Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਨੰਬਰ

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼: 1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲੀ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ-ਵਿਗਿਆਨ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 10, 2024

Formats

PDF
Word

1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ, ਯਰੀਹੋ ਦੇ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਾਪ ਰੂਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਯਹੋਸ਼ੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ਪਥ ਦਿਵਾਈ, “ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਉੱਠ ਕੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਯਰੀਹੋ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਵੇ; ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਜੇਠੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕੀਮਤ ’ਤੇ ਰੱਖੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕੀਮਤ ’ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਫਾਟਕ ਖੜੇ ਕਰੇਗਾ।” ਯਹੋਸ਼ੂ 6:26.

1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਹਨਾਂ ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨੀਂਹ ਦੇ ਕੋਨੇ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਧਰਮ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਕਿ ਜਿਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰੱਦ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਕੋਨੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੱਥਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਚਰਜ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਐਸੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ। ਮੱਤੀ 21:42, 43.

1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੇਈਅਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਹਰੋਨ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੇ ਬੱਛੜੇ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵ-ਛਾਇਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਜੇਹੇ ਦੇਵਤੇ ਬਣਾ ਦੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਜਾਣ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਮੂਸਾ ਦਾ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸੋਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦੇਣ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਬੱਛੜਾ ਨਿਕਲ ਆਇਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਲੋਕ ਨੰਗੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ; (ਕਿਉਂਕਿ ਹਾਰੂਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਜ ਲਈ ਨੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ)। ਕੂਚ 32:23–25.

1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਯਾਰੋਬਆਮ ਦੇ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

> ਜੇ ਇਹ ਲੋਕ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਉੱਪਰ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਸ ਲੋਕ ਦਾ ਮਨ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ, ਅਰਥਾਤ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਹਬੁਆਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਹਬੁਆਮ ਕੋਲ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੋ ਬੱਛੜੇ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਪਰ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਹੈ; ਵੇਖ, ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ, ਤੇਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆਂਦਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬੇਥੇਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 12:27–29.

1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਉਸ ਨਬੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਗਧੇ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰੋਟੀ ਖਾ ਲਈ ਅਤੇ ਪੀ ਲਿਆ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲਈ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਨਬੀ ਦੇ ਲਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਖੋਤਾ ਕੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਪਈ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਖੋਤਾ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵੀ ਉਸ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 13:23, 24.

1863 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਪਰਖ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ।

> ਪਰ ਜਿੰਨਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮੈਂ ਜੀਊਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉਹ ਚਮਤਕਾਰ ਵੇਖੇ ਹਨ ਜੋ ਮੈਂ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਦਸ ਵਾਰ ਮੇਰੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਗੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਹਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਕਾਲੇਬ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਹੀ ਆਤਮਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਗਿਣਤੀ 14:21–23.

ਪ੍ਰੇਰੀ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ:

> ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਜੋਂ ਵਾਪਰੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 10:11.

ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਿਧਾਂਤ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਕਿਹਾ:

> “ਪੁਰਾਤਨ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਧ ਬੋਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਬੂਵਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੈ। ‘ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਜੋਂ ਵਾਪਰੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਏ ਹਨ।’ 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 10:11. ‘ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਝਾਤ ਮਾਰਣ ਲਈ ਦੂਤ ਭੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।’ 1 ਪਤਰਸ 1:12....”

> “ਬਾਈਬਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਇਸ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।” Selected Messages, book 3, 338, 339.

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁਸ਼ਟ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> ਉਹ ਕਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਸਿਖਾਏਗਾ? ਅਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤ ਸਮਝਾਵੇਗਾ? ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਗਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਗਤੀ, ਪੰਗਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਗਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ: ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਕਲਾਉਂਦੇ ਹੋਠਾਂ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ ਇਸ ਲੋਕ ਨਾਲ ਬੋਲੇਗਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਉਹ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਥੱਕੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਤਾਜ਼ਗੀ ਹੈ: ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਸੁਣਨਾ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਗਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਗਤੀ, ਪੰਗਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਗਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਡਿੱਗਣ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸਣ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣ। ਯਸਾਯਾਹ 28:9–13.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਅਸੀਂ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ—ਇੱਕ 1863 ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਵਜੋਂ ਜਿਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਦੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਵਾਚਾਬੱਧ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਹੇਠ ਨਾਸਤ ਅਤੇ ਤਿਆਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੀ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਉਦੇਸ਼ਿਤ ਸੀ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਸ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੋ ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਕਲੀ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਤੀਆਂ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ।

