Article

# ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ - ਨੰਬਰ ਤੈਂਤਾਲੀ

ਨੰਬਰ ਤੈਂਤਾਲੀਹ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2026

Formats

PDF
Word

ਅੱਸੀ ਮਨੁੱਖੀ ਯਾਜਕਾਂ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ “81” ਸੰਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਪੁਸਤਕ *Early Writings* ਵਿੱਚ ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ “81” ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਮੋਹਰ ਹਟਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪੀ ਛਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਬੱਕੂਕ 2:20 ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਚੁੱਪ ਰਹੇ।

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲੀ, ਤਦ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਜਿਤਨਾ ਮੌਨ ਰਿਹਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 8:1.

ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਦਾ ਹਟਾਇਆ ਜਾਣਾ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਮੋਹਰ ਹੈ। 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਸਿਖਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਨੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ 1,260 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਪਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਗਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਅੰਗਨ ਖਿੰਡਾਓ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ 1,260 ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਗਨ ਹਨ। ਮਾਪਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਮਿੱਲਰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ-ਝਾੜੂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਠੜੀ ਖਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਲਰ ਅਜੇ ਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੱਕ, ਮਸੀਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਠਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿਖਾਉਣਾ ਆਰੰਭ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ। ਤਦ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੀਹ ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਮਿਲਰਾਈਟ ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ, ਅਰਥਾਤ ਆਪਣੇ ਪਾਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਿਦਓਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ 1843 ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹ ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੱਕ, ਉਹਨਾਂ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਫਰਸ਼ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਫਰਸ਼ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਿਲਰ ਦਾ ਕਮਰਾ ਉਸ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਜਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਤੁਰਹੀ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਚੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਦੱਸ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਸੌਟੀ ਹੈ। ਉਹ ਤੀਹ ਮਿੰਟ ਜਦੋਂ ਸਵਰਗ ਚੁੱਪ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਯਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਦੇ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੋ ਵਰਗ ਪੈਦਾ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਰਹੀ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਣ ਲਈ ਸਧਾਰਣ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਥਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰਹੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਫੂਕਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਫੂਕਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।

‘ਤੁਰਹੀ, ਆਰੋਹਣ ਅਤੇ ਨਿਆਂ’ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ‘ਮੌਤ, ਦਫ਼ਨ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ’ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਿੰਨ-ਕਦਮੀ ਪਰਖ ਉਹ ਲਿਟਮਸ-ਪਰਖ ਹੈ ਜੋ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਪੁਨਰੁੱਠਾਨ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਭਾ 2024 ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਣੇ ਹੋ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਤਰਕ ਦੀ ਰੋਟੀ? ਉਹ ਪਰਖ 2024 ਵਿੱਚ ਆਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਚਿੱਤਰ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹਵ੍ਹਾ, ਨਿਮਰੋਦ, ਹਾਰੂਨ, ਯਰੋਬੁਆਮ, ਕੋਰਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਗੀਆਂ, ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ, ਜਾਨ ਹਾਰਵੀ ਕੈਲੋਗ ਦੀ ਅਲਫਾ ਬਗਾਵਤ, 1888 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ 9/11 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਬਗਾਵਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਾਇਨ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਬਗਾਵਤ ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਈਰਖਾ ਦੇ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਬੁਨਿਆਦੀ ਬਗਾਵਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਬੁਨਿਆਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ—ਜਿਵੇਂ 1888 ਦੇ ਬਗਾਵਤੀ ਅਤੇ ਕੋਰਹ ਦੇ ਬਗਾਵਤੀ—ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਤ ਪਰਖ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਡੈਨਿਯੇਲ 11:14 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੋਮ ਹੈ—ਮਿਲਰ ਦੀ ਇਸ ਪਹਿਚਾਣ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ, ਸੁਨੇਹੇ ਅਤੇ ਦੂਤ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਖ ਬੁਨਿਆਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੇਵਲ ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਹੀ ਚੌਦਹਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਮ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਮਿਲਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ।

