Article

# දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය හැටවැනි කොටස

දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනයේ අනාගතවක්තෘමය වැදගත්කම: අන්තිම දවස් සඳහා සත්‍යය අනාවරණය කිරීම

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

දසවන පරිච්ඡේදයේදී දානියෙල් සදාකාල සුබාරංචියේ ත්‍රි-පියවර ක්‍රියාවලිය මඟින් ශෝක දිනවලින් උත්ථාන කරනු ලැබූවෙකු ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. ඉන්පසු ගබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අනාවැකිමය ඉතිහාසය ප්‍රදානය කරයි; මෙසේ මහා හිද්දෙකෙල් ගංගාවේ ආලෝකයේ ඉතිහාසය හඳුනාගනු ලැබේ.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය ඉතාමත් සමීපව අධ්‍යයනය කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් ඇත. විශේෂයෙන්ම, අපගේ කාර්යයේ ඉතිහාසය පුරා කිසිදා නොවූ ප්‍රමාණයෙන් දානියෙල් සහ එළිදරව්ව කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ යුතුය. රෝම බලය සහ පාප් පදවිය පිළිබඳ සමහර අංශවල අපට කියවීමට ඇති දේ අඩුවිය හැකි වුවද, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ ප්‍රේරණය යටතේ භවදූතයන් සහ අපෝස්තුලුවරුන් ලියා ඇති දේ වෙත අප විසින් අවධානය කැඳවිය යුතුය. ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේ, අනාවැකිය දෙන විටද, එහි දක්වා ඇති සිද්ධීන්හිද, කාරණා එසේ හැඩගස්වා ඇත; එසේ කර ඇත්තේ මනුෂ්‍ය නියෝජිතයා දර්ශනයෙන් ඉවත් කර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තුළ සැඟවී තැබිය යුතු බවත්, ස්වර්ගයේ ස්වාමීන්වහන්සේවූ දෙවිඳාණන් සහ උන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව උසස් කරනු ලැබිය යුතු බවත් උගන්වනු පිණිසය.

> “දානියෙල්ගේ පොත කියවන්න. එහි නිරූපිත රාජධානಿಗಳ ඉතිහාසය, කරුණෙන් කරුණට, මනසට නැංවන්න. රාජ්‍යපාලකයන්, මන්ත්‍රණා මණ්ඩල, බලවත් හමුදා දකින්න; මනුෂ්‍යයන්ගේ අහංකාරය පහත් කිරීමටත්, මානව ගෞරවය දූළියෙහි හෙළීමටත් දෙවියන් ක්‍රියා කළ ආකාරය දකින්න. ශ්‍රේෂ්ඨයා ලෙස නිරූපිත වන්නේ දෙවියන් පමණකි. අනාගතවක්තෘවරයාගේ දර්ශනයේදී, එක් බලවත් අධිපතියෙකු පහත හෙළමින් තවත් අයෙකු පිහිටුවන තැනැන්වහන්සේ ලෙස ඔහු දක්නට ලැබේ. ඔහු ප්‍රකාශ කරනු ලබන්නේ විශ්වයේ සර්වභෞමයා ලෙසය; තම සදාකාලික රාජ්‍යය පිහිටුවීමට සන්නද්ධව සිටින තැනැන්වහන්සේ ලෙසය—දිනවල පුරාණයාණන් ලෙස, ජීවමාන දෙවියන් ලෙස, සියලු ප්‍රඥාවේ මූලාශ්‍රය ලෙස, වර්තමානයේ පාලකයා ලෙස, අනාගතය එළිදරව් කරන තැනැන්වහන්සේ ලෙසය. මනුෂ්‍යයා තම ආත්මය නිෂ්ඵලත්වය වෙත උස්කරන විට, ඔහු කොපමණ දුප්පත්ද, කොපමණ දුර්වලද, කොපමණ කෙටිකාලීනද, කොපමණ වරදින්නාද, කොපමණ වරදකරුවෙකුද යන්න කියවා තේරුම්ගන්න.”

> යෙසායා මඟින් ශුද්ධාත්මයාණන් අපගේ අවධානයේ ප්‍රධාන විෂය ලෙස දෙවියන්වහන්සේ වෙත—ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේ වෙත—එනම් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තුළ ප්‍රකාශ වූ දෙවියන්වහන්සේ වෙත අපව යොමු කරයි. “අපට ළදරුවෙක් උපන්නේය, අපට පුත්‍රයෙක් දෙනු ලැබියේය; ආණ්ඩුභාරය ඔහුගේ උරහිස මත වන්නේය; ඔහුගේ නාමය අද්භූත, උපදේශක, බලවන්ත දෙවියන්වහන්සේ, සදාකාල පියාණන්, සමාදානයේ අධිපතියාණන් යයි කියනු ලබන්නේය” [යෙසායා 9:6].

