Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Three

දානියෙල්ගේ පොත - තිස්තුන්වන අංකය

The “Seal” of God Impressed at the Sunday Law Decree: A Prophetic Analysis of Daniel Chapter 6

ඉරිදා නීති ප්‍රකාශයේදී මුද්‍රිත වන දෙවියන්වහන්සේගේ “මුද්‍රාව”: දානියෙල් 6 වන පරිච්ඡේදයේ പ്രവචනාත්මක විශ්ලේෂණයක්

Author

Jeff Pippenger

Published

December 28, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “seal” of God that can be seen, is impressed at the Sunday law decree.

දර්ශනය කළ හැකි දෙවියන්වහන්සේගේ “මුද්‍රාව” ඉරිදා නීතියේ ආඥාව ප්‍රකාශ කරන විට තැබේ.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..

> “අප අතර කිසිවෙකුගේ චරිතයෙහි එක දෝෂ ලපයක් හෝ කෙලෙසීමක් හෝ තිබියදී දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව කිසිදා ලැබ නොගනී. අපගේ චරිතවල දෝෂයන් නිවැරදි කිරීමත්, ආත්ම මාලිගාව සියලු අපවිත්‍රතාවයෙන් පවිත්‍ර කිරීමත් අපටම භාර කර තිබේ. එවිට පෙන්තකොස්ත දින මුල් වැස්ස ගෝලයන් මත වැටුණාක් මෙන්, පසු වැස්ස අප මත ද වැටෙනු ඇත....”

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

> “සහෝදරයෙනි, සූදානම් වීමේ මේ මහත් කාර්යය තුළ ඔබ කුමක් කරමින් සිටිනවා ද? ලෝකය සමඟ එක්වන්නෝ ලෝකීය ආකෘතිය ලබාගනිමින් මෘගයාගේ ලකුණ සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. තමන් පිළිබඳ අවිශ්වාසයෙන් සිටිමින්, දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ තමන්ම නමවාගෙන, සත්‍යයට කීකරු වීමෙන් තම ආත්මයන් පවිත්‍ර කරගන්නෝ—මොවුන් ස්වර්ගීය ආකෘතිය ලබාගනිමින් තම නළල්වල දෙවියන් වහන්සේගේ මුද්‍රාව සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. ආඥාව නිකුත් වන කලත්, මුද්‍රා සලකුණ තැබෙන කලත්, ඔවුන්ගේ චරිතය සදාකාලයටම පවිත්‍රව හා කැළලක් නොමැතිව පවතිනු ඇත.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

Daniel receives the seal that can be seen, when he is thrown into the lion’s den, so the chapter is representing the Sunday law decree.

දානියෙල් සිංහ ගුහාවට හෙළනු ලබන විට, දැකිය හැකි මුද්‍රාව ලබන්නේය; එබැවින් එම අධ්‍යායය ඉරිදා නීති ආඥාව නිරූපණය කරයි.

> Then these men assembled unto the king, and said unto the king, Know, O king, that the law of the Medes and Persians is, That no decree nor statute which the king establisheth may be changed. Then the king commanded, and they brought Daniel, and cast him into the den of lions. Now the king spake and said unto Daniel, Thy God whom thou servest continually, he will deliver thee. And a stone was brought, and laid upon the mouth of the den; and the king sealed it with his own signet, and with the signet of his lords; that the purpose might not be changed concerning Daniel. Daniel 6:15–17.

> එවිට ඒ මනුෂ්‍යයෝ රජු වෙත එකතු වී, රජුට කතා කොට මෙසේ පැවසූහ: “රජනි, මේදීවරුන්ගේත් පාර්සිකයන්ගේත් නීතිය මෙය බව දැනගනු මැනව; රජු විසින් ස්ථාපිත කරන කිසි ආඥාවක් හෝ පනතක් වෙනස් කළ නොහැක.” එවිට රජු අණ කළේය; ඔව්හු දානියෙල් ගෙනැවිත් සිංහ ගුහාවට ඔහු හෙළූහ. එවිට රජු දානියෙල්ට කතා කොට මෙසේ පැවසීය: “නුඹ නිතර සේවය කරන නුඹේ දෙවියන්වහන්සේ නුඹ ගළවාගනු ඇත.” තවද ගලක් ගෙනැවිත් ගුහාවේ මුඛය මත තබන ලදී; රජු තම මුද්‍රාවෙන්ද තම ප්‍රධානීන්ගේ මුද්‍රාවෙන්ද එය මුද්‍රා කළේය, දානියෙල් සම්බන්ධයෙන් වූ අදහස වෙනස් නොකෙරෙන පිණිස. දානියෙල් 6:15–17.

The story does not end there, but it does end where it starts. The line of Daniel chapter six illustrates the confederacy that was primarily led by the one hundred and twenty princes, and the two lesser presidents, but included the counselors, captains and governors. The five-fold alliance was formed to deceive the king into persecuting Daniel. The story ends with their judgment, for they are illustrating a special judgment that occurs at the Sunday law; a judgment that is not directed at those representing Daniel or the king, but at those who deceived the king.

කතාව එතැනින් අවසන් නොවන්නේය, එසේ වුවද එය ආරම්භ වන ස්ථානයේම අවසන් වන්නේය. දානියෙල් පොතේ හයවන පරිච්ඡේදයේ රේඛාව ප්‍රධාන වශයෙන් සිය විස්සක් වූ ප්‍රධානයන් විසින්ත්, ඊට අඩු තනතුරක් දැරූ ජනාධිපතිවරුන් දෙදෙනා විසින්ත් නායකත්වය දරන ලද, එහෙත් උපදේශකයන්, සේනාපතිවරුන් සහ ආණ්ඩුකාරයන් ද ඇතුළත් වූ සන්ධානය නිරූපණය කරයි. මෙම පංච-විධ සන්ධානය දානියෙල්ට හිංසා කිරීමට රජු රවටන පිණිස ගොඩනඟන ලද්දේය. ඔවුන් නිරූපණය කරනු ලබන්නේ ඉරුදින නීතියේදී සිදුවන විශේෂ විනිශ්චයකි; එබැවින් කතාව ඔවුන්ගේ විනිශ්චය සමඟ අවසන් වන්නේය—දානියෙල් හෝ රජු නිරූපණය කරන්නන් වෙත යොමු නොවූ, එහෙත් රජුව රවටා දැමූ අය වෙත යොමු වූ විනිශ්චයකි.

> And the king commanded, and they brought those men which had accused Daniel, and they cast them into the den of lions, them, their children, and their wives; and the lions had the mastery of them, and brake all their bones in pieces or ever they came at the bottom of the den. Daniel 6:24.

> රජු අණ කළේය; දානියෙල්ට විරුද්ධව දෝෂාරෝපණ කළ ඒ මනුෂ්‍යයන් ගෙනාහ, ඔවුන්වද, ඔවුන්ගේ දරුවන්වද, ඔවුන්ගේ භාර්යාවන්වද සිංහයන්ගේ ගුහාවට හෙළා දැමූහ. ඔවුන් ගුහාවේ පතුලට පැමිණීමටත් පෙර සිංහයන් ඔවුන් මත බලය පතුරුවා, ඔවුන්ගේ සියලු අස්ථි කැබලි කැබලි කර දැමූහ. දානියෙල් 6:24.

