Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seventeen

ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - ਨੰਬਰ ਸਤਾਰਾਂ

Awakening the Dry Bones: A Call to Purity and Faith in the Tarrying Time

ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ: ਉਡੀਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਬੁਲਾਹਟ

Author

Jeff Pippenger

Published

November 17, 2023

Formats

PDF
Word

The dry bones that are laying dead in the street, who hear the “voice” of the one who is crying in the wilderness, do so because the Comforter has come, in fulfillment of Jesus’ promise to send him. In the first disappointment of the Millerites, the Millerites came to understand that they were in the tarrying time of the virgin’s parable.

ਸੜਕ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਉਹ ਢਾਂਚੇ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ “ਅਵਾਜ਼” ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਤੋਖਦਾਤਾ ਆ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਯਿਸੂ ਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਦੇਰੀ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ।

> “The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

> “ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਠਹਿਰਾਓ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਸਬੂਤ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1843 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1844 ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

Those who have been typified by the Millerites repeat the experience of the first disappointment, and when they do, they must understand that they too, are in the tarrying time of the virgin’s parable. It is only the influence of the Comforter that allows them to see this truth. That recognition, brought about by the Comforter, is represented by the first prophecy that Ezekiel was instructed to proclaim to the valley of dry, dead bones.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਸੰਤਾਪਦਾਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ, ਜੋ ਸੰਤਾਪਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀਆਂ, ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਉੱਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:4–8.

> ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ, ਹੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡਿਓ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ। ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਸਾਹ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀ ਉੱਠੋਗੇ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਸਾਂ ਪਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਾਸ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਪਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀ ਉੱਠੋਗੇ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਿਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਕੰਬਣ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਗਈਆਂ, ਹਰ ਹੱਡੀ ਆਪਣੀ ਹੱਡੀ ਨਾਲ। ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਸਾਂ ਅਤੇ ਮਾਸ ਚੜ੍ਹ ਆਏ, ਅਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਚਮੜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:4–8।

The “noise” represents the Holy Spirit. At that point the virgins need to recognize that they are in the tarrying time. The biblical instructions of what the disappointed must do when they recognize they are in the tarrying time is abundant. Jeremiah teaches they must never return to the “assembly of mockers,” which in the message to Philadelphia, is the synagogue of Satan. They must also separate the precious from the vile. The precious contrasted with the vile has a dual meaning.

“ਸ਼ੋਰ” ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਛਾਣਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਹੋਏ ਲੋਕ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਪ੍ਰਚੁਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ “ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ” ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਜੋ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭਾਘਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਕੀਮਤੀ ਦਾ ਨਿਕੰਮੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਹ ਵਿਰੋਧਾਤਮਕ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਭਾਵ ਦੋਹਰਾ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

I learned for myself this prophetic distinction years ago, when I made an application of William Miller’s dream. I correctly defined the jewels as truths of God’s word, and the spurious jewels as corrupted doctrines. Thereafter, it was pointed out to me that James White had also made an application of William Miller’s dream, and in his application, he identified the jewels as God’s faithful people, and the spurious jewels as the false professors of truth. When I investigated what James White had taught about the dream, I realized we were both correct. The jewels can represent God’s faithful, and the counterfeit jewels, the unfaithful, but the jewels can also represent the truths of God’s word and the counterfeit jewels can be false doctrines. James White applied Miller’s dream to the history that James White was then living in, but I had approached the dream as the history of the last days. Together the two applications identify that men become what they believe, and should they choose to hold to erroneous doctrines, they will be swept out the window by the dirt brush man, along with the doctrines they have become associated with. We are what we eat.

ਮੈਂ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਭੇਦ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਗਹਿਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਾਲੀ ਗਹਿਣੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਨੇ ਵੀ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉਸ ਲਾਗੂਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਜਾਲੀ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਝੂਠੇ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਂਚਿਆ ਕਿ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਨੇ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਠੀਕ ਸੀ। ਗਹਿਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਗਹਿਣੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਦਾ; ਪਰ ਗਹਿਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਗਹਿਣੇ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ। ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੀ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਲਾਗੂਕਰਨ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਭ੍ਰਮਿਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਝਾੜਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਸਮੇਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੰਬੰਧਤਾ ਜੋੜ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਹਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ।

When the disappointed find they are in the tarrying time, according to Jeremiah they are to separate the precious from the vile.

ਜਦੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਲੋਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਹੈ।

> “How is it that men who are at war with the government of God come into possession of the wisdom which they sometimes display? Satan himself was educated in the heavenly courts, and he has a knowledge of good as well as of evil. He mingles the precious with the vile, and this is what gives him power to deceive. But because Satan has robed himself in garments of heavenly brightness, shall we receive him as an angel of light? The tempter has his agents, educated according to his methods, inspired by his spirit, and adapted to his work. Shall we co-operate with them? Shall we receive the works of his agents as essential to the acquirement of an education?” Ministry of Healing, 440.

