Article

# දානියෙල්ගේ පොත - අංක හතළිස් තුන

බයිබලීය අනාවැකි තුළ විනාශය ඇති කරන පිළිකුලේ සංකේතවාදය අනාවරණය කිරීම

Author

Jeff Pippenger

Published

January 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ක්‍රි.ව. 538 වර්ෂයේදී පාප පීඨය බලයට නැඟීම වැළැක්වූ බලය ලෙස පෞරාණික රෝමය පාවුල් හඳුනාගැනීම, දානියෙල් පොතෙහි “නිරන්තරය” යනුවෙන් පෞරාණිකත්වය නිරූපිත වන බව විලියම් මිලර් හඳුනාගත් සාක්ෂිය බවට පත් විය. විලියම් මිලර්ගේ රාමුව ගොඩනැගී තිබුණේ විනාශය ගෙනෙන බලයන් දෙකක් වන පෞරාණිකත්වය පසුපස පාප පීඨවාදය යන අනුපිළිවෙළ මතය. එම රාමුවට අනුබල දෙන විලියම් මිලර්ගේ අතිශය වැදගත් සොයාගැනීම වූයේ 2 තෙසලෝනික 2 වන පරිච්ඡේදයේ පාවුල්ගේ සාක්ෂියය. එහි පාවුල් හඳුන්වා දෙනුයේ, පෞරාණික රෝමය මඟින් ඇති කරන ලද පාප පීඨය මත තිබූ අවහිරය ඉවත් කරනු ලබන්නේ, “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාව තුළ පිහිටුවා, තමා දෙවියන් බව පෙන්වනු පිණිසය.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි, පුරාණ ආගමිකත්වය නිරූපණය කරන “නිරන්තරය” යන සංකේතය සැමවිටම පාප්කම් සංකේතයකින් අනුගමනය කරනු ලැබේ; එය “විනාශය ඇති කරන අධර්මය” ලෙස නිරූපණය කළත්, “විනාශය ඇති කරන අභිශාපය” ලෙස නිරූපණය කළත් එසේමය. එහෙත් ක්‍රි.ව. 66 සිට 70 දක්වා වූ අවුරුදු තුනහමාරක කාලය තුළ සිදු වූ යෙරුසලමේ වැටලීම හා විනාශය සම්බන්ධයෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ක්‍රිස්තියානින්ට දුන් අනතුරු ඇඟවීමේදී, යෙරුසලමේ සිටි ක්‍රිස්තියානින් වහාම පලා යා යුතු බවට ලකුණ ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ “දානියෙල් අනාගතවක්තෘ විසින් කියනු ලැබූ විනාශය ඇති කරන අභිශාපය” යන්න සඳහන් කළසේක. ඉතිහාසය හඳුනා දක්වන්නේ, එම ලකුණ පාප් රාජධානියේ සංකේතය නොව, පුරාණ රෝමයේ සංකේතය වූ බවය. වැටලීම හා විනාශය වැළැක්වීමට නම්, විශ්වාසවන්තයන් එම ලකුණ හඳුනාගත යුතුව තිබුණි. “දානියෙල් අනාගතවක්තෘ විසින් කියනු ලැබූ විනාශය ඇති කරන අභිශාපය” යන්න පුරාණ රෝමයේ සංකේතයක් ද, නැත්නම් පාප් රෝමයේ සංකේතයක් ද?

> එබැවින් දානියෙල් අනාගතවක්තෘ විසින් කියනු ලැබූ විනාශකාරී අශුද්ධ දෙය ශුද්ධස්ථානයෙහි සිටිනු ඔබ දකින කල, (කියවන්නා එය තේරුම්ගනිත්වා:) එවිට යුදයාවේ සිටින අය කඳුකරයට පලා යත්වා. ගෙයි වහලය මත සිටින තැනැත්තා තම ගෙයින් කිසියම් දෙයක් ගෙනයෑම පිණිස පහළට නොඑත්වා. කෙතෙහි සිටින තැනැත්තාද තම වස්ත්‍ර ගෙනයෑම පිණිස ආපසු නොහැරෙත්වා. ඒ දවස්වල ගර්භණීව සිටින අයත්, දූදරුවන්ට කිරි දෙන්නාවූ අයත් අහෝ දුකට පත්වන්නෝය! නමුත් ඔබගේ පලායාම ශීතකාලයේදීවත්, සබත් දිනකදීවත් නොවනු පිණිස යාච්ඤා කරන්න. මක්නිසාද එවිට ලෝකයේ ආරම්භයේ සිට මේ කාලය දක්වා නොවූ, එසේම ඉදිරියෙහි කිසි කලෙකත් නොවන්නාවූ මහත් පීඩාවක් ඇතිවන්නේය. ඒ දවස් කෙටි නොකළහොත් කිසි මනුෂ්‍යයෙක්ද ගැලවෙන්නේ නැත. නමුත් තෝරාගනු ලැබූ අය නිසා ඒ දවස් කෙටි කරනු ලැබේ. මතෙව් 24:15–22.

ක්‍රි.ව. 66 සිට 70 දක්වා යෙරුසලමේ විනාශය සම්බන්ධ ඉතිහාසය තුළ මෙම අනතුරු ඇඟවීම කෙසේ සම්පූර්ණ වූයේද යන්න පිළිබඳව සොහොයුරි වයිට් අදහස් දක්වයි; තවද, යෙරුසලමේ තවමත් සිටි ක්‍රිස්තියානීන් පලා යා යුතු බවට ලකුණ වූයේ රෝම හමුදාවේ ධජය හෙවත් සම්මතය බව ඇය හඳුනා දෙයි. එසේ නම්, “අනාගතවක්තෘ දානියෙල් විසින් ප්‍රකාශ කරන ලද විනාශකාරී පිළිකුල” යනු අන්‍යජන රෝමයද, නැතහොත් මිලර් තම රාමුව ගොඩනඟා ගත්තේ පදනම් කරගෙන සිටි පේපීය රෝමයද?

