Article

# Laodicea - Number One

ਲਾਓਦੀਕਿਆ — ਨੰਬਰ ਇੱਕ

Isaiah’s Prophecy of Doom for the Valley of Vision

ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 14, 2023

Formats

PDF
Word

> The burden of the valley of vision. What aileth thee now, that thou art wholly gone up to the housetops? Thou that art full of stirs, a tumultuous city, a joyous city: thy slain men are not slain with the sword, nor dead in battle. All thy rulers are fled together, they are bound by the archers: all that are found in thee are bound together, which have fled from far. Therefore said I, Look away from me; I will weep bitterly, labour not to comfort me, because of the spoiling of the daughter of my people. For it is a day of trouble, and of treading down, and of perplexity by the Lord God of hosts in the valley of vision, breaking down the walls, and of crying to the mountains. Isaiah 22:1–5.

> ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦਾ ਭਾਰ। ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਹੈਂ? ਹੇ ਕੋਲਾਹਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਾਲੀ ਨਗਰੀ, ਹੇ ਆਨੰਦਮਈ ਨਗਰੀ: ਤੇਰੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਹਾਕਮ ਇਕੱਠੇ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਧਨੁਰਧਾਰੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਬੱਝੇ ਗਏ ਹਨ; ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਬੱਝੇ ਗਏ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੂਰ ਤੱਕ ਭੱਜ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਲਓ; ਮੈਂ ਕੌੜਾ ਰੋਵਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਲਈ ਯਤਨ ਨਾ ਕਰੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਉਪਦ੍ਰਵ ਦਾ, ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦਾ, ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ—ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਢਾਹੁਣ ਦਾ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਪੁਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਦਿਨ। ਯਸਾਯਾਹ 22:1–5.

In the book of Isaiah, the word “burden” is found eighteen times. Eleven of those references are directly identifying prophecies of doom, and the other seven references refer to a burden as something that is carried upon the shoulder. Only one of the references translated as “burden” represents something that is carried on the shoulder and is also a prophecy of doom. I intend to address that one reference that is the Hebrew word identifying something that is carried, but is also a prophecy of doom, so I am identifying the distinction from the start, though we will not return to these facts until later.

ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਭਾਰ” ਸ਼ਬਦ ਅਠਾਰਾਂ ਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਉਲੇਖ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸੱਤ ਉਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ “ਭਾਰ” ਦਾ ਅਰਥ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਢੋਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। “ਭਾਰ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਢੋਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਸੇ ਇੱਕ ਉਲੇਖ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸੇ ਢੋਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਭੇਦ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਥਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਵਾਂਗੇ।

The chapter is not vague about the definition of the “valley of vision” for it is identified as the “City of David” and also as “Jerusalem.” The valley of vision is a reference to Laodicean Adventism during the history of the last six verses of Daniel eleven. Isaiah set the context for this doom with the history represented in chapter twenty by describing the progressive conquering of the world by the Assyrian king who had sent a military leader named Tartan to capture a city in Egypt called Ashdod.

“ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਪਛਾਣ “ਦਾਊਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ “ਯਰੂਸ਼ਲਮ” ਵਜੋਂ ਵੀ। ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ, ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਇਸ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਵੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਤਿਹਾਸ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ੂਰੀ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਸ਼ਦੋਦ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਲਈ ਟਾਰਤਾਨ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਸੈਨਿਕ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ।

The Sunday law is identified in Daniel eleven verse forty-one and it identifies three groups that “escape” the hand of the papacy at the Sunday law.

ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾਨੀਏਲ 11:41 ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਹੱਥੋਂ “ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ” ਹਨ।

> In the year that Tartan came unto Ashdod, (when Sargon the king of Assyria sent him,) and fought against Ashdod, and took it; At the same time spake the Lord by Isaiah the son of Amoz, saying, Go and loose the sackcloth from off thy loins, and put off thy shoe from thy foot. And he did so, walking naked and barefoot. And the Lord said, Like as my servant Isaiah hath walked naked and barefoot three years for a sign and wonder upon Egypt and upon Ethiopia; So shall the king of Assyria lead away the Egyptians prisoners, and the Ethiopians captives, young and old, naked and barefoot, even with their buttocks uncovered, to the shame of Egypt. And they shall be afraid and ashamed of Ethiopia their expectation, and of Egypt their glory. And the inhabitant of this isle shall say in that day, Behold, such is our expectation, whither we flee for help to be delivered from the king of Assyria: and how shall we escape? Isaiah 20:1–6.

> ਉਸ ਵਰ੍ਹੇ ਜਦੋਂ ਤਰਤਾਨ ਅਸ਼ਦੋਦ ਕੋਲ ਆਇਆ, (ਜਦੋਂ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਰਗੋਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ,) ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਦੋਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਆਮੋਜ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਸਾਯਾਹ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਕਿਹਾ, “ਜਾ, ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਤੋਂ ਟਾਟ ਉਤਾਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਤੋਂ ਜੁੱਤੀ ਕੱਢ ਦੇ।” ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਹੀ ਕੀਤਾ, ਨੰਗਾ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਤੁਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਯਸਾਯਾਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਇਥੋਪੀਆ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚਰਜ ਵਾਸਤੇ ਨੰਗਾ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਤੁਰਿਆ ਹੈ; ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਿਸਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਅਤੇ ਇਥੋਪੀਅਨਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦੀ ਬਣਾਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਬੁੱਢੇ, ਨੰਗੇ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਪੈਰ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਤੰਬਾਂ ਵੀ ਉਘੜੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਮਿਸਰ ਦੀ ਲਾਜ ਵਾਸਤੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਥੋਪੀਆ ਤੋਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਤੋਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੀ, ਡਰਣਗੇ ਅਤੇ ਲੱਜਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਸ ਟਾਪੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸੀ ਕਹੇਗਾ, ‘ਵੇਖੋ, ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ ਸਾਡੀ ਆਸ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਅਸੀਂ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਸਤੇ ਭੱਜੇ ਸੀ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਂਗੇ?’” ਯਸਾਯਾਹ 20:1–6.

The question raised by the inhabitants of the isle is how do they escape from the king of Assyria, which is also represented as the king of the north in Daniel eleven.

ਟਾਪੂ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

> He [the king of the north] shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> ਉਹ [ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ] ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਦੇਸ਼ ਉਲਟੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਏਦੋਮ, ਅਤੇ ਮੋਆਬ, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੱਖ ਲੋਕ। ਦਾਨੀਏਲ 11:41।

In this verse the Sunday law in the United States is identified, and there are some subtle nuances in Daniel’s passage that are worth considering. There are three verses in a row in Daniel eleven verse forty to forty-three that all identify “countries.” In verse forty the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States in 1989. Modern historians confirm this fact.

ਇਸ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੁਕਸ਼ਮ ਭੇਦ ਹਨ ਜੋ ਵਿਚਾਰਣਯੋਗ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਤੋਂ 43 ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਪਦ ਹਨ ਜੋ ਸਭ “ਦੇਸ਼ਾਂ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਦ 40 ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਸ਼, ਜੋ ਪੂਰਵ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, 1989 ਵਿੱਚ ਪਾਪਤੰਤਰ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ ਬਹਾ ਲਏ ਗਏ। ਆਧੁਨਿਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਤੱਥ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

Then in verse forty-two we find the word “countries” representing all the countries of planet earth, as the king of the north (the papacy) captures Egypt, representing the entire world. That is one of the nuances. The other of the two nuances I am referring to in the three verses involve the word “escape” in verse forty-one and then again in verse forty-two. They are two different Hebrew words, though both are translated as “escape.” The Hebrew word translated as “escape” in verse forty-two means finding no deliverance, for when the “ten kings” representing the United Nations agree to give their one-world government over to the control of the papal beast, there is no escape—no deliverance.

ਫਿਰ ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ “ਦੇਸ਼ਾਂ” ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ (ਪਾਪਾਈ ਤੰਤਰ) ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸੂਖਮ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸੂਖਮ ਅਰਥਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਇਕਤਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕੋਈ ਛੁਟਕਾਰਾ ਨਾ ਮਿਲਣਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ “ਦਸ ਰਾਜੇ,” ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਇਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਸੌਂਪਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਕੋਈ ਬਚਾਅ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ—ਕੋਈ ਛੁਟਕਾਰਾ ਨਹੀਂ।

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:12–17.

> ਅਤੇ ਉਹ ਦਸ ਸਿੰਗ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖੇ, ਦਸ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ; ਪਰ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਘੜੀ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਮਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੇਣਗੇ। ਇਹ ਮੇਮਨੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਮੇਮਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਏਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਹ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਬੈਠਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ, ਅਤੇ ਭੀੜਾਂ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ, ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਦਸ ਸਿੰਗ ਜੋ ਤੂੰ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਵੇਖੇ, ਇਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਨੰਗੀ ਕਰ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੇਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ।” ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:12–17.

These “ten kings” are referenced repeatedly in God’s word and in the story of Elijah, Ahab, the king of Israel was the head of ten tribes, and he was married to Jezebel. Jezebel is the papacy at the end of the world, Elijah is the messengers of the third angel’s message and Ahab is the head of a ten-king alliance. Ahab represents the United States as the leader of the United Nations during the prophetic history of the Sunday law. When Egypt is captured by Assyria, the king of the north in Daniel eleven forty-two has just forced the ten kings to agree to surrender their kingdom unto the papal power.

ਇਹ “ਦਸ ਰਾਜੇ” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰੰਵਾਰ ਉਲੇਖਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਹਾਬ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਯਿਜ਼ੇਬਲ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਯਿਜ਼ੇਬਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਸਤਾ ਹੈ, ਇਲਿਆਹ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੂਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਹਾਬ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਕ ਗਠਜੋੜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਅਹਾਬ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਿਸਰ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੁਆਰਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ 11:42 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੁਣੇ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> “As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

> “ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸੰਕਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜੀਵਨ-ਮਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੇਲ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ। ਸੰਸਾਰ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਫੁੱਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ ਇੱਕ ਹੀ ਮੁਖੀ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਏਕਤਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਚੇਸ਼ਟਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰੇਗਾ। ਈਰਖਾ, ਮੰਦ ਸੰਦੇਹ, ਅਤੇ ਬੁਰੀ ਨਿੰਦਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਫੁੱਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਟੈਸਟਿਮੋਨੀਆਂ, ਖੰਡ 7, 182.

In verse forty-one we find the word “escape” and we also find the word “escape” in verse forty-two, but they are two different Hebrew words. The word translated as “escape” in verse forty-one means to escape as if by slipperiness. This is the word translated as “escape” in verse six of Isaiah chapter twenty. “In that day” “the inhabitant of this isle” ask how they can escape from the Assyrian who “in that day” is progressively conquering the world as illustrated in Daniel eleven and several other passages of Scripture.

ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਸ਼ਬਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਿਆਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਵੀ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਸ਼ਬਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਬਰਾਨੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ ਜਿਵੇਂ ਫਿਸਲਣ ਕਰਕੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ। ਇਹੀ ਸ਼ਬਦ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਵੀਹ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਬਚ ਨਿਕਲਣਾ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। “ਉਸ ਦਿਨ” “ਇਸ ਟਾਪੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸੀ” ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਨਿਕਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ “ਉਸ ਦਿਨ” ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਹੋਰ ਕਈ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

In Daniel eleven verse forty-one when the papacy, or as Daniel represents him, the king of the north, or as Isaiah represents him the Assyrian, is conquering the “glorious land” representing the United States, there are two groups that are identified.

ਦਾਨੀਏਲ 11:41 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ—ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਸ਼ੂਰੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ—“ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼” ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਦੋ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> ਉਹ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਉਲਟੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਏਦੋਮ, ਅਤੇ ਮੋਆਬ, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਮੁਖੀ। ਦਾਨੀਏਲ 11:41।

One is the “many” who are overthrown and the other group is represented as “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon.” At the Sunday law, Revelation eighteen verse four, calls those still in Babylon to “come out.”

ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਉਹ “ਬਹੁਤੇ” ਹਨ ਜੋ ਉਲਟੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ “ਅਦੋਮ, ਮੋਆਬ ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਚੌਥੀ ਆਇਤ, ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਬਾਹਰ ਆਓ” ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ।

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. Revelation 18:4.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਭੋਗੋ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4।

Edom, Moab and the chief of the children of Ammon are those who escape by slipperiness, as the peoples of the isle in Isaiah twenty are hoping to do.

ਅਦੋਮ, ਮੋਆਬ ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਚਾਲਾਕੀ ਨਾਲ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਵੀਹ ਵਿੱਚ ਟਾਪੂ ਦੇ ਲੋਕ ਐਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

In verse forty-one the other nuance I am referring to is that in verse forty, forty-one and forty-two we find the word “countries,” but in verse forty-one it is a supplied word, not in the original words of Daniel and does not belong there. Many countries were overthrown in fulfillment of verse forty at the collapse of the Soviet Union and many countries are captured when the papacy takes over the United Nations. But at the Sunday law in the United States the “many” who are overthrown, are not many countries, they can only be Seventh-day Adventists.

ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਦੂਜੇ ਸੁਖਮ ਭੇਦ ਵੱਲ ਮੈਂ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਚਾਲੀਵੇਂ, ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਅਤੇ ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ “ਦੇਸ਼ਾਂ” ਸ਼ਬਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਹੈ; ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਮੂਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਉੱਥੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਵੇਲੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੇਸ਼ ਉਲਟੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਾਪਤੰਤਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਦੇਸ਼ ਜਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿਹੜੇ “ਬਹੁਤ” ਉਲਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹ ਕੇਵਲ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

> “If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the Word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘My holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place? When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God.” Review and Herald, July 13, 1897.

> “ਜੇਕਰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਜੋਤ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਝੂਠੇ ਸਬਤ ਨਾਲ ਹੀ ਚੰਬੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਸਬਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ‘ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ’ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਕਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਹੁਕਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਰੁਕਣ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਇਹ ਦਿਖਾਵੇ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਕੰਮਕਾਜ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।” Review and Herald, July 13, 1897.

Any member of the Seventh-day Adventist church accepted the Sabbath doctrine when they first became baptized members of the church and they are held accountable to the “light of truth” concerning the Sabbath.

ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਂਬਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮੈਂਬਰ ਬਣਿਆ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸੱਬਤ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਬਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ “ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼” ਲਈ ਉਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

> “The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Romish church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

> “ਸੱਬਤ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਰੋਮੀ ਚਰਚ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ, ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ, ਸੱਚੇ ਸੱਬਤ ਦੀ ਥਾਂ ਝੂਠੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸੇ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਪਾਈ ਸੱਬਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਦਿਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।”

> “No one has yet received the mark of the beast. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.

> “ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਹਰ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸੰਗਤ ਇਸ ਤੋਂ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਦੋਸ਼ਾਰੋਪਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ਜੋਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਬਾਧਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਜਾਲੀ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਵੇਗੀ, ਤਦ ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੇਖਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਤਦ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।

> “With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Manuscript 51, 1899.

> “ਤੇਜ਼ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਇੱਕ ਝੂਠੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤੜਫਾਅ ਸਹੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸਭਤ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਅਥਾਰਟੀ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮਤਿਆਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕੇਵਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।” ਪਾਂਡੁਲਿਪੀ 51, 1899.

