Article

# The Book of Daniel - Number Seven

දානියෙල්ගේ පොත - අංක හත

Seven Kings

රජවරු සත්දෙනා

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The seven thunders represent the history of 1798, through to October 22, 1844. That history was typified by the last seven kings of the kingdom of Judah, from Manasseh in 677 BC through to Zedekiah in 586 BC.

සත් ගර්ජනා 1798 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි. එම ඉතිහාසය ක්‍රි.පූ. 677 හි මනස්සේගෙන් ආරම්භ වී ක්‍රි.පූ. 586 හි ශෙදෙකියා දක්වා යූදා රාජ්‍යයේ අවසාන රජවරුන් සත්දෙනා විසින් ප්‍රතිරූපිත කරනු ලැබීය.

In the sacred reform lines, a characteristic of the empowerment of the first angel is a symbol which identifies something that is worldwide. On August 11, 1840, the first angel’s message was empowered and the message was then carried to every mission station in the world.

පවිත්‍ර ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාවන්හි, පළමු දූතයාගේ බලගැන්වීමේ එක් ලක්ෂණයක් වන්නේ, ලෝකව්‍යාප්ත වූ යමක් හඳුන්වා දෙන සංකේතයකි. 1840 අගෝස්තු 11 වන දින, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට බලය දෙන ලදී, එවිට එම පණිවිඩය ලෝකයේ සෑම ධර්මදූත ස්ථානයකටම ගෙන යන ලදී.

> “The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world.” The Great Controversy, 611.

> “1840–44 කාලයේ ඇඩ්වෙන්ට් ව්‍යාපාරය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහත් ප්‍රකාශනයක් විය; පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය ලෝකයේ සෑම මිෂනාරි ස්ථානයකටම ගෙනයනු ලැබීය.” The Great Controversy, 611.

Prophetically at that time, the angel of Revelation ten descended and placed one foot on the earth and the other on the sea. Sister White identified that as a symbol of the worldwide extent of the message.

අනාගතවාණිමය ලෙස එම කාලයේදී, එළිදරව් පොතේ දහවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බැසවිත්, එක් පාදයක් භූමිය මතද අනෙක් පාදය මුහුද මතද තැබීය. සහෝදරි වයිට් එය පණිවිඩයේ ලෝකව්‍යාප්ත විස්තාරය සංකේතවත් කරන ලකුණක් ලෙස හඳුනාගත්තාය.

> “The angel’s position, with one foot on the sea, the other on the land, signifies the wide extent of the proclamation of the message. It will cross the broad waters and be proclaimed in other countries, even to all the world.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “මුහුද මත එක් පාදයක්ද, ගොඩබිම මත අනෙක් පාදයද තබාගත් දූතයාගේ ස්ථානය, පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමේ විශාල පරාසය සංකේතවත් කරයි. එය විශාල ජලධාරා අතික්‍රමණය කර, වෙනත් රටවලද, සමස්ත ලෝකයටම පවා, ප්‍රකාශ කරනු ලබනු ඇත.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

Cyrus’s proclamation of the first decree was a worldwide decree.

කුරුෂ් විසින් පළමු ආඥාව ප්‍රකාශ කළේ ලෝකව්‍යාප්ත ආඥාවක් වශයෙනි.

> Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord by the mouth of Jeremiah might be fulfilled, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, The Lord God of heaven hath given me all the kingdoms of the earth; and he hath charged me to build him an house at Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? his God be with him, and let him go up to Jerusalem, which is in Judah, and build the house of the Lord God of Israel, (he is the God,) which is in Jerusalem. And whosoever remaineth in any place where he sojourneth, let the men of his place help him with silver, and with gold, and with goods, and with beasts, beside the freewill offering for the house of God that is in Jerusalem. Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem. Ezra 1:1–4.

> පර්සියාවේ රජ වූ කෝරෙෂ්ගේ පළමු අවුරුද්දේදී, යෙරෙමියාගේ මුඛයෙන් ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ යෙහෝවාගේ වචනය සම්පූර්ණ වන පිණිස, යෙහෝවා පර්සියාවේ රජ වූ කෝරෙෂ්ගේ ආත්මය උද්දීපනය කළ බැවින්, ඔහු තම රාජ්‍යය පුරා ප්‍රකාශයක් කර, එය ලිඛිතවත් කරමින් මෙසේ කීවේය: “පර්සියාවේ රජ වූ කෝරෙෂ් මෙසේ කියයි: ස්වර්ගයේ දෙවි වූ යෙහෝවා මට පෘථිවියේ සියලු රාජ්‍යයන් දී ඇත; යූදාහි පිහිටි යෙරුසලමේ ඔහුට ගෘහයක් ගොඩනගන ලෙසද ඔහු මට අණ කළේය. ඔහුගේ සෙනඟ අතර ඔබලාගෙන් කවරෙකු සිටිනේද? ඔහුගේ දෙවියන් ඔහු සමඟ වේවා; ඔහු යූදාහි පිහිටි යෙරුසලමට නැඟී ගොස්, යෙරුසලමේ පිහිටි ඉශ්‍රායෙල්ගේ දෙවි වූ යෙහෝවාගේ ගෘහය ගොඩනගාවා. (ඔහු දෙවියන් වහන්සේය.) තවද, යම් ස්ථානයක ඔහු පදිංචි වී සිටියද, එහි මනුෂ්‍යයෝ රිදීවලින්ද රන්වලින්ද භාණ්ඩවලින්ද සත්වයන්ගෙන්ද ඔහුට උපකාර කරත්වා; එයට අමතරව, යෙරුසලමේ පිහිටි දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය උදෙසා ස්වේච්ඡා පූජාවද දිය යුතුය.” එවිට යූදා සහ බෙන්යමින්ගේ පියාණන්ගේ ගෘහයන්හි ප්‍රධානීහුද, පූජකයෝද, ලෙවීවරුද, දෙවියන්වහන්සේ ආත්මය උද්දීපනය කළ සියල්ලෝද, යෙරුසලමේ පිහිටි යෙහෝවාගේ ගෘහය ගොඩනැගීම සඳහා නැඟී ගියහ. එස්රා 1:1–4.

Just as the first angel was carried to every mission station in the world on August 11, 1840, Cyrus identifies himself as the king of “all the kingdoms on earth,” as he proclaims the first decree. The descent of the angel of Revelation ten, the angel that Sister White identifies as “no less a personage than Jesus Christ,” possesses the same prophetic characteristics as the mighty angel of Revelation eighteen. Sister White identifies that the purpose of the first angel was the same as the purpose of the angel of Revelation eighteen.

