Article

# Panium - Number Nineteen

ਪਾਨਿਉਮ - ਗਿਣਤੀ ਉੱਨੀ

The Greats: Antiochus, Constantine, and the Last President

ਮਹਾਨ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ: ਐਂਟਿਓਕਸ, ਕਾਂਸਟਾਂਟਾਈਨ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2026

Formats

PDF
Word

The key to rightly dividing verses ten through sixteen of Daniel eleven is found in the basic prophetic applications that were employed over thirty years ago, in 1996, when The Time of the End magazine was published. Thirty years later, the Lord has revealed that another prophetic message is to be formalized as was the Millerite message formalized in 1831. In the omega history of these thirty years the message to be formalized is represented as a correction of a previous message of Islam, as represented by Josiah Litch and also a corrected message of the closed door, as represented by Samuel Snow, which is the symbol of the parable of the ten virgins. A message of Islam, accompanied with a warning of the progressive closing doors of probation as Christ finishes His work of judgment will be proclaimed. The message is twofold, possessing and internal and external line, which in turn represent the first two steps of the three-step testing process that always occurs when a prophecy is unsealed, as was the revelation of Jesus Christ on December 31, 2023.

ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਦਸ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਣ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਉਹਨਾਂ ਮੂਲਭੂਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੀਹ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਹਿਲਾਂ, 1996 ਵਿੱਚ, ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜਦੋਂ *The Time of the End* ਪੱਤਰਿਕਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਤੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ 1831 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਪਿਛਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੋਧ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੋਸਾਇਆ ਲਿਚ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਇੱਕ ਸੋਧੇ ਹੋਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਆਪਣਾ ਨਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਤੌਰ ਤੇ ਬੰਦ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੋਹਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਵਾਰੀ ਉਸ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅਵੀਂ ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।

The Time of the End magazine contains the basic overview of the future for America as represented in the last six verses of Daniel eleven which were unsealed at the time of the end in 1989. The magazine has been in the public record for thirty years and no one saw that a main theme of the magazine was the religious struggle between communism and the churches under the influence of Catholicism, especially in the Ukraine. That religious battle from the period of 1989, explains the context of the religious demise of Putin as represented by Ptolemy and Uzziah in the rebellion they both manifested at the temple in Jerusalem. The temple in Jerusalem was Uzziah’s temple, not Ptolemy’s temple. Both Putin and Zelenskyy desecrate the same temple in two different ways; one as an Egyptian and one as a Jew.

ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਤਰਿਕਾ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਮੂਲ ਸਰਵੇਖਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪਤਰਿਕਾ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜਨਤਕ ਅਭਿਲੇਖ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਸ ਪਤਰਿਕਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਈਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਸੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ। 1989 ਦੇ ਦੌਰ ਦੇ ਉਸ ਧਾਰਮਿਕ ਯੁੱਧ ਤੋਂ, ਪੂਤਿਨ ਦੇ ਉਸ ਧਾਰਮਿਕ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਤੋਲਮੀ ਅਤੇ ਉਜ਼ੀਆਹ ਦੁਆਰਾ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦਾ ਮੰਦਰ ਉਜ਼ੀਆਹ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸੀ, ਪਤੋਲਮੀ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਪੂਤਿਨ ਅਤੇ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਵਜੋਂ।

The church that was struggling against the king of the south in 1989 was the Catholic church. And why not? Atheism of France delivered the deadly wound to the king of the north in 1798, so why wouldn’t the papacy retaliate against atheism’s long-drawn-out persecution of the Catholic church, especially in the Ukraine? More significant is that this clear testimony about the Ukraine came from a publication in 1996, that was citing the secular historians about the history of 1989. Now that the Lord is unsealing the hidden history of verse forty, He has pointed to the struggle between two orthodox churches to provide the prophetic and historical context of the battle of Raphia and its aftermath, and He had already included the necessary insights in The Time of the End magazine that was published thirty years ago.

1989 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ? ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਨਾਸਤਿਕਵਾਦ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾਸਤਿਕਵਾਦ ਵੱਲੋਂ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਪੀੜਨਾ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ—ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੋਧ ਕਿਉਂ ਨਾ ਲੈਂਦਾ? ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਯੂਕਰੇਨ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਗਵਾਹੀ 1996 ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ, ਜੋ 1989 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੰਦਰਭ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਏ ਸੰਘਰਸ਼ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਅੰਤਰਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ The Time of the End magazine ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਤੀਹ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ।

The demise of Napoleon aligns with the progressive demise of Lenin, Stalin and the system of the Soviet Union. When the prophetic southern kingdom moved its capital to Russia there were two major revolutions in 1917. The first is what is called the Russian revolution when the Czar was overthrown, and then in the same year the Bolshevik Revolution followed, which led to the civil war of 1917 unto 1922. In 1922 the Soviet Union was formed.

ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਪਤਨ ਲੇਨਿਨ, ਸਟਾਲਿਨ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਤਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਰੂਸ ਵੱਲ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤੀ, ਤਦ 1917 ਵਿੱਚ ਦੋ ਮੁੱਖ ਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਪਹਿਲੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੂਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਗੱਦੀ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸੇ ਸਾਲ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਆਈ, ਜਿਸ ਨੇ 1917 ਤੋਂ 1922 ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। 1922 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ।

The beginning of Russia as the spiritual king of the south represented a two-step revolution that led to civil war, then the formation of a confederacy of countries. The collapse of the Soviet Union was also two steps, beginning with the tearing down of the Berlin wall on November 9, 1989, which then led to the dissolution of the Soviet Union on December 31, 1991. As the last ruler of Russia, the king of the south, Vladimir Putin was typified by the first Russian ruler—Vladimir Lenin.

ਦੱਖਣ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਰੂਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਦੋ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਘ-ਰਚਨਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਵਾਈ। ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਪਤਨ ਵੀ ਦੋ ਪੜਾਅਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 9 ਨਵੰਬਰ 1989 ਨੂੰ ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਕੰਧ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 31 ਦਸੰਬਰ 1991 ਨੂੰ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਵਿਘਟਨ ਹੋਇਆ। ਰੂਸ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਸਕ ਵਜੋਂ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਪੂਤਿਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਪਹਿਲੇ ਰੂਸੀ ਸ਼ਾਸਕ—ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਲੇਨਿਨ—ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

Vladimir means “a great leader” and Putin means “the path.” Lenin means “a great river,” but Vladimir Lenin chose the name of Lenin to hide his real name, which was Vladimir Ilyich Ulyanov. Ilyich means “son of Elijah,” and Ulyanov means “youthful son of Elijah.”

ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ” ਅਤੇ ਪੁਤਿਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਰਾਹ।” ਲੇਨਿਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ,” ਪਰ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਲੇਨਿਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਨਾਮ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਲੇਨਿਨ ਨਾਮ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਇਲੀਚ ਉਲਿਆਨੋਵ ਸੀ। ਇਲੀਚ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇਲੀਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ,” ਅਤੇ ਉਲਿਆਨੋਵ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇਲੀਆਹ ਦਾ ਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ।”

The great Russian leader on the path, in the history represented by the battle of Raphia in 217 BC, was typified by the first leader of Russia, who as Vladimir Lenin was the great leader of the mighty river, but who hid his name. A name is a symbol of character, and for Vladimir to hide his two names represents a character that chose a great river of political thought, over a character represented by Elijah, which means “God is Jehovah.” The root of atheism is the denial of God, and atheism is a prime characteristic of the king of the south. The second and third given name of Lenin emphasize Elijah and his son, and the end of Russia as the king of the south is represented by Ptolemy IV, who was victorious at the battle of Raphia, but when Antiochus returned in 200 BC at the battle of Panium Ptolemy’s five-year-old son was then ruling. Lenin’s two original names identify Elijah and his son, and align with Ptolemy and his son. Elijah and the message to his children occurs in the latter days, just before “the great and dreadful day of the Lord;” which is where the battles of Raphia and Panium are also located.

217 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਮਹਾਨ ਰੂਸੀ ਨੇਤਾ, ਰੂਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨੇਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਲੈਨਿਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਦਾ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਲੁਕਾਇਆ। ਨਾਮ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਦਾ ਆਪਣੇ ਦੋ ਨਾਮ ਲੁਕਾਉਣਾ ਉਸ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਐਲੀਆਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਚਰਿੱਤਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਹੈ।” ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਲੈਨਿਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਨਾਮ ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਤੋਲਮੀ IV ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਐਂਟੀਓਕਸ 200 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੇਲੇ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਤਦ ਪਤੋਲਮੀ ਦਾ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਲੈਨਿਨ ਦੇ ਦੋ ਮੂਲ ਨਾਮ ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਤੋਲਮੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਹਨ। ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ “ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ” ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ; ਅਤੇ ਇਹੋ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵੀ ਸਥਿਤ ਹਨ।

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਬੀ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਿਆਂ ਵੱਲ ਮੋੜੇਗਾ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮੈਂ ਆ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂ। ਮਲਾਕੀ 4:5, 6.

The testimony of Uzziah and Ptolemy align in verse eleven of Daniel eleven, and Uzziah lived for eleven years after his rebellion and leprosy; whereas, Ptolemy ruled for a total of seventeen years, which is the same number of years between the battles of verse eleven and verse fifteen. The 250-year prophecy that began in 457 BC, ended in 207 BC in the middle of those two battles; ten years after Raphia and seven before Panium. Ptolemy IV’s reign began in 221 BC, and he died in 204 BC, so the seventeen years of Ptolemy are not the same line as the seventeen years from Raphia to Panium. Nor are they the same seventeen years that are represented by the conclusion of the 250-year prophecy beginning with Nero in 64 and ending in 313. From 313 to the first Sunday law in 321 is eight years, and nine years later in 330 Constantine divided the kingdom into east and west.

ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਅਤੇ ਟੋਲੇਮੀ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਆਪਣੀ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਕੋੜ੍ਹ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ; ਜਦਕਿ ਟੋਲੇਮੀ ਨੇ ਕੁੱਲ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ ਜਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤਰ ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਯਤ ਅਤੇ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਯਤ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜੋ 457 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, 207 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ; ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ। ਟੋਲੇਮੀ ਚੌਥੇ ਦਾ ਰਾਜ 221 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ 204 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਟੋਲੇਮੀ ਦੇ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਉਹੀ ਰੇਖਾ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪਾਨੀਅਮ ਤੱਕ ਦੇ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹਨ। ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਉਹੋ ਹੀ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹਨ ਜੋ 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਨੀਰੋ ਨਾਲ 64 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ 313 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 313 ਤੋਂ 321 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਅੱਠ ਸਾਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਨੌਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 330 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।

In the very near future Putin and Russia will defeat Ukraine and the footsteps of Ptolemy and Uzziah will begin to repeat in the history represented by verse twelve. The two biblical witnesses place the final crisis for Putin in a church and state crisis. Their rebellion was manifested at the temple in Jerusalem, thus identifying Uzziah’s temple and religion as the point of prophetic reference.

ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਕਟ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਪੁਤਿਨ ਅਤੇ ਰੂਸ ਯੂਕਰੇਨ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੇਂ ਪਦ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਟੋਲੇਮੀ ਅਤੇ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਦੇ ਪੈਰਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੁਨਰਾਵਰਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੋ ਬਾਈਬਲਕ ਗਵਾਹ ਪੁਤਿਨ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਕਟਮਈ ਟੱਕਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

Zelenskyy, which means “green,” is the puppet of the globalist bureaucrats of the European Union and the United Nations, whose globalist agenda is aptly represented by the green political movement that worships mother earth. It is fitting that Zelenskyy was an actor, for he is clearly a proxy of other powers, and his name meaning “green” identifies the political philosophy that guides his movements on the chess board of human history. Checkmate is right around the corner for Zelenskyy.

ਜ਼ੇਲੇਂਸਕੀ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ “ਹਰਾ” ਹੈ, ਯੂਰਪੀ ਸੰਘ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਗਲੋਬਲਿਸਟ ਅਫ਼ਸਰਸ਼ਾਹਾਂ ਦੀ ਕਠਪੁਤਲੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਲੋਬਲਿਸਟ ਐਜੰਡਾ ਉਸ ਹਰੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆੰਦੋਲਨ ਦੁਆਰਾ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ-ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯੋਗ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ੇਲੇਂਸਕੀ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ “ਹਰਾ” ਉਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸ਼ਤਰੰਜ-ਬੋਰਡ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ੇਲੇਂਸਕੀ ਲਈ ਸ਼ਹ-ਮਾਤ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹੈ।

In this final history the rebellion of Uzziah and Ptolemy will once again be acted out, but Ptolemy (Putin) died four years before the battle of Panium, and the last ruler of the king of the south is represented by a five-year-old child who is being handled by a series of corrupt and incompetent regents.

ਇਸ ਅੰਤਿਮ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਅਤੇ ਟੋਲੇਮੀ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਅਭਿਨੀਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਪਰ ਟੋਲੇਮੀ (ਪੂਤਿਨ) ਪੇਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸ਼ਾਸਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੇ ਬਾਲਕ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਯੋਗ ਰੀਜੈਂਟਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸੰਭਾਲ ਰਹੀ ਹੈ।

Ptolemy V was only about 5–6 years old when he ascended the throne in 204 BC (after his father’s mysterious death), and the Ptolemaic kingdom was paralyzed by a series of incompetent or corrupt regencies during his reign. The initial regency was from 204–202 BC, after Ptolemy IV’s death was concealed and his mother Arsinoe III murdered. The court favorites Sosibius, a longtime minister under Ptolemy IV, and Agathocles the brother of Ptolemy IV’s mistress Agathoclea, declared themselves regents. They forged or presented a will making them guardians, placed the young king under the care of Agathoclea and her family, and purged potential rivals. Sosibius handled much of the early administration.