විලියම් මිලර් රෝමයේ ප්‍රකාශනයන් දෙකම (පෞරාණික රෝමය, එයට අනුව පාප් රෝමය) අවබෝධ කරගැනීමට මෙහෙයවනු ලැබුවේය; එහෙත් ඔහු ජීවත්ව සිටි ඉතිහාසික පසුබිම නිසා, එම රාජ්‍ය දෙකම එකම රාජ්‍යයක් ලෙස සලකා බැලීමට ඔහු බල කෙරුණේය. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඒවා එකම රාජ්‍යයක්ය; එසේම, ඒවා අනුක්‍රමයෙන් පසුව පැමිණෙන රාජ්‍ය දෙකක්ද නිරූපණය කරයි. 1798 වර්ෂයේ අනාවැකිමය ඉතිහාසය විසින් පීඩිතව, මිලර්ට රෝමය ප්‍රධාන වශයෙන් එකම රාජ්‍යයක් ලෙස විස්තර කිරීමට සිදු විය. 1798 දී, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීම තවත් වසර විසිපහක් පමණ අනාගතයේ ඇති බව මිලර් විශ්වාස කළේය. 1798 දී පාප් රෝමයට මාරක තුවාලයක් ලැබී තිබූ බව ඔහු පූර්ණ ලෙසම දැන සිටියේය. මිලර්ගේ දෘෂ්ටියේ, පාප් රෝමයෙන් පසුව පැමිණෙන වෙනත් භූමික රාජ්‍ය කිසිවක් නොතිබුණේය, මන්ද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඉක්මනින් ආපසු පැමිණීමට සිටි බැවිනි.

මිලර් සිටි ඉතිහාසීය අවස්ථාවේදී, දානියෙල්ගේ දෙවන පරිච්ඡේදයේ ඇති ප්‍රතිමාව භූමියෙහි රාජ්‍ය හතරක් නියෝජනය කරන බව ඔහු අවබෝධ කර ගත්තේය; මක්නිසාද දානියෙල් සాక్షි දුන්නේ එය බවය.

> තවද සතරවන රාජ්‍යය යකඩ මෙන් බලවත් වන්නේය; මක්නිසාද යකඩ සියල්ල කැබලි කර ජයගන්නා බැවින්, මේ සියල්ල බිඳ දමන යකඩ මෙන්, එයද කැබලි කර පොඩි කරන්නේය. තවද ඔබ පාද හා ඇඟිලි දුටුයේ, කොටසක් කුඹල්කරුගේ මැටිද, කොටසක් යකඩද වූ බැවින්, එම රාජ්‍යය බෙදී යන්නේය; එසේ වුවද, ඔබ යකඩ තෙත් මැටිය සමඟ මිශ්‍ර වූ බව දුටු බැවින්, එහි යකඩයේ ශක්තියෙන් කොටසක් තිබෙන්නේය. දානියෙල් 2:40, 41.

මිලර් අවබෝධ කරගෙන සිටියේ රාජධානී හතරක් පමණක් ඇති බවය; අවසාන වූ සිව්වන රාජධානිය රෝමය වූ අතර, ඉතිහාසයෙන් ඔහු දැන සිටියේ එය අනාගමික රෝමයෙන් අනතුරුව පාප්තුමන්ගේ රෝමය බවය. දානියෙල්ගේ වචනයට එකඟව, මිලර්ට අනුව සිව්වන රාජධානිය “බෙදී ගිය” එකක් විය; එහෙත් මිලර් සඳහා එම බෙදීම රෝම රාජධානියේ සත්‍යාර්ථ හා ආත්මික අංශයන් අතර වූ විශේෂිත භේදයක් පමණක් නිරූපණය කළේය. ඔහු නිවැරදිව සිටියේය, නමුත් ඔහුගේ අවබෝධය සීමිත විය.

මිලර් හට දකින්නට නොලැබුණේ, අන්‍යාගමික රෝමය සහ පාප්පරමික රෝමය අතර ඇති වූ භේදය, පාවුල් හඳුනාගැනීම සඳහා උත්ථාපනය කරනු ලැබූ එම භේදය මත පදනම් වූ බවය. පාවුල් (යොහන් බප්තිස්තවරයාද සමඟ), කුරුසියේ කාලපරිච්ඡේදයේදී ශාබ්දික දේ ආත්මික දේට පරිවර්තනය වීමට නියමිත වූ බව හඳුනාගත්තේය. එම අවබෝධය නොමැතිව, රෝමය මූලික වශයෙන් අදියර දෙකක් ඇති එක රාජ්‍යයක් බව පිළිගැනීමට මිලර් බල කෙරුණේය. එසේම, නියත වශයෙන්ම, ඔහු නිවැරදිය (එහෙත් සීමිතව). ආත්මික රෝමය ශාබ්දික බබිලෝනිය මගින් නිරූපණය කරන ලද බව ඔහුට දකින්නට නොහැකි විය; මක්නිසාද ආත්මික රෝමය (පාප්සභා පද්ධතිය) ආත්මික බබිලෝනියද වන බැවිනි.

දානියෙල් දෙවන අධ්‍යායයේ සඳහන් රාජ්‍ය හතරෙන් පළමුවැන්න වූ වස්තුමය බබිලෝනිය, පළමුවැන්න සෑමවිටම අන්තිමැන්නට ආදර්ශ වන බැවින්, සිව්වන රාජ්‍යයට ආදර්ශ වන්නේය. අජාතික රෝමය බබිලෝනිය මගින් ආදර්ශවත් කරනු ලැබූ නමුත්, අජාතික රෝමයත් බබිලෝනියත් දෙකම ආත්මික රෝමය (පාප්පරාජ්‍යය) සඳහා ආදර්ශ විය. එබැවින් පාප්පරාජ්‍යය පස්වන රාජ්‍යය වූ අතර, එය බබිලෝනිය මගින් නිරූපණය කරනු ලැබීය. වස්තුමය ඉශ්‍රායෙලය අවුරුදු හැත්තෑවක් බබිලෝනියේ බන්ධනගතව සිටීමත්, ආත්මික ඉශ්‍රායෙලය ආත්මික බබිලෝනියේ වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක් බන්ධනගතව සිටීමත් සහෝදරි වයිට් විසින් සසඳා බැලීමට මෙය මූලික හේතුවකි.