1840 අගෝස්තු 11 වන දින පළමු දූතයා ලෝකයේ සෑම මෙහෙවර මධ්‍යස්ථානයක් වෙතම ගෙන යනු ලැබූ ආකාරයෙන්ම, සයිරස් පළමු ආඥාව ප්‍රකාශ කරන විට, “පෘථිවියේ සියලු රාජ්‍යයන්ගේ” රජු ලෙස තමන්ව හඳුන්වා දෙයි. සහෝදරි වයිට් “යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට නොඅඩු පුද්ගලයෙකු” ලෙස හඳුන්වා දෙන එළිදරව් දහවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ අවතරණය, එළිදරව් දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ බලවත් දූතයා සතු එම අනාවැකිමය ලක්ෂණම දරයි. සහෝදරි වයිට් පළමු දූතයාගේ අරමුණ, එළිදරව් දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ අරමුණ සමඟ එකම බව හඳුන්වා දෙයි.

> “Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.

> “යේසුස්වහන්සේ බලවත් දූතයෙකුට පහළට බැස, තම දෙවන ප්‍රකාශවීම සඳහා සූදානම් වන්නැයි පොළොවේ වාසීන්ට අවවාද කිරීමට ආඥා කළසේක. දූතයා ස්වර්ගයේ යේසුස්වහන්සේගේ සන්නිධියෙන් නික්ම ගිය කල, අතිශයින් දීප්තිමත් හා මහිමාන්විත ආලෝකයක් ඔහුට පෙරටුව ගියේය. ඔහුගේ මෙහෙවර වූයේ තම මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකවත් කිරීමත්, දෙවියන්වහන්සේගේ පැමිණෙන උදහස පිළිබඳ මනුෂ්‍යයාට අනතුරු ඇඟවීමත් බව මට කියන ලදී.” Early Writings, 245.

The empowerment of the first angel is a symbol that emphasizes a worldwide element. The first message in the time of Christ was empowered at the baptism of Christ. The Scriptures identify that all of Israel went out to the wilderness to hear the message of John.

පළමු දූතයාගේ බලගැන්වීම ලෝකව්‍යාප්ත අංගයක් අවධාරණය කරන සංකේතයකි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ පළමු පණිවුඩය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයේදී බලගැන්වනු ලැබීය. ශුද්ධ ලියවිලි පෙන්වා දෙන්නේ යොහන්ගේ පණිවුඩය ඇසීමට ඉශ්‍රායෙල් සම්පූර්ණයෙන්ම පාළුකරයට පිටත්ව ගිය බවයි.

> Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. Matthew 3:5, 6.

> එවිට යෙරුසලමද, මුළු යූදායද, යොර්දාන් අවට සියලු ප්‍රදේශයද ඔහු වෙත පිටත්ව ගියහ. ඔවුහු තම පාප පිළිගෙන, යොර්දානයේදී ඔහුගෙන් බව්තීස්ම ලැබූහ. මතෙව් 3:5, 6.

Christ’s ministry was directed to ancient Israel, and in that prophetic sense the entire world was drawn to the Jordan, the place of Christ’s baptism. Yet the rite of baptism, and what it represented when Christ was baptized, was directed at all the world.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවකකම පුරාතන ඉශ්‍රායෙලය වෙත යොමු කරනු ලැබූ නමුත්, එම අනාවැකිමය අර්ථයෙන් මුළු ලෝකයම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බෞතිස්මය සිදු වූ ස්ථානය වන යොර්දානය වෙත ආකර්ෂණය කරනු ලැබීය. එසේ වුවද, බෞතිස්මයේ ආචාරයද, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ බෞතිස්ම ලැබූ විට එය නිරූපණය කළ දේද, මුළු ලෝකයම අරමුණු කරගෙන තිබුණි.

The name Jehoiakim means “God will rise”, and at the baptism of Christ, as John brought Christ up out of the water, the emblem of “rising up” out of a watery grave became an element of that empowerment. In the first four verses of Ezra that we have already cited, verse five identifies the response of those that heard the decree with the words, “Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem.” When the first message is empowered, there is a rising up, as represented by the name of Jehoiakim.

යෙහෝයාකිම් යන නාමයේ අර්ථය “දෙවියන් වහන්සේ නැඟී සිටින සේක” යන්නයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයේදී, යොහන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සෙව ජලයෙන් ඉහළට ගෙන ආ කල, ජලමය සොහොනකින් “නැඟී එන” ලාංඡනය එම බලගැන්වීමේ අංගයක් බවට පත් විය. අප විසින් දැනටමත් උපුටා දක්වා ඇති එස්රාගේ පළමු පද හතර තුළ, පස්වන පදය එම ආඥාව ඇසූ අයගේ ප්‍රතිචාරය මෙසේ හඳුන්වා දෙයි: “Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem.” පළමු පණිවිඩය බලගැන්වීම ලබන විට, යෙහෝයාකිම් යන නාමයෙන් නිරූපිත පරිදි, නැඟී සිටීමක් ඇති වේ.

On September 11, 2001, the first message of the mighty movement of the third angel was empowered as typified by the empowerment of the first message of the mighty movement of the first angel. Sister White comments on the destruction of the Twin Towers on that date.

