Article

# The Eighth is of the Seven - Number Three

අටවැනියා සත්දෙනාගෙන් වූවෙකි - තුන්වන අංකය

Daniel Two

දානියෙල් දෙක

Author

Jeff Pippenger

Published

September 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The question we will seek to resolve in this article is how the first mention of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter two agrees with the last mention of the kingdoms of Bible prophecy in Revelation seventeen. I intend to raise some questions about what is actually identified in Nebuchadnezzar’s image and the pioneer’s position, that their history represented the point when the rock would strike the feet of the image.

මෙම ලිපියේදී අප විසින් විසඳීමට උත්සාහ කරන ප්‍රශ්නය නම්, දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් වන බයිබල් අනාවැකිවල රාජධානීන් පිළිබඳ පළමු සඳහන, එළිදරව්ව දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් වන බයිබල් අනාවැකිවල රාජධානීන් පිළිබඳ අවසාන සඳහන සමඟ කෙසේ එකඟ වන්නේද යන්නයි. නෙබුකද්නෙශර්ගේ රූපයේ සැබවින්ම හඳුනාගනු ලබන්නේ කුමක්ද යන්න පිළිබඳත්, පුරෝගාමීන්ගේ ස්ථාවරය වන ඔවුන්ගේ ඉතිහාසය එම රූපයේ පාදවලට ගල පහර දෙන මොහොත නියෝජනය කළේය යන්න පිළිබඳත්, ප්‍රශ්න කිහිපයක් මතු කිරීමට මම අදහස් කරමි.

Sister White identifies that we had reached the point where “God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay,” which she further describes as the “mingling of churchcraft and statecraft.”

සිස්ටර් වයිට් සඳහන් කරන්නේ, “මැටි සමඟ යකඩ මිශ්‍රව තිබූ රූපයේ පාදයන් මගින් නිරූපණය වන දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ කාර්යය” වෙත අප පැමිණ සිටි බවයි; එය ඇය තවදුරටත් “සභා-රාජකාරි සහ රාජ්‍ය-රාජකාරි මිශ්‍රවීම” ලෙස විස්තර කරයි.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ කාර්යය මැටි සමඟ මිශ්‍ර වූ යකඩ තිබූ ප්‍රතිමාවේ පාදවලින් නිරූපණය කරනු ලබන කාලයකට අප පැමිණ ඇත. දෙවියන්වහන්සේට ජනතාවක් ඇත, තෝරාගත් ජනතාවක් ඇත; ඔවුන්ගේ විනිශ්චය ශුද්ධ කරනු ලැබිය යුතුය; පදනම මත ලී, පිදුරු සහ ගොයම් ඉතිරි තැබීමෙන් ඔවුන් අශුද්ධ නොවිය යුතුය. දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාවන්ට විශ්වාසවන්ත වන සෑම ආත්මයක්ම අපගේ ඇදහිල්ලේ විශේෂ ලක්ෂණය වන්නේ සත්වන දින සබත බව දකිනු ඇත. රජය දෙවියන්වහන්සේ නියෝග කළ පරිදි සබතට ගෞරව කළේ නම්, එය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයෙන් ස්ථිරව සිටිනු ඇත, එකදා ශුද්ධවන්තයන්ට භාර දෙන ලද ඇදහිල්ල ආරක්ෂා කිරීමටද පෙනී සිටිනු ඇත. එහෙත් රාජ්‍ය නායකයෝ ව්‍යාජ සබත තහවුරු කරනු ඇත, එමෙන්ම සිය ආගමික ඇදහිල්ල පාප් සභා ක්‍රමයේ මේ දරුවාගේ පිළිපැදීම සමඟ මිශ්‍ර කරනු ඇත; එය ස්වාමීන්වහන්සේ ශුද්ධ කොට ආශීර්වාද කළ සබතට ඉහළින් තබමින්, එය මනුෂ්‍යයා විසින් ශුද්ධව පවත්වනු පිණිස වෙනම තැබූවක් ලෙස, උන්වහන්සේ හා උන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර පරම්පරා දහසක් දක්වා ලකුණක් ලෙස පිහිටුවනු ඇත. සභා-කෞශල්‍යය හා රාජ්‍ය-කෞශල්‍යය මිශ්‍ර වීම යකඩ හා මැටි මගින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. මෙම ඒකත්වය සභාවල සියලු බලය දුර්වල කරමින් පවතී. රාජ්‍යයේ බලය සභාවට පිරිනමන මේ ක්‍රියාව නපුරු ප්‍රතිඵල ගෙන එනු ඇත. මනුෂ්‍යයෝ දෙවියන්වහන්සේගේ ඉවසීමේ සීමාව ඉක්මවා යන තැනට ආසන්න වශයෙන් පැමිණ ඇත. ඔවුහු සිය ශක්තිය දේශපාලනය තුළ ආයෝජනය කර ඇත, පාප් සභාව සමඟ එක් වී ඇත. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේ තම ව්‍යවස්ථාව අහෝසි කළ අය දඬුවම් කරන කාලය පැමිණෙනු ඇත; ඔවුන්ගේ නපුරු ක්‍රියාව ඔවුන්ම මත පසුබැසී වැටෙනු ඇත.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

The time which we have come to when God’s sacred work is mingling churchcraft and statecraft, is a description of a progressive period of time. She says the mingling “is weakening all the power of the churches,” and it “will bring evil results,” and that “the time will come when God will punish those who have made void His law.”

දෙවියන්වහන්සේගේ පවිත්‍ර කාර්යය සභා-රාජකාරි හා රාජ්‍ය-රාජකාරි එකිනෙකට මිශ්‍ර කරනු ලබන කාලයට අප පැමිණ තිබීම, ප්‍රගතිශීලී කාල පරිච්ඡේදයක් පිළිබඳ විස්තරයකි. ඇය එම මිශ්‍රවීම “සභාවන්ගේ සියලු බලය දුර්වල කරමින් සිටින” බවද, එය “අපකාරී ප්‍රතිඵල ගෙන එනු ඇත” බවද, තවද “තමන්ගේ ව්‍යවස්ථාව අක්‍රිය කළ අය දෙවියන්වහන්සේ දඬුවම් කරන කාලය පැමිණෙනු ඇත” බවද පවසයි.

The mingling of church and state that weakens the power of the churches is a description of the church of Pergamos, where the combining of churchcraft and statecraft represented the falling away that precedes the revealing of the man of sin. Pergamos and the emperor that symbolizes the compromise between Christianity and idolatry takes place in the fourth kingdom of Daniel two. That compromise is represented in Daniel two with the use of the word “clay.”

