Article

# Rome Establishes the Vision - Number Seventeen

රෝමය දර්ශනය ස්ථාපිත කරයි - අංක දහහතයි

The Final Sifting of the 144,000: The Prophetic Test of the Image of the Beast

144,000 දෙනාගේ අවසාන පෙරණය: මෘගයාගේ රූපයේ අනාගතවාණිමය පරීක්ෂාව

Author

Jeff Pippenger

Published

September 24, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Those called to be among the one hundred and forty-four thousand are now in their final sifting process and the process is a testing process that is based upon the formation of the image of the beast. The testing process begins with the house of God, for judgment always begins with the house of God, and thereafter God’s other flock is confronted with the identical testing process. Perhaps the most significant and important prophetic characteristic in the formation of the image of the beast is that it occurs twice; first in the United States, then in the rest of the world. Prophetically this means that the image of the beast in the world is the final manifestation of the image of the beast, and therefore any typification of the image of the beast that came before the image of the beast in the world, was simply the shadow that typified the substance.

එකලක්ෂ හතළිස්හතර දහස අතරට ගණන් කරනු ලැබීමට කැඳවනු ලැබූවෝ දැන් තමන්ගේ අවසාන පෙරහන් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය තුළ සිටිති; එම ක්‍රියාවලිය වනාහි මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීම මත පදනම් වූ පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියකි. මෙම පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ වේ; මක්නිසාද විනිශ්චය සෑමවිටම දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ වන බැවිනි. ඉන්පසුව දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළද එම සමාන පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියට මුහුණ දෙයි. මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීමේදී ඇති අතිශය වැදගත් හා ප්‍රමුඛ භාවිෂ්‍යවාණිමය ලක්ෂණය වන්නේ, එය දෙවරක් සිදුවන බවය; ප්‍රථමයෙන් එක්සත් ජනපදයේදී, පසුව ලෝකයේ අනෙක් සියලු ප්‍රදේශවලදීය. භාවිෂ්‍යවාණිමය අර්ථයෙන් මෙයින් දැක්වෙන්නේ, ලෝකයේ මෘගයාගේ රූපය වනාහි මෘගයාගේ රූපයේ අවසාන ප්‍රකාශනය බවය. එබැවින් ලෝකයේ මෘගයාගේ රූපයට පෙර පැමිණි මෘගයාගේ රූපයට අදාළ ඕනෑම ආදර්ශනීය නිරූපණයක්, සාරය පූර්වරූපයෙන් දක්වා සිටි සෙවණැල්ල පමණක් වූ බවය.

Judgment began at the house of God on September 11, 2001. That date had been typified by August 11, 1840, when the angel of Revelation ten came down with a little book open in His hand. When the angel of chapter ten came down He announced that the judgment of Protestantism was then under way. Whoever God judges, He first forewarns, and the confirmation of Miller’s methodology in determining time, added weight to his calculations about the judgment of the Second Coming. The testing of the Protestants was under way as of August 11, 1840 and by 1844 the Protestants had become the daughters of Rome. The period of 1840 to 1844 typifies the period of September 11, 2001, unto the soon-coming Sunday law.

දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙහි විනිශ්චය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ආරම්භ විය. එම දිනය, එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා තම අතෙහි විවෘත කුඩා පොතක් ගෙන බැස ආ 1840 අගෝස්තු 11 වන දින මගින් රූපක කරනු ලැබීය. දසවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බැස ආ කල, ප්‍රොටස්තන්තවාදයෙහි විනිශ්චය එවකට ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින බව ඔහු ප්‍රකාශ කළේය. දෙවියන්වහන්සේ යමෙකු විනිශ්චය කරන විට, උන්වහන්සේ ප්‍රථමයෙන් ඔහුට පූර්ව අනතුරු ඇඟවීමක් දෙන සේක; සහ කාලය නිර්ණය කිරීමේදී මිලර්ගේ ක්‍රමවේදය තහවුරු කරනු ලැබීම, දෙවන පැමිණීමේ විනිශ්චය සම්බන්ධයෙන් ඔහුගේ ගණනය කිරීම්වලට වැඩි බරක් එක් කළේය. ප්‍රොටස්තන්තයන්ගේ පරීක්ෂාව 1840 අගෝස්තු 11 වන දින සිට ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබූ අතර, 1844 වන විට ප්‍රොටස්තන්තයෝ රෝමයේ දූහිතෘවරුන් බවට පත්ව සිටියහ. 1840 සිට 1844 දක්වා කාලය, 2001 සැප්තැම්බර් 11 සිට ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා කාලයට රූපක වේ.

Those two periods were also represented from Jesus’ baptism when the Holy Spirit descended until the cross. Those three periods were all typified by the one hundred and twenty years that were allotted to the antediluvian world, leading up to the flood. There is always a warning message that identifies the judgment of that particular history. There are sacred histories that also address this particular period in the last days.

එම කාලපරිච්ඡේද දෙකද ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ අවතීර්ණ වූ යේසුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයෙන් කුරුසිය දක්වා කාලය තුළ නිරූපණය කරනු ලැබීය. එම කාලපරිච්ඡේද තුනම ජලප්ලාවනයට පෙර වූ ලෝකයට නියම කරන ලද එක්සිය විසි අවුරුදු මගින්ද පූර්වනාදර්ශනය කරන ලදී; එය ජලප්ලාවනය දක්වා ගමන් කළේය. සෑම විටම එම විශේෂිත ඉතිහාසයේ විනිශ්චය හඳුන්වා දෙන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයක් පවතියි. අවසාන දවස්වල මෙම විශේෂිත කාලපරිච්ඡේදයද ආමන්ත්‍රණය කරන ශුද්ධ ඉතිහාසයන් ඇත.

Noah preached for one hundred and twenty years, then the judgment of the flood arrived. Christ preached for twelve hundred and sixty days, then came the judgment of the cross. The warning message of John the Baptist was empowered at the baptism of Christ, and then Jesus was led into the wilderness for forty days. Those forty days, and the subsequent three tests at the end of the forty days teach that once the message is empowered, as identified by the descent of a holy symbol, such as the Holy Spirit at His baptism, and the descent of both angels of Revelation chapters ten and eighteen—a testing process is under way. When the divine symbol comes down, the judgment message proclaimed to those who are then the subject of judgment is empowered and the particular group that is being judged is then in a specific period that only ends with the close of their probation.

නෝවා අවුරුදු එකසිය විස්සක් ප්‍රකාශ කළේය; ඉන්පසු ජලප්ලාවනයේ විනිශ්චය පැමිණියේය. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ දවස් එක්දහස් දෙසිය හැටක් ප්‍රකාශ කළ සේක; ඉන්පසු කුරුසියේ විනිශ්චය පැමිණියේය. යොහන් බව්තිස්තගේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බව්තිස්මයේදී බලගන්වනු ලැබීය; ඉන්පසු යේසුස් වහන්සේ දවස් හතළිහක් සඳහා කාන්තාරයට ගෙනයනු ලැබූ සේක. එම දවස් හතළිහද, හතළිහ දවස් අවසානයේ පැමිණි අනന്തര පරීක්ෂණ තුනද, ශුද්ධ සංකේතයක් අවතීර්ණ වීමෙන් හඳුනාගනු ලබන පරිදි පණිවිඩය බලගන්වනු ලැබූ විගස—එනම් උන් වහන්සේගේ බව්තිස්මයේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ අවතීර්ණ වීම මෙන්ම, එළිදරව් පොතේ දහවන හා දහඅටවන පරිච්ඡේදවල දූතයන් දෙදෙනාගේම අවතීර්ණ වීමද—පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින බව උගන්වයි. දේවීය සංකේතය පහළට පැමිණෙන විට, එවිට විනිශ්චයට ලක්ව සිටින අයට ප්‍රකාශ කරනු ලබන විනිශ්චය පණිවිඩය බලගන්වනු ලැබේ; එවිට විනිශ්චයට ලක්ව සිටින විශේෂ කණ්ඩායම ඔවුන්ගේ කරුණාකාලය අවසන් වීමෙන් පමණක් නිමාවට පැමිණෙන නිශ්චිත කාල පරිච්ඡේදයකට එවිට ඇතුළත් වෙයි.

The line of Jesus identifies two periods of witnessing. The first was His personal witness for twelve hundred and sixty days, then His witness in the presence of His disciples for another twelve hundred and sixty days until Stephen was stoned.