2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, පළමු දූතයාගේ බලවත් ව්‍යාපාරයේ පළමු පණිවිඩය බලගැන්වූ ආකාරයෙන් පූර්වදර්ශනය කළ පරිදි, තුන්වන දූතයාගේ බලවත් ව්‍යාපාරයේ පළමු පණිවිඩයද බලගැන්වනු ලැබීය. එම දින ට්වින් ටවර්ස් විනාශය ගැන සහෝදරී වයිට් අදහස් දක්වයි.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “මා නිව් යෝර්ක් නගරය මුහුදු ජලප්ලාවිත රැල්ලකින් මැකී යනු ඇතැයි ප්‍රකාශ කළ බවට දැන් පුවත පැමිණේ ද? මෙවැනි දෙයක් මම කිසිදා පවසා නැත. එහි මහත් ගොඩනැගිලි තට්ටුවෙන් තට්ටුව උසට නැඟී එන අයුරු මම නිරීක්ෂණය කළ විට, ‘පෘථිවිය භයානක ලෙස සෙලවීමට ස්වාමීන්වහන්සේ නැඟි සිටින කල කොතරම් භයානක දර්ශන සිදු වනු ඇද්ද! එවිට ප්‍රකාශනය 18:1–3 හි වචන සම්පූර්ණ වනු ඇත’ යයි මම පවසා ඇත්තෙමි. ප්‍රකාශනයේ දහඅටවන පරිච්ඡේදය මුළුමනින්ම පෘථිවිය මත පැමිණෙන්නාවූ දේ පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමකි. එහෙත් නිව් යෝර්ක් නගරය මත පැමිණෙන්නාවූ දේ ගැන විශේෂයෙන් මට කිසිදු ආලෝකයක් නැත; නමුත් දේව බලයේ හැරවීමෙන් හා පෙරළවීමෙන් එහි ඇති මහත් ගොඩනැගිලි එක් දිනක බිම හෙළනු ලබන බව මම දනිමි. මට දෙන ලද ආලෝකයෙන්, විනාශය ලෝකයේ පවතින බව මම දනිමි. ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් එකම වචනයක්, උන්වහන්සේගේ බලවත් ශක්තියේ එකම ස්පර්ශයක්, සහ මෙම විශාල ව්‍යුහයන් කඩා වැටෙනු ඇත. අපට සිතාගත නොහැකි තරම් භයානක දර්ශන සිදු වනු ඇත.” Review and Herald, July 5, 1906.

At the empowerment of the first message in the history of the one hundred and forty-four thousand, the Lord “rose up” to “shake terribly the earth”. Jehoiakim’s name symbolizes the empowerment of the first message. On August 11, 1840, the Lord arose from his throne and descended to earth and stood upon the land and the sea. At the first decree of Cyrus, the faithful arose. Jehoiakim is a symbol of not simply the arrival of the first angel, but he also represents the empowerment of the first angel.

එක් ලක්ෂ හතළිස්හතර දහසකගේ ඉතිහාසයේ පළමු පණිවුඩය බලගැන්වූ අවස්ථාවේදී, ස්වාමින්වහන්සේ “නැඟිට” “පෘථිවිය භයානක ලෙස සෙලවීමට” පැමිණියහ. යෙහෝයකීම් යන නාමය පළමු පණිවුඩයේ බලගැන්වීම සංකේතවත් කරයි. 1840 අගෝස්තු 11 දින, ස්වාමින්වහන්සේ තම සිංහාසනයෙන් නැඟිට පෘථිවියට බැස, ගොඩබිම සහ මුහුද මත සිටියහ. කුරුෂ්ගේ පළමු ආඥාවේදී විශ්වාසවන්තයෝ නැඟී සිටියහ. යෙහෝයකීම් යනු පළමු දූතයාගේ පැමිණීම පමණක් නොව, පළමු දූතයාගේ බලගැන්වීම ද නියෝජනය කරන සංකේතයකි.

Jehoiakim represents the first of the last three kings, but he also represents the fifth of seven kings that lead to the destruction of Jerusalem. The names of those seven kings are very informative. Those seven kings were Manasseh, Amon, Josiah, Jehoahaz, Jehoiakim, Jehoiachin and Zedekiah.

යෙහෝයාකිම් අවසාන රජවරුන් තිදෙනාගෙන් පළමුවැනියා නියෝජනය කරයි; එහෙත් ඔහු යෙරුසලම විනාශයට ගෙන යන රජවරුන් හත්දෙනාගෙන් පස්වැනියාද නියෝජනය කරයි. එම රජවරුන් හත්දෙනාගේ නම් ඉතා තොරතුරුදායකය. එම රජවරුන් හත්දෙනා වූයේ මනස්සේ, ආමෝන්, යොෂියා, යෙහෝඅහාස්, යෙහෝයාකිම්, යෙහෝයාකීන් සහ ශෙදෙකියාය.

In the history of the Millerites, Manasseh represents the time of the end, in 1798. Manasseh means “causing to forget”, and it is in 1798 that the whore of Tyre is forgotten for seventy years. Manasseh was one of the most wicked kings, and possesses prophetic characteristics that should be considered.

මිලර්වාදීන්ගේ ඉතිහාසය තුළ මනස්සේ 1798 දී අවසාන කාලය නිරූපණය කරයි. “මනස්සේ” යන නාමයේ අර්ථය “අමතක කරවන්නා” යන්න වන අතර, 1798 දීම තීර්හි වේශ්‍යාව වසර හැත්තෑවක් පුරා අමතක කරනු ලැබේ. මනස්සේ ඉතා අධර්මික රජවරුන්ගෙන් එක් අයෙකු වූ අතර, සැලකිල්ලට ගත යුතු ප්‍රවචනමය ලක්ෂණ ඔහු සතුව ඇත.

The last seven kings of Judah represent the history of the seven thunders from 1798, through October 22, 1844. Manasseh was the first of the seven kings, and as the first king of seven, he typified Zedekiah, the last of the seven kings. Jesus always identifies the end with the beginning. Zedekiah, the last king of the seven, was carried into the slavery of Babylonian captivity. The first king of the seven last kings was also carried into Babylonian captivity, typifying the carrying of the last king into Babylonian captivity.

යූදාගේ අවසාන රජවරුන් සත්දෙනා 1798 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා සත් ගර්ජනාවන්ගේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරති. මනශ්ශේ එම රජවරුන් සත්දෙනාගෙන් පළමුවැන්නා වූ අතර, සත්දෙනාගෙන් පළමු රජයා ලෙස ඔහු සත්දෙනාගෙන් අවසාන රජයා වූ ශෙදෙකියාගේ ආදර්ශ-රූපයක් විය. යේසුස් සෑමවිටම ආරම්භය සමඟ අවසානය අනන්‍ය කර දක්වයි. සත්දෙනාගෙන් අවසාන රජයා වූ ශෙදෙකියා බබිලෝනීය වහල්කමට ගෙන යන ලද්දේය. අවසාන රජවරුන් සත්දෙනාගෙන් පළමු රජයා ද බබිලෝනීය වහල්කමට ගෙන යන ලද්දේ, අවසාන රජයා බබිලෝනීය වහල්කමට ගෙන යනු ලැබීමේ ආදර්ශ-රූපයක් ලෙසය.

