Article

# The Book of Daniel - Number One

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ — ਨੰਬਰ ਇੱਕ

The Ulai and Hiddekel

ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਡੇਕਲ

Author

Jeff Pippenger

Published

November 21, 2023

Formats

PDF
Word

> “Ministers and people declared that the prophecies of Daniel and the Revelation were incomprehensible mysteries. But Christ directed his disciples to the words of the prophet Daniel concerning events to take place in their time, and said, ‘Whoso readeth, let him understand.’ Matthew 24:15. And the assertion that the Revelation is a mystery, not to be understood, is contradicted by the very title of the book: ‘The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass. . . . Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein; for the time is at hand.’ Revelation 1:1–3.

> “ਧਰਮ-ਉਪਦੇਸ਼ਕਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਅਗਿਆਤ ਅਤੇ ਅਸਮਝ ਰਹੱਸ ਹਨ। ਪਰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਬਚਨਾਂ ਵੱਲ ਦਿਵਾਇਆ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਜੋ ਕੋਈ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਸਮਝੇ।’ ਮੱਤੀ 24:15. ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇੱਕ ਐਸਾ ਰਹੱਸ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੀ ਦੁਆਰਾ ਖੰਡਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ‘ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪਰਕਾਸ਼, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵਿਖਾਵੇ ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹੋਣੀਆਂ ਹਨ.... ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 1:1–3.”

> “Says the prophet: ‘Blessed is he that readeth’—there are those who will not read; the blessing is not for them. ‘And they that hear’—there are some, also, who refuse to hear anything concerning the prophecies; the blessing is not for this class. ‘And keep those things which are written therein’—many refuse to heed the warnings and instructions contained in the Revelation. None of these can claim the blessing promised. All who ridicule the subjects of the prophecy, and mock at the symbols here solemnly given, all who refuse to reform their lives, and prepare for the coming of the Son of man, will be unblest.

> “ਨਬੀ ਆਖਦਾ ਹੈ: ‘ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ’—ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਣਗੇ; ਇਹ ਅਸੀਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ‘ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਹਨ’—ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਕੁਝ ਵੀ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਅਸੀਸ ਇਸ ਵਰਗ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ‘ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ’—ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤੀ ਅਸੀਸ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਸਭ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਜੋ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਸੁਧਾਰਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਸ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹਿਣਗੇ।”

> “In view of the testimony of Inspiration, how dare men teach that the Revelation is a mystery, beyond the reach of human understanding? It is a mystery revealed, a book opened. The study of the Revelation directs the mind to the prophecies of Daniel, and both present most important instruction, given of God to men, concerning events to take place at the close of this world’s history.” The Great Controversy, 340.

> “ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਿਖਾਉਣ ਦਾ ਸਾਹਸ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇੱਕ ਭੇਦ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ? ਇਹ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭੇਦ ਹੈ, ਇੱਕ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਪੁਸਤਕ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਮਨ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵੱਲ ਮੋੜਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿੱਖਿਆ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ।” The Great Controversy, 340.

The “study of the Revelation directs the mind to the prophecies of Daniel.” Some persons only see prophecy within the book of Daniel. But Daniel presents two lines of truth and the truth that represent his prophecies are the last six chapters of his book. The first six chapters present illustrated prophecy, that, by and large, are still unrecognized. Before we consider the first six chapters of Daniel, we will explain why there is actually only two prophecies represented in the last six chapters of Daniel. Sister White points out the two prophecies by referring to the two great rivers of Shinar. When we accept the symbolism she sets forth we find the key to see two, and only two prophecies in the last six chapters of Daniel.

“ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਮਨ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵੱਲ ਮੋੜਦਾ ਹੈ।” ਕੁਝ ਲੋਕ ਕੇਵਲ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਦਾਨੀਏਲ ਸੱਚਾਈ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੜੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਅਧਿਆਇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਅਧਿਆਇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ, ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ, ਅਜੇ ਵੀ ਅਣਪਛਾਤੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਅਧਿਆਇਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝਾਵਾਂਗੇ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਦੋ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਲੱਭ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਦੋ ਹੀ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ਉਹ ਜੋਤਿ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦਦਕੇਲ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਵੇਖੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਭ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਘਟਿਤ ਹੋਣਗੀਆਂ।” Testimonies to Ministers, 112.