> “ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪ ਹੀ ਸਵਰਗੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਲੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬੁਰੇ ਦਾ ਵੀ ਗਿਆਨ ਹੈ। ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਨਾਲ ਰਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਚਮਕ ਦੇ ਵਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ ਹੈ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਤ ਦੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈਏ? ਪਰਖਣਹਾਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਕਾਰ ਕਰੀਏ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਕ ਸਮਝ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੀਏ?” Ministry of Healing, 440.

The precious and vile represents truth and error. It also represents two classes of men.

ਕੀਮਤੀ ਅਤੇ ਘਟੀਆ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

> “‘Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are His. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honor, and some to dishonor.’ The ‘great house’ represents the Church. In the Church will be found the vile as well as the precious. The net cast into the sea gathers both good and bad.” Review and Herald, February 5, 1901.

> “‘ਤਥਾਪਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਡੋਲ ਖੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਮੁਹਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਮਸੀਹ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕੁਕਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਹੀ ਭਾਂਡੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਕੁਝ ਆਦਰ ਲਈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਨਾਦਰ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।’ ‘ਵੱਡਾ ਘਰ’ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਹੀਨ ਵੀ ਮਿਲਣਗੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਵੀ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਜਾਲ ਚੰਗਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾੜਿਆਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।” Review and Herald, February 5, 1901.

Jeremiah was instructed that if he would return, he needed to separate from the foolish virgins, and he must also separate from the erroneous teachings of the foolish virgins. The one hundred and forty-four thousand are those who come into perfect unity. Jeremiah is representing the work that those called to be sealed by Ezekiel’s second message of the four winds must accomplish, if they are to be God’s “mouth,” when the vision speaks. The vision spoke in Millerite history when the judgment arrived, and it speaks in the history of the one hundred and forty-four thousand when the earth beast speaks, and the judgment of the third woe arrives. Then those who have accomplished the work identified by Jeremiah are lifted up as God’s watchmen.

ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਮੁੜ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਭ੍ਰਾਂਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪੂਰਨ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਸੰਪੰਨ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲਣ ਵੇਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ “ਮੂੰਹ” ਹੋਣੇ ਹਨ। ਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੋਲਿਆ ਜਦੋਂ ਨਿਆਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਨਿਆਂ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੰਮ ਸੰਪੰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਉੱਚੇ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

When the Lord sends the Comforter to awaken the disappointed from their death, He identifies a work of purification they must accomplish if they are to be His spokesmen in the Sunday law crisis. Isaiah agrees with Jeremiah’s counsel.

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਸੰਤਾਪਨਹਾਰ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਕੰਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬੁਲਾਰੇ ਬਣਣੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੈ।

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. Isaiah 52:7–9.

> ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕਿੰਨੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਭਲਾਈ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਿਯੋਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ! ਤੇਰੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਨਗੇ; ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾਉਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦ ਯਹੋਵਾਹ ਸਿਯੋਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬਹਾਲ ਕਰੇਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਅੱਖੀਂ ਅੱਖ ਪਾ ਕੇ ਵੇਖਣਗੇ। ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਉਜੜੇ ਹੋਏ ਥਾਵੋ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਫੁੱਟ ਪਵੋ, ਇਕੱਠੇ ਗਾਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਛੁਟਕਾਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 52:7–9।

Those that “bringeth good tidings” and who “publish peace and salvation” lift up “their voices together,” for they “shall see eye to eye.”

ਜੋ “ਚੰਗੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ” ਅਤੇ ਜੋ “ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,” ਉਹ “ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠਿਆਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ,” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਵੇਖਣਗੇ।”

> “A few others were shown me as joining their influence with those I have mentioned, and together they do what they can to draw off from the body and cause confusion; and their influence brings the truth of God into disrepute. Jesus and holy angels are bringing up and uniting God’s people into one faith, that they may all have one mind and one judgment. And while they are being brought into the unity of the faith, to see eye to eye upon the solemn, important truths for this time, Satan is at work to oppose their advancement. Jesus is at work through His instruments to gather and unite. Satan works through his instruments to scatter and divide. ‘For, lo, I will command, and I will sift the house of Israel among all nations, like as corn is sifted in a sieve, yet shall not the least grain fall upon the earth.’

