Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਚੌਂਤੀਵਾਂ

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ: 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਸੰਨ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 13, 2024

Formats

PDF
Word

11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਅਵਧੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਟੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

> ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਇਸ ਕਹਾਵਤ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਕਹਾਵਤ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣਗੇ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖੋ, ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 12:23.

ਉਸ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਤੱਕ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿਖੇ ਪਹਿਲੀ ਬਗਾਵਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ ਉਤਰਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਬਗਾਵਤ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਬਗਾਵਤ ਨੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੂਜੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ-ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਹਾਰੋਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੂਜੀ ਬਗਾਵਤ ਤੱਕ ਦੀ ਲਾਈਨ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਗੱਲ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਲੀਬ ਤੱਕ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਤੀਫ਼ਨ ਦੀ ਪੱਥਰਵਾਹੀ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ। ਲਕੀਰ ਉੱਤੇ ਲਕੀਰ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰ ਬਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਬੋਲਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪ ਜੀਊਂਦੇ ਸਨ।

> “ਪੁਰਾਤਨ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੱਧ ਬੋਲਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੈ। ‘ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਨਮੂਨੇ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਰੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪੁੱਜੇ ਹਨ।’ 1 Corinthians 10:11. ‘ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਵੀ ਝਾਤ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।’ 1 Peter 1:12....”

> “ਬਾਈਬਲ ਨੇ ਇਸ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।” Selected Messages, book 3, 338, 339.

“ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ” ਪਤਰਸ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ “ਸਭ,” ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਪਰ “ਸਭ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਕਾਰਵਾਈਆਂ,” “ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ” “ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਦੀ “ਕਲੀਸਿਆ” ਦੀ “ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ” ਵਿੱਚ। ਸੀਲ ਕਰਨ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪੁਸਤਕਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੂਰਕ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਹੈ। ਜੋ ਪੁਸਤਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਦੂਤ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ‘ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਰੱਖ, ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕਰ ਦੇ।’ ਦਾਨੀਏਲ 12:4।” ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, 585.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ “ਉਹ ਭਾਗ ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ,” ਜਿਸ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਹਨ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ, ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦਕਲ, ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ, ਆਇਤਾਂ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਚੌਦ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ, ਸਵਰਗੀ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ, ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਆਇਤ 40 ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੇ ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਹੁਣ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਗੇਡਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਇਤ 40 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਇਤ 40 ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਦੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, 1798 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ।

“ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪੁਸਤਕਾਂ” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਆ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ”, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ “ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ”, ਅਤੇ “ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਲਿਆਉਣਾ। ਇੱਕ ਸੌ ਚੁੰਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮੋਹਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਸ ਰੇਖਾ ਦੇ ਉੱਪਰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅੱਧਿਆਇ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਆਯਤਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਚਾਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਤਰੂਆਂ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਦਰਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਦੇ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਰਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉੱਤੇ ਦਿਵਤਾ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਣ ਵਾਲੀ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, 2001 ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਵੱਲੋਂ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ 1798 ਦੇ ਐਲੀਅਨ ਐਂਡ ਸੇਡੀਸ਼ਨ ਐਕਟਸ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਤੇਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਵੱਲੋਂ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। 1798 ਦੇ ਐਲੀਅਨ ਐਂਡ ਸੇਡੀਸ਼ਨ ਐਕਟਸ ਉਸ ਰੇਖਾ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ 1776 ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਦੇ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪੱਤਰ ਦੇ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਧੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, 1789 ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਨੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਲਈ ਬੋਲਿਆ।

1776 ਦੀ ਬੋਲਚਾਲ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਦੀ ਬੋਲਚਾਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਲੀਅਨ ਐਂਡ ਸੇਡੀਸ਼ਨ ਐਕਟਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹੋਰ ਬੋਲਚਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ 1789 ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਠਾਰਾਂ, ਆਇਤਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਤੱਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਉਂਦੀ ਹੋਈ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਆਇਤ ਚਾਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦਿਵਿਆ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਦੂਤ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਤਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੂਤ ਉਤਰਾ ਸੀ, ਉਹ “ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼, ਮਸੀਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਨ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ 1776, 1789 ਅਤੇ 1798 ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਬੋਲਿਆ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਉਹ ਆਵਾਜ਼, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਛਾ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਇੱਥੇ ਉੱਪਰ ਆਓ। ਅਤੇ ਉਹ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਏ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:11, 12.

ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ (ਮਸੀਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼) ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਨਾਸਤਿਕ ਅਜਗਰ ਨੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘਾਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੁੱਦੇ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਗਲੀ ਆਵਾਜ਼ ‘ਤੇ, ਜੋ 1798 ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਸੰਵਿਧਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਟਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। 1776, 1789 ਅਤੇ 1798 ਦੇ ਤਿੰਨੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਵਯ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001, ਜੁਲਾਈ 2023, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001, 7 ਅਕਤੂਬਰ, 2023 ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ, ਜੋ ਤੀਜਾ ਹਾਏ ਹੈ, “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਦੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਆ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। 2023 ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੇ ਗੁਪਤ ਮੂਰਤੀ-ਸੁਪਨੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਇੱਕ ਭੇਦ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਉਹੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗੀ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚੁਣਿਆ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਆਹਾਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਰੂਪਤਾ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ—ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਇਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਛੇ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗੀ ਮੰਨੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਣਾ ਚੁਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਨੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਛੇ, ਪਦ ਛਿਆਸਠ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਾ ਚੱਲੇ।

ਉਸ ਪੰਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇੱਕ ਕੂੰਡੀ” ਜਾਂ “ਇੱਕ ਮੋੜ ਦਾ ਬਿੰਦੂ”। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸਵਰਗੀ ਮੰਨਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਖਾਣਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ ਅਧਿਆਇ ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਧਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਧੀ, 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੋਰ ਵੀ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਹ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੂਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਅਤੇ ਖਾ ਜਾ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਕੌੜਾ ਕਰੇਗੀ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 10:9।

ਉਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਸੁਨੇਹੇ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਉਹ ਖਾਏਗਾ, ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਚਿੱਤਰਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਕੌੜੇ-ਮਿੱਠੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ। ਪਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਜਾਣਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਜਾਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਵੱਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੌੜੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਧੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ “ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ” ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

> ਮੈਂ ਠੱਠੇ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੈਠਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਿਆ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮਿਕ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:17.

ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਉਹ ਨਿੱਕੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਈ, ਤਦ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਗੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਸੁਣਣਗੇ।

> ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ ਉਹ ਖਾ; ਇਸ ਪੁਸਤਕ-ਪਤ੍ਰ ਨੂੰ ਖਾ, ਅਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨਾਲ ਬੋਲ.... ਪਰ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਘਰਾਣਾ ਤੇਰੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਸਾਰਾ ਘਰਾਣਾ ਢਿੱਠ ਅਤੇ ਕਠੋਰ-ਦਿਲ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 3:1, 7.

ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਘਰੇਲੂ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਰੋਟੀ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਰਗ ਜੋ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ ਤੁਰਿਆ; ਅਤੇ ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਇਹ ਘਟਨਾ ਅਧਿਆਇ SIX, ਆਯਤ SIXTY-SIX ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਖਾਣਾ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰਣ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦਾ ਸਖ਼ਤ-ਦਿਲ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਿਆਣੀਆਂ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦਾ ਠੱਠਾ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਯੋਗ ਪੁਰਖਾਂ ਦਾ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇ।

ਯੂਹੰਨਾ ਅਧਿਆਇ ਛੇ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣਾ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਹੈ। ਮਾਸ ਖਾਣ ਅਤੇ ਲਹੂ ਪੀਣ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। “ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਖਾਂਦੇ ਹੋ,” ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਾਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਛੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਉਸੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣ ਗਏ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਾਧਾ। ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣ ਗਏ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਵਰਗ ਜੋ ਮੁੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ ਤੁਰਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਮੂਰਤ। ਯੂਹੰਨਾ ਅਧਿਆਇ ਛੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨਾਲ “ਗਲੀਲ” ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ “ਕਬਜ਼ਾ” ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ ਮੋੜ ਦੇ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਆਹਾਰ ਵੱਲ ਮੁੜਣਗੇ ਜਾਂ ਬਾਬਲ ਦੇ ਆਹਾਰ ਵੱਲ? ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਮੋੜ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂਆਂ ਤੇ ਹੀ ਮਸੀਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਰਸੇ ਲਈ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 2001 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਉਤਰ ਆਉਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ।

> “ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਾਠ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹੀ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਸਦਾ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਅੱਜ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਤਦ ਤੋਂ ਸਦਾ ਦਿੱਸਦਾ ਆਇਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਆਦਮ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> “ਅਜਿਹੇ ਕਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮੋੜ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਕਟ ਆ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਇਸਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਪਤਨ ਅਤੇ ਨਾਸ ਅਨੁਸਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਉਸ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੱਕ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਅਦਭੁੱਤ ਚਾਲ ਚਲਣਗੀਆਂ।” Bible Echo, August 26, 1895.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਦਾ ਹੀ ਅਤੀਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਉਹੀ ਰੇਖਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ। ਕੁਝ “ਮੋੜ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂ” (ਗਲੀਲ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ “ਸੰਕਟ-ਘੜੀਆਂ” ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ “ਮੋੜ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂਆਂ” ਉੱਤੇ “ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚਾਨਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸੀਲ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੋ ਚਾਨਣ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਸੰਕਟ-ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਜੇ ਉਹ ਚਾਨਣ “ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਪਤਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਨਾਸ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।” ਉਹ ਚਾਨਣ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਨਣ ਜੋ ਉਸ ਮੋੜ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੂਜੇ ਇਮਤਿਹਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਮਤਿਹਾਨ ਜੋ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਦੀ ਆਹਾਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਦੇ ਪਦ ਇੱਕ ਵਿੱਚ, ਯਹੂਦਾ ਹੁਣੇ ਹੀ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਫਿਰ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜ ਬਣਿਆ। ਇਹ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋੜ ਦਾ ਬਿੰਦੂ ਸੀ; ਇਹ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸੰਕਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਤਦ ਇੱਕ ਆਹਾਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਯੋਗ ਪੁਰਸ਼ ਇਸ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੜ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕੀਤੀ। ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਇੱਕ ਭੇਤ ਬਾਰੇ ਪਰਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।

ਪਰੀਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਐਸੀ ਮੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੇ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਅਤੇ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਦੇ ਉਹੀ ਰਾਜ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ “ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ” ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ।

ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਹਾਨ ਪਰੀਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਗਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਪਰੀਖਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੰਘਣਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮੋਹਰ-ਲਗਾਉਣ-ਪਰੀਖਿਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਵਰਗ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਵਰਗ ਨੂੰ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਸੱਚਾਈ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੋੜ ਦਾ ਬਿੰਦੂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।

ਉਹ ਭੋਜਨ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਠਾਰਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ “line upon line” ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਭੇਦੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਨੂੰ “ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ।” ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਬਣਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੇਵਲ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੇਖੀ ਜਾਣੀ ਸੀ ਜੋ “ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ” ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਫਿਰ ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਜੋ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਕੇਵਲ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਾਰ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਹੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅੱਠ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਝ ਪਸ਼ੂ-ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਬਣਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਜਾਨਵਰ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਮੂਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇਗਾ ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਠਵੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦੇ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ, 2023 ਦੀ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਜੋ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

2023 ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਭੇਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਦੋਂ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।

11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉੱਥੋਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਅਵਧੀ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਤੀਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੱਕ ਦੀ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਅਵਧੀ, ਜੋ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਵਿੱਚ 3 ਨਵੰਬਰ, 2020 ਦਾ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ 6 ਜਨਵਰੀ, 2021 ਦਾ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਨੰਦ ਮਨਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰ ਭੇਜਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ; ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੁਲਾਈ, 2023 ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੁਣਾਉਣੀ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “ਖੇਬਾਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਇੱਕ ਬਵੰਡਰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਂਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ, ‘ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਖਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਚਮਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਅੰਬਰ ਦੇ ਰੰਗ ਵਰਗੀ ਦਿੱਖ ਨਿਕਲਦੀ ਸੀ।’ ਕਈ ਪਹੀਏ, ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਚਾਰ ਜੀਵੰਤ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ‘ਇੱਕ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਨੀਲਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਦਿੱਖ ਵਰਗੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਉਸ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ ਉੱਤੇ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਦਿੱਖ ਵਰਗੀ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ।’ ‘ਅਤੇ ਕਰੂਬੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਹੇਠ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿਸਦਾ ਸੀ।’ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 1:4, 26; 10:8. ਪਹੀਏ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਇਤਨੇ ਜਟਿਲ ਸਨ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜਾਪਦੇ ਸਨ; ਪਰ ਉਹ ਪੂਰਨ ਸੁਰਮੇਲ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਸਨ। ਸਵਰਗੀ ਪ੍ਰਾਣੀ, ਜੋ ਕਰੂਬੀਆਂ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਹੇਠਲੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲੇ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹੀਆਂ ਨੂੰ ਗਤੀ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ, ਨੀਲਮ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਅਨਾਦਿ-ਅਨੰਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਧਨੁੱਖ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਵਯ ਦਇਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।

> “ਜਿਵੇਂ ਚੱਕਰ-ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਜਟਿਲਤਾਵਾਂ ਕਰੂਬੀਆਂ ਦੇ ਪਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਜਟਿਲ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੈਵੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਕੋਲਾਹਲ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਵੀ, ਜੋ ਕਰੂਬੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।”

> “ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਕ ਆਪਣੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬੇਸੁੱਧ ਹੀ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਉਹ ਆਪ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਹਰ ਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਰੇ ਸੂਤ ਨਾਲ ਮਾਪੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਕਦੇ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸਭ ਆਪਣੇ ਹੀ ਚੋਣ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਸਭ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

> “ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ‘I AM’ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਕੜੀ ਨਾਲ ਕੜੀ ਜੋੜਦਿਆਂ, ਭੂਤਕਾਲ ਦੀ ਅਨੰਤਤਾ ਤੋਂ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਅਨੰਤਤਾ ਤੱਕ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਫ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅੰਕਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਹਾਲੇ ਆਉਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।” Education, 177, 178.

Back to Articles