At the Sunday law the only people held accountable for the light of the third angel is Seventh-day Adventists, for it is only then that those outside of Adventism will have the test of the third angel presented to them. The “many” overthrown at the Sunday law are Laodicean Adventists, for “judgment begins at the house of God.”

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਦੋਂ ਹੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ “ਬਹੁਤੇ” ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ “ਨਿਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।”

> So the last shall be first, and the first last: for many be called, but few chosen. Matthew 20:16.

> ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਆਖਰੀ ਹਨ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਹਨ ਉਹ ਆਖਰੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੱਤੀ 20:16.

Isaiah is a “sign and a wonder” for Egypt and Ethiopia concerning the papacies progressive conquering of the world. Egypt is the United Nations; Ethiopia is the United States and Assyria is the papacy. In the setting of that prophetic history Isaiah begins to set forth a series of prophecies of doom. Chapter twenty-two is about the Laodiceans that are overthrown at the Sunday law and the Philadelphians that call “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon” out of Babylon.

ਯਸਾਯਾਹ ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਈਥੋਪੀਆ ਲਈ ਜਗਤ ਉੱਤੇ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਜਿੱਤ ਸੰਬੰਧੀ ਇੱਕ “ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚਰਜ” ਹੈ। ਮਿਸਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ; ਈਥੋਪੀਆ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਸੂਰ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪਰਿਪੇਖ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਾਈਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਉਹਨਾਂ ਲਾਓਦਿਕੀਆਂ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ “ਏਦੋਮ, ਮੋਆਬ ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ” ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੇ ਹਨ।

Laodicean Adventism lacks the necessary character to be saved, and they are spewed out of the mouth of the Lord at the Sunday law. I note this fact, only to emphasize the next point. Isaiah twenty-two represents another reason that Laodicea is lost, for the prophecy of doom is against the valley of “vision.” There are two primary Hebrew words that are translated as “vision.” One represents the prophetic sequence of events and the other represents a vision of Christ. One is external to the church and the other is internal to the church. The word in chapter twenty-two is the vision representing prophetic events, and it is the same word translated as “vision” in the book of Proverbs.

ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚ ਬਚਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਸ ਤੱਥ ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਕੇਵਲ ਅਗਲੇ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਕਿਉਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ। ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸ਼ਬਦ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਮਸੀਹ ਦੇ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅੰਦਰਲਾ ਹੈ। ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕਹਾਵਤਾਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 29:18.

The “burden of the valley of vision” is the prophecy identifying two classes of worshippers in God’s church at the end of the world. One class represented by Shebna is Laodicea and the other class is Philadelphia represented by Eliakim the son of Hilkiah. The distinction between the two classes in the chapter is of course the same distinction as the parable of the ten virgins. One class has the oil at midnight and the other class does not. The “oil” as a symbol represents different truths depending on the context where it is found, but in Isaiah twenty-two the “oil” of the ten virgins is represented by the word “vision.” One class has the “oil” the other does not.

“ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦਾ ਭਾਰ” ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਰਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਸ਼ੇਬਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਰਗ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਭੇਦ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹੀ ਭੇਦ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਕੋਲ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਤੇਲ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। “ਤੇਲ” ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਦਰਭ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ “ਤੇਲ” “ਦਰਸ਼ਨ” ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਕੋਲ “ਤੇਲ” ਹੈ, ਦੂਜੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਜਣੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਚਾਰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸੁਨਹਿਰਾ ਤੇਲ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝਲਮਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬੁੱਝ ਨਾ ਜਾਣ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਿਆ ਨਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਬੁਰਾਈ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੀਆਂ।

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੁਨਹਿਰੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੱਦਾ ਆਵੇਗਾ, ‘ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ,’ ਤਦੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪਾਉਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਗੀਆਂ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਵਾਂਗ ਬੇਨਤੀ ਕਰੀਏ, ‘ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾ,’ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸਾਡੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਨਾਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸੁਨਹਿਰਾ ਤੇਲ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ‘ਨਾਹ ਬਲ ਨਾਲ, ਨਾਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਇਹ ਵਚਨ ਹੈ।’ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋਤਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।” Review and Herald, July 20, 1897.

The spirits of the prophets agree with one another, and Zechariah’s two anointed ones are also the two witnesses of Revelation eleven.

ਨਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦੇ ਦੋ ਮਸਹ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਵੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਹੀ ਹਨ।

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament. Both are important testimonies to the origin and perpetuity of the law of God. Both are witnesses also to the plan of salvation. The types, sacrifices, and prophecies of the Old Testament point forward to a Saviour to come. The Gospels and Epistles of the New Testament tell of a Saviour who has come in the exact manner foretold by type and prophecy.” The Great Controversy, 267.

> “ਦੋ ਸਾਖੀਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨਬੀ ਹੋਰ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਦੋ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਦੋ ਦੀਵੇ ਹਨ।’ ਭਜਨਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਦੀਵਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਰਾਹ ਲਈ ਚਾਨਣ ਹੈ।’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. ਇਹ ਦੋ ਸਾਖੀਆਂ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਸਥਿਰਤਾ ਬਾਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗਵਾਹੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉੱਧਾਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਵੀ ਸਾਖੀ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਬਲੀਆਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਅਤੇ ਪੱਤਰੀਆਂ ਉਸ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਠੀਕ ਉਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਇਆ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।” The Great Controversy, 267.

Zechariah’s two anointed ones represent the communication process that is illustrated in Revelation chapter one. The “oil” which is the prophetic “vision” of historical events is conveyed through the Old and New Testaments. In Revelation eleven these two witnesses are identified by context as Moses and Elijah. Moses and Elijah are a symbol unto themselves.

ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦੇ ਦੋ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਉਹ ਸੰਚਾਰਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। “ਤੇਲ,” ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ “ਦਰਸ਼ਨ” ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੰਦਰਭ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਦੋ ਗਵਾਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

When represented together as at the Mount of Transfiguration or Revelation eleven they are symbols of two different truths. At the mount they represent the martyrs during the Sunday law crisis and the one hundred and forty-four thousand, whereas in Revelation eleven they represent the Old and New Testaments. But for Adventism they represent even more. The two witnesses for the Jews were the “law and the prophets” representing the Old Testament, and the two witnesses for Christians were the Old and New Testaments, but for Adventism the two witnesses are the word of God and the testimony of Jesus. This is why John was in Patmos.

ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੂਪਾਂਤਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨਿਯਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਦੋ ਸਾਕਸ਼ੀ “ਬਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਨਬੀ” ਸਨ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਲਈ ਦੋ ਸਾਕਸ਼ੀ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਨਿਯਮ ਸਨ, ਪਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਦੋ ਸਾਕਸ਼ੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹਨ। ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਯੂਹੰਨਾ ਪਾਤਮੁਸ ਵਿੱਚ ਸੀ।

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

> ਮੈਂ ਯੂਹੰਨਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ ਵੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤਮੁਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 1:9।

In Isaiah twenty-two the two witnesses of Moses and Elijah are represented, though it can only be recognized if you apply the principle of Alpha and Omega to the chapter. Consider where Jesus started His explanation of the “vision” of prophetic events to His disciples on the road to Emmaus.

ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਦੋ ਸਾਕ੍ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਉੱਤੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ। ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਕਿ ਐਮਾਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਿੱਥੋਂ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ ਸੀ।

> “Beginning at Moses, the very Alpha of Bible history, Christ expounded in all the Scriptures the things concerning Himself.” Desire of Ages, 796.

> “ਮੂਸਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਬਾਈਬਲਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਅਸਲ ਆਲਫਾ ਹੈ, ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਸਭ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ।” Desire of Ages, 796.

Elijah is the prophet that appears before the great and dreadful day of the Lord, with a message based upon the principle of Alpha and Omega, turning the hearts of the fathers (alpha) unto the children (omega). Moses and Elijah represent the alpha and omega of Bible prophecy. If you can hear it Moses was William Miller. Both Moses and Miller died, and both were identified by inspiration as saved. Moses is of course resurrected right after his death, but angels are waiting around the grave of Miller until his resurrection. Elijah represents the last messenger before the coming of the great and dreadful day of the Lord.

ਏਲਿਯਾਹ ਉਹ ਨਬੀ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਐਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੋ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ (ਅਲਫਾ) ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ (ਓਮੇਗਾ) ਮੋੜਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲਿਯਾਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੂਸਾ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਦੋਵੇਂ ਮਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਏ ਹੋਏ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਗਏ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮੂਸਾ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਦੂਤ ਮਿਲਰ ਦੀ ਕਬਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਏਲਿਯਾਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਹੈ।

> “The Jews tried to stop the proclamation of the message that had been predicted in the Word of God; but prophecy must be fulfilled. The Lord says, ‘Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord’ (Malachi 4:5). Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, and when he appears, men may say, ‘You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way. Let me tell you how to teach your message.’

> “ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣੀ ਹੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਵੇਖੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਐਲੀਆਹ ਨਬੀ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ’ (ਮਲਾਕੀ 4:5)। ਕੋਈ ਐਸਾ ਆਉਣਾ ਹੈ ਜੋ ਐਲੀਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ‘ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਹੈ।’”

> “There are many who cannot distinguish between the work of God and that of man. I shall tell the truth as God gives it to me, and I say now, If you continue to find fault, to have a spirit of variance, you will never know the truth, Jesus said to His disciples, ‘I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now’ ( John 16:12). They were not in a condition to appreciate sacred and eternal things; but Jesus promised to send the Comforter, who would teach them all things, and bring all things to their remembrance, whatsoever He had said unto them. Brethren, we must not put our dependence in man. ‘Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of?’ (Isaiah 2:22). You must hang your helpless souls upon Jesus. It does not become us to drink from the fountain of the valley, when there is a fountain in the mountain. Let us leave the lower streams; let us come to the higher springs. If there is a point of truth that you do not understand, upon which you do not agree, investigate, compare scripture with scripture, sink the shaft of truth down deep into the mine of God’s Word. You must lay yourselves and your opinions on the altar of God, put away your preconceived ideas, and let the Spirit of Heaven guide you into all truth.” Selected Messages, book 1, 412.

> “ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਉਹੀ ਸੱਚ ਕਹਾਂਗੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਸ਼ ਕੱਢਣ, ਝਗੜਾਲੂ ਮਨੋਭਾਵ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣੋਗੇ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ’ (John 16:12)। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸਾਂਤਵਾਦਾਤਾ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਖਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇਗਾ। ਭਰਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ‘ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਓ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਹੈ?’ (Isaiah 2:22)। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਉਣਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਤਾਂ ਘਾਟੀ ਦੇ ਸੋਤੇ ਤੋਂ ਪੀਣਾ ਸਾਡੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਹੇਠਲੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡੀਏ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉੱਚੇ ਚਸ਼ਮਿਆਂ ਕੋਲ ਆਈਏ। ਜੇ ਸੱਚ ਦਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਜਾਂਚ ਕਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ, ਸੱਚ ਦੀ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਦੀ ਖੂਹ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਉਤਾਰੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮੂਹ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚਲਣ ਦੇਣਾ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 412.

In Isaiah twenty-two Shebna and Eliakim represent the wise and foolish within Adventism at the end of the world when the king of the north is marching upon Jerusalem. Eliakim the son of Hilkiah possessed the “vision,” Shebna didn’t.

ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਬਨਾ ਅਤੇ ਏਲਿਆਕੀਮ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਏਲਿਆਕੀਮ ਕੋਲ “ਦਰਸ਼ਨ” ਸੀ; ਸ਼ੇਬਨਾ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ। ਨੀਤਿਵਚਨ 29:18.

The prophetic message, that is the “vision” of this verse addresses two things. You understand the increase of prophetic light and you live, and if you don’t—you die. If you don’t understand, then you cannot be prepared to keep the Sabbath at the Sunday law test. It will be, “too late.” When Laodicean Adventists are overthrown at the Sunday law, they reject the law because they rejected the “vision of truth.” They have no oil, they do not understand the increase of knowledge that is unsealed just before probation closes.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼, ਅਰਥਾਤ ਇਸ ਆਯਤ ਦਾ “ਦਰਸ਼ਨ,” ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਜੋਤ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ—ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਤਾਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਤਦ ਇਹ “ਬਹੁਤ ਦੇਰ” ਹੋਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਲਾਉਦੀਕੀਆ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਸੱਚ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਜੋ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked. Revelation 3:17.

> ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਧਨੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦੁੱਖੀ, ਦਰਿਦ੍ਰ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਨੰਗਾ ਹੈਂ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:17.

Isaiah’s sign is that he walked naked and barefoot for three years. He did so to warn those who would be warned by his prophetic message, that if you do not understand the vision of prophetic events, you will come to the Sunday law and become a captive that is led off in a wretched, miserable, poor, blind and naked condition. Isaiah was a sign and wonder for Isaiah’s history, but more so for the end of the world.

ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨੰਗਾ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਤੁਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲੈਣੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਇਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਓਗੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦਇਆਨੀਆ, ਦੁਖੀ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹੀ ਅਤੇ ਨੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਏ ਗਏ ਬੰਦੀ ਬਣ ਜਾਓਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚਰਜ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਲਈ।

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> ਹੁਣ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਜੋਂ ਵਾਪਰਿਆ; ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 10:11.

In the first five verses of chapter twenty-two Jerusalem, the city of David is identified as a “tumultuous,” “joyous city” that is full of “stirs.” A classic biblical statement that is even employed by worldlings is used in this chapter to represent the “joyful” “tumultuous” city that is full of “stirs,” when those in verse thirteen joyfully say, “let us eat and drink; for tomorrow we shall die.” Yet, though they are joyous, their men are slain, but not with a sword, nor in battle, and therefore Isaiah poses the question, “What aileth thee?”

ਬਾਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਪੰਜ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਦਾਉਦ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਇੱਕ “ਕੋਲਾਹਲਮਈ,” “ਆਨੰਦਮਈ ਸ਼ਹਿਰ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ “ਹੰਗਾਮਿਆਂ” ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਾਈਬਲੀ ਉਕਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਸੰਸਾਰੀ ਲੋਕ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਸ “ਆਨੰਦਮਈ” “ਕੋਲਾਹਲਮਈ” ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ “ਹੰਗਾਮਿਆਂ” ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਹੀਂ ਆਯਤ ਵਾਲੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਆਓ ਅਸੀਂ ਖਾਈਏ ਅਤੇ ਪੀਈਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਅਸੀਂ ਮਰ ਜਾਣਾ ਹੈ।” ਤਾਂ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਨੰਦਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਨਾ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ; ਇਸ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ?”

Whatever ails them, it has caused them to go to the housetops. Housetops is a symbol of worshipping the sun, moon and stars, it’s a symbol of spiritualism. Adventism is under a spiritual delusion in the passage.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣਾ ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਇਹ ਆਤਮਾਵਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਐਡਵੇਂਟਵਾਦ ਆਤਮਿਕ ਭਰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ।

> And them that worship the host of heaven upon the housetops; and them that worship and that swear by the Lord, and that swear by Malcham; And them that are turned back from the Lord; and those that have not sought the Lord, nor inquired for him.

> ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਲਖਾਮ ਦੀ ਵੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਖੋਜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ ਹੈ।

> Hold thy peace at the presence of the Lord God: for the day of the Lord is at hand: for the Lord hath prepared a sacrifice, he hath bid his guests. And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit. Zephaniah 1:5–9.

> ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਰਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਇੱਕ ਬਲੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਦੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜੋ ਪਰਾਏ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੰਡ ਦਿਆਂਗਾ। ਉਸੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੀ ਦੰਡ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਡੇਹਲੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਛਲ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਸਫ਼ਨਯਾਹ 1:5–9।

At the Sunday law crisis Adventism, represented as Jerusalem are in “the valley of vision.” Those who reject the prophetic message represented by the “oil” or “vision” are practicing spiritualism, which is addressed by Paul in Second Thessalonians. There we also find those (Shebna) that received not the love of the truth.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵੇਲੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ” ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ “ਤੇਲ” ਜਾਂ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਤਮਵਾਦ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪੌਲੁਸ ਦੂਜੇ ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ (ਸ਼ੇਬਨਾ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ।

> And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2: 11, 12.

> ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਨੂੰ ਮੰਨਣ: ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੰਡਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2: 11, 12.

Of course, the word “truth” that Paul employs is the Greek word that is taken from the Hebrew word “truth” that is created by combining the three Hebrew letters that represent the Alpha and Omega. The rejection of the “truth” represented as the principle of Alpha and Omega, brings strong delusion upon the Laodiceans, and that delusion is spiritualism.

ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਪੌਲੁਸ ਜਿਸ “ਸੱਚਾਈ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ “ਸੱਚਾਈ” ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਇਬਰਾਨੀ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ “ਸੱਚਾਈ” ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬਲਵਾਨ ਭ੍ਰਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਭ੍ਰਮ ਆਤਮਵਾਦ ਹੈ।

> “Says the prophet Isaiah: ‘When they shall say unto you, Seek unto them that have familiar spirits, and unto wizards that peep, and that mutter: should not a people seek unto their God? for the living to the dead? To the law and to the testimony: if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’ Isaiah 8:19, 20. If men had been willing to receive the truth so plainly stated in the Scriptures concerning the nature of man and the state of the dead, they would see in the claims and manifestations of spiritualism the working of Satan with power and signs and lying wonders. But rather than yield the liberty so agreeable to the carnal heart, and renounce the sins which they love, multitudes close their eyes to the light and walk straight on, regardless of warnings, while Satan weaves his snares about them, and they become his prey. ‘Because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ therefore ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie.’ 2 Thessalonians 2:10, 11.” The Great Controversy, 559.

> “ਨਬੀ ਯਸਾਇਆਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੁੱਛੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਕੋਲ ਜੋ ਫੁਸਫੁਸਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਕੀ ਕਿਸੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ? ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਲਈ ਮੁਰਦਿਆਂ ਕੋਲ? ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸਾਖੀ ਵੱਲ: ਜੇਕਰ ਉਹ ਇਸ ਬਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੋਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।’ ਯਸਾਇਆਹ 8:19, 20. ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੁਭਾਉ ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਬਾਰੇ ਇੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਤਮਾਵਾਦ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਲੈਂਦੇ। ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਇ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ, ਜੋ ਸਰੀਰਕ ਮਨ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਭਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਣਗਿਣਤ ਲੋਕ ਜੋਤ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਆਪਣੇ ਫੰਦੇ ਬੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ‘ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਾਏ ਜਾਣ,’ ਇਸ ਲਈ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬਲਵਾਨ ਭ੍ਰਮ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਨੂੰ ਮੰਨਣ।’ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕਿਆਂ 2:10, 11।” The Great Controversy, 559.

In Isaiah twenty-two the men of the joyous city are slain, but not by battle or the sword, they are bound together and slain with the leaders who have fled.

ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਮਈ ਨਗਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਯੁੱਧ ਜਾਂ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਅਗੂਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ।

> “If the church pursue a course similar to that of the world, they will share the same fate. Nay, rather, as they have received greater light, their punishment will be greater than that of the impenitent.

> “ਜੇ ਕਲੀਸੀਆ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮਾਰਗ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਹੀ ਭਾਗ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਨਹੀਂ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਧ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਅਣਪਛਤਾਵਿਆਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗੀ।

> “We as a people profess to have truth in advance of every other people upon the earth. Then our life and character should be in harmony with such a faith. The day is just upon us when the righteous shall be bound like precious grain in bundles for the heavenly garner, while the wicked are, like the tares, gathered for the fires of the last great day. But the wheat and tares ‘grow together until the harvest.’” Testimonies, volume 5, 100.

> “ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਐਸੀ ਕੌਮ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੋਰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਐਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਨ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਮੀ ਲੋਕ ਕੀਮਤੀ ਅਨਾਜ ਵਾਂਗ ਪੁਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਸਵਰਗੀ ਭੰਡਾਰ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਦਕਿ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਗੈਂਹੂੰ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ‘ਕਟਾਈ ਤੱਕ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਵੱਧਦੇ ਹਨ।’” Testimonies, volume 5, 100.

The leadership in Isaiah twenty-two has been bound together by “the archers.” Shebna is identified as a leader over the house, and his position will be given to Eliakim, the son of Hilkiah. In Isaiah twenty-two the prophetic message represented by the “vision” of prophetic events has produced two classes of worshippers in Jerusalem as the king of the north approaches. One class is being bound for the heavenly garner and the other for the fires of the last days. What has bound the wicked is “the archers,” which is one of the many symbols of Islam in God’s Word.

ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਨੂੰ “ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਘਰ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਗੂਏ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਆਕਾਸ਼ੀ ਖਲਿਹਾਣ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਲਈ। ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ “ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼” ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

> And the residue of the number of archers, the mighty men of the children of Kedar, shall be diminished: for the Lord God of Israel hath spoken it. Isaiah 21:17.

> ਅਤੇ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਬਚਿਆ-ਖੁਚਿਆ ਹਿੱਸਾ, ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਘਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 21:17.

> And these are the names of the sons of Ishmael, by their names, according to their generations: the firstborn of Ishmael, Nebajoth; and Kedar, and Adbeel, and Mibsam, And Mishma, and Dumah, and Massa, Hadar, and Tema, Jetur, Naphish, and Kedemah: These are the sons of Ishmael, and these are their names, by their towns, and by their castles; twelve princes according to their nations. Genesis 25:13–16.

> ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਮੁਤਾਬਕ: ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦਾ ਪਹਿਲੌਠਾ ਨਬਾਯੋਥ; ਅਤੇ ਕੇਦਾਰ, ਅਤੇ ਅਦਬੇਏਲ, ਅਤੇ ਮਿਬਸਾਮ, ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਮਾ, ਅਤੇ ਦੂਮਾਹ, ਅਤੇ ਮੱਸਾ, ਹਦਾਰ, ਅਤੇ ਤੇਮਾ, ਯੇਤੂਰ, ਨਫ਼ੀਸ਼, ਅਤੇ ਕੇਦੇਮਾਹ। ਇਹ ਇਸ਼ਮਾਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਗਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ; ਆਪਣੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਬਾਰਾਂ ਸਰਦਾਰ। ਉਤਪੱਤੀ 25:13–16.

The leadership of Adventism was bound by archers when they rejected the message that Islam attacked the United States on September 11, 2001, in fulfillment of Bible prophecy. The attack on 9/11 was the confirmation of the message that was unsealed in 1989, at the collapse of the Soviet Union. Islam’s attack on 9/11 paralleled August 11, 1840, when a prophecy about Islam being restrained empowered the first angels’ message by confirming Miller’s primary prophetic rule, that a day represented a year. August 11, 1840 was a fulfillment of a predicted event that was based upon the day for a year principle. When it was fulfilled the first angels’ message was carried to every mission station in the world.

ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। 9/11 ਉੱਤੇ ਹੋਇਆ ਹਮਲਾ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਸੀ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਸਮੇਂ, ਅਣਮੋਹਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 9/11 ਉੱਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਹਮਲਾ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਸੀ, ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਉਸ ਪੂਰਵ-ਕਥਿਤ ਘਟਨਾ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ ਜੋ “ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮਿਸ਼ਨ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ।

9/11 confirmed the primary rule of the “vision” given to Adventism to proclaim. That rule is that history repeats. When the day for a year principle was confirmed on August 11, 1840, the mighty angel of Revelation ten descended marking the empowerment of Miller’s judgment hour message, thus typifying when the angel of Revelation eighteen descended on 9/11.

9/11 ਨੇ ਉਸ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੇ ਮੁੱਖ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਯਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ “ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਦਸ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਿਆਂ-ਘੜੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਰਥਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਗਾਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ 9/11 ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਅਠਾਰਾਂ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਬਣਿਆ।

> “How comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ਇਹ ਗੱਲ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਕਿ ਮੈਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਨੂੰ ਇਕ ਜਵਾਰ-ਲਹਿਰ ਦੁਆਰਾ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਇਕ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਇਕ ਮੰਜ਼ਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ, ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਾਪਰਨਗੇ! ਤਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1–3 ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਅਠਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਉੱਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤਿ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਕ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮੋੜ ਅਤੇ ਉਲਟ-ਫੇਰ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜੋਤਿ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਬਦ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਬਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇਕ ਛੋਹ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੀਆਂ। ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਾਪਰਨਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।” Review and Herald, July 5, 1906.

There is of course much more to say about Islam, but Shebna represents those who reject the “vision” of prophetic history that is based upon the repetition of history, accompanied with the primary truth of the repetition of history—that the beginning of a thing illustrates the end of a thing. The restraint of Islam on August 11, 1840 brought the angel of Revelation ten down and the release of Islam on 9/11 brought the angel of Revelation eighteen down.

ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਕਹਿਣ ਲਈ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ੇਬਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਸ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਦੀ ਇਹ ਮੁੱਖ ਸੱਚਾਈ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੰਯਮ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ 9/11 ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਇਆ।

> And I said, Hear, I pray you, O heads of Jacob, and ye princes of the house of Israel; Is it not for you to know judgment? Who hate the good, and love the evil; who pluck off their skin from off them, and their flesh from off their bones; Who also eat the flesh of my people, and flay their skin from off them; and they break their bones, and chop them in pieces, as for the pot, and as flesh within the caldron. Then shall they cry unto the Lord, but he will not hear them: he will even hide his face from them at that time, as they have behaved themselves ill in their doings. Thus saith the Lord concerning the prophets that make my people err, that bite with their teeth, and cry, Peace; and he that putteth not into their mouths, they even prepare war against him. Therefore night shall be unto you, that ye shall not have a vision; and it shall be dark unto you, that ye shall not divine; and the sun shall go down over the prophets, and the day shall be dark over them. Then shall the seers be ashamed, and the diviners confounded: yea, they shall all cover their lips; for there is no answer of God. But truly I am full of power by the spirit of the Lord, and of judgment, and of might, to declare unto Jacob his transgression, and to Israel his sin. Hear this, I pray you, ye heads of the house of Jacob, and princes of the house of Israel, that abhor judgment, and pervert all equity. They build up Zion with blood, and Jerusalem with iniquity. The heads thereof judge for reward, and the priests thereof teach for hire, and the prophets thereof divine for money: yet will they lean upon the Lord, and say, Is not the Lord among us? none evil can come upon us. Micah 3:1–11.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਮੁਖਿਓ, ਅਤੇ ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਸਰਦਾਰੋ; ਕੀ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਤੱਬ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਨੋਚ ਲੈਂਦੇ ਹੋ; ਜੋ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋੜਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਡੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਦੇਗ ਦੇ ਅੰਦਰਲਾ ਮਾਸ। ਤਦ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਣਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾ ਸੁਣੇਗਾ; ਸਗੋਂ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਲੁਕਾ ਲਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾ ਆਚਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਯਹੋਵਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਬੀਆਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰਾਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਛਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਫਾਲ ਨਾ ਕੱਢ ਸਕੋ; ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਬੀਆਂ ਉੱਤੇ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਦਰਸ਼ਟਾ ਲੱਜਿਤ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਾਲ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਣਗੇ; ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਹੋਂਠ ਢੱਕ ਲੈਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਸਚਮੁੱਚ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਣ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਅਪਰਾਧ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਸੁਣਾਵਾਂ। ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਮੁਖਿਓ, ਅਤੇ ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਸਰਦਾਰੋ, ਜੋ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸਿਧਾਈ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਸਿਓਨ ਨੂੰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਬਦੀ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੇ ਮੁਖੀ ਇਨਾਮ ਲਈ ਨਿਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਾਜਕ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਬੀ ਧਨ ਲਈ ਫਾਲ ਕੱਢਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਉੱਤੇ ਟੇਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ। ਮੀਕਾਹ 3:1–11.

> And the multitude of all the nations that fight against Ariel [Jerusalem], even all that fight against her and her munition, and that distress her, shall be as a dream of a night vision. It shall even be as when an hungry man dreameth, and, behold, he eateth; but he awaketh, and his soul is empty: or as when a thirsty man dreameth, and, behold, he drinketh; but he awaketh, and, behold, he is faint, and his soul hath appetite: so shall the multitude of all the nations be, that fight against mount Zion. Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:7–16.

> ਅਤੇ ਅਰੀਏਲ [ਯਰੂਸ਼ਲਮ] ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਭੀੜ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਸਭ ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਉਸਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਰਾਤ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਮਨੁੱਖ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਉਹ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਪਰ ਉਹ ਜਾਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ: ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਤ੍ਰਿੱਸਿਆ ਮਨੁੱਖ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਉਹ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਪਰ ਉਹ ਜਾਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਉਹ ਨਿਢਾਲ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਲਾਲਸਾ ਹੋਵੇ: ਐਸੇ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਸਿਓਨ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਠਹਿਰੋ ਅਤੇ ਅਚਰਜ ਕਰੋ; ਚੀਖੋ ਅਤੇ ਪੁਕਾਰੋ: ਉਹ ਮੱਤੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਡਗਮਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਦਿਰਾ-ਪਾਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਡੇਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ: ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਕਮਾਂ ਨੂੰ, ਦਰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਮੁਹਰਬੰਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹ”; ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੁਹਰਬੰਦ ਹੈ”: ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹ”; ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਵਿਦਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।” ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੋਠਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਿਖਾਈ ਹੋਈ ਆਗਿਆ ਮਾਤਰ ਹੈ: ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਖੋ, ਮੈਂ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਚਰਜ: ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਲੁਕਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਹਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ‘ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਵੇਖਦਾ ਹੈ?’ ਅਤੇ ‘ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?’ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਕੁਝ ਉਲਟਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਕੁੰਭਾਰ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ: ਕਿਉਂਕਿ ਕੀ ਰਚਨਾ ਆਪਣੇ ਰਚਨਹਾਰ ਬਾਰੇ ਕਹੇਗੀ, ‘ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ’? ਜਾਂ ਜੋ ਵਸਤੂ ਘੜੀ ਗਈ ਹੈ, ਕੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘੜਨਹਾਰ ਬਾਰੇ ਕਹੇਗੀ, ‘ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ’? ਯਸਾਯਾਹ 29:7–16.

The valley of vision, according to Isaiah is “a day of trouble, and of treading down, and of perplexity by the Lord God of hosts in the valley of vision, breaking down the walls, and of crying to the mountains.” Isaiah therefore weeps bitterly, just as did Jesus.

