Article

# The Book of Daniel - Number Four

දානියෙල්ගේ පොත - අංක හතර

The Plummet

තූලුඹුව

Author

Jeff Pippenger

Published

November 27, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are addressing the “seven times” of Leviticus twenty-six as represented in the book of Daniel. We are doing so because one of the prophetic characteristics of the “seven times,” is that it represents the “stumbling stone” that the builders rejected. I am defining the stone of stumbling that is represented in the Scriptures as a truth that can be seen, but isn’t. For those that see it, it is precious, but for those that don’t see it, it is not only what they stumble over, but it is the stone that grinds them to powder.

අපි දැන් දානියෙල්ගේ පොතෙහි නිරූපිත ලෙවී කථාව විසිහයෙහි “සත් වර” ගැන සලකා බලමින් සිටිමු. එසේ කරන්නේ “සත් වර” හි අනාගතවාදී ලක්ෂණයන්ගෙන් එකක් නම්, එය ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ “අඩි වැදෙන ගල” නිරූපණය කරන බැවිනි. ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි නිරූපිත අඩි වැදෙන ගල යනු දැකිය හැකි නමුත් නොදකින සත්‍යයක් ලෙස මම නිර්වචනය කරමි. එය දකින අය සඳහා එය අතිමහත් වටිනාකමකින් යුක්තය; නමුත් එය නොදකින අය සඳහා එය ඔවුන් අඩි වැදෙන දෙයක් පමණක් නොව, ඔවුන් කුඩු කර දමන ගලද වේ.

When Christ presented the stone that the builders rejected, He identified that the corner stone would become the “head” of the corner. The message of the rejected stone in the Scriptures always has to do with God passing by a former covenant people, while at the same time God is entering into covenant with a people who had not formerly been the people of God.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කළ ගල ඉදිරිපත් කළ විට, කොනේ ප්‍රධාන ගල එම කොනේ “හිස” බවට පත්වනු ඇති බව උන්වහන්සේ හඳුනා දුන් සේක. ශුද්ධ ලියවිල්ලේ ප්‍රතික්ෂේපිත ගල පිළිබඳ පණිවිඩය සෑමවිටම සම්බන්ධ වන්නේ, දෙවියන්වහන්සේ පූර්ව ගිවිසුම් ජනතාවක් අතහැර ඉදිරියට යන අතර, එම සමයේම දෙවියන්වහන්සේ කලින් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නොවූ ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුමකට පිවිසෙන බවටය.

> Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. Matthew 21:42–44.

> යේසුස් ඔවුන්ට මෙසේ වදාළ සේක: “ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ ගලම කොණේ ප්‍රධාන ශිලාකණ්ඩය වී ඇත; මෙය ස්වාමීන්වහන්සේගේ ක්‍රියාවය, එය අපගේ ඇස් ඉදිරියේ අතිශයින් අරුමපුදුමය” යනුවෙන් ඔබ ශුද්ධ ලියවිලිවල කිසි කලෙක කියවා නැද්ද? එබැවින් මම ඔබට කියමි, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය ඔබෙන් ඉවත් කර, එහි ඵල දරන ජාතියකට දෙනු ලැබේ. තවද, මේ ගල මත වැටෙන කවුරුන් හෝ බිඳී යනු ඇත; නමුත් එය කා මත වැටෙන්නේද, ඔහු කුඩු කර දමනු ඇත.” මතෙව් 21:42–44.

The first “time prophecy” that William Miller was led to by the holy angels, was the “seven times” of Leviticus twenty-six. Laodicean Adventism started the process of tearing down the foundational truths which the Lord assembled through the ministry of Miller by rejecting the very first of Miller’s discoveries. Of course, any prophetic illustration of a sacred foundation is an illustration of Christ, who is “The Stone”, so the rejection of the “seven times” in 1863, identifies not only the beginning of the process of rejecting the foundational truths, it represents a rejection of Christ. As with Christ’s testimony of the rejected stone, Peter also identifies that one of the prophecies connected with the foundation stone is that it would ultimately become “the head of the corner”.

ශුද්ධ දූතයන් විසින් විලියම් මිලර්ව ගෙනයනු ලැබූ පළමු “කාල අනාවැකිය” වූයේ ලෙවී කථාව විසිහය වන පරිච්ඡේදයේ “සත් වාර” ය. ලාඔදිකේයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මය, මිලර්ගේ සේවය තුළින් ස්වාමින්වහන්සේ ස්ථාපිත කළ මූලික සත්‍යයන් බිඳහෙලීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කළේ මිලර්ගේ සොයාගැනීම්වල පළමුවැන්නම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙනි. සැබවින්ම, පवිත්‍ර මූලධර්මයක් පිළිබඳ ඕනෑම අනාවැකිමය නිරූපණයක් “පර්වතය” වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ නිරූපණයක් බැවින්, 1863දී “සත් වාර” ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මූලික සත්‍යයන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ ක්‍රියාවලියේ ආරම්භය පමණක් හඳුන්වා නොදක්වයි; එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමක්ද නියෝජනය කරයි. ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද පර්වතය පිළිබඳ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සාක්ෂියට සමානව, පේත්‍රස්ද මූලස්ථාන පර්වතය සමඟ සම්බන්ධ වූ අනාවැකිවලින් එකක් අවසානයේ එය “කොණේ මූලික හිස” බවට පත්වන බව හඳුන්වා දෙයි.

> Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:6–8.

> එබැවින් ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහිද මෙසේ ඇතුළත් වී තිබේය: “බලව, මම සියොන්හි ප්‍රධාන කොණගලක්, තෝරාගත්, අතිශය වටිනා එකක් තබමි; ඔහු කෙරෙහි විශ්වාස කරන තැනැත්තා ලජ්ජාවට පත් නොවන්නේය.” එබැවින් විශ්වාස කරන ඔබට ඔහු අතිශය වටිනාය; නමුත් අකීකරු වන අය සඳහා, “ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කළ ගලම කොණේ ප්‍රධාන ශීර්ෂගලය වී තිබේ,” සහ “පැකිලීමේ ගලක්ද, අපරාධයේ පර්වතයක්ද” ය; එනම් වචනයෙහි පැකිළෙන, අකීකරු වන අය සඳහාය. ඒ සඳහාම ඔව්හු නියම කරනු ලැබූහ. නමුත් ඔබ සැම තෝරාගත් පරම්පරාවක්ද, රාජකීය පූජකත්වයක්ද, ශුද්ධ ජාතියක්ද, දෙවියන්වහන්සේගේම විශේෂ සෙනඟක්ද වෙති; එසේ වන්නේ, ඔබ සැම අඳුරෙන් තමන්ගේ අද්භූත ආලෝකයට ඔබ කැඳවාගත් තැනැන්වහන්සේගේ ප්‍රශංසා ප්‍රකාශ කරන පිණිසය. අතීතයේ ඔබ සෙනඟක් නොවූවහුය, නමුත් දැන් ඔබ දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟය; ඔබ දයාව නොලැබූවහුය, නමුත් දැන් දයාව ලබා ඇත්තහුය. 1 පේතෘස් 2:6–8.

The foundation stone in the beginning of Adventism, becomes the head of the corner. Isaiah is in agreement with Christ and Peter, and Isaiah uses the foundation stone to represent a covenant people who are being passed by for a new covenant people. In his testimony he represents a class that has made a covenant with death, and who have received a lie. The lie they receive, is the lie that Paul identifies as bringing strong delusion upon those that make a covenant with death, because they did not receive the love of the truth.

අද්වෙන්තිස්ත ව්‍යාපාරයේ ආරම්භයේ තිබූ පදනම් ගල, කොණේ මූලගල බවට පත් වේ. යෙසායා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හා පේත්‍රැස් සමඟ එකඟ වන අතර, යෙසායා පදනම් ගල භාවිත කරන්නේ නව ගිවිසුම් ජනතාවක් සඳහා පසෙකට දමනු ලබන ගිවිසුම් ජනතාවක් නිරූපණය කිරීමටය. ඔහුගේ සාක්ෂියේදී ඔහු මරණය සමඟ ගිවිසුමක් කරගත්, බොරුවක් පිළිගත් පන්තියක් නිරූපණය කරයි. ඔවුන් පිළිගන්නා එම බොරුව, සත්‍යයේ ප්‍රේමය පිළි නොගත් බැවින් මරණය සමඟ ගිවිසුමක් කරන අය මත බලවත් මෝහයක් පැමිණවන්නාක් ලෙස පාවුල් හඳුන්වන බොරුවය.

> Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:14–18.

