Article

# දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය විසි පහවැනිෙത്

භවिष्यවක්තෘමය වැදගත්කම විවෘත කරමින්: දානියෙල් 11:40 විග්‍රහ කිරීම සහ නවීන ක්‍රිස්තියානිත්වයට ඇති එහි අර්ථභාරයන්

Author

Jeff Pippenger

Published

March 9, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන වාක්‍යය අවසාන කාලයේදී ආරම්භ වුවද, එම වාක්‍යය අවසාන කාල දෙකක් හඳුන්වා දේ; එබැවින් එය දර්ශනවාදය අධ්‍යයනය කරන ශිෂ්‍යයාට පළමු අවසාන කාලය දෙවන අවසාන කාලය සමඟ සරිසම කර බැඳ තැබීමට ඉඩ සලසයි. මෙම යෙදුම ක්‍රියාත්මක කළ විට, 1798 දී ආරම්භ වූ මිලරයිට් ඉතිහාසයේ රේඛාව, 1989 දී එක්සත් ජනපදයේ ඉතිහාසයට සමාන්තරව දිව යයි. මෙම රේඛා දෙක මගින් සැබෑ ප්‍රොතෙස්තන්ත්‍ර අංශයේ රේඛාවද, එළිදරව් 13 වන පරිච්ඡේදයේ භූමි මෘගයාගේ රිපබ්ලිකන් අංශයේ රේඛාවද හඳුන්වා දෙනු ලැබේ. රේඛා දෙකම 1798 හි අවසාන කාලයේදී ආරම්භ වන අතර, 1989 හි අවසාන කාලය, එම වාක්‍යයේ මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ සත්‍යයේ සලකුණු සඳහා සරලව පූරණයක් වී, දෙවන සාක්ෂියක් සපයයි.

තුන්වන දූතයාගේ චලනය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණියත්, 1856 සිට 1863 දක්වා වසර හතක කැරැල්ල හේතුවෙන් එය ප්‍රමාද කරනු ලැබීය. තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීම 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින නැවත සිදු විය. 1863 වර්ෂය, පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් කාදේෂ්හි කළ පළමු කඳවුරු බැඳීම සහ ගවේෂකයන් දසදෙනාගේ කැරැල්ල මගින් පූර්වලක්ෂණය කරනු ලැබූ අතර, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් කාදේෂ්හි කළ අවසාන කඳවුරු බැඳීම හා මෝසෙස්ගේ කැරැල්ල මගින් පූර්වලක්ෂණය කරනු ලැබීය. 1863 හි කැරැල්ල, කාදේෂ්හි පළමු කැරැල්ල නිරූපණය කළ අතර, එයින් වනයෙහි මරණ දණ්ඩනයක් උත්පන්න විය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 හි කැරැල්ල, කාදේෂ්හි අවසාන කැරැල්ල නිරූපණය කළ අතර, එයින් ලාඔදීකීය අඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ නායකත්වයේ මරණය උත්පන්න විය.

1840 අගෝස්තු 11 දින දූතයාගේ අවතරණය, එය 1840 සිට 1844 දක්වා වූ චලනය ආරම්භ කරවූ අතර, සොහොයුරිය වයිට් විසින් එය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහත් මහිමාන්විත ප්‍රකාශනයක් ලෙස නම් කළාය; එය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනට ආදර්ශවත් වශයෙන් සංකේතවත් කළ අතර දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහත් මහිමාන්විත ප්‍රකාශනයක් හඳුනා දුන්නේය.

> “තෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩයේ ප්‍රකාශනයට එක්වන දූතයා තමන්ගේ තේජසින් මුළු පොළොවම ආලෝකවත් කිරීමට නියමිතය. ලෝකව්‍යාප්ත පරාසයක් සහ අසාමාන්‍ය බලයක් ඇති කාර්යයක් මෙහි පෙරදැක්වී ඇත. 1840–44 කාලයේ ආගමන ව්‍යාපාරය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහිමාන්විත ප්‍රකාශනයක් විය; පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය ලෝකයේ සෑම මිෂනාරි මධ්‍යස්ථානයකටම රැගෙන යනු ලැබීය, තවද සමහර රටවල දහසයවන ශතවර්ෂයේ ප්‍රතිසංස්කරණ යුගයෙන් පසු කිසිදු දේශයක දක්නට ලැබූ ඉහළම ආගමික උද්යෝගය එහි දක්නට ලැබුණි; එහෙත් මේ සියල්ල තෙවැනි දූතයාගේ අවසාන අනතුරු ඇඟවීම යටතේ සිදුවන බලවත් ව්‍යාපාරය විසින් ඉක්මවා යාමට නියමිතය.” The Great Controversy, 611.

1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින තුන්වන දූතයාගේ ප්‍රථම පැමිණීම (පළමු කාදේශ්) වූයේ කාර්යය අවසන් කිරීම සඳහා ය; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නව නායකයෙකු තෝරාගෙන මිසරයට ආපසු යාම තෝරාගත්හ. 1863 වන විට ඔවුන්, යෙරීහෝවේ පවුරු බිඳ හෙළීමෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යයට සහභාගි වීම වෙනුවට, “යෙරීහෝව නැවත ගොඩනඟා” තිබූහ. එබැවින් ඔවුන් වනයෙහි මරණය නම් ශාපයෙන් ශාපිත කළහ.

> එකල යෝෂුවා ඔවුන්ට දිවුරවා කියා සිටියේය: “මෙම යෙරිකෝ නගරය නැවත නැගිටුවා ගොඩනඟන මනුෂ්‍යයා සමිඳාණන් වහන්සේ ඉදිරියේ ශාපලත් වේවා. ඔහු එහි පදනම තබන්නේ තම ජ්‍යෙෂ්ඨ පුත්‍රයාගේ මිලෙන්ය; එහි දොරටු පිහිටුවන්නේ තම බාල පුත්‍රයාගේ මිලෙන්ය.” යෝෂුවා 6:26.