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ “ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ, ਰੌਂਦਣ ਦਾ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਦਾ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਪੁਕਾਰ ਦਾ।” ਇਸ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਵੀ ਕੌੜੇ ਰੋਣ ਨਾਲ ਰੋਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਵੀ ਰੋਇਆ ਸੀ।

> “The tears of Jesus were not in anticipation of His own suffering. Just before Him was Gethsemane, where soon the horror of a great darkness would overshadow Him. The sheepgate also was in sight, through which for centuries the beasts for sacrificial offerings had been led. This gate was soon to open for Him, the great Antitype, toward whose sacrifice for the sins of the world all these offerings had pointed. Nearby was Calvary, the scene of His approaching agony. Yet it was not because of these reminders of His cruel death that the Redeemer wept and groaned in anguish of spirit. His was no selfish sorrow. The thought of His own agony did not intimidate that noble, self-sacrificing soul. It was the sight of Jerusalem that pierced the heart of Jesus—Jerusalem that had rejected the Son of God and scorned His love, that refused to be convinced by His mighty miracles, and was about to take His life. He saw what she was in her guilt of rejecting her Redeemer, and what she might have been had she accepted Him who alone could heal her wound. He had come to save her; how could He give her up?

> ਯਿਸੂ ਦੇ ਅੰਸੂ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਪੇਸ਼ਗੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੱਗੇ ਗੇਥਸਮਨੇ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਘੋਰ ਅੰਧਕਾਰ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਸਾਇਆ ਉਸ ਉੱਤੇ ਛਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਭੇੜ-ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬਲਿਦਾਨੀ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਲਈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਲਈ, ਖੁੱਲਣਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਲਿਦਾਨ ਵੱਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਭੇਟਾਂ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਆਈਆਂ ਸਨ। ਨੇੜੇ ਹੀ ਕਲਵਰੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼। ਤਥਾਪਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਕਠੋਰ ਮੌਤ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਰੋਇਆ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਵਿੱਚ ਕਰਾਹਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸਦਾ ਸ਼ੋਕ ਸਵਾਰਥੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਉੱਚ, ਆਤਮ-ਬਲਿਦਾਨੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਭੈਭੀਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ—ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਚੰਭਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਯਕੀਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਹੀ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਆਪਣੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜੇਕਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਘਾਵ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ; ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ?

> “Israel had been a favored people; God had made their temple His habitation; it was ‘beautiful for situation, the joy of the whole earth.’ Psalm 48:2. The record of more than a thousand years of Christ’s guardian care and tender love, such as a father bears his only child, was there. In that temple the prophets had uttered their solemn warnings. There had the burning censers waved, while incense, mingled with the prayers of the worshipers, had ascended to God. There the blood of beasts had flowed, typical of the blood of Christ. There Jehovah had manifested His glory above the mercy seat. There the priests had officiated, and the pomp of symbol and ceremony had gone on for ages. But all this must have an end.

> “ਇਸਰਾਏਲ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਰਪਾਪਾਤ੍ਰ ਲੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਉਹ ‘ਸੁੰਦਰ ਸਥਿਤੀ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ’ ਸੀ।” ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 48:2। ਮਸੀਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆਕਾਰੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਲੇਖਾ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਉਚਾਰੀਆਂ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਧਧਕਦੇ ਧੂਪਦਾਨ ਹਿਲਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਧੂਪ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੋਲ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਲਹੂ ਵਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਲਹੂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਕਿਰਪਾ-ਆਸਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਯਾਜਕ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਅਤੇ ਰਸਮ ਦੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਚਲਦੀ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੀ ਸੀ।

> “Jesus raised His hand,—that had so often blessed the sick and suffering,—and waving it toward the doomed city, in broken utterances of grief exclaimed: ‘If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace!—’ Here the Saviour paused, and left unsaid what might have been the condition of Jerusalem had she accepted the help that God desired to give her,—the gift of His beloved Son. If Jerusalem had known what it was her privilege to know, and had heeded the light which Heaven had sent her, she might have stood forth in the pride of prosperity, the queen of kingdoms, free in the strength of her God-given power. There would have been no armed soldiers standing at her gates, no Roman banners waving from her walls. The glorious destiny that might have blessed Jerusalem had she accepted her Redeemer rose before the Son of God. He saw that she might through Him have been healed of her grievous malady, liberated from bondage, and established as the mighty metropolis of the earth. From her walls the dove of peace would have gone forth to all nations. She would have been the world’s diadem of glory.

> “ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਹ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ,—ਜਿਸ ਨੇ ਕਿੰਨੀ ਹੀ ਵਾਰ ਰੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,—ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਲਈ ਨਿਯਤ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਿਆ: ‘ਜੇ ਤੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਆਪਣੇ ਇਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ!—’ ਇੱਥੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਠਹਿਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲ ਅਣਕਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੇ ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ,—ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਦਾਨ,—ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਜੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦੀ ਜੋ ਜਾਣਨਾ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਜੋ ਸਵਰਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇ ਗੌਰਵ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਦਿੱਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਫਾਟਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਿਪਾਹੀ ਖੜੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਰੋਮੀ ਝੰਡੇ ਨਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ। ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਭਾਗ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੁਟਕਾਰਾਕਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਭਰ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਹਾਨਗਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਕਬੂਤਰ ਸਭ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਹਿਮਾ-ਮੁਕਟ ਦਾ ਰਤਨ ਬਣਦੀ।”

> “But the bright picture of what Jerusalem might have been fades from the Saviour’s sight. He realizes what she now is under the Roman yoke, bearing the frown of God, doomed to His retributive judgment. He takes up the broken thread of His lamentation: ‘But now they are hid from thine eyes. For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side, and shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation.’

> “ਪਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਦੀ ਉਜਲੀ ਤਸਵੀਰ ਉੱਧਾਰਕ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਮੰਦ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਰੋਮੀ ਜੂਏ ਹੇਠ ਕੀ ਹੈ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰਕ ਨਿਆਂ ਲਈ ਨਿਯਤ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਲਾਪ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਕੜੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪਕੜਦਾ ਹੈ: ‘ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਣਗੇ, ਜਦ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਤੇਰੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਮੋਰਚਾ ਬੰਨ੍ਹਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਤੰਗ ਰੱਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਕਰ ਦੇਣਗੇ; ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਪੱਥਰ ਵੀ ਨਾ ਛੱਡਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣਿਆ।’”

> “Christ came to save Jerusalem with her children; but Pharisaical pride, hypocrisy, jealousy, and malice had prevented Him from accomplishing His purpose. Jesus knew the terrible retribution which would be visited upon the doomed city. He saw Jerusalem encompassed with armies, the besieged inhabitants driven to starvation and death, mothers feeding upon the dead bodies of their own children, and both parents and children snatching the last morsel of food from one another, natural affection being destroyed by the gnawing pangs of hunger. He saw that the stubbornness of the Jews, as evinced in their rejection of His salvation, would also lead them to refuse submission to the invading armies. He beheld Calvary, on which He was to be lifted up, set with crosses as thickly as forest trees. He saw the wretched inhabitants suffering torture on the rack and by crucifixion, the beautiful palaces destroyed, the temple in ruins, and of its massive walls not one stone left upon another, while the city was plowed like a field. Well might the Saviour weep in agony in view of that fearful scene.

> “ਮਸੀਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਫਰੀਸੀ ਅਹੰਕਾਰ, ਕਪਟ, ਇਰਖਾ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨਾਸ ਲਈ ਠਹਿਰਾਈ ਹੋਈ ਨਗਰੀ ਉੱਤੇ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖਮਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮੁਰਦਾ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੀਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਗੁੱਟ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਛੀਣਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੁੱਖ ਦੀ ਕੁਰੇਦਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹ ਨੇ ਸਵਭਾਵਿਕ ਸਨੇਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਹਠਧਰਮੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਮਣਕਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਵੱਲ ਵੀ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਲਵਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਲੀਬਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਘਣੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਤਨਾ ਦੇ ਔਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਸਲੀਬੀ ਮੌਤ ਰਾਹੀਂ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਮਹਲਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਹੋਇਆ, ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਖੰਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਵੀ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਨਗਰ ਨੂੰ ਖੇਤ ਵਾਂਗ ਜੋਤ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਉੱਧਾਰਕ ਦਾ ਵੇਦਨਾ ਵਿੱਚ ਰੋ ਪੈਣਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਯੋਗ ਸੀ।”

> “Jerusalem had been the child of His care, and as a tender father mourns over a wayward son, so Jesus wept over the beloved city. How can I give thee up? How can I see thee devoted to destruction? Must I let thee go to fill up the cup of thine iniquity? One soul is of such value that, in comparison with it, worlds sink into insignificance; but here was a whole nation to be lost. When the fast westering sun should pass from sight in the heavens, Jerusalem’s day of grace would be ended. While the procession was halting on the brow of Olivet, it was not yet too late for Jerusalem to repent. The angel of mercy was then folding her wings to step down from the golden throne to give place to justice and swift-coming judgment. But Christ’s great heart of love still pleaded for Jerusalem, that had scorned His mercies, despised His warnings, and was about to imbrue her hands in His blood. If Jerusalem would but repent, it was not yet too late. While the last rays of the setting sun were lingering on temple, tower, and pinnacle, would not some good angel lead her to the Saviour’s love, and avert her doom? Beautiful and unholy city, that had stoned the prophets, that had rejected the Son of God, that was locking herself by her impenitence in fetters of bondage,—her day of mercy was almost spent!” Desire of Ages, 576–578.

> “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸਨੇਹੀ ਪਿਤਾ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਪਿਆਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਉੱਤੇ ਅੱਥਰੂ ਵਗਾਏ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਦਿਆਂ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਸ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਬਦੀ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰ ਲਏਂ? ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਦਾ ਮੁੱਲ ਐਨਾ ਮਹਾਨ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਤੱਛ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਕੌਮ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਢਲਦਾ ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਦਿਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਜਲੂਸ ਜੈਤੂਨ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਲਈ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਵੀ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਦਇਆ ਦਾ ਦੂਤ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਸਮੇਟ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਨਿਹਰੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰ ਕੇ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੰਡ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਵੇ। ਪਰ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਹਾਨ ਹਿਰਦਾ ਹਾਲੇ ਵੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਇਆਵਾਂ ਦਾ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਜੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਕੇਵਲ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦੀ, ਤਾਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਡੁੱਬਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਕਿਰਣਾਂ ਮੰਦਰ, ਬੁਰਜ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਕੀ ਕੋਈ ਭਲਾ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼-ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਟਾਲ ਨਾ ਦੇਂਦਾ? ਸੁੰਦਰ ਪਰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਣਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਰਹੀ ਸੀ,—ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਦਾ ਦਿਨ ਲਗਭਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ!” Desire of Ages, 576–578.

As the warfare against Jerusalem is described by Isaiah in chapter twenty-two those attacking “set themselves in array at the gate.” Elam and Kir are at the gate with weapons ready and they then discover Jerusalem’s covering. In Isaiah the “covering” that is discovered by the enemies at the gate is the shadow of Egypt.

ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ “ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀਬੱਧ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਏਲਾਮ ਅਤੇ ਕੀਰ ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਰੱਖ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਆਵਰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹ “ਆਵਰਨ” ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਿਸਰ ਦੀ ਛਾਂ ਹੈ।

> Woe to the rebellious children, saith the Lord, that take counsel, but not of me; and that cover with a covering, but not of my spirit, that they may add sin to sin: That walk to go down into Egypt, and have not asked at my mouth; to strengthen themselves in the strength of Pharaoh, and to trust in the shadow of Egypt! Isaiah 30:1, 2.

> ਹੇ ਬਗਾਵਤੀ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਏ! ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਸ਼ਵਰਾ ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਕ ਓਟ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪ ਉੱਤੇ ਪਾਪ ਵਧਾਉਣ; ਜੋ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਥੱਲੇ ਜਾਣ ਲਈ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ; ਤਾਂ ਜੋ ਫਿਰਔਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀ ਛਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ! ਯਸਾਯਾਹ 30:1, 2.

It is recognized by Jerusalem’s enemies that those represented by Shebna have placed their trust in Egypt, thinking Egypt would protect them, whereas those represented by Eliakim the son of Hilkiah trust not in the “shadow of Egypt” but are covered with covering of God’s Spirit and trust in the “shadow of the Most High.”

ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਿਸਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਮਿਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ; ਜਦਕਿ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਲੋਕ “ਮਿਸਰ ਦੀ ਛਾਂ” ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਓਟ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ “ਸਰਬੋਚ ਦੇ ਛਾਂਵੇਂ” ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

> He that dwelleth in the secret place of the most High shall abide under the shadow of the Almighty. I will say of the Lord, He is my refuge and my fortress: my God; in him will I trust. Psalms 91:1, 2.

> ਜੋ ਪਰਮ ਉੱਚੇ ਦੀ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ। ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਹਾਂਗਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ—ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਜ਼ਬੂਰ 91:1, 2.

At the Sunday law crisis, the wise virgins represented by Eliakim the son of Hilkiah are trusting the shadow of the most High, and the foolish virgins represented by Shebna are trusting in the shadow of Egypt. The word translated as “discovered” means to strip down and take into captivity. The enemies at the gate recognize that the protection of Jerusalem has been removed, and Shebna and his cohorts then begin to try and save themselves, for they see “the breaches of the city of David” and they see there are many breaches that will allow the enemy to enter. In a panic, as represented in the parable of the ten virgins, the foolish begin to search for protection, but they have none.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਸਮੇਂ, ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਐਲਿਆਕੀਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਸਰਬੋੱਚ ਦੇ ਸਾਏ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਸਾਏ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। “ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਨੰਗਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣਾ। ਫਾਟਕ ਉੱਤੇ ਦੇ ਵੈਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਦ ਸ਼ੇਬਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਦਾਊਦ ਦੇ ਨਗਰ ਦੀਆਂ ਦਰਾਰਾਂ” ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦਰਾਰਾਂ ਹਨ ਜੋ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੇਣਗੀਆਂ। ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੂਰਖ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

Shebna looks to the “the armour of the forest” to save him, but it is too late. He counts the houses in Jerusalem and begins to tear them down to fortify the wall, but it is too late. They gather together water from the lower pool and try to connect with the water of the old pool, but it is too late. Water being a primary symbol of the Holy Spirit identifies that they are desperately looking for oil, but its too late. In all their efforts they forgot the Creator of the pools, and that he made those “pools” of truth long ago. They forgot that it was the Rock of Ages that provided the message in the old times. They chose not to walk in the old paths, represented by the foundations that were established through the work of William Miller.

ਸ਼ੇਬਨਾ ਆਪਣੇ ਉਧਾਰ ਲਈ “ਜੰਗਲ ਦੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਗਾਰ” ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਧ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹੇਠਲੇ ਤਾਲਾਬ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤਾਲਾਬ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਾਣੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਤੇਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਾਲਾਬਾਂ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਹ “ਤਾਲਾਬ” ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਏ ਸਨ। ਉਹ ਇਹ ਭੁੱਲ ਗਏ ਕਿ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਹੀ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਉਹਨਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> “ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਭਟਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਲੋਕ ਨੂੰ ਡਟ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਪਟ-ਤਾਰਕਿਕਤਾਵਾਂ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਘੜੀ ਦੇ ਸੰਕਟਾਂ ਅਤੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਰਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਜੋ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦੇ ਯੋਗ ਇਤਨੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੁਰਗੀ ਮੂਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “‘ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਲੋ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ, ਕਿ ਚੰਗਾ ਰਾਹ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੱਲੋ।’ ਯਿਰਮਿਯਾਹ 6:16।”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਦਾ ਯਤਨ ਨਾ ਕਰੇ—ਉਹ ਨੀਂਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਬਚਨ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਰਾਹੀਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਮਾਰਤ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੀਂਹ ਨਾਲੋਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੱਖੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਇਕ ਵੱਡਾ ਧੋਖਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੋ ਰੱਖੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨੀਂਹ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ।”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸਿਧਾਂਤ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਟਿਕੀ? ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਢਹਿ ਪਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਕੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “ਕੀ ਪਹਿਲੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਸੀ? ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਣੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਚੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਪਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ: ‘ਉਸ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਿਹੜੀ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਨੀਂਹ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ’? 1 Corinthians 3:11.”