සභාව සහ රාජ්‍යය මිශ්‍ර වීමෙන් සභාවන්ගේ බලය දුර්වල වීම පෙර්ගමොස් සභාව පිළිබඳ විස්තරයකි; එහිදී සභාකර්මය හා රාජ්‍යකර්මය එකට එක්වීම පාපයේ මනුෂ්‍යයා ප්‍රකාශවීමට පෙර සිදුවන ඇදවැටීම නිරූපණය කළේය. ක්‍රිස්තියානි ධර්මය හා විග්‍රහාරාධනාව අතර ඇති එම සම්මුතිය සංකේතවත් කරන පෙර්ගමොස් සහ අධිරාජයා දානියෙල් දෙකෙහි සිව්වන රාජ්‍යය තුළ ප්‍රකාශ වේ. එම සම්මුතිය දානියෙල් දෙකෙහි “මැටි” යන වචනය භාවිත කිරීමෙන් නිරූපණය කර ඇත.

> Thou, O king, sawest, and behold a great image. This great image, whose brightness was excellent, stood before thee; and the form thereof was terrible. This image’s head was of fine gold, his breast and his arms of silver, his belly and his thighs of brass, His legs of iron, his feet part of iron and part of clay. Thou sawest till that a stone was cut out without hands, which smote the image upon his feet that were of iron and clay, and brake them to pieces. Daniel 2:31–34.

> රජුනි, ඔබ දුටුවේය; බලව, මහත් ප්‍රතිමාවක් විය. අතිශයින් ප්‍රභාවත් වූ මේ මහත් ප්‍රතිමාව ඔබ ඉදිරියෙහි සිටියේය; එහි ආකාරය භයානක විය. එම ප්‍රතිමාවේ හිස සුක්ෂ්ම රන්වලින්ද, එහි වක්ෂස්ථලයත් බාහු දෙකත් රිදීවලින්ද, එහි බඩත් උකුල්ද පිත්තලවලින්ද, එහි පාද දෙක යකඩවලින්ද, එහි පතුල් කොටසක් යකඩද කොටසක් මැටිද විය. අත් නොමැතිව කපා ගත් ගලක් එම යකඩ හා මැටිවලින් වූ එහි පාද මත පහර දී ඒවා කැබලි කැබලි කර දැමූ තෙක් ඔබ දුටුවේය. දානියෙල් 2:31–34.

As Daniel’s interpretation continues it is no longer “clay” but it became dirty or “miry clay.”

දානියෙල්ගේ අර්ථකථනය ඉදිරියට යද්දී, එය තවදුරටත් “මැටි” නොව, අපිරිසිදු වූ හෝ “කිළිටි මැටි” බවට පත්විය.

> And whereas thou sawest the feet and toes, part of potters’ clay, and part of iron, the kingdom shall be divided; but there shall be in it of the strength of the iron, forasmuch as thou sawest the iron mixed with miry clay. Daniel 2:41.

> තවද, ඔබ දුටු පාද හා පාදඟිලි මැටි කුඹල්කරුගේ මැටිවලින් කොටසක්ද, යකඩින් කොටසක්ද වූ බැවින්, එම රාජ්‍යය බෙදී ගිය එකක් වන්නේය; එහෙත් ඔබ යකඩ මැටි සමඟ මිශ්‍ර වූ බව දුටු බැවින්, එහි යකඩේ ශක්තියෙන් කොටසක් තිබෙන්නේය. දානියෙල් 2:41.

The pure clay which was the Potter’s clay changes to miry clay. God’s is the divine Potter and his work is never miry.

භාණ්ඩකරුගේ මැටි වූ නිර්මල මැටි කාදමට පත් වූ මැටි බවට වෙනස් වේ. දෙවියන් වහන්සේ දේවීය භාණ්ඩකරු වන අතර, උන්වහන්සේගේ කාර්යය කිසි කලෙකත් කාදම නොවේ.

> But now, O Lord, thou art our father; we are the clay, and thou our potter; and we all are the work of thy hand. Isaiah 64:8.

> එහෙත් දැන්, ස්වාමීනි, ඔබ අපගේ පියාණන්ය; අපි මැටියෙමු, ඔබ අපගේ කුඹලුවාණන්ය; අපි සියල්ලෝම ඔබගේ අතේ කෘතියෙමු. යෙසායා 64:8.

In the history of pagan Rome, the church of Smyrna was pure clay. In the history of Pergamos, which is the fourth kingdom in Daniel two, the clay changes into miry clay. What is first mentioned in the passage as simply “clay”, and thereafter “potter’s clay”, changes into “miry clay”, as the interpretation continues. Pergamos is where that change was accomplished in order to prepare the way for Thyatira, or papal Rome. The change from “clay” into “miry clay” is the falling away that prepares the way for Thyatira, which Paul identifies as the “falling away first” in Second Thessalonians.

පූජකත්ව විරහිත රෝමයේ ඉතිහාසයේදී, ස්මර්නා සභාව නිර්මල මැටි විය. දානියෙල් දෙවන අධ්‍යායේ සඳහන් සිව්වැනි රාජ්‍යය වන පෙර්ගමෝස්ගේ ඉතිහාසයේදී, එම මැටි මඩ මිශ්‍රිත මැටියෙහි බවට වෙනස් වේ. මුලදී එම ඡේදයේ සරලව “මැටි” ලෙසත්, ඉන්පසු “කුඹල්කරුගේ මැටි” ලෙසත් සඳහන් කළ දේ, අර්ථ විවරණය ඉදිරියට යාමත් සමඟ “මඩ මිශ්‍රිත මැටි” බවට පරිවර්තනය වේ. පෙර්ගමෝස් යනු තියාතීරා, අഥවා පාප්කීය රෝමය, සඳහා මාර්ගය සූදානම් කිරීම පිණිස එම වෙනස සම්පූර්ණ කරනු ලැබූ ස්ථානයයි. “මැටි” සිට “මඩ මිශ්‍රිත මැටි” දක්වා වූ මෙම වෙනස, තියාතීරා සඳහා මාර්ගය සූදානම් කරන පිරිහීම වන අතර, පාවුල් එය දෙවන තෙසලෝනික 2 හි “පළමුව පැමිණෙන පිරිහීම” ලෙස හඳුන්වයි.

The Millerites could see no further than the fourth kingdom of Rome and expected the Second Coming of Christ to be the next prophetic event, for the stone that smites the image’s feet represents the Second Coming. But did Christ set up a kingdom in 1798? He did come into the Most Holy Place on October 22, 1844, to receive a kingdom, but was it set up at that time?

මිලේරයිට්වරුන්ට රෝමයේ සිව්වන රාජ්‍යයට වඩා ඉදිරියක් දැකිය නොහැකි වූ අතර, රූපයේ පාදවලට පහර දෙන ගල ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීම නිරූපණය කරන බැවින්, ඊළඟ අනාගතවාණිමය සිදුවීම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීම බව ඔවුහු අපේක්ෂා කළහ. එහෙත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ 1798 දී රාජ්‍යයක් පිහිටුවූසේක්ද? උන්වහන්සේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ඉතා ශුද්ධස්ථානයට රාජ්‍යයක් ලබනු පිණිස පැමිණියසේක්ය; නමුත් එය එම කාලයේදී පිහිටුවනු ලැබුවේද?

The answer to the first of those two questions is that Christ did not set up His everlasting kingdom in 1798. The second question whether or not Christ set up His everlasting kingdom on October 22, 1844 is also no.