ਟੋਲਮੀ V ਲਗਭਗ ਕੇਵਲ 5–6 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ 204 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ (ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਹੱਸਮਈ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ), ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਟੋਲਮੀਈ ਰਾਜ ਅਯੋਗ ਜਾਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ-ਸ਼ਾਸਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਕਰਕੇ ਲੱਕਵਾਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ-ਸ਼ਾਸਨ 204–202 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ ਰਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਟੋਲਮੀ IV ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਰਸੀਨੋਏ III ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਚਹਿਤੇ ਸੋਸੀਬੀਅਸ, ਜੋ ਟੋਲਮੀ IV ਦੇ ਅਧੀਨ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਮੰਤਰੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਗਾਥੋਕਲੀਜ਼, ਜੋ ਟੋਲਮੀ IV ਦੀ ਉਪਪਤਨੀ ਅਗਾਥੋਕਲੀਆ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰਪ੍ਰਸਤ-ਸ਼ਾਸਕ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਸੀਅਤ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਭਿਭਾਵਕ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਗਾਥੋਕਲੀਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਹੇਠ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਸਫਾਇਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਸੀਬੀਅਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਸੰਭਾਲਿਆ।

A shift occurred around 202 BC, when Agathocles became the dominant regent, but was widely hated for debauchery and mismanagement. A popular uprising in Alexandria led to his brutal lynching by a mob, with the boy-king nominally approving. Subsequent regents were Tlepolemus the governor of Pelusium, and then Aristomenes. By the time of the battle of Panium in 200 BC, the kingdom was under this rotating series of regents and court advisors.

ਲਗਭਗ 202 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਇੱਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਅਗਾਥੋਕਲੀਜ਼ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੀਜੈਂਟ ਬਣਿਆ, ਪਰ ਵਿਲਾਸਤਾ ਅਤੇ ਕੁਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘ੍ਰਿਣਿਤ ਸੀ। ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡ੍ਰੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨੇ ਭੀੜ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਦਈ ਹੱਤਿਆ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾਮਮਾਤਰ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬਾਲਕ-ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਰੀਜੈਂਟ ਪੇਲੂਸਿਯਮ ਦਾ ਗਵਰਨਰ ਟਲੇਪੋਲੇਮਸ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਐਰਿਸਟੋਮੇਨੀਜ਼ ਸਨ। 200 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਰਾਜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰੀਜੈਂਟਾਂ ਅਤੇ ਦਰਬਾਰੀ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇਸ ਲੜੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ।

At the battle of Panium the Ptolemaic forces were led in the field by the general Scopas of Aetolia, a mercenary commander appointed under the regency, not by Ptolemy V himself. The young king had no real control—the decisions, military strategy, and kingdom’s overall weakness stemmed from the regents’ paralysis, internal revolts (like the native Egyptian uprisings), and court intrigue. This instability allowed Antiochus III the Great to decisively defeat Scopas at Panium, seizing Coele-Syria, including Judea permanently from Ptolemaic control.

ਪਾਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪਟੋਲੇਮਾਇਕ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਪਟੋਲੇਮੀ V ਨੇ ਖੁਦ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਐਟੋਲੀਆ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੋਪਾਸ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਰੀਜੈਂਸੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਿਯੁਕਤ ਇੱਕ ਕਿਰਾਏ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸੀ। ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸਲ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਫੈਸਲੇ, ਸੈਨਿਕ ਰਣਨੀਤੀ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਕੁੱਲ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਰੀਜੈਂਟਾਂ ਦੀ ਅਸਮਰਥਤਾ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਗਾਵਤਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਦੇਸੀ ਮਿਸਰੀ ਵਿਦਰੋਹ), ਅਤੇ ਦਰਬਾਰੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਸਨ। ਇਸ ਅਸਥਿਰਤਾ ਨੇ ਐਂਟਿਓਕਸ III ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਪਾਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਸਕੋਪਾਸ ਨੂੰ ਨਿਰਣਾਇਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਰਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਕੋਏਲੇ-ਸੀਰੀਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਨੂੰ ਪਟੋਲੇਮਾਇਕ ਕਾਬੂ ਤੋਂ ਸਥਾਈ ਤੌਰ ’ਤੇ ਛੀਣ ਲਿਆ।

Historians discuss the probability that Ptolemy IV’s death was by poisoning, which is also part of the historical speculation concerning Vladimir Lenin, Joseph Stalin, as well as the queen of the south, Cleopatra. Putin prevails in the Ukrainian War, but then his demise begins with his desire to implement the controlling relationship that the Soviet Union formerly had with the Ukrainian church, which when removed in 1989, was the symbol of the victory of the king of the north over the king of the south.

ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਸੰਭਾਵਨਾ ਉੱਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਟੋਲੇਮੀ IV ਦੀ ਮੌਤ ਵਿਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਸੀ; ਇਹ ਗੱਲ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਟਕਲਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਲੇਨਿਨ, ਜੋਸਫ਼ ਸਟਾਲਿਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੱਖਣ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਕਲੀਓਪੈਟਰਾ, ਸੰਬੰਧੀ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੁਤਿਨ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਬਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਪਤਨ ਉਸ ਦੀ ਉਸ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਨਿਯੰਤਰਕ ਸੰਬੰਧ ਲਾਗੂ ਕਰੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ 1989 ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਟਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।

The Ukraine is the cradle of Eastern Slavic Orthodoxy. The baptism of Vladimir the Great took place in 988 in Kyiv. Moscow later claimed the title “Third Rome” after Constantinople fell, positioning itself as the rightful heir and spiritual guardian of all Russian lands, including the Ukraine as its “canonical territory”.

ਯੂਕਰੇਨ ਪੂਰਬੀ ਸਲਾਵੀ ਆਰਥੋਡੋਕਸੀ ਦਾ ਪਾਲਣਾ ਹੈ। ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਮਹਾਨ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ 988 ਵਿੱਚ ਕੀਵ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੌਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਸਕੋ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ “ਤੀਜਾ ਰੋਮ” ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਆਪਣੇ ਲਈ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੂਕਰੇਨ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਸੀ ਧਰਤੀਆਂ ਦਾ ਵੈਧ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਰੱਖਵਾਲਾ ਠਹਿਰਾਉਂਦਿਆਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ “ਕੈਨੋਨਿਕਲ ਖੇਤਰ” ਕਿਹਾ।

The Moscow Patriarchate has always viewed Ukraine as spiritually inseparable from Russia with the motto of “One people, one faith,” which is a phrase Putin himself has repeatedly used. Ukraine, especially since 2014/2022, increasingly sees Moscow’s oversight as colonial and imperial domination rather than true spiritual motherhood. As of February 2026, there are two competing Orthodox structures. One is the Orthodox Church of Ukraine, which since 2019 has been independent from Ecumenical Patriarch Bartholomew of Constantinople. In Kyiv the Orthodox Church of Ukraine is considered as the truly national church.

ਮਾਸਕੋ ਪੈਟ੍ਰਿਆਰਕੇਟ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਯੂਕਰੇਨ ਨੂੰ “ਇੱਕ ਲੋਕ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ” ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹੇਠ ਰੂਸ ਤੋਂ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਵਿਛੋੜ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਹੀ ਵਾਕ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਪੂਤਿਨ ਨੇ ਆਪ ਵੀ ਵਾਰੰਵਾਰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ 2014/2022 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਸਕੋ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਮਾਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਵਜੋਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਫ਼ਰਵਰੀ 2026 ਤੱਕ, ਉੱਥੇ ਦੋ ਪਰਸਪਰ ਮੁਕਾਬਲਾਤੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਹੈ, ਜੋ 2019 ਤੋਂ ਕੌਂਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਦੇ ਏਕਯੂਮੇਨਿਕਲ ਪੈਟ੍ਰਿਆਰਕ ਬਾਰਥੋਲੋਮਿਊ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੈ। ਕੀਵ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨੂੰ ਅਸਲ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚਰਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

Reader beware: the Orthodox Church of Ukraine is a different church than the Ukrainian Orthodox church. The Ukrainian Orthodox church is connected with Russia’s orthodox church, and for this reason Zelenskyy has been attacking it. The Vatican opposes the attacks of Zelenskyy that are already underway, but Putin’s rebellion of verse twelve follows his victory at Raphia, and is yet future.