> And the Lord spake to Manasseh, and to his people: but they would not hearken. Wherefore the Lord brought upon them the captains of the host of the king of Assyria, which took Manasseh among the thorns, and bound him with fetters, and carried him to Babylon. And when he was in affliction, he besought the Lord his God, and humbled himself greatly before the God of his fathers, And prayed unto him: and he was entreated of him, and heard his supplication, and brought him again to Jerusalem into his kingdom. Then Manasseh knew that the Lord he was God. 2 Chronicles 33:10–13.

> එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ මනස්සේටද ඔහුගේ ජනතාවටද කතා කළ සේක; එහෙත් ඔව්හු ඇහුම්කන් නොදුන්නෝය. එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේ අසූර් රජුගේ සේනාපතිවරුන් ඔවුන් පිටට ගෙනාවාහ; ඔව්හු මනස්සේ කටු අතරින් අල්ලාගෙන, බැඳුම්කඩවලින් ඔහු බැඳ, බබිලෝනියට ගෙන ගියෝය. ඔහු පීඩාවෙහි සිටි කල, තම දෙවියන්වහන්සේ වන ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් අයැද සිටියේය; තම පියවරුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි මහත් ලෙස තමන්ම නිහතමානී කරගත්තේය. ඔහු උන්වහන්සේට යාච්ඤා කළේය; එවිට උන්වහන්සේ ඔහුගේ අයැදුමට ප්‍රසාද වී, ඔහුගේ විනවීම අසා, ඔහුව නැවත යෙරුසලමට, ඔහුගේ රාජ්‍යයට, ගෙන ආ සේක. එවිට මනස්සේ ස්වාමීන්වහන්සේම දෙවියන්වහන්සේ බව දැනගත්තේය. 2 ලේකම් 33:10–13.

The experience of Manasseh coming to know that the Lord was God, was accomplished by being removed from his kingdom, and then being restored to his kingdom. Nebuchadnezzar, as with Manasseh, came to know the Lord when he was removed from his kingdom and thereafter restored.

මනස්සේ යෙහෝවා දෙවියන් වහන්සේයැයි දැනගැනීමේ අත්දැකීම, ඔහුගේ රාජ්‍යයෙන් ඉවත් කරනු ලැබීමෙන්ද, අනතුරුව නැවත ඔහුගේ රාජ්‍යයට ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කරනු ලැබීමෙන්ද සම්පූර්ණ විය. නෙබුකද්නෙෂර්ද, මනස්සේගේ අත්දැකීම මෙන්ම, තම රාජ්‍යයෙන් ඉවත් කරනු ලැබූ පසු, එයින් අනතුරුව නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කරනු ලැබූ විට, ස්වාමින් වහන්සේ දැනගත්තේය.

> And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth forever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.

> දවස්වල අවසානයේදී මම නෙබුකද්නෙශර්, මගේ ඇස් ස්වර්ගය දෙසට ඔසවා බැලීමි; එවිට මගේ බුද්ධිය මට නැවත පැමිණියේය. මම අති උතුම්වූ තැනැත්තාට ආශීර්වාද කළෙමි, සදාකාලයට ජීවත්වන තැනැත්තාට ප්‍රශංසා කළෙමි, ගෞරව කළෙමි; මක්නිසාද ඔහුගේ ආධිපත්‍යය සදාකාලික ආධිපත්‍යයක් වන බැවින්, ඔහුගේ රාජ්‍යය පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට පවතියි. පොළොවේ සියලු වාසීන් කිසිවක් නොවන්නාක් මෙන් ගණන් කරනු ලැබෙති. ඔහු ස්වර්ගයේ සේනාව අතරද, පොළොවේ වාසීන් අතරද, තමන්ගේ කැමැත්ත ප්‍රකාර ක්‍රියා කරන්නේය. ඔහුගේ අත නතර කිරීමට හෝ ඔහුට, “ඔබ කුමක් කරන්නේද?”යි කියා අසීමට කිසිවෙකුට නොහැක. ඒම වෙලාවෙම මගේ බුද්ධිය මට නැවත පැමිණියේය; මගේ රාජ්‍යයේ මහිමය සඳහා මගේ ගෞරවයත්, මගේ ප්‍රභාවත් මට නැවත ලැබුණේය. මගේ උපදේශකයෝද, මගේ මහත්තුරුද මාව සොයා ආවෝය. මම මගේ රාජ්‍යයේ ස්ථාපිත කරනු ලැබීමි, ඉතා උතුම් මහත්ත්වයක්ද මට තවදුරටත් එක් කරනු ලැබීය. දැන් මම නෙබුකද්නෙශර්, ස්වර්ගයේ රජුට ප්‍රශංසා කරමි, ඔහු උසස් කරමි, ගෞරව කරමි. මක්නිසාද ඔහුගේ සියලු ක්‍රියා සත්‍යය වන අතර, ඔහුගේ මාර්ග විනිශ්චයය. උඩඟුකමින් ගමන් කරන අය පහත් කිරීමට ඔහුට හැකියාව ඇත. දානියෙල් 4:34–37.

The experience of Manasseh was accomplished upon Nebuchadnezzar. Manasseh represents the “time of the end” in the history of the last three Judean kings, and the arrival of the prophecy of seventy years of captivity. Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the history of the three decrees, just as 1798 was the “time of the end” in the history of the seven thunders. In the verses just cited Nebuchadnezzar’s understanding returned to him at “the end of the days.” The “end of the days” is also referenced in Daniel chapter twelve.

මනස්සේගේ අත්දැකීම නෙබුකද්නෙශ්සර පිට සිදු කරන ලදී. යූදාහි අවසාන රජවරුන් තිදෙනාගේ ඉතිහාසයේ සහ වහල්කමට අයත් අවුරුදු හැත්තෑක අනාවැකිය පැමිණීමේදී, මනස්සේ “අවසාන කාලය” නියෝජනය කරයි. නෙබුකද්නෙශ්සර නියෝග තුනේ ඉතිහාසයේ “අවසාන කාලය” නියෝජනය කරයි; එය, 1798 සත් ගර්ජනා වල ඉතිහාසයේ “අවසාන කාලය” වූ ආකාරයටම ය. දැන් සඳහන් කළ පදවල, නෙබුකද්නෙශ්සරගේ අවබෝධය “දිනවල අවසානයේදී” ඔහු වෙත නැවත පැමිණියේය. “දිනවල අවසානය” ද දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් කර ඇත.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> එහෙත් නුඹ අවසානය දක්වා නුඹගේ මාර්ගයෙන් යා; මක්නිසාද නුඹ විශ්‍රාම ලබන්නෙහිය, දවස්වල අවසානයේ නුඹට නියම වූ කොටසෙහි සිටිනු ඇත. දානියෙල් 12:13.

