Article

# දානියෙල් පොත - එකසිය දහතුන්වන කොටස

අනාගතවක්‍යයේ ත්‍රිත්වමය යෙදුම අනාවරණය කිරීම: බයිබලානුකූල සන්දර්භය තුළ 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනෙහි වැදගත්කම අවබෝධ කර ගැනීම

Author

Jeff Pippenger

Published

March 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ස්වාමින්වහන්සේ 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින තම අවසාන-දින ජනතාව යෙරෙමියාගේ “පැරණි මාර්ග” වෙත නැවත ගෙන ගිය විට, උන්වහන්සේ දැනටමත් අනාවැකියේ ත්‍රිත්ව අදාළකිරීමේ නියමය හඳුනා දී තිබුණේය.

> එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ වදාළසේක: “මාර්ගවල නැවතී බලා සිටින්න; පුරාණ මංපෙත් කොතැනද, යහපත් මාර්ගය කොතැනදැයි විමසා, එහි ගමන් කරන්න; එවිට ඔබගේ ආත්මයන්ට විවේකය සම්බ වන්නේය.” එහෙත් ඔව්හු, “අපි එහි ගමන් නොකරමු” යයි කීහ. “තවද මම ඔබ පිට මුරකරුන් පත්කරමින්, ‘තුඹිය ශබ්දයට සවන් දෙන්න’ යයි කීවෙමි.” එහෙත් ඔව්හු, “අපි සවන් නොදෙමු” යයි කීහ. යෙරෙමියා 6:16, 17.

ස්වාමින්වහන්සේ තම සෙනඟව පැරණි මාර්ගයන් වෙත ආපසු ගෙන ආ කල, ඔවුන් විශ්‍රාමය (අන්තිම වර්ෂාව) සොයාගනු ඇත; එවිට මුරකරුවන්ට तुरඹු පණිවිඩයක් දෙන ලදී. සියලු අනාගතවක්තෘවරු අන්තිම දවස්වල අවසානය අතිශය සම්පූර්ණ ලෙස හඳුනාදක්වන බැවින්, අන්තිම දවස්වල तुरඹු පණිවිඩය අවසාන तुरඹුව වනු ඇත; එය හත්වන तुरඹුවද, තුන්වන විපතද වේ.

උන්වහන්සේගේ අන්තිම දවස්වල ජනතාව පුරාණ මාර්ගයන් තුළ ගමන් කිරීමට ආරම්භ කළ විට, පළමු විපත්තියේ ලක්ෂණ විසින් නිශ්චිත සංකේතාත්මක ඓතිහාසික නායකයෙකු (මොහම්මද්) හඳුනා දක්වනු ලැබූ බවත්, දෙවන විපත්තියද ඒ මෙන්ම කළ බවත් (ඔස්මන්) පිළිගනු ලැබීය. පළමු හොරණෑ හතරෙන් එක් එක්කම එම හොරණෑව හඳුනා දක්වනු සඳහා නිශ්චිත සංකේතාත්මක නායකයන් සිටි බව සොයාගනු ලැබූ අතර, එවිට ඔසාමා බින් ලාඩන් තුන්වන විපත්තියේ සංකේතාත්මක නායකයා බව හඳුනාගනු ලැබීය.

මොහම්මද් අරාබිය සමඟ සම්බන්ධ වූ අතර, ඔස්මාන් තුර්කියේ ඔටෝමන් අධිරාජ්‍යයේ සංකේතය වූයේය; ඔසාමා බින් ලාඩන්, ඔහුද මොහම්මද් මෙන් අරාබි ජාතිකයෙකු වූ නමුත්, ලෝකව්‍යාප්ත ඉස්ලාමීය ත්‍රස්තවාදයේ නියෝජකයෙකු විය.

පළමු ශාපය රෝමයේ හමුදාවන්ට පීඩා කළ බවත්, දෙවන ශාපය රෝමයේ හමුදාවන් නාශ කළ බවත් ද හඳුනාගනු ලැබීය. එවිට 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, තුන්වන ශාපයේ ඉස්ලාමය රෝමයේ හමුදාවට (එක්සත් ජනපදයට) පීඩා කළ අවස්ථාව ලෙස හඳුනාගනු ලැබූ අතර, නමුත් ඉරිදා නීතියේදී, බයිබල් අනාවැකියේ හයවන රාජධානිය ලෙස එක්සත් ජනපදය තම අවසානයට පැමිණ, දේශීය ස්වෛරීභාවය නාගයා, මෘගයා සහ බොරු අනාවක්තෘගේ ත්‍රිත්ව සංගමයට පවරා දෙන විට, එය රෝමයේ හමුදාව නාශ කරනු ඇත.

