Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਬਹੱਤਰ

ਫਾਤਿਮਾ ਦੀ ਛਾਂ: ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰਨਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 2, 2024

Formats

PDF
Word

ਫਾਤਿਮਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੰਸਥਾ ਉਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ “ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਰਚਨਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਰਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।” ਜੋ ਲੋਕ ਫਾਤਿਮਾ ਦੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਵਾਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਗਵਾਹੀ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਅਚਰਜਕਾਰੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਛੁਕ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਾਤਿਮਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਆ।

ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਨਾਲ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦਾ ਯੁੱਧ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਉਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਰੂਪਕ ਚਿਤ੍ਰਣਾ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ 1798 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇਹ ਉਸ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਪੋਲੀਅਨ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਪੋਪ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸੇ ਆਯਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਗਵਾਹੀ 1989 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਹਾ ਲੈ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ (1798 ਤੋਂ 1989 ਤੱਕ), 1917 ਅਤੇ 1918 ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿਰੋਧੀ ਪੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਨਾਲ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਆਯਤ ਦਾ ਸਮੂਹਿਕ ਵਿਸ਼ਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਾਤਿਮਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਐਸਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

> “ਇਸ ਸਮੇਂ ਆਤਮਾ ਲਈ ਇਕੋ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਕਦਮ ਉੱਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ? ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਬਚਨ ਸਦਾ ਲਈ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਸਾਡੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਪੁਸਤਕ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਅਤੇ ਸੀਮਿਤ ਮਰਣਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਾਵਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਸੱਚਾਈ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਬਚਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਬੋਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬਚਨ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ‘ਪ੍ਰਭੂ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ’ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕੀਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਈਬਲਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਮਿਹਨਤੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਸੱਚ ਹੈ।’” Signs of the Times, October 1, 1894.

ਤੀਸਰੇ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰਿਚਿਤ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਇਤ ਈਸਾ-ਪੂਰਵ 200 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ “ਰੋਮੀਆਂ ਨੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਦਖ਼ਲ ਦਿੱਤਾ,” ਅਤੇ “ਇਹ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਉਸ ਨਾਸ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਜੋ ਐਂਟਿਓਕਸ ਅਤੇ ਫਿਲਿਪ ਨੇ ਰਚਿਆ ਸੀ।” ਉਹ ਆਇਤ ਅਤੇ ਈਸਾ-ਪੂਰਵ 200 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ, ਪੁਤਿਨ ਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਦਲ ਦੇ ਬਚਾਅ ਦੇ ਅਧਾਰ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ (ਸੇਲਿਊਕਸ ਅਤੇ ਮੈਕਡੋਨ ਦਾ ਫਿਲਿਪ) ਰੂਸੀ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਸਪਰ ਲਾਭ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ, ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ (ਸੂਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਿਆ) ਆਪਣਾ ਸੰਗੀਤ ਵਜਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲੱਗੇਗੀ।

ਸਾਲ 533, ਅਤੇ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦਾ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ, ਆਇਤ ਦੋ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਗਰ (ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ) ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇਗਾ।

> ਅਤੇ ਜੋ ਦਰਿੰਦਾ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਉਹ ਚੀਤੇ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਰਿੱਛ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਅਜਗਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣਾ ਸਿੰਘਾਸਨ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:2.

ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੇ ਅਜਗਰ ਨੇ ਸਨ 330 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੋਂਸਟਾਂਟੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੌਂਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ “ਆਸਣ” (ਰੋਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ) ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ ਸਨ 496 ਤੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੈਨਿਕ “ਸ਼ਕਤੀ” ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਸਨ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕ “ਅਧਿਕਾਰ” ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ, ਇਕੱਤੀ ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਜਿੱਤੇਗਾ, ਤਦ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਰੂਸ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟਿਕ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਹਰਾ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਫਾਤਿਮਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮੋਹਰ ਧਾਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਲੜਾਈਆਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪੋਪਤੰਤਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੈਨਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ (ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ)। ਵਿਚਲੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੈਨਾ ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਦੇ ਨਾਜ਼ੀ ਹਨ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਰੂਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੈਥੋਲਿਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੈਨਾ ਵੀ ਸਨ। ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਯੁੱਧ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਯੁੱਧਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਯੁੱਧ ਨਾਜ਼ੀਵਾਦ ਸੀ। ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਾ ਯੁੱਧ ਸੀਮਾਰੇਖਾ ਦਾ ਯੁੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਹੁਣ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਹਾਰ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਪ੍ਰਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆਤਮਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੀ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਪ੍ਰਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਹਾਰ 7 ਅਕਤੂਬਰ 2023 ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ। ਉਹ ਯੁੱਧ ਉਸੇ ਹੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਟੋਲਮੀ ਜੇਤੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਗੀਆਂ।

ਜੰਗਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਹਰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸੀ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦਾ ਆਗਮਨ, ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਜੰਗਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਲੜਾਈ, ਅਮਰੀਕੀ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਦੀ ਪੁਨਰਾਵਰਤੀ, ਅਮਰੀਕੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਪੁਨਰਾਵਰਤੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਜੰਗਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸੀਲ ਹੋਣ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਇਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਆਖਰੀ, ਤੀਜਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਨਾ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋਗੇ; ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ ਕਿ ਘਬਰਾਓ ਨਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਜੇ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਮ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠੇਗੀ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ; ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਲ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਸਭ ਪੀੜਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੈ। ਮੱਤੀ 24:6–8।

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਸੁਣਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੁਆਰਾ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

> ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਅਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਖਦੀ ਹੈ, ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋਗੇ, ਪਰ ਸਮਝੋਗੇ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖੋਗੇ, ਪਰ ਬੂਝੋਗੇ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਲੋਕ ਦੇ ਮਨ ਮੋਟੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਹਨ; ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਮਝਣ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਾਂ। ਪਰ ਧੰਨ ਹਨ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਮੱਤੀ 13:13–16.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋਗੇ।” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ, ਯੂਹੰਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।

> ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਿਨ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਹੀ ਵਰਗੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 1:10।

ਜੋ “ਆਵਾਜ਼” ਉਸ ਨੇ ਸੁਣੀ, ਉਹ “ਤੁਰਹੀ ਵਰਗੀ” ਸੀ, ਅਤੇ ਤੁਰਹੀ ਯੁੱਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਸੁਣੀ। ਤਦ ਉਹ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮੁੜਿਆ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮੁੜਿਆ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੁੜਿਆ, ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੱਤ ਦੀਵਟੇ ਵੇਖੇ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਦੀਵਟਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਜਣੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲੰਮੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੇਸ ਉੱਨ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ, ਬਰਫ਼ ਵਾਂਗ ਧੌਲੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਖਰੇ ਪਿੱਤਲ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਤਪਾਏ ਗਏ ਹੋਣ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਲਾਂ ਦੀ ਘੁੰਘਰਾਲੀ ਧੁਨੀ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਤਾਰੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਦੋਧਾਰੀ ਤਲਵਾਰ ਨਿਕਲਦੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਖਮੰਡਲ ਉਸ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਮੁਰਦੇ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਡਰ ਨਾ; ਮੈਂ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਅੰਤਲਾ ਹਾਂ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 1:12–17.

ਮਸੀਹ ਦਾ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮੁੜਿਆਂ ਵੇਲੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਸੀ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਜੋ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਗੱਜਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।

> “ਨਿਮਰਤਾ ਦਿਲ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਅਟੁੱਟ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਆਤਮਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਮਾਣਾ ਅਤੇ ਵਸ਼ੀਭੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਯੂਬ ਨੇ ਬਵੰਡਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ, ‘ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਧੂੜ ਅਤੇ ਸੁਆਹ ਵਿੱਚ ਤੋਬਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।’ ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਖੀ, ਅਤੇ ਕਰੂਬੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੁਕਾਰਦੇ ਸੁਣਿਆ, ‘ਪਵਿਤ੍ਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ,’ ਤਾਂ ਉਹ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠਿਆ, ‘ਹਾਏ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ!’ ਦਾਨੀਏਲ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਦੂਤ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੇਰੀ ਸੋਭਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਿਗਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।’ ਪੌਲੁਸ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੀਜੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ‘ਸਾਰੇ ਸੰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਤੋਂ ਵੀ ਛੋਟਾ’ ਹੈ। ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਯੂਹੰਨਾ ਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਟੇਕ ਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੂਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮੁਰਦੇ ਵਰਗਾ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਜਿੰਨਾ ਵੱਧ ਨੇੜਤਾਪੂਰਵਕ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉੱਧਾਰਕ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਾਂਗੇ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਘੱਟ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦੇਖਾਂਗੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।” Signs of the Times, April 7, 1887.

ਜਦੋਂ ਗਬਰਈਲ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਲਈ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਯੁੱਧਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ “mareh,” ਜੋ “marah” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਾਰਣਭੂਤ ਦਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਹੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜਨਾ ਪਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਵਾਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ 11 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਯੁੱਧ ਉਹਨਾਂ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ ਜੋ ਬੀਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਬੀਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਯੁੱਧਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਜੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਵੇਖਣ ਲਈ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸੁਣਣ ਲਈ ਕੰਨ ਹੋਣ।

ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁਣ ਹੋਰ ਦੇਰ ਤੱਕ ਲੰਬਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜੋ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ “ਪਹੀਏਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਹੀਏ” ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਮਨੁੱਖੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਜਟਿਲ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ।