යේසුස්ගේ රේඛාව සාක්ෂි දීමේ කාල දෙකක් හඳුන්වයි. පළමුවැන්න වූයේ දින එක්දහස් දෙසිය හැටක් පුරා උන්වහන්සේගේ පෞද්ගලික සාක්ෂියයි; ඉන්පසු ස්තේපන ගල් ගසා මරා දමන තෙක් තවත් දින එක්දහස් දෙසිය හැටක් පුරා උන්වහන්සේගේ ගෝලයන්ගේ ඉදිරියේ උන්වහන්සේගේ සාක්ෂිය විය.

> “Then, said the angel, ‘He shall confirm the covenant with many for one week [seven years].’ For seven years after the Saviour entered on His ministry, the gospel was to be preached especially to the Jews; for three and a half years by Christ Himself; and afterward by the apostles. ‘In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.’ Daniel 9:27. In the spring of A. D. 31, Christ the true sacrifice was offered on Calvary. Then the veil of the temple was rent in twain, showing that the sacredness and significance of the sacrificial service had departed. The time had come for the earthly sacrifice and oblation to cease.

> “ඉන්පසු,” දූතයා කීවේය, “‘ඔහු එක් සතිකාලයක් [අවුරුදු හතක්] සඳහා බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරනු ඇත.’ ගැලවුම්කරු තම සේවාව ආරම්භ කළ පසු අවුරුදු හතක් තිස්සේ සුභාරංචිය විශේෂයෙන් යුදෙව්වන්ට ප්‍රකාශ කරනු ලැබීමට නියමිත විය; අවුරුදු තුනහමාරක් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින්ම; එයින් පසුව ප්‍රේරිතයන් විසින්ය. “‘සතියේ මැදදී ඔහු පූජාවද නైవේද්‍යයද නවතා දමනු ඇත.’” දානියෙල් 9:27. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 31හි වසන්තයේදී, සැබෑ පූජාව වූ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කල්වාරියේදී පූජා කරනු ලැබූහ. එවිට මන්දිරයේ තිරය දෙකඩව ඉරී ගියේය; එයින් පූජා සේවාවේ ශුද්ධභාවයත් එහි අර්ථවත්කමත් පහව ගොස් ඇති බව පෙන්වනු ලැබීය. එවිට භූමික පූජාවද නైవේද්‍යයද නවතනු ලැබිය යුතු කාලය පැමිණ තිබුණි.

> “The one week—seven years—ended in A. D. 34. Then by the stoning of Stephen the Jews finally sealed their rejection of the gospel; the disciples who were scattered abroad by persecution “went everywhere preaching the word” (Acts 8:4); and shortly after, Saul the persecutor was converted, and became Paul, the apostle to the Gentiles.” The Desire of Ages, 233.

> “එක් සතිය—අවුරුදු හත—ක්‍රි.ව. 34 දී අවසන් විය. එවිට ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරණයට පත් කිරීම මඟින් යුදෙව්වෝ සුවිශේෂය ප්‍රතික්ෂේප කළ තමන්ගේ තීරණය අවසාන වශයෙන් මුද්‍රා කළහ; පීඩනය නිසා විසිර ගිය ගෝලයෝ “වචනය ප්‍රකාශ කරමින් සියලු තැන්වලට ගියෝය” (ක්‍රියා 8:4); සහ ඉතා ඉක්මනින් පීඩකයා වූ සාවුල් හැරී ආවා, ජාතීන් වෙත යවන ලද ප්‍රේරිතයා වන පාවුල් බවට පත්විය.” The Desire of Ages, 233.

The line of Noah, Christ, the Millerites and the one hundred and forty-four thousand all provide witness to a period of time when a specific target audience is tested by a warning message. The empowerment of the message identifies the beginning of a testing period, that in turn ends with the close of that target audience’s probation. With the prophetic line of Jesus two periods of witnessing are identified. Those two periods of witnessing typify the two warning messages represented by the angel who descended on September 11, 2001 which fulfilled Revelation 18:1–3, who was then followed by the second voice of verse four and onward of chapter eighteen.

නෝවාගේ, ක්‍රිස්තුස්ගේ, මිලරයිට්වරුන්ගේ සහ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ රේඛාව සියල්ලම එක් නියමිත කාල පරාසයකදී විශේෂ ඉලක්කගත ප්‍රේක්ෂක සමූහයක් අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයක් මඟින් පරීක්ෂාවට ලක් කරනු ලබන බවට සාක්ෂි සපයයි. එම පණිවිඩයට ලැබෙන බලගැන්වීම පරීක්ෂාකාරී කාලපරිච්ඡේදයක ආරම්භය හඳුන්වයි; එය අනතුරුව එම ඉලක්කගත ප්‍රේක්ෂක සමූහයේ අනුග්‍රහ කාලය අවසන් වීමෙන් නිමාවට පත් වේ. යේසුස්වහන්සේගේ අනාවැකිමය රේඛාව තුළ සාක්ෂි දීමේ කාලපරිච්ඡේද දෙකක් හඳුනාගනු ලැබේ. එම සාක්ෂි දීමේ කාලපරිච්ඡේද දෙක, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින බැස ආ දූතයා විසින් නිරූපණය කරනු ලැබූ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩ දෙකට ආදර්ශවත් වේ; එම දූතයා එවිට එළිදරව් 18:1–3 ඉටු කළ අතර, පසුව ඔහුට අනුගාමී වූයේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ හතරවන පදයෙන් ආරම්භ වී ඉදිරියට යන දෙවන හඬයයි.

> “So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Review and Herald, December 6, 1892.

> “එබැවින් ලෝකයට අනතුරු ඇඟවීම සඳහා වන අවසාන කාර්යයේදී, සභාවන් වෙත විශේෂයෙන් වෙන් වූ ආරාධනා දෙකක් කරනු ලැබේ. දෙවන දූතයාගේ පණිවුඩය නම්, ‘බබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත, ඒ මහා නගරය; මක්නිසාද ඇය තම ව්‍යාභිචාරයේ උදහසේ මද්‍යයෙන් සියලු ජාතීන්ට පානය කරවූ බැවිනි.’ තවද තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩයේ මහ හඬ නැගීම තුළ, ‘ඇයගෙන් පිටතට එන්න, මාගේ ජනතාවෙනි’ යයි කියන හඬක් ස්වර්ගයෙන් ඇසෙයි.” Review and Herald, December 6, 1892.

The first period is the judgment that begins with the house of God, and then at the soon-coming Sunday law the second period of judgment commences with the warning to come out of Babylon. The line of Christ from His baptism to the cross represents September 11, 2001 unto the Sunday law in the United States, and the period from the Sunday law in the United States until the point where every nation is forced to accept Sunday as the Global Day of Worship is the period that concludes when the very last nation submits.

පළමු කාලපරිච්ඡේදය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ වන විනිශ්චය වන අතර, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී දෙවන විනිශ්චය කාලපරිච්ඡේදය බබිලෝනියෙන් පිටතට පැමිණෙන ලෙස දෙන අනතුරු ඇඟවීම සමඟ ආරම්භ වේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයෙන් කුරුසිය දක්වා වූ රේඛාව 2001 සැප්තැම්බර් 11 සිට එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය දක්වා නියෝජනය කරන අතර, එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වී සෑම ජාතියක්ම ඉරිදා දිනය ගෝලීය නමස්කාර දිනය ලෙස පිළිගැනීමට බල කෙරෙන අවස්ථාව දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදය, අතිශය අවසාන ජාතියද යටත් වන විට අවසන් වන කාලය වේ.

The period begins with the Sunday law in the United States and it ends when the final nation bows to the papal power. The beginning of the second period marks the end of the first period, and both have Sunday laws that have been previously typified in the witness of Rome. The first Sunday law in the year 321, was brought about through the authority of pagan Rome. The Sunday law that was brought about through the authority of the papal church is represented by the year 538. The Sunday law in the United States is 321, and the Sunday law enforced upon the last nation is 538. The Sunday law in the United States marks the arrival of the message of warning that is then proclaimed by the ensign that was made up of the outcasts of Israel.