> එබැවින්, යෙරුසලමේ සිටින මේ ජනතාව පාලනය කරන නින්දාකාර මිනිසුනි, සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න. මක්නිසාද ඔබ මෙසේ කියා ඇත: “අපි මරණය සමඟ ගිවිසුමක් කර ඇත්තෙමු, පාතාලය සමඟ එකඟතාවයක සිටින්නෙමු; ගලා එන දඬුවම්කර පීඩාව පැමිණ ගියත්, එය අප වෙත නොපැමිණෙන්නේය; මක්නිසාද අපි බොරු අපගේ ශරණය කරගෙන, වංචාව යටතේ අප සැඟවී සිටින්නෙමු.” එබැවින් ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: “බලන්න, මම සියොන්හි පදනමක් සඳහා ගලක් තබමි, පරීක්ෂා කරන ලද ගලක්, අතිමිල අගනා කොණේ ප්‍රධාන ගලක්, ස්ථිර පදනමක්; විශ්වාස කරන තැනැත්තා ඉක්මන් නොවන්නේය. තවද විනිශ්චය මම මිනුම් දාරයට තබමි, ධර්මිෂ්ඨකම ලම්බකයට තබමි; සහ හිම වැස්ස බොරුවේ ශරණය ඉවත් කර දමන්නේය, ජලය සැඟවෙන ස්ථානය උඩින් ගලා යන්නේය. තවද මරණය සමඟ ඔබගේ ගිවිසුම අහෝසි කරනු ලබන්නේය, පාතාලය සමඟ ඔබගේ එකඟතාවය ස්ථිර නොවන්නේය; ගලා එන දඬුවම්කර පීඩාව පැමිණ ගිය විට, එයින් ඔබ පාගා දමනු ලබන්නහුය.” යෙසායා 28:14–18.

The “seven times” has been hidden under falsehoods, and when God passes by His former covenant people and enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand, the stone that was formerly the rejected corner stone will ascend to be the “head” of the corner. For those that understand this truth, it is precious, and for those that don’t, the stone that becomes the head of the corner, not only crushes them, but it metaphorically becomes their headstone.

“සත් වාර” යන කාලය අසත්‍යතාවන් යටතේ සඟවා තිබේ; දෙවියන් වහන්සේ තම පෙර ගිවිසුම්ජනතාව අතහැර, එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළුවන විට, කලින් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද කෝණයේ ගල, කෝණයේ “ශීර්ෂය” බවට උද්ධරණය වනු ඇත. මෙම සත්‍යය අවබෝධ කරන අයට එය අතිශය වටිනා ය; එය අවබෝධ නොකරන අයට නම්, කෝණයේ ශීර්ෂය බවට පත්වන එම ගල ඔවුන්ව පමණක් පොඩි කර දමන්නේ නොව, රූපකාර්ථයෙන් එය ඔවුන්ගේ සොහොන්ගල ද වේ.

In the book of Daniel, in chapter eight and verse nineteen, we find the “last end” of the indignation, thus identifying that there must also be a “first end” of the indignation. The period of time from 677 BC, until October 22, 1844 represents the period of time that the sanctuary (and host) would be tread down. But the papacy was to prosper until the indignation was accomplished, according to Daniel chapter eleven, and verse thirty-six. If the end of the indignation of chapter eight, represents the end of a period of time, then the end of the indignation of chapter eleven, also represents the end of a period of time. This is what the Bible clearly teaches, though this truth has been covered up with lies by those who have made a covenant with death.

දානියෙල්ගේ පොතේ අටවන පරිච්ඡේදයේ දහනව වන පදයේ, “ක්‍රෝධයේ අවසාන කාලය” අපට හමුවෙයි; එමගින් එම ක්‍රෝධයට “පළමු අවසානයක්” ද තිබිය යුතු බව හඳුනාගැනේ. ක්‍රි.පූ. 677 සිට ක්‍රි.ව. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ කාල පරාසය, ශුද්ධස්ථානය (සහ සේනාව) පාගා දමනු ලබන කාල පරාසය නිරූපණය කරයි. එහෙත් දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ තිස්හයවන පදය අනුව, ක්‍රෝධය සම්පූර්ණ වන තුරු පාප් පදවිය සාර්ථකව වර්ධනය වීමට නියමිතව තිබුණි. අටවන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් ක්‍රෝධයේ අවසානය කාල පරාසයක අවසානය නිරූපණය කරන්නේ නම්, එවිට එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ක්‍රෝධයේ අවසානය ද කාල පරාසයක අවසානය නිරූපණය කරයි. මරණය සමඟ ගිවිසුමක් කරගත් අය විසින් මෙම සත්‍යය බොරුවලින් වසන් කරනු ලැබ ඇති නමුත්, බයිබලය පැහැදිලිවම උගන්වන්නේ මෙයයි.

The end of both indignations represent the end of an identical period of time, for both were a fulfillment of the same curse of twenty-five hundred and twenty years of scattering, captivity and slavery. The northern kingdom first suffered the scattering, captivity and slavery of the “seven times,” when in 723 BC, the king of Assyria took them captive. The southern kingdom suffered the same fate in 677 BC. Jeremiah confirms this fact.

කෝප දෙකෙහිම අවසානය එකම කාලපරිච්ඡේදයක අවසානය නියෝජනය කරයි; මක්නිසාද ඒ දෙකම විසිරීම, වහල්භාවය සහ දාසභාවය යන දෙදහස් පන්සිය විස්සක් අවුරුදු ශාපයේ එකම ඉටුවීමක් වූ බැවිනි. උතුරු රාජ්‍යය “සත් වරක්” යන විසිරීම, වහල්භාවය සහ දාසභාවය ප්‍රථමයෙන් දුක්විඳියේ ක්‍රි.පූ. 723දී අසිරියාවේ රජු ඔවුන් වහල්කර ගෙන ගිය විටය. දකුණු රාජ්‍යයද ක්‍රි.පූ. 677දී එම ඉරණමම භුක්ති වින්දේය. යෙරෙමියා මෙම සත්‍යය තහවුරු කරයි.

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadnezzar king of Babylon hath broken his bones. Jeremiah 50:17.

> ඉශ්‍රායෙල් විසිරී ගිය බැටළුවෙකි; සිංහයෝ ඔහු පන්නා දමා ඇත. පළමුව අසූරියාවේ රජ ඔහු ගිලිනා දැමුවේය; අවසානයේ බබිලෝනියේ රජ වූ මේ නෙබුකද්නෙශර් ඔහුගේ ඇටකටු බිඳ දැමුවේය. යෙරෙමියා 50:17.

Jeremiah is identifying a progressive judgment. The Assyrians remove the northern kingdom in 723 BC, then they take Manasseh to Babylon, their capital city, in 677 BC. Then Nebuchadnezzar takes Jehoiakim, thus marking the beginning of the seventy years of captivity in 606 BC. Then Nebuchadnezzar takes Zedekiah and destroys Jerusalem in 586 BC.

යෙරෙමියා ක්‍රමයෙන් උද්ගත වන විනිශ්චයක් හඳුන්වා දෙයි. ක්‍රි.පූ. 723 දී අසූරියයන් උතුරු රාජ්‍යය ඉවත් කරති; අනතුරුව ක්‍රි.පූ. 677 දී ඔවුන් තම අගනුවර වූ බබිලෝනියට මනස්සේ රැගෙන යති. එවිට නෙබුකද්නෙශර් යෙහෝයාකිම් රැගෙන ගොස්, ක්‍රි.පූ. 606 දී වහල්කමේ අවුරුදු හැත්තෑවේ ආරම්භය සනිටුහන් කරයි. ඉන්පසු නෙබුකද්නෙශර් ශෙදෙකියා රැගෙන ගොස්, ක්‍රි.පූ. 586 දී යෙරුසලම විනාශ කරයි.

The southern kingdom had been warned that they would suffer the same fate as the northern kingdom if they continued in their rebellion. The judgment of the northern kingdom would be accomplished upon the southern kingdom, and the symbol of that judgment was a line that was to be stretched over Judah. In Isaiah’s testimony, it was simply the “line,” but in the following passage, the “line” is the “line of Samaria.”

ඔවුන්ගේ කැරැල්ල තුළ දිගටම සිටියහොත් උතුරු රාජ්‍යයට අත් වූ ඉරණමම දකුණු රාජ්‍යයටද අත් වන බවට දකුණු රාජ්‍යය අනතුරු අඟවා තිබුණි. උතුරු රාජ්‍යය මත පැමිණි විනිශ්චය දකුණු රාජ්‍යය මතද ඉටු කරනු ලබන අතර, එම විනිශ්චයේ සංකේතය යුදා මත දිගහරිය යුතු රේඛාවක් විය. යෙසායාගේ සාක්ෂියේ එය සරලව “රේඛාව” පමණක් වූ නමුත්, පහත සඳහන් ඡේදයේ “රේඛාව” යනු “සමාරියේ රේඛාව” ය.

> Therefore thus saith the Lord God of Israel, Behold, I am bringing such evil upon Jerusalem and Judah, that whosoever heareth of it, both his ears shall tingle. And I will stretch over Jerusalem the line of Samaria, and the plummet of the house of Ahab: and I will wipe Jerusalem as a man wipeth a dish, wiping it, and turning it upside down. And I will forsake the remnant of mine inheritance, and deliver them into the hand of their enemies; and they shall become a prey and a spoil to all their enemies; Because they have done that which was evil in my sight, and have provoked me to anger, since the day their fathers came forth out of Egypt, even unto this day. 2 Kings 21:12–15.