ਹਾਰੂਨ ਅਤੇ ਯਾਰਾਬੁਆਮ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਈਰਖਾ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ 1863 ਚਾਰਟ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਾਰੂਨ ਅਤੇ ਯਾਰਾਬੁਆਮ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਇੱਕ ਹੀ ਤਖਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦਸ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਕ ਹੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਉਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਹਾਰੂਨ ਅਤੇ ਯਾਰਾਬੁਆਮ ਦੀਆਂ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀਆਂ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਤੀਭਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਦਰਸ਼ਨ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਕ ਤਸਵੀਰ ਉੱਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਉਸ ਗੁਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੂਜੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਹੁਕਮ ਹੈ ਜੋ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਰੂਨ ਅਤੇ ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੱਛੜੇ ਸਨ।

> “‘ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਲੇਖਕ ਦੀ ਦਵਾਤ ਸੀ, ਬੁਲਾਇਆ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਹਾਂ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਘਿਣੌਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਾਏ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸੁਣਦੇ ਆਖਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੋ ਅਤੇ ਵੱਢ ਸੁੱਟੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖ ਤਰਸ ਨਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਕਰੋ: ਬੁੱਢਿਆਂ ਅਤੇ ਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਨਿੱਘੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਸੁੱਟੋ; ਪਰ ਉਸ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਣਾ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ।’”

> “ਯਿਸੂ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮ ਦੇ ਦਇਆ-ਆਸਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰੋਧ ਉੰਡੇਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਜੋਤ ਦਾ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ‘ਕਿਉਂਕਿ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੰਡ ਦਾ ਹੁਕਮ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਬੁਰਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਜੋ ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਰਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਕੋਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਠੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀਆਂ ਵੀ ਹੱਦਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਇਹਨਾਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਹਸਤਖੇਪ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਦਰ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ।”

> “ਅਮੋਰੀਆਂ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆਉਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਅਮੋਰੀਆਂ ਦਾ ਅਪਰਾਧ ਅਜੇ ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।’ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕੌਮ ਆਪਣੀ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਨਹੀਂ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਸ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਨਾਸ ਲਈ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਬਹਾਨੇ ਦੇ ਰਹਿ ਜਾਣ। ਦਇਆਲੂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਫਿਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਧਾਰ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਉਂਦੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਇਕ ਦੰਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪੈਣੇ ਸਨ।”

> “ਅਭੂਲ ਸਟੀਕਤਾ ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸਭ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੇਖਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਤੌਬਾ ਲਈ ਪੁਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਲੇਖਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਅੰਕ ਉਸ ਮਾਤਰਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤਦ ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਸੇਵਾ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲੇਖਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਵਯ ਧੀਰਜ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਦੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬੇਨਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।”

> “ਨਬੀ ਨੇ, ਯੁਗਾਂ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰਦਿਆਂ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅੱਗੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦਇਆਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਣਿੰਦੀਆਂ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਅਹੰਕਾਰ, ਲੋਭ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅਵਹੇਲਨਾ, ਅਤੇ ਨੀਚ ਕ੍ਰਿਤਘਨਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹਿਸਾਬ ਬੰਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।”

> “ਪਰ ਜੋ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੋਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਦੂਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਅਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆ ਕੇ, ਬਹੁਤੇ—ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਠੰਢੇ ਪੈ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੀ ਪ੍ਰਬਲ ਧਾਰਾ ਹੇਠ ਦਬੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਤਿਰਸਕਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੋੜਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣਾ ਆਦਰ ਗੁਆ ਬੈਠਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਜੋਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਸੱਚ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬਿਵਸਥਾ, ਜਦ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਰਸਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਅਧਿਕ ਕੀਮਤੀ ਲੱਗਦੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਅਨਾਦਰ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ-ਤਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਭੇਦ-ਰੇਖਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਵਯ ਆਗਿਆਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਉਸੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਤਿਰਸਕਾਰ ਵੱਧਦਾ ਹੈ।

> “ਸੰਕਟ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਹੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਗਭਗ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਨਿਚ্ছੁਕ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਦੰਡ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜਲਦੀ। ਜੋ ਲੋਕ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖਣਗੇ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ, ਬੇਪਰਵਾਹ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਕਿ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਐਸਾ ਕਤਈ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਤੱਕਣਾ ਹੈ। ‘ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ, ਉਤਕਟ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰਦੀ ਹੈ।’”