මෙම කාලපරිච්ඡේදය එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වී, අවසාන ජාතිය පාප් බලයට නමන අවස්ථාවේදී අවසන් වේ. දෙවන කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භය පළමු කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානය සලකුණු කරයි; දෙකම රෝමයේ සාක්ෂිය තුළ පෙර සිටම පූර්වරූපිත කර ඇති ඉරිදා නීති අන්තර්ගත කරයි. ක්‍රි.ව. 321 වර්ෂයේ පළමු ඉරිදා නීතිය, අජාතික රෝමයේ අධිකාරිය මගින් ගෙන එනු ලැබීය. පාප් පල්ලියේ අධිකාරිය මගින් ගෙන එනු ලැබූ ඉරිදා නීතිය ක්‍රි.ව. 538 වර්ෂයෙන් නිරූපිත වේ. එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය 321 වන අතර, අවසාන ජාතිය මත බලපැවැත්වෙන ඉරිදා නීතිය 538 වේ. එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය, ඉශ්‍රායෙල්ගේ පන්නා දමනු ලැබූවන්ගෙන් සමන්විත වූ කොඩිය මගින් පසුව ප්‍රකාශ කරනු ලබන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයේ පැමිණීම සලකුණු කරයි.

That waymark is the year 321, and it marks the beginning of the period of the testing of every nation upon the Sunday question. That period ends when the final nation bows to Rome, and that event was typified by the waymark of the year 538. The period from 321 unto 538 was typified by the period from the cross until the stoning of Stephen. As Stephen was being stoned he saw Christ standing in the heavenly sanctuary, typifying when Michael stands up at the close of human probation.

එම මාර්ගලකුණ වන්නේ ක්‍රි.ව. 321 වර්ෂයයි, එය සෑම ජාතියක්ම ඉරිදා ප්‍රශ්නය පිළිබඳව පරීක්ෂා කරනු ලබන කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භය සලකුණු කරයි. එම කාලපරිච්ඡේදය අවසන් වන්නේ අවසාන ජාතිය රෝමයට නමස්කාරයෙන් යටත් වන විටය, එම සිදුවීම ක්‍රි.ව. 538 වර්ෂයේ මාර්ගලකුණ මගින් ප්‍රතිරූපිත කරන ලදී. ක්‍රි.ව. 321 සිට ක්‍රි.ව. 538 දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදය, කුරුසියේ සිට ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරා දැමීම දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදයෙන් ප්‍රතිරූපිත කරන ලදී. ස්තේපන්ට ගල් ගසනු ලැබූ අවස්ථාවේදී, ඔහු ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයෙහි සිටින ක්‍රිස්තුස්ව දුටුවේය; එය, මනුෂ්‍යයන්ගේ කරුණාව ලබාගැනීමේ කාලය අවසන් වන විට මීකායෙල් නැඟී සිටින අවස්ථාවට ප්‍රතිරූපයකි.

September 11, 2001 marks the arrival of the warning of the first three verses of chapter eighteen, and it was marked by the prediction set forth by the prophetess Ellen White, who said that when the great buildings of New York City are brought down by a touch from God, that those very three verses would be fulfilled. It was also marked by the Patriot Act, which was a sign for those willing to see; that the principle of English law which professes that a person is innocent until proven guilty, was set aside for Roman law, which professes that a person is guilty, until proven innocent.

2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ මුල් වාක්‍ය තුනේ අනතුරු ඇඟවීම පැමිණීම සලකුණු කරයි; එය ප්‍රකාශිකා එලන් වයිට් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද අනාවැකිය මගින්ද සලකුණු කරන ලදී. ඇය කියා සිටියේ, නිව්යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි දෙවියන්වහන්සේගේ එක් ස්පර්ශයකින් බිඳ හෙළනු ලබන කල, ඒ වාක්‍ය තුනම එවිට ඉටු වන බවය. එය තවදුරටත් Patriot Act මගින්ද සලකුණු කරන ලදී; දැකීමට කැමැත්ත ඇති අයට එය ලකුණක් විය. එනම්, පුද්ගලයෙකු වරදකරු බව ඔප්පු කරන තුරු ඔහු නිර්දෝෂී යැයි ප්‍රකාශ කරන ඉංග්‍රීසි නීතියේ මූලධර්මය ඉවත් කර, පුද්ගලයෙකු නිර්දෝෂී බව ඔප්පු කරන තුරු ඔහු වරදකරු යැයි ප්‍රකාශ කරන රෝම නීතිය සඳහා එය පසෙකට තබන ලදී.

The Patriot Act marked the beginning of judgment for Laodicean Seventh-day Adventism. That period concludes at the Sunday law in the United States. Those Laodicean Seventh-day Adventists that successfully make it through that period of sifting, are then going to give the warning message of verse four of chapter eighteen, that ends with the final nation that bows to Rome. That period begins with the Sunday law in the United States and ends with the final Sunday law.

පැට්‍රියට් පනත ලාඕදිකීය සත්වන දින අඩ්වෙන්ටිස්වාදය සඳහා විනිශ්චයේ ආරම්භය සලකුණු කළේය. එම කාලය එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වේ. එම පෙරහන් කිරීමේ කාලය සාර්ථකව හරහා යන ලාඕදිකීය සත්වන දින අඩ්වෙන්ටිස්වරුන්, පසුව රෝමයට නමස්කාර කරමින් වංගු වන අවසාන ජාතිය සමඟ අවසන් වන, දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ සිව්වන පදයේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කරනු ඇත. එම කාලය එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වී අවසාන ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වේ.

If we misunderstand the fact that there are two images to the beast that are identified upon more than two witnesses, then we will misunderstand the work represented by the first three verses of Revelation chapter eighteen that began in 2001, and the work that begins in verse four of chapter eighteen.

එම මෘගයාට සම්බන්ධ රූප දෙකක් ඇති බවත්, ඒවා දෙදෙනෙකුට වඩා වැඩි සාක්ෂිකරුවන් මත හඳුනාගනු ලබන බවත් යන කරුණ අප වැරදි ලෙස අවබෝධ කරගන්නේ නම්, 2001 වර්ෂයේදී ආරම්භ වූ එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්‍ය තුනෙන් නිරූපිත කාර්යයද, දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ සිව්වන වාක්‍යයෙන් ආරම්භ වන කාර්යයද අප වැරදි ලෙස අවබෝධ කරගන්නෙමු.

When we employ Sister White’s direct identification of the angel of Revelation eighteen’s descent in 1888, and her placing the same angel in the future tense, we find that 1888 typifies 2001. The angel of Revelation, that lightens the earth with His glory, came down at the Minneapolis meetings in 1888, and did so again when the great buildings of New York City came down.

1888 දී එළිදරව් අටළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ බැසීම පිළිබඳව සහෝදරි වයිට් විසින් සෘජුවම කරන ලද හඳුනාගැනීමද, එම දූතයාම අනාගත කාලයෙන් තබා ඇති ඇගේ ප්‍රකාශයද අපි භාවිතා කරන විට, 1888 වර්ෂය 2001 වර්ෂයට ප්‍රතිරූප වන බව අපට පෙනේ. තමන්ගේ මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකමත් කරන එළිදරව් පොතේ දූතයා 1888 දී මිනියාපොලිස් රැස්වීම්වලදී බැස ආවේය; තවද නිව් යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිම වැටුණු කලද ඔහු එසේම නැවත බැස ආවේය.

The period of Christ’s baptism unto the cross, and the period from August 11, 1840 unto October 22, 1844, and the period of Noah’s one hundred and twenty years provide three witnesses to a period of judgment. 1888 provides a witness of the manifestation of rebellion that was recorded at the Minneapolis meetings, and Noah identifies the removal of the Holy Spirit from those who rejected the message. The rebellion of the antediluvians as well as the rebellion of the church leaders in 1888 both align with the history of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses, which the angel told Sister White was being repeated in Minneapolis.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මය සිට කුරුසිය දක්වා වූ කාලයද, 1840 අගෝස්තු 11 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ කාලයද, නෝවාගේ එක්සිය විසි අවුරුදු කාලයද, විනිශ්චයක කාලයක් සඳහා සාක්ෂි තුනක් සපයයි. 1888 වර්ෂය, මිනියාපොලිස් රැස්වීම්වලදී ලේඛිත කරනු ලැබූ කැරැල්ල ප්‍රකාශ වූ බවට සාක්ෂියක් සපයයි; තවද නෝවා, පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ අයගෙන් ශුද්ධාත්මයාණන් ඉවත් කරනු ලැබීම හඳුන්වා දෙයි. ජලප්‍රලයට පෙර ජීවත්වූවන්ගේ කැරැල්ල මෙන්ම 1888 දී සභා නායකයන්ගේ කැරැල්ලද, මෝසෙස්ගේ ඉතිහාසයේ කොරාහ්, දාථාන් සහ අබීරාම්ගේ ඉතිහාසයට අනුකූල වේ; එය මිනියාපොලිස්හි නැවත සිදුවෙමින් පවතින බව දේවදූතයා සොදරි වයිට්ට පැවසීය.