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਅੰਤ ਤੱਕ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਲੋਕ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਤ ਵਿੱਚੋਂ, ਬਿੰਦੂ-ਬਿੰਦੂ ਕਰਕੇ, ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਏ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਨੇ ਛੂਹਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਦੈਵੀ ਉਚਾਰਣ ਨੇ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖ਼ਰਾਪਣ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ ਹੈ।” Testimonies, volume 8, 296, 297.

The “day” which that all this takes place is the biblical “day” which Isaiah identifies as the that the Lord God of Hosts called for “weeping, and to mourning, and to baldness, and to girding of sackcloth.”

ਉਹ “ਦਿਨ” ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਬਾਈਬਲੀ “ਦਿਨ” ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਉਸ ਦਿਨ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ “ਰੋਣ, ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਉਣ, ਅਤੇ ਟਾਟ ਬੰਨ੍ਹਣ” ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ।

> And the Lord spake unto Moses, saying, Also on the tenth day of this seventh month there shall be a day of atonement: it shall be an holy convocation unto you; and ye shall afflict your souls, and offer an offering made by fire unto the Lord. And ye shall do no work in that same day: for it is a day of atonement, to make an atonement for you before the Lord your God. For whatsoever soul it be that shall not be afflicted in that same day, he shall be cut off from among his people. And whatsoever soul it be that doeth any work in that same day, the same soul will I destroy from among his people. Ye shall do no manner of work: it shall be a statute forever throughout your generations in all your dwellings. It shall be unto you a sabbath of rest, and ye shall afflict your souls: in the ninth day of the month at even, from even unto even, shall ye celebrate your sabbath. Leviticus 23:26–32.

> ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਸਭਾ ਹੋਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਓਗੇ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓਗੇ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਦਿਨ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੀ ਕੋਈ ਆਤਮਾ ਉਸੇ ਦਿਨ ਦਬਾਈ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੱਟੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੀ ਕੋਈ ਆਤਮਾ ਉਸੇ ਦਿਨ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ, ਉਸ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨਾ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਭਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸ-ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਇਕ ਵਿਧੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਾ ਸੱਬਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਓਗੇ; ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਸੰਝ ਤੋਂ, ਸੰਝ ਤੋਂ ਸੰਝ ਤੱਕ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸੱਬਤ ਮਨਾਉਣਾ। ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 23:26–32.

The day that is illustrated by Shebna and Eliakim the son of Hilkiah is the antitypical Day of Atonement, which covers the history of 1844 until Michael stands up. In that period of time Adventism has been called to “afflict” their souls, or as Isaiah represents it is call “to weeping, and to mourning, and to baldness, and to girding with sackcloth.”

ਉਹ ਦਿਨ ਜੋ ਸ਼ੇਬਨਾ ਅਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਜੋ 1844 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੀਕਾਏਲ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ “ਦੁੱਖ ਦੇਣ” ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਯਸ਼ਾਯਾਹ ਇਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, “ਰੋਣ, ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਗੰਜੇਪਨ, ਅਤੇ ਟਾਟ ਬੰਨ੍ਹਣ” ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

> “In 1844 our great High Priest entered the most holy place of the heavenly sanctuary, to begin the work of the investigative judgment. The cases of the righteous dead have been passing in review before God. When that work shall be completed, judgment is to be pronounced upon the living. How precious, how important are these solemn moments! Each of us has a case pending in the court of heaven. We are individually to be judged according to the deeds done in the body. In the typical service, when the work of atonement was performed by the high priest in the most holy place of the earthly sanctuary, the people were required to afflict their souls before God, and confess their sins, that they might be atoned for and blotted out. Will any less be required of us in this antitypical day of atonement, when Christ in the sanctuary above is pleading in behalf of His people, and the final, irrevocable decision is to be pronounced upon every case?

> “1844 ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਮਹਾਨ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਨੇ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ। ਧਰਮੀ ਮਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮੀਖਿਆ ਹੇਠ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਘੜੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਅਮੋਲਕ, ਕਿੰਨੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ! ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸਵਰਗ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲੰਬਿਤ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਦੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਦ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਤਾਂ ਕੀ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਉੱਪਰਲੇ ਪਵਿੱਤਰਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਓਰੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਮਾਮਲੇ ਉੱਤੇ ਅੰਤਿਮ, ਅਪਰਿਵਰਤਨੀਯ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ?”

> “What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scriptures, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.” Selected Messages, book 1, 124, 125.

> “ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਹਾਲਤ ਕੀ ਹੈ? ਹਾਏ, ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ, ਕਿੰਨਾ ਕਪਟ, ਕਿੰਨੀ ਧੋਖਾਧੜੀ, ਪਹਿਰਾਵੇ, ਹਲਕਾਪਣ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਪ੍ਰੇਮ, ਅਤੇ ਸਰਬੋਚਤਾ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਲਾਲਸਾ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨੰਤਕਾਲਿਕ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕੀਏ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕੰਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਮਝਵਾਨ ਨਾ ਬਣੀਏ ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵੀ, ਜੋ ਇਸ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਣਾਇਕ ਬਦਲਾਅ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਨੂੰ ਸੱਚੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਖੋਜਣਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਸਾਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਖੇਦਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।” Selected Messages, book 1, 124, 125.

> And in that day did the Lord God of hosts call to weeping, and to mourning, and to baldness, and to girding with sackcloth: And behold joy and gladness, slaying oxen, and killing sheep, eating flesh, and drinking wine: let us eat and drink; for tomorrow we shall die. Isaiah 22:12, 13.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਰੋਣ ਲਈ, ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਉਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਟਾਟ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਵੇਖੋ, ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਬੈਲਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢਣਾ, ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਮਾਸ ਖਾਣਾ, ਅਤੇ ਦਾਖਰਸ ਪੀਣਾ ਹੈ: ਆਓ ਅਸੀਂ ਖਾਈਏ ਅਤੇ ਪੀਈਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਅਸੀਂ ਮਰ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 22:12, 13.

The Lord called Shebna to afflict his soul, but he chose to eat and drink and party on. The Lord “revealed” in his “ears” that Shebna’s sin would not be purged. The word translated as “purged” is the word used in Leviticus for “atonement.” This sin of Laodicean Adventism will not be atoned for. Now Isaiah begins to address the relationship of Shebna (Laodicean Adventists) with Eliakim, the son of Hilkiah (Philadelphian Adventists).

ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ “ਕੰਨਾਂ” ਵਿੱਚ “ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ” ਕਿ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਸ਼ਬਦ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ” ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਇਹ ਪਾਪ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਹੁਣ ਯਸਾਯਾਹ ਸ਼ੇਬਨਾ (ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦੀਆਂ) ਅਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ (ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦੀਆਂ) ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Shebna is the “treasurer” as was Judas. And Tobiah in the days of Nehemiah was living in God’s sanctuary in a chamber (treasury) where the offerings were to be kept. When Nehemiah cleansed the temple, he cast out Tobiah and his stuff. Shebna is also to be thrown out. Both illustrate the spewing out of Laodicean Adventism at the Sunday law.

ਸ਼ੇਬਨਾ “ਖਜ਼ਾਨਚੀ” ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯਹੂਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਨਹੇਮਯਾਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੋਬੀਆਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਠੜੀ (ਭੰਡਾਰਘਰ) ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਭੇਟਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਨਹੇਮਯਾਹ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤੋਬੀਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੇਬਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਉਗਲ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦੇਣ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਚਿਤ੍ਰਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> “Because of the cruelty and treachery of the Ammonites and Moabites toward Israel, God had declared through Moses that they should be forever shut out from the congregation of His people. See Deuteronomy 23:3–6. In defiance of this word, the high priest had cast out the offerings stored in the chamber of God’s house, to make a place for this representative of a proscribed race. Greater contempt for God could not have been shown than to confer such a favor on this enemy of God and His truth.

> “ਅੰਮੋਨੀਆਂ ਅਤੇ ਮੋਆਬੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਿਰਦਯਤਾ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੂਸਾ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸਭਾ ਤੋਂ ਸਦਾ ਲਈ ਬਾਹਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ। ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 23:3–6 ਵੇਖੋ। ਇਸ ਬਚਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਨ ਦੀ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਨਿਸ਼ਿਧ ਜਾਤੀ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਤੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੋਹੀਨ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਚ ਦੇ ਇਸ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।”

> “On returning from Persia, Nehemiah learned of the bold profanation and took prompt measures to expel the intruder. ‘It grieved me sore,’ he declares; ‘therefore I cast forth all the household stuff of Tobiah out of the chamber. Then I commanded, and they cleansed the chambers: and thither brought I again the vessels of the house of God, with the meat offering and the frankincense.’

> “ਫਾਰਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਉੱਤੇ ਨਹਿਮਯਾਹ ਨੂੰ ਇਸ ਨਿਰਲੱਜ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਘੁਸਪੈਠੀਏ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ। ‘ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ,’ ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ‘ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੋਬੀਆ ਦਾ ਸਾਰਾ ਘਰੇਲੂ ਸਮਾਨ ਉਸ ਕੋਠੜੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਕੋਠੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਅੰਨ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਲੋਬਾਨ, ਮੁੜ ਉੱਥੇ ਲਿਆਇਆ।’

> “Not only had the temple been profaned, but the offerings had been misapplied. This had tended to discourage the liberalities of the people. They had lost their zeal and fervor, and were reluctant to pay their tithes. The treasuries of the Lord’s house were poorly supplied; many of the singers and others employed in the temple service, not receiving sufficient support, had left the work of God to labor elsewhere.” Prophets and Kings, 670.

> “ਕੇਵਲ ਮੰਦਰ ਹੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਭੇਟਾਂ ਦਾ ਵੀ ਗਲਤ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਦਾਰਤਾ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਘਟਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦਸਵੰਧਾਂ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਨਿਛੁਕ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ ਸਨ; ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਸਨ, ਪ੍ਰਯਾਪਤ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ।” Prophets and Kings, 670.

Shebna, Judas and Tobiah all represent Laodicean Adventists at the end of time.

ਸ਼ੇਬਨਾ, ਯਹੂਦਾ ਅਤੇ ਤੋਬੀਆਹ—ਇਹ ਸਭ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।

> Thus saith the Lord God of hosts, Go, get thee unto this treasurer, even unto Shebna, which is over the house, and say, What hast thou here? and whom hast thou here, that thou hast hewed thee out a sepulchre here, as he that heweth him out a sepulchre on high, and that graveth an habitation for himself in a rock? Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. And I will drive thee from thy station, and from thy state shall he pull thee down. Isaiah 22:15–19.

> ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਜਾ, ਇਸ ਖ਼ਜ਼ਾਨਚੀ ਕੋਲ, ਅਰਥਾਤ ਸ਼ਬਨਾ ਕੋਲ, ਜੋ ਘਰ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਹਿ, ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਕੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਕਬਰ ਤਰਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਬਰ ਤਰਾਸ਼ਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੱਟਾਨ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਖੋਦਦਾ ਹੋਵੇ? ਵੇਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਬਲਵਾਨੀ ਨਾਲ ਬੰਧਵਾ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਢੱਕ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁਮਾ ਕੇ ਇੱਕ ਗੇਂਦ ਵਾਂਗ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗਾ; ਉੱਥੇ ਹੀ ਤੂੰ ਮਰੈਂਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਰਥ ਤੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਲੱਜਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪਦਵੀ ਤੋਂ ਢਾਹ ਦੇਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 22:15–19.

As the king of the north is approaching Jerusalem, and it is to be remembered that the approach is a progressive approach which the citizens of Jerusalem knew was coming. This is what is identified in Isaiah chapter twenty when Tartan the Assyrian commander conquered Ashdod in Egypt. They knew what was coming and Shebna spent his time making himself a fancy grave. Archeologists found Shebna’s grave and removed the written statement that was upon the grave entrance, and it is now in a British Museum. Amazingly enough, when Shebna got removed and Eliakim the son of Hilkiah took over Shebna’s leadership position, Eliakim the son of Hilkiah received a royal seal that he could use to endorse his name on official documents. That seal was also found by archeologists and is in the same museum in England. Shebna is in the museum represented by his grave, the mark of death, and Eliakim, the son of Hilkiah’s is in the museum with the representation of the seal of life.

ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖਣਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਿਕ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਸੀ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਵੀਹ ਵਿੱਚ ਪਹਚਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅੱਸੀਰੀ ਸੈਨਾਪਤੀ ਤਰਤਾਨ ਨੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਦੋਦ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਬਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੀ ਕਬਰ ਲੱਭੀ ਅਤੇ ਕਬਰ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼-ਦੁਆਰ ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਲੇਖ ਹਟਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸ਼ੇਬਨਾ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਨੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦਾ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ-ਪਦ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ, ਤਦ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜਸੀ ਮੋਹਰ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਸਰਕਾਰੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਯੋਗ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੋਹਰ ਵੀ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੱਭੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਉਸੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸ਼ੇਬਨਾ ਉਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਬਰ ਦੁਆਰਾ, ਅਰਥਾਤ ਮੌਤ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ, ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਉਸੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

For Shebna’s rejection of the warning message concerning the king of the north, he was spewed out of the mouth of the Lord, and the word translated as “spewed” in Revelation’s warning to Laodicea actually means projectile vomiting. With Nehemiah he cast out Tobiah and his stuff and with Shebna he was violently tossed like a ball into a far country. Shebna is Laodicean Adventists who are rejecting the prophetic message that was unsealed in 1989 and preparing for the grave—the mark of the beast, and Eliakim the son of Hilkiah, is Philadelphia Adventism that receive the seal of God.

ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸੰਬੰਧੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ੇਬਨਾ ਵੱਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਉਗਲਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਉਗਲਿਆ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਦਰਅਸਲ ਪ੍ਰੋਜੇਕਟਾਈਲ ਉਲਟੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਨਹਮਿਆਹ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਤੋਬੀਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਸੁੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਬਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੇਂਦ ਵਾਂਗ ਦੂਰਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸ਼ੇਬਨਾ ਲਾਓਦੀਕੀਅਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਬਰ ਲਈ—ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਲਈ—ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

> And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. Isaiah 22:20, 21.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਅਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਹਿਲਕੀਆਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਐਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਚੋਗਾ ਪਹਿਨਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 22:20, 21.

