Article

# The Book of Daniel - Number Two-Hundred

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ — ਨੰਬਰ ਦੋ-ਸੌ

Prophetic Unfolding: The Second Gathering and Its Significance in Adventist Eschatology

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ: ਦੂਜੀ ਇਕੱਠ ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਅੰਤਕਾਲ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

Author

Jeff Pippenger

Published

May 5, 2024

Formats

PDF
Word

We are considering the prophetic period represented as the second gathering that is identified by the prophet Isaiah, and afterward by Sister White.

ਅਸੀਂ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀ ਅਵਧੀ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਦੂਜੇ ਇਕੱਠ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤੀ।

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. Isaiah 11:10–13.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਯੱਸੀ ਦੀ ਇੱਕ ਜੜ੍ਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਅਨਿਆਜਾਤੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਮਹਿਮਾਮਈ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਏਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਬਚੇ-ਖੁਚੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਸ਼ੂਰ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਪਥਰੋਸ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਕੂਸ਼ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਏਲਾਮ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਨਾਰ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਹਮਾਥ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੀਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਖੜਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਤਿਆਗੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਕੋਨਿਆਂ ਤੋਂ ਸੰਘੇਗਾ। ਇਫਰਾਇਮ ਦੀ ਈਰਖਾ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਏਗੀ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ; ਇਫਰਾਇਮ ਯਹੂਦਾਹ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਇਫਰਾਇਮ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 11:10–13.

When God’s last-day people are gathered a second time there is a unification among those disciples that was represented by the ten days that preceded Pentecost, and that Isaiah refers to as a time when, “The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim.”

ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਐਸੀ ਏਕਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਉਹ ਦਸ ਦਿਨ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਯਸਾਯਾਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ, “ਅਫ਼ਰਾਈਮ ਦੀ ਈਰਖਾ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ; ਅਫ਼ਰਾਈਮ ਯਹੂਦਾਹ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਅਫ਼ਰਾਈਮ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।”

> “Trials are to come upon God’s people and the tares are to be separated from the wheat. But let not Ephraim envy Judah any more, and Judah will no more vex Ephraim. Kind, tender, compassionate words will flow out from sanctified hearts and lips. It is essential that we be united, and if we all seek the meekness and the lowliness of Christ, we shall have the mind of Christ, and there will be unity of spirit.” Review and Herald, March 19, 1895.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰੀਖਿਆਵਾਂ ਆਉਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਨੂੰ ਕਣਕ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪਰ ਐਫਰਾਈਮ ਹੁਣ ਯਹੂਦਾਹ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਫਿਰ ਐਫਰਾਈਮ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਕਰੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਠਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਕੋਮਲ, ਕਰੁਣਾਮਈ ਬਚਨ ਨਿਕਲਣਗੇ। ਇਹ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਕ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਏਕ ਹੋਈਏ, ਅਤੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਸੀਹ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਦੀਨਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਮਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਏਕਤਾ ਹੋਵੇਗੀ।” Review and Herald, March 19, 1895.

Unification is an element of the work Christ accomplishes when He gathers the one hundred and forty-four thousand a second time. That unity was represented by the ten days leading to Pentecost, and the six days of the Exeter camp meeting, and could have been accomplished from 1856 unto 1863, if those who had experienced the great disappointment of October 22, 1844, had not lost their way.

ਏਕਤਾ ਉਸ ਕਾਰਜ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੰਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਵਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਏਕਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਐਕਜ਼ੀਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ 1856 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਨਾ ਭੁੱਲੇ ਹੁੰਦੇ।

> “But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. Dissensions and divisions came in. . .. Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!

> “ਪਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਆਗਮਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਅਸਹਿਮਤੀਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਟਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ.... ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਰੁਕਾਵਟ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜੇ ਸਾਰਾ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਸਮੂਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਇਤਿਹਾਸ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ!”

> “It was not the will of God that the coming of Christ should be thus delayed. God did not design that His people, Israel, should wander forty years in the wilderness. He promised to lead them directly to the land of Canaan, and establish them there a holy, healthy, happy people. But those to whom it was first preached, went not in ‘because of unbelief’ (Hebrews 3:19). Their hearts were filled with murmuring, rebellion, and hatred, and He could not fulfill His covenant with them.