The “end of the days” in Daniel chapter twelve is the “time of the end”, for Daniel was told to go “till the end be.” At that time Daniel would “stand in his lot.” To “stand in his lot” means to fulfill his purpose, which Daniel did when his book was unsealed at the end of the days, which is the “time of the end.” At that time there would be an “increase of knowledge” that the wise would understand. At the end of Nebuchadnezzar’s days his “understanding” returned unto him.

දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන අධ්‍යායයේ සඳහන් “දවස්වල අන්තය” යනු “අවසානයේ කාලය”ය; මක්නිසාද දානියෙල්ට “අන්තය පැමිණෙන තෙක්” යන ලෙස යාමට කියන ලද්දේය. එම කාලයේ දානියෙල් “තමාගේ කොටසෙහි නැඟී සිටිනු” ඇත. “තමාගේ කොටසෙහි නැඟී සිටීම” යන්නෙන් අදහස් වන්නේ ඔහුගේ අරමුණ සම්පූර්ණ කිරීමය; එය දානියෙල් කළේ, “දවස්වල අන්තයේ,” එනම් “අවසානයේ කාලයේ,” ඔහුගේ පොත මුද්‍රාභංග කරන ලද විටය. එම කාලයේ ප්‍රඥාවන්තයන් වටහාගන්නා “දැනුමේ වැඩිවීමක්” ඇතිවන්නේය. නෙබුකද්නෙශර්ගේ දවස්වල අන්තයේදී ඔහුගේ “බුද්ධිය” ඔහු වෙත නැවත පැමිණියේය.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> “දෙවියන් වහන්සේ මනුෂ්‍යයෙකුට විශේෂ කාර්යයක් ඉටු කිරීමට දෙන විට, දානියෙල් කළාක් මෙන්, ඔහු තමාට නියමිත කොටසෙහි හා ස්ථානයෙහි ස්ථිරව සිටිය යුතුය; දෙවියන් වහන්සේගේ කැඳවීමට ප්‍රතිචාර දැක්වීමටත්, උන්වහන්සේගේ අරමුණ සම්පූර්ණ කිරීමටත් සූදානම්ව සිටිය යුතුය.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

Manasseh represents the “time of the end” in the history of the three last kings of Judah, Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the three decrees. Manasseh was followed by his son Amon.

යූදාහි අවසාන රජවරුන් තිදෙනාගේ ඉතිහාසයේ “අවසාන කාලය” මනස්සේ නියෝජනය කරයි; නෙබුකද්නෙශර් ආඥාපනත් ත්‍රිත්වයේ “අවසාන කාලය” නියෝජනය කරයි. මනස්සේගෙන් අනතුරුව ඔහුගේ පුත් ආමොන් පැමිණියේය.

Amon means “training” and represents the period of time when there was an “increase of knowledge” that would train the “wise” in the message that was unsealed. Amon was then followed by Josiah, the only king of the seven that has a fairly good, though complicated prophetic history.

ආමෝන් යනු “පුහුණුව” යන්න අර්ථවත් කරන අතර, මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ පණිවුඩය තුළ “ප්‍රඥාවන්තයන්” පුහුණු කරනු ලබන “දැනුමේ වැඩිවීමක්” පැවති කාලපරිච්ඡේදය නිරූපණය කරයි. ඉන් අනතුරුව ආමෝන්ට පසු යෝෂියා පැමිණියේය; ඔහු එම සත් රජුන් අතරින්, සංකීර්ණ වූ නමුත් සෑහෙන ලෙස යහපත් අනාගතවාණි ඉතිහාසයක් ඇති එකම රජාය.

Josiah means “the foundation of God”, and represents the establishing of the truths that had been unsealed at the “time of the end”. The increase of knowledge that was represented by Amon was put together by William Miller, through the guidance of Gabriel and other holy angels. Miller’s work is represented by the name Josiah, for he established the foundations of the movement. There is much more to identify of Josiah, but we will move onto his son Jehoahaz.

යෝෂියා යනු “දෙවියන්වහන්සේගේ පදනම” යන්න අර්ථවත් කරයි; එය “අවසාන කාලයේ” මුද්‍රාවෙන් විවෘත කරන ලද සත්‍යයන් ස්ථාපිත කිරීම නියෝජනය කරයි. ආමෝන් විසින් නිරූපිත වූ දැනුමේ වැඩිවීම ගැබ්‍රියෙල් සහ අනෙකුත් ශුද්ධ දූතයන්ගේ මඟපෙන්වීම තුළින් විලියම් මිලර් විසින් එකට සංවිධානය කරන ලදී. මිලර්ගේ කාර්යය යෝෂියා යන නාමයෙන් නිරූපිත වේ, මක්නිසාද ඔහු එම චලනයේ පදනම් ස්ථාපිත කළේය. යෝෂියා සම්බන්ධයෙන් හඳුනාගත යුතු තවත් බොහෝ දේ ඇත, නමුත් අපි දැන් ඔහුගේ පුත්‍රයා වූ යෙහෝආහාස් වෙත ඉදිරියට යමු.

> Jehoahaz was twenty and three years old when he began to reign; and he reigned three months in Jerusalem. And his mother’s name was Hamutal, the daughter of Jeremiah of Libnah. And he did that which was evil in the sight of the Lord, according to all that his fathers had done. And Pharaohnechoh put him in bands at Riblah in the land of Hamath, that he might not reign in Jerusalem; and put the land to a tribute of an hundred talents of silver, and a talent of gold. And Pharaohnechoh made Eliakim the son of Josiah king in the room of Josiah his father, and turned his name to Jehoiakim, and took Jehoahaz away: and he came to Egypt, and died there. 2 Kings 23:31–34.

