Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Two

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇਕ ਸੌ ਦੋ

The Triple Application of the Messenger: Unveiling Prophetic Dynamics

ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ: ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਗਤਿਸ਼ੀਲਤਾਵਾਂ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The triple application of Elijah addresses the message, the messenger and the movement during the time period of God’s executive judgment, which begins at the Sunday law in the United States and continues until the close of probation. The executive judgment escalates from a period where God’s judgment is mixed with mercy unto the time when His judgments are poured out without mercy in the seven last plagues.

ਏਲੀਆਹ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸੰਦੇਸ਼, ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਅਤੇ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਮਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਅਵਸਾਨ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਉਸ ਅਵਧੀ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਦਇਆ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵੱਧਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸੱਤ ਆਖਰੀ ਬਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਦਇਆ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

The triple application of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant addresses the message, the messenger and the movement during the closing period of God’s investigative judgment, that identifies the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That period ends at the soon-coming Sunday law in the United States, which is when God’s executive judgments begin.

ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਿਗੁਣੀ ਲਾਗੂਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਸੰਦੇਸ਼, ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਅਤੇ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਅਰਸਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁੰਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਸਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

John the Baptist prepared the way for Christ, the Messenger of the Covenant to confirm the covenant in fulfillment of Daniel chapter nine, verse twenty-seven. In so doing he also prepared the way for Christ to suddenly come to His temple and purify the sons of Levi, which He did at the beginning and ending of His ministry of three and a half years. The cleansing of the literal temple was the symbol of His work of cleansing the soul temple of those represented as the sons of Levi.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮਸੀਹ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ, ਆਯਤ ਸਤਾਈਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰੇ। ਇਸੇ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਲਈ ਇਹ ਰਾਹ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ ਅਤੇ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ; ਇਹ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਭੌਤਿਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਉਸ ਦੇ ਉਸ ਕਾਰਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ-ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ।

His literal work of cleansing the temple was a fulfillment of prophecy, and when He accomplished the work in John chapter two, verses thirteen through twenty-two, the Holy Spirit led the disciples to remember a passage from the Old Testament that was part of His work of purifying and purging the disciples in fulfillment of Malachi three.

ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਕੰਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਅਧਿਆਇ 2, ਆਯਤਾਂ 13 ਤੋਂ 22 ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਈ, ਜੋ ਮਲਾਕੀ 3 ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਲਿਨਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।

In the passage in John, Christ identified that when His body temple was destroyed, He would raise it up in three days. The interaction with the quibbling Jews added that the remodeling of the literal temple that had been carried out by Herod, and which had finished that very year, had taken forty-six years. Jesus was purifying His disciples through an example of one of the rules associated with the prophetic word that Jesus had enshrined within His Word, through the work of angels, the Holy Spirit and the prophets.

ਯੂਹੰਨਾ ਵਾਲੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਦੇਹ-ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਕਰੇਗਾ। ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਅਸਲੀ ਮੰਦਰ ਦੀ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ, ਜੋ ਉਸੇ ਸਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਲੱਗੇ ਸਨ। ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੂਤਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਕਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

He provided the prophetic example that the literal represents the spiritual. He put in place the prophetic key of the number “forty-six,” as a symbol of the temple. “Forty-six” had been the amount of days Moses was on the mount receiving the instructions for the temple. “Forty-six,” is the number of chromosomes that make up the human temple. “Forty-six” is the number of years (1798 to 1844) that were accomplished in restoring the spiritual temple which had been trampled down by paganism and then papalism.

ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਉਦਾਹਰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਆਤਮਿਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ “ਛਿਆਲੀ” ਅੰਕ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕੁੰਜੀ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। “ਛਿਆਲੀ” ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੀ ਜਿੰਨੇ ਦਿਨ ਮੂਸਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਮੰਦਰ ਲਈ ਹੁਕਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। “ਛਿਆਲੀ” ਉਹ ਗੁਣਸੂਤਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। “ਛਿਆਲੀ” ਉਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ (1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ) ਜੋ ਉਸ ਆਤਮਿਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਦੁਆਰਾ ਰੌਂਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

The two temple cleansings include the symbolism that three days equals forty-six years. It includes the principle that the literal represents the spiritual. It represented both a fulfillment and a prediction of prophecy. The two cleansings represent a truth that is misunderstood by one class, and revealed unto another class.

ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰਵ-ਸੂਚਨਾ ਵੀ। ਇਹ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਵਰਗ ਵੱਲੋਂ ਗਲਤ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

The two cleansings identify a period of time when God’s church has been corrupted to the point where it is “an adulterous generation of vipers,” who are seeking for a sign, when the sign is being directly explained to them, for the only sign to be given is the sign of the destruction of the temple that is raised up in three days.

ਇਹ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਭਚਾਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ” ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇਕੱਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਸ ਮੰਦਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. . . . Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. Matthew 12:34, 38–40.

> ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਬੁਰੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਕਿਉਂਕਿ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਮੂੰਹ ਬੋਲਦਾ ਹੈ.... ਤਦ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਗੁਰੂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਇੱਕ ਬੁਰੀ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮੰਗਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਯੂਨਾਹ ਨਬੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯੂਨਾਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ। ਮੱਤੀ 12:34, 38–40.

All these prophetic dynamics are represented in all three fulfillments of the Messenger of the Covenant suddenly coming to His temple, as He did in John chapter two.

ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਤਿਵਿਧੀਆਂ “ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ” ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਪੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ।

> And the Jews’ passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. Then answered the Jews and said unto him, What sign shewest thou unto us, seeing that thou doest these things? Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. When therefore he was risen from the dead, his disciples remembered that he had said this unto them; and they believed the scripture, and the word which Jesus had said. John 2:13–22.

> ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਪਸਾਹ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਬਲਦ, ਭੇੜਾਂ ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ ਵੇਚਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੁਦਰਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਬੈਠੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਦਾ ਕੋੜਾ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਭੇੜਾਂ ਅਤੇ ਬਲਦਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਮੁਦਰਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਨ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੇਜ਼ਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇੱਥੋਂ ਲੈ ਜਾਓ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਵਪਾਰ ਦਾ ਘਰ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਲਈ ਜੋਸ਼ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤਦ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਤਦ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇਂਗਾ? ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਅਤੇ ਉਸ ਬਚਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ 2:13–22.

The Messenger of the Covenant was to purify and also purge the sons of Levi as “silver” which represents God’s Word, and “gold,” which represents faith. The Messenger of the Covenant would purify His disciples by increasing their “faith” in His prophetic “word”. That prophetic word was designed to purify, but also to purge. His prophetic Word always represents a test, and it is through His prophetic Word that the sons of Levi’s are purged in the period when He suddenly comes to His temple.

ਅਹਿਦ ਦਾ ਦੂਤ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ “ਚਾਂਦੀ” ਵਾਂਗ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ “ਸੋਨੇ” ਵਾਂਗ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧ ਵੀ ਕਰਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ੋਧ ਵੀ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਅਹਿਦ ਦਾ ਦੂਤ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ “ਬਚਨ” ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ “ਵਿਸ਼ਵਾਸ” ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸ਼ੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਸਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੋਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੰਦਮ ਨੂੰ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ।’ ਮੱਤੀ 3:12। ਇਹ ਛਾਂਟਣ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਸੱਚ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਭੂਸੀ ਨੂੰ ਗੰਦਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਾੜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਅਤਿ-ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਸਾਰ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਫਰਨਹੂਮ ਦੀ ਸਭਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰਨ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਹ ਆਤਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਠੋਕਰ ਖਾ ਕੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚੇਲੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਬੜਬੜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ‘ਇਹ ਗੱਲ ਕਠਿਨ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ?’” ਦ ਡਿਜ਼ਾਇਰ ਆਫ ਏਜਜ਼, 392.

