Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Eight

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇਕ ਸੌ ਅਠਵੰਜਾ

Unveiling the Vision: Understanding the Days of Mourning in Daniel

ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ: ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 25, 2024

Formats

PDF
Word

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:1–4.

> ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੁਰਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਗੱਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਸੀ, ਪਰ ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਲੰਮਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ, ਦਾਨੀਏਲ, ਪੂਰੇ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਕੋਈ ਸੁਆਦਲੀ ਰੋਟੀ ਨਾ ਖਾਧੀ; ਨਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦਾਖਰਸ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁਝ ਭੀ ਤੇਲ ਲਾਇਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਨਾ ਹੋਏ। ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੌਵੀਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਸੀ, ਜੋ ਹਿੱਦਦੇਕੇਲ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:1–4.

During the symbolic three and a half days of Revelation chapter eleven, when the two witnesses are dead in the street, a “thing” is revealed to Belteshazzar. He had previously understood the “vision” (mareh), for in chapter nine, Gabriel had already come and given him understanding of the vision.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤਿੰਨ ਸਾਢੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਦੋ ਗਵਾਹ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਹਨ, ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਜ਼ਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ “ਗੱਲ” ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ “ਦਰਸ਼ਨ” (mareh) ਨੂੰ ਸਮਝ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਗਬਰੀਏਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਮਝ ਦੇ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.

> ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਬਰਿਏਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਉੱਡ ਕੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੈਨੂੰ ਆ ਛੁਹਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੁਕਮ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ। ਦਾਨੀਏਲ 9:21–23.

The “man Gabriel, whom” Daniel “had seen in the vision at the beginning,” is referencing the “chazon,” vision of prophetic history, which was referring to Gabriel interpreting the vision of the kingdoms of Bible prophecy for Daniel in chapter eight. But the “vision,” which Daniel was then to consider in chapter nine, was the “mareh,” vision of the appearance. Gabriel then provides the historical breakdown of the twenty-three hundred year prophecy for Daniel.

“ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਬਰੀਏਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ” ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ,” “ਖਾਜੋਨ” — ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ — ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ ਕਿ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਗਬਰੀਏਲ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਲਈ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ “ਦਰਸ਼ਨ,” ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਫਿਰ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਸੀ, “ਮਾਰੇਹ” — ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ — ਸੀ। ਫਿਰ ਗਬਰੀਏਲ ਦਾਨੀਏਲ ਲਈ ਤੇਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Chapter nine, was fulfilled in the first year of Darius. When Belteshazzar states that he “had understanding of the vision,” in “the third year of Cyrus,” he had understood the “mareh,” vision for two years. What Belteshazzar came to understand in “those days” of mourning was the “thing,” that is the Hebrew word “dabar,” and it was long, for the time appointed was twenty-five hundred and twenty years.

ਨੌਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾਰਿਯੁਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ “ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਕੁਰਸ ਦੇ” ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ,” ਤਾਂ ਉਹ “mareh” ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਮਝ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਜਿਹੜੀ ਗੱਲ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਨੇ ਸੋਗ ਦੇ “ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਸਮਝੀ, ਉਹ “thing” ਸੀ, ਅਰਥਾਤ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “dabar”; ਅਤੇ ਉਹ ਲੰਬੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮਾਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ।

Daniel had already understood some of the “thing,” for he was accomplishing the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine, and that is the prayer of the “thing.” There was increased light upon the “seven times,” that Belteshazzar came to understand during the twenty-one days of mourning, and the increase of light on the “seven times,” during those days of mourning, typified the increased light upon the “seven times” in 1856. The Millerites also previously knew of the “seven times,” for they had proclaimed it, but there was added light that was to test them at the very point in their history when they transitioned from the Philadelphian to Laodicean movement.

ਦਾਨੀਏਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ “ਗੱਲ” ਦਾ ਕੁਝ ਅੰਸ਼ ਸਮਝ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹੀ “ਗੱਲ” ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੈ। “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਉੱਤੇ ਵਧੀ ਹੋਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਨੇ ਇਕੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸੋਗ ਦੌਰਾਨ ਸਮਝਿਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੋਗ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਉੱਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਵਾਧਾ 1856 ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਉੱਤੇ ਵਧੀ ਹੋਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਪਰ ਹੋਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜੋੜੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਠੀਕ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਪਰਖਣੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਏ।

Belteshazzar’s days of mourning parallel the prophetic history of when the Philadelphian movement transitioned to the Laodicean movement in 1856, and then to the Laodicean Adventist church in 1863. Both Belteshazzar’s and the Millerite’s history of the increased light upon the “seven times,” aligns with the transition of the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand, and in the days of mourning, which is during the tarrying time, when increased light upon the “seven times,” was to be revealed.

ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਸੋਗ ਦੇ ਦਿਨ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆਈ ਆੰਦੋਲਨ 1856 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ 1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ। “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਉੱਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੰਬੰਧੀ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ—ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ—ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਆੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆਈ ਆੰਦੋਲਨ ਵੱਲ ਹੋਏ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੋਗ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਿ ਠਹਿਰਾਉ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਹਨ, ਜਦੋਂ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਉੱਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।

Belteshazzar represents both a messenger and a movement. In the days of his mourning the messenger is to understand the “thing,” which is Truth, and he is then to present the “thing” to a movement, when Michael resurrects the two witnesses in 2023.

ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਜ਼ਰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਦੂਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆੰਦੋਲਨ—ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸੋਗ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਨੂੰ “ਗੱਲ” ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਮੀਖਾਏਲ 2023 ਵਿੱਚ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀ ਉਠਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ “ਗੱਲ” ਨੂੰ ਇੱਕ ਆੰਦੋਲਨ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ।

The Hebrew word “mareh” (vision of Christ’s appearance), that Daniel is identified as understanding in verse one, is presented four times in Daniel’s last vision. Twice it is translated as “vision,” and twice as “appearance.” The first time Daniel employs the word in verse one, he is identifying that he understood the “vision,” but the other three references identify Daniel experiencing the vision. In verse six, Christ’s face was “as the ‘appearance’ of lightning.”

ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “mareh” (ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ), ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਦ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵਾਰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ “ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ” ਵਜੋਂ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਪਦ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਕੀ ਤਿੰਨ ਸੰਕੇਤ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਦ ਛੇ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਦਾ ਚਿਹਰਾ “ਬਿਜਲੀ ਦੇ ‘ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ’ ਵਰਗਾ” ਸੀ।

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Daniel 10:4–8.

> ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੌਵੀਹਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਸੀ, ਜੋ ਹਿੱਦੈਕਲ ਹੈ; ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੂਤ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਊਫਾਜ਼ ਦੇ ਖਰੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬੱਧੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਬੇਰਿਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਚਮਕਾਏ ਹੋਏ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਰੰਗ ਵਰਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭੀੜ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਹੀ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਵੇਖਿਆ; ਪਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੰਬਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਲੁਕਣ ਲਈ ਭੱਜ ਗਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸੋਭਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਿਗਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ। ਦਾਨੀਏਲ 10:4–8.

There is another Hebrew word translated as “vision,” that we will address after we set forth some characteristics of the Hebrew word “mareh.” In the previous verses it is the word “appearance,” that is the Hebrew word “mareh.” The same word is translated as “vision” in verse sixteen. In verse sixteen, the vision of Christ has made Daniel sorrowful.

ਇੱਕ ਹੋਰ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “mareh” ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ। ਪਿਛਲੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ “appearance” ਲਈ ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “mareh” ਹੈ। ਇਹੀ ਸ਼ਬਦ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸ਼ੋਕਾਕੁਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

> And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. Daniel 10:16.

> ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਿਆ; ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਦਾਨੀਏਲ 10:16.

The Hebrew word translated as “sorrows,” means a hinge, and the “vision” of Christ’s appearance that Daniel saw in the verse turned a hinge. A “hinge” in prophecy represents a turning point.

ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਦੁੱਖਾਂ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਾ ਅਰਥ ਇੱਕ ਕਿਵਾੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਉਹ “ਦਰਸ਼ਨ-ਝਲਕ” ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਉਸ ਪਦ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ, ਇੱਕ ਕਿਵਾੜੀ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਗਈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ “ਕਿਵਾੜੀ” ਇੱਕ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> “ਅਤੀਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਯੋਗ ਪਾਠ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਵੀ ਉਹੀ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਜ ਵੀ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਆਦਮ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।”

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “ਕੌਮਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੋੜ ਬਿੰਦੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕਤਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਕਟਕਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਰੱਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਪਤਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਨਾਸ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਉਸ ਅਗਰਸਰ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਅੰਤਿਮ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੱਕ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਆਪਣਾ ਆਖ਼ਰੀ ਅਦਭੁਤ ਚਲਨ ਕਰਨਗੀਆਂ।” Bible Echo, August 26, 1895.

Verse sixteen represents a turning point in the history that Belteshazzar is representing. It is a turning point for both the Republican horn (the nation) and the Protestant horn (the church). It represents a crisis, and it represents the point where special light for that history is given. The turning point for Daniel occurred when Daniel had been “touched,” the second time of three times. Daniel would be touched three times, and the second time he was touched, was a turning point for Daniel, and that turning point was the second of three times which Daniel saw the “mareh” vision.

ਸੋਲ੍ਹਾਂਵੀਂ ਆਇਤ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਜ਼ਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਿੰਗ (ਰਾਸ਼ਟਰ) ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ (ਕਲੀਸਿਆ) ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਲਈ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ “ਛੂਹਿਆ” ਗਿਆ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ। ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਲਈ ਇੱਕ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “mareh” ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਖਿਆ।

> And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. Daniel 10:16.

> ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਿਆ; ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਦਾਨੀਏਲ 10:16.

We will address the three touches shortly. The first of the four times the word “mareh” is employed by Daniel, was his testimony that he understood the vision, and the final three references identify his experience when he actually saw the appearance. The third time he identifies the vision of the appearance is verse eighteen, where he is touched for the third time.

ਅਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਛੋਹਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ। ਚਾਰ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “mareh” ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗਵਾਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਹਵਾਲੇ ਉਸ ਦੇ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਠਾਰਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me. Daniel 10:18.

> ਫਿਰ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਆਇਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ। ਦਾਨੀਏਲ 10:18।

At the second touch, in verse sixteen, which is the second reference to the “marah” vision, his strength is gone, but at the third touch, his strength is restored. In verses ten, sixteen and eighteen Daniel is touched. In verse six, Daniel sees the appearance of Christ, and then Gabriel, and in verse ten, Gabriel touches Daniel for the first time.

ਦੂਜੇ ਸਪਰਸ਼ ਉੱਤੇ, ਸੋਲਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ, ਜੋ “ਮਰਾਹ” ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਹਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਤੀਜੇ ਸਪਰਸ਼ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਸਵੀਂ, ਸੋਲਹਵੀਂ ਅਤੇ ਅਠਾਰਹਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸਪਰਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਬਰਾਈਲ ਦਾ; ਅਤੇ ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਜਬਰਾਈਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.

> ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੂਤ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਊਫ਼ਾਜ਼ ਦੇ ਖ਼ਾਲਿਸ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬੱਧੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਪੰਨੇ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁਖ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਚਮਕਾਏ ਹੋਏ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਰੰਗ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭੀੜ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ, ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਵੇਖਿਆ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੰਬਣੀ ਆ ਪਈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਭੱਜ ਗਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਿਗਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਕਾਇਮ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕਿਆ।

> Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:5–14.

> ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਸੀ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘੁੱਟਣਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਅਤਿਅੰਤ ਪ੍ਰਿਯ ਮਨੁੱਖ, ਉਹ ਬਾਤਾਂ ਸਮਝ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ, ਤਦ ਮੈਂ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਡਰ ਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਕੀਤਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਪਰ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਇੱਕੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਵੇਖੋ, ਮੀਖਾਏਲ, ਜੋ ਮੁਖ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ ਕਿ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਕੀ ਬੀਤੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਹਾਲੇ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:5–14.

Then in verse sixteen, Daniel is touched a second time, when he sees the vision of Christ.

ਫਿਰ ਸੋਲਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me. Daniel 10:15–17.

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਜੇਹੇ ਬਚਨ ਕਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਗੂੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਿਆ; ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਾਸ ਮੇਰੇ ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਬਚਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:15–17.

Then Daniel is touched for the third time, at the appearance of Gabriel, not Christ.

ਫਿਰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਬਰੀਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਹੀਂ।

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Then said he, Knowest thou wherefore I come unto thee? and now will I return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come. But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Daniel 10:18–21.

> ਤਦ ਫਿਰ ਇਕ ਐਸਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਰਗਾ ਦਿੱਸਦਾ ਸੀ, ਆਇਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਮਨੁੱਖ, ਭੈ ਨਾ ਕਰ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ, ਹਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਬਲਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬੋਲੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹਾਂ? ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁੜ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਵੇਖੋ, ਯੂਨਾਨ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਆਵੇਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਡਟ ਕੇ ਖੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰਦਾਰ ਮੀਖਾਏਲ ਦੇ। ਦਾਨੀਏਲ 10:18–21.

Daniel is touched three times, and the first and third time he is touched by the angel Gabriel. The second time he is touched, it is by Christ. Daniel employed the same Hebrew word four times, but the first of the four times, in verse one, he was stating that he understood the “vision.” Understanding a truth is important, but it is not the same as experiencing the truth, as he did the other three times.

ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਤ ਗਬਰੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਉਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਚਾਰ ਵਾਰ ਵਰਤਿਆ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਸਮਝ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬਾਕੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।

When Daniel’s days of mourning concluded he was given an experience of the vision, which he had an understanding of before the days of his mourning concluded. The experience is made up of three steps, represented by three touches. The first and the last touches were accomplished by Gabriel, and the middle touch was by Christ. The first and the last touches, were the first and last letters of the Hebrew alphabet. In that second step, Daniel recognizes his condition as a rebellious sinner in relation to his Lord, and thus the middle touch represents rebellion, as represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet.

ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਵਿਲਾਪ ਦੇ ਦਿਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਤਦ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਮਝ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਲਾਪ ਦੇ ਦਿਨ ਮੁਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਤਿੰਨ ਪੜਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਤਿੰਨ ਛੋਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਛੋਹ ਗਬਰਿਏਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਵਿਚਲੀ ਛੋਹ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਛੋਹ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਖਰ ਸਨ। ਉਸ ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਗਾਵਤੀ ਪਾਪੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਵਿਚਲੀ ਛੋਹ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅੱਖਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> “But Peter was unmindful now of boats or lading. This miracle, above any other he had ever witnessed, was to him a manifestation of divine power. In Jesus he saw One who held all nature under His control. The presence of divinity revealed his own unholiness. Love for his Master, shame for his own unbelief, gratitude for the condescension of Christ, above all, the sense of his uncleanness in the presence of infinite purity, overwhelmed him. While his companions were securing the contents of the net, Peter fell at the Saviour’s feet, exclaiming, ‘Depart from me; for I am a sinful man, O Lord.’

