Article

# Rome Establishes the Vision - Number Ten

ਰੋਮ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਨੰਬਰ ਦਸ

The Last Controversy: The Book of Joel, the Fall of New York, and the Symbol of Rome in Advent History

ਆਖਰੀ ਵਿਵਾਦ: ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਦਾ ਪਤਨ, ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 26, 2024

Formats

PDF
Word

The final controversy I wish to bring together with the other historical arguments over the symbol of Rome within Advent history is the book of Joel. That controversy took place after September 11, 2001, and without considering the circumstances of that period a few subtle points might very well be missed. To place those circumstances into context requires a consideration of the Millerite history. On August 11, 1840 the time prophecy of Revelation chapter nine, verse fifteen was fulfilled.

ਅੰਤਿਮ ਵਿਵਾਦ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਐਡਵੈਂਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੰਬੰਧੀ ਹੋਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦਲੀਲਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਵਾਦ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਠਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਸੁਖਮ ਬਿੰਦੂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਲਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ, ਆਇਤ ਪੰਦਰਾਂ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।

> And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:15.

> ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਰ ਦੂਤ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ, ਜੋ ਇੱਕ ਘੜੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 9:15.

The verse identifies the “hour, and a day, and a month, and a year,” as equating to three hundred ninety-one years and fifteen days. The four angels represented when Islam rose to power and brought warfare against Rome, beginning on July 27, 1449. The starting point was determined by employing the ending point of another time prophecy of one hundred and fifty years. The first time prophecy of one hundred and fifty years was set forth in the history of the first woe, which is also the fifth trumpet of Revelation chapter nine. When the one-hundred-and-fifty-year prophecy concluded on July 27, 1449, the time prophecy we are now considering began, and three hundred and ninety-one years and fifteen days later the prophecy ended on August 11, 1840.

ਇਹ ਆਯਤ “ਇੱਕ ਘੜੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰ ਦੂਤ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਇਸਲਾਮ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਲੈ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 27 ਜੁਲਾਈ, 1449 ਨੂੰ ਹੋਈ। ਇਸ ਦਾ ਆਰੰਭ-ਬਿੰਦੂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਮਾਂ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਵਰਤ ਕੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਮਾਂ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਵੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ 27 ਜੁਲਾਈ, 1449 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਸਮਾਂ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਵਿਚਾਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਈ।

William Miller had understood the powers of Revelation nine to represent Islam, and prior to the date of August 11, 1840, a Millerite named Josiah Litch set forth a prediction based upon the prophecy identifying that in 1840, the Ottoman Supremacy would cease. Ten days before August 11, 1840, Litch fine-tuned and updated his prediction to identify not simply the year the prophecy would be fulfilled, but the very year, day and month. Sister White comments on the effect of Litch’s prediction upon the religious world of the Millerites when the event was fulfilled.

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋਸਾਇਆ ਲਿਚ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਇਹ ਅਗਾਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਕਿ 1840 ਵਿੱਚ ਓਟੋਮਨ ਸਰਵੋਚਤਾ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਤੋਂ ਦਸ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਲਿਚ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਗਾਹੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸੁਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਨਵੀਂਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੇਵਲ ਉਹ ਸਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਸਗੋਂ ਉਹੀ ਸਾਲ, ਦਿਨ ਅਤੇ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਟਨਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਲਿਚ ਦੀ ਇਸ ਅਗਾਹੀ ਦਾ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਜਗਤ ਉੱਤੇ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “1840 ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਦਭੁੱਤ ਪੂਰਤੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੁਚੀ ਜਗਾਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਗੂਈ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋਸਿਆ ਲਿਚ ਨੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 9 ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਔਟੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪੂਰਵਕਥਨ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ... 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਵਿੱਚ ਔਟੋਮਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗੀ।”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਰਧਾਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਰਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਠੀਕ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਅਨੇਕ ਲੋਕ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਗਮਨ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮਿਲੀ। ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਮਿਲਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲਦਾ ਗਿਆ।” The Great Controversy, 334, 335.

