Article

# Rome Establishes the Vision - Number Eight

ਰੋਮ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਨੰਬਰ ਅੱਠ

Foundations of Sand: The Rejection of Prophetic Truth in Laodicean Adventism

ਰੇਤ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ: ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 18, 2024

Formats

PDF
Word

In the last article we referenced the following words of Jesus.

ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਬਚਨਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

> Beware of false prophets, which come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravening wolves. Ye shall know them by their fruits. Do men gather grapes of thorns, or figs of thistles? Even so every good tree bringeth forth good fruit; but a corrupt tree bringeth forth evil fruit. A good tree cannot bring forth evil fruit, neither can a corrupt tree bring forth good fruit. Every tree that bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. Wherefore by their fruits ye shall know them. Not everyone that saith unto me, Lord, Lord, shall enter into the kingdom of heaven; but he that doeth the will of my Father which is in heaven. Many will say to me in that day, Lord, Lord, have we not prophesied in thy name? and in thy name have cast out devils? and in thy name done many wonderful works? And then will I profess unto them, I never knew you: depart from me, ye that work iniquity. Therefore whosoever heareth these sayings of mine, and doeth them, I will liken him unto a wise man, which built his house upon a rock: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell not: for it was founded upon a rock. And every one that heareth these sayings of mine, and doeth them not, shall be likened unto a foolish man, which built his house upon the sand: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell: and great was the fall of it. Matthew 7:15–27.

> ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਵੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਫਾੜ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਭੇੜੀਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣੋਗੇ। ਕੀ ਲੋਕ ਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਅੰਗੂਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਥਿਸਲਾਂ ਤੋਂ ਅੰਜੀਰ? ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਚੰਗਾ ਰੁੱਖ ਚੰਗਾ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਖਰਾਬ ਰੁੱਖ ਮੰਦਾ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਗਾ ਰੁੱਖ ਮੰਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਖਰਾਬ ਰੁੱਖ ਚੰਗਾ ਫਲ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਉਹ ਰੁੱਖ ਜੋ ਚੰਗਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਵੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣੋਗੇ। ਹਰ ਕੋਈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ,’ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਉਹੀ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਬਹੁਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਣਗੇ, ‘ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਨਬੂਵਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ? ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਭੂਤ ਨਹੀਂ ਕੱਢੇ? ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅਚਰਜ ਦੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ?’ ਅਤੇ ਤਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਕਹਾਂਗਾ, ‘ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ; ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਹੇ ਅਧਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਓ।’ ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਵੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਲਾਬ ਆਏ, ਅਤੇ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾਈਆਂ; ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਨਾ ਡਿੱਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਹਰ ਉਹ ਜੇਹੜਾ ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇੱਕ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗਾ ਠਹਿਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਵੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਲਾਬ ਆਏ, ਅਤੇ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾਈਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਡਿੱਗਣਾ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸੀ। ਮੱਤੀ 7:15–27.

The rebellion of 1863 marks the beginning of Laodicean Seventh-day Adventism building a false foundation upon the sand. Sand represents the satanic principle of pluralism, in contrast with the Rock of absolute truth. Absolute truth is established upon two witnesses, and the truths represented upon the two sacred charts of Habakkuk, which Adventism has progressively set aside, are derived from the Bible and confirmed by the Spirit of Prophecy. Those truths are absolute.

1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੇਂਟਿਜ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਝੂਠੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰੇਤ ਬਹੁਤਾਵਾਦ ਦੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ। ਪਰਮ ਸੱਚਾਈ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਡਵੇਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਪਰਮ ਹਨ।

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as of little value the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science. ‘Thus saith the Lord: Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ [Jeremiah 6:16.]

> “ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਡੋਲ ਖੜੀ ਰਹਿ ਸਕੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਤਰਕਪੂਰਨ ਯੁਕਤੀਆਂ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਖਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਰਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਮੁੱਲ ਦੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਜਿਤਨੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਉਤਪੱਤੀ ਵਾਲੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਸਫਲ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਝੂਠਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ‘ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਭਲਾ ਰਾਹ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੁਰੋ।’ [ਯਿਰਮਿਯਾਹ 6:16.]”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for more than fifty years. Men may suppose that they have found a new way, that they can lay a stronger foundation than that which has been laid; but this is a great deception. ‘Other foundation can no man lay than that is laid.’ [1 Corinthians 3:11.] In the past, many have undertaken to build a new faith, to establish new principles; but how long did their building stand? It soon fell; for it was not founded upon the Rock.” Testimonies, volume 8, 296–297.

