Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Fifteen

යෝවෙල්ගේ පොත සහ ලාඔදික්කියානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව - අංක පහළොව

Number Fifteen

අංක පහළොව

Author

Jeff Pippenger

Published

December 21, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

I contend that it is important to understand the connection of the symbol of four generations with the latter rain message to have the best hope of recognizing the significance of the opening four verses of Joel chapter one. Joel sings the song of the vineyard, but his opening stanza is the covenant’s prophetic association with four generations.

යෝවෙල් පොතේ පළමු අධ්‍යායේ ආරම්භක පද හතරේ වැදගත්කම හඳුනාගැනීමේ අතිශය හොඳ බලාපොරොත්තුව ඇතිකරගැනීම පිණිස, පසු වැස්ස පිළිබඳ පණිවිඩය සමඟ පරම්පරා සතරේ සංකේතයේ සම්බන්ධතාවය තේරුම්ගැනීම වැදගත් බව මම තර්ක කරමි. යෝවෙල් මිදිවත්තේ ගීතය ගායනා කරයි; එහෙත් ඔහුගේ ආරම්භක ස්තෝත්‍රඛණ්ඩය වන්නේ ගිවිසුමේ පරම්පරා සතරක් සමඟ ඇතිවූ අනාගතවාණිමය සම්බන්ධතාවයයි.

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> ඔහු අබ්‍රාම්ට මෙසේ කීවේය: “තීගේ වංශය තමන්ගේ නොවන දේශයක අමුත්තන්ව සිටින බවත්, ඔවුන්ට සේවකයන්ව සිටින බවත්, ඔවුන් විසින් අවුරුදු හාරසියයක් පීඩිත කරනු ලබන බවත් නිසැකව දැනගන්න. තවද ඔවුන් සේවය කරන ඒ ජාතිය මම විනිශ්චය කරන්නෙමි; ඉන්පසු ඔව්හු මහත් සම්පත් සමඟ පිටත්ව යනු ඇත. නුඹ නම් සමාදානයෙන් තීගේ පියවරුන් වෙත යනු ඇත; යහපත් මහලු වයසේදී තැන්පත් කරනු ලබන්නෙහිය. එහෙත් සිව්වන පරම්පරාවේදී ඔව්හු නැවත මෙහි පැමිණෙති; මක්නිසාද අමෝරියන්වරුන්ගේ අපරාධය තවම සම්පූර්ණ වී නැත.” උත්පත්ති 15:13–16.

This passage is the prophecy that was fulfilled through the life of Moses. When the book of Joel begins the song of the vineyard by referencing four generations of escalating destruction, it is aligning the book of Joel with the prophetic fourth and final generation. That generation is Peter’s “chosen generation” who have been called out of darkness into His “marvelous light.” They are contrasted with their generational counterpart represented as a generation of vipers. That fourth and final generation is represented by John, who is a symbol of the one hundred and forty-four thousand, who “are called, and chosen, and faithful.”

මෙම පාඨය මෝසෙස්ගේ ජීවිතය තුළින් සම්පූර්ණ වූ භවিষ්‍යද්වාණියයි. යෝවෙල්ගේ පොත විනාශයේ උද්ධමනශීලී අදියර හතරක් පරම්පරා හතරක් සඳහන් කරමින් මිදිවත්තේ ගීතය ආරම්භ කරන විට, එය යෝවෙල්ගේ පොත භවिष्यද්වාණිමය වූ සිව්වන හා අවසාන පරම්පරාව සමඟ අනුකූල කරයි. එම පරම්පරාව පේතෘස් සඳහන් කරන “තෝරාගත් පරම්පරාව” ය; ඔවුන් අන්ධකාරයෙන් ඔහුගේ “අද්භූත ආලෝකයට” කැඳවනු ලැබූවෝ ය. ඔවුන්, සර්පයන්ගේ පරම්පරාවක් ලෙස නිරූපිත ඔවුන්ගේ පරම්පරාත්මක ප්‍රතිසමානයන්ට විරුද්ධ කර දක්වනු ලැබේ. එම සිව්වන හා අවසාන පරම්පරාව යොහන් විසින් නිරූපණය කරනු ලබයි; යොහන් වනාහි “කැඳවනු ලැබූ, තෝරාගනු ලැබූ, විශ්වාසවන්ත” එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ සංකේතයකි.

Called at 9/11, chosen in the Midnight Cry and faithful at the Sunday law crisis, just as the Levites were faithful in Aarons and Jeroboams’ golden calf rebellions. The souls who are purified as silver in Malachi three, are Levites who are chosen during the message of the Midnight Cry, for the sealing is accomplished with, and by, an outpouring of the Holy Spirit.

9/11 වේලාවේ කැඳවනු ලැබූ, මධ්‍යරෑ හඬේදී තෝරාගනු ලැබූ, සහ ඉරිදා නීති අර්බුදයේදී විශ්වාසවන්තව සිටින අය, ආරොන්ගේද යෙරොබොවම්ගේද රන් වස්සා කැරලිවලදී ලේවීවරුන් විශ්වාසවන්තව සිටියාක් මෙන්ය. මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ රිදී මෙන් පවිත්‍ර කරනු ලබන ආත්මයන්, මධ්‍යරෑ හඬේ පණිවිඩය තුළදී තෝරාගනු ලබන ලේවීවරුන්ය; මක්නිසාද මුද්‍රාකිරීම ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරවීමක් සමඟද, ඒ මඟින්ද, ඉටු කරනු ලබන්නේය.

In the previous article we brought out lines from the history of Moses, who Sister White identifies as the alpha of Bible prophecy, who prophetically connects with Christ as the omega of Bible prophecy. Moses is the foundation stone and Christ is the capstone. They both are symbols of deliverance from sin, as represented by the deliverance from Egypt with Moses. Yet all the manifestations of the power of God that occurred at the hands of Moses, were far surpassed, when Christ confirmed the covenant with many for one week. Moses is the alpha and Christ is the omega, and the omega is the number “22” and the alpha is the number “1.”

පසුගිය ලිපියෙහි අපි බයිබල් අනාවැකියේ ඇල්ෆාව ලෙස සහෝදරී වයිට් විසින් හඳුන්වා දෙන මෝසෙස්ගේ ඉතිහාසයෙන් රේඛා ඉදිරිපත් කළෙමු; ඔහු අනාවැකිමය වශයෙන් බයිබල් අනාවැකියේ ඔමේගාව වන ක්‍රිස්තුස් සමඟ සම්බන්ධ වේ. මෝසෙස් අත්තිවාරම් ගල වන අතර ක්‍රිස්තුස් මුදුන් ගල වේ. ඔවුන් දෙදෙනාම, මෝසෙස් සමඟ ඊජිප්තුවෙන් වූ ගැළවීමෙන් නිරූපිත පරිදි, පාපයෙන් ගැළවීමේ සංකේතයන් වෙති. එහෙත් මෝසෙස්ගේ අතින් සිදු වූ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ සියලු ප්‍රකාශනයන් බොහෝ දුරට අභිබවා ගියේ, ක්‍රිස්තුස් එක් සතියක් සඳහා බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කළ කලය. මෝසෙස් ඇල්ෆාව වන අතර ක්‍රිස්තුස් ඔමේගාව වේ; ඔමේගාව “22” යන අංකය වන අතර ඇල්ෆාව “1” යන අංකය වේ.

Dealing with Moses we find the deliverance which pervades his prophetic testimony is set within water. His deliverance from the water of the Nile at his birth, typified Noah in the ark. The baptism at the Red Sea aligns with Noah and the eight within the ark, which in turn aligns with the baptism of Joshua at the Jordan River, that was repeated by Christ at the very same spot. The testimony of Moses begins with deliverance at the Nile River and ends at the banks of the Jordan River. The baptism of Christ was His anointing to witness for three and a half years leading up to His death, which was represented at the beginning at His baptism. At His resurrection there was a few drops until the full outpouring at Pentecost.

මෝසෙස් සම්බන්ධයෙන් සලකා බැලූ විට, ඔහුගේ പ്രവචනික සාක්ෂිය පුරා විහිදෙන ගැළවීම ජලය තුළ ස්ථාපිත කර තිබෙන බව අපට පෙනේ. ඔහු උපන් අවස්ථාවේ නයිල් ගඟේ ජලයෙන් ගළවාගනු ලැබීම, නාවයේ සිටි නෝවාගේ රූපකයක් විය. රතු මුහුදෙහි වූ බව්තීස්මය, නාවය තුළ සිටි නෝවා සහ අට දෙනා සමඟ සමාන්තර වන අතර, එය යොර්දාන් ගඟෙහි යෝෂුවාගේ බව්තීස්මය සමඟද සමාන්තර වන අතර, ඒ එකම ස්ථානයේම ක්‍රිස්තුස් විසින් එය නැවත සිදු කරන ලදී. මෝසෙස්ගේ සාක්ෂිය නයිල් ගඟේ ගැළවීමෙන් ආරම්භ වී යොර්දාන් ගඟේ තීරවලදී අවසන් වේ. ක්‍රිස්තුස්ගේ බව්තීස්මය, ඔහුගේ මරණය දක්වා ගෙනගිය අවුරුදු තුන හමාරක් පුරා සාක්ෂි දැරීමට ඔහු ලැබූ අභිෂේකය විය; එය ඔහුගේ බව්තීස්මයේදී ආරම්භයේම නිරූපණය කරනු ලැබීය. ඔහුගේ පුනරුත්ථානයේදී බිඳු කිහිපයක් තිබුණද, සම්පූර්ණ වගුරුවීම පෙන්තකොස්ත දවසේදී සිදු විය.

God’s covenant promise to mankind begins with Noah, and His covenant promise to a chosen people through Abraham was fulfilled with Moses. Moses the alpha typified Jesus the omega who would come and confirm the covenant with “many,” not just a chosen people. As a type of Christ, Moses’ birth aligns with the covenant given to Noah, with the rainbow as the sign for all people. Moses also aligns with the covenant given to a chosen people, with circumcision as the sign for the chosen people. Moses’ covenant work was with “many,” not simply a chosen people. If that had not been the case, they would not have been constantly plagued by the mixed multitude.

දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යවර්ගයට අදාළ ගිවිසුම් පොරොන්දුව නෝහ් සමඟ ආරම්භ වන අතර, අබ්‍රහම් තුළින් තෝරාගත් ජනතාවකට දුන් උන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් පොරොන්දුව මෝසෙස් සමඟ සම්පූර්ණ කරනු ලැබීය. අල්ෆාවූ මෝසෙස්, පැමිණ “බොහෝ දෙනා” සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරන ඔමේගාවූ යේසුස්වහන්සේගේ ආදර්ශරූපයක් විය; තෝරාගත් ජනතාවක් පමණක් සමඟ නොවේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ආදර්ශයක් ලෙස, මෝසෙස්ගේ උපත සියලු ජනතාව සඳහා ලකුණ ලෙස දේදුන්න ඇති නෝහ්ට දුන් ගිවිසුමට අනුකූල වේ. මෝසෙස්, තෝරාගත් ජනතාව සඳහා ලකුණ ලෙස චර්මච්ඡේදනය ඇති, තෝරාගත් ජනතාවකට දුන් ගිවිසුමටද අනුකූල වේ. මෝසෙස්ගේ ගිවිසුම් කාර්යය තෝරාගත් ජනතාවක් පමණක් නොව, “බොහෝ දෙනා” සමඟ වූවකි. එසේ නොවූයේ නම්, ඔවුන් මිශ්‍ර සමූහයා විසින් නිරන්තරයෙන් පීඩිත නොවනු ඇත.

In the middle of all the various ‘waters of deliverance’ represented throughout the life of Moses, the baptism at Bethabara on the Jordan River connects the beginning of ancient Israel’s covenant history in the Promised Land with the end of its history, during the week that Christ confirmed the covenant with many. Christ’s baptism aligns with ancient Israel’s baptism and both histories speak to His resurrection when He breathed a few drops of rain, before the plentiful showers at Pentecost fifty days later. The entire line of alpha and omega in terms of Moses to Christ is portrayed within the waters of deliverance.

මෝසෙස්ගේ ජීවිතය පුරා නිරූපිත වූ විවිධාකාර ‘ගැළවීමේ ජල’ සියල්ල අතර මැද, යොර්දාන් නදියේ බෙථබරාහි සිදු වූ බව්තීස්මය, පොරොන්දු දේශයේ පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ ගිවිසුම් ඉතිහාසයේ ආරම්භය, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කළ සතියේදී එහි ඉතිහාසයේ අවසානය සමඟ සම්බන්ධ කරයි. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බව්තීස්මය පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ බව්තීස්මය සමඟ සමපාත වන අතර, පෙන්තකොස්ත දිනට පසුව දින පනහකට පසු පැමිණි ප්‍රචුර වැසි වැහැරීම්වලට පෙර, උන්වහන්සේ වැසි බිඳු කිහිපයක් හුස්ම හෙළූ විට සිදු වූ උන්වහන්සේගේ නැවත නැඟිටීම පිළිබඳව ඉතිහාස දෙකම සාක්ෂි දරයි. මෝසෙස්ගෙන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ දක්වා වූ අල්ෆා හා ඔමේගා සම්පූර්ණ රේඛාව ගැළවීමේ ජලයන් තුළ නිරූපණය කර ඇත.

> “In teaching these disciples, Jesus showed the importance of the Old Testament as a witness to His mission. Many professed Christians now discard the Old Testament, claiming that it is no longer of any use. But such is not Christ’s teaching. So highly did He value it that at one time He said, ‘If they hear not Moses and the prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ Luke 16:31.

> “මෙම ශ්‍රාවකයන්ට ඉගැන්වූ අවස්ථාවේදී, යේසුස්වහන්සේ තම මෙහෙවරට සාක්ෂියක් වශයෙන් පරණ ගිවිසුමේ වැදගත්කම පෙන්වා දුන්සේක. අද බොහෝ දෙනෙක් ක්‍රිස්තියානි යැයි ප්‍රකාශ කළත්, පරණ ගිවිසුම තවදුරටත් කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් නැතැයි කියමින් එය ප්‍රතික්ෂේප කරති. එහෙත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම එසේ නොවේ. එක් අවස්ථාවක උන්වහන්සේ එයට එතරම් උසස් අගයක් දුන්සේක යත්, ‘ඔවුන් මෝසෙස්ටත් අනාගතවක්තෘවරුන්ටත් නොසවන් දෙති නම්, මළවුන්ගෙන් කෙනෙකු නැඟිටියා වුවද ඔවුන් ඒත්තු නොගන්නෝය’යි වදාළසේක. ලූක් 16:31.”

> “It is the voice of Christ that speaks through patriarchs and prophets, from the days of Adam even to the closing scenes of time. The Saviour is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. It is the light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Christ are a proof of His divinity; but a stronger proof that He is the world’s Redeemer is found in comparing the prophecies of the Old Testament with the history of the New.” The Desire of Ages, 799.

> “ආදම්ගේ දිනවල සිට කාලයේ අවසාන දර්ශන දක්වා පිතෘවරුන් හා අනාගතවක්තෘවරුන් මඟින් කථා කරන්නේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬය. ගැළවුම්කරු පරණ ගිවිසුමේ නව ගිවිසුමේ පරිදිම පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ජීවිතයත් නව ගිවිසුමේ ඉගැන්වීම්ත් පැහැදිලිත්වය හා සෞන්දර්යයෙන් ප්‍රකට කරන්නේ අනාගතවාදී අතීතයෙන් එන ආලෝකයය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ආශ්චර්යයන් ඔහුගේ දේවත්වයට සාක්ෂියකි; එහෙත් ඔහු ලෝකයේ මිදුම්කරු බවට වඩා බලවත් සාක්ෂිය සොයාගත හැක්කේ පරණ ගිවිසුමේ අනාවැකි නව ගිවිසුමේ ඉතිහාසය සමඟ සංසන්දනය කිරීමෙනි.” The Desire of Ages, 799.

In the articles addressing the book of Joel, we have been “comparing the prophecies of the Old Testament with the history of the New,” and also the history of modern spiritual Israel. Whether it is the Old or New Testaments or the history of the three angels that began in 1798, all of those lines are represented as “the voice of Christ.” The written testimony of the Bible and the Spirit of Prophecy is the voice of Christ, and the voice of Christ, is the voice of He who is the Word of God.

යෝවෙල් පොත සම්බන්ධයෙන් ලියන ලද ලිපිවලදී, අපි “පරණ ගිවිසුමේ අනාවැකි නව ගිවිසුමේ ඉතිහාසය සමඟ” ද, තවද නූතන ආත්මික ඉශ්‍රායෙල්ගේ ඉතිහාසය සමඟ ද “සසඳමින්” සිටියෙමු. එය පරණ ගිවිසුම වේවා, නව ගිවිසුම වේවා, හෝ 1798 දී ආරම්භ වූ දේවදූතයන් තිදෙනාගේ ඉතිහාසය වේවා, ඒ සියලු රේඛා “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬ” ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. බයිබලයේ ලිඛිත සාක්ෂියත් අනාවැකි ආත්මයේ සාක්ෂියත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬය; එසේම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬ වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය වන තැනැන්වහන්සේගේ හඬය.

The “voice” of the Word of God, is God’s message as represented in His written Word. His message in the last days is the message of the latter rain, which includes a former rain, followed by a former and latter rain, according to Joel.

දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ “හඬ” නම්, උන්වහන්සේගේ ලිඛිත වචනය තුළ නිරූපණය වූ දෙවියන්වහන්සේගේ පණිවුඩයයි. යෝවෙල් අනුව, අවසාන දිනවල උන්වහන්සේගේ පණිවුඩය වන්නේ පසු වැස්සේ පණිවුඩය වන අතර, එය පළමු වැස්සක්ද, ඉන් අනතුරුව පළමු හා පසු වැස්සද ඇතුළත් කරයි.

John the Revelator represents the one hundred and forty-four thousand who return to the old paths, for he hears a “voice” behind him. The “voice” behind is the voice of Christ “from the days of Adam” onward.

එළිදරව්කරු යොහන්, පරණ මාර්ග වෙත නැවත පැමිණෙන එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස නියෝජනය කරයි; මන්ද ඔහු තම පසුපසින් “හඬක්” අසයි. පසුපසින් ඇසෙන එම “හඬ” යනු “ආදම්ගේ දවස්වලින්” ආරම්භව ඉදිරියට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬය.

> And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks. Revelation 1:12.

> මා සමඟ කථා කළ හඬ දකින්නට මම හැරුණෙමි. එසේ හැරී බලන කල, මම රන් පහන් රඳවල් හතක් දුටුවෙමි. එළිදරව් 1:12.

