Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Four

යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව - අංක හතරයි

Isaiah Forty

යෙසායා හතළිහ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 23, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The message of the Revelation of Jesus Christ that is being unsealed includes the identification of the Hebrew word translated as “truth,” which among other things, represents Christ’s character as the Alpha and Omega. The beginning of a thing representing the end of a thing pervades the entire Bible, and Christ’s character is manifested in the Bible, for He is the Word. Alpha and Omega is the element of Christ’s character that He himself identifies, as the proof that He is God.

විවෘත කරනු ලබමින් තිබෙන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වේ පණිවිඩයෙහි, “සත්‍යය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනය හඳුනාගැනීමද ඇතුළත් වේ; එය අනෙකුත් කරුණු අතර, අල්ෆා සහ ඔමේගා වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය නිරූපණය කරයි. යම් දෙයක ආරම්භය එම දෙයක අවසානය නිරූපණය කිරීම යන මූලධර්මය මුළු බයිබලය පුරාම විහිදී පවතින අතර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වචනය බැවින්, උන්වහන්සේගේ චරිතය බයිබලය තුළ ප්‍රකාශිත වේ. අල්ෆා සහ ඔමේගා යනු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතයේ එම අංගයයි; උන්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේ බවට සාක්ෂිය ලෙස උන්වහන්සේම එය හඳුන්වා දෙයි.

Isaiah chapter forty marks the beginning of a prophetic narrative that continues until the end of the book of Isaiah in chapter sixty-six. It starts by identifying the comforter that is sent, which Christ promises to the disciples to comfort them from his departure, but the coming of the Comforter finds its perfect fulfillment, as all prophecies do, in the last days. Isaiah’s and Jesus’ identification of the arrival of the Comforter points to the disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand, that occurred on July 18, 2020.

යෙසායා පොතේ හතළිස්වන පරිච්ඡේදය, එම පොතේ හැටහයවන පරිච්ඡේදය දක්වා අඛණ්ඩව පවතින ප්‍රාර්ථනාත්මක වෘත්තාන්තයක ආරම්භය සනිටුහන් කරයි. එය ආරම්භ වන්නේ එවනු ලැබූ සැනසීමකරු හඳුනාදෙමින්ය; ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම වියෝගම නිසා ගෝලයන් සැනසීම පිණිස ඔවුන්ට පොරොන්දු වූයේද එම සැනසීමකරුය. එහෙත්, සියලු අනාවැකි සිදු වන අයුරින්ම, සැනසීමකරුගේ පැමිණීමේ පූර්ණ ඉටුවීම අවසාන දවස්වලදී සිදුවේ. යෙසායා සහ යේසුස් සැනසීමකරුගේ පැමිණීම හඳුනාදෙන ආකාරය, 2020 ජූලි 18 දින සිදු වූ එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසකගේ චලනයේ බලාපොරොත්තු භංගත්වය වෙත යොමු කරයි.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment. John 16:7, 8.

> එසේ වුවද මම ඔබට සත්‍යය කියමි; මම පිටත්ව යාම ඔබට හිතකරය. මක්නිසාද මම නොයන්නේ නම්, සැනසිලිකරු ඔබ වෙත නොඑනු ඇත; නමුත් මම පිටත්ව ගියහොත්, ඔහු ඔබ වෙත එවන්නෙමි. තවද ඔහු පැමිණි කල, ඔහු පව් ගැනත්, ධර්මිෂ්ඨකම ගැනත්, විනිශ්චය ගැනත් ලෝකයට වරද පෙන්වා දෙනු ඇත. යොහන් 16:7, 8.

The words “sin, righteousness, and judgment” are what the Comforter will use to “reprove” the world. The word translated as “reprove,” includes the meaning to convince. The three steps of “sin, righteousness and judgment” represent the Hebrew word that is translated as “truth.” That word was created from the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and that word represents that the Creator of all things, is the first and the last, the Alpha and Omega. When the Comforter comes to the disappointed one hundred and forty-four thousand, He will convince them, and then the world, that God is the Alpha and Omega.

“පාපය, ධර්මිෂ්ඨකම, සහ විනිශ්චය” යන වචන, සැනසිලිදායකයා විසින් ලෝකය “වරද පෙන්වා දීමට” භාවිත කරන දේවල්ය. “වරද පෙන්වා දීමට” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනය තුළ විශ්වාස ගන්වා දීම යන අර්ථයද අඩංගු වේ. “පාපය, ධර්මිෂ්ඨකම සහ විනිශ්චය” යන ත්‍රිත්ව පියවර, “සත්‍යය” ලෙස පරිවර්තනය කරන හෙබ්‍රෙව් වචනය නියෝජනය කරයි. එම වචනය හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ පළමු, දහතුන්වන සහ අවසාන අකුරු වලින් නිර්මාණය කර ඇත; එම වචනය සියල්ලේ මැවුම්කරු පළමුවැනියාද අන්තිමයාද වන බව, අල්ෆා සහ ඔමේගා වන බව නියෝජනය කරයි. සැනසිලිදායකයා බලාපොරොත්තුභංගයට පත් වූ එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස වෙත පැමිණෙන විට, ඔවුන්වද, ඉන්පසු ලෝකයද, දෙවියන්වහන්සේ අල්ෆා සහ ඔමේගා වන බවට ඔහු විශ්වාස ගන්වනු ඇත.

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.

> “ඔබගේ දෙවියන් වහන්සේ කියනසේක: මාගේ සෙනඟ සැනසව්, සැනසව්. යෙරුසලමට සැනසිලිදායක වචන කථා කර, ඇයට හඬ නගා ප්‍රකාශ කරනු: ඇගේ සටන්කාලය සම්පූර්ණ වූ බවත්, ඇගේ අයුක්තිය කමා කරනු ලැබූ බවත්; මක්නිසාද ඇය තමාගේ සියලු පව් වෙනුවෙන් ස්වාමීන්වහන්සේගේ අතින් දෙගුණයක් ලැබූ බැවිනි. මරुभූමියේ හඬ නගන තැනැත්තාගේ හඬ මෙසේය: ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාර්ගය සූදානම් කරව්, අපගේ දෙවියන් වහන්සේ සඳහා කාන්තාරයේ මහමඟක් සෘජු කරව්. සෑම නිම්නයක්ම උසස් කරනු ලබන්නේය, සෑම කන්දක් හා ගිරියක්ම පහත් කරනු ලබන්නේය; වංගු වූ දෙය සෘජු කරනු ලබන්නේය, අසමාන ස්ථාන සමතල කරනු ලබන්නේය. එවිට ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය ප්‍රකාශ වනු ඇත, සියලු මාංසයද එය එකට දකිනු ඇත; මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛය එය කථා කර ඇත.” යෙසායා 40:1–5.

The passage is identifying the work of the final Elijah messenger that was typified by William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had been typified by Elijah, and who had been identified by Malachi as the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. In the final Elijah movement, when the Lord sends the comforter to strengthen those who have been disappointed and are waiting for the Lord during a tarrying time, the “glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” The “glory” of the Lord is His character, and the Revelation of Jesus Christ is an unsealing of the element of His character that is represented as Alpha and Omega. After the introduction of the first five verses, the “voice of him that crieth in the wilderness,” asks God “What shall I cry?”