> “මෙම නිර්දය පීඩාකිරීම් දිගුකාලය පුරා පැවති සමයේ, දෙවියන්වහන්සේගේ පෘථිවියේ සභාව, නිෂ්කාසිත කාලයේ බබිලෝනියේ වහල්කමට පත් කර තබාගනු ලැබූ ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් සිටියාක් මෙන්ම, සැබවින්ම වහල්කම තුළ සිටියේය.” Prophets and Kings, 714.

එබැවින්, වඩාත් විශේෂයෙන් අජාතික රෝමය හඳුන්වා දෙන අනාවැකිමය ඉටුවීම්, පාප්වාදී රෝමය සමඟ හුවමාරු කර භාවිත කිරීමෙහි මිලර්ට කිසිදු අසීරුතාවක් නොවීය. අපි ඉදිරියට යන අතරතුර මෙයට උදාහරණ සපයන්නෙමු; එහෙත් අජාතික රෝමය සහ පාප්වාදී රෝමය එකම රාජ්‍යයක් ලෙස මිලර් දුටුවේය යන්න අපි අවබෝධ කරගන්නේ නම්, යේසුස්වහන්සේ “දානියෙල් අනාගතවක්තෘ විසින් කියන ලද විනාශයේ පිළිකුල” යන්න අජාතික රෝමයේ ඉටුවීමක් ලෙස සඳහන් කළත්, එම අවස්ථාවේම දානියෙල්ගේ පොතෙහි “විනාශයේ පිළිකුල” යන ප්‍රකාශය පාප්වාදී රෝමයේ සංකේතයක් ලෙස මිලර් අවබෝධ කරගත්තේ මක්නිසාදැයි අපට තේරුම් ගත හැක. විනාශය සිදුකරන බලවතුන් තිදෙනා මිලර්ට දැකගැනීමට නොහැකි වූ අතර, මේ හේතුවෙන් ඔහුගේ අනාවැකිමය රාමුව සීමිත වූ නමුත් නිවැරදි විය.

එසේනම් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අනාවැකිය ඉටුවීමක් ලෙස ක්‍රි.ව. 66 දී අනාගමික රෝමය දේවමාළිගාවේ පූජනීය පරිශ්‍රයන් තුළ තමන්ගේ ධජ පිහිටුවූ විට, එම ඓතිහාසික ඉටුවීමේ පෙනෙන විෂමතාව අප විසින් කෙසේ අවබෝධ කරගත යුතුද? “දානියෙල් අනාගතවක්තෘ විසින් කියනු ලැබූ විනාශයේ පිළිකුල” යනු අනාගමික රෝමයේ සංකේතයක්ද, නැතහොත් පාප් රෝමයේ සංකේතයක්ද? එම දුෂ්කරතාවයට පිළිතුර ඉතා සරලය; ඒ සඳහා ඔබ දෙකක් වෙනුවට විනාශකාරී බලවතුන් තුනක් හඳුනාගන්නා විටය. අප යෙරුසලමේ විනාශය පිළිබඳ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අනාවැකිය ඉටුවීම ගැන සහෝදරි වයිට්ගේ විවරණයෙන් ආරම්භ කළ යුතුය.

> යුදෙව්වන් විසින් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කුරුසියේ ඇණගැසීම තුළ යෙරුසලමේ විනාශය අන්තර්ගතව තිබුණේය. කල්වරිය මත වැගිරවූ ලේ, මේ ලෝකය සඳහාත් එන්නාවූ ලෝකය සඳහාත් ඔවුන් විනාශයට මුළුමනින්ම ගිල්වා දැමූ බර විය. එසේම දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් මත විනිශ්චය වැටෙන මහත් අවසාන දවසේදීත් එය එලෙසම වන්නේය. ඔවුන්ට අපහාසයේ පර්වතය වූ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, එවිට පළිගන්නා කන්දක් ලෙස ඔවුන් ඉදිරියෙහි ප්‍රකාශ වන්නේය. ධර්මිෂ්ඨයන්ට ජීවනය වන උන්වහන්සේගේ මුහුණෙහි තේජස, දුෂ්ටයන්ට දහනය කරන ගින්නක් වන්නේය. ප්‍රතික්ෂේප කළ ප්‍රේමයත්, හෙළාදැමූ කරුණාවත් නිසා, පව්කාරයා විනාශ කරනු ලබන්නේය.

> “බොහෝ උදාහරණයන් හා නැවත නැවත දෙන ලද අනතුරු ඇඟවීම් මඟින්, දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් යුදෙව්වන්ට ඇති වන්නේ කුමන ප්‍රතිඵලද යන්න යේසුස්වහන්සේ පෙන්වා දුන්නාහ. මෙම වචනවලින් උන්වහන්සේ ආමන්ත්‍රණය කළේ සෑම යුගයකම තමන්ගේ ගැළවුම්කරුවා ලෙස උන්වහන්සේ පිළිගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කරන සියල්ලන්ටය. සෑම අනතුරු ඇඟවීමක්ම ඔවුන් උදෙසාය. අපවිත්‍ර කරන ලද මාලිගාවද, අකීකරු පුත්‍රයාද, ව්‍යාජ ගොවියන්ද, අවමානකාරී ගොඩනඟන්නන්ද, සෑම පව්කාරයෙකුගේම අත්දැකීමෙහි තම සමකක්ෂය ඇත. ඔහු පසුතැවිලි නොවන්නේ නම්, ඔවුන් පූර්වආකාරයෙන් දක්වා තිබූ විනාශය ඔහුගේද වන්නේය.” The Desire of Ages, 600.

පාවුල් ශාරීරිකයෙන් ආත්මිකයට වූ මාරුව හඳුනා දක්වන්නා වූ විට, එය සිදුවූයේ කුරුසියේ කාල පරාසය තුළ බව ඔහු හඳුනා දක්වයි; තවද යෙරුසලමේ විනාශය කුරුසිය සමඟ සෘජුව සම්බන්ධ වී ඇති බව සලකා බැලිය යුතුය. මුල්වරට සත්‍ය බබිලෝනිය විසින් සිදුකරනු ලැබූ ශාරීරික යෙරුසලමේ විනාශය, අවසාන වරට සත්‍ය රෝමය විසින් සිදුකරනු ලැබීය; මක්නිසාද යේසුස් සැමවිටම ආරම්භය සමඟ අවසානය නිරූපණය කරන බැවිනි. බබිලෝනියේ අජාතික බලයෙන් ආරම්භ වූ ශුද්ධස්ථානයත් සෙනඟත් පාගා දැමීම, රෝමයේ අජාතික බලයෙන් අවසන් විය.