> “ਪਰ ਪਤਰਸ ਹੁਣ ਨਾ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲੱਦੇ ਹੋਏ ਮਾਲ ਦੀ। ਇਹ ਅਚਰਜਕਾਰੀ ਕਰਾਮਾਤ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਰਾਮਾਤ ਨਾਲੋਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਦੇਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਦਿਵਯ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਦਿਵਯਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਉਘਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਲਈ ਲਾਜ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਨਿਵੀਂਤਾ ਲਈ ਕ੍ਰਿਤਗਤਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਅਨੰਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਾ ਗਏ ਕਿ ਉਹ ਸੰਭਲ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਪਤਰਸ ਉੱਧਾਰਕ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਪੁਕਾਰਿਆ, ‘ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ; ਕਿਉਂ ਜੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ।’”

> “It was the same presence of divine holiness that had caused the prophet Daniel to fall as one dead before the angel of God. He said, ‘My comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.’ So when Isaiah beheld the glory of the Lord, he exclaimed, ‘Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts.’ Daniel 10:8; Isaiah 6:5. Humanity, with its weakness and sin, was brought in contrast with the perfection of divinity, and he felt altogether deficient and unholy. Thus it has been with all who have been granted a view of God’s greatness and majesty.

> “ਇਹ ਉਹੀ ਦਿਵਿਆ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਬੀ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਮਾਨੋ ਮੁਰਦਾ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪੈਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰੀ ਸੋਭਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਿਗਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ।’ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਚਾਰ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, ‘ਹਾਏ ਮੈਨੂੰ! ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ, ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।’ ਦਾਨੀਏਲ 10:8; ਯਸਾਯਾਹ 6:5। ਮਨੁੱਖਤਾ, ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਪਾਪ ਸਮੇਤ, ਜਦੋਂ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰਬਥਾ ਅਪੂਰਨ ਅਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਇਹੀ ਅਨੁਭਵ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।”

> “Peter exclaimed, ‘Depart from me; for I am a sinful man;’ yet he clung to the feet of Jesus, feeling that he could not be parted from Him. The Saviour answered, ‘Fear not; from henceforth thou shalt catch men.’ It was after Isaiah had beheld the holiness of God and his own unworthiness that he was entrusted with the divine message. It was after Peter had been led to self-renunciation and dependence upon divine power that he received the call to his work for Christ.” The Desire of Ages, 246.

> “ਪਤਰਸ ਨੇ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ;’ ਤਾਂ ਭੀ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਿਮੜਿਆ ਰਿਹਾ, ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘ਭੈ ਨਾ ਕਰ; ਹੁਣ ਤੋਂ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਕਰੇਂਗਾ।’ ਇਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੀ ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਅਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਵੱਲ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਬੁਲਾਵਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।” The Desire of Ages, 246.

The “mareh” vision is the vision of Christ’s appearance, but the angel Gabriel is represented by the second and fourth time Daniel employed the word. The first time was a statement that Belteshazzar understood the vision, but the last three represent Daniel experiencing the vision. The three times Daniel experiences the vision, he is also touched.

“ਮਾਰੇਹ” ਦਰਸ਼ਨ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਪਰ ਗਬਰੀਏਲ ਦੂਤ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਵਰਤਿਆ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਹ ਕਥਨ ਸੀ ਕਿ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਨੇ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਹੀ ਵਾਰਾਂ ਉਹ ਛੂਹਿਆ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

The first time he was touched by Gabriel was after he had seen the appearance of the glorified Christ, and the experience left him in “a deep sleep on my face, and my face toward the ground.” The vision had produced a separation, for those who had been with him “saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves.” In the first disappointment, Jeremiah “sat alone, because of God’s hand,” and in Belteshazzar “there remained no strength” “for” his “comeliness was turned in me into corruption, and” he “retained no strength.”

ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗਬਰੀਏਲ ਨੇ ਛੂਹਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਮਾਮਈ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਭਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ “ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ” ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਛੋੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਦਰਸ਼ਨ ਤਾਂ ਨਾ ਵੇਖਿਆ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੰਬਣੀ ਆ ਪਈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਲੁਕਣ ਲਈ ਭੱਜ ਗਏ।” ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਯਿਰਮਿਯਾਹ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਿਆ,” ਅਤੇ ਬੇਲਤਸ਼ੱਸਰ ਵਿੱਚ “ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ” “ਕਿਉਂਕਿ” ਉਸ ਦੀ “ਸੁੰਦਰਤਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬਿਗਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਅਤੇ” ਉਸ ਨੇ “ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰੱਖੀ।”