> “ਧਰਮਭੀਰਤਾ ਦੇ ਖਮੀਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਗੁਆਈ ਹੈ। ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਸੰਕਟ ਅਤੇ ਅਵਸਾਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਟੋਲੀ ਜੋ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਹਾਏ ਭਰਦੀ ਅਤੇ ਰੋਂਦੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਓਰੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ।

> ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਥੋੜੇ ਜਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਬਣ ਕੇ ਵੀ ਆਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਓਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਦਾ ਨਿਆਉ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਧੀਰਜ ਧਾਰੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

> “ਹੁਕਮ ਇਹ ਹੈ: ‘ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਹਾਂ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਈ ਆਹਾਂ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।’ ਇਹ ਆਹਾਂ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਚਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਾੜਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੋਬਾ ਕਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਸਰਾਏਲ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ ਸੀ; ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਮ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ।” ਟੈਸਟਿਮੋਨੀਜ਼, ਖੰਡ 5, 207–210.

ਹਿਜਕੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਣ ਲਈ, ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅਤਿ-ਅਵਸ਼ਕ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਉਸ ਅਨੁਚੇਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਸਿੱਧੇ ਹਿਜਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕੇ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਉਹ ਵੀ ਹਿਜਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਅਨੁਚੇਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਿਜਕੀਏਲ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਨਬੀ ਨੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਨਿਗਾਹ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।” ਹਿਜਕੀਏਲ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਘਟ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੰਗਤੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ “ਇਫਰਾਈਮ ਦੇ ਮਤਵਾਲੇ,” ਜੋ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਪੁਰਾਣੇ ਮਨੁੱਖਾਂ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ (ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ) ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਓਹੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਵਿਆ ਨਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ “ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੇਖਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਬਹਾਨੇ ਦੇ ਛੱਡੇ ਜਾਣ।”

ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਉਸ ਪਿੱਛਲੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਿੜਕਾਅ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਉਸ ਵਰਖਾ ਦੇ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣਗੇ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਹੈ। ਕੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ?

ਇਹ ਅਨੁਚੇਦ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਦਰਭ ਅਨੁਸਾਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਲੀਸੀਆ (ਯਰੂਸ਼ਲਮ) ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ “ਛੋਟੀ ਟੋਲੀ” ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ “ਜੋ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ,” ਅਤੇ ਜੋ “ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਣੇ” ਹਨ। ਬਾਈਬਲ ਸਿਖਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਬਹੁਤੇ” ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ “ਥੋੜ੍ਹੇ” ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਅਨੁਚੇਦ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਆਂ ਆਪ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਿਆਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਸ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੇ ਹੀ ਦੂਤ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੁਕਰਮੀ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਨਵੈਨ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਿਰ ਮੰਨਣਾ ਉਸ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਝੂਠਾ ਹੈ।

ਇਹ ਅੰਸ਼ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਹੀ “ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਲਾਓਦੀਕੇਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਿਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ? 1 ਪਤਰਸ 4:17.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਮਾਰੋ,” ਸਭ ਨੂੰ, ਅਤੇ “ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖ ਰਹਿਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਕਰੋ: ਬੁੱਢਿਆਂ ਅਤੇ ਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਿੱਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਸਭ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਦਿਓ: ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਣਾ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਾਰਗਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਜਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਲਿਦਾਨ ਦੇ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜੋ ਪਰਾਏ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੰਡ ਦਿਆਂਗਾ। ਉਸੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੀ ਦੰਡ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਚੌਖਟ ਉੱਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਛਲ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਮੱਛੀ ਦੇ ਫਾਟਕ ਵੱਲੋਂ ਵਿਲਾਪ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਠੇਗੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲੋਂ ਹਾਹਾਕਾਰ, ਅਤੇ ਟਿੱਬਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਧੜਾਕਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇਗਾ। ਹੇ ਮਕਤੇਸ਼ ਦੇ ਵਸਨੀਕੋ, ਵਿਲਾਪ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਵਪਾਰੀ ਲੋਕ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਚਾਂਦੀ ਢੋਦੇ ਸਨ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੱਟੇ ਗਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਦੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਟਹਿਲ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਲਛਟ ਉੱਤੇ ਜਮ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਯਹੋਵਾਹ ਨਾ ਭਲਾ ਕਰੇਗਾ, ਨਾ ਬੁਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਸਫ਼ਨਯਾਹ 1:8–12.

Back to Articles