Article

# The Book of Daniel - Number Forty

දානියෙල්ගේ පොත - අංක හතළිහයි

Paul

පාවුල්

Author

Jeff Pippenger

Published

January 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel chapter one, when overlaid with Daniel chapter four, represents the history of the first and second angels, from 1798 to 1844. In that history the book of Daniel was unsealed, and the portion that was unsealed was chapters seven, eight and nine. “Line upon line” chapters one, four and then seven through nine, illustrate the history of the Millerite movement of the first angel.

දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදය, දානියෙල් සිව්වන පරිච්ඡේදය සමඟ අතිස්ථාපනය කර බලන කල, 1798 සිට 1844 දක්වා වූ පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි. එම ඉතිහාසයේදී දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රාභංග කරන ලද අතර, එසේ මුද්‍රාභංග කරන ලද කොටස වූයේ හත්වන, අටවන සහ නවවන පරිච්ඡේදයන්ය. “පේළිය මත පේළිය” ලෙස, පළමු, සිව්වන, ඉන්පසු හත්වන සිට නවවන පරිච්ඡේද දක්වා, පළමු දූතයාගේ මිලේරයිට් ව්‍යාපාරයේ ඉතිහාසය විදර්ශනය කරයි.

In that history (1798 to 1844), the foundational truths of Adventism were established, and those truths were ultimately represented upon the 1843 pioneer chart. Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two, is on the chart. The visions of Daniel seven and eight are on the chart. “The daily” of chapter eight is represented, as is the “seven times” of Leviticus twenty-six. The three Woes of Islam, as represented in Revelation chapter nine, are there. God forewarned repeatedly that those foundational truths would be attacked.

එම ඉතිහාසය තුළ (1798 සිට 1844 දක්වා), ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ මූලික සත්‍යයන් ස්ථාපිත කරන ලද අතර, අවසානයේ එම සත්‍යයන් 1843 අග්‍රගාමී ප්‍රස්ථාරය මත නිරූපණය කරන ලදී. දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ ප්‍රතිමාව එම ප්‍රස්ථාරය මත ඇත. දානියෙල් හත සහ අට යන පරිච්ඡේදවල දර්ශන එම ප්‍රස්ථාරය මත ඇත. අටවන පරිච්ඡේදයේ “daily” එහි නිරූපණය කර ඇති අතර, ලෙවී කථාව විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ “seven times” ද එසේම නිරූපණය කර ඇත. එළිදරව්ව නවවන පරිච්ඡේදයේ නිරූපිත ඉස්ලාමයේ අවාසනාවන් තුන ද එහි ඇත. දෙවියන්වහන්සේ එම මූලික සත්‍යයන්ට ප්‍රහාර එල්ල වන බව නැවත නැවතත් පූර්වයෙන් අනතුරු ඇඟවූ සේක.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> “සියෝන්ගේ ප්‍රාකාර මත දෙවියන්වහන්සේගේ මුරකරුවන් ලෙස සිටින අය, ජනතාවට පෙරටුව ඇති අනතුරු දැකිය හැකි මනුෂ්‍යයෝ වන්නෝ යි,—සත්‍යය සහ භ්‍රාන්තිය, ධර්මිෂ්ඨකම සහ අධර්මිෂ්ඨකම අතර වෙනස හඳුනාගත හැකි මනුෂ්‍යයෝ වන්නෝ යි.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “අනතුරු ඇඟවීම පැමිණ ඇත: 1842, 1843, සහ 1844 යන වර්ෂවලදී එම පණිවිඩය පැමිණි දා සිට අප ගොඩනඟමින් සිටින ඇදහිල්ලේ අත්තිවාරම කම්පනයට පත් කරන කිසිවක් ඇතුළුවීමට ඉඩ නොදිය යුතුය. මම මෙම පණිවිඩය තුළ සිටියෙමි; එතැන් පටන් දෙවියන්වහන්සේ අපට දී ඇති ආලෝකයට විශ්වාසවන්තව, මම ලෝකය ඉදිරියෙහි සිටගෙන සිටිමි. දිනෙන් දින අප උද්‍යෝගවත් යාච්ඤාවෙන් ස්වාමීන්වහන්සේ සෙවූ අතර, ආලෝකය සොයමින් සිටිය දී, අපගේ පාද තැබූ වේදිකාවෙන් ඒවා ඉවත් කිරීමට අපි අදහස් නොකරමු. දෙවියන්වහන්සේ මට දී ඇති ආලෝකය මට අත්හැර දැමිය හැකි යයි ඔබ සිතනවාද? එය සදාකාල පර්වතය මෙන් විය යුතුය. එය මට දෙන ලද දා සිට එය මට මඟ පෙන්වමින් තිබේ.” Review and Herald, April 14, 1903.

The work of the dirt brush man, that is to be accomplished with the participation of God’s last day people, is also represented by Isaiah, when he identifies the last day people and the work they are called to do, for the foundations were destined to be buried with error before the last days arrived.

දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දිනවල ජනතාවගේ සහභාගිත්වයෙන් ඉටු කරනු ලැබිය යුතු කුණු ඉවත් කරන බුරුසුකරුගේ කාර්යය, අවසාන දිනවල ජනතාව සහ ඔවුන් කැඳවනු ලැබූ කරනු ලබන කාර්යය යෙසායා විසින් හඳුනා දෙමින් ද නිරූපණය කරනු ලබයි; මන්ද, අවසාන දින පැමිණීමට පෙර එහි පදනම් වරද සමඟ වළලා දැමීමට නියමිතව තිබූ බැවිනි.

> And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.

> නුඹෙන් උපන්නෝ පුරාණයෙන් විනාශව තිබූ ස්ථාන නැවත ගොඩනගන්නෝය; නුඹ බොහෝ පරම්පරාවල පදනම් නැවත පිහිටුවන්නෙහිය; තවද, නුඹට, භේදය සකස්කරන්නා, වාසය කිරීමට මාර්ග නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කරන්නා යයි කියනු ලැබේ. යෙසායා 58:12.

The “old waste places,” refers to the doctrinal truths associated with the two desolating powers of paganism and papalism. The two desolating powers of paganism being followed by papalism is what William Miller used for his framework of every prophecy he presented.

“පැරණි විනාශස්ථාන” යන්නෙන් අදහස් වන්නේ අජාතිකවාදය හා පාප්වාදය යන විනාශකරන බලයන් දෙක හා සම්බන්ධ වූ ශාස්ත්‍රීය සත්‍යයන්ය. අජාතිකවාදය නම් විනාශකරන බලය පසුපස පාප්වාදය පැමිණීම යන්න, විලියම් මිලර් විසින් තමන් ඉදිරිපත් කළ සෑම අනාවැකියකටම පදනම් වූ රාමුව ලෙස භාවිත කළ දෙයකි.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.

> ඔවුන් පුරාතන නාස්තිවීම් ගොඩනඟන්නෝය; පෙර තිබූ විනාශස්ථාන නැවත උසස් කරන්නෝය; නාස්තිවූ නගර සකස් කරන්නෝය, බොහෝ පරම්පරාවල විනාශස්ථානද ය. යෙසායා 61:4.

The structure of prophecy that is represented as the framework, is the history and relationship of those two powers. To restore “the paths to dwell in,” is the restoration of Miller’s framework, that was represented in his dream by the work of the dirt brush man. Isaiah used the illustration of the history of Ezra and those who returned from Babylon and repaired Jerusalem, to identify the restoration of the former desolations.

රාමුව ලෙස නිරූපිත අනාවැකියේ ව්‍යුහය නම්, එම බල දෙකේ ඉතිහාසයත් ඒවා අතර ඇති සම්බන්ධතාවත් ය. “වාසය කිරීමට මාර්ගයන්” ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීම යනු, මිලර්ගේ රාමුව ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීම වන අතර, ඔහුගේ සිහිනයේ එය ධූලි බුරුසු මිනිසාගේ කාර්යය මඟින් නිරූපිත විය. යෙසායා, එස්රාගේ ඉතිහාසයත් බබිලෝනියෙන් ආපසු පැමිණ යෙරුසලම අලුත්වැඩියා කළ අයගේ ඉතිහාසයත් උදාහරණයක් ලෙස භාවිත කරමින්, පූර්ව විනාශයන්ගේ ප්‍රතිෂ්ඨාපනය හඳුනාගත්තේ ය.

> Since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face, as it is this day. And now for a little space grace hath been showed from the Lord our God, to leave us a remnant to escape, and to give us a nail in his holy place, that our God may lighten our eyes, and give us a little reviving in our bondage. For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:7–9.