Once Gabriel touched him for the first time, Gabriel then sat Daniel upon his knees and the palms of his hands. He then commanded Daniel to understand the words he spoke and stand up, which he did, though he was trembling. Gabriel then provides Daniel a breakdown of what has occurred during the twenty-one days of Daniel’s mourning. He identified that after struggling with the kings of Persia for the twenty-one days, that Michael came down out of heaven to engage in the battle, and then Gabriel came to answer Daniel’s prayers and explain to Daniel “what shall befall thy people in the latter days.” When Michael came down out of heaven Gabriel was sent to explain the last days to Daniel.

ਜਦੋਂ ਗਾਬਰੀਏਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ, ਤਦ ਗਾਬਰੀਏਲ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘੁੱਟਣਿਆਂ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲੇ ਹੋਏ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੇ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਹੀ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਗਾਬਰੀਏਲ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸੋਗ ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਇਕੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਰਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਫਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੀਹ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੀਖਾਏਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਗਾਬਰੀਏਲ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਬੀਤੇਗਾ” ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਮੀਖਾਏਲ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਇਆ, ਤਦ ਗਾਬਰੀਏਲ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।

Gabriel’s explanation was given to Daniel at the end of the twenty-one days of mourning, which, in the line upon line application of Revelation chapter eleven, represents when Ezekiel in chapter thirty-seven is twice commanded to prophesy to the dead bones, in order to raise the two prophets out of their graves. It occurs when Michael comes down out of heaven and resurrects the body of Moses, while refusing to interact with Satan in the book of Jude. Daniel is still going to be touched twice more after Gabriel had given him the overview of the days of mourning.

ਗਬਰਿਏਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਇੱਕੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਵਿਲਾਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ line upon line ਲਾਗੂਤਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੋਨਾਂ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੀਖਾਏਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਾਲ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜੀ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਗਬਰਿਏਲ ਵੱਲੋਂ ਵਿਲਾਪ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵੇਰਵਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦੋ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।

After Gabriel finished, Daniel, “set his face toward the ground, and he became dumb”, and then Christ Himself “touched” Daniel’s “lips,” and then Daniel “opened” his “mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me.”

ਜਦੋਂ ਗਬਰੀਏਲ ਬੋਲ ਚੁੱਕਿਆ, ਤਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੂੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ”; ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ “ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ,” ਅਤੇ ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਾਸ ਮੇਰੇ ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਬਾਕੀ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

The experience of seeing and speaking with Christ humbles Daniel into the dust. He was dumb, and would have remained so if Christ had not touched his lips, as Isaiah’s lips had been touched by the coal from the altar.

ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੂੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇ ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਛੋਹਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਐਸਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਇਆ ਦੇ ਹੋਠ ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਲਏ ਅੰਗਾਰੇ ਨਾਲ ਛੁਹਾਏ ਗਏ ਸਨ।

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “As Isaiah beheld this revelation of the glory and majesty of his Lord, he was overwhelmed with a sense of the purity and holiness of God. How sharp the contrast between the matchless perfection of his Creator, and the sinful course of those who, with himself, had long been numbered among the chosen people of Israel and Judah! ‘Woe is me!’ he cried; ‘for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts.’ Verse 5. Standing, as it were, in the full light of the divine presence within the inner sanctuary, he realized that if left to his own imperfection and inefficiency, he would be utterly unable to accomplish the mission to which he had been called. But a seraph was sent to relieve him of his distress and to fit him for his great mission. A living coal from the altar was laid upon his lips, with the words, ‘Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged.’ Then the voice of God was heard saying, ‘Whom shall I send, and who will go for Us?’ and Isaiah responded, ‘Here am I; send me.’ Verses 7, 8.

