Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਨੰਬਰ ਉਨਾਸੀ

ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਖੰਡਨ: ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦਾ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਰੀਖਣ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 22, 2024

Formats

PDF
Word

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਉੱਤੇ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਇਸ ਲੜੀ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀਵੇਂ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ Manuscript Releases, volume 20, 17–22 ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ “the daily” ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਐਲਡਰਜ਼ ਪ੍ਰੈਸਕੌਟ ਅਤੇ ਡੈਨੀਅਲਜ਼ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ “ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ” ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।” ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ “the daily” ਬਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਲਤ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਪਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਿਕਾਰਡ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਦੀ ਪੁਸਤਕ Daniel and the Revelation ਦੇ ਉਹ ਭਾਗ ਮੁੜ ਲਿਖਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ “the daily” ਦੀ ਉਸ ਸਮਝ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ Early Writings, page seventy-four ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਡਬਲਯੂ. ਡਬਲਯੂ. ਪ੍ਰੈਸਕਾਟ ਨੇ *The Protestant* ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਪੱਤਰਿਕਾ-ਰੂਪੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਕਮਾਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾ “the daily” ਬਾਰੇ ਝੂਠੇ ਮਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਅਤੇ ਜਨਰਲ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਏ. ਜੀ. ਡੈਨੀਅਲਜ਼, ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਮਤ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੈਸਕਾਟ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਅਗਰਭਾਲਾ ਬਣ ਗਏ, ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਜੀਵਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਰੋਕੀ ਹੋਈ ਰਹੀ। 1931 ਵਿੱਚ, ਡੈਨੀਅਲਜ਼ ਨੇ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿਸੇ ਹੀ ਸਾਲ *Manuscript Releases* ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਅੰਸ਼ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ (1910), ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਸ ਨੇ (ਡੈਨੀਅਲਜ਼ ਨੇ) “the daily” ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨਾਲ ਇਕ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਸਕਾਟ ਦਾ ਮਤ ਸਹੀ ਸੀ।

ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਧਾਰ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਛੇ ਪਦ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਲਈ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਅਤੇ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਦ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਦ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, “ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ” ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅੰਤਿਮ ਅਤਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

> ਪਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਣਗੀਆਂ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਾਸ ਕਰੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਰਬਥਾ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਦੇ ਡੇਰੇ ਗਾੜੇਗਾ; ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:44, 45.

ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ 1989 ਵਿੱਚ ਪਤਨ ਸਮੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੀ ਸੁਨੇਹਾ ਹੀ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜਾ) ਨੂੰ “ਵੱਡੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ” ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਏਗੀ। “ਖ਼ਬਰਾਂ” ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਭੇਜੇ ਨਾ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਗੇ? ਜਿਵੇਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰ ਕਿੰਨੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀਆਂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰ ਕਿੰਨੇ ਮਨੋਹਰ ਹਨ! ਰੋਮੀਆਂ 10:15.

ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦਾ ਗੀਤ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।

> ਕਿੰਨੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਜੋ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਭਲਾਈ ਦੀ ਸੁਖਦ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਿਓਨ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ! ਤੇਰੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਨਗੇ; ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਗਾਵਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅੱਖੀਂ ਅੱਖ ਪਾ ਕੇ ਵੇਖਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਯਹੋਵਾਹ ਮੁੜ ਸਿਓਨ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 52:7, 8.

ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਚੁਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ “ਖ਼ਬਰਾਂ” ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੱਲੋਂ ਅੰਤਿਮ ਖੂਨ-ਖਰਾਬਾ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਫੂਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ।

> “ਕੋਈ ਵੀ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਚੌਥੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਬੰਧਨਕਾਰੀਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਜਾਲੀ ਸੱਬਥ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ‘ਤੀਜੇ ਦੂਤ’ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੇਖਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਤਦ ਜੋ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।” Signs of the Times, November 8, 1899.

“ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ” ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਪੁਕਾਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। “ਉੱਚੀ ਅਵਾਜ਼” ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> “ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੱਚਾਈ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ।” The 1888 Materials, 1710.