මෙම ඡේදය අවසාන එලියා දූතයාගේ කාර්යය හඳුනාදක්වයි; එම කාර්යය විලියම් මිලර් විසින් පූර්වආකාරයෙන් ප්‍රකාශිත වූ එකක් වූ අතර, විලියම් මිලර් යොහන් බප්තිස්ත විසින් පූර්වආකාරයෙන් ප්‍රකාශිත වූ අතර, යොහන් බප්තිස්ත එලියා විසින් පූර්වආකාරයෙන් ප්‍රකාශිත වූ අතර, එලියාව මලාකි විසින් ගිවිසුමේ දූතයාට මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයා ලෙස හඳුනාගන්නා ලදී. අවසාන එලියා චලනයෙහි, ප්‍රමාද කාලයකදී බලා සිටින අතර බලාපොරොත්තු බිඳ වැටී ඇති අයව ශක්තිමත් කිරීම සඳහා ස්වාමින්වහන්සේ සැනසිලිකරු එවන විට, “ස්වාමින්වහන්සේගේ තේජස ප්‍රකාශ කරනු ලබන්නේය; සියලු මාංසය එය එකට දකින්නේය.” ස්වාමින්වහන්සේගේ “තේජස” යනු උන්වහන්සේගේ චරිතයයි; යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව යනු ඇල්ෆා සහ ඔමේගා ලෙස නිරූපිත උන්වහන්සේගේ චරිතයේ අංගය විවෘත කිරීමකි. පළමු පද පහේ හැඳින්වීමෙන් පසු, “කාන්තාරයේ හඬා කියන අයෙකුගේ හඬ” දෙවියන්වහන්සේගෙන් “මම කුමක් හඬා කියන්නද?” යැයි අසයි.

> The voice said, Cry. And he said, What shall I cry? All flesh is grass, and all the goodliness thereof is as the flower of the field: The grass withereth, the flower fadeth: because the spirit of the Lord bloweth upon it: surely the people is grass. The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. Isaiah 40:6–8.

> හඬක් කීවේය, “හඬ නගා ප්‍රකාශ කර.” එවිට ඔහු කීවේය, “මම කුමක් ප්‍රකාශ කළ යුතුද?” සියලු මාංසය තණකොළය; එහි සියලු ශෝභාවත් ක්ෂේත්‍රයේ මල මෙන්ය. තණකොළ වියළෙයි, මල මැලවෙයි; මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේගේ ආත්මය එය මත හමා යයි. නියතයෙන්ම ජනතාව තණකොළය. තණකොළ වියළෙයි, මල මැලවෙයි; එහෙත් අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය සදාකාලයටම ස්ථිරව පවතින්නේය. යෙසායා 40:6–8.

The message of Christ’s character that is represented as Alpha and Omega is placed within the symbolism of Islam. In Ezekiel thirty-seven the valley of dead bones is first brought together, and then brought to life by the prophetic message of the four winds.

ඉස්ලාම් සංකේතවාදය තුළ අල්ෆා හා ඔමේගා ලෙස නිරූපණය කරන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ස්වභාවයේ පණිවිඩය තැන්පත් කර ඇත. එසකියෙල් තිස්හතේ, මැරුණු අස්ථිවල මිටියාවත මුලින් එක්රැස් කරනු ලබන අතර, පසුව සතර සුළඟන්ගේ අනාගතවාක්‍යමය පණිවිඩය විසින් ජීවනයට පත් කරනු ලබයි.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “දේවදූතයෝ, වියළී නිකිලා ගොස් මුළු පොළොවේ මුහුණත පුරා පැන දුවමින් තමන් ගමන් කරන මඟෙහි විනාශයත් මරණයත් රැගෙන යාමට උත්සාහ කරන කෝපාවිෂ්ට අශ්වයෙකු ලෙස නිරූපිත සතර සුළඟන් අල්ලාගෙන සිටිති.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “අපි සදාකාල ලෝකයේම අතිඅසන්න සීමාවේ නිදා සිටිනවාද? අපි මන්දගාමී, ශීතල, මළ වැනි තත්වයකින් සිටිනවාද? අහෝ, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයත් හුස්මත් උන්වහන්සේගේ ජනතාව තුළ හුස්ම දමා, ඔවුන් තම පාද මත නැගී ජීවත්වන පිණිස, එය අපගේ සභාවල තිබේවා! මාර්ගය සංකිර්ණ බවත්, දොරටුව තද බවත් අප දකින්න අවශ්‍යය. නමුත් අපි එම තද දොරටුවෙන් ගමන් කරන කල, එහි විස්තාරය සීමාවක් නොමැති ය.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The angry horse of Bible prophecy is Islam. The angry horse is being held back from doing his work of destruction, as represented by the holding of the four winds by four angels in Revelation seven. They are restrained until the one hundred and forty-four thousand are sealed.

බයිබල් අනාවැකියේ කෝපයෙන් යුත් අශ්වයා ඉස්ලාමයයි. එළිදරව් පොතේ සත් වන ಅಧ್ಯಾಯයේ දේවදූතයන් සිව්දෙනෙකු විසින් සුළං හතර අල්ලා තබාගැනීමෙන් නිරූපිත වන පරිදි, එම කෝපයෙන් යුත් අශ්වයාගේ විනාශකාරී කාර්යය සිදු කිරීමට ඔහු තදින් ආරක්ෂා කර තබා ඇත. ඔවුන් වළක්වා තබනු ලබන්නේ එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තබන තුරුය.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> ඉන් අනතුරුව මම දුටුයේ පොළොවේ සතර කොණවල සිටිමින් පොළොවේ සතර සුළං අල්ලාගෙන සිටින දූතයන් සතර දෙනෙකි; එසේ වන්නේ සුළඟ පොළොව මතවත්, මුහුද මතවත්, කිසි වෘක්ෂයක් මතවත් නොවහා යන පිණිසය. තවද ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ඇති වෙනත් දූතයෙකු නැගෙනහිරින් නැඟී එන බව මම දුටුවෙමි. ඔහු පොළොවටත් මුහුදටත් හානි කිරීමට බලය දෙන ලද දූතයන් සතර දෙනාට මහත් හඬින් කෑගසා මෙසේ කී ය: “අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන් ඔවුන්ගේ නළල්වල මුද්‍රා කරන තුරු, පොළොවටවත්, මුහුදටවත්, වෘක්ෂයන්ටවත් හානි නොකරන්න.” එළිදරව්ව 7:1–3.

The four winds being held, represents the restraining of Islam until the sealing of God’s people is accomplished. Islam is represented in Revelation as the last three of the seven trumpets, and also as the three woes.

සුළං හතර රඳවා තැබීමෙන් නිරූපණය කරනු ලබන්නේ, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ මුද්‍රා තැබීම සම්පූර්ණ වන තුරු ඉස්ලාමය වැළැක්වීමය. එළිදරව්වේදී, ඉස්ලාමය හත් තුරියන්ගෙන් අවසාන තුන ලෙසද, තවද ශෝක තුන ලෙසද නිරූපණය කර ඇත.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> එවිට මම දුටිමි; තවද ස්වර්ගයේ මධ්‍යභාගය මැදින් පියාසර කරමින් සිටි දූතයෙකු මට ඇසිණි; ඔහු මහ හඬින් මෙසේ කීය: තවමත් හඬවන්නට ඇති දූතයන් තිදෙනාගේ තුරා හඬවල අනෙක් ශබ්ද නිසා, පොළොවේ වාසය කරන්නන්ට අහෝ! අහෝ! අහෝ! එළිදරව්ව 8:13.

After introducing the three woe trumpets, John identifies the characteristics of Islam in chapter nine. In verse four of chapter nine a command is given to Islam, that was fulfilled in the history of Abubekr, the first leader after Mohammed.