පැරණි ඉශ්‍රායෙලය පළමු කාදේශයේදී යෝෂුවා සහ කාලෙබ්ගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළාක් මෙන්ම, නූතන ඉශ්‍රායෙලයද පළමු කාදේශයේදී (1863) කළ කැරැල්ල නිසා යෝෂුවාගේ ශාපය තමන් මතට ගෙනාවෝය. තෙවන දූතයා 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින (අවසාන කාදේශය) නැවත පැමිණි කල, දෙවියන් වහන්සේ යෙරිකෝවද එහි ප්‍රාකාරද බිඳ දමනු පිණිස ක්‍රියා කරන තැනට පෙර සිදු වන අවසාන කාර්යය ආරම්භ විය.

1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දින තෙවන දූතයාගේ පැමිණීම සලකුණු කරයි; එසේ කිරීමෙන්ම, අවසාන දිනවල ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා ද එය සලකුණු කරයි. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දින ආරම්භ වූ තෙවන දූතයාගේ පරීක්ෂාකාරී කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානය 1863 සලකුණු කරයි. එබැවින් 1863 ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේ සංකේතයක් වේ; මක්නිසාද යේසුස් සෑම විටම ආරම්භය මගින් අවසානය නිරූපණය කරන බැවිනි. 1863 දී ජාතිය පංති දෙකකට බෙදනු ලැබීය; එලෙසම, ඉරිදා නීතියේදීද පංති දෙකක් ප්‍රකාශයට පැමිණෙනු ඇත.

මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ තෙවන දූතයාගේ පරීක්ෂණ කාලය 1844 දී ආරම්භ වී 1863 දී අවසන් විය; එහි ආරම්භයත් අවසානයත් දෙකම අන්තිම දවස්වල ඉරිදා නීතිය සළකුණු කළේය. ආරම්භය (1844) සහ අවසානය (1863) අතර වූ ඉතිහාසය තුළ මිලර්වාදී චලනයේ කැරැල්ල (1856) දක්නට ලැබේ. එබැවින්, එම කාලය “සත්‍යය” යන අත්සන දරයි. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින දෙවන වරට කාදේශ් වෙත ආපසු පැමිණීම, 1863 මඟින් පූර්ව සංකේතවත් කරනු ලැබූ, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් නිමාවට පත්වන තෙවන දූතයාගේ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියේ ආරම්භය සනිටුහන් කරයි.

ඒ ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වී මනුෂ්‍යයන්ගේ පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වන තුරු, එම ඉතිහාසය තුළ නිරූපිත බැබිලෝනියේ වෛශ්‍යාව මත ක්‍රියාත්මක වන විධායක විනිශ්චයට අනුකූලව, යෙරිකෝව හා එහි ප්‍රාකාර බිඳ දමනු ලැබෙනු ඇත. හතළිස්වන පදය 1798 දී ආරම්භ වී, හතළිස් එක්වන පදයේ ඇති ඉතා ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වේ. 1798 හි අවසාන කාලය දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවේ අභ්‍යන්තර රේඛාව නියෝජනය කරයි; එය පළමු දූතයාගේ චලනයෙහි මිලේරීයන් සමඟ ආරම්භ වී, තුන්වන දූතයාගේ චලනයටත් එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දක්වාත් පැමිණේ. මේ සියල්ල එකම පදයක ඇතුළත් වේ.

1798දී දකුණේ රජුගේ උද්ධතිය සමඟ ආරම්භ වූ උතුරේ රජු සහිත යුද්ධය, 1989දී දකුණේ රජු බයිබල් අනාවැකිවල පස්වන හා හයවන රාජ්‍යයන් අතර වූ සන්ධානයකින් පරාජයට පත්වූ විට අවසන් කරන ලදී. 1798දී ආරම්භ වූ උතුරේ රජු සහ දකුණේ රජුගේ යුද්ධය, මිලේරයිට්වරුන් විසින් රෝමයට එරෙහි යුද්ධයක් ලෙස හඳුනාගනු ලැබීය; එය ඔවුන් දුටුවේ සරලව පගානවාදය හා පාප්වාදය යන විනාශකාරී බල දෙක ලෙසය. 1989දී එම යුද්ධය අවසන් වූ විට, විනාශකාරී බල තුනම එයට සම්බන්ධව සිටියහ; එය දානියෙල් 11හි හතළිස්පස්වන පදයේ භූගෝලීයව නිරූපණය කරනු ලබන ආර්මගෙද්දෝනය කරා ලෝකය ගෙන යන එම බල තුනේ අනාවැකිමය දෘශ්‍ය නිරූපණයේ ආරම්භය සලකුණු කළේය.

පද හතළිහෙන් හතළිහ පහ දක්වා ඇති පදයන්, මුහුද දෙක අතරත් මහිමාන්විත ශුද්ධ පර්වතය අසලත් පාප්වහන්සේගේ අවසානයට ගෙන එන බල තුනේ අනාවැකිමය ගතිවිධි හඳුන්වා දෙයි. නිසි ලෙස අවබෝධ කරගන්නා විට, හතළිහ එක්වන පදයෙන් නිරූපිත අනාවැකිමය ඉතිහාසය, හතළිහ එක්වන පදයෙන් හතළිහ හතරවන පදය දක්වා ඇතුළත් කරයි.

එබැවින්, 1989 දී අවසාන කාලයෙන් ආරම්භ කරමින්, 1798 යන දෙවන සාක්ෂිය සමඟ, දකුණු රජු සහ උතුරු රජු අතර යුද්ධයේ ආරම්භයත් අවසානයත් හඳුනා දක්වමින්, හතළිස් එක්වන පදය සිට හතළිස් හතරවන පදය දක්වා මාරක තුවාලය සුව වී ඇති පාප්ත්වයක තුන්කොණ එකමුතුව හඳුනා දක්වයි, සහ හතළිස් පස්වන පදය ඇය තම අවසානයට පැමිණෙන ස්ථානය වේ. මෙම දෘෂ්ටිකෝණයෙන් මෙම පදයන් අසන්නට ගත් කල, ඒවා දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවට බාහිර වූ ඉතිහාසයක් ඉදිරිපත් කරයි; එය ද ප්‍රකාශන පොතේ සත් මුද්‍රා සහ සභා සත්කයේ අතර සම්බන්ධතාවයෙන් නිරූපණය වන පරිදි ය.