> “ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਖਾਏ ਗਏ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜੋੜ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਹ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਖਿੱਚਣ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਮਨ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਨਿਰਣੇ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰੱਖਣ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਜੋੜਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਛਿੱਤਰਾਉਣ ਅਤੇ ਵੰਡ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ‘ਕਿਉਂਕਿ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਾਣਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਛਾਣਨੀ ਵਿੱਚ ਅੰਨ ਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਦਾਣਾ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗੇਗਾ।’”

> “God is now testing and proving His people. Character is being developed. Angels are weighing moral worth, and keeping a faithful record of all the acts of the children of men. Among God’s professed people are corrupt hearts; but they will be tested and proved. That God who reads the hearts of everyone, will bring to light hidden things of darkness where they are often least suspected, that stumbling blocks which have hindered the progress of truth may be removed, and God have a clean and holy people to declare His statutes and judgments.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਮਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚਰਿਤਰ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੂਤ ਨੈਤਿਕ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਤੋਲ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੇਖਾ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮਧਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਿਲ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਜ਼ਮਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੰਦੇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਠੋਕਰਾਂ ਦੇ ਪੱਥਰ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਵਿਧਾਨਾਂ ਅਤੇ ਨਿਆਇਆਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਹੋਣ।”

> “The Captain of our salvation leads His people on step by step, purifying and fitting them for translation, and leaving in the rear those who are disposed to draw off from the body, who are not willing to be led, and are satisfied with their own righteousness. ‘If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness!’ No greater delusion can deceive the human mind than that which leads men to indulge a self-confident spirit, to believe that they are right and in the light, when they are drawing away from God’s people, and their cherished light is darkness.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

> “ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਲਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ। ‘ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚਲੀ ਜੋਤ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ!’ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਭ੍ਰਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਠੱਗੀ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੀ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਮਨੋਭਾਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਹ ਮੰਨਣ ਕਿ ਉਹ ਸਹੀ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਖਿਸਕ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹਨੇਰਾ ਹੈ।” ਟੈਸਟਿਮੋਨੀਆਂ, ਖੰਡ 1, 332, 333.

The phrase “bringeth good tidings” is repeated twice in the passage of Isaiah to identify the history of the Midnight Cry, as does the verses that lead to Isaiah’s description of the unity that is accomplished when the precious is separated from the vile.

“ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਚਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ” ਇਹ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਆਇਤਾਂ ਵੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਏਕਤਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਤਦ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨੀਚ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> Awake, awake; put on thy strength, O Zion; put on thy beautiful garments, O Jerusalem, the holy city: for henceforth there shall no more come into thee the uncircumcised and the unclean. Shake thyself from the dust; arise, and sit down, O Jerusalem: loose thyself from the bands of thy neck, O captive daughter of Zion. Isaiah 52:1, 2.

> ਜਾਗ, ਜਾਗ; ਹੇ ਸਿਓਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਧਾਰਣ ਕਰ; ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ, ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਨਾ ਤਾਂ ਅਸੁੰਨਤ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਫਿਰ ਕਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ। ਧੂੜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਝਾੜ ਦੇ; ਉੱਠ, ਅਤੇ ਬੈਠ ਜਾ, ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ; ਹੇ ਸਿਓਨ ਦੀ ਬੰਧੁਆ ਧੀਏ, ਆਪਣੇ ਗਰਦਨ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ। ਯਸਾਯਾਹ 52:1, 2.

Jeremiah represents those in the first disappointment, that recognize they are in the tarrying time. Isaiah commands those same persons to “awake, awake.” They awake and ultimately arrive to a point where there will no longer be any uncircumcised and unclean in God’s church, for they will have accomplished the work of separating the precious and the vile. “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜਾਗ, ਜਾਗ।” ਉਹ ਜਾਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਕੋਈ ਅਖਤਨਾਸ਼ੁਦਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਅਤੇ ਨਿਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ। “ਪ੍ਰਭੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਣ।”

> “We are rapidly nearing the close of this earth’s history. The end is very near, much nearer than many suppose, and I feel burdened to urge upon our people the necessity of seeking the Lord earnestly. Many are asleep, and what can be said to arouse them from their carnal slumber? The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.

> “ਅਸੀਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅੰਤ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਨੇੜੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਭਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦਿਲੋ-ਜਾਨ ਨਾਲ ਖੋਜਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੱਖਾਂ। ਬਹੁਤੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਸੁਸਤ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪ੍ਰਭੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਪੈਣ।

> “‘Who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’

> “‘ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਠਹਿਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਨਾ-ਚਾਂਦੀ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਪਰਖ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮੀਪਣ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ।’”

> “Christ will remove every pretentious cloak. No mingling of the true with the spurious can deceive him. ‘He is like a refiner’s fire,’ separating the precious from the vile, the dross from the gold.

> “ਮਸੀਹ ਹਰ ਇਕ ਝੂਠੇ ਆਡੰਬਰ ਦੇ ਲਿਬਾਸ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਸੱਚੇ ਦਾ ਖੋਟੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਮਿਲਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ‘ਉਹ ਸੋਨਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ,’ ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਮੈਲ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “Like the Levites, God’s chosen people are set apart by him for his special work. Every true Christian bears priestly credentials. He is honored with the sacred responsibility of representing to the world the character of his Heavenly Father. He is to heed well the words, ‘Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.’