එක්සත් ජනපදය බලයේ අං දෙකක් ඇති පෘථිවි මෘගයා බව හඳුනාගනු ලැබීය. පෘථිවි මෘගයාගේ ප්‍රධාන අනාවැකිමය ලක්ෂණයක් නම් එය බැටළුවෙකුගෙන් නාගයෙකු බවට වෙනස් වීමය. අනාවැකිමය අර්ථයෙන් අං ශක්තිය නියෝජනය කරයි; පෘථිවි මෘගයාගේ ශක්තිය වූයේ පක්ෂානුගාමී රාජ්‍යවාදය සහ ප්‍රොතෙස්තන්තවාදය වන අතර, ඒවා පෘථිවි මෘගයාගේ අං දෙක ලෙස නියෝජනය කරනු ලැබුවේය. එහෙත් දැන් අවසාන දවස්වලදී, පෘථිවි මෘගයාගේ එම ශක්ති දෙක යුදමය හා ආර්ථික බලය බවට වෙනස් වී ඇත. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, තෙවන අහෝවේ ඉස්ලාමය පෘථිවියට පහර දුන්නේය—එනම් පෘථිවි මෘගයාගේ සංකේතයක් වන පෙන්ටගනයට, එහි යුදමය ප්‍රබලත්වයේ සංකේතයක් වන එයට, සහ නිව්යෝර්ක් නගරයේ ට්වින් ටවර්ස්වලට, එහි ආර්ථික ශක්තියේ සංකේතයක් වන ඒවාටය.

පළමු විපත්තියේ ආරම්භක ඉතිහාසයද, දෙවන විපත්තියේ අවසාන ඉතිහාසයද, එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ දෘශ්‍යෝපමානයක් ඉදිරිපත් කළ බවද පිළිගන්නා ලැබූ විට, තුන්වන විපත්තිය පැමිණි අවස්ථාවේදී, නිව්යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිම හෙළනු ලැබූ කල, එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ වී තිබූ බව හඳුනාගනු ලැබීය.

> “නිව් යෝර්ක් නගරය ප්‍රබල ජලතරංගයකින් සෙදි ගොස් විනාශ කරනු ලබන බව මම ප්‍රකාශ කර ඇතැයි දැන් කියවෙන්නේද? එසේ මම කිසිවිටකත් කියා නැත. එහි තට්ටුවෙන් තට්ටුව ඉහළ නැගෙමින් පවතින මහත් ගොඩනැගිලි දෙස මම බැලූ කල, ‘භූමිය දරුණුව කම්පා කිරීමට සමිඳාණන් වහන්සේ උදිත වන විට කොපමණ භයානක දර්ශන සිදුවනු ඇද්ද! එවිට එළිදරව් 18:1–3 හි වචන සම්පූර්ණ වනු ඇත’ යයි මම කියා ඇත. එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදය මුළුමනින්ම භූමිය මත පැමිණෙන්නට ඇති දේ පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමකි. නමුත් නිව් යෝර්ක් පිළිබඳව පැමිණෙන්නට ඇති දේ ගැන විශේෂයෙන් මට ලැබුණු ආලෝකයක් නොමැත; එහි පවතින ඒ මහත් ගොඩනැගිලි දිනෙක දෙවියන් වහන්සේගේ බලයේ හැරවීමත් පෙරළවීමත් මගින් බිඳ හෙළනු ලබන බව පමණක් මම දනිමි. මට දෙන ලද ආලෝකයෙන් මම දන්නේ, විනාශය ලෝකයේ තිබෙන බවය. සමිඳාණන් වහන්සේගෙන් එක් වචනයක්, උන්වහන්සේගේ බලවත් ශක්තියේ එක් ස්පර්ශයක්—එවිට මේ මහත් ව්‍යුහයන් බිඳ වැටෙනු ඇත. අපට සිතාගත නොහැකි තරම් භයානක දර්ශන සිදුවනු ඇත.” Review and Herald, July 5, 1906.

“ලෝකය තුළ තිබෙන විනාශය” යනු ඉස්ලාමයේ ස්වභාවයයි; මක්නිසාද එහි ස්වභාවය එළිදරව් 9:11 හි අපොල්ලියොන් සහ අබද්දොන් ලෙස නිරූපණය කර තිබේ.

> තමන් මත රජෙකු ඔවුන්ට සිටියේය; ඔහු අගාධ කුහරයේ දූතයාය. හෙබ්‍රෙව් භාෂාවේ ඔහුගේ නාමය අබද්දෝන්ය; එහෙත් ග්‍රීක භාෂාවේ ඔහුගේ නාමය අපොල්ලියෝන්ය. එළිදරව් 9:11 (නයින් ඉලෙවන්).

ඉස්ලාමය පාලනය කරන රජුගේ නාමයේ, හෝ චරිතයේ, අර්ථය—එම නාම දෙකින් නිරූපිත පරිදි—හෙබ්‍රෙව් සහ ග්‍රීක දෙභාෂාවලද “මරණය” සහ “විනාශය” යන්නයි. එය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, නිව් යෝර්ක්හි මහත් ගොඩනැගිලි බිඳ දමනු ලැබූ කල, පැමිණියේය. එම අවස්ථාවේදී, එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ එක සිට තුන දක්වා වූ වාක්‍යයන් ඉටු වීමට ආරම්භ විය.

ඉස්ලාමයේ වන මනුෂ්‍යයා පිළිබඳ ප්‍රථම සඳහන උත්පත්ති පොතෙහි තිබූ බවත්, එහි “වනයේ අරාබි කොටළුවා” සඳහා වූ හෙබ්‍රෙව් වචනය එම පදයේ “වන මනුෂ්‍යයෙකු” ලෙස පරිවර්තනය කර තිබූ බවත් හඳුනාගනු ලැබීය. ඉස්ලාමයේ සංකේතය අශ්ව කුලය වන අතර, එළිදරව් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේදීද එය යුද්ධ අශ්වයෙකු ලෙස නිරූපිත විය. “වෙනස් නොකළ යුතුය” යැයි දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව දැනුවත් කර තිබූ හබක්කුක්ගේ ශුද්ධ ප්‍රස්තාරවලද, ඉස්ලාමය යුද්ධ අශ්වයන් මඟින්ම නිරූපිත විය.