From the Patriot Act until the Sunday law in the United States represents the testing period for Laodicean Seventh-day Adventism. The rebellion against the message of warning that announces their judgment identifies the removal of the Holy Spirit, and therefore the pouring out of strong delusion on the wicked foolish virgins of that history. The focus of the rebellion is the chosen messenger as represented by Noah, Moses, Elders Jones and Waggoner, and of course Sister White. The rebellion against the warning message and the messenger of that history is based upon the “oil” in the history of the parable of the ten virgins.

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ Patriot Act සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලය, ලාඔදිකීය සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ථානය සඳහා වන පරීක්ෂාකාරී සමය නියෝජනය කරයි. ඔවුන්ගේ විනිශ්චය ප්‍රකාශ කරන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයට එරෙහි කැරැල්ල, ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ඉවත් කරනු ලැබීම හඳුනා දක්වයි; එබැවින්, එම ඉතිහාසයේ දුෂ්ට මෝඩ කන්‍යාවන් මත බලවත් මෝහය වගුරුවනු ලැබීමද එයම හඳුන්වයි. එම කැරැල්ලේ කේන්ද්‍රය වන්නේ, නෝවා, මෝසෙස්, වැඩිහිටි ජෝන්ස් සහ වැග්ගනර්, සහ නියත වශයෙන්ම සහෝදරී වයිට් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන තෝරාගත් දූතයාය. එම ඉතිහාසයේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයටත් දූතයාටත් එරෙහි කැරැල්ල, දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ ඉතිහාසයේ “තෙල්” මත පදනම් වී ඇත.

Those who present the warning message, do so, because they have “oil,” which is also the warning message. The distinction between the two classes is therefore produced by the correct applications of the rules of prophetic interpretation that were adopted by those of the movement of the first and second angels, represented as Miller’s rules of interpretation, and also the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel.

අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවුඩය ඉදිරිපත් කරන අය එසේ කරන්නේ ඔවුන් සතුව “තෙල්” ඇති බැවිනි; එයද අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවුඩයම වේ. එබැවින්, කණ්ඩායම් දෙක අතර ඇති වෙනස ඇතිවන්නේ පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ චලනයට අයත් වූවන් විසින්, මිලර්ගේ අර්ථවිවරණ නීති ලෙස නිරූපිත, අනාවැකි අර්ථකථන නීති නිවැරදිව යෙදීමත්, එසේම තෙවන දූතයාගේ චලනය විසින් අනුගමනය කරන ලද අනාවැකි අර්ථකථන නීති නිවැරදිව යෙදීමත් මගිනි.

The test that is represented as the “formation of the image of the beast,” must therefore be a test in connection with how the image of the beast is formed in God’s prophetic word.

එබැවින්, “මෘගයාගේ රූපය සෑදීම” ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන පරීක්ෂාව, දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය තුළ මෘගයාගේ රූපය කෙසේ සෑදෙන්නේද යන්න සමඟ සම්බන්ධ වූ පරීක්ෂාවක් විය යුතුය.

From the Patriot Act in 2001, which was typified by the Blair Bill in 1888, which was typified by the Declaration of Independence in 1776, which was typified by the baptism of Christ, which typified August 11, 1840, all support the truth that the testing-process of judgment begins with an empowered warning message that must be taken from the hand of the angel and then be eaten.

2001දී වූ Patriot Act සිට, 1888දී Blair Bill විසින් එහි පූර්වප්‍රතිරූපය දක්වා තිබූද, 1776දී වූ Declaration of Independence විසින් එහි පූර්වප්‍රතිරූපය දක්වා තිබූද, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මය විසින් එහි පූර්වප්‍රතිරූපය දක්වා තිබූද, එය 1840 අගෝස්තු 11 වන දිනට පූර්වප්‍රතිරූපයක් වූද යන මේ සියල්ල, විනිශ්චයේ පරීක්ෂණ-ක්‍රියාවලිය ආරම්භ වන්නේ බලගන්වන ලද අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයකින් බවත්, එය දූතයාගේ හස්තයෙන් ගෙන පසුව භුක්ති විඳිය යුතු බවත් වූ සත්‍යයට සහාය දක්වයි.

The prophetic teaching that identifies the United States as the robbers of thy people confuses several points by their logic, and those points are often the most direct proof-texts in establishing elements of the formation of the image of the beast. A way to illustrate the fact that this test is prophetic in nature is by using the basic rules of prophecy to demonstrate a truth that is only understood if you accept Rome as the symbol represented by the robbers of thy people.

“ඔබගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන්” ලෙස එක්සත් ජනපදය හඳුන්වන අනාවැකිමය ඉගැන්වීම, ඔවුන්ගේ තර්කය අනුව කරුණු කිහිපයක් මිශ්‍ර කර දමයි; එම කරුණු බොහෝ විට මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීමේ අංග ස්ථාපිත කිරීමේදී ඉතා සෘජු සාක්ෂි-පාඨයන් වේ. මෙම පරීක්ෂාව ස්වභාවයෙන්ම අනාවැකිමය එකක් බව නිදර්ශනය කරන ක්‍රමයක් නම්, අනාවැකියේ මූලික නීති භාවිතා කර, “ඔබගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන්” විසින් නිරූපිත සංකේතය ලෙස රෝමය පිළිගත් විට පමණක් අවබෝධ වන සත්‍යයක් ප්‍රදර්ශනය කිරීමයි.

This illustration is drawn from the five lines of history within Adventism, where a controversy over Rome as a symbol occurred. We are now in the last, or sixth of these controversial histories, and the controversy now is identical to the controversy represented upon the 1843 chart.

මෙම උපමාදර්ශය ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ව්‍යාපාරය තුළ ඇති ඉතිහාස රේඛා පහෙන් උපුටාගන්නා ලද්දකි; එහිදී සංකේතයක් ලෙස රෝමය පිළිබඳ වාදවිවාදයක් ඇතිවිය. අපි දැන් මෙම වාදවිවාදාත්මක ඉතිහාසයන්හි අවසාන, එනම් හයවන ඉතිහාසය තුළ සිටිමු; තවද දැන් පවතින වාදවිවාදය 1843 ප්‍රස්තාරය මත නිරූපිත වාදවිවාදයට සම්පූර්ණයෙන්ම සමානය.

It is easy to see this truth if you correctly apply the prophetic rules. A prophetic rule that needs to be used is that symbols have more than one meaning, and the meaning they use in a passage is to be established by the passage. The Syrian king, Antiochus III Magnus fulfilled the battle of verse ten of chapter eleven of Daniel, and he fulfilled the battle of Raphia in verses eleven and twelve, and he fulfilled the battle of Panium in verse fifteen. The Millerite controversy represented upon the 1843 chart was that the false Protestant view identified that the “robbers” was Antiochus Epiphanes, while also upholding the truth that the “robbers” were a symbol of Rome.

ඔබ අනාවැකිමය නීති නිවැරදිව යොදන්නේ නම්, මෙම සත්‍යය දැකගැනීම පහසුය. යොදාගත යුතු අනාවැකිමය නීතියක් වන්නේ සංකේතවලට එක් අර්ථයකට වඩා අර්ථ ඇති බවත්, යම් ඡේදයක ඒවා භාවිත කරන අර්ථය එම ඡේදය මඟින්ම ස්ථාපිත කළ යුතු බවත්ය. සිරියානු රජ වූ ඇන්ටියෝකස් III මැග්නස් දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දහවන පදයේ යුද්ධය සම්පූර්ණ කළේය; එකොළොස්වන සහ දොළොස්වන පදවල රැෆියා යුද්ධයද ඔහු සම්පූර්ණ කළේය; පහළොස්වන පදයේ පැනියම් යුද්ධයද ඔහු සම්පූර්ණ කළේය. 1843 ප්‍රස්තාරයේ නිරූපිත මිලරයිට් වාදවිවාදය වූයේ, බොරු ප්‍රොටෙස්තන්ත මතය “කොල්ලකාරයන්” යන්න ඇන්ටියෝකස් එපිෆනීස් ලෙස හඳුනාගත් අතර, එම සමගම “කොල්ලකාරයන්” රෝමයෙහි සංකේතයක් බවට වූ සත්‍යයද තහවුරු කරමින් සිටීමයි.