එම ප්‍රශ්න දෙකෙන් පළමුවැන්නට පිළිතුර නම්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ 1798දී තමන්ගේ සදාකාල රාජ්‍යය පිහිටුවා නොතිබූ බවයි. දෙවන ප්‍රශ්නය වූ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින තමන්ගේ සදාකාල රාජ්‍යය පිහිටුවූවාද නැද්ද යන්නට ද පිළිතුර නැත.

Was there a kingdom set up in the time of pagan Rome? I ask this for the pioneers understood the fourth kingdom to be both pagan and papal Rome which identifies 1798 as the conclusion of the fourth kingdom when Christ would set up an everlasting kingdom. But the book of Revelation identifies four kingdoms that follow pagan Rome.

පෞරාණික රෝමයේ සමයේ යම් රාජ්‍යයක් පිහිටුවනු ලැබුවේද? මම මෙය අසන්නේ, මුල් පුරෝගාමීන් සිව්වන රාජ්‍යය පෞරාණික රෝමයත් පාප් රෝමයත් යන දෙකම ලෙස අවබෝධ කරගෙන, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සදාකාල රාජ්‍යයක් පිහිටුවන අවස්ථාව ලෙස සිව්වන රාජ්‍යයේ නිගමනය 1798 වන බව හඳුනාගත් බැවිනි. එහෙත් එළිදරව් පොත පෞරාණික රෝමයෙන් පසුව පැමිණෙන රාජ්‍යයන් හතරක් හඳුනා දෙයි.

If the fourth kingdom of iron in Daniel two is simply representing pagan Rome where the compromise of Constantine is represented by the clay being turned into miry clay, did Christ setup a kingdom in that history? The answer is yes. At the cross, which is the history of Pergamos, not Thyatira, Christ established His kingdom of “grace.” There was an everlasting kingdom set up at the cross, and the throne of that kingdom typifies a throne that gets set up during the latter rain. That latter rain throne represents His kingdom of “glory.”

දානියෙල් දෙකෙහි සඳහන් ලෝහයෙන් වූ සිව්වන රාජ්‍යය, මැටි අපවිත්‍ර මැටියක් බවට පත්වීමෙන් කොන්ස්ටන්ටයින්ගේ සම්මුතිය නිරූපණය වන ස්ථානයේ, සරලවම විග්‍රහකරු නොවූ රෝමය නියෝජනය කරන්නේ නම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ එම ඉතිහාසය තුළ රාජ්‍යයක් පිහිටුවූවාද? පිළිතුර ඔව් ය. තියාතිරා නොව, පෙර්ගමොස්ගේ ඉතිහාසය වන කුරුසියෙහිදී, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තම “අනුග්‍රහයේ” රාජ්‍යය පිහිටුවූ සේක. කුරුසියෙහිදී සදාකාලික රාජ්‍යයක් පිහිටුවන ලදී, එම රාජ්‍යයේ සිංහාසනය අන්තිම වැසි කාලයේදී පිහිටුවනු ලබන සිංහාසනයක් නිරූපණය කරයි. එම අන්තිම වැසි සිංහාසනය, උන්වහන්සේගේ “මහිමයේ” රාජ්‍යය නියෝජනය කරයි.

> “The announcement which had been made by the disciples in the name of the Lord was in every particular correct, and the events to which it pointed were even then taking place. ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ had been their message. At the expiration of ‘the time’—the sixty-nine weeks of Daniel 9, which were to extend to the Messiah, ‘the Anointed One’—Christ had received the anointing of the Spirit after His baptism by John in Jordan. And the ‘kingdom of God’ which they had declared to be at hand was established by the death of Christ. This kingdom was not, as they had been taught to believe, an earthly empire. Nor was it that future, immortal kingdom which shall be set up when ‘the kingdom and dominion, and the greatness of the kingdom under the whole heaven, shall be given to the people of the saints of the Most High;’ that everlasting kingdom, in which ‘all dominions shall serve and obey Him.’ Daniel 7:27. As used in the Bible, the expression ‘kingdom of God’ is employed to designate both the kingdom of grace and the kingdom of glory. The kingdom of grace is brought to view by Paul in the Epistle to the Hebrews. After pointing to Christ, the compassionate intercessor who is ‘touched with the feeling of our infirmities,’ the apostle says: ‘Let us therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace.’ Hebrews 4:15, 16. The throne of grace represents the kingdom of grace; for the existence of a throne implies the existence of a kingdom. In many of His parables Christ uses the expression ‘the kingdom of heaven’ to designate the work of divine grace upon the hearts of men.

> ගෝලයන් විසින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමයෙන් ප්‍රකාශ කරන ලද නිවේදනය සෑම අංශයකින්ම නිවැරදිය; එය ඉඟි කළ සිදුවීම් ඒ මොහොතේද සිදුවෙමින් පැවතියේය. “කාලය සම්පූර්ණ වී ඇත, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය සමීපයට පැමිණ ඇත” යනුවෙන් ඔවුන්ගේ පණිවිඩය විය. දානියෙල් 9හි, “අභිෂේක ලැබූ තැනැත්තා” වන මෙසියස් දක්වා දිගහැරීමට නියමිත වූ “කාලයේ”—එනම් සති හැට නවයේ—අවසානයේදී, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ යොර්දානයේදී යොහන් විසින් සිදුකරන ලද උන්වහන්සේගේ බෞතීස්මයෙන් අනතුරුව ආත්මයාණන්ගේ අභිෂේකය ලැබූ සේක. තවද ඔවුන් සමීපයෙහි ඇතැයි ප්‍රකාශ කළ “දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය” ස්ථාපිත වූයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මරණය මගිනි. මෙම රාජ්‍යය, ඔවුන්ට විශ්වාස කිරීමට උගන්වා තිබූ පරිදි, භූමික අධිරාජ්‍යයක් නොවීය. එසේම, “මුළු අහස යට රාජ්‍යයද, ආධිපත්‍යයද, රාජ්‍යයේ මහත්කමද, ඉතා උතුම් තැනැන්වහන්සේගේ ශුද්ධයන්ගේ ජනතාවට දෙනු ලබන” විට පිහිටුවනු ලබන, ඒ අනාගත, අමරණීය රාජ්‍යයද නොවීය; “සියලු ආධිපත්‍යයන් උන්වහන්සේට සේවය කරමින්, උන්වහන්සේට කීකරු වන” ඒ සදාකාලික රාජ්‍යයද නොවීය. දානියෙල් 7:27. බයිබලයෙහි භාවිත වන පරිදි, “දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය” යන ප්‍රකාශය කරුණාවේ රාජ්‍යයද, මහිමයේ රාජ්‍යයද යන දෙකම දක්වන්නට යොදනු ලැබේ. කරුණාවේ රාජ්‍යය හෙබ්‍රෙව්වරුන්ට ලියූ පාවුල්ගේ ලිපියේදී ප්‍රකාශයට පත් කෙරේ. “අපගේ දුර්වලකම්වල හැඟීමෙන් ස්පර්ශිත වන” දයාබර මැදිහත්කාරයා වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වෙත යොමු කළ පසු, අපෝස්තුළුවරයා මෙසේ කියයි: “එබැවින් අපි දයාව ලබනු පිණිසත් කරුණාව සොයාගනු පිණිසත් කරුණාවේ සිහසුන වෙත නිර්භීතව පැමිණෙමු.” හෙබ්‍රෙව් 4:15, 16. කරුණාවේ සිහසුන කරුණාවේ රාජ්‍යය නියෝජනය කරයි; මක්නිසාද සිහසුනක් පවතින බව රාජ්‍යයක් පවතින බව ඇඟවෙන බැවිනි. උන්වහන්සේගේ බොහෝ උපමා තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ “ස්වර්ග රාජ්‍යය” යන ප්‍රකාශය භාවිත කරන්නේ මනුෂ්‍යයන්ගේ හදවත් මත ක්‍රියා කරන දේවී කරුණාවේ කාර්යය දක්වනු පිණිසය.