> “ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਦਾ ਯਤਨ ਨਾ ਕਰੇ,—ਉਹ ਨੀਂਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਬਚਨ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਲੋਕ ਇਹ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੀਂਹ ਨਾਲੋਂ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੱਖੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਹ ਇਕ ਵੱਡਾ ਧੋਖਾ ਹੈ। ‘ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨੀਂਹ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਜੋ ਰੱਖੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।’ [1 Corinthians 3:11.] ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕ ਨਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ, ਨਵੇਂ ਸਿਧਾਂਤ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਉੱਦਮ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਖੜੀ ਰਹੀ? ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਢਹਿ ਪਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।” Testimonies, volume 8, 296–297.

When September 11, 2001 arrived so did the rains of the Holy Spirit.

ਜਦੋਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਆਇਆ, ਤਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਵਰਖਾਂ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਵਰਸਣੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਜਾਣੀ ਹੈ।” Review and Herald, April 21, 1891.

When the great buildings of New York City were thrown down by a touch from God, the latter rain began to sprinkle. When September 11, 2001 arrived the floodgates of papal principles was released.

ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇਕ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਛਿਟਕਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਜਦੋਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਆਇਆ, ਤਾਂ ਪਾਪਾਈ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਬਾੜ-ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

> “In this time of prevailing iniquity, the Protestant churches that have rejected a ‘Thus saith the Lord,’ will reach a strange pass. They will be converted to the world. In their separation from God, they will seek to make falsehood and apostasy from God the law of the nation. They will work upon the rulers of the land to make laws to restore the lost ascendency of the man of sin, who sits in the temple of God, showing himself that he is God. The Roman Catholic principles will be taken under the protection of the state. The protest of Bible truth will no longer be tolerated by those who have not made the law of God their rule of life.” Review and Herald, December 21, 1897.

> “ਇਸ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਅਧਰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ’ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਕ ਅਜੀਬ ਹਾਲਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਉਹ ਸੰਸਾਰਿਕਤਾ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਝੂਠ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਧਰਮਤਿਆਗ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣਗੀਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਅਜੇਹੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਗੁੰਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ-ਰੀਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।” Review and Herald, December 21, 1897.

The Patriot Act marks the beginning of the protection of Roman Catholic principles, that progressively leads to the soon-coming Sunday law. On September 11, 2001 the four winds that represent Islam of the third woe, began to blow.

ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤੌਰ ਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ, ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੀ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਘੋੜੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਛੁੱਟ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪੈਣ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਦੌੜ ਜਾਣ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਅਤੇ ਮੌਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “ਕੀ ਅਸੀਂ ਸਦੀਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਡੇਹਲੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸੁੱਤੇ ਰਹੀਏ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਸੁਸਤ, ਠੰਢੇ ਅਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਹੀਏ? ਹਾਏ, ਕਾਸ਼ ਸਾਡੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਸਾਹ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿੱਚ ਫੂਂਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਜੀਉਣ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੇਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਰਾਹ ਤੰਗ ਹੈ ਅਤੇ ਫਾਟਕ ਸੰਕੜਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੰਕੜੇ ਫਾਟਕ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਾਂ, ਤਦ ਉਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ।” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The rain, wind, and flood arrived on September 11, 2001 and the Laodicean Seventh-day Adventist church was tested as were the Jews at the baptism of Christ, and as were the Protestants beginning on August 11, 1840. From that point until the rebellious prediction of July 18, 2020, the Laodicean Seventh-day Adventist house progressively fell, just as certainly as the Jew’s temple was pronounced desolate before the cross, and just as the Protestants transitioned unto apostate Protestantism at the first disappointment of April 19, 1844.

ਮੀਂਹ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਹੜ੍ਹ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਆ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਪਰਖ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਹੋਈ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੇਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ 11 ਅਗਸਤ 1840 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਦੀ ਬਗਾਵਤੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਤੱਕ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਘਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਢਹਿੰਦਾ ਗਿਆ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ 1844 ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।

The Laodicean movement of the third angel then entered into its final testing process, and as with the testing that began on September 11, 2001 the virgins were called to return to the old paths, which were the foundational truths of not only the Millerite movement of the first and second angels, but also the foundational truths of the movement of the third angel.

ਫਿਰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਚਲਹੀ ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਚਲਹੀ ਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹੀ ਦੇ ਵੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚ ਸਨ।

The symbol of the rejection of those foundational truths in the context of the strong delusion is the message Paul recorded in Second Thessalonians. That message is symbolized by “the daily” in the book of Daniel, for it was in the passage of Thessalonians that William Miller came to understand that “the daily” in the book of Daniel represented pagan Rome.