> “ਲੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਲਈ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਅਲੱਗ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਹਰ ਸੱਚਾ ਮਸੀਹੀ ਪੁਰੋਹਿਤਾਈ ਪਹਿਚਾਣ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਾਨ ਧਰਨਾ ਹੈ, ‘ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ।’”

> “‘But unto you that fear my name shall the Sun of Righteousness arise with healing in his wings; and ye shall go forth, and grow up as calves of the stall. And ye shall tread down the wicked; for they shall be ashes under the soles of your feet in the day that I shall do this, saith the Lord of hosts.

> “‘ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਦੇ ਹੋ, ਧਰਮ ਦਾ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਈ ਲੈ ਕੇ ਚੜ੍ਹੇਗਾ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋਗੇ ਅਤੇ ਥਾਣੇ ਦੇ ਬੱਛਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪਲੋਗੇ-ਫੁੱਲੋਗੇ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦੋਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਸ ਦਿਨ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਿਆਂ ਹੇਠ ਸੁਆਹ ਹੋਣਗੇ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ।’

> “‘Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and the judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: and he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse.’” Review and Herald, November 8, 1906.

> “‘ਮੇਰੇ ਸੇਵਕ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੋਰੇਬ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਆਉਂ ਸਮੇਤ ਆਗਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਵੇਖੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਐਲੀਆਹ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਫੇਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮੈਂ ਆ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂ।’” Review and Herald, November 8, 1906.

Those that hold to false doctrines will be separated in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. Those who refuse to allow the creative power of God to produce a personal sanctified experience, will be separated from the “gold” in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. They will remain as Laodiceans, right at the point where Laodicea transcends into Philadelphia.

ਜੋ ਲੋਕ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਫੜੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੋਈ “ਆਵਾਜ਼” ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ “ਸੋਨੇ” ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੋਈ “ਆਵਾਜ਼” ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲਾਓਦਿਕਿਆਈ ਹੀ ਬਣੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਠੀਕ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

The work of separating the precious from the vile is almost totally the work of the messenger of the covenant who comes suddenly to purify the sons of Levi, but we must participate.

ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਿਯੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਰਹੇ ਹੋ, ਕੇਵਲ ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ, ਡਰ ਅਤੇ ਕੰਬਣ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਉਧਾਰ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਮਨੋਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਇੱਛਾ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਮ ਵੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਕੁੜਕੁੜਾਹਟ ਅਤੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਕਰੋ; ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਕਪਟ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਤਾਨ, ਟੇਢੀ ਅਤੇ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੇਇਲਜ਼ਾਮ ਠਹਿਰੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ। ਫਿਲਿੱਪੀਆਂ 2:12–15.

Jeremiah was told to separate the precious from the vile if he desired to be God’s spokesman in the coming judgment. The fact that Jeremiah was hearing God’s counsel to him, demonstrated the presence of the Comforter was already available if he chose to take up the work.

ਯਿਰਮਿਆਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬੋਲਣਹਾਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਹੀਣ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਯਿਰਮਿਆਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਹ ਸਲਾਹ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈਣਾ ਚੁਣੇ, ਤਾਂ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਸੀ।

> “The work of gaining salvation is one of copartnership, a joint operation. There is to be co-operation between God and the repentant sinner. This is necessary for the formation of right principles in the character. Man is to make earnest efforts to overcome that which hinders him from attaining to perfection. But he is wholly dependent upon God for success. Human effort of itself is not sufficient. Without the aid of divine power it avails nothing. God works and man works. Resistance of temptation must come from man, who must draw his power from God. On the one side there is infinite wisdom, compassion, and power; on the other, weakness, sinfulness, absolute helplessness.

> “ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ ਕਾਰਵਾਈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪੀ ਪਾਪੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਹਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਚਰਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਇਹ ਅਤਿਆਵਸ਼ਕ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਯਤਨ ਕਰਨੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਹ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਖ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਲੈਣੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਅਨੰਤ ਗਿਆਨ, ਕਰੁਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਪਾਪਮਯਤਾ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਬੇਬਸੀ ਹੈ।”

> “God wishes us to have the mastery over ourselves. But He cannot help us without our consent and co-operation. The divine Spirit works through the powers and faculties given to man. Of ourselves, we are not able to bring the purposes and desires and inclinations into harmony with the will of God; but if we are ‘willing to be made willing,’ the Saviour will accomplish this for us, ‘Casting down imaginations, and every high thing that exalteth itself against the knowledge of God, and bringing into captivity every thought to the obedience of Christ.’ 2 Corinthians 10:5.” Acts of the Apostles, 482.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਆਪ ਹੀ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖੀਏ। ਪਰ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਹਿਮਤੀ ਅਤੇ ਸਹਿਕਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਦਿਵਿਆ ਆਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੁਝਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਕਦੇ; ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ‘ਇੱਛੁਕ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਇੱਛੁਕ ਹੋਈਏ,’ ਤਾਂ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ‘ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹਰ ਉਸ ਉੱਚੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਢਾਹ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆਉਣਾ।’ 2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 10:5।” ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, 482।