විපත් තුනේ හොරණෑ හඳුන්වා දීමෙන් පසු, යොහන් නවවන පරිච්ඡේදයේදී ඉස්ලාමයේ ලක්ෂණ හඳුන්වයි. නවවන පරිච්ඡේදයේ හතරවන වාක්‍යයේ ඉස්ලාමයට ආඥාවක් දෙන ලදී; එය මුහම්මද්ට පසු පළමු නායකයා වූ අබුබෙකර්ගේ ඉතිහාසය තුළ ඉටු විය.

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

> ඔවුන්ට භූමියේ තණකොළටවත්, කිසි හරිත දේකටවත්, කිසි ගසකටවත් හානි නොකරන ලෙස ආඥා කරන ලද්දේය; එහෙත් ඔවුන්ගේ නළලවල දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව නොමැති මනුෂ්‍යයන්ට පමණක්ය. එළිදරව් 9:4.

Uriah Smith, identified the relation of Abubekr to verse four.

උරියා ස්මිත්, අබුබෙකර්ගේ සම්බන්ධතාවය සිව්වන පදය සමඟ හඳුනාගත්තේය.

> “After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:

> “මොහොම්මද්ගේ මරණයෙන් පසු, ක්‍රි.ව. 632 දී අබුබෙකර් ඔහුගේ නායකත්වයට අනුප්‍රාප්ත විය; ඔහු තම අධිකාරිය සහ පාලනය ස්ථිරව පිහිටුවාගත් වහාම, අරාබි ගෝත්‍රයන් වෙත වෘත්තාකාර ලිපියක් යැවීය; එයින් පහත දැක්වෙන්නේ උද්ධෘත කොටසකි:

> “‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

> “‘ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේගේ යුද්ධ සටන් කරන කල, පුරුෂයන් මෙන් හැසිරෙමින්, පසුබැසී නොයන්න; එහෙත් ඔබගේ ජය ස්ත්‍රීන්ගේ හා දරුවන්ගේ ලේයෙන් කලංකිත නොවන්නට සලස්වන්න. තාල ගස් කිසිවක් විනාශ නොකරන්න, ධාන්‍ය කෙත් කිසිවක් ද නොදවාහරින්න. පල දෙන ගස් කිසිවක් කපා නොහෙළන්න, ඔබ භෝජනය සඳහා මරන ඒවා හැර ගව පශු සතුන්ට කිසිදු හානියක් නොකරන්න. ඔබ යම් ගිවිසුමක් හෝ කොන්දේසියක් ඇතිකරගන්නා කල, එයට නොවළලා සිටින්න, ඔබගේ වචනයට විශ්වාසවන්ත වන්න. තවද ඔබ යන අතර, විහාරස්ථානවලින් වෙන්ව ජීවත්වන, එම ආකාරයෙන් දෙවියන්වහන්සේට සේවය කිරීම තමන්ට අරමුණු කරගත් ආගමික පුද්ගලයන් කිහිපදෙනෙකු ඔබට සම්බ වේ; ඔවුන්ට අත නොතබන්න, ඔවුන් මරන්න එපා, ඔවුන්ගේ විහාරස්ථාන ද විනාශ නොකරන්න. තවද, සාතාන්ගේ සභාගෘහයට අයත් වන, හිස මුදුන් කෙස් කපන ලද තවත් වර්ගයක ජනතාවක් ඔබට හමු වේ; ඔවුන්ගේ කපාල භේද කරන බවට වගබලාගන්න, ඔවුන් මුහම්මදියානුවන් බවට හැරෙතෙක් හෝ බද්ද ගෙවතෙක් ඔවුන්ට කිසිදු කාරුණික නිදහසක් නොදෙන්න.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

Uriah Smith goes on to identify two classes of men, who were to be distinguished by the Islamic warriors that Abubekr sent to bring war against Rome. One class he identifies as Catholic monks, who worshipped on Sunday; and the other class were those who worshipped on the seventh-day. Islam was only to attack the worshippers of the sun. More important to our considerations is that men, whether Sunday keepers or Sabbath keepers, are symbolically represented as grass, green things and trees. The four winds in chapter seven were restrained from blowing upon the grass until the Sabbath keepers were sealed.

උරියා ස්මිත් තවදුරටත් රෝමයට එරෙහිව යුද්ධය ගෙනයාම සඳහා අබුබෙක්ර් විසින් යවා තිබූ ඉස්ලාමීය යෝධයන් විසින් වෙන්කොට හඳුනාගත යුතු මිනිසුන්ගේ පන්තීන් දෙකක් හඳුන්වා දෙයි. එක් පන්තියක් ඔහු ඉරිදා දින නමස්කාර කළ කතෝලික භික්ෂූන් ලෙස හඳුන්වයි; අනෙක් පන්තිය වනාහි සත්වන දින නමස්කාර කළ අය වූහ. ඉස්ලාමය ප්‍රහාර එල්ල කළ යුත්තේ සූර්ය නමස්කාරකයන්ට පමණි. අපගේ විමර්ශනය සඳහා ඊට වඩා වැදගත් වන්නේ, ඉරිදා පාලකයන් වුවද, සබත් පාලකයන් වුවද, මිනිසුන් සංකේතාත්මකව තණකොළ, හරිත දේවල් සහ ගස් ලෙස නිරූපණය කර ඇති බවයි. හත්වන පරිච්ඡේදයේ ඇති සුළං හතර, සබත් පාලකයන් මුද්‍රා තබන තුරු, තණකොළ මත හමායෑමෙන් වැළැක්වනු ලැබීය.

The messenger of the movement of the one hundred and forty-four thousand asks God, “What shall I cry?” He was told that his message was to be that the Word of God stands fast forever, and that message was to be placed within the context of the wind that blows upon the grass. When the Comforter is sent to the one hundred and forty-four thousand who have been disappointed over a failed prediction of Islam, and who thereafter recognize they are in the tarrying time of the parable of the ten virgins, they are then informed by the Comforter that the message they are to present, is the message of Islam’s role in Bible prophecy. The arrival of the Comforter, in the history of the tarrying time, causes them to stand.

එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ව්‍යාපාරයේ දූතයා දෙවියන්ගෙන්, “මම කුමක් හඬගැසිය යුතුද?”යි අසයි. ඔහුට පවසනු ලැබුවේ ඔහුගේ පණිවිඩය දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය සදාකාලයටම අචලව සිටින බව විය යුතු බවත්, එම පණිවිඩය තණකොළ මත හමන සුළඟේ පසුබිම තුළ තැබිය යුතු බවත්ය. ඉස්ලාමය පිළිබඳ අසාර්ථක අනාවැකියක් සම්බන්ධයෙන් බලාපොරොත්තු බිඳී ගිය, එමෙන්ම ඉන්පසු දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ ප්‍රමාද කාලය තුළ තමන් සිටින බව හඳුනාගන්නා එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස වෙත සැනසිලිකරු යවනු ලැබූ විට, ඔවුන් ඉදිරිපත් කළ යුතු පණිවිඩය බයිබල් අනාවැකිය තුළ ඉස්ලාමයේ භූමිකාව පිළිබඳ පණිවිඩය බව සැනසිලිකරු විසින් ඔවුන්ට දන්වනු ලැබේ. ප්‍රමාද කාලයේ ඉතිහාසය තුළ සැනසිලිකරුගේ පැමිණීම ඔවුන්ට ස්ථිරව සිටීමට හේතු වේ.

