ਼ਸੀਆਂ 5:30–32.

In chapter thirty-seven, when Ezekiel identifies the covenant of the last days, which is the renewed covenant with those identified as the one hundred and forty-four thousand, he provides an illustration of the joining of two sticks. Those two sticks, line upon line, include Hosea and Paul’s marriage metaphor. When they were joined together, they were to be no more two nations, but one nation, forever.

ਸੈਂਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਸ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਵਾਚਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮੂਲਕ ਤਸਵੀਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਹੋਸ਼ੇਆ ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਵਿਆਹ-ਰੂਪਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਠੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤਦ ਉਹ ਹੁਣ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਨਾ ਰਹਿਣ, ਪਰ ਸਦਾ ਲਈ ਇੱਕ ਹੀ ਕੌਮ ਹੋਣੀਆਂ ਸਨ।

> And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. Ezekiel 37:22, 23.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੀ ਕੌਮ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਤੋਂ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਫਿਰ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਣਗੇ। ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਆਪਣੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਅਪਰਾਧ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸ-ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਚਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ; ਤਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:22, 23.

The joining together of Ezekiel identifies when they are no more divided, nor do they sin any longer, when they are cleansed, and when God is their only God, and they have only one king. On October 22, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple to “cleanse” His people. He came to receive a kingdom, whose people according to Peter were then to be a kingdom of priests and kings. On that date the bridegroom also came to the marriage, which is the mystery Paul and Hosea identify, which represents the combination of divinity with humanity. John identifies that the mystery, which Paul identifies as “Christ in you, the hope of glory,” would be finished in the days of the sounding of the seventh angel.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਇਹ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਇਹ ਪਛਾਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਹੋਰ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਨਾਹ ਹੀ ਉਹ ਹੁਣ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 22 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ ਅਚਾਨਕ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਸ਼ੁੱਧ” ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਲੋਕ, ਪਤਰਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੋਣੇ ਸਨ। ਉਸੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਦੂਲ੍ਹਾ ਵੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਇਆ, ਜੋ ਉਹ ਭੇਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਹੋਸ਼ੇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਦਿਵਯਤਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਇਹ ਪਛਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭੇਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ “ਮਸੀਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਦੀ ਤੂਰ ਦੇ ਨਾਦ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> ਪਰ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਰਹੀ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗੇਗਾ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 10:7.

The seventh angel is the third woe, which arrived on September 11, 2001. The seventh angel began to sound when the third angel arrived in the history of 1844, and onward, but the rebellion of 1863 prevented the work from being finished. The third angel arrived and the seventh trumpet began to sound again on September 11, 2001, and this time the “mystery of God” is to be “finished.” That “mystery” is the combination of divinity with humanity, which produces the one hundred and forty-four thousand, who then become God’s ensign and army. For this reason, chapter thirty-seven of Ezekiel, begins with Ezekiel being taken to a valley of dead dry bones. Those bones represent Laodicean Adventism on September 11, 2001, and for this reason Paul addresses his gospel of the mystery of God to the Laodiceans.

ਸੱਤਵਾਂ ਦੂਤ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਹੈ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਈ। ਜਦੋਂ 1844 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਤਦੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਫੂੰਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੇ ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ ਅਤੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸੱਤਵੀਂ ਤੂਰ੍ਹੀ ਨੇ ਮੁੜ ਵੱਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਦ” “ਸਮਾਪਤ” ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਉਹ “ਭੇਦ” ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦਾ ਸੈਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੱਡੀਆਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਲਾਉਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਪੌਲੁਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੇਦ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਲਾਉਦਿਕੀਆਈਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> For I would that ye knew what great conflict I have for you, and for them at Laodicea, and for as many as have not seen my face in the flesh; That their hearts might be comforted, being knit together in love, and unto all riches of the full assurance of understanding, to the acknowledgment of the mystery of God, and of the Father, and of Christ; In whom are hid all the treasures of wisdom and knowledge. Colossians 2:1–3.

> ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੈ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਧੀਰਜ ਪਾਉਣ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਗੂੰਥੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੇਦ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤੀ ਕਰਨ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕੁਲੁੱਸੀਆਂ 2:1–3.

This is also the description Sister White associates with the dead dry bones of Ezekiel.

ਇਹ ਵੀ ਉਹੀ ਵਰਣਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।

> “But not only does this simile of the dry bones apply to the world, but also to those who have been blessed with great light; for they also are like the skeletons of the valley. They have the form of men, the framework of the body; but they have not spiritual life. But the parable does not leave the dry bones merely knit together into the forms of men; for it is not enough that there is symmetry of limb and feature. The breath of life must vivify the bodies, that they may stand upright, and spring into activity. These bones represent the house of Israel, the church of God, and the hope of the church is the vivifying influence of the Holy Spirit. The Lord must breathe upon the dry bones, that they may live.