> “ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਪਾਕੀਜ਼ਗੀ ਦੇ ਭਾਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਭਿਭੂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਰਤਾ ਦੀ ਅਦੁੱਤੀ ਪੂਰਨਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਮਈ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿਚਕਾਰ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਕਿੰਨਾ ਤੀਖਾ ਵਿਰੋਧ ਸੀ! ‘ਹਾਏ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ!’ ਉਸ ਨੇ ਪੁਕਾਰਿਆ; ‘ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ, ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।’ ਆਇਤ 5। ਮਾਨੋ ਅੰਦਰਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿਵਯ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੇ ਪੂਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਅਪੂਰਨਤਾ ਅਤੇ ਅਸਮਰਥਤਾ ਉੱਤੇ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਰਬਥਾ ਅਸਮਰਥ ਰਹਿੰਦਾ। ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਸੇਰਾਫ਼ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਜਿਉਂਦਾ ਅੰਗਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ ਗਏ, ‘ਵੇਖ, ਇਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।’ ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ‘ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੌਣ ਜਾਵੇਗਾ?’ ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਭੇਜ।’ ਆਇਤਾਂ 7, 8।”

> “The heavenly visitant bade the waiting messenger, ‘Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; And see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, And make their ears heavy, and shut their eyes; Lest they see with their eyes, and hear with their ears, And understand with their heart, And convert, and be healed.” Verses 9, 10.

> “ਸਵਰਗੀ ਦੂਤ ਨੇ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਸੰਦੇਸਵਾਹਕ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ‘ਜਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਕਹਿ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਸੁਣੋਗੇ, ਪਰ ਸਮਝੋਗੇ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਦੇਖੋਗੇ, ਪਰ ਬੂਝੋਗੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲੋਕ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਮੋਟਾ ਕਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਭਾਰੇ ਕਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇ; ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਮਝਣ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।’ ਆਯਤਾਂ 9, 10।”

> “The prophet’s duty was plain; he was to lift his voice in protest against the prevailing evils. But he dreaded to undertake the work without some assurance of hope. ‘Lord, how long?’ he inquired. Verse 11. Are none of Thy chosen people ever to understand and repent and be healed?

> ਨਬੀ ਦਾ ਕਰਤੱਬ ਸਪਸ਼ਟ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਨੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਆਸਰੇ-ਭਰੀ ਆਸ ਦੀ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਯਕੀਨਦਿਹਾਨੀ ਤੋਂ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ। “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ?” ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਪਦ 11. ਕੀ ਤੇਰੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਸਮਝੇਗਾ, ਤੌਬਾ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ?

> “His burden of soul in behalf of erring Judah was not to be borne in vain. His mission was not to be wholly fruitless. Yet the evils that had been multiplying for many generations could not be removed in his day. Throughout his lifetime he must be a patient, courageous teacher—a prophet of hope as well as of doom. The divine purpose finally accomplished, the full fruitage of his efforts, and of the labors of all God’s faithful messengers, would appear. A remnant should be saved. That this might be brought about, the messages of warning and entreaty were to be delivered to the rebellious nation, the Lord declared: ‘Until the cities be wasted without inhabitant, And the houses without man, And the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, And there be a great forsaking in the midst of the land.’ Verse 11, 12.

> “ਭਟਕੀ ਹੋਈ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਓਰੋਂ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਭਾਰ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਢੋਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਤਦ ਵੀ, ਉਹ ਬੁਰਾਈਆਂ ਜੋ ਅਨੇਕ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧਦੀਆਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਜੀਵਨ-ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸਾਹਸੀ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣਿਆ ਰਹਿਣਾ ਸੀ—ਨਾਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਆਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਦਿਵਯ ਉਦੇਸ਼ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਤਦ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਪਰਿਸ਼ਰਮਾਂ ਦਾ, ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ। ਇੱਕ ਬਾਕੀਅਤ ਬਚਾਈ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਇਹ ਹੋ ਸਕੇ, ਇਸ ਲਈ ਬਗਾਵਤੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਾਏ ਜਾਣੇ ਸਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ: ‘ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਨਿਵਾਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਉਜਾੜੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਘਰ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੰਨ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਹਟਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਤਿਆਗ ਨਾ ਹੋਵੇ।’ Verse 11, 12.”