Verses ten through fifteen were first fulfilled in the history of Antiochus III Magnus, so those verses, and the subsequent historical repeat of those verses provide two witnesses to the fulfillment of those verses in the last days, for all the prophets spoke more directly about the last days, than the days in which they lived.

දහයෙන් පහළොව දක්වා වූ පද ප්‍රථමයෙන් ඉතිහාසයේ ඇන්ටියොකස් III මැග්නස්ගේ කාලයේදී සම්පූර්ණ විය. එබැවින්, ඒ පදත්, එම පදවලට අදාළ පසුකාලීන ඓතිහාසික පුනරාවර්තනයත්, අවසාන දවස්වලදී ඒ පද සම්පූර්ණ වීම පිළිබඳ සාක්ෂි දෙකක් සපයයි; මක්නිසාද, සියලුම අනාගතවක්තෘවරුන් තමන් ජීවත් වූ දවස්වලට වඩා අවසාන දවස් පිළිබඳ වඩා සෘජුව කථා කළහ.

Along with that established rule concerning where a prophet’s testimony is to be applied, we also have Sister White who directly recorded “much of the history which has taken place in fulfillment of this prophecy [Daniel chapter eleven] will be repeated.” Antiochus III Magnus represents the United States as papal Rome’s proxy army. The Protestants argued that the robbers had typified another Antiochus, where the Millerites knew it was Rome. Currently one side identifies the United States as the robbers, and the other side holds to the foundational truth.

භවිතයට ගත යුතු අනාගතවක්තෘ සාක්ෂිය කුමන ස්ථානයකට අදාළ කළ යුතුද යන ස්ථාපිත නියමයට සමගාමීව, “මෙම අනාගතවාක්‍යයේ [දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ] ඉෂ්ටවූ ඉතිහාසයේ බොහෝ කොටසක් නැවත සිදු වන්නේය” යයි සෘජුවම ලියා තැබූ සහෝදරි වයිට්ද අප සතුය. අන්තිඔකස් III මැග්නස් පාප් රෝමයේ නියෝජිත සෙනාව ලෙස එක්සත් ජනපදය නියෝජනය කරයි. ප්‍රොටෙස්තන්ත්වාදීන් තර්ක කළේ කොල්ලකාරයන් තවත් අන්තිඔකස් කෙනෙකුගේ ආදර්ශයක් වූ බවය; එහිදී මිලර්වරුන් දැන සිටියේ එය රෝමය බවය. වර්තමානයේ එක් පාර්ශ්වයක් කොල්ලකාරයන් ලෙස එක්සත් ජනපදය හඳුනාගනිති; අනෙක් පාර්ශ්වය මූලික සත්‍යය තදින් අල්ලාගෙන සිටියි.

If the rule that identifies that symbols have more than one meaning, and the meaning is to be based upon the context where they are employed, then identifying the United States as the robbers, parallels the Protestants’ identification of Antiochus as the robbers, but now Antiochus is a symbol of the United States in the last days.

සංකේතවලට එකකට වඩා අර්ථ තිබිය හැකි බව හඳුනාගන්නා නියමය පවතින අතර, එම අර්ථය ඒවා භාවිතා වන සන්දර්භය මත පදනම් විය යුතු නම්, එවිට එක්සත් ජනපදය කොල්ලකරුවන් ලෙස හඳුනාගැනීම, ප්‍රොටෙස්තන්තයන් අන්තියෝකස්ව කොල්ලකරුවන් ලෙස හඳුනාගැනීමට සමාන්තර වේ; එහෙත් දැන් අන්තියෝකස් අන්තිම දවස්වල එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයක් වේ.

The context of the passage is directly addressing the question of what power exalts itself to establish the vision, so to place the emphasis upon this fact, is justified. It is justified upon many witnesses, for the other historical lines of a controversy over Rome as a symbol identify the same fact. That fact is that those on the wrong side of the issue invariably identify the United States in the place of Rome. But if you are unwilling to accept that symbols have more than one meaning, or if you believe they do so, but are not practiced enough to have full faith in the rule, then it will be virtually impossible for you to follow the logic that is now going to be applied.

මෙම ඡේදයේ සන්දර්භය, දර්ශනය ස්ථාපිත කිරීම සඳහා තමන්ම උසස් කරගන්නා බලය කුමක්ද යන ප්‍රශ්නයට සෘජුව පිළිතුරු දෙයි; එබැවින් මෙම කරුණ මත අවධාරණය තැබීම සාධාරණය. එය බොහෝ සාක්ෂි මත සාධාරණය ලබයි, මක්නිසාද රෝමය සංකේතයක් ලෙස සම්බන්ධ කරගත් විවාදයක අනෙක් ඓතිහාසික රේඛාවන් ද එම කරුණම හඳුනාගනිති. එම කරුණ නම්, විවාදයේ වැරදි පැත්තේ සිටින අය නිරන්තරයෙන්ම රෝමයේ ස්ථානයෙහි එක්සත් ජනපදය හඳුනාගන්නා බවයි. එහෙත් සංකේතවලට එකකට වැඩි අර්ථයක් ඇති බව පිළිගැනීමට ඔබ අකමැති නම්, හෝ ඒවා එසේ ඇති බව ඔබ විශ්වාස කළත්, එම නියමය කෙරෙහි සම්පූර්ණ විශ්වාසයක් තැබීමට තරම් ඔබ ප්‍රායෝගිකව පුරුදු වී නොමැති නම්, දැන් යෙදවීමට යන තර්කය අනුගමනය කිරීම ඔබට වාස්තවයෙන්ම අසම්භව වනු ඇත.

Every two-horned power represents the United States in the last days. France is the twofold power represented by Sodom and Egypt. Islam also typifies the United States, for the United States is the false prophet in relation to the papal power who is Jezebel. The United States is Salome in subjection to Herodias. Balaam is a symbol of a false prophet too, though his story is more complex than simply being a false prophet.

දෙඅඟ සෑම බලයක්ම අවසාන දවස්වල එක්සත් ජනපදය නියෝජනය කරයි. ප්‍රංශය සොදොම් සහ මිසරය මගින් නිරූපිත ද්විත්ව බලයයි. ඉස්ලාමයද එක්සත් ජනපදයට ආදර්ශක වශයෙන් පවතී, මන්ද යෙසබෙල් වන පාප් බලය සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවයෙහි එක්සත් ජනපදය බොරු අනාගතවක්තෘයා වන බැවිනි. එක්සත් ජනපදය හෙරෝදියාට යටත්ව සිටින සලෝමේය. බලාම්ද බොරු අනාගතවක්තෘයෙකුගේ සංකේතයකි; එහෙත් ඔහුගේ කථාව සරලව බොරු අනාගතවක්තෘයෙකු වීමෙන් වඩා සංකීර්ණය.

Balaam’s prophecies, which were recorded after he blessed Israel three times, are associated with Islam in a variety of ways. The ass is a symbol of Islam, and you can’t keep the talking ass out of a story of Balaam. The wise men from the east who came to worship the baby Jesus were guided by Balaam’s prophecies. Islam of the three woes of Revelation chapter nine represents the false prophet Mohammed.

බාලාම් ඉශ්‍රායෙලයට තුන්වරක් ආශීර්වාද කළ පසු ලියන ලද ඔහුගේ අනාවැකි, විවිධ ආකාරවලින් ඉස්ලාමය සමඟ සම්බන්ධ වේ. ගදහා ඉස්ලාමයේ සංකේතයකි; කථා කරන ගදහාව බාලාම්ගේ කථාවෙන් ඉවත් කළ නොහැක. බාල යේසුස්වහන්සේට නමස්කාර කිරීමට නැඟෙනහිරෙන් පැමිණි ප්‍රඥාවන්තයෝ බාලාම්ගේ අනාවැකි මඟින් මඟ පෙන්වනු ලැබූහ. එළිදරව් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේ වූ විපත් තුනෙහි ඉස්ලාමය, බොරු අනාගතවක්තෘ මුහම්මද් නියෝජනය කරයි.