> “දානියෙල් දෙවියන්වහන්සේගෙන් සෘජුව ලැබූ ආලෝකය විශේෂයෙන්ම දෙන ලද්දේ මේ අවසාන දින සඳහාය. ෂිනාර්හි මහත් නදියන් වන උලායි සහ හිද්දෙකෙල් ඉවුරුවලදී ඔහු දුටු දර්ශන දැන් ඉටුවීමේ ක්‍රියාවලියෙහි පවතින අතර, පුරෝකථනය කරන ලද සියලු සිදුවීම් ඉක්මනින්ම සිදුවී හමාර වනු ඇත.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනයේ පුරෝකථනය “දීමේදී” සහ “සිදුවීම්” තුළ ශුද්ධාත්මයාණන් “කාරණා එසේ හැඩගස්වා” තිබුණේ, පළමු පරිච්ඡේදය (දහය) අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අත්දැකීම නිරූපණය කරන පරිදි වන අතර, අවසාන පරිච්ඡේදය (දොළහ) ද එසේම නිරූපණය කරන පරිදි ය. “විශේෂයෙන්ම මෙම අවසාන දවස් සඳහා දෙන ලද්දේ” යැයි කියන හිද්දෙකෙල් ගංගාවේ ආලෝකය සමන්විත කරනු ලබන එම පරිච්ඡේද තුනේ සංවිධානය, “සත්‍යය” යන වචනයේ ත්‍රි-පියවර නිර්වචනය දරා සිටීමට සැලසුම් කර තිබුණි. පළමුවැන්න අවසානවැනිය සමඟ එකඟ වන අතර, මධ්‍යස්ථය කැරැල්ල නියෝජනය කරන බවේදී, අපට හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ පළමු, දහතුන්වැනි සහ අවසාන අකුරෙන් නිර්මාණය කරන ලද හෙබ්‍රෙව් “සත්‍යය” යන වචනයේ ව්‍යුහය පමණක් නොව, ඇල්ෆා සහ ඔමේගාගේ අත්සන ද දක්නට ලැබේ.

දානියෙල් දසවන පරිච්ඡේදය, අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක “chazon” දර්ශනයත්, අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක “mareh” දර්ශනයත් යන දෙකම අවබෝධ කරගන්නා එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස හඳුනා දෙයි. ඔවුහු එම දර්ශන දෙක අවබෝධ කරගන්නවා පමණක් නොව, ස්ත්‍රීලිංගික හා කාරක “marah” වන “පෙනුම” පිළිබඳ දර්ශනයෙන් උපදින ඇදහිල්ල මඟින් ධර්මිෂ්ඨකරණය නම් අත්දැකීමද ඔවුන් සතුව ඇත.

> “ශරීරයට මෙන්ම මනසටත් ආත්මයටත්, ශක්තිය ප්‍රයත්නයෙන් ලබනු ලබන බව දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවයි. වර්ධනය ඇති කරන්නේ අභ්‍යාසයයි. මෙම ව්‍යවස්ථාවට සමානුකූලව, මනෝමය හා ආත්මික සංවර්ධනය සඳහා වූ උපකාරක දෙවියන්වහන්සේ තමන්වහන්සේගේ වචනය තුළ සපයා ඇත.”

> “මෙම ජීවිතය සඳහා හෝ පැමිණීමට නියමිත ජීවිතය සඳහා හෝ සුදුසුකරනු ලැබීමට මනුෂ්‍යයන් අවබෝධ කරගත යුතු සියලු මූලධර්ම බයිබලයේ අඩංගුය. තවද මේ මූලධර්ම සියල්ලන්ටම අවබෝධ කරගත හැක. එහි ඉගැන්වීම් අගය කිරීමට සූදානම් වූ ආත්මයක් ඇති කිසිවෙකුට බයිබලයෙන් එක් ඡේදයක්වත් කියවීමෙන් කිසියම් ප්‍රයෝජනවත් සිතුවිල්ලක් ලබනු නොහැකිව නොසිටිය හැක. එහෙත් බයිබලයේ අතිශය වටිනා ඉගැන්වීම අහඹු හෝ විසන්ධිගත අධ්‍යයනයකින් ලබාගත නොහැක. එහි අතිවිශාල සත්‍ය පද්ධතිය ඉක්මන් හෝ නොසැලකිලිමත් පාඨකයාට වටහාගත හැකි ලෙස එසේ ඉදිරිපත් කර නොමැත. එහි බොහෝ නිධාන මතුපිටට බොහෝ දුරින් යටින් සැඟවී ඇත; ඒවා ලබාගත හැක්කේ උනන්දුවෙන් කරන පරීක්ෂණය සහ අඛණ්ඩ ප්‍රයත්නය මගින් පමණි. එම මහා සම්පූර්ණත්වය ගොඩනඟන සත්‍යයන් සොයාගෙන එක්රැස් කළ යුතුය, ‘මෙහි ටිකක්, එහි ටිකක්.’ යෙසායා 28:10.”

> “මේ ආකාරයෙන් සොයා බලා එකට එකතු කළ විට, ඒවා එකිනෙකාට සම්පූර්ණයෙන්ම ගැළපෙන බව පෙනී යනු ඇත. සෑම සුභාරංචියක්ම අනෙකগুলට පූරකයකි; සෑම අනාවැකියක්ම අනෙකෙකුගේ විස්තරයකි; සෑම සත්‍යයක්ම තවත් කිසියම් සත්‍යයක වර්ධනයකි. යුදෙව් ආර්ථික ක්‍රමයේ ආදර්ශයන් සුභාරංචිය මඟින් පැහැදිලි කරනු ලැබේ. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි සෑම මූලධර්මයකටම එයට හිමි ස්ථානය ඇත; සෑම සිද්ධියකටම එහි අර්ථවත් සම්බන්ධතාවය ඇත. සැලැස්මෙන්ද ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන්ද සම්පූර්ණ වූ එම ගොඩනැගිල්ල, එහි කතුවරයා පිළිබඳ සාක්ෂි දරයි. එවැනි ගොඩනැගිල්ලක් අසීමිත තැනැත්තාගේ මනස හැර වෙන කිසි මනසකට සිතාගැනීමට හෝ නිර්මාණය කිරීමට නොහැක.”

> විවිධ කොටස් සොයා බැලීමේදීත්, ඒවාගේ අන්තර්සම්බන්ධය අධ්‍යයනය කිරීමේදීත්, මනුෂ්‍ය මනසෙහි උසස්තම ශක්ති දැඩි ක්‍රියාකාරිත්වයට කැඳවනු ලබයි. එවැනි අධ්‍යයනයක නියැළී සිටින කිසිවෙකුටත් මානසික බලය වර්ධනය නොවී සිටිය නොහැක.