> “ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦਾ ਆਗਮਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇਹ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਇਸਰਾਏਲ, ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੀ ਫਿਰੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਕਨਾਨ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਿਹਤਮੰਦ, ਸੁਖੀ ਪ੍ਰਜਾ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ‘ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ’ ਅੰਦਰ ਨਾ ਗਏ (ਇਬਰਾਨੀਆਂ 3:19)। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਕੁੜਕੁੜਾਹਟ, ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਵੈਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਪੂਰੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।

> “For forty years did unbelief, murmuring, and rebellion shut out ancient Israel from the land of Canaan. The same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan. In neither case were the promises of God at fault. It is the unbelief, the worldliness, unconsecration, and strife among the Lord’s professed people that have kept us in this world of sin and sorrow so many years.” Selected Messages, book 1, 68, 69.

> “ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਬੜਬੜਾਹਟ ਅਤੇ ਬਗਾਵਤ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਕਨਾਨ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ। ਇਹੋ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਵਰਗੀ ਕਨਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਰੀ ਨਾਲਾਇਆ ਹੈ। ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸੰਸਾਰਿਕਤਾ, ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਝਗੜਾ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 68, 69.

The descent of the second angel identified a scattering at the first disappointment that initiated the tarrying time, and then led to a period of six days at the Exeter camp meeting where unity upon the message was accomplished in advance of the outpouring of the Holy Spirit in the message of the Midnight Cry at the conclusion of the meeting.

ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰ ਆਉਣ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਹੋਈ ਇੱਕ ਛਿਟਕਾਓ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਐਕਸੀਟਰ ਕੈਂਪ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਭਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਏਕਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਈ ਗਈ।

The descent of the third angel on October 22, 1844, identified a scattering at the great disappointment, and ushered in a period of education as the truths associated with the Most Holy Place were opened to God’s people. By 1849 the Lord was stretching His hand to gather his people together a second time, and by 1851, the 1850 chart was being presented. That chart represented the foundational message, and the very message that was to be lifted up before the world as an ensign.

22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰਣ ਨੇ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਈ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰਤਾ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ। 1849 ਤੱਕ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ 1851 ਤੱਕ 1850 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਚਾਰਟ ਮੂਲਭੂਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਓਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।

The gathering a second time of the disciples by Christ began immediately at His descent, and the gathering of those in Exeter began during the period of the tarrying time. In the history of the rebellion of 1863, the gathering a second time began at least five years into the educational process that began when the light of the sanctuary was opened up in 1844. In 1848, Islam was then angering the nations. The second gathering is represented as a progressive work that is accomplished by the arrival of the ten days that preceded Pentecost, and also by the six days of the Exeter camp meeting, and should have been completed by 1856.

ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉਸ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਐਕਸੇਟਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇਕੱਠ ਤਰਸੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਦੀ ਇਕੱਠ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਉਸ ਸ਼ਿਕਸ਼ਣਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਸਮੇਂ ਆਰੰਭ ਹੋਈ ਸੀ। 1848 ਵਿੱਚ, ਇਸਲਾਮ ਤਦ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੂਜੀ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਕੰਮ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਐਕਸੇਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ, ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1856 ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।

The work of gathering His people a second time is the closing work of the third angel, and it is accomplished by Christ’s hand.

ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀਕਾਰੀ ਕੰਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

> And when the sabbath day was come, he began to teach in the synagogue: and many hearing him were astonished, saying, From whence hath this man these things? and what wisdom is this which is given unto him, that even such mighty works are wrought by his hands? Mark 6:2.

> ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੱਬਤ ਦਾ ਦਿਨ ਆਇਆ, ਉਹ ਸਭਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ; ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲੀਆਂ? ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਬੁੱਧਿ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਜੇਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਮਰਕੁਸ 6:2.

The scattering that occurs when the divine symbol descends initiates a testing process that ultimately manifests two classes of worshippers, and in so doing cleanses the temple.

ਜਦੋਂ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋਣਾ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:12.

> ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਖਲੀਹਾਨ ਨੂੰ ਭਲੀ-ਭਾਂਤੀ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਗੇਹੂੰ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਭੂਸੇ ਨੂੰ ਉਹ ਅਣਬੁੱਝ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੱਤੀ 3:12.

In that period God’s people are to take the message from the angel’s hand and eat it.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਹੈ।

> And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire: And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth. Revelation 10:1, 2.

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁਖ ਮਾਨੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਅੱਗ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਪੁਸਤਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਪੈਰ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 10:1, 2।

At the arrival of the second angel on April 19, 1844, God’s people were scattered. They had been initially gathered with the fulfillment of the prophecy of Revelation chapter nine, verse fifteen on August 11, 1840, but the Lord had held His hand over a mistake in the reckoning of some of the figures on the chart.