> එවිට සමිඳාණන්වහන්සේගේ දූතයා ඇයට මෙසේ කීවේය: “බලව, නුඹ ගර්භවතිය; නුඹ පුත්‍රයෙකු බිහිකරන්නීය, ඔහුගේ නාමය ඉෂ්මායෙල් යයි කැඳවන්නෙහිය; මක්නිසාද සමිඳාණන්වහන්සේ නුඹගේ පීඩාව අසා තිබේ. ඔහු වනාන්තර මනුෂ්‍යයෙකු වන්නේය; ඔහුගේ අත සෑම මනුෂ්‍යයෙකුට විරුද්ධවද, සෑම මනුෂ්‍යයෙකුගේ අතද ඔහුට විරුද්ධවද වන්නේය; තවද ඔහු තම සියලු සහෝදරයන් ඉදිරියෙහි වාසය කරන්නේය.” උත්පත්ති 16:11, 12.

ඉෂ්මායෙල්ගේ උපත පිළිබඳ පළමු සඳහන් කිරීම “නිරෝධයක්” සමඟ සම්බන්ධ වී තිබුණි; එය ඉස්ලාම් ආගම සමඟ සම්බන්ධ වූ ප්‍රධාන සංකේතයක් බවට පත් විය.

> දැන් අබ්‍රාම්ගේ භාර්යාව වූ සාරයි ඔහුට දරුවන් ජනනය කර නොතිබුණාය. ඇය සතුව හාගර් නම් මිසරීය දාසියක් ද සිටියාය. එවිට සාරයි අබ්‍රාම්ට මෙසේ කීවාය: “බලව, දැන් යෙහෝවා මට දරුවන් ජනනය කිරීමෙන් වැළැක්වූ සේක. කරුණාකර මාගේ දාසිය වෙත පිවිසෙන්න; සමහර විට ඇය මඟින් මට දරුවන් ලැබෙනු ඇත.” අබ්‍රාම්ද සාරයිගේ හඬට සවන් දුන්නේය. උත්පත්ති 16:1, 2.

ඉෂ්මායෙල්ගේ උපත මඟින් නිරූපිත ඉස්ලාමය පිළිබඳ එම පළමුම සඳහන තුළම, යටත් වීම අවධාරණය කරනු ලැබේ. යටත් වීමේ සංකල්පය ඉස්ලාම් ආගමට මූලිකය. “ඉස්ලාම්” යන වචනය අරාබි වචන දෙකකින් ව්‍යුත්පන්න වී ඇත: “සලාම්,” එනම් “සාමය,” සහ “අස්ලමා,” එනම් “යටත් වීම” හෝ “සරණාගත වීම.” ජීවිතයේ සියලු පැතිකඩවලදී ඇල්ලාහ්ගේ (දෙවියන්ගේ) කැමැත්තට තම කැමැත්ත යටත් කළ යුතු බව ඉස්ලාම් උගන්වයි. හාගර් ගෙන ඉෂ්මායෙල් උපදවනු පිණිස ආබ්‍රහම්ට උනන්දු කරවීමෙන් තමන් වැරදි තීරණයක් ගෙන ඇති බව සාරා අවබෝධ කරගත් පසු, හාගර්ට දැඩි ලෙස සැලකීමට ඇය ආබ්‍රහම්ගෙන් අවසර ලබාගත්තාය; එයින් හාගර් ආබ්‍රහම්ගේ ගෘහයෙන් පලා ගියාය. එහිදී ඇය දූතයාගෙන් පණිවිඩයක් ලැබුවාය.

> එවිට ආබ්‍රාම් සාරයිට කීවේය, “බලව, ඔබගේ දාසිය ඔබගේ අතෙහි ය; ඔබට යහපත් ලෙස පෙනෙන පරිදි ඇයට කරන්න.” සාරයි ඇයට දැඩි ලෙස සැලකූ විට, ඇය ඇගේ මුහුණ ඉදිරියෙන් පලා ගියාය. එවිට සමිඳාණන් වහන්සේගේ දූතයා වනයෙහි ජල උල්පතක් අසල, එනම් ශූර් වෙත යන මාර්ගයේ ඇති උල්පත අසල ඇයව සොයාගත්තේය. ඔහු කීවේය, “සාරයිගේ දාසිය හගර්, ඔබ කොතැනින් ආවෙහිද? ඔබ කොතැනට යන්නෙහිද?” ඇය කීවාය, “මම මාගේ ස්වාමිදේවි සාරයිගේ මුහුණ ඉදිරියෙන් පලා යමි.” සමිඳාණන් වහන්සේගේ දූතයා ඇයට කීවේය, “ඔබගේ ස්වාමිදේවිය වෙත ආපසු ගොස්, ඇගේ අත් යටතේ යටත් වන්න.” තවද සමිඳාණන් වහන්සේගේ දූතයා ඇයට කීවේය, “මම ඔබගේ වංශය අතිශයින් වැඩි කරන්නෙමි; එය බහුලත්වය නිසා ගණන් කළ නොහැකි වනු ඇත.” නැවතත් සමිඳාණන් වහන්සේගේ දූතයා ඇයට කීවේය, “බලව, ඔබ ගර්භණීව සිටින්නෙහි, පුත්‍රයෙකු බිහිකරන්නෙහි, ඔහුගේ නාමය ඉෂ්මායෙල් යැයි කියා නම් කරන්නෙහි; මන්ද සමිඳාණන් වහන්සේ ඔබගේ පීඩාව අසා ඇත. ඔහු වනයේ මිනිසෙකු වනු ඇත; ඔහුගේ අත සියලු මිනිසුන්ට විරුද්ධවද, සියලු මිනිසුන්ගේ අත ඔහුට විරුද්ධවද වනු ඇත; ඔහු තමාගේ සියලු සහෝදරයන්ගේ ඉදිරියෙහි වාසය කරනු ඇත.” උත්පත්ති 16:6–12.

