Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eleven

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਇੱਕ ਸੌ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ

Unveiling the Prophetic Significance of Abubakar in the First Woe of Revelation

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਵਿੱਚ ਅਬੂਬਕਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 2, 2024

Formats

PDF
Word

In the prophetic history of the first Woe, the leader who followed Mohammed was Abu Bakr Abdullah ibn Abi Quhafa, father-in-law of Mohammed. We will refer to him as Abubakar. Both he and Mohammed are referenced in the first four verses. Abubakar was the first Islamic ruler after Mohammed, and history records a command that he gave to his soldiers, that is represented in verse four of Revelation chapter nine. The command represents the sealing process that began at the arrival of the third woe, which was also the Seventh Trumpet, which was also the arrival of the third angel.

ਪਹਿਲੇ ਹਾਏ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਗੂ ਅਬੂ ਬਕਰ ਅਬਦੁੱਲਾਹ ਇਬਨ ਅਬੀ ਕੁਹਾਫਾ ਸੀ, ਜੋ ਮੁਹੰਮਦ ਦਾ ਸਹੁਰਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਬੂਬਕਰ ਕਹਾਂਗੇ। ਉਹ ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖਿਤ ਹਨ। ਮੁਹੰਮਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਬੂਬਕਰ ਪਹਿਲਾ ਇਸਲਾਮੀ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਚੌਥੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਹੁਕਮ ਉਸ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜੋ ਸੱਤਵੀਂ ਤੂਰ੍ਹੀ ਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ।

> And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit; and there arose a smoke out of the pit, as the smoke of a great furnace; and the sun and the air were darkened by reason of the smoke of the pit. And there came out of the smoke locusts upon the earth: and unto them was given power, as the scorpions of the earth have power. And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:1–4.

> ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਤੁਰਹੀ ਵਜਾਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡੀ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਥਾਹ ਖੱਡੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਅਤੇ ਖੱਡੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੀ ਭੱਠੀ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਵਰਗਾ ਧੂੰਆ ਉੱਠਿਆ; ਅਤੇ ਖੱਡੀ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਕਾਰਨ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹਵਾ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਹੋ ਗਏ। ਅਤੇ ਉਸ ਧੂੰਏਂ ਵਿੱਚੋਂ ਟਿੱਡੀਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਿਛੂਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘਾਹ ਨੂੰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹਰਿਆਲੀ ਨੂੰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ; ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 9:1–4.

The “star” that fell from heaven was Mohammed, who began his ministry in the year 606. Mohammed was given a “key” that was to “open” the “bottomless pit” allowing “smoke” to darken the “sun and the air,” and brought forth “locusts” who were given “power” as the power of “scorpions.” The key was a military battle that produced weakness in the Roman’s military strength, thus allowing the rise of the warfare of Islam. The bottomless pit is a symbol of Arabia, the birthplace of Islam, and the smoke represented the false religion of Islam that was to spread across the earth and take possession of the same geography that would be swarmed by the swarms of locusts that sweep across northern Africa, southern Europe and Arabia. The locusts are a symbol of Islam, and power prophetically represents military power. Their power was to be as scorpions, which strike unexpectedly. Uriah Smith states:

ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ “ਤਾਰਾ” ਮੁਹੰਮਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਨ 606 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਮੁਹੰਮਦ ਨੂੰ ਇੱਕ “ਕੁੰਜੀ” ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ “ਅਥਾਹ ਖੱਡ” ਨੂੰ “ਖੋਲ੍ਹਣ” ਲਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ “ਧੂੰਆਂ” “ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹਵਾ” ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ “ਟਿੱਡੀਆਂ” ਨਿਕਲਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਸ਼ਕਤੀ” ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਰਥਾਤ “ਬਿੱਛੂਆਂ” ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਗੀ। ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਇੱਕ ਸੈਨਿਕ ਯੁੱਧ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਰੋਮੀਆਂ ਦੀ ਸੈਨਿਕ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਲਾਮੀ ਯੁੱਧ ਦੇ ਉਭਾਰ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਜਨਮਸਥਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੂੰਆਂ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਝੂਠੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ, ਦੱਖਣੀ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਰਬ ਵਿੱਚ ਝੁੰਡਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟਿੱਡੀਆਂ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਟਿੱਡੀਆਂ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸੈਨਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਿੱਛੂਆਂ ਵਰਗੀ ਹੋਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਡੰਗ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:

> “A star fell from heaven unto the earth; and to him was given the key of the bottomless pit.