31 ਦਸੰਬਰ 2023 ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਮਿੱਲਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਿੱਖਿਆਤਮਕ ਸੇਵਕਾਈ ਉਸ ਇੱਕ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲੀ ਗਈ ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ ਸੀ। ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ “ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ” ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਉਹ ਤਿਆਰੀ 80 ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਜਕਾਈ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੇ ਪਰਬ ਦਾ ਚੇਤਾਵਨੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਹ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮੂਲਭੂਤ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੂਜੀ ਮੰਦਰ-ਪਰਖ ਤੋਂ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਮੰਦਰ-ਪਰਖ ਨਰਸਿੰਗਿਆਂ ਦੇ ਫੂਕੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ। ਇਹ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਉਹ ਮਿਲਰ ਨੂੰ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਦਾ ਨਿਮੰਤਰਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਰਸਿੰਗੇ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨਿਆਇ ਲਈ ਆਰੋਹਣ ਤੱਕ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਨੂੰ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਲਈ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦੋ ਸਾਖੀ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।

ਇਸਲਾਮ ਵੱਲੋਂ ਹਮਲੇ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜੋ 2020 ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸੰਸ਼ੋਧਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਨੋ ਦੀ ਸੱਚੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸੀ। ਮਿਲਰ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸਮਝ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ, ਪਰ ਸਮੂਏਲ ਸਨੋ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਣ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਨੋ ਦੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਸੱਚਾ” ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਐਸਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਸ਼ੋਧਨ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> “ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਹੋਇਆਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। ਉਹੀ ਸਬੂਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1843 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1844 ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਲੈ ਗਏ।” Early Writings, 247.

ਇਹ ਘਟਨਾ 1840 ਤੋਂ 1844 ਦੇ ਸਮੇਂਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਾਪਰੀ ਸੀ। ਜੋਸਾਇਆ ਲਿਚ ਨੇ 1840 ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ 1838 ਵਿੱਚ ਸਰਵਜਨਿਕ ਅਭਿਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕਰਾਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ 11 ਅਗਸਤ 1840 ਤੋਂ ਦਸ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ। ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਧੀ-ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ। ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਗਵਾਹ, ਜੋ ਇੱਕ ਅਲਫਾ ਗਵਾਹ ਅਤੇ ਇੱਕ ਓਮੇਗਾ ਗਵਾਹ ਹਨ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਇੱਕ ਪੂਰਵਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੰਸ਼ੋਧਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਲਫਾ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ, 1840 ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਇਸਲਾਮ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜੈਕਾਰਕ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਉੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਲਾਮ ਫਿਰ ਘਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਈ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰੇਖਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਾਸਕਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਯਾਜਕਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਯਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਪਰ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਝੰਡਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਰੇਖਾ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ ਜਾਣਾ ਉਸ ਰੇਖਾ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਉੱਪਰ ਉਠਾਏ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪੰਜ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪੰਜ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਕਹਾਣੀ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਾਜਕਾਈ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਖੇਮਿਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਹਨ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਲੱਗ ਕਰ ਦੇਈਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਵੀ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦੇਈਏ ਜੋ 2023 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਕੁਆਰੀਆਂ ਲਈ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਾਜਕਾਂ ਲਈ ਤੀਹ ਦਿਨ। ਫਿਰ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੰਜ ਦਿਨ, ਜੋ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਰੋਹਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਆਂ ਤੱਕ ਪੰਜ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪੰਜ ਦਿਨ। ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਅੰਕ “5” ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਯਾਜਕ ਵੀ ਹਨ।

ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਅੰਤਿਮ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ ਹਟਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਮਿੱਲਰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਹੁੰਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਮੁਹਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ ਖੋਲੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਮਿੱਲਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ,” ਪਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਸਭ ਕੇਵਲ ਚੁੱਪਚਾਪ ਤੱਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਪਹੁੰਚਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਨੂੰ ਸੰਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ-ਬਰਸ਼ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਇੱਕ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

2024 ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ 2026 ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਖ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਹ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣਣਾ ਘਾਤਕ ਹੈ।

ਸੁਨੇਹੇ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾਬਰ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਨਾ ਉਸ ਮੂਲਭੂਤ ਪਰਖ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਮ ਵੱਲੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਅੰਗ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਆਸਾ ਦੇ ਅਠੱਤੀਵੇਂ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਓਮਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਹਾਬ ਇਸਰਾਏਲ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ; ਅਤੇ ਓਮਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਹਾਬ ਸਮਾਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਉੱਤੇ ਬਾਈ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਅਤੇ ਓਮਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਹਾਬ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਬੁਰਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਨਬਾਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਰਬੁਆਮ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨਾ ਉਸ ਲਈ ਹਲਕੀ ਗੱਲ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸੀਦੋਨੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਏਥਬਆਲ ਦੀ ਧੀ ਯਿਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਾ ਕੇ ਬਾਅਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਮਾਰਿਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਾਅਲ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਬਾਅਲ ਲਈ ਇੱਕ ਵੇਦੀ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਨੇ ਇੱਕ ਅਸ਼ੇਰਾਹ ਬਣਾਈ; ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਏ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਥੇਲ ਦੇ ਹੀਏਲ ਨੇ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਆਪਣੇ ਜੇਠੇ ਪੁੱਤਰ ਅਬੀਰਾਮ ਦੇ ਮੁੱਲ ਤੇ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਾਟਕ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਸਗੂਬ ਦੇ ਮੁੱਲ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਉਸ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਨੂਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਤਿਸ਼ਬੀ ਏਲੀਆਹ, ਜੋ ਗਿਲਆਦ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਨੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ, ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਓਸ ਪਵੇਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੀਂਹ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 16:29–17:1.

ਆਹਾਬ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗਿਣਤੀਆਂ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। “ਅਠੱਤੀ” ਇੱਕ “ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਅਠੱਤੀਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ “ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ” ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

> “ਹੁਣ ਉੱਠੋ,” ਮੈਂ ਕਿਹਾ, “ਅਤੇ ਜ਼ੇਰੇਦ ਦੇ ਨਾਲ਼ੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੋ।” ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜ਼ੇਰੇਦ ਦੇ ਨਾਲ਼ੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਾਦੇਸ਼-ਬਰਨੇਆ ਤੋਂ ਚੱਲ ਕੇ ਜ਼ੇਰੇਦ ਦੇ ਨਾਲ਼ੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਅਠੱਤੀ ਸਾਲ ਸੀ; ਜਦ ਤੱਕ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਛਾਵਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਸੀ। ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 2:13, 14.

ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਅਠੱਤੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਪਾਹਜ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਉੱਠ।”

> ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਠੱਤੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਿਮਾਰੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਅਸਹਾਇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੌਦ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰਣ ਲਈ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉੱਠ, ਆਪਣੀ ਖੱਟ ਚੁੱਕ ਅਤੇ ਤੁਰ। ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਖੱਟ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ; ਅਤੇ ਉਹੀ ਦਿਨ ਸਭਤ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ 5:5–9.

ਜੋਸਿਆ ਲਿਚ ਨੇ 1838 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ 1840 ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸੁਖਮਤਾ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤਾ। ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਜਿਸ ਅਠੱਤੀਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਚਾਲੀਵਾਂ ਸਾਲ ਵੀ ਸੀ। ਜੋਸਿਆ ਲਿਚ ਦੀ ਇਹ ਦੋ-ਕਦਮੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮਸਾਕ ਰਾਜਾ ਜੋਸਿਆ ਦੇ ਦੋ-ਕਦਮੀ ਪੁਨਰਜਾਗਰਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। 38 ਅਤੇ 40 ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਘਟਨਾ ਹੈ ਜੋ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਲਿਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਣਾ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਣਾ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਵਰਗਾਰੋਹਣ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੈ, ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਤੂਰ੍ਹੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂਰ੍ਹੀ, ਸਵਰਗਾਰੋਹਣ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਵੇਮਾਰਕ ਦੇ ਉਸ ਮਾਰਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਕਦਮ ਲਿਚ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਕਦਮ ਰਾਜਾ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦੀ ਦੋ-ਕਦਮੀ ਜਾਗਰਤੀ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੁਕਮ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉੱਠੋ ਅਤੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਝੰਡੇ ਦਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਣਾ ਉਸੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।

ਅਹਾਬ ਨੇ ਬਾਈ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦਿਵਯਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਅਹਾਬ ਟਰੰਪ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨੇੜੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ੇਬਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇਗਾ। ਟਰੰਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇਲਿਆਹ ਕੋਲ ਹੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਇਹ ਤੱਥ ਨੀਂਹੀ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਚਲਹਤ, ਪੰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਚਲਹਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਧੀ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇਸ ਨੀਂਹੀ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸੁਧਾਰ-ਚਲਹਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਹਰ ਸੁਧਾਰ-ਚਲਹਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਹਰ ਇਕ ਚਲਹਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨੇਤਾ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਨ। ਹਰ ਵਾਰ।

ਅਹਾਬ ਯਰੋਬਆਮ ਤੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਸਮੇਂ ਅਹਾਬ ਰਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ 1863 ਵਿੱਚ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵਾਈਟ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੁਕਾਉਣੀ ਪਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਯਰੀਹੋ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। 1863 ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਅੰਸ਼ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਣ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ 1843 ਦੀ ਤਖ਼ਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸੱਚ ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਮੂਲਭੂਤ ਬਗਾਵਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਹੀ ਬਹਾਨੇ ਹੇਠ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਦੂਤ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਰਹ ਦੇ ਬਾਗੀਆਂ ਅਤੇ 1888 ਦੇ ਬਾਗੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਇੱਕ ਵਿਵਸਥਾਕਾਲੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਵਸਥਾਕਾਲੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਲਈ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਤੋਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਖਿੜਕੀਆਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਪ ਜਾਂ ਇੱਕ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਲਾਕੀ ਤਿੰਨ, ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਇਸ ਪਰਖ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਧਾਰਨਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਪੁਰੋਹਿਤਾਈ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਉੱਨੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਸ ਸੈਨਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤਦ ਉਠਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਤੁਰਹੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਲਿਟਮਸ-ਪਰੀਖਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦੂਜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਇੱਕ ਦੁਹਰਾਵਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਹੀ ਦੂਜੀ ਪਰੀਖਿਆ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ ਵਿਧੀ ਦਾ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਯਾਜਕਾਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕਸਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ। ਧੂੜ-ਬਰਸ਼ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੂਕ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਲਾਕੀ ਦਾ ਭੰਡਾਰ-ਘਰ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਾਜ-ਸਾਮਾਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਵਾਚਾ ਦਾ ਸੰਦੂਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬ ਨਿਰੰਤਰ ਤੱਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ ਅਤੇ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਝਾਕਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਲੇਵੀਅਾਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਈ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ “ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦਾ ਮੌਸਮ” ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਤੱਕ, ਜਾਂ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਤੋਂ ਸੰਡੇ ਲਾ ਤੱਕ, ਲੇਵੀਅਾਂ ਤੇਈ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਰਕ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਰਕ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਯਾਜਕਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਤੀਹ ਦਿਨ ਹਨ। ਉਹ ਸਮੁੱਚੀ ਰੇਖਾ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ-ਸਾਲ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੱਧਰ ਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਉਹ ਜਹਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ 8 ਜਿੰਦਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਾਚਾ ਦਾ ਸੰਦੂਕ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦੋ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਛਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸੱਬਤ ਯਾਜਕੀਪਣ ਦੇ ਉਸ ਮੰਦਰ ਉੱਤੇ ਛਾਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਹੈ।

ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪੰਜਾਹ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੇ ਪੰਤੇਕੁਸਤਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਯਾਜਕੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਹੈ। ਪੰਤੇਕੁਸਤਕਾਲ ਤਦ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਲੇਵੀਆਂ ਤੇਈ ਦੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਬਾਈ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਆਖਰੀਆਂ ਬਾਈ ਆਇਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਰೇಖਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਹੀਰੇ-ਜਵਾਹਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਵੀ।

> “ਮੈਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਅਵਸਰ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।” Life Sketches, 429.

ਦੂਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੁਨੇਹੇ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> “ਸਮਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ, ਪਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੂਤ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਣਗੇ।

> “ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ‘ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1. ਉਹ ਕਾਰਜ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਾ ਰਹੀ ਹੈ।” The 1888 Materials, 926.

ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਉਹਨਾਂ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੱਤ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ 2,520 ਸਾਲ, ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਮਿਲਰ ਦੀ ਅਲਫਾ ਖੋਜ ਸੀ, ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ 2,300 ਸ਼ਾਮਾਂ ਅਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ’ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਿਲਰ ਦੀ ਓਮੇਗਾ ਖੋਜ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰ ਉਹ “ਆਵਾਜ਼” ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਾ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਵਾਲੀ ਛਿਤਰਾਉਣ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਮਿਲਰ 2,520 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਤੇ 2,300 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

1798 ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ 2,300 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ-ਦਿਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ 1856 ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਥਾਂ ਬਗਾਵਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਸੱਤ ਸਮੇਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਅਲਫਾ ਹਨ ਅਤੇ 2,300 ਉਸ ਦਾ ਓਮੇਗਾ ਹੈ।

ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਸਬਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ 2,300 ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਬਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ 1798 ਅਤੇ 1844 ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ 1798 ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 1844 2,300 ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਬਤ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ ਜੋ ਲੇਵੀਆਂ ਤੇਈਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਬਤ ਦੋ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। 1798 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਆਇਆ ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ।

ਲੈਵੀਅਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਭਾਵਾਂ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਭਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਭਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤਿਉਹਾਰ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦਾ ਸਬਤ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਸਬਤ ਹੈ। ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸਬਤਾਂ ਨਾਲ ਸੀਮਾਬੱਧ ਹੈ ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈ ਦੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਬਾਈ ਆਇਤਾਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀਆਂ ਬਾਈ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦਾ ਮੌਸਮ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਬਣਤਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਲਿਆ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਵਯ ਹੈ। ਉਸ ਬਣਤਰ ਦਾ ਪੈਂਤਕੁਸਤਕਾਲੀ ਮੌਸਮ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਪਾਲਮੋਨੀ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਅਸਲ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਵੀਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਧਰਤੀ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸਥਾਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।

ਲੈਵੀਅਕਾਂਡ ਤੇਈ ਦਾ ਇਹ ਸੱਚ ਹੁਣ ਉਸ ਮੰਦਰ-ਪਰੀਖਿਆ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਘਾੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਿਟਮਸ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਪਰੀਖਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਦੂਤ 1844 ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ 9/11 ‘ਤੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ 2023 ਵਿੱਚ। ਜਦੋਂ ਤੀਜਾ ਦੂਤ 1844 ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਦ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਲੈਵੀਅਕਾਂਡ ਤੇਈ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਮਾਰਗ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਦਰ-ਪਰੀਖਿਆ ਦੇ ਇੱਕ ਤੱਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਪਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੰਦੂਕ ਮੰਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚਲੇ ਜਵਾਹਰ ਉਪਾਸਕ ਹਨ। ਮਲਾਕੀ ਦਾ ਭੰਡਾਰ-ਘਰ ਮੰਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚਲੇ ਦਸਵੰਧ ਉਪਾਸਕ ਹਨ। ਪੈਂਤਕੋਸਤ ਦਾ ਮੌਸਮ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੇਵੀਵਿਧਾਨ ਤੇਈ ਦੇ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਅਨੁਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਇਹ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬ ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ, ਅਹਾਰੋਨ ਦੀ ਫੁੱਟੀ ਹੋਈ ਲਾਠੀ ਅਤੇ ਮੰਨਾ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਵੱਲ ਨਿਹਾਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬ ਦੂਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਈ ਦਾ ਅਲਫਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦਾ ਸਭਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੱਤਵੇਂ-ਸਾਲ ਦਾ ਸਭਤ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਹਨ; 1798 ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਪੂਰਤੀ, ਸੱਤਵੇਂ-ਸਾਲ ਦੇ ਸਭਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਸਭਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਭਤ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਈ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਭਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦਾ ਮੌਸਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਜਿਵੇਂ ਸੰਦੂਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਸੀ।

ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅੰਗਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਲਈ ਨਿਆਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ 1798 ਵਿੱਚ, 1,260 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ, ਅਤੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ, (1,260 ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ) ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਅੰਗਣ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਨਰਕੁਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਛੜੀ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਦੂਤ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, ਉੱਠ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ, ਵੇਦੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾਪ। ਪਰ ਜੋ ਅੰਗਣ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਪ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੋਂਦਣਗੇ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:1, 2.

ਬਾਹਰੀ ਅੰਗਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅੱਧੇ, ਅਰਥਾਤ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ, ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਦੇ ਰਹੇ।

> ਅਤੇ ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਡਿਗਣਗੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਧੂਆ ਕਰਕੇ ਲਿਜਾਏ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੌੰਦੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ। ਲੂਕਾ 21:24.

ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ 1798 ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਮੋਹਰ ਹਟਾਈ ਗਈ।

> “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੀਵੀਂ ਕੰਧ ਬਾਹਰੀ ਅੰਗਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਸਭ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਤਾਂ ਉੱਕਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਯਹੂਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਸੀਮਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਨੇ ਅੰਦਰਲੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਹਸ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਕੇ ਭੁਗਤਣੀ ਪੈਂਦੀ। ਪਰ ਯਿਸੂ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਵਿਧੀ ਦਾ ਕਰਤਾ ਸੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਹਾਨੁਭੂਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਰਾਹੀਂ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਉਸ ਦੀ ਦਿਵਯ ਕਿਰਪਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਲਿਆਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।” The Desire of Ages, 194.

31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਿੰਨ ਅੱਧੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਧੇ ਸਾਲ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤਦ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਮੁਹਰ-ਰਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਪ-ਤੋਲ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ ਸਨ। ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਪੰਤੀਕੁਸਤ ਦੀ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਪੰਤੀਕੁਸਤ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਨਿਆਂ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਮਾਪ-ਤੋਲ ਕਰਦਿਆਂ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਹੀ ਮੰਦਰ ਹੈ।

ਹੈਕਲ ਦੀ ਸਾਕਸ਼ੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੋ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਹੈਕਲ ਨੂੰ ਤਦ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੀਂਹ ਦਾ ਪੱਥਰ ਜੋ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਬਾਬਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਤਦ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਤੀਜੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੈਕਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨੀਂਹ-ਸਬੰਧੀ ਪਰੀਖਿਆ 2024 ਵਿੱਚ ਘਟੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਹੈਕਲ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਉਹ ਹੈਕਲ-ਪਰੀਖਿਆ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਲਿਟਮਸ ਪਰੀਖਿਆ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੈਕਲ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਹੈਕਲ ਨੂੰ ਮਾਪਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਲੈਵੀਅਸ ਤੇਈਂ ਵਿੱਚਲਾ ਮੰਦਰ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ Sunday law ਤੱਕ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਲਿਟਮਸ ਪਰਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ Exeter camp meeting ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ ਜਿੱਥੇ Elder Snow ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ Midnight Cry ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ Watertown ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਭਾਵੁਕ ਅਤੇ ਅਸੰਤੁਲਿਤ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭਾਵਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ ਸੱਚੇ Midnight Cry ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਵਾਰ-ਭਾਟੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਿਆ। Exeter ਲਿਟਮਸ ਪਰਖ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਿਟਮਸ ਪਰਖ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਐਕਸੇਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਮਸੀਹ ਦੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਰ ਉਸ ਗਧੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਿਆ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਯਿਸੂ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲਾਜ਼ਰ ਦੀ ਮੌਤ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਰਵੋੱਚ ਅਦਭੁਤ ਕਰਤੱਬ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਿਵਯਤਾ ਦੀ “ਮੋਹਰ” ਵੀ।