If you understand that symbols have more than one meaning, then you will no doubt also understand that many truths are so important that they are represented by a variety of symbols. The symbol that establishes the vision is a symbol of Rome, and therefore it is obvious that Rome would be a primary theme throughout Bible prophecy. One classic and well-established symbol of Rome is the king of the north in Daniel chapter eleven. The king of the north who comes to his end with none to help is the papal power, the Roman church, the pope of Rome, the man of sin.

සංකේතවලට එක් අර්ථයකට වඩා තිබෙන බව ඔබ තේරුම් ගන්නේ නම්, බොහෝ සත්‍යයන් ඉතා වැදගත් බැවින් ඒවා විවිධ සංකේත මඟින් නිරූපණය කරනු ලබන බවද ඔබ නිසැකව තේරුම් ගනු ඇත. දර්ශනය ස්ථාපිත කරන සංකේතය රෝමයෙහි සංකේතයක් වන බැවින්, බයිබල් අනාවැකි පුරාවටම රෝමය ප්‍රධාන තේමාවක් වනු ඇතැයි පැහැදිලි ය. රෝමය සඳහා වූ සම්ප්‍රදායික හා හොඳින් පිහිටුවා ඇති එක් සංකේතයක් වන්නේ දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ උතුරේ රජුය. උපකාර කිරීමට කිසිවෙකු නැතිව තම අවසානයට පැමිණෙන එම උතුරේ රජු වන්නේ පාප්තුමාගේ බලය, රෝම සභාව, රෝමයේ පාප්තුමා, පාපයේ මනුෂ්‍යයාය.

In the controversy of Uriah Smith, it was claimed that the king of the north in verse thirty-six was France, and the king of the north in verse forty was Turkey. Both France and Turkey are symbols of the United States in different contexts, but as with the Protestants, and as it is today, in Smith’s controversy, he rejected the truth that the king of the north is a symbol of Modern Rome, and claimed the symbol of Rome was represented by a symbol of the United States in the nation of France, and again that the symbol of Rome was a symbol of the United States as represented in the nation of Turkey.

උරියා ස්මිත්ගේ විවාදයේදී, තිස්හයවන වාක්‍යයේ උතුරේ රජු ප්‍රංශය බවත්, හතළිස්වන වාක්‍යයේ උතුරේ රජු තුර්කිය බවත් ප්‍රකාශ කරන ලදී. ප්‍රංශයත් තුර්කියත් භిన్న සන්දර්භයන්හි එක්සත් ජනපදයේ සංකේත වේ; එහෙත් ප්‍රොටෙස්තන්තයන් මෙන්ම, අද දිනත් එසේම වූ පරිදි, ස්මිත්ගේ විවාදයේදී ඔහු උතුරේ රජු නූතන රෝමයේ සංකේතයක් බව වන සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කර, රෝමයේ සංකේතය ප්‍රංශ රාජ්‍යය තුළ නිරූපිත එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයකින් දක්වනු ලැබේ යයි ද, නැවත රෝමයේ සංකේතය තුර්කි රාජ්‍යය තුළ නිරූපිත එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයක් යයි ද ප්‍රකාශ කළේය.

The context now contains three lines; Millerite history, Uriah Smith’s history, and the here and now. In each of those illustrations there is a controversy over a symbol of Rome, which is misapplied through misunderstanding Rome as a symbol of the United States.

දැන් එහි සන්දර්භය රේඛා තුනක් අඩංගු කරයි; මිලරයිට් ඉතිහාසය, උරියා ස්මිත්ගේ ඉතිහාසය, සහ මෙහි සහ දැන් යන සන්දර්භය. එම නිදර්ශන එක් එක්කම, රෝමයේ සංකේතයක් සම්බන්ධයෙන් විවාදයක් පවතී; රෝමය එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයක් ලෙස වරදවා වටහා ගැනීම නිසා එය අයථා ලෙස යොදනු ලැබේ.

The line of the controversy of “the daily,” in the book of Daniel upholds this very same emphasis of arguing against the truth regarding a symbol of Rome, though there are some important nuances in this history.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” පිළිබඳ විවාදයේ ප්‍රවාහයද, මෙම ඉතිහාසයේ කිහිප වැදගත් සුක්ෂ්ම වෙනස්කම් ඇතත්, රෝමයේ සංකේතයක් සම්බන්ධ සත්‍යයට විරුද්ධව තර්ක කිරීමේ මේ අතිශය එකම අවධාරණයම තහවුරු කරයි.

The logic of Uriah Smith’s prophetic model led his followers to misapply the sixth plague in chapter sixteen of Revelation. A primary problem in Smith’s application of chapter sixteen, other than his attempt to apply everything literally, in a period when everything is to be applied spiritually, was his inability to see the specific structure of the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. By replacing the true meaning of the symbols with meanings of a private interpretation Smith’s logic precludes the ability to recognize how the threefold union is formed, and how it is formed is “the great test for the people of God by which their eternal salvation will be determined.”

උරියා ස්මිත්ගේ අනාවැකි ආදර්ශයේ තර්කය, ඔහුගේ අනුගාමිකයන්ට එළිදරව් පොතේ දහසයවන අධ්‍යායයේ හයවන වසංගතය වැරදි ලෙස අදාළ කරවීමට මඟ පෑදීය. ස්මිත් විසින් දහසයවන අධ්‍යායය අදාළ කළ ආකාරයේ ප්‍රධාන ගැටලුවක් වූයේ, ආත්මිකව අදාළ කළ යුතු සියල්ලක් පවතින කාලයක, සියල්ල සත්‍යාර්ථයෙන්ම අදාළ කිරීමට ඔහු උත්සාහ කළේය යන්න හැර, නාගයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘවරයා යන ත්‍රිත්ව එක්සත්භාවයේ නිශ්චිත ව්‍යුහය ඔහු දැක නොහැකිවීමය. සංකේතවල සැබෑ අර්ථය පෞද්ගලික අර්ථකථනයක අර්ථයන්ගෙන් ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමෙන්, එම ත්‍රිත්ව එක්සත්භාවය කෙසේ ගොඩනැගෙන්නේදැයි හඳුනාගැනීමේ හැකියාව ස්මිත්ගේ තර්කය විසින් වළක්වනු ලබයි; එය කෙසේ ගොඩනැගෙන්නේද යන්න “දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඇති මහත් පරීක්ෂාව වන අතර, ඒ අනුව ඔවුන්ගේ සදාකාලික ගැළවීම තීරණය කරනු ලබනු ඇත.”

The misapplication of symbols of Rome are an attempt by Satan to prevent God’s last-day people from seeing not only modern Rome, but how modern Rome is formed. The necessity of recognizing the prophetic characteristics associated with the joining together of the United Nations, the papal power and the United States contains eternal consequences.

රෝමයේ සංකේතයන් වැරදි ලෙස යෙදීම සතන් විසින් කරනු ලබන උත්සාහයකි; එය දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දිනවල ජනතාවට නවීන රෝමය පමණක් නොව, නවීන රෝමය කෙසේ ගොඩනැගෙන ද යන්න දැකගැනීම වැළැක්වීම සඳහාය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය, පාප්පදවි බලය සහ එක්සත් ජනපදය එකට එක්වීම හා සම්බන්ධිත අනාවැකිමය ලක්ෂණ හඳුනාගැනීමේ අවශ්‍යතාවය සදාකාලික ප්‍රතිවිපාක අඩංගු කරයි.

In the book of Daniel there is a special test that emphasizes the importance of recognizing the relationships of these three powers, and there is another special test that emphasizes these identical points in the book of Revelation. “The daily” in the book of Daniel was understood to be pagan Rome by William Miller as he studied Second Thessalonians. Miller understood from the description of the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome in Second Thessalonians that the word, “daily,” was a symbol of pagan Rome, and the abomination of desolation would therefore be papal Rome.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි, මෙම බල තුන අතර ඇති සම්බන්ධතා හඳුනාගැනීමේ වැදගත්කම අවධාරණය කරන විශේෂ පරීක්ෂාවක් තිබේ; එමෙන්ම, එම සමාන කරුණුම අවධාරණය කරන තවත් විශේෂ පරීක්ෂාවක් එළිදරව් පොතෙහි ද තිබේ. දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” යනුවෙන් සඳහන් කර ඇත්තේ, විලියම් මිලර් විසින් දෙවන තෙසලෝනිකයන් අධ්‍යයනය කළ විට, අනජාතික රෝමය බවයැයි තේරුම් ගන්නා ලදී. දෙවන තෙසලෝනිකයන්හි අනජාතික රෝමය සහ පාප්වාදී රෝමය අතර වූ අනාගතවාණිමය සම්බන්ධතාවයේ විස්තරයෙන්, “දෛනිකය” යන වචනය අනජාතික රෝමයේ සංකේතයක් බවත්, එබැවින් විනාශකාරී අශුචිතාව පාප්වාදී රෝමය වන බවත් මිලර් තේරුම් ගත්තේය.