> “ਇੱਕ ਤਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।”

> “While the Persian monarch contemplated the wonders of his art and power, he received an epistle from an obscure citizen of Mecca, inviting him to acknowledge Mohammed as the apostle of God. He rejected the invitation, and tore the epistle. ‘It is thus,’ exclaimed the Arabian prophet, ‘that God will tear the kingdom, and reject the supplication of Chosroes.’ Placed on the verge of these two empires of the East, Mohammed observed with secret joy the progress of mutual destruction; and in the midst of the Persian triumphs he ventured to foretell, that, before many years should elapse, victory would again return to the banners of the Romans. ‘At the time when this prediction is said to have been delivered, no prophecy could be more distant from its accomplishment since the first twelve years of Heraclius announced the approaching dissolution of the empire.’. ..

> “ਜਦੋਂ ਫ਼ਾਰਸੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਚਰਜਾਂ ਦਾ ਮਨਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਅਗਿਆਤ ਨਾਗਰਿਕ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਹੰਮਦ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮੰਨਣ ਲਈ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਸੁੱਟਿਆ। ‘ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ,’ ਅਰਬੀ ਨਬੀ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਖੁਸਰੋ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ।’ ਪੂਰਬ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸਾਮਰਾਜਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਹੰਮਦ ਨੇ ਆਪਸੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਹਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੱਤ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਰੋਮੀਆਂ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਵੇਗੀ। ‘ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਵੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਿਰਾਕਲੀਅਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਨੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਨਿਕਟ ਆ ਰਹੇ ਵਿਘਟਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।’...”

> “Chosroes subjugated the Roman possession [in] Asia and Africa. And ‘the Roman empire,’ at that period, ‘was reduced to the walls of Constantinople, with the remnant of Greece, Italy, and Africa, and some maritime cities, from Tyre to Trebizond, of the Asiatic coast. The experience of six years at length persuaded the Persian monarch to renounce the conquest of Constantinople, and to specify the annual tribute of the ransom of the Roman empire,—a thousand talents of gold, a thousand talents of silver, a thousand silk robes, a thousand horses, and a thousand virgins. Heraclius subscribed to these ignominious terms. But the time and space which he obtained to collect those treasures from the poverty of the East were industriously employed in the preparation of a bold and desperate attack.’

> “ਖੁਸਰੋ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰੋਮੀ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ‘ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ’ ‘ਕੁਸਤੁੰਤੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਦਿਵਾਰਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਯੂਨਾਨ, ਇਟਲੀ ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦਾ ਬਚਿਆ-ਖੁਚਿਆ ਹਿੱਸਾ, ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਤਟ ਦੇ ਕੁਝ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਸੂਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤ੍ਰੇਬਿਜ਼ੋਂਦ ਤੱਕ।’ ਛੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਮਰਾਟ ਨੂੰ ਕੁਸਤੁੰਤੁਨੀਆ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਹੱਥ ਖਿੱਚਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ-ਰਕਮ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਨਾ ਖ਼ਿਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ,—ਸੋਨੇ ਦੇ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਟੈਲੈਂਟ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਟੈਲੈਂਟ, ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਚੋਗੇ, ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ, ਅਤੇ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁਆਰੀਆਂ। ਹੇਰਾਕਲੀਅਸ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਪਰ ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਰਿਦ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਅਵਕਾਸ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਹਸੀ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾਪੂਰਨ ਹਮਲੇ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਉਦਯੋਗਪੂਰਵਕ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ।”

> “The king of Persia despised the obscure Saracen, and derided the message of the pretended prophet of Mecca. Even the overthrow of the Roman empire would not have opened a door for Mohammedanism, or for the progress of the Saracenic armed propagators of an imposture, though the monarch of the Persians and chagan of the Avars (the successor of Attila) had divided between them the remains of the kingdoms of the Caesars. Chosroes himself fell. The Persian and Roman monarchies exhausted each other’s strength. And before a sword was put into the hands of the false prophet, it was smitten from the hands of those who would have checked his career and crushed his power.