1798 මඟින් නිරූපිත ප්‍රවචන ඉතිහාස රේඛාව ප්‍රධාන වශයෙන් නිරීක්ෂණ විනිශ්චය නිරූපණය කරයි; එමෙන්ම 1989 දී එම අවස්ථාවෙන්ම ආරම්භ වන රේඛාව ප්‍රධාන වශයෙන් ක්‍රියාත්මක විනිශ්චය නිරූපණය කරයි. 1798 ප්‍රධාන වශයෙන් ගිවිසුමේ දූතයා සඳහා මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයාගේ කාර්යය අවධාරණය කරයි; 1989 ප්‍රධාන වශයෙන් එලියා දූතයාගේ කාර්යය අවධාරණය කරයි.

1798 සිට, දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රාවෙන් විවෘත කරන ලද්දා වූ කාලයේ සිට, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ජනතාව ස්ථිරව දිව్యతාව මානවත්වය සමඟ එක්කරන ගිවිසුම් සබඳතාවයකට නායකත්වය දෙන අනාගතවක්තෘ ඉතිහාසය පිළිබඳ දැනුමේ වර්ධනය අපට ඇත. එම අවසාන දින ගිවිසුම ශුද්ධ ලේඛන තුළ නැවත නැවතත් හඳුන්වා දක්වනු ලැබේ.

> “බලව, දවස් පැමිණෙන්නේය,” කියා ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති, “ඉශ්‍රායෙල්ගේ වංශය සමඟද, යූදාගේ වංශය සමඟද මම අලුත් ගිවිසුමක් කරමි. එය මම ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ අත අල්ලාගෙන, ඔවුන් මිසර දේශයෙන් පිටතට ගෙනා දවසේදී ඔවුන් සමඟ කළ ගිවිසුමට අනුව නොවේ. මක්නිසාද ඔව්හු මාගේ ගිවිසුම කඩකළෝය, එසේ වුවද මම ඔවුන්ට ස්වාමියෙකු මෙන් සිටියෙමි,” කියා ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති. “නමුත් ඒ දවස්වලින් පසු මම ඉශ්‍රායෙල්ගේ වංශය සමඟ කරන ගිවිසුම මෙයය,” කියා ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති. “මම මාගේ ව්‍යවස්ථාව ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තරය තුළ තබා, එය ඔවුන්ගේ හෘදයන් මත ලියා දෙමි. මම ඔවුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ වන්නෙමි, ඔව්හු මාගේ ජනතාව වන්නෝය. තවද ඔව්හු තවදුරටත් එක් එක් මනුෂ්‍යයා තම අසල්වැසියාටත්, එක් එක් මනුෂ්‍යයා තම සහෝදරයාටත්, ‘ස්වාමීන්වහන්සේව දැනගන්න’ කියා උගන්වන්නේ නැත. මක්නිසාද ඔවුන් සියල්ලෝම, ඔවුන්ගෙන් අල්පතමයා සිට මහත්මයා දක්වා, මාව දැනගන්නෝය,” කියා ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති. “මක්නිසාද මම ඔවුන්ගේ අධර්මිෂ්ඨකම කමාකර, ඔවුන්ගේ පාපය තවත් සිහි නොකරන්නෙමි.” යෙරෙමියා 31:31–34.

සියලුම අනාගතවක්තෘවරු අවසාන දවස් හඳුන්වා දක්වති; තවද අනාවැකියේ “අවසාන දවස්” යන ප්‍රකාශය විනිශ්චයේ කාලපරිච්ඡේදය නියෝජනය කරයි. පළමු දූතයා 1798 දී, අවසාන කාලයේදී, 1844 දී විනිශ්චය ආරම්භ වීම ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා පැමිණියේය; එය අවසාන දවස් පැමිණීමද වේ. අවසාන දවස් යනු, දෙවියන් වහන්සේ තම ජනතාවගේ “අධර්මය” “කමා” දමා, ඔවුන්ගේ පව් “තවත් නොස্মරන” සේ වන්නා වූ එළඹෙන යෙරෙමියාගේ “දවස්” ය. එම කාර්යය “අවසාන දවස්” තුළ, සත්‍ය ප්‍රායශ්චිත්ත දිනෙහි මහ පූජකයා ලෙස ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් ඉටු කරනු ලබයි.

1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණි තුන්වන දූතයාගේ ඉදිරියට වර්ධනය වන ආලෝකය තුළ මිලරිට් අද්වෙන්තිවාදය විශ්වාසයෙන් අඛණ්ඩව ගමන් කළේ නම්, ඔවුන් මේ වන විටත් යේසුස් සමඟ ඔවුන්ගේ සදාකාලික නිවසෙහි සිටින්නට තිබුණි. යෙරෙමියා “ඒ දවස්වලින් පසු” යැයි කියන විට අදහස් කරන්නේ මෙයයි. “ඒ දවස්” යනු 1844 දක්වා ගෙන ගොස්, එහිදී අවසන් වූ අනාගතවාණිමය කාලපරිච්ඡේදයන්ය. දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදය සඳහන් කරන “දවස්” ඒවාය.

> නුමුත් නුඹ අවසානය දක්වා නුඹේ මාර්ගයෙන් යා. මක්නිසාද නුඹ විශ්‍රාම ලැබ, දවස්වල අවසානයේ නුඹේ කොටසෙහි සිටිනු ඇත. දානියෙල් 12:13.