> එබැවින් ඉශ්රායෙල්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ වන දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: මෙන්න, මම යෙරුසලෙම හා යූදා මත එතරම් දුෂ්ට විපතක් පැමිණවන්නෙමි ය; ඒ පිළිබඳව අසන කවරෙක් වුවද, ඔහුගේ කන් දෙකම ගිඟුරුම් දෙනු ඇත. තවද මම සමාරියාවේ මිනුම් දාරයද, ආහാബ්ගේ ගෘහයේ ලම්බක පතලද යෙරුසලෙම මත දිගුකරන්නෙමි; මනුෂ්‍යයෙකු භාජනයක් පිස දමා එය උඩු යටිකුරු කරන ලෙස, මම යෙරුසලෙම පිස දමන්නෙමි. තවද මගේ උරුමයේ ඉතිරිව සිටින අය මම අත්හැර දමන්නෙමි, ඔවුන්ගේ සතුරන්ගේ අතට පාවා දෙන්නෙමි; ඔවුහු තම සියලු සතුරන්ට ගොදුරක්ද කොල්ලයක්ද වන්නෝය. මක්නිසාද ඔවුහු තම පියවරුන් මිසරයෙන් පිටතට ආ දින සිට අද දක්වාම, මගේ ඇස් ඉදිරියෙහි නපුර වූ දේ කළෝය, මට උදහස් ඇති කළෝය. 2 රාජාවලිය 21:12–15.

There are two prophetic expressions in the verses just cited that must be considered. The first is the tingling of the ears, and the other is the plummet. In these verses the line of Samaria is also identified as the plummet of the house of Ahab. The line and the plummet are instruments of judgment, which are used in the building process. In the verses, they identify that the same judgment that was carried out against the northern kingdom, represented as Samaria and the house of Ahab, would be brought upon Judah and Jerusalem. When the warning was set forth, the northern kingdom of Israel had already been invaded, conquered, destroyed and taken into slavery. The message of God’s judgment produces the tingling of the ears of those that hear the warning. Both the plummet and the tingling of the ears are found three times each in the Scriptures. In each case, they represent God’s indignation against His own people.

දැන් උපුටා දක්වන ලද මෙම පදයන්හි සැලකිල්ලට ගත යුතු අනාවැකිමය ප්‍රකාශන දෙකක් ඇත. පළමුවැන්න කන් තුළ ඇඟිලි වැටීමය, අනෙක පඹරයයි. මෙම පදයන්හි සමාරියාගේ ලණුව ආහබ්ගේ ගෘහයේ පඹරය ලෙසද හඳුන්වා දී ඇත. ලණුවත් පඹරයත් ගොඩනැගීමේ ක්‍රියාවලියේ භාවිත කරන විනිශ්චය කිරීමේ උපකරණයන් වේ. මෙම පදයන්හි, සමාරියා සහ ආහබ්ගේ ගෘහය ලෙස නිරූපිත උතුරු රාජධානියට විරුද්ධව ක්‍රියාත්මක කරන ලද එම විනිශ්චයම යූදා සහ යෙරුසලම මතද පැමිණෙන බව හඳුන්වා දෙයි. මෙම අනතුරු ඇඟවීම ප්‍රකාශයට පත් කළ අවස්ථාවේදී, ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජධානිය දැනටමත් ආක්‍රමණය කර, ජයගෙන, විනාශ කර, වහල්භාවයට ගෙන ගොස් තිබුණි. දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චය පිළිබඳ පණිවිඩය එම අනතුරු ඇඟවීම අසන අයගේ කන් තුළ ඇඟිලි වැටීම ඇති කරයි. පඹරයත් කන් තුළ ඇඟිලි වැටීමත් ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි එකිනෙකට වෙන වෙනම තුන් වරක් දක්නට ලැබේ. සෑම අවස්ථාවකදීම ඒවා තමන්ගේම ජනතාවට විරුද්ධව දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස නියෝජනය කරයි.

> And the Lord came, and stood, and called as at other times, Samuel, Samuel. Then Samuel answered, Speak; for thy servant heareth. And the Lord said to Samuel, Behold, I will do a thing in Israel, at which both the ears of every one that heareth it shall tingle. In that day I will perform against Eli all things which I have spoken concerning his house: when I begin, I will also make an end. 1 Samuel 3:10–12.

> එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ පැමිණ සිට, පෙර වතාවන්හි මෙන්, “සමුවෙල්, සමුවෙල්” කියා හඬගැසූසේක. එවිට සමුවෙල් පිළිතුරු දෙමින්, “කතා කළ මැනව; මක්නිසාද ඔබගේ සේවකයා අසයි” යැයි කීවේය. ස්වාමීන්වහන්සේ සමුවෙල්ට මෙසේ වදාළසේක: “බලව, අසන සෑම දෙනාගේම කන් දෙකම ගැස්සෙන ආකාරයේ කාරණයක් මම ඉශ්‍රායෙලයෙහි කරන්නෙමි. ඒ දවසේදී එලීගේ ගෘහය පිළිබඳව මම කියා ඇති සියල්ල ඔහුට විරුද්ධව ඉෂ්ට කරනු ඇත; මම ආරම්භ කරන විට, අවසානය ද කරනු ඇත.” 1 සාමුවෙල් 3:10–12.

The overthrow of Eli’s house is the prophecy that would make both ears tingle in anyone who heard it. The tingling of the ears, in the time of Samuel symbolizes the passing by of the house of Eli. The fulfillment of the prediction given to Samuel was the overthrow of Eli’s house and the establishment of Samuel as the prophet. Samuel represents a people who as Peter says, in times past were not the people of God, but now are, for when Samuel was established as prophet, the house of Eli was destroyed. Jeremiah also proclaims a judgment against the leadership of Jerusalem that causes ears to tingle.

එලීගේ ගෘහයේ පෙරළා දැමීම එය අසා සිටින සියල්ලන්ගේම කන් දෙකම ඝෝෂාකාරීව ඇඟිළිදැමෙන පරිදි කරන අනාවැකිය ය. සමුවෙල්ගේ කාලයේ කන් ඇඟිළිදැමීම එලීගේ ගෘහය පසුකර යාම සංකේතවත් කරයි. සමුවෙල්ට දෙන ලද අනාවැකියේ ඉටුවීම වූයේ එලීගේ ගෘහයේ පෙරළා දැමීමත් සමුවෙල් අනාවක්තෘවරයා ලෙස ස්ථාපිත කිරීමත් ය. පේත්‍රුස් පවසන පරිදි, පෙර කාලවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නොවූ නමුත් දැන් එසේ වූ ජනතාවක් සමුවෙල් නියෝජනය කරයි; මක්නිසාද සමුවෙල් අනාවක්තෘවරයා ලෙස ස්ථාපිත කළ විට එලීගේ ගෘහය විනාශ කරනු ලැබීය. යෙරෙමියා ද යෙරුසලමේ නායකත්වයට එරෙහිව කන් ඇඟිළිදැමෙන විනිශ්චයක් ප්‍රකාශ කරයි.

> And say, Hear ye the word of the Lord, O kings of Judah, and inhabitants of Jerusalem; Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Behold, I will bring evil upon this place, the which whosoever heareth, his ears shall tingle. Jeremiah 19:3.

> එවිට කියව, “යූදාගේ රජවරුනි, යෙරුසලමේ වාසීවරුනි, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න; සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ, ඉශ්‍රායෙල්ගේ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: බලව, මම මේ ස්ථානය මත විපත්තියක් පමුණුවන්නෙමි; ඒ අසන සෑම කෙනෙකුගේම කන් ගිගිරෙන්නේය.” යෙරෙමියා 19:3.

All three references to ears tingling are associated with a covenant people who have made a covenant with death and are thereafter invaded, conquered, destroyed, scattered, and taken into slavery. The tingling ears is a symbol of the judgment of God’s indignation, and the symbol of that judgment is also represented three times in the Scriptures, with the word “plummet.” We have already read it in second Kings and Isaiah, but there is one other reference of the “plummet” in the Scriptures, and in that reference the word plummet is translated from a different Hebrew word, than the previous two references.

කන් හිරිවැටීම පිළිබඳ සඳහන් කිරීම් තුනම, මරණය සමඟ ගිවිසුමක් කරගෙන, එයින් පසු ආක්‍රමණයට ලක්ව, ජයග්‍රහණයට පත්කරනු ලැබ, විනාශ කරනු ලැබ, විසුරුවා හරිනු ලැබ, සහ වහල්කමට ගෙනයනු ලබන ගිවිසුම් ජනතාවක් සමඟ සම්බන්ධ වේ. කන් හිරිවැටීම දෙවියන්වහන්සේගේ කෝප විනිශ්චයේ සංකේතයකි; එම විනිශ්චයේ සංකේතය “plummet” යන වචනය මඟින්ද ශුද්ධලේඛනවල තුන් වතාවක් නිරූපණය කර ඇත. අපි එය දැනටමත් දෙවන රාජාවලිය සහ යෙසායා තුළ කියවා ඇත; එහෙත් ශුද්ධලේඛනවල “plummet” පිළිබඳ තවත් එක් සඳහන් කිරීමක් ඇත; එම සඳහන් කිරීමේදී plummet යන වචනය, පෙර සඳහන් දෙකෙන් වෙනස් හෙබ්‍රෙව් වචනයකින් පරිවර්තනය කර ඇත.

