Article

# Parallel Warnings - Number One

සමාන්තර අනතුරු ඇඟවීම් - අංක එකයි

The Revelation of Jesus Christ: Understanding the Final Warning for Mankind

යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව: මනුෂ්‍ය වර්ගයා සඳහා ඇති අවසාන අනතුරු ඇඟවීම අවබෝධ කරගැනීම

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “Revelation of Jesus Christ” is opened up to God’s people when “the time is at hand.” The final warning message for mankind is given just before the close of human probation and that final message is represented in several prophetic lines in the Bible. In Revelation fourteen that final warning message is represented by three angels.

“යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව” දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට විවෘත කරනු ලබන්නේ “කාලය ළඟා වී ඇති” විටය. මනුෂ්‍යකුලය සඳහා අවසාන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය දෙනු ලබන්නේ මනුෂ්‍යයන්ට දී ඇති කරුණාකාලය අවසන් වීමට මඳක් පෙරය; එම අවසාන පණිවිඩය බයිබලයේ අනාවැකිමය රේඛා කිහිපයකින් නිරූපිත කර ඇත. එළිදරව් 14 හි එම අවසාන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය දේවදූතයන් තිදෙනෙකු මඟින් නිරූපිත කර ඇත.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.

> තවද, ස්වර්ගයේ මධ්‍ය අහසේ පියාසර කරමින් සිටින තවත් දූතයෙකු මම දුටුවෙමි. ඔහුට පොළොවේ වාසය කරන අය වෙතත්, සෑම ජාතියකටත්, කුලයටත්, භාෂාවකටත්, ජනතාවකටත් ප්‍රකාශ කිරීමට සදාකාල ශුභාරංචිය තිබුණේය. ඔහු මහත් හඬින් මෙසේ කීවේය: “දෙවියන්වහන්සේට භය වන්න, උන්වහන්සේට මහිමය දෙනු මැනව; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණ තිබේ. තවද ස්වර්ගයද, පොළොවද, මුහුදද, ජල උල්පත්ද මැවූ උන්වහන්සේට නමස්කාර කරන්න.”

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.

> ඉන් අනතුරුව තවත් දූතයෙකු පසුපස ගොස්, “මහා නගරය වූ බබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත; මක්නිසාද, ඇය තමාගේ වේශ්‍යාචාරයේ උදහසේ ද්‍රාක්ෂාරසය සියලු ජාතීන්ට පානය කළ බැවිනි” යැයි කීවේය.

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.

> තෙවන දූතයාද ඔවුන් පසුපස ගොස් මහත් හඬින් මෙසේ කීවේය: යමෙකු මෘගයාටත් ඔහුගේ රූපයටත් නමස්කාර කර, තම නළලෙහි හෝ තම අතෙහි ඔහුගේ ලකුණ ලබන්නේ නම්, එවැන්නාද දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ පැනයෙන් බොන්නේය; එය උන්වහන්සේගේ ක්‍රෝධයේ කුසලානය තුළ මිශ්‍රණයකින් තොරව වත් කරනු ලැබූවකි. තවද ඔහු ශුද්ධ දූතයන් ඉදිරියෙහිද, බැටළුපැටවාණන් ඉදිරියෙහිද, ගින්නෙන් හා ගන්ධකයෙන් වේදනා කරනු ලබන්නේය. ඔවුන්ගේ වේදනාවේ දුම සදාකාලයට සදාකාලයට නැගී යන්නේය; මෘගයාටත් ඔහුගේ රූපයටත් නමස්කාර කරන අයටද, ඔහුගේ නාමයේ ලකුණ ලබන යමෙකුටද, දවාලෙහි හෝ රාත්‍රියේ හෝ විවේකයක් නොමැත්තේය. මෙහි ශුද්ධවන්තයන්ගේ ධෛර්යය ඇත; මෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාද, යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ලද පවත්වන අය සිටිති. එළිදරව් 14:6–12.

In chapter eighteen of Revelation the very same message announces the fall of Babylon.

එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේද එම සමාන පණිවිඩය බබිලෝනියේ වැටීම ප්‍රකාශ කරයි.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:1–5.