> “සත්‍යය සොයා බලා එය එකට එක්කර ගැනීම තුළ පමණක්ම බයිබල් අධ්‍යයනයේ මානසික වටිනාකම නොපවතී. එය ඉදිරිපත් කරනු ලබන තේමාවන් ග්‍රහණය කරගැනීම සඳහා අවශ්‍ය වන උත්සාහය තුළද එය පවතී. සාමාන්‍ය දෛනික කාරණාවලින් පමණක් ව්‍යාපෘත වූ මනස වාමනය වී දුර්වල වේ. මහත් වූද දුර විහිදෙනද සත්‍යයන් අවබෝධ කරගැනීමට කිසිදා පවරා නොදමනු ලැබේ නම්, කාලයකට පසු එය වර්ධනය වීමේ ශක්තිය අහිමි කරගනියි. මේ ආකාරයේ අවපාතයෙන් ආරක්ෂාවක් වශයෙන්ද, සංවර්ධනයට උත්තේජනයක් වශයෙන්ද, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය අධ්‍යයනය කිරීමට සමාන විය හැකි වෙන කිසිවක් නැත. බුද්ධිමය පුහුණුව සඳහා වූ මාධ්‍යයක් ලෙස, බයිබලය වෙනත් ඕනෑම පොතකට වඩා, හෝ අනෙක් සියලුම පොත් එකට එක්කළත් වඩාත් ප්‍රබලය. එහි තේමාවන්ගේ මහත්කම, එහි ප්‍රකාශනවල ගෞරවාන්විත සරලතාව, එහි රූපක භාෂාවේ සෞන්දර්යය, වෙන කිසිවකින් කළ නොහැකි අයුරින් සිතුවිලි සජීවිකර උසස් කරයි. අනාවරණයේ විස්මයජනක සත්‍යයන් ග්‍රහණය කරගැනීමට ගන්නා උත්සාහය තරම් මානසික බලය ලබාදිය හැකි වෙනත් කිසිම අධ්‍යයනයක් නැත. මේ අයුරින් අනන්තයාණන්ගේ සිතුවිලි සමඟ සම්බන්ධ කරවන ලද මනස පුළුල්වී ශක්තිමත් නොවී සිටිය නොහැක.”

> “ආත්මික ස්වභාවයේ වර්ධනයේදී බයිබලයේ බලය තවත් වඩාත් මහත්ය. දෙවියන් වහන්සේ සමඟ සහභාගිකම සඳහා මැවූ මනුෂ්‍යයාට, තම සැබෑ ජීවිතයත් වර්ධනයත් සොයාගත හැක්කේ එවැනි සහභාගිකම තුළ පමණි. දෙවියන් වහන්සේ තුළ තම උතුම්ම සතුට සොයාගැනීමට මැවූ ඔහුට, හෘදයේ ආශාවන් සන්සුන් කළ හැකි, ආත්මයේ බඩගින්නත් පිපාසයත් තෘප්තිමත් කළ හැකි දේ වෙනත් කිසිවකින් සොයාගත නොහැක. අවංක හා ඉගැන්වීම පිළිගන්නා සිතකින් දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය අධ්‍යයනය කරමින්, එහි සත්‍යයන් අවබෝධ කරගැනීමට සොයන්නා, එහි කතුවරයා සමඟ සම්බන්ධ කරනු ලබයි; සහ, ඔහුගේම තේරීමෙන් හැර, ඔහුගේ වර්ධනයේ හැකියාවන්ට සීමාවක් නැත.”

> ශෛලීන් හා විෂයයන් පිළිබඳ එහි විහිදුණු විස්තීර්ණ පරාසය තුළ, බයිබලය සෑම මනසක්ම ආකර්ෂණය කිරීමටත් සෑම හෘදයකටම ආයාචනා කිරීමටත් යමක් අඩංගු කරයි. එහි පිටු අතර අතිපුරාතන ඉතිහාසයද; ජීවිතයට ඉතාම සත්‍යවූ චරිතාපදානයද; රාජ්‍ය පාලනය සඳහාත්, ගෘහස්ථ ජීවිතය විධිමත් කිරීම සඳහාත් වූ ආණ්ඩුකරණ මූලධර්මද—මානව ප්‍රඥාව කිසි කලෙකත් සමකළ නොහැකි මූලධර්මද—හමුවේ. එය අතිගැඹුරු දර්ශනයද, අතිමධුර හා අතිඋදාර කාව්‍යයද, අතිඋද්වේගවත් හා අතිකරුණාබර දේද අඩංගු කරයි. මෙසේ පමණක් සලකා බලන කල වුවද, කිසි මනුෂ්‍ය කතුවරයෙකුගේ නිර්මාණවලට වඩා අසීමිත ලෙස වටිනාකමින් උසස් වන්නේ බයිබල් ලේඛන ය; එහෙත්, ඒවා මහා මධ්‍යස්ථ අදහස සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය අනුව දක්නට ලැබෙන කල, ඒවායේ විෂය පරාසය අසීමිත ලෙස පුළුල්ය, ඒවායේ වටිනාකම අසීමිත ලෙස මහත්ය. මෙම අදහසේ ආලෝකයෙන් බැලූ කල, සෑම විෂයයක්ම නව වැදගත්කමකින් යුක්ත වෙයි. ඉතා සරලව ප්‍රකාශ කළ සත්‍යයන් තුළ පවා, අහස මෙන් උසස්ද අනන්තකාලය වටා ආවරණය කරනද මූලධර්ම අන්තර්ගතය.