The vision of chapter eight was given by the Ulai river.

ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:1, 2.

> ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ, ਅਰਥਾਤ ਮੈਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ, ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਏਲਾਮ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸ਼ੂਸ਼ਨ ਦੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਊਲਾਈ ਨਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ 8:1, 2.

When we took the paragraph from Testimonies to Ministers, where Sister White referenced “the Ulai and Hiddekel” and called them “the great rivers of Shinar” we were dissecting that paragraph from one of the most important commentaries on the study of the books of Daniel and Revelation in Sister White’s writings. In the passage she states, “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work.”

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ *Testimonies to Ministers* ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਪੈਰਾ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ “ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦੇਕੇਲ” ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ” ਕਿਹਾ, ਤਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਪੈਰੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਜੋ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਸੰਬੰਧੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਉਹ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।”

If we closely study the first two verses we just cited from Daniel chapter eight they provide two internal witnesses to a fact that is often overlooked. Daniel says “in the third year of” Belshazzar “a vision appeared unto me.” Then he adds, “after that which appeared to me at the first.” This verse can be understood two ways, and either way produces the identical conclusion.

ਜੇ ਅਸੀਂ ਹੁਣੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚੋਂ ਉਧਰਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਆਇਤਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਤੱਥ ਲਈ ਦੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਾਖੀਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ” “ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।” ਫਿਰ ਉਹ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, “ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ।” ਇਸ ਆਇਤ ਨੂੰ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।

The angel Gabriel was the one that brought prophetic light to Daniel, as he did with all the prophets, for he had replaced Satan as the heavenly light bearer. This means that every prophetic rule that is located in the Scriptures was guided by Gabriel. Whether Daniel understood it or not, in verse one of chapter eight, not only is he identifying an important prophetic observation, but he provides two witnesses of the important prophetic observation in the verse. What Daniel recorded in verse one, is that he had received a vision previous to the vision he received by the Ulai river. The vision by the Ulai river came in Belshazzar’s third year. The vision, before the vision by the Ulai river, came in the first year of Belshazzar.

ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਾ ਗਬਰੀਏਲ ਹੀ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਿਆਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਵਰਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ-ਵਾਹਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਨਿਯਮ ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਬਰੀਏਲ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਹੇਠ ਸੀ। ਚਾਹੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਅਵਲੋਕਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਉਸ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਅਵਲੋਕਨ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਵਾਲਾ ਦਰਸ਼ਨ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਵਾਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਦਰਸ਼ਨ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।

> In the first year of Belshazzar king of Babylon Daniel had a dream and visions of his head upon his bed: then he wrote the dream, and told the sum of the matters. Daniel 7:1.

> ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖੇ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਦਾਨੀਏਲ 7:1.

In verse one of chapter eight, Daniel is identifying that he also had a vision in the first year of Belshazzar, because he says, “after that which appeared to me at the first.” Did the Ulai vision appear after the vision of Belshazzar’s first year, or did the vision appear after the first of the two parallel visions? Either answer is correct. The vision of the Ulai river is the same vision as the vision of chapter seven. Gabriel is employing the prophetic principle of “repeat and enlarge,” and simultaneously the rule that upon the testimony of two establishes a thing. Both visions address the kingdoms of Bible prophecy.

ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਇਹ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿਸਿਆ ਸੀ।” ਕੀ ਊਲਾਈ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦੋ ਸਮਾਂਤਰ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ? ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉੱਤਰ ਠੀਕ ਹੈ। ਊਲਾਈ ਨਦੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਹੀ ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ। ਗਬਰਾਈਲ “ਦੁਹਰਾਉ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿਓ” ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਨਿਯਮ ਵੀ ਕਿ ਦੋ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਦਰਸ਼ਨ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

The vision of chapter seven, portrays those kingdoms as beasts of prey, thus emphasizing and presenting them in the setting of their civil power. The vision of chapter eight, portrays those same kingdoms with symbols from God’s sanctuary service, though each of the symbols of the sanctuary service are purposely corrupted, in order to represent a counterfeit worship. Daniel eight, portrays the same kingdoms as the vision of chapter seven, but it places the kingdoms in their religious setting.

ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦਰਿੰਦਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਗਰਿਕ ਸੱਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਉਭਾਰਦਾ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਉਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਹਰੇਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਵਿਗਾੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠ ਉਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

The Ulai vision of Daniel chapter eight repeats and enlarges the vision of chapter seven. Chapter seven identifies the civil aspect of the kingdoms of Bible prophecy, and chapter eight identifies the religious aspect of the kingdoms of Bible prophecy. When this is recognized, it can then be understood that chapters seven and eight are the same vision. Chapter nine is where Gabriel comes to give the explanation of the element of time in the vision of chapter eight. Therefore, the vision of the Ulai represents chapters seven, eight and nine of the book of Daniel. The river Hiddekel is then introduced in chapter ten.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਉਲਾਈ ਦਰਸ਼ਨ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਪੱਖ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪੱਖ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤਵਾਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇਕੋ ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹਨ। ਨੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗਾਬਰੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤੱਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਲਾਈ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ, ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਦਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:1–4.

> ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਰਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬੇਲਤਸ਼ੱਸਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਗੱਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਸੀ, ਪਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ ਲੰਮਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਮਝ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋ ਗਈ। ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦਾਨੀਏਲ ਪੂਰੇ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਕੋਈ ਸੁਆਦਲੀ ਰੋਟੀ ਨਾ ਖਾਧੀ, ਨਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦਾਖਰਸ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੌਵੀਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹਿੱਦਦੇਕੇਲ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 10:1–4।

The vision of the Hiddekel river introduces the prophetic history of the king of the north. It begins with the breakup of Alexander the Great’s kingdom, identifies the ebb and flow of the following history where ultimately the only two antagonists left from the disintegration of Alexander the Great’s former kingdom is a literal southern king versus a literal northern king. Ultimately it arrives at the history of the papacy, who then becomes the spiritual king of the north, who at the end of chapter eleven, comes to his end, Michael stands up and human probation closes. The simple overview is that the Ulai river vision is the internal vision of God’s sanctuary and host, and the Hiddekel river is the external vision of the enemy of God and His people during the same history. It is employing the same principle that is found in Revelation’s seven churches and seven seals.

ਹਿੱਦਦੇਕਲ ਦਰਿਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਖੰਡਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੇ ਪੂਰਵ ਰਾਜ ਦੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੇਵਲ ਦੋ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਬਚਦੇ ਹਨ—ਇੱਕ ਅੱਖਰਕ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇੱਕ ਅੱਖਰਕ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਉੱਤਰ ਦਾ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਮੀਖਾਏਲ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਸਰਲ ਸੰਖੇਪ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਿੱਦਦੇਕਲ ਦਰਿਆ ਉਸੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸ਼ਤਰੂ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ। ਇਹ ਉਸੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਕਲੀਸੀਆਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੁਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

> “Many ministers make no effort to explain Revelation. They call it an unprofitable book to study. They regard it as a sealed book, because it contains the record of figures and symbols. But the very name that has been given it, ‘Revelation,’ is a denial of this supposition. Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 8, 413.

> “ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਯਤਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਲਾਭਕਾਰੀ ਪੁਸਤਕ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਪੁਸਤਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੂਪਕਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਦਰਜ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ‘ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ,’ ਉਹੀ ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਇੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਪੁਸਤਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਪੁਸਤਕ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਘਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਦਭੁੱਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ, ਰਹੱਸਮਈ ਅਤੇ ਅਬੋਧਗਮਯ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਓਹੀ ਲੜੀ ਲੱਭੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਮਹੱਤਵ ਦੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ।” Manuscript Releases, volume 8, 413.