ਤੀਬਰ ਭਰਮ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਨਿੱਤ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਦੇ ਇਸੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਨਿੱਤ” ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।

There have been books penned that address the definition of “the daily” in the book of Daniel. Most are erroneous, though if you wish to review a paper from an Adventist theologian that gets it right, you could locate, The Mystery of the Daily, by John W. Peters. I do not intend to address that element of “the daily,” in this article. There are also other books that cover the history of the “who, what and why” that the false view of “the daily” was ultimately established within Laodicean Seventh-day Adventism.

ਅਜਿਹੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗਲਤ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਉਹ ਲੇਖ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੋ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ John W. Peters ਦੀ The Mystery of the Daily ਲੱਭ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੇ ਉਸ ਪੱਖ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹੋਰ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵੀ ਹਨ ਜੋ “ਕੌਣ, ਕੀ ਅਤੇ ਕਿਉਂ” ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਝੂਠਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕੋਣ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀ ਸੈਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

The definition of the Hebrew word translated as “the daily”, and the history of rebellion against the foundational truth of “the daily” that began in earnest in 1901, has been repeatedly set forth in Habakkuk’s Tables and also in the recent articles on the book of Daniel.

ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “the daily” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ “the daily” ਦੀ ਮੂਲ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜੋ 1901 ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਹਾਲੀਆ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਾਰੰਵਾਰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

I intend to keep the focus of “the daily” in this article on the prophetic characteristics associated with the symbol of Rome being rejected. Any who genuinely accept the authority of the writings of Ellen White simply need to read the following to know what is the correct understanding of “the daily.”

ਮੈਂ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੱਛਣਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਪੜ੍ਹਨਾ ਹੀ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ ਸਕੇ ਕਿ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਕੀ ਹੈ।

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “ਫਿਰ ਮੈਂ ‘ਰੋਜ਼ਾਨਾ’ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ‘ਬਲੀਦਾਨ’ ਸ਼ਬਦ ਮਨੁੱਖੀ ਬੁੱਧੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੂਲ ਪਾਠ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਆਇਕ ਘੜੀ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਏਕਤਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, 1844 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲਗਭਗ ਸਭ ਹੀ ‘ਰੋਜ਼ਾਨਾ’ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਇੱਕਜੁੱਟ ਸਨ; ਪਰ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਅਪਣਾਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਏ।” Review and Herald, November 1, 1850.

To reject William Miller’s understanding of “the daily” is to simultaneously reject the authority of the writings of Ellen White, for she saw “that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” She was also shown that the other views of “the daily” produced “darkness and confusion,” which are not attributes of Christ. Miller recognized “the daily” as pagan Rome when he studied Second Thessalonians.

“ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ “ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਘੰਟੇ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਿੱਤੀ।” ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ “ਅੰਧਕਾਰ ਅਤੇ ਉਲਝਣ” ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਿਲਰ ਨੇ ਦੂਜਾ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ।

> “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.’—William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.

> “ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਮਾਮਲਾ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ [ਰੋਜ਼ਾਨਾ] ਮਿਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਸਿਵਾਏ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ। ਫਿਰ ਮੈਂ [ਇੱਕ ਕਨਕੋਰਡੈਂਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ] ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਲਏ ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ, ‘ਹਟਾ ਦੇਣਾ’; ਉਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਵੇਗਾ; ‘ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਦੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਹਟਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ,’ ਆਦਿ। ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਪਾਠ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾ ਮਿਲੇ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:7, 8 ਤੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ‘ਕਿਉਂਕਿ ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ ਤਾਂ ਹੁਣ ਹੀ ਕਾਰਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਉਹ ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਰੋਕਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਰਾਹ ਵਿਚੋਂ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ,’ ਆਦਿ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਪਾਠ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਓਹ, ਸੱਚਾਈ ਕਿੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ! ਇਹੋ ਹੈ! ਇਹੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਹੈ! ਚੰਗਾ, ਹੁਣ, ਪੌਲੁਸ ਦਾ ‘ਉਹ ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਰੋਕਦਾ ਹੈ,’ ਜਾਂ ਅੜਚਣ ਪਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ? ‘ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ,’ ਅਤੇ ‘ਦੁਸ਼ਟ,’ ਨਾਲ ਪੋਪਤੰਤਰ ਮੁਰਾਦ ਹੈ। ਚੰਗਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਪੋਪਤੰਤਰ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਉਂ, ਉਹ ਹੈ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ; ਤਾਂ ਫਿਰ, ‘ਰੋਜ਼ਾਨਾ’ ਦਾ ਅਰਥ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” —William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.

Ultimately, Laodicean Adventism set aside the correct understanding which was given to Miller and those who gave the judgment hour cry, for apostate Protestantism’s erroneous idea that “the daily” represented Christ’s sanctuary ministry. That understanding is absurd on many levels, but more than being fallacious, it claims that a satanic symbol is a symbol of Christ.