The verse represents a break in chapter one, for up until the previous verse John was in the isle which is called Patmos, but in verse twelve he turns, and from there on John is in the Heavenly Sanctuary. When he turns, he is doing so, for in verse ten he had heard a voice from behind.

මෙම පදය පළමු පරිච්ඡේදයේ විරාමයක් දක්වයි; මන්ද පෙර පදය දක්වා යොහන් “පත්මොස්” යනුවෙන් හැඳින්වෙන දිවයිනෙහි සිටියේය; නමුත් දොළොස්වන පදයේදී ඔහු හැරී බලයි, එතැන් පටන් යොහන් ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයෙහි සිටී. ඔහු හැරී බලන විට එසේ කරන්නේ, දසවන පදයේදී තමාගේ පිටුපසින් හඬක් ඇසුණු බැවිනි.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:10, 11.

> ස්වාමීන්ගේ දිනෙහි මම ආත්මයෙන් සිටියෙමි; එවිට හොරණෑවක හඬක් මෙන් වූ මහත් හඬක් මා පසුපසින් ඇසුණේය, මෙසේ කියමින්: මම අල්ෆා සහ ඔමේගාය, පළමුවැන්නාද අන්තිමයාද වෙමි. නුඹ දකින දේ පොතක ලියා, ආසියාවෙහි තිබෙන සභා සතට යවන්න; එපීසයටද, ස්මූර්ණාවටද, පෙර්ගමොස්ටද, තියාතිරාවටද, සාර්දිස්ටද, ෆිලදෙල්ෆියාවටද, ලාඔදිකියාවටද යවන්න. එළිදරව් 1:10, 11.

John represents those who hear the voice of Christ behind them. He hears Jeremiah’s trumpet message to return to the old paths, the paths the wicked refused to walk in and the warning trumpet they refuse to listen to. John listened, and the voice behind him identified himself as Alpha and Omega—the One who illustrates the new path, with the old path.

යොහන් නියෝජනය කරන්නේ තමන්ගේ පසුපසින් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬ අසන අයයි. ඔහු, දුෂ්ටයන් ගමන් කිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කළ පැරණි මාර්ගවලටත්, ඔවුන් සවන් දීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන අනතුරු ඇඟවීමේ तुरිය ශබ්දයටත් නැවත පැමිණෙන ලෙස කියන යෙරෙමියාගේ तुरිය පණිවිඩය අසයි. යොහන් සවන් දුන්නේය; එවිට ඔහුගේ පසුපසින් වූ හඬ තමන්ව අල්ෆා සහ ඔමේගා ලෙස හඳුන්වා දුන්නේය—පැරණි මාර්ගය සමඟ නව මාර්ගය ද විවරණය කරන ඒ තැනැත්තා ලෙසිනි.

> And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. Revelation 1:13–16.

> තවද, එම පහන්කූඩු හත අතර මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාට සමාන කෙනෙකු සිටියේය; පාද දක්වා බැසෙන වස්ත්‍රයකින් සැරසී, ස්වර්ණ මැදපටියකින් උරස් අවට බැඳගෙනය. ඔහුගේ හිසත් ඔහුගේ කෙස්ත් ලොම් මෙන් සුදුය, හිම මෙන් සුදුය; ඔහුගේ ඇස් ගින්නක ජ්වාලාවක් මෙන්ය; ඔහුගේ පාද උදුනක දවා ඇතිවාක් මෙන් පිරිසිදු පිත්තලට සමානය; ඔහුගේ හඬ බොහෝ ජලධාරාවන්ගේ ශබ්දය මෙන්ය. ඔහුගේ දකුණු අතෙහි තාරකා හතක් තිබුණේය; ඔහුගේ මුඛයෙන් තියුණු දෙමුඛ කඩුවක් නික්මුණේය; ඔහුගේ මුහුණත තම බලයෙන් බැබළෙන සූර්යයා මෙන් විය. එළිදරව් 1:13–16.

In verse twelve John turns around and sees a vision of Christ which Sister White aligns with the vision of Christ that Daniel had, which is the vision Isaiah, Jeremiah, Ezekiel and Paul had.

දොළොස්වන පදයේදී යොහන් හැරී බැලූ විට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනයක් දක්නට ලැබේ; එම දර්ශනය Sister White විසින් දානියෙල් දැක තිබූ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනය සමඟ සමාන කරයි; එයම යෙසායා, යෙරෙමියා, එසකියෙල් සහ පාවුල් ද දැක තිබූ දර්ශනය වේ.

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> “පෙන්තකොස්ත දිනෙහි සිදුවීම් එම අවස්ථාවේ වූවාට වඩාත් මහත් බලයෙන් නැවත සිදුවන කාලය පිළිබඳව මම ගැඹුරු ආශාවෙන් බලාපොරොත්තු වන්නෙමි. යොහන් මෙසේ කියයි: ‘ස්වර්ගයෙන් තවත් දූතයෙකු බැස එනු මම දැක්කෙමි; ඔහුට මහත් බලය තිබුණේය; ඔහුගේ මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකමත් විය.’ එවිට, පෙන්තකොස්ත සමයේදී මෙන්ම, සෑම මනුෂ්‍යයෙකුටම තමාගේම භාෂාවෙන් ඔවුන් වෙත පවසනු ලබන සත්‍යය ඇසීමට ලැබෙනු ඇත.”

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him [Adam and Ezekiel’s valley of bones], and can touch the lips with a live coal from off the altar [Isaiah], and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed [Isaiah’s other tongue], and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement [Malachi’s Levites], and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> “තමාට සේවය කිරීමට අවංකව ආශා කරන සෑම ආත්මයකටම දෙවියන්වහන්සේට නව ජීවනය හුස්ම දිය හැකිය [ආදම් සහ එසෙකියෙල්ගේ අස්ථි නිම්නය], පූජාසනයෙන් ගත් ජීවමාන අඟුරකින් [යෙසායා] ඔවුන්ගේ තොල් ස්පර්ශ කළ හැකිය, සහ ඔවුන්ව උන්වහන්සේගේ ප්‍රශංසාවෙන් වාක්චාතුර බවට පත් කළ හැකිය. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ අද්භූත සත්‍යයන් ප්‍රකාශ කිරීමට දහස් ගණනක් කටහඬවල් බලයෙන් පිරී යනු ඇත. ගොතගසන දිව නිදහස් කරනු ලබන්නේය [යෙසායාගේ අන්‍ය භාෂාව], සහ බියගුළු වූවන් සත්‍යය සඳහා නිර්භීත සාක්ෂිය දැරීමට ශක්තිමත් කරනු ලබන්නෝය. ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාවට ආත්ම මන්දිරය සෑම අපවිත්‍රතාවයකින්ම පවිත්‍ර කරගැනීමට උපකාර කරන සේක්වා [මලාකිගේ ලේවීවරුන්], සහ උන්වහන්සේ සමඟ එතරම් සමීප සම්බන්ධතාවයක් පවත්වාගෙන යාමට ඔවුන්ට උපකාර කරන සේක්වා, එවිට පසු වැස්ස වගුරවනු ලබන කල ඔවුන් එහි හවුල්කරුවන් විය හැකි වන පිණිස.” Review and Herald, July 20, 1886.

The vision we are considering includes the description of Christ’s voice. When John turns and hears Christ’s voice, it is as the sound of “many waters.” When Christ’s voice speaks of His covenant with men or with a chosen people it is associated with many waters. The message of Daniel seven through nine was unsealed in 1798, and then, in 1989 the message of Daniel ten through twelve was unsealed. 1798 is associated with the voice of the Ulai River and 1989 is the voice of the Hiddekel River.

අපි සලකා බලමින් සිටින මෙම දර්ශනය තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬ පිළිබඳ විස්තරයද ඇතුළත් වේ. යොහන් හැරී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬ අසන විට, එය “බොහෝ ජලයන්ගේ” ශබ්දය මෙන්ය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬ මිනිසුන් සමඟ හෝ තෝරාගත් ජනතාවක් සමඟ උන්වහන්සේගේ ගිවිසුම පිළිබඳ කථා කරන විට, එය බොහෝ ජලයන් සමඟ සම්බන්ධ කරනු ලැබේ. දානියෙල් පොතේ හතවන පරිච්ඡේදයේ සිට නවවන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ පණිවිඩය 1798 දී මුද්‍රා විවෘත කරන ලදී; ඉන්පසු, 1989 දී දානියෙල් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේ සිට දොළොස්වන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ පණිවිඩය මුද්‍රා විවෘත කරන ලදී. 1798 වර්ෂය උලායි ගඟේ හඬ සමඟ සම්බන්ධ වන අතර, 1989 වර්ෂය හිද්දෙකෙල් ගඟේ හඬය.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “දෙවියන්වහන්සේ දානියෙල්ට ලබා දුන් ආලෝකය විශේෂයෙන්ම මේ අන්තිම දවස් සඳහා දෙන ලද්දකි. ෂිනාර්හි මහත් ගංගා වන උලයි සහ හිද්දෙකෙල් ඉවුරු අසලදී ඔහු දුටු දර්ශන දැන් ඉටු වීමේ ක්‍රියාවලිය තුළ පවතින අතර, පුරෝකථනය කරන ලද සියලු සිදුවීම් ඉක්මනින් සිදුවීමට පැමිණෙනු ඇත.” Testimonies to Ministers, 112.

The River Jordan is the link between the alpha covenant history and the omega covenant history of ancient Israel. The word Jordan means ‘descender’ and represents Christ ‘the great descender.’

යෝර්දාන් නදිය යනු පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයේ ආල්ෆා ගිවිසුම් ඉතිහාසය සහ ඔමේගා ගිවිසුම් ඉතිහාසය අතර සම්බන්ධකයයි. “යෝර්දාන්” යන වචනයේ අර්ථය “පහළට බැස එන්නා” යන්න වන අතර, එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ “මහත් පහළට බැස ආ තැනැත්තා” ලෙස නිරූපණය කරයි.

> Let this mind be in you, which was also in Christ Jesus: Who, being in the form of God, thought it not robbery to be equal with God: But made himself of no reputation, and took upon him the form of a servant, and was made in the likeness of men: And being found in fashion as a man, he humbled himself, and became obedient unto death, even the death of the cross. Philippians 2:5–9.

> ක්‍රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ තුළ තිබූ ඒ සිතම ඔබ තුළද තිබෙවා. උන්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේගේ ස්වරූපයෙන් සිටියත්, දෙවියන්වහන්සේට සමානව සිටීම අල්ලාගත යුතු දෙයක් ලෙස නොසිතා, තමන්වහන්සේම කිසි ප්‍රසිද්ධියක් නොමැති තත්ත්වයට පත්කරගෙන, දාසයෙකුගේ ස්වරූපය ගෙන, මනුෂ්‍යයන්ගේ සමානත්වයෙන් උපන්නසේක. මනුෂ්‍යයෙකුගේ හැඩරුවෙන් පෙනී සිටි උන්වහන්සේ තමන්වහන්සේම යටත්කරගෙන, මරණය දක්වා, එසේය, කුරුසියේ මරණය දක්වා කීකරු වූසේක. පිලිප්පි 2:5–9.

The Jordan River represents Christ ‘the great descender’ and the Jordan is the connection between the alpha and omega history of the chosen people of God, who were given a vineyard to maintain. Moses’ waters of deliverance represent the voice of Christ, that can be heard if a soul would but turn around, to hear ‘the voice behind them,’ and the voice they would then hear is—the voice of many waters. From the flood of Noah to the destruction of Jerusalem in 70 AD, waters of deliverance are set forth as waymarks for God’s covenant people. Those waymarks represent the internal history of God’s final covenant people, the one hundred and forty-four thousand. The water that supplies the Jordan River originates in the dew and snow that accumulates in the Hermon mountains, which form the head waters of the Jordan River.

යොර්දාන් ගංගාව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, එනම් ‘මහත් අවතාරකයා’ නියෝජනය කරයි; තවද යොර්දානය යනු දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාවගේ අල්ෆා සහ ඔමෙගා ඉතිහාසය අතර සම්බන්ධතාවයයි; ඔවුන්ට පවත්වාගෙන යාම පිණිස මිදිවත්තක් දෙන ලදී. මෝසෙස්ගේ මිදීමේ ජලයන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬ නියෝජනය කරයි; ආත්මයක් පමණක් හැරී බැලීමට කැමැත්ත දක්වන්නේ නම්, ‘ඔවුන් පිටුපසින් ඇසෙන හඬ’ ඇසිය හැකි ය; එවිට ඔවුන් අසන හඬ වන්නේ—බොහෝ ජලයන්ගේ හඬය. නෝවාගේ ප්‍රලය සිට ක්‍රි.ව. 70 දී යෙරුසලම විනාශ වීම දක්වා, මිදීමේ ජලයන් දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාව සඳහා මාර්ගසංඛේත ලෙස ඉදිරිපත් කර ඇත. එම මාර්ගසංඛේත දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන ගිවිසුම් ජනතාව වන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ අභ්‍යන්තර ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි. යොර්දාන් ගංගාවට ජලය සපයන ජලධාරාව ආරම්භ වන්නේ යොර්දාන් ගංගාවේ මුල් ජලධාරා වන හර්මෝන් කඳුකරයේ රැස්වන පිණි සහ හිමයෙනි.

> A Song of degrees of David. Behold, how good and how pleasant it is for brethren to dwell together in unity! It is like the precious ointment upon the head, that ran down upon the beard, even Aaron’s beard: that went down to the skirts of his garments; As the dew of Hermon, and as the dew that descended upon the mountains of Zion: for there the Lord commanded the blessing, even life for evermore. Psalms 133:1–3.

> දාවිත්ගේ උසස්වීම් ගීතයකි. සහෝදරයන් එක්සත්කමෙන් එක්ව වාසය කිරීම කොපමණ යහපත්ද, කොපමණ ප්‍රසන්නද, බලව! එය හිස මත වත්කරන ලද අනර්ඝ තෙල් මෙන්ය; එය රැවුල මතට, එනම් ආරොන්ගේ රැවුල මතට, පහළට ගලා, ඔහුගේ වස්ත්‍රවල අග දක්වා බැස ගියේය. එය හෙර්මොන්ගේ පිනි මෙන්ද, සීයොන් කඳු මතට බැස ආ පිනි මෙන්ද ය; මක්නිසාද එහිදී ස්වාමින්වහන්සේ ආශීර්වාදය නියම කළ සේක, එනම් සදාකාල ජීවනයය. ගීතාවලිය 133:1–3.

Those waters also produce the grotto of Pan, a deep pool, set within a cave located in Panium of Daniel 11:13–15, and Caesarea Philippi in the days of Peter. The head waters of the Jordan River also produce the satanic pool of the grotto of Pan. The voice of many waters identifies that the great controversy between Christ and Satan originated in the high mountain peaks of the Hermon mountains.

එම ජලය පෑන්ගේ ගුහාව නම් ගැඹුරු ජලාශයද උපදවයි; එය දානියෙල් 11:13–15 හි Panium තුළ පිහිටි ගුහාවක් අභ්‍යන්තරයේ පිහිටුවා ඇත, පේතෘස්ගේ දිනවලදී නම් වූයේ Caesarea Philippi ය. යොර්දාන් ගංගාවේ මූලාශ්‍ර ජලයද පෑන්ගේ ගුහාවේ සාතානික ජලාශය උපදවයි. බොහෝ ජලයන්ගේ හඬ මඟින් ක්‍රිස්තුස් හා සාතන් අතර වූ මහා විවාදය හෙර්මෝන් කඳු පෙළේ උස් ශිඛරවලදී ආරම්භ වූ බව හඳුනාගනු ලැබේ.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> තවද මම නුඹට කියමි, නුඹ පේතෘස්ය; මේ පර්වතය මත මම මාගේ සභාව ගොඩනඟන්නෙමි; පාතාලයේ දොරටු එයට විරුද්ධව ජය නොලබන්නේය. මතෙව් 16:18.

The name “Hermon” means “sacred, consecrated, devoted, or set apart,” and is a symbol of Heaven, the source of all water and the beginning of the great controversy as represented by “the gates of hell,” which was the label Jesus attached to the grotto of Pan, when at Caesarea Philippi. In that setting Simon Barjona's name was changed to Peter. Simon means ‘one who hears,’ and Barjona means ‘son of the dove.’ Simon was a symbol of the soul who heard the message of Jesus baptism that was represented by the Holy Spirit in the form of a dove. As one who heard the message of Christ’s baptism, Peter is changed, representing the 144,000. Peter was sealed while at Panium, which is verses thirteen through fifteen of Daniel eleven.

“හෙර්මෝන්” යන නාමයේ අර්ථය “පූජනීය, කැපකළ, භක්තිපූර්වකව අර্পිත, හෝ වෙන්කර තැබූ” යන්න වන අතර, එය සියලු ජලයේ මූලාශ්‍රයද, “නිරයේ දොරටු” මඟින් නිරූපිත මහා විවාදයේ ආරම්භයද වන ස්වර්ගයේ සංකේතයකි. “නිරයේ දොරටු” යන්න කයිසාරියා ෆිලිප්පියේදී යේසුස් විසින් පාන්ගේ ගුහාවට අමුණන ලද නාමය විය. එම පසුබිම තුළ සීමොන් බර්යෝනාගේ නාමය පේත්‍රුස් ලෙස වෙනස් කරන ලදී. සීමොන් යනු ‘ඇසෙන තැනැත්තෙකු’ යන්න අර්ථවත් කරන අතර, බර්යෝනා යනු ‘පරෙවියාගේ පුත්‍රයා’ යන්න අර්ථවත් කරයි. සීමොන් යනු පරෙවියෙකුගේ ස්වරූපයෙන් ශුද්ධාත්මයාණන් විසින් නිරූපිත යේසුස්ගේ බව්තීස්මයේ පණිවිඩය ඇසූ ආත්මයේ සංකේතයකි. ක්‍රිස්තුස්ගේ බව්තීස්මයේ පණිවිඩය ඇසූ තැනැත්තෙකු ලෙස, 144,000 දෙනා නිරූපණය කරමින් පේත්‍රුස් වෙනස් කරනු ලබයි. දානියෙල් 11හි පද 13 සිට 15 දක්වා වන පදවලදී පානියුම්හි සිටියදී පේත්‍රුස් මුද්‍රා තබනු ලැබීය.

From Hermon’s waters, the Jordan river, a symbol of Christ—the great descender concludes His journey at the Dead Sea. From Heaven, where the dew of life originates, Christ descended to the death of the cross, represented by the Dead Sea. The Dead Sea shoreline is the deepest exposed surface land on earth. The Jordon river that descends, descends to the lowest water level on earth, as Christ descended to His death on the cross. From the water of life to the water of death, the River Jordan represents the descent of Christ from heaven to the cross.