Her endorsement of this event has through the years been attacked repeatedly through a variety of ways by Laodicean Seventh-day Adventists. As with the seven times and “the daily”, to attack this truth is to rejected the foundations as represented upon the two sacred tables, and also the authority of the Spirit of Prophecy. The reason Satan has worked to destroy confidence in this history is multifaceted.

ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਉਸਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਉੱਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਕਰਮਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਅਤੇ “the daily” ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਆਕਰਮਣ ਕਰਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਵੀ। ਉਹ ਕਾਰਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਨੇਕ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।

Litch’s prediction employed “the principles of prophetic interpretation adopted by Miller.” Miller was given insight to the element of prophetic time, and any who doubt that Miller’s message was based upon prophetic time, only needs to review the 1843 and 1850 pioneer charts to confirm that this was true. Before August 11, 1840, those opposing Miller’s prediction of the return of Christ would argue that prophetic time could not be employed to understand when Christ would return. They often used the Bible’s statement about not knowing the day nor hour, to resist his message and work.

ਲਿਚ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਵਰਤੇ ਜੋ ਮਿਲਰ ਨੇ ਅਪਣਾਏ ਸਨ।” ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਦੇ ਤੱਤ ਬਾਰੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ 1843 ਅਤੇ 1850 ਦੇ ਅਗੂਆ ਚਾਰਟਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸਾਬਤ ਹੋ ਸਕੇ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਸੀ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਲੋਕ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਮਸੀਹ ਕਦੋਂ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਉਸ ਕਥਨ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਦਿਨ ਅਤੇ ਘੜੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕਣ।

> But of that day and hour knoweth no man, no, not the angels of heaven, but my Father only. But as the days of Noe were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noe entered into the ark, And knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be. Then shall two be in the field; the one shall be taken, and the other left. Matthew 24:36–40.

> ਪਰ ਉਸ ਦਿਨ ਅਤੇ ਘੜੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਹੀਂ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੂਤ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਨੋਏ ਦੇ ਦਿਨ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਆਉਣਾ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਜਲ-ਪਰਲੈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਪੀਂਦੇ, ਵਿਆਹ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਨੋਏ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਿਆ ਜਦ ਤੱਕ ਜਲ-ਪਰਲੈ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵਹਾ ਨਾ ਲੈ ਗਿਆ; ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਆਉਣਾ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਤਦੋਂ ਦੋ ਜਣੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੇ; ਇੱਕ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੱਤੀ 24:36–40।

In spite of this passage the Millerites found too much biblical evidence to support their predictions and carried on and operated upon a principle later identified by Sister White.

ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਿਲਰਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਲਈ ਬਾਈਬਲਕ ਪ੍ਰਮਾਣ ਬਹੁਤ ਅਧਿਕ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।

> “‘No man knoweth the day nor the hour’ was the argument most often brought forward by rejecters of the advent faith. The scripture is: ‘Of that day and hour knoweth no man, no not the angels of heaven, but My Father only.’ Matthew 24:36. A clear and harmonious explanation of this text was given by those who were looking for the Lord, and the wrong use made of it by their opponents was clearly shown. The words were spoken by Christ in that memorable conversation with His disciples upon Olivet after He had for the last time departed from the temple. The disciples had asked the question: ‘What shall be the sign of Thy coming, and of the end of the world?’ Jesus gave them signs, and said: ‘When ye shall see all these things, know that it is near, even at the doors.’ Verses 3, 33. One saying of the Saviour must not be made to destroy another. Though no man knoweth the day nor the hour of His coming, we are instructed and required to know when it is near. We are further taught that to disregard His warning, and refuse or neglect to know when His advent is near, will be as fatal for us as it was for those who lived in the days of Noah not to know when the flood was coming. And the parable in the same chapter, contrasting the faithful and the unfaithful servant, and giving the doom of him who said in his heart, ‘My Lord delayeth His coming,’ shows in what light Christ will regard and reward those whom He finds watching, and teaching His coming, and those denying it. ‘Watch therefore,’ He says. ‘Blessed is that servant, whom his Lord when He cometh shall find so doing.’ Verses 42, 46. ‘If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.’ Revelation 3:3.” The Great Controversy, 370.