The point we are underscoring though is that in Second Thessalonians the relationship between pagan Rome and papal Rome is placed in a context that teaches that when and if you do not understand the relationship of those two powers, you receive strong delusion, and are lost for eternity.

කෙසේවෙතත්, අප විශේෂයෙන් අවධාරණය කරමින් සිටින කරුණ නම්, දෙවන තෙසලෝනිකයේ අනාගමික රෝමය හා පාප්වාදී රෝමය අතර සම්බන්ධය එම බල දෙක අතර ඇති සම්බන්ධතාවය ඔබ නොතේරුම් ගන්නා විටත්, නොතේරුම් ගන්නේ නම්ත්, ඔබ දැඩි මුළාවකට භාරවී, සදාකාලිකව විනාශයට පත්වන බව උගන්වන සන්දර්භයක් තුළ ඉදිරිපත් කර තිබීමයි.

This is the same warning of the sixth plague where not only the dragon, who was pagan Rome in Second Thessalonians, and the beast, who was the “man of sin” in that passage, but also in chapter sixteen you have the false prophet. The passage is emphasizing the importance of recognizing the relationship of the powers who make up Modern Rome’s threefold union, that is also modern Babylon.

මෙය හයවන වසංගතයේ දෙන ලද එම අනතුරු ඇඟවීමම ය; එහිදී දෙවන තෙසලෝනිකාවේ අර්ථයෙන් පගාන් රෝමය වූ මකරාත්, එම පාඨභාගයේ “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” වූ මෘගයාත් පමණක් නොව, දහසයවන පරිච්ඡේදයේ බොරු අනාගතවක්තෘවරයාද ඇත. මෙම පාඨභාගය අවධාරණය කරන්නේ නූතන රෝමයේ තුන්ගුණ එකමුතුව පිහිටුවන බලයන් අතර ඇති සම්බන්ධතාවය හඳුනාගැනීමේ වැදගත්කමය; එය නූතන බබිලෝනියද වේ.

The controversy over “the daily” addresses the very same last-day controversy, but it expands the identification of the controversy by adding the importance of understanding the relationship between the three powers who make up Modern Rome. To refuse to see this truth, is to guarantee strong delusion for your reward.

“නිතර” පිළිබඳ විවාදය, අවසාන දවස්වල ඇති එම එකම විවාදයම සම්බෝධනය කරයි; එහෙත්, නවීන රෝමය සෑදෙන බලයන් තුන අතර ඇති සම්බන්ධතාවය අවබෝධ කරගැනීමේ වැදගත්කම එක් කිරීමෙන්, එය එම විවාදය හඳුනාගැනීම තවදුරටත් පුළුල් කරයි. මෙම සත්‍යය දැකීමට ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, ඔබට ලැබෙන ප්‍රතිඵලය ලෙස බලවත් මුළාව සහතික කර දීමයි.

In the current controversy those identifying the United States as the robbers appear unable to even assent to understanding why it would matter that the United States is repeatedly represented as being in subjection to the papal power rather than being the papal power itself. Basic common sense recognizes that the power who is controlling the relationship in politics, history, marriage and Bible prophecy is considered as the head, and the head is what exalts itself to establish the vision and then falls.

වර්තමාන වාදවිවාදයේදී, එක්සත් ජනපදය කොල්ලකරුවන් ලෙස හඳුනාගන්නා අය, එක්සත් ජනපදය පප්පාධිපති බලයම නොව, එම පප්පාධිපති බලයට යටත්ව සිටින ලෙස නැවත නැවතත් නිරූපණය කරනු ලබන්නේය යන්න වැදගත් වන්නේ මන්දැයි අවබෝධ කරගැනීමට සම්මත වීමට පවා අසමත් වන බව පෙනේ. දේශපාලනයේදී, ඉතිහාසයේදී, විවාහයේදී සහ බයිබල් අනාවැකියේදී සම්බන්ධතාවය පාලනය කරන බලය හිස ලෙස සැලකෙන බව මූලික සාමාන්‍ය බුද්ධිය හඳුනා ගනී; එම හිසම දර්ශනය ස්ථාපිත කිරීම සඳහා තමාම උසස් කරගන්නා අතර, පසුව වැටෙයි.

The logic that identifies the United States as the robbers, is unable to apply the history that was represented, and thereafter fulfilled, from 321 to 538. The symbol of the United States must fall away before the “man of sin” would be revealed. The “man of sin” gets revealed again in the last days, and before he does the United States must fall away first.

එක්සත් ජනපදය කොල්ලකාරයන් ලෙස හඳුනාගන්නා තර්කයට, 321 සිට 538 දක්වා නිරූපණය කරනු ලැබූද, ඉන්පසු ඉටු වූද වූ ඉතිහාසය අදාළ කරගැනීමට නොහැක. “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” ප්‍රකාශයට පත්වීමට පෙර එක්සත් ජනපදයේ සංකේතය පහව යා යුතුය. “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” අවසාන දිනවල නැවතත් ප්‍රකාශයට පත්වෙයි; ඔහු එසේ වීමට පෙර එක්සත් ජනපදය පළමුවෙන් පහව යා යුතුය.

The Sunday law in the United States does not identify the United States as Modern Rome, it identifies that national ruin has arrived, and that the United States has been fully disconnected from righteousness. The Modern Rome that gets revealed when the United States falls away at the Sunday law is the papal power, who then and there just conquered her ally, the false prophet.

එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය, එක්සත් ජනපදය නූතන රෝමය බව හඳුන්වා නොදෙයි; එය ජාතික විනාශය පැමිණ ඇති බවත්, එක්සත් ජනපදය ධර්මිෂ්ඨකමෙන් සම්පූර්ණයෙන් වෙන්කරනු ලැබ ඇති බවත් හඳුන්වා දෙයි. ඉරිදා නීතියේදී එක්සත් ජනපදය පථභ්‍රෂ්ට වන විට අනාවරණය වන නූතන රෝමය වන්නේ පාප්වාදී බලයයි; එවිටත් එම ස්ථානයේද ඇයගේ මිත්‍රයා වන බොරු අනාගතවක්තෘවරයා අලුතින්ම ජයගෙන තිබෙන්නේ එයයි.

“The daily” in the book of Daniel and its relationship to the message of William Miller, and the significance of Miller’s understanding being derived from Second Thessalonians chapter two, and the warning to keep your garments in the sixth plague, all identify elements from those controversies that address current issues.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” සහ එය විලියම් මිලර්ගේ පණිවිඩය සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය, තවද මිලර්ගේ අවබෝධය දෙවන තෙසලෝනික 2 වන පරිච්ඡේදයෙන් උත්පන්න වූ බවේ වැදගත්කම, සහ හයවන වසංගතයේදී ඔබගේ වස්ත්‍ර රැකගන්නා ලෙස දෙන ලද අනතුරු ඇඟවීම—මේ සියල්ල අද පවත්නා ප්‍රශ්න සම්බන්ධයෙන් කථා කරන එම විවාදයන්හි අංග හඳුනා දෙයි.

The warning of Second Thessalonians chapter two in the last days is about a class that identifies the United States as a symbol, but refuses to be guided by the light that addresses the United States’ relationship with papal Rome. In doing this they will see the relationship of not only papal Rome and the United States, but also the United Nations, the dragon power of Revelation chapter sixteen.

අන්තිම දවස්වල දෙවන තෙසලෝනික 2 වන පරිච්ඡේදයේ අනතුරු ඇඟවීම, එක්සත් ජනපදය සංකේතයක් ලෙස හඳුනාගන්නා නමුත්, එක්සත් ජනපදයේ පාප් රෝමය සමඟ ඇති සම්බන්ධය සම්බන්ධයෙන් කතා කරන ආලෝකයෙන් මඟ පෙන්වීම ලැබීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන පන්තියක් පිළිබඳය. මෙසේ කිරීමෙන් ඔවුන් පාප් රෝමය හා එක්සත් ජනපදය අතර සම්බන්ධය පමණක් නොව, එළිදරව් 16 වන පරිච්ඡේදයේ අජගර බලය වන එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයද දකිනු ඇත.