> යෙහෝආහාස් රජකමට පැමිණි කල අවුරුදු විසි තුනක් වයස්ව සිටියේය; ඔහු යෙරුසලමේ මාස තුනක් රජකම් කළේය. ඔහුගේ මවගේ නම ලිබ්නාහි යෙරෙමියාගේ දුව වූ හමුතාල්ය. ඔහුගේ පියවරුන් කළ සියල්ල අනුව, ඔහු ස්වාමීන්වහන්සේගේ ඇස් ඉදිරියේ නපුරුවූ දෙය කළේය. එවිට පාරාවෝනෙකෝ හමාත් දේශයේ රිබ්ලාහිදී, ඔහු යෙරුසලමේ රජකම් නොකරන ලෙස ඔහු බැඳ තැබීය; තවද දේශයට රිදී තලෙන්තු සියයක්ද රන් තලෙන්තුවක්ද කප්පම් වශයෙන් නියම කළේය. තවද පාරාවෝනෙකෝ, යෝෂියාගේ පුත් එලියාකීම්, ඔහුගේ පියා වූ යෝෂියාගේ ස්ථානයේ රජු කර, ඔහුගේ නාමය යෙහෝයාකීම් ලෙස වෙනස් කළේය; යෙහෝආහාස් ගෙන ගියේය. ඔහු මිසරයට ගොස් එහිදී මළේය. 2 රාජාවලිය 23:31–34.

Jehoahaz means “Jehovah has seized”, and he was seized by Pharaohnecho. Jehoahaz, the son of Josiah, was seized by Pharaohnechoh and replaced by his brother Eliakim, meaning the “God of raising”. Pharaohnechoh then changed Eliakim’s name to Jehoiakim, meaning “God will rise”. The change of a name is a symbol of a covenant relationship, and at the empowerment of the first message, God enters into covenant with a people, as He simultaneously passes by a former covenant people.

යෙහෝආහාස් යන්නෙහි අර්ථය “යෙහෝවා විසින් අල්ලාගනු ලැබ ඇත” යන්නයි, ඔහු පාරාවෝ නෙකෝ විසින් අල්ලාගනු ලැබීය. යොෂියාගේ පුත්‍රයා වූ යෙහෝආහාස් පාරාවෝ නෙකෝහ් විසින් අල්ලාගනු ලැබ, “උත්ථාන කරන දෙවියන්වහන්සේ” යන අර්ථය ඇති ඔහුගේ සහෝදරයා වූ එලියාකීම් විසින් ඔහු ප්‍රතිස්ථාපිත කරනු ලැබීය. ඉන්පසු පාරාවෝ නෙකෝහ් එලියාකීම්ගේ නාමය “දෙවියන්වහන්සේ උත්ථාන වනු ඇත” යන අර්ථය ඇති යෙහෝයාකීම් ලෙස වෙනස් කළේය. නාමයක වෙනස් කිරීම ගිවිසුම්මය සම්බන්ධතාවයක සංකේතයක් වන අතර, පළමු පණිවිඩයේ බලගැන්වීමේදී දෙවියන්වහන්සේ පෙර ගිවිසුම් ජනතාවක් අසලින් එකවරින් ඉක්මවා යන අතරම, ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළුවෙයි.

On August 11, 1840, the Ottoman Empire that had been represented by four winds that were loosed for three hundred and ninety-one years and fifteen days were restrained, or as Jehoahaz means, they were “seized”. At the same time, Eliakim was made king and his name changed to Jehoiakim, meaning “God will rise”. Jehoiakim was followed by his son Jehoiachin who has three names in the Scriptures.

1840 අගෝස්තු 11 දින, අවුරුදු තුන්සිය අනූඑකක් සහ දින පහළොවක් පුරා මුදාහැර තිබූ සුළං හතරකින් නිරූපිත ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යය අවහිර කරන ලදී, හෝ යෙහෝආහාස් යන නාමයේ අර්ථය අනුව, එය “අල්ලාගනු ලැබීය”. එම සමයේම එලියාකිම් රාජකීයත්වයට පත්කරනු ලැබ, ඔහුගේ නාමය “දෙවියන් වහන්සේ නැඟීසිටින සේක” යන අර්ථය ඇති යෙහෝයාකිම් ලෙස වෙනස් කරන ලදී. යෙහෝයාකිම්ට පසු ඔහුගේ පුත්‍රයා වූ යෙහෝයාකීන් පැමිණියේය; ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි ඔහුට නාම තුනක් ඇත.

The name Jehoiachin means “the Lord will set up and establish”. He was the son of Jehoiakim and he marks the arrival of the second angel in the spring of 1844, as God “set up and established” the new, true, Protestant horn. The second angel’s message was empowered by the message of the Midnight Cry, and Jeconiah and Coniah mean “God will establish”. The three names, each with the same meaning, represent the joining of the Midnight Cry to the second angel’s message. It is in the final outpouring of the Holy Spirit during the Loud Cry that the one hundred and forty-four thousand are sealed. The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified in the Midnight Cry of the Millerite movement, and Jehoiachin, also called Jeconiah and Coniah, is a symbol of the sealing.

යෙහෝයාකීන් යන නාමයේ අර්ථය “ස්වාමීන්වහන්සේ පිහිටුවා ස්ථාපිත කරන සේක” යන්නයි. ඔහු යෙහෝයාකීම්ගේ පුත්‍රයා වූ අතර, දෙවියන්වහන්සේ නව, සත්‍ය, ප්‍රොටෙස්ටන්ට් අඟ “පිහිටුවා ස්ථාපිත කළ” බැවින්, ක්‍රි.ව. 1844 වසන්ත කාලයේ දෙවන දූතයාගේ පැමිණීම ඔහු සලකුණු කරයි. දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය මධ්‍යරాత్రි හඬේ පණිවිඩයෙන් බලගන්වනු ලැබූ අතර, යෙකොනියා සහ කොනියා යන නාමවල අර්ථය “දෙවියන්වහන්සේ ස්ථාපිත කරන සේක” යන්නයි. එකම අර්ථය දරන මේ නාම තුන මධ්‍යරാത്രි හඬ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයට එක්වීම නියෝජනය කරයි. ශබ්දවත් හඬ සමයේ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ අවසාන වැගිරීමේදී එක්ලක්ෂ හතළිස් හාරදහස මුද්‍රා කරනු ලබති. එක්ලක්ෂ හතළිස් හාරදහසගේ මුද්‍රාකිරීම මිලරයිට් ව්‍යාපාරයේ මධ්‍යරात्रි හඬ තුළ ප්‍රතිරූපිත කරනු ලැබූ අතර, යෙහෝයාකීන්, එනම් යෙකොනියා සහ කොනියා ලෙසද හැඳින්වෙන ඔහු, එම මුද්‍රාකිරීමේ සංකේතයකි.