The same internal and external history that is represented in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation. Aside from the prophetic light that is produced from these two visions, there is also a confirmation of the methodology of biblical interpretation that was adopted by William Miller, and thereafter by Future for America. Correctly considered, the book of Daniel, as well as the book of Revelation, are absolute gold mines for confirmation of the principles of prophetic interpretation that the Bible identifies within itself.

ਓਹੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬਾਈਬਲਕ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਉਸ ਵਿਧੀ ਦੀ ਵੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ Future for America ਨੇ ਵੀ। ਜੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵੀ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਨਿਰਪੇਖ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਖਾਣਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਬਾਈਬਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਆਪ ਕਰਦੀ ਹੈ।

The Ulai being the internal theme and the Hiddekel being the external, also represent the two prophecies that were to be unsealed at the “time of the end.” The Ulai was unsealed at the “time of the end” in 1798, and the Hiddekel was unsealed at the “time of the end” in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States.

ਉਲਾਈ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਬਾਹਰੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਉਹ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਉੱਤੇ ਮੁਹਰਮੁਕਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ। ਉਲਾਈ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” 1798 ਵਿੱਚ ਮੁਹਰਮੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਹਿੱਦੇਕੇਲ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” 1989 ਵਿੱਚ ਮੁਹਰਮੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਦੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹੈ, ਪੂਰਵ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਪਾਪਾਸੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ ਬਹਾ ਕੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

When these facts are recognized, it can then also be recognized that the two visions are actually one vision, the same as the prophetic history of the seven churches and the seven seals represent the same prophetic history. The two visions then become the avenue that the Lord used in the past movement of the first angel, and what the Lord will use in the current and future movement of the third angel, to produce a testing process as set forth in Daniel chapter twelve, verses nine and ten.

ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੋ ਦਰਸ਼ਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੋਹਰਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਹ ਦੋ ਦਰਸ਼ਨ ਉਹ ਮਾਰਗ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਵਲ ਵਿੱਚ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੌਜੂਦਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਵਲ ਵਿੱਚ ਉਪਯੋਗ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ, ਆਯਤਾਂ ਨੌਂ ਅਤੇ ਦੱਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦਾਨੀਏਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਲੱਗਿਆ ਰਹੁ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਚਨ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬੰਦ ਅਤੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਰਹਿਣਗੇ। ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਜ਼ਿਆਣੇ ਸਮਝਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 12:9, 10.

As an example of the unsealing of the Hiddekel in 1989, consider what inspiration has said.

1989 ਵਿੱਚ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਦੇ ਅਨਸੀਲ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਹੈ।

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪੁਸਤਕਾਂ ਆ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੂਰਕ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਪੁਸਤਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਦੂਤ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ‘ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਰੱਖ, ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕਰ।’ ਦਾਨੀਏਲ 12:4।” Apostles ਦੇ ਕਰਤੱਬ, 585.

Both the Ulai and Hiddekel relate to the last days, but Adventism has only been willing to acknowledge that 1798 was Daniel’s “time of the end,” when his book was to be unsealed. Yet the portion of the prophecy “relating to the last days” is more accurately the last six verses of Daniel chapter eleven, for those verses conclude with Michael standing up when human probation closes.

ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦਦੇਕਲ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਮੰਨਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ 1798 ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਮੁਹਰ ਖੁਲ੍ਹਣੀ ਸੀ। ਤਦਾਪਿ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਜੋ “ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ” ਹੈ, ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸਹੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਇਤਾਂ ਉਸ ਸਮਾਪਤੀ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਮੀਕਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

The vision of the judgment, as identified in Daniel chapters seven, eight and nine, was sealed up until the “time of the end” in 1798. The light (which the Ulai vision that was unsealed produced) was the announcement of the opening of the investigative judgment, not the close of judgment. The light that was unsealed with the Hiddekel vision, identifies the close of the investigative judgment, and it is also the passage in Daniel that contains “the portion of the prophecy relating to the last days.”