> “So the throne of glory represents the kingdom of glory; and this kingdom is referred to in the Saviour’s words: ‘When the Son of man shall come in His glory, and all the holy angels with Him, then shall He sit upon the throne of His glory: and before Him shall be gathered all nations.’ Matthew 25:31, 32. This kingdom is yet future. It is not to be set up until the second advent of Christ.

> “එබැවින් මහිමයේ සිංහාසනය මහිමයේ රාජ්‍යය නියෝජනය කරයි; මෙම රාජ්‍යය ගැළවුම්කරුගේ වචනවල මෙසේ සඳහන් වේ: ‘මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා තම මහිමයෙන්ද, සියලු ශුද්ධ දූතයන් සමඟද පැමිණෙන කල, එවිට ඔහු තම මහිමයේ සිංහාසනය මත හිඳිනු ඇත. ඔහු ඉදිරියෙහි සියලු ජාතීන් එක්රැස් කරනු ලැබේ.’ මතෙව් 25:31, 32. මෙම රාජ්‍යය තවම අනාගතයේ පවතී. එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීම තෙක් පිහිටුවනු නොලැබේ.”

> “The kingdom of grace was instituted immediately after the fall of man, when a plan was devised for the redemption of the guilty race. It then existed in the purpose and by the promise of God; and through faith, men could become its subjects. Yet it was not actually established until the death of Christ. Even after entering upon His earthly mission, the Saviour, wearied with the stubbornness and ingratitude of men, might have drawn back from the sacrifice of Calvary. In Gethsemane the cup of woe trembled in His hand. He might even then have wiped the blood-sweat from His brow and have left the guilty race to perish in their iniquity. Had He done this, there could have been no redemption for fallen men. But when the Saviour yielded up His life, and with His expiring breath cried out, ‘It is finished,’ then the fulfillment of the plan of redemption was assured. The promise of salvation made to the sinful pair in Eden was ratified. The kingdom of grace, which had before existed by the promise of God, was then established.” The Great Controversy, 347.

> “අනුග්‍රහයේ රාජ්‍යය මනුෂ්‍යයාගේ පතනයෙන් වහාම පසු ස්ථාපිත කරනු ලැබුවේ, දෝෂවත් වංශයේ මිදීම සඳහා සැලැස්මක් නිර්මාණය කළ විටය. එවිට එය දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණ තුළත් උන්වහන්සේගේ පොරොන්දුව මඟින්ත් පැවතිණි; විශ්වාසය තුළින් මනුෂ්‍යයන්ට එහි ප්‍රජාවන් විය හැකි විය. එහෙත් එය සැබවින්ම ස්ථාපිත කරනු ලැබුවේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මරණය වනතුරු නොවේ. තම භූමික මෙහෙවරට ඇතුළත් වූ පසුද, මනුෂ්‍යයන්ගේ මුරණ්ඩුකම හා කෘතඥතාහිනයෙන් ක්ලාන්තවූ ගැළවුම්කරුවා, කල්වාරියේ පූජාවෙන් පසුබැසී සිටීමට හැකිව තිබුණි. ගෙත්සෙමනේදී ශෝකයේ කුසලානය උන්වහන්සේගේ හස්තයේ කම්පා විය. එම අවස්ථාවේ පවා, උන්වහන්සේට තම නළලින් රුධිර-දහඩිය පිස දමා, දෝෂවත් වංශය තම අධර්මිෂ්ඨකම් තුළ විනාශ වීමට අත්හැර දැමීමට හැකිව තිබුණි. උන්වහන්සේ එසේ කළා නම්, පතිත මනුෂ්‍යයන් සඳහා කිසි මිදීමක් තිබීමට නොහැකි විය. එහෙත් ගැළවුම්කරුවා තම ජීවිතය අත්හැර, අවසාන හුස්ම සමඟ, ‘එය සම්පූර්ණ වී ඇත’ යයි හඬ නඟා ප්‍රකාශ කළ විට, එවිට මිදීමේ සැලැස්මේ ඉටුවීම ස්ථිර කරන ලදී. එදේනේ පව්කාර යුවළට දෙන ලද ගැළවීමේ පොරොන්දුව ස්ථිර කරනු ලැබීය. එයට පෙර දෙවියන්වහන්සේගේ පොරොන්දුව මඟින් පමණක් පැවති අනුග්‍රහයේ රාජ්‍යය, එවිට ස්ථාපිත කරනු ලැබීය.” The Great Controversy, 347.

Christ did set up an everlasting kingdom in the prophetic history of pagan Rome, not at the end of papal Rome. He also sets up His kingdom of glory at His Second Coming which includes the history of the latter rain, when the four winds of Islam are released.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සදාකාල රාජ්‍යයක් ස්ථාපිත කළේ පේගන් රෝමයේ අනාවැකිමය ඉතිහාසය තුළය; පාප්වරුන්ගේ රෝමයේ අවසානයේ නොවේ. උන්වහන්සේ තම ගෞරවයේ රාජ්‍යයද තම දෙවන පැමිණීමේදී ස්ථාපිත කරනු ලබන සේක; එයට ඉස්ලාමයේ සුළං හතර මුදාහරින ලද අවස්ථාවේ අවසාන වර්ෂාවේ ඉතිහාසයද ඇතුළත් වේ.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> “පසු වර්ෂාව පවිත්‍රව සිටින අය මත පැමිණෙමින් සිටියි—එවිට සියල්ලෝම කලින් මෙන් එය ලබනු ඇත.

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> “දූතයන් හතරදෙනා අතහැර දෙන විට, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම රාජ්‍යය පිහිටුවනු ඇත. පසු වැසි ලබන්නේ තමන්ට හැකි සෑම දෙයම කරමින් සිටින අය පමණි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අපට උපකාර කරනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාවෙන්, යේසුස්වහන්සේගේ රුධිරය තුළින්, සියලු දෙනාටම ජයග්‍රාහකයන් විය හැකිය. මුළු ස්වර්ගයම මෙම කාර්යය පිළිබඳ උනන්දුවෙන් සිටී. දූතයෝද උනන්දුවෙන් සිටිති.” Spalding and Magan, 3.

