Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਸੰਖਿਆ ਛਿਆਨਵੇਂ

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ: ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

ਵਿਲਿਯਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਊਚਰ ਫ਼ਾਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ, ਪਰ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਇਕੱਠੇ ਕਾਰਗਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿਲਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮਝ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੁੰਜੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “the daily” ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮਝ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਬਣੀਆਂ। ਫਿਊਚਰ ਫ਼ਾਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮਝ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੁੰਜੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “the daily” ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਚਾਲੀ ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਫਿਊਚਰ ਫ਼ਾਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮਝ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਬਣਿਆ।

ਜਿਵੇਂ ਨਵੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਸਮੇਂ ਖੁਲ੍ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਦਾ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਹ ਵਿਰੋਧ ਅਟੱਲ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਸਮਝ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਯਮ ਐਸੇ ਮੂਲਭੂਤ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਸਮੇਂ ਹੋਏ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣ ਲਈ ਅਤਿਅਵਸ਼ਕ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ’ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਤਿਹਰਾ ਲਾਗੂਕਰਨ” ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।

ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਕਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਰੇਖਾ ਹਨ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਉਹ ਭਿੰਨ ਹਨ। ਰੋਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ (ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ) ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ (ਬਾਬੇਲ ਅਤੇ ਬਾਬਲ) ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਸਵਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਤਨੇ ਹੀ ਵੱਖਰੇ ਹਨ ਜਿੰਨਾ ਇੱਕ ਕਾਊਬਾਏ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਵਿਭਿਚਾਰ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਪੱਧਰ ਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਹੋਰ ਦੋ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਏਲੀਆਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ (ਏਲੀਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ), ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਤੀਜੇ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਦੂਤ (ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ), ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਗੁਣੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਤਿੰਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾ ਬਿੰਦੂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਤਿਹਰੀਆਂ ਲਾਗੂਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ, ਪਰ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਬਿੰਦੂ ਇਹ ਪਛਾਣਣਾ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਨਿਕਟ-ਸੰਬੰਧਿਤ ਤਿਹਰੀਆਂ ਲਾਗੂਆਂ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਕੀ ਹੈ। ਇਹ ਭੇਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਲੀਆਹ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਜੋ ਵਾਚਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਤੀਜਾ ਬਿੰਦੂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ, ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਤੀਜੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਾਰਗ-ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਵੀ, ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਇਕ ਆਖਰੀ ਇਲਿਆਹ-ਦੂਤ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇਕ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਇਕ ਆਖਰੀ ਉਸ ਦੂਤ ਨਾਲ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਇਲਿਆਹ-ਦੂਤ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਇਲਿਆਹ-ਦੂਤ ਮਿਲ ਕੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਰਗ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੂਤ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੋਹਾਂ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚਲਾਂ ਦਾ ਦੂਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਨਬੀ ਏਲੀਆਹ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਟੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੀ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਸੰਘ ਵਿਚਕਾਰ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਝਲਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕਰਮਲ ਪਰਬਤ ਉੱਤਰੀ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ, ਭੂ-ਮੱਧ ਸਾਗਰ ਦੇ ਤਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਲਗਭਗ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਫੈਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰੀਬ 39 ਮੀਲ (63 ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਤੱਕ ਵਿਸਤਾਰਤ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਹਾੜੀ ਰਿੱਜ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਗਿੱਦੋ ਦੀ ਘਾਟੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਜ਼ਰੇਲ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਰਮਲ ਪਰਬਤ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਕਰਮਲ ਪਰਬਤ ਅਤੇ ਮਗਿੱਦੋ ਦੀ ਘਾਟੀ ਆਪਸੀ ਦੂਰੀ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ। ਸਿੱਧੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਲਗਭਗ 20 ਤੋਂ 25 ਮੀਲ (32 ਤੋਂ 40 ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਹੈ। ਕਰਮਲ ਪਰਬਤ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਭੂ-ਮੱਧ ਸਾਗਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਗਿੱਦੋ ਦੀ ਘਾਟੀ ਅਤੇ ਯਿਜ਼ਰੇਲ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਗਲੀਲ ਦੀ ਝੀਲ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਿਬਿਰਿਆਸ ਦੀ ਝੀਲ ਜਾਂ ਕਿੰਨੇਰੇਤ ਦੀ ਝੀਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਆਰਮਾਗੈਡਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਮਗਿੱਦੋ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਹ ਮੰਨਣ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣ ਰਹੀ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੇ ਆਰਮਾਗੈਡਨ (ਮਗਿੱਦੋ) ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੈਡਨ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੇ “ਹਾਰ” ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹ ਲੜਾਈ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਗਿੱਦੋ ਨੂੰ ਹਰਮਗਿੱਦੋਨ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣ ਕੇ, ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਨਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਗਿੱਦੋ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਪਹਾੜ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਯਜ਼ਬੇਲ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਮਗਿੱਦੋ ਅਤੇ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਹਰਮਗਿੱਦੋਨ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਲੜਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਚਿੱਤਰ ਹਨ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਮੇਗਿੱਦੋ ਦੀ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਤਿਕੋਣ ਬਣਾਓ, ਤਾਂ ਉਸ ਤਿਕੋਣ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਕੋਨੇ ‘ਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਕੋਨੇ ‘ਤੇ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਕੋਨੇ ‘ਤੇ ਮੇਗਿੱਦੋ ਦੀ ਘਾਟੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਖੇਤਰ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਰਮੇਗੱਡੋਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ (ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ) ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> ਪਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਣਗੀਆਂ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਦੇ ਤੰਬੂ ਗਾੜੇਗਾ; ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੀਕਾਇਲ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇਗਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਰਦਾਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਜਿਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਕੌਮ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ; ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਲੇਗਾ, ਛੁਡਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:44–12:1.

ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਬਾਹਰੀ ਟੱਕਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਸੰਘ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੈੱਡਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੈਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤਿਹਰੀ ਸੰਘ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਨ ਅਹਾਬ, ਜੋ ਦਸ ਉੱਤਰੀ ਗੋਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵਿਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣਾ ਰਾਜ “ਇੱਕ ਘੜੀ” ਲਈ ਉਸ ਵਿਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਦੇਣ ਉੱਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੀ “ਉਹ ਘੜੀ” ਹੈ। ਬਾਬਲ ਦੀ ਵਿਸ਼ਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਇਜ਼ੇਬਲ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਬਆਲ ਦੇ ਨਬੀ ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਸੰਕਟ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਾਈਕਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਸਮਾਂ ਵੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਬਿਨਾ ਮਾਪ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ “ਘੜੀ” ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਸ ਰਾਜੇ ਸੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਹੋਰ ਵਿਸਰੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਇਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਮਹਾਨ “ਭੂਚਾਲ” ਦੀ ਉਹ “ਘੜੀ” ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੇ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਠਾਠ-ਬਾਠ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸੜਨ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਵੇਖਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਰੋਣਗੇ। ਉਸ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ, ਹਾਏ, ਹਾਏ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ ਬਾਬਲ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਨਗਰੀ! ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਹੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਿਆਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:9, 10।

ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਮੇਗਿੱਦੋ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਸੱਚਾਈ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ, ਨਾ ਕਿ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਸੱਚਾਈ ਲਈ, ਮੇਗਿੱਦੋ ਦਾ ਪਹਾੜ (“har”) ਕਿਹਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਬਿਲੋਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ਿਆ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ “ਘੜੀ” ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ “ਦਿਨ” ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇਕੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਾਰਾਂ ਆ ਪੈਣਗੀਆਂ—ਮੌਤ, ਸੋਗ ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ; ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਉ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਲਵਾਨ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:8.

22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਨੂੰ ਹੁਣ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਨਿਆਉਂ ਇੱਕ “ਘੰਟੇ” ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ “ਦਿਨ” ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਉਂ ਦਾ “ਘੰਟਾ” ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਿਤ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਖ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਪਰਖ ਦੀ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਦੋਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੋ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀਆਂ ਦੋ ਵਿਲੱਖਣ ਪੁਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਕਲੀਸਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ ਪੁਕਾਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਮਿਅਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਲਈ ਪੁਕਾਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਬੇਮਿਅਾਰ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਸੁਰ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਿਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਈ ਹੈ’” (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1, 2)। ਇਹ ਉਹੀ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਬਿਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ‘ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਦਾਖਰਸ ਸਭ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8)। ਉਹ ਦਾਖਰਸ ਕੀ ਹੈ?—ਉਸ ਦੇ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤ। ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਸੱਬਤ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਝੂਠਾ ਸੱਬਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਹੱਵਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ—ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਅਮਰਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ-ਜੁਲਦੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਅਤੇ ਚਹੁੰ ਪਾਸੀਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਹਨ, “ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤ ਕਰਕੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ” (ਮੱਤੀ 15:9)।

> “ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਰਵਜਨਿਕ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧਰਮ-ਅਪਮਾਨਕ ਬੇਅਦਬੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਤੱਬਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅੰਤਿਮ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸੀਆਂ ਲਈ ਦੋ ਵਿਲੱਖਣ ਬੁਲਾਹਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ, ‘ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਿਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14:8)। ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ‘ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਸਵਰਗ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬੁਰਿਆਈਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ’ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.

