Article

# Rome Establishes the Vision - Number Twelve

ਰੋਮ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਸੰਖਿਆ ਬਾਰਾਂ

The Triple Application of Prophecy: The Abomination of Desolation and the Last Days Warning to Flee

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤਾ: ਉਜਾੜ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਘਿਨਾਉਣੀ ਵਸਤੂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 31, 2024

Formats

PDF
Word

The abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet is a sign for Christians in three different eras to flee. The Christians in Jerusalem fled when they saw the standards of the Roman armies encompassing Jerusalem in the year 66 AD. The Christians of the late fifth and early sixth century fled into the wilderness when they saw the man of sin in the temple of God proclaiming that he was God. In 1888 there was a series of Sunday laws introduced into the Congress of the United States by Senator Blair. Those bills were called the Blair bills, and they were an effort to identify Sunday as a National Day of Worship. Sunday worship is the mark of the beast, the mark of papal authority and the Constitution of the United States directly opposes the enforcement of a national religion as a test for the citizens of the United States.

ਦਾਨੀਏਲ ਨਬੀ ਦੁਆਰਾ ਕਹੀ ਗਈ ਉਜਾੜ ਦੀ ਘਿਨੌਣੀ ਚੀਜ਼ ਮਸੀਹੀਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮਸੀਹੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੱਜ ਗਏ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਨ 66 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਰੋਮੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਪੰਜਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਭਾਗ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਸੀਹੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। 1888 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਸੈਨੇਟਰ ਬਲੇਅਰ ਦੁਆਰਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਮਸੌਦੇ ਬਲੇਅਰ ਬਿਲਾਂ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਦਿਵਸ ਵਜੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਯਤਨ ਸਨ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਛਾਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕਸੌਟੀ ਵਜੋਂ ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।

It is this fact that is left out of the flawed application connected with identifying the United States as modern Rome. A triple application of prophecy possesses specific rules that govern its application. The rules identify that the prophetic characteristics of the first fulfillment are to be combined with the prophetic characteristics of the second fulfillment in order to establish the prophetic characteristics of the third fulfillment.

ਇਹੀ ਉਹ ਤੱਥ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਤ੍ਰੁੱਟਿਪੂਰਣ ਲਾਗੂਕਰਨ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੇ ਕੁਝ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਿਯਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਯਮ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੀਸਰੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।

The warning to flee, is a warning to flee from a coming persecution. In Christ’s era the persecution was the destruction of Jerusalem and the temple in the year 70. The warning sign of that approaching persecution was given in the year 66 AD. The warning to flee in the late fifth and early sixth century was identified by Paul’s as the recognition of a falling away of prophetic Pergamos, which represented pagan Rome. There was to be a falling away first, in order for the man of sin who would proclaim himself as God to be revealed. In the history approaching 538, pagan Rome that had restrained, or as Paul stated “withholdeth” was taken away, and as Pergamos fell away and the sign to flee arrived and directed the faithful to separate from the papal churches communion. Then in 538, at the Counsel of Orleans the papal power passed a Sunday law, and the twelve hundred and sixty years of papal persecution began.

ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇਕ ਉਤਪੀੜਨ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਤਪੀੜਨ ਈਸਵੀ ਸੰਨ 70 ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦਾ ਨਾਸ ਸੀ। ਉਸ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਉਤਪੀੜਨ ਦਾ ਚੇਤਾਵਨੀ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਈਸਵੀ ਸੰਨ 66 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੰਜਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਵੱਲੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਗਾਮੁਸ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਪਤਨ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। 538 ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਰੋਕ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ “withholdeth”, ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪਰਗਾਮੁਸ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ 538 ਵਿੱਚ, ਔਰਲੀਅਾਂਸ ਦੀ ਕੌਂਸਲ ਵਿੱਚ, ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਉਤਪੀੜਨ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ ਆਰੰਭ ਹੋਏ।

The first two witnesses identify clearly that the third fulfillment of the warning to flee given by Christ preceded the actual persecution. The destruction of Jerusalem came exactly three and a half years after the siege of Cestius began in 66 AD, thus allowing the Christians to flee in advance of the horrors of the second siege which was instigated by Titus and concluded with the destruction of the temple and city. In advance of the year 538, the Christians separated from the church of papal Rome, and prophetically fled into the wilderness, which represents the destruction of spiritual Jerusalem.

ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਕਸ਼ੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪੂਰਤੀ ਵਾਸਤਵਿਕ ਉਤਪੀੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਠੀਕ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਸਵਾ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ ਜਦੋਂ 66 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਸੇਸਟੀਅਸ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ; ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦਾ ਅਵਸਰ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਟਾਈਟਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। 538 ਸਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਮਸੀਹੀ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ, ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> ਪਰ ਜੋ ਅੰਗਣ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਪ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌੰਦਣਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਟਾਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨਗੇ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:2, 3.

In both illustrations of the warning to flee, the warning precedes the persecution, and the persecution is represented by Rome, whether pagan or papal, trampling down Jerusalem, whether literal or spiritual. The warning to flee for Seventh-day Adventist was the Blair bill in 1888. In the first fulfillment in the history of pagan Rome the Christians were to flee from Jerusalem, and in fulfillment of papal Rome the Christians fled into the wilderness. For Adventism the warning was to flee into the country.

ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੇਤਾਵਨੀ ਉਤਪੀੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਤਪੀੜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ—ਚਾਹੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਤਮਿਕ—ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਲਈ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ 1888 ਵਿੱਚ ਬਲੇਅਰ ਬਿੱਲ ਸੀ। ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਦੇਹਾਤ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।

> “It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.

> “ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮਮਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਣ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਚੇਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਇਕਾਂਤ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੱਭਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਰੋਮੀ ਫੌਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਯਹੂਦੀਆ ਦੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਲਈ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵੱਲੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸਬਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕਾਂਤ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਨਿਰਲੇਪ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।” Testimonies, volume 5, 464.

“The assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us,” was fulfilled when the abomination of desolation, in agreement with Mark’s words was “standing where it ought not.” In 1888, the Congress of the United States was considering a law in direct contradiction to a primary element of the Constitution, and at that point Seventh-day Adventists were to leave the cities and move to the country.

“ਪੋਪੀ ਸਬਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫਰਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਸੱਤਾ ਦਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੋਵੇਗਾ,” ਇਹ ਗੱਲ ਤਦ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਜਾੜ ਦੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਵਸਤੂ, ਮਰਕੁਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, “ਉੱਥੇ ਖੜੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।” 1888 ਵਿੱਚ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਮੂਲ ਤੱਤ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਹਾਤ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਣਾ ਸੀ।

> “Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 30.

> “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵੀ ਮਸੀਹੀ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਤੀਜ್ಞਾਤ ਸੰਕੇਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ.... ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ—ਯਰਦਨ ਤੋਂ ਪਾਰ, ਪੇਰੇਆ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਪੇਲਾ ਨਗਰ ਵੱਲ।” The Great Controversy, 30.

The prophetic characteristics of the first of the warning signs to flee, represent the third and final fulfillment. Sometimes those prophetic characteristics produce a double fulfillment in the third fulfillment. An example of this is the three Elijah’s. The line of Elijah in his confrontation with Jezebel, Ahab and the prophets of Baal, combined with the characteristics of John the Baptist, the second Elijah, in his confrontation with Herodias, Herod and Salome establish that in the last days, for the third and final fulfillment of a triple application is always in the last days, Elijah and John represent two classes of God’s people. One class represented by Elijah do not die, and the other class represented by John do die. The two classes are also represented in Revelation chapter seven as the one hundred and forty-four thousand, who do not die, and the great multitude that do die.