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਉਸ ਸਹੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਘੜੀ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਸ ਭ੍ਰਮਪੂਰਣ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਕਿ “the daily” ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝ ਕਈ ਪੱਧਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਸਿਆਸਪਦ ਹੈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਭ੍ਰਾਂਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਜਗਰ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ, ਦੂਜੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।” The Great Controversy, 439.

Miller identified “the daily” as pagan Rome, the dragon, but Laodicean Adventism took the idea from fallen Protestantism that it represents Christ’s heavenly sanctuary ministry. The rejection of Miller’s identification of “the daily” as pagan Rome represents a rejection of a truth which is represented upon both the sacred charts that were a fulfillment of Habakkuk chapter two. It is therefore a rejection of a foundational truth, just as was the rejection of the seven times of Leviticus twenty-six.

ਮਿਲਰ ਨੇ “the daily” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ, ਅਰਥਾਤ ਅਜਗਰ, ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਪਰ ਲਾਓਦੀਸੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਤੋਂ ਇਹ ਧਾਰਣਾ ਅਪਣਾ ਲਈ ਕਿ ਇਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਆਕਾਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸੇਵਕਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। “the daily” ਨੂੰ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਮੰਨਣ ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਸੀ।

To reject the truth that “the daily,” represents pagan Rome, is to reject the foundations of Adventism and the authority of the Spirit of Prophecy. Identifying a symbol of Satan as a symbol of Christ is parallel to identifying the work of Christ as the work of Satan.

ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਕਿ “ਨਿੱਤ ਦੀ” ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਣਾ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਕੰਮ ਪਹਿਚਾਣਣ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।

> “In rejecting Christ the Jewish people committed the unpardonable sin; and by refusing the invitation of mercy, we may commit the same error. We offer insult to the Prince of life, and put Him to shame before the synagogue of Satan and before the heavenly universe when we refuse to listen to His delegated messengers, and instead listen to the agents of Satan, who would draw the soul away from Christ. So long as one does this, he can find no hope or pardon, and he will finally lose all desire to be reconciled to God.” The Desire of Ages, 324.

> “ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਯਹੂਦੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹ ਅਮਾਫ਼ੀਯੋਗ ਪਾਪ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਦਇਆ ਦੇ ਨਿਮੰਤਰਣ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਕੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਭੁੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਨਿਯੁਕਤ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਦੀ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਖਿੱਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਤੇ ਸਵਰਗੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਜਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੱਕ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਆਸ ਲੱਭ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਾਫ਼ੀ; ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਣ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਵੀ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ।” The Desire of Ages, 324.

When Laodicean Adventism rejected the foundational understanding of “the daily” and the seven times, they not only rejected the authority of the Spirit of Prophecy, and the foundations, but they rejected the work of William Miller, who had been led to his understandings by the angel Gabriel and other angels.

ਜਦੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ “the daily” ਅਤੇ “the seven times” ਦੀ ਮੂਲਭੂਤ ਸਮਝ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਤ ਗਬਰਈਏਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਮਝਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਐਸੇ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਏ ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਰੰਵਾਰ ਮਿਲਦੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਣ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਹੀ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਕੜੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੜੀ ਪਿੱਛੋਂ ਕੜੀ ਖੋਜਣ ਵਾਸਤੇ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਅਚਰਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਨਾ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇਕ ਸੰਪੂਰਨ ਕੜੀ ਵੇਖੀ। ਉਹ ਬਚਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਅਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ ਬੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਚਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੱਲ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਆਦਰ ਅਤੇ ਭੈ-ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ।” Early Writings, 230.

“His angel” is an expression that identifies the angel Gabriel.

“ਉਸ ਦਾ ਦੂਤ” ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ ਜੋ ਦੂਤ ਗਬਰੀਏਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1.” The Desire of Ages, 99.

> ਦੂਤ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ, “ਮੈਂ ਜਿਬਰਾਏਲ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ,” ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਆਦਰ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਕੋਲ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਖੜਾ, ਸਿਵਾਏ ਮੀਖਾਏਲ [ਮਸੀਹ] ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਾਹਜ਼ਾਦੇ ਦੇ।” ਦਾਨੀਏਲ 10:21. ਜਿਬਰਾਏਲ ਬਾਰੇ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਯੂਹੰਨਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਕੇ ਦੱਸਿਆ।” ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 1:1.” The Desire of Ages, 99.