> අපගේ පියවරුන්ගේ දවස්වල සිට අද දක්වා අපි මහත් අපරාධයක සිටිමු; අපගේ අකුසලයන් නිසා අපිද, අපගේ රජවරුන්ද, අපගේ පූජකවරුන්ද, මේ දිනේ ඇති පරිදි, දේශයන්හි රජවරුන්ගේ අතට, කඩුවටද, වහල්කමටද, කොල්ලයටද, මුහුණ ලජ්ජාවටද පාවා දෙන ලද්දෙමු. දැන් තව මඳ කාලයක් සඳහා අපගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේගෙන් කරුණාව පෙන්වනු ලැබ ඇත; එනම් ගැලවී ඉතිරි වූ ශේෂයක් අපට තැබීමටත්, ඔහුගේ ශුද්ධ ස්ථානයේ අපට ඇණයක් දීමටත්ය; එවිට අපගේ දෙවියන්වහන්සේ අපගේ ඇස් ප්‍රකාශවත් කර, අපගේ වහල්කමෙහි මඳ ප්‍රාණවත් කිරීමක් අපට දෙන සේක. මක්නිසාද අපි වහල්ලු වූවෙමු; එහෙත් අපගේ දෙවියන්වහන්සේ අපගේ වහල්කමෙහිදී අප හැර නොදමා, පර්සියානු රජවරුන්ගේ දෘෂ්ටියෙහි අප වෙත දයාව විහිදුවා, අපට ප්‍රාණවත් කිරීමක් දීමටත්, අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය නැවත ගොඩනැගීමටත්, එහි නාස්තිවීම් පිළිසකර කිරීමටත්, යූදාහිද යෙරුසලමේද අපට පවුරක් දීමටත් කර ඇති සේක. එස්රා 9:7–9.

Ezra and those who repaired Jerusalem, represent the “remnant” who are the restorers of the paths to dwell in, and they are those who are accomplishing the work in the context of the Leviticus twenty-six prayer, which Ezra references that “since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face.” The “day” he is referring to is the “day” that the “remnant” of the last days restore the paths to dwell in.

යෙරුසලම අලුත්වැඩියා කළ එස්රා සහ ඔහු සමඟ සිටි අය, “ඉතිරිවන්තයන්” නියෝජනය කරති; ඔවුන් වනාහි වාසය කිරීමට ඇති මාර්ග නැවත පිහිටුවන්නෝය. ඔවුන් කරනු ලබන කාර්යය ලෙවී කථාව විසිහය වන පරිච්ඡේදයේ යාච්ඤාවේ සන්දර්භය තුළ සිදුවන එකකි. එම සන්දර්භය සම්බන්ධයෙන් එස්රා මෙසේ සඳහන් කරයි: “අපගේ පියවරුන්ගේ දවස්වල සිට අද දක්වා අපි මහත් වරදක සිටියෙමු; අපගේ අයුතුකම් නිසා අපද, අපගේ රජුන්ද, අපගේ පූජකයන්ද, දේශවල රජුන්ගේ අතට, කඩුවටත්, වහල්කමටත්, කොල්ලයටත්, මුහුණ ලජ්ජාවටත් පාවා දෙන ලද්දෙමු.” ඔහු මෙහි සඳහන් කරන “දවස” යනු අවසාන දිනවල “ඉතිරිවන්තයන්” වාසය කිරීමට ඇති මාර්ග නැවත පිහිටුවන “දවස” ය.

Ezra’s remnant are the two witnesses who are resurrected at the end of three and a half days, and fulfill the Leviticus twenty-six prayer as illustrated by Daniel in chapter nine. When Ezra and his coworkers returned from exile and rebuilt Jerusalem, they typified the work of restoring Miller’s jewels, which is the work of restoring the foundational truths of Miller. For this reason, understanding the framework of Miller’s work is essential.

එස්රාගේ ශේෂය වනාහි දින තුනහමාරක අවසානයේ නැවත උත්ථාන කරනු ලබන සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාය; ඔවුහු දානියෙල් නවවැනි පරිච්ඡේදයේ ප්‍රකාශ කළ ආකාරයෙන් ලෙවී කථාව විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ යාච්ඤාව සම්පූර්ණ කරති. එස්රා සහ ඔහුගේ സഹකාරයන් වහල්භාවයෙන් ආපසු පැමිණ යෙරුසලම නැවත ගොඩනැඟූ විට, ඔවුහු මිලර්ගේ මැණික් නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීමේ කාර්යයට ආදර්ශ වූහ; එනම් එය මිලර්ගේ මූලික සත්‍යයන් නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීමේ කාර්යයයි. මේ හේතුව නිසා, මිලර්ගේ කාර්යයේ රාමුව අවබෝධ කරගැනීම අත්‍යවශ්‍යය.

> “The apostles built upon a sure foundation, even the Rock of Ages. To this foundation they brought the stones that they quarried from the world. Not without hindrance did the builders labor. Their work was made exceedingly difficult by the opposition of the enemies of Christ. They had to contend against the bigotry, prejudice, and hatred of those who were building upon a false foundation. Many who wrought as builders of the church could be likened to the builders of the wall in Nehemiah’s day, of whom it is written: ‘They which builded on the wall, and they that bare burdens, with those that laded, everyone with one of his hands wrought in the work, and with the other hand held a weapon.’ Nehemiah 4:17.” Acts of the Apostles, 596.

> “ප්‍රේරිතයන් ස්ථිර පදනමක් මත ගොඩනැගූහ, එනම් යුගයන්ගේ පර්වතය මතය. ඔවුහු ලෝකයෙන් කැණී ගෙන ආ ගල් මෙම පදනම වෙත ගෙනාවෝය. ගොඩනඟන්නන් වෙහෙස වූයේ බාධාවකින් තොරව නොවේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සතුරන්ගේ විරුද්ධතාවය නිසා ඔවුන්ගේ කාර්යය අතිශයින් දුෂ්කර කරනු ලැබීය. ඔවුන්ට බොරු පදනමක් මත ගොඩනඟමින් සිටි අයගේ අන්ධ භක්තිය, පූර්වග්‍රහය, සහ වෛරය සමඟ සටන් කිරීමට සිදු විය. සභාවෙහි ගොඩනඟන්නන් ලෙස වැඩ කළ බොහෝ දෙනා නෙහෙමියාගේ දවස්වල පවුර ගොඩනැගූ අය සමඟ සමාන කළ හැකිවූහ; ඔවුන් ගැන මෙසේ ලියා ඇත: ‘පවුර මත ගොඩනැඟූ අයද, බර උසුලූ අයද, බර පැටවූ අය සමඟද, එකිනෙකා තම අතකින් වැඩෙහි නිරතව සිටියෝය; අනෙක් අතින් ආයුධයක් අල්ලාගෙන සිටියෝය.’ නෙහෙමියා 4:17.” ප්‍රේරිතයන්ගේ ක්‍රියා, 596.

In both passages of Isaiah, the work is to raise up the foundations and desolations of many generations. Isaiah is identifying a spiritual work that was illustrated by the literal work. The foundations were to be guarded, but instead they were eventually totally covered up by a false foundation of counterfeit jewels. Those who Isaiah identifies are restoring the foundational truths of the Millerites, not literal bricks and stones. The symbol of those truths is Miller’s framework of the two desolating powers which trampled down the sanctuary and the host for “seven times.”

යෙසායාගේ එම අංශ දෙකෙහිම කාර්යය වන්නේ බොහෝ පරම්පරාවන්ගේ අත්තිවාරම්ද විනාශකම්ද නැවත උත්ථාපනය කිරීමයි. යෙසායා වචනාර්ථ කාර්යය මඟින් දර්ශනය කරන ලද ආත්මික කාර්යයක් හඳුනා දෙයි. අත්තිවාරම් ආරක්ෂා කළ යුතු වුවද, අවසානයේදී ඒවා ව්‍යාජ රත්නවල බොරු අත්තිවාරමකින් සම්පූර්ණයෙන්ම වැසී ගියේය. යෙසායා හඳුනා දක්වන අය නැවත ස්ථාපනය කරන්නේ වචනාර්ථ ගඩොල් හා ගල් නොව, මිලරයිට්වරුන්ගේ අත්තිවාරම් සත්‍යයන්ය. එම සත්‍යයන්ගේ සංකේතය වන්නේ “සත් වරක්” කාලය තුළ ශුද්ධස්ථානය හා සෙනඟ පයින් තැළූ විනාශකාරී බල දෙක පිළිබඳ මිලර්ගේ ව්‍යූහයයි.

That work of restoration is represented as raising up “the foundations” and “desolations of many generations,” and represents the prophetic work of restoring the foundational truths through the methodology that brings prophetic line upon prophetic line, from here a little and there a little. The work of reestablishing the foundations and desolations is the work of presenting and defending the original truths represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts, which are the two tables of Habakkuk chapter two. And the work is accomplished with the latter rain methodology of “line upon line”. It is the work of returning to Jeremiah’s old paths in the controversy of those who wish to uphold a counterfeit foundation, as represented by the false jewels of Miller’s dream.