> And the angel that talked with me came again, and waked me, as a man that is wakened out of his sleep, And said unto me, What seest thou? And I said, I have looked, and behold a candlestick all of gold, with a bowl upon the top of it, and his seven lamps thereon, and seven pipes to the seven lamps, which are upon the top thereof: And two olive trees by it, one upon the right side of the bowl, and the other upon the left side thereof. So I answered and spake to the angel that talked with me, saying, What are these, my lord? Then the angel that talked with me answered and said unto me, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Who art thou, O great mountain? before Zerubbabel thou shalt become a plain: and he shall bring forth the headstone thereof with shoutings, crying, Grace, grace unto it. Moreover the word of the Lord came unto me, saying, The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it; and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto you. For who hath despised the day of small things? for they shall rejoice, and shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven; they are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth. Then answered I, and said unto him, What are these two olive trees upon the right side of the candlestick and upon the left side thereof? And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth. Zechariah 4:1–14.

> එවිට මා සමඟ කථා කළ දූතයා නැවත පැමිණ, නිදාගැනීමෙන් අවදි කරනු ලැබූ මනුෂ්‍යයෙකු මෙන් මා අවදි කළේය. ඔහු මට, “නුඹ කුමක් දකින්නේද?”යි කීවේය. එවිට මම කීවෙමි, “මම බැලූ විට, මෙන්න, සම්පූර්ණයෙන්ම රන්වන් වූ පහන්ස්ථම්භයක් ද, එහි මුදුනේ බඳුනක් ද, එම බඳුන මත එහි පහන් සත ද, එහි මුදුනේ ඇති පහන් සතට නළ සතක් ද දුටුවෙමි. තවද එහි අසල ඔලිව් ගස් දෙකක් ද තිබේ; එකක් බඳුනේ දකුණු පැත්තේය, අනෙක එහි වම් පැත්තේය.” එවිට මම මා සමඟ කථා කළ දූතයාට පිළිතුරු දෙමින්, “ස්වාමිනි, මේවා කුමක්ද?”යි ඇසුවෙමි. එවිට මා සමඟ කථා කළ දූතයා පිළිතුරු දෙමින් මට, “මේවා කුමක්දැයි නුඹ නොදන්නේද?”යි කීය. මමද, “එසේ නොවේ, ස්වාමිනි,”යි කීවෙමි. එවිට ඔහු පිළිතුරු දෙමින් මට මෙසේ කීවේය: “සෙරුබ්බාබෙල් වෙත යෙහෝවාගේ වචනය මෙයයි: ‘බලයෙන් නොව, ශක්තියෙන් නොව, නමුත් මාගේ ආත්මයෙන්ය,’ යයි සේනාවල යෙහෝවා කියන්නේය. ‘අහෝ මහත් කන්දෙනි, නුඹ කවුද? සෙරුබ්බාබෙල් ඉදිරියෙහි නුඹ සමතලාවක් වන්නේය. ඔහු එහි ශිර්ෂශිලාව ප්‍රීතිඝෝෂා සමඟ පිටතට ගෙන එන්නේය; “අනුග්‍රහය, අනුග්‍රහය එයට වේවා”යි ඔවුන් හඬනගනු ඇත.’” තවද යෙහෝවාගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීවේය: “සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අත් මේ ගෘහයේ පදනම දමා ඇත; ඔහුගේ අත් එය සම්පූර්ණ කරනු ඇත. එවිට සේනාවල යෙහෝවා නුඹලා වෙත මා එවූ බව නුඹ දැනගන්නේය. මක්නිසාද, සුළු දේවල දවස හෙළාදැකුවේ කවුද? ඔව්හු සතුටු වන්නෝය, සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අතේ ඇති සීසැටි පාලම ඒ සත සමඟ දකින්නෝය; ඒවා යෙහෝවාගේ ඇස්ය, ඒවා මුළු පොළොව පුරා එහා මෙහා දිවයයි.” එවිට මම පිළිතුරු දෙමින් ඔහුට, “පහන්ස්ථම්භයේ දකුණු පැත්තේත් වම් පැත්තේත් ඇති මේ ඔලිව් ගස් දෙක කුමක්ද?”යි කීවෙමි. මම නැවතත් පිළිතුරු දෙමින් ඔහුට, “රන්වන් නළ දෙක මඟින් තමන්ගෙන් රන් තෙල් වහන මේ ඔලිව් අතු දෙක කුමක්ද?”යි ඇසුවෙමි. ඔහු මට පිළිතුරු දෙමින්, “මේවා කුමක්දැයි නුඹ නොදන්නේද?”යි කීය. මමද, “එසේ නොවේ, ස්වාමිනි,”යි කීවෙමි. එවිට ඔහු කීවේය: “මේවා මුළු පොළොවේ ස්වාමීන් අසල සිටින අභිෂේක ලැබූ දෙදෙනාය.” සෙකරියා 4:1–14.

The word translated as “plummet” in second Kings and Isaiah twenty-eight, is “mishqâl” and it means a weight. In both passages a weight (plummet) was going to be added to the line. The weight is what is used in a scale, and represents judgment. The line with a weight is a line of judgment. The line of Samaria was the period of “seven times,” or twenty-five hundred and twenty years. The same period of time was going to be placed upon the southern kingdom that had been brought upon the northern kingdom. The ending of either line is identified in the book of Daniel as either the end of the last indignation or the end of the first indignation. The period is represented in Daniel as the period when Jerusalem and the host were to be trodden down by the two desolating powers of paganism and papalism. Both periods would begin when their respective capital cities were invaded, conquered, destroyed and their citizens carried into slavery.

දෙවන රාජාවලියෙහි සහ යෙසායා විසිඅටහි “plummet” ලෙස පරිවර්තනය කරන ලද වචනය “mishqâl” ය; එහි අර්ථය බරක් යන්නයි. මෙම ඡේද දෙකෙහිම රේඛාවට බරක් (plummet) එක් කිරීමට යන ලදී. බර යනු තරාදියක භාවිත කරන දෙය වන අතර, එය විනිශ්චය නිරූපණය කරයි. බරක් සහිත රේඛාවක් යනු විනිශ්චයේ රේඛාවකි. සමාරියාවේ රේඛාව වූයේ “සත් වාර” නම් කාලපරිච්ඡේදය, එනම් අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සය. උතුරු රාජ්‍යයට පැමිණවනු ලැබූ ඒම කාලපරිච්ඡේදයම දකුණු රාජ්‍යය මතද පනවනු ලැබීමට යන ලදී. එම රේඛා දෙකෙන් ඕනෑම එකක අවසානය දානියෙල්ගේ පොතෙහි හඳුන්වනු ලබන්නේ අවසාන උදහසෙහි අවසානය ලෙස හෝ පළමු උදහසෙහි අවසානය ලෙස ය. එම කාලපරිච්ඡේදය දානියෙල් තුළ නිරූපණය කරනු ලබන්නේ යෙරුසලම සහ සේනාව පාගා දමනු ලබන කාලය ලෙස ය; එය සිදුවන්නේ අනාගමිකත්වය සහ පාප්වාදය යන විනාශකාරී බලයන් දෙක විසිනි. මෙම කාලපරිච්ඡේද දෙකම ආරම්භ වන්නේ, ඒවාට අදාළ අගනුවර නගර ආක්‍රමණය කරනු ලැබූද, ජයගනු ලැබූද, විනාශ කරනු ලැබූද, සහ ඒවායේ පුරවැසියන් දාසකමට ගෙන යනු ලැබූ විටය.

But in Zechariah, the word “plummet” is formed by the combination of two Hebrew words. The first word is “‘eben”, and it means “to build”, and it also means “a stone”. It means “a building stone”. That word is then combined with the Hebrew word “bedı̂yl”, which means “to divide or separate”. The “plummet” in Zechariah, is the stone that is built upon and produces a separation and division. The division is between two classes of worshippers; one class that rejoices when they see the stone, make it the head of their corner, and build upon it, and the other that doesn’t see it, rejects it, stumbles over it, and is finally crushed by it, which then becomes their headstone or tombstone. One class makes a covenant with life, the other a covenant of death.

නමුත් සෙකරියාහි, “plummet” යන වචනය හෙබ්‍රෙව් වචන දෙකක සංයෝජනයෙන් නිර්මාණය වී ඇත. පළමු වචනය “‘eben” ය, එහි අර්ථය “ගොඩනැගීම” වන අතර, එයට “ගලක්” යන අර්ථයද ඇත. එනම්, “ගොඩනැගිල්ලේ ගලක්” යන අර්ථයයි. ඉන්පසු එම වචනය, “වෙන් කිරීම හෝ වෙන්ව තැබීම” යන අර්ථය ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනයක් වන “bedı̂yl” සමඟ සංයුක්ත කෙරේ. සෙකරියාහි “plummet” නම්, ඒ මත ගොඩනැගීම සිදු වන අතර වෙන්වීමක් හා භේදයක් උත්පාදනය කරන ගලයි. එම භේදය වන්දනාකරුවන්ගේ කණ්ඩායම් දෙකක් අතරය; එක කණ්ඩායමක් ගල දකින විට ප්‍රීතිවෙයි, එය ඔවුන්ගේ කොණේ මුල් ගල බවට පත් කරගෙන එය මත ගොඩනගයි; අනෙක් කණ්ඩායම එය නොදකියි, එය ප්‍රතික්ෂේප කරයි, එය මත පැකිලෙයි, අවසානයේ එමගින් චූර්ණ කරනු ලබයි, එවිට එය ඔවුන්ගේ ශීර්ෂ ගල හෝ සොහොන් ගල බවට පත්වෙයි. එක් කණ්ඩායමක් ජීවිතය සමඟ ගිවිසුමක් කරයි; අනෙක මරණය සමඟ ගිවිසුමක් කරයි.

In the history of Zechariah, ancient Israel had just come out of Babylon to rebuild and restore Jerusalem. Zerubbabel was appointed the governor, and was to oversee the work. He laid the foundation stone at the beginning of the work and he placed the headstone, or capstone, at the end of the work. Zerubbabel means “the offspring of Babylon”. All the prophecies are identifying the last days, and Zerubbabel’s name is the symbol of the history of the first angel’s message when the foundation stone was laid, and his name is also the symbol of the third angel’s message, when the headstone, or capstone, is placed. The manifestation of the outpouring of the Holy Spirit in either the first movement or the second movement is represented by Zerubbabel’s name (offspring of Babylon), for it represents the message which calls for the final generation of the “offspring of Babylon”, to come out. It represents the message of the Midnight Cry that took place in the first movement, and that is about to take place in the last movement of the Loud Cry.

ශෙකරියාගේ ඉතිහාසයේදී, පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් බබිලෝනියෙන් පිටතට පැමිණියේ යෙරුසලම නැවත ගොඩනඟා ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීම සඳහා ය. සෙරුබ්බාබෙල් ආණ්ඩුකාරයා ලෙස පත් කරනු ලැබූ අතර, කාර්යය අධීක්ෂණය කිරීමට ඔහු නියමිත විය. කාර්යයේ ආරම්භයේදී ඔහු පදනම් ගල තැබුවේය; කාර්යයේ අවසානයේදී ඔහු ප්‍රධාන ගල, එනම් කෝණගල තැබුවේය. සෙරුබ්බාබෙල් යන්නෙහි අර්ථය “බබිලෝනියේ සන්තතිය” යන්නයි. සියලු අනාවැකි අවසාන දවස් හඳුන්වා දෙමින් තිබේ; සෙරුබ්බාබෙල්ගේ නාමය පදනම් ගල තැබූ විට වූ පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසයේ සංකේතය වන අතර, ප්‍රධාන ගල හෝ කෝණගල තබන විට වූ තුන්වැනි දූතයාගේ පණිවිඩයේ ද සංකේතය වේ. පළමු චලනය තුළ හෝ දෙවන චලනය තුළ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවීමේ ප්‍රකාශනය, සෙරුබ්බාබෙල්ගේ නාමයෙන් (බබිලෝනියේ සන්තතිය) නිරූපණය කර ඇත; මක්නිසාද එය “බබිලෝනියේ සන්තතිය” වන අවසාන පරම්පරාව පිටතට පැමිණෙන ලෙස කැඳවන පණිවිඩය නිරූපණය කරයි. එය පළමු චලනයේදී සිදු වූ මධ්‍යරාත්‍රි හඬගැසීමේ පණිවිඩය නිරූපණය කරන අතර, මහත් හඬගැසීමේ අවසාන චලනයේදී සිදුවීමට ආසන්නව ඇති දෙයද එයයි.

The two olive trees, two olive branches, and the two anointed ones that represent the vessels into which the two golden pipes empty the oil into:

රන් නළ දෙක තෙල් වගුරන භාජන නියෝජනය කරන ඔලීව ගස් දෙක, ඔලීව ශාඛා දෙක, හා අභිෂේක ලත් දෙදෙනා:

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “සම්පූර්ණ පොළොවේ ස්වාමියා අසල සිටින අභිෂේක ලත් අය, වරෙක ආවරණය කරන කෙරුබයා ලෙස සාතන්ට දෙන ලද තත්ත්වය දරති. උන්වහන්සේගේ සිංහාසනය වටා සිටින ශුද්ධ වූ ජීවීන් මඟින්, ස්වාමීන්වහන්සේ පොළොවේ වාසීන් සමඟ නිරන්තර සන්නිවේදනයක් පවත්වා ගන්නාසේක. රන් තෙල් යනු, විශ්වාසවන්තයන්ගේ පහන් දපදපා නොවී නිවී නොයන ලෙස දෙවියන්වහන්සේ ඒවා සපයා තබන අනුග්‍රහය නිරූපණය කරයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ පණිවිඩ තුළින් ස්වර්ගයෙන් මේ ශුද්ධ තෙල වගුරවා නොදමනු ලැබුවහොත්, නපුරේ ක්‍රියාකාරකම්වලට මනුෂ්‍යයන් කෙරෙහි සම්පූර්ණ පාලනය තිබෙනු ඇත.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “දෙවියන්වහන්සේ අප වෙත එවන සන්නිවේදන අපි පිළිගැනීමට අසමත් වන විට, උන්වහන්සේ අගෞරවයට පත් කරනු ලබයි. එවිට උන්වහන්සේ අපගේ ආත්මයන් තුළට වගුරුවා, අන්ධකාරයේ සිටින අය වෙත පවරා දීමට කැමති වූ ස්වර්ණමය තෙල් අපි ප්‍රතික්ෂේප කරමු. ‘බලව, මනාලයා පැමිණෙයි; ඔහුට හමුවීමට පිටතට යන්න’ යන හඬ එන කල, ශුද්ධ තෙල් ලැබී නොසිටින්නන්, තම හෘදයන් තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කරුණාව සුරකිමින් නොසිටින්නන්, අඥාන කන්‍යාවන් මෙන්, තම ස්වාමීන්වහන්සේ හමුවීමට සූදානම් නොවන බව සොයාගනු ඇත. තෙල් ලබාගැනීම සඳහා අවශ්‍ය බලය ඔවුන් තුළම නොමැති බැවින්, ඔවුන්ගේ ජීවිත විනාශයට පත්වේ. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධාත්මයාණන් ඉල්ලනු ලැබුවහොත්, මෝසෙස් කළාක් මෙන්, ‘ඔබවහන්සේගේ මහිමය මට පෙන්වන්න’යි අපි අයැද සිටිමු නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රේමය අපගේ හෘදයන් තුළ ප්‍රචුර ලෙස වගුරුවනු ලැබේ. ස්වර්ණමය නාල හරහා, ස්වර්ණමය තෙල් අපට පවරා දෙනු ලැබේ. ‘බලයෙන් නොව, ශක්තියෙන් නොව, මාගේ ආත්මයාණන් විසින්යයි, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක.’ ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයාණන්ගේ ප්‍රභාමත් කිරණ ලැබීම තුළින්, දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන් ලෝකයේ ආලෝක ලෙස දිලිසෙති.” Review and Herald, July 20, 1897.

Zechariah had repeatedly asked who the two olive trees were, thus drawing attention to the various symbols of the two witnesses. Sister White identifies the two olive trees as the two witnesses of Revelation eleven.

සෙකරියා දෙවරක් දෙවෙනි ඔලීව් ගස් දෙක කවුදැයි විමසූ අතර, එමගින් සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාට අදාළ විවිධ සංකේත වෙත අවධානය යොමු කළේය. සහෝදරි වයිට් ඔලීව් ගස් දෙක හෙළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා ලෙස හඳුන්වා දෙයි.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> “දෙදෙනා වූ සාක්ෂිකරුවන් සම්බන්ධයෙන් අනාගතවක්තෘ තවදුරටත් ප්‍රකාශ කරයි: ‘මොවුහු පෘථිවියේ දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි සිටින ඔලිව් ගස් දෙක සහ පහන්කූරු දෙක වෙති.’ ‘ඔබගේ වචනය,’ යයි ගීතිකාකරු කීවේය, ‘මාගේ පාදවලට පහනක්ද, මාගේ මාර්ගයට ආලෝකයක්ද වේ.’ එළිදරව් 11:4; ගීතාවලිය 119:105. මේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා පැරණි සහ අලුත් ගිවිසුමේ ශුද්ධ ලියවිලි නියෝජනය කරති.” මහා අර්බුදය, 267.

Zechariah had wanted to understand who these two witnesses were. In the French Revolution they were the Old and New Testaments. They were represented as Moses and Elijah that were slain in the street by the beast that ascended out of the bottomless pit. They represent the ministry of Future for America that was slain on July 18, 2020.

සකරියාහට මෙම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා කවුද යන්න අවබෝධ කරගැනීමට ආශාවක් තිබිණි. ප්‍රංශ විප්ලවයේදී ඔවුහු පැරණි හා නව ගිවිසුම් වූහ. ඔවුන්, අගාධයේ පතුලෙන් නැඟී ආ මෘගයා විසින් වීථියේදී මරණයට පත් කරන ලද මෝසෙස් සහ එලියා වශයෙන් නිරූපණය කරන ලදහ. ඔවුහු 2020 ජූලි 18 දින මරණයට පත් කරන ලද Future for America හි සේවය නියෝජනය කරති.

In the beginning of the chapter, after Zechariah is awakened, when the dead dry bones are brought together, but not yet alive, Gabriel asks “What seest thou?” Zechariah describes what he has seen, and then asks “What are these my lord?” Gabriel emphasizes the subject of the question, by answering Zechariah’s question with a question. He asks Zechariah, “Knowest thou not what these be?” Gabriel then answers “This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts.”

අධ්‍යායයේ ආරම්භයේදී, සෙකරියා අවදි කරනු ලැබූ පසු, මළ වියළි අස්ථි එකට රැස් කරනු ලබන නමුත් තවම ජීවනය ලැබී නොමැති විට, ගැබ්රියෙල් “නුඹ දකින්නේ කුමක්ද?” යයි අසයි. සෙකරියා තමන් දුටු දෙය විස්තර කරන්නේය; අනතුරුව “මේවා කුමක්ද, මාගේ ස්වාමිනි?” යයි අසන්නේය. ගැබ්රියෙල්, සෙකරියාගේ ප්‍රශ්නයට ප්‍රශ්නයකින් පිළිතුරු දෙමින්, එහි විෂයය අවධාරණය කරයි. ඔහු සෙකරියාගෙන්, “මේවා කුමක්දැයි නුඹ නොදන්නෙහිද?” යයි අසයි. ඉන්පසු ගැබ්රියෙල් මෙසේ පිළිතුරු දෙයි: “සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ පවසනසේක, ‘බලයෙන් නොවේ, ශක්තියෙන් නොවේ, නමුත් මාගේ ආත්මයෙන්ය’ යනු සෙරුබ්බාබෙල් වෙත පැමිණි සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනයය.”

The Word of the Lord that was given to Zerubbabel was, “Not by might, nor by power, but by my spirit. Who art thou, O great mountain? before Zerubbabel thou shalt become a plain: and he shall bring forth the headstone thereof with shoutings, crying, Grace, grace unto it.”

සෙරුබ්බාබෙල්ට දෙන ලද ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මෙසේය: “බලයෙන් නොව, ශක්තියෙන් නොව, මාගේ ආත්මයෙනි. අහෝ මහත් කන්දෙහි, ඔබ කවරෙකු ද? සෙරුබ්බාබෙල් ඉදිරියෙහි ඔබ සමතලාවක් වන්නෙහිය; ඔහු එහි ශිරස්කොණ ගල උද්ඝෝෂණ මධ්‍යයේ, ‘අනුග්‍රහය, අනුග්‍රහය ඒකට වේවා’ යැයි කෑ ගසමින් ගෙන එන්නෙහිය.”

Zerubbabel, the governor, represents the messenger that prepares the way in the beginning and ending history, before whom the mountain becomes as a plain. Isaiah identifies the work of the same messenger and says he will “make straight in the desert a highway for our God,” and that he will cause “every valley” to “be exalted.” He will also cause “every mountain and hill” to “be made low,” for the “great mountain” before governor Zerubbabel “shall become a plain.”

පාලකයා වූ සෙරුබ්බාබෙල්, ආරම්භක සහ අවසාන ඉතිහාසයේ මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයා නියෝජනය කරයි; ඔහු ඉදිරියේ කන්ද තැනිතලාවක් මෙන් වනු ඇත. යෙසායා එම දූතයාගේ එම කාර්යය හඳුනා දක්වමින්, ඔහු “කාන්තාරයේ අපගේ දෙවියන් වහන්සේ සඳහා මහමඟක් සෘජු කරනු” ඇතැයිත්, ඔහු “සෑම නිම්නයක්” ම “උස් කරනු” ඇතැයිත් පවසයි. එසේම, ඔහු “සෑම කන්දක් සහ හෙලක්” ම “පහත් කරනු” ඇත; මක්නිසාද, පාලකයා වූ සෙරුබ්බාබෙල් ඉදිරියේ ඇති “මහා කන්ද” “තැනිතලාවක් වන්නේය.”

William Miller’s message of the “seven times” was given him by God. Zerubbabel represents William Miller who placed the foundation stone of the “seven times,” and he also represents the hands that “shall bring forth the headstone” with “shouting, crying, Grace, Grace unto it.” The doubling of the word “grace,” represents the message of the Midnight Cry. The “shouting” represents the same message as represented by the loud cry of the third angel and the “crying” represents the Midnight Cry. The entire passage is about the Midnight Cry message. It is about the virgins that were asleep in death on the streets of Revelation eleven, that runs through the valley of dead dry bones. It is about the resurrection of the dead dry bones, and it is about the prophetic role of the “plummet” that the wise virgins see that causes them to rejoice.

“සත් කාලයන්” පිළිබඳ විලියම් මිලර්ගේ පණිවිඩය ඔහුට දෙවියන්වහන්සේ විසින් දෙන ලද්දකි. “සත් කාලයන්”හි පදනම් ගල තැබූ විලියම් මිලර්ව සෙරුබ්බාබෙල් නිරූපණය කරයි; එමෙන්ම “හඬ නඟමින්, කෑ ගසමින්, එයට කරුණාව, කරුණාව” යයි කියා “ශිරෝගල ගෙන එනු ලබන” අත්ද ඔහු නිරූපණය කරයි. “කරුණාව” යන වචනය දෙවරක් යෙදීම මධ්‍යරාත්‍රි හඬගැසීමේ පණිවිඩය නිරූපණය කරයි. “හඬ නැඟීම” තෙවන දූතයාගේ මහත් හඬින් නිරූපිත එකම පණිවිඩය නිරූපණය කරන අතර, “කෑ ගැසීම” මධ්‍යරාත්‍රි හඬගැසීම නිරූපණය කරයි. මුළු ඡේදයම මධ්‍යරාත්‍රි හඬගැසීමේ පණිවිඩය ගැන ය. එය එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ මාර්ගවල මරණයේ නින්දෙහි නිදා සිටි කන්‍යාවන් ගැන ය; එය වියළී ගිය මළ අස්ථිවල මිටියාවත හරහා දිවෙයි. එය වියළී ගිය මළ අස්ථිවල උත්ථානය ගැන ය; එමෙන්ම ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවන් දකින, ඔවුන් සන්තෝෂ වීමට හේතු වන “plummet”හි අනාවැකික භූමිකාව ගැන ද ය.

Then Zechariah says, “moreover.” Moreover, means to place the following passage over the top of the previous passage. It is a reference to the prophetic principle of line upon line. The previous dialogue identified the awakening at midnight of God’s people, represented by Zechariah. The previous dialogue repeatedly emphasized the desire of God’s people in the last days to understand who the two witnesses of Revelation eleven are. The previous dialogue identified that Zerubbabel represents the work in the first movement and also the work in the last movement. It identified Zerubbabel’s “hands” (representing human power), were to lay the foundation stone and the headstone, but the work of his hands was and is only accomplished through the divine power of the Comforter.

එවිට සෙකරියා කියන්නේ, “තවද” යනුවෙනි. “තවද” යන්නෙන් අදහස් වන්නේ අනුගාමී කොටස පෙර කොටස මත අතිරේකව තැබීමයි. එය “පේළිය මත පේළිය” යන പ്രവචනමය මූලධර්මයට යොමු වීමකි. පෙර සංවාදය සෙකරියා විසින් නිරූපණය කරන දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ මධ්‍ය රාත්‍රියේ අවදිවීම හඳුනා ගත්තේය. පෙර සංවාදය අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දෙදෙනා සාක්ෂිකරුවන් කවුරුන්දැයි වටහා ගැනීමේ ආශාව නැවත නැවත අවධාරණය කළේය. පෙර සංවාදය සෙරුබ්බාබෙල් පළමු චලනයේ කාර්යයත් අවසාන චලනයේ කාර්යයත් නියෝජනය කරන බව හඳුනා ගත්තේය. එය සෙරුබ්බාබෙල්ගේ “අත්” (මානව බලය නියෝජනය කරන) පදනම් ගලද ශිරෝගලද තැබීමට නියමිත වූ බව හඳුනා දුන්නේය; එහෙත් ඔහුගේ අත්වල කාර්යය ඉටු කරනු ලැබුවේද, ඉටු කරනු ලබන්නේද, සැනසූවන්වහන්සේගේ දිව්‍ය බලය තුළින් පමණි.

The dialogue that followed, which is to be placed over the previous dialogue, identifies that when the “hands of Zerubbabel” are finishing the work, then God’s people in the last days, will “know that the Lord” “sent” Gabriel, the light bearer “unto” God’s people. They will recognize the heavenly communication process that is the first truth represented in connection with the Revelation of Jesus Christ. To refuse the message and work of Zerubbabel, is to refuse the message that comes from Gabriel, which he received from Christ, which He in turn received from the Father.

ඊට පසු පැමිණෙන සංවාදය, පෙර සංවාදයට අධිස්ථාපනය කළ යුතු වූයේ, “සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අත්” වැඩ නිම කරමින් සිටින විට, අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව “ස්වාමීන්වහන්සේ” ගබ්‍රියෙල් නම් ආලෝකය දරන්නා දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව “වෙත” “එවූ සේක” යන්න “දැනගන්නා” බව හඳුන්වා දෙයි. යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව සමඟ සම්බන්ධව නිරූපිත පළමු සත්‍යය වන ස්වර්ගීය සන්නිවේදන ක්‍රියාවලිය ඔවුන් හඳුනාගන්නෝය. සෙරුබ්බාබෙල්ගේ පණිවිඩයත් ක්‍රියාවත් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම යනු, ඔහු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගෙන් ලැබූ පණිවිඩය ගෙන එන ගබ්‍රියෙල්ගෙන් එන පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමය; එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන් වහන්සේද පියාණන්වහන්සේගෙන් ලැබූ එකකි.