The identification of a satanic symbol as a symbol of Christ is not only a parallel to the unpardonable sin, but the unpardonable sin is also associated with the rejection of the messengers who Christ sends. “The daily” then becomes the symbol of the unpardonable sin, and when it is understood that the “chosen one,” William Miller was led to the correct understanding of that truth, and when it was thereafter rejected, it fits directly into Second Thessalonians, which is the very passage of Scripture where Miller made his discovery. To reject that truth, is evidence of not loving the truth, and that rebellion produces a removal of the Holy Spirit and the delivery of the unholy spirit of Satan, which Paul identifies as strong delusion.

ਮਸੀਹ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੇਵਲ ਅਣਮਾਫ਼ੀਯੋਗ ਪਾਪ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਮਾਨਾਂਤਰਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਅਣਮਾਫ਼ੀਯੋਗ ਪਾਪ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਉਹਨਾਂ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ “ਨਿੱਤ ਦਾ” ਅਣਮਾਫ਼ੀਯੋਗ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਚੁਣੇ ਹੋਏ,” ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੂਜਾ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਠੀਕ ਉਹੀ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹਟਾਈ ਜਾਣ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਅਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੌਂਪੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ “ਭਾਰੀ ਭਰਮ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ।

Just as “the robbers of thy people”, who “establish the vision”, “the daily” is a symbol of pagan Rome. In the context of Second Thessalonians, Paul teaches that the rejection of the message of chapter two is evidence that those who do so, do not love the truth. Because they do not love the truth represented in the chapter, they receive strong delusion.

ਜਿਵੇਂ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ”, ਜੋ “ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ”, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਪੌਲੁਸ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

All the prophets are addressing the last days, and previous inspired passages in this article identify that the strong delusion arrives upon those who do not love the truth during the outpouring of the Holy Spirit. One class is receiving the oil, and the other class is receiving strong delusion.

ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅੰਸ਼ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਰਗ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

The Holy Spirit is poured out during the history when the Holy Spirit is being removed from those who reject the increase of knowledge that is opened up during the two testing periods of the sealing time from September 11, 2001 to the soon-coming Sunday law. Repeating a prior passage:

ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਰਖ ਅਵਧੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ ਇਕ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ:

> “Looking down to the last days, the same infinite power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ As they reject the teachings of His Word, God withdraws His Spirit, and leaves them to the deceptions which they love.” Early Writings, 46.

> “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵੱਲ ਨਿਗਾਹ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹੀ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਕਬੂਲ ਨਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਧਾਰ ਪਾ ਸਕਣ,’ ‘ਇਸ ਕਾਰਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਭੁਲਾਵਾ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ: ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੰਡ ਦੇ ਯੋਗ ਠਹਿਰਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮੰਨਿਆ।’ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਧੋਖਿਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।” Early Writings, 46.

Line upon line, Daniel teaches that in the last days, it is the robbers of thy people, (a symbol of Rome) that establishes the vision. The robbers are also represented as “the daily.” Solomon teaches that in the last days those who do not have the vision, perish, which is to be naked. To be made naked is to be a Laodicean, and a Laodicean is a foolish virgin.

ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਦਾਨੀਏਲ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ, (ਰੋਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ) ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੁਟੇਰੇ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਸੁਲੇਮਾਨ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ ਨੰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਇੱਕ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।” Review and Herald, August 19, 1890.

To be a foolish virgin when the message of the Midnight Cry arrives is to manifest what John records in Revelation chapter sixteen as, “the shame of thy nakedness.” John’s warning in the sixth plague is in relation to the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet who, since 1989, are in the process of leading the world to Armageddon.

ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀ ਹੋਣਾ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਉਂ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਤੇਰੀ ਨੰਗਿਆਈ ਦੀ ਲਾਜ।” ਛੇਵੀਂ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਇਕਾਈ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ 1989 ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮੇਗਿਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ।

Paul’s message in Second Thessalonians is not simply about pagan Rome being represented by Daniel as “the daily,” but the chapter is emphasizing the relationship of pagan Rome to papal Rome. Pagan Rome restrained (withholdeth) the man of sin from coming to the throne of the earth in 538. Once pagan Rome was taken away, then “the mystery of iniquity,” “that wicked” who is the pope of Rome, is revealed. In the chapter Paul is identifying a specific prophetic relationship between pagan and papal Rome. To reject the teaching of the chapter is to reject the truth and receive strong delusion.

ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੌਲੁਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਕੇਵਲ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੂੰ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ (ਰੋਕਦਾ ਸੀ)। ਜਦੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ “ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਤ,” “ਉਹ ਦੁਸਟ,” ਜੋ ਰੋਮ ਦਾ ਪੋਪ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪੌਲੁਸ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਭ੍ਰਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:3–12.

> ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਪਤਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਨਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਜੋ ਹਰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਹਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਾਂਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜਦ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦਾ ਸੀ? ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਾਰਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਹ ਜੋ ਹੁਣ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਰੋਕਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਰਾਹ ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਾ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਤਦ ਉਹ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇਗਾ; ਅਰਥਾਤ ਉਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਉਣਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਾਰਜ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਅਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਧਾਰ ਪਾ ਸਕਣ। ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਨੂੰ ਮੰਨਣ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਭ ਦੰਡਿਤ ਹੋਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਰੱਖੀ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:3–12.

Why are these last-day people “damned?” Why are they sent “strong delusion?” Why do they “perish” and thus reveal the shame of their nakedness? The passage states it is because they do not love the truth, and the truth set forth in the chapter identifies that pagan Rome, the fourth kingdom of Bible prophecy, would prevent papal Rome, the fifth kingdom of Bible prophecy, from ascending to the throne until paganism was taken away.

ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕ “ਦੰਡਿਤ” ਕਿਉਂ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ “ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਭ੍ਰਮ” ਕਿਉਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਹ “ਨਾਸ” ਕਿਉਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਨੰਗੇਪਣ ਦੀ ਲਾਜ਼ ਕਿਉਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਅਨੁਛੇਦ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ, ਨੂੰ ਤਖ਼ਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਰੋਕੇ ਰੱਖੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਨੂੰ ਹਟਾ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।

The relationship between pagan and papal Rome that is identified in the chapter is also identified by John with the relationship of the church of Pergamos and the church of Thyatira. Pergamos aligns with pagan Rome and Thyatira is papal Rome. Paul and John provide two witnesses of the relationship of the two powers, as does the book of Daniel.

ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸੰਬੰਧ, ਯੂਹੰਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪਰਗਾਮੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਥੁਆਤੀਰਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰਗਾਮੁਸ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਹੈ ਅਤੇ ਥੁਆਤੀਰਾ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਹੈ। ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ, ਦੋਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।

In the book of Daniel, the relationship of pagan Rome with papal Rome is repeatedly set forth. In Daniel two, it is represented by the mixture of iron with miry clay. In Daniel seven both pagan and papal Rome are the “diverse” kingdoms, and though Daniel two illustrates the two powers as a mixture, chapter seven identifies that the papal power proceeds out of the ten horned kingdom of pagan Rome. In Daniel eight the little horn of verses nine through twelve is Rome in both its phases. Verses nine and eleven are the little horn in the masculine tense, thus identifying pagan Rome, and verses ten and twelve are the little horn in the feminine tense, thus identifying papal Rome.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਵਾਰੰਵਾਰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੋਵੇਂ ਹੀ “ਵੱਖਰੇ” ਰਾਜ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦਪਿ ਸੱਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਦਸ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਤੋਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦਾ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਹੀ ਹੈ। ਨੌਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਪੁਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੱਸ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।

In Daniel chapter eight, verse thirteen, pagan and papal Rome are portrayed as two desolating powers. Pagan Rome is “the daily” desolating power, and papal Rome is the transgression desolating power. In chapter eleven, verse thirty-one “the daily” desolating power of pagan Rome places the abomination desolating power, which is the papal power. In chapter twelve, verse eleven “the daily” desolating power of pagan Rome is removed in order to set up the abomination desolating power of the papacy.

ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਤੇਰਹੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਜਾੜੂ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੀ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਉਜਾੜੂ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਘਿਣਾਉਣੀ ਉਜਾੜੂ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਬਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ, ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੀ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਉਜਾੜੂ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਹਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਉਜਾੜੂ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।

The relationship of the two desolating powers of Rome is a primary theme of the books of Daniel and Revelation, and that relationship is what Paul identifies as the truth that must be loved if a person will shun the strong delusion that is produced by believing a lie. God is never redundant, and each representation of the relationship of pagan Rome with papal Rome provides its own special testimony upon the subject, but to reject the symbol of Rome in the last days, is to reject the latter rain and receive strong delusion in its place. It is to be forever identified as a naked Laodicean.

ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਦੋ ਉਜਾੜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਭ੍ਰਮ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਝੂਠ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਨਾਵਸ਼ਕ ਦੁਹਰਾਵ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਬਲਵਾਨ ਭ੍ਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਦਾ ਲਈ ਇੱਕ ਨੰਗੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।

The Laodicean Adventist historians, though manifesting no sacred respect for the role and work of William Miller, do identify that it was his recognition of the relationship of pagan and papal Rome that was the prophetic structure which he built “all” of his prophetic applications. Gabriel and the other angels led Miller to understand the relationship of pagan and papal Rome, but in his history, he did not see Rome as a threefold entity consisting of the dragon, the beast and the false prophet.

ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਆਦਰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ “ਸਾਰੇ” ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਨਿਰਮਿਤ ਕੀਤੇ। ਗਬਰੀਏਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਸਤੇ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਰੋਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਿਹਰਾ ਅਸਤਿਤਵ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ।

In his time the United States had not yet begun its role as the false prophet, for the Protestants of the United States did not become the daughters of Rome until 1844, and the foundational work of Miller had already been located upon the 1843 chart which was produced in May of 1842.

ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਆਰੰਭ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ 1844 ਤੱਕ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਹੀਂ ਬਣੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਦਾ ਅਧਾਰਭੂਤ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 1843 ਦੇ ਉਸ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਜੋ ਮਈ 1842 ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

In 1989 the last six verses of Daniel chapter eleven were unsealed, and the messenger for that period of time recognized that there were three powers whose prophetic activities ran through verses forty to forty-five of chapter eleven. The king of the south in verse forty is the dragon power, the king of the north is the papal power who had been delivered its deadly wound in the beginning of the verse in 1798, at the hands of the dragon power of Napoleonic France. In the verse the papal power begins the work of healing its deadly wound. In 1989 the king of the north retaliates against the dragon power of the Soviet Union, who had then become the king of the south. When the beast of Catholicism retaliated against the Soviet Union it came with the proxy army of the United States, the false prophet of Revelation chapter sixteen. The dragon king of the south, the beast king of the north and the false prophet of chariots, horsemen and ships are all illustrated in verse forty, and the prophetic line ends in verse forty-five, when the papal power “comes to his end with none to help.”

1989 ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਅਣਮੁਹਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਨੇ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀ ਤੱਕ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਯਤ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ 1798 ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਰਥਾਤ ਨੇਪੋਲੀਅਨਿਕ ਫ਼ਰਾਂਸ, ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣੇ ਉਸ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਦੇ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। 1989 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਅਜਗਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਤਿਆਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਦ ਤੱਕ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਨੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਤਿਆਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਯੁਕਤ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦਾ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਦਾ ਅਜਗਰ ਰਾਜਾ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਰਥਾਂ, ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਝੂਠਾ ਨਬੀ—ਇਹ ਸਭ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਰੇਖਾ ਆਯਤ ਪੈਂਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ “ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।”

Armageddon, in Revelation sixteen is a symbolic geographical area identifying the rebellion of mankind that precedes the return of Christ. Armageddon is a symbol of the word is made from two words, “Har” meaning mountain, and “Megiddo,” which is the valley of Jezreel. The fact that John combined a mountain with Megiddo, when Megiddo is a valley, informs the student of prophecy that Armageddon is a symbol, which contains a geographical reference, for there is no mountain in the valley of Jezreel.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਉਸ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ: “ਹਾਰ,” ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪਹਾੜ, ਅਤੇ “ਮੇਗਿੱਡੋ,” ਜੋ ਯਿਜ਼ਰਏਲ ਦੀ ਘਾਟੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਮੇਗਿੱਡੋ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੇਗਿੱਡੋ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਜ਼ਰਏਲ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਹਾੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।

The Jezreel Valley is situated between the three seas (Mediterranean Sea, Sea of Galilee, and Dead Sea) and Jerusalem. It is relatively central in northern Israel, with these three bodies of water and Jerusalem located around it in different directions. Verse forty-five of Daniel eleven is where the king of the north comes to his end with none to help, and the verse identifies his geographical end as between the seas and the glorious holy mountain of Jerusalem. Verse forty of Daniel eleven introduces the three powers that are the subjects of the healing of the deadly wound of the papal power and its ultimate end.

ਯਿਜ਼ਰੇਲ ਦੀ ਘਾਟੀ ਤਿੰਨ ਸਮੁੰਦਰਾਂ (ਮੱਧ-ਧਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰ, ਗਲੀਲ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਮੁਰਦਾ ਸਮੁੰਦਰ) ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਤਰੀ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਮੱਧਵਰਤੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਜਲ-ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਇਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੰਤਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਅਤੇ ਇਹ ਆਇਤ ਉਸ ਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਦੇ ਚੰਗਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਅੰਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ।

The first phrase of the verses identifies the time of the end in 1798, when the papacy received its deadly wound and verse forty-five identifies its permanent deadly wound. The prophetic history between the first and last death of the papal power identifies the rebellion of mankind as they restore the ascendancy of the papal power, when its deadly wound is healed in advance of the papal power’s ultimate demise. The six verses bear the signature of truth, for the beginning and end are both the death of the papal power, and the middle verses are the rebellion of mankind as the first deadly wound is healed.

ਆਯਤਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਾਕਾਂਸ਼ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਲੱਗਿਆ, ਅਤੇ ਪੈਂਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਉਸ ਦੇ ਸਥਾਈ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਨਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮੋਹਰ ਧਾਰਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

Miller was given light from heavenly angels upon the relation of pagan and papal Rome. The key for Miller’s understanding of the prophetic model, which he employed for all of his prophetic applications, was “the daily” in Second Thessalonians. “The daily” in that chapter is pagan Rome, which is what established the vision that William Miller came to understand, for it is Rome, the robbers of thy people in verse fourteen of chapter eleven, that establishes the vision.

ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ੀ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਤਪਰਸਤ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਬਾਰੇ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਉਸ ਨਮੂਨੇ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਲਾਗੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ, ਮਿਲਰ ਲਈ ਕੁੰਜੀ ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ “ਨਿੱਤ ਦੀ” ਸੀ। ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਨਿੱਤ ਦੀ” ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੋਮ ਹੀ—ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪਦ ਚੌਦਾਂ ਵਿੱਚ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ”—ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The messenger raised up to understand the increase of knowledge in 1989 came to understand the threefold nature of Rome. Miller was the messenger of the first and second angels, and he understood the first and second manifestations of Rome to establish the vision he presented to the world. The messenger of the third angel came to understand all three manifestations of Rome in order to establish the vision he was given to proclaim to the world.

1989 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਦੂਤ ਰੋਮ ਦੀ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਮਿਲਰ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰੋਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਟ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਾਇਮ ਕਰ ਸਕੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨਾਂ ਪ੍ਰਗਟਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਸਕੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

The first manifestation of Rome was pagan Rome. Out of pagan Rome came papal Rome, the second manifestation. Out of the first two manifestations came modern Rome, the threefold alliance of the dragon, the beast and false prophet.

ਰੋਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਸੀ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨਿਕਲਿਆ, ਜੋ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪ੍ਰਗਟਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਅਰਥਾਤ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਤਿਹਰਾ ਗਠਜੋੜ।

We will continue the line of the controversy of “the daily” in Advent history in the next article.

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ “the daily” ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “ਉਹ ਜੋ ਉਪਰਲੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਦਸ਼ਾ ਕਰਕੇ ਨਾ ਦੁਖੀ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੈਰਾਨ।’ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਰਾਹਾਂ ਚੁਣ ਲਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਆਪਣੀਆਂ ਘਿਨੌਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਮ ਨੂੰ ਚੁਣਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹੀ ਲਿਆਂਵਾਂਗਾ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬੁਲਾਇਆ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬੋਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਸੁਣਿਆ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੁਰਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਚੁਣਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਾ ਸੀ।’ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਬਲਵਾਨ ਭਰਮ ਭੇਜੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਝੂਠ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ,’ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਾਏ ਜਾਣ, ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ,’ ‘ਸਗੋਂ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ।’ ਯਸਾਯਾਹ 66:3, 4; 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:11, 10, 12.”

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> “ਸਵਰਗੀ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ‘ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਬਲ ਭਰਮ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ—ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰੀ ਨੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਹਾਇ, ਇਹ ਇਕ ਵੱਡਾ ਧੋਖਾ ਹੈ, ਇਕ ਮੋਹਕ ਭਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਸੀ, ਭਗਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮਝ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਹਨ, ਸੰਪਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜਦਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਮੋਹਤਾਜ ਹਨ।’”

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਿਰਮਲ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ। ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਇਹ ਪੁਕਾਰ ਰਹੇ ਹਨ, ‘ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ,’ ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਨਾਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੱਕ ਪੂਰਨ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕਰਾਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਮਾਣਾ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਜਦੋਂ ਸਾਡੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਨਿਰਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ, ਇਹ ਘਮੰਡ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਧਨਵਾਨ ਹਾਂ, ਸੰਪਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।”

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “ਕੌਣ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ: ‘ਸਾਡਾ ਸੋਨਾ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਵਸਤ੍ਰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਅਕਲੰਕ ਹਨ’? ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਿਖਿਅਕ ਨੂੰ ਕਥਿਤ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੇਠਲੀ ਮਲਿਨਤਾ ਨੂੰ ਉਘਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ: ‘ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਵੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਲਿਨਤਾ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਸੜਾਂਧ ਨੂੰ ਢੱਕ ਰੱਖਿਆ ਹੈ? ‘ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਨਗਰੀ ਕਿਵੇਂ ਵੇਸ਼ਿਆ ਬਣ ਗਈ!’ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਰ ਵਪਾਰ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਥਾਂ ਜਿਥੋਂ ਦਿਵਿਆ ਹਾਜ਼ਰੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ! ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ।’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles