Article

# ਏਲੀਆਹ — ਗਿਣਤੀ ਬਾਰਾਂ

ਹਰ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 17, 2023

Formats

PDF
Word

ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇਲੀਆਹ ਨੂੰ ਇਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਲੀਆਹ ਨੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ।

> ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਤਿਸ਼ਬੀ, ਜੋ ਗਿਲਆਦ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਨੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਸੌਂਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਮੈਂ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਓਸ ਪਵੇਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਮੀਂਹ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।” 1 Kings 17:1.

ਮਸੀਹ ਸਾਨੂੰ ਲੂਕਾ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਸਨ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਨਬੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਐਲਿਆਸ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਅਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਬੰਦ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਕਾਲ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਵੀ ਐਲਿਆਸ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਸਿਵਾਏ ਸਾਰੇਪਤਾ, ਜੋ ਸਿਦੋਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਇਸਤਰੀ ਕੋਲ। ਲੂਕਾ 4:24–26.

ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਯਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਦੇ ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਥਿਆਤੀਰਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਯਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।

> ਤਥਾਪਿ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਖਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਵੇ ਅਤੇ ਭਰਮਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਚਾਰ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਜਾਣ ਲੈਣਗੀਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 2:20–23.

ਏਲੀਯਾਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ “ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ” ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਉਤਪੀੜਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਲਾਂ ਦਾ। ਇਜ਼ੇਬਲ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਖੱਟ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇ। ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਖੱਟ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਜੀਊਂਦੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਖੱਟ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ “ਕੰਮਾਂ” ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਖੱਟ ਨੇ ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਖੱਟ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵੱਲ, ਠੀਕ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ਏਲੀਯਾਹ ਸਰਪਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੁਲਾਏ।

> “ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ 1260 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਜਾਰੀ ਨਾ ਰਿਹਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਕਠਿਨ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਘੱਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ‘ਵੱਡੀ ਕਲੇਸ਼’ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਜੇ ਉਹ ਦਿਨ ਘਟਾਏ ਨਾ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਬਚਦਾ; ਪਰ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਹ ਦਿਨ ਘਟਾਏ ਜਾਣਗੇ।’ ਮੱਤੀ 24:22। ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ, 1798 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।” The Great Controversy, 266, 267.

ਪੋਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲਈ “ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਸੈਜ” ਦਾ ਨਿਆਇ “ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ,” ਪਰ “ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਸੈਜ” ਦੇ ਨਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਵੀ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਰੇਪਤਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸੀ, ਬਿਮਾਰ ਪੈ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਇਨੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਹੀ ਨਾ ਰਿਹਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ, ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਕੀ ਵਾਸਤਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਸ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਰਵਾ ਦੇਵੇਂ? ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲੀ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਚੁੱਕ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਲੰਘ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਉਸ ਵਿਧਵਾ ਉੱਤੇ ਵੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਮੈਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਬਿਪਤਾ ਲਿਆਈ ਹੈ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਾਲਕ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਬਾਲਕ ਦੀ ਜਾਨ ਫਿਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਅਤੇ ਬਾਲਕ ਦੀ ਜਾਨ ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਨੇ ਉਸ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰਲੀ ਕੋਠੜੀ ਤੋਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਵੇਖ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੱਚ ਹੈ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 17:17–24।

ਵਿਧਵਾ ਨੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਇਲੀਆਹ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ” ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ,” ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ, ਉਹ “ਸੱਚ” ਦਾ ਬਚਨ ਸੀ। ਇਲੀਆਹ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਧਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪਸਾਰਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵਿਧਵਾ ਨੇ ਇਲੀਆਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚਲੇ “ਬਚਨ” ਨੂੰ “ਸੱਚ” ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ। ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ‘emeth,’ ਦਾ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਸੱਚ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਨੇ, ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਸ “ਅੰਤਰਾਲ” ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਸੇਜ” ਦਾ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਵਰਗ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਮੌਤ ਪਰਿਣਾਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ਿਆ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਸਿਖਾਏ। ਜੀਵਨ ਉਸ ਹੋਰ ਵਰਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ “ਸੱਚਾਈ” ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ।

ਵਿਧਵਾ ਨੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਲਿਆਂਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਰੋਟੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਦੇ ਬਚਨ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਥਾਇਤਿਰਾ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ। (ਇਹ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁਆਵੇ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਲਿਆਹ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਲੀਸੀਆ।) ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਆਰੰਭ ਨਾਲੋਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਨ।

> ਅਤੇ ਥਿਆਤੀਰਾ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖ; ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਖਰੇ ਪਿੱਤਲ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਧੀਰਜ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਪਹਿਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 2:18, 19.

ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਨੇ ਉਸ “ਸਮੇਂ” ਦੌਰਾਨ ਚੰਗੇ “ਕਰਮ” ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ “ਪਹਿਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ” ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ “ਸਮਾਂ” ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਹੁਣ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਹਿਣ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ “ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ” ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਛੜੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਭਾਰ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਟੁੱਕੜੇ-ਟੁੱਕੜੇ ਕਰਕੇ ਤੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਵੀ ਤੋੜੇ ਜਾਣਗੇ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੇਰ ਦਾ ਤਾਰਾ ਦਿਆਂਗਾ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 2:26–29.

ਮਸੀਹ ਨੂੰ, ਉਸ “ਅਵਕਾਸ” ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ” ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ—“ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਣੀ ਆਖਦੀ ਹੈ”—ਇਹ ਸਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਵਸਤਾਂ ਖਾਣ। ਪਰ ਉਸ “ਅਵਕਾਸ” ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਇਹ ਸਹਿਣਾ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਆਪਣੀਆਂ ਭਰਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ।

> “ਚੌਦਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ‘ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਸਵੇਰ ਦਾ ਤਾਰਾ’ ਉਭਰਿਆ। ਜੌਨ ਵਿਕਲਿਫ ਕੇਵਲ ਇੰਗਲੈਂਡ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੇ ਮਸੀਹੀ ਜਗਤ ਲਈ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਅਗਵਾਨ ਸੀ। ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਰੋਧ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਕਦੇ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਕਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਰੋਧ ਨੇ ਉਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਵਿਅਕਤੀਆਂ, ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਵਜੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਸੀ।” The Great Controversy, 80.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਜੋ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਜਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਿਆਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਆਪਣੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਸਿੱਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰੇ। ਉਸ “ਸਮੇਂ” ਵਿੱਚ ਜੋ ਈਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਲੀਸਿਆ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ।

> ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਇਕ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉੱਥੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ-ਪੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ…. ਅਤੇ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਇਕ ਮਹਾਨ ਉੱਕਾਬ ਦੇ ਦੋ ਪੰਖ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ-ਪੋਸ਼ਣਾ ਇਕ ਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਸੱਪ ਨੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਸੁੱਟਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਵਹਾ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਜੋ ਅਜਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਸੁੱਟੀ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 12:6, 14–16.

ਈਜ਼ਬੇਲ ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਓਬਦਿਆਹ ਉਸ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੰਗਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

> ਅਹਾਬ ਨੇ ਓਬਦਿਆਹ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦਾ ਮੁਖ਼ਤਿਆਰ ਸੀ। (ਓਬਦਿਆਹ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਦਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਈਜ਼ੇਬਲ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਮੁਕਾਇਆ, ਤਦ ਓਬਦਿਆਹ ਨੇ ਸੌ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਹ ਪੰਜਾਹ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ।) 1 ਰਾਜਿਆਂ 18:3, 4.