> “ශුද්ධ බයිබලයේ මධ්‍යම තේමාවත්, එහි සම්පූර්ණ ග්‍රන්ථයේ අනෙකුත් සෑම තේමාවක්ම එකතු වී ගැසෙන තේමාවත්, මිදීමේ සැලැස්මයි; එනම් මනුෂ්‍ය ආත්මය තුළ දෙවියන්වහන්සේගේ ස්වරූපය නැවත පිහිටුවීමයි. ඒදෙන් උයනේ ප්‍රකාශ කළ දඬුවම් වචනය තුළ ඇති බලාපොරොත්තුවේ පළමු ඉඟියෙන් පටන්, එළිදරව් පොතේ අවසාන මහිමාන්විත පොරොන්දුව වන, ‘ඔව්හු උන්වහන්සේගේ මුහුණ දකිති; උන්වහන්සේගේ නාමය ද ඔවුන්ගේ නළල් මත තිබේවා’ (එළිදරව් 22:4) යන වචනය දක්වා, බයිබලයේ සෑම ග්‍රන්ථයකමත් සෑම ඡේදයකමත් මූල භාරය වන්නේ මේ අද්භූත තේමාව විවරණය කිරීමයි,—එනම් මනුෂ්‍යයා උසස් කරනු ලැබීම,—අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන ‘අපට ජය දෙන’ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයයි. 1 කොරින්ති 15:57.” Education, 123–125.

ඉහත දැක්වූ උද්ධරණයෙන් පැහැදිලි වන්නේ, සාහිත්‍යයේ කුමන අංශයකින් සලකා බැලුව ද, බයිබලය මනුෂ්‍ය නිර්මාණ කිසිවකටත් වඩා අතිශයින් උසස් බවයි. සොයුරිය වයිට් මෙසේ ප්‍රකාශ කළාය: “එහි පිටු අතර අති පුරාණ ඉතිහාසය; ජීවිතයට වඩාත් විශ්වාසවන්ත ජීවചരිතය; රාජ්‍ය පාලනය සඳහාත් ගෘහස්ථ ජීවිතය විධිමත් කිරීම සඳහාත් වූ ආණ්ඩුකරණ මූලධර්ම—මනුෂ්‍ය ප්‍රඥාව කිසිදා සමාන කළ නොහැකි මූලධර්ම—ලබාගත හැක. එය අති ගැඹුරු දර්ශනයද, අති මධුර හා අති උත්කෘෂ්ට කාව්‍යයද, අති උද්දීප්ත හා අති සංවේගජනක සාහිත්‍යයද අඩංගු කරයි,” එමෙන්ම “එවන් ව්‍යුහයක් සිතාගැනීමට හෝ නිර්මාණය කිරීමට අනන්තයාගේ මනස හැර වෙන කිසිදු මනසකට නොහැකි ය” යනුවෙනි.

සාහිත්‍යයට ව්‍යුහය සපයන නියමයන් හඳුනාගන්නා මනුෂ්‍යත්වයේ පිළිගත් සියලු නියමයන් අභිබවා යන්නේ බයිබලයයි. සාමාන්‍ය හෝ අඩු මට්ටමේ සාහිත්‍යයෙන් මනුෂ්‍ය සාහිත්‍යයේ ශ්‍රේෂ්ඨ කෘති දක්වා ඇති වෙනස හඳුනාදෙන, මනුෂ්‍යත්වයේ විශ්වවිද්‍යාලයන්හි ඉදිරිපත් කරනු ලබන මූලධර්ම සියල්ලම බයිබලය විසින් අභිබවා යනු ලැබේ. ඒ බව සිතෙහි තබාගෙන, සමස්ත බයිබලයේ අනාවැකිමය සාක්ෂියේ උච්චස්ථානය, එහි මහත් අවසාන නිගමනය, දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනය තුළ නිරූපිත වන බව හඳුනාගැනීම වටිනා කරුණකි. එය එම අනාවැකිමය සාක්ෂියේ ශිඛර ශිලාව වන අතර, දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්‍යයෙන් ආරම්භ වී 12 වන පරිච්ඡේදයේ 4 වන වාක්‍යය දක්වා දිග හැරෙන සාක්ෂියට සමීප විය හැකි උච්චස්ථානයක් මනුෂ්‍ය සාහිත්‍යයේ නොමැත.

ප්‍රකාශන පොතෙහි බයිබලයේ සියලු පොත් එකට සම්මුඛවී අවසන් වන අතර, ප්‍රකාශනය තුළ දානියෙල් පොතෙහි ඇති ඒම අනාවැකි රේඛාම නැවත උද්ධෘත කරගෙන යයි. එහෙත් එකිනෙකට සම්බන්ධතාවය අනුව දානියෙල් පොත ප්‍රථම සඳහන් කිරීම වන අතර, ප්‍රකාශන පොත අවසාන සඳහන් කිරීමය. ප්‍රථම සඳහන් කිරීම තුළ සියල්ල පවතියි; දානියෙල් පොත තුළද සියල්ල පවතියි; එම පොතේ උච්චාවචනය නම් හිද්දේකෙල් නදිය අසල දෙන ලද දර්ශනයයි. එම දර්ශනයෙන් නිරූපිත සිදුවීම්වල උච්චාවචනය සතළිස්වන පදයෙන් ආරම්භ වී, දොළොස්වන අධ්‍යායේ සිව්වන පදයේදී පොත මුද්‍රා තබනු ලබන තෙක් දිග හැරෙයි. එම පදයන්, සිස්ටර් වයිට්ද ඇතුළුව, පුරාණයේ ශුද්ධ මිනිසුන් විසින් කවදා හෝ ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ හෝ සටහන් කරනු ලැබූ සෑම අනාවැකි සත්‍යයකම මහත් අවසාන සංහතිය නිරූපණය කරයි.

එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ එම නිගමනයට පෙරටු වන්නේ, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය තුළම ඇතුළත් ඉතිහාසයන්ය; ඒවා, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හයට නිවැරදි අවබෝධයක් ලබාදීමට සාක්ෂි සපයයි. එහි, මකරා, මෘගයා සහ ව්‍යාජ ප්‍රොපේතයා යන ත්‍රිත්ව සතුරෝ දැන් මනුෂ්‍ය පරීක්ෂාකාලයේ අවසානය වෙත ලෝකය ගෙන යමින් සිටිති. සිස්ටර් වයිට් මෙම අභ්‍යන්තර මූලධර්මය සෘජුවම හඳුන්වා දෙයි.

> “අපට අහිමි කිරීමට කාලයක් නොමැත. අප ඉදිරියේ විපත්කාරී කාලයන් ඇත. ලෝකය යුද්ධයේ ආත්මයෙන් කැළඹී ඇත. ඉක්මනින්ම අනාවැකිවල සඳහන් කර ඇති විපත්කාරී දර්ශන සිදු වනු ඇත. දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අනාවැකිය එහි සම්පූර්ණ ඉටුවීම කරා බොහෝ දුරට පැමිණ ඇත. මෙම අනාවැකිය ඉටු වීමෙන් සිදු වූ ඉතිහාසයේ බොහෝ කොටස් නැවත සිදු වනු ඇත. තිස්වන පදයේ මෙසේ කියැවෙන බලයක් ගැන සඳහන් කර ඇත: ‘ඔහු ශෝකව, ආපසු හැරී, ශුද්ධ ගිවිසුමට විරුද්ධව කෝපව ක්‍රියා කරනු ඇත. ඔහු එසේම කරනු ඇත; ඔහු නැවත පැමිණ, ශුද්ධ ගිවිසුම අත්හරින අය සමඟ අවබෝධයෙන් යුතුව කටයුතු කරනු ඇත. තවද සන්නද්ධ බලකා ඔහුගේ පැත්තෙන් නැඟී සිටිනු ඇත; ඔවුහු බලයේ ශුද්ධස්ථානය අපවිත්‍ර කරනු ඇත; දෛනික පූජාව ඉවත් කරනු ඇත; විනාශය ගෙන දෙන පිළිකුල පිහිටුවනු ඇත. ගිවිසුමට විරුද්ධව දුෂ්ටකම් කරන අය ඔහු ප්‍රශංසාත්මක වචනවලින් දූෂිත කරනු ඇත; නමුත් තම දෙවියන් වහන්සේ දන්න ජනතාව බලවත් වී ක්‍රියාශීලී ක්‍රියා සිදු කරනු ඇත. ජනතාව අතර බුද්ධිමත් අය බොහෝ දෙනාට උපදේශ කරනු ඇත; එහෙත් ඔවුහු බොහෝ දින කඩුවෙන්ද, ගින්නෙන්ද, සිරගත කිරීමෙන්ද, කොල්ලයෙන්ද වැටෙනු ඇත. ඔවුන් වැටෙන කල ඔවුන්ට සුළු උපකාරයක් ලැබෙනු ඇත; එහෙත් බොහෝ දෙනෙක් ප්‍රශංසාත්මක වචනවලින් ඔවුන්ට බැඳී සිටිනු ඇත. තේරුම් ඇති ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් ඔවුන් පරීක්ෂා කිරීමටත්, පවිත්‍ර කිරීමටත්, ඔවුන් සුදු කිරීමටත්, අන්ත කාලය දක්වා වැටෙනු ඇත; මන්ද එය නියම කරන ලද කාලයක් සඳහා තවමත් තිබේ. තවද රජු තම කැමැත්ත පරිදි ක්‍රියා කරනු ඇත; ඔහු තමන්ම උසස් කරගනිමින්, සෑම දෙවියෙකුටම වඩා තමන්ම මහත් කරගනිමින්, දෙවියන්ගේ දෙවියන්වහන්සේට විරුද්ධව ආශ්චර්යජනක වචන කථා කරනු ඇත; තවද කෝපය සම්පූර්ණ වන තුරු සාර්ථක වනු ඇත; මන්ද නියම කර ඇති දෙය ඉටු විය යුතුය.’ දානියෙල් 11:30–36.”

> “මෙම වචනවල විස්තර කර ඇති දර්ශනවලට සමාන දර්ශන සිදු වනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහි භය තමන් ඉදිරියෙහි නොතබා ඇති මනුෂ්‍යයන්ගේ සිත් මත පාලනය ලබාගැනීමට සාතන් ශීඝ්‍රයෙන් සමත්වෙමින් සිටින බවට සාක්ෂි අපි දකිමු. සෑමදෙනාම මේ පොතේ අනාවැකි කියවා තේරුම්ගනිත්වා, මක්නිසාද අපි දැන් සඳහන් කර ඇති පීඩාවේ කාලයට පිවිසෙමින් සිටින බැවිනි:”