එම ප්‍රතිස්ථාපන කාර්යය “පදනම්” ද, “පරම්පරා බොහොමයක විනාශවීම්” ද නැවත උස්කරන කාර්යයක් ලෙස නිරූපණය කරනු ලබයි; එය මෙතැනින් ටිකක්, එතැනින් ටිකක් ලෙස, අනාවැකි මත අනාවැකි ගෙන එන ක්‍රමවේදය තුළින් මූලික සත්‍යයන් නැවත ස්ථාපිත කිරීමේ අනාවැකිමය කාර්යය නිරූපණය කරයි. පදනම් සහ විනාශවීම් නැවත ස්ථාපිත කිරීමේ කාර්යය යනු හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ පුවරු දෙක වන 1843 සහ 1850 පුරෝගාමී ප්‍රස්තාරවල නිරූපිත මුල් සත්‍යයන් ඉදිරිපත් කිරීමත් ඒවා ආරක්ෂා කිරීමත් වන කාර්යයයි. තවද එම කාර්යය “පේළිය මත පේළිය” යන අග වර්ෂා ක්‍රමවේදය මඟින් සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ. එය මిల్లර්ගේ සිහිනයේ ව්‍යාජ මැණික්වලින් නිරූපිත පරිදි ව්‍යාජ පදනමක් තබාගැනීමට කැමතිවන්නන් සමඟ ඇති වූ විවාදය තුළ යෙරෙමියාගේ පැරණි මාර්ග වෙත නැවත හැරීමේ කාර්යයයි.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> “මෙම අන්තිම දිනවල ස්ථිරව සිටීමට සූදානම් කරනු ලබන ජනතාවක් සකස් කිරීමේ කාර්යයෙන් අපගේ සහෝදර සහෝදරියන්ගේ මනස් යොමු හැරවීමට සතුරා උත්සාහ කරයි. ඔහුගේ කුතර්ක සැලසුම් කර ඇත්තේ මේ මොහොතේ ඇති අනතුරු සහ කර්තව්‍යයන්ගෙන් මනස් ඈත් කරවීමටය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ජනතාව සඳහා යොහන්ට දීමට ස්වර්ගයෙන් ගෙන ආ ආලෝකය ඔවුහු කිසිවක් නොවන ලෙස ගණන් කරති. අප ඉදිරියේම ඇති දර්ශන විශේෂ අවධානය ලැබීමට ප්‍රමාණවත් වැදගත්කමක් නොමැති බව ඔවුහු උගන්වති. ස්වර්ගීය මූලාරම්භයක් ඇති සත්‍යය බලරහිත කර, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඔවුන්ගේ අතීත අත්දැකීමෙන් හොරකම් කර, ඒ වෙනුවට බොරු විද්‍යාවක් ඔවුන්ට දෙනු ලැබේ.”

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “‘ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක: මාර්ගවල නවතින්න, බලා සිටින්න, පැරණි මංපෙත්වල පිළිබඳ විමසා බලන්න, යහපත් මාර්ගය කොතැනදැයි සොයා එහි ගමන් කරන්න.’ යෙරෙමියා 6:16.”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “අපගේ විශ්වාසයේ අත්තිවාරම්—වචනය යාච්ඤාමය අධ්‍යයනය කිරීමෙන්ද, එළිදරව්වෙන්ද, අපගේ කාර්යයේ ආරම්භයේදී පිහිටුවනු ලැබූ එම අත්තිවාරම්—ඉවත් කර දැමීමට කිසිවෙකු නොසොයත්වා. මේ අත්තිවාරම් මත අපි පසුගිය පනස් වසර පුරා ගොඩනඟමින් සිටිමු. මනුෂ්‍යයන් තමන් නව මාර්ගයක් සොයාගෙන ඇති බවත්, දමනු ලැබූ අත්තිවාරමට වඩා ශක්තිමත් අත්තිවාරමක් තැබිය හැකි බවත් සිතනු ඇත. නමුත් මෙය මහත් රැවටීමකි. දමනු ලැබූ අත්තිවාරම හැර වෙනත් අත්තිවාරමක් කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට තැබිය නොහැක.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “පසුගිය කාලවලදී බොහෝ දෙනෙක් නව ඇදහිල්ලක් ගොඩනැගීමටත්, නව මූලධර්ම පිහිටුවීමටත් උත්සාහ කර ඇත. එහෙත් ඔවුන්ගේ ගොඩනැගිල්ල කොපමණ කාලයක් ස්ථිරව පැවති ද? එය ඉක්මනින්ම කඩා වැටුණේය; මන්ද එය පර්වතය මත පිහිටුවා නොතිබූ බැවිනි.”

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “පළමු ගෝලයන්ට මනුෂ්‍යයන්ගේ කථාවලට මුහුණ දීමට නොතිබුණේ ද? ඔවුන්ට බොරු සिद्धාන්තවලට සවන් දීමට සිදු නොවුණේ ද, ඉන්පසු, සියල්ල කළ පසු, ‘තැබී ඇති අත්තිවාරම හැර වෙනත් අත්තිවාරමක් කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට තැබිය නොහැක’ යයි කියමින් ස්ථිරව සිටීමට නොතිබුණේ ද?” 1 කොරින්ති 3:11.

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “එබැවින් අපගේ විශ්වාසයේ ආරම්භය අවසානය දක්වා ස්ථිරව දරා සිටිය යුතුය. දෙවියන්වහන්සේත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේත් විසින් බලයෙන් පූර්ණ වචන මේ ජනතාව වෙත යවන ලදී; ඒවා ඔවුන් ලෝකයෙන්, කරුණෙන් කරුණට, වර්තමාන සත්‍යයේ පැහැදිලි ආලෝකය වෙත ගෙන ආවේය. ශුද්ධ ගින්නෙන් ස්පර්ශිත වූ තොල් සහිතව, දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ එම පණිවිඩය ප්‍රකාශ කළෝය. දේවමය ප්‍රකාශනය ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ සත්‍යයේ සත්‍යතාවය මත තම මුද්‍රාව තබා ඇත.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

The “work of preparing a people to stand in the last days,” is the work associated with the two prophecies of Ezekiel in chapter thirty-seven. A message is delivered by Isaiah’s voice in the wilderness, and the first message of Ezekiel brings those that have been dead in the street of the city of Sodom and Egypt for three-and-a-half days together. They then recognize they have been in Matthew’s tarrying time of the parable of the ten virgins. They then hear the call given to Jeremiah to separate the precious from the vile if they wish to return. They also recognize that Daniel’s prayer in chapter nine as present truth. Therefore if and when they choose to return by accepting and accomplishing the conditions of the gospel, then they receive Ezekiel’s second message and stand upon their feet a mighty army.

“අවසාන දවස්වල ස්ථිරව සිටීමට ජනතාවක් සූදානම් කිරීමේ කාර්යය” යනු එසකියෙල්ගේ තිස් හත වන පරිච්ඡේදයේ ඇති අනාවැකි දෙක සමඟ සම්බන්ධ වූ කාර්යයයි. යෙසායාගේ කාන්තාරයේ හඬ මඟින් පණිවිඩයක් ප්‍රකාශ කරනු ලබයි; එසකියෙල්ගේ පළමු පණිවිඩය සොදොම් සහ මිසර නගරයේ වීථියේ දින තුනහමාරක් මළව සිටි අය එකට රැස් කරයි. එවිට ඔවුන් දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ මතෙව්හි ප්‍රමාද කාලය තුළ සිටි බව හඳුනා ගනිති. අනතුරුව ඔවුන්, නැවත පැමිණීමට කැමති නම් අගනා දේ නීච දේවලින් වෙන් කරන ලෙස යෙරෙමියාට දෙන ලද කැඳවීම අසති. තවද දානියෙල්ගේ නවවන පරිච්ඡේදයේ යාච්ඤාව වර්තමාන සත්‍යය ලෙසද ඔවුහු හඳුනා ගනිති. එබැවින්, සුවිශේෂයේ කොන්දේසි පිළිගෙන ඒවා ඉටු කිරීම මඟින් නැවත පැමිණීමට ඔවුන් තෝරා ගන්නේ නම් සහ එසේ කරන විට, ඔවුහු එසකියෙල්ගේ දෙවන පණිවිඩය ලබාගෙන තම පාද මත නಿಂತ මහත් සේනාවක් වෙති.

The “work of preparing a people to stand in the latter days” is accomplished through the latter rain methodology of “line upon line.” That work involves a work of restoring the Millerite truths that are represented on the 1843 and 1850 pioneer charts. Those two charts are Habakkuk’s two tables and they are to be laid upon one another (line upon line), and in so doing the two charts represent the foundational truths that are to be restored in the last days by the dirt brush man.

“අවසාන දිනවල ස්ථිරව සිටින්නට ජනතාවක් සූදානම් කිරීමේ ක්‍රියාව” සම්පූර්ණ කරනු ලබන්නේ “පේළිය මත පේළිය” යන අවසාන වැසි ක්‍රමවේදය මගිනි. එම ක්‍රියාවට, 1843 හා 1850 පුරෝගාමී සටහන් පුවරුවල නිරූපණය කර ඇති මිලර්වාදී සත්‍යයන් යළි පිහිටුවීමේ කාර්යයක් අයත් වේ. එම සටහන් පුවරු දෙක හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක වන අතර, ඒවා එකිනෙක මත තැබිය යුතුය (පේළිය මත පේළිය); එසේ කිරීමෙන්, එම සටහන් පුවරු දෙක අවසාන දිනවල dirt brush man විසින් යළි පිහිටුවිය යුතු මූලික සත්‍යයන් නිරූපණය කරයි.

When brought together, line upon line, they identify the mistake in the 1843 chart, which was thereafter corrected upon the 1850 chart. When considered as one table (line upon line) they then represent both the experience of God’s people and the hidden history of the seven thunders, for together they illustrate the first disappointment, the tarrying time, the Midnight Cry, and October 22, 1844, and the great disappointment.

පේළිය පිට පේළිය එකට ගෙන සැලකූ විට, ඒවා 1843 ප්‍රස්තාරයේ වූ වැරැද්ද හඳුනා දක්වයි; අනතුරුව එය 1850 ප්‍රස්තාරයේ නිවැරදි කරනු ලැබීය. ඒවා එක් වගුවක් ලෙස (පේළිය පිට පේළිය) සලකා බලන විට, එවිට ඒවා දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අත්දැකීමත් සත් ගර්ජනාවල ගුප්ත ඉතිහාසයත් දෙකම නිරූපණය කරයි; මන්ද ඒවා එකට එක්ව පළමු බලාපොරොත්තුභංගය, ප්‍රමාද කාලය, මධ්‍යම රාත්‍රි හඬ, සහ 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා, හා මහා බලාපොරොත්තුභංගය ද දර්ශනය කරන බැවිනි.

It is the first disappointment, Midnight Cry and great disappointment that is the hidden history of the seven thunders. It is the structure of truth, for truth is based upon the first and last letter of the Hebrew word “truth” being the same as is the first and last disappointment of that history. The middle and thirteenth letter is a symbol of rebellion as represented by those who reject the message of the Midnight Cry. The two charts when brought together provide two witnesses to the prophetic truths of the Millerites that are to be restored by the dirt brush man, but they also identify the experience that typifies the experience of the one hundred and forty-four thousand.

පළමු අසන්තුෂ්ටිය, මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ, සහ මහත් අසන්තුෂ්ටිය යන දේවල්ම සැඟවුණු සත් ගිගුරුම්වල ඉතිහාසය වේ. එය සත්‍යයේ ව්‍යුහය වේ; මන්ද “සත්‍ය” යන හෙබ්‍රෙව් වචනයේ පළමු හා අවසාන අක්ෂරය එකම දෙයක් වන අතර, එය එම ඉතිහාසයේ පළමු හා අවසාන අසන්තුෂ්ටිය සමඟ සමාන වන බැවිනි. මැද පිහිටි තෙළොස්වන අක්ෂරය, මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කරන අය විසින් නිරූපණය කරනු ලබන කැරැල්ලේ සංකේතයකි. චාට් දෙක එකට ගෙන එන විට, ඒවා මලර්වාදීන්ගේ අනාවැකිමය සත්‍යයන්ට සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු සපයයි; ඒවා ඩර්ට් බ්‍රෂ් මිනිසා විසින් නැවත ස්ථාපිත කළ යුතුය; එහෙත් ඒවා එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ අත්දැකීමේ ආදර්ශය වන අත්දැකීමද හඳුන්වා දෙයි.

Those called to be the ensign (the one hundred and forty-four thousand) were confronted with their first disappointment on July 18, 2020, and then in July of 2023, they were then presented with a message from a voice crying in the wilderness. The voice was calling them to return.

ධජය වීමට කැඳවනු ලැබූවෝ (එකලක්ෂ හතළිස්හතර දහස) 2020 ජූලි 18 දින තම ප්‍රථම බලාපොරොත්තුභංගයට මුහුණ දුන්හ; අනතුරුව 2023 ජූලි මාසයේදී, වනයෙහි හඬනගන හඬකින් ඔවුන් වෙත පණිවිඩයක් ඉදිරිපත් කරන ලදී. එම හඬ ඔවුන්ට ආපසු පැමිණෙන ලෙස කැඳවමින් සිටියේය.

It is at this point in the hidden history of the seven thunders that rebellion will be manifested, for the next waymark is when the dirt brush man gathers the jewels and casts them into the casket. They then shine ten times brighter. At that point Miller was awakened. When the virgins (Miller) awake, it is too late. The restoration of the desolations of many generations is a work that the two witnesses must participate in. That work is now being carried out.

සත් ගර්ජනාවල ගුප්ත ඉතිහාසයේ මේ අවස්ථාවෙහිදී කැරැල්ල ප්‍රකාශ වන්නේය, මක්නිසාද ඊළඟ මාර්ග ලකුණ වන්නේ දූවිලි බුරුසු මිනිසා මැණික් එකතු කර ඒවා පෙට්ටිය තුළට දමන විටය. එවිට ඒවා දස ගුණයක් වැඩි දීප්තියෙන් බැබළෙයි. ඒ අවස්ථාවේදී මිලර් අවදි කරනු ලැබීය. කන්‍යාවන් (මිලර්) අවදි වන කල, එය ප්‍රමාද වැඩිය. බොහෝ පරම්පරාවන්හි විනාශකම් ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම යනු සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා අනිවාර්යයෙන්ම සහභාගි විය යුතු කාර්යයකි. එම කාර්යය දැන් ඉටු කරනු ලබයි.

William Miller’s framework of the prophecies represented by the vision of the Ulai River, of Daniel chapters seven, eight and nine was the two desolating powers of paganism and papalism and the framework for Future for America is paganism (the dragon), followed by papalism (the beast) and apostate Protestantism (the false prophet). The key that establishes both frameworks is the writings of the apostle Paul. The apostle Paul was the prophetic voice that connected ancient Israel with spiritual Israel. Before his conversion, Paul’s name was Saul, which means “selected” or “set forth”.

උලයි ගඟේ දර්ශනයෙන් නිරූපිත දානියෙල්ගේ හත්වන, අටවන හා නවවන පරිච්ඡේදවල අනාවැකි පිළිබඳ විලියම් මිලර්ගේ රාමුව වූයේ විනාශකරන බල දෙකක් වන පිළිමාරාධනාවත් පාප්වාදයත් ය; එසේම Future for America සඳහා වූ රාමුව පිළිමාරාධනාව (මකරයා), ඉන් අනතුරුව පාප්වාදය (මෘගයා) සහ විමතගත ප්‍රොටස්තන්තවාදය (බොරු අනාගතවක්තා) ය. මෙම රාමු දෙකම ස්ථාපිත කරන යතුර අපෝස්තුලුවර පාවුල්ගේ ලේඛන වේ. අපෝස්තුලුවර පාවුල් පුරාතන ඉශ්‍රායෙලය ආත්මික ඉශ්‍රායෙලය සමඟ සම්බන්ධ කළ අනාවැකිමය හඬ වූයේය. ඔහුගේ පරිවර්තනයට පෙර පාවුල්ගේ නම සවුල් වූ අතර, එහි අර්ථය “තෝරාගත්” හෝ “ඉදිරිපත් කළ” යන්නයි.

Paul was chosen (selected) to be the apostle to the Gentiles, and he was chosen among other things for his understanding of the Old Testament. Writing the majority of the New Testament, there is no other of the New Testament authors who possessed the understanding of the Old Testament as did Paul. He was chosen to lead out in presenting the gospel to the Gentiles, but he was also chosen to establish the relationship of the prophetic histories of the Old Testament with the prophetic history that followed the time period of the cross. Without Paul’s testimony the prophetic understanding of the Millerites, and that of Future for America would be non-existent. In the very history where literal Israel was divorced as God’s chosen people, Paul was chosen to identify that ancient Israel, though then divorced from God, was the symbol of the prophetic history of spiritual Israel. The necessary prophetic rules for the movements of the first and third angels are based primarily upon the writings of the apostle Paul.

ජාතීන් වෙත අපෝස්තුලුවරයා වීමට පාවුල් තෝරාගනු ලැබුවේය (වෙන්කරගනු ලැබුවේය), සහ අනෙක් කරුණු අතර පැරණි ගිවිසුම පිළිබඳ ඔහුගේ අවබෝධය නිසාද ඔහු තෝරාගනු ලැබුවේය. නව ගිවිසුමේ බහුතරයක් ලියමින්, පැරණි ගිවිසුම පිළිබඳ පාවුල් සතු වූ අවබෝධය සතු වූ වෙනත් කිසි නව ගිවිසුම් කතුවරයෙක් නොසිටියේය. ජාතීන් වෙත සුභාරංචිය ඉදිරිපත් කිරීමෙහි නායකත්වය දීමට ඔහු තෝරාගනු ලැබූ අතර, එසේම කුරුසියේ කාලපරිච්ඡේදයට පසු අනුගමනය කළ අනාවැකිමය ඉතිහාසය සමඟ පැරණි ගිවිසුමේ අනාවැකිමය ඉතිහාසයන්ගේ සම්බන්ධතාව ස්ථාපිත කිරීමටද ඔහු තෝරාගනු ලැබුවේය. පාවුල්ගේ සාක්ෂිය නොමැතිව, මිලරයිට්වරුන්ගේ අනාවැකිමය අවබෝධයද, Future for America හි අනාවැකිමය අවබෝධයද, පැවැත්මක් නොලැබෙනු ඇත. වාස්තවික ඉශ්‍රායෙල් දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාව ලෙස දික්කසාද කරනු ලැබූ එම ඉතිහාසය තුළම, එවකට දෙවියන්වහන්සේගෙන් දික්කසාද කරනු ලැබ සිටියද, එම පුරාතන ඉශ්‍රායෙල් ආත්මික ඉශ්‍රායෙල්ගේ අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ සංකේතය බව හඳුනා දීමට පාවුල් තෝරාගනු ලැබුවේය. පළමු සහ තෙවන දූතයන්ගේ චලනයන් සඳහා අවශ්‍ය අනාවැකිමය නීති මූලික වශයෙන් පාවුල් අපෝස්තුලුවරයාගේ ලේඛන මත පදනම්ව ඇත.

For this reason, we will consider some of the prophetic principles that are identified by Paul that impacted the message of the Millerites, that was set within the framework of two desolating powers, and in so doing we will also consider how those principles impact upon the framework of three desolating powers.

එබැවින්, විනාශකාරී බලතල දෙකක රාමුව තුළ ස්ථාපිත වූ මිලර්වාදීන්ගේ පණිවිඩයට බලපෑමක් කළ බවට පාවුල් විසින් හඳුනා දක්වන ලද අනාවැකිමය මූලධර්ම කිහිපයක් අපි සලකා බලන්නෙමු; එසේ කිරීමේදී, එම මූලධර්ම විනාශකාරී බලතල තුනක රාමුව මත කෙසේ බලපාන්නේද යන්න ද අපි සලකා බලන්නෙමු.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea; And did all eat the same spiritual meat; And did all drink the same spiritual drink: for they drank of that spiritual Rock that followed them: and that Rock was Christ. But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. Neither murmur ye, as some of them also murmured, and were destroyed of the destroyer. Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:1–10.

> තවද, සහෝදරයෙනි, අපගේ සියලු පියවරුන් වලාකුළ යට සිටි බවත්, සියල්ලෝම මුහුද මැදින් ගිය බවත් ඔබ නොදැන සිටින ලෙස මම නොකැමැත්තෙමි. ඔවුන් සියල්ලෝම වලාකුළෙහිද මුහුදෙහිද මෝසෙස්ට අනුබද්ධව බව්තීස්ම කරනු ලැබූහ. ඔවුන් සියල්ලෝම එකම ආත්මික ආහාරය භුක්ති කළහ. ඔවුන් සියල්ලෝම එකම ආත්මික පානය පානය කළහ. මක්නිසාද ඔවුන් තමන් පසුපස පැමිණි ඒ ආත්මික පර්වතයෙන් පානය කළෝය; ඒ පර්වතය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේය. එසේ වුවද, ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනා ගැන දෙවියන්වහන්සේ සතුටු නොවූ සේක; මක්නිසාද ඔවුන් කාන්තාරයේදී විනාශයට පත් කරන ලදහ. දැන් මේ දේවල් අපට ආදර්ශ වූයේ, ඔවුන් ද ආශා කළාක් මෙන් අප ද නපුරු දේවලට ආශා නොකරන පිණිසය. ඔවුන්ගෙන් සමහරු වූවාක් මෙන්, ඔබ ප්‍රතිමාපූජකයෝ නොවන්න. ලියා ඇති පරිදි, “ජනයා කෑමටත් බීමටත් හිඳගත්හ, සෙල්ලම් කිරීමට නැඟී සිටියහ.” තවද, ඔවුන්ගෙන් සමහරු කළාක් මෙන්, අපි විශ්‍යාචාරය නොකරමු; එසේ කළ ඔවුන්ගෙන් විසිතුන් දහසක් එක් දවසක් තුළ වැටී ගියහ. තවද, ඔවුන්ගෙන් සමහරු පරීක්ෂා කළාක් මෙන්, අපි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පරීක්ෂා නොකරමු; එසේ කළ ඔවුන් සර්පයන් විසින් විනාශ කරන ලදහ. තවද, ඔවුන්ගෙන් සමහරු මැසිවිලි නැඟුවාක් මෙන්, ඔබ මැසිවිලි නොනඟන්න; එසේ කළ ඔවුන් විනාශකයා විසින් විනාශ කරන ලදහ. දැන් මේ සියල්ල ඔවුන්ට සිදු වූයේ ආදර්ශයන් වශයෙන්ය; තවද යුගවල අවසානයන් පැමිණ සිටින අපට අවවාදය පිණිස ඒවා ලියා තිබේ. 1 කොරින්ති 10:1–10.

In ten short verses, Paul identifies that the rite of baptism was typified at the Red Sea crossing, that the Rock which followed ancient Israel, was a “spiritual Rock,” and that it was Christ. He identifies that ancient Israel was the example for those living in the last days. This passage is a warning, and the passage is a point of controversy between those who uphold truth and those who oppose truth. Adventist theologians teach that Paul was simply identifying that the histories of ancient Israel were illustrating moral lessons that needed to be understood by those living in the last days, but they insist Paul was not identifying that the histories of literal Israel were actually to be repeated by spiritual Israel. Sister White often uses this passage to confirm exactly what Paul meant.

කෙටි පද දහයකින් පාවුල් හඳුන්වා දෙන්නේ, බව්තීස්ම වීමේ පිළිවෙත රතු මුහුද හරහා ගමන් කිරීමේදී සංකේතවත් කර තිබුණු බවත්, පුරාතන ඉශ්‍රායෙලය අනුගමනය කළ පර්වතය “ආත්මික පර්වතයක්” වූ බවත්, එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වූ බවත්ය. අවසාන දවස්වල ජීවත්වන අය සඳහා පුරාතන ඉශ්‍රායෙලය ආදර්ශය වූ බවද ඔහු හඳුන්වා දෙයි. මෙම කොටස අනතුරු ඇඟවීමක් වන අතර, සත්‍යය පවත්වා ගන්නා අය සහ සත්‍යයට විරුද්ධ වන අය අතර විවාදයට ලක්වන කරුණක්ද වේ. ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් දේවධර්මවේදීහු උගන්වන්නේ, පාවුල් සරලවම පෙන්වා දුන්නේ පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයේ ඉතිහාසයන් අවසාන දවස්වල ජීවත්වන අය විසින් අවබෝධ කරගත යුතු නෛතික පාඩම් නිරූපණය කළ බව පමණක් බවයි; එහෙත්, වචනාර්ථයෙන් ඉශ්‍රායෙලයේ ඉතිහාසයන් සැබවින්ම ආත්මික ඉශ්‍රායෙලය විසින් නැවත සිදුවිය යුතු බව පාවුල් හඳුන්වා දුන්නේ නොවන බව ඔවුහු අවධාරණය කරති. සොයුරිය වයිට් බොහෝවිට මෙම කොටස භාවිත කරන්නේ පාවුල් අදහස් කළේ නිශ්චිතවම කුමක්දැයි තහවුරු කිරීමටය.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “පුරාණ අනාගතවක්තෘවරුන් එක් එක්කෙනා තමන්ගේම කාලය සඳහා වඩා අපගේ කාලය සඳහා බොහෝ වැඩි වශයෙන් කථා කළහ; එබැවින් ඔවුන්ගේ අනාගතවාක්‍ය ප්‍රකාශය අපට බලවත්ව පවතී. ‘දැන් මේ සියල්ල ඔවුන්ට උදාහරණ පිණිස සිදු වූයේය; ලෝකයේ අවසාන කාලයන් පැමිණ ඇත්තේ කවුරුන් මතද, අපගේ අවවාදය සඳහා ඒවා ලියනු ලැබ ඇත.’ 1 Corinthians 10:11. ‘තමන්ට නොව, අපට සේවය කළේ දැන් ස්වර්ගයෙන් එවා ඇති ශුද්ධාත්මයාණන් විසින් ඔබට සුබාරංචිය දේශනා කළ අය මඟින් ඔබට ප්‍රකාශ කරනු ලැබ ඇති දේවල්ය; දේවදූතයෝද බැලීමට ආශා කරන දේවල්ය ඒවා.’ 1 Peter 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “මෙම අවසාන පරම්පරාව සඳහා බයිබලය තම නිධාන එකතු කොට එකට බැඳ තබා ඇත. පැරණි ගිවිසුමේ ඉතිහාසයේ ඇති සියලුම මහත් සිදුවීම් සහ ගම්භීර ක්‍රියාකාරකම් වූවාක් මෙන්, මෙම අවසාන දිනවල සභාව තුළ නැවත නැවත සිදුවී ඇතත්, සිදුවෙමින්ද පවතී.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

The “great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days,” is how Sister White summarizes Paul’s meaning in the verses. In an attempt to undermine Paul’s identification of ancient Israel as symbolically illustrating literal Israel’s history, Satan has foisted two primary attacks against this prophetic principle. The first, that I already mentioned, is the claim that Paul was simply identifying that those histories represented moral lessons. That false teaching is a half-truth, and a half-truth is not truth at all. It is true that the moral lessons that might be derived from the history of ancient Israel, is for the benefit of those living in the last days, but when that is used to deny that those histories are also an illustration of events that will be repeated, it becomes a half-truth, which is designed to deny the truth.

පැරණි ගිවිසුමේ ඉතිහාසයේ “මහත් වූ සිදුවීම් හා ගැඹුරු ගම්භීර කාර්යයන් අවසාන දිනවල සභාව තුළ නැවත සිදුවී ඇත, තවද නැවත සිදුවෙමින් ඇත,” යනුවෙන් Sister White එම පදවල පාවුල්ගේ අදහස සාරාංශ කරයි. පුරාතන ඉශ්‍රායෙලය, සංකේතාත්මකව, සත්‍ය ඉශ්‍රායෙලයේ ඉතිහාසය දර්ශනය කරන බවට පාවුල් කළ හඳුනාගැනීම දුර්වල කිරීමට උත්සාහ කරමින්, සාතන් මෙම අනාවැකිමය මූලධර්මයට එරෙහි ප්‍රධාන ප්‍රහාර දෙකක් ගෙන එයි. පළමුවැන්න, මම දැනටමත් සඳහන් කළ පරිදි, පාවුල් එම ඉතිහාසයන් හුදෙක් නෛතික පාඩම් නියෝජනය කළේයැයි කරන ප්‍රකාශයයි. එම අසත්‍ය ඉගැන්වීම අර්ධ-සත්‍යයකි, අර්ධ-සත්‍යයක් කිසිසේත්ම සත්‍යයක් නොවේ. පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයේ ඉතිහාසයෙන් ලබාගත හැකි නෛතික පාඩම් අවසාන දිනවල ජීවත්වන අයගේ ප්‍රයෝජනය සඳහාය යන්න සත්‍යයෙකි; නමුත් එය එම ඉතිහාසයන් නැවත සිදුවනු ඇති සිදුවීම්වල ද නිදර්ශනයක් බව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට යොදාගන්නා විට, එය සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සඳහා සැලසුම් කරන ලද අර්ධ-සත්‍යයක් බවට පත්වෙයි.

> “A blessing or a curse is now before the people of God—a blessing if they come out from the world and are separate, and walk in the path of humble obedience; and a curse if they unite with the idolatrous, who trample upon the high claims of heaven. The sins and iniquities of rebellious Israel are recorded and the picture presented before us as a warning that if we imitate their example of transgression and depart from God we shall fall as surely as did they. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’” Testimonies, volume 1, 609.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඉදිරියේ දැන් ආශීර්වාදයක් හෝ ශාපයක් තබා ඇත—ඔවුන් ලෝකයෙන් පිටතට පැමිණ වෙන්ව සිටිමින්, නම্র කීකරුභාවයේ මාර්ගයේ ගමන් කරන්නේ නම් ආශීර්වාදයක්; එසේ නොව, ස්වර්ගයේ උසස් අයිතිවාසිකම් පාගා දමන මූර්තිපූජකයන් සමඟ එක්වන්නේ නම් ශාපයක්ය. කැරලිකාර ඉශ්‍රායෙල්ගේ පාප සහ අයුතුකම් ලේඛනගත කර ඇත; තවද ඔවුන්ගේ අතික්‍රමණයේ ආදර්ශය අප අනුකරණය කර දෙවියන්වහන්සේගෙන් ඉවත්ව ගියහොත්, ඔවුන් වැටුණු ලෙසම අපද නිසැකව වැටෙන බවට අනතුරු ඇඟවීමක් ලෙස එම චිත්‍රය අප ඉදිරියේ තබා ඇත. ‘මේ සියල්ල ඔවුන්ට සිදුවූයේ ආදර්ශයන් ලෙසය; තවද ලෝකයේ අවසානයන් පැමිණ සිටින අපගේ අවවාදය සඳහා ඒවා ලියනු ලැබ ඇත.’” Testimonies, volume 1, 609.

One truth is not to be used to deny another truth, for when it is, it turns the truth of God into a lie.

එක් සත්‍යයක් තවත් සත්‍යයක් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට භාවිතා නොකළ යුතුය; එසේ කරන විට එය දෙවියන්වහන්සේගේ සත්‍යය බොරුවක් බවට පත් කරයි.

> “One saying of the Saviour must not be made to destroy another.” The Great Controversy, 371.

> “ගැළවුම්කරුවාගේ එක් ප්‍රකාශයක් තවත් ප්‍රකාශයක් නාශ කරනු පිණිස යොදා නොගත යුතුය.” The Great Controversy, 371.

The teaching that ancient Israel’s history represents moral lessons alone, is often used by Adventist theologians to destroy God’s prophetic Word, and it is one of the half-truths that is included in the dish of fables prepared to deceive God’s people into receiving a lie, and the lie they receive is identified in the writings of the apostle Paul.

පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ ඉතිහාසය හුදෙක් සදාචාරාත්මක පාඩම් පමණක් නිරූපණය කරයි යන ඉගැන්වීම, දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය විනාශ කිරීම සඳහා ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ධර්මවේදීන් විසින් බොහෝ විට භාවිත කරනු ලබන අතර, එය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව බොරුවක් පිළිගැනීම සඳහා රැවටීමට සූදානම් කරන ලද ප්‍රබන්ධවල භෝජනයට ඇතුළත් කර ඇති අර්ධ-සත්‍යයන්ගෙන් එකකි; ඔවුන් පිළිගන්නා ඒ බොරුව අපෝස්තල පාවුල්ගේ ලේඛනවල හඳුනා දක්වා ඇත.

The other primary attack against the principle that the history of ancient Israel illustrates the history of modern Israel was invented by Jesuits during the history of the counter reformation, and it consists of agreeing to the idea that the history of ancient Israel is repeated. The Jesuit lie is that the history is literally repeated, not spiritually repeated. The lie was invented as a way to prevent an understanding that the pope of Rome is the antichrist of Bible prophecy, for the teaching assents to the truth that there is an antichrist in the last days, but it argues that the antichrist is represented by a literal power, not a spiritual power. The whore in Revelation seventeen, who has mystery Babylon written on her forehead, would then be a whore that arises in the literal land of Babylon, which today is Iraq.

පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ ඉතිහාසය නවීන ඉශ්‍රායෙල්ගේ ඉතිහාසයට දෘශ්‍යමාන ආදර්ශයක් සපයන බව කියන මූලධර්මයට එරෙහි අනෙක් ප්‍රධාන ආක්‍රමණය යේසුස් සමාජිකයන් විසින් ප්‍රතිසංස්කරණ-විරෝධී යුගයේ ඉතිහාසය තුළ නිර්මාණය කරන ලද එකක් වන අතර, එය පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ ඉතිහාසය නැවත සිදුවන බව පිළිගැනීමෙන් සමන්විත වේ. යේසුස් සමාජිකයන්ගේ අසත්‍යය නම්, එම ඉතිහාසය ආත්මික අර්ථයෙන් නැවත සිදුවන එකක් නොව, වචනාර්ථයෙන් නැවත සිදුවන බවය. එම අසත්‍යය නිර්මාණය කරනු ලැබුවේ රෝමයේ පෝප්වරයා බයිබල් අනාවැකිවල ප්‍රතික්‍රිස්තුස් බව අවබෝධ කරගැනීම වැළැක්වීම සඳහා වූ මාර්ගයක් ලෙසය; මක්නිසාද එම ඉගැන්වීම අවසාන දවස්වල ප්‍රතික්‍රිස්තුස් කෙනෙකු සිටින බව සත්‍යයට එකඟ වුවද, ප්‍රතික්‍රිස්තුස් නියෝජනය කරන්නේ ආත්මික බලයක් නොව වචනාර්ථීය බලයක් බව එය තර්ක කරයි. එවිට එළිදරව් පොතේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ, ඇයගේ නළල මත “මර්මය වන බැබිලෝනිය” යන ලියැවීම ඇති වෛශ්‍යාව, අද ඉරාකය වන වචනාර්ථීය බැබිලෝනියේ භූමියේ උදාවන වෛශ්‍යාවක් වන්නීය.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

> “වචනය පිළිබඳ තම අවබෝධයේ ගැළපීම අහිමි කරගන්නාවූද, ප්‍රතික්‍රිස්තුස්ගේ අර්ථය දැකගැනීමට අසමත් වන්නාවූද, නියතවම තමන්ව ප්‍රතික්‍රිස්තුස්ගේ පැත්තෙහි තබාගනු ඇත.” Kress Collection, 105.

The pope is a literal person, representing a literal power (the Catholic church), but he and his organization has been prophetically identified by literal Babylon, and can only be correctly identified when the subject of the antichrist is set forth as the spiritual fulfillment of a literal example. Paul identified that literal Israel illustrates spiritual Israel, but it was not a new prophetic truth that he presented, for his understanding was generally based upon the Old Testament, and it is there that his testimony is grounded.

පාප්තුමා යනු වචනාර්ථයෙන්ම පුද්ගලයෙකි; ඔහු වචනාර්ථයෙන්ම බලයක් වන (කතෝලික සභාව) නියෝජනය කරයි. එහෙත් ඔහුද ඔහුගේ සංවිධානයද අනාවැකියෙන් වචනාර්ථයෙන් තිබූ බබිලෝනිය මඟින් හඳුන්වා දී ඇත; එය නිවැරදිව හඳුනාගත හැක්කේ විරුද්ධ-ක්‍රිස්තුස්ගේ විෂයය වචනාර්ථයෙන් තිබූ ආදර්ශයක ආත්මික සම්පූර්ණතාවය ලෙස ඉදිරිපත් කළ විට පමණි. පාවුලු වචනාර්ථයෙන් තිබූ ඉශ්‍රායෙලය ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයට දෘශ්ටාන්තයක් වන බව හඳුන්වා දුන්නේය. එහෙත් ඔහු ඉදිරිපත් කළේ අලුත් අනාවැකිමය සත්‍යයක් නොවේ; මක්නිසාද ඔහුගේ අවබෝධය සාමාන්‍යයෙන් පදනම් වූයේ පරණ ගිවිසුම මතය, සහ ඔහුගේ සාක්ෂිය මුල් බැස ඇත්තේද එහිමය.

> Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Fear ye not, neither be afraid: have not I told thee from that time, and have declared it? ye are even my witnesses. Is there a God beside me? yea, there is no God; I know not any. Isaiah 44:6–8.