> “ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਅਣਜਾਣ ਸਰਾਸੇਨੀ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਅਤੇ ਮੱਕਾ ਦੇ ਕਥਿਤ ਨਬੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕੀਤਾ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਪਤਨ ਵੀ ਮੁਹੰਮਦੀਆਂਤ ਲਈ, ਜਾਂ ਉਸ ਧੋਖੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਰਾਸੇਨੀ ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ, ਕੋਈ ਦੁਆਰ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਦੇ ਸਮਰਾਟ ਅਤੇ ਆਵਾਰਾਂ ਦੇ ਖ਼ਾਗਾਨ (ਅੱਤੀਲਾ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ) ਨੇ ਕੈਸਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਲਏ ਹੁੰਦੇ। ਖੁਸਰੋ ਆਪ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਰਾਜਤੰਤਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਖੋਹ ਲਈ ਗਈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਦੌੜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਸਕਦੇ ਸਨ।”

> “‘Since the days of Scipio and Hannibal, no bolder enterprise has been attempted than that which Heraclius achieved for the deliverance of the empire. He explored his perilous way through the Black Sea and the mountains of Armenia, penetrated into the heart of Persia, and recalled the armies of the great king to the defense of their bleeding country.’

> “‘ਸਿਪਿਓ ਅਤੇ ਹੈਨਿਬਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਕਾਰਜ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਾਹਸੀ ਉਪਰਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਹੇਰਾਕਲੀਅਸ ਨੇ ਸਮਰਾਜ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਆਰਮੀਨੀਆ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਸੰਕਟਭਰੇ ਮਾਰਗ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕੀਤੀ, ਫਾਰਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਹੂ-ਲੁਹਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।’”

> “In the battle of Nineveh, which was fiercely fought from daybreak to the eleventh hour, twenty-eight standards, besides those which might be broken or torn, were taken from the Persians; the greatest part of their army was cut in pieces, and the victors, concealing their own loss, passed the night on the field. The cities and palaces of Assyria were opened for the first time to the Romans.’

> “ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਦੇ ਉਜਾਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਲੜੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਝੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜੋ ਟੁੱਟ ਜਾਂ ਫਟ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਤੋਂ ਅਠਾਈ ਝੰਡੇ ਲਏ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੇਤੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਲੁਕਾਂਦੇ ਹੋਏ ਰਾਤ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਿਤਾਈ। ਅਸੀਰਿਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਮਹਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰੋਮੀਆਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ।”

> “The Roman emperor was not strengthened by the conquests which he achieved; and a way was prepared at the same time, and by the same means, for the multitudes of Saracens from Arabia, like locusts from the same region, who, propagating in their course the dark and delusive Mohammedan creed, speedily overspread both the Persian and the Roman empire.

> “ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਟ ਉਹਨਾਂ ਜਿੱਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ; ਅਤੇ ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਅਰਬ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਸਾਰਾਸੀਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ—ਉਸੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟਿੱਡੀਆਂ ਵਾਂਗ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮਕ ਮੁਹੰਮਦਨ ਮਤ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਦੋਹਾਂ ਸਮਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਢੱਕ ਲਿਆ।”

> “More complete illustration of this fact could not be desired than is supplied in the concluding words of the chapter from Gibbon, from which the preceding extracts are taken. ‘Although a victorious army had been formed under the standard of Heraclius, the unnatural effort seems to have exhausted rather than exercised their strength. While the emperor triumphed at Constantinople or Jerusalem, an obscure town on the confines of Syria was pillaged by the Saracens, and they cut in pieces some troops who advanced to its relief,—an ordinary and trifling occurrence, had it not been the prelude of a mighty revolution. These robbers were the apostles of Mohammed; their frantic valor had emerged from the desert; and in the last eight years of his reign, Heraclius lost to the Arabs the same provinces which he had rescued from the Persians.