“අවසාන දවස්වලදී,” එසේ නැතහොත් යෙරෙමියා පවසන පරිදි, “ඒ දවස්වලින් පසුව,” ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ගේ සෙනඟගේ අභ්‍යන්තර කොටස් තුළ තම ව්‍යවස්ථාව තැබීමටත්, ඔවුන්ගේ හෘදයන් මත තම ව්‍යවස්ථාව ලිවීමටත් අරමුණු කළ සේක. අභ්‍යන්තර කොටස් නම් පහළ ස්වභාවය වන අතර, පාවුල් එය මාංසය ලෙස හඳුන්වයි; හෘදය නම් උසස් ස්වභාවයය. ගිවිසුම ඔහුගේ සෙනඟට හැරී එන අවස්ථාවේ නව මනසක්ද, දෙවන පැමිණීමේදී නව ශරීරයක්ද දීමට පොරොන්දු වෙයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ස්වරූපයෙන් මැවූ ආදම් සමඟ මනුෂ්‍යයා වැටුණේය; ඔහු උසස් ස්වභාවයක්ද පහළ ස්වභාවයක්ද ඇතිව මැවුණේය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ගිවිසුම නම්, පාපයේ ශාපයෙන් මනුෂ්‍යවර්ගය ඔවුන්ගේ ද්විත්ව ස්වභාවය සමඟම මුදවා ගැනීමයි.

> “මෙම භූමියේ ඉතිහාසයේ අන්තිම දිනවල, දෙවියන්වහන්සේ තම ආඥා පාලනය කරන ජනතාව සමඟ ඇති තම ගිවිසුම අලුත් කරනු ලබන සේක. ‘ඒ දවසේදී මම ඔවුන් සඳහා කෙතේ මෘගයන් සමඟද, අහසේ පක්ෂීන් සමඟද, භූමියේ සරිසරන සත්වයන් සමඟද ගිවිසුමක් කරමි. තවද මම දුන්නද කඩුවද යුද්ධයද භූමියෙන් බිඳ දමමි; ඔවුන් සුරක්ෂිතව නිදා සිටීමට මම සලස්වමි. තවද මම නුඹ මා වෙත සදාකාලයට පාවා දෙමි; එසේය, ධර්මිෂ්ඨකමින්ද විනිශ්චයෙන්ද කරුණාවන්ත ප්‍රේමයෙන්ද දයාවෙන්ද මම නුඹ මා වෙත පාවා දෙමි. එසේම විශ්වාසවන්තකමින් මම නුඹ මා වෙත පාවා දෙමි; එවිට නුඹ සමිඳාණන්වහන්සේ දැනගන්නෙහිය.’”

> “‘ඒ දවසෙහි එසේ වන්නේ ය; ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක, මම අසන්නෙමි; මම අහසට අසන්නෙමි, එවිට ඒවා පොළොවට අසනු ඇත; පොළොව ධාන්‍යයටත්, මුද්‍රිකාරසයටත්, තෙල්ටත් අසනු ඇත; ඒවා යෙස්රෙයෙල්ට අසනු ඇත. මම ඇයව පොළොවෙහි මා වෙනුවෙන් වපුරන්නෙමි; දයාව නොලැබූ ඇයට මම දයාව පෙන්වන්නෙමි; මගේ ජනතාව නොවූවන්ට, ඔබ මාගේ ජනතාව යයි මම කියන්නෙමි; එවිට ඔවුහු, ඔබ මාගේ දෙවියන්වහන්සේ යයි කියනු ඇත.’ හෝෂෙයා 2:14-23.”

> “‘ඒ දවසේදී,... ඉශ්‍රායෙලයේ ඉතිරිව සිටින අයද, යාකොබ්ගේ ගෘහයෙන් ගැළවී ගිය අයද,... සත්‍යයෙන් ඉශ්‍රායෙලයේ ශුද්ධවූ තැනන්වහන්සේ වූ ස්වාමීන්වහන්සේ මත රඳා සිටිනු ඇත.’ යෙසායා 10:20. ‘සෑම ජාතියකින්ද, ගෝත්‍රයකින්ද, භාෂාවකින්ද, ජනතාවකින්ද’ ‘දෙවියන්වහන්සේට භයව, උන්වහන්සේට මහිමය දෙන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණ තිබේ’ යන පණිවුඩයට ප්‍රීතියෙන් ප්‍රතිචාර දක්වන අය සිටිනු ඇත. ඔවුන් තමාන් මෙලොවට බැඳ තබන සෑම මූර්තියකින්ම හැරී, ‘අහසද, පොළොවද, මුහුදද, ජල උල්පත්ද සෑදූ තැනන්වහන්සේට නමස්කාර කරනු’ ඇත. ඔවුන් සියලු බැඳීම්වලින් තමන් නිදහස් කරගෙන, දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාවේ ස්මාරකයන් ලෙස ලෝකය ඉදිරියේ සිටිනු ඇත. දේවීය සෑම අවශ්‍යතාවයකටම කීකරු වූ ඔවුන්, ‘දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා රක්ෂා කරන, යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ලද ඇති’ අය ලෙස දූතයන්ගෙන්ද මනුෂ්‍යයන්ගෙන්ද හඳුනාගනු ලබනු ඇත. එළිදරව් 14:6–7, 12.”

> “‘බලව, ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක, වියනකයා කපනකයාට අල්ලා ගන්නා දවස් පැමිණෙන්නේය; මිදි මැදිනකයා බීජ වපුරන්නාටද අල්ලා ගන්නා සේක; කඳු මිහිරි ද්‍රাক্ষාරසය වගුරුවන්නේය, සියලු කඳුගැට දියව යන්නේය. තවද මාගේ ඉශ්‍රායෙල් ජනතාවගේ වහල්කම මම ආපසු හැරවන්නෙමි; ඔව්හු නාස්තිවූ නගර ගොඩනඟා ඒවායේ වාසය කරන්නෝය; ඔව්හු මිදිවතු වවා, ඒවායේ ද්‍රাক্ষාරසය පානය කරන්නෝය; ඔව්හු උද්‍යානද සාදා, ඒවායේ ඵල භුක්ති විඳින්නෝය. තවද මම ඔවුන්ගේ දේශයෙහි ඔවුන් රෝපණය කරන්නෙමි; මම ඔවුන්ට දුන් ඔවුන්ගේ දේශයෙන් ඔව්හු නැවත කිසි කලෙක උදුරා නොදමනු ලබන්නෝය, ඔබේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක. ආමොස් 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