ਓਬਦਿਆਹ ਵੱਲੋਂ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਹ-ਪੰਜਾਹ ਕਰਕੇ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਯੂਰਪ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਿਭਚਾਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਸਾਰੇਪਤਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਕੋਲ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਯਜ਼ਬੇਲ ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸੀ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਕਲੀਸਿਆ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ; ਅਤੇ ਜੋ ਥਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਓਬਦਿਆਹ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੀ।

ਸਾਰੇਪਤਾ ਵਿੱਚ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਓਟ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ “ਜ਼ਾਰੇਫ਼ਥ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਈਜ਼ੇਬਲ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਲਿਆਹ ਓਬਦਿਆਹ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਕਰਮਲ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ।

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਓਬਦਿਆਹ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਵੇਖੋ, ਇਲਿਆਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਇਲਿਆਹ ਹੋ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ; ਜਾ, ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਕਹਿ, ਵੇਖੋ, ਇਲਿਆਹ ਇੱਥੇ ਹੈ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 18:17, 18.

ਸਾਰਪਤਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਯੁੱਗਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਵਿਧਵਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾ ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚਲੀ ਉਸ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਸੀ ਜੋ ਮਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਸਰਦਿਸ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖ; ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਤ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਤਾਰੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੁਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਾਗਦਾ ਰਹੁ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਜੋ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਲੱਭੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:1, 2.

ਉਹ “ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ”, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਏਲੀਆਹ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।

> ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ ਕਿ, ਉੱਠ, ਸਾਰਫ਼ਤ ਨੂੰ ਜਾ, ਜੋ ਸੀਦੋਨ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸ: ਵੇਖ, ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਇਕ ਵਿਧਵਾ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰਫ਼ਤ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫਾਟਕ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਇਸਤ੍ਰੀ ਉੱਥੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ: ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲੈ ਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਪੀ ਸਕਾਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੋਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਵੀ ਲਿਆਈਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਪਕੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਇੱਕ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮੁੱਠ ਆਟੇ ਦੇ ਅਤੇ ਇਕ ਕੁੱਜੇ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਤੇਲ ਦੇ: ਅਤੇ ਵੇਖ, ਮੈਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਈਏ ਅਤੇ ਮਰ ਜਾਈਏ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 17:8–12.

ਸਾਰੇਪਤਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ “ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ” ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਈਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਥਿਆਤੀਰਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜੀ ਉਠਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ ਮਰ ਗਏ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਿੰਹਾਸਨ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਲਈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਲਈ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੋਹਰ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਈ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਪਰ ਬਾਕੀ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੱਕ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠੇ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਹੈ। ਧੰਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਪੁਨਰੁਥਾਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੈ; ਅਜਿਹਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦੂਜੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਵੱਸ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਯਾਜਕ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਨਗੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 20:4–6।

ਵਿਧਵਾ ਸਾਰਦਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਠਹਿਰੇ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

> ਪਰ ਸਰਦਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਾਮ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਮੈਲੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯੋਗ ਹਨ। ਜੋ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਨਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਟਾਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਾਂਗਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:4, 5.

ਥੁਆਤੀਰਾ ਦੀ ਚੌਥੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਮਰ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਵੀਂ ਮੁਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੇਦੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਗਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਜੋ ਉਹ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਘਾਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੱਚੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਲਹੂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਲਏਂਗਾ? ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਚੋਗੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 6:9–11.

ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਚੋਗੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਇਕ ਸਮੂਹ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਢੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੱਲੋਂ ਹਤਿਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਨਿਆਉ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ, ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ, ਹਤਿਆ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉੱਤੇ ਨਿਆਉ ਲਈ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦੋ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।

> “ਜਦੋਂ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਦੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਸ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਲਈ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਏ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਹਨ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। [ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:1–5, ਉਧਰਿਤ।]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਪੰਜ ਆਯਤਾਂ, ਇੱਕਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਆਯਤ ਦੀਆਂ ਦੋ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦਾ ਬੁਲਾਵਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਾਲੀ ਪੀੜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਲਹਟ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਵਾਲੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

> “[ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 6:9–11 ਉਧਰਿਤ]। ਇੱਥੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜੋ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਸਨ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।”