Then the two classes of worshippers are defined. One class “hath despised the day of small things?” The other class “shall rejoice” when they “shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven” who “are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth.” Those that despise the day of small things, are despising the historical work of William Miller as represented by the “plummet.” They are contrasted with those who rejoice when they see the “plummet” in the hands of Zerubbabel. Zechariah’s “plummet” is the building stone that produces a division. One class despises the “plummet,” for they refuse to see that the “plummet” in the hand of Zerubbabel is with “those seven.” The word “seven” that is with the “plummet,” is the same Hebrew word that is translated as “seven times” in Leviticus twenty-six.

එවිට නමස්කාරකරන්නන්ගේ කණ්ඩායම් දෙක නිර්වචනය කරනු ලැබේ. එක් කණ්ඩායමක් “කුඩා දේවල දවස අවමන් කළාද?” යන්නයි. අනෙක් කණ්ඩායම “සතුටු වනු ඇත,” ඔවුන් “සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අතේ ඒ ‘සත් දෙනා’ සමඟ ඇති ලම්බක-මාපකය දැකින විට,” එම “සත් දෙනා” “මුළු පොළොව පුරා එහා මෙහා දිව යන ස්වාමින්වහන්සේගේ ඇස්” වන බැවින්. කුඩා දේවල දවස අවමන් කරන අය, “ලම්බක-මාපකය” මඟින් නිරූපිත විලියම් මිලර්ගේ ඓතිහාසික කාර්යය අවමන් කරමින් සිටිති. ඔවුන්, සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අතේ ඇති “ලම්බක-මාපකය” දැක සතුටු වන අය සමඟ විරුද්ධව තැබෙති. සෙකරියාගේ “ලම්බක-මාපකය” යනු භේදයක් උපදවන ගොඩනැගිලි ගලය. එක් කණ්ඩායමක් “ලම්බක-මාපකය” අවමන් කරති, මක්නිසාද සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අතේ ඇති “ලම්බක-මාපකය” “එම සත් දෙනා” සමඟ ඇති බව දැකීමට ඔවුහු ප්‍රතික්ෂේප කරන බැවිනි. “ලම්බක-මාපකය” සමඟ ඇති “සත්” යන වචනය, ලෙවී කථාව විසි හයේ “සත් වරක්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති ඒම හෙබ්‍රෙව් වචනයම වේ.

Then Zechariah repeats the fact that when he wakes up, he does not know who the two witnesses are. He therefore asks another time, “What are these two olive trees?” He repeats it again, questioning “What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves?” And Gabriel emphasizes the question by once again answering Zechariah’s question with a question, “Knowest thou not what these be?” to which Zechariah answers, “No.” Gabriel then says “These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.”

එවිට සෙකරියා නැවතත් තමා අවදි වූ විට එම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා කවුරුන්දැයි නොදන්නා බව ප්‍රකාශ කරයි. එබැවින් ඔහු නැවත වරක්, “මේ ඔලිව් ගස් දෙක කුමක්ද?” යයි අසයි. ඔහු එය යළිත් පුනරුච්චාරණය කරමින්, “රන් තෙල් තමන්ගෙන්ම හිස් කරනු ලබන රන් නළ දෙක හරහා ඇති මේ ඔලිව් අතු දෙක කුමක්ද?” යයි ප්‍රශ්න කරයි. තවද ගබ්‍රියෙල්, නැවත වරක් සෙකරියාගේ ප්‍රශ්නයට ප්‍රශ්නයකින් පිළිතුරු දෙමින්, “මේවා කුමක්දැයි නුඹ නොදන්නෙහිද?” යයි අසා එම ප්‍රශ්නය අවධාරණය කරයි; එයට සෙකරියා “නැත” යයි පිළිතුරු දෙයි. එවිට ගබ්‍රියෙල්, “මේවා මුළු පොළොවේ ස්වාමියා අසල සිටින අභිෂේකලත් දෙදෙනාය” යයි කියයි.

The chapter begins with Gabriel awakening Zechariah out of his sleep. Zechariah therefore represents the virgins that are awakened at midnight, and when those virgins are awakened, they are represented as having an overwhelming burden to understand what the two witnesses of Revelation chapter eleven represent. All the books of the Bible meet and end in the book of Revelation. All the prophets agree with one another, for God is not the author of confusion. All the prophets are speaking more about the last days, than the days in which they lived.

මෙම අධ්‍යායය ආරම්භ වන්නේ ගාබ්‍රියෙල් විසින් සෙකරියා ඔහුගේ නින්දෙන් අවදි කිරීමෙනි. එබැවින් සෙකරියා, මධ්‍ය රාත්‍රියේ අවදි කරනු ලබන කන්‍යාවන් නියෝජනය කරයි; තවද, එම කන්‍යාවන් අවදි කරනු ලබන විට, එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා නියෝජනය කරන්නේ කුමක්ද යන්න තේරුම් ගැනීමට ඔවුන්ට අතිශය බලවත් බරක් ඇති අය ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. බයිබලයේ සියලු පොත් එළිදරව් පොතෙහි එක්වී එහිදී අවසන් වේ. දෙවියන් වහන්සේ අවුල්කාරකයා නොවන බැවින්, සියලු අනාගතවක්තෘවරු එකිනෙකා සමග එකඟ වෙති. සියලු අනාගතවක්තෘවරු තමන් ජීවත් වූ දවස්වලට වඩා, අන්තිම දවස් පිළිබඳව වැඩියෙන් කථා කරති.

Gabriel employs the Alpha and Omega principle by identifying that Zerubbabel will begin and end the work of building the temple. His work is represented as laying the foundation stone at the beginning and the headstone at the end. Zerubbabel represents the movement of the Millerites and the movement of Future for America.

ගබ්‍රියෙල් අල්ෆා සහ ඔමේගා මූලධර්මය භාවිත කරන්නේ, සෙරුබ්බාබෙල් දේවමාළිගාව ගොඩනැගීමේ කාර්යය ආරම්භ කර අවසන් කරන බව හඳුන්වා දීමෙනි. ඔහුගේ කාර්යය ආරම්භයේදී පදනම් ගල තැබීම සහ අවසානයේ ශීර්ෂ ගල තැබීම ලෙස නිරූපිතය. සෙරුබ්බාබෙල් මිලර්වාදීන්ගේ චලනයත් Future for America හි චලනයත් නියෝජනය කරයි.

What Gabriel presents to Zechariah is that the work of the Midnight Cry, whether in the movement of the first angel or in the movement of the third angel, is accomplished with the power of the Holy Spirit.

සෙකරියාට ගබ්රියෙල් ඉදිරිපත් කරන්නේ මෙයයි: පළමු දූතයාගේ චලනය තුළ වුවද, තුන්වන දූතයාගේ චලනය තුළ වුවද, මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ කාර්යය ඉටු කරනු ලබන්නේ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ බලයෙන් බවයි.

While they lay dead in the street, the world rejoiced over their dead bodies, but when they arose, the world then feared and they rejoiced. They rejoice because they see the plummet of those “seven times” in the hand of Zerubbabel. The plummet is the stone that is built upon, which separates the wise from the foolish.

ඔවුන් වීථියේ මළව තැබී සිටියදී, ලෝකය ඔවුන්ගේ මළ සිරුරු ගැන ප්‍රීතිවන්ත විය; නමුත් ඔවුන් නැඟිටින විට, ලෝකය එවිට භීතියට පත්විය, ඔවුහු ප්‍රීතිවන්ත වූහ. ඔවුන් ප්‍රීතිවන්නේ, සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අතෙහි ඇති ඒ “සත් වරක්” වූ පමාව දකින බැවිනි. එම පමාව යනු ගොඩනඟනු ලබන ගලය; එය ප්‍රඥාවන්තයන් මෝඩයන්ගෙන් වෙන් කරයි.

Zechariah does not say “the seven,” he says, “those seven.” They see both twenty-five hundred and twenty years of scattering. The word translated as “seven” is the same word that is translated as “seven times” in Leviticus twenty-six, and represents “the curse” of slavery that was brought upon both the northern and southern kingdoms of Israel. The book of Daniel identifies “those seven” as a first and a last indignation.

සෙකරියා “සත්දෙනා” යයි නොකියයි; ඔහු “ඒ සත්දෙනා” යයි කියයි. ඔවුහු විසිරී යාමේ අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සම දකිති. “සත්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනය ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වරක්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති ඒම වචනයම වන අතර, ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජ්‍යය සහ දකුණු රාජ්‍යය යන දෙකම මත ගෙන එන ලද දාසත්වයේ “ශාපය” නියෝජනය කරයි. දානියෙල්ගේ පොත “ඒ සත්දෙනා” පළමු සහ අවසාන උදහසක් ලෙස හඳුන්වයි.