හෙර්මෝන්ගේ ජලයෙන් ආරම්භ වන, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සංකේතයක් වන යොර්දාන් ගංගාව—මහත් අවරෝහකයා—තමාගේ ගමන මළ මුහුදේදී අවසන් කරයි. ජීවනයේ පිනි උද්භව වන ස්වර්ගයෙන්, මළ මුහුදින් නියෝජනය කරනු ලබන කුරුසියේ මරණය දක්වා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අවරෝහණය වූ සේක. මළ මුහුදේ වෙරළ තීරය පෘථිවියෙහි අනාවරණය වී ඇති භූමිය අතරින් අති ගැඹුරුම ස්ථානය වේ. පහළට බැස යන යොර්දාන් ගංගාව, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කුරුසියේ තම මරණය දක්වා අවරෝහණය වූ ලෙස, පෘථිවියේ අඩුම ජල මට්ටම දක්වා බැස යයි. ජීවනයේ ජලයෙන් මරණයේ ජලය දක්වා, යොර්දාන් ගංගාව ස්වර්ගයෙන් කුරුසිය දක්වා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අවරෝහණය නියෝජනය කරයි.

Important themes of Bible prophecy are associated with water, and Bible prophecy is the voice of Christ, which is a voice of many waters. The whore of Babylon is seated upon many waters, and the waters of the Euphrates are dried up to prepare the way of the kings of the east, and the merchants and kings stand a far off and lament for the ships of Tarshish are destroyed in the midst of the seas, and the covenant of death that the drunkards of Ephraim accepted when the hid themselves under lies, is disannulled by the overwhelming flood of the papal Sunday law.

බයිබල් අනාවැකියේ වැදගත් තේමාවන් ජලය සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත; බයිබල් අනාවැකිය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬය, එනම් බොහෝ ජලයන්ගේ හඬකි. බැබිලෝනියේ වේශ්‍යාව බොහෝ ජලයන් මත හිඳී; නැගෙනහිර රජවරුන්ගේ මාර්ගය සූදානම් කිරීම සඳහා යුප්‍රාතේස්හි ජලය වියළී යයි; තර්ෂීෂ්ගේ නැව් මුහුද මැද විනාශ කරනු ලබන බැවින් වෙළෙන්දෝ හා රජවරු දුරින් සිට විලාප නඟති; තවද එප්‍රායිම්හි මත්පැන්වලට වැටුණු අය බොරු යටතේ සැඟවී සිටි විට පිළිගත් මරණයේ ගිවිසුම, පාප්මහාධිකාරීය ඉරිදා නීතියේ අධිකාරී ගංවතුර මගින් අවලංගු කරනු ලබයි.

When Sister White references the “great rivers of Shinar,” she is addressing the Tigris and Euphrates Rivers. Those waters can be traced back to the Garden of Eden where they are the third and fourth river to come out of Eden.

සොයුරිය වයිට් “ෂිනාර්හි මහා ගංගා” යනුවෙන් සඳහන් කරන විට, ඇය අදහස් කරන්නේ ටයිග්‍රිස් සහ යූප්‍රටීස් ගංගාය. එම ජලධාරා එදෙන් උයන දක්වා පසුපසට අනුගමනය කළ හැකි අතර, එහිදී ඒවා එදෙන්හි සිට නිකුත් වන තුන්වැනි සහ සතරවැනි ගංගාවන් වේ.

> And the name of the third river is Hiddekel: that is it which goeth toward the east of Assyria. And the fourth river is Euphrates. Genesis 2:14.

> තෙවන ගඟේ නාමය හිද්දෙකෙල්ය; එය අසිරියාවට නැගෙනහිර දෙසින් ගලා යන්නේය. සිව්වන ගඟ යුප්‍රාතේස්ය. උත්පත්ති 2:14.

The Hiddekel is the Tigris, and of course, the Euphrates was the Euphrates, though modern historians and theologians disagree. They insist that the Ulai was not a great river, but simply a man-made aqueduct in Persia, not Shinar. Those same human authorities identify that the only two rivers of any note that are associated with Shinar, were the Tigris and Euphrates, and the prophetess states that the Ulai and the Hiddekel were “the great rivers of Shinar.”

හිද්දෙකෙල් යනු ටයිග්‍රිස් ගංගාවය; එසේම, නූතන ඉතිහාසඥයින් සහ දේවවේදඥයින් එකඟ නොවුවද, යූප්‍රටීස් යනු නිසැකවම යූප්‍රටීස්මය. ඔවුන් අවධාරණය කරන්නේ උලයි යනු මහත් ගංගාවක් නොව, ශිනාර්හි නොව පර්සියාවේ පිහිටි මනුෂ්‍ය නිර්මාණයක් වූ ජලවාහිනියක් පමණක් බවය. ඒම මානව අධිකාරීන්ම ශිනාර් සමඟ සම්බන්ධ වී ප්‍රකට වූ ගංගා දෙක පමණක් ටයිග්‍රිස් සහ යූප්‍රටීස් වූ බව හඳුනාගනිති; නමුත් අනාගතවක්තෘ ස්ත්‍රිය ප්‍රකාශ කරන්නේ උලයි සහ හිද්දෙකෙල් “ශිනාර්හි මහත් ගංගා” වූ බවය.

The prophetess words on the message of water opposes the modern experts, as did the ancient experts—who opposed Noah’s message of water. We are informed that the two visions represented by the two rivers are in the process of fulfillment, and therefore, everything represented within those two visions that were given by “the two great rivers of Shinar,” will soon come to pass. The message associated with those rivers is the voice of Christ, for His voice is as many waters. The Tigris and Euphrates represent a major prophetic theme, and their testimony is related to the covenant that the alpha Moses set forth, which is the same covenant that the omega Christ confirmed.

ජලයේ පණිවිඩය පිළිබඳව ප්‍රවචිකාවගේ වචන නවීන විශේෂඥයන්ට විරුද්ධ වේ; එය ජලයේ නෝවාගේ පණිවිඩයට විරුද්ධ වූ පුරාතන විශේෂඥයන් කළාක් මෙන්ය. නදිය දෙකින් නිරූපිත දර්ශන දෙක ඉටු වීමේ ක්‍රියාවලියේ පවතින බව අපට දන්වා ඇත; එබැවින් “ෂිනාර්හි මහා නදීන් දෙක” මඟින් දෙන ලද එම දර්ශන දෙක තුළ නිරූපිත සියල්ල ඉක්මනින් සිදුවනු ඇත. එම නදීන් සමඟ සම්බන්ධ පණිවිඩය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬය; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ හඬ බොහෝ ජලයන් මෙන්ය. ටයිග්‍රිස් සහ යූප්‍රටීස් ප්‍රධාන ප්‍රවචනීය තේමාවක් නිරූපණය කරයි; තවද ඒවායේ සාක්ෂිය, ආල්ෆා මෝසෙස් ඉදිරිපත් කළ ගිවිසුමට සම්බන්ධය, එයම ඔමේගා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ස්ථිර කළ ගිවිසුමය.

In prophecy the Tigris represents Assyria and the Euphrates is Babylon. In this relation they are the two powers, represented as lions by Jeremiah who would carry first the northern kingdom and thereafter the southern kingdom into captivity.

අනාවැකියෙහි ටයිග්‍රිස් ගඟ අසිරියාව නියෝජනය කරන අතර යුප්‍රටීස් ගඟ බැබිලෝනිය වේ. මෙම සම්බන්ධතාවයෙහි, යෙරෙමියා විසින් සිංහයන් ලෙස නිරූපිත වූ ඒ බලය දෙක, ප්‍රථමයෙන් උතුරු රාජ්‍යයද ඉන්පසුව දකුණු රාජ්‍යයද වහල්කමට ගෙන යන බලයන්ය.

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadrezzar king of Babylon hath broken his bones. Jeremiah 50:17.

> ඉස්රායෙල් විසිරී ගිය බැටළුවෙකි; සිංහයෝ ඔහු පලවා හැරියෝය. පළමුව අෂ්ෂූර් රජ ඔහු ගිල දැමීය; අවසානයේ බාබිලෝනියේ රජ නෙබුකද්රෙශ්ශර් ඔහුගේ ඇට බිඳ දැමීය. යෙරෙමියා 50:17.

Both Assyria and Babylon were northern enemies in relation to either kingdom of Israel, and are therefore types of the counterfeit king of the north—the papal power. Essentially the same political and religious traditions were carried out by the two powers that arose from the same cultural setting, but Assyria’s political structure emphasized statecraft, whereas; Babylon emphasized churchcraft, though very similar. Pagan Rome and papal Rome at some levels are identical, but still, pagan Rome represents statecraft and papal Rome churchcraft. Assyria, in prophetic relation to Babylon was a kingdom of statecraft, followed by Babylon a similar power that emphasized churchcraft. Assyria represented pagan Rome and Babylon represents papal Rome. All four of these powers trampled down God’s sanctuary and host. Assyria is associated with the Tigris and Babylon the Euphrates. This is in agreement with the drying up of the Euphrates in the book of Revelation, to prepare the way for the kings of the east as typified by the work of Cyrus in diverting the Euphrates to bring down Babylon. Babylon is the Euphrates; Assyria is the Tigris.

අෂූර්ද බබිලෝනියද, ඉශ්‍රායෙල්හි කුමන රාජ්‍යයකට සම්බන්ධ කළද, උතුරු දිශාවේ සතුරෝ වූහ; එබැවින් ඒවා ව්‍යාජ උතුරු රජුගේ—එනම් පාප්වාදී බලයේ—ප්‍රතිරූප වේ. මූලික වශයෙන්, එකම සංස්කෘතික පසුබිමකින් නැඟී ආ මේ බලයන් දෙක එකම දේශපාලනික හා ආගමික සම්ප්‍රදායන් ක්‍රියාවේ යෙදවූවත්, අෂූර්හි දේශපාලන ව්‍යුහය රාජ්‍යකලාවට වැඩි අවධානයක් දුන්නේය; එහෙත් බබිලෝනිය, ඉතා සමාන වූ නමුත්, සභාකලාවට වැඩි අවධානයක් දුන්නීය. ජාතික රෝමයත් පාප්වාදී රෝමයත් යම් මට්ටම්වලදී ඒකාකාර වූවත්, තවදුරටත්, ජාතික රෝමය රාජ්‍යකලාව නියෝජනය කරන්නේය, පාප්වාදී රෝමය සභාකලාව නියෝජනය කරන්නේය. බබිලෝනියට සම්බන්ධ වූ අනාවැකිමය සම්බන්ධතාවය අනුව අෂූර් රාජ්‍යකලාවේ රාජ්‍යයක් වූ අතර, එයට පසුව සභාකලාව අවධාරණය කළ සමාන බලයක් වන බබිලෝනිය පැමිණියේය. අෂූර් ජාතික රෝමය නියෝජනය කළ අතර බබිලෝනිය පාප්වාදී රෝමය නියෝජනය කරයි. මේ බලයන් හතරම දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය හා සේනාව පාගාදමාහ. අෂූර් ටයිග්‍රිස් නදිය සමඟ සම්බන්ධ වන අතර බබිලෝනිය යුප්‍රටීස් නදිය සමඟ සම්බන්ධ වේ. මෙය, යුප්‍රටීස් නදිය වෙනතකට හරවා බබිලෝනිය බිඳ හෙළීමට සයිරස් කළ කාර්යය මඟින් ප්‍රතිරූපිත වූ පරිදි, නැගෙනහිර රජවරුන්ට මාර්ගය සූදානම් කිරීම සඳහා එළිදරව් පොතෙහි සඳහන් යුප්‍රටීස් වියළී යාම සමඟ එකඟ වේ. බබිලෝනිය යුප්‍රටීස් ය; අෂූර් ටයිග්‍රිස් ය.

The king of the north in prophecy conquers the world during the Sunday law crisis and thereafter falls, but the conquering is often represented as an overwhelming flood. The story of the king of the north, as represented by Assyria and Babylon, is symbolized by rivers for the story is told by the voice of many waters.

අනාගතවාදයේදී උතුරේ රජු ඉරිදා නීති අර්බුදය අතරතුර ලෝකය ජයගන්නා අතර, එයින් පසුව ඔහු වැටී යයි; එහෙත් එම ජයග්‍රහණය බොහෝවිට අතිශයින් මහා ගංවතුරක් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. අසූර්යාව සහ බැබිලෝනය මගින් නිරූපිත උතුරේ රජුගේ කථාව ගංගා මගින් සංකේතවත් කරනු ලබන්නේ, එම කථාව බොහෝ ජලධාරාවල හඬින් ප්‍රකාශ කරනු ලබන බැවිනි.

The land between the two rivers is called Mesopotamia, which means ‘the land between two rivers.’ The two rivers represent the northern power which God employs to chastise His apostate people by scattering them into captivity. One of the tributary streams of the voice of many waters is found in the name “Padanaram,” which is referenced only ten times in the Scriptures. The first mention is in association with the covenant, for it identifies the blood roots of Rebekah, the wife of Isaac. The verse says:

නදිය දෙක අතර ඇති දේශය මෙසපොතේමියාව ලෙස හැඳින්වේ; එහි අර්ථය ‘නදිය දෙක අතර ඇති දේශය’ යන්නයි. එම නදිය දෙක, දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගෙන් හැරීගිය තම ජනතාව වහල්භාවයට විසුරුවා හැරීම මඟින් ඔවුන්ට දඬුවම් කිරීමට භාවිතා කරන උතුරු බලය නිරූපණය කරයි. බොහෝ ජලයන්ගේ හඬට අයත් අනුප්‍රවාහයන්ගෙන් එකක් “පදානාරාම්” යන නාමය තුළ දක්නට ලැබේ; එය ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි සඳහන් වන්නේ පමණක් දස වරක්ය. එහි පළමු සඳහන ගිවිසුම සමඟ සම්බන්ධව ඇත, මන්ද එය ඉසාක්ගේ භාර්යාව වූ රෙබෙකාගේ ලේ-මූලයන් හඳුනා දෙයි. එම වාක්‍යය මෙසේ කියයි:

> And Isaac was forty years old when he took Rebekah to wife, the daughter of Bethuel the Syrian of Padanaram, the sister to Laban the Syrian.

> ඉසාක් රෙබෙකා බිරිඳ කරගත් විට ඔහු වයස අවුරුදු හතළිහක් විය. ඇය පදන්-ආරාම්හි සිරියානු බෙතුයෙල්ගේ දියණියද, සිරියානු ලාබාන්ගේ සහෝදරියද වූවාය.

The end of forty years has been shown upon the three witnesses of Moses to lead to Kadesh, 1863 and the Sunday law. The marriage of Isaac is a covenant marriage typifying the marriage of Christ to the one hundred and forty-four thousand at the Sunday law, which is 1863, which is Kadesh, which is the end of a forty-year covenant history. Rebekah was a daughter of a Syrian and the sister of Laban a Syrian, (who in the next generation of covenant history, broke a covenant with Isaac’s son Jacob.)

අවුරුදු හතළිහක අවසානය, මෝසෙස්ගේ සාක්ෂි තුන මත, කාදේශයටත්, 1863 ටත්, ඉරිදා නීතියටත් යොමු කරන ලෙස ප්‍රකාශ කරනු ලැබ ඇත. ඉසාක්ගේ විවාහය යනු ගිවිසුම්මය විවාහයක් වන අතර, එය ඉරිදා නීතියේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සමඟ වන විවාහය නිරූපණය කරයි; එය 1863 වන අතර, එය කාදේශය වන අතර, එය අවුරුදු හතළිහක ගිවිසුම් ඉතිහාසයක අවසානය වේ. රෙබෙකා සිරියානු මනුෂ්‍යයෙකුගේ දියණියක්ද, සිරියානු ලාබාන්ගේ සහෝදරියක්ද වූවාය. (ඔහු ගිවිසුම් ඉතිහාසයේ ඊළඟ පරම්පරාවේදී, ඉසාක්ගේ පුත් යාකොබ් සමඟ කළ ගිවිසුමක් බිඳ දැමුවේය.)

Bethuel means ‘house of desolation or desolator,’ so Rebekah was the daughter of “the house of the desolator.’ Syria means highland and plateau, and Padanaram means Mesopotamia, or the land between. Rebekah was from the bloodline of Syrians who came from Mesopotamia the highland between ‘the Tigris of Assyria’ and ‘the Euphrates of Babylon,’ who represent the lions which the Lord used to scatter his apostate sheep. The house of the desolators was joined with the house of God in the marriage of Isaac and Rebekah. It is not an accident that in the first mention of Padanaram, these two rivers representing the prophetic king of the north who is represented as an overflowing flood is first mentioned in Genesis 25:20.

බෙථූවෙල් යන්නෙහි අර්ථය “විනාශයේ ගෘහය” හෝ “විනාශකයා” යන්න වන බැවින්, රෙබෙකා “විනාශකයාගේ ගෘහයේ” දියණිය වූවාය. සිරියාව යන්නෙහි අර්ථය උස් බිම සහ පීඨභූමිය යන්නයි; පදානාරාම් යන්නෙහි අර්ථය මෙසොපොටේමියාව, එනම් අතරමැදි දේශය, යන්නයි. රෙබෙකා අසිරියාවේ “ටයිග්‍රිස්” සහ බබිලෝනියේ “යුප්‍රටීස්” අතර වූ උස් බිම්වල පිහිටි මෙසොපොටේමියාවෙන් පැමිණි සිරියානුවන්ගේ රුධිර වංශයෙන් වූවාය; ඔවුහු ස්වාමීන්වහන්සේ තම ධර්මභ්‍රෂ්ට බැටළුන් පළවා හැරීමට භාවිත කළ සිංහයන් නියෝජනය කරති. විනාශකයන්ගේ ගෘහය, ඉසාක් සහ රෙබෙකාගේ විවාහයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය සමඟ එක්කරනු ලැබීය. ප්‍රවාහයෙන් උතුරේ අනාගතවාණික රජු නියෝජනය කරන මෙම ගංගා දෙක පළමු වරට උත්පත්ති 25:20හි සඳහන් වන අතර, පදානාරාම් පිළිබඳ පළමු සඳහන් කිරීමේදී ඒවාද සඳහන් වීම අහම්බයක් නොවේ.

The connection of the house of desolation with God’s covenant people continues when Jacob flees from Esau, and ends up at his uncle Laban’s and there serves two periods’ of 2520 days in order to secure the next covenant marriage. One marriage ends with the scattering of the northern kingdom of Israel and the other marriage ends with the scattering of the southern kingdom. When those two kingdoms respective period of scattering ended in 1798 and 1844, the marriage that Jacob labored to accomplish over two periods of 2520 was fulfilled, as the bridegroom came to the marriage on October 22, 1844.