> “‘ඒ කාලයේදී, ඔබගේ ජනතාවගේ පුත්‍රයන් උදෙසා සිටින මහත් අධිපතියා වන මීකායෙල් නැගී සිටිනු ඇත; එවිට ජාතියක් ඇති වූ දා සිට එම කාලය දක්වා කිසි කලෙක නොවූ විපත්තියක කාලයක් ඇතිවනු ඇත; ඒ කාලයේදී ඔබගේ ජනතාව, එනම් පොතෙහි ලියා ඇති බව සොයාගනු ලබන සෑම කෙනෙකුම, මුදාගනු ලබන්නෝ ය. පොළොවේ දූළියේ නිදා සිටින බොහෝ දෙනෙක් අවදි වන්නෝ ය; සමහරහු සදාකාල ජීවනයටත්, සමහරහු ලැජ්ජාවටත් සදාකාල අවමානයටත් ය. ඥානවන්තයෝ ආකාශ මණ්ඩලයේ දීප්තිය මෙන් බැබළෙන්නෝ ය; බොහෝ දෙනෙකු ධර්මිෂ්ඨකම කරා හරවන අය සදාකාලයටම තාරකා මෙන් බැබළෙන්නෝ ය. එහෙත්, හේ දානියෙල්, මේ වචන වසා තබා, අවසාන කාලය දක්වා පොත මුද්‍රා කර තබන්න; බොහෝ දෙනෙක් එහා මෙහා දිව යන්නෝ ය, දැනුමද වැඩි වන්නේ ය.’ දානියෙල් 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

මෙම ඛණ්ඩයේදී සොහොයුරිය වයිට් මුලින්ම දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය සඳහන් කරයි; අනතුරුව “මෙම අනාවැකිය ඉටුවීමෙන් සිදු වී ඇති ඉතිහාසයේ බොහෝ කොටසක් නැවතත් සිදුවනු ඇත” යන මූලධර්මය හඳුන්වා දෙයි. ඉන්පසු ඇය සෘජුවම තිස්වන සිට තිස්හයවන පද දක්වා උපුටා දක්වමින්, “මෙම වචනවල විස්තර කර ඇති දර්ශනවලට සමාන දර්ශන සිදුවනු ඇත” යන ප්‍රකාශයෙන් එය අනුගමනය කරයි. තිස්වන සිට තිස්හයවන පද දක්වා හඳුනා දක්වා, එම පදවලට සමාන දර්ශන සිදුවනු ඇතැයි පවසන පසු, ඇය දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමුවන පදයේ මිඛායෙල් නැඟී සිටින විට, එනම් කරුණාවේ කාලය අවසන් වන අවස්ථාවද හඳුනා දක්වයි. එසේ කිරීමෙන්, ඇය එම පද හත වෙන් කර තබා, මිඛායෙල් නැඟී සිටීමෙන් වහාම පෙර යෙදෙන ඉතිහාසය තුළ ඒවා ස්ථානගත කරයි.

අපි තිස්වන පදයේ සිට තිස්හයවන පදය දක්වා ඇති ඉතිහාසයත්, ඒවා දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදයේ සිට හතළිස්පස්වන පදය දක්වා ඇති පදයන් සමඟ කෙසේ සමාන්තර වනවාද යන්නත් එක් වරකට වඩා සලකා බැලූවෙමු; එසේම, දැන් අවසාන පද හයෙහි නැවත නැවත ප්‍රකාශ වන එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අනෙකුත් අනාවැකිමය ඉතිහාස කාලපරිච්ඡේද සලකා බැලීමට අපි ආරම්භ කරන්නෙමු. එහෙත්, එසේ කිරීමට පෙර, තිස්වන පදයේ සිට තිස්හයවන පදය දක්වා ඇති පදයන් හා හතළිස්වන පදයේ සිට හතළිස්පස්වන පදය දක්වා ඇති පදයන් අතර සමාන්තරතාව පිළිබඳ කෙටි සාරාංශයක් අපි නැවත වරක් ඉදිරිපත් කරන්නෙමු.

තිස්වන පදයෙන් අනුවිධාන රෝමයෙන් පාප් රෝමය වෙත වූ සංක්‍රාන්තිය සලකුණු කරයි. එම සංක්‍රාන්තිමය ඉතිහාසය, 330, 508, 533 සහ 538 යන වර්ෂ වැනි දිනාංක හඳුනා දක්වන විවිධ අනාවැකි ඡේදවලින් සම්බෝධනය කරනු ලැබේ. බයිබල් අනාවැකියේ සිව්වන රාජ්‍යයෙන් පස්වන රාජ්‍යය වෙත වූ සංක්‍රාන්තියේ තවත් අනාවැකි සලකුණු තිබේ; එහෙත් තිස්එක්වන පදයේදී, ක්ලෝවිස් විසින් ක්‍රි.ව. 496 දී නිරූපිතව ඇති පරිදි, අනුවිධාන රෝමය පාප් පදවිය සඳහා නැඟී සිටියි. එම පදයේ ක්ලෝවිස් විසින් මුලින් නිරූපිත අනුවිධාන බලයන්, 508 වර්ෂය වන විට පාප් පදවියේ උද්ගමයට එරෙහි වූ කිසිදු අනුවිධාන ප්‍රතිරෝධයක්වත් (දිනපතා) ඉවත් කිරීමේ කාර්යය ඉටු කරයි. ඒ කාලවල යුද්ධකාරී තත්ත්වය, “බලයේ ශුද්ධස්ථානය” ලෙස නිරූපිත එම ඉතිහාසය තුළ රෝම නගරයට විනාශය ගෙන එයි; තවද 538 වර්ෂය වන විට, අනුවිධාන බලයන් පාප් පදවිය භූමියේ සිංහාසනය මත පිහිටුවයි, එවිට ඇය ඔර්ලියන්ස් මන්ත්‍රණ සභාවේදී ඉරිදා නීතියක් සම්මත කරයි.