> ඉන්පසු මේ දේවල් පසු, මහත් බලය ඇති තවත් දූතයෙකු ස්වර්ගයෙන් බැස එන බව මම දුටුවෙමි; ඔහුගේ තේජසින් පොළොව ආලෝකමත් විය. ඔහු බලවත් හඬකින් උස් හඬින් මෙසේ මොරගැසුවේය: “මහා බබිලෝනිය වැටී ගොස්ය, වැටී ගොස්ය; ඇය භූතයන්ගේ වාසස්ථානයක්ද, සෑම අපවිත්‍ර ආත්මයකම නවාතැනක්ද, සෑම අපවිත්‍ර හා පිළිකුල් කුරුල්ලෙකුගේම කූඩුවක්ද වී ඇත. මක්නිසාද සියලු ජාතීන් ඇගේ ව්‍යභිචාරයේ උදහසේ මද්‍යපානය කළෝය; පොළොවේ රජවරු ඇය සමඟ ව්‍යභිචාර කළෝය; පොළොවේ වෙළෙන්දෝ ඇගේ අධික සුඛෝපභෝගිත්වය නිසා ධනවත් වූවෝය.” තවද මම ස්වර්ගයෙන් තවත් හඬක් අසා මෙසේ කීවේය: “මාගේ ජනතාවෙනි, ඔබ ඇගේ පව්වලට හවුල් නොවන පිණිසත්, ඇගේ වසංගතයන්ගෙන් ඔබට නොලැබෙන පිණිසත්, ඇයගෙන් පිටතට එන්න. මක්නිසාද ඇගේ පව් ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී ඇත, දෙවියන් වහන්සේ ඇගේ අයුතුකම් සිහිකළ සේක.” එළිදරව් 18:1–5.

The prophetic line of history, or we might say, the sequence of events represented by the angel that lightens the earth with his glory in chapter eighteen represents the events that lead to the close of judgment, the close of probation and the seven last plagues. The prophetic history represented in chapter eighteen runs “parallel” to the line of prophetic history represented by the three angels of chapter fourteen.

ඉතිහාසයේ අනාවැකිමය රේඛාව, හෝ අපට පවසන්නට හැකි පරිදි, අධ්‍යාය දහඅටේ තම තේජසින් පොළොව ආලෝකවත් කරන දූතයා විසින් නිරූපිත සිදුවීම් අනුක්‍රමය, විනිශ්චයේ අවසානයටත්, කරුණා කාලයේ අවසානයටත්, අන්තිම වසංගත හතටත් ගෙනයන සිදුවීම් නිරූපණය කරයි. අධ්‍යාය දහඅටේ නිරූපිත අනාවැකිමය ඉතිහාසය, අධ්‍යාය දාහතරේ දූතයන් තිදෙනා විසින් නිරූපිත අනාවැකිමය ඉතිහාස රේඛාවට “සමාන්තරව” ගමන් කරයි.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “දෙවියන්වහන්සේ ප්‍රකාශන 14හි පණිවිඩවලට අනාවැකි පෙළෙහි ඒවායේ ස්ථානය දී ඇත; සහ ඒවායේ ක්‍රියාව මේ පෘථිවි ඉතිහාසයේ අවසානය දක්වා නවතින්ට නොවේ. පළමු හා දෙවන දේවදූතයන්ගේ පණිවිඩ තවමත් මේ කාලයට සත්‍යය වන අතර, ඉන් පසු පැමිණෙන මෙයට සමකාලීනව ගමන් කළ යුතුය. තුන්වන දේවදූතයා තම අනතුරු ඇඟවීම මහත් හඬකින් ප්‍රකාශ කරයි. ‘මෙවැනි දේවල්වලින් පසු,’ යොහන් පැවසීය, ‘මම තවත් දේවදූතයෙකු ස්වර්ගයෙන් බැස එනවා දැක්කෙමි; ඔහුට මහත් බලය තිබුණේය, ඔහුගේ තේජසින් පෘථිවිය ආලෝකමත් විය.’ මේ ආලෝකමත් කිරීමෙහි, එම පණිවිඩ තුනම සතු සියලු ආලෝකය එකට ඒකාබද්ධ වී ඇත.” The 1888 Materials, 803, 804.

The three angels of chapter fourteen flying in the midst of heaven, symbolizes a worldwide message that concludes with the mark of the beast and the close of probation. In chapter eighteen the entire earth is lightened by the glory of the angel whose message also concludes with the close of probation.