In the prophetic scenario it is always the church that deceives the state, and chapter six is identifying the deception carried out against the king. After Ahab had witnessed the mighty manifestation of God’s power on Mount Carmel, Elijah led him through the rain back to Jezebel. Ahab had no reason to think that Jezebel would not be impressed with the powerful testimony of God’s power, but Ahab had been deceived concerning Jezebel’s deep-seated hatred of Elijah. The story of Elijah in confrontation with Ahab and Jezebel is again repeated in the story of John the Baptist (who was Elijah), and Herod and Herodias.

භවදර්ශනීය දර්ශනයේදී සෑම විටම රාජ්‍යය රවටන්නේ සභාවය; තවද හයවන පරිච්ඡේදය රජුට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක කළ එම රැවටීම හඳුනා දෙයි. ආහබ් කර්මෙල් කන්දෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහත් ප්‍රකාශනය දුටු පසු, එලියා ඔහු වැස්ස අතරින් යෙෂබෙල් වෙත ආපසු ගෙන ගියේය. දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රබල සාක්ෂිය යෙෂබෙල් කෙරෙහි බලපෑමක් නොකරනු ඇතැයි සිතීමට ආහබ්ට කිසි හේතුවක් නොතිබුණද, යෙෂබෙල්ට එලියා කෙරෙහි තිබූ ගැඹුරු මුල් බැසගත් ද්වේෂය සම්බන්ධයෙන් ආහබ් රවටනු ලැබීය. ආහබ් සහ යෙෂබෙල් සමඟ ගැටුමකට පිවිසෙන එලියාගේ කථාව, යොහන් බව්තීස්ත (එනම් එලියා), හෙරෝද් සහ හෙරෝදියාස්ගේ කථාවෙහි නැවතත් පුනරාවර්තනය වේ.

When on his birthday, the drunken Herod promised half his kingdom to Salome, (Herodias’ daughter), he did not expect that Herodias would demand the head of John. The kings, whether it be Ahab, Herod or Darius are deceived by the impure woman through the dance of Jezebel’s false prophets, or the dance of Herodias’ daughter, or the five-fold confederacy in the story of Daniel. Pilate was also deceived by a corrupt priesthood, which represented the Jewish “church”, and a church symbolizes a woman.

තමාගේ උපන්දිනයේදී, මද්‍යප වූ හෙරෝද් සලෝමේට (හෙරෝදියාගේ දියණියට) තම රාජ්‍යයේ අඩක් දෙන බව පොරොන්දු වූ කල, හෙරෝදියා යොහන්ගේ හිස ඉල්ලනු ඇතැයි ඔහු අපේක්ෂා නොකළේය. ආහබ් හෝ හෙරෝද් හෝ දාරියුස් හෝ යන රජවරුන්, යෙසබෙල්ගේ බොරු අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ නර්තනය මගින් හෝ හෙරෝදියාගේ දියණියගේ නර්තනය මගින් හෝ දානියෙල්ගේ කථාවේ පංචවිධ සන්ධානය මගින් හෝ, අපවිත්‍ර ස්ත්‍රිය විසින් මුළාවට පත් කරනු ලබති. පිලාත් ද, යුදෙව් “සභාව” නියෝජනය කළ දූෂිත පූජකත්වයක් විසින් මුළාවට පත් කරනු ලැබීය; සභාවක් ස්ත්‍රියක සංකේතවත් කරයි.

The deception is a characteristic of the prophetic scenario, and Islam of the third Woe is the lie that is employed to deceive the United Nations in the last days through fear. Both the “deception” and the “lie” that produces the deception, are identified in God’s prophetic Word. The role of Islam, and the papacy becoming the eighth head of the seven heads, have already been identified as part of the message that is unsealed in the last days, which is the Revelation of Jesus Christ. Therefore, exposing the deception of Darius in Daniel chapter six is part of the message that makes up the message of the Midnight Cry. The deception is the element that fully heals the deadly wound, thus resurrecting the papacy as the eighth and final kingdom. In the deception of Darius, the two apostate presidents and the one hundred and twenty princes are the representatives of the confederacy of deception who are contrasted with Daniel.

රැවටීම යනු දේවවචන ප්‍රකාශනීය දෘශ්‍යපටලයේ ලක්ෂණාංගයකි; තෙවන “අභාග්‍යය” වන ඉස්ලාමය, අන්තිම දිනවල භීතිය මාර්ගයෙන් එක්සත් ජාතීන් රැවටීම සඳහා භාවිත කරනු ලබන බොරුවයි. “රැවටීම” ද, එම රැවටීම උපදවන “බොරුව” ද, දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රකාශනීය වචනය තුළ හඳුනා දක්වා ඇත. ඉස්ලාමයේ භූමිකාවද, සත් හිස් අතර අටවැනි හිස බවට පප්තන්ත්‍රය පත්වීමද, අන්තිම දිනවල මුද්‍රාවෙන් නිදහස් කරනු ලැබූ පණිවිඩයේ කොටසක් ලෙස, එනම් යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව ලෙස, දැනටමත් හඳුනාගෙන ඇත. ඒ නිසා, දානියෙල් පොතේ හයවැනි පරිච්ඡේදයේ දාරියුස්ගේ රැවටීම අනාවරණය කිරීම, මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ නමැති පණිවිඩය සම්පාදනය කරන පණිවිඩයේ කොටසකි. රැවටීම යනු මරණාසන්න තුවාලය සම්පූර්ණයෙන් සුව කර, එමගින් පප්තන්ත්‍රය අටවැනි සහ අවසාන රාජ්‍යය ලෙස නැවත ජීවිතයට නැංවෙන අංගයයි. දාරියුස්ගේ රැවටීම තුළ, විශ්වාසභ්‍රෂ්ට ජනාධිපතිවරු දෙදෙනා සහ අධිපතීන් එකසිය විස්ස දානියෙල්ට විරුද්ධව තැබෙන රැවටිලි සන්ධානයේ නියෝජිතයෝ වෙති.

One hundred and twenty is a symbol of God’s disciples at Pentecost.

එකසිය විස්ස යනු පෙන්තෙක්කොස්ත දිනදී දෙවියන්වහන්සේගේ ශිෂ්‍යයන්ගේ සංකේතයකි.

> And in those days Peter stood up in the midst of the disciples, and said, (the number of names together were about an hundred and twenty.) Acts 1:15.

> ඒ දවස්වල පේතුරු ගෝලයන්ගේ මැද නැඟිට කියුවේ ය: (එකමුතුව සිටි නාම ගණන සுமார் සිය විස්සක් විය.) ක්‍රියා 1:15.

Pentecost typifies the Sunday law when the seal is impressed, and the one hundred and twenty princes who deceived Darius, are a symbol of false priesthood at the Sunday law. Two categories of those who deceive the king are presented by the two apostate presidents and the one hundred and twenty apostate princes. The two presidents are classed with Daniel, who is the prophet. The two classes that deceive Darius represent a group of false prophets and a group of corrupted priests.