> “ਇਸ ਤੱਥ ਦੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਪੂਰਨ ਉਦਾਹਰਨ ਹੋਰ ਕਾਮਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਜਿਹੜੀ ਗਿਬਨ ਦੇ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ-ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਿਛਲੇ ਉਧਾਰਣ ਲਏ ਗਏ ਹਨ। ‘ਭਾਵੇਂ ਹਿਰਾਕਲਿਅਸ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਸੈਨਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਅਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਿਕ ਜਤਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕਸਰਤ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਾਨੋ ਖਤਮ ਹੀ ਕਰ ਬੈਠਿਆ। ਜਦੋਂ ਸਮਰਾਟ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਜਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਸੀਰੀਆ ਦੀ ਸੀਮਾ ਉੱਤੇ ਇਕ ਅਗਿਆਤ ਨਗਰ ਸਾਰਾਸੀਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਹਤ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੀਆਂ ਕੁਝ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੱਟ ਕੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ,—ਇੱਕ ਆਮ ਅਤੇ ਨਗਣੀ ਘਟਨਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਾ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਲੁਟੇਰੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਰਸੂਲ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉੱਨਮੱਤ ਸ਼ੌਰਯ ਮਰੂਥਲ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਿਰਾਕਲਿਅਸ ਨੇ ਅਰਬਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਉਹੀ ਸੂਬੇ ਗੁਆ ਦਿੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ ਸੀ।'”

> “‘The spirit of fraud and enthusiasm, whose abode is not in the heavens,’ was let loose on earth. The bottomless pit needed but a key to open it, and that key was the fall of Chosroes. He had contemptuously torn the letter of an obscure citizen of Mecca. But when from his ‘blaze of glory’ he sunk into the ‘tower of darkness’ which no eye could penetrate, the name of Chosroes was suddenly to pass into oblivion before that of Mohammed; and the crescent seemed but to wait its rising till the falling of the star. Chosroes, after his entire discomfiture and loss of empire, was murdered in the year 628; and the year 629 is marked by ‘the conquest of Arabia,’ and ‘the first war of the Mohammedans against the Roman empire.’ ‘And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth; and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit.’ He fell unto the earth. When the strength of the Roman empire was exhausted, and the great king of the East lay dead in his tower of darkness, the pillage of an obscure town on the borders of Syria was ‘the prelude of a mighty revolution.’ ‘’The robbers were the apostles of Mohammed, and their frantic valor emerged from the desert.’

> “‘ਧੋਖਾਧੜੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਉਹ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ,’ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਖੁਸਰੋ ਦਾ ਪਤਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੱਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਨਾਗਰਿਕ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਚੀਰ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ‘ਯਸ਼ ਦੀ ਜ੍ਵਾਲਾ’ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ‘ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਮੀਨਾਰ’ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅੱਖ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਤਦ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁਸਰੋ ਦਾ ਨਾਮ ਅਚਾਨਕ ਵਿਸਮ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਅਰਧਚੰਦਰਮਾ ਮਾਨੋ ਤਾਰੇ ਦੇ ਅਸਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਉਗਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਖੁਸਰੋ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਹਾਰ ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਨ 628 ਵਿੱਚ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਸਨ 629 ‘ਅਰਬ ਦੀ ਜਿੱਤ,’ ਅਤੇ ‘ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਹੰਮਦੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜੰਗ’ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੈ। ‘ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਤੁਰਹੀ ਵਜਾਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਤਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।’ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤ ਪਿਆ ਸੀ, ਤਦ ਸੀਰੀਆ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਉੱਤੇ ਇਕ ਅਣਜਾਣ ਨਗਰ ਦੀ ਲੁੱਟ ‘ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ’ ਸੀ। ‘ਉਹ ਲੁਟੇਰੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉੱਨਮੱਤ ਸ਼ੌਰਯ ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਉਭਰਿਆ।’”

> “The Bottomless Pit.—The meaning of this term may be learned from the Greek , which is defined ‘deep, bottomless, profound,’ and may refer to any waste, desolate, and uncultivated place. It is applied to the earth in its original state of chaos. Gen.1:2. In this instance it may appropriately refer to the unknown wastes of the Arabian desert, from the borders of which issued the hordes of Saracens like swarms of locusts. And the fall of Chosroes, the Persian king, may well be represented as the opening of the bottomless pit, inasmuch as it prepared the way for the followers of Mohammed to issue from their obscure country, and propagate their delusive doctrines with fire and sword, till they had spread their darkness over all the Eastern empire.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495–498.