ඉස්ලාමයේ සංයමය, ඉස්ලාම් ආගමේ ස්වභාවය නියෝජනය කරන “යටත්වීම”, සහ ඉස්ලාමයේ භූමිකාව යන සියල්ල ඉෂ්මායෙල් පිළිබඳ පළමු සඳහන් කිරීම තුළම අඩංගු වන අතර, එම සියල්ල එළිදරව්වෙහි වූ වයි තුනෙන් නියෝජනය වන ඉස්ලාමයේ ප්‍රාග්වක්තෘමය DNA-ය නියෝජනය කරයි. ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාව යෙරෙමියාගේ පැරණි මාවත්වලට ගෙන ආ පසු, එළිදරව් 7 වන පරිච්ඡේදයේ දූතයන් සතරදෙනා විසින් රඳවා තබා ඇති “සුළං සතර” විශේෂයෙන්ම ඉස්ලාමයේ සුළං සතර බවද ඔවුන් හඳුනාගත්හ.

> “සම්පූර්ණ පොළොවේ මුහුණත පුරා බිඳ වැටී දුව යෑමට මුදා හැරීමට උත්සාහ කරන, තම මාවතේ විනාශය හා මරණය රැගෙන යන කෝපිත අශ්වයෙකු ලෙස නිරූපණය කර ඇති සතර සුළං දූතයන් විසින් අල්ලාගෙන සිටිති.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

එකසිය හතළිස් හතර දහසක මුද්‍රා තැබීම සිදු කරන අතරතුර “අවහිර කරනු ලැබූ” “සුළං හතර” ද වන ඉස්ලාමයේ “කෝපිත අශ්වයා” තම “මඟෙහි” “මරණය හා විනාශය” (Abaddon සහ Apollyon) දරාගෙන යයි. හාගර් මත පනවනු ලැබූ අවහිරය ඒ අනාවැකිමය ලක්ෂණය ඉස්ලාමයේ සංකේතය තුළ තැබුවාක් මෙන්, සුළං හතරද කෝපිත අශ්වයාද දෙකම අවහිර කරනු ලැබේ; එම සත්‍යය ස්ථාපිත වූ විට, පළමු අවාසනාවේ ආරම්භය, Abubakarගේ ඓතිහාසික ආඥාව මඟින් නිරූපිත ඉස්ලාමය මත පනවනු ලැබූ අවහිරයක් හඳුනාගන්නා ලදී.

> තවද, ඔවුන්ට පොළොවේ තණකොළටවත්, කිසිදු හරිත දේකටවත්, කිසිදු ගසකටවත් හානි නොකළ යුතුයැයි ආඥා කරන ලද්දේය; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව තමන්ගේ නළල්වල නොමැති මනුෂ්‍යයන්ට පමණක්ය. එළිදරව් 9:4.

පේළිය මත පේළිය ලෙස, තුන් අභියෝග තුනේ ත්‍රිත්ව යෙදවීම තුළ පළමු අභියෝගයේ ආරම්භය මත ස්ථාපිත කරනු ලබන දෙවන අභියෝගයේ ආරම්භය, එම පදයේ ඉස්ලාමයේ දෙවන මහත් ජිහාදය මුදාහැරීම නිරූපණය කරන සතර දූතයන්ගේ මුදාහැරීමක් හඳුන්වා දෙයි.

> තුරුම්පුව තිබූ හයවන දූතයාට කථා කරමින්, “මහත් යුප්‍රාතේස් ගංගාවේ බැඳ තැබූ දූතයන් සතරදෙනා මුදාහරින්න” යයි කීවේය. එළිදරව් 9:14.

එබැවින් තුන්වන විපත්තිකාලයේ ආරම්භයේදී ඉස්ලාම් ධර්මය එකවරම මුදාහැරීමක් සහ වැළැක්වීමක් අත්විඳින බව අවබෝධ කරගන්නා ලදී; මෙය සොහොයුරිය වයිට්ගේ සත්‍ය සාක්ෂියම වේ.