මుద్రාව අලවනු ලබන අවස්ථාවේ ඉරිදා නීතියට පෙන්තෙකොස්තය ආදර්ශයක් වේ; දාරියුස්ව රැවටූ එකසිය විස්සක් වූ අධිපතීහු ද ඉරිදා නීතියේ අසත්‍ය පූජකත්වයේ සංකේතයකි. රජුව රැවටූවන්ගේ කාණ්ඩ දෙක, පථභ്രഷ്ട ජනාධිපතිවරුන් දෙදෙනා හා පථභ్రഷ്ട අධිපතීන් එකසිය විස්ස විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ. ජනාධිපතිවරුන් දෙදෙනා, අනාගතවක්තෘවරයා වන දානියෙල් සමඟ එකම වර්ගයට ගණන් කරනු ලබති. දාරියුස්ව රැවටූ කාණ්ඩ දෙක, අසත්‍ය අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ කණ්ඩායමක් සහ භ્રഷ്ട වූ පූජකයන්ගේ කණ්ඩායමක් නියෝජනය කරයි.

> Woe be unto the pastors that destroy and scatter the sheep of my pasture! saith the Lord. Therefore thus saith the Lord God of Israel against the pastors that feed my people; Ye have scattered my flock, and driven them away, and have not visited them: behold, I will visit upon you the evil of your doings, saith the Lord. And I will gather the remnant of my flock out of all countries whither I have driven them, and will bring them again to their folds; and they shall be fruitful and increase. And I will set up shepherds over them which shall feed them: and they shall fear no more, nor be dismayed, neither shall they be lacking, saith the Lord. Behold, the days come, saith the Lord, that I will raise unto David a righteous Branch, and a King shall reign and prosper, and shall execute judgment and justice in the earth. In his days Judah shall be saved, and Israel shall dwell safely: and this is his name whereby he shall be called, THE LORD OUR RIGHTEOUSNESS. Therefore, behold, the days come, saith the Lord, that they shall no more say, The Lord liveth, which brought up the children of Israel out of the land of Egypt; But, The Lord liveth, which brought up and which led the seed of the house of Israel out of the north country, and from all countries whither I had driven them; and they shall dwell in their own land. Mine heart within me is broken because of the prophets; all my bones shake; I am like a drunken man, and like a man whom wine hath overcome, because of the Lord, and because of the words of his holiness. For the land is full of adulterers; for because of swearing the land mourneth; the pleasant places of the wilderness are dried up, and their course is evil, and their force is not right. For both prophet and priest are profane; yea, in my house have I found their wickedness, saith the Lord. Wherefore their way shall be unto them as slippery ways in the darkness: they shall be driven on, and fall therein: for I will bring evil upon them, even the year of their visitation, saith the Lord. Jeremiah 23:1–12.

> ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන සේක: මාගේ තෘණභූමියේ බැටළුවන් විනාශ කර විසිරුවන එඬේරුන්ට අහෝ! එබැවින්, මාගේ ජනතාව පෝෂණය කරන එඬේරුන්ට විරුද්ධව ඉශ්‍රායෙල්ගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක: ඔබ සැම මාගේ රැළ විසිරුවා, ඔවුන් පලවා හැරියා, ඔවුන් සොයා බැලුවේ නැත; බලන්න, ඔබගේ ක්‍රියාවල අයහපත පිළිබඳ මම ඔබ සැම සොයා බලමි, යැයි ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන සේක. තවද මා විසින් ඔවුන් පලවා හැරිය සියලු දේශයන්ගෙන් මාගේ රැළේ ඉතිරි කොටස මම එකතු කර, නැවත ඔවුන්ගේ ගොවිපලවලට ගෙන එන්නෙමි; ඔවුන් ඵලදායි වී වැඩිවන්නෝය. තවද ඔවුන් පෝෂණය කරන එඬේරුන් මම ඔවුන් මත පිහිටුවන්නෙමි; එවිට ඔවුන් තවදුරටත් භය නොවන්නෝය, නොසන්සුන් නොවන්නෝය, කිසිවෙකුත් අඩු නොවන්නේය, යැයි ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන සේක. බලන්න, දවස් පැමිණෙන්නේය, යැයි ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන සේක, දාවිත් උදෙසා ධර්මිෂ්ඨ අංකුරයක් මම නැගිටුවන්නෙමි; රජෙක් රාජ්‍ය කරමින් සමුද්‍රිද්ධියෙන් වාසය කරනු ඇත, පොළොවෙහි විනිශ්චයත් යුක්තියත් ක්‍රියාත්මක කරනු ඇත. ඔහුගේ දවස්වලදී යූදා ගළවනු ලබන්නේය, ඉශ්‍රායෙල් සුරක්ෂිතව වාසය කරන්නේය; ඔහු කැඳවනු ලබන නාමය මෙයය: ස්වාමීන්වහන්සේ අපගේ ධර්මිෂ්ඨකමය. එබැවින් බලන්න, දවස් පැමිණෙන්නේය, යැයි ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන සේක, එවිට ඔවුන් තවදුරටත්, ‘ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් මිසර දේශයෙන් ගෙන ආ ජීවමාන ස්වාමීන්වහන්සේ’ යැයි නොකියනු ඇත; ඒ වෙනුවට, ‘ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයේ වංශය උතුරු දේශයෙන්ද, මා විසින් ඔවුන් පලවා හැරිය සියලු දේශයන්ගෙන්ද ගෙන ආත්, ගෙනගියත් ජීවමාන ස්වාමීන්වහන්සේ’ යැයි කියනු ඇත; ඔවුන් තමන්ගේම දේශයේ වාසය කරනු ඇත. අනාගතවක්තෘවරුන් නිසා මාගේ හදවත මා තුළ බිඳී ඇත; මාගේ සියලු ඇට කම්පා වේ; ස්වාමීන්වහන්සේ නිසාත්, උන්වහන්සේගේ ශුද්ධ වචන නිසාත්, මම මත්පැන් බී මත් වූ මනුෂ්‍යයෙකු මෙන්ද, මුද්‍රාවෙන් ජයගත් මිනිසෙකු මෙන්ද වී සිටිමි. මක්නිසාද දේශය කාමභංගකරුවන්ගෙන් පිරී ඇත; මක්නිසාද ශාප කිරීම නිසා දේශය වැලපෙයි; කාන්තාරයේ සුන්දර තැන් වියළී ගොස් ඇත, ඔවුන්ගේ ගමන් මාර්ගය නපුරුය, ඔවුන්ගේ බලය නිවැරදි නොවේ. මක්නිසාද අනාගතවක්තෘද පූජකයාද දෙදෙනාම අපවිත්‍රයෝය; ඔව්, මාගේ ගෘහය තුළ පවා ඔවුන්ගේ දුෂ්ටකම මම සොයාගෙන ඇත, යැයි ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන සේක. එබැවින් ඔවුන්ගේ මාර්ගය අන්ධකාරයේ ලිස්සන මාර්ග මෙන් ඔවුන්ට වේ; ඔවුන් එහි තල්ලු කරනු ලබන්නෝය, එහි වැටෙන්නෝය; මක්නිසාද ඔවුන්ගේ සොයා බැලීමේ අවුරුද්දෙහි, ඔවුන් මත අයහපත ගෙන එන්නෙමි, යැයි ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන සේක. යෙරෙමියා 23:1–12.

Jeremiah’s “year of visitation” is the judgment of the conspirators that deceived Darius. The judgment of the false prophets and priests is a subject of the prophetic Word. And just as a corrupt priesthood led out and deceived the Roman authorities against Christ, the conspiracy in Daniel six is addressing that very prophetic truth.