> ඉශ්‍රායෙල්හි රජවූ ස්වාමීන්වහන්සේත්, ඔහුගේ මිදවුම්කරු වන සෙනාවල ස්වාමීන්වහන්සේත් මෙසේ කියන සේක: මම පළමුවැන්නාය, මම අන්තිමයාය; මා හැර වෙන දෙවියෙක් නැත. මා මෙන් කවුද අහවා, එය ප්‍රකාශවා, මා වෙනුවෙන් එය පිළිවෙළට තබන්නේ? මම පුරාණ ජනතාව පත් කළ දා සිට, පැමිණෙන දේවල්ද, සිදු වන්නා වූ දේවල්ද, ඔවුහු ඔවුන්ට පෙන්වන්නෝ වෙත්. භය නොවන්න, තැති නොගන්න; ඒ කාලයේ සිට මම ඔබට එය පවසා ප්‍රකාශ නොකළෙම්ද? ඔබ සැබවින්ම මාගේ සාක්ෂිකරුවෝය. මා හැර දෙවියෙක් ඇද්ද? එසේය, පර්වතයක් නැත; එවැනි කිසිවෙකු මම නොදනිමි. යෙසායා 44:6–8.

We are to be Christ’s witnesses, as was Paul, that the Alpha and Omega appointed not only ancient Israel, but all the biblical ancient people as symbols to show “the things that are coming,” upon those who live in the last days. Paul was an expert on the Old Testament, and he was raised up to be the prophetic connecting link between the dispensation of literal and spiritual Israel. It was his writings that guided those who understood the increase of knowledge at the time of the end in 1798, and also in 1989.

අප ක්‍රිස්තුස්ගේ සාක්ෂිකරුවන් විය යුතුය; පාවුල්ද එසේම වූවාක් මෙන්ම, අල්ෆා හා ඔමේගා විසින් නියම කරනු ලැබුවේ පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් පමණක් නොව, බයිබලීය සියලු පුරාණ ජනයාද, අන්තිම දවස්වල ජීවත්වන අය මත පැමිණෙන “එන දේවල්” පෙන්වා දීම සඳහා සංකේත ලෙස බවය. පාවුල් පරණ ගිවිසුම පිළිබඳ ප්‍රවීණයෙකු වූ අතර, සත්‍ය ඉශ්‍රායෙල් හා ආත්මික ඉශ්‍රායෙල් යන දෙකෙහි යුගයන් අතර භවिष्यවාදී සම්බන්ධක සම්බන්ධකය වශයෙන් සිටීම සඳහා ඔහු උත්ථාපිත කරනු ලැබීය. ක්‍රි.ව. 1798 දීත්, 1989 දීත්, කාලාන්තයේදී දැනුමේ වැඩිවීම අවබෝධ කළ අයව මෙහෙයවූයේ ඔහුගේ ලේඛනමය.

Ancient literal Babylon, the ancient children of the east, ancient Egypt, ancient Greece, and the ancient Medo-Persian empire are symbols of spiritual powers at the end of the world. The ancient symbols are the literal that precedes, and represent, the spiritual that follows. Paul goes so far as to identify that literal Adam symbolized spiritual Adam (who is Christ).

පැරණි යථාර්ථ බබිලෝනිය, පැරණි නැගෙනහිර පුත්‍රයෝ, පැරණි මිසරය, පැරණි ග්‍රීසිය සහ පැරණි මීද-පර්සියා අධිරාජ්‍යය ලෝකයේ අවසානයේ ඇති ආත්මික බලයන්ගේ සංකේතයන්ය. පැරණි සංකේත යනු පූර්වගාමී වන යථාර්ථ දේවල් වන අතර, පසුව එන ආත්මික දේවල් නියෝජනය කරයි. පාවුල් එතරම් දුරට ගොස්, එම යථාර්ථ ආදම් ආත්මික ආදම්ව සංකේතවත් කළේයැයි හඳුන්වා දෙයි (එනම් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේය).

> And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. The first man is of the earth, earthy: the second man is the Lord from heaven. As is the earthy, such are they also that are earthy: and as is the heavenly, such are they also that are heavenly. And as we have borne the image of the earthy, we shall also bear the image of the heavenly. 1 Corinthians 15:45–49.

> එබැවින් ලියා තිබෙන්නේ මෙසේය: පළමු මනුෂ්‍යයා වූ ආදම් ජීවමාන ප්‍රාණයක් බවට පත් කරන ලද්දේය; අවසාන ආදම් ජීවනය දෙන ආත්මයක් බවට පත් කරන ලද්දේය. එසේවුවද පළමුව ඇත්තේ ආත්මික දේ නොව, ස්වාභාවික දේය; ඉන්පසු ආත්මික දේය. පළමු මනුෂ්‍යයා පෘථිවියෙන්ය, පෘථිවීකය; දෙවන මනුෂ්‍යයා ස්වර්ගයෙන් වූ ස්වාමීන්වහන්සේය. පෘථිවීකයා යම්සේද, පෘථිවීකයෝ ද එසේමය; ස්වර්ගීයයා යම්සේද, ස්වර්ගීයයෝ ද එසේමය. තවද අපි පෘථිවීකයාගේ රූපය දරාගෙන සිටින්නාක් මෙන්, ස්වර්ගීයයාගේ රූපය ද දරන්නෙමු. 1 කොරින්ති 15:45–49.

There are some very profound lessons Paul is teaching concerning the first and last Adam, but we are simply identifying the principle which he sets forth very clearly in the passage, when he states, “that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual.” The literal, which Paul here identifies as “natural,” is first, and the spiritual is last. Literal Israel was first, and natural, and spiritual Israel comes “afterward.”

පළමු සහ අවසාන ආදම් සම්බන්ධයෙන් පාවුල් ඉගැන්වමින් සිටින ඉතා ගැඹුරු පාඩම් කිහිපයක් ඇත; එහෙත්, ඔහු “ආත්මික වූ දෙය පළමුව නොව, ස්වභාවික වූ දෙයය; ඉන්පසු ආත්මික වූ දෙයය” යයි ප්‍රකාශ කරන විට, එම ඡේදයේ ඔහු ඉතා පැහැදිලිව ඉදිරිපත් කරන මූලධර්මය අපි සරලව හඳුනාගනිමු. මෙහිදී පාවුල් “ස්වභාවික” ලෙස හඳුන්වන අර්ථාත්මක නොවන, සෘජු අරුත පළමුව වේ, ආත්මිකය අවසානයේ වේ. සෘජු අරුතේ ඉශ්‍රායෙලය පළමුව තිබුණේය, එය ස්වභාවික වූයේය; ආත්මික ඉශ්‍රායෙලය “ඉන්පසු” පැමිණේ.

Literal Babylon precedes spiritual Babylon. The next important point that is emphasized in Paul’s writings is the point in history when the change from literal to spiritual is to be applied. It is the time period of the cross when the prophetic change from literal to spiritual is identified.

සැබෑ බබිලෝනිය ආත්මික බබිලෝනියට පෙර පැමිණේ. පාවුල්ගේ ලේඛනවල අවධාරණය කෙරෙන ඊළඟ වැදගත් කරුණ වන්නේ, සැබෑ අර්ථයෙන් ආත්මික අර්ථයට වන මෙම වෙනස යෙදිය යුතු ඉතිහාසයේ කාලබිඳුවය. සැබෑ අර්ථයෙන් ආත්මික අර්ථයට වන අනාවැකිමය වෙනස හඳුනාගනු ලබන්නේ කුරුසියේ කාලපරිච්ඡේදය තුළය.

> For ye are all the children of God by faith in Christ Jesus. For as many of you as have been baptized into Christ have put on Christ. There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus. And if ye be Christ’s, then are ye Abraham’s seed, and heirs according to the promise. Galatians 3:26–29.

> මක්නිසාද ඔබ සැවොම ක්‍රිස්තු යේසුස්වහන්සේ කෙරෙහි ඇති ඇදහිල්ලෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවෝය. මක්නිසාද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තුළට බව්තීස්ම ලැබූ ඔබ අතරෙන් සියල්ලෝම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පැළඳගත්තෝය. එහි යුදෙව්වෙක්වත් ග්‍රීකයෙක්වත් නැත; දාසයෙක්වත් නිදහස් අයෙක්වත් නැත; පුරුෂයෙක්වත් ස්ත්‍රියෙක්වත් නැත; මක්නිසාද ඔබ සැවොම ක්‍රිස්තු යේසුස්වහන්සේ තුළ එකමය. තවද ඔබ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට අයත් නම්, එවිට ඔබ ආබ්‍රහම්ගේ වංශය වන අතර, පොරොන්දුව අනුව උරුමක්කාරයෝය. ගලාති 3:26–29.

It matters not what your birthright might be, if and when you accept Christ, you then become the seed of Abraham. You are not literal Israel; you are spiritual Israel. The transition from literal to spiritual was the cross. Paul divides mankind into two classes. Each class has their own covenant, each are descendants of Abraham. Each has a city that represents their family and covenant. Each is either a son of literal Adam or spiritual Adam.

ඔබගේ උපත්අයිතිය කුමක් වුවද, ඔබ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පිළිගන්නා විට හා පිළිගන්නා විගසම, එවිට ඔබ අබ්‍රාහම්ගේ බීජය වන්නේය. ඔබ සත්‍යාර්ථයෙන් ඉශ්‍රායෙල් නොවේ; ඔබ ආත්මික ඉශ්‍රායෙල්ය. සත්‍යාර්ථයෙන් වූ දෙයින් ආත්මික දෙයට වූ සංක්‍රාන්තිය කුරුසිය විය. පාවුල් මනුෂ්‍යවර්ගය පන්තීන් දෙකකට බෙදයි. එක් එක් පන්තියට තමන්ගේම ගිවිසුමක් ඇත; එක් එක් පන්තියම අබ්‍රාහම්ගේ වංශජයන්ය. එක් එක් පන්තියට තම පවුල හා ගිවිසුම නියෝජනය කරන නගරයක් ඇත. එක් එක් අය සත්‍යාර්ථයෙන් වූ ආදම්ගේ පුත්‍රයෙකු හෝ ආත්මික ආදම්ගේ පුත්‍රයෙකු වේ.