ਪਾਠਕ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੇ: ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ, ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਚਰਚ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਰੂਸ ਦੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਣ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਇਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵੈਟੀਕਨ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਹਮਲਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਇਤ ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਤਿਨ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਰਾਫੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

The Ukrainian Orthodox Church was historically linked to the Moscow body. In the aftermath of the invasion of 2022, the Ukrainian Orthodox Church declared full autonomy in May 2022, but Ukrainian state investigations (DESS) have repeatedly argued it remains canonically and legally affiliated with Moscow. Ukraine passed a law in August 2024 (signed by Zelenskyy) banning any religious body tied to the Russian Orthodox Church (the “aggressor state”). The Ukrainian Orthodox Church has been ordered to fully sever ties or face court-ordered dissolution of its Kyiv Metropolis. As of late 2025 and early 2026, there are ongoing raids, parish transfers to the Ukrainian Orthodox Church (over 1,300 since 2022), court cases, and UN experts warning of religious-freedom concerns regarding the Ukrainian Orthodox Church.

ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਾਸਕੋ ਵਾਲੇ ਸੰਸਥਾਨਕ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। 2022 ਦੇ ਆਕਰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪਰਿਣਾਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨੇ ਮਈ 2022 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸ਼ੀਤਾ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਜਾਂਚਾਂ (DESS) ਨੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੈਨੋਨੀਕਲ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਸਕੋ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ ਨੇ ਅਗਸਤ 2024 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਕੀਤਾ (ਜਿਸ ‘ਤੇ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਨੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ) ਜਿਸ ਨੇ ਰੂਸੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸਰੀਰ ‘ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ “ਆਕਰਮਣਕਾਰੀ ਰਾਜ” ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ)। ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕੀਵ ਮੈਟਰੋਪੋਲਿਸ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤੀ ਹੁਕਮ ਰਾਹੀਂ ਭੰਗ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। 2025 ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ 2026 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੱਕ, ਲਗਾਤਾਰ ਛਾਪੇ, ਪੈਰਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਵੱਲ ਤਬਾਦਲਾ (2022 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1,300 ਤੋਂ ਵੱਧ), ਅਦਾਲਤੀ ਮਾਮਲੇ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਗਿਆਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਸੰਬੰਧੀ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਜਾਰੀ ਹੈ।

The Vatican has publicly opposed any forced dissolution of the Ukrainian Orthodox Church. Russia and Putin frame this as outright persecution of canonical Orthodoxy and have made protection of the “Russian Orthodox churches” an explicit demand in any peace negotiations. Russian propaganda consistently ties the Ukrainian Orthodox Church and the Ukrainian state attacks upon it as “Nazism” and as part of their “denazification” justification.

ਵੈਟੀਕਨ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਬਰਨ ਵਿਘਟਨ ਦਾ ਸਰਵਜਨਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਰੂਸ ਅਤੇ ਪੁਤਿਨ ਇਸ ਨੂੰ ਕੈਨੋਨੀਕਲ ਆਰਥੋਡੋਕਸੀ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੀ ਪੀੜਨਾ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਵਾਰਤਾ ਵਿੱਚ “ਰੂਸੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚਾਂ” ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਮੰਗ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਰੂਸੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਰਾਜ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਨੂੰ “ਨਾਜ਼ੀਵਾਦ” ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ “ਡੀਨਾਜ਼ੀਫਿਕੇਸ਼ਨ” ਵਾਲੀ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

Putin will presumptuously “enter the temple” and claim full spiritual dominion over Ukrainian Orthodoxy in attempt to re-subordinate the entire Ukrainian church structure under Moscow, demanding recognition as the rightful spiritual head of the Russian orthodox world.

ਪੁਤਿਨ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾਪੂਰਵਕ “ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ” ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸੀ ਉੱਤੇ ਪੂਰੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕਲੀਸੀਆਈ ਸੰਰਚਨਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਾਸਕੋ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੂਸੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਧੀਸੰਮਤ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਮੁਖੀ ਮੰਨਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰੇਗਾ।

This is the exact parallel to Ptolemy entering the Most Holy Place, while Uzziah is Zelenskyy seeking to burn incense. Ptolemy’s rebellion was in the Most Holy Place and Uzziah’s was in the holy place. A southern king, flushed with the victory of the “borderline,” ending the proxy-power of Nazism, and then overstepping into the place that belongs only to the realm of religion. Then will come a sudden providential humbling, and Putin will disappear from the scene (as Ptolemy IV died in 204 BC). After the power vacuum of a ‘weak-successors phase,’ the northern king returns with greater force and prevails at the modern battle of Panium in verse 15.

ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਦਾ ਸਮਾਂਤਰ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪਟੋਲੇਮੀ ਨੇ ਮਹਾਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਉਜ਼ਜ਼ਿਆਹ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਹੈ ਜੋ ਧੂਪ ਸਾੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਟੋਲੇਮੀ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਮਹਾਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਉਜ਼ਜ਼ਿਆਹ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾ, ਜੋ “ਸੀਮਾਰੇਖਾ” ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋਇਆ, ਨਾਜ਼ੀਵਾਦ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਕ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੱਦੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ। ਤਦ ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਮਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਪੂਤਿਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੋਂ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ (ਜਿਵੇਂ ਪਟੋਲੇਮੀ IV ਦੀ ਮੌਤ 204 BC ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ)। ਇੱਕ ‘ਕਮਜ਼ੋਰ-ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਚਰਣ’ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀ-ਸ਼ੂਨਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਦ 15 ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਪਾਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## Seventeen

ਸਤਾਰਾਂ

Seventeen years occurs three times in the history where the battles of Raphia and Panium merge together, line upon line. The seventeen years from the edict of Milan where the eastern and western thrones of the empire were brought together through marriage, until the kingdom was divided and divorced in 330. The seventeen years beginning and ending are waymarks of two other related prophetic periods. Beginning with Nero in the year 64 a period of persecution is marked that ended in the history of Constantine the Great. The transition from Nero’s period of persecution unto the compromise represented by Constantine identifies the transition from the church of Smyrna unto the church of Pergamos. 313 and the edict of Milan identify the end of the church of Smyrna, and the end of the seventeen-year period is the year 330, which was the fulfillment of the three-hundred-and-sixty-year prophecy of Daniel 11:24.

ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਫਰਮਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ—ਜਿੱਥੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸਿੰਹਾਸਨ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ—ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ 330 ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਅਰਸਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ, ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਸਮੇਤ, ਹੋਰ ਦੋ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਸਨ 64 ਵਿੱਚ ਨੀਰੋ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਨਸਟੈਂਟਾਈਨ ਮਹਾਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਨੀਰੋ ਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਾਨਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਸਮਝੌਤੇ ਵੱਲ ਜੋ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੁਰਨਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਪਰਗਾਮੋਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। 313 ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦਾ ਫਰਮਾਨ ਸਮੁਰਨਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦਾ ਅੰਤ ਸਨ 330 ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ 11:24 ਦੀ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ।

> He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

> ਉਹ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਜਾਊ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਹ ਕੁਝ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੂਟ, ਮਾਲ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵੰਡੇਗਾ; ਹਾਂ, ਉਹ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਗੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਵੀ ਬਣਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:24।

The seventeen years from 313 and the edict of Milan, begins with a fulfillment of prophecy and ends at the fulfillment of another prophecy. The first prophetic fulfillment which marks the beginning, identifies the transition from the church of Smyrna unto the church of Pergamos, and the prophecy that marks the end of those seventeen years, identifies the division of Rome into eastern and western Rome. The seventeen years is identified by prophetic history, not by any specific seventeen-year proclamation. The alpha of the division of the second church from the third church aligned with the division of the empire into east and west at the fulfillment of the time prophecy of 360 years. Those two prophecies establish a period of seventeen years, and they need to be established as a legitimate prophetic period based upon the witness of two or three; if seventeen is a valid prophetic symbol.

313 ਤੋਂ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਫਰਮਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੂਰਤੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਮਿਰਨਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਪਿਰਗਾਮੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਰੋਮ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਤਾਰਾਂ-ਸਾਲਾ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੁਆਰਾ। ਦੂਜੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਤੀਜੀ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਵੰਡ ਦਾ ਆਲਫਾ, 360 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅਰਸੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਸਤਾਰਾਂ ਇੱਕ ਵੈਧ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਸਾਖੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੈਧ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਸੇ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

Those witnesses exist in another 250-year period which began in 457 BC. On that date the 2,300-year prophecy of Daniel 8:14 began. 457 BC is a prophetic starting point, and an established prophetic waymark. Extending 250 years into the future brings you to 207 BC, which is the history between the battles of Raphia and Panium. The battle of Raphia and Panium cannot be separated, for they are both engaged in by Antiochus the Great. From the battle of Raphia in 217 BC unto the battle of Panium in 200 BC is seventeen years. The 2,300-year prophecy identifies a change of dispensation at the beginning, when the third decree restored Judah’s national sovereignty and then at the ending there was a change of dispensation when Christ moved from the holy place to the Most Holy Place. 207 BC represents the change of dispensation of Egyptian rule over Judea, unto the Seleucid dispensation of rule over the glorious land. The dispensation of Seleucid control over the glorious land produced the revolt of the Maccabees in 167 BC.

ਉਹ ਗਵਾਹ ਇਕ ਹੋਰ 250-ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜੋ 457 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਮਿਤੀ ਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਦੀ 2,300-ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। 457 ਈ.ਪੂ. ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਆਰੰਭ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ 250 ਸਾਲ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ 207 ਈ.ਪੂ. ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਮਹਾਨ ਹੀ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। 217 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 200 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੱਕ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹਨ। 2,300-ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਿਵਸਥਾ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਫਰਮਾਨ ਨੇ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰਬਭੌਮਤਾ ਨੂੰ ਪੁਨਰਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕ ਵਿਵਸਥਾ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। 207 ਈ.ਪੂ. ਯਹੂਦੀਆ ਉੱਤੇ ਮਿਸਰੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸੇਲਿਊਸਿਦੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵੱਲ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸੇਲਿਊਸਿਦੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੇ 167 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਮੱਕਾਬੀਆਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

The Nero period of 250 years ends with the history of Constantine the GREAT and the 250 years that conclude between the two battles is the history of Antiochus the GREAT. At the battle of Raphia, Ptolemy IV defeated Antiochus the Great and Ptolemy reigned for seventeen years. Both 250-year periods contain a distinct seventeen-year period. Both end in the history of a ruler who is known as the GREAT. Both 250-year periods begin at an established prophetic waymark and they both end at an established prophetic waymark.

ਨਿਰੋ ਦਾ 250 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ-ਖੰਡ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਮਹਾਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ 250 ਸਾਲ ਜੋ ਦੋ ਜੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅੰਤੀਓਕਸ ਮਹਾਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹਨ। ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਪਟੋਲਮੀ IV ਨੇ ਅੰਤੀਓਕਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਪਟੋਲਮੀ ਨੇ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ 250-ਸਾਲਾ ਸਮਾਂ-ਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ-ਸਾਲਾ ਅਵਧੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ “ਮਹਾਨ” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ 250-ਸਾਲਾ ਸਮਾਂ-ਖੰਡ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ waymark ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ waymark ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

The United States began on July 4, 1776 and 250 years later brings you to July 4, 2026 when Donald Trump, who is known as the one seeking to make America “great,” is going to celebrate those 250 years. 2026, like unto the 250 years from 457 BC concludes in the middle of the history of the modern battles of Raphia and Panium, known as the Ukrainian and Third World War. The reign of a southern king, the period of the first Sunday law and the period from the battle of Raphia to Panium provide three periods of seventeen years that are all connected with the same prophetic history. Three 250-year periods all arrive together in the same prophetic histories. The three periods of 250 years establish three lines of prophetic truth with history associated with Donald Trump, represented as either Constantine the Great, or Antiochus the Great.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 4 ਜੁਲਾਈ, 1776 ਨੂੰ ਹੋਈ, ਅਤੇ 250 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ 4 ਜੁਲਾਈ, 2026 ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ, ਜੋ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ “ਮਹਾਨ” ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ 250 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। 2026, 457 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਤੋਂ 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਾਂਗ, ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਰਾਜ, ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਮਿਆਦ, ਅਤੇ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਪਾਨੀਅਮ ਤੱਕ ਦੀ ਮਿਆਦ, ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਅਵਧੀਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਅਵਧੀਆਂ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਿਆਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ। 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਅਵਧੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ, ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਐਂਟਿਓਕਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

The three lines of 250 years provide three different, but complementary illustrations of the latter days. Nero’s line identifies the seventeen-year history of compromise that perfectly speaks to the prophetic characteristics of the formation of the image of the beast.

੨੫੦ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਪਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੱਤਰਾਤਮਕ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨੀਰੋ ਦੀ ਰੇਖਾ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> “ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਰਖ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਨਿਯਤੀ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਤ ਅਸੰਗਤਤਾਵਾਂ ਦਾ ਐਸਾ ਘਾਲਮਘੋਲਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਲੋਕ ਧੋਖਾ ਖਾਣਗੇ।”

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> “ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13 ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; [ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:11–17, ਉਧਰਿਤ]। ”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “ਇਹ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹਰ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਜਾਲੀ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਪਰ ਜੋ ਸਵਰਗੀ ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।” Manuscript Releases, volume 15, 15.

The image of the beast is the combination of church and state, with the church in control of the relationship. The compromise of Constantine in attempting to bring paganism together with Christianity is the classic example of the compromise of the latter days.

ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਵੱਲੋਂ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਨੂੰ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਮਝੌਤਾ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ।

> “In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World. And that which gives greater significance to this movement is the fact that the principal object contemplated is the enforcement of Sunday observance—a custom which originated with Rome, and which she claims as the sign of her authority. It is the spirit of the papacy—the spirit of conformity to worldly customs, the veneration for human traditions above the commandments of God—that is permeating the Protestant churches and leading them on to do the same work of Sunday exaltation which the papacy has done before them.

> “ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਉਹ ਚਲਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੀਤਾਂ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਲਈ ਰਾਜ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਉਹ ਪਾਪਾਸੀ ਲਈ ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਰਵੋਚਤਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਆ ਲਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਜੋ ਗੱਲ ਇਸ ਚਲਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਐਤਵਾਰ-ਪਾਲਨਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਰੀਤ ਜੋ ਰੋਮ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪਾਸੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ—ਸੰਸਾਰੀ ਰਸਮਾਂ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਅਨੁਰੂਪ ਹੋਣ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਤਮਾ—ਜੋ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਸੇ ਉੱਚੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਪਾਸੀ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

> “If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.

> “ਜੇ ਪਾਠਕ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੇ ਕਿ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਸਾਧਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਭਿਲੇਖ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਮ ਨੇ ਪੂਰਬਲੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। ਜੇ ਉਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੇ ਕਿ ਪਾਪਿਸਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਾਵ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਤ-ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖੇ ਜੋ ਰੋਮ ਨੇ ਸਭਤ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਸੀ।

> “Royal edicts, general councils, and church ordinances sustained by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine. (A.D. 321) This edict required townspeople to rest on ‘the venerable day of the sun,’ but permitted countrymen to continue their agricultural pursuits. Though virtually a heathen statute, it was enforced by the emperor after his nominal acceptance of Christianity.” The Great Controversy, 574.

> “ਰਾਜਸੀ ਫਰਮਾਨ, ਆਮ ਸਭਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਲੌਕਿਕ ਸੱਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਿਤ ਕਲੀਸਿਆਈ ਵਿਧਾਨ ਉਹ ਪੜਾਅ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਤਿਉਹਾਰ ਨੇ ਇਸਾਈ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਪਾਲਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਸਰਵਜਨਿਕ ਉਪਾਅ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਸੀ ਜੋ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। (A.D. 321) ਇਸ ਫਰਮਾਨ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ‘ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਦਰਨੀਯ ਦਿਨ’ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੀਆਂ ਮਸ਼ਗੂਲਤਾਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ। ਭਾਵੇਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਰਾਟ ਨੇ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾਮਮਾਤਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ।” The Great Controversy, 574.

The progression of compromise that led to, and will again lead to the Sunday law is represented with the seventeen-year period from 313 to 330, with the first Sunday law of 321 as the midpoint of the history. At the beginning was a marriage of east and west, and at the end was the divorce of east and west. The first Sunday law is the middle waymark representing rebellion, just as the thirteenth letter of the Hebrew alphabet, when preceded by the first letter and followed by the twenty-second and last letter of the alphabet makes up the Hebrew word truth. Marriage at the beginning and divorce at the end identifies the alpha letter in agreement with the omega letter. The period of 250-years that began with Nero has the signature of Christ, and it speaks to a subject of present truth in the latter days.

ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਉਹ ਕ੍ਰਮਿਕ ਅੱਗੇ ਵਧਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਮੁੜ ਵੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ, 313 ਤੋਂ 330 ਤੱਕ ਦੇ ਸਤਾਰਾਂ-ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 321 ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦਾ ਤਲਾਕ ਸੀ। ਪਹਿਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ ਮੱਧਲਾ ਵੇਮਾਰਕ ਹੈ ਜੋ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਤੇਰਵਾਂ ਅੱਖਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਬਾਈਵਾਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚ” ਬਣਦਾ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ, ਅਲਫਾ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਓਮੇਗਾ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। 250 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਉਹ ਅਰਸਾ ਜੋ ਨੀਰੋ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੋਹਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The 250-year period that begins with 457 BC is emphasizing the statecraft represented by Antiochus the Great as he stands within the seventeen-year period from Raphia to Panium. We understand it as statecraft, for in 457 BC a prophecy of 2,300 years also began. The 2,300 years is the internal line of prophecy that speaks to God’s work of redemption, which aligns with a symbol of churchcraft. Unlike the 250-year period that began with Nero, the period that begins in 457 BC is addressing the political role of the last American president who is seeking to make America and then the world great, as he promotes the erroneous Catholic concept of a golden age of a thousand years of peace.

ਈਸਾ ਪੂਰਵ 457 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਉਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੂਟਨੀਤੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮਹਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪੇਨੀਅਮ ਤੱਕ ਦੇ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅੰਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੂਟਨੀਤੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਈਸਾ ਪੂਰਵ 457 ਵਿੱਚ 2,300 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ 2,300 ਸਾਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੁਕਤੀ-ਕਾਰਜ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆਈ ਕੂਟਨੀਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਨੀਰੋ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, ਈਸਾ ਪੂਰਵ 457 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅਵਧੀ ਆਖ਼ਰੀ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸੁਵਰਨ ਯੁੱਗ ਬਾਰੇ ਕੈਥੋਲਿਕਾਂ ਦੀ ਭ੍ਰਾਂਤ ਧਾਰਣਾ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The 250 years of the United States, who is the earth beast of Revelation thirteen identifies the conclusion of the sixth kingdom of Bible prophecy, that ends where it began, in the midst of war. The victors of history, define the record of history that is preserved. The globalist dragon powered Democrats, view the current anarchy as a revolution, and the all-talk and no action Republicans view this current history as a civil war. The Democrats are representatives of the dragon of Bible prophecy, and the Republicans are represented as apostate Protestants, or in the terms of John in Revelation sixteen, they are the false prophet. The United States began in a war of revolution and it ends with a war of revolution. The Republican party began in a civil war and they end in a civil war. Republicans see the civil war that Democrats call a revolution.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ 250 ਸਾਲ—ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ—ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਰਥਾਤ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਜੇਤੂ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਭਿਲੇਖ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਲੋਬਲਵਾਦੀ, ਅਜਗਰ-ਸ਼ਕਤੀ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਮੌਜੂਦਾ ਅਨਾਰਕੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਰ ਕਰਮ-ਰਹਿਤ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਇਸ ਮੌਜੂਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਜਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਉਸ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

Trump, as the last Republican president possesses the prophetic attributes of the first Republican president, who arrived in the external history of the Civil War. Lincoln’s external Civil War was also the internal history of Isaiah’s prophecy of chapter seven, verse eight that ended in 1863, the very year of the Emancipation Proclamation. The distinction between the two parties is a primary and foundational prophetic principle. It began with Cain and Abel, who in the time of Christ were represented by the Sadducees and the Pharisees, two classes of Cain who were to murder one Abel.