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 8:1–4 ਉੱਧਰਿਤ।” Manuscript Releases, volume 20, 197.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਇਕ ਤੋਂ ਚਾਰ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲੀ, ਤਾਂ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਤ ਦੂਤ ਵੇਖੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆ ਕੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਧੂਪਦਾਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜੋ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਅਤੇ ਧੂਪ ਦਾ ਧੂੰਆਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:1–4।

ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਜੋ ਪੰਜਵੀਂ ਮੁਹਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਵੇਸ਼ਿਆ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਲਿਆਵੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ ਖੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ।” ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਦਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਖੂਨੀ ਸਨਾਨ ਲਈ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਪਾਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਧਰਮਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਦਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਦਿਓ; ਜਿਸ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਗਣਾ ਭਰ ਦਿਓ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4–6।

ਸਾਰਦਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਲਿਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਥੁਆਤੀਰਾ ਦੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਫ਼ਤ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।

> “ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੁਰਾਤਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਉਸੇ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਦੂਲੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਉਣ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੱਤੀ 25 ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 426.

ਵਿਧਵਾ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਆਖਰੀ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਥਿਆਤੀਰਾ ਵਿੱਚਲੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਦਿਸ ਵਿੱਚਲੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਵੱਲ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਇੱਕ “ਅੱਗ” ਲਈ “ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ” ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

“ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ” ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਘਰਾਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੇ ਰੌੰਦਿਆ ਸੀ, ਪਰ 1798 ਤੋਂ 1844 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ “ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ” ਵਜੋਂ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।

> ਫਿਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ ਲੈ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਖ, ‘ਯਹੂਦਾਹ ਲਈ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ’; ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੱਕੜੀ ਲੈ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਖ, ‘ਯੂਸੁਫ਼ ਲਈ, ਅਰਥਾਤ ਐਫਰਾਈਮ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ।’ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾ ਦੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛੇ, ‘ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਂਗਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ?’ ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਜੋ ਐਫਰਾਈਮ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਗੋਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ, ਅਰਥਾਤ ਯਹੂਦਾਹ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਨਾਲ, ਜੋੜ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।’ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਲਿਖੇਂਗਾ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੋਣ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੈਰ-ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਕੱਢ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਕੌਮ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਜਾ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਤੋਂ ਫਿਰ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਨਾ ਰਹਿਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਣਗੇ। ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਆਪਣੀਆਂ ਘਿਨੌਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਭੀ ਅਪਰਾਧ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਿਰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਚਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ; ਤਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਦਾਊਦ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਚਰਵਾਹਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਿਆਇਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ, ਉਹ ਆਪ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਦਾ ਤੱਕ; ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਦਾਊਦ ਸਦਾ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਨੰਤ ਵਾਅਦਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਲਈ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਨਿਵਾਸ-ਤੰਬੂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ; ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਗੈਰ-ਕੌਮਾਂ ਜਾਣ ਲੈਣਗੀਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।’” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:15–28।

ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਸਰੇਪਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਕਲੀਸਿਆ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ ਸੀ, 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਲਈ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਆਖਰੀ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਨੇ 723 BC ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਭੋਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਨੇ 677 BC ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਉਹੀ ਸ਼ਾਪ ਭੋਗਿਆ। 1844 ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਲੱਕੜੀ, ਅਰਥਾਤ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਜੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਕੌਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਸਿਰ ਦਮਿਸ਼ਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਮਿਸ਼ਕ ਦਾ ਸਿਰ ਰੇਜ਼ੀਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਫਰਾਈਮ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਲੋਕ ਨਾ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਅਫਰਾਈਮ ਦਾ ਸਿਰ ਸਮਾਰੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਰੀਆ ਦਾ ਸਿਰ ਰਮਲਿਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਅਡੋਲ ਨਾ ਠਹਿਰੋਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 7:8, 9.

ਜੇ ਅਸੀਂ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗੇ।

ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਏਲੀਯਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਰਥ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles