Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Seven

දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය තිස්හතවැනි කොටස

Unveiling the Prophetic Significance of Waymarks: From 1776 to 2023

මාර්ගසලකුණුಗಳ ප්‍රකාශනීය වැදගත්කම හෙළිදරව් කිරීම: 1776 සිට 2023 දක්වා

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand that began on September 11, 2001, and concludes at the Sunday law in the United States, is the period where the effect of every vision is fulfilled. Some of those visions extend all the way through to the second coming of Christ, but even those that occur after the Sunday law are anchored to the period of the sealing. The sealing of the one hundred and forty-four thousand is where the everlasting covenant is perfectly fulfilled. In that period Christ writes His law upon the hearts and minds of His people for eternity. That sealing is represented by the combination of divinity with humanity, which does not sin.

2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ වී, එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය වෙත පැමිණ අවසන් වන එකසිය හතළිස් හතර දහසකගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය, සෑම දර්ශනයකම බලපෑම සම්පූර්ණ වන අවධියයි. එම දර්ශනවලින් සමහරක් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවැනි පැමිණීම දක්වාම දිගහැරී යන නමුත්, ඉරිදා නීතියෙන් පසුව සිදුවන ඒවා පවා මුද්‍රා තැබීමේ කාලයටම අනුබද්ධ කර තබා ඇත. එකසිය හතළිස් හතර දහසකගේ මුද්‍රා තැබීම නම් සදාකාලික ගිවිසුම සම්පූර්ණයෙන් ඉටු වන ස්ථානයයි. එම කාලයේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම සෙනඟගේ හදවත් සහ සිත් මත තම ව්‍යවස්ථාව සදාකාලයට ලියන සේක. එම මුද්‍රා තැබීම, පව් නොකරන දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එකතු වීම මඟින් නිරූපණය කරනු ලැබේ.

The symbolic link of “two hundred and twenty,” represents both restoration, and the combination of divinity with humanity. The two hundred and twenty years from the King James Bible to William Miller’s first public presentation in 1831 and the eventual publishing in the Vermont Telegraph in 1833, represents the combination of divinity with humanity. It contains the signature of “truth,” which is the Hebrew word that was created by the Wonderful Linguist that combines the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet to form the word “truth”. The two hundred and twenty years from 1611, and the King James Bible, unto 1831 and Miller’s publication of his message, reflects the Wonderful Linguist’s signature.

“දෙසිය විස්ස” යන සංකේතාත්මක සම්බන්ධතාවය, පුනරුත්ථාපනයද, දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එකිනෙක සංයෝජනය වීමද යන දෙකම නිරූපණය කරයි. කින්ග් ජේම්ස් බයිබලයෙන් විලියම් මිලර් 1831 දී තම පළමු ප්‍රසිද්ධ ඉදිරිපත් කිරීම සිදු කළ කාලය දක්වාත්, පසුව 1833 දී *Vermont Telegraph* හි අවසාන වශයෙන් ප්‍රකාශයට පත් කිරීම දක්වාත් වූ දෙසිය විස්ස වසර, දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ සංයෝජනය වීම නිරූපණය කරයි. එහි “සත්‍යය” යන අත්සන අඩංගුය; එය හෙබ්‍රෙව් භාෂාවේ එම වචනය වන අතර, ආශ්චර්යමත් භාෂාශාස්ත්‍රඥයා විසින් හෙබ්‍රෙව් අකාරාදියේ පළමු, දහතුන්වන සහ අවසාන අක්ෂර එකට එක්කර “සත්‍යය” යන වචනය සෑදෙන පරිදි නිර්මාණය කළ එකකි. 1611 වර්ෂයෙන් සහ කින්ග් ජේම්ස් බයිබලයෙන් 1831 දක්වාත්, මිලර් තම පණිවුඩය ප්‍රකාශයට පත් කළ අවස්ථාව දක්වාත් වූ දෙසිය විස්ස වසර, ආශ්චර්යමත් භාෂාශාස්ත්‍රඥයාගේ අත්සන ප්‍රතිබිම්බිත කරයි.

In the middle of those two dates (1611 and 1831), the time of the end in 1798, represents the unsealing of a message from the book of Daniel (the King James Bible), that produces the increase of knowledge that led to Miller’s publication in 1831. The time of the end in 1798 also marked the beginning of a testing process that produced the rebellion of the foolish virgins, who Daniel in chapter twelve identifies as the wicked. Thus 1798 represents the number thirteen, in the middle of the first and last letter, for thirteen is a symbol of rebellion. 1798 also connects with the period of preparation from 1776 unto 1798, the time of the end.

එම දින දෙක (1611 සහ 1831) අතර මැද පිහිටි 1798 වර්ෂයේ අවසාන කාලය, දානියෙල්ගේ පොතෙන් (King James Bible) මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලැබූ පණිවිඩයක් නිරූපණය කරයි; එය 1831 දී මිලර්ගේ ප්‍රකාශනයට මඟ පෑදූ දැනුමේ වර්ධනයක් උත්පාදනය කළේය. 1798 වර්ෂයේ අවසාන කාලය, දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දුෂ්ටයන් ලෙස හඳුන්වන අඥාන කන්‍යාවන්ගේ කැරැල්ල උපදවා ගත් පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක ආරම්භය ද සලකුණු කළේය. එබැවින් 1798, පළමු සහ අවසාන අක්ෂරය අතර මැද පිහිටි දහතුන යන සංඛ්‍යාව නියෝජනය කරයි; මන්ද දහතුන කැරැල්ලේ සංකේතයකි. 1798, 1776 සිට 1798 දක්වා වූ සූදානම් වීමේ කාල පරිච්ඡේදය සමඟ ද, එනම් අවසාන කාලය සමඟ ද, සම්බන්ධ වෙයි.

As with Miller’s link of two hundred and twenty years, 1776 is also marked by a divine publication, the Declaration of Independence, and begins a period that ends at 1798 with the publication of the Alien and Sedition Acts. The two hundred and twenty years of Miller’s symbolic link of divinity and humanity, is connected by the year 1798 with the twenty-two years of preparation from the publication of the Declaration of Independence unto the publication of the Alien and Sedition Acts of 1798. Twenty-two being a tenth of two hundred and twenty, or a tithe of two hundred and twenty; the number twenty-two, as with the number two hundred and twenty, represents the link of divinity with humanity.

මිලර්ගේ දෙසිය විසි අවුරුදු සම්බන්ධකය මෙන්ම, 1776 ද දේවීය ප්‍රකාශනයකින්, එනම් නිදහස් ප්‍රකාශනයෙන්, සලකුණු කරනු ලැබේ; තවද එය 1798 දී විදේශිකයන් හා ද්‍රෝහීත්ව ක්‍රියා පනත් ප්‍රකාශයට පත් කිරීමෙන් අවසන් වන කාල පරිච්ඡේදයක් ආරම්භ කරයි. දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය අතර මිලර්ගේ සංකේතාත්මක සම්බන්ධකය වන දෙසිය විසි අවුරුදු, 1798 වසර මඟින්, නිදහස් ප්‍රකාශනය ප්‍රකාශයට පත් කිරීමෙන් 1798 විදේශිකයන් හා ද්‍රෝහීත්ව ක්‍රියා පනත් ප්‍රකාශයට පත් කිරීම දක්වා වූ සූදානම් කිරීමේ අවුරුදු විසි දෙක සමඟ සම්බන්ධ වේ. විසි දෙක යනු දෙසිය විසිහි දසවැනි කොටසක් වන බැවින්, හෝ දෙසිය විසිහි දශාංශයක් වන බැවින්; විසි දෙක සංඛ්‍යාව, දෙසිය විසි සංඛ්‍යාව මෙන්ම, දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ ඇති සම්බන්ධකය නිරූපණය කරයි.

Miller’s two hundred and twenty years possesses the signature of truth, as does the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and the period of preparation from 1776 unto 1798 also possesses the same signature, for the middle date of 1789, marks the publication of the Constitution which was ratified by thirteen colonies.

මිලර්ගේ අවුරුදු දෙසිය විසි ගණන සත්‍යයේ ලාංඡනය දරන්නාක් මෙන්ම, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයද, 1776 සිට 1798 දක්වා වූ සූදානම් වීමේ කාලයද, එම ලාංඡනයම දරයි; මන්ද, මධ්‍ය දිනය වන 1789 වසර, ජනපද දහතුනකින් අනුමත කරනු ලැබූ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ප්‍රකාශනය සලකුණු කරයි.

Miller’s link that began in 1611 and ended in 1831, which found its midpoint in 1798, is linked to the twenty-two year period of 1776 to 1798, with the midpoint of 1789. All five dates; 1611, 1776, 1789, 1798 and 1831, are represented by a work of publishing. The dates of the period of preparation contain the tithe of twenty-two years from 1776 to 1798, and that period illustrates the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which is the time when divinity is combined with humanity. Miller’s period of two hundred and twenty years, and the twenty-two year preparation period of 1776 unto 1798, both represent the link of divinity with humanity.

1798 දී එහි මධ්‍යබින්දුව ලැබූ, 1611 දී ආරම්භ වී 1831 දී අවසන් වූ මිලර්ගේ සම්බන්ධකය, 1789 යන මධ්‍යබින්දුව ඇති 1776 සිට 1798 දක්වා වූ විසි දෙවසරක කාලපරිච්ඡේදය සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත. 1611, 1776, 1789, 1798 සහ 1831 යන සියලුම දින පහම ප්‍රකාශන කාර්යයකින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. සූදානම්වීමේ කාලපරිච්ඡේදයේ දිනවල 1776 සිට 1798 දක්වා වූ විසි දෙවසරක දසමභාගය අන්තර්ගත වන අතර, එම කාලය දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්කරනු ලබන කාලය වන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය නිරූපණය කරයි. මිලර්ගේ දෙසිය විසිවසරක කාලපරිච්ඡේදයත්, 1776 සිට 1798 දක්වා වූ විසි දෙවසරක සූදානම්වීමේ කාලපරිච්ඡේදයත්, දෙකම දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ සම්බන්ධ වීම නිරූපණය කරයි.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 and was marked by Islam of the third woe striking the spiritual glorious land. Twenty-two years later, on October 7, 2023, Islam of the third woe, struck again at the typical, literal glorious land. At the soon coming Sunday law the sealing of the one hundred and forty-four thousand will be completed, and Islam of the third woe, will again strike the United States.

එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ආරම්භ වූ අතර, තුන්වන විපත්තියේ ඉස්ලාමය ආත්මික මහානුභාවවත් දේශයට පහර දීමෙන් එය සළකුණු කරනු ලැබීය. අවුරුදු විසි දෙකකට පසු, 2023 ඔක්තෝබර් 7 වන දින, තුන්වන විපත්තියේ ඉස්ලාමය නැවත වරක් ආදර්ශමය, සත්‍ය මහානුභාවවත් දේශයට පහර දුන්නේය. ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීම සම්පූර්ණ වනු ඇත; එවිට තුන්වන විපත්තියේ ඉස්ලාමය නැවත වරක් එක්සත් ජනපදයට පහර දෙනු ඇත.

The sealing time begins with an attack by Islam upon the earth beast, and it ends with an attack of Islam upon the earth beast. In the middle Islam of the third woe, struck the nation of Israel, which biblically is represented as Judah. Judah was the ancient literal glorious land of the Bible, and the United States is the modern spiritual glorious land.

මුද්‍රා තැබීමේ කාලය භූමි මෘගයා මත ඉස්ලාමය විසින් කරනු ලබන ප්‍රහාරයකින් ආරම්භ වන අතර, එය භූමි මෘගයා මත ඉස්ලාමය විසින් කරනු ලබන ප්‍රහාරයකින් අවසන් වේ. මධ්‍යයේදී, තුන්වන අහෝවේ ඉස්ලාමය ඉශ්‍රායෙල් ජාතියට පහර දුන්නේය; බයිබලීය ලෙස එය යූදා ලෙස නිරූපණය කර ඇත. යූදා බයිබලයේ පුරාතන, සැබෑ, මහිමාන්විත දේශය වූ අතර, එක්සත් ජනපදය නූතන ආත්මික මහිමාන්විත දේශය වේ.

The three strikes of Islam were all carried out against the glorious land. The first and last was against the modern spiritual glorious land, and the middle strike was carried out against the ancient literal glorious land. The middle waymark was an attack against the modern nation of Israel, and in the crucifixion of their Messiah literal Israel became a symbol of rebellion, as represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet.

ඉස්ලාමයේ පහර තුනම ශ්‍රේෂ්ඨ දේශයට එරෙහිවම ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබීය. පළමු පහරත් අවසාන පහරත් නවීන ආත්මික ශ්‍රේෂ්ඨ දේශයට එරෙහිව වූ අතර, මධ්‍යම පහර පුරාණ සැබෑ ශ්‍රේෂ්ඨ දේශයට එරෙහිව සිදු කරනු ලැබීය. මධ්‍යම මාර්ගලකුණ නවීන ඉශ්‍රායෙල් ජාතියට එරෙහි ප්‍රහාරයක් වූ අතර, ඔවුන්ගේ මෙසියස්වහන්සේගේ කුරුසියෙහි ඇණ ගැසීම තුළින් සැබෑ ඉශ්‍රායෙල් කැරලිකාරත්වයේ සංකේතයක් බවට පත් විය; එය හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ දහතුන්වන අකුර මඟින් නිරූපණය වේ.

The preparation period from 1776 to 1798 is also connected with the two hundred and twenty years of the movement of the third angel, for, beginning in 1776 with the Declaration of Independence, until 1996, and the publication of The Time of the End magazine, is two hundred and twenty years. In the middle of that history is the time of the end in 1989, marking the rebellion of the foolish wicked virgins. Therefore, 1611, 1776, 1789, 1798, 1831, 1989, 1996, 2001, 2023 and the soon-coming Sunday law are all waymarks associated with the truth that divinity combined with humanity does not sin. Ten waymarks, two of which are twice repeated.

1776 සිට 1798 දක්වා වූ සූදානම් වීමේ කාලය තෙවන දූතයාගේ ව්‍යාපාරයේ අවුරුදු දෙසිය විස්ස සමඟද සම්බන්ධ වේ; මක්නිසාද, 1776 දී ස්වාධීනතා ප්‍රකාශනයෙන් ආරම්භ වී, 1996 දක්වාත්, *The Time of the End* සඟරාව ප්‍රකාශයට පත් කිරීම දක්වාත්, එය අවුරුදු දෙසිය විස්සකි. එම ඉතිහාසයේ මැද භාගයේ 1989 දී අවසාන කාලය ඇති අතර, එය මෝඩ දුෂ්ට කන්‍යාවන්ගේ කැරැල්ල සලකුණු කරයි. එබැවින්, 1611, 1776, 1789, 1798, 1831, 1989, 1996, 2001, 2023 සහ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය යන සියල්ලම, දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්වූ විට පාප නොකරන බවට වූ සත්‍යය සමඟ සම්බන්ධ වූ මාර්ග සලකුණු වේ. මාර්ග සලකුණු දහයක්, ඒවායින් දෙකක් දෙවරක් නැවත සඳහන් කරනු ලැබේ.

Ten is the number representing a test, and when you add the two repeated dates of 1776 and 1798, you have a total of twelve waymarks, representing the one hundred and forty-four thousand. The waymarks all address the testing process of the one hundred and forty-four thousand that takes place from September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law, where Christ accomplishes the work of the third angel by combining His divinity with the humanity of the one hundred and forty-four thousand who, for the rest of eternity—do not sin. Of course, this fact can only be seen by those who as Isaiah says it, choose to “see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed.”

දහය යනු පරීක්ෂණයක් නියෝජනය කරන සංඛ්‍යාව වන අතර, ඔබ 1776 සහ 1798 යන නැවත නැවත දිස්වන දින දෙක එකතු කළ විට, එකසිය හතළිස්හතර දහස නියෝජනය කරන මාර්ගලකුණු දොළහක සමස්තයක් ඔබට ලැබේ. මෙම මාර්ගලකුණු සියල්ලම 2001 සැප්තැම්බර් 11 සිට ඉතා ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා සිදුවන එකසිය හතළිස්හතර දහසගේ පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය පිළිබඳව අදහස් දක්වයි; එහිදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, ඉතිරි සදාකාලය පුරා—පාප නොකරන—එකසිය හතළිස්හතර දහසගේ මානවත්වය සමඟ තම දේවත්වය එකට ඒකාබද්ධ කිරීමෙන් තුන්වන දේවදූතයාගේ කාර්යය සම්පූර්ණ කරනු ලබයි. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙම සත්‍යය දැකගත හැක්කේ යෙසායා පවසන පරිදි, “තම ඇස්වලින් බලා, තම කන්වලින් අසා, තම සිතින් තේරුම්ගෙන, හැරී, සුවය ලබන්න” තෝරාගන්නා අය විසිනි.

On October 22, 1844 the third angel arrived as Christ suddenly came to His temple to accomplish the sealing of the one hundred and forty-four thousand. A group of Millerites then followed Christ into the Most Holy Place, even though they thereafter ceased to follow the advancing light of the third angel and repeated the rebellion of the first Kadesh, and were assigned to wander in the wilderness of Laodicea until they all died.

1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින, තුන්වන දූතයා පැමිණියේ, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සිය මාලිගාවට අකස్మාත් පැමිණ, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කිරීම ඉටු කිරීම සඳහා වූ අවස්ථාවේය. එවිට මිලර්වාදීන්ගෙන් සමූහයක් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ අතිශුද්ධස්ථානය තුළට අනුව ගියේය; එහෙත්, ඉන් පසු ඔවුහු තුන්වන දූතයාගේ ඉදිරියට යන ආලෝකය අනුව යාම නවත්වා, පළමු කාදෙෂ්හි කැරැල්ල නැවත සිදු කළෝය, තවද ඔවුන් සියල්ලන් මිය යන තුරු ලාඔදිකෙයාගේ වනයෙහි සංචරය කිරීමට නියම කරනු ලැබූහ.

When Christ suddenly entered the Most Holy Place, the combination of divinity and humanity represented the work He was prepared to accomplish, and that work was symbolically represented by the Wonderful Linguist with two witnesses. Those witnesses were Habakkuk and John. In chapter TWO verse TWENTY, of both books, October 22, 1844 is identified. One emphasized the work of atonement (at-one-ment), that began on that date, and the other identified a temple that was to be cleansed.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ හදිසියේම අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වූ විට, දේවත්වය සහ මනුෂ්‍යත්වය එක්වීම උන්වහන්සේ ඉටු කිරීමට සූදානම්ව සිටි ක්‍රියාව නිරූපණය කළේය; එම ක්‍රියාව සංකේතාත්මකව සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු සමඟ ඇති අද්භූත භාෂාඥයා විසින් නිරූපණය කරන ලදී. එම සාක්ෂිකරුවන් වූයේ හබක්කුක් සහ යොහන් ය. පොත් දෙකෙහිම දෙවන පරිච්ඡේදයේ විසිවන පදයේ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 හඳුනාගනු ලැබේ. එක් අයෙකු එම දිනයේ ආරම්භ වූ සමගි කිරීමේ කාර්යය (atonement—at-one-ment) අවධාරණය කළ අතර, අනෙක් අයෙකු පවිත්‍ර කරනු ලැබිය යුතු මන්දිරයක් හඳුනා දුන්නේය.

The temple He suddenly came to is represented by the temple which had been trampled down by the daily (paganism) and the abomination of desolation (papalism) powers. The temple also represented Christ, who is the temple that was destroyed and then raised up in three days. It also represented the temple of the Millerites that was erected in forty-six years from 1798 unto 1844. It also represented the human temple, which is organized by the forty-six chromosomes and defines and governs a human body’s genetic makeup. It is not an accident that every cell in the human body is fully replaced every twenty-five hundred and twenty days.

ඔහු හදිසියේ පැමිණියේ යැයි දැක්වෙන දේවමාළිගාව, දෛනිකය (පෞරાણිකවාදය) සහ විනාශක අපවිත්‍රකම (පාප්වාදය) යන බලයන් විසින් පාගා දමනු ලැබූ දේවමාළිගාවෙන් නිරූපිත වේ. දේවමාළිගාව, විනාශ කරනු ලැබ පසුව දින තුනකින් නැවත උත්ථාපනය කරන ලද දේවමාළිගාව වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේද නිරූපණය කළේය. එය 1798 සිට 1844 දක්වා අවුරුදු හතළිස් හයක කාලයක් තුළ ගොඩනඟන ලද මිලර්වරුන්ගේ දේවමාළිගාවද නිරූපණය කළේය. එය මානව දේවමාළිගාවද නිරූපණය කළේය; එය ක්‍රෝමොසෝම හතළිස් හයකින් සංවිධානය වී, මනුෂ්‍ය ශරීරයක ජානමය සංයුතිය නිර්වචනය කර පාලනය කරයි. මනුෂ්‍ය ශරීරයේ සෑම සෛලයක්ම දින දෙදහස් පන්සිය විසි ගණනකින් සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතිස්ථාපනය වීම අහම්බයක් නොවේ.

In all these divine illustrations of the temple, that represent Christ’s work of combining divinity with humanity, divinity always precedes humanity. 1611 precedes 1831. 1776 precedes 1798. 1776 precedes 1996. 2001 precedes 2023. The Millerites followed Christ into the Most Holy Place. In the beginning God created man.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ ඒකාබද්ධ කරන කාර්යය නියෝජනය කරන දේවාලය පිළිබඳ මෙම සියලු දේවමය රූපකවල, දේවත්වය සැමවිටම මනුෂ්‍යත්වයට පෙර යයි. 1611, 1831ට පෙර යයි. 1776, 1798ට පෙර යයි. 1776, 1996ට පෙර යයි. 2001, 2023ට පෙර යයි. මිලරයිට්වරු ඉතා ශුද්ධස්ථානය තුළට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අනුගමනය කළහ. ආරම්භයේදී දෙවියන්වහන්සේ මනුෂ්‍යයා මැව්වහ.

We will now return to our consideration of the three waymarks of 1776, 1789 and 1798, which represent the period of preparation that typifies the sealing time. The first period represented by 1776, the Declaration of Independence, and the period of the two Continental Congresses; and the second period represented by 1789, the Constitution, and the period of the Articles of Confederation unto 1798.

දැන් අපි මුද්‍රා තැබීමේ කාලය ආදර්ශවත් කරන සූදානම් වීමේ කාලපරිච්ඡේදය නියෝජනය කරන 1776, 1789 සහ 1798 යන මාර්ගලකුණු තුන පිළිබඳ අපගේ සලකා බැලීමට නැවත හැරෙමු. 1776 මගින් නියෝජනය වන පළමු කාලපරිච්ඡේදය, එනම් ස්වාධීනතා ප්‍රකාශනය සහ මහාද්වීපීය කොංග්‍රස් දෙකේ කාලය; සහ 1789 මගින් නියෝජනය වන දෙවන කාලපරිච්ඡේදය, එනම් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සහ 1798 දක්වා සමූහ සන්ධාන ලිපිවල කාලය ය.

The secret of the image of the beasts, which is the truth that the eighth head is of the seven heads, is identified in both periods. It is also identified in the third waymark of that history, but that waymark is addressing the eighth, being of the seven, as fulfilled by the papacy. The first two periods represent the fulfillment of the eighth being of the seven within the United States.

මෘගයන්ගේ රූපයේ රහස, එනම් අටවන හිස සත් හිස්වලින් එකක් වන බව පිළිබඳ සත්‍යය, කාල පරාස දෙකෙහිම හඳුනාගනු ලැබේ. එය එම ඉතිහාසයේ තුන්වන මාර්ගසලකුණ තුළද හඳුනාගනු ලැබේ, නමුත් එම මාර්ගසලකුණ සත් හිස්වලින් එකක් වන අටවන හිස පාප්තන්ත්‍රය විසින් සම්පූර්ණ කරනු ලැබූ දෙයක් ලෙස සම්බෝධනය කරයි. ප්‍රථම කාල පරාස දෙක, අටවන හිස සත් හිස්වලින් එකක් වීම එක්සත් ජනපදය තුළ ඉටු වීම නිරූපණය කරයි.

The United States consists of two horns, one is associated with a man and the other with a woman. The man is the political power, it is the Republican horn. The woman is the religious power, it is the Protestant horn. Therefore, the period represented by 1776, and the Declaration of Independence, is representing the Protestant horn, for divinity always precedes humanity. The period represented by 1789, and the Constitution, is representing the Republican horn.

එක්සත් ජනපදය අං දෙකකින් සමන්විත වේ; එකක් පුරුෂයෙකු සමඟ සම්බන්ධ වන අතර අනෙක ස්ත්‍රියෙකු සමඟ සම්බන්ධ වේ. පුරුෂයා දේශපාලන බලයයි; එය ගණරාජ්‍යවාදී අඟයයි. ස්ත්‍රිය ආගමික බලයයි; එය ප්‍රොටස්ටන්ට් අඟයයි. එබැවින්, 1776 හා නිදහස් ප්‍රකාශනය මඟින් නියෝජනය වන කාලය, ප්‍රොටස්ටන්ට් අඟය නියෝජනය කරයි; මක්නිසාද දිව්‍යත්වය සෑමවිටම මානවත්වයට පෙර යයි. 1789 හා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මඟින් නියෝජනය වන කාලය, ගණරාජ්‍යවාදී අඟය නියෝජනය කරයි.

In 2020, both horns were slain by modern satanic atheistic dragon powers. The true Protestant horn was slain on July 18, 2020, and the Republican horn was slain afterwards on November 3, 2020. In 2023, the two witnesses stood up, and the world which had been rejoicing over their dead bodies, began to fear.

2020 දී, කොම්පු දෙකම නූතන සාතානික නාස්තික ද්‍රාගන් බලයන් විසින් මරා දැමීය. සැබෑ ප්‍රොටෙස්ටන්ට් කොම්පුව 2020 ජූලි 18 දින මරා දැමුණි; ඉන්පසු රිපබ්ලිකන් කොම්පුව 2020 නොවැම්බර් 3 දින මරා දැමුණි. 2023 දී, සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා නැගී සිටියහ; ඔවුන්ගේ මළ සිරුරු පිළිබඳ ප්‍රීතිව සිටි ලෝකය භය වීමට පටන් ගත්තේය.

In 2023, the final work of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began in the final generation of earth’s history. Divinity is now being combined with humanity for eternity, as the faithful of the last days reproduce for eternity—the image of Christ.

2023 දී, පෘථිවියේ ඉතිහාසයේ අවසාන පරම්පරාව තුළ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ අවසාන කාර්යය ආරම්භ විය. දැන් දේවත්වය මානවත්වය සමඟ සදාකාලය සඳහා එකට එක්කරනු ලබයි, මන්ද අවසාන දවස්වල විශ්වාසවන්තයන් සදාකාලය සඳහා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රූපය ප්‍රතිනිෂ්පාදනය කරමින් සිටිති.

In 2023, the final work of combining the apostate Church with the apostate State in the nation of the earth beast began. The structure of power represented by the papacy, consisting of an apostate Church ruling over an apostate State was then being set up, and reproducing the image of the beast.

2023 දී, භූමියේ මෘගයාගේ ජාතිය තුළ භ්‍රෂ්ට වූ රාජ්‍යය සමඟ භ්‍රෂ්ට වූ සභාව එක්කර බැඳීමේ අවසාන ක්‍රියාව ආරම්භ විය. එවිට, භ්‍රෂ්ට වූ රාජ්‍යයක් මත පාලනය කරන භ්‍රෂ්ට වූ සභාවකින් සමන්විත වූ පාප්පධිකාරය විසින් නිරූපිත බල ව්‍යුහය පිහිටුවනු ලැබෙමින් තිබිණි, එසේම මෘගයාගේ රූපය ප්‍රතිනිර්මාණය කරමින්ද සිටියේය.

The great test for those who have been called is the test of seeing the formation of the image of the beast, as represented by the “voices, lightnings, thunders” and the coming “earthquake.” The sealing time is the period where every vision finds its perfect effect (fulfillment). In the period of preparation from 1776 unto 1798, that typifies the sealing time, there were wheels within wheels, which is part of the vision which Ezekiel saw when he looked into the Most Holy Place, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. Those wheels, Sister White identifies as the “complex interplay of human events.” The period of preparation from 1776 to 1798 contained some of those “complex interplays of human events,” that should be noted.

කැඳවනු ලැබූවන් සඳහා ඇති මහත් පරීක්ෂාව වන්නේ, “හඬවල්, විදුලිදැල්, ගර්ජනා” සහ පැමිණෙන “භූකම්පාව” විසින් නිරූපිත මෘගයාගේ රූපයේ ගොඩනැගීම දැකීමේ පරීක්ෂාවය. මුද්‍රා තැබීමේ කාලය යනු සෑම දර්ශනයක්ම එහි සම්පූර්ණ ප්‍රතිඵලය (ඉටු වීම) ලබන කාල පරිච්ඡේදයයි. මුද්‍රා තැබීමේ කාලය නිරූපණය කරන 1776 සිට 1798 දක්වා වූ සූදානම් කිරීමේ කාල පරිච්ඡේදය තුළ, චක්‍ර ඇතුළත චක්‍ර තිබුණි; එය, එකලස් වූ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේදී එසකියෙල් අතිශුද්ධස්ථානය දෙස බැලූ විට දුටු දර්ශනයේ කොටසකි. එම චක්‍ර “මානව සිදුවීම්වල සංකීර්ණ අන්තර්ක්‍රියාව” ලෙස සහෝදරී වයිට් විසින් හඳුනා දක්වයි. 1776 සිට 1798 දක්වා වූ සූදානම් කිරීමේ කාල පරිච්ඡේදය තුළ, සැලකිල්ලට ගත යුතු එවැනි “මානව සිදුවීම්වල සංකීර්ණ අන්තර්ක්‍රියා” කිහිපයක් අඩංගු විය.

One is associated with the truth that Revolutionary France typified the United States. Both nations place the papacy on the throne of the earth, and both take her down. Both nations dedicate their military and economic power to accomplish that work. Both nations suddenly remove their established religions to become Catholic. Both nations suffer an “earthquake” that overthrows their established governments. Both nations histories are tied together with 1789, for in 1789, the French Revolution began and the US Constitution took effect.

එක් කරුණක් විප්ලවීය ප්‍රංශය එක්සත් ජනපදයට ආදර්ශමත් රූපයක් වූ බවට ඇති සත්‍යය සමඟ සම්බන්ධ වේ. ජාතීන් දෙකම පාප්වාදය පෘථිවියේ සිහසුන මත තබන අතර, දෙකම ඇය එයින් පහතට ඇද දමති. ජාතීන් දෙකම එම කාර්යය ඉටු කරනු පිණිස තම සైనික හා ආර්ථික බලය කැප කරති. ජාතීන් දෙකම හදිසියේම තමන්ගේ ස්ථාපිත ආගම් ඉවත් කර කතෝලික බවට පත්වෙති. ජාතීන් දෙකම තමන්ගේ ස්ථාපිත ආණ්ඩු පෙරළා දමන “භූකම්පනයක්” විඳිති. 1789 වසර සමඟ ජාතීන් දෙකේම ඉතිහාස එකිනෙක බැඳී ඇත; මක්නිසාද 1789 දී ප්‍රංශ විප්ලවය ආරම්භ වූ අතර එක්සත් ජනපද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව බලපැවැත්වීමට ආරම්භ විය.