As with Uriah Smith, A.G. Daniells and W.W. Prescott, who Sister White identified as being unable to reason from cause to effect, so too are those who refuse to be guided by the direction of God’s prophetic word in its elaboration of the relationship of these three powers in the last days.

යූරියා ස්මිත්, ඒ. ජී. ඩැනියෙල්ස් සහ ඩබ්ලිව්. ඩබ්ලිව්. ප්‍රෙස්කොට් යන අය, හේතුවෙන් ප්‍රතිඵලය දක්වා තර්ක කිරීමට අසමත් වූවන් ලෙස සොහොයුරිය වයිට් විසින් හඳුන්වා දෙන ලද්දාක් මෙන්ම, අන්තිම දිනවල මෙම බල තුන අතර සම්බන්ධතාවය විස්තර කර දක්වන දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනයේ මඟපෙන්වීම අනුව ගමන් කිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන අයද එම පරිද්දෙන්ම වෙති.

Like the first, the current, and the Uriah Smith controversies, the controversy of the relationship of the three powers as represented in Second Thessalonians and the sixth plague manifests a private interpretation that points to the United States, but refuses to see certain prophetic characteristic of the United States that would expose their erroneous concept, and possibly bring them to the light.

පළමු, වර්තමාන, සහ Uriah Smith විවාදයන් මෙන්ම, දෙවන තෙසලෝනික සහ හයවන වසංගතය තුළ නිරූපිත බල තුනෙහි අන්තර්සම්බන්ධය පිළිබඳ විවාදය ද එක්තරා පුද්ගලික අර්ථකථනයක් ප්‍රකාශ කරයි; එය එක්සත් ජනපදය වෙත ඉඟි කළත්, ඔවුන්ගේ වැරදි සංකල්පය හෙළිදරව් කර, හැකිවුණහොත් ඔවුන් ආලෝකය වෙත ගෙන එන්නට ඉඩ ඇති එක්සත් ජනපදයේ සමහර අනාවැකිමය ලක්ෂණ දැකීමට ප්‍රතික්ෂේප කරයි.

After September 11, 2001 the controversy over the four insects of Joel arose. The truth being that the insects represented a progressive spiritual declension of the Laodicean Seventh-day Adventist church by the introduction of Catholic and apostate Protestant theology. Again the correct application of the four insects is Rome, but the private interpretation claimed it was Islam, which is a symbol of a false prophet, and therefore a symbol of the United States. Line upon line, the controversies from Advent history which we have just addressed, all speak to the same truth.

2001 සැප්තැම්බර් 11 පසු, යෝයෙල්ගේ කෘමීන් හතර සම්බන්ධ විවාදය උද්ගත විය. සත්‍යය නම්, එම කෘමීන් ලාඕදිකියානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවේ ආත්මික පිරිහීමක් ක්‍රමයෙන් සිදුවීම නියෝජනය කළේය; ඒ, කැතොලික හා අපෝස්තාත ප්‍රොටෙස්තන්ත් ධර්මවේදය හඳුන්වා දීම මගිනි. නැවතත්, එම කෘමීන් හතරට නිවැරදි අදාළකිරීම රෝමය වේ; එහෙත් පුද්ගලික අර්ථකථනය එය ඉස්ලාමය යැයි ප්‍රකාශ කළේය, එය ව්‍යාජ අනාගතවක්තෘවරයෙකුගේ සංකේතයක් වන අතර, එබැවින් එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයක් ද වේ. රේඛාව මත රේඛාව ලෙස, අප දැන් සලකා බැලූ ඇඩ්වෙන්ට් ඉතිහාසයේ විවාද සියල්ලම, එකම සත්‍යය පිළිබඳව කථා කරයි.

The wrong side, on four witnesses, identifies the robbers as the United States, and upon two witnesses the wrong side’s understanding of the United States as a symbol is incorrect. God’s last-day candidates to be among the one hundred and forty-four thousand are now in a prophetic test. It is not a test that is accomplished by simply casting your vote for this side or that side. It is a test that can only genuinely be navigated correctly if the prophetic rules are accurately applied. In order for the Lion of the tribe of Judah to awaken His last-day people to the fact that they are not studying deeply enough, He allowed heresies to be introduced.

වැරදි පැත්ත, සාක්ෂි හතරක් මත, මංකොල්ලකරුවන් ලෙස එක්සත් ජනපදය හඳුනාගනී; සහ සාක්ෂි දෙකක් මත, සංකේතයක් ලෙස එක්සත් ජනපදය පිළිබඳ වැරදි පැත්තේ අවබෝධය අසත්‍යය. දෙවියන්වහන්සේගේ අන්තිම දිනවල එකලස් කරනු ලබන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස අතර සිටීමට නියමිත අය දැන් අනාවැකිමය පරීක්ෂණයක සිටිති. එය මේ පැත්තට හෝ එම පැත්තට ඔබේ ඡන්දය දමා සම්පූර්ණ කරගත හැකි පරීක්ෂණයක් නොවේ. එය සත්‍යවශයෙන්ම නිවැරදි ලෙස ජයගත හැක්කේ අනාවැකිමය නීති නිවැරදිව අදාළ කළහොත් පමණි. යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයාණන් තම අන්තිම දිනවල ජනතාව ප්‍රමාණවත් ගැඹුරින් අධ්‍යයනය නොකරන බවට ඔවුන් අවදි කරවීම සඳහා, අශුද්ධ මතවාද ඇතුළත් වීමට ඉඩ දුන් සේක.

The fact that a heresy arose within this movement identifies that our personal aptitude in regard to the rules of prophetic interpretation is weaker than it should be. Rome establishes the vision, and the vision of the last days is the final rise and fall of the king of the north. That “king” is also the “man of sin”, and the “man of sin” is the “mystery of iniquity,” and that “wicked.” He is the antichrist, he is symbolized as the “robbers of thy people,” and he is the “head” of Modern Rome.

මෙම ව්‍යාපාරය තුළ විධර්මයක් උද්ගත වූ බව යන කරුණෙන් පැහැදිලි වන්නේ, අනාවැකි විවරණයේ නීති සම්බන්ධයෙන් අපගේ පුද්ගලික දක්ෂතාව එය තිබිය යුතු මට්ටමට වඩා දුර්වල බවයි. රෝමය දර්ශනය පිහිටුවන අතර, අවසාන දවස්වල දර්ශනය වන්නේ උතුරේ රජුගේ අවසාන උද්ධමනය සහ පතනයයි. එම “රජු” “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” ද වෙයි; “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” “අධර්මිෂ්ඨත්වයේ අභිරහස” ද, එම “දුෂ්ටයා” ද වෙයි. ඔහු ක්‍රිස්තු-විරෝධියාය; ඔහු “නුඹේ ජනතාවගේ කොල්ලකාරයෝ” ලෙස සංකේතවත් කරනු ලැබේ; තවද ඔහු නූතන රෝමයේ “හිස” ය.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> “වචනය පිළිබඳ තම අවබෝධයේ ව්‍යාකූලත්වයට පත්වන, විරුද්ධ-ක්‍රිස්තුස්ගේ අර්ථය දැක නොගන්නා අය, නියතවම තමන්ව විරුද්ධ-ක්‍රිස්තුස්ගේ පැත්තෙහි තබාගනු ඇත. දැන් අපට ලෝකය සමඟ එකීභවනය වීමට කිසිම කාලයක් නැත. දානියෙල් තම කොටසෙහි හා තම ස්ථානයෙහි සිටියි. දානියෙල්ගේද යොහන්ගේද අනාවැකි අවබෝධ කරගත යුතුය. ඒවා එකිනෙක අර්ථ දක්වයි. සෑම කෙනෙකුම අවබෝධ කරගත යුතු සත්‍යයන් ඒවා ලෝකයට දානය කරයි. මේ අනාවැකි ලෝකය තුළ සාක්ෂියක් විය යුතුය. අවසාන මේ දවස්වල ඒවා සම්පූර්ණ වීම මඟින්, ඒවා තමා විසින්ම තම අර්ථය පැහැදිලි කරනු ඇත.” Kress Collection, 105.

Back to Articles