එසාවෙන් පලා යන යාකෝබ් තම මාමා වන ලාබාන් වෙත ළඟා වී, එහිදී ඊළඟ ගිවිසුම් විවාහය ලබාගැනීම සඳහා දින 2520ක කාල පරිච්ඡේද දෙකක් සේවය කරන විට, විනාශයේ ගෘහය සහ දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාව අතර ඇති සම්බන්ධතාවය තවදුරටත් පවතී. එක් විවාහයක් ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජ්‍යයේ විසිරීමෙන් අවසන් වූ අතර, අනෙක් විවාහය දකුණු රාජ්‍යයේ විසිරීමෙන් අවසන් විය. එම රාජ්‍ය දෙකෙහි ඒ ඒ විසිරීමේ කාලය 1798 සහ 1844 යන වර්ෂවලදී අවසන් වූ විට, යාකෝබ් දින 2520ක කාල පරිච්ඡේද දෙකක් පුරා වෙහෙස ගෙන සම්පූර්ණ කිරීමට උත්සාහ කළ එම විවාහය ඉටු විය; මන්ද 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින මනාලයා විවාහයට පැමිණියේය.

Did Christ then marry Leah, which means ‘weary and tired,’ or did He marry Rachel, which means ‘a good traveler?’ Leah and Rachel represent two classes of travelling virgins, one virgin who ‘grows weary’ and one virgin who ‘travels well’ on the path to marry Jacob on October 22, 1844.

එසේනම් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විවාහ වූයේ ‘කලකිරී වෙහෙසට පත් වූ’ යන අර්ථය ඇති ලේයා සමඟද, නැතහොත් ‘හොඳ ගමන්කාරිය’ යන අර්ථය ඇති රාඛෙල් සමඟද? ලේයා සහ රාඛෙල් යනු 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින යාකොබ් සමඟ විවාහ වීම සඳහා ගමන් කරන කන්‍යාවන්ගේ වර්ග දෙකක් නියෝජනය කරයි—‘වෙහෙසට පත් වන’ එක් කන්‍යාවක්ද, එම මාර්ගයේ ‘හොඳින් ගමන් කරන’ එක් කන්‍යාවක්ද.

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> “මාවතේ ආරම්භයේ ඔවුන්ගේ පසුපසින් දීප්තිමත් ආලෝකයක් පිහිටුවා තිබුණි; දූතයෙක් මට පැවසුවේ එය ‘මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ’ බවයි. මෙම ආලෝකය මුළු මාවත පුරාම බැබළී, ඔවුන් වැටී නොයන පිණිස ඔවුන්ගේ පාදවලට ආලෝකය දුන්නේය.”

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Early Writings, 15.

> “ඔවුන්ගේ ඇස් තමන්ට ඉදිරියෙන්ම සිටිමින්, නගරයට ඔවුන්ව නෙත්වන යේසුස් වෙත ස්ථිරව යොමු කරගෙන සිටියහොත්, ඔවුහු සුරක්ෂිතව සිටියහ. එහෙත් ඉක්මනින්ම සමහරෙක් ක්ලේශයට පත් වී, නගරය ඉතා දුරින් ඇති බවත්, තමන් ඒ තුළට මෙයට පෙරම ඇතුල් වී සිටිනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වූ බවත් කීහ. එවිට යේසුස් තමන්ගේ තේජෝමත් දකුණු භුජය උස් කරමින් ඔවුන්ව ධෛර්යමත් කළ සේක; උන්වහන්සේගේ භුජයෙන් ආලෝකයක් නිකුත් වී, එය අද්වෙන්ත කණ්ඩායම මතින් රැලි ගසා ගිය අතර, ඔවුහු ‘අලෙලූයා!’ යයි හඬ නැඟූහ. තවත් අය අවිචාරයෙන් තමන් පිටුපස තිබූ ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කරමින්, එතරම් දුරක් තමන්ව ගෙන ආයේ දෙවියන් නොවූ බව කීහ. ඔවුන් පිටුපස තිබූ ආලෝකය නිවී ගොස්, ඔවුන්ගේ පාද සම්පූර්ණ අන්ධකාරයේ ඉතිරිව, ඔවුහු පැකිළී, ලකුණද යේසුස්වද නොපෙනී ගොස්, මාර්ගයෙන් පහළට, පහළ ඇති අඳුරු හා දුෂ්ට ලෝකයට වැටී ගියහ.” Early Writings, 15.

In 1844, the Philadelphian Millerite movement went into the marriage. The marriage of October 22, 1844 separated two classes of worshippers represented by Rachel and Leah. Rachel, represents a class who had successfully travelled on the path to the marriage of October 22, 1844, but Leah’s class grew weary. They were then separated and the testing process of the third angel began, right where the testing-process of the Midnight Cry concluded.

1844දී, ෆිලඩෙල්ෆියානු මිලර්වාදී ව්‍යාපාරය විවාහයට ඇතුළත් විය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින වූ එම විවාහය, රාකෙල් සහ ලේයා විසින් නියෝජනය කරනු ලබන නමස්කාරකයන්ගේ පංති දෙකක් වෙන් කළේය. රාකෙල්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින වූ විවාහය දක්වා වූ මාර්ගයේ සාර්ථකව ගමන් කළ පංතියක් නියෝජනය කරයි, නමුත් ලේයාගේ පංතිය වෙහෙසට පත්විය. එවිට ඔවුන් වෙන් කරන ලද අතර, තෙවන දූතයාගේ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ විය; එය මධ්‍යරාත්‍රී හඬේ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය අවසන් වූ නියම ස්ථානයේම ය.

The marriage had commenced and it was to thereafter to be consummated and tested. The marriage was consummated in 1846, and the testing process of the third angel began. In 1849 and 1850 the Lord was stretching out His hand a second time to gather His remnant. The second table of Habakkuk was then placed into history, as typified by the second set of Commandments. After Moses broke the first set, the second set of tables were set forth. The 1850 chart replaced the 1843, and in 1850, the testing of ancient Israel as God’s new covenant bride continued towards Kadesh and 1863.

විවාහය ආරම්භ වී තිබූ අතර, එය ඉන්පසු සම්පූර්ණ කරනු ලබමින් පරීක්ෂා කරනු ලැබීමට නියමිතව තිබුණි. එම විවාහය 1846දී සම්පූර්ණ කරනු ලැබූ අතර, තුන්වන දූතයාගේ පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ විය. 1849 සහ 1850 දී, ස්වාමීන්වහන්සේ තම ඉතිරි ජනතාව එකතු කරගැනීම සඳහා දෙවන වරට තම අත දිගු කරමින් සිටියහ. එවිට, ආඥා දෙවැනි කට්ටලයෙන් සංකේතවත් කරනු ලැබූ පරිදි, හබක්කුක්ගේ දෙවන පුවරුව ඉතිහාසය තුළ ස්ථාපිත කරන ලදී. මෝසෙස් පළමු කට්ටලය බිඳ දැමූ පසු, පුවරු දෙවැනි කට්ටලය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. 1850 ප්‍රස්තාරය 1843 ප්‍රස්තාරය ප්‍රතිස්ථාපනය කළ අතර, 1850දී, දෙවියන්වහන්සේගේ නව ගිවිසුමේ මනාලිය වූ පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයේ පරීක්ෂාව කාදේශ් සහ 1863 දෙසට අඛණ්ඩව පැවැත්විණි.

In 1856, more water from the two rivers came through the pen of Hiram Edson. The light upon the “seven times” which came through Edson’s pen, was the light represented by the two rivers that began their prophetic testimony at the Garden of Eden. The Garden of Eden is a symbol of mankind’s rebellion against God’s law, and is where the waters of the Ulai and Hiddekel rivers begin their journey. They travel through covenant history, for that Garden, the symbol of rebellion, is also where a lamb was slain to provide clothes to replace the fig leaves upon Adam and Eve. Covenant history begins with the covenant of life between Adam and God. That covenant symbolized by the tree of life, led to the broken covenant by Adam and Eve, that initiated a new covenant of life, when the Lamb slain from the foundation of the world provided clothing for the naked and lost pair. The two rivers which flow from that Garden ultimately become the symbols of the powers God employs as His rod of chastisement.

1856 දී, හයිරම් එඩ්සන්ගේ ලේඛන මගින් එම ගංගා දෙකෙන් තවත් ජලය පැමිණියේය. එඩ්සන්ගේ ලේඛන මගින් පැමිණි “සත් වරක්” පිළිබඳ ආලෝකය, ඒදන් උයනේදී තම ප්‍රකාශන සාක්ෂිය ආරම්භ කළ ගංගා දෙක මගින් නිරූපිත ආලෝකයම විය. ඒදන් උයන යනු දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවට එරෙහි මනුෂ්‍ය වංචාවෙහි සංකේතයකි; උලායි සහ හිද්දකෙල් යන ගංගා ජලය තම ගමන ආරම්භ කරන්නේද එතැන්හිදීය. එම ගංගා ගිවිසුම් ඉතිහාසය හරහා ගමන් කරයි; මන්ද, විරෝධතා සංකේතය වූ එම උයන, ආදම් සහ ඒව මත තිබූ අත්තික්කා පත්‍ර වෙනුවට ඇඳුම් සපයනු පිණිස බැටළු පැටවෙකු මරනු ලැබූ ස්ථානයද වන්නේය. ගිවිසුම් ඉතිහාසය ආරම්භ වන්නේ ආදම් සහ දෙවියන්වහන්සේ අතර වූ ජීවනයේ ගිවිසුමෙන්ය. ජීවනයේ වෘක්ෂය මගින් සංකේතවත් වූ එම ගිවිසුම, ආදම් සහ ඒව විසින් කැඩූ ගිවිසුම කරා ගෙන ගියේය; එමඟින් ලෝකයේ ආරම්භයේ සිට මරනු ලැබූ බැටළු පැටවා නිරුවත් වූ හා අහිමි වූ යුවළට ඇඳුම් සපයා දුන් කල, ජීවනයේ නව ගිවිසුමක් ආරම්භ විය. එම උයනෙන් ගලා යන ගංගා දෙක අවසානයේ දෙවියන්වහන්සේ තම දඩුවම් කිරීමේ දණ්ඩය ලෙස භාවිත කරන බලයන්ගේ සංකේතයන් බවට පත්වෙයි.

> O Assyrian, the rod of mine anger, and the staff in their hand is mine indignation. I will send him against an hypocritical nation, and against the people of my wrath will I give him a charge, to take the spoil, and to take the prey, and to tread them down like the mire of the streets. Isaiah 10:5, 6.

> අෂ්ෂූරියනි, නුඹ මාගේ කෝපයේ දණ්ඩයය; ඔවුන්ගේ අතෙහි ඇති සැටිය මාගේ උදහසය. මම ඔහු කපටි ජාතියකට විරුද්ධව යවනෙමි; මාගේ ක්‍රෝධයට ලක් වූ ජනතාවට විරුද්ධව මම ඔහුට ආඥාවක් දෙන්නෙමි, කොල්ලය රැගෙන යාමටත්, ගොදුර අල්ලා ගැනීමටත්, වීදිවල මඩ මෙන් ඔවුන් පාගා දමීමටත්ය. යෙසායා 10:5, 6.

Those two rivers flowed out of Eden into the lineage of Rebekah and her covenant marriage to Isaac, and onward to Jacob, where the water of the two rivers is represented as two distinct periods of seven times. Then, the same two rivers flow through the last six chapters of Daniel, where three chapters are represented by each river. One river represents the increase of knowledge which was unsealed in chapters seven, eight and nine and the other river represents the increase of knowledge which was unsealed in chapters ten, eleven and twelve.

ඒ ගංගා දෙක එදෙන්හි සිට රෙබෙක්කාගේ වංශ පරම්පරාවටත් ඇය ඉසාක් සමඟ කළ ගිවිසුම් විවාහයටත් ගලා ආවෝය; එතැන්පටන් යාකොබ් දක්වා ගලා යද්දී, එම ගංගා දෙකේ ජලය පැහැදිලිව වෙනස් වූ සත් වාර දෙකක් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. ඉන්පසු, එම ගංගා දෙකම දානියෙල්ගේ අවසාන අධ්‍යාය හයට ගලා යයි; එහි එක් එක් ගංගාවකින් අධ්‍යාය තුනක් නිරූපණය කරනු ලැබේ. එක් ගංගාවක් හත්වන, අටවන සහ නවවන අධ්‍යායවල මුද්‍රා විවෘත කරනු ලැබූ දැනුම වැඩිවීම නිරූපණය කරයි; අනෙක් ගංගාව දසවන, එකොළොස්වන සහ දොළොස්වන අධ්‍යායවල මුද්‍රා විවෘත කරනු ලැබූ දැනුම වැඩිවීම නිරූපණය කරයි.

Chapters seven, eight and nine are represented as the vision of the Ulai and Christ is portrayed in a similar way in chapters ten, eleven and twelve. In both river visions, represented by three chapters—Christ is represented as standing upon the water.

හත්වන, අටවන සහ නවවන පරිච්ඡේද උලායිගේ දර්ශනය ලෙස නිරූපණය කර ඇති අතර, දසවන, එකොළොස්වන සහ දොළොස්වන පරිච්ඡේදවල ක්‍රිස්තුස්වහන්සේද සමාන ආකාරයකින් නිරූපිත කර ඇත. පරිච්ඡේද තුනකින් නිරූපිත වූ මෙම ගංගා දර්ශන දෙකම තුළ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ජලය මත සිටින අයුරින් නිරූපිත කර ඇත.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> තවද මට, එනම් මට දානියෙල්ට, ඒ දර්ශනය දුටු පසු එහි අර්ථය සොයන කල, බලව, මගේ ඉදිරියෙහි මනුෂ්‍යයෙකුගේ පෙනුමක් ඇති කෙනෙකු සිටියේය. එවිට උලයි නදියේ ඉවුරු අතරින් මනුෂ්‍යයෙකුගේ හඬක් මට ඇසුණේය; ඔහු හඬා කියනුයේ, “ගාබ්‍රියෙල්, මේ මනුෂ්‍යයාට දර්ශනය තේරුම් කර දෙනු මැනව” යනුවෙනි. දානියෙල් 8:15, 16.

The vision of Christ in chapter ten is similar to the vision John witnessed in Revelation chapter one, and in Daniel’s vision of chapter eight Palmoni is upon the waters, as He was in chapter twelve, where He was clothed in linen.

දසවන පරිච්ඡේදයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳ දර්ශනය, යොහන් විසින් එළිදරව් පොතේ පළමු පරිච්ඡේදයේ දී දුටු දර්ශනයට සමාන ය; තවද දානියෙල්ගේ අටවන පරිච්ඡේදයේ දර්ශනයේ පල්මෝනි ජලයන් මත සිටියි, එය උන්වහන්සේ සණ රෙද්දෙන් ඇඳගත් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දී සිටියාක් මෙන් ය.

> “At the time of Gabriel’s visit, the prophet Daniel was unable to receive further instruction; but a few years afterward, desiring to know more of subjects not yet fully explained, he again set himself to seek light and wisdom from God. ‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all…. Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in color to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.’

> “ගබ්රියෙල්ගේ පැමිණීමේ කාලයේදී, දානියෙල් අනාගතවක්තෘට තවදුරටත් උපදෙස් ලබීමට නොහැකි විය; නමුත් අවුරුදු කිහිපයකට පසු, තවමත් සම්පූර්ණයෙන් විස්තර කර නොතිබූ කරුණු ගැන වැඩිදුර දැනගැනීමට ආශාවෙන්, ඔහු නැවත වරක් දෙවියන්වහන්සේගෙන් ආලෝකයත් ප්‍රඥාවත් සෙවීමට තමන්ම යොමු කළේය. ‘ඒ දවස්වල මම දානියෙල් සම්පූර්ණ සති තුනක් ශෝකව සිටියෙමි. රසවත් ආහාර නොකෑවෙමි, මාගේ මුඛයට මස් හෝ වයින් පැමිණියේද නැත, මා කිසිසේත්ම මා අභිෂේක කරගත්තේද නැත…. එවිට මාගේ ඇස් උස් කර බැලූවිට, මෙන්න, සිනිඳු වස්ත්‍රධාරී වූ එක් මනුෂ්‍යයෙකු දුටුවෙමි; ඔහුගේ කොමරය උෆාස්හි නිර්මල රන්වලින් බැඳ තිබුණේය. ඔහුගේ ශරීරය බෙරිල් මෙන්ද, ඔහුගේ මුහුණ විදුලි කණුවක පෙනුම මෙන්ද, ඔහුගේ ඇස් ගිනි පහන් මෙන්ද, ඔහුගේ බාහුද ඔහුගේ පාදද මසකැපූ පිත්තලවල වර්ණය මෙන්ද, ඔහුගේ වචනවල හඬ බහුජනයෙකුගේ හඬ මෙන්ද තිබුණේය.’”

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.” Review and Herald, February 8, 1881.

> “දේව පුත්‍රයාට වඩා අඩු නොවන තැනැත්තෙකු දානියෙල්ට ප්‍රකාශවිය. මෙම විස්තරය, පත්මොස් දූපතෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ යොහන්ට ප්‍රකාශ කළ විට දෙන ලද විස්තරයට සමානය. අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේ දැන් අනෙක් ස්වර්ගීය දූතයෙකු සමඟ, අවසාන දවස්වල සිදුවීමට නියමිත දේ දානියෙල්ට ඉගැන්වීමට පැමිණෙති. මේ දැනුම දානියෙල්ට දෙන ලදී; ලෝකයේ අවසානයන් පැමිණ ඇති අප සඳහා එය දේවානුභාවයෙන් ලියා තබන ලදී.” Review and Herald, February 8, 1881.

In the Hiddekel vision of Christ in chapter ten, Christ is upon the water and clothed in linen and in the Ulai vision He is upon the water. The vision of Revelation one aligns with the vision presented in the Ulai and Hiddekel visions, where Sister White identifies that it is “no less a personage than the Son of God.” When she identifies the angel of Revelation ten she states the angel was “no less a personage than Jesus Christ.” The angel in Revelation ten lifts up His hand to heaven and swears by Him that liveth forever and ever, connected with the vision of Christ in chapter twelve who lifts up both His hands to heaven and swears by Him that liveth forever and ever. In Revelation ten He is upon both the water and land.