> “ඒ කාලයේදී, ගැළවීමේ කාර්යය අවසන් වෙමින් සිටින අතරතුර, පෘථිවිය මත පීඩා පැමිණෙමින් තිබෙනු ඇත; ජාතීන් කෝපයට පත්වනු ඇත, එහෙත් තුන්වන දූතයාගේ කාර්යය වැළැක්වීම නොවන පරිදි ඒවා අවහිර කරනු ලැබේ. ඒ කාලයේදී ‘අවසාන වර්ෂාව,’ හෙවත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ සන්නිධානයෙන් එන ප්‍රබෝධය, තුන්වන දූතයාගේ මහ හඬට බලය දීමටත්, අවසාන වසංගත හත වගුරුවනු ලබන කාලයේ ස්ථිරව සිටීමට ශුද්ධවන්තයන් සූදානම් කිරීමටත් පැමිණෙනු ඇත.” Early Writings, 85.

ඉස්ලාමයේ ඉතිහාස වාර්තාව විමර්ශනය කළ විට, පළමු අභාග්‍යයට අයත් අරාබි ඉස්ලාමයේ යුද්ධකර්මය සහ ජයග්‍රහණ, ඉස්ලාමය විසින් “පළමු මහා ජිහාද්” ලෙස අවබෝධ කරනු ලබන බවත්, දූතයන් සතරදෙනා මුදාහැරුණු විට ආරම්භ වූ ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයේ යුද්ධකර්මය, ඉස්ලාමය විසින් “දෙවන මහා ජිහාද්” ලෙස අවබෝධ කරනු ලබන බවත් අනාවරණය විය. ත්‍රිත්ව අයදුමට අනුකූලව, තුන්වන සහ අවසාන මහා ජිහාද් 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ වූ බව ඉස්ලාමය විශ්වාස කරයි. වරක් විලියම් මිලර් ලියා තිබූ පරිදි, “ඉතිහාසය සහ අනාවැකිය එකඟ වෙයි.”

පළමු හා දෙවන අභියෝග දෙකෙහි ආරම්භක අනාවැකි රේඛාවන් එකිනෙක මත තබා දක්වන ලද මුදාහැරීමක් සහ සමකාලීනව සිදු වන වැළැක්වීමක් යන “පේළිය මත පේළිය” යෙදුම අනාවැකි ආත්මය විසින් සම්පූර්ණයෙන්ම ස්ථිර කරනු ලැබීය; ඉස්ලාමය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ප්‍රහාරය එල්ල කළ වහාම ජනාධිපති ජෝර්ජ් ඩබ්ලිව්. බුෂ් ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද්ධය ආරම්භ කිරීමෙන් ඉස්ලාමය මත ලෝක ව්‍යාප්ත වැළැක්වීමක් පැනවීය. ඉස්ලාමය නමැති “කෝපවූ අශ්වයා” එකවරම මුදාහැරීමත් වැළැක්වීමත් බයිබලය, අනාවැකි ආත්මය, මෙන්ම ඉතිහාසය විසින්ද ස්ථිර කරනු ලැබීය.

“බැටළුදරුවා අනුගමනය කරන” අය මිලරයිට් පුරාණ මාර්ග වෙත ආපසු ගොස්, සහෝදරී වයිට් විසින් ජාතීන් කෝපයට පත්වන නමුත් පාලනය කර තබනු ලබන—එය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දා සිදු වූ පරිදි—කාලයේ ආරම්භ වන බව හඳුන්වා දෙන පසු වැස්ස වන එම “විශ්‍රාමය” සොයා ගනිති.

> “එම කාලයේදී, ගැළවීමේ කාර්යය අවසානයට ළඟා වෙමින් සිටින අතර, පොළොව මත පීඩා පැමිණෙමින් තිබෙනු ඇත; ජාතීහු කෝපයට පත්වනු ඇත, එහෙත් තුන්වන දූතයාගේ කාර්යය වැළැක්වීම නොකළ හැකි වන ලෙස ඔවුන් රඳවා තබනු ලැබේ. එම කාලයේදී ‘අවසාන වැසි’ නම්, නැතහොත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ සන්නිධානයෙන් එන ප්‍රබෝධය, තුන්වන දූතයාගේ මහත් හඬට බලය දීම පිණිසත්, අවසාන වසංගත සත පුරවා දමනු ලබන කාලයේදී ශුද්ධවන්තයන් ස්ථිරව සිටීමට සූදානම් කිරීම පිණිසත්, පැමිණෙන්නේය.” Early Writings, 85.

“බැටළු පැටවා” අනුව යමින් මිලරයිට් පුරාණ මාර්ගයන් වෙත ආපසු යන අය, සහෝදරි වයිට් හඳුන්වා දෙන පරිදි, ක්‍රිස්තු වර්ෂ 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින එළිදරව් 18හි බලවත් දූතයා බැස ආ විට ආරම්භ වූ අවසාන වර්ෂාව වන එම “විශ්‍රාමය” සොයා ගනිති.

> “පසු වර්ෂාව දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත වැටීමට නියමිතය. බලවත් දූතයෙකු ස්වර්ගයෙන් බැස එන්නට ඇත; ඔහුගේ මහිමයෙන් මුළු පෘථිවිය ආලෝකවත් වීමට නියමිතය.” Review and Herald, April 21, 1891.

නිව් යෝර්ක්හි ගොඩනැගිලි බිඳ වැටුණු විට එම බලවත් දූතයා බැස ආවේය; එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක් මුද්‍රා කිරීම ආරම්භ විය, සහ පසු වැසි ඉසිනු ලැබීමට පටන් ගත්තේය. යෙරෙමියාගේ පුරාණ මාර්ගයන් වෙත නැවත නායකත්වය ලැබ, “විවේකය” සොයාගත් අය, එය පසු වැසිය බව එවකට හඳුනාගත්හ; එවිට ඔව්හු යෙසායාගේ “විවේකය සහ ප්‍රබෝධය” ද පසු වැසිය බව හඳුනාගත්හ. එහෙත් එය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට, විශේෂයෙන් “යෙරුසලම පාලනය කළ” “උපහාසක මනුෂ්‍යයන්ට,” මුහුණ දීමට සිදු වූ පරීක්ෂණයේ හඳුනාගැනීමක්ද විය. ඔව්හු එම පරීක්ෂණය ද්විත්ව එකක් බව තේරුම් ගත්හ; මන්ද එය තුන්වන අවාසනාවේ ඉස්ලාම් පණිවිඩය නිරූපණය කළ අතර, ඒ තරම්ම වැදගත් ලෙස, එය පසු වැසි පණිවිඩය ස්ථාපිත කළ බයිබලීය ක්‍රමවේදය ද නිරූපණය කළේය.

> ඔහු ඔවුන්ට මෙසේ කී ය: “මෙය නම් වෙහෙසට පත්වූවන් විශ්‍රාම ලබන විශ්‍රාමයයි; මෙය නම් ප්‍රාණවත් කරන ප්‍රබෝධයයි.” එහෙත් ඔව්හු සවන් දීමට කැමති නොවූහ. එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන්ට ආඥාව මත ආඥාව, ආඥාව මත ආඥාව; පේළිය මත පේළිය, පේළිය මත පේළිය; මෙතැන ටිකක්, එතැන ටිකක් වූයේය; එසේ වූයේ ඔව්හු ගොස් පසුපසට වැටී බිඳී, උගුලට අසු වී, අල්ලාගනු ලබන පිණිසය. එබැවින් යෙරුසලමේ සිටින මේ ජනතාව පාලනය කරන, උපහාසකාර මනුෂ්‍යයෙනි, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න. යෙසායා 28:12–14.

පැරණි මාර්ගයන්හි ගමන් කිරීම නිසා දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දිනවල ජනතාවට, “ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ජනතාවගේ අත්දැකීම දර්ශනය කරන” දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාව, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේදී “අකුරට අකුරක් ලෙස” නැවත සිදුවිය යුතු බව දැකගැනීමට හැකි විය. මෙම උපමාව ප්‍රථමයෙන් ඉටු වූ ඉතිහාසය පිළිබඳ සාක්ෂියෙන්, හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදය එම උපමාව සමඟ සෘජුව සම්බන්ධ වූද, එහිම කොටසක් වූද බව හඳුනාගන්නට ලැබුණි. එබැවින් හබක්කුක් දෙකේ “වिवාදය” නින්දාසහගත පුරුෂයන් අසන්නට ප්‍රතික්ෂේප කළ විවේකය සහ ප්‍රබෝධනය පිළිබඳ පරීක්ෂාව නියෝජනය කළේය. විශ්වාසවන්ත බයිබල් ශිෂ්‍යයන් පැරණි මාර්ගයන් පිළිබඳ තවදුරටත් පරීක්ෂා කරමින් සිටියදී, දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාව හා හබක්කුක් දෙක පමණක් එකම අනාවැකිය නොව, එසේම එසකියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයද එයම බව ඔවුහු අවබෝධ කළහ.

> එසකියෙල්ගේ අනාවැකියේ එක් කොටසක් ද විශ්වාසවන්තයන්ට ශක්තිය හා සැනසීමේ මූලාශ්‍රයක් විය: “‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කී ය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, ඉශ්‍රායෙල් දේශයේ ඔබලා අතර පවතින ඒ ප්‍රබන්ධය කුමක්ද, එනම්, දවස් දිගු වෙයි, සියලු දර්ශනය නිෂ්ඵල වෙයි යනුවෙනි? එබැවින් ඔවුන්ට කියන්න, ස්වාමිවූ දෙවිඳාණෝ මෙසේ කියන සේක.... දවස් ළඟ පැමිණ තිබේ, සෑම දර්ශනයකම ඉටුවීමත් සමඟය.... මක්නිසාද මම කථා කරන්නෙමි; මම කථා කරන වචනය ඉටු වන්නේය; එය තවත් ප්‍රමාද නොවන්නේය.’ ‘ඉශ්‍රායෙල් ගෘහය මෙසේ කියති: ඔහු දකින දර්ශනය අනාගතයේ බොහෝ දවස් සඳහාය, ඔහු අනාවැකි පවසන්නේ බොහෝ ඈත කාලයන් ගැනය. එබැවින් ඔවුන්ට කියන්න, ස්වාමිවූ දෙවිඳාණෝ මෙසේ කියන සේක; මාගේ කිසිදු වචනයක් තවත් ප්‍රමාද නොවන්නේය, නමුත් මම කථා කළ වචනය ඉටු වන්නේය.’” එසකියෙල් 12:21–25, 27, 28. The Great Controversy, 393.

1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඇඩ්වන්ට් චලනයෙන් නිරූපිත එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය, “සෑම දර්ශනයකම ප්‍රතිඵලය” “සිදුවන” අවසාන දවස්වල කාල පරිච්ඡේදය නියෝජනය කරයි. දෙවන අහෝකාරය පිළිබඳ අනාගතවාදී ඉතිහාසය මත තැබූ පළමු අහෝකාරයේ අනාගතවාදී ඉතිහාසය, තෙවන අහෝකාරයේ අනාගතවාදී ඉතිහාසය හඳුන්වා දෙයි; එය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ අනාගතවාදී ඉතිහාසය වේ. එය 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසයද වේ. එය ගිවිසුමේ දූතයා සඳහා මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයාගේ කාර්යය සම්පූර්ණ කරනු ලබන ඉතිහාසයද වේ. එය භූමි මෘගයාගේ අං දෙක හයවැනි අවස්ථාවෙන් “සත්දෙනාගෙන් එකක්” වූ “අටවැනි” අවස්ථාව දක්වා සංක්‍රාන්තියකට ලක් වන ඉතිහාසයද වේ. එය එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ, වීථියේදී දෙපිඬිතරන්නෝ මරණයට පත් කරනු ලබන ඉතිහාසයද වේ.

එහෙත්, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය කිසිවිටකත් අසාර්ථක නොවන බැවින්ද, සියලු අනාගතවක්තෘවරුන් වෙනත් කිසි යුගයකට වඩා අවසාන දවස් පිළිබඳව වැඩි වශයෙන් කථා කරති යන මූලධර්මය සමඟ එක්ව ද, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින “අනාගතවාණිමය දවස් ළඟා වී තිබේ”; එනම් දෙවියන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කළ “වචන” “සිදු වන්නේය,” සහ “එය තවදුරටත් ප්‍රමාද නොවන්නේය.”

1863 දී ඇතිවූ කැරලිකාරකම නිසා ලාඔදිකේයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මයට ඔවුන් සියල්ලෝම මියයන තුරු වනයෙහි අයාලේ සැරිසැරීමට නියම කරනු ලැබීය. කාදේෂ්හි පැරණි ඉශ්‍රායෙල් සමඟ උන්වහන්සේ කළාක් මෙන්, ස්වාමීන්වහන්සේ 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින නැවත එම ඉතිහාසය වෙත පැමිණියහ.

කාදේශ් වෙත සිදු වූ පළමු පැමිණීම දස ඔත්තුකාරයන්ගේ කැරැල්ල ඇති කළ අතර, එයින් වනයෙහි සැරිසැරීමේ කාලය උදා විය. අවුරුදු හතළිහේ අවසානයේදී ඔවුන් නැවතත් කාදේශ් වෙත ආපසු පැමිණි අතර, එහිදීම මෝසෙස් දෙවැනි වරටත් පර්වතයට පහර දුන් නිසා ඔහුට පොරොන්දු දේශයට ඇතුළු වීම වැළැක්වුණි; එහෙත් ඔවුන් යෝෂුවා සමඟ ඇතුළු වූහ. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින අන්තිම පරම්පරාව හඳුන්වා දෙයි, සහ දෙවියන්වහන්සේ තවදුරටත් තම වචනය දිගු නොකරනු ඇත.

මෙම කරුණ පිළිබඳව අපි මීළඟ ලිපියේදී සාකච්ඡා කරන්නෙමු.

> “කාලයේ අවසානය දක්වා දෙවියන්වහන්සේගේ ඉශ්‍රායෙලයට ප්‍රයෝජනයක් වන පිණිස ඉශ්‍රායෙල් ජනතාවගේ වනයේ ජීවිතයේ ඉතිහාසය ලේඛනගත කරනු ලැබීය. ඔවුන්ගේ සියලු ගමන් බිමන්වලදී, ඉදිරියටත් පසුපසටත් සැරිසැරීමේදී, කුසගිනි, පිපාසය හා ක්ලාන්තභාවයට නිරාවරණය වූ අවස්ථාවලදී, සහ ඔවුන්ට සහනය සලසනු පිණිස ඔහුගේ බලයේ විශිෂ්ට ප්‍රකාශනයන්හිදී, වියළි කාන්තාරයේ සැරිසරන්නන් සමඟ දෙවියන්වහන්සේ කළ ගනුදෙනු සියලු යුගවල ඔහුගේ ජනතාවට අනතුරු ඇඟවීම් හා උපදෙස්වලින් පූර්ණ වූ දේවමය උපමාවකි. හෙබ්‍රෙව්වරුන්ගේ විවිධ අත්දැකීම්, කානාන් නම් වූ ඔවුන්ට පොරොන්දු කළ නිවස සඳහා සූදානම් කිරීමේ පාසලක් විය. මේ අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව නම්‍ර හෘදයන්ගෙන් හා ඉගැන්වීම පිළිගන්නා ආත්මයන්ගෙන් යුක්තව පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් ගමන් කළ ගිනියම් පරීක්ෂාවන් නැවත සලකා බලන ලෙස කැමති වන සේක, එසේ කිරීමෙන් ස්වර්ගීය කානානය සඳහා ඔවුන්ගේ සූදානම පිළිබඳව ඔවුන් උපදෙස් ලබන පිණිසය.”