යෙරෙමියා “ඒ දිනවලට පසු” යැයි පැවසූ විට, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම මාලිගාව පවිත්‍ර කිරීම පිණිස හදිසියේ එයට පැමිණීමෙන් සංකේතවත් වූ ක්‍රියාවට පෙර ගිය “දින” නම්, 1798 හා 1844 දී අවසන් වූ අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන්ය. එම අනාවැකිමය දිනයන්ගේ (කාලපරිච්ඡේදයන්ගේ) අවසානය, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මිලෙරයිට් මාලිගාව ගොඩනැගූ අවුරුදු හතළිස් හය සලකුණු කළේය; එසේම 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින උන්වහන්සේ හදිසියේ පැමිණි විට, උන්වහන්සේ මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදය සම්පූර්ණ කරමින් සිටි සේක; එයම උන්වහන්සේ තම සේවකාරකමේ ආරම්භයේදීත් අවසානයේදීත් මාලිගාව පවිත්‍ර කළ විටද සම්පූර්ණ කළ සේක.

> “ලෝකයේ මිලදීගන්නන් සහ විකුණන්නන්ගෙන් දේවමාළිගාව ශුද්ධ කළ විට, යේසුස් පව්වල අපවිත්‍රතාවයෙන් හෘදයය ශුද්ධ කිරීමට තම මෙහෙවර ප්‍රකාශ කළේය,—ආත්මය භ්‍රෂ්ට කරන භූමික ආශාවන්ගෙන්, ස්වයංකාමී කාමවෘත්තීන්ගෙන්, දුෂ්ට පුරුදු වලින් ශුද්ධ කිරීමටය. ‘සෙබළුන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක: බලව, මාගේ දූතයා මා ඉදිරියෙන් මාර්ගය සූදානම් කරන පිණිස මම එවන්නෙමි; එවිට ඔබ සැම සොයන ස්වාමියාණන්වහන්සේ තම දේවමාළිගාවට හදිසියේ පැමිණෙන සේක; ඔබ සැම ප්‍රීතිවන ගිවිසුමේ දූතයාණන්වහන්සේ, බලව, උන්වහන්සේ පැමිණෙන සේක. එහෙත් උන්වහන්සේගේ පැමිණීමේ දවස දරා සිටිය හැක්කේ කවුද? උන්වහන්සේ පෙනී සිටින කල ස්ථිරව සිටිය හැක්කේ කවුද? මක්නිසාද උන්වහන්සේ පිරිපහදුකරන්නාගේ ගින්නක් මෙන්ද, රෙදි සෝදන්නන්ගේ සබන් මෙන්ද වන සේක. උන්වහන්සේ රිදී පිරිපහදුකරන්නෙකු හා පවිත්‍රකරන්නෙකු ලෙස හිඳ, ලෙවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කර, රන් හා රිදී මෙන් ඔවුන් පිරිපහදු කරන සේක; එවිට ඔවුහු ධර්මිෂ්ඨකමින් යෙහෝවාට පූජාවක් ඔප්පු කරන සේක.’ මලාකි 3:1–3 උපුටා දක්වා ඇත.” යුගයන්ගේ ආශාව, 161.

තවද “ඒ දිනවලින් පසු,” ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන් විසින් ගොඩනඟා තිබූ දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කිරීමට අදහස් කළසේක; එය පව් අපවිත්‍රතාවයෙන් තම ජනතාවගේ හෘදයන් පවිත්‍ර කිරීමෙහි උන්වහන්සේගේ කාර්යය නිරූපණය කළේය; හෝ යෙරෙමියා ප්‍රකාශ කරන පරිදි, උන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව ඔවුන්ගේ හෘදයන්හිත් අභ්‍යන්තර අංගයන්හිත් ලිවීම යන කාර්යයයි.

> ඔවුන්ගේ දෝෂය දැක, උන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: “බලව, දවස් පැමිණෙන්නේය, කියා ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරනසේක, එවිට මම ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයත් යූදා ගෘහයත් සමඟ නව ගිවිසුමක් කරමි. එය ඔවුන්ගේ පියවරුන් මිසර දේශයෙන් පිටතට ගෙන යාම පිණිස මම ඔවුන්ගේ අත අල්ලාගත් දවසේ ඔවුන් සමඟ කළ ගිවිසුමට අනුව නොවේ; මක්නිසාද ඔව්හු මාගේ ගිවිසුම තුළ නොපවතින බැවින් මමද ඔවුන් නොසලකා හැරියෙමි, කියා ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරනසේක. මක්නිසාද ඒ දවස්වලින් පසු මම ඉශ්‍රායෙල් ගෘහය සමඟ කරන ගිවිසුම මෙයයි, කියා ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරනසේක; මම මාගේ ව්‍යවස්ථාවන් ඔවුන්ගේ සිතට ඇතුළත් කර, ඒවා ඔවුන්ගේ හදවත් මත ලියන්නෙමි. මම ඔවුන්ට දෙවියන්වහන්සේ වන්නෙමි, ඔව්හු මට ජනතාවක් වන්නෝය.” හෙබ්‍රෙව් 8:8–10.

“ඒ දවස්” යන වචන දානියෙල්ගේ “දවස්වල අවසානය” වූ අතර, එය 1798 සහ 1844 දී අවසන් විය. දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදයේ 1798 දී ආරම්භ වන ප්‍රොතෙස්තන්ත්‍ර අඟේ රේඛාව, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සමඟ ස්ථාපිත කරනු ලබන ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවය අවධාරණය කරයි. හෙබ්‍රෙව් භාෂාවේ “lot” යන වචනය, කෙනෙකුගේ ඉරණම තීරණය කිරීමට භාවිත කළ කුඩා ගලකි. දානියෙල්ට “දවස්වල අවසානය” දක්වා ගොස් විවේක ගන්නා ලෙස (මරණයේ) කියනු ලැබීය; එවිට 1844 දී විනිශ්චය ආරම්භ වන අතර ඔහුගේ ඉරණම තීරණය කරනු ලැබේ.