දහවන පරිච්ඡේදයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳ හිද්දෙකෙල් දර්ශනයෙහි, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ජලය මත සිටින අතර සිනිඳු ලිනන් වස්ත්‍රයෙන් අලංකෘතව සිටින සේ ද, උලයි දර්ශනයෙහිද උන්වහන්සේ ජලය මත සිටින සේ ද දක්නට ලැබේ. එළිදරව් 1 වන පරිච්ඡේදයේ දර්ශනය, උලයි සහ හිද්දෙකෙල් දර්ශනවල ඉදිරිපත් කර ඇති දර්ශනය සමඟ එකඟ වේ; එහිදී සහෝදරි වයිට්, එය “දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාට අඩු නොවන පුද්ගලයෙකු” බව හඳුන්වා දෙයි. ඇය එළිදරව් 10 වන පරිච්ඡේදයේ දූතයා හඳුන්වා දෙන විට, එම දූතයා “යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට අඩු නොවන පුද්ගලයෙකු” වූ බව ප්‍රකාශ කරයි. එළිදරව් 10 වන පරිච්ඡේදයේ එම දූතයා ස්වකීය අත ස්වර්ගය දෙසට ඔසවා, සදාකාලයටම ජීවත්ව සිටින තැනැන්වහන්සේ විසින් දිවුරන අතර, එය දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනය සමඟ සම්බන්ධ වේ; එහිදී උන්වහන්සේ තම අත් දෙකම ස්වර්ගය දෙසට ඔසවා, සදාකාලයටම ජීවත්ව සිටින තැනැන්වහන්සේ විසින් දිවුරන සේය. එළිදරව් 10 හි උන්වහන්සේ ජලය මතද ගොඩබිම මතද සිටින සේය.

What exists “between the banks” of a river is water, and Daniel heard “a man’s voice between the banks,” so the voice came from the man upon the water, and the voice was the sound of the waters of the Ulai river.

නදියක “දෙබැංකු අතර” පවතින්නේ ජලයයි; දානියෙල් “දෙබැංකු අතර මනුෂ්‍යයෙකුගේ හඬක්” ඇසූ බැවින්, එම හඬ ජලය මත සිටි මනුෂ්‍යයාගෙන් පැමිණි එකක් වූ අතර, එම හඬ උලයි නදියේ ජලධාරාවන්ගේ ශබ්දය විය.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. …

> පළමු මාසයේ විසි හතරවන දිනදී, මම හිද්දේකෙල් නම් මහත් ගඟ අසල සිටියෙමි. එවිට මම මාගේ ඇස් ඔසවා බැලීමි; බලව, ලිනන් වස්ත්‍රයෙන් සැරසුණු එක් මනුෂ්‍යයෙක් සිටියේය; ඔහුගේ ඉඟටිය උඵාස්හි සුක්ෂ්ම රන්යෙන් බැඳ තිබුණේය. ඔහුගේ ශරීරයද බෙරිල් මෙන් විය; ඔහුගේ මුහුණ විදුලියෙහි පෙනුම මෙන්ද, ඔහුගේ ඇස් ගිනි පහන් මෙන්ද, ඔහුගේ බාහු සහ ඔහුගේ පාද ඔප දමන ලද පිත්තලයේ වර්ණය මෙන්ද විය; ඔහුගේ වචනවල හඬ මහ ජන සමූහයක හඬ මෙන් විය. …

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.

> නුඹ වූ දානියෙල්, වචන වසා තබා, අවසාන කාලය දක්වා මෙම පොත මුද්‍රාකර තබව. බොහෝ දෙනෙක් එහා මෙහා දුවන්නෝය; දැනුමද වැඩිවන්නීය. එවිට මම, දානියෙල්, බැලූ විට, הנה, තවත් දෙදෙනෙක් සිටිනු දුටුවෙමි; එක්කෙනෙක් ගඟේ ඉවුරේ මේ පැත්තේ, අනික්කෙනා ගඟේ ඉවුරේ ඒ පැත්තේ සිටියේය. ඔවුන්ගෙන් එක්කෙනෙක් ගඟේ ජලයන් මත සිටි සිනිඳු හණ වස්ත්‍රය ඇඳ සිටි මනුෂ්‍යයාට කීයේය: මේ අරුමපුදුම දේවල් අවසානය දක්වා කොපමණ කාලයක් වෙයිද? එවිට ගඟේ ජලයන් මත සිටි, සිනිඳු හණ වස්ත්‍රය ඇඳ සිටි මනුෂ්‍යයා තම දකුණු අතත් වමත් අතත් අහස දෙසට උස්සා, සදාකාලයට ජීවමාන වූ තැනැන්වහන්සේ විසින් ශපථ කරමින්, එය කාලයක්ද, කාල දෙකක්ද, අර්ධ කාලයක්ද වන බව මම ඇසුවෙමි. තවද ශුද්ධ ජනතාවගේ බලය විසුරුවා හැරීම ඔහු සම්පූර්ණ කළ විට, මේ සියල්ල නිම වන්නේය.

> And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 10:4–6; 12:4–10.

> මම අසා සිටියෙමි, නමුත් මට තේරුම් නොගියේය. එවිට මම, “අහෝ, මාගේ ස්වාමීනි, මේ දේවල අවසානය කුමක් වන්නේද?” කියා පැවසුවෙමි. එවිට ඔහු මෙසේ කීය: “දානියෙල්, ඔබේ මාර්ගයෙන් යන්න; මක්නිසාද වචන අන්ත කාලය දක්වා වසා තබා මුද්‍රා තබා ඇත. බොහෝ දෙනෙක් පවිත්‍ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, පරීක්ෂා කරනු ලබන්නෝය; නමුත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම් කරමින් සිටින්නෝය. දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙකුත් තේරුම් නොගන්නෝය; එහෙත් ප්‍රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගන්නෝය.” දානියෙල් 10:4–6; 12:4–10.

The great rivers of Shinar as Sister White identifies them, are both attached to a vision where Christ is upon the water speaking, for His voice is as the sound of many waters. In both visions the question of “how long” is asked. Both rivers are also represented in Daniel’s ‘question and answer’ of chapter eight, which is the central pillar and foundation of Adventism. There, the two rivers are symbols of the “seven times” of scattering and trampling down of both the sanctuary and the host. The two rivers fulfill their role as God’s rod of chastisement, only to thereafter flow into the Millerite history of the first angel, where William Miller discovered his first prophetic jewel, which was the line of the “seven times” in Leviticus twenty-six. The two rivers represent the two scatterings of 2520 years, which were accomplished by the two lions of Assyria and Babylon, who are represented by the Tigris and Euphrates, and of course by Leah and Rachel, nieces of Rebekah, whose covenant marriage occurred when Isaac was forty years old, as recorded in Genesis 2520.

සහෝදරි වයිට් විසින් හඳුන්වා දෙන පරිදි ෂිනාර්හි මහා ගංගා දෙකම, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ජලය මත සිට කතා කරන දර්ශනයක් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ හඬ බොහෝ ජලධාරාගේ ශබ්දය වැනිය. එම දර්ශන දෙකෙහිම “කොපමණ කාලයක්ද” යන ප්‍රශ්නය අසනු ලැබේ. මෙම ගංගා දෙක දානියෙල්ගේ අටවන අධ්‍යායයේ ‘ප්‍රශ්න හා පිළිතුරු’ තුළද නිරූපණය වී ඇති අතර, එය ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ මධ්‍යම ස්තම්භය හා පදනම වේ. එහිදී, මෙම ගංගා දෙක ශුද්ධස්ථානයත් හමුදාවත් දෙකම විසුරුවා හැරීම සහ පාගා දැමීම සම්බන්ධ “සත් වර” යන කාලපරිච්ඡේදයේ සංකේතයන්ය. මෙම ගංගා දෙක දෙවියන්වහන්සේගේ දඬුවම් දණ්ඩය වශයෙන් තම භූමිකාව ඉටු කර, ඉන්පසු පළමු දූතයාගේ මිලරයිට් ඉතිහාසයට ගලා යයි; එහිදී විලියම් මිලර් සිය ප්‍රථම අනාවැකි මැණික සොයාගත්තේ, එනම් ලෙවී කථාව විසිහයවන අධ්‍යායයේ “සත් වර” යන රේඛාවයි. මෙම ගංගා දෙක වසර 2520 ක විසුරුවා හැරීම් දෙක නියෝජනය කරන අතර, ඒවා අසිරියාවේ සහ බබිලෝනියේ සිංහයන් දෙදෙනා විසින් සම්පූර්ණ කරන ලද අතර, ඔවුන් ටයිග්‍රිස් සහ යූප්‍රටීස් මඟින්ද, නියතවශයෙන්ම රෙබෙකාගේ බෑණනුවන් වූ ලෙයා සහ රාහෙල් මඟින්ද නිරූපණය කරනු ලැබේ; ඔවුන්ගේ ගිවිසුම් විවාහය ඉසාක් වයස අවුරුදු හතළිහේදී සිදු වූ බව උත්පත්ති 2520 හි ලියා ඇත.

Miller only presented the scattering of “seven times” against the southern kingdom of Judah, which was fulfilled with the 2300-year prophecy in 1844. In 1856, the “new wine” of the “seven times” identified the same scattering upon the northern kingdom ending in 1798. As the first prophetic discovery of William Miller, the water of the river Euphrates arrived as the alpha doctrine in the history of the first angel. The water of the Ulai river arrived with the third angel. The alpha discovery of Miller was the seven times represented by the river Ulai and the omega discovery of Hiram Edson was the seven times represented by the Hiddekel river.

මිලර් ඉදිරිපත් කළේ “සත් වාර” විසිරී යෑම යූදා දකුණු රාජ්‍යයට එරෙහිව පමණක් වන අතර, එය 1844 දී අවසන් වූ 2300-වසර අනාවැකිය සමඟ ඉටු විය. 1856 දී “සත් වාර” යන “නව වයින්” විසින් 1798 දී අවසන් වන එකම විසිරී යෑම උතුරු රාජ්‍යය මතද අදාළ වන බව හඳුනාගන්නා ලදී. විලියම් මිලර්ගේ පළමු අනාවැකිමය සොයාගැනීම ලෙස, යූප්‍රටීස් ගංගාවේ ජලය පළමු දූතයාගේ ඉතිහාසයේ අල්ෆා ඉගැන්වීම ලෙස පැමිණියේය. උලායි ගංගාවේ ජලය තෙවන දූතයා සමඟ පැමිණියේය. මිලර්ගේ අල්ෆා සොයාගැනීම වූයේ උලායි ගංගාවෙන් නිරූපිත සත් වාර වන අතර, හයිරම් එඩ්සන්ගේ ඔමේගා සොයාගැනීම වූයේ හිද්දෙකෙල් ගංගාවෙන් නිරූපිත සත් වාරයයි.

The 2520 represents the length of the period that is the same for each kingdom, but that begins and ends forty-six years apart. 1798 marks the time of the end and the arrival of the first angel of Revelation fourteen. 1798 is the fulfillment of the 2520 years of scattering brought upon the northern kingdom by the lion of Assyria. 1844 is the fulfillment of the “seven times” brought upon the southern kingdom and is represented by the lion of Babylon. The two rivers are the bookends for the history of the first and second angels’ messages that ended with the arrival of the third on October 22, 1844, when both the seventh trumpet and also the jubilee trumpet were sounded on the antitypical Day of Atonement.

2520 යනු එක් එක් රාජ්‍යය සඳහා එකම වන, එහෙත් ආරම්භ වීමත් අවසන් වීමත් අවුරුදු හතළිස් හයකින් වෙන්වූ කාලපරිච්ඡේදයේ දිග නියෝජනය කරයි. 1798 අවසානයේ කාලයත් ප්‍රකාශිතවීම 14හි පළමු දූතයාගේ පැමිණීමත් සලකුණු කරයි. 1798 යනු අෂූරයේ සිංහයා විසින් උතුරු රාජ්‍යය මත ගෙන ආ 2520 අවුරුදු විසිරී යාමේ සම්පූර්ණ වීමය. 1844 යනු දකුණු රාජ්‍යය මත ගෙන ආ “සත් වරක්” යන්නෙහි සම්පූර්ණ වීම වන අතර, එය බබිලෝනියේ සිංහයා විසින් නිරූපිත වේ. ගංගා දෙක, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින, ප්‍රතිරූපීය සමාව දීමේ දිනයෙහි, සත්වැනි තුරුම්පුවද ජුබිලේ තුරුම්පුවද නාද කරනු ලැබූ විට, තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීමෙන් අවසන් වූ පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ පණිවිඩවල ඉතිහාසය සඳහා අන්තසීමා සලකුණු වන පොත් අගුල් දෙක වේ.

> Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:9.

> එවිට ඔබ සත් වන මාසයේ දස වන දින ජුබිලියේ නළාව නාද කරවිය යුතුය; ප්‍රායශ්චිත්ත දිනදී ඔබගේ මුළු දේශය පුරා නළාව නාද කරවිය යුතුය. ලෙවී කථාව 25:9.

The sounding of the seventh trumpet is a symbol of Christ’s work in combining His Divinity with humanity, and is represented by the 2300 years of the Ulai River vision, and the sounding of the jubilee trumpet is a symbol of the covenant of the land that was broken and brought upon God’s people, what Daniel called the curse and oath of Moses, and what Moses called the “quarrel of God’s covenant.”

හත්වන तुरඹුව හඬවීම, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තම දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්කරන කාර්යයේ සංකේතයක් වන අතර, එය උලයි ගඟේ දර්ශනයේ අවුරුදු 2300 මගින් නිරූපණය කරනු ලැබේ; තවද ජුබිලී तुरඹුව හඬවීම, බිඳ දමනු ලැබ දෙවියන් වහන්සේගේ ජනතාව මත පැමිණවූ දේශයේ ගිවිසුමේ සංකේතයක් වන අතර, එය දානියෙල් “මෝසෙස්ගේ ශාපය සහ දිවුරුම” යනුවෙන් හැඳින්වූ දෙයත්, මෝසෙස් “දෙවියන් වහන්සේගේ ගිවිසුමේ විවාදය” යනුවෙන් හැඳින්වූ දෙයත් වේ.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. Daniel 9:11.

> ඇත්තෙන්ම, මුළු ඉශ්‍රායෙලයම ඔබගේ ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කරමින්, ඔබගේ හඬට කීකරු නොවන්නාක් පිණිස එයින් හැරී ගොස් ඇත; එබැවින් අප මත ශාපයද, දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයා වූ මෝසෙස්ගේ ව්‍යවස්ථාවේ ලියන ලද දිවුරුමද වගුරුවා ඇත, මක්නිසාද අප ඔහුට විරුද්ධව පව් කර තිබේ. දානියෙල් 9:11.

The “curse” and the “oath” written of “in the law of Moses” is the “seven times” of Leviticus twenty-six. The word translated as “oath” is the same Hebrew word that in Leviticus is translated as “seven times.” The curse, for breaking the oath of the covenant in chapter twenty-five, is set forth in chapter twenty-six, where Moses identifies the curse as the “quarrel of the covenant.”

“මෝසෙස්ගේ ව්‍යවස්ථාවෙහි” ලියා ඇති “ශාපය” සහ “දිවුරුව” යනු ලෙවී කථාව විසිහයෙහි සඳහන් “සත් වරක්” යන්නයි. “දිවුරුව” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනය, ලෙවී කථාවෙහි “සත් වරක්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති එම හෙබ්‍රෙව් වචනයම වේ. විසිපස්වන පරිච්ඡේදයේ ඇති ගිවිසුමේ දිවුරුව කඩ කිරීම සඳහා වූ ශාපය, විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ ප්‍රකාශ කර ඇති අතර, එහි මෝසෙස් එම ශාපය “ගිවිසුමේ විවාදය” ලෙස හඳුන්වා දෙයි.

> Then will I also walk contrary unto you, and will punish you yet seven times for your sins. And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:24, 25.

> එවිට මමත් ඔබට විරුද්ධව ගමන් කරමින්, ඔබගේ පාප නිසා තව සත් ගුණයකින් ඔබට දඬුවම් කරමි. එසේම, මාගේ ගිවිසුමේ වාදයට පළිගැනීමක් කරන කඩුවක් ඔබ මත ගෙන එන්නෙමි. ඔබ ඔබගේ නගරවල එක්රැස් වී සිටින කල, මම ඔබ අතරට වසංගතය එවන්නෙමි; එවිට ඔබ සතුරාගේ අතට භාර කරනු ලබන්නහුය. ලෙවී කථාව 26:24, 25.

The Lord brought the sword of the lion of Assyria upon the northern kingdom to “punish” them by delivering them into “the hand of the enemy,” in 723 BC. Forty-six years later in 677 BC, the southern kingdom felt the curse of Moses. The curse of Moses is the quarrel of the covenant. For forty-six years the lions of Mesopotamia were employed by God to remove and trample down the host. At the end of that period of forty-six years Nebuchadnezzar destroyed the sanctuary. The host of Daniel’s question in verse thirteen of Daniel eight was enslaved by their enemies over a forty-six-year period that culminated with the destruction of the sanctuary, which was the other subject that was to be trampled down in verse thirteen. When those rivers reached 1798 and 1844 respectably, a host had been gathered together as a temple, for the host is a body, and the body is a temple. At the end of that period the temple erected over the forty-six years was to join with the heavenly temple in the marriage of Divinity with humanity. Marriage is between two temples, and what God joins together is not to be apart.

ක්‍රි.පූ. 723 දී, උතුරු රාජ්‍යය “සතුරාගේ අතට” පාවාදෙමින් ඔවුන්ට “දඬුවම්” කිරීමට අසූර්හි සිංහයාගේ කඩුව සමිඳාණන් වහන්සේ ඔවුන් පිට ගෙන ආ සේක. අවුරුදු හතළිස් හයක්කට පසුව, එනම් ක්‍රි.පූ. 677 දී, දකුණු රාජ්‍යය මෝසෙස්ගේ ශාපය අත්විඳින ලදී. මෝසෙස්ගේ ශාපය යනු ගිවිසුමේ විවාදයයි. එම අවුරුදු හතළිස් හයක් පුරා මෙසොපොටාමියාවේ සිංහයන්, සේනාව ඉවත් කර පාගාදැමීම සඳහා දෙවියන් වහන්සේ විසින් භාවිත කරනු ලැබූහ. එම හතළිස් හය අවුරුදු කාලය අවසානයේ නෙබුකද්නේසර් ශුද්ධස්ථානය විනාශ කළේය. දානියෙල් 8 වන පරිච්ඡේදයේ දහතුන්වන පදයේ දානියෙල්ගේ ප්‍රශ්නයේ සඳහන් සේනාව, අවුරුදු හතළිස් හයක කාලයක් පුරා තම සතුරන් විසින් වහල්භාවයට පත් කරනු ලැබීය; එම කාලය ශුද්ධස්ථානයේ විනාශයෙනි අවසන් වූ අතර, දහතුන්වන පදයේ පාගාදමනු ලැබීමට නියමිත වූ අනෙක් විෂයය ද එයම විය. එම ගංගා පිළිවෙළින් 1798 සහ 1844 වෙත පැමිණි විට, සේනාවක් දේවමාළිගාවක් වශයෙන් එක්රැස් කර තිබුණි; මක්නිසාද සේනාව ශරීරයක් වන අතර, ශරීරය දේවමාළිගාවකි. එම කාලය අවසානයේ, එම හතළිස් හය අවුරුදු කාලය තුළ ගොඩනඟන ලද දේවමාළිගාව, දිව්‍යත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ විවාහයෙහි එක්වීම සඳහා ස්වර්ගීය දේවමාළිගාව සමඟ එක්විය යුතු විය. විවාහය යනු දේවමාළිගා දෙකක් අතර වන එකමුතුවකි; දෙවියන් වහන්සේ එක් කරන දේ වෙන්ව නොසිටිය යුතුය.