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාවෙන් පහර දෙන ලද පර්වතය, එහි ජීවමාන ජලය ප්‍රවාහනය කළේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සංකේතයක් විය; උන්වහන්සේ පහර කෑමටත්, තැළී පොඩි වීමටත් ලක් වූයේ, උන්වහන්සේගේ රුධිරය මඟින් විනාශයට යමින් සිටින මනුෂ්‍යයාගේ ගැලවීම සඳහා උල්පතක් සූදානම් කරනු ලබන පිණිසය. පර්වතය එක්වරක් පහර දෙන ලද්දාක් මෙන්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ද ‘බොහෝ දෙනාගේ පාප දරාගැනීම පිණිස එක්වරක් පූජා කරනු ලැබීමට’ තිබුණි. එහෙත්, මෝසෙස් කාදේෂ්හිදී අකල්පනාකාරී ලෙස පර්වතයට පහර දුන් කල, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සම්බන්ධ සුන්දර සංකේතය විකෘති කරනු ලැබීය. අපගේ ගැලවුම්කාරයා දෙවන වරටත් පූජා කරනු ලැබිය යුතු නොවීය. ඒ මහා පූජාව එක්වරක් පමණක් ඔප්පු කරන ලද බැවින්, උන්වහන්සේගේ කරුණාවේ ආශීර්වාද සොයන්නන්ට අවශ්‍ය වන්නේ යේසුස්ගේ නාමයෙන් ඉල්ලීම පමණකි,—පසුතැවිලිවූ යාච්ඤාවෙන් හෘදයේ ආශාවන් වත් කර දමමින්. එවැනි යාච්ඤාව, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියට යේසුස්ගේ තුවාල රැගෙන එනු ඇත; එවිට, පිපාසිත ඉශ්‍රායෙල් ජනතාව සඳහා ජීවමාන ජලය ගලා ඒමෙන් සංකේතවත් කරන ලද ජීවය දෙන රුධිරය නැවතත් අලුතින් ගලා එනු ඇත.”

> “මිනිසාට දෙවියන්වහන්සේගේ අනුමැතිය ලැබෙනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු විය හැක්කේ දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහි ජීවමාන ඇදහිල්ලකින්ද, උන්වහන්සේගේ ආඥාවලට නිහතමානී කීකරුකමින්ද පමණි. කාදේෂ්හි සිදු වූ එම ප්‍රබල අද්භූත ක්‍රියාවේ අවස්ථාවේදී, ජනතාවගේ නිරන්තර මැසිවිලි නැඟීම හා කැරලිගැසීම නිසා වෙහෙසට පත්ව සිටි මෝසෙස්, තම සර්වබලධාරි උපකාරකයා කෙරෙහි වූ දෘෂ්ටිය අහිමි කළේය; ‘ඔබ රළු ගලට කතා කරන්න, එවිට එය තම ජලය පිටතට දෙනු ඇත;’ යන ආඥාව ඔහු සැලකිල්ලට නොගත්තේය; දේවීය ශක්තිය නොමැතිව, කෝපය හා මානව දුර්වලකම ප්‍රදර්ශනය කිරීමකින් තම වාර්තාව කැළැල් කිරීමට ඔහු අත්හැර දමනු ලැබීය. තම සේවයේ අවසානය දක්වා පවිත්‍රවද, ස්ථිරවද, ස්වයංවාසී නොවූවෙකු ලෙසද සිටිය යුතු වූත්, සිටිය හැකි වූත් ඒ මනුෂ්‍යයා, අවසානයේදී පරාජයට පත් විය. ගෞරවයට පත් කරනු ලැබිය හැකිව තිබූද, උන්වහන්සේගේ නාමය මහිමයට පමුණුවනු ලැබිය හැකිව තිබූද වූ එම අවස්ථාවේදී, ඉශ්‍රායෙල් සභාව ඉදිරියේ දෙවියන්වහන්සේ අපහාසයට පත් කරනු ලැබීය.”

> “මෝසෙස්ට එරෙහිව වහාම ප්‍රකාශ කරන ලද විනිශ්චය අතිශය වේදනාකාරීද, නින්දාජනකද වූයේ,—ඔහුද කැරළිකාර ඉශ්‍රායෙල් සමඟ යොර්දාන් ගඟ පසුකර යාමට පෙර මිය යා යුතු බවයි. නමුත් ඒ එක් වරදක් නිසා ස්වාමින්වහන්සේ තම සේවකයාට දැඩිව ක්‍රියා කළ බව මනුෂ්‍යයා ප්‍රකාශ කළ යුතුද? ජීවත්ව සිටි අනෙක් කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට නොකළ ලෙස දෙවියන්වහන්සේ මෝසෙස්ට ගෞරව කළ සේක. උන්වහන්සේ ඔහුගේ കാരණය නැවත නැවතත් සාධාරණ කළ සේක. උන්වහන්සේ ඔහුගේ යාච්ඤාවලට සවන් දුන් සේක, මිතුරෙකු සමඟ මිනිසෙකු කථා කරන ලෙස ඔහු සමඟ මුහුණට මුහුණ කථා කළ සේක. මෝසෙස් භුක්ති වින්ද ආලෝකය හා දැනුමට නිශ්චිත සමානුපාතිකවම, ඔහුගේ වරදකාරිභාවය වැඩිවිය.” Signs of the Times, October 7, 1880.

Back to Articles