When the four winds are released, Christ sets up His kingdom. Both the latter rain and the releasing of the four winds represent progressive events, and neither represent a point in time. The four winds represent Islam.

සතර සුළං මුදා හරිනු ලබන කල, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම රාජ්‍යය ස්ථාපිත කරති. අවසාන වර්ෂාවද සතර සුළං මුදා හැරීමද යන දෙකම ක්‍රමික සිදුවීම් නිරූපණය කරන අතර, ඒ දෙකෙන් එකක්වත් කාලයේ එක් නිශ්චිත මොහොතක් නිරූපණය නොකරයි. සතර සුළං ඉස්ලාමය නිරූපණය කරයි.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “දේවදූතයන් සතර සුළං අල්ලාගෙන සිටිති; ඒවා, බැඳීම බිඳ දමා මුළු පෘථිවියේ මතුපිට පුරාම පැන දිව යාමට උත්සාහ කරන කෝපයෙන් උණුසුම් වූ අශ්වයෙකු ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ; එහි ගමන් මඟෙහි විනාශයත් මරණයත් රැගෙන යමින්.”

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “අපි සදාකාල ලෝකයේ අතින්ම මායිමේ නිදා සිටිමු ද? අපි මන්දගාමීව, ශීතලව, මළව සිටිමු ද? අහෝ, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයත් හුස්මත් උන්වහන්සේගේ ජනතාව තුළට හුස්මවා දෙනු ලැබ, ඔවුන් තම පාද මත නැගී ජීවත්වන පිණිස, එය අපගේ සභාවන් තුළ තිබුණොත් කෙතරම් හොඳද. මාර්ගය සීමිත බවත්, ද්වාරය ඉතා ඉනිමැසි බවත් අපි දැකගැනීමට අවශ්‍යය. නමුත් අපි එම ඉනිමැසි ද්වාරය හරහා ගමන් කරන විට, එහි විස්තාරය සීමාවක් නැත.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The angels are holding the angry horse of Islam that is seeking to break loose bearing death and destruction in its path, in the time period when the Spirit of God is breathed upon God’s people. They then stand upon their feet and live. Prior to the Spirit being breathed upon them, God’s people are dead, for the breath of the Spirit causes them to stand up and live. When Sister White says we have now come to a time when the feet of the image that is mixed with iron and miry clay represents the combination of church and state, the outpouring of the latter rain was still in the future.

දේවදූතයෝ, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය හුස්ම දමනු ලබන කාල පරාසයේදී, තම ගමන් මඟෙහි මරණයත් විනාශයත් රැගෙන නිදහස්ව බිඳී පිටවීමට උත්සාහ කරන ඉස්ලාමයේ කෝපිත අශ්වයා අල්ලා තබාගෙන සිටිති. එවිට ඔව්හු තම පාද මත නැගී සිට ජීවමාන වෙති. ඔවුන් මත ආත්මය හුස්ම දමනු ලැබීමට පෙර, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මළව සිටිති; මක්නිසාද ආත්මයේ හුස්ම ඔවුන් නැගී සිට ජීවත් වීමට හේතු වන බැවිනි. සොහොයුරිය වයිට්, දැන් අප පැමිණ සිටින කාලයෙහි යකඩ හා මැටි මිශ්‍ර වූ රූපයේ පාද සභාව හා රාජ්‍යය එකතු වීම නියෝජනය කරයි යැයි පවසන විට, පසු වැසි වගුරුවනු ලැබීම තවමත් අනාගතයේ තිබුණි.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “අන්තිම වර්ෂාව දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත වැටීමට නියමිතය. බලවත් දූතයෙකු ස්වර්ගයෙන් බැස එන්නේය, සහ මුළු පොළොවම ඔහුගේ තේජසින් ආලෝකමත් කරනු ලබන්නේය.” Review and Herald, April 21, 1891.

There are two voices in Revelation eighteen.

එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ ස්වර දෙකක් ඇත.

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches.” Selected Messages, book 2, 118.

> “යේසුස් වහන්සේ තම ප්‍රසිද්ධ සේවය ආරම්භ කළ විට, උන්වහන්සේ දේවමාළිගාව එහි අශුද්ධ අපහාසාත්මක දූෂණයෙන් පවිත්‍ර කළ සේක. උන්වහන්සේගේ සේවයේ අවසාන ක්‍රියා අතර දේවමාළිගාවේ දෙවන පවිත්‍ර කිරීමද තිබුණේය. එබැවින්, ලෝකයට අනතුරු ඇඟවීම සඳහා වන අවසාන කාර්යයේදී, සභාවන් වෙත පැහැදිලිව වෙනස් වූ ආරාධනා දෙකක් කරනු ලැබේ.” Selected Messages, book 2, 118.

The first voice is a wake-up call for God’s people, the second voice is the wake-up call for God’s other children that are still in Babylon.

පළමු හඬ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සඳහා වූ අවදිවීමේ කැඳවීමයි; දෙවන හඬ තවමත් බාබිලෝනයෙහි සිටින දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් දරුවන් සඳහා වූ අවදිවීමේ කැඳවීමයි.

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Bible Echo, May 4, 1896.

> “දුෂ්ටකමේද, රැවටීමේද, මෝහභ්‍රමයේද, මරණයේම සෙවණෙහිද වැතිර සිටින ලෝකයක් ඇත,—නිදා, නිදා. ඔවුන් අවදි කිරීමට ආත්ම වේදනාවෙන් පීඩා විඳින අය කව්ද? කුමන හඬකට ඔවුන් වෙත ළඟා විය හැකිද? ‘බලව, මනාලයා එයි; ඔහු හමුවීමට පිටතට යන්න’ යන සංඥාව දෙනු ලබන කාලය වෙත මාගේ මනස ගෙන යනු ලැබේ. එහෙත් සමහරු තමන්ගේ පහන් නැවත පිරවීම සඳහා තෙල් ලබාගැනීම ප්‍රමාද කර තිබෙනු ඇත; එවිට ඉතා ප්‍රමාදව, තෙලෙන් නිරූපිත වන චරිතය මාරු කළ නොහැකි බව ඔවුහු සොයාගනු ඇත.” Bible Echo, May 4, 1896.

In the passage two questions were asked. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them?

එම ඡේදයේ ප්‍රශ්න දෙකක් ඇසුණි. ඔවුන් අවදි කිරීමට ආත්මයේ වේදනාව දැනෙමින් සිටින්නේ කවුද? ඔවුන් වෙත ළඟා විය හැක්කේ කුමන හඬකටද?

The “voice” that awakens the world is the second voice of Revelation eighteen that calls God’s other flock out of Babylon. Both God’s people and the world need to be awakened by the Midnight Cry, which is simply another symbol of the latter rain.

ලෝකය අවදි කරන “හඬ” නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළ බැබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවන එළිදරව් 18 හි දෙවන හඬය. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට මෙන්ම ලෝකයටත් මධ්‍යරാത്രි හඬින් අවදි කරනු ලැබිය යුතුය; එය සරලවම අග වැස්සට වූ තවත් සංකේතයක් පමණි.