The water of the Tigris came to 1798 and the water of the Euphrates came to 1844. Just before the arrival of the third angel, the second angel arrived, and thereafter at the Exeter, New Hampshire camp meeting on August 12–17, 1844, the message of the Midnight Cry was poured out. Exeter means “a water fortress,” and at the camp meeting, there was a counterfeit meeting held in a different tent, set up by a group from Watertown, Massachusetts. The waters that originated in Eden, according to Sister White, were about to be dispersed as “a tidal wave” across the eastern seaboard of the United States. The earthquake which triggered that tidal wave occurred in the Garden of Eden when Satan conquered mankind, causing a seismic upheaval in Eden whose waves reached the Midnight Cry of the Millerite history. That tidal wave floods into the Midnight Cry in the history of the one hundred and forty-four thousand, and the wave that began at the earthquake of Adam’s sin reaches to the earthquake of the Sunday law of Revelation chapter eleven.

ටිග්‍රිස්හි ජලය 1798 දක්වා පැමිණි අතර යුප්‍රටීස්හි ජලය 1844 දක්වා පැමිණියේය. තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීමට තරමක් පෙර දෙවන දූතයා පැමිණි අතර, ඉන්පසු 1844 අගෝස්තු 12–17 දිනවල නිව් හැම්ප්ෂයර්හි එක්සිටර් කඳවුරු රැස්වීමේදී මධ්‍යරාත්‍රියේ ක්‍රන්දනයේ පණිවිඩය වාරිධාරාවක් මෙන් වහන ලදී. Exeter යනු “ජල බලකොටුවක්” යන අර්ථය දරන අතර, එම කඳවුරු රැස්වීමේදී මැසචුසෙට්ස්හි වෝටර්ටවුන් ප්‍රදේශයෙන් පැමිණි කණ්ඩායමක් විසින් පිහිටුවන ලද වෙනත් කූඩාරමක ව්‍යාජ රැස්වීමක් ද පැවැත්විණි. සිස්ටර් වයිට්ට අනුව, ඒදන්හි ආරම්භ වූ ජලය, එක්සත් ජනපදයේ නැගෙනහිර මුහුදුතීරය පුරා “තරංගප්ලාවයක්” මෙන් විසිර යාමට ආසන්නව තිබිණි. එම තරංගප්ලාවය උද්දීපනය කළ භූමිකම්පාව සිදුවූයේ සාතන් මනුෂ්‍යවර්ගය ජයගත් විට ඒදන් උයනේදීය; එමගින් ඒදන්හි භූකම්පනීය කැළඹීමක් ඇතිවූ අතර එහි තරංග මිලරයිට් ඉතිහාසයේ මධ්‍යරාත්‍රියේ ක්‍රන්දනය දක්වා ළඟා විය. එම තරංගප්ලාවය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ ඉතිහාසයේ මධ්‍යරාත්‍රියේ ක්‍රන්දනය තුළට ගලා එයි; ආදම්ගේ පාපයේ භූමිකම්පාවෙන් ආරම්භ වූ එම තරංගය එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ඉරිදා නීතියේ භූමිකම්පාව දක්වා ළඟා වෙයි.

The voice of Christ is the voice of many waters, and the waters combined, make up the message of the latter rain. Isaiah and his son Shearjashub are standing in verse three of chapter seven at the pool from the upper conduit, presenting the latter rain message in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. There Isaiah’s pronouncement upon the foolish and wicked king Ahaz is that the Lord would send upon Ahaz the waters of Assyria, king Sennacherib and his water would flow up to the neck.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬ බොහෝ ජලයන්ගේ හඬය; ඒකාබද්ධ වූ එම ජලයන් අන්තිම වර්ෂාවේ පණිවුඩය පිහිටුවයි. යෙසායා සහ ඔහුගේ පුත් ෂෙආර්-යාෂූබ්, සත්වන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන පදයේදී, උඩු ජලනාලයේ පොකුණ අසල සිටගෙන, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ අන්තිම වර්ෂාවේ පණිවුඩය ඉදිරිපත් කරති. එහිදී, මෝඩ හා දුෂ්ට රජු වූ ආහාස් පිළිබඳ යෙසායාගේ ප්‍රකාශය නම්, ස්වාමීන්වහන්සේ ආහාස් පිට අසීරියාවේ ජලයන්, එනම් සෙනාකෙරිබ් රජු, එවා, ඔහුගේ ජලය ගෙල දක්වා උඩට ගලා එනු ඇති බවය.

> The Lord spake also unto me again, saying, Forasmuch as this people refuseth the waters of Shiloah that go softly, and rejoice in Rezin and Remaliah’s son; Now therefore, behold, the Lord bringeth up upon them the waters of the river, strong and many, even the king of Assyria, and all his glory: and he shall come up over all his channels, and go over all his banks: And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:5–8.

> යෙහෝවා වහන්සේ තවත් වරක් මට කථා කරමින් මෙසේ වදාළ සේක: මේ ජනතාව මෘදු ලෙස ගලායන ශිලෝහාගේ ජලය ප්‍රතික්ෂේප කොට, රෙශීන් හා රෙමාලියාගේ පුත්‍රයා ගැන ප්‍රීතිවන්නේ බැවින්, එබැවින් දැන්, බලව, ස්වාමීන් වහන්සේ ඔවුන් පිටට ගංගාවේ ජලය—බලවත් හා බහුල වූ ජලය—එනම් අෂ්ෂූර් රජද ඔහුගේ මුළු මහිමයද—ගෙන එන සේක. ඔහු එහි සියලුම නාලා මතින් උඩට නැඟ, එහි සියලුම ඉවුරු ඉක්මවා යන්නේය. ඔහු යූදා තුළින් ගමන් කරන්නේය; ඔහු පිටාර ගලා ඉක්මවා යන්නේය; ඔහු ගෙල දක්වාම පැමිණෙන්නේය; ඔහුගේ පියාපත් විහිදීම, හේ ඉම්මානුයෙල්, ඔබගේ දේශයේ පළල පුරාම පැතිර යන්නේය. යෙසායා 8:5–8.

Ahaz refused the waters that were ‘sent’ by the Lord, so the Lord ‘sent’ the waters of Assyria to Ahaz. Ahaz “rejoiced” in the confederacy of “Rezin and Remaliah’s son.” Ahaz “rejoices” in a counterfeit latter rain message represented by Rezin and Remaliah’s son.

අහාස් ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් “එවනු ලැබූ” ජලයන් ප්‍රතික්ෂේප කළේය; එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේ අහාස් වෙත අෂ්ෂූර්හි ජලයන් “එව්වේය.” අහාස් “රෙසින් සහ රෙමලියාගේ පුත්‍රයා” යන “සන්ධානය” තුළ “සතුටු වූයේය.” අහාස්, රෙසින් සහ රෙමලියාගේ පුත්‍රයා විසින් නිරූපිත ව්‍යාජ අන්තිම වර්ෂා පණිවුඩයක “සතුටු වෙයි.”

Rezin and the son of Remaliah, who is Pekah, king of the northern kingdom, represent a counterfeit of Isaiah and his son. The foolish and wicked king Ahaz “rejoices” in the confederacy represented by the ten northern tribes of Israel and Syria, typifying the unlawful relationship of church and state at the Sunday law. Ahaz rejoices, for shame and joy are the two opposite emotions that are employed by inspiration to address those who are represented in the debate of the latter rain. When Jeremiah ate the little book it was the joy and rejoicing of his heart, and Joel informs us God’s people will never be ashamed. Ahaz, as a Laodicean is blind, so he is rejoicing in the false water message and rejecting Isaiah’s true water message. He should be ashamed for trusting in the counterfeit latter rain message represented by the flood of the king of the north, but he has rejected the message of Shiloah.

රෙශීන් සහ උතුරු රාජ්‍යයේ රජ වූ පෙකා යන රෙමාලියාගේ පුත්‍රයා, යෙසායා සහ ඔහුගේ පුත්‍රයාගේ ව්‍යාජ අනුරූපයක් නියෝජනය කරති. මෝඩ හා දුෂ්ට රජු වූ ආහාස්, ඉස්රායෙල්හි උතුරු ගෝත්‍ර දහය සහ සිරියාව මගින් නියෝජනය වන සන්ධානයෙහි “ප්‍රීතිවෙයි”; එය ඉරිදා නීතියේදී සභාව සහ රාජ්‍යය අතර ඇතිවන අවිධිමත් සම්බන්ධතාවයෙහි ආදර්ශ නිරූපණයක් වේ. ආහාස් ප්‍රීතිවෙයි; මක්නිසාද ලජ්ජාව සහ ප්‍රීතිය යනු අන්තිම වැසි පිළිබඳ විවාදයේ නියෝජනය කරනු ලබන්නන් අමතීම සඳහා දේවප්‍රේරණය විසින් භාවිත කරනු ලබන එකිනෙකට විරුද්ධ වූ හැඟීම් දෙක වන බැවිනි. යෙරෙමියා කුඩා පොත අනුභව කළ විට, එය ඔහුගේ හෘදයේ ප්‍රීතිය සහ සතුට විය; තවද යෝවෙල් අපට දන්වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව කිසි කලෙකත් ලජ්ජා නොවන බවය. ලාඔදිසීයෙකු ලෙස ආහාස් අන්ධ බැවින්, ඔහු ව්‍යාජ ජල පණිවුඩයෙහි ප්‍රීතිවෙමින් යෙසායාගේ සත්‍ය ජල පණිවුඩය ප්‍රතික්ෂේප කරයි. උතුරේ රජුගේ ගංවතුර මගින් නියෝජනය වන ව්‍යාජ අන්තිම වැසි පණිවුඩයෙහි විශ්වාසය තැබීම නිසා ඔහු ලජ්ජා විය යුතුය; එහෙත් ඔහු ශිලෝහාගේ පණිවුඩය ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත.

The message of Shiloah in Isaiah eight is the message of the latter rain. The pool of Shiloah is identified in the New Testament as the pool of Siloam. In Hebrew or Greek it means “sent.” It was expedient for Christ to leave that He might “send” the Holy Spirit. Isaiah and Ahaz are at the pool of Shiloah, and the test is based upon whether to have faith in the pool Shiloah as represented by Isaiah and his son, or faith in Rezin and Remaliah’s son? Ahaz is choosing between two waters, the waters of Shiloah or the waters of the King of Assyria. Ahaz rejoiced in the alliance and message represented by Rezin and Remaliah’s son and he therefore received the flood of desolation, instead of the water that runs softly at his judgment. His judgment represents the Sunday law when the king of the north overflows the entire world like a flood. It does so from the Sunday law onward, when the flood of the Midnight Cry is also sweeping the world.

යෙසායා අටවන පරිච්ඡේදයේ ශිලෝවාගේ පණිවිඩය යනු අන්තිම වැස්සේ පණිවිඩයයි. ශිලෝවාගේ තටාකය නව ගිවිසුමේ සිලෝවාම් තටාකය ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. හෙබ්‍රෙව් හෝ ග්‍රීක භාෂාවෙන් එහි අර්ථය “යවන ලද්දේ” යන්නයි. ක්‍රිස්තුන්වහන්සේ ශුද්ධාත්මයාණන් “යැවීමට” හැකි වන පරිදි උන්වහන්සේ පිටත්ව යාම යෝග්‍ය විය. යෙසායා සහ ආහාස් ශිලෝවාගේ තටාකයේ සිටිති; පරීක්ෂාව පදනම්ව ඇත්තේ, යෙසායා සහ ඔහුගේ පුත්‍රයා මඟින් නිරූපිත ශිලෝවාගේ තටාකය කෙරෙහි විශ්වාසය තැබිය යුතුද, නැතහොත් රෙසීන් සහ රෙමලියාගේ පුත්‍රයා කෙරෙහි විශ්වාසය තැබිය යුතුද යන්න මතය. ආහාස් ජල දෙකක් අතර තෝරාගනිමින් සිටියි: ශිලෝවාගේ ජලයද, නැතහොත් අසිරියාවේ රජුගේ ජලයද යන්නයි. ආහාස් රෙසීන් සහ රෙමලියාගේ පුත්‍රයා මඟින් නිරූපිත සන්ධානය සහ පණිවිඩය ගැන ප්‍රීතිවූ බැවින්, ඔහුගේ විනිශ්චයේදී මෘදු ලෙස ගලායන ජලය වෙනුවට පාළුකිරීමේ ප්‍රවාහය ලැබීය. ඔහුගේ විනිශ්චය උතුරු රජු ප්‍රවාහයක් මෙන් මුළු ලෝකයම ඉක්මවා ගලායන ඉරිදා නීතිය නිරූපණය කරයි. එය එසේ කරන්නේ ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භව, මධ්‍යරාත්‍රී හඬනැඟීමේ ප්‍රවාහයද ලෝකය පුරා පැතිරෙමින් තිබෙන අවස්ථාවේදීය.

Ahaz rejoices in the alliance of the ten northern tribes and Syria, and thus rejoices in the message that combines church and state, as represented by every unlawful alliance found within God’s Word. Isaiah represents a Philadelphian and Ahaz a Laodicean. Christ connects Isaiah’s testimony with His own when He cures the blind man, a Laodicean at the pool of Siloam.

ආහාස් උතුරු ගෝත්‍ර දහය හා සිරියාවේ සන්ධානය තුළ ප්‍රීතිවෙයි; එසේම දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ හමුවන සෑම අනිතික සන්ධානයකින් නිරූපිත වන පරිදි, සභාව හා රාජ්‍යය එකට එක්කරන පණිවිඩය තුළද ඔහු ප්‍රීතිවෙයි. යෙසායා පිලඩෙල්පියානු කෙනෙකු නියෝජනය කරන අතර ආහාස් ලාඔදිකෙයානු කෙනෙකු නියෝජනය කරයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සිලෝවම් පොකුණ අසල සිටි අන්ධ මනුෂ්‍යයා—ලාඔදිකෙයානුවෙකු—සුවපත් කරන විට, යෙසායාගේ සාක්ෂිය උන්වහන්සේගේම සාක්ෂිය සමඟ සම්බන්ධ කරයි.

> And as Jesus passed by, he saw a man which was blind from his birth. And his disciples asked him, saying, Master, who did sin, this man, or his parents, that he was born blind?

> යේසුස් ගමන් කරමින් යද්දී, උපතින්ම අන්ධව සිටි මනුෂ්‍යයෙකු ඔහු දුටුවේය. එවිට ඔහුගේ ගෝලයෝ ඔහුගෙන් අසා, “ගුරුනි, මේ මනුෂ්‍යයා අන්ධව උපන් ලෙස, පව් කළේ කවුද? මේ මනුෂ්‍යයාද, නැතහොත් ඔහුගේ දෙමාපියන්ද?” යයි කීහ.

> Jesus answered, Neither hath this man sinned, nor his parents: but that the works of God should be made manifest in him. I must work the works of him that sent me, while it is day: the night cometh, when no man can work. As long as I am in the world, I am the light of the world. When he had thus spoken, he spat on the ground, and made clay of the spittle, and he anointed the eyes of the blind man with the clay, And said unto him, Go, wash in the pool of Siloam, (which is by interpretation, Sent.) He went his way therefore, and washed, and came seeing.

> යේසුස් පිළිතුරු දෙමින් කියා සිටියේය: මේ මනුෂ්‍යයා පව් කර නැත, ඔහුගේ දෙමාපියන්ද පව් කර නැත; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියා ඔහු තුළ ප්‍රකාශ වීමටය. දවස් ඇති තෙක් මා යවනු ලැබූ තැනන්වහන්සේගේ ක්‍රියා මම කළ යුතුය; කිසිවෙකුට වැඩ කළ නොහැකි රාත්‍රිය පැමිණෙයි. මම ලෝකයේ සිටින තාක් කල්, මම ලෝකයේ ආලෝකය වෙමි. මෙසේ කියා අවසන් කළ පසු, ඔහු බිමට තുപ്പා, එම තෙප්පෙන් මැටි සාදා, අන්ධ මිනිසාගේ ඇස් මත එය ආලේප කළේය. ඉන්පසු ඔහුට කියා සිටියේය: “සිලෝවම් පොකුණට ගොස් සෝදාගන්න.” (එහි අර්ථය නම්, යවනු ලැබූ බවය.) එවිට ඔහු ගොස් සෝදාගෙන, පෙනීම ලැබූවෙකු ලෙස නැවත ආවේය.

> The neighbours therefore, and they which before had seen him that he was blind, said, Is not this he that sat and begged? Some said, This is he: others said, He is like him: but he said, I am he. Therefore said they unto him, How were thine eyes opened?

> එබැවින් අසල්වැසියෝද, ඔහු අන්ධයෙකු බව පෙර දැක තිබූ අයද, “හිඳාගෙන යාචකභාවයෙන් ඉල්ලමින් සිටි තැනැත්තා මේ නොවේද?”යි කීහ. සමහරු, “මොහුය,”යි කීහ; තවත් සමහරු, “ඔහුට සමාන ය,”යි කීහ. නමුත් ඔහු, “මමම ඔහුය,”යි කීවේය. එබැවින් ඔවුහු ඔහුට, “ඔබගේ ඇස් විවෘත කරනු ලැබුවේ කෙසේද?”යි කීහ.

> He answered and said, A man that is called Jesus made clay, and anointed mine eyes, and said unto me, Go to the pool of Siloam, and wash: and I went and washed, and I received sight. John 9:1–11.

> ඔහු පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කී ය: යේසුස් නම් කෙරෙන මනුෂ්‍යයෙක් මැටි සාදා මාගේ ඇස් අභිෂේක කර, ‘සිලෝවම් තටාකයට ගොස් සෝදාගන්න’ යයි මට කීවේය. එවිට මම ගොස් සෝදාගත්තෙමි, එසේම මට පෙනීම ලැබුණේය. යොහන් 9:1–11.

The blind man along with the foolish and wicked king Ahaz are tested as to whether to place their confidence in the pool of Siloam or the flood of Assyria. The blind man knows he is blind, but Ahaz is rich, increased with goods and in need of nothing. Ahaz is the foolish virgin at the pool of the latter rain, and the blind man a wise virgin. The waters that are Sent from, or the waters that are sent from Assyria are the test.