ආත්මික යෙරුසලමේ ආත්මික පාගාදැමීම පාප්‍ය රෝමය විසින් සිදුකරන ලදී; එම පාගාදැමීම් දෙකම (ශබ්දාර්ථක හා ආත්මික) දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව තුන්වැනි විනාශකාරී බලය විසින් පාගාදමනු ලැබීමේ ආදර්ශයක් වන අතර, රෝමය සම්බන්ධයෙන් එය නූතන රෝමය ලෙස හැඳින්වේ.

දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට හිංසා කරන විනාශකාරී බලයන් තුනක් ඇත. එනම්, පළමුව මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකත්වයේ නාගයා, එයට අනුව කතෝලිකත්වයේ මුහුදු මෘගයා, ඉන්පසු එක්සත් ජනපදයේ භූමි මෘගයා (බොරු අනාගතවක්තෘ) ය. මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකත්වය, වචනාර්ථ ඉශ්‍රායෙලය පාගා දැමූ විවිධ මිථ්‍යාදෘෂ්ටික බලයන් මඟින් නිරූපණය කරන ලදී. ඉන්පසු 538 සිට 1798 දක්වා වසර දොළොස් සිය හැටක් පුරා පාප්වාදය ආත්මික ඉශ්‍රායෙලය පාගා දැමීය. නාගයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘ යන ත්‍රිත්වීය එකමුතුව නූතන රෝමය වන අතර, එයද ඉරිදා නීති අර්බුදයේ “පැය” තුළ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පාගා දමයි. නාගයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘ යන විනාශකාරී බලයන් තුන, මිථ්‍යාදෘෂ්ටික රෝමය, පාප් රෝමය සහ නූතන රෝමය ලෙසද නිරූපණය කරනු ලැබේ.

එළිදරව් 17 අනුව, අජාතිකවාදය පළමු රජවරුන් සතර වන අතර, පස්වන රජු පාප්තන්ත්‍රයය; හයවන, හත්වන සහ අටවන රජවරු නූතන රෝමයේ ත්‍රිත්ව සන්ධානය වේ.

> තවද රාජවරුන් හත්දෙනෙක් සිටිති: එයින් පස්දෙනෙක් වැටී ගොස් ඇත, එක්කෙනෙක් දැන් සිටියි, අනෙකා තවම පැමිණ නැත; ඔහු පැමිණෙන කල, ඔහු ස්වල්ප කාලයක් පවතිනු යුතුය. තවද සිටියේය, දැන් නැත්තේය යන මෘගයා, ඔහුම අටවැනියාය; එහෙත් ඔහු එම හත්දෙනාගෙන් කෙනෙකි, නාශයට යයි. එළිදරව් 17:10, 11.

දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ සන්දර්භයෙන් බලන කල, අවිශ්වාසිකත්වය යනු ශාබ්දික බැබිලෝනියෙන් ශාබ්දික රෝමය දක්වා ඇති රාජධානී හතරම ය. ආත්මික බැබිලෝනය වන්නේ පාප් පදවිය (රන් හිස) ය; එසේම නාගයා, මෘගයා, හා බොරු අනාගතවක්තෘගේ ත්‍රිත්ව එක්සත්භාවය (නූතන රෝමය) නිරූපණය වන්නේ ආත්මික මෙදී-පර්සියාව, ආත්මික ග්‍රීසිය, සහ ආත්මික රෝමය (එහි මරණාන්තික තුවාලය සුව කරන ලද) යන ත්‍රිත්ව එක්සත්භාවය මඟිනි.

යේසුස් “භයානක වන විනාශක අපවිත්‍රකම, අනාගතවක්තෘ දානියෙල් විසින් ප්‍රකාශ කරන ලද්දේ” යයි සඳහන් කළ විට, ක්‍රිස්තියානින් රෝම තුනෙන් එක් එක් රෝමය තුළම හඳුනාගත යුතු විශේෂ “ලකුණක්” ඔහු හඳුන්වා දෙමින් සිටියේය. අජාතික රෝමය, පාප්තන්ත්‍රික රෝමය සහ නූතන රෝමය සියල්ලම දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට පීඩා කරයි. එම පීඩනය අනාගතවක්තිමය ලෙස ශුද්ධස්ථානය සහ සේනාව පාගාදැමීමක් ලෙස නිරූපණය කර ඇත. පීඩාකාරක කාල තුනෙන් එක් එක් කාලයටම, එම පීඩනය ළඟා වීම පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමක් යේසුස් විසින් ලබා දෙන ලදී. රෝමයේ අධිකාරියේ “ලකුණ” ශුද්ධස්ථානය තුළ තැබූ විට, යෙරුසලමෙන් පලා යා යුතු කාලය පැමිණ තිබුණේය. යේසුස් “භයානක වන විනාශක අපවිත්‍රකම” යන දානියෙල්ගේ ප්‍රකාශය භූමික බලයක් සංකේතවත් කරන දෙයක් ලෙස නොව, ක්‍රිස්තියානින් හඳුනාගත යුතු ලකුණේ සංකේතයක් ලෙස භාවිත කළේය.