Those “souls that were tested” in “the synagogue at Capernaum,” refused to understand that when Christ told them they must eat His flesh and drink His blood, that He was employing His literal body to convey a spiritual truth. It was the identical prophetic representation He made of the temple in John chapter two. When the principle that the literal precedes and represents the spiritual was recognized as “an hard saying” which they were unwilling to “hear,” they turned and walked with Him never again. That took place in John chapter six, verse sixty-six (666), which represents the soon-coming Sunday law, which was typified by October 22, 1844, which in turn was typified by the cross of Calvary.

ਉਹ “ਆਤਮਾਂ ਜੋ ਪਰਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ” “ਕਫਰਨਾਹੂਮ ਦੀ ਸਭਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ,” ਇਹ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਗਈਆਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵਰਤ ਕੇ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਉਹੀ ਇਕਸਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਕਿ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਇੱਕ ਕਠਿਨ ਬਚਨ” ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ “ਸੁਣਨ” ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਗਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇ। ਇਹ ਯੂਹੰਨਾ ਅਧਿਆਇ ਛੇ, ਆਇਤ ਛਿਆਸਠ (666) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਆਪਣੇ ਵਾਰ ਕਲਵਰੀ ਦੀ ਸਲੀਬ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

> From that time many of his disciples went back, and walked no more with him. John 6:66.

> ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਮੁੜ ਗਏ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਤੁਰੇ। ਯੂਹੰਨਾ 6:66।

In John chapter two, the Holy Spirit had led the minds of the disciples to “remember” the prophecy describing God’s zeal, and the word “zealous” is the same word as “jealous” in both the Hebrew and Greek.

ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ “ਯਾਦ ਕਰਨ” ਵੱਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਉਤਸਾਹ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ “ਜੋਸ਼ੀਲਾ” ਸ਼ਬਦ ਇਬਰਾਨੀ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ “ਈਰਖਾਲੂ” ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਉਸੇ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।

> For the zeal of thine house hath eaten me up; and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me. Psalms 69:9.

> ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਜੋਸ਼ੀਲੀ ਲਗਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿੰਦਿਆਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈਆਂ ਹਨ। ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 69:9.

God’s zeal, which is His jealousy, represents the element of God’s character as a jealous God, whose jealousy is manifested in the third and fourth generation upon those that hate Him. In John chapter two, the Holy Spirit was putting in place that the purification accomplished by the Messenger of the Covenant occurs in the fourth and final generation, though there are always some of the third generation still standing when the cup of the final generation is filled. That generation is an adulterous generation of vipers.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਜੋਸ਼, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਈਰਖਾ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਉਸ ਪੱਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਇੱਕ ਈਰਖਾਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਈਰਖਾ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਨੇਮ ਦੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਚੌਥੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰਿਆ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਤੀਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੀੜ੍ਹੀ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਭਚਾਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ।

Moses represented the fourth generation, and it was then that Moses, during forty-six days, received instruction on erecting the temple. In those days He received the law, which in the second commandment identifies that God’s jealousy is manifested in the third and fourth generations.

ਮੂਸਾ ਨੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਛਿਆਲੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਹੁਕਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਬਿਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਈਰਖਾ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਬਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਜਾਣ ਕਿ ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਕੌਮ ਦੀ ਉਹ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ, ਉਸ ਦਾ ਮੈਂ ਨਿਆਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਗੇ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਬੁੱਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਦਫਨਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆਉਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਅਮੋਰੀਆਂ ਦਾ ਅਧਰਮ ਅਜੇ ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਉਤਪੱਤੀ 15:13–16.

In the final generation of ancient Israel, the temple of the Christian church, which Peter called a “spiritual house,” was erected. During that history God manifested His jealousy twice when in His zeal He cleansed the temple. In 1844 God had raised up the spiritual temple of the Millerites, and once again He had passed by the former chosen people. In that history the Messenger of the Covenant came suddenly on October 22, 1844.

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ, ਇਸਾਈ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤਰਸ ਨੇ “ਆਤਮਿਕ ਘਰ” ਕਿਹਾ ਸੀ, ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਈਰਖਾ ਦੋ ਵਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਜੋਸ਼ੀਲੀ ਲਗਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। 1844 ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਲੰਘ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।

His appearance had been prepared for through the ministry of William Miller. As the Protestants and Millerites approached October 22, 1844, two classes were tested. The Protestant’s test arrived at the time of the end at the arrival of the first angel in 1798. After the message that was to both “purify and purge” the sons of Levi was formalized in 1831, the testing of the Protestants began when the message of the first angel was empowered on August 11, 1840. On April 19, 1844, the Protestants failed the test, and became the daughters of Babylon.

ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1798 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਆਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ “ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ” ਕਰਨਾ ਸੀ, 1831 ਵਿੱਚ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਇਸ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਬਣ ਗਏ।

The second angel then arrived and the Millerites faith was then tested, and a purification and purging was accomplished. When the message of the second angel was empowered at the Exeter camp meeting on August twelfth through the seventeenth, the testing of the Millerites’ separation of the wise and foolish Millerites was accomplished.

ਤਦ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਅਤੇ ਛਾਂਟਣੀ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਅਗਸਤ ਬਾਰਹੀਂ ਤੋਂ ਸਤਾਰਹੀਂ ਤੱਕ ਐਕਸੀਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਰਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ, ਤਦ ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀਕਰਨ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ।

The distinction between the wise and foolish was the oil, which was the prophetic message of the Midnight Cry. When the third angel arrived on October 22, 1844, the temple had been erected (in forty-six years). At that point the Messenger of the Covenant came suddenly to His temple.

ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਤੇਲ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਤੀਜਾ ਦੂਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਆਇਆ, ਤਦ ਮੰਦਰ (ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ) ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 7:13 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੀਆਂ ਵਰਣਨਾਵਾਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹੋ ਘਟਨਾ ਉਸ ਦੂਲੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੱਤੀ 25 ਦੀ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 426.

It was then that the Messenger of the Covenant began His work of purifying and purging the Millerite disciples, identified in Malachi chapter three, as the sons of Levi.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਆਪਣਾ ਉਹ ਕਾਰਜ ਆਰੰਭਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਮਲਿਨਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

> “Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third, the last testing message to be given to the world, and a similar position will be taken when the last call is made.

> “ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਦੂਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਤੀਜੇ, ਅਰਥਾਤ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਖਰੀ ਪਰਖਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਖਰੀ ਬੁਲਾਹਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਦੋਂ ਵੀ ਇਸੇ ਵਰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਅਪਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ”

> “Every specification of this parable should be carefully studied. We are represented either by the wise or by the foolish virgins.” Review and Herald, October 31, 1899.

> “ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਹਰ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਾਂ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ।” Review and Herald, October 31, 1899.

When the first angels’ message was empowered on August 11, 1840, multitudes joined the Millerite movement. Then on April 19, 1844, a large class left the movement. On October 22, 1844, the traditional view is that there were about fifty souls that entered by faith into the Most Holy Place. Assuming the number is roughly fifty souls that initially followed the light of the third angel, what does it mean when we are informed “many” who had accepted the first and second angel’s messages, “refused the third, the last testing message”?

ਜਦੋਂ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਬਹੁਤੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਨੂੰ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਰਗ ਉਸ ਅੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ, ਰਵਾਇਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲਗਭਗ ਪੰਜਾਹ ਪ੍ਰਾਣ ਅਜਿਹੇ ਸਨ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਜੋਤ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਭਗ ਪੰਜਾਹ ਪ੍ਰਾਣ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਬਹੁਤਿਆਂ” ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, “ਤੀਜੇ, ਆਖਰੀ ਪਰਖਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ”?

The Messenger of the Covenant suddenly came to His temple and opened the light of the sanctuary in heaven and the third angel’s message to the fifty that followed on into the experience of the third angel, but they were initially scattered. Their disappointment then was greater than the first disappointment, though we are informed by Sister White their disappointment was not as great as the disciples after the cross.

ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਪੰਜਾਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਪਰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਰਚਰਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੁਆਰਾ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।

In both parallel histories, Christ opened His prophetic Word to the disappointed ones, and by 1850, Sister White states that she was shown that the Lord was then stretching forth His hand again to gather His people.

ਦੋਹਾਂ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਨਿਰਾਸ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਬਚਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ 1850 ਤੱਕ, ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

> “September 23d, [1850] the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “23 ਸਤੰਬਰ, [1850] ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ-ਖੁਚੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋਗੁਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਹੁਣ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਾਅ ਬੰਨ੍ਹੇਗਾ। ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਨ; ਪਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਦ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਉਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕਜੁੱਟ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਇਸ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਾਸਤੇ ਸੰਕੇਤ ਕਰਨਾ ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਲਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਸਰਾਏਲ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਠਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਉਨਾ ਹੀ ਅਵਸ਼ਕ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕਾਗਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।” Review and Herald, November 1, 1850.

At the cross the disciples had been scattered, and in that history, three days later He began to gather His scattered disciples. It was roughly three years after the end of 1844, that Christ began to gather His scattered flock. In that history He led His people to begin the publishing work and to publish the second of Habakkuk’s two tables, which was manufactured at the end of 1850, and then began to be offered for sale in the Review and Herald, in January of 1851.

ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੇਲੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 1844 ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ-ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੈ ਚੱਲਿਆ, ਜੋ 1850 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਨਵਰੀ 1851 ਵਿੱਚ Review and Herald ਵਿੱਚ ਵਿਕਰੀ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ।

The 1843 chart had been the physical representation of the message that cleansed the temple that was erected in the history of the first and second angels’ messages. With the arrival of the third angel, God designed to finish His work and take His people home, but they rebelled as did ancient Israel, and both ancient and modern Israel were then assigned to wander in the wilderness. Had those Adventists who had initially accepted the light of the third angel followed on by faith, bearing the physical representation of their message which was the 1850 chart they could have ushered in the second coming of Jesus and gone home. But they were destined to repeat the history of Joshua and Caleb, and the ten unfaithful spies.

1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਭੌਤਿਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵਾਂਗ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਤਦ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਦੋਵੇਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੇ ਉਹ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਭੌਤਿਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ, ਅਰਥਾਤ 1850 ਦਾ ਚਾਰਟ, ਉਠਾਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ। ਪਰ ਉਹ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਅਤੇ ਦਸ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਜਾਸੂਸਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲਈ ਨਿਯਤ ਸਨ।

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “ਜੇ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਰਹਿੰਦੇ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਖੁਲ੍ਹਦੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਵਿੱਚ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ; ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ; ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ; ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਆ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਏ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਐਡਵੈਂਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ.... ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ। ਜੇ ਸਾਰਾ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਸਮੂਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉੱਤੇ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਇਤਿਹਾਸ ਕਿੰਨਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦਾ!” Evangelism, 695.

John the Baptist and William Miller prepared the way for Christ to suddenly come and purify a people who would take the message of salvation under the power of the Holy Spirit to the entire world. The disciples of Christ accomplished their assignment, but the beginning of Adventism did not. By 1856 they had fallen into the condition of Laodicea, refused the advanced light of the “seven times,” and in 1863 began the process of escalating rebellion all the way through to the soon-coming Sunday law. The rebellion of 1863 was typified by the rebellion of the ten spies. At the end of the forty years of wilderness wandering ancient Israel was brought back to the same test, thus providing example of modern Israel being brought back to the beginning test.

ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਮਸੀਹ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆ ਕੇ ਇੱਕ ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੇਠ ਉੱਧਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਗੇ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੇ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। 1856 ਤੱਕ ਉਹ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਉੱਨਤ ਜੋਤ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ 1863 ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਸ ਜਾਸੂਸਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਟਕਣਾ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਸੇ ਹੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਰਖ ਵੱਲ ਮੁੜ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

The rebellion of the ten spies at Kadesh, was repeated at Kadesh forty years later. The rebellion of the ten spies that brought about the forty years of wilderness wandering, that represents the rebellion of 1863, when modern Israel brought about their own wandering in the wilderness of Laodicea. At the end of the forty years ancient Israel was brought again to Kadesh, thus identifying that the test which purged Millerite Adventism at the rebellion of 1863, is to be repeated when the Messenger of the Covenant again suddenly comes to His temple again.

ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿਖੇ ਦਸ ਜਾਸੂਸਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿਖੇ ਹੀ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਈ ਗਈ। ਦਸ ਜਾਸੂਸਾਂ ਦੀ ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਜਿਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਦੀ ਭਟਕਣ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, 1863 ਦੀ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹੀ ਭਟਕਣ ਲਿਆਈ। ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿਖੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਰਖ ਜਿਸ ਨੇ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵੇਲੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਣੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> “In the conquest of Gilead and Bashan there were many who recalled the events which nearly forty years before had, in Kadesh, doomed Israel to the long desert wandering. They saw that the report of the spies concerning the Promised Land was in many respects correct. The cities were walled and very great, and were inhabited by giants, in comparison with whom the Hebrews were mere pygmies. But they could now see that the fatal mistake of their fathers had been in distrusting the power of God. This alone had prevented them from at once entering the goodly land.

> “ਗਿਲਆਦ ਅਤੇ ਬਾਸ਼ਾਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਯਾਦ ਆਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਗਭਗ ਚਾਲੀ ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਰੇਗਿਸਤਾਨੀ ਭਟਕਣਾ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਜਾਸੂਸਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਈ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਉਤ-ਕਾਇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਇਬਰਾਨੀ ਕੇਵਲ ਬੌਣਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਇਹ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਘਾਤਕ ਭੁੱਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਕੇਵਲ ਇਹੀ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀ ਰਹੀ ਸੀ।”

> “When they were at the first preparing to enter Canaan, the undertaking was attended with far less difficulty than now. God had promised His people that if they would obey His voice He would go before them and fight for them; and He would also send hornets to drive out the inhabitants of the land. The fears of the nations had not been generally aroused, and little preparation had been made to oppose their progress. But when the Lord now bade Israel go forward, they must advance against alert and powerful foes, and must contend with large and well-trained armies that had been preparing to resist their approach.

> “ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਨਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਉਪਰਾਲਾ ਹੁਣ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਕਠਿਨਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਗੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਭੌਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਜੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇਣ। ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਭੜਕਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੌਕਸ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਿਖਤ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।”

> “In their contest with Og and Sihon the people were brought to the same test beneath which their fathers had so signally failed. But the trial was now far more severe than when God had commanded Israel to go forward. The difficulties in their way had greatly increased since they refused to advance when bidden to do so in the name of the Lord. It is thus that God still tests His people. And if they fail to endure the trial, He brings them again to the same point, and the second time the trial will come closer, and be more severe than the preceding. This is continued until they bear the test, or, if they are still rebellious, God withdraws His light from them and leaves them in darkness.” Patriarchs and Prophets, 436, 437.

> “ਓਗ ਅਤੇ ਸੀਹੋਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਹੀ ਪਰਖ ਦੇ ਹੇਠ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਇੰਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋਏ ਸਨ। ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਪਰਖ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਕਠਿਨ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀਆਂ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਜ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਪਰਖ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਸੇ ਹੀ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਪਰਖ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆਵੇਗੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕਠਿਨ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਪਰਖ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਲੈਣ; ਜਾਂ, ਜੇ ਉਹ ਹਾਲੇ ਵੀ ਬਾਗ਼ੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” Patriarchs and Prophets, 436, 437.

Back to Articles