ਚੁਮਾਲੀਹਵੇਂ ਆਯਤ ਦੀ “ਖ਼ਬਰ” ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਓਹੀ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਆਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੀਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਬਿਨਾ ਮਾਪ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ, ਅਰਥਾਤ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼, ਵਜੋਂ ਫੂਲ ਕੇ ਵਿਸਤਾਰ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਓਹੀ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਸੀਲਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨਕਲ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਵੱਲੋਂ “ਖੋਤੇ” ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ “ਸ਼ੇਰ” ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੱਕ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਲਈ ਆਤਮਿਕ ਮੌਤ-ਸ਼ੈਯਾ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ (ਯਰੂਸ਼ਲਮ) ਦੇ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਲਈ ਮੌਤ-ਸ਼ੈਯਾ ਖੋਤੇ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਜੋ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ “ਪੂਰਬ” (ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ) ਅਤੇ ਉੱਤਰ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ) ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ “ਖ਼ਬਰ” ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ, ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ 1989 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਪਿਛਲੇ ਮੇਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ “ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ” ਦਾ ਇੱਕ ਝੂਠਾ ਪਿਛਲੇ ਮੇਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਮੇਹ ਦੀ ਪਰਖ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਆਂ ਉੱਥੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ “ਝੂਠ” ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਯਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਡੇਲਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਮੋਹਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਵੀ ਉਡੇਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਡੇਢ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ “the daily” ਬਾਰੇ ਉੱਠੇ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਸਹੀ Millerite ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਕਿ “the daily” ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, F. C. Gilbert ਸੀ। Gilbert ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਤੋਂ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਅਤੇ ਬੋਲਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। 1910 ਵਿੱਚ, ਓਹੀ ਸਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ Sister White ਨੇ ਉਹ ਪਾਂਡੁਲਿਪੀ ਲਿਖੀ ਜੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਦੱਬੀ ਰਹਿਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ “the daily” ਬਾਰੇ Daniells ਅਤੇ Prescott ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸਾਤਾਨ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਸੀ, Gilbert ਦੀ “the daily” ਦੇ ਮਸਲੇ ਬਾਰੇ Sister White ਨਾਲ ਨਿੱਜੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ।

ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ (ਅਗਲੇ ਦਿਨ) ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨਾਲ ਹੋਈ ਆਪਣੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 1931 ਵਿੱਚ, ਏ. ਜੀ. ਡੈਨਿਯਲਜ਼ ਨੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਉਸੇ ਸਾਲ—1910—ਵਿੱਚ “the daily” ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਡੈਨਿਯਲਜ਼ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਕਿ “the daily” ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਪਰ ਡੈਨਿਯਲਜ਼ ਦਾ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਣ ਦਾ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਨਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ “ਝੂਠ” ਸੀ, ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ “ਝੂਠ” ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਬਲ ਭਰਮ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ 1843 ਅਤੇ 1850 ਦੇ ਚਾਰਟਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ 1842 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਦ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅਜੇ ਵੀ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੋਣੀ ਸੀ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1850 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਜਾਣ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਕਿ ਜਿਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੋਣੀ ਸੀ, ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਚਿੱਤਰਣ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ 1850 ਦੇ ਚਾਰਟ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ ਹੈ। ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਡੈਨੀਅਲਸ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਵਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਅਸੰਭਵ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦਾ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਇੱਕ “ਝੂਠ” ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਮੈਂ 2009 ਵਿੱਚ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “the daily” ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ Sister White ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ Ellen White Estate ਨੂੰ ਈਮੇਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਸ ਲਾਗ-ਬੁੱਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1910 ਵਿੱਚ Sister White ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਲਾਗ-ਬੁੱਕ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਮੇਰੀ ਈਮੇਲ ਅਤੇ Ellen White Estate ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸੋਮਵਾਰ, 19 ਜਨਵਰੀ, 2009

ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਵੇ:

ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਲੌਗ-ਬੁੱਕ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨਾਲ ਕਿਸਨੇ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਕਿਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਂਚਣ ਜਾਂ ਖੰਡਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ 1910 ਵਿੱਚ A. G. Daniells ਦੀ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨਾਲ “daily” ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਸਬੰਧੀ ਕੋਈ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਵਾਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਕਿਸੇ ਅਧਿਕਾਰਕ ਲੌਗ-ਬੁੱਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਐਸੀ ਐਂਟਰੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ F. C. Gilbert ਦੀ ਵੀ 1910 ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨਾਲ “daily” ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਉਸ ਲੌਗ-ਬੁੱਕ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦੇ ਸਟਾਫ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਲੌਗ-ਬੁੱਕ ਸੀ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸੀ ਵੀ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇਹ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕੋ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਆਭਾਰੀ ਹੋਵਾਂਗਾ।