> “ਜੇ ਮਸੀਹ ਉਸ ਬਿਮਾਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਲਾਜ਼ਰੁਸ ਨਾ ਮਰਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾ ਹੁੰਦਾ। ਜੀਵਨ-ਦਾਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਲਾਜ਼ਰੁਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਬਾਣ ਨਹੀਂ ਚਲਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮਸੀਹ ਦੂਰ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਤਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਵੈਰੀ ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਲਾਜ਼ਰੁਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਮਸੀਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਤੱਕਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਉੱਧਾਰਕ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਠੋਰ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜਿਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਹੁਣ ਲੰਘ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉੱਠੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਜੋ ਸ਼ੋਕ-ਵੇਦਨਾ ਸਹੀ, ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਚੁਭਨ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਭੋਗਿਆ। ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘੱਟ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਲਾਜ਼ਰੁਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ।”

> “‘ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ,’ ‘ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ।’ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਲਈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੱਥ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਪਲ ਹੀ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦਿਵਯ ਸਹਾਇਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਕ੍ਰਿਤਜਤਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਦੇਖਣਗੇ। ‘ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੁਡਾਉਣਾ ਹੈ,’ 2 Peter 2:9. ਹਰ ਪਰਖ ਅਤੇ ਹਰ ਕਸੌਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇਗਾ।”

> “ਲਾਜ਼ਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਮਸੀਹ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਦਇਆ ਦਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਠਹਿਰਿਆ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਠੀਲੇ, ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਬੂਤ ਦੇ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ‘ਪੁਨਰੁਠਾਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ’ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਗਰੀਬ, ਭਟਕੀ ਹੋਈਆਂ ਭੇਡਾਂ ਤੋਂ, ਸਭ ਆਸ ਤਿਆਗਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਨੁਤਾਪਹੀਣਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਟੁੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਬੂਤ ਦੇਵੇ ਕਿ ਉਹ ਹੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਕ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਜਿਹੜਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸਬੂਤ ਹੋਣਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਯਾਜਕ ਗਲਤ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਹੀ ਬੈਥਨੀ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਦੇਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਇਹ ਸਰਵੋਚ ਅਚਰਜ-ਕਰਮ, ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਨਾ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਿਵਯਤਾ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।” The Desire of Ages, 528, 529.

ਵਿਜਯਮਈ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਗਧੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਸੀਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਵੇ।

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਬੇਤਫਾਗੇ ਵਿੱਚ, ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਕੋਲ ਆਏ, ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਦੋ ਚੇਲੇ ਭੇਜੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜਾਓ; ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਗਧੀ ਬੱਝੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਮਿਲੇਗਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ। ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿਣਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਲਈ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਨਬੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਸਿਓਨ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਖੋ, ਵੇਖ, ਤੇਰਾ ਰਾਜਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਮਰ, ਅਤੇ ਗਧੀ ਉੱਤੇ, ਹਾਂ, ਗਧੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਚੇਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕੀਤਾ। ਮੱਤੀ 21:1–6.

ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਲਾਜ਼ਰ ਦੀ ਮੌਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਲਈ ਉਹ 1843 ਦੀ ਅਸਫਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ, ਜੋ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਨੂੰ ਆਈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾਵਾਂ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਈ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਪੈਂਤੇਕੋਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਿਟਮਸ ਪਰਖ ਨੂੰ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਰੋਹਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਮੀਲ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਬੁਨਿਆਦ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਪਰਖਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਲਿਟਮਸ ਪਰਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਪੈਂਤੇਕੋਸਤ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁੰਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਲਿਟਮਸ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਚੇ ਚੁੱਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਉਹ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਤੀਜਾ ਪੜਾਅ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਪ ਦੇ ਮਿਟਾਏ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ ਮਲਾਕੀ ਦੀ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦਾ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। 1844 ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਮਸੀਹ ਦਾ ਉਹ ਕੰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦਿਵਯਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “ਨਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਚਿੱਤਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਜੋ, ਭਾਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ ਨਾਲ ਧੁੰਦਲੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ, ਤਥਾਪਿ ਸਾਨੂੰ ਨਵੀਂ ਪ੍ਰਗਟਾਵਟਾਂ ਦੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਅਭਿਲੇਖ ਇਸ ਲਈ ਸੰਭਾਲੇ ਗਏ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵਰਤਮਾਨ ਅਨੁਭਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸਬਕ ਪਛਾਣ ਸਕੀਏ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।”