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> ඔහු මට කථා කොට, “මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණෙනි, ඔබගේ පාද මත නැඟී සිටින්න, මම ඔබ සමඟ කථා කරන්නෙමි” යයි පැවසීය. ඔහු මා සමඟ කථා කළ විට ආත්මය මා තුළට ප්‍රවේශ වී, මාගේ පාද මත මා සිටුවීය; එවිට මට මා සමඟ කථා කළ තැනැත්තාගේ වචන ඇසීමට ලැබුණි. එසකියෙල් 2:1, 2.

They stand when they are resurrected.

ඔවුහු උත්ථාපනය කරනු ලැබූ විට සිටිති.

> And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

> සෙනඟද ගෝත්‍රද භාෂාද ජාතීන්ද අතරවූ අය දින තුන හමාරක් ඔවුන්ගේ මළ සිරුරු දකිනු ඇත; ඔවුන්ගේ මළ සිරුරු සොහොන්වල තැන්පත් කිරීමට ඔවුන් ඉඩ නොදෙන්නෝය. පෘථිවියෙහි වාසය කරන අය ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් ප්‍රීතිව, සතුටුකම් කරමින්, එකිනෙකාට තෑගි යවන්නෝය; මක්නිසාද මේ අනාගතවක්තෘවරු දෙදෙනා පෘථිවියෙහි වාසය කරන්නන්ට වේදනා දුන්හ. දින තුන හමාරකට පසු දෙවියන්වහන්සේගෙන් වූ ජීවන ආත්මය ඔවුන් තුළට පැමිණියේය; ඔවුහු තම පාද මත සිටගත්හ; ඔවුන් දුටුවන් මත මහත් භය පැමිණියේය. එළිදරව් 11:9–11.

The two steps of standing, and then being lifted up as the ensign is also represented by Ezekiel in chapter thirty-seven. Ezekiel’s first step, brings together the body parts of the dead dry bones which are in the valley of disappointment. Ezekiel’s second step, is the message of the four winds, which is the sealing message, which is the message of Islam.

නැඟි සිටීමේ පියවර දෙක, එවිට ධජය ලෙස උසට ඔසවාගනු ලැබීමද එසකියෙල් විසින් තිස් හත්වන අධ්‍යායයේ නිරූපණය කර ඇත. එසකියෙල්ගේ පළමු පියවර, බලාපොරොත්තුභංගයේ නිම්නයෙහි ඇති මියගිය වියළි අස්ථිවල ශරීර කොටස් එකට රැස් කරයි. එසකියෙල්ගේ දෙවන පියවර, මුද්‍රා තැබීමේ පණිවිඩය වන, ඉස්ලාමයේ පණිවිඩය වන, සතර සුළංවල පණිවිඩයයි.

> And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:3–10.

> එවිට ඔහු මට මෙසේ කීවේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණෙනි, මේ අස්ථි ජීවත්විය හැකිද? එවිට මම පිළිතුරු දෙමින්, ස්වාමීන්වහන්සේ වූ දෙවියනි, ඔබවහන්සේ දනිති යයි කීවෙමි. නැවත ඔහු මට මෙසේ කීවේය: මේ අස්ථිවලට ප්‍රකාශ කර, ඔවුන්ට මෙසේ කියන්න: එම්බා වියළි අස්ථියනි, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න. මේ අස්ථිවලට ස්වාමීන්වහන්සේ වූ දෙවියන් මෙසේ කියනසේක: බලව, මම ඔබ තුළට ප්‍රාණය ඇතුල් කරවන්නෙමි, ඔබ ජීවත්වන්නහුය. මම ඔබ මත නහර තබන්නෙමි, ඔබ මත මාංසය උදාකරවන්නෙමි, ඔබ සමෙන් ආවරණය කරන්නෙමි, ඔබ තුළට ප්‍රාණය දමන්නෙමි; එවිට ඔබ ජීවත්වන්නහුය; මම ස්වාමීන්වහන්සේ බව ඔබ දැනගන්නහුය. එබැවින් මට අණ කරන ලද පරිදි මම ප්‍රකාශ කළෙමි. මම ප්‍රකාශ කරමින් සිටියදී ශබ්දයක් ඇති විය; බලව, කම්පනයක්ද විය; අස්ථි එකිනෙකට එකතු විය, අස්ථිය තම අස්ථියට. මම බැලූ කල, බලව, ඒවා මත නහරද මාංසයද පැමිණියේය, සමද ඒවා මතුපිට ආවරණය කළේය; එහෙත් ඔවුන් තුළ ප්‍රාණය නොවීය. එවිට ඔහු මට මෙසේ කීවේය: සුළඟට ප්‍රකාශ කර; මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණෙනි, ප්‍රකාශ කර, සුළඟට මෙසේ කියන්න: ස්වාමීන්වහන්සේ වූ දෙවියන් මෙසේ කියනසේක; එම්බා ප්‍රාණය, සතර දිසාවේ සුළංවලින් පැමිණ, මොවුන් ජීවත්වන පිණිස මේ මරණයට පත් වූවන් මත හුස්ම හෙළන්න. එබැවින් ඔහු මට අණ කළ පරිදි මම ප්‍රකාශ කළෙමි; ප්‍රාණය ඔවුන් තුළට පැමිණියේය; ඔව්හු ජීවත්ව, තම පාද මත නැගිට සිටියෝය, ඉතා විශාල සේනාවක්ව. එසකියෙල් 37:3–10.

In the passage of Isaiah, which we are currently considering, when the Comforter arrives, they stand on their feet, then they are lifted up into a high mountain as an ensign and proclaim the “good tidings” which is the latter rain, the third angel’s message.

අපි දැන් සලකා බලමින් සිටින යෙසායාගේ ඡේදයේ, සැනසිලිකරු පැමිණෙන කල, ඔව්හු තම පාද මත නැඟී සිටිති; එවිට ඔව්හු ලකුණක් ලෙස උස් කන්දකට උස්සනු ලබති, එවිට අගාධ වර්ෂාව වූ තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩය වන “සුබ ආරංචිය” ප්‍රකාශ කරති.

> O Zion, that bringest good tidings, get thee up into the high mountain; O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and his arm shall rule for him: behold, his reward is with him, and his work before him. He shall feed his flock like a shepherd: he shall gather the lambs with his arm, and carry them in his bosom, and shall gently lead those that are with young. Who hath measured the waters in the hollow of his hand, and meted out heaven with the span, and comprehended the dust of the earth in a measure, and weighed the mountains in scales, and the hills in a balance? Who hath directed the Spirit of the Lord, or being his counsellor hath taught him? With whom took he counsel, and who instructed him, and taught him in the path of judgment, and taught him knowledge, and showed to him the way of understanding? Behold, the nations are as a drop of a bucket, and are counted as the small dust of the balance: behold, he taketh up the isles as a very little thing. And Lebanon is not sufficient to burn, nor the beasts thereof sufficient for a burnt offering. All nations before him are as nothing; and they are counted to him less than nothing, and vanity. Isaiah 40:9–17.

