Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Three

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਤਿੰਨ

Unlocking Prophecy: Understanding the Triple Application of Prophetic Frameworks

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ: ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚਿਆਂ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

We have been considering triple applications of prophecy. We are doing this for the purpose of identifying that when the Lord unsealed the last six verses of Daniel eleven with the collapse of the Soviet Union at the “time of the end” in 1989, an “increase of knowledge” was produced that was to test that generation of God’s people.

ਅਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ 1989 ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀਆਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਤਦੋਂ “ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ” ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ।

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਲੱਗ, ਦਾਨੀਏਲ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਚਨ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬੰਦ ਅਤੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਰਹਿਣਗੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਮਝਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 12:9, 10.

Whenever a truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, Satan works to resist the message. The resistance offered against the truths revealed in those final verses of Daniel eleven forced a deeper study of the truths connected with the verses in order that a sanctified defense against the errors which were proposed to undermine the truths revealed would not stand. One of the principles that was brought to light in the midst of that debate, was the triple application of prophecy. It was initially recognized in connection with the necessity to be correct about what “the daily” in the book of Daniel represented (paganism), and the correct history associated with the “taking away of the daily” (508 AD).

ਜਦੋਂ ਵੀ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਸੱਚਾਈ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਆਖਰੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਠਾਏ ਗਏ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘੇ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਿਆ ਅਡੋਲ ਖੜੀ ਰਹਿ ਸਕੇ। ਉਸ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਜਿਹੜੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣ ਲਾਗੂਕਰਨ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਨਿੱਤ ਦੀ” ਦੇ ਅਰਥ (ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ) ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ, ਅਤੇ “ਨਿੱਤ ਦੀ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਣ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸਹੀ ਇਤਿਹਾਸ (508 ਈਸਵੀ) ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

The recognition of three desolating powers as the framework of prophecy, paralleled the Millerite framework of prophecy being the first two desolating powers, and the Millerite identification of “the daily” as paganism provided a history consistent with the last six verses of Daniel eleven, as Sister White said it should. Thus, the resistance against the unsealed knowledge at the time of the end in 1989, produced greater light, as the knowledge was increased, and it also identified specific rules for the movement of the third angel, that paralleled the development of certain prophetic rules that had been assembled and employed in the movement of the first angel by William Miller.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਵਜੋਂ ਤਿੰਨ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਉਸ ਮਿਲੇਰਾਈਟ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ; ਅਤੇ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਦੀ ਮਿਲੇਰਾਈਟ ਪਹਿਚਾਣ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ ਵਜੋਂ ਮੰਨਣ ਨਾਲ ਐਸਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪ੍ਰਦਾਨ ਹੋਇਆ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਨਸੀਲ ਕੀਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਏ ਵਿਰੋਧ ਨੇ ਵੱਧ ਚਾਨਣ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਟ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਸਨ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਟ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸਨ।

We have considered the triple application of the three Rome’s, the three falls of Babylon, and the three Elijah’s and are now addressing the three messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant. We have identified a close overlap and parallel of the three Rome’s, with the three falls of Babylon, and also a close parallel to the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way. In the last days William Miller and Future for America both represent the third Elijah and also the third messenger who prepares the way. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the movement of the first angel parallels the movement of the third angel.

ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਰੋਮਾਂ, ਬਾਬਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਤਨਾਂ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਇਲਿਆਹਾਂ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਰੋਮਾਂ ਦਾ ਬਾਬਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਤਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਿਕਟ ਅਤਿਚਛਾਦਨ ਅਤੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰਤਾ ਪਛਾਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਇਲਿਆਹਾਂ ਅਤੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇੱਕ ਨਿਕਟ ਸਮਾਨਾਂਤਰਤਾ ਪਛਾਣੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਅਤੇ Future for America ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਤੀਜੇ ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਤੀਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਸਦਾ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਾਟ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਾਟ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ।

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14 ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲਣਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ‘ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,’ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ।’ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।” The 1888 Materials, 803, 804.

The movement of the first and second angels, was led by William Miller. Sister White identifies Miller as the “chosen messenger.”

ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਚਲਹਟ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਮਿਲਰ ਨੂੰ “ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

> “William Miller was disturbing Satan’s kingdom, and the arch-enemy sought not only to counteract the effect of the message, but to destroy the messenger himself.” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.

> “ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਂ-ਵੈਰੀ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਫਲ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.

She also identifies that Miller had been typified by both Elijah and John the Baptist.

ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਏਲੀਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ—ਦੋਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance.” Early Writings, 233.

> “ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਗਵਾਹ ਯੂਹੰਨਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਕੁਹਾੜੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੌਬਾ ਦੇ ਯੋਗ ਫਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਸਨ।” Early Writings, 233.