Were the Millerites correct in identifying that in the days of the fourth kingdom Christ would set up an everlasting kingdom? Yes.

සතරවන රාජ්‍යයේ දවස්වලදී ක්‍රිස්තුස් සදාකාලික රාජ්‍යයක් ස්ථාපිත කරන බව හඳුනාගැනීමේදී මිලර්වරු නිවැරදි වූවාද? ඔව්.

He established His kingdom of “grace” at the cross, which was during the history of the fourth kingdom of Bible prophecy. That kingdom being pagan Rome. In Daniel two, is the falling away that precedes the church of Thyatira represented? Yes, for the clay which represents God’s people changed from clay unto miry clay. So where is Thyatira in the image? Or is it even in the image? It is represented in the image, and Nebuchadnezzar sheds light on that fact when he reaches the height of his proud arrogance in chapter four of Daniel.

ඔහුගේ “කරුණාවේ” රාජ්‍යය ස්ථාපිත කළේ, බයිබල් භවිතවක්තෘත්වයේ සිව්වන රාජ්‍යයේ ඉතිහාසය තුළ වූ කුරුසියේදීය. එම රාජ්‍යය වන්නේ අනාගාරික රෝමයයි. දානියෙල් 2හි, තියාතිරා සභාවට පෙර ඇතිවන ඇදහිල්ලෙන් වැටීම නිරූපිත වී ඇත්ද? ඔව්, මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නියෝජනය කරන මැටි, මැටිවලින් කාදමැටි බවට වෙනස් විය. එසේනම්, රූපයේ තියාතිරා කොතැනද? නැතහොත්, එය රූපය තුළ ඇත්තේද? එය රූපය තුළ නිරූපිතය; දානියෙල් 4 වන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නෙශර් තම අහංකාර ගර්වයේ උච්චතම තත්ත්වයට පැමිණෙන විට, ඔහු එම සත්‍යයට ආලෝකය සපයයි.

> The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? Daniel 4:30.

> රජතුමා කතා කොට මෙසේ කීවේය: මාගේ බලයේ ප්‍රබලතාවයෙන් රාජ්‍යයේ වාසස්ථානය පිණිසත්, මාගේ මහත් තේජසෙහි ගෞරවය පිණිසත්, මා විසින් ගොඩනඟන ලද මේ මහත් බබිලෝනිය නොවේද? දානියෙල් 4:30.

Just prior to Nebuchadnezzar’s judgment of twenty-five hundred and twenty days of living like a beast of the field, he exhibited his pride by asking the question of whether or not he built the kingdom that is Babylon the great? The whore of Revelation seventeen has written on her forehead, “MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH.” The Roman church, as Sister White calls her is Babylon the Great. The head of gold in the image represents literal Babylon and it also represents spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy that has the singular characteristic as being the power who received a deadly wound. In Isaiah twenty-three the papal power represented as Tyre, would be forgotten for seventy years as the days of one king. Literal Babylon represented by Nebuchadnezzar also received a deadly wound that was healed when Nebuchadnezzar was banished from his kingdom for twenty-five hundred and twenty days. Literal Babylon the great typified spiritual Babylon the great and both had their kingdoms temporarily removed, and thereafter restored. The whore of Revelation seventeen did not have a silver cup in her hand, nor a brass or iron cup, she had a golden cup.

නෙබුකද්නෙශර් ගොවිබිම් සතෙකු මෙන් ජීවත් වූ දින දෙදහස් පන්සිය විස්සක විනිශ්චයට අතීතයෙන් මදක් පෙර, “මහත් බබිලෝනිය” නම් රාජ්‍යය තමන් ගොඩනැඟුවේද නැද්ද යන ප්‍රශ්නය අසමින් ඔහු තම උද්ධතභාවය ප්‍රදර්ශනය කළේය. එළිදරව් පොතේ දහහත් වන පරිච්ඡේදයේ වේශ්‍යාවගේ නළලෙහි, “අබිරහස, මහත් බබිලෝනිය, වේශ්‍යාවන්ගේත් පොළොවේ පිළිකුල්කම්වලත් මව” යනුවෙන් ලියා ඇත. සිස්ටර් වයිට් ඇයව හඳුන්වන පරිදි, රෝම සභාව මහත් බබිලෝනිය වේ. රූපයේ රන් හිස සත්‍ය බබිලෝනිය නියෝජනය කරන අතර, එය ආත්මික බබිලෝනියද නියෝජනය කරයි; එනම්, මරණාසන්න තුවාලයක් ලැබූ බලය වශයෙන් ඒකීය ලක්ෂණය දරන බයිබල් අනාවැකියේ පස්වන රාජ්‍යයයි. යෙසායා විසිතුනේ, ටයර් ලෙස නියෝජනය කරන ලද පාප්වාදී බලය, එක රජෙකුගේ දවස් මෙන් අවුරුදු හැත්තෑවකට අමතක කරනු ලබන්නේය. නෙබුකද්නෙශර් විසින් නියෝජනය කරන ලද සත්‍ය බබිලෝනියද, නෙබුකද්නෙශර් දින දෙදහස් පන්සිය විස්සකට තම රාජ්‍යයෙන් නෙරපා දැමීමෙන් සුව කරන ලද මරණාසන්න තුවාලයක් ලැබුවේය. සත්‍ය මහත් බබිලෝනිය ආත්මික මහත් බබිලෝනියට මූර්තිමත් විය; දෙදෙනාගේම රාජ්‍යයන් තාවකාලිකව ඉවත් කරනු ලැබ, ඉන්පසු නැවත පිහිටුවනු ලැබීය. එළිදරව් පොතේ දහහත් වන පරිච්ඡේදයේ වේශ්‍යාවගේ අතෙහි රිදී කෝප්පයක් හෝ පිත්තල හෝ යකඩ කෝප්පයක් නොතිබුණි; ඇයගේ අතෙහි තිබුණේ රන් කෝප්පයක්ය.

> And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication. Revelation 17:4.

> ඒ ස්ත්‍රිය ජාම්බු සහ රතු වර්ණ ඇඳගෙන, රන් ද අගනා ගල් ද මුතු ද පැළඳ සැරසී, තමාගේ අතින් අශුචිතාවයෙන් හා ඇගේ වෛශ්‍යාචාරයේ අපවිත්‍රකම්වලින් පිරුණු රන් කුසලානයක් දරමින් සිටියාය. එළිදරව් 17:4.

Gold represented literal Babylon and it also represents spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy that received a deadly wound in 1798, when the sixth kingdom of Bible prophecy took the throne. Literal Babylon in the image was followed by a silver kingdom that consisted of two powers, the Medes and the Persians, and the Persian horn in Daniel eight came up last and higher. Darius the Mede was the first horn and his general, Cyrus was a Persian that would ultimately come into power after the Median king Darius.