> “ਅਥਾਹ ਖੱਡ.—ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ‘ਗਹਿਰਾ, ਬਿਨਾ ਤਲ ਦਾ, ਅਥਾਹ’ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਜਾੜ, ਸੁੰਨੇ ਅਤੇ ਅਣਖੇਤੀਲੇ ਸਥਾਨ ਵਾਸਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਮੂਲ ਅਵਿਵਸਥਿਤ ਅਵਸਥਾ ਲਈ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। Gen. 1:2. ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਇਹ ਯੋਗਤਾਪੂਰਵਕ ਅਰਬ ਦੇ ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਅਣਜਾਣ ਉਜਾੜ ਖੇਤਰਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਾਸੀਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਟਿੱਡੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲੀਆਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਖੁਸਰੋ ਦੀ ਪਤਨ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਦੇਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਅਤੇ ਅੱਗ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਨੇਰਾ ਸਾਰੇ ਪੂਰਬੀ ਸਾਮਰਾਜ ਉੱਤੇ ਨਾ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495–498.

The first woe, which is the fifth trumpet identifies the beginning of the warfare of Islam against Rome, and it identifies a battle between Rome and Persia where Rome prevailed, but in doing so expended its military strength to the extent that it could not prevent the rise of the Islamic power. The prophetic characteristics of the first woe and the second woe, identify the prophetic characteristics of the third woe, and it is important to recognize the first two woes as symbols of the history of the third woe, for that history represents the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which began on September 11, 2001. After the prophetic history represented by Mohammed in the first three verses, verse four introduces Abubakar, the first leader after Mohammed.

ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ, ਜੋ ਪੰਜਵੀਂ ਤੁਰ੍ਹੀ ਹੈ, ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰੋਮ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰੋਮ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਜਿੱਤਿਆ; ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੈਨਿਕ ਤਾਕਤ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਖਰਚ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸਲਾਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉੱਥਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਹਾਏਆਂ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੌਥੀ ਆਯਤ ਮੁਹੰਮਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗੂ ਅਬੂਬਕਰ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

> ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘਾਹ ਨੂੰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹਰਿਆਲੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ; ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 9:4।

The command of Abubakar instructed the Islamic warriors to make a distinction between two types of worshippers that existed in the Roman territories at that time. One class was the Catholics, who had some religious orders that shaved the back of their heads (the tonsure), and observed the worship of Sunday. The other class were seventh-day Sabbath keepers, and the Sabbath is the seal of God.

ਅਬੂਬਕਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੇ ਇਸਲਾਮੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੋਮੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਕਰਨ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਕੈਥੋਲਿਕਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਘ ਐਸੇ ਸਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਵਾਲ ਮੂੰਡਦੇ ਸਨ (ਟੌਂਸ਼ਰ), ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਦੂਜਾ ਵਰਗ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਬਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ।

> “After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:—

> “ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਨ 632 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਅਬੂਬਕਰ ਨੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਆਪਣੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਰਬੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵੱਲ ਇੱਕ ਪਰਿਪੱਤਰ-ਪੱਤਰ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਅੰਸ਼ ਉਦਧਰਿਤ ਹੈ:—”

> “‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’

> “‘ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਲੜੋ, ਤਾਂ ਪੁਰਖਿਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰੋ, ਪਿੱਠ ਨਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ; ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੱਤ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਦਾਗ਼ਦਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਕੋਈ ਖਜੂਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਹੀ ਅਨਾਜ ਦੇ ਖੇਤ ਸਾੜੋ। ਕੋਈ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਨਾ ਕੱਟੋ, ਨਾ ਹੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਸਿਵਾਇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਭੋਜਨ ਲਈ ਮਾਰਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਵਾਅਦਾ ਜਾਂ ਸੰਧਿ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਾਬਤ ਹੋਵੋ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੋਗੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਮਨੁੱਖ ਮਿਲਣਗੇ ਜੋ ਮਠਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕਾਂਤਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨਸੂਬਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਠਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਮਿਲੇਗੀ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਮੁੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਖੋਪੜੀਆਂ ਚੀਰ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰਹਿਮ ਨਾ ਦਿਓ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੁਹੰਮਦੀ ਬਣ ਜਾਣ ਜਾਂ ਜਿਜ਼ਿਆ ਅਦਾ ਕਰਨ।’”