John the Baptist, who according to Jesus was the second Elijah, was also the first messenger who was to prepare the way for the Messenger of the Covenant. It is therefore evident that the movement of the third angel will have a “chosen messenger.” That messenger will have been typified by Elijah, John the Baptist and William Miller. Together with Miller the two chosen messengers represent the beginning and the ending of the movement of the three angels of Revelation fourteen, and in doing so, together they represent both the third Elijah and also the third messenger who is to prepare the way for the Messenger of the Covenant.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੂਜਾ ਇਲਿਆਹ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਸੰਧਿ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਵੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਤ ਦਾ ਇੱਕ “ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਤ” ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਇਲਿਆਹ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਦੋ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਦੂਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਚਲਹਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੀਜੇ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਵੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੰਧਿ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

To reject the message of either the beginning or ending chosen messenger is death, and the message of Future for America is based upon the prophetic application of “line upon line,” which is the methodology of the latter rain. Through the application of “line upon line” it is established that the Millerite movement typified the movement of Future for America. A waymark of the Millerite history is William Miller, the “chosen messenger.” To reject that waymark is to reject the message, so it is established by the beginning and ending of Adventism, that a rejection of the messenger is also a rejection of the message, for the message identifies a chosen messenger. Therefore, to reject the message is to reject the messenger and vise-versa. Without a dancer, there is no dance.

ਚਾਹੇ ਆਰੰਭ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੰਤ ਦਾ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਮੌਤ ਹੈ, ਅਤੇ Future for America ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ “line upon line” ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਲਾਗੂਅਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। “line upon line” ਦੀ ਲਾਗੂਅਤ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ Millerite ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ Future for America ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। Millerite ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ waymark William Miller ਹੈ, ਜੋ “chosen messenger” ਹੈ। ਉਸ waymark ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ Adventism ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਵੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਉਲਟ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ। ਨਰਤਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਨਾਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> “ਮੈਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਾ ਲੈ ਸਕੇ। ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਬੂਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸੌਖੇ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹੀ ਮਸੀਹਾ ਸੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਇਤਨਾ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਵਾਲੀ ਉਸ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਹ ਸਿਖਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਮੰਦਰ ਦੇ ਪਰਦੇ ਦਾ ਫਟ ਜਾਣਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਬਲਿਦਾਨ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮਹਾਨ ਬਲਿਦਾਨ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਤਰੀ, ਉਸ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਹੂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਲਾਭ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲੇ। ਪਰ ਯਹੂਦੀ ਪੂਰੀ ਅੰਧਕਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਗਏ। ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਾਰੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਚਾਨਣ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਿਕੰਮੇ ਬਲਿਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਭੀ ਉਹ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਅਗਿਆਨ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੱਧਸਥਤਾ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ।”

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> “ਅਨੇਕ ਲੋਕ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਵਰਤਾਰੇ ਨੂੰ ਭੈ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੱਜਾਜਨਕ ਅਪਮਾਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਪਤਰਸ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਸਭਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਯਿਸੂ ਲਈ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰਖ ਲਈ ਲਿਆਇਆ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਸਵਰਗ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਵਾਗਤ ਨੂੰ ਅਤਿ ਗਹਿਰੀ ਰੁਚੀ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਅਨੇਕ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਲੀਬ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਅੰਸੂ ਵਹਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਰਮ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਲਾਭਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ; ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੋਂ ਲਾਭਵਾਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਸੀ। ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਮਮਾਤਰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ-ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਉਹ ਲਾਭਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਿਰਰਥਕ ਬਲਿਦਾਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਭਾਗ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਰਰਥਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਇਸ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਧਾਰੀ ਮਸੀਹੀਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਲ ਮੋੜਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜ-ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਦੇਵੇ।” Early Writings, 259–261.

Those “who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus,” and those “who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry.” The ministry of John preceded the baptism of Christ, who shortly thereafter cleansed the temple at the beginning of His ministry. Miller’s ministry prepared for Christ to purify the sons of Levi when He came suddenly on October 22, 1844. In either of those two witnesses, the rejection of the messenger who prepares the way, equates to death.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਾ ਹੋਏ,” ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਹੋਏ।” ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਮਿਲਰ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਆ ਕੇ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇੱਕ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਮੌਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।

The purging and purification that was accomplished by Christ in His work as the Messenger of the Covenant was for the purpose of raising up a people to accomplish the work of carrying the message of salvation to the world. The work is accomplished in advance of the period of time representing when the executive judgment begins. The destruction of Jerusalem in the history of the disciples represents the executive judgment, and Adventism turned away from their responsibility to accomplish that work, but the Lord had tried to gather them together. He had led His people to publish the 1850 chart as the graphical representation of the message they could have carried to the world.

ਉਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਜੋ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਚਨ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਜਾਣ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ। ਇਹ ਕੰਮ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਡਵੇਂਟਵਾਦ ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ 1850 chart ਨੂੰ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਗ੍ਰਾਫਿਕਲ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਜੋ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ।

> “It was not the will of God that Israel should wander forty years in the wilderness; He desired to lead them directly to the land of Canaan and establish them there, a holy, happy people. But ‘they could not enter in because of unbelief.’ Hebrews 3:19. Because of their backsliding and apostasy they perished in the desert, and others were raised up to enter the Promised Land. In like manner, it was not the will of God that the coming of Christ should be so long delayed and His people should remain so many years in this world of sin and sorrow. But unbelief separated them from God. As they refused to do the work which He had appointed them, others were raised up to proclaim the message. In mercy to the world, Jesus delays His coming, that sinners may have an opportunity to hear the warning and find in Him a shelter before the wrath of God shall be poured out.” The Great Controversy, 458.

> “ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹੇ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਨਾਨ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਆਨੰਦਮਈ ਲੋਕ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ‘ਉਹ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ।’ ਇਬਰਾਨੀਆਂ 3:19. ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਲੰਮੀ ਦੇਰੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਸਾਲ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ। ਪਰ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹੋਰ ਲੋਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੁਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਉੰਡੇਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੱਭ ਸਕਣ।” The Great Controversy, 458.

Had Adventism only held fast their faith, “their work would have been completed.”

ਜੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ਼ਤਾ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦਾ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ।”

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “ਜੇ 1844 ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਖੁਲ੍ਹਦੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਹੁੰਦੇ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲੈਂਦੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ, ਕੰਮ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਲੈਣ ਆ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਐਡਵੈਂਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ.... ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ। ਜੇ ਸਾਰਾ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਸਮੂਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਇਤਿਹਾਸ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ!” Evangelism, 695.

In the Spring of 1844, the Messenger of the Covenant purified the movement of the Millerites, and then in the Fall brought the message of the third angel. Miller, his message and the movement he represented, had fulfilled the parable of the ten virgins. At the Exeter, NH camp meeting the message of the Midnight Cry arrived and in two short months it was demonstrated which of the virgins had the oil. The two classes were manifested, and the third angel arrived with a message in his hand that was to be eaten, but the wise virgins “yielded their faith” in “the period of doubt and uncertainty.”

1844 ਦੇ ਬਸੰਤ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਚਲਚਲਾਓ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਿਆਇਆ। ਮਿਲਰ, ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਹ ਚਲਚਲਾਓ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਐਕਜ਼ੇਟਰ, ਨਿਊ ਹੈਮਪਸ਼ਾਇਰ ਦੇ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਛੋਟੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਕੋਲ ਤੇਲ ਸੀ। ਦੋ ਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਪਰ ਬੁੱਧਵਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੇ “ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਵਿੱਚ “ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।”

The “period of doubt and uncertainty” had been represented by the disciples at His death, but on the third day He began to open the message of His resurrection to His disciples, and they did not “yield their faith.” The period of doubt and uncertainty for the wise virgins of the movement of the first and second angels’ messages continued for roughly three years, at which point the Lord revealed to Sister White that He had stretched forth His hand to again gather the remnant of His people. He led His people to begin their publishing work and to produce Habakkuk’s second table, but “many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness.”

“ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦਾ ਕਾਲ” ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਅੱਗੇ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ “ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ।” ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਚਲਚਲਾਹਟ ਦੀਆਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਲਈ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦਾ ਕਾਲ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ-ਖੁਚੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ-ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਦੂਜੀ ਤਖਤੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ, ਪਰ “ਐਡਵੈਂਟ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ.... ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ।”

In 1849, William Miller, the chosen messenger of the first and second angels’ message was laid to rest. Had the wise virgins of October 22, 1844 “held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God,” the Lord would have raised up another messenger in the spirit and power of Elijah. Instead “the coming of Christ” was “delayed and His people” “in like manner” to ancient Israel would “remain” “many years in this world of sin and sorrow.”

1849 ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਤ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ, ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਜੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀਆਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੇ “ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਰਹੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਵਿੱਚ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ,” ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਇੱਕ ਦੂਤ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਇ “ਮਸੀਹ ਦਾ ਆਗਮਨ” “ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ” “ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ” ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵਾਂਗ “ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ” “ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ” “ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ।”

One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, the Lord raised up the chosen messenger of the third angel. His work was both to prepare the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come into His temple and to enter into a covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand, during the closing scenes of the investigative judgment, but also to present a message that confronts the threefold union of Ahab, Jezebel and her prophets in the period of the Executive Judgment, which begins at the soon-coming Sunday law.