At the Sunday law the wheat and tares of Adventism are separated, and the leadership of the church triumphant is given to Eliakim the son of Hilkiah, and the Lord then lifts up His church as an ensign as the third angel’s message swells to a loud cry. I have been perhaps too redundant by including the phrase “the son of Hilkiah,” when I could simply say Eliakim. But together the father and his child are a symbol of the Elijah message before the seven last plagues. Elijah’s message employs the symbolism of fathers and children to represent the first (father) and the last (son). This prophetic relationship contributes to the final riddles in chapter twenty-two. The promise to Eliakim, the son of Hilkiah is that the Lord would lay upon his shoulder the key of the house of David.

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਗੇਹੂੰ ਅਤੇ ਕੁੱਕਰਮੁੱਟੇ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਐਲਿਆਕੀਮ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਫੂਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ “ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ” ਇਹ ਵਾਕੰਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੱਧ ਹੀ ਦੁਹਰਾਵਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਐਲਿਆਕੀਮ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਇਲੀਆਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਇਲੀਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ-ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ (ਪਿਤਾ) ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ (ਪੁੱਤਰ) ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਬੁਝਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਐਲਿਆਕੀਮ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਾਅਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇਗਾ।

The “house of David” is the message of father and son that Jesus referred to in his final conversation with the rebellious Jews. It is also where He closes the book of Revelation. The house of David had a key, that if nothing else is used on October 22, 1844, for the only place in the Scriptures that references this key is in the message to the Philadelphian church.

“ਦਾਊਦ ਦਾ ਘਰ” ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਯਿਸੂ ਨੇ ਬਾਗ਼ੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹੋ ਉਹ ਥਾਂ ਵੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰ ਕੋਲ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਸੀ, ਜੋ—ਜੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ—ਤਾਂ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕੁੰਜੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਇਕੱਲੀ ਥਾਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ।

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਾਂਗਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਬੰਦ ਨਾ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਬੰਦ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਖੋਲ੍ਹ ਨਾ ਸਕੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 22:22.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Because thou hast kept the word of my patience, I also will keep thee from the hour of temptation, which shall come upon all the world, to try them that dwell upon the earth. Behold, I come quickly: hold that fast which thou hast, that no man take thy crown. Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–12.

> ਅਤੇ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖੋ: ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਹੈ, ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਖੋਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਵੇਖ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਬੂਹਾ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਵੇਖ, ਮੈਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭਾ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆ ਕੇ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਜਾਣ ਲੈਣ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਧੀਰਜ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਰਖ ਦੇ ਉਸ ਘੜੀ ਤੋਂ ਬਚਾ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਵੇਖ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਮੁਕਟ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੰਭ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਰਥਾਤ ਨਵਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਲੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਲਿਖਾਂਗਾ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:7–12.

Eliakim represents a Philadelphian during the Millerite movement that opens the Most Holy Place on October 22, 1844. I know that it was Christ our High Priest that opened that dispensational door, but Christ laid the key on the shoulder of Eliakim the son of Hilkiah, and states that “he shall open.” We have reached the point I pointed out at the beginning of this article.

ਏਲੀਆਕੀਮ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਅੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵਿਵਸਥਾਤਮਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਮਸੀਹ ਨੇ ਹੀ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਹਿਲਕੀਆਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਏਲੀਆਕੀਮ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਕੁੰਜੀ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਉਹ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ।” ਅਸੀਂ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ ਜਿਸ ਵੱਲ ਮੈਂ ਇਸ ਲੇਖ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

There are eighteen times in Isaiah that we find the word “burden,” but seven of those times represent something that is carried upon the shoulder and eleven times it represents a prophecy of doom. One of those eighteen times the word that means a prophecy of doom is also simultaneously used to represent a burden that is carried upon the shoulder.

ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ “ਭਾਰ” ਸ਼ਬਦ ਅਠਾਰਾਂ ਵਾਰ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤ ਵਾਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਢੋਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰ ਇਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਢੋਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

The story of the valley of vision is about a message of doom that creates two classes of worshippers in Jerusalem. The prophetic message that identified the opening of the judgment was presented by Father Miller and it is the first angel’s message that ended when the holy place door was shut and the Most Holy Place was opened on October 22, 1844. The “burden” that was placed upon William Miller’s shoulder, that he was commissioned to carry to the world was the first angel’s message, a prophecy of doom that ended on October 22, 1844 with the arrival of the third angel’s message.

ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਵਿਨਾਸ਼-ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਈ, ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੱਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ “ਭਾਰ” ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ—ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ—ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।

The “key of the house of David will I lay upon his shoulder,” and it says, “In that day,” “shall the nail that is fastened in the sure place be removed, and be cut down, and fall; and the burden that was upon it shall be cut off.”

“ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਾਂਗਾ,” ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਉਸ ਦਿਨ,” “ਜੋ ਕੀਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਡੀ ਹੋਈ ਹੈ ਉਹ ਉਖਾੜੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਕੱਟ ਕੇ ਡਿਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੀ ਉਹ ਵੀ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।”

The word translated as “burden” here is the word identifying a prophecy of doom, but this prophecy of doom is not the Hebrew word Isaiah uses to represent something you carry on your shoulder. As the word for prophecy of doom it means that Eliakim, the son of Hilkiah would have the key of David placed upon his shoulder, and the burden that is upon his shoulder is a prophecy of doom. It is a profound play of words!

ਇੱਥੇ “ਭਾਰ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉਹ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਯਸ਼ਾਇਆ ਉਸ ਵਸਤੂ ਲਈ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਢੋਦੇ ਹੋ। ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਲਿਆਕੀਮ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਖੇਡ ਹੈ!

Sister White says this about a key that is attached to the Bible.

ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਬਾਈਬਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਬਾਰੇ ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।

> “Connected with the Word of God there is a key that unlocks the precious casket, to our satisfaction and delight. I feel thankful for every ray of light. In the future, experiences now to us very mysterious will be explained. Some experiences we may never fully comprehend until this mortal shall put on immortality.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਅਨਮੋਲ ਪੇਟਿਕੇ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਲਈ। ਮੈਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਕਿਰਣ ਲਈ ਕ੍ਰਿਤੱਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਨੁਭਵ, ਜੋ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰਹੱਸਮਈ ਹਨ, ਸਮਝਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਕੁਝ ਅਨੁਭਵ ਅਜਿਹੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਾਂਗੇ ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਮਰਣਹਾਰਤਾ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਨਾ ਕਰ ਲਏ।” Manuscript Releases, volume 17, 261.

Miller’s opening remarks about his dream says this.

ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਰੰਭਿਕ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਹਾ।

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” Early Writings, 81.

> “ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ, ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਪੇਟੀ ਭੇਜੀ, ਜੋ ਲਗਭਗ ਦੱਸ ਇੰਚ ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਛੇ ਇੰਚ ਚੌਰਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਬਨੂਸ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਨਕ਼ਸ਼ੀਦਾਰ ਜੜਤ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਪੇਟੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਲਈ ਅਤੇ ਪੇਟੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ; ਤਦ, ਆਪਣੇ ਅਚੰਭੇ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਹਰ ਆਕਾਰ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ, ਹੀਰਿਆਂ, ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਾਪ ਅਤੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਪੇਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੇ ਹੋਏ ਉਹ ਐਸਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਤੀਫਲਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੇਵਲ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।” Early Writings, 81.

In James White’s footnotes of the dream, he says this of the key.

ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਪਾਦ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਜੀ ਬਾਰੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ।

> The “‘key attached’ was his manner of interpreting the prophetic Word—Comparing scripture with scripture—the Bible its own interpreter. With this key Brother Miller opened the ‘casket,’ or the great truth of the advent to the world.” James White.

> “‘ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਕੁੰਜੀ’ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੀ—ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨੀ—ਬਾਈਬਲ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਕੁੰਜੀ ਨਾਲ ਭਰਾ ਮਿੱਲਰ ਨੇ ‘ਸੰਦੂਕ,’ ਅਰਥਾਤ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਆਗਮਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੱਚ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।” James White.

James White commented on this dream, and in so doing he wrote an introduction. It is most important to recognize that Miller had his dream and published it in 1847, at least two years after the Great Disappointment, when the formerly unified Millerite Adventist’s had been scattered. Miller was separated from the movement, and the “little flock” that was “scattered abroad” were still suffering from the disappointment. Miller’s dream spoke to the situation and James White commented upon it and Ellen White referred to it in an absolutely positive manner. James White wrote an introduction to his dream, included his dream and then added a few footnotes. His introduction, the dream and the footnotes will be at the end of this article for those needing access to this information.

ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਇਸ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਲਿਖੀ। ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੁਪਨਾ 1847 ਵਿੱਚ, ਅਰਥਾਤ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕਜੁੱਟ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਮਿਲਰ ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ “ਛੋਟਾ ਝੁੰਡ” ਜੋ “ਚੁਫੇਰੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ” ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਉਸ ਪਰਿਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਉਲੇਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲਈ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਲਿਖੀ, ਉਸ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੁਝ ਪਾਦ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਅਤੇ ਪਾਦ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਇਸ ਲੇਖ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।

Isaiah twenty-two is an illustration of the beginning and ending of Adventism. In both histories there was and will be a separation that occurred on October 22, 1844 and then again at the Sunday law. The separation in both instances, the beginning and ending, is a fulfillment of the parable of the ten virgins. Sister White informs us the foolish virgins are Laodiceans. Shebna represents Laodicean Adventists in the beginning and ending of Adventism. Eliakim, the son of Hilkiah represents Philadelphian Adventists.

ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੁੜ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਦੋਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ—ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ—ਇਹ ਵਿਛੋੜਾ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਹਨ। ਸ਼ੇਬਨਾ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਐਲਿਆਕੀਮ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

But Hilkiah also represents the father of Adventism for “he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah.” William Miller was respectfully called “Father Miller.” Miller had “the key of David” placed upon his shoulder, which represents his method of studying the Scriptures, “line upon line.”

ਪਰ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ “ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।” ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ “ਫਾਧਰ ਮਿਲਰ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮਿਲਰ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ “ਦਾਵੀਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ” ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ, “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ,” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।

The casket being the Bible, he used the “key of David” representing the rules of prophetic interpretation that he employed to open the truths of the first angel. Those rules, (the key of David) and his prophecy of doom (the burden) that was understood with the key of David were hung “as a nail in a sure place” in the sanctuary. The “nail” was the date of October 22, 1844. The word “nail” means a pin, a nail or a stake, representing a waymark. The “burden,” or the prophecy of doom that was hung upon that nail was the first angel’s message and that message came to a conclusion on October 22, 1844, when the prophecy of doom had been fulfilled and was removed, cut down and it fell. It was removed for the prophetic message of doom had become past tense, and the nail then had to be moved into the Most Holy Place, where another burden of doom would be hung upon it.

ਪੇਟਾਰਾ ਬਾਈਬਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ “ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ” ਵਰਤੀ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਉਹ ਨਿਯਮ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨਿਯਮ, (ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ) ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ (ਭਾਰ), ਜੋ ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ “ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਲ ਵਾਂਗ” ਟੰਗੇ ਗਏ ਸਨ। “ਕੀਲ” 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਸੀ। “ਕੀਲ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਇੱਕ ਪਿੰਨ, ਇੱਕ ਕੀਲ ਜਾਂ ਇੱਕ ਖੂਂਟਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। “ਭਾਰ,” ਜਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜੋ ਉਸ ਕੀਲ ਉੱਤੇ ਟੰਗੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਕੱਟੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਉਹ ਹਟਾਈ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੀਤ ਕਾਲ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਕੀਲ ਨੂੰ ਪਰਮ-ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਹੋਰ ਇੱਕ ਭਾਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟੰਗਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।

Miller’s prophecy of doom, that was understood by the prophetic rules represented as “the key of David” would place a nail in the holy place that would hold all the glory of his father’s house. The word “glory” in the passage means weight. What holds the weight of a house is the house’s foundation. Miller’s foundational work holds the weight of all the additional light of the third angel’s message represented by the “offspring and the issue.” It holds the weight of all the various vessels of the temple. And the foundation was laid for a temple to place a glorious throne.

ਮਿਲਰ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਦਾਊਦ ਦੀ ਕੁੰਜੀ” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੂੰਟੀ ਗਾੜੇਗੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ ਰੱਖੇਗੀ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਮਹਿਮਾ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਭਾਰ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਘਰ ਦਾ ਭਾਰ ਥਾਂਮਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕੰਮ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਸ ਸਾਰੀ ਵਧੀਕ ਜੋਤ ਦਾ ਭਾਰ ਥਾਂਮਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਵੀ ਥਾਂਮਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਸਿੰਘਾਸਨ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ।

Eliakim the son of Hilkiah represents the Philadelphian church. Eliakim means the God of raising, for Eliakim, the father of Jerusalem represents William Miller who God used to raise up the foundations of God’s chosen covenant people. He is the son of Hilkiah which is derived from two words, the second being God and the first meaning “smoothness” as in smoothness of speaking. Hilkiah represents God’s Word or voice and His son represents the raising of the temple.

ਹਿਲਕੀਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਲਿਆਕੀਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਲਿਆਕੀਮ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਵਾਅਦਾਬੱਧ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ। ਉਹ ਹਿਲਕੀਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ; ਦੂਜਾ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ” ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਚਿਕਣਾਪਣ”, ਜਿਵੇਂ ਬਚਨ ਦੀ ਚਿਕਣਾਈ ਵਿੱਚ। ਹਿਲਕੀਆਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਉਠਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

At the end of Adventism there must be a prophecy of doom, and that prophecy is the third angel of Revelation fourteen. There must be a key at the end that was typified by Miller’s key. The “key” in our day is based upon the repetition of history, and especially the rule of first mention, which includes or is the principle represented by Christ Himself as the Alpha and Omega. There must be a son of Miller. Miller then as the father becomes Hilkiah the Word of the Lord, and the son of Miller is Eliakim, meaning the God of raising. Father Miller raised the temple and the son of Miller identifies when Laodicea and Philadelphia are separated and the Philadelphians are raised up as an ensign. There must be a nail that is fastened, but not in the holy place as in Miller’s history, but in the Most Holy Place. That nail and the burden that is hung upon it will be cut off at the end of the third angel’s message as it was at the end of the first angel’s message. When Michael stands up and human probation closes the prophecy of doom will be past tense, removed, cut off and fallen.

ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੋਣੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਹੋਣੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮਿਲਰ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ “ਕੁੰਜੀ” ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਉਲੇਖ ਦੇ ਨਿਯਮ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਉਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਮਸੀਹ ਆਪ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਵਜੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮਿਲਰ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ; ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਲਿਆਕੀਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ। ਪਿਤਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਿਲਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੋਂ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਅਤੇ ਫਿਲਡੈਲਫੀਆ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਲਡੈਲਫੀਆਈ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਐਸੀ ਕਿੱਲ ਹੋਣੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜੜੀ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਮਿਲਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਕਿੱਲ ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਰ ਜੋ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੀਕਾਏਲ ਖੜਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਸੌਟੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬੰਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਨਾਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਭੂਤਕਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ—ਹਟਾਈ ਗਈ, ਕੱਟੀ ਗਈ ਅਤੇ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ।

The separation or scattering after the passing of time in 1844 will be repeated at the Sunday law. Isaiah twenty-two is an illustration of the circumstances that lead to the separation of Laodicean Adventists from Philadelphian Adventists that takes place at the Sunday law crisis.

1844 ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਵਿਛੋੜਾ ਜਾਂ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋਣਾ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵੇਲੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਫਿਲਡੇਲਫੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

> And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–22.

> ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਲਿਖ; ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਆਮੀਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਗਵਾਹ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਆਖਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਤੂੰ ਨਾ ਠੰਢਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗਰਮ; ਕਾਸ਼ ਤੂੰ ਠੰਢਾ ਜਾਂ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕੁੱਸਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਨਾ ਠੰਢਾ ਤੇ ਨਾ ਗਰਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਧਨਵਾਨ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦੁਰਭਾਗਾ, ਦਇਆਯੋਗ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਨੰਗਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਖਰੀਦ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂ; ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨੰਗੇਪਣ ਦੀ ਲਾਜ ਪਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਮਾ ਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਦੇਖ ਸਕੇਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਡਾਂਟਦਾ ਅਤੇ ਤਾੜਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਬਣ ਅਤੇ ਮਨ ਫੇਰ। ਵੇਖ, ਮੈਂ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਠੋਕਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਬੂਹਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਬਖ਼ਸ਼ਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:7–22।

After the introduction to the dream James White, then includes the dream with footnotes. I have no problems with James White’s application of Miller’s dream, in spite of the fact that we have published often an interpretation of his dream that differs somewhat from James White’s. The basic approach of James White that differs from what we have published is that he places the “jewels” in the context of God’s people, and we understand the jewels are prophetic truths. There is no contradiction for a man reflects what he believes, and the scattering of the jewels after the Great Disappointment typifies the scattering of God’s people PRIOR to the Sunday law. But this fact is for a future study.

ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਫਿਰ ਟਿੱਪਣੀ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸੁਪਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਆਪਤੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ। ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੇ ਮੂਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਜੋ ਅੰਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਰਤਨਾਂ” ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਰਤਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ’ਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਛਿਤਰਨਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਛਿਤਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਤੱਥ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਲੇ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਹੈ।

## James White’s introduction to William Miller’s Dream

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲਈ ਜੇਮਸ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ

> “The following dream was published in the Advent Herald, more than two years since. I then saw that it clearly marked out our past second advent experience, and that God gave the dream for the benefit of the scattered flock.

> “ਹੇਠ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੁਪਨਾ, ਦੋ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, Advent Herald ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਦ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਾਡੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਸੰਬੰਧੀ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਵਿਖਰੀ ਹੋਈ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ”

> “Among the signs of the near approach of the great and the terrible day of the Lord, God has placed dreams. See Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. Dreams may come in three ways; first, ‘through the multitude of business.’ See Ecclesiastes 5:3. Second, those who are under the foul spirit and deception of Satan, may have dreams through his influence. See Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. And third, God has always taught, and still teaches his people more or less by dreams, which come through the agency of angels and the Holy Spirit. Those who stand in the clear light of truth will know when God gives them a dream; and such will not be deceived and led astray by false dreams.

> “ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਨਿਕਟ ਆਉਣ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਠਹਿਰਾਏ ਹਨ। ਵੇਖੋ ਯੋਏਲ 2:28–31; ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:17–20। ਸੁਪਨੇ ਤਿੰਨ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਪਹਿਲਾਂ, ‘ਬਹੁਤ ਕਾਰ-ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ।’ ਵੇਖੋ ਉਪਦੇਸ਼ਕ 5:3। ਦੂਜਾ, ਜਿਹੜੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਗੰਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਲਨਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰਾਹੀਂ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਵੇਖੋ ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 8:1–5; ਯਿਰਮਿਯਾਹ 23:25–28; 27:9; 29:8; ਜ਼ਖਰਿਆਹ 10:2; ਯਹੂਦਾਹ 8। ਅਤੇ ਤੀਜਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਦਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਸਿਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸੁੱਚੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਪਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਝੂਠੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਾ ਧੋਖਾ ਖਾਣਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਭਟਕਾਏ ਜਾਣਗੇ।”

> “And he said, Hear now my words; if there be a prophet among you, I the LORD will make myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a dream. Numbers 12:5.

> “ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੋ; ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਬੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਬੋਲਾਂਗਾ। ਗਿਣਤੀ 12:5.”

> “Said Jacob, ‘The angel of the Lord spake unto me in a dream.’ Genesis 31:2. ‘And God came to Laban the Syrian in a dream by night.’ Genesis 31:24. Read the dreams of Joseph, in Genesis 37:5–9, and then the interesting story of their fulfilment in Egypt.

> ਯਾਕੂਬ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ।” ਉਤਪੱਤੀ 31:2. “ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਲਾਬਾਨ ਅਰਾਮੀ ਕੋਲ ਆਇਆ।” ਉਤਪੱਤੀ 31:24. ਯੂਸਫ਼ ਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਉਤਪੱਤੀ 37:5–9 ਵਿੱਚ, ਪੜ੍ਹੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਰੁਚਿਕਰ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹੋ।

> “In Gibeon the Lord appeared to Solomon in a dream by night. 1 Kings 3:5. The great important image of the second chapter of Daniel was given in a dream, also the four beasts, etc. of the seventh chapter. When Herod sought to destroy the infant Saviour Joseph was warned in a dream to flee into Egypt. Matthew 2:13.

> “ਗਿਬਓਨ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।” 1 ਰਾਜਿਆਂ 3:5. ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਤਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੀ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਚਾਰ ਦਰਿੰਦੇ ਆਦਿ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਹੇਰੋਦੇਸ ਨੇ ਬਾਲਕ ਤਾਰਨਹਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਯੂਸਫ਼ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਭੱਜ ਜਾਵੇ। ਮੱਤੀ 2:13.

> “And it shall come to pass in the LAST DAYS, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams. Acts 2:17.

> ‘ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜਵਾਨ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣਗੇ।’ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:17.

> “The gift of prophecy, by dreams and visions, is here the fruit of the Holy Spirit, and in the last days is to be manifested sufficiently to constitute a sign. It is one of the gifts of the gospel church.

> “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਠਹਿਰੇ। ਇਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਰਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।”

> “And he gave some apostles; and some PROPHETS; and some evangelists; and some pastors and teachers; For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ. Ephesians 4:11, 12.

> “ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰੀ, ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਨਬੀ, ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ, ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਕ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਦਿੱਤੇ; ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਸੇਵਾ-ਕਾਰਜ ਲਈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੇਹ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਲਈ।” ਅਫ਼ਸੀਆਂ 4:11, 12.

> “And God hath set some in the church, first apostles, secondarily PROPHETS, etc. 1 Corinthians 7:28.

> “ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰੇਰੀ, ਦੂਜੇ ਤੌਰ ਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਦਿ।” 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 7:28.

> “Despise not PROPHESYINGS. 1 Thessalonians 5:20. See also Acts 13:1; 21:9; Romans 12:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39. Prophets or prophesyings are for the edification of the church of Christ; and there is no evidence that can be produced from the word of God, that they were to cease before evangelists, pastors and teachers were to cease. But says the objector, ‘There has been so many false visions and dreams that I cannot have confidence in anything of the kind.’ It is true that Satan has his counterfeit. He always had false prophets, and certainly we may expect them now in this his last hour of deception and triumph. Those who reject such special revelations because the counterfeit exists, may with equal propriety go a little farther and deny that God ever revealed himself to man in a dream or a vision, for the counterfeit always existed.

> “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਨਾ ਜਾਣੋ।” 1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 5:20। ਨਾਲ ਹੀ ਵੇਖੋ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 13:1; 21:9; ਰੋਮੀਆਂ 12:6; 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 14:1, 24, 39। ਨਬੀ ਜਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਉਨੱਤੀ ਲਈ ਹਨ; ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਉਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰੀਆਂ, ਪਾਸਟਰਾਂ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਝੂਠੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਇੰਨੇ ਵੱਧ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।’ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਨਕਲੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਉਸ ਕੋਲ ਸਦਾ ਹੀ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਕਲੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਹ ਇਸੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਇਹ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਦੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਕਲੀ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਰਹੀ ਹੈ।

> “Dreams and visions are the medium through which God has revealed himself to man. Through this medium he spake to the prophets; he has placed the gift of prophecy among the gifts of the gospel church, and has classed dreams and visions with the other signs of the ‘LAST DAYS.’ Amen.

> “ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਉਹ ਮਾਧਿਅਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੇ ਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਰਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ‘ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ’ ਦੇ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਇਕੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।” ਆਮੀਨ।

> “My object in the above remarks has been to remove objections in a scriptural manner, and prepare the mind of the reader for the following.” James White, Brother Miller’s Dream, 1–3.

> “ਉਪਰੋਕਤ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਤਿਰਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦੂਰ ਕਰਾਂ, ਅਤੇ ਪਾਠਕ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਾਂ।” James White, Brother Miller’s Dream, 1–3.

## William Miller’s Second Dream

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸੁਪਨਾ

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.

> “ਮੈਂ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ, ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੱਥ ਰਾਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਭਗ ਦਸ ਇੰਚ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਛੇ ਇੰਚ ਚੌੜਾ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰੀਗਰੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੰਦੂਕਚਾ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਆਬਨੂਸ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਜੜਾਈ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸੰਦੂਕਚੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਲਈ ਅਤੇ ਸੰਦੂਕਚਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਤਦ, ਆਪਣੇ ਅਚਰਜ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਹਰ ਆਕਾਰ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ, ਹੀਰਿਆਂ, ਅਨਮੋਲ ਰਤਨਾਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਾਪ ਤੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸੰਦੂਕਚੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਜੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਪਰਤਾਉਂਦੇ ਸਨ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੇਵਲ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ।’’

> “I thought it was not my duty to enjoy this wonderful sight alone, although my heart was overjoyed at the brilliancy, beauty, and value of its contents. I therefore placed it on a center table in my room and gave out word that all who had a desire might come and see the most glorious and brilliant sight ever seen by man in this life.

> “ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਅਦਭੁੱਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਂ ਹੀ ਲਵਾਂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਕਰਤੱਬ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਚਮਕ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮੁੱਲ ਕਾਰਨ ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿਮਾਮਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਸਕਣ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ।”

> “The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd. When they first looked into the casket, they would wonder and shout for joy. But when the spectators increased, everyone would begin to trouble the jewels, taking them out of the casket and scattering them on the table. I began to think that the owner would require the casket and the jewels again at my hand; and if I suffered them to be scattered, I could never place them in their places in the casket again as before; and felt I should never be able to meet the accountability, for it would be immense. I then began to plead with the people not to handle them, nor to take them out of the casket; but the more I pleaded, the more they scattered; and now they seemed to scatter them all over the room, on the floor and on every piece of furniture in the room.

> “ਲੋਕ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜੇ ਸਨ, ਪਰ ਵਧਦੇ-ਵਧਦੇ ਭੀੜ ਬਣ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸ ਸੰਦੂਕਚੇ ਵਿੱਚ ਝਾਤ ਮਾਰਦੇ, ਤਾਂ ਅਚੰਭਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਉਠਦੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਦਰਸ਼ਕ ਵੱਧ ਗਏ, ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਜਵਾਹਿਰਾਤ ਨੂੰ ਛੇੜਨ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕਚੇ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਖਿਲੇਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਸੰਦੂਕਚਾ ਅਤੇ ਉਹ ਜਵਾਹਿਰਾਤ ਮੁੜ ਮੰਗੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿਲਰਣ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਦੂਕਚੇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਤਿਅੰਤ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਉਣ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕਚੇ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ; ਪਰ ਜਿੰਨੀ ਵੱਧ ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਉੱਨੀ ਹੀ ਵੱਧ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਿਲੇਰਦੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਫਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਹਰੇਕ ਸਾਮਾਨ ਉੱਤੇ ਖਿਲੇਰਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।”

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> “ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਅਸਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੀ ਅਣਗਿਣਤ ਮਾਤਰਾ ਖਿਲੇਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਸ ਨੀਚ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨਤਾ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠਪਕਿਆ ਅਤੇ ਧਿਕਾਰਿਆ; ਪਰ ਜਿੰਨਾ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠਪਕਦਾ ਗਿਆ, ਉਨਾ ਹੀ ਉਹ ਅਸਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਲੀ ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਸਿੱਕੇ ਖਿਲੇਰਦੇ ਗਏ।”

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.

> “ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਦੇਹਿਕ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਖਿਝ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਧੱਕਣ ਲਈ ਦੇਹਿਕ ਜ਼ੋਰ ਵਰਤਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ, ਛਿੱਲੜ, ਰੇਤ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਸੱਚੇ ਜਵਾਹਰਾਂ, ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਜ਼ਰੋਂ ਓਝਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸੰਦੂਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੂੜੇ-ਕਰਕਟ ਵਿੱਚ ਛਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਨਾ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਮੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ। ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਅਤੇ ਹਤਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ।”

> “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.

> “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਘਾਟੇ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦਿਲੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਜੇ। ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧੂੜ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਰਸ਼ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਧੂੜ ਅਤੇ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।”

> “I cried to him to forbear, for there were some precious jewels scattered among the rubbish.

> “ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਰੁਕ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਲਬੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨ ਵਿਖਰੇ ਪਏ ਸਨ। ”

> “He told me to ‘fear not,’ for he would ‘take care of them.’

> ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਡਰ ਨਾ,” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੇਗਾ।”

> “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.

> “ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧੂੜ ਅਤੇ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ, ਨਕਲੀ ਰਤਨ ਅਤੇ ਜਾਲੀ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਹਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਲੈ ਗਈ। ਉਸ ਘਾਲ-ਘਪੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਲਈਆਂ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤਦੋਂ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਸਭ ਗਾਇਬ ਸੀ। ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ, ਹੀਰੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕੇ, ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੇਅੰਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਖਿਲਰੇ ਪਏ ਸਨ।”

> “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.

> “ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੰਦੂਕ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ, ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀਆਂ ਭਰ-ਭਰ ਕੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਇਤਨਾ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਵੀ ਬਾਕੀ ਨਾ ਰਿਹਾ, ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਹੀਰੇ ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।”

> “He then called upon me to ‘come and see.’

> “ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ‘ਆ ਅਤੇ ਵੇਖ’ ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ।”

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, every one in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

> “ਮੈਂ ਉਸ ਪੇਟਾਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੋਂਧੀਆ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਰਗੜ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਖਿਲੇਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਰੌਂਦਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਪੇਟਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕਿਸੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਬਿਨਾ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਉਠੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੁਕਾਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ।” Early Writings, 81–83.

## James White’s Footnotes

ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਦੇ ਪਾਦ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ

> “The ‘casket’ represents the great truths of the Bible, relative to the second advent of our Lord Jesus Christ, which were given Brother Miller to publish to the world.

> ‘ਕਾਸਕਟ’ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ।

> “The ‘key attached’ was his manner of interpreting the prophetic Word—Comparing scripture with scripture—the Bible its own interpreter. With this key Brother Miller opened the ‘casket,’ or the great truth of the advent to the world.

> ‘ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਕੁੰਜੀ’ ਉਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਸੀ—ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨਾ—ਬਾਈਬਲ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਕੁੰਜੀ ਨਾਲ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ‘ਸੰਦੂਕ,’ ਅਰਥਾਤ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੱਚ ਨੂੰ, ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।

> “‘The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd.’ When the advent doctrine was first preached by Brother Miller, and a very few others, it had but little effect, and but very few were waked up by it; but from 1840 to 1844, wherever it was preached, the whole community was aroused.

> “‘ਲੋਕ ਆਉਣ ਲੱਗੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ, ਪਰ ਵੱਧਦੇ-ਵੱਧਦੇ ਇਕ ਭੀੜ ਬਣ ਗਏ।’ ਜਦੋਂ ਆਗਮਨ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਭਰਾ ਮਿੱਲਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਲੋਕ ਜਾਗੇ; ਪਰ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰਾ ਸਮਾਜ ਜਾਗ ਉੱਠਿਆ।

> “The ‘jewels, diamonds, etc.’ of ‘all sorts and sizes’ so ‘beautifully arranged in their several places in the casket’ represent the children of God, [Malachi 3:17,] from all the churches, and from almost every station, and situation of life, who received the advent faith, and were seen to take a bold stand in their several stations, in the holy cause of truth. While moving in this order, each attending to his own duty, and walking humbly before God, ‘they reflected a light and glory’ to the world, equaled only by the church in the days of the apostles. The message, [Revelation 14:6, 7] went as it were, upon the wings of the wind, and the invitation, ‘Come, for all things are now ready,’ [Luke 14:17.] went abroad with power and effect.

> ‘ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਆਕਾਰ’ ਦੇ ‘ਮੋਤੀ, ਹੀਰੇ ਆਦਿ,’ ਜੋ ‘ਡੱਬੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ’ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, [Malachi 3:17,] ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਦਰਜੇ ਅਤੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਗਮਨ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਰਜ ਲਈ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਅਡਿੱਗ ਖੜ੍ਹੇ ਦਿੱਸੇ। ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਤੱਬ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਹੋਇਆ, ‘ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਇਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਰਤਾਇਆ,’ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੇਵਲ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, [Revelation 14:6, 7] ਮਾਨੋ ਪਵਨ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਦਾ, ‘ਆਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਹੈ,’ [Luke 14:17.] ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।

> “When the flying angel [Revelation 14:6, 7.] first began to preach the everlasting good news, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come,’ many shouted for joy in view of the coming of Jesus, and the restitution, who afterwards opposed and scoffed, and ridiculed the truth that a little before filled them with joy. They troubled and scattered the jewels. This brings us to the autumn of 1844, when the scattering time commenced. Mark this: It was those who once ‘shouted for joy’ that troubled and scattered the jewels. And none have so effectually scattered the flock, and led them astray since 1844, as those who once preached the truth, and rejoiced in it; but have since denied the work of God, and the fulfilment of prophecy in our past advent experience.

> “ਜਦੋਂ ਉੱਡਦੇ ਦੂਤ ਨੇ [Revelation 14:6, 7.] ਪਹਿਲਾਂ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਘੜੀ ਆ ਪੁੱਜਿਆ ਹੈ,’ ਤਦ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਜੈਕਾਰਾ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਠੱਠਾ ਉਡਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਜਿਸ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਘਨਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ 1844 ਦੀ ਪਤਝੜ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕਰ ਲਓ: ਉਹੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੇਲੇ ‘ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਜੈਕਾਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ,’ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਘਨਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ 1844 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਇਆ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੇਲੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਭੂਤਕਾਲੀ ਆਗਮਨ-ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।”

> “Brother Miller’s testimony, for a number of months after the Midnight cry, at the seventh month, 1844, was that the door was shut, and that the advent movement was a fulfilment of prophecy, and that we had been right in preaching time. He then exhorted his brethren, through the Advent Herald to hold fast, to be patient, and not grudge against one another; and God would soon justify them for preaching time. In this way he plead for the jewels, while he felt his ‘accountability’ for them, and that ‘it would be immense.’

> “1844 ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ-ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਆਗਮਨ ਅੰਦੋਲਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਠੀਕ ਰਹੇ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ Advent Herald ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹੋ, ਧੀਰਜ ਧਰੋ, ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੜਕੁੜਾਓ ਨਾ; ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਠਹਿਰਾਏਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਹੀਰਿਆਂ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ‘ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ’ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ‘ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਵੇਗੀ।’”

> “The ‘spurious jewels and counterfeit coin’ that were scattered among the genuine, clearly represent false converts, or ‘strange children,’ [Hosea 5:7.] since the door was shut in 1844.

> “ਉਹ ‘ਜਾਲੀ ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਸਿੱਕੇ’ ਜੋ ਅਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿਲਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਝੂਠੇ ਧਰਮ-ਪਰਿਵਰਤਿਤਾਂ, ਜਾਂ ‘ਪਰਾਏ ਬੱਚਿਆਂ,’ [ਹੋਸ਼ੇਆ 5:7.] ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ 1844 ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> “The second ‘casket much larger and more beautiful than the former’ into which the scattered ‘jewels,’ ‘diamonds,’ and ‘coins’ were gathered, represents the broad field of living present truth into which the scattered flock will be gathered, even 144,000, all of them having the seal of the living God. Not one of the precious diamonds will be left in the dark. Although some are ‘not bigger than the point of a pin,’ they will not be overlooked, and left out in this day when God is making up his jewels. [Malachi 3:16–18.] He can send his angels and haste them out as he did Lot out of Sodom. ‘A short work will the Lord make upon the earth.’ ‘He will cut it short in righteousness.’ See Romans 9:28.

> “ਦੂਜਾ ‘ਸੰਦੂਕ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਸੀ,’ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਖਿਲਰੇ ਹੋਏ ‘ਜਵਾਹਰ,’ ‘ਹੀਰੇ,’ ਅਤੇ ‘ਸਿੱਕੇ’ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜੀਵੰਤ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਿਲਰੀ ਹੋਈ ਭੇੜ-ਮੰਡਲੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਰਥਾਤ 144,000, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਕੀਮਤੀ ਹੀਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ‘ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਨਹੀਂ,’ ਤਦ ਭੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਜਵਾਹਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। [Malachi 3:16–18.] ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਲੂਤ ਨੂੰ ਸਦੂਮ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਸੀ। ‘ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।’ ‘ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।’ ਵੇਖੋ Romans 9:28.”

> “The ‘dirt and shavings, sand and all manner of rubbish,’ represent the various and numerous errors that have been brought in among second advent believers, since the autumn of 1844. Here I will notice a few of them.

> “‘ਮੈਲ ਅਤੇ ਕਤਰਣਾਂ, ਰੇਤ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ,’ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ 1844 ਦੀ ਪਤਝੜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂਗਾ। ”

> “1. The stand that some of the ‘shepherds’ presumptuously took immediately after the Midnight cry was given, that the solemn melting power of the Holy Ghost that attended the seventh month movement was a mesmeric influence. George Storrs was among the first to take this stand. See his writings in the latter part of 1844, in the Midnight Cry, then published in New York city. J. V. Himes, at the Albany Conference in the spring of 1845, said that the seventh month movement produced mesmerism seven feet deep. This I am told by one who was present, and heard the remark. Others who took an active part in the seventh month cry have since pronounced that movement the work of the Devil. Attributing the work of Christ and the Holy Ghost to the Devil, was in the days of our Saviour, blasphemy, and it is blasphemy now.

> “1. ਕੁਝ ‘ਚਰਵਾਹਿਆਂ’ ਨੇ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਧਿੱਗੇਪਣ ਨਾਲ ਜੋ ਮਤ ਅਪਣਾਇਆ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਲਹੱਤ ਨਾਲ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗੰਭੀਰ, ਹਿਰਦਾ-ਗਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਸਮੇਰਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ। ਜੌਰਜ ਸਟੋਰਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਮਤ ਅਪਣਾਇਆ। 1844 ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, *Midnight Cry* ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵੇਖੋ। 1845 ਦੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ Albany Conference ਵਿੱਚ, J. V. Himes ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਲਹੱਤ ਨੇ ਸੱਤ ਫੁੱਟ ਡੂੰਘਾ ਮੈਸਮੇਰਿਜ਼ਮ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਟਿੱਪਣੀ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਹੋਰ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਭਾਗ ਲਿਆ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਚਲਹੱਤ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਾਰ ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਾਲ ਜੋੜਣਾ, ਸਾਡੇ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੁਣ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਹੈ।

> “2. The many experiments on definite time. Since the 2300 days ended in 1844, quite a number of times have been set, by different individuals, for their termination. In doing this they have removed the ‘landmarks,’ and have thrown darkness and doubt over the whole advent movement.

> “2. ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਸੰਬੰਧੀ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਯੋਗ। ਕਿਉਂਕਿ 2300 ਦਿਨ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਸੀਮਾ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ’ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਗਮਨ ਆੰਦੋਲਨ ਉੱਤੇ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਛਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।”

> “3. Spiritualism with all its fancies and extravagances. This wile of the Devil, which has accomplished an awful work of death, is very fitly represented by ‘shavings,’ and ‘all manner of rubbish.’ Many of those who drank down the poison of spiritualism admitted the truth of our past advent experience, and from this fact many have been made to believe that spiritualism was the natural fruit of believing that God conducted the great advent movements in 1843 and 1844. Peter, speaking of those who should ‘bring in damnable heresies, even denying the Lord that bought them,’ says, ‘BY REASON OF WHOM THE WAY OF TRUTH SHALL BE EVIL SPOKEN OF.’

> “3. ਆਤਮਾਵਾਦ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਤਿਸ਼ਯੋਕਤੀਆਂ ਸਮੇਤ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਇਹ ਚਾਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੌਤ ਦਾ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚਾੜ੍ਹਿਆ ਹੈ, ‘ਰੰਦੇ ਦੀ ਭੁੱਕ,’ ਅਤੇ ‘ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ-ਕਰਕਟ’ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਤਮਾਵਾਦ ਦਾ ਵਿਸ਼ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ, ਸਾਡੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਆਗਮਨ-ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਾਵਾਦ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਫਲ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਮਹਾਨ ਆਗਮਨ-ਚਲਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਤਰਸ, ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਜੋ ‘ਨਾਸਕਾਰੀ ਕੂੜ-ਮਤਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਗੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੋਲ ਲਿਆ,’ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋਵੇਗੀ।’”

> “4. S. S. Snow professing to be ‘Elijah the Prophet’” This man in his strange and wild career, has also acted his part in this work of death, and his course has had a tendency to bring the true position for the waiting saints into disrepute, in the minds of many honest souls.

> “4. ਐਸ. ਐਸ. ਸਨੋ ਆਪਣਾ ਆਪ ‘ਨਬੀ ਇਲੀਆਹ’ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ” ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਉਚੰਡ ਜੀਵਨ-ਚਰਿਤਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੇ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਵੀ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।

> “To this catalogue of errors I might add many more, such as the ‘thousand years’ of Revelation 20:4, 7, in the past, the 144,000 of Revelation 7:4; 14:1, those who ‘arose and came out of the graves’ after Christ’s resurrection, the no-work doctrine, the doctrine of the destruction of infants, &c. &c.

> ਗਲਤੀਆਂ ਦੀ ਇਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਜੋੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 20:4, 7 ਦੇ ‘ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ’ ਨੂੰ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 7:4; 14:1 ਦੇ 144,000, ਉਹ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ‘ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਕਬਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ,’ ਕੰਮ-ਨਾ-ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ, ਆਦਿ ਆਦਿ।

> “These errors were so industriously propagated, and urged upon the waiting flock that, at the time Brother Miller had the dream, the true jewels were ‘excluded from sight,’ and the words of the prophet were applicable—’And judgment is turned away backward, and justice standeth afar off,’ &c. &c. See Isaiah 59:14. At that time there was not an advent paper in the land that advocated the cause of present truth. The Day-Dawn, was the last to defend the true position of the little flock; but that died a number of months before the Lord gave Bro. Miller this dream; and in its last dying struggle pointed the weary sighing saints to 1877, then thirty years in the future, as the time of their final deliverance. Alas! alas! No wonder that Brother Miller in his dream, ‘sat down and wept’ over this sad state of things.

> “ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦਾ ਇੰਨਾ ਲੱਗਨ ਅਤੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਝੁੰਡ ਉੱਤੇ ਇੰਨਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲਾਦਿਆ ਗਿਆ, ਕਿ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੱਚੇ ਹੀਰੇ ‘ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਓਝਲ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ,’ ਅਤੇ ਨਬੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਯਥਾਰਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ—‘ਨਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੂਰ ਖਲੋਤਾ ਹੈ,’ ਆਦਿ ਆਦਿ। ਵੇਖੋ ਯਸਾਇਆ 59:14। ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਐਡਵੈਂਟ ਪੱਤਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। The Day-Dawn ਹੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪੱਤਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਛੋਟੇ ਝੁੰਡ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਪੱਖ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਬੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਖ਼ਰੀ ਮਰਨ-ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਥੱਕੇ-ਹਾਰੇ, ਆਹਾਂ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ 1877 ਵੱਲ—ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੂਰ ਸੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਹਾਏ! ਹਾਏ! ਅਚਰਜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਇਆਜਨਕ ਹਾਲਤ ਉੱਤੇ ‘ਬੈਠ ਕੇ ਰੋਇਆ।’”

> “Brother Miller closed his eyes in death, December 22, 1849, which fulfilled the following words in his dream, ‘In the bustle I closed my eyes for a moment.’ This wonderful fulfilment is so plain that none will fail to see it.

> “ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ 22 ਦਸੰਬਰ, 1849 ਨੂੰ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਸ਼ਬਦ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ‘ਇਸ ਰੌਲੇ-ਰੱਪੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲਈਆਂ।’ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਪੂਰਨਤਾ ਇੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਚੂਕੇਗਾ ਨਹੀਂ।”

> “The casket, represents the advent truth that Brother Miller published to the world, as is marked out by the parable of the ten virgins. [Matthew 25:1–11.] First, the time, 1843; second, the tarrying time; third, the midnight cry, at the seventh month, 1844, and fourth, the shut door. No one who has read the second advent papers since 1843, will deny that Brother Miller has advocated these four important points in advent history. This harmonious system of truth or ‘casket’ has been torn in pieces, and scattered among the rubbish by those who have rejected their own experience, and have denied the very truths that they, with Brother Miller so fearlessly preached to the world.

> “ਸੰਦੂਕ” ਉਸ ਆਗਮਨ-ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। [Matthew 25:1–11.] ਪਹਿਲਾਂ, ਸਮਾਂ, 1843; ਦੂਜਾ, ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ; ਤੀਜਾ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ, ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, 1844; ਅਤੇ ਚੌਥਾ, ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਨੇ 1843 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਪੱਤਰ ਪੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇਹ ਸੁਰਿਲੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜਾਂ “ਸੰਦੂਕ” ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕੂੜੇ-ਕਰਕਟ ਵਿੱਚ ਛਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਓਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਐਨੀ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਸੀ।

> “The church will then be pure and ‘without fault before the throne of God,’ having confessed all their errors, faults and sins, and having had them washed away by the blood of Christ and blotted out, they will be without ‘spot or wrinkle, or any such thing.’ Then they will shine with ‘ten times their former glory.’” JAMES WHITE Oswego, May, 1850.

> “ਤਦ ਕਲੀਸੀਆ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਰਦੋਸ਼’ ਹੋਵੇਗੀ; ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭੁੱਲਾਂ, ਖਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਣ ਉਪਰੰਤ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਲਹੂ ਦੁਆਰਾ ਧੋਤੇ ਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਮਿਟਾਏ ਜਾ ਚੁੱਕਣ ਕਾਰਨ, ਉਹ ‘ਦਾਗ ਜਾਂ ਸਿੱਕੜ, ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼’ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਤਦ ਉਹ ‘ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਮਹਿਮਾ’ ਨਾਲ ਚਮਕਣਗੇ।” JAMES WHITE Oswego, May, 1850.

Back to Articles