19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਖਿੱਲਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ, ਪਦ ਪੰਦਰਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਕਿ ਅੰਕ ਉਹੀ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਭੁੱਲ ਉੱਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਰੱਖਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ।” Early Writings, 74.

The removal of His hand allowed Samuel Snow to identify the correct date for the vision that tarried.

ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਨੇ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਨੂੰ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਸਹੀ ਤਾਰੀਖ ਪਛਾਣਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਦੇਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

> “Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.

> “ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ, ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਹੋਏ ਲੋਕ, ਜੋ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਬਾਈਬਲਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੱਥ ਅੰਕਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਸਮੇਂ 1844 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਸਬੂਤ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਸਮੇਂ 1843 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣਗੇ।” Early Writings, 237.

The history of the first and second angels contains a line of waymarks associated with Christ’s hand. When He descended on August 11, 1840 and April 19, 1844 He had a message in His hand. It was His hand that directed the production and publication of the 1843 chart in May of 1842. It was His hand that sealed up a mistake in the figures on the chart. After the scattering of that first disappointment, Jeremiah sat alone because of Christ’s hand. Then He removed His hand, and thus unsealed the message of the Midnight Cry. The act of stretching His hand out to gather His people a second time occurred from the first disappointment unto the Exeter camp meeting, as the disciples were ultimately gathered together at Jerusalem for ten days in advance of the outpouring of the Holy Spirit. At the arrival of the third angel on October 22, 1844 the Lord lifted up His hand.

ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਿਸ਼ਾਨੀ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਅਤੇ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਨੂੰ ਉਤਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ। ਮਈ 1842 ਵਿੱਚ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨੇ ਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਇੱਕ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨੇ ਹੀ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਕਰਮ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਕਸੇਟਰ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਤੱਕ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲ੍ਹੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੇਲੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ।

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੂਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਈ ਜੋ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਿਆ, ਕਿ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਸਮਾਂ ਨਾ ਰਹੇਗਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 10:5, 6.

From the first gathering on August 11, 1840 until October 22, 1844 the history of the first and second angels is marked by Christ’s hand. On October 22, 1844 the third angel descended and the little Millerite flock was scattered by the Great Disappointment. On that date Christ lifted His hand to heaven and swore that time would be no longer.

11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਭਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੈ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਉਤਰਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਛੋਟਾ ਮਿਲਰਾਈਟ ਝੁੰਡ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਸੌਂਹ ਖਾਧੀ ਕਿ ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।

The second gathering in the history of 1844 until 1863, began with Christ lifting up His hand, while also holding a message to be eaten in His hand. Then in 1849, He stretched forth His hand a second time to gather His scattered people. Those people had been gathered at the message of the Midnight Cry, and scattered when the event predicted did not happen. At the Exeter camp meeting Christ gathered His flock and unified them upon the message, as He had done in the ten days that preceded Pentecost. The Philadelphian Millerites left the Exeter camp meeting and repeated Pentecost. In 1856, Christ was outside of the movement that had transitioned into Laodicea, for Christ stands outside of a Laodicean’s heart and knocks, seeking an entrance.

1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖਾਧੇ ਜਾਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਵੀ ਸੀ। ਫਿਰ 1849 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛਿੱਟੇ-ਬਿਖਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ। ਉਹ ਲੋਕ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਘਟਨਾ ਨਾ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਹ ਛਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਐਕਸੇਟਰ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹੇ ਉੱਤੇ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਕਸੇਟਰ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ। 1856 ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਉਸ ਚਲਵੱਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਖਟਖਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।

> Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. Revelation 3:20.

> ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਖਟਖਟਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:20।

In 1856, Christ’s hand was knocking upon the Laodicean Millerite movement, but to no avail. In 1849, seven years earlier, He had begun to gather His people a second time, but doubt and uncertainty stopped the Philadelphian movement.

1856 ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਦਾ ਹੱਥ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਕਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਵਿਅਰਥ। 1849 ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨੇ ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆਈ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “ਜੇ 1844 ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ਼ਤਾ ਨਾਲ ਫੜੇ ਰੱਖਦੇ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਦਘਾਟਿਤ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਖਦੇ; ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ; ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਆ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਆਗਮਨ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ.... ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ। ਜੇ ਸਾਰਾ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਸਮੂਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਇਤਿਹਾਸ ਕਿੰਨਾ ਵਿਅਾਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦਾ!” Evangelism, 695.