යෙරෙමියාගේ “පරීක්ෂණයේ අවුරුද්ද” යනු දාරියුස්ව රැවටූ කුමන්ත්‍රණකරුවන් පිළිබඳ විනිශ්චයයි. වංචක අනාගතවක්තෘවරුන් හා පූජකයන් පිළිබඳ විනිශ්චය අනාගතවාදී වචනයේ විෂයයකි. ක්‍රිස්තුන්ට විරුද්ධව රෝම අධිකාරීන් මෙහෙයවා රැවටීමට දූෂිත පූජකත්වයක් මඟ පෙන්වූවාක් මෙන්ම, දානියෙල් හයවන පරිච්ඡේදයේ කුමන්ත්‍රණයද එම අනාගතවාදී සත්‍යයම අරමුණු කරයි.

The prophetic lines of chapter five of Daniel, set forth the executive judgment carried out upon the Republican horn and the nation of the United States at the Sunday law. That judgment is accomplished by Islam of the third Woe, that has snuck into the kingdom through the unguarded southern wall. The line of the Sunday law in chapter three of Daniel, identifies God’s people being lifted up as an ensign to the entire world at that very time. Chapter six is focusing upon the judgment carried out upon the false prophets in that very same history.

දානියෙල්ගේ පස්වන පරිච්ඡේදයේ අනාවැකිමය රේඛා, ඉරිදා නීතිය සමයේදී ජනරජීය අඟ හා ඇමරිකා එක්සත් ජනපද ජාතිය මත ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන විධායක විනිශ්චය ඉදිරිපත් කරයි. එම විනිශ්චය, ආරක්ෂාවකින් තොර දකුණු බිත්තිය හරහා රාජ්‍යයට රහසේ ඇතුළු වූ තුන්වන අහෝභාවයේ ඉස්ලාමය විසින් ඉටු කරනු ලැබේ. දානියෙල්ගේ තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ඉරිදා නීතියේ රේඛාව, එම සමාන කාලයේදීම දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුළු ලෝකය වෙත ලාංඡනයක් ලෙස උසස් කරනු ලබන බව හඳුනා දෙයි. හයවන පරිච්ඡේදය, එම එකම ඉතිහාසය තුළ ව්‍යාජ අනාගතවක්තෘවරුන් මත ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන විනිශ්චය කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි.

At the Sunday law in the United States the apostate Protestant horn is made up of two classes, one that upholds Sunday as the day of worship, and the other that vainly professes to uphold Sabbath as the day of worship. Their counterparts within the Republican horn are the Democrat and Republican parties. Each of the two apostate horns were typified by the Sadducees and Pharisees in the time of Christ. The two apostate presidents and one hundred and twenty priests in the deception of Darius also represent the two categories of the apostate horn of Protestantism. Though they were actually political figures in the time when the story took place, the prophetic context identifies that it is the apostate religious power that deceives the state.

එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියේදී, අපස්තත ප්‍රොටස්ටන්ට් අඟය වර්ග දෙකකින් සමන්විතය: එකක් නමස්කාරයේ දවස ලෙස ඉරිදාව පවත්වා ගන්නා වර්ගයය; අනෙක නමස්කාරයේ දවස ලෙස සබත පවත්වා ගන්නා බව නිෂ්ඵල ලෙස ප්‍රකාශ කරන වර්ගයය. රිපබ්ලිකන් අඟය තුළ ඔවුන්ගේ සමාන ප්‍රතිරූපයන් වන්නේ ඩෙමොක්‍රැට් සහ රිපබ්ලිකන් පක්ෂයන්ය. මෙම අපස්තත අඟ දෙකම ක්‍රිස්තුස්ගේ කාලයේ සද්දුකීවරුන් සහ පරිසිවරුන් විසින් පූර්වදර්ශනය කරනු ලැබීය. දාරියුස්ගේ රැවටීමේ කථාවේ අපස්තත ජනාධිපතිවරු දෙදෙනා සහ පූජකයන් එක්සිය විස්සද, ප්‍රොටස්ටන්ට්වාදයේ අපස්තත අඟයේ කාණ්ඩ දෙක නියෝජනය කරති. එම කථාව සිදු වූ සමයේ ඔවුන් සැබවින්ම දේශපාලන පුද්ගලයන් වූ නමුත්, අනාවැකිමය සන්දර්භය පෙන්වා දෙන්නේ රාජ්‍යය රැවටවන්නේ අපස්තත ආගමික බලය බවය.

The story, as illustrated at Mount Carmel, identifies two classes of false prophets; the prophets of Baal and the prophets of the grove (Ashtaroth). Together they typify the combination of church and state, for Baal is a male deity and Ashtaroth is a female deity. Elijah ultimately executed the false prophets of Mount Carmel, just as the confederacy of Daniel chapter six were thrown into the lion’s den.

කර්මෙල් කන්දෙහි දර්ශනය කර ඇති පරිදි, මෙම කතාව බොරු අනාගතවක්තයන්ගේ කාණ්ඩ දෙකක් හඳුන්වා දෙයි; එනම් බාල්ගේ අනාගතවක්තයන් සහ වනයේ (අෂ්තාරොත්ගේ) අනාගතවක්තයන්ය. ඔවුන් එක්ව, සභාව හා රාජ්‍යය එක්වීමේ සංයෝගයට ආදර්ශයක් වෙති, මක්නිසාද බාල් යනු පුරුෂ දේවතාවෙකු වන අතර අෂ්තාරොත් යනු ස්ත්‍රී දේවතාවියකි. අවසානයේදී එලියා කර්මෙල් කන්දේ බොරු අනාගතවක්තයන් මරණයට පත් කළේය; ඒ ආකාරයටම දානියෙල්ගේ පොතේ හයවන අධ්‍යායයේ සන්ධානයද සිංහ ගුහාවට දමනු ලැබීය.

> And Elijah said unto them, Take the prophets of Baal; let not one of them escape. And they took them: and Elijah brought them down to the brook Kishon, and slew them there. 1 Kings 18:40.

> එලියා ඔවුන්ට කීවේය, “බාල්ගේ අනාගතවක්තෘවරුන් අල්ලාගන්න; ඔවුන්ගෙන් එක්කෙනෙකුත් පැන යා නොදෙන්න.” එවිට ඔවුහු ඔවුන් අල්ලාගත්හ; එලියා ඔවුන් කීෂොන් ගඟාතට ගෙන ගොස්, එහිදී ඔවුන් මරා දැමීය. 1 රාජාවලිය 18:40.

In the same Mount Carmel story, represented by John the Baptist, the power that deceives is the daughter. Both stories identify the deceivers as dancing, whether around their offering on Mount Carmel, or at Herod’s drunken birthday party, where Salome did her dance of deception. Together the two lines identify the combination of church and state that is fully formed at the Sunday law, and that the apostate churches of the United States are the daughters of Herodias, who is Jezebel, who both represent Catholicism. Herod’s birthday marks the end of the sixth kingdom of the earth beast, but simultaneously marks the birthday of the seventh kingdom of Bible prophecy (the United Nations).

