Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਤੇਈਵੇਂ

ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 8, 2024

Formats

PDF
Word

ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਆਇਤ 40 ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਹੈ। ਆਇਤ 40 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹਿਦਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, “ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ,” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1798 ਹੈ। ਇਸ ਪਦ ਦੇ ਇਕਵੰਜਾ ਸ਼ਬਦ 1989 ਵਿੱਚ ਮੋਹਰਬੰਦ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਦ ਦੇ ਉਹ ਇਕਵੰਜਾ ਸ਼ਬਦ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਲਈ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਸੁਣਣ ਲਈ ਇੱਛੁਕ ਹਨ, ਇਸ ਪਦ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਚਲਣਾਂ ਲਈ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸੇ ਇਕ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਹੇਠ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਪਦ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਾਪ-ਸੱਤਾ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਸ਼ਬਦ 1798 ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ 1989 ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਚਾਲੀ-ਇੱਕਵੇਂ ਪਦ ਤੱਕ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਚਾਲੀ-ਇੱਕਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਭੂਚਾਲ ਦੀ ਘੜੀ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਇਸ ਆਇਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਹ ਦਲੀਲ ਉਠਾਈ ਗਈ ਕਿ “ਪਿਪੇਂਜਰ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਿ ਇਹ ਆਇਤ 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਾਸਿਆਸਪਦ ਦਾਅਵਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇੰਨੇ ਲੰਬੇ ਕਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ।” ਅਸੀਂ ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਇੱਕ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਅਵਧੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ, ਆਇਤ ਗਿਆਰਾਂ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ, ਇੱਕ ਹੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣਾ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀੜਨਾ ਤੋਂ ਹੱਥ ਖਿੱਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉੱਭਰਦੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾਉਣ ਅਤੇ ਉਸੇ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਨਿੰਦਿਆਪੂਰਣ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਖਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।” Signs of the Times, November 1, 1899.

ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਆਯਤ ਚਾਲੀ 1798 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਯਤ ਇਕਤਾਲੀ ਤੱਕ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਇਕਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਦੀ ਉਸ ਇੱਕੋ ਆਯਤ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦਰਅਸਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਛੋਟੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਅਗਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਵਿੱਚ 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਵਰਣਨ ਇੱਕ ਹੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਜੋ “ਨਬੂਵਤ ਦੀ ਉਹੀ ਰੇਖਾ” ਹੈ, ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ, ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ “line upon line” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸਿੱਧੀ ਬੈਠਦੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ “line upon line” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਉਸੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਰਥਾਂ, ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, 1798 ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮੇਮਨੇ-ਸਮਾਨ ਜਾਨਵਰ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਮੇਮਨੇ-ਸਮਾਨ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਹਨ।

ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ, ਬਾਈਬਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈਂ ਦੇ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਲ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਬਲ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ Republicanism ਅਤੇ Protestantism ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ “ਜਹਾਜ਼ਾਂ” (ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ) ਅਤੇ “ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ” (ਸੈਨਿਕ ਬਲ) ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈਂ ਦੇ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਤੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਪਦ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਭੁੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਵਿਵਚਾਰ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰੀਗਨ ਨੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਗਠਜੋੜ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1989 ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰੀਗਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਸੰਬੰਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਉਸ ਧੁਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਜੋ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਵੈਸ਼ਿਆ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਪੌਲ ਦੂਜੇ ਦੀ ਅਦਵਿੱਤੀਯ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਸੇਵਕਾਈ, ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ “ਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ” ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ “ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ” ਨੂੰ “ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਚਰਜ ਕਰਨ” ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ।

ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਸਰਦਿਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਸਰਦਿਸ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਖੋਲੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਸਰਦਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ 1856 ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਉਹ 1863 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ। ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਕੇਵਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੰਗਰ-ਬਿੰਦੂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਸਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੰਗਰ-ਬਿੰਦੂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਸਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋਵੇਂ 1798 ਵਿੱਚ ਸਿੰਗਾਂ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਬਣ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣਗੇ।

ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਕਲੀਸੀਆ ਹਨ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਉਹ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕੋ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉੱਥੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੁਭਾਉ ਦੋਹਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਦੈਲਫ਼ੀਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੁਭਾਉ ਵੀ ਦੋਹਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਅਤੇ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਸਿੰਗ ਦੇ ਇਸ ਦੋਹਰੇ ਸੁਭਾਉ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਆਖ਼ਿਰ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਹੋ ਕੇ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।

> ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਮੇਢਾ ਖੜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਉੱਚੇ ਸਨ; ਪਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੱਧ ਉੱਚਾ ਸੀ ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਉੱਗਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 8:3.

ਹਰੇਕ ਸਿੰਗ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵੰਸ਼-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਸਦੂਕੀ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਉਦਾਰਵਾਦ (ਗੁਲਾਮੀ-ਸਮਰਥਨ, ਲੋਕਤੰਤਰ, ਵੋਕ-ਵਾਦ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲਵਾਦ) ਅਤੇ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦ (ਗੁਲਾਮੀ-ਵਿਰੋਧ, ਇੱਕ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਗਣਰਾਜ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਦੀ, MAGA) ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆ ਅਤੇ ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਦੋਨੋਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਦੋਹਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰਨ ਸਮਾਂਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾ ਹੀ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਉਦਾਰਵਾਦ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ MAGA-ਵਾਦ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਮਸਲੇ ‘ਤੇ ਸਹੀ ਪਾਸੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਫ਼ਰੀਸੀ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀ ਸਲੀਬ ‘ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ; ਪਰੰਤੂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਲੀਬ ਸੀ, ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਸਿੰਗ ਤਦ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਦੋਨੋਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ-ਤੱਤਵਿਕ ਵਿਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ (ਪੌਲੁਸ), ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਫ਼ਰੀਸੀ ਰਹਿ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।

ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜੋ ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਤੋਂ ਅਠਾਰਾਂ ਤੱਕ ਸਭ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਬਾਰੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਗਵਾਹੀ ਵੀ ਉਸ ਆਇਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਅਨੁਛੇਦ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ ਲਾਗੂਕਰਨ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।

ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ 1798 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ 1989 ਵਿੱਚ—ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ 1798 ਵਾਲੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ 1989 ਵਾਲੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਹਰ ਇਕ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਚਾਲੀ-ਇੱਕਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੀ ਰੇਖਾ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀ ਰੇਖਾ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੋਹਰਾਂ ਦੇ ਉਸੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘਟਨਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਕਵੰਜਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ!

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੁਹਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ-ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਸੱਤ ਤੂਰਹੀਆਂ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਤੀਜੀ ਰੇਖਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਸੀ ਜੋ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੁਹਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਿਲਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੂਰਹੀਆਂ “ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਆਂ” ਸਨ ਜੋ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹ ਨਿਆਂ, ਜੋ ਸੱਤ ਤੂਰਹੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੁਹਰਾਂ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ।

ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਵੀ ਸੰਰੇਖਿਤ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ 1798 ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਆਇਆ ਕਿ 1844 ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਨਿਆਂ ਜਾਂਚੀ ਅਤੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਮਾਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਢਾਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਉਹ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ।

ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।

> “ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਮੇਂਮਣੇ-ਵਰਗੇ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਅਜਗਰ-ਵਰਗੀ ਬੋਲੀ ਉਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀਆਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਕਰਿਆ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚਲੇ ਇੱਕ ਚੌਂਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਰੋਧ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਇੱਥੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ‘ਬੋਲਣਾ’ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨਿਕ ਅਤੇ ਨਿਆਂਇਕ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੈ। ਐਸੀ ਕਾਰਵਾਈ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਦਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠਲਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੀਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਿ ਉਹ ‘ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲੇਗਾ’ ਅਤੇ ‘ਪਹਿਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੱਤਾ ਵਰਤੇਗਾ,’ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਉਤਪੀੜਨ ਦੀ ਉਸ ਆਤਮਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਸੂਚਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਅਤੇ ਚੀਤੇ-ਵਰਗੇ ਜਾਨਵਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਹ ਕਥਨ ਕਿ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ‘ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ,’ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਿਸੇ ਐਸੀ ਰਸਮ ਜਾਂ ਪਾਲਨਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗੀ।” The Great Controversy, 443.

ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ “ਬੋਲਦਾ” ਹੈ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ “ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼” ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੋਈ “ਬੋਲਦੀ” ਹੈ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਪਾਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਦਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਓ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਦਿਓ: ਜਿਸ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਗਣਾ ਭਰੋ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4–6.

ਇਕਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬੁਲ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਹਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ “ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼” ਬੋਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਏਦੋਮ, ਮੋਆਬ ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬੁਲ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਚਿਕਣੇਪਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਿਕਲ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤਰਿਨਿਹਿਤ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਚਾਵ ਕਿਸੇ ਐਸੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਚਾਵ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

> ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ [ਦੇਸ਼] ਉਲਟੇ ਜਾਵਣਗੇ; ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਏਦੋਮ, ਅਤੇ ਮੋਆਬ, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਖੀ। ਉਹ ਦੇਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵੀ ਵਧਾਏਗਾ; ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:41, 42.

ਬਿਆਲੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ) ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਸਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੇਰੋਦਿਆਸ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਦੀ ਧੀ ਸਲੋਮੀ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੇ ਧੋਖੇਭਰੇ ਨਾਚ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸਤਾਰਾਂ ਦੇ “ਦਸ ਰਾਜੇ”) ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ “ਘੜੀ” ਵੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਿਆਲੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ, ਮਿਸਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ), “ਬਚ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੇਗਾ।”

ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “escape” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ। ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “escape” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਕੋਈ ਛੁਟਕਾਰਾ ਨਾ ਲੱਭਣਾ”, ਪਰ ਇਕਤਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪਾਪਸੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਈ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਫਿਸਲਣ ਵਾਂਗ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੀ ਘੜੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਮੱਥੇ ਵਿੱਚ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।

ਜੋ ਲੋਕ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਠੀਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਸ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਰੋਮ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ, ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

> “ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਆਤਮਾਵਾਦ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਨ ਲਈ ਖੱਡ ਦੇ ਪਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਣਗੇ; ਉਹ ਅਥਾਹ ਖਾਈ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਰੋਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਣ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣਗੇ; ਅਤੇ ਇਸ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਇਹ ਦੇਸ਼ ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦਣ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਚਲੇਗਾ।” The Great Controversy, 588.

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਪਦਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਲੈਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੇ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਪੂਰਵ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ) ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਅਤੇ ਤੈਂਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ) ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।

ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਉਧਰਣ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਸਾਂਝ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਇਕਤਾਲੀ ਤੋਂ ਤੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਇਸ ਸਮਕਾਲੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਛਾਣਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਕ੍ਰਮ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ “ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼” “ਬੋਲਦੀ” ਹੈ, ਠੀਕ ਉੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ “ਬੋਲਦਾ” ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਥੇ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਆਇਤ ਚੁਮਾਲੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਖੂਨ-ਖ਼ਰਾਬੇ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਦੌਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਇਤ ਚੁਮਾਲੀ, ਆਇਤਾਂ ਬਿਆਲੀ ਅਤੇ ਤਿਰਤਾਲੀ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਆਇਤ ਇਕਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਹੋਰ ਭੇੜਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਵਾਲੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ “ਪੂਰਬ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪਤੰਤਰ (ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਨਕਲ) “ਉੱਤਰ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ” ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਇਕਤਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “ਇੱਕ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵੇਖਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਜੋ ਮੰਜ਼ਿਲ ਉੱਤੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ-ਰੋਧਕ ਹੋਣ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਚੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤੀ ਗਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਸਨ: ‘ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?’ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।”