ਭੱਜ ਜਾਣ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਤੀਸਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਤੀਸਰੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦੋਹਰੀ ਪੂਰਤੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਤਿੰਨ ਇਲਿਆਹ ਹਨ। ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਲੜੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਈਜ਼ੇਬਲ, ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਬਆਲ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ—ਦੂਜੇ ਇਲਿਆਹ—ਦੀ ਹੇਰੋਦਿਯਾਸ, ਹੇਰੋਦ ਅਤੇ ਸਲੋਮੀ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ—ਕਿਉਂਕਿ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਦੀ ਤੀਸਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਸਦਾ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਰਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਇਲਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਰਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਯੂਹੰਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵਰਗ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਮਰਦੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਰਦੀ ਹੈ, ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ।

In the three Babylon’s a similar element of the prophetic message is that the first Babylon is represented by Nimrod, but the second Babylon is represented by the first and last kings, Nebuchadnezzar and Belshazzar. Nebuchadnezzar represents those in Babylon who will be saved, and Belshazzar, those in Babylon who will be lost.

ਤਿੰਨਾਂ ਬਾਬਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਤੱਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਬਾਬਲ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਨਿਮਰੋਦ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਬਾਬਲ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਰਾਜਿਆਂ, ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਚਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

In the last days there are two Sunday laws that are the subject of Bible prophecy. The first is the soon-coming Sunday law in the United States, and the second is the Sunday law that is forced upon the entire world. Those two Sunday laws were typified by the Sunday law of pagan Rome, when in the year 321, Constantine enforced the first Sunday law, followed by the Sunday law of Papal Rome in 538. Pagan Rome is one of several prophetic types that prefigure the United States, and the Sunday law of 321, typifies the soon-coming Sunday law in the United States. The papal Sunday law of 538 typifies the Sunday law that is enforced upon the entire world. The flawed view that the United States is typified by the robbers in Daniel eleven tries to employ the soon-coming Sunday law in the United States as evidence to claim that the Sunday law in the United States proves that the United States is modern Rome, and disregards that there is another Sunday law that is forced upon every nation of the world by the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਦੋ ਕਾਨੂੰਨ ਹਨ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ ਜੋ ਸਮੂਚੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਥੋਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵ-ਛਾਇਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ 321 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਆਇਆ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਕਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਛਾਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 321 ਦਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਰੂਪਕ ਹੈ। 538 ਦਾ ਪਾਪਾਈ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਉਸ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਰੂਪਕ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਮੀਪੂਰਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਲਈ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਇਕਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਹਰ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਥੋਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

If a Sunday law in the United States identifies the United States as Modern Rome, then what does the worldwide Sunday law identify? The three Rome’s identify that Modern Rome, which is threefold, will enforce two distinct Sunday laws. The first is in the United States and was typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the second is the entire world, as typified by the papal Sunday law of 538. To employ the Sunday law in the United States in the context of a triple application of prophecy to claim that the Sunday law proves who is Modern Rome, is to disregard the prophetic characteristics established by pagan and papal Rome. There are two distinct Sunday laws in the last days, and neither is a proof to identify the robbers of the people are the United States. When the testimony of pagan and papal Rome is misrepresented to uphold a private interpretation, as is currently being done, it demonstrates that those seeking to uphold their private interpretation do not understand type and antitype.

ਜੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵ-ਪੱਧਰੀ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਕਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਰੋਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਹੈ, ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੇਗਾ। ਪਹਿਲਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ 321 ਵਿੱਚ ਕੋਂਸਟਾਂਟੀਨ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਵਰੂਪ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸਮੂਚੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 538 ਦੇ ਪਾਪਾਈ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਕੌਣ ਹੈ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਥਾਪਣ ਲਈ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।

Pagan Rome is a type of the United States, and papal Rome typifies modern Rome. Along with this misapplication of a triple application of prophecy, and the claim that what is being taught is set in the context of “type and antitype,” is the other failure of defining the “abomination of desolation” as it is represented within the context of a triple application of prophecy.

ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਆਤ ਦੇ ਇਸ ਗਲਤ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ “type and antitype” ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਜੀ ਅਸਫਲਤਾ ਵੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਉਜਾੜ ਦੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਵਸਤੂ” ਨੂੰ ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਆਤ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਅੰਦਰ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

From the year 66 to the year 70 AD, two Roman generals attacked Jerusalem. Both generals, Cestius and Titus began with a siege, but only one withdrew from the siege for a brief period of time, which providentially allowed the Christians to flee. It was the first siege under Cestius that the Christians recognized the warning to flee. When Titus arrived to carry on the warfare against Jerusalem in the year 70 AD, he began with a siege and did not cease until Jerusalem and the temple were destroyed. The warning of Jesus contains two steps. First is the sign to flee, and thereafter the persecution. In the fulfillment of the warning in the fifth and sixth centuries the Christians separated from the corrupt Roman church before 538, and then the persecution began.

ਈਸਵੀ ਸੰਨ 66 ਤੋਂ 70 ਤੱਕ, ਦੋ ਰੋਮੀ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਦੋਹਾਂ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ, ਸੈਸਟਿਯਸ ਅਤੇ ਟਾਈਟਸ, ਨੇ ਘੇਰੇਬੰਦੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਘੇਰਾ ਹਟਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਿਰਪਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੂੰ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਸੈਸਟਿਯਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪਹਿਲੀ ਘੇਰੇਬੰਦੀ ਹੀ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੇ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਈਸਵੀ ਸੰਨ 70 ਵਿੱਚ ਟਾਈਟਸ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਘੇਰੇਬੰਦੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਰੁਕਿਆ। ਯਿਸੂ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪੜਾਅ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਹੈ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤਿਆਚਾਰ। ਪੰਜਵੀਂ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਸਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ 538 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੋਮੀ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਤਿਆਚਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

Paul is very clear that all the recorded history of ancient Israel was written for those living in the last days, and that all those histories were types, although the Greek word “typos,” meaning types is translated as ensamples in his classic presentation of this truth.

ਪੌਲੁਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਸਾਰਾ ਲਿਖਤ ਇਤਿਹਾਸ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਰਤਾਂਤ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਸਨ, ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “typos,” ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ensamples” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਜੋਂ ਵਾਪਰੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। 1 Corinthians 10:11.

The histories in chapter ten which Paul uses to set the context for this truth was not a history of ancient Israel acting righteously.

ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਸਦਾ ਪੌਲੁਸ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਧਰਮੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਚਰਨ ਕਰਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।

> But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. 1 Corinthians 10:5–9.

> ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਦਾਹਰਨ ਬਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਬੁਰੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਲਾਲਸਾ ਕੀਤੀ। ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਬਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਸਨ; ਜਿਵੇਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, “ਲੋਕ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਲਈ ਬੈਠ ਗਏ, ਅਤੇ ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ।” ਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਕੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤੇਈ ਹਜ਼ਾਰ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਵੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 10:5–9.

Sacred history is a record of both the righteousness and unrighteousness of God’s people, but in either record the history is still a type for God’s people living in the last days. The history of the rebellion in Minneapolis in 1888, is a record of unrighteousness, in spite of what Adventist historians’ claim. The rebellion was so profound that Ellen White determined to leave the meeting, and only stayed because an angel told her it was her responsibility to stay and record the rebellion that was a parallel to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses. At that meeting the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended, but the message He brought was rejected.

ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਅਧਰਮਿਕਤਾ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਭਿਲੇਖ ਹੈ, ਪਰ ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਦਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਤ ਹੈ। 1888 ਵਿੱਚ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਅਧਰਮਿਕਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਅਭਿਲੇਖ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ। ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਇਤਨੀ ਗੰਭੀਰ ਸੀ ਕਿ ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਭਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਇਸ ਕਰਕੇ ਠਹਿਰੀ ਰਹੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਲੇਖਾ ਦਰਜ ਕਰਨਾ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਲਿਆਇਆ ਸੀ ਉਹ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

That history typified September 11, 2001, when the great buildings of New York city were brought down. That history included the first Sunday law bill that was to be introduced by Senator Blair. His efforts to enforce Sunday as a National Day of Worship failed, but it was part of a sacred history that typified the last days. Senator Blair’s bill was the warning to flee the cities. Before 1888 when Sister White spoke of the necessity of living out of the cities, she spoke in the future tense. She pointed to a time in the near future when God’s people must move to the country. After 1888, all of Sister White’s references to the necessity of country living placed her counsel in the context that the time to be in the country had already arrived. The Blair bill in 1888, was the sign of Sunday enforcement, as Luke put it, in a place where it ought not be. Sunday enforcement was not to be brought into the Congress of the United States, for it was a denial of a primary principle of the Constitution.

ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ-ਬਿਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜੋ ਸੈਨੇਟਰ ਬਲੇਅਰ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦਿਨ ਵਜੋਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਯਤਨ ਅਸਫਲ ਰਹੇ, ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਸੈਨੇਟਰ ਬਲੇਅਰ ਦਾ ਬਿਲ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ। 1888 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਨੇੜਲੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੇਂਡੂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋਵੇਗਾ। 1888 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਦੇਹਾਤੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੰਬੰਧੀ ਸਾਰੇ ਉਲਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਲਾਹ ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਦੇਹਾਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ। 1888 ਵਿੱਚ ਬਲੇਅਰ ਬਿਲ ਐਤਵਾਰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਲੂਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਅਜਿਹੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਸੀ।

The history of 1888 was recorded in order to typify the prophetic history that began on September 11, 2001. The Blair Bill in 1888 typified the Patriot Act of 2001. It was the warning that preceded the actual enforcement of the mark of the beast. No one who is following Christ should be living in a city after September 11, 2001. It was the prophetic siege that directed God’s people to flee. And just as there are two Sunday laws that are the subject of the prophetic model of the last days, as represented by the Sunday laws of pagan and papal Rome, both Sunday laws are preceded by the warning to flee.

1888 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਲਈ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣੇ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। 1888 ਵਿੱਚ ਬਲੇਅਰ ਬਿੱਲ, 2001 ਦੇ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਇਹ ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੇ ਅਸਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈ ਸੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਮਸੀਹ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜ ਜਾਣ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਮੂਨੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਦੋ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੁਤਪਰਸਤ ਅਤੇ ਪਾਪਕ ਰੋਮ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

For those who profess to be Seventh-day Adventists, they were to prophetically recognize the Patriot Act as a sign to flee the cities for the country in advance of the soon-coming Sunday law. That very same Sunday law was the sign for God’s other flock who are still in Babylon to flee out of Babylon in advance of the Sunday enforcement that is to be brought upon every nation.

ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਨੂੰ ਇਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਣਾ ਸੀ ਕਿ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਜਾਣ। ਓਹੀ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕਿ ਉਸ ਐਤਵਾਰਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਹਰ ਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਹੈ।

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “ਜਦੋਂ ਅਮਰੀਕਾ, ਜੋ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਮਨ-ਵਿਵੇਕ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਸਭਤ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪਾਪਸੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।” Testimonies, volume 6, 18.

Just as the triple application of the three Elijah’s establishes that there are two classes of God’s people in the last days, the triple application of Rome identifies that there are two distinct Sunday laws. Those who wish to claim that the United States is the robbers of thy people, and therefore the prophetic role of the United States establishes the vision suggest that the soon-coming Sunday law in the United States is the abomination of desolation that Christ identified as a warning for His people to flee from the coming persecution. They fail to identify the distinction between the siege, which is the warning sign to flee, and the second siege that represents when the actual enforcement of a Sunday law begins the persecution of the last days. They fail to address the distinction established upon two witnesses that there is to be two distinct Sunday laws that fulfill prophecy in the last days. In doing so they argue the soon-coming Sunday law in the United States is the warning represented as the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, and it is, but not as they define it.

ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਇਲਿਆਹਾਂ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਮ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਦੋ ਵਿਲੱਖਣ ਕਾਨੂੰਨ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਭੂਮਿਕਾ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ ਉਜਾੜ ਦੀ ਘਿਨੌਣੀ ਵਸਤੂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਘੇਰੇਬੰਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਫਰਕ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਭੱਜ ਜਾਣ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ—ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਘੇਰੇਬੰਦੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਅਸਲ ਲਾਗੂਅਤ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਫਰਕ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਦੋ ਵਿਲੱਖਣ ਕਾਨੂੰਨ ਹੋਣੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦਲੀਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨਬੀ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰੀ ਗਈ ਉਜਾੜ ਦੀ ਘਿਨੌਣੀ ਵਸਤੂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਹੈ ਵੀ, ਪਰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

The Sunday law in the United States is the warning for God’s other flock that is still in Babylon to flee from her communion. It is therefore a warning of the coming Sunday law that is enforced upon all the nations.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਸ ਹੋਰ ਭੇੜ-ਝੁੰਡ ਲਈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਉਦਾਹਰਨ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਨਗੇ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸੰਕਟ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗਾ।” Testimonies, volume 6, 395.

Their claim is that the Sunday law in the United States is identifying the United States as the symbol which establishes the prophetic vision, but in the context of the warning to flee given by Christ, that Sunday law represents a world-wide warning to the eleventh-hour workers to flee from Babylon.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਯੋਗ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਘੰਟੇ ਦੇ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਭੱਜ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

When Sister White addresses the warning to flee, she addresses the Sunday law issue that overtakes the whole world. That movement begins at the Sunday law in the United States. She identifies that the Sunday law in the United States is the warning of the coming persecution.

ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਭੱਜ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਪੇਟ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆੰਦੋਲਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜੁਲਮ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ।

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਪਸੀ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੁਆਰਾ, ਸਾਡੀ ਕੌਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਖੱਡ ਦੇ ਪਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਰੋਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਖਾਈ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਤਮਵਾਦ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏਗਾ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਿਹਰੇ ਸੰਘ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਹਰ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਾਪਸੀ ਦੀਆਂ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਭਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੇਗਾ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕਾਂਗੇ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਹੈ।”

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’” Testimonies, volume 5, 451.

> “ਜਿਵੇਂ ਰੋਮੀ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਆਸੰਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਸੀਮਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਕਿ ਸਾਡੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਮਾਪ ਭਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿ ਦਇਆ ਦਾ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਉਡਾਣ ਭਰਨ ਹੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਨੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸਤਾਏ ਹੋਇਆਂ ਦੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਸੁਰਗ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹਾਬੀਲ ਦਾ ਲਹੂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪੁਕਾਰਦਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਸਮਾਧੀਆਂ ਤੋਂ, ਪਹਾੜੀ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਮਠਾਂ ਦੇ ਕਬਰ-ਕੋਠਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ: ‘ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੱਚੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਲਹੂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਕਿੰਨੇ ਚਿਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ?’” Testimonies, volume 5, 451.

Sister White is identifying the Sunday law in the United States, and identifies it as a “sign” that probationary time for the United States is over. But God’s people in the other nations of the world are also to be confronted with the same test. There is a period of time from the Sunday law in the United States until Michael stands up and human probation closes. When it closes, “the angel of mercy takes her flight.”

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ “ਨਿਸ਼ਾਨ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸੇ ਪਰਖ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੀਕਾਏਲ ਦੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤਰਾਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, “ਦਇਆ ਦੀ ਦੂਤਣ ਆਪਣੀ ਉਡਾਣ ਭਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।”

Back to Articles