තිස් දෙවැනි පදයේ සිට තිස් හයවැනි පදය දක්වා, අඳුරු යුගයේ අවුරුදු දොළොස් සිය හැටක් පුරා දෙවියන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්තයන්ට එරෙහිව පප්ප රාජ්‍යය ගෙන ආ ඝාතක යුද්ධය හඳුන්වා දෙයි. අවසානයේදී, තිස් හයවැනි පදයේදී පප්ප රාජ්‍යය තම අවසානයට පැමිණේ. හතළිස්වැනි පදයේදී, රේගන් විරුද්ධ-ක්‍රිස්තුස් සමඟ රහස් සන්ධානයක් ගොඩනැගීය; එය, 508 වර්ෂයෙන් නිරූපිත පරිදි, ප්‍රොටස්ටන්ට්වාදයේ ප්‍රතිරෝධය ඉවත් කරනු ලැබූ කාලය සලකුණු කළේය. රේගන් විසින් මුදල්මය සහ යුධ බලය කැප කිරීම, 496 දී පප්ප රාජ්‍යය සඳහා නැඟී සිටි “අවි” මඟින් පූර්ව නිරූපිතව තිබිණි. රෝම නගරයෙන් නිරූපිත අන්‍යාගාමී රෝමයේ ශක්තියේ ශුද්ධස්ථානය විනාශ වීම, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී ඇමරිකා එක්සත් ජනපද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව විනාශ වීමේ පූර්ව රූපයකි; මක්නිසාද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සඳහා ශක්තියේ ශුද්ධස්ථානය වන බැවිනි. ඉරිදා නීතියේදී, 538 වර්ෂයෙන් නිරූපිත පරිදි, පප්ප රාජ්‍යය නැවත වරක් භූමියේ සින්හාසනය මත ස්ථාපිත කරනු ලැබේ.

එවිට, අඳුරු යුගයේ ක්‍රි.ව. 538 සිට 1798 දක්වා සිදු වූ පරිදි, දෙවියන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්තයන්ට විරුද්ධව එල්ල කෙරෙන පාපීය ආධිපත්‍යයේ ඝාතකාකාරී පීඩනයේ අවසාන කාලය ආරම්භ වන්නේය. මෙය මනුෂ්‍යයන්ගේ කෘපාකාලය අවසන් වීම කරා ගෙන යන්නේය; එවිට මීකායෙල් නැඟී සිටින සේක, එය 1798 මගින් නිරූපිත වූ අයුරින්මය, එකදහස් දෙසිය හැට වසරක් සාර්ථකව පැවති පාපීය ආධිපත්‍යය මාරාන්තික තුවාලයේ උද్రේකය ලබන විටය.

අපි ඊළඟ ලිපියේදී මෙම අධ්‍යයනය තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

> “වරක්, මම නිව්යෝර්ක් නගරයේ සිටියදී, රාත්‍රි කාලයේ මට ස්වර්ගය දෙසට තට්ටුවෙන් තට්ටුව නැඟී එන ගොඩනැගිලි දැකීමට කැඳවනු ලැබුවෙමි. මේ ගොඩනැගිලි ගින්නට ඔරොත්තු දෙන බවට සහතික කරනු ලැබූ අතර, ඒවා ඉදිකරනු ලැබුවේ ඒවායේ හිමියන්ටත් ගොඩනඟන්නන්ටත් ගෞරවය ලබාදීමටය. මේ ගොඩනැගිලි තවත් ඉහළටත්, තවත් ඉහළටත් නැඟී ගිය අතර, ඒවා තුළ වඩාත් මිල අධික ද්‍රව්‍ය භාවිත කරනු ලැබීය. මේ ගොඩනැගිලි අයිතිව සිටි අය තමන්ගෙන් මෙසේ අසමින් නොසිටියහ: ‘අපි දෙවියන්වහන්සේට උපරිම ලෙස ගෞරවය ලබාදිය හැක්කේ කෙසේද?’ ස්වාමින්වහන්සේ ඔවුන්ගේ සිතුවිලි තුළ නොසිටියහ.”

> “මම සිතුවෙමි: ‘අහෝ, මෙසේ තම සම්පත් යොදවන අය තමන්ගේ මාර්ගය දෙවියන් වහන්සේ එය දක්නා අයුරින් දැක ගත හැකි නම්! ඔවුන් අතිවිශිෂ්ට ගොඩනැගිලි ගොඩනඟමින් සිටිති; එහෙත් විශ්වයේ පාලකයාණන්ගේ ඇස්හි ඔවුන්ගේ සැලසුම් කිරීම හා උපක්‍රම යෙදීම කොපමණ මෝඩද! ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේට කෙසේ ගෞරවය ගෙනදිය හැකිදැයි හෘදයත් මනසත් සතු සියලු බලයෙන් අධ්‍යයනය නොකරති. මනුෂ්‍යයාගේ ප්‍රථම කර්තව්‍යය වන මේ දේ ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටියෙන් අහිමි වී ඇත.’”

> මෙම උසස් ගොඩනැගිලි ඉදිවෙමින් යද්දී, ඒවායේ හිමිකරුවන් තමන් සතු ධනය ස්වයංසන්තෘප්තිය තෘප්තිමත් කිරීමටත්, තම අසල්වැසියන්ගේ ඊර්ෂ්‍යාව උද්දීපනය කිරීමටත් භාවිත කළ හැකි බව ගැන අභිලාෂාත්මක අහංකාරයෙන් ප්‍රීති වූහ. ඔවුන් මෙලෙස ආයෝජනය කළ මුදලෙන් විශාල කොටසක් ලබාගෙන තිබුණේ අතිශය අය කිරීම් මගින්, දුප්පතුන් දැඩි ලෙස පීඩනයට ලක් කිරීම මගින්ය. ස්වර්ගයේ සෑම ව්‍යාපාරික ගනුදෙනුවක් සම්බන්ධයෙන්ම ගිණුමක් තබා ඇති බව ඔවුහු අමතක කළහ; සෑම අසාධාරණ ගනුදෙනුවක්ම, සෑම වංචාකාරී ක්‍රියාවක්ම, එහි සටහන් කර ඇත. ඔවුන්ගේ වංචාවෙන් හා අහංකාරයෙන් මනුෂ්‍යයන් ස්වාමීන්වහන්සේ ඉඩ නොදෙන සීමාවක් දක්වා ළඟා වන කාලය එමින් පවතී; එවිට යෙහෝවාගේ දීර්ඝක්ෂමාවට සීමාවක් ඇති බව ඔවුහු ඉගෙනගන්නෝය.