> “ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ: ‘ਹਾਏ, ਕਾਸ਼ ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਧਨ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਦੇਖ ਸਕਣ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ! ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਮਾਰਤਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਉਪਾਅ ਘੜਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਕਿੰਨੀ ਮੂਰਖਤਾਪੂਰਣ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਲ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਖੋਜ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਰਤੱਬ ਨੂੰ, ਨਜ਼ਰੋਂ ਓਝਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।’”

> “ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਉੱਚੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਮਾਲਕ ਅਭਿਲਾਸ਼ੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਅਨੰਦਿਤ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਸਵੈ-ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੜੋਸੀਆਂ ਦੀ ਈਰਖਾ ਭੜਕਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਣ ਯੋਗ ਧਨ ਸੀ। ਜਿਸ ਧਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵਸੂਲੀ ਕਰਕੇ, ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਭੁੱਲ ਗਏ ਕਿ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਵਪਾਰਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦਾ ਲੇਖਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰੇਕ ਅਨਿਆਈ ਸੌਦਾ, ਹਰੇਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਕੰਮ, ਉੱਥੇ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਧਿੱਗੇਪਣ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੱਖ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਧੀਰਜ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਹੈ।”

> “ਅਗਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਲੰਘਿਆ, ਉਹ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਅੱਗ-ਰੋਧਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ‘ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ।’ ਪਰ ਇਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਸਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਗੁੰਦ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਣ। ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਇਸ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀਆਂ। ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾ ਨਾ ਸਕੇ।”

> “ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਹਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਜੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਛੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਾਉਣਗੇ ਕਿ ਜੋ ਹੱਥ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਉਹ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਭੌਤਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਐਸੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕੇ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਅਣਗਹਿਲੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਆਰਥੀ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਛਾ ਲਈ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰ ਭੇਜਣ ਲਈ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।”

> “ਅਜਿਹੇ ਬਹੁਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆਵਿਦਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੇਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜੋ ਸਮਾਜ ਦੀ ਵਰਤਮਾਨ ਹਾਲਤ ਦੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਕਾਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਣ। ਜੋ ਲੋਕ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਬਾਗਡੋਰਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੈਤਿਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ, ਗਰੀਬੀ, ਕੰਗਾਲਪਨ ਅਤੇ ਵਧਦੇ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੱਲ ਹੋਰ ਵੱਧ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਲੱਭ ਲੈਂਦੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਲਝਾਏ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।”

> “ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਲੁੱਟ ਅਤੇ ਜ਼ਬਰ-ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: ‘ਤੁਸੀਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵੇਖੋ, ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਉਹ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਖੇਤ ਵੱਢੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਰੋਕ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਪੁਕਾਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਢਿਆ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਭਾਓਥ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਿਆ-ਪੋਸਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਵਧ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਮੀ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਅਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।’ ਯਾਕੂਬ 5:3–6.”

> “ਪਰ ਸਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ? ਸੰਸਾਰਿਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਬਦਲਾਅ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਿੰਨਾ ਨੋਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸੰਸਾਰਿਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਜਲ-ਪ੍ਰਲੈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ‘ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਨਾ ਸਨ ਕਿ ਜਲ-ਪ੍ਰਲੈ ਆ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਵਹਾ ਲੈ ਗਿਆ।’ ਮੱਤੀ 24:39। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਸੰਸਾਰ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਦੀਵੀ ਨਾਸ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

> “ਸੰਸਾਰ ਯੁੱਧ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਲਗਭਗ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਪੂਰਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਸੰਕਟਮਈ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਵਾਪਰਣਗੇ।”

> ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਗਵਾਹੀਆਂ, ਭਾਗ ਨੌਂ, ਸਫ਼ਾ ਗਿਆਰਾਂ।

Back to Articles