> “යේසුස් වහන්සේ අසා සිටි ශ්‍රාවකයන්ට, පසුගාමී වූ ඉශ්‍රායෙලය මත පැමිණීමට නියමිත වූ විනිශ්චයන් පිළිබඳවද, විශේෂයෙන්ම මෙසියාව ප්‍රතික්ෂේප කර උන්වහන්සේව කුරුසියේ ඇණ ගැසූ නිසා ඔවුන් මත පැමිණෙන ප්‍රතිඵලදායක පළිගැනීම පිළිබඳවද ප්‍රකාශ කළ සේක. එම භයානක උච්චස්ථානයට පෙරාතුව නොවැරදිය හැකි ලකුණු පෙනී සිටිනු ඇත. භීතියට පත්කරන ඒ පැය හදිසියේද ඉක්මනින්ද පැමිණෙනු ඇත. තවද ගැළවුම්කාරයාණන් තම අනුවාදකයන්ට මෙසේ අනතුරු ඇඟවූ සේක: ‘එබැවින් දානියෙල් අනාගතවක්තෘවරයා විසින් කියන ලද විනාශකාරී පිළිකුල ශුද්ධ ස්ථානයෙහි සිටිනවා ඔබ දකින කල, (කියවන්නා තේරුම් ගනිත්වා:) එවිට යූදයෙහි සිටින අය කඳුවලට පලා යත්වා.’ මතෙව් 24:15, 16; ලූක් 21:20, 21. රෝමවරුන්ගේ පිළිමාරාධක කොඩි නගර බිත්තිවලින් පිටත ෆර්ලෝන් කිහිපයක් දුරට විහිදී තිබූ ශුද්ධ භූමියේ පිහිටුවනු ලැබූ කල, එවිට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අනුගාමිකයන් පලායාම තුළ ආරක්ෂාව සොයාගත යුතු විය. අනතුරු අඟවන ලකුණ දැකගත් කල, ගැළවීමට කැමති අය කිසි ප්‍රමාදයක් නොකළ යුතුය. යූදය දේශය පුරාමද, යෙරුසලම තුළමද, පලායාම සඳහා වූ සංඥාව වහාම පිළිපැදිය යුතු විය. අහම්බෙන් වහල මත සිටින තැනැත්තා, තම අගනාම වස්තු ගළවාගැනීම සඳහා වුවද, තම ගෙදරට බැස නොයා යුතුය. කෙත්වල හෝ ද්‍රාක්ෂා වතු වල වැඩකරමින් සිටි අය, දවසේ උෂ්ණත්වයේ වෙහෙසෙමින් සිටියදී ඉවතට තැබූ පිටත ඇඳුම ගැනීමට ආපසු යාමට කාලය නොගත යුතුය. සාමාන්‍ය විනාශයට ඔවුන් සම්බන්ධ නොවන්නට, ඔවුන් මොහොතක්වත් අක්මන් නොකළ යුතුය.” The Great Controversy, 25.

එම ඡේදයේදී සහෝදරි වයිට් “විනාශක අපවිත්‍ර කිරීම” යන්න “අවිවාදිත ලකුණක්” ලෙස හඳුන්වා දක්වයි; එය “රෝමවරුන්ගේ මූර්තිපූජක ධජයන්” මගින් නිරූපිත වූයේ, ඔවුන් ඒවා ශුද්ධස්ථානයේ “ශුද්ධ භූමියේ” පිහිටුවූ බැවිනි. යේසුස් “විනාශක අපවිත්‍ර කිරීම” යන්න භාවිත කළේ අනාගමික රෝමයේ හෝ පාප්වහන්සේගේ රෝමයේ කිසියම් බලයක් නිරූපණය කිරීමට නොව, “ලකුණක්” ලෙසය. එම “ලකුණ” දේවමාළිගාවේ ශුද්ධ භූමියේ තැබූ විට, ක්‍රිස්තියානීන් යෙරුසලමේ සිට පලා යා යුතුව තිබුණේ “ඔවුන් සාමාන්‍ය විනාශයට අසු නොවන පිණිසය.” එම ඡේදයේම පසුව සහෝදරි වයිට් තවදුරටත් ඉදිරියට ගොස්, විනාශය හඳුන්වා දුන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අනාවැකියට එක් පූර්ණවීමකට වඩා වැඩි පූර්ණවීම් තිබූ බව හඳුන්වා දෙයි.

> යෙරුසලම මත විනිශ්චයන් පැමිණීම පිළිබඳ ගැළවුම්කරුගේ අනාවැකියට තවත් සම්පූර්ණවීමක් ඇත; එම භයානක විනාශය එහි මඳ සෙවනක් පමණක් විය. තෝරාගත් නගරයේ ඉරණමෙහි අපට දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාව ප්‍රතික්ෂේප කර, උන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පාගා දැමූ ලෝකයක විනාශය දැකගත හැක. තම දිගු අපරාධශතවර්ෂයන් තුළ පොළොව දුටු මනුෂ්‍ය දුක්ඛිතභාවයේ වාර්තා අන්ධකාරයෙන් පිරී ඇත. ඒවා පිළිබඳ මෙනෙහි කිරීමේදී හදවත රෝගී වේ, මනස දුර්වල වෙයි. ස්වර්ගයේ අධිකාරය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ ප්‍රතිඵල භයංකර වී ඇත. එහෙත් අනාගතය පිළිබඳ එළිදරව්වල තවත් ද අඳුරු දර්ශනයක් ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ. අතීතයේ වාර්තා—කලබල, ගැටුම් සහ විප්ලවයන්ගේ දිගු පෙළපාලිය, “රණශූරයාගේ යුද්ධය … අවුල් ශබ්දය සමඟත්, ලේවල පෙරළුණු වස්ත්‍ර සමඟත්” (යෙසායා 9:5)—දෙවියන්වහන්සේගේ වැළැක්වීමේ ආත්මය දුෂ්ටයන්ගෙන් සම්පූර්ණයෙන් ඉවත් කරනු ලබන, මනුෂ්‍ය ආශාවන්ගේ හා සාතන්ගේ කෝපයේ පුපුරා යෑම තවදුරටත් පාලනය නොකරන එදිනෙදා භීෂණයන්ට සසඳන විට, ඒවා මොනවාද? එවිට ලෝකය, කිසි කලෙකත් පෙර නොවූ ලෙස, සාතන්ගේ පාලනයේ ප්‍රතිඵල දකිනු ඇත.