> As I live, saith the Lord, though Coniah the son of Jehoiakim king of Judah were the signet upon my right hand, yet would I pluck thee thence; And I will give thee into the hand of them that seek thy life, and into the hand of them whose face thou fearest, even into the hand of Nebuchadrezzar king of Babylon, and into the hand of the Chaldeans. And I will cast thee out, and thy mother that bare thee, into another country, where ye were not born; and there shall ye die. But to the land whereunto they desire to return, thither shall they not return. Is this man Coniah a despised broken idol? is he a vessel wherein is no pleasure? wherefore are they cast out, he and his seed, and are cast into a land which they know not? O earth, earth, earth, hear the word of the Lord. Jeremiah 22:24–29.

> “මම ජීවත්ව සිටින ලෙස,” යෙහෝවා වහන්සේ කියන සේක, “යූදාහි රජු වූ යෙහෝයකීම්ගේ පුත් කොනියා මාගේ දකුණු අතෙහි මුද්‍රිකාව වුවද, මම නුඹ එතැනින් ඉරා දමන්නෙමි; නුඹේ ප්‍රාණය සොයන්නන්ගේ අතටත්, නුඹ බියවන මුහුණ ඇති අයගේ අතටත්, එනම් බාබිලෝනියේ රජු නෙබුකද්‍රෙශ්සරගේ අතටත්, කල්දීවරුන්ගේ අතටත්, මම නුඹ භාර දෙන්නෙමි. තවද නුඹත් නුඹ බිහිකළ නුඹේ මවත්ව, නුඹලා උපන් නොවූ වෙනත් දේශයකට මම ඉවතට හෙළන්නෙමි; එහිදී නුඹලා මැරෙන්නහුය. එහෙත් ඔවුන් ආපසු පැමිණීමට ආශා කරන දේශයට, එතැනට ඔවුන් ආපසු නොපැමිණෙන්නහුය. මේ කොනියා නම් මනුෂ්‍යයා නින්දිත, බිඳුණු රූපයක් ද? ඔහු ප්‍රියතාවයක් නොමැති භාජනයක් ද? එසේ නම් ඔහුත් ඔහුගේ වංශයත් ඉවතට හෙළනු ලබන්නේ මන්ද? ඔවුන් නොදන්නා දේශයකට ඔවුන් හෙළනු ලබන්නේ මන්ද? අහෝ, පොළොවෙනි, පොළොවෙනි, පොළොවෙනි, යෙහෝවා වහන්සේගේ වචනය අසව.” යෙරෙමියා 22:24–29.

Jehoiachin, Jeconiah and Coniah represent the sealing time, when the second angel is joined by the message of the Midnight Cry. He represents the sealing time of the foolish. The evil king represents those that are the foolish Laodicean virgins who in the sealing time are destined to receive the mark of the beast as they are forever spewed out of the mouth of the Lord.

යෙහොයියාකින්, යෙකෝනියා සහ කොනියා, දෙවන දූතයා මධ්‍යරාත්‍රි හැඬීමේ පණිවිඩය සමඟ එක්කරනු ලබන මුද්‍රා තැබීමේ කාලය නියෝජනය කරති. ඔහු මෝඩයන්ගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය නියෝජනය කරයි. එම දුෂ්ට රජු නියෝජනය කරන්නේ, මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ දී සදාකාලික ලෙස ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛයෙන් වමනය කර දමනු ලැබීම හේතුවෙන් මෘගයාගේ ලකුණ ලබාගැනීමට නියමිත මෝඩ ලාඔදීකියා කන්‍යාවන් වන අයයි.

The signet on God’s right hand is His seal, and those that are spewed out of the mouth of the Lord during the sealing of the one hundred and forty-four thousand are contrasted with Zerubbabel, the man who had the plummet of the “seven times” in his hand.

දෙවියන්වහන්සේගේ දකුණු අතෙහි ඇති මුද්දාව උන්වහන්සේගේ මුද්‍රාවය; එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රාකිරීමේ කාලයේදී ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛයෙන් පිටකරනු ලබන්නෝ, තම අතෙහි “සත් වර” යන ප්ලම්මට්ටුව දරා සිටි මනුෂ්‍යයා වූ සෙරුබ්බාබෙල් සමඟ විරුද්ධත්වයෙන් පිහිටුවනු ලැබෙති.

> Speak to Zerubbabel, governor of Judah, saying, I will shake the heavens and the earth; And I will overthrow the throne of kingdoms, and I will destroy the strength of the kingdoms of the heathen; and I will overthrow the chariots, and those that ride in them; and the horses and their riders shall come down, every one by the sword of his brother. In that day, saith the Lord of hosts, will I take thee, O Zerubbabel, my servant, the son of Shealtiel, saith the Lord, and will make thee as a signet: for I have chosen thee, saith the Lord of hosts. Haggai 2:21–23.

> “යූදාහි ආණ්ඩුකාරයා වන සෙරුබ්බාබෙල්ට කථා කරමින් මෙසේ කියන්න: මම අහසත් පොළොවත් කම්පා කරවන්නෙමි; රාජ්‍යයන්ගේ සිංහාසනයන් පෙරළා දමන්නෙමි, ජාතීන්ගේ රාජ්‍යයන්ගේ බලය විනාශ කරන්නෙමි; රථද ඒවායේ යාත්‍රාකරන්නන් ද පෙරළා දමන්නෙමි; අශ්වයන් හා ඔවුන්ගේ අසරුවන් බිඳ වැටෙන්නෝ ය, එකිනෙකා තම සහෝදරයාගේ කඩුවෙන්ය. ඒ දවසේදී, සෙනාධිපති ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක්, මාගේ සේවකයා වන ශෙඅල්තිඒල්ගේ පුත්‍රයා වන සෙරුබ්බාබෙල්, මම ඔබව ගන්නෙමි, ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක්, ඔබව මුද්‍රාවක් මෙන් කරමි; මක්නිසාද මම ඔබව තෝරාගෙන ඇත්තෙමි, සෙනාධිපති ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක්.” හග්ගයි 2:21–23.

