Article

# ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹਵਾਂ

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37 ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਸੰਬੰਧਤਾ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 21, 2024

Formats

PDF
Word

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਦਾਊਦ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਤੰਬੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।

> ਉਹ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਅਪਰਾਧ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸ-ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਚਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ; ਤਦ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਚਰਵਾਹਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਿਆਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ, ਉਹ ਆਪ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਦਾ ਲਈ; ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਸਦਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਾਂਹ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਵਾਅਦਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਲਈ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਨਿਵਾਸ-ਤੰਬੂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ; ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਜਦ ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਕੌਮਾਂ ਜਾਣਣਗੀਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:23–28.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸਥਾਰਪੂਰਣ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਕੌਮ ਬਣਣੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਦਿਵਯਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਕੌਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਚਿੱਥੜੇ ਹੋਣ ਦੇ ਦੋ ਕਾਲਖੰਡ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ “ਦੇਹ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਹ ਦਾ “ਸਿਰ” ਵੀ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਪੌਲੁਸ ਦੇ “ਸਿਰ” ਦੀ ਪਛਾਣ “ਰਾਜਾ ਦਾਊਦ” ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਦੇਹ” ਦੀ “ਇੱਕ ਕੌਮ” ਵਜੋਂ।

ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ 1856 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1856 ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਿਰਾਮ ਐਡਸਨ ਦੁਆਰਾ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਬਾਰੇ ਅਧੂਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਹੈ, ਐਡਸਨ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੀ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਮਿਆਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂਆਂ ਲਈ ਬਾਈਬਲਕ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਇਕ ਗੂੜ੍ਹੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ।” ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ ਜੋ ਦੇਖ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਕੰਨ ਹਨ ਜੋ ਸਮਝ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਦਭੁਤ ਗੱਲ ਹੈ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਸਿਰ ਦਮਿਸ਼ਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਮਿਸ਼ਕ ਦਾ ਸਿਰ ਰਜ਼ੀਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੈਂਹਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਫ਼ਰਾਏਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਨਾ ਰਹੇਗਾ। ਅਤੇ ਇਫ਼ਰਾਏਮ ਦਾ ਸਿਰ ਸਮਾਰੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਰੀਆ ਦਾ ਸਿਰ ਰਮਲਿਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਅਡੋਲ ਨਾ ਠਹਿਰੋਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 7:8, 9.

ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਅਸ਼ੂਰ ਵੱਲੋਂ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਲ 677 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਮਨੱਸ਼ਹ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵੱਲੋਂ ਬੰਦੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲ ਦੋਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਦੀਆਂ ਛਿਤਰਾਈਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਪੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਲੱਕੜੀ ਬਣਨਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 1798, 1844 ਅਤੇ 1863 ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ 1863 ਵਿੱਚ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਰਚਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਇਹ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ “ਸਿਰ” ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਾ “ਸਿਰ” ਰਾਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਲਈ ਦੋ ਗਵਾਹ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਗੁੱਥੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ, “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ।” ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਰਾਜਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ।

ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਕੌਮ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਕੌਮ ਦਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦਾ ਸਾਰਾ ਅੰਸ਼ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਦਿਵਯਤਾ ਦੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੀਂ ਤੂਰ੍ਹੀ ਦੇ ਫੂਕੇ ਜਾਣ ਦੇ ਦਿਨ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ “ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ” ਹੋਣਾ ਸੀ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਸੀ, ਜਦੋਂ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਦੀ ਕੜਵਾਹਟ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸਨੂੰ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਵਧੀ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

> ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੂਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਧੀ ਜੋ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਰਚਿਆ, ਕਿ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ; ਪਰ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਰਸਿੰਘਾ ਵਜਾਉਣਾ ਆਰੰਭ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਤ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਅਰਥਾਤ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਜੋ ਆਵਾਜ਼ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਜਾ, ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਜੋ ਉਸ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਲੈ ਲੈ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੂਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਅਤੇ ਖਾ ਲੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਕੌੜਾ ਕਰੇਗੀ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਿਉਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਧਾ, ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਕੌੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤੀਆਂ ਕੌਮਾਂ, ਜਾਤੀਆਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫਿਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਨਰਕਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਛੜੀ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਦੂਤ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਉੱਠ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪ। ਪਰ ਜੋ ਅੰਗਣ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਪ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰ ਨੂੰ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌੰਦਣਗੇ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 10:5–11:2.

ਜਿਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਮਾਪਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਹੀ ਮੰਦਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ” ਉਪਾਸਕ ਸਨ। ਬਾਹਰਲਾ ਅੰਗਣ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੰਦਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੇਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਪਾਸਕ ਵੀ ਹਨ, ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਵੇਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਹੋਰ ਵੇਦੀ ਧੂਪ ਦੀ ਵੇਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। 1844 ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਵੇਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਸੀ, ਮੰਦਰ ਕੇਵਲ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਦੇਹ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉਸ ਦੇਹ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦਿਵਯਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਵੇਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਧੂੰਆਂ ਜੋ ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਠ ਕੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਿਵਯਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਸੀ। ਮਨੁੱਖਤਾ ਕੇਵਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਉੱਥੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣਾ ਚਾਨਣ ਚਮਕਣ ਦੇਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੁਰਗੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੱਤ-ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀਪਾਧਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਜੋੜਨ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਹਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਅਤਿ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।

1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ, ਮੰਦਰ ਦੇ ਵਾਸਤੂਕਾਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੇ ਬਗਾਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। 2001 ਤੋਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, “ਰਾਜਾ ਦਾਉਦ” ਨੂੰ ਉਸ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਰਦੇ, ਸੁੱਕੇ ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਯਹੂਦਾਹ ਦਾ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਉਹ ਥਾਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਸਥਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ “ਸਿਰ” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ। ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਯਹੂਦਾਹ “ਸਿਰ” ਸੀ; ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਚੋਣ ਕੀਤੀ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ “ਦੇਹ” ਸੀ। ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਰੋਧੀ ਖੜੇ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਯਰਬੁਆਮ ਸੀ, ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਿਭਾਜਿਤ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।

> ਅਤੇ ਨਬਾਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਰੋਬਆਮ, ਜੋ ਜ਼ਰੇਦਾ ਦਾ ਇਕ ਇਫਰਾਈਮੀ ਸੀ, ਸੁਲੇਮਾਨ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਜ਼ਰੂਆਹ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਇਸਤਰੀ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉੱਠਾਇਆ। ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉੱਠਾਇਆ: ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੇ ਮਿਲੋ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾਊਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਟੁੱਟਾਂ ਨੂੰ ਮਰੰਮਤ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਯਰੋਬਆਮ ਪਰਾਕਰਮੀ ਬਹਾਦਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਜਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਿਹਨਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਯਰੋਬਆਮ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੀਲੋਨੀ ਨਬੀ ਅਹੀਯਾਹ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਸਨ। ਤਦ ਅਹੀਯਾਹ ਨੇ ਉਹ ਨਵਾਂ ਵਸਤ੍ਰ ਫੜਿਆ ਜੋ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਯਰੋਬਆਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਦਸ ਟੁਕੜੇ ਲੈ ਲੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਵੇਖ, ਮੈਂ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦਸ ਕੁਲ ਦੇਵਾਂਗਾ; (ਪਰ ਮੇਰੇ ਸੇਵਕ ਦਾਊਦ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਕਾਰਨ—ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਭ ਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ—ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਕੁਲ ਰਹੇਗਾ:)

> ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੀਦੋਨੀਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਅਸ਼ਤੋਰੇਥ, ਮੋਆਬੀਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕਮੋਸ਼, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਮਿਲਕੋਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਹੀ ਕਰਨ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਦਾਊਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਲਈ ਸਰਦਾਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਦਾਊਦ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਰਾਜ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਦਸ ਗੋਤਾਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੋਤ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਦਾਊਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਾਂ, ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਦੀਵਾ ਰੱਖੇ। 1 ਰਾਜਿਆਂ 11:26–36.

ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਤਦ ਜੋ ਰਾਸ਼ਟਰ ਰਚਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਜਾ “ਦਾਊਦ” ਹੋਣਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਗਰੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਗੋਤਾਂ ਦੇਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਸਿਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਮਨੱਸ਼ੇਹ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ, 677 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾਹ ਨੂੰ ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਵਾਲੀ ਛਿਤਰਾਓ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

> ਤਾਂ ਵੀ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਕੋਪ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਤੋਂ ਨਾ ਮੁੜਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਨੱਸਹ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਕਸਾਏ ਗਏ ਸਾਰੇ ਉਕਸਾਵਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਯਹੂਦਾਹ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਉੱਥੇ ਹੋਵੇਗਾ,” ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗਾ। 2 ਰਾਜਿਆਂ 23:26, 27.

ਇਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਉਸ “ਘਰ” ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗਾ।

> ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਕ੍ਰੋਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰੇਂਗਾ? ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਦੂਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਭਲੇ ਬਚਨਾਂ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਉਹ ਦੂਤ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਆਖ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਅਤੇ ਸਿਓਨ ਲਈ ਵੱਡੀ ਜਲਨ ਨਾਲ ਜਲਦਾ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਇਆ। ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਦਇਆ ਸਮੇਤ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਘਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਡੋਰੀ ਤਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ।

> ਫਿਰ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਹੋ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਫਿਰ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਫੈਲ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਫਿਰ ਸਿਓਨ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਚਾਰ ਸਿੰਗ ਸਨ। ਤਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦੂਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪੁੱਛਿਆ, ਇਹ ਕੀ ਹਨ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਉਹ ਸਿੰਗ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੂਦਾਹ, ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਕਰੀਗਰ ਵਿਖਾਏ। ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਕੀ ਕਰਨ ਆਏ ਹਨ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਉਹ ਸਿੰਗ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੂਦਾਹ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ; ਪਰ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੈਬੀਤ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਉਹ ਸਿੰਗ ਢਾਹ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਿੰਗ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

> ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਾਪਣ ਦੀ ਰੱਸੀ ਸੀ। ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੇਖਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਦੌੜ, ਇਸ ਜਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ, ਅਤੇ ਕਹਿ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾ ਕਰਕੇ ਬਿਨਾ ਦੀਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕਸਬਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਦੀ ਦੀਵਾਰ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਹੋ, ਹੋ, ਬਾਹਰ ਆਓ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਭੱਜੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸਿਓਨ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਅੱਖ ਦੀ ਪੁਤਲੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ।

> ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਿਲਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੇਵਕਾਂ ਲਈ ਲੁੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਸਿਓਨ ਦੀ ਧੀਏ, ਗਾ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਮਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਾਂਗਾ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਬਹੁਤੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੋਣਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗੀ ਕਿ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵਾਰਸ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਿਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁਣੇਗਾ। ਹੇ ਸਭ ਦੇਹਧਾਰੀਓ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁੱਪ ਰਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਵਾਸ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜ਼ਕਰਯਾਹ 1:12–2:13।

ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿਜ਼ਾਵਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪ ਜੀਉਂਦੇ ਸਨ, ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ “ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ,” ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਕੇ ਗਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ “ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ” ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅੱਗੇ “ਚੁੱਪ ਰਹੇ,” ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪਿਕ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ, ਹਬੱਕੂਕ 2:20 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।

> ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਚੁੱਪ ਰਹੇ। ਹਬੱਕੂਕ 2:20.

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ “ਫਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਡੋਰੀ ਸੀ।” ਤਦ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ?” ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੇਖਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ।” ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਪਰ 1844 ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ।

ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦਾਊਦ—ਇਹ ਸਭ ਉਹ “ਸਿਰ” ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ “ਦੇਹ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੁੜ ਇੱਕ ਵਾਰ “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ” ਅਤੇ “ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਨਾ ਦੇਣ” ਅਤੇ ਮੁੜ ਇੱਕ ਵਾਰ “ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣਨ” ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮੁਰਦਾ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਵਜੋਂ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਹੋਣਾ।

ਉਹ ਕੰਮ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲਾਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਲਿਖਣ ਦੀ ਵਾਚਾ-ਪ੍ਰਤੀਜ्ञਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਇੱਕ ਉਪਮਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਲੱਠਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ, ਸਿਰ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੂਜੇ ਲੱਠੇ ਨੂੰ ਦੇਹ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “ਜਿਸ ਨੇਹ ਉੱਤੇ ਆਪ ਹੀ ਮਸੀਹ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਉੱਤੇ ਰਸੂਲਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਮੂਰਤੀ ਅਕਸਰ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਖਰਯਾਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਉਸ ਟਾਹਣੀ ਵਜੋਂ ਉਲੇਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਵੇਗੀ। ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਜੋ ਦੂਰ ਹਨ ਉਹ ਆ ਕੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣਗੇ;’ ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ‘ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਬਣਾਉਣਗੇ।’ ਜ਼ਖਰਯਾਹ 6:12, 15; ਯਸਾਯਾਹ 60:10.”

> ਇਸ ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਿਆਂ, ਪਤਰਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਜੀਊਂਦੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਨਮੋਲ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜੀਊਂਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਘਰ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਜਕਾਈ ਵਜੋਂ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਿਕ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਓ।” 1 ਪਤਰਸ 2:4, 5.

> “ਯਹੂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪੱਥਰ ਕੱਢਦੇ ਹੋਏ। ਇਫ਼ਸੁਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਪਰਦੇਸੀ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਪਰ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਨਾਗਰਿਕ ਹੋ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹੋ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੋਨੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਆਪ ਹੀ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਇਮਾਰਤ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਹੋਣ ਲਈ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਹੋਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।’ ਅਫ਼ਸੀਆਂ 2:19–22।”

> “ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ: ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇੱਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੁੱਖ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇਮਾਰਤ ਖੜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਰੱਖੇ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਇਮਾਰਤ ਖੜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨੀਂਹ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੈ। ਹੁਣ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ, ਲੱਕੜ, ਘਾਹ, ਠੂਠਾ ਬਣਾਏ; ਤਾਂ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਕੰਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਇਸ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਅੱਗ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਰਖੇਗੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੈ।’ 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 3:10–13।”

> “ਰਸੂਲਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪੱਕੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ, ਅਰਥਾਤ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ। ਇਸ ਨੀਂਹ ਕੋਲ ਉਹ ਉਹ ਪੱਥਰ ਲੈ ਆਏ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢੇ ਸਨ। ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਨੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਰਮਾਂਧਤਾ, ਪੱਖਪਾਤ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਣਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਜੋ ਝੂਠੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਨੇਹਮਯਾਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਧ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਰਗੇ ਠਹਿਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: ‘ਜਿਹੜੇ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਭਾਰ ਢੋਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਜਿਹੜੇ ਲਾਦਦੇ ਸਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।’ ਨੇਹਮਯਾਹ 4:17।” Acts of the Apostles, 595–597.

Back to Articles