> “නමුත් එම දවසේදී, යෙරුසලමේ විනාශයේ කාලයේදී මෙන්, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුදාගනු ලබන්නෝය, එනම් ජීවත්වන්නන් අතර ලියා ඇති බව සොයාගනු ලබන සියල්ලෝමය. යෙසායා 4:3. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්තයන් තමන්වහන්සේ වෙත රැස්කර ගැනීම සඳහා දෙවෙනි වර පැමිණෙන බව ප්‍රකාශ කර තිබේ: ‘එවිට පොළොවේ සියලු ගෝත්‍ර විලාප දෙනු ඇත, ඔව්හු බලයෙන්ද මහත් තේජසින්ද යුක්තව ස්වර්ගයේ වලාකුළු මත එන මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා දකින්නෝය. එවිට උන්වහන්සේ තමන්වහන්සේගේ දූතයන් මහ හොරණෑ ශබ්දයක් සමඟ යවනු ඇත, ඔව්හු අහසේ එක් අන්තයක සිට අනෙක් අන්තය දක්වා, සතර දිගින්ම, තමන්වහන්සේගේ තෝරාගත් අය රැස්කර ගන්නෝය.’ මතෙව් 24:30, 31. එවිට සුභාරංචියට කීකරු නොවන අය උන්වහන්සේගේ මුඛයේ ආත්මයෙන් විනාශ කරනු ලබන්නෝය, සහ උන්වහන්සේගේ පැමිණීමේ ප්‍රභාවයෙන් නාශ කරනු ලබන්නෝය. 2 තෙසලෝනික 2:8. පුරාතන ඉශ්‍රායෙල් මෙන් දුෂ්ටයෝ තමන්ම තමන් විනාශ කරගනිති; ඔව්හු තමන්ගේ අයුතුකම නිසා වැටෙති. පාපයේ ජීවිතයක් තුළින් ඔව්හු තමන්ම දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ඇති සම්මුතියෙන් එතරම් දුරස්ව තබාගෙන ඇති බැවින්, ඔවුන්ගේ ස්වභාවයන් නපුරින් එතරම් පහත් කරගත් බැවින්, උන්වහන්සේගේ තේජසේ ප්‍රකාශනය ඔවුන්ට දවාලන ගින්නක් වේ.”

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ වචනවලින් ඔවුන්ට ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ පාඩම නොසලකා හැරීමට මනුෂ්‍යයන් සැලකිලිමත් විය යුතුය. ඔහු යෙරුසලමේ විනාශය ගැන තම ගෝලයන්ට අනතුරු ඇඟවූ විට, ඔවුන්ට පලා යා හැකි වන පිණිස, ළඟාවෙමින් තිබූ විනාශය පිළිබඳ ලකුණක් දුන් සේම, අවසාන විනාශයේ දවස ගැනද ඔහු ලෝකයට අනතුරු ඇඟවූ අතර, එය ළඟා වීමේ සලකුණුද දී ඇත; එවිට කැමති සියල්ලෝ පැමිණෙන උදහසින් පලා යා හැකි වනු ඇත. යේසුස්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන්නේ මෙසේය: ‘සූර්යයාහිද, චන්ද්‍රයාහිද, තාරකාවන්හිද ලකුණු ඇතිවන්නේය; පොළොව මත ජාතීන්ගේ විපත්තියද ඇතිවන්නේය.’ ලූක් 21:25; මතෙව් 24:29; මාක් 13:24–26; එළිදරව් 6:12–17. ඔහුගේ පැමිණීමේ මෙම පූර්ව ලකුණු දකින අය ‘ඒක ළඟය, දොරවල් අසලමය’ යැයි දැනගත යුතුය. මතෙව් 24:33. ‘එබැවින් සෝදිසියෙන් සිටින්න’ යනු ඔහුගේ අවවාද වචන වේ. මාක් 13:35. අනතුරු ඇඟවීමට කන් දෙන අය, ඒ දවස ඔවුන් මත නොදැනුවත්ව පැමිණෙන ලෙස අන්ධකාරයෙහි ඉතිරි කරනු නොලැබේ. එහෙත් සෝදිසියෙන් නොසිටීමට කැමති අයට, ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ දවස රාත්‍රියේ සොරෙකු මෙන් එන්නේය.’ 1 තෙසලෝනික 5:2–5.” The Great Controversy, 36, 37.

සොයුරිය වයිට් මෙම වචන ලියූ අවස්ථාවේදීද යෙරුසලමේ විනාශයට සම්බන්ධ අනාගත ඉටු වීමක් තවම පැවතිය යුතුව තිබුණි. ලෝකයේ අවසානයේ නවීන රෝමය (ඩ්‍රැගන්, මෘගයා සහ බොරු අනාවැකි කථාකරුවා) එරෙහිව ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන ප්‍රතිඵලදායක විනිශ්චය, ආත්මික බබිලෝනයේ අවසාන වැටීම නිරූපණය කරයි; එහෙත් ආත්මික බබිලෝනය (පාප් පාලන ක්‍රමය) 1798 දී දැනටමත් එක් වරක් වැටී තිබුණි. යෙරුසලමේ විනාශය, පක්ෂභ්‍රෂ්ට වූ සභාවක් මත වන දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රතිඵලදායක විනිශ්චය නිරූපණය කරයි.

ක්‍රි.ව. 66 සිට ක්‍රි.ව. 70 දක්වා වූ වසර තුන හමාරක කාලය තුළ යෙරුසලමේ විනාශය, ලෝකයේ අවසානයෙහි නූතන රෝමය (මකරයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තයා) මත පැමිණෙන දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රතිදානීය විනිශ්චය විසින් සිදුවන විනාශයෙහි ආදර්ශ රූපයක් වේ. ක්‍රි.ව. 66 සිට ක්‍රි.ව. 70 දක්වා පෞත්තිකවාදය විසින් ඉටුකරන ලද යෙරුසලමේ වටලෑම සහ විනාශය, නිශ්චිතවම වසර තුන හමාරක් පුරා පැවතිණි.

පාප්වාදය විසින් සිදු කරන ලද ආත්මික යෙරුසලමේ වටලෑමත් විනාශයත්, ක්‍රි.ව. 538 සිට 1798 දක්වා, අනාවැකිමය අවුරුදු තුනහමාරක කාලයක් පුරා පැවතිණි. එම උපමා දෙක නූතන රෝමය විසින් ඇතිකරනු ලබන ඉරිදා නීති අර්බුදයේ “පැය” තුළ සිදුවන යෙරුසලමේ වටලෑමත් විනාශයත් සංකේතවත් කරයි. දානියෙල්ගේ පොතෙහි නිරූපණය කර ඇති පරිදි, යෙරුසලමේ විනාශ තුනෙන් අවසාන විනාශය ආපසු හරවා දමනු ලැබේ.