The French Revolution lasted ten years. Napoleon Bonaparte rose to power during the latter stages of the French Revolution. He became a prominent military leader and played a key role in the French government following his successful coup on November 9, 1799, which led to him becoming the First Consul of the French Republic.

ප්‍රංශ විප්ලවය වසර දහයක් පුරා පැවතිණි. ප්‍රංශ විප්ලවයේ අවසාන අදියරයන් තුළ නපෝලියන් බොනපාට් බලයට උදා විය. ඔහු ප්‍රමුඛ යුද නායකයෙකු බවට පත් වූ අතර, 1799 නොවැම්බර් 9 දින ඔහු සාර්ථකව සිදු කළ රාජ්‍ය පෙරළියෙන් අනතුරුව, ප්‍රංශ ජනරජයේ ප්‍රථම කොන්සල්වරයා බවට පත්වීමට හේතු වූ ප්‍රංශ ආණ්ඩුව තුළ ප්‍රධාන භූමිකාවක් ඉටු කළේය.

In the second period of the preparation period of 1776 to 1798, the man who was the eighth (not in sequence), that was of the seven, was John Hancock. He was one of the eight presidents in the second period represented by 1789 (the year of the French Revolution). He was the only one of those eight presidents, who had also presided as president in the first period, represented by 1776. In this prophetic sense he was the eighth, that was of the seven.

1776 සිට 1798 දක්වා වූ සූදානම් කිරීමේ කාලපරිච්ඡේදයේ දෙවන අවධියේදී, අටවැනියා වූ (අනුක්‍රමයෙන් නොවූ) තැනැත්තා, එනම් හත දෙනාගෙන් වූ තැනැත්තා, ජෝන් හැන්කොක් ය. ඔහු 1789 න් (ප්‍රංශ විප්ලවයේ වර්ෂය) නිරූපිත දෙවන අවධියේ සිටි ජනාධිපති අට දෙනාගෙන් එක් අයෙකි. එම ජනාධිපති අට දෙනා අතරින්, 1776 න් නිරූපිත පළමු අවධියේදීද ජනාධිපති ලෙස අධිපතිත්වය දරා තිබූ එකම තැනැත්තා ඔහුය. මෙම ප්‍රාග්වක්තෘමය අර්ථයෙන් ඔහු හත දෙනාගෙන් වූ අටවැනියා විය.

He is the signature of the human period, for the first period represents the divine, and he is therefore the signature that ties both periods together (the divine and the human). His signature is the most well-known signature in human history, and it represented more than his wonderful penmanship.

ඔහු මනුෂ්‍ය කාලපරිච්ඡේදයේ අත්සනයි; මන්ද පළමු කාලපරිච්ඡේදය දේවීයත්වය නියෝජනය කරන බැවින්, එබැවින් ඔහු කාලපරිච්ඡේද දෙකම (දේවීය සහ මනුෂ්‍ය) එකට බැඳ තබන අත්සන වේ. ඔහුගේ අත්සන මනුෂ්‍ය ඉතිහාසයේ වඩාත් ප්‍රසිද්ධ අත්සන වන අතර, එය ඔහුගේ අතිශය අලංකාර ලේඛන ශෛලියට වඩා වැඩි දේ නියෝජනය කළේය.

John Hancock’s signature on the Declaration of Independence is the most famous signature in history. His large and flamboyant signature has become iconic, symbolizing American independence and the defiance of the American colonies against British rule. Hancock, who was President of the Continental Congress at the time the Declaration was signed in 1776, reportedly signed his name prominently to ensure that King George III could read it without his spectacles, symbolizing his boldness and commitment to the cause of independence.

ස්වාධීනත්ව ප්‍රකාශනයෙහි ජෝන් හැන්කොක්ගේ අත්සන ඉතිහාසයේ අතිශය ප්‍රසිද්ධ අත්සන වේ. ඔහුගේ විශාල හා දර්ශනීය අත්සන චිරප්‍රසිද්ධ සංකේතයක් බවට පත්වී, ඇමරිකානු ස්වාධීනත්වයත් බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයට එරෙහිව ඇමරිකානු ජනපද දැක්වූ අභියෝගාත්මක විරෝධයත් සංකේතවත් කරයි. 1776 දී ස්වාධීනත්ව ප්‍රකාශනය අත්සන් කරන අවස්ථාවේ කොන්ටිනෙන්ටල් කොංග්‍රසයේ සභාපති වූ හැන්කොක්, තුන්වන ජෝර්ජ් රජුට තම ඇස්කණ්ණාඩිය නොමැතිවද එය කියවිය හැකි වන ලෙස, තම නාමය ප්‍රකටව අත්සන් කළ බව කියැවේ; එය ඔහුගේ නිර්භීතභාවයත් ස්වාධීනත්ව අරමුණ කෙරෙහි වූ කැපවීමත් සංකේතවත් කරයි.

Hancock was one of the eight presidents from the period represented by 1789, but he was of the seven men who were presidents in the period represented by 1776. He was the president when the Declaration of Independence was signed. Hancock ties the two periods together with his human signature, and he is located in both the first history and the second history. The first history represents the divine and the second represent the human, and the signature that ties the two histories together is the signature of the Wonderful Linguist that employed a human instrument to combine the divine period represented by 1776, with the human period represented by 1789.

හන්කොක් 1789 නිරූපණය කරන කාලපරිච්ඡේදයට අයත් ජනාධිපතිවරු අට දෙනාගෙන් එක් අයෙකු විය; එහෙත් ඔහු 1776 නිරූපණය කරන කාලපරිච්ඡේදයේ ජනාධිපතිවරු වූ සත් දෙනා අතරින් එක් අයෙකු ද විය. ස්වාධීනතා ප්‍රකාශනය අත්සන් කරනු ලැබූ අවස්ථාවේ ජනාධිපති වූයේ ඔහුය. හැන්කොක් තම මනුෂ්‍ය අත්සන මගින් එම කාලපරිච්ඡේද දෙක එකට බැඳයි; එබැවින් ඔහු පළමු ඉතිහාසයෙහිද දෙවන ඉතිහාසයෙහිද ස්ථානගතව සිටී. පළමු ඉතිහාසය දේවීය දෙය නිරූපණය කරයි; දෙවන ඉතිහාසය මානව දෙය නිරූපණය කරයි; එම ඉතිහාස දෙක එකට බැඳන අත්සන වන්නේ, 1776 නිරූපණය කරන දේවීය කාලපරිච්ඡේදය 1789 නිරූපණය කරන මානව කාලපරිච්ඡේදය සමඟ එක් කිරීමට මනුෂ්‍ය උපකරණයක් භාවිත කළ අද්භූත භාෂාඥයාගේ අත්සනයි.

There is only one other signature in the history of the world that competes with the Hancock’s signature in terms of recognition, and it is also a signature associated with 1789, and the French Revolution. The signature contains the same type of boldness that Hancock intended to convey, and it is found in the history of France.

ලෝක ඉතිහාසයේ හෑන්කොක්ගේ අත්සනට හඳුනාගැනීමේ අතින් තරඟ කරන තවත් එකම අත්සනක් පමණක් ඇත; එයද 1789 වසර හා ප්‍රංශ විප්ලවය සමඟ සම්බන්ධ වූ අත්සනකි. එම අත්සන තුළ, හෑන්කොක් ප්‍රකාශ කිරීමට අදහස් කළ එම වර්ගයේම නිර්භීතභාවය අන්තර්ගත වන අතර, එය ප්‍රංශයේ ඉතිහාසය තුළ දක්නට ලැබේ.

In terms of global recognition and symbolic significance, the signature of Napoleon Bonaparte has a status that compares to John Hancock’s, albeit in a different historical and cultural context. Napoleon, a prominent military and political leader of France, left a significant mark on European and global history, especially during the Napoleonic Wars. His signature, often characterized by its bold and distinctive style, came to symbolize his powerful influence and the sweeping changes he brought to Europe, including legal reforms known as the Napoleonic Code.

ගෝලීය පිළිගැනීම හා සංකේතාත්මක වැදගත්කම යන අර්ථයන්ගෙන් බැලූ විට, නපෝලියන් බොනපාට්ගේ අත්සන, වෙනස් වූ ඓතිහාසික හා සංස්කෘතික සන්දර්භයක් තුළ වුවද, ජෝන් හැන්කොක්ගේ අත්සනට සමාන තත්ත්වයක් දරයි. ප්‍රංශයේ ප්‍රමුඛ යුධ හා දේශපාලන නායකයෙකු වූ නපෝලියන්, විශේෂයෙන්ම නපෝලියන් යුද්ධ සමයේදී, යුරෝපීය හා ගෝලීය ඉතිහාසය මත මහත් සලකුණක් තැබීය. ඔහුගේ අත්සන, බොහෝ විට එහි දෘඪ හා විශිෂ්ට ශෛලිය මඟින් හැඳින්වෙන, නපෝලියන් නීති සංග්‍රහය ලෙස ප්‍රසිද්ධ නීති ප්‍රතිසංස්කරණ ඇතුළුව, යුරෝපයට ඔහු ගෙන ආ ප්‍රබල බලපෑම හා විශාල පරිමාණයේ වෙනස්කම්වල සංකේතයක් බවට පත්විය.

Like Hancock’s signature, which symbolizes defiance against British rule and the quest for American independence, Napoleon’s signature represents a different kind of boldness and ambition—the reshaping of European political boundaries and the promotion of French revolutionary ideals. Both signatures are emblematic of their respective historical figures’ roles in shaping the destinies of their nations and the broader implications of their actions on world history.

බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයට එරෙහි අභියෝගයත් ඇමරිකානු ස්වාධීනත්වය සඳහා වූ අරගලයත් සංකේතවත් කරන හැන්කොක්ගේ අත්සන මෙන්ම, නපෝලියන්ගේ අත්සන වෙනස් ස්වභාවයක නිර්භීතභාවයක් සහ අභිලාෂයක් නිරූපණය කරයි—එනම්, යුරෝපීය දේශපාලන සීමා මායිම් නැවත හැඩගැස්වීමත් ප්‍රංශ විප්ලවීය ආදර්ශ ප්‍රවර්ධනය කිරීමත්ය. මෙම අත්සන් දෙකම, තම තමන්ගේ ජාතීන්ගේ ගමන්මග හැඩගැස්වීමෙහි එම ඓතිහාසික පුද්ගලයන් දැක්වූ භූමිකාවන්ටත්, ලෝක ඉතිහාසය මත ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන් ඇති කළ පුළුල් ප්‍රතිවිපාකවලටත්, සංකේතාත්මක නිරූපණයන් වේ.

When Ezekiel saw the wheels within the wheels, representing the complex interplay of human events during the history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, one of those wheels had been typified by a wheel in 1789, when the Constitution of the United States, the beast with a Republican horn and a Protestant horn, intersected with France the beast with the horn of Egypt and the horn of Sodom.

එසකියෙල් චක්‍රයන් ඇතුළත වූ චක්‍රයන් දුටු කල, ඒවා එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ ඉතිහාසය තුළ මානව සිද්ධීන්ගේ සංකීර්ණ අන්‍යෝන්‍ය ක්‍රියාකාරිත්වය නිරූපණය කළහ; එම චක්‍රයන්ගෙන් එකක් 1789 දී චක්‍රයකින් පූර්ව-සංකේතනය කර තිබුණේ, එනම්, ජනරජීය අංශුවක් සහ ප්‍රොතස්තන්ත අංශුවක් ඇති මෘගයා වූ එක්සත් ජනපද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව, මිසරයේ අංශුව සහ සෝදොම්හි අංශුව ඇති මෘගයා වූ ප්‍රංශය සමඟ අන්තර්ඡේදනය වූ විටය.

From 1789, onward to 1799, France was convulsed with an “earthquake” that originated with the beast of atheism that came from the bottomless pit. In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, 1789 represents the period beginning on July 18, 2020, when the beast of atheism overthrew and slew the horn of true Protestantism, and then on November 3, 2020 the beast of atheism also overthrew and slew the horn of Republicanism. The wheel of 1789 represents the wheel of 2020, as represented by July 18 (divinity), and November 3, 2020 (humanity).

1789 සිට 1799 දක්වා ප්‍රංශය, අගාධ ගර්භයෙන් පැමිණි නාස්තිකවාදයේ මෘගයාගෙන් උද්භව වූ “භූකම්පනයකින්” දැඩි ලෙස කම්පා විය. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක මුද්‍රා තැබීමේ කාලය තුළ, 1789 නියෝජනය කරන්නේ 2020 ජූලි 18 දිනෙන් ආරම්භ වන කාල පරිච්ඡේදයයි; එදින නාස්තිකවාදයේ මෘගයා සැබෑ ප්‍රොතෙස්තන්තවාදයේ අංඟය පෙරළා දමා මරා දැමීය; එවිට 2020 නොවැම්බර් 3 දින නාස්තිකවාදයේ මෘගයා රිපබ්ලිකන්වාදයේ අංඟයද පෙරළා දමා මරා දැමීය. 1789 හි රෝදය නියෝජනය කරන්නේ 2020 හි රෝදයයි; එය 2020 ජූලි 18 (දේවත්වය) සහ 2020 නොවැම්බර් 3 (මානවත්වය) මඟින් නිරූපණය කරනු ලැබේ.

God’s signature, as represented by humanity, is found in the world’s two most famous signatures, that are both tied to 1789, and both represent the powers who place and remove the papacy from the throne of the earth. 1789, as the middle of the three waymarks that represent God’s signature of truth, possesses the signature of “thirteen” colonies and the “rebellion” of the French Revolution.

මනුෂ්‍යත්වය මගින් නිරූපිත වන දෙවියන්වහන්සේගේ අත්සන, ලෝකයේ අතිශය ප්‍රසිද්ධ අත්සන් දෙක තුළ දක්නට ලැබේ; ඒ දෙකම 1789 සමඟ බැඳී ඇති අතර, දෙකම පාප්තාන්ත්‍රිකත්වය භූමියේ සිංහාසනයෙහි පිහිටුවන හා එයින් ඉවත් කරන බලයන් නිරූපණය කරයි. සත්‍යයේ දෙවියන්වහන්සේගේ අත්සන නිරූපණය කරන මාර්ගලක්ෂණ තුන අතර මැද ස්ථානය වන 1789, “දහතුන” ජනපදයන්ගේ අත්සනත් ප්‍රංශ විප්ලවයේ “කැරැල්ල”ත් තමන් තුළ දරයි.

1789, unto 1799, represents the history of the French Revolution, and the number ten represents a test. 1789 is the first letter of “truth”, and 1799 represents the last letter of the period in France. The middle period was marked by the execution of the king of France in 1793, as the citizens rebelled against his arrogant kingly rule.

1789 සිට 1799 දක්වා වූ කාලය ප්‍රංශ විප්ලවයේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි, සහ අංක දහය පරීක්ෂාවක් නියෝජනය කරයි. 1789 “සත්‍යය” යන වචනයේ පළමු අක්ෂරයයි, සහ 1799 ප්‍රංශයේ එම කාලපරිච්ඡේදයේ අවසාන අක්ෂරය නියෝජනය කරයි. මධ්‍ය කාලපරිච්ඡේදය 1793දී ප්‍රංශයේ රජු ඝාතනය කිරීමෙන් සලකුණු විය, මක්නිසාද ජනතාව ඔහුගේ උඩඟු රාජකීය පාලනයට එරෙහිව කැරලි ගැසූහ.

> “The gospel of peace which France had rejected was to be only too surely rooted out, and terrible would be the results. On the 21st of January, 1793, two hundred and fifty-eight years from the very day that fully committed France to the persecution of the Reformers, another procession, with a far different purpose, passed through the streets of Paris.” The Great Controversy, 230.

> ප්‍රංශය විසින් ප්‍රතික්ෂේප කළ සාමයේ ශුභාරංචිය නියත වශයෙන්ම මුලිනුපුටා දමනු ලැබීමට නියම වී තිබිණ; එහි ප්‍රතිඵල භයානක වනු ඇත. “ප්‍රතිසංස්කරණවාදීන්ගේ පීඩනයට ප්‍රංශය සම්පූර්ණයෙන්ම කැප කළ එම දිනෙන් හරියටම අවුරුදු දෙසිය පනස්අටකට පසු, 1793 ජනවාරි 21 වන දින, බොහෝ විවිධ අරමුණක් සහිත තවත් පෙරහැරක් පැරීසියේ වීදි ඔස්සේ ගමන් කළේය.” The Great Controversy, 230.

1789 marked the rebellion of the thirteenth letter for the two horned beast of the United States, and the first letter for the two-horned beast of France. France’s middle letter was 1793, when the king of France had his head removed, and Napoleon represented the last letter when he took control of the government in 1799. The signature of “truth” in the history of the overthrow of France, represented by 1789, 1793, and 1799 is a prophetic wheel that is tied together with the prophetic wheel of 1776, 1789, and 1798.

1789 වර්ෂය එක්සත් ජනපදයේ දෙඅඟ බිස්සා සඳහා දහතුන්වැනි අකුරෙහි කැරැල්ල සලකුණු කළේය; ප්‍රංශයේ දෙඅඟ බිස්සා සඳහා පළමුවැනි අකුරද එයම විය. ප්‍රංශයේ මැද අකුර වූයේ 1793 වර්ෂයයි; එදා ප්‍රංශයේ රජුගේ හිස කපා ඉවත් කරන ලදී. 1799 දී නැපෝලියන් රාජ්‍ය පාලනය අත්පත් කරගත් විට, ඔහු අවසාන අකුර නියෝජනය කළේය. 1789, 1793, සහ 1799 මගින් නිරූපිත ප්‍රංශයේ පෙරළා දැමීමේ ඉතිහාසය තුළ “සත්‍යයේ” අත්සන, 1776, 1789, සහ 1798 යන අනාවැකිමය චක්‍රය සමඟ බැඳී ඇති අනාවැකිමය චක්‍රයකි.

Both histories contain the two most famous signatures in human history, thus tying the divine signature of “truth” together with two human signatures. Both wheels are connected with the thirteenth letter in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the period from the slaying of the two witnesses in 2020, until they stood up in 2023, which is marked by October 7, 2023.

ඉතිහාස දෙකම මනුෂ්‍ය ඉතිහාසයේ අතිශය ප්‍රසිද්ධ අත්සන් දෙක අඩංගු කරයි; එමගින් “සත්‍යය” නම් දිව්‍ය අත්සන මනුෂ්‍ය අත්සන් දෙකක් සමඟ එකට බැඳෙයි. රෝද දෙකම එකසිය හතළිස් හතර දහස දෙනාට මුද්‍රා තැබීමේ කාලය තුළ දහතුන්වන අකුර සමඟ සම්බන්ධ වේ; එය 2020 දී සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා ඝාතනය කරනු ලැබීමේ සිට 2023 දී ඔවුන් නැඟිට සිටින තෙක් වූ කාලය වන අතර, එය 2023 ඔක්තෝබර් 7 දිනෙන් සලකුණු කර ඇත.

We will continue our study in the next article.

අපගේ අධ්‍යයනය අපි මීළඟ ලිපියෙන් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

Back to Articles