The foundation stone laid by William Miller was the “seven times,” and the headstone laid by the movement of the third angel is the “seven times.” Those that rejoice when they see “those seven” in the awakening of the Midnight Cry of the last days, will witness a division and separation of the precious and the vile. The precious will rejoice as they come into full unity, and the vile will find out too late that they have not the oil that has been coming down through the two golden pipes. The truth that causes the rejoicing for one class will be a stone of stumbling for the other class, though it was available to see for all that were willing to see.

විලියම් මිලර් විසින් තැබූ පදනම් ගල වූයේ “සත් කාලයන්”ය; තුන්වන දූතයාගේ චලනය විසින් තැබූ ශිරෝගලද “සත් කාලයන්”ය. අන්තිම දවස්වල මධ්‍යරාත්‍රී හඬ නැවත අවදිවීම තුළ “එම සත” දකින විට ප්‍රීතිවෙන අය, අගනා දේ සහ නීච දේ අතර භේදයක් හා වෙන්වීමක් දකින්නෝය. අගනා අය සම්පූර්ණ එක්සත්කමට පැමිණෙන විට ප්‍රීතිවන්නෝය; නීච අය නම්, රන් නළ දෙක ඔස්සේ පහළට එමින් තිබූ තෙල් තමන් සතුව නොමැති බව ප්‍රමාදව දැනගන්නෝය. එක් පන්තියකට ප්‍රීතිය ඇතිකරන සත්‍යය, අනෙක් පන්තියට පැකිළීමේ ගලක් වන්නේය; එහෙත් එය දැකීමට කැමති වූ සියල්ලන්ටම දැකගැනීමට ලಭ್ಯව තිබුණේය.

Just as the “seven times” became a test in the beginning in 1856, when Philadelphian Adventism transitioned unto Laodicean Adventism, the “seven times” is once again a test at the ending, right where Laodicean Adventism is transitioned unto Philadelphian Adventism. The test in the beginning was failed in 1863, with the rejection of the biblical doctrine of “seven times.” Those that fail the test at the ending in 2023, will do so for rejecting the experience demanded by the remedy identified by the “seven times” of Leviticus twenty-six.

1856දී ආරම්භයේදී, පිලදෙල්පියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මය ලාඔදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මයට සංක්‍රමණය වූ විට, “සත් වර” පරීක්ෂාවක් වූවාක් මෙන්ම, අවසානයේදීද, ලාඔදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මය පිලදෙල්පියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මයට සංක්‍රමණය වන එම ස්ථානයේම, “සත් වර” නැවත වරක් පරීක්ෂාවක් වේ. ආරම්භයේ පරීක්ෂාව 1863දී “සත් වර” යන බයිබලානුකූල ධර්මෝපදේශය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් අසමත් කරනු ලැබීය. 2023දී අවසානයේදී මෙම පරීක්ෂාවෙන් අසමත් වන අය, ලෙවී කථාව විසිහයහි “සත් වර” විසින් හඳුන්වා දෙන ලද ප්‍රතිකාරය ඉල්ලා සිටින අත්දැකීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසා එසේ කරනු ඇත.

It was important to identify that the book of Daniel fully upholds the “seven times,” before we begin to consider the prophetic message of the first six chapters of the book of Daniel, for chapters four and five are about the “seven times,” and they identify the beginning and ending of the two horns of the earth beast of Revelation chapter thirteen.

දැනියෙල්ගේ පොතේ පළමු අධ්‍යාය හයෙහි භාවිතා වන ප්‍රකාශනීය පණිවිඩය සැලකිල්ලට ගැනීමට අපි ආරම්භ කිරීමට පෙර, දැනියෙල්ගේ පොත “සත් කාලයන්” සම්පූර්ණයෙන්ම අනුමත කරනු ලබන බව හඳුනාගැනීම වැදගත් විය; මක්නිසාද, හතරවන සහ පස්වන අධ්‍යාය “සත් කාලයන්” පිළිබඳ වන අතර, ඒවා ප්‍රකාශනය 13 වන අධ්‍යායේ භූමියේ මෘගයාගේ අං දෙකේ ආරම්භය සහ අවසානය හඳුන්වා දෙයි.

We will begin our consideration of those first six chapters in the next article.

ඊළඟ ලිපියෙන් අපි එම පළමු පරිච්ඡේද හය පිළිබඳ අපගේ සලකා බැලීම ආරම්භ කරන්නෙමු.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.

> දෙවියන්වහන්සේගෙන් දානියෙල් ලැබූ ආලෝකය විශේෂයෙන්ම මේ අන්තිම දවස් සඳහා දෙන ලද්දේය. ශිනාර්හි මහා ගංගාවන් වන උලායි හා හිද්දෙකෙල් ඉවුරු අසලදී ඔහු දුටු දර්ශන දැන් ඉටුවීමේ ක්‍රියාවලියෙහි පවතින අතර, කලින් පවසා තිබූ සියලු සිද්ධීන් ඉක්මනින් සිදුවනු ඇත.

> “Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given.

> දානියෙල්ගේ අනාවැකි දෙන ලද්දේ යුදෙව් ජාතියේ කුමන තත්ත්වයන් යටතේදැයි සලකා බලන්න.

> “Let us give more time to the study of the Bible. We do not understand the word as we should. The book of Revelation opens with an injunction to us to understand the instruction that it contains. ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy,’ God declares, ‘and keep those things which are written therein: for the time is at hand.’ When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival. We do not understand fully the lessons that it teaches, notwithstanding the injunction given us to search and study it.

> “අපි බයිබලය අධ්‍යයනය කිරීමට වැඩි කාලයක් වෙන් කරමු. අපි වචනය තේරුම් ගත යුතු ආකාරයෙන් එය තේරුම් නොගනිමු. එළිදරව් පොත එහි අඩංගු උපදෙස් අපට අවබෝධ කරගන්නා ලෙස කරන ආඥාවකින් ආරම්භ වේ. ‘මෙම අනාවැකියේ වචන කියවන්නාද, ඒවා අසන්නෝද, එහි ලියා ඇති දේ රක්ෂා කරන්නෝද භාග්‍යවන්තයෝය; මක්නිසාද කාලය ළඟය’ යයි දෙවියන් ප්‍රකාශ කරයි. අපි ජනතාවක් වශයෙන් මෙම පොත අපට කුමක් අදහස් කරන්නේදැයි අවබෝධ කරගන්නා විට, අප අතර මහත් පිබිදීමක් දක්නට ලැබෙනු ඇත. එය සොයමින් අධ්‍යයනය කරන ලෙස අපට දී ඇති ආඥාව තිබියදීත්, එය උගන්වන පාඩම් අපි සම්පූර්ණයෙන්ම අවබෝධ කර නොගනිමු.”

> “In the past teachers have declared Daniel and the Revelation to be sealed books, and the people have turned from them. The veil whose apparent mystery has kept many from lifting it, God’s own hand has withdrawn from these portions of His word. The very name ‘Revelation’ contradicts the statement that it is a sealed book. ‘Revelation’ means that something of importance is revealed. The truths of this book are addressed to those living in these last days. We are standing with the veil removed in the holy place of sacred things. We are not to stand without. We are to enter, not with careless, irreverent thoughts, not with impetuous footsteps, but with reverence and godly fear. We are nearing the time when the prophecies of the book of Revelation are to be fulfilled.” Testimonies to Ministers, 113.

> “අතීතයේදී ගුරුවරුන් දානියෙල් සහ එළිදරව්ව මුද්‍රාකළ පොත් බව ප්‍රකාශ කර තිබූහ; එබැවින් ජනතාව ඒවායෙන් ඉවතට හැරී ගොස් ඇත. බොහෝ දෙනෙකුට එය උස්සා බැලීමට නොහැකි කරවූ එහි පෙනීසිටින අභිරහස නම් වැස්ම, දෙවියන්වහන්සේගේම හස්තය විසින් උන්වහන්සේගේ වචනයේ මෙම කොටස්වලින් ඉවත් කරනු ලැබ ඇත. ‘එළිදරව්ව’ යන නාමයම එය මුද්‍රාකළ පොතක් බව කියන ප්‍රකාශයට විරුද්ධ වෙයි. ‘එළිදරව්ව’ යනුවෙන් අදහස් වන්නේ වැදගත් යම් දෙයක් අනාවරණය කරනු ලැබීමයි. මෙම පොතේ සත්‍යයන් යොමු කරනු ලබන්නේ මෙම අවසාන දිනවල ජීවත්වන අයටය. අපි පවිත්‍ර දේවල්වල ශුද්ධ ස්ථානයෙහි, ඉවත් කරන ලද වැස්ම සමඟ සිටින්නෙමු. අපි පිටත නැවතිය යුතු නොවේ. අපි ඇතුල් විය යුතුය; නොසැලකිලිමත්, අනादරසහිත සිතුවිලි සමඟද නොව, හදිසි උද්වේගශීලී පියවර සමඟද නොව, ගෞරවය සහ දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහි භක්තිමත් භීතිය සමඟය. එළිදරව් පොතේ අනාවැකි ඉටුවනු ලබන කාලයට අපි ළඟා වෙමින් සිටින්නෙමු.” Testimonies to Ministers, 113.

Back to Articles