The three and a half days of Revelation eleven, when the dry bones are dead in the street, is a symbol of a “wilderness,” and a “wilderness” represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. At the end of the scattering of the three and a half days, those called to be among the one hundred and forty-four thousand are to “awake” and “shake off the dust.” Sister White says “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ “ਉਜਾੜ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ “ਉਜਾੜ” ਲੈਵੀਅਨ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਖ਼ਿਲਰੇਪਣ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ “ਜਾਗਣਾ” ਹੈ ਅਤੇ “ਧੂੜ ਝਾੜ ਦੇਣੀ” ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਪ੍ਰਭੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਪੈਣ।”

In connection with a “purified church” she references Jeremiah’s separation process that removes the “precious from the vile.” She also connects it with Malachi chapter three, where a messenger prepares the way for the messenger of the covenant. The messenger that prepares the way is Isaiah’s “voice crying in the wilderness.” The messenger of the covenant is Christ, who is preparing to enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand, who “like” “the Levites,” “are set apart by him for his special work.” She then identifies them as priests, and quotes Jesus who says, “Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.”

“ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਲੀਸਿਆ” ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੀ ਉਸ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ “ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਘਟੀਆ ਤੋਂ” ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਮਲਾਕੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਉਹ “ਅਵਾਜ਼ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ” ਹੈ। ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ “ਲੇਵੀਆਂ” “ਵਾਂਗ,” “ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਲਈ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਅਲੱਗ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।” ਫਿਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਯਾਜਕਾਂ ਵਜੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦਾ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਉਧਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, “ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਿਧ ਹੋਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ ਸਿਧ ਹੈ।”

There is a purification process that is marked at the end of the period of the tarrying time, for the Lord has a special work for the one hundred and forty-four thousand to accomplish, and He will have a purified church before “his judgments shall fall more signally upon the world.” His judgments are already in the world, but at the Sunday law, “God’s destructive judgments” begin to fall.

ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ “ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਢਹਿਣ” ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਲੀਸੀਆ ਰੱਖੇਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਪਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਨਿਆਂ” ਢਹਿਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

Those judgments are a “time of mercy for those who have never known the truth.” But there is no mercy in those judgments for those who would not enter into the necessary purification process. The “judgments,” which “fall more signally” identify judgments that are signs. They represent a signal, and the Holy Spirit uses the chaos and confusion accomplished by those judgments, to mark a distinction between those who keep “the spurious rest day” and those who “conscientiously keep the Sabbath of the Lord,” for this is the only way the “world can be warned.” The judgments that are signals are the backdrop that the Holy Spirit uses to direct God’s children that are still in Babylon, to recognize the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

ਉਹ ਨਿਆਂ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ।” ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਜੋ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ “ਨਿਆਂ,” ਜੋ “ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆ ਪੈਂਦੇ ਹਨ,” ਅਜਿਹੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਨਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹੋਈ ਅਫ਼ਰਾਤਫ਼ਰੀ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੇਦ-ਰੇਖਾ ਖਿੱਚੀ ਜਾਵੇ ਜੋ “ਜਾਲੀ ਆਰਾਮ ਦੇ ਦਿਨ” ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ “ਵਿਵੇਕਪੂਰਵਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੱਬਥ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ,” ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਇਕੱਲਾ ਢੰਗ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ “ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।” ਉਹ ਨਿਆਂ ਜੋ ਸੰਕੇਤ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਛੋਕੜ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਧੁੱਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।

But Sister White doesn’t simply reference Malachi chapter three, she also includes the closing verses of the book of Malachi chapter four, and once again references the “voice” that was to prepare the way for the messenger of the covenant. Those closing verses are not about the preparation for the messenger of the covenant, they are about remembering the law of Moses, and the turning of the hearts of the fathers to the children and vice versa. The “voice” first prepares for Christ, as the messenger of the covenant, to suddenly come to His temple and purify His disappointed people who have been awakened, that they might accomplish the work of the ensign. Then Malachi addresses another aspect of the work of the “voice.”

ਪਰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਕੇਵਲ ਮਲਾਕੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਹੀ ਹਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਉਹ ਮਲਾਕੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਸਮਾਪਤੀ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਉਸ “ਆਵਾਜ਼” ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਮਾਪਤੀ ਆਇਤਾਂ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਫੇਰਣ ਬਾਰੇ ਹਨ। “ਆਵਾਜ਼” ਪਹਿਲਾਂ ਮਸੀਹ ਲਈ, ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੰਡੇ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਫਿਰ ਮਲਾਕੀ “ਆਵਾਜ਼” ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਖ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

He “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and He will do this work in relation to the law given at Horeb. Elijah, who is also Isaiah’s “voice,” will identify the sins of God’s people. It is part of the purification process. There is only one definition of sin, that being the transgression of the law given at Horeb. John the Baptist was Elijah, and his work included that very element.

ਉਹ “ਪਿਉਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਪਿਉਆਂ ਵੱਲ ਫੇਰ ਦੇਵੇਗਾ,” ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਰੇਬ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕਰੇਗਾ। ਇਲਿਆਹ, ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ “ਅਵਾਜ਼” ਵੀ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਦੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਹੋਰੇਬ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਬਿਵਸਥਾ ਦਾ ਉਲੰਘਣ। ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇਲਿਆਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਉਹੀ ਤੱਤ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।

> In those days came John the Baptist, preaching in the wilderness of Judaea, And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand. For this is he that was spoken of by the prophet Esaias, saying, The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight. And the same John had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey. Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come?

> ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਯਹੂਦੀਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, “ਤੋਬਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਰਗ ਦਾ ਰਾਜ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।” ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਨਬੀ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕਰੋ।” ਅਤੇ ਉਸੇ ਯੂਹੰਨੇ ਦੇ ਊਂਠ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਦੇ ਗੇਰੇ ਚਮੜੇ ਦਾ ਪੱਟਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਟਿੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸ਼ਹਿਦ ਸੀ। ਤਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਸਾਰਾ ਯਹੂਦੀਆ ਅਤੇ ਯਰਦਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਨਿਕਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਯਰਦਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਲਈ ਕਿਸ ਨੇ ਚੇਤਾਇਆ?”

> Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:1–12.

> ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੋਬਾ ਦੇ ਯੋਗ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰੋ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰੋ, ਅਸੀਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਖੜੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਕੁਹਾੜੀ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਜੋ ਚੰਗਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਵੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੋਬਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਸਮਰੱਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਉਠਾਉਣ ਦੇ ਭੀ ਮੈਂ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਦਾ ਛੱਜ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਭਲੀ ਭਾਂਤਿ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਣਕ ਨੂੰ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਭੁੱਸ ਨੂੰ ਉਹ ਅਣਬੁਝਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੱਤੀ 3:1–12।

John the Baptist came to the “wilderness” of the three and a half days of Revelation eleven, for all the prophets are speaking more of the last days, than the days in which they lived. He brought a message to repent from sin, for the kingdom of heaven was at hand, just as the Revelation of Jesus Christ is opened up when “the time is at hand.” John the Baptist illustrates the work of the “voice,” for according to Jesus, he was also Elijah that was to come.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ “ਜੰਗਲ” ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਰਗ ਦਾ ਰਾਜ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਤਦ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ “ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ।” ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ “ਅਵਾਜ਼” ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਲਿਆਹ ਵੀ ਸੀ।

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਬਿਵਸਥਾ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਤੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਐਲੀਆਹ ਹੈ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਦੇ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ। ਮੱਤੀ 11:13–15।

Jesus identifies that the prophetic identity of John the Baptist was a test. He states directly, “if ye will receive it”. Then Jesus encourages His disciples to receive it by saying, “He that hath ears to hear, let him hear.” Let him hear what? Let him hear who the voice is that comes to the final wilderness of the Bible, and prepares the way for the messenger of the covenant to prepare the one hundred and forty-four thousand to do a special work during a time of the signal judgments of God.

ਯਿਸੂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਹਿਚਾਣ ਇੱਕ ਪਰਖ ਸੀ। ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “if ye will receive it”. ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, “He that hath ears to hear, let him hear.” ਉਹ ਕੀ ਸੁਣੇ? ਉਹ ਇਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੇਮ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਕੇਤਕ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।

John wore “a raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey.” His “meat” was the message of Islam, for the word “locusts” represents Islam, and honey is the word of God, that was sweet in his mouth. The sweet message he ate was about the “wild” Arabian ass, the very first symbol of Islam in the Scriptures. The sweet message of the wild Arabian ass of Islam, which is also represented by “locusts” was also woven into his raiment, for camel’s are another symbol of Islam. It is not a wresting of the word “locusts” to use it as a symbol of Islam, even if the food John ate was referencing the locust tree, and not the insects. The word “locusts” is a symbol of Islam, and John was not representing the eating of any physical food, his diet was a symbol of the prophetic message he had eaten.