> For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman. But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise. Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar. For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband. Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise. But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now. Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the freewoman. So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free. Galatians 4:22–30.

> මක්නිසාද ලියා තිබෙන්නේ මෙසේය: ආබ්‍රහම්ට පුත්‍රයන් දෙදෙනෙක් සිටියහ; එක්කෙනෙක් දාසියකගෙන්ද, අනික්කෙනා නිදහස් ස්ත්‍රියකගෙන්ද ය. එහෙත් දාසියකගෙන් උපන් තැනැත්තා මාංසය අනුව උපන් කෙනෙකි; නිදහස් ස්ත්‍රියකගෙන් උපන් තැනැත්තා වනාහි පොරොන්දුව අනුවය. මේ දේවල් උපමාත්මක අර්ථයක් දරන්නාවූවකි; මක්නිසාද මේ ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා ගිවිසුම් දෙකය. එකක් සීනයි කන්දෙන්ය, දාසභාවයට දරුවන් බිහි කරන්නාවූ එක, එනම් හාගර්ය. මක්නිසාද මේ හාගර් අරාබියේ සීනයි කන්දය, දැන් තිබෙන යෙරුසලමට සමානව සිටී; ඇය තම දරුවන් සමඟ දාසභාවයේ සිටී. නමුත් ඉහළ තිබෙන යෙරුසලම නිදහස්ය; ඇය අප සියල්ලන්ගේ මව්ය. මක්නිසාද ලියා තිබෙන්නේ මෙසේය: “දරුවන් නොබිහි කරන වඳ ස්ත්‍රියෙනි, ප්‍රීතිවන්න; වේදනා විඳිමින් ප්‍රසව නොකළ තැනැත්තියෙනි, ගී ගා හඬනඟන්න. මක්නිසාද පුරුෂයෙකු ඇති ස්ත්‍රියට වඩා අතහැර දමනු ලැබූ තැනැත්තියට බොහෝ දරුවන් ඇත.” දැන්, සහෝදරයෙනි, ඉසාක් මෙන් අපි පොරොන්දුවේ දරුවෝ වෙමු. එහෙත් එදා මාංසය අනුව උපන් තැනැත්තා ආත්මයාණන් අනුව උපන් තැනැත්තාට පීඩා කළාක් මෙන්, දැන්ද එසේමය. එහෙත් ශුද්ධ ලියවිල්ල කුමක් කියයිද? “දාසියත් ඇගේ පුත්‍රයත් පිටතට නෙරපා දමන්න. මක්නිසාද දාසියගේ පුත්‍රයා නිදහස් ස්ත්‍රියගේ පුත්‍රයා සමඟ උරුමකරු නොවන්නේය.” එබැවින්, සහෝදරයෙනි, අපි දාසියගේ දරුවෝ නොව, නිදහස් ස්ත්‍රියගේ දරුවෝය. ගලාති 4:22–30.

In the time period of the cross, the ancient literal became symbols of the modern spiritual. The apostle Paul clarified these essential prophetic truths that allowed William Miller to establish the framework of two desolating powers, which he based all of his prophetic conclusions upon. The same work accomplished by the apostle Paul is what identifies the three desolating powers that is the framework for all the prophetic conclusions of Future for America.

කුරුසියේ කාල පරාසය තුළ, පුරාණ සත්‍ය අර්ථයේ දේවල් නූතන ආත්මික දේවල සංකේත බවට පත්විය. විලියම් මිලර්ට විනාශකාරී බලයන් දෙකක රාමුව ස්ථාපිත කිරීමට ඉඩ සලසා දුන් මේ මූලික අනාවැකි සත්‍යයන් ප්‍රේරිත පාවුල් විසින් පැහැදිලි කළේය; ඔහු තම සියලු අනාවැකිමය නිගමන ඒ මත පදනම් කළේය. ප්‍රේරිත පාවුල් විසින් ඉටු කළ එම කාර්යයම Future for America හි සියලු අනාවැකිමය නිගමන සඳහා රාමුව වන විනාශකාරී බලයන් තුන හඳුනා දෙයි.

The framework of Miller’s understanding of the increase of knowledge represented by the Ulai River vision of chapter seven, eight and nine was based upon his discovery that “the daily” in the book of Daniel represented pagan Rome. He made that discovery in Paul’s second letter to the Thessalonians. That understanding is the primary truth identified in association with the prophetic “lie,” that causes strong delusion to come upon Seventh-day Adventists in the last days.

දානියෙල් පොතෙහි “දිනපතා” යන්න අර්ථවත් කළේ හෙතෙම අනාගතවාදයෙන් පිළිබිඹු වූ පිළිමාරෝපිත රෝමය බව ඔහු සොයාගැනීම මත, මීලර්ගේ දැනුම වැඩිවීම පිළිබඳ අවබෝධයේ ව්‍යුහය—එනම් හත්වන, අටවන සහ නවවන අධ්‍යायවල උලයි ගඟේ දර්ශනයෙන් නිරූපිත වූ එම ව්‍යුහය—පදනම් විය. එම සොයාගැනීම ඔහු විසින් තෙසලෝනිකවරුන් වෙත පාවුල්ගේ දෙවන ලිපියේදී කරනු ලැබීය. එම අවබෝධයම, අවසාන දිනවල සත්වන-දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරුන් මත බලවත් මුළාව පැමිණීමට හේතු වන අනාගතවාදීය “බොරුව” සමඟ සම්බන්ධ කර හඳුනාගන්නා ප්‍රධාන සත්‍යය වේ.

We will continue our study of the increase of knowledge represented by the vision of the Ulai River in the next article by considering what Miller recognized in Paul’s letter.

පෝල්ගේ ලිපියේ මිලර් විසින් හඳුනාගත් දෙය සලකා බැලීමෙන්, උලයි නදියේ දර්ශනයෙන් නිරූපිත දැනුම වර්ධනය වීම පිළිබඳ අපගේ අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී අපි තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “පිටත පෙනුමට යටින් ඇති දේ දකින, සියලු මනුෂ්‍යයන්ගේ හෘදයන් කියවන තැනැන්වහන්සේ, මහත් ආලෝකය ලැබූවන් ගැන මෙසේ කියන සේක: ‘තමන්ගේ නෛතික හා ආත්මික තත්ත්වය නිසා ඔව්හු දුක්පත් වී විස්මයට පත් නොවෙති.’ එසේය, ඔව්හු තමන්ගේම මාර්ග තෝරාගෙන ඇත, ඔවුන්ගේ ආත්මය ඔවුන්ගේ අපවිත්‍රකම්වල සතුට ලබයි. මමද ඔවුන්ගේ මෝහයන් තෝරාගන්නෙමි, ඔවුන්ගේ භයයන් ඔවුන් මත ගෙනෙන්නෙමි; මක්නිසාද මම කැඳවූ කල කිසිවෙකුත් පිළිතුරු දුන්නේ නැත; මම කථා කළ කල ඔව්හු ඇසුවේ නැත; එහෙත් ඔව්හු මාගේ ඇස් ඉදිරියෙහි නපුර කළෝය, මම ප්‍රිය නොකළ දේ තෝරාගත්හ.’ ‘ඔවුන් ගැළවෙන පිණිස සත්‍යයට ඇති ප්‍රේමය පිළිගෙන නොතිබූ බැවින්,’ ‘දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ට බලවත් මෝහයක් එවන සේක, ඔවුන් බොරුවක් විශ්වාස කරන පිණිස,’ ‘එහෙත් අධර්මිෂ්ඨකම තුළ සතුට ලැබූ බැවින්.’ යෙසායා 66:3, 4; 2 තෙසලෝනික 2:11, 10, 12.”

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “ස්වර්ගීය ගුරුවරයා මෙසේ විමසීය: ‘ඔබ නිවැරදි පදනම මත ගොඩනඟමින් සිටින බවත්, දෙවියන් වහන්සේ ඔබගේ ක්‍රියා පිළිගන්නා බවත් පෙනී සිටීමෙන් වඩා ශක්තිමත් කුමන මෝහයක් මනස වශීකර ගත හැකිද? එසේ කළත්, යථාර්ථයෙන් ඔබ ලෝකීය ප්‍රතිපත්තිය අනුව බොහෝ දේ සිදුකරමින් යෙහෝවාට විරුද්ධව පව්කරමින් සිටින්නෙහිය. අහෝ, එය මහත් රැවටීමකි, මනස් අල්ලාගන්නා ආකර්ෂණීය මෝහයකි—එනම්, එක් කලක් සත්‍යය දැන සිටි මනුෂ්‍යයන් භක්තිමත්කමේ ආකාරය එහි ආත්මය හා බලය වෙනුවට වරදවා ගන්නා විට; තවද තමන් ධනවත්ය, සම්පත් වලින් වැඩී ඇත, කිසිවක් අවශ්‍ය නැතැයි සිතන විට; නමුත් යථාර්ථයෙන් ඔවුන් සියල්ලෙන්ම අවශ්‍යතාවයේ සිටිති.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles