Article

# ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - ਨੰਬਰ ਛੇ

ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 27, 2023

Formats

PDF
Word

ਅਸੀਂ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਉਸ ਆਖਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਚਾਲੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਠਹਿਰਾਉ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਸੈਂਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਦੁਹਰਾਵੇ ਰਾਹੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਨੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜੋ ਅਥਾਹ ਖਾਹ ਵਿੱਚੋਂ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਖੋਲ੍ਹ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਦੇ ਪਛਾਣੇ ਨਹੀਂ ਗਏ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਉਸ ਖੋਲ੍ਹਾਈ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ “ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ।” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਿਆਂ ਜੋ ਹੁਣ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਠੀਕ ਉਹੀ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਲਿਖੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖਦਿਆਂ ਯੂਹੰਨਾ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।

> ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਿਖ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 1:19.

ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰਕਸੰਗਤ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ, ਬਹੁਤ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਮਝ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਸਥਾਪਿਤ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਥਾਪਿਤ ਸੱਚਾਈ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਇੱਕ ਪਰੰਪਰਾ ਜਾਂ ਰਿਵਾਜ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਜੋ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੰਧਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰੇ ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਮੂਲ ਸੱਚਾਈ ਅਜੇ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਦੇਖਣ ਦੀ ਅਸਮਰਥਤਾ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅੰਧਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਧਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਅੰਧਤਾ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਕਾਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਲੱਛਣ ਹੈ। ਕਾਰਨ ਉਹ ਕੰਨ ਹਨ ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਹਨ ਜੋ ਵੇਖਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਿਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਨਾਲ ਆਪ-ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ।

> “ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਮੂਲ ਰਚਨਹਾਰ ਸੀ, ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾਮਹਾਂ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਬੋਲੀਆਂ ਸਨ; ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜੋਤਿ ਪਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਕਿੰਨਾ ਵੱਖਰਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਇਆ! ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੁਆਰਾ ਜੋਤਿ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਬਾਢ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਰੰਤਰ ਖੁਲ੍ਹਦਾ ਰਹੇ। ਉਹ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਸੋਭਾ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਗੇ।”

> “ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਏਦਨ ਵਿੱਚ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਉਚਾਰੀ ਗਈ, ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮਸੀਹ ਦਾ ਜੀਵਨ, ਉਸ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੱਧਸਥੀਕਾਰੀ ਕੰਮ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਤਥਾਪਿ ਹਰ ਉਹ ਮਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ ਜੋ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਹੈ। ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਸੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹਨ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਖੋਜੀ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਮਰੱਥਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।”

> “ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਸਭ ਅਤਿਆਵਸ਼ਕ ਹਨ; ਨਵੀਂ ਸੱਚਾਈ ਪੁਰਾਣੀ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਸਮਝੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਹੀ ਅਸੀਂ ਨਵੀਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਖੋਲ੍ਹਣੀ ਚਾਹੀ, ਤਾਂ ਉਹ ‘ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਸਭ ਨਬੀਆਂ ਤੋਂ’ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ‘ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਈਆਂ।’ ਲੂਕਾ 24:27. ਪਰ ਇਹ ਉਹੀ ਜੋਤ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਵੀਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਅਣਗੌਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀ ਦਾ ਧਾਰਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਸ਼ਕਤੀ ਗੁਆ ਬੈਠਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਨਿਰਜੀਵ ਰੂਪ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।”

> “ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਸੀਹ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਕਹੀ ਹੈ। ‘ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੂਸਾ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ,’ ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।’ ਯੂਹੰਨਾ 5:46. ਇਸ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੋਈ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।”

> “ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੁੱਲ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ‘ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।’ ਯੂਹੰਨਾ 5:39. ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਨੂੰ ਵੀ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਅਟੁੱਟ ਸਮੂਹ ਦੇ ਭਾਗ ਹਨ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਜਾਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਕਾਰ ਹੋਇਆ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਵਿਵਸਥਾ ਹੈ। ਵਿਵਸਥਾ ਜੜ੍ਹ ਹੈ; ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕਲੀ ਅਤੇ ਫਲ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਧਾਰਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।” Christ’s Object Lessons, 127.

ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨਵੇਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਤਵੀਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਬਲ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਤੜਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

> ਮੈਂ ਯੂਹੰਨਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਵੀ ਹਾਂ, ਉਸ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤਮੁਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਲਈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 1:9।

ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਿਛਲਾ ਅੰਸ਼ ਉਸ ਮਸਲੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ “ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ, ਤਥਾਪਿ ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਰੰਤਰ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ,” ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ “ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼।”

ਹਾਲਾਂਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਉਹ ਰਵਾਇਤੀ ਸਮਝ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ, ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੁਸਤਕ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਗਵਾਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਹੁਣ ਖੋਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਣਗੇ ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਸ਼ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸਮਝ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਜੋ ਧਾਰਣਾ ਰੱਖੀ ਹੈ—ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ—ਸਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਉਸ ਸਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਸੀ, ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਲਿਖਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਪੁਸਤਕ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾ-ਵਿਧਾਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਆਧਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸੈਂਤੀ, ਯਸਾਇਆ ਚਾਲੀ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਗਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਮੱਤੀ ਪੱਚੀ ਦੀਆਂ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਬਣਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਵੇਂ ਨਿਯਮ ਦੀ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ “ਮਸੀਹ,” ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ “ਮਸੀਹਾ,” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ।

> ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਬਚਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦਿਯਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਲੀਲ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ; ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਨਾਸਰਤ ਦੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ; ਜੋ ਭਲਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਫਿਰਿਆ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਿਤ ਸਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਕਰਤੱਬ 10:37, 38.

ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਯਿਸੂ ਨੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵੇਲੇ ਉਹ ਅਭਿਸ਼ੇਕਿਤ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਉਹ ਮਸੀਹ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੁਰਗ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਹੋਇਆ—ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ।

ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੀਹ ਸਾਲ ਤੱਕ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹੀ ਸੀ। 508 ਵਿੱਚ, “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਡੈਨੀਅਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਸਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬਾਰੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਵਿਚਾਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਈ ਸੀ।

> “ਤਦ ਮੈਂ ‘ਨਿੱਤ’ (ਦਾਨੀਏਲ 8:12) ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ‘ਬਲੀਦਾਨ’ ਸ਼ਬਦ ਮਨੁੱਖੀ ਬੁੱਧੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੂਲ ਪਾਠ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਸਮਝ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਘੰਟੇ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਿੱਤੀ।” Early Writings, 74.

“ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਪਤੰਤਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਅਟਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੁਆਰਾ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ; 508 ਵਿੱਚ, ਪਾਪਤੰਤਰ ਦੇ ਉੱਥਾਨ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਕ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਰੋਧੀ-ਮਸੀਹ ਨੇ ਵੀ 538 ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੀਹ ਸਾਲ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ-ਮਸੀਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੀਹ ਸਾਲ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਤੰਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਠੀਕ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਟਾਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨਗੇ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:3।

1798 ਵਿੱਚ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਮਰਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦੋ ਗਵਾਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।

ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਮਸੀਹ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉਸ ਦੇ ਮਾਰੂ ਘਾਉ ਦੇ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ, ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਦਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਕੀਆਂ ਦਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਹੋਇਆ। ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਦਿਨ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਤੇਰਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਾਨਵਰ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਇੱਕ ਪਰਖ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਅਰਥਾਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਸਤਰਾਂ ਦੇ ਦਸ ਰਾਜੇ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਸੰਘ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਉਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਆਰੂੜ੍ਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

> “ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਕਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਰਿਲਾਪਣ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਹੋਵੇ। ਸੰਸਾਰ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਾਂ ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਸਿਰ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਅਰਥਾਤ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਏਕਤਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਦੁਆਰਾ ਪੱਕੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਈਰਖਾ, ਬੁਰਾ ਸੰਦੇਹ, ਬੁਰੀ ਚੁਗਲੀ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਫੁਟ ਅਤੇ ਫ਼ਿਰਕਾਬੰਦੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” Testimonies, volume 7, 182.

ਜਦੋਂ ਵਿਰੋਧੀ-ਮਸੀਹ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਸੰਘ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਰਮਾਗੇਦੋਂ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਈਜ਼ਬੇਲ ਨੇ ਆਹਾਬ ਨੂੰ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲੀ ਸੀ। ਭਜਨਕਾਰ ਆਸਾਫ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਸ ਕੌਮਾਂ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਇਕ ਦੁਸ਼ਟ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ੀ ਸੰਘ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ “ਸਿਰ” ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ “ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ” ਹੈ।

> ਆਸਾਫ ਦਾ ਇੱਕ ਗੀਤ ਜਾਂ ਭਜਨ। ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਤੂੰ ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹਿ; ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਨਾ ਬੈਠ, ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਨਾ ਰਹਿ। ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖ, ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਹੱਲਾ ਮਚਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਤੈਥੋਂ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਾਲਾਕੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲੁਕਾਏ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੌਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਹੀ ਕੱਟ ਮੁਕਾਈਏ; ਤਾਂ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਨਾਮ ਫਿਰ ਯਾਦ ਨਾ ਰਹੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਧੀਬੱਧ ਹੋਏ ਹਨ: ਏਦੋਮ ਦੇ ਡੇਰੇ, ਅਤੇ ਇਸ਼ਮਾਏਲੀ; ਮੋਆਬ, ਅਤੇ ਹਗਾਰੀ; ਗੇਬਾਲ, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨ, ਅਤੇ ਅਮਾਲੇਕ; ਫ਼ਿਲਿਸਤੀ, ਸੂਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਸਮੇਤ; ਅਸ਼ਸ਼ੂਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੂਤ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸੇਲਾਹ। ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 83:1–8.

ਤਦੋਂ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਝੰਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ।

> ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੌਮ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੁਲ, ਅਤੇ ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਲੋਕ ਲਈ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਬਣਾਏ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ ਭਰੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ। ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਣੀ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਉਸ ਮਦਿਰਾ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀਏਗਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਰੋਸ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਮਿਲਾਵਟ ਦੇ ਉਡੇਲੀ ਗਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਧੂੰਆ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਹੈ ਨਾ ਰਾਤ। ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧੀਰਜ ਹੈ: ਇੱਥੇ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:6–12.

ਤਦ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਝੰਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਹਿਰਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਝੰਡਾ “ਸੱਚਾਈ” ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਤਦ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਤਿੰਨ ਦੂਤ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨ, ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਵਜੋਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਓਹੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰੇਗਾ।

ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਲਵਾਂਗੇ।

Back to Articles