දානියෙල්ගේ පොත ආරම්භ වන්නේ බැබිලෝනය යෙරුසලේමය ජයගෙන විනාශ කිරීමෙන්ය; එය අවසන් වන්නේ බැබිලෝනයේ විනාශයත් යෙරුසලේමයේ ජයග්‍රහණයත් සමඟය. මෙම සංග්‍රාම තුනෙන් එක් එක් අවස්ථාවෙහිදී, පැමිණෙමින් තිබූ යුද්ධයෙන් පලා යා යුතු බව ක්‍රිස්තියානීන්ට දැනුම් දුන් ලකුණක් දෙන ලදී. ක්‍රි.ව. 66 දී එය වූයේ, අනාරාධිත රෝමයේ හමුදාවන් තම ප්‍රමිතීන් (තම සටන් කොඩි) ශුද්ධස්ථානයේ ශුද්ධ භූමිය තුළ පිහිටුවූ විටය. ක්‍රි.ව. 538 වසරේදී එය වූයේ, “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවේ (එනම් ක්‍රිස්තියානි සභාවේ) හිඳගෙන, තමන් දෙවියන්වහන්සේ බව පෙන්වා දෙමින් ප්‍රකාශ වීමය; එනම් එම වර්ෂයේ ඔර්ලියන්ස් මන්ත්‍රණ සභාවේදී ඔහු ඉරිදා නීතියක් පනවා දුන් විටය. ඉරිදා අනුගමනය බලවත් ලෙස බලාත්මක කිරීම යනු ක්‍රිස්තියානි ලෝකය මත තමන්ට ඇති අධිකාරියට සාක්ෂිය ලෙස පාප්තන්ත්‍රය හඳුන්වා දෙන දෙයය; මක්නිසාද ඔවුන් තර්ක කරන්නේ (නිවැරදිවම) දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ ඉරිදා නමස්කාරයට කිසිදු සහායක් නොමැති බවය, සහ ක්‍රිස්තියානි ආගම තුළ නමස්කාර දවස ලෙස ඉරිදා ස්ථාපිත කළේ ඔවුන් බැවින්, එය ඔවුන්ගේ අනාරාධිත සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍රයන්ගේ අධිකාරිය බයිබලයට වඩා උසස් බවට සාක්ෂියකි.

ක්‍රි.ව. 538 වර්ෂයේදී, ක්‍රිස්තියානීන් රෝමානු සභාවෙන් වෙන්ව සිටිය යුතුව තිබුණේ, එය සැබෑ ක්‍රිස්තියානි සභාවක් නොවූ බැවින් පමණක් නොව, පාප්කමයේ අධිකාරයේ ලකුණ දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවේ ශුද්ධ භූමියේ ස්ථාපිත කරනු ලැබූ බැවිනි. සහෝදරි වයිට්, දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක් වන කාලයක් සඳහා පාළුකරයට පලා ගිය යුගය ආරම්භ කළ එම ඉතිහාසයේ වෙන්වීමේ ක්‍රියාවලිය හඳුනා දක්වයි.

> “එහෙත් ආලෝකයේ අධිපතියා සහ අඳුරේ අධිපතියා අතර කිසිඳු එක්සත්කමක් නැත; ඔවුන්ගේ අනුගාමිකයන් අතරද කිසිඳු එක්සත්කමක් තිබිය නොහැක. ක්‍රිස්තියානුවන් යම් අය පූජකවාදයෙන් අර්ධ වශයෙන් පමණක් පරිවර්තනය වූවන් සමඟ එක්සත් වීමට එකඟ වූ විට, ඔවුහු සත්‍යයෙන් තව තවත් දුරස් වන මාර්ගයකට පිවිසියහ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අනුගාමිකයන්ගෙන් මෙතරම් විශාල සංඛ්‍යාවක් වංචා කිරීමට තමන් සමත් වූ බව දැක සාතන් ප්‍රීතියෙන් උද්දාමයට පත් විය. එවිට ඔහු තම බලය ඔවුන් මත වඩාත් පූර්ණ ලෙස ක්‍රියාත්මක කර, දෙවියන්වහන්සේට සත්‍යව සිටි අය පීඩා කිරීමට ඔවුන් උත්තේජනය කළේය. සත්‍ය ක්‍රිස්තියානි ඇදහිල්ලට විරුද්ධ වන්නේ කෙසේදැයි, එක් කලෙක එහි ආරක්ෂකයන්ව සිටි අය තරම් හොඳින් වෙන කිසිවෙකුත් නොදැන සිටියහ; සහ මෙම ධර්මභ්‍රෂ්ට ක්‍රිස්තියානුවන්, තම අර්ධ-පූජකවාදී සංගාතීන් සමඟ එක්ව, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මයන්හි අත්‍යවශ්‍යතම ලක්ෂණවලට එරෙහිව තම යුද්ධය මෙහෙයවූහ.”

> යාජකීය වස්ත්‍රවලින් වසන් කර, සභාව තුළට හඳුන්වා දෙන ලද ප්‍රවංචන හා පිළිකුල්කර්මයන්ට එරෙහිව ස්ථිරව සිටීමට විශ්වාසවන්තව සිටින අයට භයානක අරගලයක් අවශ්‍ය විය. බයිබලය විශ්වාසයේ ප්‍රමිතිය ලෙස පිළිගනු නොලැබීය. ආගමික නිදහස පිළිබඳ ධර්මය මිථ්‍යාදෘෂ්ටියක් ලෙස නම් කරනු ලැබූ අතර, එය අනුග්‍රහය කළවුන් පිළිකුල් කර තහනම් කරනු ලැබූහ.