ਪਿਆਰੇ ਜੈਫ,

ਤੁਹਾਡੇ ਈਮੇਲ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ। ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੇ ਪੱਤਰਾਂ, ਡਾਇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਿਯੁਕਤੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ-ਸੂਚੀ ਦਾ ਕਾਫ਼ੀ ਸੰਪੂਰਨ ਵੇਰਵਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ “ਲੌਗ-ਬੁੱਕ” ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ A G Daniells ਦੀ Ellen White ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਬਾਰੇ EGW Biography ਦੇ vol. 6, The Later Elmshaven Years, pp. 256, 257 ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦਾ ਕੋਈ ਸੁਤੰਤਰ ਅਭਿਲੇਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ Elder Gilbert ਦਾ 1 ਜੂਨ, 1910 ਦਾ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ 6-9 ਜੂਨ ਨੂੰ St. Helena (ਜਿੱਥੇ Ellen White ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ) ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਯੋਜਨਾ ਦਰਸਾਈ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਹਾਇਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਸਬੂਤ ਦੀ ਇਹੀ ਹੱਦ ਹੈ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵੇ—ਟਿਮ ਪੋਇਰੀਅਰ ਉਪ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਐਲਨ ਜੀ. ਵ੍ਹਾਈਟ ਐਸਟੇਟ

ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸੁਤੰਤਰ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਕਿ ਡੈਨਿਯਲਜ਼ ਨੇ ਕਦੇ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਭੇਟ-ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਗਿਲਬਰਟ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਇਰਾਦਾ 6 ਤੋਂ 9 ਜੂਨ, 1910 ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸੀ।

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਸਦਾ ਹਵਾਲਾ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਐਸਟੇਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦਾ ਪੋਤਾ ਡੈਨੀਅਲਜ਼ ਦੀ ਭੇਟ-ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ 1910 ਦੀ ਘੜੀ ਹੋਈ ਭੇਟ-ਮੁਲਾਕਾਤ ਬਾਰੇ ਡੈਨੀਅਲਜ਼ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕੀਤਾ:

> “ਚਰਚਾਵਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਐਲਡਰ ਡੈਨਿਯਲਜ਼, W. C. White ਅਤੇ C. C. Crisler ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਜਾਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਕਿ ਉਸ ਦੀ Early Writings ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਥਨ ਦਾ ਅਰਥ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਮਾਮਲਾ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ। ਡੈਨਿਯਲਜ਼ ਆਪਣੇ ਨਾਲ Early Writings ਅਤੇ 1843 chart ਲੈ ਗਿਆ। ਉਹ Ellen White ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਬੌਛਾਰ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਮੁਲਾਕਾਤ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ W. C. White ਨੇ ਕੀਤੀ:”

> “‘ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੂੰ ਉਹ ਬਿਆਨ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਇਆ ਜੋ ਉੱਪਰ Early Writings ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲਾ ਚਾਰਟ ਰੱਖਿਆ ਜੋ ਸਾਡੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਚਿੱਤਰ ਵੱਲ ਅਤੇ 2300-ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵੱਲ ਵੀ ਦਿਵਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ।

> “‘ਫਿਰ ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਯਾਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਸੰਬੰਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

> “‘ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਉੱਤਰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਦੱਸਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਕਿ 1844 ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਕੁਝ ਅਗੂਆਂ ਨੇ 2300-ਸਾਲਾ ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਲਈ ਨਵੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਲੱਭਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਯਤਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ ਨਵੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਐਡਵੈਂਟ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।

> “‘ਇਸ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿ ਮਿਤੀਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਧਾਰਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਫਿਰ ਕਦੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

> “ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਦੱਸੇ ਕਿ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ “ਨਿੱਤ ਦੇ” ਬਾਰੇ—ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸੈਨਾ, “ਨਿੱਤ ਦੇ” ਦਾ ਹਟਾਇਆ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> “ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਸਮੇਂ ਵਾਲਾ ਭਾਗ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।”

> “‘ਉਸ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਉੱਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਛੱਡਿਆ। ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਦੇ ਉਹ 2300-ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਬਾਰੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੀ।

> “‘ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਸੰਬੰਧੀ ਉਸ ਦੀ ਚੁੱਪੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਇਹੀ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢ ਸਕਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਹੋਰ ਭਾਗਾਂ ਬਾਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” ਆਰਥਰ ਵ੍ਹਾਈਟ, Ellen G. White, volume 6, 257.