අන්ධ මනුෂ්‍යයාද, මෝඩ හා දුෂ්ට රජු වූ ආහාස්ද, තම විශ්වාසය සිලෝම් තටාකයේද, නැතහොත් අසිරියාවේ ගංවතුරේද තැබිය යුතුදැයි පරීක්ෂා කරනු ලබති. අන්ධ මනුෂ්‍යයා තමන් අන්ධ බව දනියි; එහෙත් ආහාස් ධනවත්ය, සම්පත් බහුලව ලැබ ඇති අතර කිසිවක් අවශ්‍ය නැත. ආහාස් අග වර්ෂාවේ තටාකය අසල සිටින මෝඩ කන්‍යාවය, අන්ධ මනුෂ්‍යයා නම් ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවකි. “යවනු ලැබූ” තැනින් පැමිණෙන ජලයද, නැතහොත් අසිරියාවෙන් යවනු ලබන ජලයද, එම පරීක්ෂාව වේ.

A pool is where water is gathered together, and prophetically a pool is where the various streams, rivers, creeks, seas, oceans, lakes, rain and dew of all the “waters” which represent the voice of Christ are gathered together. The pool of the latter rain is formed by the water which flows from the upper pool. The pool represents the message of the latter rain in the context of a test. Ahaz rejected the waters that flow softly, but the blind man was obedient to the message connected with the pool. Jesus took some of His Divinity, represented as “spit” and combined it with clay, representing the combination of Divinity with humanity that is accomplished by Christ in the Most Holy Place.

තටාකයක් යනු ජලය එකට රැස්වන ස්ථානයකි; අනාවැකිමය අර්ථයෙන්, තටාකයක් යනු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬ නිරූපණය කරන සියලු “ජලයන්” වන විවිධ දොළ, ගංගා, කුඩා ඇළවල්, මුහුදු, මහ මුහුදු, වැව්, වර්ෂාව සහ පින්න එකට රැස්වන ස්ථානයයි. අග වැස්සේ තටාකය, ඉහළ තටාකයෙන් ගලා එන ජලයෙන් සෑදේ. තටාකය, පරීක්ෂාවක සන්දර්භය තුළ අග වැස්සේ පණිවුඩය නිරූපණය කරයි. ආහාස් මෘදු ලෙස ගලා යන ජලයන් ප්‍රතික්ෂේප කළ නමුත්, අන්ධ මිනිසා තටාකය සමඟ සම්බන්ධ වූ පණිවුඩයට කීකරු විය. යේසුස්වහන්සේ තම දිව්‍ය ස්වභාවයෙන් යම් කොටසක්, “කෙළ” ලෙස නිරූපිත වූ දේ, මැටි සමඟ එකතු කළසේක; එය ශුද්ධාතිශුද්ධ ස්ථානයෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් සිදුකරනු ලබන දිව්‍යත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්කිරීම නිරූපණය කරයි.

Christ spat on the ground and mixed His spit to form clay. He used the message of the combination of Divinity and humanity to anoint the eyes of the blind man. The message represented by the combination of Divinity and humanity is the message of 1888, and it is designed to transform a person from the condition of Laodicea unto the condition of Philadelphia. But the message requires human participation. They must go to the pool, then wash.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ බිමට තූවක්කා දමා, තම තූවක්කා සමඟ මැටි සෑදූ සේක. දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය එකට සංයුක්ත වූ බව දැක්වෙන පණිවිඩය භාවිත කරමින් අන්ධ මනුෂ්‍යයාගේ ඇස් අභිෂේක කළ සේක. දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය එකට සංයුක්ත වූ බවෙන් නිරූපිත පණිවිඩය 1888 පණිවිඩය වන අතර, එය මනුෂ්‍යයෙකු ලාඔදිකියාගේ තත්ත්වයෙන් ෆිලඩෙල්ෆියාගේ තත්ත්වයට පරිවර්තනය කිරීමට නිර්මාණය කර ඇත. එහෙත් එම පණිවිඩය මනුෂ්‍ය සහභාගිත්වය අවශ්‍ය කරයි. ඔවුන් තටාකය වෙත ගොස්, පසුව සෝදාගත යුතුය.

All have sinned and come short of the glory of God, but Jesus said the blind man and his parents had not sinned. Jesus is removing the question of blame from the blind man’s condition, and identifies him as a man that was raised up to glorify the Lord, and the prophetic man in Bible prophecy that is raised up for the purpose that “the works of God should be made manifest” are the ensign, which is made up of men and women who have transitioned from Laodicea to Philadelphia. The ensign is where the works of God are manifested, for His work was to combine Divinity with humanity (as represented by the ointment of clay), and the trophies of that work are those who not only heard the Laodicean message, but those who followed the prescription in the message. The prescription for the blind man was to go and wash. Once he could see he did not need to try and glorify God, the circumstances surrounding him made that happen.

සියල්ලෝම පව්කළෝය; දෙවියන්වහන්සේගේ මහిమාවෙන් හිඟව ගියෝය. එහෙත් යේසුස්වහන්සේ එම අන්ධ මනුෂ්‍යයාද ඔහුගේ දෙමාපියන්ද පව් නොකළ බව පැවසූ සේක. යේසුස්වහන්සේ එම අන්ධ මනුෂ්‍යයාගේ තත්ත්වය සම්බන්ධයෙන් දෝෂාරෝපණය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය ඉවත් කරමින්, ඔහුව ස්වාමීන්වහන්සේට මහිමාව ගෙනදෙන පිණිස උත්ථාන කරනු ලැබූ මනුෂ්‍යයෙකු ලෙස හඳුනාදෙති; තවද “දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියා ප්‍රකාශ කරනු ලැබිය යුතුය” යන අරමුණ සඳහා උත්ථාන කරනු ලබන බයිබල් අනාවැකියේ අනාගතවක්තෘමය මනුෂ්‍යයා නම්, ලාඔදිකෙයා සිට ෆිලදෙල්ෆියාව වෙත මාරු වූ පුරුෂයන් හා ස්ත්‍රීන්ගෙන් සමන්විත ධජය ය. ධජය යනු දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියා ප්‍රකාශ වන ස්ථානය ය; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ ක්‍රියාව වූයේ දිව්‍යත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එකට එක් කිරීමය (මැටි අලේපනයෙන් නිරූපිත පරිදි), එම ක්‍රියාවේ ජයලබ්ධි සංකේතයන් වන්නේ ලාඔදිකෙයා පණිවුඩය පමණක් ඇසූ අය නොව, එම පණිවුඩයේ දී ඇති උපදේශනය අනුගමනය කළ අයය. එම අන්ධ මනුෂ්‍යයාට දෙන ලද උපදේශනය වූයේ ගොස් සෝදාගැනීමය. ඔහුට දැකිය හැකි වූ පසු, දෙවියන්වහන්සේට මහිමාව ගෙනදීමට ඔහු උත්සාහ කිරීමට අවශ්‍ය නොවීය; ඔහු වටා තිබූ තත්ත්වයන් ඒ දේ සිදුවීමට හේතු විය.

It began with Christ’s approach, followed by Christ’s work. The last work of Christ in the Heavenly sanctuary in relation to man is to transform a human being from a valley of dead dry bones, or from being dead in the streets or from being blind as a bat. His last work is to recreate His people into His image, and that is the very work He did when He created Adam out of the dust of the ground, then breathed into him the breath of life. The last work is the first work, for He first made the clay and then anointed that clay with the life of His Spirit. With Adam the Spirit was His breath, with the blind man it was the water. With Ezekiel’s valley of dead bones it was a gathering message which created the body. Then a message of the four winds was breathed upon the body, and then it stood up as an mighty army.

එය ආරම්භ වූයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සමීපවීමෙන්ය; ඉන් අනතුරුව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ක්‍රියාව පැමිණියේය. මනුෂ්‍යයා සම්බන්ධයෙන් ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අවසාන ක්‍රියාව නම්, මළ වියළි අස්ථිවල නිම්නයකින්, හෝ වීථිවල මැරී වැටී සිටින්නෙකුගේ තත්ත්වයෙන්, හෝ සම්පූර්ණයෙන් අන්ධව සිටින්නෙකුගේ තත්ත්වයෙන්, මනුෂ්‍යයෙකු පරිවර්තනය කිරීමය. උන්වහන්සේගේ අවසාන ක්‍රියාව වන්නේ තම ජනතාව තම ස්වකීය රූපයට නැවත මැවීමය; එය මූලිකවම උන්වහන්සේ භූමියේ දූවිල්ලෙන් ආදම් මවා, පසුව ඔහු තුළට ජීවනයේ හුස්ම හෙලූ විට කළ ඒම ක්‍රියාවමය. අවසාන ක්‍රියාවම පළමු ක්‍රියාවය; මක්නිසාද උන්වහන්සේ පළමුව මැටි සකස් කළ අතර, ඉන්පසු ඒ මැටි උන්වහන්සේගේ ආත්මයේ ජීවනයෙන් අභිෂේක කළ සේක. ආදම් සම්බන්ධයෙන් ආත්මය උන්වහන්සේගේ හුස්ම විය; අන්ධ මනුෂ්‍යයා සම්බන්ධයෙන් එය ජලය විය. එසකියෙල්ගේ මළ අස්ථිවල නිම්නය සම්බන්ධයෙන් එය ශරීරය මැවූ එක්රැස්කිරීමේ පණිවිඩයක් විය. ඉන්පසු සතර සුළඟ පිළිබඳ පණිවිඩයක් ශරීරය මත හෙලනු ලැබූ අතර, එවිට එය බලවත් හමුදාවක් ලෙස නැඟී සිටියේය.

While the blind man was yet blind, Jesus saw Him and then approached him. He approaches the blind man within the context of a question that was raised by His disciples, thus allowing Him to establish the proper prophetic setting for the illustration. The “works of God” are a prophetic symbol upon many various lines of witnesses in the Bible. Every manifestation of the “works of God” in the Scriptures is fulfilled in the time of the latter rain. Jesus is placing the context of the story in terms of the final message, as represented by Elijah in the last verses of Malachi.

අන්ධ මනුෂ්‍යයා තවමත් අන්ධව සිටියදීම, යේසුස්වහන්සේ ඔහු දැක පසුව ඔහු වෙත ළඟා වූ සේක. උන්වහන්සේ සිය ගෝලයන් විසින් උත්ථාපිත කරන ලද ප්‍රශ්නයක පසුබිම තුළ එම අන්ධ මනුෂ්‍යයා වෙත පැමිණෙමින්, ඒ උපමාදර්ශනය සඳහා යෝග්‍ය වූ ප්‍රවේදනීය පසුබිම ස්ථාපිත කිරීමට ඉඩ සැලසූ සේක. “දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියා” යනු බයිබලයේ විවිධ සාක්ෂි රේඛා බොහෝමයක් මත පවතින ප්‍රවේදනීය සංකේතයකි. ශුද්ධ ලියවිල්ල තුළ “දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියා” යනුවෙන් පෙනී සිටින සෑම ප්‍රකාශනයක්ම පසුවර්ෂාවේ කාලයේදී ඉටු වේ. යේසුස්වහන්සේ මේ කථාවේ පසුබිම ස්ථාපිත කරන්නේ, මලාකිගේ අවසාන වාක්‍යවල එලියා විසින් නිරූපිත අවසාන පණිවිඩය අනුව, අවසාන පණිවිඩය යන පදනම මතය.

The parents and the blind child are not condemned as sinners, for this is the time of God’s marvelous works, and in that time the hearts of the parents and the hearts of the children will get turned to see the issue at hand. The issue being—whether the blind Laodicean man has been changed into a anointed Philadelphian man. That is the issue that confronts the parents and the child in the time of the latter rain, for that is also the time of judgment. And the time of judgment is carried out during the third and fourth generations according to Abraham’s covenant prophecy. The blind man is the last and fourth generation, and his parents are the third. In that period the Elijah message places families into circumstances where they are forced to accept or reject the message of the pool of Siloam. The foolish and wicked king Ahaz rejected the message of that pool, but the blind man accepted. The Elijah message of Malachi is set in the context of a curse before the great and terrible day of the Lord.

දෙමාපියන්ද අන්ධ දරුවාද පව්කාරයන් ලෙස දෝෂාරෝපණය නොකරනු ලැබේ; මක්නිසාද මෙය දෙවියන්වහන්සේගේ අద్భූත ක්‍රියාවන්ගේ කාලය වන බැවින්, ඒ කාලය තුළ දෙමාපියන්ගේ සිත්ද දරුවන්ගේ සිත්ද ඉදිරියෙහි ඇති ප්‍රශ්නය දැකගැනීම පිණිස හැරවනු ලබනු ඇත. එම ප්‍රශ්නය නම්—එම අන්ධ ලාඔදිකේයා මනුෂ්‍යයා අභිෂේකලත් ෆිලදෙල්ෆියා මනුෂ්‍යයෙකු බවට පරිවර්තනය කරනු ලැබ තිබේද යන්නයි. පසු වැස්සේ කාලයේ දෙමාපියන්ටත් දරුවාටත් මුහුණ දීමට සිදුවන ප්‍රශ්නය එයයි; මක්නිසාද ඒ කාලය විනිශ්චයක කාලයද වන බැවිනි. ආබ්‍රහම්ගේ ගිවිසුම් අනාවැකිය අනුව විනිශ්චයක කාලය තුන්වන සහ සිව්වන පරම්පරාවන් තුළ ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබේ. අන්ධ මනුෂ්‍යයා අවසාන, එනම් සිව්වන පරම්පරාව වන අතර, ඔහුගේ දෙමාපියෝ තුන්වන පරම්පරාව වෙති. ඒ අවධියේ එලියාගේ පණිවුඩය, පවුල් සිලෝවාම් තටාකයේ පණිවුඩය පිළිගැනීමට හෝ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට බල කෙරෙන තත්ත්වයන් තුළ තබයි. මෝඩ හා දුෂ්ට අහස් රජු එම තටාකයේ පණිවුඩය ප්‍රතික්ෂේප කළේය, එහෙත් අන්ධ මනුෂ්‍යයා එය පිළිගත්තේය. මලාකිගේ එලියා පණිවුඩය, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහත් හා භයානක දවසට පෙර පැමිණෙන ශාපයක පසුබිම තුළ ස්ථාපිත කර ඇත.

When Jesus organized the setting we are considering, He included in His summary of the purpose of the miracle was that He must work then, for a time will come when no man can work. The work He referred to takes place in the daylight, and the end of work is represented as night. His reference is to the close of probation.

අප සැලකිල්ලට ගනිමින් සිටින එම අවස්ථාව යේසුස් සූදානම් කළ කල, එම අద్భූත ක්‍රියාවේ අරමුණ සම්බන්ධයෙන් උන්වහන්සේ කළ සාරාංශ ප්‍රකාශයට මෙයද ඇතුළත් කළහ: කවරෙකුටවත් වැඩ කළ නොහැකි කාලයක් පැමිණෙන බැවින්, උන්වහන්සේ ඒ කාලයේදී වැඩ කළ යුතුය. උන්වහන්සේ සඳහන් කළ එම වැඩය දවල් ආලෝකයේදී සිදු වේ; වැඩයේ අවසානය රාත්‍රිය ලෙස නිරූපිතය. උන්වහන්සේගේ මෙම සඳහන් කිරීම අනුග්‍රහ කාලය අවසන් වීම පිළිබඳය.

When He finishes His work of judgment, he takes off His priestly garments and puts on His garments of vengeance. When He finishes that work of separating the lost from the saved, the work of salvation ends. Probation is closed and it is now nighttime when no man can work. Christ’s message was not only the Laodicean message to a blind man, but it was the Elijah message set within the context of the nearness of the close of probation, which is Christ’s sanctified motivation to work for the saving of souls.

ඔහු තම විනිශ්චයකාරක කාර්යය අවසන් කරන විට, ඔහු තම පූජක වස්ත්‍ර ඉවත් කර පළිගැනීමේ තම වස්ත්‍ර පැළඳ ගනියි. නැතිවූවන් ගැළවූවන්ගෙන් වෙන් කිරීමේ ඒ කාර්යය ඔහු අවසන් කරන විට, ගැළවීමේ කාර්යය අවසානයට පැමිණෙයි. අනුග්‍රහකාලය වසා දමනු ලබයි, තවද කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට වැඩ කළ නොහැකි රාත්‍රිය දැන් පැමිණ ඇත. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පණිවිඩය අන්ධ මනුෂ්‍යයෙකු වෙත වූ ලාඕදිකීය පණිවිඩය පමණක් නොව, ආත්මයන් ගළවාගැනීම සඳහා ක්‍රියා කිරීමට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධීකෘත ප්‍රේරණාව වන අනුග්‍රහකාලය වසා දැමීමේ සමීපතාවය යන පසුබිම තුළ ස්ථාපිත කළ එලියාගේ පණිවිඩයද විය.

First Christ approached the blind man, then prepared and applied the ointment, then gave instructions for a work that the blind man must do for himself, and just as importantly is that as he takes up the work his sight is restored. Once he has sight he has transformed from a blind Laodicean into a Philadelphian. The transformation period of those two churches was fulfilled in the beginning from 1856 unto 1863.

පළමුව ක්‍රිස්තුස් අන්ධ මනුෂ්‍යයා වෙත සමීප විය; අනතුරුව ආලේපය සකස් කර එය යෙදුවේය; ඉන්පසු අන්ධ මනුෂ්‍යයා තමන්ම කළ යුතු කාර්යයක් සඳහා උපදෙස් දුන්නේය. එසේම, ඔහු එම කාර්යය ආරම්භ කර ගන්නා විටම ඔහුගේ දෘෂ්ටිය නැවත ලැබීමද සමාන වැදගත්කමක් දරයි. ඔහු දෘෂ්ටිය ලැබූ පසු, අන්ධ ලාඔදිකියානුවෙකුගෙන් ෆිලඩෙල්ෆියානුවෙකු බවට පරිවර්තනය වී ඇත. එම සභා දෙකගේ පරිවර්තන කාලය ආරම්භයේදීම 1856 සිට 1863 දක්වා සම්පූර්ණ විය.

That period represents the separation of the wheat and tares, and the final sealing of the one hundred and forty-four thousand who are thereafter lifted up as an ensign. The blind man immediately became the public focus—once he changed from a Laodicean unto a Philadelphian. The blind man is the one hundred and forty-four thousand and the wicked and foolish king Ahaz are the former covenant people who are spewed out of the mouth of the Lord. At the same point in history, Jesus is either using his spit to anoint His new covenant people, or He is spitting the old covenant people out of His mouth.