On September 11, 2001 Christ gathered His last day people, who were thereafter scattered on July 18, 2020. On September 11, 2001 those who were gathered took the hidden book out of Christ’s hand and ate it. On July 18, 2020 they rejected the command represented by His uplifted hand, which identified that “time would be no longer.”

11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਛਿੱਤਰ-ਬਿੱਖਰ ਹੋ ਗਏ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਜੋ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁਸਤਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ। 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਉੱਠਾਏ ਹੋਏ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਈ ਸੀ ਕਿ “ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਾ ਰਹੇਗਾ।”

The Philadelphian Millerites manifested no rebellion in their false prediction of 1843, for they acted upon all the light the Lord had revealed, but on July 18, 2020 the Laodiceans of the third angel’s movement rebelled against the light associated with His hand. After 1844, the Philadelphian movement of the first angel “in the period of doubt and uncertainty” “yielded their faith,” and became Laodiceans.

ਫ਼ਿਲਾਡੈਲਫ਼ੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ 1843 ਦੀ ਆਪਣੀ ਗਲਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਗਾਵਤ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਪਰ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਾਂ ਦੇ ਲਾਉਦੀਕੀਆਈਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ। 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਫ਼ਿਲਾਡੈਲਫ਼ੀਆਈ ਚਲਾਂ ਨੇ “ਸ਼ੱਕ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ” “ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ,” ਅਤੇ ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਬਣ ਗਈ।

1856 represents that point of transition, typifying a point of transition for God’s people of the last days.

1856 ਉਸ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਬਿੰਦੂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

Somewhere in the seven years between 1849 and 1856 the Philadelphian Millerite movement resisted the Lord’s hand that was stretching out to gather His people a second time, and the promise was that He would do more then, than He did in the past.

1849 ਅਤੇ 1856 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਹੱਥ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕਰੇਗਾ ਜਿੰਨਾ ਉਸ ਨੇ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ।

> “September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “23 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਸ ਇਕੱਠ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋਗੁਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਛਿੱਤਰਾਓ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਹੁਣ, ਇਕੱਠ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਾਵ ਬੰਨੇਗਾ। ਛਿੱਤਰਾਓ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ, ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਵੀ ਸਿੱਧ ਨਾ ਹੋਇਆ; ਪਰ ਇਕੱਠ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਲਾਇਆ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਯਤਨ ਆਪਣਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਿਖਾਉਣਗੇ। ਸਭ ਨੂੰ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਏਕਮਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਇਸ ਇਕੱਠ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਚਾਲ ਚਲਣ ਲਈ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਾਸਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਛਿੱਤਰਾਓ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਲੱਜਾਜਨਕ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਕਰੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਸਰਾਏਲ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਠਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਉਤਨਾ ਹੀ ਅਵਸ਼ਯਕ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।” Review and Herald, November 1, 1850.

Obviously, the Lord attempted to move His work forward in unity, but the unity had evidently broken down, and “in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith.” The Present Truth (later the Review and Herald) began to be published in 1849, and by 1851 the 1850 chart was available, but by 1856, the message of the “seven times” of Leviticus twenty-six was left unfinished. The message that was unsealed on October 22, 1844 occurred when the time prophecies of the twenty-three hundred years and the twenty-five hundred and twenty years concluded.

ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ “ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਐਡਵੈਂਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।” The Present Truth (ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ Review and Herald ਬਣਿਆ) 1849 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ 1851 ਤੱਕ 1850 ਦਾ ਚਾਰਟ ਉਪਲਬਧ ਸੀ, ਪਰ 1856 ਤੱਕ ਲੇਵੀਅਕਾਂਡ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਧੂਰਾ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਤੇਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮਾਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈਆਂ।

The Sabbath was the doctrine that shone above the other doctrines at that time, and for twelve years a testing process progressed until the last test arrived in 1856. That test was upon the Sabbath rest for the land, and it marked the end of a testing process that began with the Sabbath rest for men. The testing period bore the signature of Alpha and Omega. 1856 also represented an increase of knowledge upon the first foundational truth discovered by Miller, so it possessed the signature of Alpha and Omega at that level as well. The Sabbath truth being the sign of God’s sanctified people was represented as the sounding of the Seventh Trumpet, when the mystery of Christ in the believer, the hope of glory is fulfilled. The “seven times” was represented by the Jubilee Trumpet that was to be sounded on the Day of Atonement.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੱਬਤ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਸਿਧਾਂਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਰਹੀ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ 1856 ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਉਹ ਪਰਖ ਧਰਤੀ ਲਈ ਸੱਬਤ-ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਅੰਤ ਦਰਸਾਇਆ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸੱਬਤ-ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਪਰਖਣ ਦੇ ਅਰਸੇ ਉੱਤੇ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਸੀ। 1856 ਨੇ ਮਿੱਲਰ ਦੁਆਰਾ ਖੋਜੀ ਗਈ ਪਹਿਲੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸੱਬਤ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ ਨਰਸਿੰਗੇ ਦੀ ਧੁਨ ਵੱਜਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਭੇਤ, ਅਰਥਾਤ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ, ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਨੂੰ ਉਸ ਯੂਬਲੀ ਦੇ ਨਰਸਿੰਗੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਵਜਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।