> “‘ਉਸ ਦਿਨ ਅਤੇ ਉਸ ਘੜੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ’ ਆਗਮਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਤਰਕ ਸੀ। ਸ਼ਾਸਤਰ ਇਹ ਹੈ: ‘ਉਸ ਦਿਨ ਅਤੇ ਉਸ ਘੜੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੂਤ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ।’ ਮੱਤੀ 24:36। ਇਸ ਪਾਠ ਦੀ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸਮਨਵਿਤ ਵਿਆਖਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਦਾ ਜੋ ਗਲਤ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਬਚਨ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੈਤੂਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਉਸ ਯਾਦਗਾਰ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਕਹੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ: ‘ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?’ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ‘ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੋ, ਤਾਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਉਹ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹੈ।’ ਪਦ 3, 33। ਉਧਾਰਕ ਦੇ ਇੱਕ ਕਥਨ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਕਥਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਘੜੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਾਣੀਏ ਕਿ ਉਹ ਕਦੋਂ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਨੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਆਗਮਨ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਤਨਾ ਹੀ ਘਾਤਕ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿੰਨਾ ਨੂਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਨਾ ਜਾਣਨਾ ਘਾਤਕ ਸੀ ਕਿ ਜਲ-ਪ੍ਰਲਯ ਕਦੋਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਦਾਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,’ ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਏਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨਾਲ ਵੇਖੇਗਾ ਅਤੇ ਕੀ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ। ‘ਇਸ ਲਈ ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ,’ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ‘ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਦਾਸ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆ ਕੇ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਏ।’ ਪਦ 42, 46। ‘ਜੇ ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜਾਗਦਾ ਨਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਜਾਣੇਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਘੜੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵਾਂਗਾ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:3।” The Great Controversy, 370.

When Litch’s prediction was fulfilled men “of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” Miller’s message was empowered when his rules of prophetic interpretation were confirmed as valid rules. In response to the fulfillment of the time prophecy, not only was Miller’s rule confirmed, and many then joined the Millerite movement, but just as prophetically significant was that it was the primary rule of Miller’s rules that had been confirmed. Also, the fact that the confirmation was accomplished by the application of a prophecy of the second of three woes, which are also the fifth, sixth and seventh trumpet.

ਜਦੋਂ ਲਿਚ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ “ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਮਰਯਾਦਾ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਮਿਲਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ; ਅਤੇ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਿਆ।” ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਵਜੋਂ ਸਾਬਤ ਹੋਏ। ਸਮੇਂ ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਲਰ ਦਾ ਨਿਯਮ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਨੇਕ ਲੋਕ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਇਹ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੱਖ ਨਿਯਮ ਹੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਇਹ ਪੁਸ਼ਟੀ ਤਿੰਨ ਹਾਏਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਪੰਜਵੀਂ, ਛੇਵੀਂ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਵੀ ਹਨ।

The empowerment of Miller’s message became one of the most significant waymarks of the Millerite reform movement. It had been typified by Jesus’ baptism. It marked that the final testing process of the former covenant people (the Protestants) had begun. It became the focus of Satan’s attack against the overall Millerite movement and message.

ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸੁਧਾਰ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ। ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਯਿਸੂ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪੁਰਾਣੀ ਵਾਚਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ (ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ) ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਮੂਹ ਮਿਲਰਾਈਟ ਆੰਦੋਲਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਕੇਂਦਰ-ਬਿੰਦੂ ਬਣ ਗਿਆ।

> “Any question that Satan can arouse in the mind to create doubt in regard to the grand history of the past travels of the people of God will please his satanic majesty and is an offense to God. The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀਆਂ ਬੀਤ ਚੁੱਕੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਦੇਹ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਜਗਾ ਸਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਅਪਰਾਧ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ 1840 ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਲਈ ਬਹੁਤੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉੱਠੀਆਂ ਸਨ।” Manuscript Releases, volume 9, 134.

On September 11, 2001 the third woe arrived into prophetic history. The event confirmed the primary rule of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel that began in 1989. The first truth opened up to the messenger of that reform movement was opened up in 1989, and it was not the last six verses of Daniel eleven. It was the truth that all the reform movements run parallel to each other and are to be brought together line upon line in order to identify the characteristics of the movement of the one hundred and forty-four thousand which is the movement of the third angel. The first public presentation I ever gave was at a camp meeting in 1994, or perhaps 1995. The presentation was not on the last six verses of Daniel eleven, it was on the reform lines running parallel to each other.

11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉਸ ਚਲਹਟ ਨੇ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਸੁਧਾਰਕ ਚਲਹਟ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਲਈ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਸੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ 1989 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ ਇਹ ਸੱਚ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁਧਾਰਕ ਚਲਹਟਾਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕ ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਦੂਜੀ ਲਾਈਨ ਰੱਖ ਕੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਚਲਹਟ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ, ਜੋ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਟ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਸਰਵਜਨਕ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਜੋ ਕਦੇ ਕੀਤੀ, ਉਹ 1994 ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ 1995 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸੁਧਾਰਕ ਲਾਈਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੀ।

When the prophecy of Islam of the third woe was fulfilled on September 11, 2001, it paralleled August 11, 1840. In 1840 a prophecy of the first and second woes confirmed the message of the Millerites, and on September 11, 2001 a prophecy of the third woe confirmed the message of Future for America. The recognition of that fact brought a multitude into the movement, where it had previously been primarily one individual. The message of the movement and the messenger then became under attack, just as the history of 1840 had become the focus of satanic attack through the decades that followed.

ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਹ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਸੀ। 1840 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ Future for America ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਤੱਥ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ, ਜਦਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਸੀ। ਫਿਰ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਹਮਲੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆ ਗਏ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ 1840 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਹਮਲੇ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।

Those who joined the movement of Future for America adopted the rules of prophetic interpretation assembled by the messenger of that history. One of those rules, perhaps the most significant of those rules was and is a triple application of prophecy. The messenger had come to understand that certain prophetic truths were illustrated upon three specific fulfillments. Believing that the Millerite history was repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand it was seen that August 11, 1840 typified September 11, 2001, and that the other sacred reform lines also possessed that very same waymark.

ਜੋ ਲੋਕ *Future for America* ਦੀ ਚਲਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕਲਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਿਯਮ—ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਿਯਮ—ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਹੈ। ਦੂਤ ਇਸ ਸਮਝ ਤੱਕ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈਆਂ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਰਨਤਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਧਾਰ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਓਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਬਿੰਦੂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।

The evidence of the repetition of every sacred reform line in the line of the third angel was then opened up by the Lion of the tribe of Judah. It was seen that just as the Millerite history fulfilled the parable of the ten virgins to the very letter, so too did the history of Future for America.

ਫਿਰ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਕੁਲ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਧਾਰ-ਰੇਖਾ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਅੱਖਰਸ਼ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ Future for America ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “ਮੈਨੂੰ ਅਕਸਰ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਸਿਆਣੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਮੂਰਖ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲਾਗੂਪਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।” Review and Herald, August 19, 1890.

The seven thunders of Revelation ten were recognized to identify that the experience of the Millerites from August 11, 1840 to October 22, 1844, and also the history of September 11, 2001 unto the soon-coming Sunday law.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਤੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਦਾ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. . . .