රන් යනු ශබ්දාර්ථයෙන් බබිලෝනිය නියෝජනය කළ අතර, එය ආත්මික බබිලෝනියද නියෝජනය කරයි; එනම්, බයිබල් අනාවැකිවල පස්වැනි රාජ්‍යය, අනාවැකිවල හයවැනි රාජ්‍යය සින්හාසනයට පැමිණි විට, ක්‍රි.ව. 1798 දී මාරාන්තික තුවාලයක් ලැබූ රාජ්‍යයයි. රූපයේ ශබ්දාර්ථ බබිලෝනිය අනතුරුව රිදී රාජ්‍යයක් පැමිණියේය; එය බලයන් දෙකකින්, එනම් මීදීවරුන් සහ පර්සියානුවන්ගෙන්, සමන්විත විය. දානියෙල් අට වන अध्यायයේ පර්සියානු අඟ අවසානයේ උදා වී උසින් වැඩි විය. මීදී දාරියුස් පළමු අඟ වූ අතර, ඔහුගේ සෙනෙවියා වූ කුරුස් පර්සියානුවෙකු වූ අතර, අවසානයේ මීදී රජු වූ දාරියුස්ට පසු බලයට පැමිණීමට නියමිත විය.

Cyrus was a type of Christ who was going to begin the process of freeing God’s people from captivity. The Medo-Persian empire represents the sixth kingdom of Bible prophecy which is the United States. The United States has two horns representing Republicanism and Protestantism. Darius represents the Republican horn of the United States and Cyrus represents the horn of Protestantism. As Cyrus began the process of freeing God’s people to rebuild Jerusalem and the temple, the United States was the land which was raised up to free the captives of spiritual Babylon’s captivity in order to erect the spiritual temple, of which the Millerites laid the foundation. The literal captivity in Babylon being seventy years typified the captivity in spiritual Babylon for twelve hundred and sixty years. The United States is the shoulders of silver in Nebuchadnezzar’s image.

සයිරස්, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වහල්කමෙන් මුදා හැරීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කිරීමට සිටි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්‍රතිරූපයක් විය. මේදීය-පර්සියානු අධිරාජ්‍යය බයිබල් අනාවැකියේ හයවන රාජ්‍යය නියෝජනය කරන අතර එය එක්සත් ජනපදය වේ. එක්සත් ජනපදයට අඟ දෙකක් ඇති අතර ඒවා රිපබ්ලිකානුවාදය සහ ප්‍රොටස්තන්තවාදය නියෝජනය කරයි. දාරියුස්, එක්සත් ජනපදයේ රිපබ්ලිකානුවාදී අඟය නියෝජනය කරන අතර, සයිරස් ප්‍රොටස්තන්තවාදී අඟය නියෝජනය කරයි. සයිරස්, යෙරුසලම සහ දේවමාළිගාව නැවත ගොඩනැගීම සඳහා දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නිදහස් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කළ පරිදි, එක්සත් ජනපදයද ආත්මික බබිලෝනියේ වහල්කමෙන් වහල්කරුවන් නිදහස් කිරීම සඳහා උද්ධත කරන ලද දේශය විය; එසේ කළේ මිලෙරයිට්වරුන් පදනම තැබූ ආත්මික දේවමාළිගාව ගොඩනැගීම පිණිසය. බබිලෝනියේ ශාබ්දික වහල්කම අවුරුදු හැත්තෑවක් වූයේ, ආත්මික බබිලෝනියේ අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටක වහල්කමට ප්‍රතිරූපයක් වශයෙනි. නෙබුකද්නෙශර්ගේ රූපයේ රිදී උරහිස් වන්නේ එක්සත් ජනපදයයි.

The third kingdom of brass was Greece that represents a worldwide kingdom. That kingdom is the United Nations, that in Revelation seventeen was the kingdom that in 1798 had not yet came. The ten kings of Revelation seventeen agree to give their kingdom unto the papacy, the eighth kingdom, that is of the seven. They make this agreement because they are forced to by the United States, and because the world is being destroyed by the “four winds” of Islam, that are released during the time of the latter rain, which begins to be fully poured out at the Sunday law in the United States.

පිත්තලෙන් වූ තුන්වන රාජ්‍යය වූයේ ලොව පුරා විහිදෙන රාජ්‍යයක් නියෝජනය කරන ග්‍රීසිය ය. එම රාජ්‍යය නම් එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය වන අතර, එළිදරව් පොතේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ, 1798 දී තවම පැමිණ නොතිබූ රාජ්‍යය වූයේ එය ය. එළිදරව් පොතේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ දස රජුන්, සත්දෙනාගෙන් වූ අටවන රාජ්‍යය වන පාප් පදවියට තම රාජ්‍යය දීමට එකඟ වෙති. ඔවුන් මෙම එකඟතාවයට පැමිණෙන්නේ එක්සත් ජනපදය විසින් එයට ඔවුන් බලකෙරෙන බැවින් ද, පසු වැස්සේ කාලය තුළ නිදහස් කරනු ලබන ඉස්ලාමයේ “සුළං සතර” මඟින් ලෝකය විනාශ කරනු ලබන බැවින් ද ය. එම පසු වැස්ස එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය පැමිණීමේදී සම්පූර්ණයෙන් වගුරුවනු ලැබීමට ආරම්භ වෙයි.

At the Sunday law in the United States, God establishes His kingdom of “glory” as He lifts up His people as an ensign to call God’s other children out of Babylon. Thus, the horn of Protestantism comes up last and is higher than the first in agreement with the two horns of Medo-Persia. Once the United Nations agrees to turn the control of the world over to the papacy, the four winds of Islam are released and the worldwide kingdom is confronted by the warfare that followed the death of Greece’s first horn that was broken and produced four horns.

එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය ක්‍රියාත්මක වන අවස්ථාවේ, දෙවියන් වහන්සේ තම ජනතාව බබිලෝනෙන් දෙවියන් වහන්සේගේ අනෙක් දරුවන් පිටතට කැඳවීම සඳහා ධජයක් ලෙස උසස් කරමින්, තම “මහිමයේ” රාජ්‍යය ස්ථාපිත කරයි. එබැවින්, ප්‍රොටෙස්තන්ත්වාදයේ අඟ අවසානයේ මතු වී, මේදෝ-පර්සියාවේ අඟ දෙක සමඟ ඇති එකඟතාවයට අනුව පළමු අඟට වඩා උසස් වේ. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය ලෝකයේ පාලනය පාප් පද්ධතියට භාර දීමට එකඟ වූ විට, ඉස්ලාමයේ සුළං හතර මුදා හැරෙන අතර, බිඳ දමනු ලැබූ ග්‍රීසියේ පළමු අඟ මරණයට පත් වූ පසු පැන නැගුණු අඟ හතර නිසා ඇති වූ යුද්ධයට ලෝකව්‍යාප්ත රාජ්‍යය මුහුණ දෙයි.

When the image reaches the feet of iron (statecraft) and miry clay (churchcraft) and the ten toes (ten kings), the stone that has been cut out of the mountain without hands strikes the feet of the image. The Millerites were accurate to Daniel’s image, as much as they could be accurate from their vantage point in prophetic history. But the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning and the four kingdoms of Nebuchadnezzar’s image represent four literal kingdoms that typify their spiritual counterparts at the end of the world.