> “ਖੇਬਾਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਇੱਕ ਬਵੰਡਰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਂਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ, ‘ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੱਗ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਖਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਚਮਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚੋਂ ਮਾਨੋ ਕਹਰੂਬੇ ਦਾ ਰੰਗ ਸੀ।’ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਹੀਏ, ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਚਾਰ ਜੀਵਿਤ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਉੱਪਰ ‘ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਸੀ, ਮਾਨੋ ਨੀਲਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਰਗੀ: ਅਤੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੀ ਉਸ ਸਰੂਪਤਾ ਉੱਤੇ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਰਗੀ ਸਰੂਪਤਾ ਸੀ।’ ‘ਅਤੇ ਕਰੂਬੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਹੇਠਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਦਾ ਆਕਾਰ ਦਿੱਸਦਾ ਸੀ।’ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 1:4, 26; 10:8। ਪਹੀਏ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਇਤਨੇ ਜਟਿਲ ਸਨ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦੇ ਸਨ; ਪਰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਸਨ। ਆਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵ, ਜੋ ਕਰੂਬੀਆਂ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲੇ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹੀਆਂ ਨੂੰ ਗਤੀ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ, ਨੀਲਮ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਇਕ ਸੀ; ਅਤੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਇੱਕ ਇੰਦ੍ਰਧਨੁਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਦਇਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।”

> “ਜਿਵੇਂ ਚੱਕਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਤਰਾਂ ਕਰੂਬੀਆਂ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਹੇਠ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਗਤੀ ਦਿਵਿਆ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਕੋਲਾਹਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਜੋ ਕਰੂਬੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।”

> “ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ, ਅਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾਵਸ਼ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਹਰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਸਾਹੁਲ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸਭ ਆਪਣੇ ਹੀ ਚੋਣ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਦਾ ਨਿਰਣੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਸਭ ਉੱਤੇ ਸਰਬੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਾਰਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

> “ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ‘I AM’ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਵਿੱਚ ਕੜੀ ਨਾਲ ਕੜੀ ਜੋੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਅਨੰਤ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਨੰਤ ਤੱਕ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਖੜੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਫ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਰਜ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਅਜੇ ਆਉਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।”

> “ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਧਰਤੀਗਤ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਉਲਟਾਅ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਚਾਰੀ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।” Education, 178, 179.

ਜਟਿਲ ਪਹੀਏ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝਲ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਉਹ ਜਟਿਲ ਕ੍ਰਿਆ ਹਨ ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਝਗੜਿਆਂ ਅਤੇ ਕੋਲਾਹਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੇਖਾਂਕਿਤੀ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪਤਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੋਹਰ ਲਗਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਹੀਏ ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ “ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ। ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੋਹਰ ਲਗਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ।

ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਵੇਖਦੇ ਅਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸਭ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਉਲਟਾਓ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਉਲਟਾਏ ਜਾਣ ਨੂੰ ਅਤੀਤ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਨੁਸਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਅਧਿਆਇ ਛੇ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ, ਦਾਨੀਏਲ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ, ਅਯੂਬ ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ?

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੌਣ ਜਾਵੇਗਾ? ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਭੇਜ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਕਹਿ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਸੁਣੋਗੇ, ਪਰ ਸਮਝੋਗੇ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਵੇਖੋਗੇ, ਪਰ ਬੂਝੋਗੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲੋਕ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਮੋਟਾ ਕਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਕਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇ; ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਣ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਆਉਣ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਨਗਰ ਨਿਵਾਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਉਜਾੜ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਘਰ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਜਾੜ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਾ ਹਟਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਤਿਆਗ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਯਸਾਯਾਹ 6:8–12.

ਯਸਾਯਾਹ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉੱਤਰ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਤਦ ਤੱਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦ ਤੱਕ “ਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।” ਸੀਲ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ “marah” ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਭਵ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ “ਸੁਣਣਗੇ।”

ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪੋਪਾਈ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਫੌਜ ਦਾ ਸੰਬੰਧ, ਪੰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਤੀ, ਦੂਜੇ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਆਪ ਹੀ ਦੂਜੇ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਯੁੱਧ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਰਾਫੀਆ ਦੇ ਸਰਹੱਦੀ ਯੁੱਧ ਨਾਲ, ਜੋ ਹੁਣ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭੂਗੋਲਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ 7 ਅਕਤੂਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚੱਕਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