එම කාලපරිච්ඡේදය තිරිඟු සහ කඩල වෙන්කරනු ලබන දෙයත්, පසුව ධජයක් ලෙස උසස්කරනු ලබන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ අවසාන මුද්‍රාතැබීමත් නියෝජනය කරයි. අන්ධ මනුෂ්‍යයා ලාඔදිකෙයානු කෙනෙකුගෙන් ෆිලදෙල්ෆියානු කෙනෙකු බවට පරිවර්තනය වූ විගසම, ඔහු ප්‍රසිද්ධ අවධානයේ කේන්ද්‍රස්ථානය බවට පත් විය. අන්ධ මනුෂ්‍යයා නම් ඒ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසය; දුෂ්ට හා මෝඩ රජ වූ ආහාස් නම් ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛයෙන් පිටකරනු ලබන පූර්ව ගිවිසුම් ජනතාවය. ඉතිහාසයේ එම ම අවස්ථාවේදී, යේසුස්වහන්සේ තම කෙළිඳු භාවිතා කරමින් තම නව ගිවිසුම් ජනතාව අභිෂේක කරමින් සිටින සේ ය, නැතහොත් තම මුඛයෙන් පූර්ව ගිවිසුම් ජනතාව පිටකරමින් සිටින සේ ය.

We will continue these thoughts in the next article.

අපි මෙම අදහස් ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

> “The Coming Crisis

> “එළඹෙන අර්බුදය”

> “With unerring accuracy the Infinite One keeps an account with all nations. While his mercy is offered with calls to repentance, this account will remain open; but when a certain limit which God has fixed is reached, the ministry of his wrath begins. The account is then closed; divine patience ceases; there is no more pleading for mercy in their behalf.

> අනවරදිත නිරවද්‍යතාවයෙන් අසීමිත තැනන්වහන්සේ සියලු ජාතීන් සමඟ ගිණුමක් තබාගනී. පසුතැවිල්ලට කැඳවීම් සමඟ උන්වහන්සේගේ කරුණාව ඉදිරිපත් කරනු ලබන කාලය තුළ, මෙම ගිණුම විවෘතව පවතිනු ඇත; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේ නියම කර ඇති යම් සීමාවකට ළඟා වූ විට, උන්වහන්සේගේ උදහසේ සේවය ආරම්භ වෙයි. එවිට එම ගිණුම වසා දමනු ලැබේ; දේවීය දිගුඉවසීම අවසන් වෙයි; ඔවුන්ගේ වෙනුවෙන් තවදුරටත් කරුණාව ඉල්ලීමක් නොපවතී.

> “The prophet, looking down the ages, had our time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of Heaven’s blessings have been given them; but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude, are written against them. They are fast closing up their account with God.

> “යුගයන් ඔස්සේ ඉදිරිය බලා සිටි භවදූතයාගේ දර්ශනය ඉදිරියෙහි අපගේ කාලය ප්‍රකාශ කරනු ලැබීය. මේ යුගයේ ජාතීන් පෙර නොවූ විරූ කරුණාවන්ගේ ලබන්නෝ වී ඇත. ස්වර්ගයේ ආශීර්වාදයන්ගෙන් වඩාත් උතුම් ඒවා ඔවුන්ට දෙන ලදී; එහෙත් වැඩිවන අහංකාරය, ලෝභකම, රූපවාහිනිභාවය, දෙවියන්වහන්සේට ඇති අවමානය, සහ නින්දිත කෘතఙ්ඥතාහීනකම, ඔවුන්ට විරුද්ධව ලියා ඇත. ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ඇති තම ගිණුම ඉක්මනින් වසා දමමින් සිටිති.”

> “The days are fast approaching when there will be great perplexity and confusion in the religious world. There will be gods many and lords many; every wind of doctrine will be blowing; and Satan, clothed in angel robes, would deceive, if it were possible, the very elect.

> “ආගමික ලෝකයේ මහත් වියවුලක් සහ ගැටලුකාරී අස්ථිරතාවයක් ඇති වන දවස් ඉක්මනින් සමීප වෙමින් තිබේ. බොහෝ දෙවියෝද බොහෝ ස්වාමීන්ද ඇති වනු ඇත; සියලු ආකාරයේ ධර්මවාදවල සුළඟ සෙලවෙමින් පවතිනු ඇත; සහ දූත වස්ත්‍රයෙන් ආවරණය වූ සාතන්ට හැකි නම්, තෝරාගත් අයම පවා රවටනු ඇත.”

> “The universal scorn thrown upon true piety and holiness, leads those who have not a living connection with God to lose their reverence for his law. And as the disrespect for the divine law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world and a world-loving church will become more distinct. Love of God’s precepts increases with one class, according as contempt for them increases with the other.

> සැබෑ භක්තිය හා ශුද්ධකම පිළිබඳව සර්වත‍්‍රයෙන් එල්ල කරන නින්දාව, දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ජීවමාන සබඳතාවයක් නොමැති අය, උන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව කෙරෙහි තම ගෞරවය අහිමි කරගැනීමට මඟ පාදයි. තවද දේවීය ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳ අගෞරවය වඩාත් ප්‍රකාශමාන වන්නාක් මෙන්, එය පිළිපදින අය සහ ලෝකය, එසේම ලෝකයට ආශාකාරී සභාව අතර ඇති වෙන්කිරීමේ සීමාරේඛාව වඩාත් පැහැදිලි වනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාවන් කෙරෙහි ප්‍රේමය, එක් පක්ෂයක වැඩි වන්නේ, අනෙක් පක්ෂය තුළ ඒවා කෙරෙහි ඇති අවමන්භාවය වැඩි වන්නාක් මෙන්ය.

> “The great I AM is vindicating his law. He is speaking to those who make it void in storms, in floods, in tempests, in earthquakes, in perils by land and by sea. Now is the time for his people to show themselves true to principle.

> “මහත් වූ ‘I AM’ තමන්ගේ ව්‍යවස්ථාව සාධාරණ කරමින් සිටියි. කුණාටු තුළදීත්, ජලප්‍රවාහයන්හිදීත්, ප්‍රචණ්ඩ සුළි කුණාටු මධ්‍යයේදීත්, භූකම්පනවලදීත්, ගොඩබිමෙන්ද මුහුදෙන්ද පැමිණෙන අනතුරු අතරදීත්, එය අවලංගු කරන අය වෙත ඔහු කථා කරයි. තමන්ගේ සෙනඟ මූලධර්මයට විශ්වාසවන්ත බව ප්‍රකාශ කර පෙන්වීමට දැන් කාලයයි.”

> “We are standing on the threshold of great and solemn events. The Lord is at the door. Upon the Mount of Olives the Saviour rehearsed the scenes that were to precede this great event: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars,’ he said. ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom; and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfilment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application in the last days.

> “අපි මහත්ද ගම්භීරද වූ සිදුවීම්වල සීමාන්තයේ සිටිමු. ස්වාමීන්වහන්සේ දොරකඩ සිටිති. ඔලීව කන්ද මත ගැළවුම්කරු මේ මහත් සිදුවීමට පෙර පැමිණෙන දර්ශන නැවත විස්තර කළේය: ‘යුද්ධවලද යුද්ධවල කටකතාවලද ඔබ අසන්නෙහිය,’ යයි ඔහු කීවේය. ‘ජාතිය ජාතියට විරුද්ධවද රාජ්‍යය රාජ්‍යයට විරුද්ධවද නැඟී සිටින්නේය; තවද විවිධ ස්ථානවල දුර්භික්ෂද වසංගතද භූමිකම්පාද ඇතිවන්නේය. මේ සියල්ල වේදනාවන්ගේ ආරම්භයය.’ මේ අනාවැකි යෙරුසලමේ විනාශයේදී අර්ධ වශයෙන් ඉටුවීමක් ලැබූ නමුත්, ඒවාට අවසාන දවස්වල වඩාත් සෘජු අදාළතාවයක් ඇත.”

> “John and the other prophets also were witnesses of the terrible scenes that will take place as signs of Christ’s coming. They saw armies mustering for battle, and men’s hearts failing them for fear. They saw the earth moved out of its place, the mountains carried into the midst of the sea, the waves thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. They saw the vials of God’s wrath opened, and pestilence, famine, and death come upon the inhabitants of the earth.

> “යොහන් සහ අනෙකුත් අනාගතවක්තෘවරුද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීමේ ලකුණු ලෙස සිදුවන්නට නියමිත භයානක දර්ශනවලට සාක්ෂිවන්තයෝ වූහ. ඔවුහු යුද්ධය සඳහා හමුදා එකතු කරගනු දැක, භීතිය නිසා මනුෂ්‍යයන්ගේ හෘදයන් අසාර්ථක වනුද දුටහ. ඔවුහු පොළොව තැනින් සෙලවනු, කඳු මුහුදේ මධ්‍යයට ගෙනයනු, එහි රළ ගර්ජනය කර කලඹෙමින් තිබෙනු, සහ එහි උද්වේගයෙන් කඳු කම්පිත වනුද දුටහ. ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ පාත්‍ර විවෘත කරනු ද, වසංගතය, සාගතය, සහ මරණය පොළොවේ වාසය කරන්නන් පිට පැමිණෙනුද දුටහ.”

> “Already the restraining Spirit of God is being withdrawn from the world. And hurricanes, tempests, disasters by sea and land, follow each other in quick succession. Science seeks to explain all these. The signs thickening around us, telling of the near approach of the Son of God, are attributed to any other than the true cause. Men cannot discern the sentinel angels restraining the four winds that they may not blow until the servants of God are sealed; but when God shall bid his angels loose the winds, there will be such a scene of his avenging wrath as no pen can picture.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ වැළැක්වීමේ ආත්මය දැනටමත් ලෝකයෙන් ඉවත් කරනු ලබමින් සිටියි. තවද සුළි කුණාටු, ප්‍රබල කුණාටු, මුහුදේත් ගොඩබිමේත් ව්‍යසන, ඉක්මන් අනුක්‍රමයෙන් එකිනෙකට අනුගමනය කරති. මේ සියල්ල විස්තර කිරීමට විද්‍යාව උත්සාහ කරයි. දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන්ගේ සමීප පැමිණීම ප්‍රකාශ කරන, අප වටා ඝනවෙමින් පවතින ලකුණු, සත්‍ය හේතුව හැර වෙනත් ඕනෑම හේතුවකට ආරෝපණය කරනු ලැබේ. දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන් මුද්‍රා කරනු ලබන තුරු ඒවා හමා නොයන පිණිස සතර සුළං වැළැක්වමින් සිටින රැකවල් දේවදූතයන් මනුෂ්‍යයන්ට හඳුනාගත නොහැක; නමුත් දෙවියන්වහන්සේ තම දේවදූතයන්ට එම සුළං මුදා හරින්නැයි අණ කරනු ලබන කල, කිසිදු පෑනකට චිත්‍රණය කළ නොහැකි එතුමන්ගේ පළිගැනීමේ උදහසේ එවන් දර්ශනයක් ඇති වනු ඇත.”

> “A crisis is just upon us; but God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, Ezekiel, and John, we see how closely heaven is connected with the events transpiring upon the earth. We see the care of God for those who are loyal to him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of his church, in his own keeping.

> “අප මත අර්බුදයක් අතිසන්නව ඇත; එහෙත් මේ මහත් හදිසි අවස්ථාවේදී දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ තමන්ම විශ්වාස නොකළ යුතුය. යෙසායා, එසකියෙල්, සහ යොහන්ට දෙන ලද දර්ශනවලදී, ස්වර්ගය පෘථිවිය මත සිදුවන සිදුවීම් සමඟ කෙතරම් සමීපව බැඳී ඇත්ද යන්න අපි දකිමු. උන්වහන්සේට විශ්වාසවන්තව සිටින අය සම්බන්ධයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ සුරක්ෂාව අපි දකිමු. ලෝකය පාලකයෙකු නොමැතිව නැත. ඉදිරියේ පැමිණෙන සිදුවීම්වල ක්‍රමය ස්වාමීන්වහන්සේගේ අත්වල තිබේ. ස්වර්ගයේ මහිමාන්විත මහත්භාවය, ජාතීන්ගේ භාග්‍යය මෙන්ම උන්වහන්සේගේ සභාවේ කාරණාද, තමන්වහන්සේගේම භාරය තුළ තබාගෙන සිටිනසේක.

> “God has revealed what is to take place in the last days, that his people may be prepared to stand against the tempests of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter his faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance.

> “දෙවියන්වහන්සේ අවසාන දිනවල සිදුවන්නට තිබෙන දේ එළිදරව් කළේ, තම සෙනඟ විරුද්ධත්වයේ හා උදහසේ කුණාටු වලට විරුද්ධව ස්ථිරව සිටීමට සූදානම් වන පිණිසය. තමන් ඉදිරියේ ඇති සිදුවීම් පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම ලැබූවෝ, පැමිණෙන කුණාටුව සන්සුන්ව බලාපොරොත්තු වෙමින් සිටිය යුතු නොවෙති; කරදර දවසේදී ස්වාමින්වහන්සේ තම විශ්වාසවන්තයන් ආරක්ෂා කරනු ඇතැයි තමන්ම සැනසෙමින් සිටිය යුතු නොවෙති. අපි අපගේ ස්වාමියා බලා සිටින මනුෂ්‍යයන් මෙන් සිටිය යුතුය; අලස බලාපොරොත්තුවකින් නොව, නොසැලෙන ඇදහිල්ල සමඟ උනන්දුවූ ක්‍රියාවෙහි යෙදී සිටිමින්ය. දැන් අපගේ සිත් සුළු වැදගත්කමක් ඇති දේවලින් සම්පූර්ණයෙන්ම ගිලී යාමට ඉඩ දීමට කාලය නොවේ.”

> “While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the under-current is tending. Its professions are mild, and apparently Christian; but when it shall speak, it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should bring before the people the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures, and be able to give the reason for our faith. Says the prophet, ‘The wicked shall do wickedly, and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’

> “මනුෂ්‍යයන් නිදා සිටින අතරේ, ස්වාමීන්වහන්සේගේ ජනතාවට කරුණාව හෝ යුක්තිය නොලැබෙන පරිදි සෑතන් ක්‍රියාශීලීව කරුණු සැලසුම් කරමින් සිටී. ඉරිදා ව්‍යාපාරය දැන් අන්ධකාරයේ තම ගමන්මඟ සකස් කරමින් සිටී. නායකයෝ සත්‍ය වූ ප්‍රශ්නය වසන් කරති, ව්‍යාපාරයට එක්වන බොහෝ දෙනා ද එහි අභ්‍යන්තර ධාරාව කොතැනට යොමුවෙමින් තිබේද යන්න තමන්ම නොදකිති. එහි ප්‍රකාශිත ප්‍රතිඥා මෘදුය, බාහිරව ක්‍රිස්තියානිමය ලෙස ද පෙනේ; එහෙත් එය කථා කරන කල, එය මකරාගේ ආත්මය හෙළි කරනු ඇත. අපට හැකි සියල්ල කරමින් එල්ල වී ඇති අන්තරාය වළක්වා දැමීම අපගේ කර්තව්‍යයයි. අන්තර්ඥානයේ නිදහස සීමා කිරීමට ගන්නා ක්‍රියාමාර්ගවලට විරුද්ධව වඩාත් ප්‍රබල විරෝධය මෙසේ අතරමැදිව ඉදිරිපත් කරමින්, විවාදයට ලක්ව ඇති සැබෑ ප්‍රශ්නය ජනතාව ඉදිරියට ගෙන ආ යුතුය. අපි ශුද්ධ ලියවිලි සොයා බැලිය යුතුය, සහ අපගේ ඇදහිල්ල පිළිබඳ හේතුව දීමට සමත් විය යුතුය. ප්‍රොපේතයා මෙසේ කියයි, ‘දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම් කරනු ඇත, දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙක් නොතේරුම් ගනු ඇත; එහෙත් ප්‍රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගනු ඇත.’”

> “The important future is before us. To meet its trials and temptations, and to perform its duties, will require great faith, energy, and perseverance. But we may triumph gloriously; for not one watching, praying, believing soul will be ensnared by the devices of the enemy. All heaven is interested in our welfare, and waits our demand upon its wisdom and strength. Every opposing influence, whether open or secret, may be successfully resisted, ‘not by might nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of hosts.’ God is just as willing now as anciently to work through human efforts, and to accomplish great things through weak instrumentalities. We shall not gain the victory through numbers, but through full surrender of the soul to Jesus.

> “අපගේ ඉදිරියේ වැදගත් අනාගතය පවතී. එහි පරීක්ෂණයන්ටත් පරීක්ෂාවන්ටත් මුහුණ දීමටත්, එහි කාර්යයන් ඉටු කිරීමටත්, මහත් ඇදහිල්ලක්, ශක්තියක්, සහ අඛණ්ඩ උත්සාහයක් අවශ්‍ය වනු ඇත. එහෙත් අපට තේජෝමත් ලෙස ජයගත හැක; මක්නිසාද යත්, අවදිව සිටින, යාච්ඤා කරන, විශ්වාස කරන එකම ආත්මයක් වුවද සතුරාගේ උපායන්ට අසු නොවනු ඇත. මුළු ස්වර්ගයම අපගේ යහපැවැත්ම ගැන උනන්දුවෙන් සිටින අතර, තම ප්‍රඥාව හා ශක්තිය පිළිබඳ අපගේ ඉල්ලීම බලා සිටියි. ප්‍රකට හෝ රහසිගත හෝ වන සෑම විරුද්ධ බලපෑමක්ම, ‘බලයෙන් නොව, ශක්තියෙන් නොව, මාගේ ආත්මයාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙනයයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක’ යනුවෙන්, සාර්ථක ලෙස ප්‍රතිරෝධ කළ හැක. පුරාතන කාලයේ මෙන්ම, මනුෂ්‍ය උත්සාහයන් මඟින් ක්‍රියා කිරීමටත්, දුර්වල උපකරණයන් කරණකොටගෙන මහත් දේවල් ඉටු කිරීමටත්, දෙවියන්වහන්සේ දැන් ද එසේම කැමැත්තෙන් සිටින සේක. අප ජය ලබාගන්නේ සංඛ්‍යාව මඟින් නොව, ආත්මය සම්පූර්ණයෙන් යේසුස්වහන්සේට භාරදීම මඟිනි.

> “Now, while mercy still lingers, while Jesus is making intercession for us, let us make thorough work for eternity.” Southern Watchman, December 25, 1906.

> “දැන්, කරුණාව තවමත් රැඳී සිටින අතර, යේසුස් අප උදෙසා මැදිහත්කම් කරමින් සිටින අතර, අපි සදාකාලය උදෙසා සම්පූර්ණ ක්‍රියාවක් සිදු කරමු.” Southern Watchman, December 25, 1906.

Back to Articles