The seven years from 1856 unto 1863 represented the ten days in Jerusalem for the disciples, and the six days of the Exeter camp meeting for the Philadelphian Millerites, but, sadly, the period became the illustration of those who refuse to follow the Lord as He leads them through the transition period. The history of the first and second angels, which is the historical period of the Seven Thunders, identifies the Lord stretching His hand to gather His people a second time from April 19, 1844, and it illustrates an obedient response as the wise followed Christ into the Most Holy Place.

1856 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਦੱਸ ਦਿਨਾਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਲਈ ਐਗਜ਼ੀਟਰ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਰਸਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਬਣ ਗਿਆ ਜੋ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜੋ ਸੱਤ ਗੱਜਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਾਲ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਗਿਆਕਾਰਿਤਾ ਭਰੇ ਜਵਾਬ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ।

The history of the first Kadesh, which is the history of the third angel from 1844 unto 1863 identifies the Lord again stretching His hand to gather His people a second time, but in that history, rebellion is manifested. Now, for the third time, ever since July 2023, the Lord is again stretching forth His hand to gather His people a second time, and they will fulfill the second Kadesh as obedient Philadelphians, for the signature of truth identifies the three times as the beginning and ending representing obedient Philadelphians, and the middle example being disobedient Laodiceans.

ਪਹਿਲੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜੋ 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬਗਾਵਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਤੀਜੀ ਵਾਰ, ਜੁਲਾਈ 2023 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਂ ਵਜੋਂ ਦੂਜੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਦਸਤਖ਼ਤ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਉਦਾਹਰਨ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਦਾ ਹੈ।

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “Will the churches heed the Laodicean message? Will they repent, or will they, notwithstanding that the most solemn message of truth—the third angel’s message—is being proclaimed to the world, go on in sin? This is the last message of mercy, the last warning to a fallen world. If the church of God becomes lukewarm, it does not stand in favor with God any more than do the churches that are represented as having fallen and become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and the cage of every unclean and hateful bird. Those who have had opportunities to hear and receive the truth and who have united with the Seventh-day Adventist church, calling themselves the commandment-keeping people of God, and yet possess no more vitality and consecration to God than do the nominal churches, will receive of the plagues of God just as verily as the churches who oppose the law of God. Only those that are sanctified through the truth will compose the royal family in the heavenly mansions Christ has gone to prepare for those that love Him and keep His commandments.

> “ਕੀ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਗੀਆਂ? ਕੀ ਉਹ ਤੌਬਾ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਜਾਂ ਫਿਰ, ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਸੱਚ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਸੰਦੇਸ਼—ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼—ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ? ਇਹ ਦਇਆ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਪਤਿਤ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਆਖਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ। ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਗੁੰਮਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਦੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ, ਹਰ ਗੰਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅੱਡਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਘਿਨਾਉਣੇ ਪੰਛੀ ਦਾ ਪਿੰਜਰਾ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਵੀ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮਮਾਤਰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਣ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਮਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹੀ ਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਸ ਰਾਜਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।

> “‘He that saith, I know him, and keepeth not His commandments, is a liar, and the truth is not in him’ [1 John 2:4]. This includes all who claim to have a knowledge of God, and to keep His commandments, but who do not manifest this by good works. They will receive according to their deeds. ‘Whosoever abideth in Him sinneth not: whosoever sinneth hath not seen Him, neither known Him’ [1 John 3:6]. This is addressed to all church members, including the members of the Seventh-day Adventist churches. ‘Little children, let no man deceive you: he that doeth righteousness is righteous, even as He is righteous. He that committeth sin is of the devil; for the devil sinneth from the beginning. For this purpose the Son of God was manifested, that He might destroy the works of the devil. Whosoever is born of God doth not commit sin; for His seed remaineth in him: and he cannot sin, because he is born of God. In this the children of God are manifest, and the children of the devil: whosoever doeth not righteousness is not of God, neither he that loveth not his brother’ [1 John 3:7–10].