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਸੱਤਵੀਂ, ਅੱਠਵੀਂ ਅਤੇ ਨੌਵੀਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੀ ਗਈ ਨਿਆਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨਾਵਲੀ 1798 ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਰਹੀ। ਜੋ ਜੋਤਿ (ਜੋ ਖੁਲ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਉਲਾਈ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨਾਵਲੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ) ਸੀ, ਉਹ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਸੀ, ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਜੋਤਿ ਹਿੱਦੇਕਲ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨਾਵਲੀ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ, ਉਹ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਉਹ ਅੰਸ਼ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ” ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

The unsealing in 1798 announced the opening of the investigative judgment. The unsealing in 1989 announced the near-approaching close of the investigative judgment. The signature of Alpha and Omega is easily seen in the book of Daniel, but only if you know what it is, and are willing to look for it.

1798 ਵਿੱਚ ਮੋਹਰ ਖੁਲ੍ਹਣ ਨੇ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਉ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। 1989 ਵਿੱਚ ਮੋਹਰ ਖੁਲ੍ਹਣ ਨੇ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਉ ਦੇ ਨਿਕਟ ਆਉਂਦੇ ਸਮਾਪਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੁਹਰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਸੌਖੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ।

When probation closes in Daniel chapter eleven, verse forty-five, the signature of Alpha and Omega is recorded. The beginning of Daniel illustrates exactly where it ends. It begins with a literal war between literal Babylon and literal Israel, and literal Babylon is victorious.

ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਆਇਤ ਪੈਂਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਪਰਖ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿੱਥੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਬਾਬਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਬਾਬਲ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. Daniel 1:1, 2.

> ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਨ ਦੇ ਕੁਝ ਭਾਂਡਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਂਡੇ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਦਾਨੀਏਲ 1:1, 2.

In Daniel chapter eleven, verse forty-five a spiritual war between spiritual Babylon, symbolized as “the king of the north”, and spiritual Israel, represented by “the glorious holy mountain”, concludes, and spiritual Israel is victorious over spiritual Babylon.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਆਯਤ ਪੈਂਤਾਲੀ ਵਿੱਚ, ਆਤਮਿਕ ਬਾਬਲ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਯੁੱਧ—ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਬਾਬਲ ਨੂੰ “ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ” ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ “ਮਹਿਮਾਮਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਆਤਮਿਕ ਬਾਬਲ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45; 12:1.

> ਅਤੇ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰਾਜਸੀ ਮੰਡਪਾਂ ਦੇ ਤੰਬੂ ਗਾੜੇਗਾ; ਤਾਂ ਭੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਰਦਾਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਦਾ ਐਸਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਜਿਹਾ ਕਿਸੇ ਭੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਹਰ ਇੱਕ ਜੋ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਲੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:45; 12:1.

The books of Daniel and Revelation are one book:

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਇਕੋ ਪੁਸਤਕ ਹਨ:

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਇਕ ਹੀ ਹਨ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ; ਇੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਪੁਸਤਕ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਖੋਲੀ ਹੋਈ ਪੁਸਤਕ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਹ ਭੇਦ ਸੁਣੇ ਜੋ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਨੇ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਲਿਖੇ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

The two books, which are one book, are the masterpiece of the angel Gabriel’s prophetic instruction. I write this knowing full well that what Gabriel delivered to Daniel and John came from Jesus, who received it from the Father. My point is not to lift up Gabriel, but to lift up the profound revelation of the evidences in both books, of how the Alpha and Omega designed prophetic rules of biblical interpretation which were to be represented within the two books, if we are willing to see.

ਇਹ ਦੋ ਪੁਸਤਕਾਂ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਹਨ, ਦੂਤ ਗਬ੍ਰੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਰਚਨਾ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਗਬ੍ਰੀਏਲ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਗਬ੍ਰੀਏਲ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੋਹਾਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਬੂਤਾਂ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣਾ ਹੈ, ਕਿ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਬਾਈਬਲੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਅਜੇਹੇ ਨਿਯਮ ਰਚੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਵੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈਏ।

Let me remind you that, at this point, my purpose and intent is not to present an interpretation of the two prophecies of the Ulai and Hiddekel rivers. My purpose and intent are to deal with the prophecies in the first six chapters of Daniel’s book. I am simply making a case for the fact that the books of Daniel and Revelation are, perhaps, the most profoundly constructed books in the Word of God. They present the prophetic message, while also identifying God’s character, while also identifying the very rules necessary to be employed if a person would know the prophecies, and also know the One who set forth the prophecies.

ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂ ਕਿ, ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਮਨੋਰਥ ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦਕੇਲ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਵਿਆਖਿਆ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਮਨੋਰਥ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਦਲੀਲ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ, ਸੰਭਵਤ:, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗੂੜ੍ਹੀ ਰਚਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਅਸਲ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ।

Another example of the profound nature of the books is Daniel’s presentation of the “seven times” of Leviticus twenty-six. The prophecy of the “seven times” was and is to be the “stumbling stone” for God’s people, both in ancient Israel, in the Millerite movement of the first angel, and also in the current and future movement of the third angel. A “stumbling stone”, by simple definition, is something that you do not see, even though it is clearly there. Therefore, once you recognize the “seven times” in the book of Daniel, you see that it is clearly there, but you also see that it is hidden to those who choose not to see.

ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਨ ਲੇਵੀਵਿਧਾਨ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਦੀ ਦਾਨੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਹੈ। “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ—ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਚਲਹੱਤ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹੱਤ ਵਿੱਚ ਵੀ—“ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ” ਸੀ ਅਤੇ ਹੈ। ਸਧਾਰਣ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ, “ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ” ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉੱਥੇ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਵੇਖਣ ਦੀ ਚੋਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

Hiding something while it is in the open grammatically is a profound accomplishment, it’s something that could not be embedded into any human mystery novel. It’s a masterpiece, for it is there, plain to see for any who wish not to stumble, but impossible to see for those who do choose to stumble. It is “hiding in plain sight”, so to speak. It is accomplished by a combination of humanity and divinity.

ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵਿਯਾਕਰਣਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲੁਕਾ ਦੇਣਾ ਇਕ ਗਹਿਰੀ ਸਿਧੀ ਹੈ; ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਰਹੱਸ-ਉਪਨਿਆਸ ਵਿੱਚ ਗੂੰਥੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਇਕ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਠੋਕਰ ਨਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਹੈ, ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦਿੱਸਦੀ ਹੋਈ; ਪਰ ਜੋ ਠੋਕਰ ਖਾਣਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ, ਐਸਾ ਕਹੀਏ ਤਾਂ, “ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ” ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

I make that claim, for I wish to remind us at this point, that there is a Catholic teaching within Adventism, at least since the publication of Questions on Doctrine in 1957, and that has also raised its unrighteous head within this present truth movement of Future for America. The idea is that Christ, at the incarnation, did not take the flesh He inherited from Mary. Of course, those who uphold this teaching do not express it that way, but it is none-the-less what they teach. I call it a Catholic teaching, for the premise that Christ’s flesh was as pure as the flesh of Adam before he sinned, is the very satanic logic employed by the Catholic church with their teaching of the so-called “immaculate conception.” And if you are unfamiliar with the pagan teaching of the “immaculate conception,” it teaches that Christ’s flesh was supernaturally made as was Adam’s lower nature was, before he and Eve sinned or, as it is claimed, Christ had Adam’s pre-fallen, sinless nature. It teaches that Mary herself was miraculously given the fleshly unfallen nature of Adam before he sinned, so that she could be a perfect vessel for the Holy Spirit to incarnate the baby Jesus into her perfect flesh.