ਆਖ਼ਰੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਟਰੰਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਗੁਣ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲਿੰਕਨ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ 1863 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਓਹੀ ਸਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ-ਘੋਸ਼ਣਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੋਨਾਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਇਨ ਅਤੇ ਹਾਬਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਦੂਕੀ ਅਤੇ ਫਰੀਸੀ—ਕਾਇਨ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ—ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹੋਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹਾਬਲ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨੀ ਸੀ।

The Pharisees and Sadducees represent those who agreed to crucify their Messiah, for different reasons, but agreement—just the same. The Pharisees professed to uphold the law, but didn’t, as with Republicans. The Pharisees professed to uphold the original divine law, but interpreted the law through their own bigoted logic. The original Law for the Pharisees is the Constitution for the Republicans, the very Constitution they claim to support, but don’t. The Sadducees rejected the power of God, and though a smaller sect than the Pharisees, the Sadducees controlled the religious and political landscape of Judea in the time of Christ. The Democrats are a smaller sect than the Republicans, so small they must cheat to stay in power, but stay in power they do, for their opponents who profess to uphold equal justice for all, do nothing to enforce the principles of the law they profess to uphold.

ਫ਼ਰੀਸੀ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਣਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਰ ਸਹਿਮਤੀ ਫਿਰ ਵੀ—ਇੱਕੋ ਹੀ ਸੀ। ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਮੂਲ ਦਿਵਿਆ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੱਖਪਾਤੀ ਤਰਕ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਲਈ ਮੂਲ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਲਈ ਸੰਵਿਧਾਨ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਰਦੇ ਨਹੀਂ। ਸਦੂਕੀਆਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੰਪਰਦਾਏ ਸਨ, ਤਦ ਵੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਦੂਕੀ ਯਹੂਦਿਆ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੰਪਰਦਾਏ ਹਨ, ਇੰਨੇ ਛੋਟੇ ਕਿ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾਧੜੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਸਮਾਨ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

There is nothing new under the sun, and the two political parties in the United States are as much a part of the prophetic landscape as were the Pharisees and Sadducees. There are of course many other parallels along this prophetic line, but it is only when you see the prophetic relationship of the two unholy powers, who though adversaries, become united against holiness, that you then see Ptolemy and Uzziah in the proper light. Both southern kings attempted to sacrifice at the same temple, but Ptolemy, from Egypt represents a dragon power—the Democrats. Uzziah, as king of Judea is the leader of the glorious land, who is apostate Protestantism, or the false prophet—the Republicans.

ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦ੍ਰਿਸ਼-ਪਟਲ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜਿੰਨੇ ਫਰੀਸੀ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀ ਸਨ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਭਾਵੇਂ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਤੱਥਾਪਿ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਟੌਲਮੀ ਅਤੇ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਨੂੰ ਠੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹੋ। ਦੋਵੇਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਟੌਲਮੀ, ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਅਜਗਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ—ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਸ। ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ, ਯਹੂਦਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ, ਜਾਂ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੈ—ਰਿਪਬਲਿਕਨਜ਼।

The relationship of the dragon and false prophet is classically represented at Mount Carmel. At the mount, Ahab represented the dragon and Jezebel’s prophets of Baal and Ashtaroth represented the false prophets who stood against Elijah. The beast that is Jezebel was still behind the scenes in Samaria. The dragon united with the false prophet was also represented by pagan Rome and the Jews unification at the cross, as will be the unification of the Democrats and the Republicans at the Sunday law. The elements of a united power are represented by the Democrats and Republicans within the Republican horn of the earth beast. Those two unholy political powers are represented by Cain, and the line of Abel also possesses a twofold division.

ਅਜਗਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕਲਾਸੀਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਅਹਾਬ ਨੇ ਅਜਗਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਦੇ ਬਆਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜੋ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਹੈ, ਅਜੇ ਵੀ ਸਮਾਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੀ। ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਅਜਗਰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਾਂ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਕਜੁੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਤੱਤ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਾਂ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਅਪਵਿੱਤਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਕਾਇਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਾਬਿਲ ਦੀ ਵੰਸ਼-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੋਹਰੀ ਵੰਡ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

Abel’s line, which in relation to Cain’s external line is the internal line, and is represented by two classes of virgins. The progression of the Protestant horn of the earth beast that is the United States is represented by a series of religious purging’s beginning with the church of Sardis in 1798, when the United States became the sixth kingdom of Bible prophecy. Sardis was a church who had a name claiming that it lived, but it was dead. By 1798 the Protestant sects that had broken away from the papal church were already returning to Rome. Christians were first named Christians in Antioch.

ਹਾਬਿਲ ਦੀ ਲੜੀ, ਜੋ ਕਾਇਨ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਲੜੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ—ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ—ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਣਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1798 ਵਿੱਚ ਸਰਦਿਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਬਣਿਆ। ਸਰਦਿਸ ਇੱਕ ਐਸੀ ਕਲੀਸਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜੀਊਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਮਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। 1798 ਤੱਕ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਫਿਰਕੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੋਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅੰਤਾਕੀਆ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।

> “It was in Antioch that the disciples were first called Christians. The name was given them because Christ was the main theme of their preaching, their teaching, and their conversation. Continually they were recounting the incidents that had occurred during the days of His earthly ministry, when His disciples were blessed with His personal presence. Untiringly they dwelt upon His teachings and His miracles of healing. With quivering lips and tearful eyes they spoke of His agony in the garden, His betrayal, trial, and execution, the forbearance and humility with which He had endured the contumely and torture imposed upon Him by His enemies, and the Godlike pity with which He had prayed for those who persecuted Him. His resurrection and ascension, and His work in heaven as the Mediator for fallen man, were topics on which they rejoiced to dwell. Well might the heathen call them Christians, since they preached Christ and addressed their prayers to God through Him.

> “ਅੰਤਾਕੀਆ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚੇਲੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਸੀਹੀ ਕਹਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਨਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮਸੀਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਸੀ। ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਘਟੀਆਂ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਿਤ ਹੋਏ ਸਨ। ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦੇ ਅਚਰਜ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਕੰਬਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਠਾਂ ਅਤੇ ਅੰਸੂ-ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪੀੜਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ, ਉਸ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ-ਏ-ਮੌਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਥੋਪੀ ਗਈ ਨਿੰਦਾ ਅਤੇ ਯਾਤਨਾ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਹਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੀ ਦਿਵਿਆ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੀੜਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗਾਰੋਹਣ, ਅਤੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਮੱਧਸਥ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਮਨ ਲਾਂਦੇ ਸਨ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।”

> “It was God who gave to them the name of Christian. This is a royal name, given to all who join themselves to Christ. It was of this name that James wrote later, ‘Do not rich men oppress you, and draw you before the judgment seats? Do not they blaspheme that worthy name by the which ye are called?’ James 2:6, 7. And Peter declared, ‘If any man suffer as a Christian, let him not be ashamed; but let him glorify God on this behalf.’ ‘If ye be reproached for the name of Christ, happy are ye; for the spirit of glory and of God resteth upon you.’ 1 Peter 4:16, 14.” Acts of the Apostles, 157.

> “ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਰਾਜਸੀ ਨਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਨਾਮ ਬਾਰੇ ਯਾਕੂਬ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, ‘ਕੀ ਧਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਸਥਾਨਾਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਘਸੀਟਦੇ? ਕੀ ਉਹ ਉਸ ਯੋਗ ਨਾਮ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ?’ ਯਾਕੂਬ 2:6, 7। ਅਤੇ ਪਤਰਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ‘ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਸੀਹੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ ਸਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੱਜਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਸਗੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੇ।’ ‘ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਮ ਕਰਕੇ ਨਿੰਦਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਧੰਨ ਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰਦਾ ਹੈ।’ 1 ਪਤਰਸ 4:16, 14।” ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, 157.