1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਛੱਬੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਕ ਪਾਸੇ ਵਾਚਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ ਅਤੇ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਵਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਚਾਈਕ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ; ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਐਸਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ ਜੋ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਹਾਬ, ਈਜ਼ਬਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਸੰਘ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

The third messenger who prepares the way represents a work, a message, a messenger, and a movement during the closing scenes of the Investigative Judgment. The third Elijah represents a work, a message, a messenger and a movement during the closing scenes of the Executive Judgment. The message of the messenger who prepares the way, and the message of Elijah, is the message of the third of the three Woes of Revelation chapters eight through eleven.

ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀਕਾਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਕੰਮ, ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼, ਇੱਕ ਦੂਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਇਲਿਆਹ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀਕਾਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਕੰਮ, ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼, ਇੱਕ ਦੂਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਤਿੰਨ ਹਾਏਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।

In the history represented by the messenger who prepares the way, the message of the third Woe, represents the Trumpet which calls Laodicean Adventism to “buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.” It is the message of God’s love that shows God’s people their transgressions, for “As many as” He loves, He “rebukes and chastens.” It is the message of Christ’s righteousness that calls men to accept His character, which is manifested in the time period when the Messenger of the Covenant is accomplishing the work of cleansing the soul temple, and therefore He calls those whom He loves to manifest His character and be “zealous therefore, and repent,” for He is “at the” dispensation “door,” that represents the close of probation, where He “will spue” Laodicean Adventism “out of” His “mouth.” That dispensational “door” is the door that He “openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth.”

ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੀਸਰੀ ਹਾਏ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੀਅਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਇਹ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਖਰੀਦ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇਂ; ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨੰਗੇਪਣ ਦੀ ਲਾਜ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਮਾ ਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਦੇਖ ਸਕੇਂ।” ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਲੰਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ” ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਝਿੜਕਦਾ ਅਤੇ ਤਾੜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਇਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਆਤਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਅਤੇ “ਇਸ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਤੋਬਾ ਕਰੋ,” ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ “ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ” ਹੈ, ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਲਾਓਦੀਕੀਅਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ “ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦੇਵੇਗਾ।” ਉਹ ਵਿਵਸਥਾਗਤ “ਦਰਵਾਜ਼ਾ” ਉਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ “ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ।”

There is a seeming contradiction that is resolved by the application of “line upon Line,” but many may not even recognize the seeming contradiction. When resolved it adds clarity to the transition from the Investigative to the Executive Judgment which takes place at the soon coming Sunday law. It is resolved by accepting that Pentecost typifies the soon coming Sunday law in the United States. In order to finalize our consideration of the third messenger who prepares the way as a symbol in the Investigative Judgment, in contrast with the third Elijah being a symbol of the Executive Judgment, we will address this seeming contradiction.

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਿਰੋਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਰਾਕਰਣ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਦੀ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਦਾ ਨਿਰਾਕਰਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਵੱਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਨਿਰਾਕਰਣ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ Pentecost ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤੀਜੇ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਦੇਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਾਂਗੇ।

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> “ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਇੱਥੇ ਸੰਸਾਰ-ਵਿਆਪੀ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। 1840–44 ਦੀ ਆਗਮਨ ਲਹਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੀ; ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੇਂਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸੀ ਮਹਾਨ ਧਾਰਮਿਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਸੋਲਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਧਰਮ-ਸੁਧਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਗਈ; ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਹਿਰ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ।”

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> “ਇਹ ਕੰਮ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆਂ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ‘ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ’ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਬੀਜ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਫੁੱਟੇ, ਤਿਵੇਂ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ‘ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ’ ਫਸਲ ਦੇ ਪੱਕਣ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ‘ਤਦ ਅਸੀਂ ਜਾਣਾਂਗੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਲੱਗੇ ਰਹੀਏ; ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਆਵੇਗਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਪਿੱਛਲੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ।’ ਹੋਸ਼ੇਆ 6:3. ‘ਹੇ ਸਿਯੋਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤਦ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਯੋਗ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਰਖਾ ਵਰਸਾਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ।’ ਯੋਏਲ 2:23. ‘ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਾਂਗਾ।’ ‘ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਲਏਗਾ ਉਹ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।’ ਕਰਤੱਬਾਂ 2:17, 21.”

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> “ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਸ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵੇਲੇ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆਂ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਉਹੀ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਹਨ ‘ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ,’ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰੀ ਪਤਰਸ ਨੇ ਤੱਕਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਇਸ ਲਈ ਮਨ ਫੇਰੋ ਅਤੇ ਪਰਤ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਏ ਜਾਣ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਭੇਜੇਗਾ।’ ਕਰਤੱਬਾਂ 3:19, 20।” The Great Controversy, 611.

Back to Articles