ਯੂਹੰਨਾ “ਊਂਟ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਚਮੜੇ ਦਾ ਪੱਟਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਟਿੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸ਼ਹਿਦ ਸੀ।” ਉਸ ਦਾ “ਭੋਜਨ” ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ “ਟਿੱਡੀਆਂ” ਸ਼ਬਦ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਸੀ। ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਨੇ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਉਹ “ਜੰਗਲੀ” ਅਰਬੀ ਖੋਤੇ ਬਾਰੇ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਉਸ ਜੰਗਲੀ ਅਰਬੀ ਖੋਤੇ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਟਿੱਡੀਆਂ” ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਊਂਟ ਵੀ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। “ਟਿੱਡੀਆਂ” ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣਾ ਬਚਨ ਨੂੰ ਤੋੜ-ਮਰੋੜ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਟਿੱਡੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। “ਟਿੱਡੀਆਂ” ਸ਼ਬਦ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਕਿਸੇ ਭੌਤਿਕ ਭੋਜਨ ਦੇ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਆਹਾਰ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਖਾਧਾ ਸੀ।

His girdle was the “prophecy” represented in Habakkuk. That prophecy brings together the first disappointment, the tarrying time of the virgins, and the foundations of Adventism as represented upon the sacred charts. Habakkuk was the prophetic girdle that bound all those truths together.

ਉਸ ਦਾ ਕਮਰਬੰਦ ਹਬੱਕੂਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ” ਸੀ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਬੱਕੂਕ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਮਰਬੰਦ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:3, 4.

> ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਅਜੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲੇਗਾ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰੇਗਾ; ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦੇਰ ਕਰੇ, ਤਦ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲਾਏਗਾ। ਵੇਖ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਫੂਲ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜੀਵੇਗਾ। ਹਬੱਕੂਕ 2:3, 4.

The prophetic message that bound together as a girdle the messages that make up the warning of the “voice,” is the parable of the virgins in relation to the vision that tarried, but would speak. The vision of the Midnight Cry produces a distinction between the vile, whose “soul is lifted up” and the precious, who are justified by faith. Justification by faith is the girdle the “voice” wears.

ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਨੇ “ਆਵਾਜ਼” ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਮਰਬੰਦ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਬੋਲੇਗਾ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੀ ਨਿਕੰਮੇ ਦੇ, ਜਿਸ ਦੀ “ਆਤਮਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਫੂਲ ਗਈ ਹੈ,” ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਦੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੀ ਉਹ ਕਮਰਬੰਦ ਹੈ ਜੋ “ਆਵਾਜ਼” ਨੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

> And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins. Isaiah 11:5.

> ਧਰਮਿਕਤਾ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦਾ ਕਮਰਬੰਦ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁੱਖਾਂ ਦਾ ਕਮਰਬੰਦ ਹੋਵੇਗੀ। ਯਸਾਯਾਹ 11:5.

When the “voice crying in the wilderness” of the disappointment arrived, after the disappointment of July 18, 2020, his message was the same message that it had been since September 11, 2001. That message from Elijah to come, to the waiting disappointed dead dry bones is, that Islam is the “signal judgments,” that provide the backdrop for God’s other children in Babylon to learn righteousness.

ਜਦੋਂ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਆਵਾਜ਼” ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਲਿਆਹ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਮੁਰਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਲਈ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸਲਾਮ “ਸੰਕੇਤਕ ਨਿਆਇਆਂ” ਹੈ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਧਰਮਿਕਤਾ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪਿੱਠਭੂਮੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> The way of the just is uprightness: thou, most upright, dost weigh the path of the just. Yea, in the way of thy judgments, O Lord, have we waited for thee; the desire of our soul is to thy name, and to the remembrance of thee. With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:7–9.

> ਧਰਮੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਸਿੱਧਾਈ ਹੈ; ਹੇ ਅਤਿ ਸਿੱਧੇ, ਤੂੰ ਧਰਮੀ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਤੋਲਦਾ ਹੈਂ। ਹਾਂ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੇਰੇ ਨਿਆਉਆਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵੱਲ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਵੱਲ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਲੋਚਿਆ ਹੈ; ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਖੋਜਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਨਿਆਉ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਧਰਮ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ 26:7–9.

John the Baptist, who was Elijah to come, is the “voice” in the “wilderness” of the three and a half days of Revelation chapter eleven. His work includes identifying the fourth and final generation of Adventism, whose souls are lifted up and who are trusting in the spiritual heritage of their fathers, but sense that the wrath of God is about to come. They are the fourth generation, for they have fully manifested into a generation that is just the opposite of Christ. They are the generation of vipers, but they still point to their father Abraham, to argue that they are actually the generation of the Lamb. The generation of the Lamb are Peter’s chosen generation, they are those who follow the Lamb whithersoever he goeth.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਲਿਆਹ ਸੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ “ਉਜਾੜ” ਵਿੱਚ ਦੀ “ਆਵਾਜ਼” ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਚੌਥੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਵਿਰਾਸਤ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆਉਣ ਹੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜਿਹੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹਨ, ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਬਰਾਹਾਮ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦੇ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹਨ। ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪਤਰਸ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ; ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।

John obviously presented the sins of those who came to hear his message, for they repented and were baptized. He also informed them that there is One who would follow him, that would thoroughly purge His floor. That Person is the messenger of the covenant, He is “the dirt brush man” who sweeps the counterfeit coins and jewels out the window and restores the original jewels, that then shine ten times brighter than they did when William Miller was directed by angels in the work of assembling the original jewels in the movement of the first angel.

ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਨ ਆਏ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਫਿਰਾਇਆ ਅਤੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵੇਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ; ਉਹ “ਧੂੜ ਝਾੜਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ” ਹੈ ਜੋ ਜਾਲੀ ਸਿੱਕਿਆਂ ਅਤੇ ਜਵਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਜਵਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਚਲਾਹਟ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀ ਜਵਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

John the Baptist was direct in his denunciation of the Laodicean Adventist’s confidence in their father Abraham, for Elijah to come was to turn the hearts of the fathers to the children and vice versa. The principle of biblical application of the first and the last is represented in that work, but so too, is the remedy for those who find themselves in a scattered condition, in the enemies’ land, dead in the wilderness. They must recognize their sins, and the sins of their fathers and repent. In conjunction with recognizing their sins and the father’s sins, they must also admit that they had not been walking with the Lord during the period of the wilderness of three and a half days. Furthermore, they must admit that God was not walking with them during that history.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਬਰਾਹਾਮ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਅਤੇ ਨਿਰਭੀਕ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਕੰਮ ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪਿਤਿਆਂ ਵੱਲ ਫੇਰਣਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦੇ ਬਾਈਬਲੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸੇ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੋਬਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ-ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬਦੀ ਦੇ ਕਾਰਣ ਘੁਲਦੇ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬਦੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਣ ਵੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਘੁਲਦੇ ਜਾਣਗੇ। ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਦੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਬਦੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉਸ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲੇ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ; ਜੇ ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸੁੰਨਤ ਦਿਲ ਨਿਮਾਣੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਦ ਆਪਣੀ ਬਦੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਣ: ਤਾਂ ਮੈਂ ਯਾਕੂਬ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਸਹਾਕ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗਾ। ਲੇਵੀਆਂ 26:39–42.

The curse was because they didn’t remember the sabbaths of the land.

ਸ਼ਾਪ ਇਸ ਲਈ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਬਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।

John the Baptist, who was Elijah to come, typified the “voice” in the wilderness of Revelation eleven’s three and a half days. He would direct the dead dry bones to “remember” Moses’ law at Horeb, and if they did, then the messenger of the covenant would “remember” the covenant of their fathers. But only if they confessed their sins, the sins of their fathers, and more humbling, they were to specify the trespasses “they trespassed against” God.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਏਲੀਆ ਸੀ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਣ ਵਾਲੀ “ਆਵਾਜ਼” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰੇਬ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ “ਯਾਦ” ਕਰਨ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ “ਯਾਦ” ਕਰੇਗਾ। ਪਰ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ, ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਲੰਘਣਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਸਾਉਣ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।

They would also need to admit that they had been walking “contrary” to God, and that God had been walking “contrary” to them.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ “ਵਿਰੁੱਧ” ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ “ਵਿਰੁੱਧ” ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

They would also need to recognize that they were the dead dry bones in the street of Revelation eleven, for they had to admit that God had brought them into the enemy’s land, and the enemy’s land is death.

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਣਾ ਪੈਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਮਰੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਮੌਤ ਹੈ।

According to John the Baptist, they would also need to answer the question of who the “voice” crying in the “wilderness” is, for John asked, “Who hath warned you to flee from the wrath to come?”

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਵੀ ਉੱਤਰਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ “ਜੰਗਲ” ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਹ “ਆਵਾਜ਼” ਕੌਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ?”

We will continue these subjects in the next article.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “The minister of God is commanded: ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show My people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The Lord says of these people: ‘They seek Me daily, and delight to know My ways, as a nation that did righteousness.’ Here is a people who are self-deceived, self-righteous, self-complacent, and the minister is commanded to cry aloud and show them their transgressions. In all ages this work has been done for God’s people, and it is needed now more than ever before.” Testimonies, volume 5, 299.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ: ‘ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ, ਰੋਕ ਨਾ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੁਰਹੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਕਰ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਪਰਾਧ, ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਖਾ।’ ਪ੍ਰਭੂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਐਸੀ ਕੌਮ ਜੋ ਧਰਮੀ ਕਰਮ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ।’ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਐਸੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਵਿਖਾਵੇ। ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੰਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ।” Testimonies, volume 5, 299.

Back to Articles