> “It is not said in prophecy or in history that the more humane injunctions were as scrupulously obeyed as the ferocious mandate; but it was so commanded them. And the preceding are the only instructions recorded by Gibbon, as given by Abubekr to the chiefs whose duty it was to issue the commands to all the Saracen hosts. The commands are alike discriminating with the prediction, as if the caliph himself had been acting in known as well as direct obedience to a higher mandate than that of mortal man; and in the very act of going forth to fight against the religion of Jesus, and to propagate Mohammedanism in its stead, he repeated the words which it was foretold in the Revelation of Jesus Christ that he would say.

> “ਨਾ ਤਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ-ਭਰੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਉਤਨੀ ਹੀ ਸੁਚੇਤਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਿੰਨੀ ਕਿ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਹੁਕਮ ਦੀ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਪਰੋਕਤ ਹੀ ਉਹ ਇਕੱਲੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਬਨ ਨੇ ਲੇਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਬੂਬਕਰ ਵੱਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਰਤੱਬ ਸਾਰੇ ਸਰਾਸੇਨੀ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇਹ ਹੁਕਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਾਲ ਇਉਂ ਹੀ ਭੇਦਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਾਨੋ ਖਲੀਫ਼ਾ ਆਪ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨਸ਼ਵਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਮੁਹੰਮਦੀਆਂ ਮਤ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੇ ਓਸੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਹੀ ਸ਼ਬਦ ਦੁਹਰਾਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਹੇਗਾ।

> “The Seal of God in Their Foreheads.—In remarks upon chapter 7:1–3, we have shown that the seal of God is the Sabbath of the fourth commandment; and history is not silent upon the fact that there have been observers of the true Sabbath all through the present dispensation. But the question has here arisen with many, who were those men who at this time had the seal of God in their foreheads, and who thereby became exempt from Mohammedan oppression? Let the reader bear in mind the fact, already alluded to, that there have been those all through this dispensation who have had the seal of God in their foreheads, or have been intelligent observers of the true Sabbath; and let them consider further that what the prophecy asserts is that the attacks of this desolating Turkish power are not directed against them, but against another class. The subject is thus freed from all difficulty; for this is all that the prophecy really asserts. Only one class of persons is directly brought to view in the text; namely, those who have not the seal of God in their foreheads; and the preservation of those who have the seal of God is brought in only by implication. Accordingly, we do not learn from history that any of these were involved in any of the calamities inflicted by the Saracens upon the objects of their hate. They were commissioned against another class of men. And the destruction to come upon this class of men is not put in contrast with the preservation of other men, but only with that of the fruits and verdure of the earth; thus, Hurt not the grass, trees, nor any green thing, but only a certain class of men. And in fulfilment, we have the strange spectacle of an army of invaders sparing those things which such armies usually destroy, namely, the face and productions of nature; and, in pursuance of their permission to hurt those men who had not the seal of God in their foreheads, cleaving the skulls of a class of religionists with shaven crowns, who belonged to the synagogue of Satan.