The “stone of stumbling” that is the “seven times” is the “plummet” in the hand of Zerubbabel, and he is represented as the “signet” that God employs to seal the one hundred and forty-four thousand. The signet, or the “sign”, is placed upon those that “sigh and cry” for the abominations that are done in Jerusalem. The sighing and crying identifies the experience of those that are sealed, and the signing and crying is the symbol of their internal response to the remedy of the “seven times.” It is confession for their sins and for the sins of their fathers. It is the acknowledgment that they have not been walking with God and that God has not been walking with them ever since the disappointment of July 18, 2020. It is the test that was failed in 1863, during the period of time when Philadelphia was transitioning unto Laodicea. It typified the period of time when those represented by Coniah are forever established as foolish Laodicean virgins, and those represented by Zerubbabel are forever established as wise Philadelphian virgins.

“හත් වාරය” වන “බාධාකාර පර්වතය” නම් දෙය, සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අතෙහි ඇති “ලම්බකය”ය; තවද දෙවියන් වහන්සේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කිරීම සඳහා භාවිතා කරන “මුද්‍රා වළල්ල” ලෙස ඔහු නිරූපණය කරනු ලැබේ. එම මුද්‍රා වළල්ල, හෝ “ලකුණ”, යෙරුසලම තුළ කරනු ලබන අඛණ්ඩ ක්‍රියා අබාධයන් ගැන “විලාප නගමින් හඬන” අය මත තබනු ලැබේ. එසේ විලාප නගමින් හඬීම, මුද්‍රා කරනු ලබන අයගේ අත්දැකීම හඳුනා දක්වයි; තවද එම විලාප නගීම හා හඬීම, “හත් වාරය” නම් පිළියමට ඔවුන් තුළ ඇති අභ්‍යන්තර ප්‍රතිචාරයේ සංකේතය වේ. එය ඔවුන්ගේ පව් සඳහාත් ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ පව් සඳහාත් කරන පාපොච්චාරණයයි. එය 2020 ජූලි 18 දින වූ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් පටන්ගෙන ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේ සමඟ ගමන් නොකළ බවත්, දෙවියන් වහන්සේද ඔවුන් සමඟ ගමන් නොකළ බවත් පිළිගැනීමයි. එය 1863 දී අසමත් වූ පරීක්ෂණයයි; එනම් ෆිලඩෙල්ෆියා ලාඔදිකියා වෙත මාරුවෙමින් තිබූ කාල පරිච්ඡේදය තුළ වූ පරීක්ෂණයයි. එය කොනියා විසින් නියෝජනය කරනු ලබන අය සදාකාලිකව මෝඩ ලාඔදිකියා කන්‍යාවන් ලෙසත්, සෙරුබ්බාබෙල් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන අය සදාකාලිකව ප්‍රඥාවන්ත ෆිලඩෙල්ෆියා කන්‍යාවන් ලෙසත් ස්ථාපිත කරනු ලබන කාල පරිච්ඡේදය පූර්ව රූපයෙන් දැක්වීය.

Jehoichin was followed by Zedekiah, the last of the seven kings. As Manasseh represented 1798, and the “time of the end,” Zedekiah must represent October 22, 1844, when the vision would “speak, and not lie”. Zedekiah is a name made up of the combination of two Hebrew words. The one word is “Jehovah”, and it is combined with the word that is translated in Daniel chapter eight, and verse fourteen as “cleansed.” Zedekiah means the cleansing of God’s temple, which began on October 22, 1844.

යෙහොයිකීන්ගෙන් පසු සෙදෙකියා ආවේය; ඔහු එම රාජවරු සත්දෙනාගෙන් අවසාන තැනැත්තා විය. මනස්සේ 1798 වර්ෂයද, “අවසාන කාලය”ද නියෝජනය කළ බැවින්, සෙදෙකියා අනිවාර්යයෙන්ම 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින නියෝජනය කළ යුතුය; එවිට දර්ශනය “කතා කරන්නේය, බොරුව නොකියන්නේය.” සෙදෙකියා යනු හෙබ්‍රෙව් වචන දෙකක සංයෝගයෙන් සෑදුණු නාමයකි. එක් වචනය “යෙහෝවා” ය; එය දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ, දහහතරවන පදයේ “පවිත්‍ර කරනු ලැබේ” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනය සමඟ එකතු කර ඇත. සෙදෙකියා යන නාමයේ අර්ථය දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවේ පවිත්‍රීකරණය වන අතර, එය 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ආරම්භ විය.

The last seven kings of Judah represent the progressive history of 1798 to October 22, 1844. Jehoiakim is the symbol of August 11, 1840, which in turn represents September 11, 2001. He is a symbol of the empowerment of the first angel’s message, and he is introduced in the first verse of Daniel chapter one. Thus, the setting and context of Daniel chapter one, is the empowerment of the first angel’s message, as represented in Revelation chapter ten. In Revelation chapter ten Christ descended with a little book in His hand that John was commanded to eat. This is why the first test in the book of Daniel has to do with eating.

යූදාහි අවසාන රජවරුන් හත්දෙනා 1798 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වන ප්‍රගතිශීලී ඉතිහාසය නියෝජනය කරති. යෙහෝයකීම 1840 අගෝස්තු 11 දිනෙහි සංකේතය වන අතර, එය අනතුරුව 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින නියෝජනය කරයි. ඔහු පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට බලගැන්වීමේ සංකේතයක් වන අතර, දානියෙල් පොතේ පළමු පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්‍යයේ ඔහු හඳුන්වා දෙනු ලැබේ. එබැවින් දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදයේ පසුබිම සහ සන්දර්භය වන්නේ, එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේ නියෝජනය කර ඇති පරිදි, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට බලගැන්වීමයි. එළිදරව් දසවන පරිච්ඡේදයේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම අතෙහි කුඩා පොතක් රැගෙන බැස ආ අතර, යොහන්ට එය කෑමට අණ කරනු ලැබීය. මේ නිසාම දානියෙල් පොතේ පළමු පරීක්ෂාව කෑම සම්බන්ධව පවතී.

We will continue these subjects in the next article.

අපි මෙම විෂයයන් ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් සලකා බලන්නෙමු.

> And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 3:3.

> එවිට ඔහු මට කීවේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, නුඹේ උදරයට අනුභව කිරීමට සලස්වා, මා නුඹට දෙන මේ පොතෙන් නුඹේ ඇතුළු කොටස් පුරවාගන්න. එවිට මම එය අනුභව කළෙමි; එය මාගේ මුඛයේ මිහිරි බවෙන් මීපැණි මෙන් විය. එසකියෙල් 3:3.

Back to Articles