> නුඹ නම් අවසානය දක්වා නුඹේ මාර්ගයේ යන්න; මක්නිසාද නුඹ විශ්‍රාම ලබන්නෙහිය, දවස්වල අවසානයේ නුඹේ කොටසෙහි සිටින්නෙහිය. දානියෙල් 12:13.

“අවසාන දවස්වල” “දවස්” යනුවෙන් 1844දී අවසන් වූ කාල-අනාවැකි අදහස් කෙරේ; මක්නිසාද ඉන් පසු අනාවැකිමය කාලය තවදුරටත් නොවීය. අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියය, එනම් marah දර්ශනය—ඒ කියන්නේ එවිට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ශුද්ධස්ථානය තුළ හදිසියේ ප්‍රකාශ වීම—එදිනම අවසන් විය; අවසාන උදහසට අයත් අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සද එසේම අවසන් විය, පළමු උදහසේ දවස් 1798 දී අවසාන කාලයේදී අවසන් වූ පරිදිමය. යෙරෙමියා විසින් සඳහන් කරන ලද “ඒ දවස්වලට පසු” යනුවෙන් කියවෙන්නේ, ඉන් පසුව පාවුල් විසින් ආමන්ත්‍රණය කරන ලද්දකි. පාවුල් යෙරෙමියාගේ “ඒ දවස්වලට පසු” යනුවෙන් දෙවරක් සඳහන් කරයි; මක්නිසාද පාවුල් “ඒ දවස්වලට පසු” පිහිටුවනු ලබන ගිවිසුම පමණක් ආමන්ත්‍රණය නොකරයි, එයට වඩා වැදගත් ලෙස ඔහු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මහත් පූජකයාණන් ලෙස කළ සේවය හඳුනා දෙයි.

> එක් පූජාවකින්ම උන්වහන්සේ ශුද්ධ කරනු ලබන අය සදාකාලයටම සම්පූර්ණ කළ සේක. මේ පිළිබඳ ශුද්ධාත්මයාණන් ද අපට සාක්ෂි දරන සේක; මන්ද, පෙර මෙසේ කී පසු, “ඒ දිනවලින් පසු මම ඔවුන් සමඟ කරන ගිවිසුම මෙයයි, ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක, මාගේ නීති ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ තබන්නෙමි, ඔවුන්ගේ මනස් තුළ ඒවා ලියන්නෙමි”; තවද, “ඔවුන්ගේ පව් සහ අධර්මිෂ්ඨකම් තවදුරටත් සිහි නොකරන්නෙමි” යයි කියන සේක. දැන් මේවාට ක්ෂමාව ඇති තැන, පව් වෙනුවෙන් තවදුරටත් පූජාවක් නැත. එබැවින්, සහෝදරයෙනි, යේසුස්ගේ රුධිරය කරණකොටගෙන අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුල් වීමට අපට නිර්භයභාවය ඇති බැවින්, උන්වහන්සේ අප උදෙසා කැප කළ නවද ජීවමානද මාර්ගයකින්, එනම්, තිරය හරහා, ඒ කියන්නේ උන්වහන්සේගේ මාංසය හරහාද; තවද දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය මත මහ පූජකයෙකු අපට ඇති බැවින්. හෙබ්‍රෙව් 10:14–21.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්‍රකාශනය පිළිබඳ මරා දර්ශනයේ අනාවැකිය හා අනාවැකිමය ඉතිහාසය පිළිබඳ චාසෝන් දර්ශනයේ වර්ෂ දෙදහස් පන්සිය විස්සක අනාවැකිය එකිනෙකට සම්බන්ධ කරන වර්ෂ දෙසිය විස්ස, මානවත්වය දේවත්වය සමඟ එක්වීම නිරූපණය කරන සංකේතාත්මක බැඳීමක් මඟින්, එම අනාවැකිමය කාලපරාස දෙකේ ආරම්භය එකට බැඳ දක්වයි; එය තුන්වන දූතයාගේ චලනය තුළ සිදුවන පවිත්‍ර කිරීමේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඉටු කරන කාර්යය වන අතර, එහි ප්‍රතිඵලය වන්නේ උන්වහන්සේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සමඟ ඇතිකරන ගිවිසුමයි.

දේව මන්දිරය පාගාදමා පහළට හෙළා දැමීම දර්ශනය කරන chazon දර්ශනය, එදන් උයනේ ආදම්ගේ කැරැල්ලෙන් පටන් පාපය විසින් පාගාදමා පහළට හෙළා දමනු ලැබූ මනුෂ්‍යත්වයේ දර්ශනය වේ; එසේම, මන්දිරය ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කර පවිත්‍ර කිරීම පිළිබඳ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යය දර්ශනය කරන marah දර්ශනයද 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දිනදී සම්පූර්ණ විය. සෙනඟ හා ශුද්ධස්ථානය පාගාදමා පහළට හෙළා දැමීම නියෝජනය කරන, දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස සම්බන්ධ අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක අනාවැකි දෙකක් ඇත.

ඒ අනාවැකි දෙකම මනුෂ්‍ය වර්ගයා පාදතලයෙන් මැඩ දමනු ලැබීම නිරූපණය කරයි; එය මරාහ්ගේ දර්ශනය මඟින් නැවත පිහිටුවනු ලැබීමට නියමිතය. දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාවට එරෙහිව ප්‍රකාශ කළ ඒ උදහස් ප්‍රකාශ දෙකම, පතිත මනුෂ්‍ය වර්ගයා මත පැමිණි උදහස නිරූපණය කරයි; එය ගැලවීම ලබමින් නැවත පිහිටුවනු ලබන්නේ, පතිත මාලිගාව යළි ගොඩනඟා පවිත්‍ර කිරීමෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ක්‍රියාව මඟින් පමණි.