1999 ਵਿੱਚ ਜੌਨ ਕੌਰਨਵੈਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੌਨ ਕੌਰਨਵੈਲ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਕੈਂਬ੍ਰਿਜ ਵਿੱਚ ਜੀਜ਼ਸ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸੀਨੀਅਰ ਰਿਸਰਚ ਫੈਲੋ ਸੀ ਅਤੇ ਇਨਾਮ-ਜੇਤੂ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੇ ਰੋਮ ਦੇ ਉਸ ਪੋਪ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜੋ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪੋਪ ਦੇ ਦਾਦਾ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੋਪ ਪਾਇਅਸ IX ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਸਨ ਅਤੇ ਪਿਓ ਨੋਨੋ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। 1849 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਣਤੰਤਰਪੰਥੀ ਭੀੜ ਨੇ ਵੈਟੀਕਨ ਦੇ ਪਰਿਸਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੋਪ ਪਾਇਅਸ IX ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜਲਾਵਤਨੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਹ ਯੂਜੀਨੀਓ ਪਾਚੇਲੀ ਦਾ ਦਾਦਾ ਸੀ। ਯੂਜੀਨੀਓ ਪਾਚੇਲੀ ਪੋਪ ਪਾਇਅਸ IX ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੇ ਪੋਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਾਇਅਸ XII ਬਣੇ, ਅਤੇ ਯੂਜੀਨੀਓ ਪਾਚੇਲੀ ਬਾਰੇ ਉਹ ਪੁਸਤਕ Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ।

ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨਵੈਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਹੱਦ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੋਪ ਪਾਇਅਸ XII, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਰਡਿਨਲ ਯੂਜੇਨੀਓ ਪਾਚੇੱਲੀ ਸੀ, ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਨਾਜ਼ੀ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਯਹੂਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜ਼ੁਲਮ ਤੋਂ ਕਿੰਨੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅਵਗਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪਾਇਅਸ XII ਦੀ ਜਨਤਕ ਚੁੱਪੀ ਅਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਘਾਟ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦੀ ਅਨੈਤਿਕ ਅਗਵਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।

ਕੌਰਨਵੈਲ ਪਾਇਅਸ ਬਾਰਹਵੇਂ ਦੀ ਪੋਪਾਈ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਕੂਟਨੀਤਿਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਜਟਿਲ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਹ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਨਿਪਟਣ ਲਈ ਵੈਟੀਕਨ ਦੇ ਰੁਖ ਦਾ ਪਰੀਖਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੌਰਨਵੈਲ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਇਅਸ ਬਾਰਹਵਾਂ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲਣ ਅਤੇ ਪੀੜਿਤ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹਸਤਖੇਪ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ, 1933 ਵਿੱਚ ਕਾਰਡਿਨਲ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਹਿਟਲਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੋਂਕੋਰਡਾਟ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਹਿਟਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਕੈਥੋਲਿਕ ਅਧੀਨਤਾ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁਝ ਨਾਜ਼ੀ ਯੁੱਧ-ਅਪਰਾਧੀ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ। ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਭੱਜ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੁੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇਹ ਸਨ:

> ਰੈਟਲਾਈਨਜ਼: ਰੈਟਲਾਈਨਜ਼ ਗੁਪਤ ਪਲਾਇਨ ਮਾਰਗ ਸਨ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਅਤੇ ਹਮਦਰਦ ਖੁਫੀਆ ਏਜੰਸੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਦੁਆਰਾ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫਰਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਝੂਠੀਆਂ ਪਹਿਚਾਣਾਂ, ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਕੀਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਤਸਕਰੀ ਜਾਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਸਮੇਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆਸਰਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸੁਗਮ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕੇ।

> ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਕੀਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼: ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਜ਼ੀ ਭਗੌੜਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਪਹਿਚਾਣ ਲੁਕਾਉਣ ਅਤੇ ਗਿਰਫ਼ਤਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਕੀਤੇ ਪਾਸਪੋਰਟ, ਵੀਜ਼ੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯਾਤਰਾ-ਸੰਬੰਧੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਟਸਥ ਜਾਂ ਹਮਦਰਦੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ।

> ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸਾਂਝ: ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮਦਰਦੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਨਾਜ਼ੀ ਫਰਾਰੀਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵੱਲ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਅਣਗੌਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਕੁਝ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਨਾਇਕਤਾਵਾਦੀ ਰਾਜ ਨਾਜ਼ੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਪ੍ਰਤੀ ਹਮਦਰਦੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਣ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ।

> ਕਾਨੂੰਨੀ ਛਿਦਰ: ਕੁਝ ਨਾਜ਼ੀ ਯੁੱਧ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਕਾਨੂੰਨੀ ਛਿਦਰਾਂ ਜਾਂ ਢਿੱਲੇ ਪ੍ਰਤਿਆਰਪਣ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਯੂਰਪ ਵੱਲ ਪ੍ਰਤਿਆਰਪਣ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਲਈ ਅਭਿਯੋਗ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ।

> ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਰੈਟਲਾਈਨਾਂ, ਜਾਲੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ, ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਮਿਲੀਭਗਤ, ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਖਾਮੀਆਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨੇ ਨਾਜ਼ੀ ਯੁੱਧ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਭੱਜ ਜਾਣ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿਣ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਚੈਟਜੀਪੀਟੀ, ਮਾਰਚ, 2024.

Back to Articles