> “ਪਰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਉਪਮਾ ਕੇਵਲ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ ਦੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੀ ਘਾਟੀ ਦੇ ਡਾਂਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਦੇਹ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਜੋੜ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੇਵਲ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰੂਪਤਾ ਹੋਵੇ। ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਸਕਣ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣ। ਇਹ ਹੱਡੀਆਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਆਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਹ ਫੂਕਣਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠਣ।

> “The Spirit of God, with its vivifying power, must be in every human agent, that every spiritual muscle and sinew may be in exercise. Without the Holy Spirit, without the breath of God, there is torpidity of conscience, loss of spiritual life. Many who are without spiritual life have their names on the church records, but they are not written in the Lamb’s book of life. They may be joined to the church, but they are not united to the Lord. They may be diligent in the performance of a certain set of duties, and may be regarded as living men; but many are among those who have ‘a name that thou livest, and art dead.’

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਆਪਣੀ ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਇਕ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਧਨ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਆਤਮਿਕ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਨਸ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਰਹੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸੁਸਤਤਾ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਖੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਏਕਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਤੱਬ-ਸਮੂਹ ਦੇ ਨਿਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਲਗਨਸ਼ੀਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਮਨੁੱਖ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ‘ਨਾਮ ਤਾਂ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੁਰਦਾ ਹੈਂ।’”

> “Unless there is genuine conversion of the soul to God; unless the vital breath of God quickens the soul to spiritual life; unless the professors of truth are actuated by heaven-born principle, they are not born of the incorruptible seed which liveth and abideth forever. Unless they trust in the righteousness of Christ as their only security; unless they copy His character, labor in His spirit, they are naked, they have not on the robe of His righteousness. The dead are often made to pass for the living; for those who are working out what they term salvation after their own ideas, have not God working in them to will and to do of His good pleasure.

> “ਜਦ ਤੱਕ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਸੱਚਾ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਸ਼ਵਾਸ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਲਈ ਜੀਵੰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਜਦ ਤੱਕ ਸੱਚ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਵਰਗ-ਜੰਮੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਉਸ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਬੀਜ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਸਦਾ ਜੀਊਂਦਾ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਇਕੱਲੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਜੋਂ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦੀ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨੰਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦਾ ਚੋਗਾ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ। ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਧਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਭਲੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਹਣ ਅਤੇ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।”

> “This class is well represented by the valley of dry bones Ezekiel saw in vision.” Review and Herald, January 17, 1893.

> “ਇਸ ਵਰਗ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਯੋਗ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਉਸ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।” Review and Herald, January 17, 1893.

The Laodicean message was first presented to Adventism in 1856, the very year the Lord opened up the advancing light of the “seven times” of Leviticus chapter twenty-six. The message of 1856, consisting of an internal message calling for repentance, and an external message of prophecy, was rejected in 1863. The Laodicean message of the mystery of “Christ in you, the hope of glory”, was repeated in 1888 by Elders Jones and Waggoner, and that message was also identified as the message to Laodicea by Sister White.

ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1856 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਸਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਛੱਬੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। 1856 ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤੋਬਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸੀ, 1863 ਵਿੱਚ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। “ਮਸੀਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ” ਦੇ ਭੇਦ ਦਾ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਸੰਦੇਸ਼ 1888 ਵਿੱਚ ਐਲਡਰਜ਼ ਜੋਨਜ਼ ਅਤੇ ਵੈਗਨਰ ਦੁਆਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੁਆਰਾ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ।

Line upon line, Ezekiel chapter thirty-seven begins with Ezekiel being spiritually conveyed to September 11, 2001, where he is given a view of Laodicean Adventism, who are dead in sins and trespasses. He is told to give two distinct prophetic messages. The first produces a joining together, but the bodies are still dead. The second prophecy calls for the message of the “four winds” to breathe life into the bones. The message of the four winds is the sealing message of the one hundred and forty-four thousand which identifies four angels holding the four winds. Sister White identifies those four winds as an “angry horse”, seeking to break loose, for it is being restrained. The angry horse of Islam is seeking to break loose and bring death and destruction in its path, as it did on September 11, 2001, and it will be released again at the soon coming Sunday law.

ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੱਕ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਸੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵਿਲੱਖਣ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਇੱਕ ਇਕੱਠ ਹੋਣਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਰੀਰ ਅਜੇ ਵੀ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ “ਚਾਰ ਪਵਨਾਂ” ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਫੂਕਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਪਵਨਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਵਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਪਵਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਇੱਕ “ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਘੋੜੇ” ਵਜੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਛੁੱਟ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਘੋੜਾ ਛੁੱਟ ਨਿਕਲਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਉਹ ਫਿਰ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

That message brings the dead bodies into a unified army that is standing upon its feet. That unified army is brought to its feet in response to the message of the seventh angel, for in the days of the sounding of the seventh angel, the mystery of the one hundred and forty-four thousand’s marriage with Christ will be accomplished.

ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਮੁਰਦਾ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕਜੁੱਟ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕਜੁੱਟ ਸੈਨਾ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਦੀ ਤੂਰ੍ਹੀ ਵੱਜਣ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦਾ ਭੇਦ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

Then Ezekiel is shown the joining of two sticks that become one nation. Those two sticks are the northern kingdom of Israel, and the southern kingdom of Judah, which are joined together as one nation at the conclusion of their mutual scattering periods of twenty-five hundred and twenty years. Their mutual conclusion produces a spiritual temple, represented by the forty-six years at the beginning and at the ending of the mutual scattering times.

ਫਿਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਜਾਣ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਰਸਪਰ ਛਿਤਰਾਉ ਦੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਜੋਂ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਪਰਸਪਰ ਸਮਾਪਨ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਮੰਦਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਪਰਸਪਰ ਛਿਤਰਾਉ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “‘And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper. 2 Chronicles 20:20.’

> “‘ਅਤੇ ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਤੜਕੇ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਤਕੋਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਪਏ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਯਹੋਸ਼ਾਫਾਤ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, ਹੇ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਵਸਨੀਕੋ, ਮੇਰੀ ਸੁਣੋ; ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਡੋਲ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਵੋਗੇ; ਉਸ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰੱਥ ਹੋਵੋਗੇ। 2 ਇਤਿਹਾਸ 20:20।’”

> ““Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.’

> “‘ਆਪਣੇ ਯਹੋਵਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ; ਉਸ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਹੋਵੋਗੇ।’”

> “Isaiah 8:20. ‘To the law and to the testimony; if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’

> “ਯਸਾਯਾਹ 8:20. ‘ਵਿਉਂਤ ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਵੱਲ; ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੋਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।’”

> “Two texts are here set before God’s people: two conditions for success. The law spoken by Jehovah himself, and the spirit of prophecy, are the two sources of wisdom to guide His people in every experience. Deuteronomy 4:6. ‘This is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, who shall say, Surely this great nation is a wise and understanding people.’

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਥੇ ਦੋ ਲਿਖਤਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ: ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਦੋ ਸ਼ਰਤਾਂ। ਉਹ ਵਿਵਸਥਾ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਆਪ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ—ਇਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦੋ ਸਰੋਤ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨ। ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 4:6. ‘ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝ ਹੋਵੇਗੀ ਕੌਮਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਹਿਣਗੀਆਂ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਕੌਮ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੈ।’”

> “The law of God and the Spirit of Prophecy go hand in hand to guide and counsel the church, and whenever the church has recognized this by obeying His law, the spirit of prophecy has been sent to guide her in the way of truth.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਕੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਤਦ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਭੇਜੀ ਗਈ ਹੈ। ”

> “Revelation 12:17. ‘And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’ This prophecy points out clearly that the remnant church will acknowledge God in His law and will have the prophetic gift. Obedience to the law of God, and the spirit of prophecy has always distinguished the true people of God, and the test is usually given on present manifestations.

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 12:17। ‘ਅਤੇ ਅਜਗਰ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।’ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈ ਕਲੀਸਿਆ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਿਤਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਦਾ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰੀਖਿਆ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।”

> “In Jeremiah’s day the people had no question about the message of Moses, Elijah, or Elisha, but they did question and put aside the message sent of God to Jeremiah until its force and power was wasted and there was no remedy but for God to carry them away into captivity.

> ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੂਸਾ, ਇਲਿਆਹ, ਜਾਂ ਇਲਿਸ਼ਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸੰਦੇਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੰਧੁਆਈ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਨਾ ਰਿਹਾ।

> “Likewise in the days of Christ the people had learned that Jeremiah’s message was true, and they persuaded themselves to believe that if they had lived in the days of their fathers they would have accepted his message, but at the same time they were rejecting Christ’s message, of whom all the prophets had written.

> “ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਿੱਖ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੱਚਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾ ਲਿਆ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ; ਪਰ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ।”

> “As the third angel’s message arose in the world, which is to reveal the law of God to the church in its fullness and power, the prophetic gift was also immediately restored. This gift has acted a very prominent part in the development and carrying forward of this message.

> “ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਠਿਆ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਰਦਾਨ ਨੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।”

> “As differences of opinion have arisen in reference to interpretations of Scriptures and methods of labor, calculated to unsettle the faith of believers in the message and lead to disunion in the work, the spirit of prophecy has always thrown light on the situation. It has always brought union of thought and harmony of action to the body of believers. In every crisis that has arisen in the development of the message and the growth of the work, those who have stood firmly by the law of God and the light of the Spirit of prophecy have triumphed and the work has prospered in their hands.” Loma Linda Messages, 34.

> “ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਡਗਮਗਾ ਦੇਣ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਦਾ ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਉੱਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਸਦਾ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਸੁਰਤਾਲ ਲਿਆਂਦੀ ਹੈ। ਸੁਨੇਹੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਵਾਧੀ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਸੰਕਟ ਉੱਠਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦ੍ਰਿੜ਼ਤਾ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੇਤੂ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲਿਆ-ਫੂਲਿਆ ਹੈ।” Loma Linda Messages, 34.

Back to Articles