රූපය යකඩයෙන් (රාජ්‍ය පාලනය) සහ මැටි මිශ්‍ර මඩින් (සභා පාලනය) යුත් පාද වෙතත්, පාදැඟිලි දහයටත් (රජවරු දසදෙනාටත්) ළඟා වන විට, අත්කොට නොකැපූ ලෙස කන්දෙන් කපා ගත් ගල එම රූපයේ පාදවලට ගැටෙයි. මිලෙරයිට්වරු දානියෙල්ගේ රූපය පිළිබඳව නිවැරදිය; එනම්, ඔවුන්ට අනාවැකි ඉතිහාසයේ තමන් සිටි දෘෂ්ටිස්ථානයෙන් යථාර්ථ ලෙස නිවැරදි විය හැකි ප්‍රමාණයටය. එහෙත් ආල්ෆා සහ ඔමේගා සෑම විටම ආරම්භයෙන් අවසානය දර්ශනය කරන අතර, නෙබුකද්නෙසර්ගේ රූපයේ රාජ්‍ය හතර ලෝකයේ අවසානයේ තම ආත්මික සමානකම් නියෝජනය කරන සැබෑ රාජ්‍ය හතරක් නිරූපණය කරයි.

With the kingdoms of history Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel seven Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel eight Rome comes up eighth and is of the seven. In Revelation seventeen Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel two, which represents the first mention of the kingdoms of Bible prophecy, modern spiritual Rome comes up eighth and is of the seven. The first (Alpha) illustration of the kingdoms of Bible prophecy identifies the last (Omega).

ඉතිහාසයේ රාජ්‍යයන් සමඟ රෝමය අටවන ලෙස නැඟී එයි, එය එම සතෙන් එකකි. දානියෙල් සත්වන පරිච්ඡේදයේ රෝමය අටවන ලෙස නැඟී එයි, එය එම සතෙන් එකකි. දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ රෝමය අටවන ලෙස නැඟී එයි, එය එම සතෙන් එකකි. එළිදරව් සත්දහස්වැනි පරිච්ඡේදයේ රෝමය අටවන ලෙස නැඟී එයි, එය එම සතෙන් එකකි. බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්‍යයන් පිළිබඳ ප්‍රථම සඳහන නියෝජනය කරන දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ, ආධ්‍යාත්මික නවීන රෝමය අටවන ලෙස නැඟී එයි, එය එම සතෙන් එකකි. බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්‍යයන් පිළිබඳ පළමු (Alpha) නිදර්ශනය අවසාන (Omega) එක හඳුන්වා දෙයි.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ කාර්යය මැටි සමඟ මිශ්‍ර වූ යකඩ අඩංගු වූ රූපයේ පාදයන් මඟින් නිරූපණය කරනු ලබන කාලයකට අපි පැමිණ තිබෙමු. දෙවියන්වහන්සේට ජනතාවක් ඇත, තෝරාගත් ජනතාවක් ඇත; ඔවුන්ගේ විනිශ්චයශක්තිය ශුද්ධිකරනු ලැබිය යුතුය; පදනම මත දැව, පිදුරු සහ තණකොළ තබාගෙන ඔවුන් අපවිත්‍ර නොවිය යුතුය. දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාවන්ට විශ්වාසවන්ත වන සෑම ආත්මයක්ම අපගේ විශ්වාසයේ විශේෂ ලක්ෂණය වන්නේ හත්වන දින සබත බව දකිනු ඇත. ආණ්ඩුව දෙවියන්වහන්සේ අණ කළ පරිදි සබතට ගෞරව කළේ නම්, එය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයෙන් ස්ථිරව සිටිමින්, ශුද්ධවන්තයන්ට එක්වරක් භාරදෙන ලද විශ්වාසය ආරක්ෂා කිරීමෙහි නියැළෙනු ඇත. එහෙත් රාජ්‍යනායකයෝ ව්‍යාජ සබත උසස් කරනු ඇත; එමෙන්ම ඔවුන් තම ආගමික විශ්වාසය පාප්වරුන්ගේ පද්ධතියේ මේ දරුවාගේ පිළිපැදීමට සමඟ මිශ්‍ර කරමින්, ස්වාමින්වහන්සේ ශුද්ධ කළද ආශීර්වාද කළද, මනුෂ්‍යයා විසින් ශුද්ධව පවත්වනු පිණිස වෙන්කර තැබූ, උන්වහන්සේ සහ උන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර පරම්පරා දහසක් දක්වා ලකුණක් වූ සබතට වඩා එය ඉහළින් තබනු ඇත. සභා කපටිකම් සහ රාජ්‍ය කටයුතු මිශ්‍ර වීම යකඩ සහ මැටි මඟින් නිරූපණය කෙරේ. මෙම එකතුව සභාවන්ගේ සියලු බලය දුර්වල කරමින් පවතී. සභාවට රාජ්‍යයේ බලය ඇන්දවීම අයහපත් ප්‍රතිඵල ගෙන එනු ඇත. මිනිසුන් දෙවියන්වහන්සේගේ දීර්ඝක්ෂමාවෙහි සීමාව අසලට අතිශයින් ළඟා වී ඇත. ඔවුන් තම ශක්තිය දේශපාලනයෙහි යොදවා ඇත, පාප්වරුන්ගේ පද්ධතිය සමඟ එකමුතු වී ඇත. නමුත් තම ව්‍යවස්ථාව අහෝසි කළ අයට දෙවියන්වහන්සේ දඬුවම් කරන කාලය පැමිණෙනු ඇත; ඔවුන්ගේ අයහපත් ක්‍රියාව ඔවුන්ම උඩට ආපසු වැටෙනු ඇත.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

The Alpha and Omega has made the correct pioneer understanding of Daniel two “new.”

ඇල්ෆා හා ඔමේගා දානියෙල් පිළිබඳ නිවැරදි පුරෝගාමී අවබෝධය දෙකක් “නව” කර තිබේ।

> And he that sat upon the throne said, Behold, I make all things new. And he said unto me, Write: for these words are true and faithful. And he said unto me, It is done. I am Alpha and Omega, the beginning and the end. I will give unto him that is athirst of the fountain of the water of life freely. Revelation 21:5, 6.

> සිංහාසනය මත වැඩහිඳ සිටි තැනැත්තා, “බලව, මම සියල්ල අලුත් කරමි” යයි කීවේය. තවද ඔහු මට, “ලියන්න; මක්නිසාද මේ වචන සැබෑය, විශ්වාසවන්තය” යයි කීවේය. තවද ඔහු මට, “එය සම්පූර්ණ වී ඇත. මම අල්ෆා සහ ඔමේගාය; ආරම්භයද අවසානයද මමය. පිපාසිත වූ තැනැත්තාට ජීවන ජලයේ උල්පතින් නොමිලේ දෙන්නෙමි” යයි කීවේය. එළිදරව් 21:5, 6.

Back to Articles