> “දිගු හා දරුණු ගැටුමකින් පසු, විශ්වාසවන්ත අල්පයන් තීරණය කළේ, එම භ්‍රෂ්ට වූ සභාව තවදුරටත් අසත්‍යයෙන් හා පිළිම නමස්කාරයෙන් තමන් නිදහස් කරගැනීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, ඇය සමඟ ඇති සියලු සන්ධානය විසුරුවා හැරීමටය. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයට කීකරුවීම සඳහා වෙන්වීම සම්පූර්ණයෙන්ම අත්‍යවශ්‍ය බව ඔවුහු දුටුවෝය. තමන්ගේම ආත්මයන්ට මරණාන්තික වන දෝෂ ඉවසීමට ඔවුහු ධෛර්ය කළේ නැත; තවද තම දරුවන්ගේත් දරුවන්ගේ දරුවන්ගේත් ඇදහිල්ල අනතුරට පත්කරන ආදර්ශයක් තැබීමටද ඔවුහු සූදානම් නොවූහ. සාමය හා එක්සත්කම සුරක්ෂිත කරගැනීම පිණිස, දෙවියන්වහන්සේට විශ්වාසනීයත්වයට අනුකූල වන ඕනෑම අවසරයක් දීමට ඔවුහු සූදානම් වූහ; නමුත් ප්‍රතිපත්තිය බිලිදීමෙන් ලැබෙන සාමය අතිශයින් මිල අධිකව මිලදී ගත් එකක් වනු ඇති බව ඔවුහු හැඟූහ. එකමුතුව සුරක්ෂිත කළ හැක්කේ සත්‍යය හා ධර්මිෂ්ඨකම සමථයකට පත් කිරීමෙන් පමණක් නම්, එවිට භේදයද, යුද්ධයද ඇති වේවා.” The Great Controversy, 45.

අපි ඊළඟ ලිපියේදී මෙම අදහස් තවදුරටත් විමර්ශනය කරමු.

> “අනන්තය අප ඉදිරියෙහි විහිදී ඇත. තිරය ඉක්මනින් උස්සනු ඇත. මෙවන් ගෞරවගම්භීර, වගකීම්භාරිත ස්ථානයක් දරන අපි, අප වටා ආත්මයන් විනාශ වෙමින් සිටියදී, අපගේ ස්වයංපර ප්‍රියසුඛාසක්තියට ඇලී සිටිමින් කුමක් කරමින්ද, කුමක් ගැන සිතමින්ද සිටිමු? අපගේ හෘදයන් සම්පූර්ණයෙන්ම කටුකවී, සංවේදනාවෙන් තොරවී තිබේද? අන්‍යයන්ගේ ගැළවීම උදෙසා අපට ඉටු කළ යුතු කාර්යයක් ඇති බව අපට නොහැඟේද, නැතහොත් එය අපට නොතේරේද? සහෝදරයෙනි, ඇස් තිබියදී නොදකින්නාවූද, කන් තිබියදී නොඇසෙන්නාවූද පන්තියට ඔබ අයත්ද? දෙවියන්වහන්සේ ඔබට තමන්වහන්සේගේ කැමැත්ත පිළිබඳ දැනුමක් දී ඇත්තේ නිෂ්ඵලවද? උන්වහන්සේ ඔබ වෙත අවවාද මත අවවාද එවා ඇත්තේ නිෂ්ඵලවද? පෘථිවිය මත පැමිණීමට ආසන්න දේවල් පිළිබඳ සදාකාල සත්‍යයේ ප්‍රකාශයන් ඔබ විශ්වාස කරන්නේද? දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් ජනතාව මත වැලැඹී සිටින බව ඔබ විශ්වාස කරන්නේද? එසේ නම්, ඔබට තවමත් සුවසේ, අලසව, නොසැලකිල්ලෙන්, විනෝදයට ඇලුම් කරමින් හිඳීමට හැකිද?”

> “දැන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව තම ආදරය ලෝකයේ දේවලට බැඳ තැබීමට හෝ තමන්ගේ වස්තු ලෝකයේ රැස්කර තැබීමට යෝග්‍ය කාලය නොවේ. මුල් ගෝලයන් මෙන් අපටද විනාශවූ හා එකාන්ත ස්ථානවලට පැනැසිය යුතු වන කාලය බොහෝ දුර නොවේ. රෝම හමුදාවන් විසින් යෙරුසලම වටලා ගැනීම යුදෙව් ක්‍රිස්තියානීන්ට පලායාම සඳහා සංකේතය වූ පරිදි, අපගේ ජාතිය පාප් සබත්ය බලහත්කාරයෙන් ක්‍රියාත්මක කරන ආඥාවෙහි බලය අල්ලා ගැනීම අපට අනතුරු ඇඟවීමක් වනු ඇත. එවිට විශාල නගර අත්හැරීමට, කුඩා නගරද අත්හැර පර්වත අතර හුදෙකලා ස්ථානවල නිහඬ නිවාසවලට යාම සඳහා සූදානම් වීමට කාලය වනු ඇත. දැන් මෙහි මිල අධික වාසස්ථාන සොයනවාට බදුව, අපි වඩා යහපත් දේශයකට, එනම් ස්වර්ගීය දේශයකට ගමන් කිරීමට සූදානම් විය යුතුය. ස්වයං-තෘප්තිය සඳහා අපගේ සම්පත් වැය කරනවාට බදුව, අපි මිතභාවයෙන් පිරිමැසීමට ඉගෙන ගත යුතුය. දෙවියන්වහන්සේ විසින් ණයට දී ඇති සෑම දක්ෂතාවක්ම ලෝකයට අනතුරු ඇඟවීම දෙන කාර්යයේදී උන්වහන්සේගේ මහිමය සඳහා භාවිත කළ යුතුය. දෙවියන්වහන්සේගේ සමකාර්යකරුවන්ට නගරවල කිරීමට කාර්යයක් ඇත. අපගේ මිෂන් කටයුතු පවත්වාගෙන යා යුතුය; අලුත් මිෂන් ආරම්භ කළ යුතුය. මෙම කාර්යය සාර්ථකව ඉදිරියට ගෙන යාම සඳහා සුළු නොවන වැයවීමක් අවශ්‍ය වනු ඇත. මේ කාලය සඳහා වූ සත්‍යයන් අසන්නට ජනතාවට ආරාධනා කළ හැකි වන පරිදි නමස්කාර මන්දිර අවශ්‍යය. මේ නියම අරමුණ සඳහාම දෙවියන්වහන්සේ තම භාරකාරයන්ට ප්‍රාග්ධනය භාර දී ඇත. එබැවින් මෙම කාර්යය බාධාවට පත් වන ලෙස ඔබගේ දේපළ ලෝකීය ව්‍යාපාරවල බැඳ නොතබන්න. දෙවියන්වහන්සේගේ කාරණයට ප්‍රයෝජනවත් වන ලෙස ඔබට හැසිරවිය හැකි තැන ඔබගේ සම්පත් ලබා ගන්න. ඔබගේ වස්තු ඔබට පෙර ස්වර්ගයට යවන්න.” Testimonies, volume 5, 464.

Back to Articles