එම කර්මෙල් කන්දේම කථාවේදී, යොහන් බප්තිස්තයා මගින් නිරූපිතව, රැවටීමේ බලය දියණියය. කථා දෙකම රැවටීම සිදුකරන්නන් නර්තනය කරමින් සිටින අය ලෙස හඳුන්වයි—කර්මෙල් කන්දේ තමන්ගේ පූජා වටාද, හෙරෝද්ගේ මත් වූ උපන්දින උත්සවයේදීද, එහි සලෝමේ තම රැවටීමේ නර්තනය කළාය. එකට ගත් විට, මෙම රේඛා දෙක සම්පූර්ණ ස්වරූපයට පත්වන්නේ ඉරිදා නීතියේදී වන සභාව සහ රාජ්‍යය එක්වීම හඳුන්වා දෙයි; තවද, එක්සත් ජනපදයේ අපස්ථාත සභා, කාතෝලිකත්වය නියෝජනය කරන හෙරෝදියාස්ගේ දියණියන් වන අතර, හෙරෝදියාස් යෙෂබෙල්ය. හෙරෝද්ගේ උපන්දිනය, භූමි මෘගයාගේ හයවන රාජ්‍යයේ අවසානය සනිටුහන් කරයි; එහෙත් ඒ සමගම බයිබල් අනාගතවාදයේ හත්වන රාජ්‍යයේ (එක්සත් ජාතීන්) උපන්දිනයද සනිටුහන් කරයි.

In the very promise to Salome, Herod agrees to give half his kingdom to Salome, identifying the seventh kingdom represents a combination of one-half church and one-half state. The kingdom begins when John’s head is delivered to Herodias. For this reason, the seventh kingdom is represented in Revelation chapter seventeen, as continuing but a short space. It is at the Sunday law that the three-fold union is put in place, for there the ten kings agree to give their short-lived kingdom unto the beast for one “hour.” The one “hour,” is the “hour” of the Sunday law crisis, that begins in the United States and ends when Michael stands up.

සලෝමේට දෙන ලද එම පොරොන්දුව තුළම, හෙරෝද් සලෝමේට තම රාජ්‍යයේ අර්ධය දෙන බවට එකඟ වෙයි; එමඟින් හත්වන රාජ්‍යය සභාවේ අර්ධයක් සහ රාජ්‍යයේ අර්ධයක් එක්වූ සංයෝජනයක් බව නිරූපණය කරයි. යොහන්ගේ හිස හෙරෝදියාට භාර දෙන විට එම රාජ්‍යය ආරම්භ වේ. මේ හේතුව නිසා, හත්වන රාජ්‍යය එළිදරව්ව දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ සුළු කාලයක් පමණක් පවතින එකක් ලෙස නිරූපණය කර ඇත. ඉරිදා නීතිය ක්‍රියාත්මක වන විට ත්‍රිත්ව සන්ධානය ස්ථාපිත කරනු ලබන්නේ එහිදීය; මන්ද එහි දස රජවරු තමන්ගේ කෙටි කාලීන රාජ්‍යය එක “පැයක්” සඳහා මෘගයාට දීමට එකඟ වෙති. එම එක “පැය” යනු එක්සත් ජනපදයේ ආරම්භ වී මිකායෙල් නැඟිටින තෙක් අවසන් වන ඉරිදා නීති අර්බුදයේ “පැය” ය.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> නුඹ දුටු අඟ දහය වනාහි තවම රාජ්‍යයක් නොලැබූ රජුන් දහදෙනෙකි; එහෙත් ඔව්හු මෘගයා සමඟ එක පැයක් රජුන් ලෙස බලය ලබති. මොවුන් එකම අදහසක් ඇතිව, තමන්ගේ බලයත් ශක්තියත් මෘගයාට දෙන්නෝය. ඔව්හු බැටළුපිල්ලෙකු සමඟ යුද්ධ කරන්නෝය; නමුත් බැටළුපිල්ලෙකු ඔවුන් ජය ගන්නා සේක, මක්නිසාද උන්වහන්සේ ස්වාමින්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේද, රජුන්ගේ රජ්ජුරුවන්වහන්සේද වන බැවිනි. උන්වහන්සේ සමඟ සිටිනෝද කැඳවනු ලැබූවෝ, තෝරාගනු ලැබූවෝ, විශ්වාසවන්තවෝ ය. එළිදරව්ව 17:12–14.

The ten kings, represented by Herod, agree at the birthday of the seventh kingdom to give half their kingdom unto the beast during the Sunday law crisis, which is represented as “one hour.” In that “hour,” the handwriting is written on Belshazzar’s wall. In that “hour,” Shadrach, Meshach and Abednego are cast into the furnace and are lifted up in a cloud as are the two witnesses of Revelation chapter eleven. The three-fold union is brought together by the deception carried out by the earth beast, who brings fire down out of heaven in sight of men.

හෙරොද් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන දස රජවරු, සත්වන රාජ්‍යයේ උපන්දිනයේදී, “එක් පැයක්” ලෙස නිරූපිත ඉරිදා නීතියේ අර්බුද සමයේ, තම රාජ්‍යයේ අර්ධය මෘගයාට දීමට එකඟ වෙති. එම “පැයෙහි” බෙල්ෂස්සර්ගේ බිත්තිය මත අත්ලේඛනය ලියනු ලැබේ. එම “පැයෙහි” ෂද්‍රක්, මේෂක් සහ අබේද්නෙගෝ උදුන තුළට විසි කරනු ලබති; එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා මෙන් ඔවුහුද වලාකුළකින් උස් කරනු ලබති. මනුෂ්‍යයන්ගේ ඇස් ඉදිරියේ ස්වර්ගයෙන් ගින්න පහළට ගෙන එන පොළොවේ මෘගයා විසින් ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන රැවටිල්ල මඟින්, තුන්මඩලීය එකමුතුව එකට ගෙන එනු ලැබේ.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:11–14.

> ඉන්පසු මම තවත් මෘගයෙකු භූමියෙන් උදාවෙන බව දුටිමි; ඔහුට බැටළු පැටවෙකුගේ මෙන් අඟ දෙකක් තිබුණේය, නමුත් ඔහු මකරා මෙන් කථා කළේය. ඔහු තමා ඉදිරියෙහි පළමු මෘගයාගේ සියලු බලය ක්‍රියාත්මක කරන්නේය, සහ පළමු මෘගයාට නමස්කාර කරන ලෙස පෘථිවියත් එහි වාසය කරන්නන්වත් කරවන්නේය; එනම් මාරාන්තික තුවාලය සුව වූ ඒ මෘගයාටය. තවද ඔහු මහත් අරුමපුදුම දේ කරන්නේය; එසේය, මනුෂ්‍යයන් ඉදිරියෙහි ස්වර්ගයෙන් ගිනි පෘථිවිය මතට බැස එන ලෙසත් ඔහු කරවන්නේය. තවද මෘගයා ඉදිරියෙහි කිරීමට ඔහුට බලය ලැබුණු ඒ අද්භූත ක්‍රියා මඟින් ඔහු පෘථිවියේ වාසය කරන්නන් රවටන්නේය; එමෙන්ම කඩුවකින් තුවාල ලැබූ නමුත් ජීවත් වූ ඒ මෘගයාට රූපයක් සාදන ලෙස පෘථිවියේ වාසය කරන්නන්ට කියන්නේය. එළිදරව් 13:11–14.

The world is deceived, not so much by the miracles, as it is by “the means of those miracles” which he had power to do. The expression “means of those miracles” is an added phrase, but it places the correct emphasis on the miracles, that should be carefully noted. The way in which the false message (fire from heaven), deceives the world is important to recognize, for we are now in the very history where the populations of planet earth are being hypnotized through an “information super-highway” that is controlled and manipulated by the globalist merchants of the earth. That subject we will leave off until later articles, but we are simply noting now that the deceit of the presidents and princes that was carried out upon Darius, is a specific prophetic subject, containing several connected elements that need to be recognized.

ලෝකය වංචාවට පත් කරනු ලබන්නේ, අතිශය වශයෙන් ආශ්චර්යයන් මඟින් නොව, ඔහුට කළ හැකිව තිබූ “ඒ ආශ්චර්යයන්ගේ උපాయයන්” මඟිනි. “ඒ ආශ්චර්යයන්ගේ උපాయයන්” යන ප්‍රකාශය එක් කළ වාක්‍යඛණ්ඩයකි; එහෙත් එය ආශ්චර්යයන් පිළිබඳ නිවැරදි අවධාරණය තබයි, එය විශේෂයෙන් සාවධානයෙන් සලකා බැලිය යුතුය. අසත්‍ය පණිවිඩය (ස්වර්ගයෙන් ගින්න) ලෝකය වංචා කරන ආකාරය හඳුනාගැනීම වැදගත්ය; මන්ද, අපි දැන් සිටින්නේ පෘථිවියේ ජනගහනයන්, පෘථිවියේ ගෝලීය වෙළෙන්දන් විසින් පාලනය කර හැසිරවනු ලබන “තොරතුරු සුපිරි මහාමාර්ගයක්” ඔස්සේ මෝහනයට පත් කරනු ලබන ඉතිහාස කාලය තුළම බැවිනි. එම විෂයය අපි පසුකාලීන ලිපි දක්වා අත්හරිමු; එහෙත් දැනට අපි සරලව සටහන් කරන්නේ දාරියුස් මත ක්‍රියාත්මක කරන ලද ජනාධිපතිවරුන්ගේ හා අධිපතීන්ගේ වංචාව, හඳුනාගත යුතු එකිනෙකට සම්බන්ධ වූ අංග කිහිපයක් අඩංගු, නිශ්චිත අනාගතවාදී විෂයයක් බවයි.

The three-fold union is brought together by the deception of Salome’s sensuous dance before the rulers at Herod’s birthday party. The deception that was forced upon Pilate, that was two-fold in nature, which was the accusation that Christ was causing and promoting sedition against the state power, and also that He was blaspheming against the religious power. In that history three antagonists came together. The Roman power (the state), Barabbas, a false Christ (the false prophet), and the apostate Jewish church (the beast). The apostate church deceived the Roman authority (the state), with the two-fold lie of sedition and blasphemy.

හෙරොද්ගේ උපන් දින උත්සවයේදී පාලකයන් ඉදිරියෙහි සලෝමෙගේ කාමෝත්තේජක නර්තනය මඟින් කරන ලද රැවටීමෙන් එම ත්‍රිත්වීය එක්සත්භාවය එකට ගෙන එනු ලැබේ. පිලාත් වෙත බලහත්කාරයෙන් පටවා දමන ලද එම රැවටීම ස්වභාවයෙන් ද්විත්ව වූයේය; එනම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ රාජ්‍ය බලයට විරුද්ධව කැරලිගැසීමක් ඇති කරමින් එය ප්‍රවර්ධනය කරන්නේය යන චෝදනාවද, තවද උන්වහන්සේ ආගමික බලයට විරුද්ධව දේවනින්දාව කරන්නේය යන චෝදනාවද ය. එම ඉතිහාසය තුළ විරුද්ධ පාර්ශ්ව තුනක් එකට එක්විය. රෝමානු බලය (රාජ්‍යය), බරබ්බාස්, බොරු ක්‍රිස්තුස් කෙනෙක් (බොරු අනාගතවක්තෘ), සහ ධර්මභ്രෂ්ට යුදෙව් සභාව (මෘගයා) ය. ධර්මභ්‍රෂ්ට සභාව, කැරලිගැසීම සහ දේවනින්දාව යන ද්විත්ව බොරුව මඟින්, රෝමානු අධිකාරිය (රාජ්‍යය) රැවටීය.

When Darius is finally awakened to the motivation of his deceivers, he is forced to throw Daniel into the lion’s den. Daniel broke the law of the state by his obedience to the law of God. The lie presented to Darius, was accomplished by exalting Darius’ pride, thus preventing him from recognizing the motivation of his deceivers. The lie and the deception in the story of Daniel and the lion’s den, identifies obedience to God as blasphemy and sedition, which was the same two-fold deception of the cross, and the waymark of the cross aligns with the waymark of the Sunday law.

අවසානයේ දාරියුස් තමන්ව රැවටූවන්ගේ අභිප්‍රේරණය පිළිබඳව සම්පූර්ණයෙන් අවබෝධ කරගන්නා විට, ඔහු දානියෙල්ව සිංහ ගුහාවට දැමීමට බලකෙරෙයි. දානියෙල් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවට කළ කීකරුකම නිසා රාජ්‍යයේ නීතිය උල්ලංඝනය කළේය. දාරියුස් වෙත ඉදිරිපත් කළ බොරුව ඔහුගේ අහංකාරය උසස් කිරීම මගින් සාර්ථක කරනු ලැබූ අතර, එමගින් තමන්ව රැවටූවන්ගේ අභිප්‍රේරණය ඔහුට හඳුනාගැනීම වැළැක්වුණි. දානියෙල් සහ සිංහ ගුහාවේ කථාව තුළ ඇති බොරුවත් රැවටීමත් දෙවියන්වහන්සේට වන කීකරුකම නින්දාප්‍රකාශය හා රාජද්‍රෝහය ලෙස හඳුන්වා දෙයි; එය කුරුසියේදී ක්‍රියාත්මක වූ එම ද්විත්ව රැවටීමම වූ අතර, කුරුසියේ මාර්ගසලකුණ ඉරිදා නීතියේ මාර්ගසලකුණ සමඟ සමාන්තර වේ.

The punishment of the religious deceiving power is a subject of Bible prophecy, as is the fact that the religious power deceives the state power.

ආගමික රැවටීමේ බලයේ දඬුවම බයිබල් අනාවැකියේ විෂයයක් වන අතර, එමෙන්ම ආගමික බලය රාජ්‍ය බලය රැවටීමද එහි සඳහන් සත්‍යයකි.

> “The people see that they have been deluded. They accuse one another of having led them to destruction; but all unite in heaping their bitterest condemnation upon the ministers. Unfaithful pastors have prophesied smooth things; they have led their hearers to make void the law of God and to persecute those who would keep it holy. Now, in their despair, these teachers confess before the world their work of deception. The multitudes are filled with fury. ‘We are lost!’ they cry, ‘and you are the cause of our ruin;’ and they turn upon the false shepherds. The very ones that once admired them most will pronounce the most dreadful curses upon them. The very hands that once crowned them with laurels will be raised for their destruction. The swords which were to slay God’s people are now employed to destroy their enemies. Everywhere there is strife and bloodshed.” The Great Controversy, 655.