ਮਹਾਨ ਦੂਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੀਆ, ਜਦੋਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੀ “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ” ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ “ਬਲਵਾਨ ਸੁਰ ਨਾਲ ਜੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ‘ਵੱਡਾ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।’” ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੌਥੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹੋਰ ਸੁਰ “ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ‘ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਓ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ।’” ਇਹ ਦੋ ਸੁਰ “ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁਕਾਰਾਂ” ਹਨ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ “ਪੂਰਬੀ ਪੌਣ ਦਾ ਦਿਨ” ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੀ ਲਾਗੂਅੰਦੀ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਜਾਲੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦਾ ਸਿਰ। ਬਾਬਲ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਦਾ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਬੀ, ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਿਆਦ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਦੇ “ਗਧੇ” (11 ਸਤੰਬਰ, 2001) ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ “ਸ਼ੇਰ” (ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ) ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਉਸ ਸਮੇਂਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਬੀ ਦੀ “ਕਬਰ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਾਅਦਲੀ ਵਰਖਾ ਮਾਪ ਕੇ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਪੁਕਾਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮੇਂਕਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਦੀ “ਘੜੀ” ਉੱਤੇ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਅਵਾਜ਼ ਦਾ ਸਮੇਂਕਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਦੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਛਾਪ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਇੱਕ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਅਤੇ ਤੀਵਰ ਹੁੰਦਾ ਨਿਆਂ ਲਿਆਂਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੂਜੀ ਵੱਖਰੀ ਪੁਕਾਰ ਦੌਰਾਨ, ਜੋ “ਵੱਡੀ ਭੀੜ” ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਹੈ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ “ਝੰਡੇ” ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੁਨੇਹਾ “ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ” ਦੀ “ਛਾਪ” ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਪੂਰਬ ਦੇ ਬੱਚੇ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਚੁਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਖੂਨ-ਖਰਾਬੇ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦੌਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ” (ਇਸਲਾਮ) ਅਤੇ “ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ” (ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਛਾਪ) ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੀ ਅਵਧੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ, “ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ” ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਇਸ ਅਵਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਵਧੀ ਤਦ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, “ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ,” ਮਿਗਿੱਦੋ ਦੀ ਘਾਟੀ ਅਤੇ ਕਰਮਲ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਲਈ ਨਿਆਂ ਦਾ ਅਵਧੀ-ਕਾਲ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮਰਣ-ਸੈਜ (ਕਬਰ) ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੂਰਬ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਲਾਓਦਿਕਿਆਈ ਨਬੀ ਦੀ ਮਰਣ-ਸੈਜ ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਕਬਰ (ਮਰਣ-ਸੈਜ), ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਥੇਲ ਦਾ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦਾ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਬੀ ਦੋਵੇਂ ਦਫ਼ਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਇੱਕ “ਗਧੇ” ਅਤੇ ਇੱਕ “ਸ਼ੇਰ” ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਇਲਿਆਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਅਹਾਬ, ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਅਤੇ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਦੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਤਿਹਰੇ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਥਿਆਤੀਰਾ ਦੀ ਚੌਥੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰਮਲ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟੇ ਬਾਅਲ ਦੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਯਾਜਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਬਾਅਲ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਯਾਜਕ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ, ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਦੇਵੀ, ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਦੇ ਝੂਠੇ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਉਸ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੀ ਉਸ ਤਿਗੁਣੀ ਸਾਂਝ ਦਾ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੈ। ਦਸ ਕੁਲਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਹਾਬ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸਤਾਰਾਂ ਦੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਅਜਗਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਜ਼ੇਬਲ ਪਸ਼ੂ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੀ ਤਿਗੁਣੀ ਸਾਂਝ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਤਾ ਉਸ ਬਾਹਰੀ ਟੱਕਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਉਸ ਨਬੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟੱਕਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।

ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੱਤ “ਮੀਂਹ” ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਪਿਛਲੇ ਮੀਂਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗਾ। ਉਹ ਅਵਧੀ ਜੋ ਯਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ “ਘੜੀ” ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਵਧੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ “ਆਵਾਜ਼” ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ “ਆਵਾਜ਼” 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ “ਮੀਂਹ” ਸਿਰਫ਼ “ਮਾਪਿਆ” ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਦੋ ਪਰਸਪਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਨ ਜੋ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ। ਇੱਕ ਤੰਮੂਜ਼ ਲਈ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਦਾ ਜਾਲੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ “ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ।

ਅਸਲ “ਅੰਤਲੀ ਵਰਖਾ” ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ (ਜੋ ਕਿ Future for America ਸੀ), ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਰਵੋਚਤਾ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਅਸਲ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਨਾਲ ਇਸ ਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ “ਅਮਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ” ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮੂਰਖਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

> “ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਲਈ ਹਨ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੀਆਂ।” Kress Collection, 105.

ਏਲੀਆਹ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਦੂਜੇ ਏਲੀਆਹ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਿਸੂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਦੋ ਗਵਾਹ ਤੀਜੇ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਸੀ? ਕੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿੱਲਦੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਨਰਕਟ? ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਸੀ? ਕੀ ਨਰਮ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ? ਵੇਖੋ, ਜੋ ਨਰਮ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਸੀ? ਇੱਕ ਨਬੀ? ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਤੇਰਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ। ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਉਠਿਆ; ਤਥਾਪਿ ਜੋ ਸੁਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸੁਰਗ ਦਾ ਰਾਜ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਤੱਕ ਸਭ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਬਿਵਸਥਾ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹੀ ਇਲਿਆਹ ਹੈ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ। ਮੱਤੀ 11:7–15.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “ਅੱਜ, ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਧਿਆਨ, ਜੋ ਨਿਆਂ ਲਈ ਬੱਝਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀਲੇ ਘੜਿਆਂ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਨਿਆਂ ਉਸ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਘੜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਟਿਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਜੋ ਮਾਨੋ ਸਦੀਵੀ ਨਾਸ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਲਈ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਦੇਵੇਗਾ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾਅ ਉੱਤੇ ਹਨ ਜੋ ਜਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਮੂਚੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਨਿਯਤੀਆਂ ਟੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।”

> “ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਅਨੁਗ੍ਰਹ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਘੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਸਦੀਵ ਲਈ ਨਿਰਣਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤਦ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਇਹ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਐਸੇ ਕਰਮ ਲਈ ਜਾਗ ਪਏ ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕਿਰਪਾ-ਪਾਤਰ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਇੰਨੀ ਉਦਾਰਤਾ ਨਾਲ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ। ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਹਰ ਕੌਮ, ਕੁਲ, ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਜਾਣੀ ਹੈ।”

> “ਪੁਰਾਤਨ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਆਮਦ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤਿ ਬਖ਼ਸ਼ੇਗਾ। ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਉਗੇਗਾ, ‘ਆਪਣੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਈ ਲੈ ਕੇ।’ ਮਲਾਕੀ 4:2. ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਸੱਚੇ ਚੇਲੇ ਵਲੋਂ ਜੀਵਨ, ਹੌਸਲੇ, ਸਹਾਇਕਤਾ, ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਚੰਗਿਆਈ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਫੈਲਣਾ ਸੀ।”

> “ਮਸੀਹ ਦਾ ਆਗਮਨ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੋਰ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ। ਨੋਹ ਦੇ ਅਤੇ ਲੂਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ‘ਕੁਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਠੱਗੀ ਨਾਲ’ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। 2 Thessalonians 2:9, 10. ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਅੰਧਕਾਰ, ਅਣਗਿਣਤ ਭੁੱਲਾਂ, ਕੂੜੇ ਮਤਾਂ ਅਤੇ ਭਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਕੇਵਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹੀ ਬੰਧਕ ਬਣਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਧੋਖੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀਆਂ ਨਾਮਮਾਤਰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖਮੀਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਧਰਮਤਿਆਗ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਵਰਗੇ ਡੂੰਘੇ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਪਰਖ ਦੀ ਰਾਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਰੋਣ ਦੀ ਰਾਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰ ਉਸ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਗਾ।” Prophets and Kings, 716, 717.

Back to Articles