> “ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤ, ਜੋ ਸੱਤ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਰੂਪਰੇਖਾ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵਾਪਰਨੀਆਂ ਸਨ....”

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੁਕਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕਰ ਦੇ ਜੋ ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ ਨੇ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।’ ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

It was recognized that Sister White directly said that the movement of the third angel runs parallel with the movement of the first and second angels.

ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਵੱਲ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਚਲਵੱਲ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਚਲਦੀ ਹੈ।

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14 ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲਣੇ ਹਨ। ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ‘ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,’ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ।’ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।” The 1888 Materials, 803, 804.

The movement of the first and second angels runs parallel with the movement of the third angel. The prophecy that empowered the movement of the first and second angel, was empowered by a fulfillment of a time prophecy of the first and second woe, and the empowerment of the movement of the third angel was empowered by a fulfillment of a prophecy of the third woe.

ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਾਣੀ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਾਣੀ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਾਣੀ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤਾ, ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਾਣੀ ਦਾ ਸਮਰੱਥ ਹੋਣਾ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਹੋਇਆ।

As with August 11, 1840, when the message of Future for America was confirmed “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted” by Future for America, and “a wonderful impetus was given to the advent movement.” “Men of learning and position united” with Future for America, “both in preaching and in publishing” the prophetic message of Future for America. The specific rule of Future for America which clearly confirmed September 11, 2001 as a fulfillment of prophecy was a “triple application of prophecy.”

11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੀ, ਜਦੋਂ Future for America ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ Future for America ਵੱਲੋਂ ਅਪਣਾਏ ਗਏ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਹੋਣ” ਬਾਰੇ “ਅਨੇਕ ਲੋਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਏ,” ਅਤੇ “ਆਗਮਨ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਦਭੁੱਤ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।” “ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਪਦਵੀ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ” Future for America ਨਾਲ “ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ” Future for America ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ। Future for America ਦਾ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਯਮ, ਜਿਸ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਲਾਗੂਕਰਨ” ਸੀ।

When we accept the foundational view of Islam of the first and second woes, as represented on both sacred charts, in conjunction with the written testimony of those who taught the message, we recognize specific prophetic characteristics associated with the first woe, and the second woe. The Bible repeatedly teaches, in a variety of ways, that truth is established upon the testimony of two. The prophetic characteristics of the first woe, combined with the prophetic characteristics of the second woe, establishes the prophetic characteristics of the third woe. The triple application of Islam is so specific in identifying the arrival of the third woe on September 11, 2001, that it is impossible not to see, though most choose to close their eyes to the evidence.

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦੀ ਉਸ ਮੂਲਭੂਤ ਸਮਝ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲਿਖਿਤ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਬਾਈਬਲ ਮੁੜ ਮੁੜ, ਅਨੇਕਾਂ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੋ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੱਛਣ, ਜਦੋਂ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਤਿਹਰਾ ਪ੍ਰਯੋਗ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਧਿਕਤਰ ਲੋਕ ਸਬੂਤਾਂ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲੈਣਾ ਹੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ।

The triple application of prophecy firmly established that the third woe arrived on September 11, 2001. It was then seen that the rule had been directly associated with the second angel’s message, which in the time of the Millerites and also in the time of the one hundred and forty-four thousand is the period when the Holy Spirit is poured out. Both histories are a fulfillment of the parable of the ten virgins, and in the parable the message of the Midnight Cry is where the distinction between the wise and foolish is manifested, and it is where the message of the second angel is empowered.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤੀਜੀ ਹਾਏ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਤਦ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਨਿਯਮ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਕ ਸੌ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਅਵਧੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਰਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> “ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਵੇਖੀ। ਇਸ ਜੋਤਿ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਜਾਪਦੀਆਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜੋ ਪੁਕਾਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ‘ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ!’”