> ඊළඟට මා ඉදිරියෙන් ගමන් කළ දර්ශනය ගිනි අනතුරු ඇඟවීමක් විය. මනුෂ්‍යයෝ උසත්, යැයි සිතූ පරිදි ගිනි නොඅල්ලන ගොඩනැගිලි දෙස බලා, “ඒවා සම්පූර්ණයෙන්ම සුරක්ෂිතය” යැයි කීහ. එහෙත් ඒ ගොඩනැගිලි තාරයෙන් සාදන ලද්දක් මෙන් දවා විනාශ විය. විනාශය නවතාලීමට ගිනි නිවන යන්ත්‍රවලට කිසිවක් කළ නොහැකි විය. ගිනි නිවන භටයෝ එම යන්ත්‍ර ක්‍රියාත්මක කිරීමට අසමත් වූහ.

> “ස්වාමින්වහන්සේගේ කාලය පැමිණෙන විට, උඩඟුකමින් හා අභිලාෂාකාංකෂයෙන් පිරුණු මනුෂ්‍යයන්ගේ හදවත් තුළ කිසිඳු වෙනසක් සිදු වී නොතිබේ නම්, ගළවන්නට බලවත් වූ අත විනාශ කරන්නටද බලවත් වන බව මනුෂ්‍යයෝ දැන ගනු ඇතැයි මට උපදෙස් දී ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ අත නවත්වන්නට කිසිඳු භූමික බලයකට නොහැක. දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගේ ව්‍යවස්ථාව නොසලකා හැරීම නිසාත් තමන්ගේ ස්වයංප්‍රයෝජනකාමී අභිලාෂය නිසාත් මනුෂ්‍යයන් පිට ප්‍රතිඵලදායක දඬුවම එවීමට නියම කළ කාලය පැමිණෙන විට, විනාශයෙන් ඒවා රැක ගන්නා ලෙස ගොඩනැගිලි ඉදිකිරීමෙහි භාවිත කළ හැකි කිසිඳු ද්‍රව්‍යයක් නොමැත.”

> “සමාජයේ වර්තමාන තත්ත්වයට යටින් පවතින හේතු අවබෝධ කරගන්නෝ, අධ්‍යාපනවේදීන් සහ රාජ්‍යපාලකයන් අතර පවා, බොහෝ දෙනෙක් නොවෙති. ආණ්ඩු පාලනයේ බැම්ම අතේ තබාගන්නෝ නෛතික දූෂිතභාවය, දරිද්‍රතාව, අනාථ දුප්පත්භාවය, සහ වැඩිවෙමින් පවතින අපරාධය යන ගැටලු විසඳීමට සමත් නොවෙති. ව්‍යාපාරික ක්‍රියාකාරකම් වඩාත් සුරක්ෂිත පදනමක් මත ස්ථාපිත කිරීමට ඔව්හු නිෂ්ඵලව අරගල කරති. මනුෂ්‍යයන් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ ඉගැන්වීම කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කළහොත්, ඔවුන්ට තමන් ව්‍යාකූල කරන ගැටලු සඳහා විසඳුමක් සොයාගත හැකි වනු ඇත.”

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවැනි පැමිණීමට මඳක් පෙර ලෝකයේ තත්ත්වය කෙසේදැයි ශුද්ධ ලියවිලිවල විස්තර කරයි. සොරකම් හා අයුතු බලහත්කාරයෙන් මහත් ධනය එකතු කරගන්නා මනුෂ්‍යයන් ගැන මෙසේ ලියා ඇත: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.”

> “කාලයේ වේගයෙන් සම්පූර්ණ වන ලකුණු මඟින් දෙන ලද අවවාදයන් කියවන්නේ කවුරුද? ලෞකිකයන් මත ඇතිවන හැඟීම කුමක්ද? ඔවුන්ගේ ආකල්පයේ දැකිය හැකි වෙනස කුමක්ද? නෝවාගේ දවස්වල ලෝකයේ වාසීන්ගේ ආකල්පයෙහි දැකිය හැකි වූ ප්‍රමාණයටත් වැඩි දෙයක් නොවේ. ලෝකීය ව්‍යාපාර හා විනෝදයන්හි ගිලී සිටි ප්‍රලයයට පෙර සිටියවුන් ‘ජලගැල්ම පැමිණ ඔවුන් සියල්ලන්ම අහෝසි කරගෙන යන තුරු දැන නොසිටියෝය.’ මතෙව් 24:39. ඔවුන්ට ස්වර්ගයෙන් එවන ලද අනතුරු ඇඟවීම් තිබුණද, ඒවාට සවන් දීමට ඔවුහු ප්‍රතික්ෂේප කළෝය. එසේම අද දිනද, දෙවියන්වහන්සේගේ අනතුරු ඇඟවීමේ හඬ සම්පූර්ණයෙන් නොසලකා හරිමින්, ලෝකය සදාකාල විනාශය කරා ඉක්මනින් දිව යයි.”

> “ලෝකය යුද්ධයේ ආත්මයෙන් කැළඹී ඇත. දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අනාවැකිය සිය සම්පූර්ණ ඉටුවීම කරා ආසන්නයෙන් ළඟා වී ඇත. ඉක්මනින්ම අනාවැකිවල සඳහන් කර ඇති පීඩාවේ දර්ශන සිදුවනු ඇත.” Testimonies, volume 9, 12–14.

Back to Articles