> “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ.—ਅਧਿਆਇ 7:1–3 ਉੱਤੇ ਕੀਤੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਦਿਖਾ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਸੱਬਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਤੱਥ ਬਾਰੇ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੌਰਾਨ ਸੱਚੇ ਸੱਬਤ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉੱਠਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕੌਣ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੁਹੰਮਦੀਆਂ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹੇ? ਪਾਠਕ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਇਸ ਸਮੂਹ ਵਿਵਸਥਾ-ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਸੀ, ਅਰਥਾਤ ਜੋ ਸੱਚੇ ਸੱਬਤ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਪਾਲਕ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗੇ ਇਹ ਵੀ ਵਿਚਾਰੇ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਤੁਰਕੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਮਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਕ ਹੋਰ ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਸਾਰੀ ਕਠਿਨਾਈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਹੀ ਵਰਗ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗੋਚਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਅਰਥਾਤ, ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੇਵਲ ਨਿਹਿਤ ਅਰਥ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਸੀਂ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦੇ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਪੱਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੱਸਿਆ ਸੀ ਜੋ ਸਰਾਸੇਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘ੍ਰਿਣਾ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਢਾਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਇਕ ਹੋਰ ਹੀ ਵਰਗ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਇਸ ਵਰਗ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਹਰਿਆਲੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ; ਇਸ ਲਈ, ਨਾ ਘਾਹ ਨੂੰ, ਨਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹਰੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਵਰਗ ਨੂੰ। ਅਤੇ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੀ ਇਕ ਫੌਜ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਜ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉਸ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੰਡੇ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਇਕ ਧਾਰਮਿਕ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਖੋਪੜੀਆਂ ਚੀਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ।”

> “These were doubtless a class of monks, or some other division of the Roman Catholic Church. Against these the arms of the Mohammedans were directed. And it seems to us that there is a peculiar fitness, if not design, in describing them as those who had not the seal of God in their foreheads; inasmuch as that is the very church which has robbed the law of God of its seal, by tearing away the true Sabbath, and erecting a counterfeit in its place. And we do not understand, either from the prophecy or from history, that those persons whom Abubekr charged his followers not to molest were in possession of the seal of God, or necessarily constituted the people of God. Who they were, and for what reason they were spared, the meager testimony of Gibbon does not inform us, and we have no other means of knowing; but we have every reason to believe that none of these who had the seal of God were molested, while another class, who emphatically had it not, were put to the sword; and thus the specifications of the prophecy are amply met.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 500–502.

> “ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਰਗ ਸੀ, ਜਾਂ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸ਼ਾਖਾ। ਮੁਹੰਮਦੀਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸਨ। ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਚਿਤਤਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਵਕ ਰਚਨਾ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਚੇ ਸਬਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਜਾਲੀ ਪ੍ਰਥਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮੋਹਰ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਤੋਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਬੂਬੇਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੇ ਧਾਰਕ ਸਨ, ਜਾਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਬਣਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਕੌਣ ਸਨ, ਅਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਬਚਾਏ ਗਏ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਗਿਬਨ ਦੀ ਅਲਪ ਸਾਕਸ਼ੀ ਸਾਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਜਾਣਨ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਹਰ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਸੀ, ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਰਗ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਰਧਾਰਣਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 500–502.

Abubakar consolidated Mohammed’s followers into a Caliphate after Mohammed’s death, so even though they are two different historical figures, taken together they represent the beginning of the testimony of Islam of the first woe, and the historical figure who marks the history of the first woe is Mohammed.

ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਬੂਬਕਰ ਨੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ, ਤਥਾਪਿ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਹਾਏ ਦੀ ਇਸਲਾਮੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਅਕਤੀ ਪਹਿਲੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਹੰਮਦ ਹੈ।

In the beginning history of the second woe, Mohammed II conquered Constantinople in 1453. In 1449, four angels, representing Islam were loosed. The beginning and ending of the first woe, is marked by a Mohammed, the first and second respectively. Prophetically the beginning and ending of the history of the first woe, bears the signature of Alpha and Omega.

ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਮੁਹੰਮਦ ਦੂਜੇ ਨੇ 1453 ਵਿੱਚ ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। 1449 ਵਿੱਚ, ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚਾਰ ਦੂਤ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਛੱਡੇ ਗਏ। ਪਹਿਲੇ ਹਾਏ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਉੱਤੇ ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਦਸਤਖ਼ਤ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

The beginning of the second woe includes a time prophecy of four angels, who represent Islam who were then loosed, and then restrained on August 11, 1840. From that point until October 22, 1844, the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated. The beginning of the second woe identifies the loosing of Islam, and the ending marks the restraining of Islam. Both the first and second woe have precise prophetic markers tying their beginnings to the endings.