ਡੈਨਿਯਲਜ਼ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਵਿਖਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਅਭਯਾਰਣੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪੁਸਤਕ *Early Writings* ਵੀ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਉਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਬੌਛਾਰ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ “the daily” ਬਾਰੇ ਅਗੂਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਕੀ ਸੀ। ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਇਸ ਕਥਿਤ ਘਟਨਾ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵੇਰਵਾ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਨੀਕਾਰ ਆਰਥਰ ਐਲ. ਵਾਈਟ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ, “the daily” ਬਾਰੇ ਡੈਨਿਯਲਜ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਸਕਾਟ ਦੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਹੋਣ ਦਾ ਡੈਨਿਯਲਜ਼ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਡੈਨਿਯਲਜ਼ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘੜੇ ਹੋਏ ਵਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਵਧਾਨ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਅਭਯਾਰਣੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਵੱਲ ਡੈਨਿਯਲਜ਼ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ।

ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਰ ਇੱਕ ਝੂਠ ਇਹ ਹੈ ਕਿ Early Writings ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਅੰਸ਼ “ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ” ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਅੰਸ਼ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ Daniells ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈ:

> “ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿ ਅੰਕ ਉਹੀ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ।”

> “ਫਿਰ ਮੈਂ ‘ਰੋਜ਼ਾਨਾ’ (ਦਾਨੀਏਲ 8:12) ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ‘ਬਲੀਦਾਨ’ ਸ਼ਬਦ ਮਨੁੱਖੀ ਬੁੱਧੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੂਲ ਪਾਠ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਸਮਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਘੜੀ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਏਕਤਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, 1844 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤਦ ਲਗਭਗ ਸਭ ਹੀ ‘ਰੋਜ਼ਾਨਾ’ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਵਿਚਾਰ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਸਨ; ਪਰ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਅਤੇ ਭਰਮ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਏ। 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਮਾਂ ਕੋਈ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਬਣੇਗਾ।” Early Writings, 74, 75.

ਵਿਲੀ ਸੀ. ਵ੍ਹਾਈਟ, ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਝੂਠਾ ਵਿਚਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਰਥਰ ਨੇ ਉਸ ਕਥਿਤ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ “ਝੂਠ” ਨੂੰ, ਜੋ ਕਦੇ ਹੋਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸੁਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ Early Writings ਦੇ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਕੇਵਲ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਮਾਂ-ਨਿਰਧਾਰਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ। ਇਹ ਦਲੀਲ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਘੜੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ “ਝੂਠ” ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਉਸ ਤਰਕ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਾਂਗੇ।

> “23 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚੀਰਿਆ-ਫਾੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਹੁਣ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹੇਗਾ। ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਸਿੱਧ ਨਾ ਹੋਇਆ; ਪਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਹੈ, ਤਦ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇਕਜੁੱਟ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਕਿਸੇ ਲਈ ਲਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਕਰੇ ਜਿੰਨਾ ਉਸ ਨੇ ਤਦ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਸਰਾਏਲ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਠਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਉਤਨਾ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਇਕ ਕਾਗਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

> “ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਭਾਗ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ; ਕਿ ਅੰਕ ਉਹੀ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਕੁਝ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੁੱਲ ਉੱਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ।”

> “ਫਿਰ ਮੈਂ ‘Daily’ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ‘sacrifice’ ਸ਼ਬਦ ਮਨੁੱਖੀ ਬੁੱਧੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੂਲ ਪਾਠ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਆਇ ਦੇ ਘੰਟੇ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ 1844 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਏਕਤਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਤਦ ਲਗਭਗ ਸਭ ਹੀ ‘Daily’ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਵਿਚਾਰ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਸਨ; ਪਰ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਲਝਣ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਅਪਣਾਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਨੇ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।” Review and Herald, November 1, 1850.

Back to Articles