ਮੈਂ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਇਸ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 1957 ਵਿੱਚ *Questions on Doctrine* ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ *Future for America* ਦੀ ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਚਲਹੇਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਅਧਰਮੀ ਸਿਰ ਉੱਠਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਰਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਨੇ, ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਣ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਦੇਹ ਨਹੀਂ ਲਈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮਰਯਮ ਤੋਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਜੋ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪੂਰਵਧਾਰਣਾ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੇਹ ਉਹਨੀ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਸੀ ਜਿੰਨੀ ਆਦਮ ਦੀ ਦੇਹ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਉਹੀ ਖਰੀ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਤਰਕ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਆਪਣੇ ਕਥਿਤ “immaculate conception” ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ “immaculate conception” ਦੀ ਇਸ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਅਪਰਿਚਿਤ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੇਹ ਅਲੌਕਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਹੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਆਦਮ ਦਾ ਨਿਮਨ ਸੁਭਾਉ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਸੀਹ ਕੋਲ ਆਦਮ ਦਾ ਪਤਨ-ਪੂਰਵ, ਨਿਰਪਾਪ ਸੁਭਾਉ ਸੀ। ਇਹ ਇਹ ਵੀ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਰਯਮ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਅਚੰਭਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਦਮ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਹਧਾਰੀ ਅਪਤਿਤ ਸੁਭਾਉ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਲਈ ਇਕ ਸੰਪੂਰਨ ਪਾਤ੍ਰ ਬਣ ਸਕੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਲਕ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਅਵਤਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।

Of course, those in Adventism that uphold the very same conclusion concerning the flesh of Jesus, do not point to any miracles with Mary, but they do wrest passages of Sister White and the Bible, to teach the very same Catholic concept. Why did I just digress and turn away from the discussion of the book of Daniel? I’ll answer that.

ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਬਾਰੇ ਠੀਕ ਉਸੇ ਹੀ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਮਰਿਯਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਪਰ ਉਹ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ-ਮਰੋੜ ਕੇ ਠੀਕ ਉਸੇ ਹੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਡੈਨੀਅਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਚਰਚਾ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਿਆਂਤਰ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ? ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ।

The miraculous structure and design of Daniel and the Revelation was accomplished by a combination of humanity and divinity. Jesus is the Word of God, and the Bible is the Word of God. Jesus’ divine and human nature is fully represented in the Bible. The words therein are divine and contain the creative power to transform hearts and minds. Those words are the very same power that brought all things into existence. But those men who God chose to be His instruments in recording the Bible, were all sinners. The human part of the equation is represented by fallen human beings. The Bible is a combination of human and divine, and the prophets were sinners, as every child of Adam has been. Christ never sinned in thought, word or deed. But He did take the flesh of Mary after four thousand years of degeneration. If He actually did take the lower fleshly nature of Adam before Adam had sinned, it would demand that every biblical author would have been sinless too.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਅਤੇ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਦੀ ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਬਚਨ ਦਿਵਯ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰਿਜਨਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਚਨ ਓਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਨ ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ। ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਲਿਖਤਬੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਾਜ਼ਾਂ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪੀ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੀਕਰਨ ਦਾ ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਗ ਪਤਿਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਮਨੁੱਖੀ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਪਾਪੀ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਆਦਮ ਦੀ ਹਰ ਸੰਤਾਨ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਿਚਾਰ, ਬਚਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਵਨਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਰਿਆਮ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰਿਆ। ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਦਮ ਦੀ ਉਹ ਨੀਵੀਂ ਸਰੀਰਕ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਧਾਰ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਜੋ ਆਦਮ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਮੰਗ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਹਰ ਬਾਈਬਲੀ ਲੇਖਕ ਵੀ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ।

The “hiding in plain sight” of the “seven times” in the book of Daniel was accomplished, not only by the words that Daniel recorded, but further by the fallen human beings that translated the King James Bible. Fallen human beings twice touched the book of Daniel, and what was accomplished would be impossible for any human being to do without God’s divine providential oversight.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ “ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿਣਾ” ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਲਿਖੇ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹਨਾਂ ਪਤਿਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ King James Bible ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਪਤਿਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਪੰਨ ਹੋਇਆ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਨਿਗਰਾਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ।

In our next article we will begin to show how divinity and humanity hid the “seven times” of Leviticus twenty-six in plain sight in the book of Daniel, for God foreknew, and even designed, that it should be the testing “stumbling stone” for both those in the movement of the first angel, and also for those in the movement of the third angel.

ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂਗੇ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੇ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲੁਕਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਪਰਖਣ ਵਾਲਾ “ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ” ਹੋਵੇ।

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ਜੋ ਜੋਤ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਲਾਈ ਅਤੇ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਹੁਣ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।” Testimonies to Ministers, 112.

Back to Articles