ਦੂਜੇ ਹਾਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਛੱਡੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਰੋਕੇ ਗਏ। ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸੀਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਹਾਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਛੱਡੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੋਵੇਂ ਹਾਇਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜਣ ਵਾਲੇ ਸਟੀਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ।

The first two woes are to be placed upon one another, “line upon line,” in order to identify the third woe. One of the prophetic characteristics that is identified by the first two witnesses of Islam is that they represent a specific period of time that marks the beginning and ending with the signature of Alpha and Omega. They also possess a secondary signature, for the beginning of the first woe, identifies the sealing of God’s people, and the ending of the second woe, also identifies the sealing of God’s people.

ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਹਾਏਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ, “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ,” ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਖੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਮੋਹਰ ਵੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦਾ ਅੰਤ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

The third woe arrived when Islam suddenly and unexpectedly attacked the earth beast of Revelation thirteen, thus beginning the period of the sealing. The sealing of the one-hundred and forty-four thousand ends at the soon-coming Sunday law, and in response to that apostasy national apostasy is followed by national ruin. As typified with pagan Rome and papal Rome national ruin is accomplished by God’s trumpet judgments. The three woes are also trumpets. Islam of the third woe, will strike suddenly and unexpectedly again at the soon coming Sunday law in the United States, when the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand ends. That period has been typified by the beginning period of the first woe, and also by the ending period of the second woe.

ਤੀਜਾ ਹਾਏ ਤਦ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਅਣਅਪੇਖਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਆਕਰਮਣ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਨਿਆਂਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਹਾਏ ਤੁਰਹੀਆਂ ਵੀ ਹਨ। ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਅਣਅਪੇਖਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਹਾਏ ਦੇ ਆਰੰਭਕ ਕਾਲ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਾਲ ਦੁਆਰਾ ਵੀ, ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

We will continue this study in the next article.

ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

> And Sarah saw the son of Hagar the Egyptian, which she had born unto Abraham, mocking. Wherefore she said unto Abraham, Cast out this bondwoman and her son: for the son of this bondwoman shall not be heir with my son, even with Isaac. And the thing was very grievous in Abraham’s sight because of his son. And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. And the water was spent in the bottle, and she cast the child under one of the shrubs. And she went, and sat her down over against him a good way off, as it were a bowshot: for she said, Let me not see the death of the child. And she sat over against him, and lift up her voice, and wept. And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:9–20.

> ਅਤੇ ਸਾਰਾਹ ਨੇ ਹਾਜਰ ਮਿਸਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਲਈ ਜਣਿਆ ਸੀ, ਠੱਠਾ ਮਾਰਦਾ ਦੇਖਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਦਾਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਰਥਾਤ ਇਸਹਾਕ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਰਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।” ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖਦਾਈ ਹੋਈ। ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਲੜਕੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦਾਸੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਗੱਲ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਦੁਖਦਾਈ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਰਾਹ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਇਸਹਾਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਹਲਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਾਸੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਕੌਮ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਹੈ।” ਅਤੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਸਵੇਰੇ ਤੜਕੇ ਉੱਠਿਆ, ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਸ਼ਕ ਲੈ ਕੇ ਹਾਜਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਬੇਰਸ਼ੇਬਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੀ ਫਿਰੀ। ਅਤੇ ਮਸ਼ਕ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਹੇਠ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਦੂਰ, ਜਿਵੇਂ ਧਨੁਖ ਦੇ ਇਕ ਤੀਰ ਦੀ ਮਾਰ ਜਿਤਨਾ ਫਾਸਲਾ ਹੋਵੇ, ਬੈਠ ਗਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾ ਵੇਖਾਂ।” ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਈ। ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਲੜਕੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹਾਜਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹਾਜਰ, ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਡਰ ਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਲੜਕੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹੈ। ਉੱਠ, ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੌਮ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।” ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਖੂਹ ਦੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਗਈ, ਮਸ਼ਕ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਇਆ। ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲੜਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਧਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਧਨੁਰਧਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਤਪਤਿ 21:9–20.

Back to Articles