> “The heavy judgments that were to befall the impenitent,—war, exile, oppression, the loss of power and prestige among the nations,—all these were to come in order that those who would recognize in them the hand of an offended God might be led to repent. The ten tribes of the northern kingdom were soon to be scattered among the nations and their cities left desolate; the destroying armies of hostile nations were to sweep over their land again and again; even Jerusalem was finally to fall, and Judah was to be carried away captive; yet the Promised Land was not to remain wholly forsaken forever. The assurance of the heavenly visitant to Isaiah was: ‘In it shall be a tenth, And it shall return, and shall be eaten: As a teil tree, and as an oak, Whose substance is in them, when they cast their leaves: So the holy seed shall be the substance thereof.’ Verse 13.

> “ਭਾਰੀ ਨਿਆਂ ਜੋ ਅਨੁਤਾਪਹੀਣ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣੇ ਸਨ,—ਯੁੱਧ, ਜਲਾਵਤਨੀ, ਦਬਾਅ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਾਣ-ਮਰਯਾਦਾ ਦਾ ਹਾਨੀ,—ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਲਈ ਆਉਣੇ ਸਨ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਸੇ ਹੋਏ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਹੱਥ ਪਛਾਣਣਗੇ, ਉਹ ਤੌਬਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਣ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਦਸ ਕੁਲਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੌਮਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਉਜਾੜ ਛੱਡੇ ਜਾਣੇ ਸਨ; ਵਿਰੋਧੀ ਕੌਮਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਾਰੰਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਝਾੜ ਮਾਰਣੀਆਂ ਸਨ; ਇਤਨੇ ਤੱਕ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵੀ ਡਿੱਗਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ; ਤਥਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿਜ्ञਾਤ ਦੇਸ਼ ਸਦਾ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਗਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਸੀ। ਆਕਾਸ਼ੀ ਦਰਸ਼ਨਾਰਥੀ ਵੱਲੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਭਰੋਸਾ ਇਹ ਸੀ: ‘ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਖਾਧਾ ਜਾਵੇਗਾ: ਜਿਵੇਂ ਤੇਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਬਲੂਤ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੱਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੱਤੇ ਝਾੜ ਦੇਂਦੇ ਹਨ: ਤਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬੀਜ ਉਸ ਦਾ ਤੱਤ ਹੋਵੇਗਾ।’ ਆਯਤ 13।”

> “This assurance of the final fulfillment of God’s purpose brought courage to the heart of Isaiah. What though earthly powers array themselves against Judah? What though the Lord’s messenger meet with opposition and resistance? Isaiah had seen the King, the Lord of hosts; he had heard the song of the seraphim, ‘The whole earth is full of His glory;’ he had the promise that the messages of Jehovah to backsliding Judah would be accompanied by the convicting power of the Holy Spirit; and the prophet was nerved for the work before him. Verse 3. Throughout his long and arduous mission he carried with him the memory of this vision. For sixty years or more he stood before the children of Judah as a prophet of hope, waxing bolder and still bolder in his predictions of the future triumph of the church.” Prophets and Kings, 307–310.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਇਸ ਭਰੋਸੇ ਨੇ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਭਾਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਤਾਰਬੱਧ ਕਰ ਲੈਣ? ਫਿਰ ਭਾਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਰੋਧ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇ? ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ, ਦੇਖ ਲਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਸਰਾਫ਼ੀਮ ਦਾ ਇਹ ਗੀਤ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ‘ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ;’ ਉਸ ਕੋਲ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਸੀ ਕਿ ਧਰਮ-ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਯਹੂਦਾਹ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਨਬੀ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਪਏ ਕੰਮ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਇਤ 3। ਆਪਣੀ ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਕਠਿਨ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਿਆ। ਸੱਠ ਸਾਲ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਹ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਸ ਦੇ ਨਬੀ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਭਵਿੱਖੀ ਜਿੱਤ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਹਸੀ ਅਤੇ ਨਿਰਭੀਕ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ।” Prophets and Kings, 307–310.

Back to Articles