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> “ਇਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣੀ ਸੀ। ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਦੂਤ ਭੇਜੇ ਗਏ ਤਾਂ ਜੋ ਨਿਰੁਤਸਾਹ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਪਏ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਦੂਤ ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਜਨਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੁਕਾਰ ਉਠਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ‘ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ!’” Early Writings, 238.

In the history of the first and second angels, the outpouring of the Holy Spirit is accomplished by the Midnight Cry joining the second angels’ message. This is repeated in the history of the third angel.

ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਣਾ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

> “Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God’s people to come out of her; that they might escape her fearful doom.” Spiritual Gifts, volume 1, 195.

> “ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਏ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਦੂਤ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜੋ ਮਾਨੋ ਹਰ ਥਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ‘ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਲਵੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਸਵਰਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਦਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।’ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਤੀਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੋੜ ਵਾਂਗ ਜਾਪਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ 1844 ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਆਖਰੀ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ, ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਵਿਪਤੀ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਣ।” Spiritual Gifts, volume 1, 195.

In terms of a triple application of prophecy, the second angel’s message represents a triple application of prophecy, for the message in either history is Babylon twice fallen.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਨੂੰ ਹੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਲ ਦੋ ਵਾਰ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.

> ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ-ਭਰੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:8.

The mighty angel of Revelation ten descended with the fulfillment of a prophecy of the first and second woe on August 11, 1840, and in so doing it typified the descent of the mighty angel of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001. That angel who lightens the earth with His glory then made a proclamation.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੂਰਵਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੂਤ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ।

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵੰਤ ਸੁਰ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਤਾਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ, ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅੱਡਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਣਿਤ ਪੰਛੀ ਦਾ ਪਿੰਜਰਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:2।

The message of the second angel of chapter fourteen, and of the mighty angel of chapter eighteen is identifying that Babylon has twice fallen, and the message is identifying Babylon of the last days. It identifies Babylon of the last days, for the two times Babylon previously fell in the time of Nimrod, and in the time of Nebuchadnezzar unto Belshazzar establishes the prophetic characteristics of the fall of the whore of Revelation seventeen who has written on her forehead, “Babylon the Great.” To identify that fall of Babylon in the last days requires the two witnesses of the two previous falls of Babylon, for the message of the last days is Babylon is fallen, is fallen. When the mighty angel descended when the great buildings of New York City were brought down by a touch of God, by His proclamation He identifies the rule of a triple application of prophecy. The triple application of prophecy that established September 11, 2001 as a fulfillment of God’s prophetic word was the triple application of the three woes.

ਚੌਦਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਅਤੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਲ ਦੋ ਵਾਰ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਬਾਬਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਬਾਬਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਪਤਨ—ਨਿਮਰੋਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ—ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਉਸ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਲੱਛਣ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, “ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ।” ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦੇ ਉਸ ਪਤਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਏ ਦੋ ਪਤਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ: ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਉਤਰਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੁਆਰਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਉਸ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਨੇ, ਜਿਸ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਬਚਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਿੰਨ ਹਾਹਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ।

At that fulfillment many joined the movement of Future for America, and they were convinced of the principles of prophetic interpretation that had been employed by Future for America. August 11, 1840 repeated, and in so doing the repetition did not confirm the primary rule of Miller, that being that a day represents a year in Bible prophecy, for the primary rule of Future for America was that the Millerite history of the first and second angels’ messages is repeated in the history of the movement of the third angel.

ਉਸ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ Future for America ਦੀ ਚਲਵੱਲ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ Future for America ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੇ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਏ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਦੁਹਰਾਵੇ ਨੇ Miller ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ—ਅਰਥਾਤ ਇਹ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਕਿਉਂਕਿ Future for America ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਯਮ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ Millerite ਇਤਿਹਾਸ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਵੱਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

It seems self-evident that if the year 1840 became a specific attack of his satanic majesty, as Sister White identifies Satan, then the history of September 11, 2001 would also be subject to a similar attack. Thus, we find conspiracy theories identifying the role of the globalist, or the Jesuits, or the CIA, or the Bushes or some combination of those powers. Those theories, though containing some elements of truth are designed to refute the idea that it was a touch from God that brought down the great buildings of New York City, thus marking the arrival of the third woe into the history of the movement of the one hundred and forty-four thousand.

ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ 1840 ਦਾ ਵਰ੍ਹਾ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਮਲਾ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ੀ ਸਿਧਾਂਤ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਗਲੋਬਲਿਸਟਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਜਾਂ ਜੈਸੂਇਟਾਂ ਦੀ, ਜਾਂ ਸੀ.ਆਈ.ਏ. ਦੀ, ਜਾਂ ਬੁਸ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਮਿਲੇ-ਜੁਲੇ ਰੂਪ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕੁਝ ਤੱਤ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਨ ਲਈ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸਪਰਸ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਚਲਹੇਰੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ।

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ਹੁਣ ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਇੱਕ ਜਵਾਰਭਾਟੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਮੰਜ਼ਲ ਉੱਤੇ ਮੰਜ਼ਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ, ਤਦ ਕਿਹੜੇ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਣਗੇ! ਤਦ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1–3 ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਅਠਾਰਹਵਾਂ ਸਾਰਾ ਅਧਿਆਇ ਉਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਪਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਉੱਤੇ ਕੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਕੋਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਕੇਵਲ ਇੰਨਾ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮੋੜਨ ਅਤੇ ਉਲਟਣ-ਪੁਲਟਣ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇੱਕ ਬਚਨ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਾਕਰਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਪਰਸ਼, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਾਂਚੇ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।” Review and Herald, July 5, 1906.

The conspiracy theories, whether containing no truth or partial truths all undermine the truth that it was God’s providential activity that brought about the events of that date. Those various conspiracy theories are Satan’s attack from the outside of the movement against the truth, but he also worked to undermine the truth from within the movement. One of those internal attacks is based upon a rejection of Rome as the subject of the book of Joel.

ਸਾਜ਼ਿਸ਼ੀ ਸਿਧਾਂਤ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੰਸ਼ਿਕ ਸੱਚਾਈ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਦੇ ਸਭ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਿਰਿਆ ਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਨਾਨਾਵਿਧ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ੀ ਸਿਧਾਂਤ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਬਾਹਰੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਹਮਲਾ ਹਨ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਵੀ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਰੋਮ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।

We will consider that controversy in the next article.

ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਾਂਗੇ।

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. For a nation is come up upon my land, strong, and without number, whose teeth are the teeth of a lion, and he hath the cheek teeth of a great lion. Joel 1:1–6.

> ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਜੋ ਪਥੂਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੋਏਲ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਹੇ ਬੁੱਢੇਓ, ਇਹ ਸੁਣੋ, ਅਤੇ ਹੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਸਨੀਕੋ, ਕੰਨ ਲਾਓ। ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ? ਇਸ ਦੀ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣ। ਜੋ ਕੁਝ ਟਿੱਡੀ ਛੱਡ ਗਈ, ਉਹ ਸਲਾਈ ਕੀੜੇ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਲਾਈ ਕੀੜਾ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਉਹ ਗੁੰਡੀ ਕੀੜੇ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਗੁੰਡੀ ਕੀੜਾ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਉਹ ਸੁੰਡੀ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ। ਹੇ ਮਤਵਾਲਿਓ, ਜਾਗੋ ਅਤੇ ਰੋਵੋ; ਅਤੇ ਹੇ ਦਾਖਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲਿਓ ਸਭੇਓ, ਵਿਲਾਪ ਕਰੋ, ਨਵੇਂ ਦਾਖਰਸ ਦੇ ਕਾਰਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਕੌਮ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਈ ਹੈ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦੰਦ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਢਾਂ ਵੱਡੇ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਦਾਢਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਯੋਏਲ 1:1–6।

Back to Articles