> “ජනයා තමන් මෝසම් කරනු ලැබූ බව දකිති. ඔවුහු එකිනෙකාට තමන්ව විනාශයට මෙහෙයවූ බවට චෝදනා කරති; එහෙත් සියල්ලෝම එක්ව තමන්ගේ අති තික්තම දෝෂාරෝපණය සේවකයන් පිටට ගොඩගසති. අවිශ්වාසී පාලකයෝ සුමධුර දේවල් අනාගතවාක්‍යවලින් ප්‍රකාශ කළෝය; ඔවුහු තමන්ගේ ශ්‍රෝතෘවරුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව නිෂ්ප්‍රභ කිරීමටත්, එය ශුද්ධව පවත්වන්නෝට පීඩා කිරීමටත් මෙහෙයවූහ. දැන්, තමන්ගේ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමේ අතර, මේ ගුරුන් ලෝකය ඉදිරියෙහි තමන්ගේ වංචාකාරී කාර්යය පිළිගනිති. සමූහයෝ කෝපයෙන් පිරෙති. ‘අපි විනාශ වී ඇත්තෙමු!’ යයි ඔවුහු හඬ නගති, ‘අපගේ නාශයට හේතුව ඔබලා ය;’ එසේ කියමින් ඔවුහු බොරු එඬේරුන්ට විරුද්ධව හැරෙති. එක් කලෙක ඔවුන්ව ඉතාමත් අගය කළ අයම ඔවුන් පිටට අති භයානක ශාප ප්‍රකාශ කරනු ඇත. එක් කලෙක ඔවුන්ට ලෝරල් මාලා පළන්දවා තිබූ එම අත්ම ඔවුන්ගේ විනාශය සඳහා උස් කරනු ලැබෙනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඝාතනය කිරීමට නියමිතව තිබූ කඩු දැන් තමන්ගේ සතුරන් විනාශ කිරීමට යොදාගනු ලබයි. සියලු තැන්හිම විවාදය හා ලේ වැගිරීම පවතී.” The Great Controversy, 655.

The religious leaders are turned upon after probation closes, for their flocks recognize that they had been deceived by a lie propagated by the religious leaders. The presidents and princes, along with their families, all suffered the same retributive judgment for the lie they propagated. When Elijah slew the false prophets at Mount Carmel, that same retribution is represented at “the great earthquake” of Revelation chapter eleven, when “seven thousand” are overthrown.

පරීක්ෂා කාලය අවසන් වූ පසු ආගමික නායකයන්ට විරුද්ධව හැරී එන ලද්දේ, ඔවුන්ගේ පරිවාරය ආගමික නායකයන් විසින් ප්‍රචාරය කරන ලද බොරුවකින් තමන් රැවටී ඇති බව හඳුනාගත් බැවිනි. ජනාධිපතිවරුන්ද රාජකුමාරවරුන්ද, ඔවුන්ගේ පවුල් සමඟම, තමන් ප්‍රචාරය කළ බොරුව නිසා ඒකකාර්මික ප්‍රතිඵලදායක විනිශ්චයම භුක්ති වින්දෝය. එලියා කර්මෙල් කන්දේ දී ව්‍යාජ අනාගතවක්තෘවරුන් මරා දැමූ කල, එම ප්‍රතිවිපාකම එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ “මහා භූමිකම්පාව” යන්න තුළ නිරූපණය කර ඇත; එවිට “හත් දහසක්” පෙරළා හෙළනු ලැබේ.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:13.

> එම පැයකදීම මහත් භූකම්පනයක් ඇතිවිය; නගරයේ දසවැනි කොටස වැටී ගියේය; එම භූකම්පනයෙන් මිනිසුන් හත්දහසක් මරණයට පත් වූහ; ඉතිරිව සිටි අය භීතියට පත් වී ස්වර්ගයේ දෙවියන්වහන්සේට මහිමය දුන්නෝය. එළිදරව් 11:13.

In the fulfillment of the great earthquake of the French Revolution the seven thousand that were slain represented the royalty of France. At the “hour” of the great earthquake that is the Sunday law, the seven thousand that are slain represent Seventh-day Adventists who bow to Rome, for only those that understand the accountability of the Seventh-day Sabbath receive the mark of the beast when the Sunday law arrives.

ප්‍රංශ විප්ලවයේ මහත් භූකම්පනයේ ඉටු වීමේදී මරණයට පත් වූ ඒ සත්දහස ප්‍රංශයේ රාජකීයත්වය නියෝජනය කළේය. එම මහත් භූකම්පනයේ “පැය” වන ඉරිදා නීතියේදී, මරණයට පත් වන ඒ සත්දහස රෝමයට නමස්කාරයෙන් යටත් වන සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරුන් නියෝජනය කරයි; මන්ද, ඉරිදා නීතිය පැමිණෙන විට මෘගයාගේ ලකුණ ලබන්නේ සත්වන දින සබත් දිනෙහි වගකීම අවබෝධ කරගන්නා අය පමණක් බැවිනි.

> “The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

> “සබතය වෙනස් කිරීම රෝමානු සභාවේ අධිකාරියේ සලකුණ හෝ මුද්‍රාවයි. සිව්වන ආඥාවේ අයිතියන් අවබෝධ කරගෙන, සත්‍ය සබතය වෙනුවට ව්‍යාජ සබතය පවත්වීමට තෝරාගන්නෝ, ඒ අනුව එය අණ කරනු ලබන්නේ පමණක් වන එම බලයට ගෞරව දැක්වීමක් කරති. මෘගයාගේ ලකුණ වන්නේ පාප්මය සබතයයි; දෙවියන්වහන්සේ විසින් නියම කරන ලද දවස වෙනුවට එය ලෝකය විසින් පිළිගෙන ඇත.”

> “But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.

> “නමුත්, භවिष्यවාණියේ නියම කර ඇති පරිදි, මෘගයාගේ ලකුණ ලබාගැනීමට ඇති කාලය තවම පැමිණ නැත. පරීක්ෂාවේ කාලය තවම පැමිණ නැත. රෝමානු කතෝලික සභා සංගමයද හැර නොදමා, සෑම සභාවකම සැබෑ ක්‍රිස්තියානින් සිටිති. ඔවුන්ට ආලෝකය ලැබී, හතරවන ආඥාවේ බැඳීම දැකගත් තුරු කිසිවෙකුද දෝෂාරෝපණයට ලක් නොකෙරේ. එහෙත්, කපටි සබත් දිනය බලගන්වමින් නියෝගය නිකුත් වන විටත්, තුන්වන දූතයාගේ මහ හඬ මනුෂ්‍යයන්ට මෘගයාටත් ඔහුගේ රූපයටත් නමස්කාර කිරීම පිළිබඳව අනතුරු අඟවන විටත්, බොරු සහ සත්‍ය අතර සීමාරේඛාව පැහැදිලිව ඇඳෙනු ඇත. එවිටත් වරදෙහි අඛණ්ඩව පවතින්නෝ තම නළල්වල හෝ තම අත්වල මෘගයාගේ ලකුණ ලබන්නෝය.”

> “With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.

> “වේගවත් පියවරවලින් අපි මෙම කාලපරිච්ඡේදයට ළඟා වෙමින් සිටිමු. ප්‍රොටෙස්ටන්ට් සභා අසත්‍ය ආගමක් තහවුරු කර පවත්වාගෙන යාම සඳහා ලෞකික බලය සමඟ එකමුතුවන කල, එයට විරුද්ධ වූ බැවින් ඔවුන්ගේ පූර්වජයන් අති දරුණු පීඩාව භරනය කළ සේම, එවිට සභාවත් රාජ්‍යයත් යන දෙකේ ඒකාබද්ධ අධිකාරිය මඟින් පාප්‍ය සබත් දින පිළිපැදීම බලෙන් ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබේ. ජාතික අපෝස්තාවක් සිදුවනු ඇත; එය අවසානයේ ජාතික විනාශයෙන් පමණක් අවසන් වන්නේය.” Bible Training School, February 2, 1913.

The “seven thousand” who are overthrown at the “hour” of the great earthquake, that is the Sunday law, are also paralleled by the “seven thousand” who refused to bow to Jezebel in the time of Elijah.

මහා භූකම්පනයේ “පැයෙහි”, අර්ථাৎ ඉරිදා නියමය තුළ, පෙරළා දමනු ලබන “හත් දහස” එලියාගේ කාලයේ යෙසෙබෙල්ට නමස්කාර කිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කළ “හත් දහස” සමඟද සමාන්තර කරනු ලැබේ.

> Yet I have left me seven thousand in Israel, all the knees which have not bowed unto Baal, and every mouth which hath not kissed him. 1 Kings 19:18.

> එසේවුවද මම ඉශ්රායෙල් තුළ බාල්ට නමස්කාර නොකළ සියලු දණ, ඔහුට සිඹ නොදුන් සෑම මුඛයක් සමඟ, සත් දහසක් මට ඉතිරි කර තබා ඇත්තෙමි. 1 රාජාවලිය 19:18.

The first reference to seven thousand identifies a faithful group that refused to bow to Jezebel, and the last reference represents a remnant that do bow to Jezebel. When the papacy conquers the glorious land (the earth beast of Revelation thirteen), at the Sunday law, one class is “overthrown” and another class escapes the hand of Babylon’s control, for the message to come out of Babylon then begins.

හත් දහස පිළිබඳ පළමු සඳහන, යෙසබෙල්ට නමස්කාර කිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කළ විශ්වාසවන්ත සමූහයක් හඳුන්වා දෙයි; අවසාන සඳහන, යෙසබෙල්ට නමස්කාර කරන ඉතිරිව සිටින ශේෂයක් නියෝජනය කරයි. පාප්ත්වය මහත් ගෞරවයෙන් යුක්ත දේශය (එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයේ භූමි මෘගයා) ඉරිදා නීතියේදී ජයගන්නා විට, එක් පන්තියක් “පෙරළා දමනු” ලබන අතර, තවත් පන්තියක් බබිලෝනියේ පාලන අත්පත්තින් ගැලවෙයි; මක්නිසාද, එවිට බබිලෝනියෙන් පිටතට පැමිණෙන ලෙස දෙන පණිවිඩය ආරම්භ වේ.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> ඔහු තේජෝමත් දේශය තුළටද ඇතුළු වන්නේය; බොහෝ රටවල් පෙරළා දමනු ලබන්නේය. එහෙත් ඔහුගේ අතින් ගැළවී යන්නෝ මොව්හුය: එදොම්, මෝවබ්, සහ අම්මොන් පුත්‍රයන්ගේ ප්‍රධාන කොටස. දානියෙල් 11:41.

The word “countries” is an added word, for many countries are not “overthrown” at the Sunday law, but many individual Seventh-day Adventists are, for at that point they are the only ones held accountable to the light of the third angel. They are the “many,” for they were those called to be among those that received the seal of God, but they rejected that calling.

“රටවල්” යන වචනය එක් කරන ලද වචනයකි; මන්ද ඉරිදා නීතියේදී බොහෝ රටවල් “වැටී දමනු” නොලැබෙන නමුත්, බොහෝ තනි සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරු වැටී දමනු ලබති, ඒ මොහොතේ තුන්වන දේවදූතයාගේ ආලෝකයට වගකියනු ලබන්නේ ඔවුන් පමණක් බැවිනි. ඔවුන්ම “බොහෝ දෙනා” වෙති; මන්ද දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ලැබූවන් අතර සිටීමට කැඳවනු ලැබුවේ ඔවුන්ය, එහෙත් ඔවුහු එම කැඳවීම ප්‍රතික්ෂේප කළහ.

> And he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless. Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth. For many are called, but few are chosen. Matthew 22:12–14.

> ඔහු ඔහුට මෙසේ කීවේය: මිත්‍රය, විවාහ වස්ත්‍රයක් නොධාරණය කර මෙහි ඇතුළට ඔබ කෙසේ පැමිණියේද? එවිට ඔහු නිශ්ශබ්දව සිටියේය. එවිට රජු සේවකයන්ට මෙසේ කීවේය: ඔහුගේ අත් පා බැඳ, ඔහුව රැගෙන ගොස්, පිටත අන්ධකාරයට හෙළන්න; එහි හැඬීමත් දත් කිරිමත් ඇති වන්නේය. මක්නිසාද බොහෝදෙනා කැඳවනු ලබති, නමුත් තෝරාගනු ලබන්නේ ස්වල්පදෙනෙකි. මතෙව් 22:12–14.

The deception of the princes and presidents in Daniel chapter six is identifying the punishment of the religious power that deceives the state power.

දානියෙල් පොතේ හයවන අධ්‍යායයේ අධිපතීන් හා ප්‍රධානීන්ගේ වංචාව, රාජ්‍ය බලය මුළාවට පත් කරන ආගමික බලයේ දඬුවම හඳුනා දක්වයි.

> And the king commanded, and they brought those men which had accused Daniel, and they cast them into the den of lions, them, their children, and their wives; and the lions had the mastery of them, and brake all their bones in pieces or ever they came at the bottom of the den. Daniel 6:24.

> එවිට රාජාවාණියෙන් ඔව්හු දානියෙල්ට අභියෝග කළ එම මනුෂ්‍යයන් ගෙනාහ; ඔවුන්වද, ඔවුන්ගේ දරුවන්වද, ඔවුන්ගේ භාර්යාවන්වද සිංහ ගුහාවට හෙළනු ලැබූහ. ඔවුන් ගුහාවේ පතුලට ළඟාවීමට පෙරම සිංහයෝ ඔවුන් මත බලපෑම සිදුකර, ඔවුන්ගේ සියලු ඇටකටු කැබලි කැබලි කර දැමූහ. දානියෙල් 6:24.

We shall continue the book of Daniel in the next article.

අපි මීළඟ ලිපියේදී දානියෙල්ගේ පොත තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

> And what shall I more say? for the time would fail me to tell of Gedeon, and of Barak, and of Samson, and of Jephthae; of David also, and Samuel, and of the prophets: Who through faith subdued kingdoms, wrought righteousness, obtained promises, stopped the mouths of lions. Hebrews 11:32, 33.

> තවද මම මෙයට වැඩිමනත් කුමක් කියම්ද? මක්නිසාද ගිඩියොන්, බාරක්, සම්සොන්, යෙප්තා; දාවිත්ද, සැමුවෙල්ද, ප්‍රොපේතයන්ද ගැන කියා නිම කිරීමට කාලය මට අඩුවනු ඇත. ඔව්හු ඇදහිල්ල කරණකොටගෙන රාජ්‍යයන් ජයගෙන, ධර්මිෂ්ඨකම් ක්‍රියාකර, පොරොන්දු ලැබ, සිංහයන්ගේ මුඛ වැසූහ. හෙබ්‍රෙව් 11:32, 33.

Back to Articles