අහසේ මැදින් පියාසර කරන දහහතරවන පරිච්ඡේදයේ දේවදූතයන් තිදෙනා, මෘගයාගේ ලකුණ සහ කරුණාවේ කාලය අවසන්වීමෙන් අවසන් වන ලෝකව්‍යාප්ත පණිවිඩයක් සංකේතවත් කරති. දහඅටවන පරිච්ඡේදයේදී, කරුණාවේ කාලය අවසන්වීමෙන්ම අවසන් වන පණිවිඩය දරන දේවදූතයාගේ තේජසින් මුළු පොළොවම ආලෝකවත් කරනු ලැබේ.

The message that is symbolically represented by three angels in chapter fourteen and that is also represented by the angel that descends in chapter eighteen are two illustrations of the same warning message. There is nothing redundant in the Bible, nothing wasted. The fact that the very same message is identified more than once by John is an emphasis on the importance of the message and it illustrates the divine method of teaching that is a biblical rule called “repeat and enlarge.” Bringing two lines of prophetic history together reveals truths that would not be recognized in either line when considered apart from the other line. Today if you brought two witnesses of the same event into court to testify, they might very well give opposite reports based upon their political or social ideology. This is not the case with Bible witnesses, they always agree, and if it appears to you that they don’t agree, then you are looking at something incorrectly.

පදාර්ථක ලෙස දහහතරවන පරිච්ඡේදයේ දූතයන් තිදෙනා මඟින් නිරූපණය කරනු ලබන පණිවිඩයත්, දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ පහළට බැස එන දූතයා මඟින්ද නිරූපණය කරනු ලබන පණිවිඩයත්, එකම අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයේ දර්ශන දෙකක්ය. බයිබලයේ අතිරික්ත වූ කිසිවක් නැත; අපතේ ගිය කිසිවක්ද නැත. යොහන් විසින් ඒකම පණිවිඩය එක් වරකට වඩා හඳුන්වා දීම, එම පණිවිඩයේ වැදගත්කම උද්දීපනය කිරීමක් වන අතර, එය “නැවත කියා විස්තාර කිරීම” යනුවෙන් හැඳින්වෙන බයිබල්මය නීතියක් වූ, දේවීය ඉගැන්වීමේ ක්‍රමයද නිරූපණය කරයි. අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ රේඛා දෙකක් එකට ගෙන ඒමෙන්, එක් රේඛාවක් අනෙක් රේඛාවෙන් වෙන්ව සලකා බැලූ විට ඒ රේඛා දෙකෙන් කිසිවකින්ද හඳුනා නොගන්නා සත්‍යයන් හෙළි වේ. අද දින ඔබ එම එකම සිද්ධිය පිළිබඳ සාක්ෂි දීමට සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු අධිකරණයට කැඳවාගෙන ආවහොත්, ඔවුන්ගේ දේශපාලනික හෝ සමාජමය මතවාද මත පදනම්ව එකිනෙකාට විරුද්ධ වාර්තා පවා ඉදිරිපත් කළ හැකිය. නමුත් බයිබල් සාක්ෂිකරුවන්ගේ ක්‍රමය එසේ නොවේ; ඔවුන් සැමවිටම එකඟ වෙති, ඔවුන් එකඟ නොවන බව ඔබට පෙනෙන්නේ නම්, එවිට ඔබ කිසියම් දෙයක් වැරදි ලෙස නිරීක්ෂණය කරමින් සිටී.

The two illustrations we are considering are the very same warning message that the book of Malachi represents as the return of Elijah the prophet. All three of the messages arrive in advance of the close of probation—for the warning message contained in all three lines of prophecy are not simply given in advance of the close of probation, but the close of probation is the very point of reference, the subject if you will, of each of those warning messages. In fact, if any warning message is proclaimed or illustrated by any prophet, it’s the same warning as Revelation fourteen, eighteen and Malachi’s Elijah prophecy.