> “‘ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਉਹ ਝੂਠਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ’ [1 ਯੂਹੰਨਾ 2:4]। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦਾ ਵੀ, ਪਰ ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ‘ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਜੋ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਨਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੈ’ [1 ਯੂਹੰਨਾ 3:6]। ਇਹ ਸਭ ਕਲੀਸੀਆ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ‘ਹੇ ਨਿੱਕੇ ਬੱਚਿਓ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਵੇ: ਜੋ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਧਾਰਮੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਧਾਰਮੀ ਹੈ। ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ ਉਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਜੋ ਕੋਈ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ’ [1 ਯੂਹੰਨਾ 3:7–10]।”

> “All who claim to be Sabbath-keeping Adventists, and yet continue in sin, are liars in God’s sight. Their sinful course is counterworking the work of God. They are leading others into sin. The word comes from God to every member of our churches, ‘And make straight paths for your feet, lest that which is lame be turned out of the way; but let it rather be healed. Follow peace with all men, and holiness, without which no man shall see the Lord: looking diligently lest any man fail of the grace of God; lest any root of bitterness springing up trouble you, and thereby many be defiled; Lest there be any fornicator, or profane person, as Esau, who for one morsel of meat sold his birthright. For ye know how that afterward, when he would have inherited the blessing, he was rejected; for he found no place of repentance, though he sought it carefully with tears’ [Hebrews 12:13–17].

> “ਜੋ ਸਭ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਬਤ-ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਝੂਠੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਾਪਮਈ ਚਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਲੋਂ ਸਾਡੇ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਮੈਂਬਰ ਲਈ ਇਹ ਬਚਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ‘ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਬਣਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਲੰਗੜਾ ਹੈ ਉਹ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਸਗੋਂ ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ: ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਰਹੋ, ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ; ਕਿਤੇ ਕੜਵਾਹਟ ਦੀ ਕੋਈ ਜੜ੍ਹ ਉੱਗ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ; ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਵਿਭਚਾਰੀ ਜਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ, ਏਸਾਉ ਵਾਂਗ, ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹੀ ਗੁੱਲੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਜੇਠਾਪਣ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਾ ਮਿਲੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਥਰੂਆਂ ਨਾਲ ਬੜੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਲੱਭਿਆ’ [ਇਬਰਾਨੀਆਂ 12:13–17]।

> “This is applicable to many who claim to believe the truth. Rather than give up their lustful practices, they venture on in a wrong line of education under Satan’s deceiving sophistry. Sin is not discerned as sinful. Their very consciences are defiled, their hearts are corrupted, even the thoughts are continually corrupt. Satan uses them as decoys to lure souls to unclean practices which defile the whole being. ‘He that despised Moses’ law [which was the law of God] died without mercy under two or three witnesses: Of how much sorer punishment, suppose ye, shall he be thought worthy, who hath trodden under foot the Son of God, and hath counted the blood of the covenant, wherewith he was sanctified, an unholy thing, and hath done despite unto the Spirit of grace? For we know Him that hath said, Vengeance belongeth unto Me, I will recompense, saith the Lord. And again, The Lord shall judge His people. It is a fearful thing to fall into the hands of the living God’ [Hebrews 10:28–31].” Manuscript Releases, volume 19, 176, 177.

> “ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਮੁਕ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਕੁਤਾਰਕਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਕ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪ ਨੂੰ ਪਾਪਮਈ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਅੰਤਰਾਤਮਾਵਾਂ ਮਲੀਨ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਨਿਰੰਤਰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵੱਲ ਫਸਾ ਲਏ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਪੂਰੇ ਅਸਤਿਤਵ ਨੂੰ ਮਲੀਨ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ‘ਜਿਸ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ [ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਸੀ] ਦਾ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਬਿਨਾ ਦਇਆ ਦੇ ਮਰ ਗਿਆ: ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਿੰਨੇ ਵੱਧ ਕਠੋਰ ਦੰਡ ਦੇ ਯੋਗ ਠਹਿਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਲਹੂ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ ਸਮਝਿਆ, ਅਤੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਦਿਆਂਗਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰੇਗਾ। ਜੀਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਣਾ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਹੈ’ [ਇਬਰਾਨੀਆਂ 10:28–31]।” Manuscript Releases, volume 19, 176, 177.

Back to Articles