> ශුභාරංචි ගෙනෙන සීයොන්වලිය, උස් කන්දට නැඟී යන්න; ශුභාරංචි ගෙනෙන යෙරුසලෙම, බලයෙන් ඔබේ හඬ උස්කරන්න; එය උස්කරන්න, භය නොවන්න; යූදාගේ නගරයන්ට කියන්න, “බලව, ඔබලාගේ දෙවියන්වහන්සේ!” බලව, ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ ප්‍රබල හස්තයකින් පැමිණෙන සේක, උන්වහන්සේගේ භුජය උන්වහන්සේ වෙනුවෙන් ආධිපත්‍යය කරනු ඇත; බලව, උන්වහන්සේගේ විපාකය උන්වහන්සේ සමඟය, උන්වහන්සේගේ ප්‍රතිඵලය උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි ය. එඬේරෙකු මෙන් උන්වහන්සේ තම රැළ පෝෂණය කරනු ඇත; තම භුජයෙන් බැටළු පැටවුන් එක්රැස්කර, තම උරහිස අසළ ඔවුන් දරාගෙන, පැටවුන් ඇතිව සිටින ඒවා මෘදු ලෙස ගෙනයනු ඇත. තම හස්තයේ ඇතුළතෙන් ජලයන් මිනුම් කළේ කවුද? වියතකින් අහස මැන බැලූයේ කවුද? පොළොවේ දූලි මිනුමකින් ගණන්ගත කළේ කවුද? කඳු තරාදියකින් බර කළේ කවුද? හෙළයන් තුලාකින් තූලනය කළේ කවුද? සමිඳාණන්වහන්සේගේ ආත්මය මෙහෙයවූයේ කවුද? නැතහොත් උන්වහන්සේගේ උපදේශකයා වී උන්වහන්සේට ඉගැන්වූයේ කවුද? උන්වහන්සේ කා සමඟ උපදේශය කළ සේක්ද? උන්වහන්සේට උපදෙස් දුන්නේ කවුද? විනිශ්චයේ මාර්ගය උන්වහන්සේට ඉගැන්වූයේ කවුද? දැනුම උගන්වා, අවබෝධයේ මාර්ගය උන්වහන්සේට පෙන්වූයේ කවුද? බලව, ජාතීන් බාල්දියකින් වැටෙන දියබිඳුවක් මෙන්ය, තරාදියේ සුළු දූලි මෙන් ගණන්ගනු ලැබේ; බලව, උන්වහන්සේ දූපත් ඉතා සුළු දෙයක් මෙන් උස්කර ගනු ඇත. ලෙබනොන් ද ගිනිදැල්වීමට ප්‍රමාණවත් නොවේ, එහි සත්ත්වයෝ ද දවන පූජාවකට ප්‍රමාණවත් නොවෙති. උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි සියලු ජාතීන් කිසිවක් මෙන්ය; ඒවා උන්වහන්සේට කිසිවකටත් අඩු, නිෂ්ඵල දෙයක් ලෙස ගණන්ගනු ලැබේ. යෙසායා 40:9–17.

Those that have come out of their graves are lifted up as an ensign, or as Isaiah identifies, they are taken to “a high mountain.” The high mountain is the ensign, and it represents those who were waiting for the Lord, during the tarrying time that is initiated by the first disappointment of July 18, 2020.

තමන්ගේ සොහොන්වලින් පිටතට පැමිණි අය ලකුණක් මෙන් උසස් කරනු ලැබේ; නැතහොත් යෙසායා හඳුන්වා දෙන පරිදි, ඔවුන් “උස් කන්දකට” ගෙන යනු ලැබේ. එම උස් කන්දම එම ලකුණ වන අතර, එය 2020 ජූලි 18 වන දින ඇති වූ පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් ආරම්භ වන ප්‍රමාද කාලය තුළ ස්වාමීන්වහන්සේව බලා සිටි අය නිරූපණය කරයි.

> One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:17, 18.

> එකෙකුගේ තරවටුවෙන් දහසක් පලා යනු ඇත; පස්දෙනෙකුගේ තරවටුවෙන් ඔබ සැම පලා යනු ඇත. මෙසේ ඔබ සැම කන්දක ශිඛරය මත ඇති ධජස්ථම්භයක් මෙන්ද, ගිරිකුලක් මත ඇති කොඩියක් මෙන්ද ඉතිරි වන තෙක් එසේම වන්නේය. එබැවින් යෙහෝවාණන්වහන්සේ ඔබ සැමට කරුණා කරන පිණිස බලා සිටින සේක; එබැවින් ඔබ සැමට අනුකම්පා කරන පිණිස උන්වහන්සේ උසස් කරනු ලබන සේක. මක්නිසාද යෙහෝවාණන්වහන්සේ විනිශ්චයකාර දෙවියන්වහන්සේය. උන්වහන්සේ බලා සිටින සියල්ලෝම ආශීර්වාදලත්යෝය. යෙසායා 30:17, 18.

In Revelation eleven the ensign is taken to heaven.

එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේදී ධජය ස්වර්ගයට ගෙන යනු ලැබේ.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.

> එවිට ඔවුන්ට, “මෙහිට ඉහළට එන්න” යයි කියන මහත් හඬක් ස්වර්ගයෙන් ඇසුණේය. එවිට ඔව්හු වලාකුළකින් ස්වර්ගයට නැගී ගියහ; ඔවුන්ගේ සතුරෝද ඔවුන් දෙස බැලූහ. එම පැයම මහත් භූකම්පනයක් ඇතිවිය; නුවරේ දසවැනි කොටස වැටී ගියේය; භූකම්පනයෙන් මිනිසුන් සත් දහසක් මැරී ගියෝය. ඉතිරි වූවෝ භීතියට පත්ව, ස්වර්ගයේ දෙවියන්වහන්සේට මහිමය දුන්නෝය. එළිදරව් 11:12, 13.

Revelation eleven identifies that the two witnesses are lifted up to heaven, at the same hour as the earthquake. The earthquake that was fulfilled by the French Revolution in past history, typifies the overturning of the United States at the Sunday law. The ensign is therefore lifted up at the Sunday law, and the ensign then proclaims the “good tidings” to the entire world.

එළිදරව්ව එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයෙහි, භූකම්පනය සිදු වූ එම පැයෙහිම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා ස්වර්ගයට උසස් කරනු ලබන බව හඳුනා දක්වයි. පසුගිය ඉතිහාසයේ ප්‍රංශ විප්ලවයෙන් ඉටු වූ භූකම්පනය, ඉරිදා නීතියේදී එක්සත් ජනපදය පෙරළා දැමීමේ ප්‍රතිරූපයක් වෙයි. එබැවින් ධජය ඉරිදා නීතියේදී ඔසවා තබනු ලබයි, එවිට එම ධජය මුළු ලෝකයටම “ශුභාරංචිය” ප්‍රකාශ කරයි.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> ලෝකයේ සියලු වාසීන්වරුනි, පොළොවේ සියලු පදිංචිකරුවෝනි, ඔහු කඳු මත ධජයක් ඔසවන කල බලව; ඔහු හොරණෑවක් හඹවන කල ඇසව. යෙසායා 18:3.

The ensign will present the “good tidings” when the “trumpet” is blown. The final trumpet message of Revelation is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. Isaiah, John and Ezekiel are all speaking of the last days, and they never contradict one another.

“හොඳ ආරංචිය” ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේ “කහළය” නාද කරනු ලබන විටය. එළිදරව් පොතෙහි අවසාන කහළ පණිවිඩය සත්වන කහළය වන අතර, එය තුන්වන විපතය ය; එය ඉස්ලාම් ය. යෙසායා, යොහන් සහ එසකියෙල් සියල්ලෝම අවසාන දවස් ගැන කථා කරති, ඔවුහු කිසිවිටෙකත් එකිනෙකාට විරුද්ධ නොවෙති.

The seal of God is placed upon God’s people at the Sunday law.

ඉරිදා නීතියේදී දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත තබනු ලැබේ.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..