මෙම දෙවිධ කෝපයන් මනුෂ්‍යවර්ගයේ උසස් ස්වභාවයත් පහත් ස්වභාවයත් නියෝජනය කරයි. ආදම්ගේ වැටීමේදී, පහත් ස්වභාවය උසස් ස්වභාවය මත අධිපත්‍යය ගත්තේය; මනුෂ්‍යයන් සඳහා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අරමුණ වූයේ උසස් ස්වභාවය පහත් ස්වභාවය මත පාලනය කිරීමයි. ආදම්ගේ වැටීමේදී, උසස් ස්වභාවය පහත් ස්වභාවයේ කාමාශාවන්ට වැටී ගියේය, එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ සැලැස්ම උඩු යටිකුරු විය. බයිබලීය “හැරීම” යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ මෙයයි. හැරී සිටීම යනු උසස් ස්වභාවය නැවත පහත් ස්වභාවය මත පාලනය කරන ස්ථානයට පිහිටුවනු ලැබීමයි. හැරවීම යනු ආපසු හරවීම, හෝ උඩු යටිකුරු කිරීමයි.

උතුරු රාජ්‍යය විරුද්ධව පැමිණි පළමු කෝපය නම්, පතනයේදී උසස් ස්වභාවය යටත් කරගත් පහත් ස්වභාවය විරුද්ධව පැමිණි කෝපයයි. එම කෝපය පළමුවෙන්ම පැමිණියේය; මක්නිසාද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මිදීමේ කාර්යය එය මුලින්ම ආරම්භ වූ ස්ථානයෙන්ම අරඹා ගත් සේක, එය ආරම්භ වූයේ පහත් ස්වභාවයේ ආශාවෙන්, එනම් භෝගාශාවෙන් ය. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තම කාර්යය දින හතළිහක උපවාසයකින් ආරම්භ කළ සේක.

> “ගැළවීමේ සැලැස්ම සාර්ථකව ඉදිරියට ගෙන යාම සඳහා, විනාශය ආරම්භ වූ ස්ථානයෙන්ම මනුෂ්‍යයාගේ මිදීමේ කාර්යය ආරම්භ කළ යුතු බව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ දැන සිටි සේක. ආදම් වැටුණේ ආහාරාශාවේ සතුටට ඉඩ දීමෙන් ය. දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවට කීකරු විය යුතු තම බැඳීම් මනුෂ්‍යයාගේ සිතට තදින් බද්ධ කිරීම පිණිස, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මනුෂ්‍යයාගේ ශාරීරික පුරුදු ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමෙන් තම මිදීමේ කාර්යය ආරම්භ කළ සේක. ගුණධර්මයේ පිරිහීමත්, මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ පරිහානියත් ප්‍රධාන වශයෙන් විකෘත ආහාරාශාවට ඉඩ දීම නිසා ඇති වූවකි.” Testimonies, volume 3, 486.

දෙවන උදහස යොමු වූයේ උසස් ස්වභාවයට විරුද්ධවය; එය නිරූපණය කරනු ලබන්නේ යෙරුසලම පිහිටි දකුණු රාජධානිය මගිනි; යෙරුසලම යනු දෙවියන් වහන්සේ තම නාමය තැබීමට තෝරාගත් නගරයයි. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කිරීම සඳහා අදහස් කළ කාර්යයත්, ඔහු දැන් ඉටුකරමින් සිටින කාර්යයත්, එසකියෙල්ගේ කෝල් දෙකින් නිරූපණය කරනු ලැබේ.

එසකියෙල්ගේ දණ්ඩ දෙක සදාකාලයට එක් දණ්ඩක් බවට එකතු කරනු ලබන විට, එය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තම ජනතාවගෙන් පාපය සදාකාලයට ඉවත් කරන ගිවිසුම හඳුනාදක්වයි; තවද උසස් ස්වභාවය සහ පහත් ස්වභාවය යළි නිසි අනුක්‍රමීය ව්‍යුහයට ආපසු පත් කරනු ලබන අතර, මනුෂ්‍යයන් නැවත වරක් සම්පූර්ණවූවෝ වෙති. පරිවර්තනය නොලැබූ තත්ත්වයේදී, පළමු උදහසින් නියෝජනය කරනු ලබන මනුෂ්‍යයාගේ පහත් ස්වභාවය, අවසාන උදහසින් නියෝජනය කරනු ලබන මනුෂ්‍යයාගේ උසස් ස්වභාවය මත පාලනය කළේය. එබැවින්, පළමු උදහස උතුරු රාජ්‍යයට විරුද්ධව තිබුණේ, එය භූගෝලීය වශයෙන් දකුණු රාජ්‍යයට “ඉහළින්” තිබූ බැවිනි.

දෙවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය අතර, ඒවායේ අන්‍යෝන්‍ය ආරම්භයන් තුළ, marah සහ chazon යන දර්ශන දෙක එකිනෙකට සම්බන්ධ කරන අවුරුදු දෙසිය විස්ස, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සමඟ තුන්වන දූතයාගේ කාර්යය අවසන් කරන විට එක දණ්ඩක් තුළට එකට එක්වෙයි. එය 1844 දී සිදුවූ ප්‍රකාශනය පිළිබඳ අනාවැකිය සමඟ එක් කරන ලද දකුණු රාජ්‍යයට විරුද්ධ අවසාන උදහස පිළිබඳ අනාවැකියයි; මන්ද ගිවිසුම හැරීමේදී නව මනසක් සපයන නමුත්, නව ශරීරය (උතුරු රාජ්‍යය) යළි පිහිටුවනු ලබන්නේ දෙවැනි පැමිණීමේදී, ඇසක් ඉමිබිමකින් පමණි.

දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදය කාලයේ අවසන් දෙකම හඳුන්වා දෙයි; එසේ කරමින්, එළිදරව් 13 වන පරිච්ඡේදයේ පෘථිවි මෘගයාගේ ඉතිහාසය තුළ අභ්‍යන්තර සහ බාහිර වූ අනාවැකිමය ඉතිහාස රේඛාවක් අවධාරණය කරයි. එම පදයේ මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබන සත්‍යයන්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තම සෙනඟ තුළ හඳුනා දීමටත් ඉෂ්ට කිරීමටත් පැමිණි සත්‍යයේ අභ්‍යන්තර සහ බාහිර රේඛා දෙකම නිරූපණය කරයි. දේවත්වය සමඟ ඒකාබද්ධ වූ මනුෂ්‍යත්වය පව් නොකරන බව කියන සත්‍යය, දැනුම මුද්‍රා විවෘත වීමේ ප්‍රතිඵලයට සම්බන්ධ ආලෝකය තුළ නිරූපණය වන අතර, අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟගේ අභ්‍යන්තර සත්‍යය නියෝජනය කරයි. ලෝකය ආර්මගෙද්දෝන් වෙත ගෙනයන බලවතුන් අතර යුද්ධය මඟින් නිරූපණය වන ආලෝකය, අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟගේ බාහිර සත්‍යය වේ.

අපි මෙම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

> නැවතත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීසේක: “ඉතින්, මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, නුඹ එක දණ්ඩක් ගෙන එහි, ‘යූදාහ් සඳහාත් ඔහුගේ සංගාතයන් වන ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් සඳහාත්’ යයි ලියව. පසුව තවත් දණ්ඩක් ගෙන එහි, ‘යෝසෙප් සඳහා, එප්‍රායිම්ගේ දණ්ඩය, සහ ඔහුගේ සංගාතයන් වන මුළු ඉශ්‍රායෙල් ගෘහය සඳහා’ යයි ලියව. එවිට ඒවා එකිනෙකට එක් කර එක දණ්ඩක් කරව; ඒවා නුඹේ අතෙහි එකක් වන්නේය. නුඹේ ජනතාවගේ පුත්‍රයෝ නුඹට කතා කොට, ‘මේ දේවලින් නුඹ අදහස් කරන්නේ කුමක්දැයි අපට පෙන්වා නොදෙන්නෙහිද?’ යයි කියන කල, ඔවුන්ට මෙසේ කියව: ‘ස්වාමිවූ දෙවිවහන්සේ මෙසේ කියන සේක: බලව, මම එප්‍රායිම්ගේ අතෙහි ඇති යෝසෙප්ගේ දණ්ඩයත්, ඔහුගේ සගයන් වන ඉශ්‍රායෙල්ගේ ගෝත්‍රත් ගෙන, ඒවා ඔහු සමඟ, එනම් යූදාහ්ගේ දණ්ඩය සමඟ එකතු කොට, ඒවා එක දණ්ඩක් කරන්නෙමි; ඒවා මාගේ අතෙහි එකක් වන්නේය.’ නුඹ ලියන ලද දණ්ඩ ඔවුන්ගේ ඇස් ඉදිරියෙහි නුඹේ අතෙහි තිබේවා. “ඔවුන්ට මෙසේද කියව: ‘ස්වාමිවූ දෙවිවහන්සේ මෙසේ කියන සේක: බලව, ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් ගොස් ඇති ජාතීන් අතරින් මම ඔවුන් ගන්නෙමි; සෑම පැත්තකින්ම ඔවුන් රැස් කොට, ඔවුන්ගේම දේශයට ගෙන එන්නෙමි. ඉශ්‍රායෙල් කඳු මත වූ දේශයෙහි මම ඔවුන් එක ජාතියක් කරන්නෙමි; ඔවුන් සියල්ලන්ටම එක රජෙක් රජ වනු ඇත. ඔවුන් තවත් ජාතීන් දෙකක් නොවනු ඇත; තවත් රාජ්‍ය දෙකකට කිසිසේත් බෙදී නොයනු ඇත. තවද ඔවුන් තමන්ගේ රූපයන්ගෙන්වත්, තමන්ගේ පිළිකුල් දේවල්වලින්වත්, තමන්ගේ කිසිම අපරාධයකින්වත් තවත් අපවිත්‍ර නොවනු ඇත. එහෙත් ඔවුන් පව් කළ සියලු වාසස්ථානවලින් මම ඔවුන් ගලවා, ඔවුන් පවිත්‍ර කරන්නෙමි. එවිට ඔවුන් මාගේ ජනතාව වන්නේය, මමද ඔවුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ වන්නෙමි. “මාගේ සේවක දාවිත් ඔවුන් කෙරෙහි රජ වන්නේය; ඔවුන් සියල්ලන්ටම එක එඬේරෙක් වන්නේය. ඔවුන් මාගේ විනිශ්චයන් අනුව ගමන් කරනු ඇත; මාගේ පනත් රැක ඒවා කරනු ඇත. මාගේ සේවක යාකොබ්ට මා දුන් දේශයෙහි, එනම් නුඹලාගේ පියවරුන් වාසය කළ දේශයෙහි, ඔවුන් වාසය කරනු ඇත. ඔවුන් ද, ඔවුන්ගේ දරුවන් ද, ඔවුන්ගේ දරුවන්ගේ දරුවන් ද සදාකාලයට එහි වාසය කරනු ඇත. මාගේ සේවක දාවිත් ඔවුන්ගේ අධිපතියා සදාකාලයට වන්නේය. “තවද මම ඔවුන් සමඟ සමාදානයේ ගිවිසුමක් කරමි; ඒක ඔවුන් සමඟ සදාකාලීන ගිවිසුමක් වන්නේය. මම ඔවුන් ස්ථාපිත කොට, ඔවුන් වැඩි කර, මාගේ ශුද්ධස්ථානය ඔවුන්ගේ මැද සදාකාලයට පිහිටුවන්නෙමි. මාගේ මණ්ඩපයද ඔවුන් සමඟ වන්නේය. එසේය, මම ඔවුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ වන්නෙමි, ඔවුන්ද මාගේ ජනතාව වන්නේය. මාගේ ශුද්ධස්ථානය ඔවුන්ගේ මැද සදාකාලයට තිබෙන කල, මම ස්වාමීන්වහන්සේ ඉශ්‍රායෙල් ශුද්ධ කරන බව ජාතීහු දැනගනු ඇත.’” එසකියෙල් 37:15–28.

Back to Articles