> “ਅਸੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਾਂ, ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਜਿੰਨੇ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਜੀਵਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਸਾਵਧਾਨੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਨਾ ਕਰੀਏ ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੀਊਂਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।”

> “ਉਨ੍ਹਾਂ ਯਹੂਦੀ ਆਗੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਔਪਚਾਰਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਘੜ ਲਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਆਵਸ਼ਯਕ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧਾ-ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਹੁਣ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਹਟਾ ਬੈਠਣ ਦੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ ਜੋ ਨਵੀਆਂ, ਅਜੀਬ, ਮੋਹਕ ਹਨ। ”

> “ਉੱਚੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ-ਨਿਰਮਿਤ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਸਮਝ ਕੇ ਨਹੀਂ ਖੋਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।”

> “ਬਹੁਤੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਸਿਧਾਂਤ ਪ੍ਰਤੀ ਇਸਪਾਤ ਵਰਗੇ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਡਿਉੜੀ ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ‘ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ ਲੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾ ਕਰ।’ ਸਾਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਭਰਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਤੰਭ ਉਹ ਸਾਰਾ ਭਾਰ ਸੰਭਾਲ ਲੈਣਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।”

> “ਭੁੱਲ-ਭੁਲੇਖੇ, ਦਿਵਾ-ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਖਿਆਲੀ ਮਗਨਤਾ ਦੇ ਇਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਮੂਲ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਯਤਨ ਕਰੀਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰੇਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਿ ਸਕੀਏ, ‘ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਗਮਨ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਕਰਾਇਆ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਘੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।’ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।”

> “ਸੱਚਾਈ, ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਅਤਿਰਿਕਤਤਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਹਰ ਉਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਜੋ ਰਹੱਸਵਾਦ ਵੱਲ ਝੁਕਾਅ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਦੂਰ ਰੱਖੇ। ਜਿਹੜੇ ਮਨਘੜੰਤ, ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈਣ ਲਈ ਪਰਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀਆਂ ਖਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਖੋਦਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਲਈ ਅਨੰਤ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣਗੀਆਂ ਜੋ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਵਰਗੀ ਦੂਤ ਉਸ ਖੋਜ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣਗੇ।”

> “ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਿਆਂ ਜੋ ਹੁਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ, ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ: ‘ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸਹਾਰਨਗੇ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਜੇਹੇ ਅਧਿਆਪਕ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲੈਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਖੁਜਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਮੋੜ ਲੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਘੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਫੇਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ।’”

> “ਕਿੰਨਾ ਗੰਭੀਰ, ਕਿੰਨਾ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਝੰਝੋੜ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਉਹ ਹੁਕਮ ਜੋ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਖਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ: ‘ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰੇਗਾ: ਬਚਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ; ਸਮੇਂ ਤੇ ਅਤੇ ਬੇਸਮੇਂ ਤਤਪਰ ਰਹਿ; ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਤਾੜਨਾ ਕਰ, ਝਿੜਕ, ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ।’”

> “ਜੋ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸਵਰਗੀ ਜੋਤਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਮਸੀਹ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਨੰਤ ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਅਤਿਅੰਤ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਮਾਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਕੋਮਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਆਲੋਕਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਭੇਦਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜੋਤਿ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਲਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਲੀਬ ਚੁੱਕ ਕੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਿੱਚ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜੋਤਿ ਵਿੱਚ ਜੋਤਿ ਵੇਖਣਗੇ।” The Southern Watchman, April 4, 1905.

Back to Articles