> “අපගෙන් එක් අයෙකු හෝ තම චරිතයන්හි එක මකලක් හෝ කැළලක් තිබියදී දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව කිසි කලෙකත් නොලැබෙනු ඇත. අපගේ චරිතවල දෝෂ නිවැරදි කිරීමත්, ආත්මයේ මාලිගාව සියලු අපවිත්‍රකම්වලින් පවිත්‍ර කිරීමත් අපට භාර කර තිබේ. එවිට පෙන්තෙකොස්ත දිනයේදී ගෝලයන් මත මුල් වර්ෂාව වැටුණාක් මෙන්, පසු වර්ෂාවද අප මත වැටෙනු ඇත....”

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214–216.

> “සහෝදරයෙනි, සූදානම් වීමේ මේ මහත් කාර්යය තුළ ඔබලා කුමක් කරමින් සිටිනවාද? ලෝකය සමඟ එක්වන්නෝ ලෝකීය ආකෘතිය ලබමින් මෘගයාගේ සලකුණ සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. තමන් පිළිබඳ අවිශ්වාසයෙන් සිටින්නෝ, දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ තමන්ම නිහතමානී කරගන්නෝ, සත්‍යයට කීකරු වීමෙන් තම ආත්මයන් පවිත්‍ර කරගන්නෝ—මොවුන් ස්වර්ගීය ආකෘතිය ලබමින් තම නලලෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. නියෝගය නිකුත් වන විටත්, ලකුණ මුද්‍රා කරනු ලබන විටත්, ඔවුන්ගේ චරිතය සදාකාලය පුරා පවිත්‍රව හා කැළැල් රහිතව පවතිනු ඇත.” Testimonies, volume 5, 214–216.

Though the decree is impressed at the Sunday law, those that receive the seal will need to have a character prepared for the seal, before the Sunday law, for the Sunday law is the crisis that all the crises in God’s word point forward to. It is the “crisis”, or “cry”, at midnight in the parable of the ten virgins.

ඉරිදා නීතියේදී එම ආඥාව මුද්‍රාකෙරෙන නමුත්, මුද්‍රාව ලබන අය ඉරිදා නීතියට පෙරම, මුද්‍රාව සඳහා සූදානම් කළ චරිතයක් තිබිය යුතුය; මක්නිසාද ඉරිදා නීතිය යනු දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි ඇති සියලු අර්බුද ඉදිරියට දක්වන ඒ අර්බුදය ය. එය දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ මධ්‍යම රාත්‍රියේ ඇති “අර්බුදය” හෙවත් “හඬගැසීම” ය.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “චරිතය විපත්තියක් මගින් ප්‍රකාශ වේ. මධ්‍යරාත්‍රියේ earnest හඬකින්, ‘බලව, මනාලයා එයි; ඔහු හමුවීමට පිටතට යන්න’ යි ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ කල, නිදාසිටි කන්‍යාවෝ තම නින්දෙන් අවදි වූහ; එවිට එම සිද්ධිය සඳහා සූදානම්ව සිටියේ කවුරුන් ද යන්න දැකගන්නට ලැබුණි. දෙපක්ෂයම අනපේක්ෂිත ලෙස අල්ලාගනු ලැබූහ; එහෙත් එක් පක්ෂයක් හදිසි අවස්ථාව සඳහා සූදානම්ව සිටියේය, අනෙක් පක්ෂය සූදානමක් නැතිව සිටින බව හෙළි විය. චරිතය තත්ත්වයන් මගින් ප්‍රකාශ වේ. හදිසි අවස්ථා චරිතයේ සැබෑ ලෝහය පිටතට ගෙන එයි. හදිසි සහ බලාපොරොත්තු නොවූ විපතක්, ශෝකජනක වියෝවක් හෝ විපත්තියක්, අනපේක්ෂිත රෝගයක් හෝ වේදනාවක්, ආත්මය මරණයට මුහුණට මුහුණ පත් කරන යමක්, චරිතයේ සැබෑ අභ්‍යන්තර ස්වභාවය එළියට ගෙන එනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි පොරොන්දු පිළිබඳ යථාර්ථ විශ්වාසයක් ඇත්තේද නැද්ද යන්න ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. ආත්මය කරුණාවෙන් තිදිරවනු ලබන්නේද නැද්ද, පහන සමඟ භාජනයේ තෙල් ඇත්තේද යන්න ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> “පරීක්ෂණකාල සියල්ලන් වෙත පැමිණේ. දෙවියන්වහන්සේගේ පරීක්ෂාව හා සනාථ කිරීම යටතේ අපි අපව කෙසේ හැසිරවමු ද? අපගේ පහනগুলি නිවී යන්නේ ද? නැතහොත් අපි ඒවා තවදුරටත් දැල්වෙමින් තබා ගනිමු ද? කරුණාවෙන් හා සත්‍යයෙන් පූර්ණ වූ ඔහු සමඟ ඇති අපගේ සම්බන්ධතාවය නිසා සෑම හදිසි අවස්ථාවක් සඳහාම අපි සූදානම් වී සිටිමු ද? ඥානවන්ත කන්‍යාවන් පස්දෙනාට මෝඩ කන්‍යාවන් පස්දෙනාට තමන්ගේ චරිතය බෙදා දිය නොහැකි විය. චරිතය අප විසින් පුද්ගලිකවම ගොඩනැගිය යුතුය.” Review and Herald, October 17, 1895.

The wise virgins needed the oil, before the cry was made, for when the midnight crisis arrives, it is too late to obtain the oil.

ඥානවන්ත කන්‍යාවන්ට, හඬ නැඟීමට පෙර තෙල් අවශ්‍ය විය; මක්නිසාද මධ්‍යරಾತ್ರಿ අර්බුදය පැමිණෙන විට, තෙල් ලබාගැනීමට ප්‍රමාද වැඩිය.

> “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads,—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved,—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 1, 249.

> “විෂාදයෙන්, යුද්ධයෙන් හා ලේවැගිරීමෙන් පිරුණු ආත්මයක් ඇත; එම ආත්මය කාලයේ අතිශය අවසානය දක්වා වැඩිවෙමින් යනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ ඔවුන්ගේ නළල්වල මුද්‍රා කරනු ලබන සැණින්ම,—එය දැකිය හැකි කිසියම් මුද්‍රාවක් හෝ ලකුණක් නොව, බුද්ධිමය වශයෙන්ද ආත්මික වශයෙන්ද සත්‍යය තුළ ස්ථිරව පිහිටුවනු ලැබීමක් වන අතර, එවිට ඔවුන් චලනය කරනු නොහැකි වනු ඇත,—දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ මුද්‍රා කර, කම්පනය සඳහා සූදානම් කරනු ලබන සැණින්ම, එය පැමිණෙන්නේය. ඇත්ත වශයෙන්ම, එය දැනටමත් ආරම්භ වී ඇත; දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් දැන් දේශය මත ඇත, එන දෙය කුමක්දැයි අප දැනගැනීමට හැකි වන පරිදි අපට අනතුරු ඇඟවීමක් දෙන පිණිසය.” Manuscript Releases, volume 1, 249.

The seal of God is a settling into the truth, both intellectually and spiritually. That seal cannot be seen, but the ensign will be seen, for it is the only way the world can be warned. Therefore, there is a time when the seal cannot be seen, that is followed by the Sunday law, where the seal must be seen.

දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව යනු බුද්ධිමය වශයෙන්ද ආත්මික වශයෙන්ද සත්‍යය තුළ ස්ථිරව පිහිටීමකි. එම මුද්‍රාව දෘශ්‍ය නොවිය හැකි නමුත්, ධජය දෘශ්‍ය වනු ඇත, මක්නිසාද ලෝකයට අනතුරු ඇඟවිය හැක්කේ එයම පමණක් බැවිනි. එබැවින්, මුද්‍රාව දෘශ්‍ය නොවන කාලයක් තිබේ; ඒ අනතුරුව මුද්‍රාව දෘශ්‍ය විය යුතු ඉරිදා නීතිය පැමිණේ.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> “ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ කාර්යය නම් පාපය, ධර්මිෂ්ඨකම හා විනිශ්චය පිළිබඳව ලෝකයට වරද පෙන්වා දීමය. ලෝකයට අනතුරු ඇඟවිය හැක්කේ සත්‍යය විශ්වාස කරන්නාවූ අය සත්‍යය තුළින් ශුද්ධීකරණය වී, උසස් හා ශුද්ධ ප්‍රතිපත්ති අනුව ක්‍රියා කරමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා රක්ෂා කරන්නාවූ අය සහ ඒවා තම පාද යටතේ තලා දමන්නාවූ අය අතර වූ වෙන්කිරීමේ රේඛාව උසස්, උත්කෘෂ්ට අර්ථයකින් ප්‍රකාශ කරමින් සිටින අය දැකීම මගිනි. ආත්මයාණන්ගේ ශුද්ධීකරණය, දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ඇති අය හා ව්‍යාජ විශ්‍රාම දවසක් පවත්වන්නාවූ අය අතර ඇති වෙනස සලකුණු කර පෙන්වයි. පරීක්ෂාව පැමිණි විට, මෘගයාගේ ලකුණ කුමක්ද යන්න පැහැදිලි ලෙස පෙන්වනු ලැබේ. එය ඉරිදා පවත්වා ගැනීමය. සත්‍යය අසා සිටියද, තවදුරටත් මේ දවස ශුද්ධ යැයි සැලකීමට පවතින්නාවූ අය, කාලයන් හා ව්‍යවස්ථාවන් වෙනස් කිරීමට සිතූ පාපයේ මනුෂ්‍යයාගේ අත්සන දරති.” Bible Training School, December 1, 1903.

The seal that must be attained before the Sunday law is the full development of the character of Christ, and it is unseen, except by angels. The seal that is seen at the Sunday law are those who keep the Seventh-day Sabbath, for it is the seal, or sign of God’s people.

ඉරිදා නීතියට පෙර ලබාගත යුතු මුද්‍රාව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතයේ සම්පූර්ණ වර්ධනය වන අතර, දේවදූතයන් හැර එය නොපෙනේ. ඉරිදා නීතියේදී පෙනෙන මුද්‍රාව සත්වන දින සබත් දින පවත්වන අය වෙති; මක්නිසාද එය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ මුද්‍රාව, එසේ නැත්නම් ලකුණ, වන බැවිනි.

> Speak thou also unto the children of Israel, saying, Verily my sabbaths ye shall keep: for it is a sign between me and you throughout your generations; that ye may know that I am the Lord that doth sanctify you. Exodus 31:13.

> “නුඹද ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන්ට කථා කරමින්, මෙසේ කියව: සැබැවින්ම, ඔබ මාගේ සබත් දවස් පවත්වන්නහුය; මක්නිසාද එය ඔබගේ පරම්පරා මුළුල්ලෙහි මා සහ ඔබ අතර ලකුණක් වන බැවින්, ඔබ පවිත්‍ර කරනු ලබන්නේ මම වන ස්වාමීන්වහන්සේය යන්න ඔබ දැනගැනීම පිණිසය.” නික්මයාම 31:13.

The sealing of the hundred and forty-four thousand began on July 18, 2020, and must be completed before the Sunday law.

එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කිරීම 2020 ජූලි 18 දින ආරම්භ වූ අතර, එය ඉරිදා නීතියට පෙර අවසන් කළ යුතුය.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> ලෝකයේ සියලු වාසීනි, පොළොවේ සියලු නේවාසිකයනි, ඔහු කඳු මත ධජයක් උස්සන කල බලන්න; ඔහු කහළය පිඹින කල අසන්න. යෙසායා 18:3.

The seven thunders that has now been unsealed, identifies that the history of the one hundred and forty-four thousand is the work of proclaiming a message that is placed within the context of the trumpet warning of the third woe. The trumpet of Islam in Bible prophecy is what is sounded by the ensign that is lifted up out of the grave.

දැන් මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලැබූ සත් ගර්ජනාවන් හඳුනා දෙන්නේ, එකසිය හතළිස් හතර දහසේ ඉතිහාසය වනාහි තෙවන අයෝගේ ශබ්ද නළා අනතුරු ඇඟවීමේ සන්දර්භය තුළ ස්ථාපිත කර ඇති පණිවිඩයක් ප්‍රකාශ කිරීමේ කාර්යය බවය. බයිබල් අනාවැකියේ ඉස්ලාමයේ ශබ්ද නළාව වනාහි සොහොනෙන් ඉහළට ඔසවන ලද ධජය විසින් නාද කරනු ලබන්නේය.

The four waymarks of every reform line, that align with the four waymarks of the history of 1840 to 1844, establish that each of the four steps of each reform line always possesses the same theme. The first waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand, that was represented by 1840 through 1844 was the empowerment of the message on September 11, 2001. That waymark was Islam. The second waymark of the parallel history for the one hundred and forty-four thousand was the disappointment of July 18, 2020. That waymark was a prediction of Islam which had been corrupted by the application of time. The third waymark which marks the Midnight Cry is a correction of the failed prediction of Islam. The correction represents the rejection of the application of time. The fourth waymark is the Sunday law, where the ensign that is lifted up, blows the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam.

1840 සිට 1844 දක්වා ඇති ඉතිහාසයේ සතර මාර්ගලක්ෂණයන් සමඟ සමාන්තර වන සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාවකම සතර මාර්ගලක්ෂණ, එම එක් එක් ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාවේ සතර පියවරෙන් එක් එක් පියවර සෑම විටම එකම තේමාවක් දරණ බව ස්ථාපිත කරයි. 1840 සිට 1844 දක්වා කාලය මඟින් නිරූපිත කරනු ලැබූ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසයේ පළමු මාර්ගලක්ෂණය වූයේ 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින පණිවිඩය බලගැන්වීමයි. එම මාර්ගලක්ෂණය ඉස්ලාමය විය. එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සඳහා ඇති එම සමාන්තර ඉතිහාසයේ දෙවන මාර්ගලක්ෂණය වූයේ 2020 ජූලි 18 දින වූ බලාපොරොත්තු කඩවීමයි. එම මාර්ගලක්ෂණය වූයේ කාලය යෙදවීම මගින් දූෂිත කරනු ලැබූ ඉස්ලාමය පිළිබඳ අනාවැකියකි. මධ්‍යරාත්‍රි හඬ සලකුණු කරන තුන්වන මාර්ගලක්ෂණය, ඉස්ලාමය පිළිබඳ අසාර්ථක වූ අනාවැකියට කළ නිවැරදි කිරීමකි. එම නිවැරදි කිරීම කාලය යෙදවීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිරූපණය කරයි. සිව්වන මාර්ගලක්ෂණය ඉරිදා නීතිය වන අතර, එහි උසට ඔසවා තබනු ලබන කොඩිය සත්වන කහළය හඬවයි; එය තුන්වන විපතය වන අතර, එය ඉස්ලාමයයි.