The church of Ephesus was given the name of Christian which led to the persecuted church of Smyrna, that was followed by the church of compromise in the history of Pergamos. When the papacy took the throne, a separation identified God’s true church as the church in the wilderness. The Roman church was Thyatira. At the ending of the wilderness of twelve hundred and sixty years, the church of Protestantism arose, and from that point onward the Protestant horn is represented by a divine series of tests and purges.

ਅਫ਼ਸੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ “ਮਸੀਹੀ” ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਮੁਰਨਾ ਦੀ ਸਤਾਈ ਹੋਈ ਕਲੀਸੀਆ ਤੱਕ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਗਾਮੁਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਆਈ। ਜਦ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤਦ ਇੱਕ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚਲੀ ਕਲੀਸੀਆ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਰੋਮੀ ਕਲੀਸੀਆ ਥੁਆਤੀਰਾ ਸੀ। ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਉੱਭਰੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਇਲਾਹੀ ਪਰੀਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਲੜੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

Protestantism began when Martin Luther nailed his 95 theses upon the door in 1517, and “23” years later in 1540 the Jesuit order began. In 2013 the 95th and final presentation of Habakkuk’s Tables was nailed to the door, and on March 13, 2013¸ the first Jesuit pope was inaugurated. Martin Luther was excommunicated in that very history by pope Leo. Go figure…

ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤਦ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਮਾਰਟਿਨ ਲੂਥਰ ਨੇ 1517 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ 95 ਥੀਸਿਸ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਟੰਗ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ “23” ਸਾਲ ਬਾਅਦ 1540 ਵਿੱਚ ਜੇਸੂਇਟ ਆਰਡਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। 2013 ਵਿੱਚ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਟੇਬਲਾਂ ਦੀ 95ਵੀਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਟੰਗੀ ਗਈ, ਅਤੇ 13 ਮਾਰਚ, 2013 ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਜੇਸੂਇਟ ਪੋਪ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਰਟਿਨ ਲੂਥਰ ਨੂੰ ਪੋਪ ਲਿਓ ਵੱਲੋਂ ਬਹਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਆਪ ਹੀ ਸਮਝ ਲਵੋ…

In 1798 the church of Sardis claimed to hold to the name of “Protestant,” but by returning to Rome they were already failing to uphold their name. When Millerite Adventism took the torch of Protestantism in 1844, they represented a rebuke against Jeroboam the first king of Israel, a nation who were blood relatives of the tribe in Judah, where God had placed His temple. Jeroboam set up a counterfeit, based upon the religion that represented his nation’s former bondage. He repeated Aaron’s foundational rebellion of erecting an image of a beast with all the prophetic significance associated with the story. But at his dedication service Millerite Adventism rebuked his unwillingness to continue to direct true worship to the sanctuary where God lives. Jeroboam, wanted the focus of worship to be in Bethel and Dan, representing those from Sardis in 1844 who refused to follow Christ into the Most Holy Place.

1798 ਵਿੱਚ ਸਾਰਦਿਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ “ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ” ਨਾਮ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਰੋਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ 1844 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਮਸ਼ਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਈ, ਤਦ ਉਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜਾ ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਝਿੜਕੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ—ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੋ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਉਸ ਗੋਤ ਨਾਲ ਖੂਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਨੇ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਧਰਮ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਉਸ ਮੂਲਭੂਤ ਵਿਦਰੋਹ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਹੱਤਤਾ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਖੜੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਆਪਣੇ ਅਰਪਣ-ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਅਣਇੱਛਾ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵੱਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬੇਥੇਲ ਅਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਸਾਰਦਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

Millerite Adventism chose to return to the religion of Rome, and took up the very doctrinal arguments of those who had just been exposed as false prophets through their rejection of Miller’s message; as their theological masters in order to justify their rejection of the prophetic message of the seven times. Millerite Adventism, as with the disobedient prophet chose their own path, instead of following God’s direction. The path that is chosen by the foolish in all the tests and purges of the wise and foolish virgins from the Protestant reformation onward in prophetic history is the path which returns to the worship of the land that you were delivered from, and as they say, “all roads lead to Rome.” All roads except Jeremiah’s old paths.

ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਰੋਮ ਦੇ ਧਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਣਾ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਸਿਧਾਂਤਕ ਦਲੀਲਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਥਿਓਲੋਜੀਕਲ ਅਸਵੀਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਮਾਲਕਾਂ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ, ਆਗਿਆ-ਅਣਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਸੌਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੂਰਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਰਾਹ ਉਹੀ ਰਾਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਥੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਸਾਰੇ ਰਾਹ ਰੋਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਾਹ।

The Protestant reformation had been typified by Moses’ return to Egypt in order to lead God’s people into the Promised Land. Once out of the land of captivity God purposed to give His chosen people His law. In the line of Moses and the Protestant reformation rebellion was manifested immediately after the deliverance. God tested Sardis, a people who claimed to have a living name, but were dead by the time of the message of William Miller. Two purging’s took place in 1844; the first was the purge of the church of Sardis, who had claimed to be Protestants, but were proven to be dead; and then the Millerite’s were purged in the same year, in fulfillment of the parable of the ten virgins.

ਪਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੁਧਾਰ-ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਮੂਸਾ ਦੇ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਜਾਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਏ। ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਪਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੁਧਾਰ-ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, ਛੁਟਕਾਰੇ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਹੀ ਬਗਾਵਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਰਦੀਸ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੋ ਜੀਉਂਦਾ ਨਾਮ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਾਬਤ ਹੋਏ। 1844 ਵਿੱਚ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਹੋਏ; ਪਹਿਲਾ ਸਾਰਦੀਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਾਬਤ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸੇ ਸਾਲ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਹੋਇਆ।

The Democrats and Republicans represent two political classes that together make up the Republican horn on the earth beast of Revelation thirteen. The wise and foolish virgins are two religious classes that together make up the Protestant horn on the earth beast. The wise virgins possess the first name given at Antioch. The wise virgins are Christians, but they are also Philadelphians who have the promise of receiving a name.

ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਦੋ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਆਣੀਆਂ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੋ ਧਾਰਮਿਕ ਵਰਗ ਹਨ, ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿਆਣੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਉਸ ਪਹਿਲੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਾਕਿਆ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿਆਣੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ।

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:12.

> ਜੋ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੰਭਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਨਵਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਲਿਖਾਂਗਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:12।

The first time God named His people Christian was at Antioch, and the history where the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand changes unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand is also the history of Antiochus the Great, who the city of Antioch is named after, and who is represented at the end of a 250-year period between the battles of Raphia and Panium.

ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਐਂਟਿਓਕ ਵਿਖੇ “ਖ਼੍ਰਿਸਤੀ” ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਲਹਿਰ ਬਦਲ ਕੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਲਹਿਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮਹਾਨ ਦਾ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਐਂਟਿਓਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਰਾਫ਼ੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨਿਯੁਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ 250 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

We will continue these things in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

Back to Articles