Isaiah chapter forty identifies the starting point for the next twenty-six chapters. That starting point is located in the book of Revelation chapter eleven, when the two prophets that tormented the people are brought back to life. The Comforter resurrects and brings them to the standing position, and thereafter they are lifted up to heaven. Isaiah identifies the Elijah messenger as the voice crying in the wilderness. That messenger then asks what his message is to be and he is told in prophetic symbolism, that the message of Islam is a trumpet warning which the ensign proclaims. Yet the only way that Islam can be presented as the trumpet of warning in the last days is by identifying Islam of the past. The beginning of Islam as understood by the Millerites, and as graphically illustrated on the two sacred charts of Habakkuk, must be employed to identify Islam of the third woe.

යෙසායාගේ හතළිස්වන පරිච්ඡේදය ඉදිරි විසි හය පරිච්ඡේදයන් සඳහා වූ ආරම්භක ලක්ෂ්‍යය හඳුන්වා දෙයි. එම ආරම්භක ලක්ෂ්‍යය පිහිටා ඇත්තේ එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේය, ජනතාවට වේදනා කළ එම දූතවරු දෙදෙනා නැවත ජීවයට ගෙන එනු ලබන විටය. සැනසීම දෙන්නා ඔවුන් නැවත උත්ථානය කර සිටින ස්ථානයට ගෙන එයි; ඉන් අනතුරුව ඔවුහු ස්වර්ගයට ඔසවා ගෙන යනු ලබති. යෙසායා ඒලියා දූතයා වනයෙහි මොරගසන හඬ ලෙස හඳුන්වා දෙයි. එවිට එම දූතයා තම පණිවිඩය කුමක් විය යුතුදැයි විමසයි; එවිට ඔහුට අනාවැකිමය සංකේතවාදයෙන් දන්වනු ලබන්නේ, ඉස්ලාම් පණිවිඩය ධජය විසින් ප්‍රකාශ කරන तुरඹු අනතුරු ඇඟවීමක් බවය. එහෙත් අවසාන දවස්වල අනතුරු ඇඟවීමේ तुरඹුව ලෙස ඉස්ලාම් ඉදිරිපත් කළ හැකි එකම මාර්ගය නම් අතීතයේ ඉස්ලාම් හඳුනාගැනීමයි. මිලෙරයිට්වරුන් විසින් තේරුම්ගත් පරිදි ඉස්ලාමයේ ආරම්භය, සහ හබක්කුක්ගේ ශුද්ධ ප්‍රස්තාර දෙක මත රූපමය ලෙස නිරූපිත වූ එය, තුන්වන අවාසනාවේ ඉස්ලාම් හඳුනාගැනීම සඳහා භාවිත කළ යුතුය.

> I was in the Spirit on the Lord’s Day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> මම ස්වාමීන්වහන්සේගේ දවසේදී ආත්මය තුළ සිටියෙමි, එවිට මා පිටුපසින් තූරියක ශබ්දය මෙන් මහත් හඬක් ඇසුණි. එළිදරව් 1:10.

John heard the voice of a trumpet behind him in the Revelation, and John represents the one hundred and forty-four thousand who hear a voice from the past. The voice behind John, that is representing the sound of a trumpet from the past, is the pioneer understanding that the trumpets were God’s judgments against Sunday worship. The first four trumpets were brought against pagan Rome in response to the first Sunday law passed by Constantine in the year 321. The fifth and sixth trumpet, which are the first and second woes, represent God’s judgments against papal Rome after it too passed a Sunday law at the Council of Orleans in the year 538. The third woe of Islam arrives when the Sunday law is passed in the United States. Then the ensign is lifted up and identifies the prophetic role of Islam, based upon the beginning role of Islam.

යොහන් ප්‍රකාශනයෙහි තමාගේ පිටුපසින් ශංඛධ්වනයක හඬ අසා සිටියේය; යොහන් එම අතීතයෙන් එන හඬක් අසන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරයි. යොහන්ගේ පිටුපසින් ඇති හඬ, එනම් අතීතයෙන් එන ශංඛධ්වනයක ශබ්දය නියෝජනය කරන එය, ශංඛයන් ඉරිදා නමස්කාරයට එරෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් වූ බව පිළිබඳ පුරෝගාමී අවබෝධයයි. පළමු ශංඛ හතර, ක්‍රි.ව. 321 වර්ෂයේ කොන්ස්ටන්ටයින් විසින් පනවන ලද පළමු ඉරිදා නීතියට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, අනාගාමික රෝමයට විරුද්ධව ගෙන එන ලද්දේය. පළමුවන හා දෙවන විපත්ති වන පස්වන හා හයවන ශංඛ, ක්‍රි.ව. 538 වර්ෂයේ ඔර්ලියන්ස් මණ්ඩලයේදී පාප්වහන්සේගේ රෝමයද ඉරිදා නීතියක් පනවා ගත් පසු, එයට එරෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් නියෝජනය කරයි. ඉස්ලාම්හි තුන්වන විපත්තිය, එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය පනවන විට පැමිණෙයි. එවිට ධජය ඔසවනු ලබයි; එය ඉස්ලාම්ගේ ආරම්භක භූමිකාව මත පදනම්ව, ඉස්ලාම්ගේ අනාවැකිමය භූමිකාව හඳුන්වා දෙයි.

The message proclaimed by the ensign can only be established when the message is placed within the context of Alpha and Omega. After this introduction in Isaiah chapter forty, the strongest and most direct biblical presentation of God as the Alpha and Omega is set forth over several consecutive chapters. Those chapters are Isaiah’s representation of the Revelation of Jesus Christ that “God gave unto” Jesus, “to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John,” who wrote it “in a book, and” sent “it unto the seven churches.”

ඉගියකින් ප්‍රකාශ කරන ලද පණිවිඩය ස්ථාපිත කළ හැක්කේ, එම පණිවිඩය අල්ෆා සහ ඔමේගා යන සන්දර්භය තුළ තබනු ලැබූ විට පමණි. යෙසායා ග්‍රන්ථයේ හතළිස්වන අධ්‍යায়යේ මෙම හැඳින්වීමෙන් පසු, දෙවියන් වහන්සේ අල්ෆා සහ ඔමේගා ලෙස දක්වන ඉතා බලවත්මත් සෘජුමත් බයිබල්මය ඉදිරිපත් කිරීම අඛණ්ඩ අධ්‍යાય කිහිපයක් පුරා ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. එම අධ්‍යায়යන් යනු, “තව නොබෝ කලකින් සිදු විය යුතු දේවල් තම සේවකයන්ට පෙන්වන පිණිස” “දෙවියන් වහන්සේ යේසුස්වහන්සේට දුන්” බවත්, “උන්වහන්සේ තම දූතයා මගින් එය සංකේතවත් කොට තම සේවක යොහන් වෙත එවූ” බවත්, ඔහු එය “පොතක ලියා,” “සභා හත වෙත” යැවූ බවත් සඳහන් වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව පිළිබඳ යෙසායාගේ නිරූපණය වේ.

We will consider the following chapters of Isaiah in the next article.

යෙසායාගේ පහත සඳහන් අධ්‍යායන් අපි ඊළඟ ලිපියෙන් සලකා බලමු.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> මෙම අනාවැකියේ වචන කියවන්නාද, ඒවා අසන්නෝද, එහි ලියා ඇති දේ ආරක්ෂා කරන්නෝද ආශීර්වාදලත්ය: මක්නිසාද කාලය ළංව ඇත. එළිදරව් 1:3.

Back to Articles