අප සලකා බලමින් සිටින උපමා දෙක, මලාකිගේ පොත තුළ අනාගතවක්තෘ එලියාගේ ආපසු පැමිණීම ලෙස නිරූපණය කරන එම අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයම වේ. එම පණිවිඩ තුනම කරුණාවේ දොර වැසීමට පෙර පැමිණේ—මක්නිසාද, අනාවැකි රේඛා තුනම තුළ අන්තර්ගත අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය කරුණාවේ දොර වැසීමට පෙර පමණක් දෙනු ලබන්නේ නොව, කරුණාවේ දොර වැසීමම ඒ එක් එක් අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයේ සෘජු යොමුබිඳුව, ඔබ එසේ කියනවා නම්, විෂයයම වන බැවිනි. සැබවින්ම, යම් අනාගතවක්තෘවරයෙකු විසින් යම් අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයක් ප්‍රකාශ කරනු ලබන්නේ හෝ උපමාකර දක්වනු ලබන්නේ නම්, එය එළිදරව් පොතේ දාහතරවන සහ දහඅටවන පරිච්ඡේදවලද මලාකිගේ එලියා පිළිබඳ අනාවැකියේද ඇති එම අනතුරු ඇඟවීමම වේ.

These three lines of prophecy can easily be shown to run parallel to each other. That being said there are two primary sources of information in biblical prophecy. One is the identification of the sequence of events that unfold at the end of the world. The other source of information is the illustration of the prophets’ activities connected with the message outlining the future events.

මෙම අනාවැකියේ රේඛා තුන එකිනෙකට සමാന്തරව ගමන් කරන බව පහසුවෙන් පෙන්වා දිය හැක. එසේ කියන විට, බයිබලීය අනාවැකිය තුළ තොරතුරු සඳහා ප්‍රධාන මූලාශ්‍ර දෙකක් ඇත. එකක් නම් ලෝකයේ අවසානයේ දිග හැරෙන සිදුවීම් අනුක්‍රමය හඳුනාගැනීමයි. අනෙක් තොරතුරු මූලාශ්‍රය නම් අනාගත සිදුවීම් විස්තර කරන පණිවිඩයට සම්බන්ධ අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම්වල නිරූපණයයි.

There are two rules worth considering in connection with these ideas. The first is that all the prophets speak about the end of the world, which is where probation closes.

මෙම අදහස් සමඟ සම්බන්ධයෙන් සලකා බැලීමට සුදුසු නියම දෙකක් ඇත. පළමුවැන්න නම්, සියලුම අනාගතවක්තෘවරුන් කථා කරන්නේ ලෝකයේ අවසානය පිළිබඳවය; එහිදී කරුණාකාලය අවසන් වේ.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “පුරාතන අනාගතවක්තෘවරුන් එක් එක් අය තමන්ගේම කාලය සඳහා වඩා අපගේ කාලය සඳහා වැඩි වශයෙන් කථා කළෝය; එබැවින් ඔවුන්ගේ අනාගතවාදය අපට බලපවත්වමින් තිබේ. ‘දැන් මේ සියල්ල ඔවුන්ට උදාහරණ ලෙස සිදු විය; ලෝකයේ අවසාන කාලය පැමිණ ඇති අපගේ අවවාදය සඳහා ඒවා ලියා ඇත.’ 1 කොරින්ති 10:11. ‘ඔවුන් සේවය කළේ තමන්ට නොව, ඔබට බව ඔවුන්ට හෙළි කරන ලද්දේය; එම දේවල් දැන් ස්වර්ගයෙන් එවා දෙන ලද ශුද්ධාත්මයාණන් විසින් ඔබට සුභාරංචිය ප්‍රකාශ කළ අය කරණකොටගෙන ඔබට දන්වා ඇත; දේවදූතයෝ ද ඒ දේවල් දෙස බැලීමට ආශා කරති.’ 1 පේතෘස් 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “මෙම අන්තිම පරම්පරාව සඳහා බයිබලය තමන්ගේ නිධාන සංග්‍රහ කර එකට බැඳ තබා ඇත. පරණ ගිවිසුමේ ඉතිහාසයේ සියලු මහත් සිද්ධීන් හා ගාම්භීර කාර්යවිධාන, මෙම අන්තිම දවස්වල සභාව තුළ නැවත නැවත සිදුවී ඇත, සහ සිදුවෙමින් පවතී.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

All the prophetic messages of the Bible are “in force for us” “upon whom the ends of the world are come.” That rule, in conjunction with another rule that identifies “matters” which the Holy Spirit has “shaped,” “both in the giving of the prophecy and” also “in the events portrayed” add strength to the claim that prophetic events at the beginning of a prophecy typify and run parallel to the prophetic events at the end of any given prophecy.

ලෝකයේ අවසාන කාලය පැමිණ ඇති අප මත බලපවත්වන සියලු බයිබලීය අනාවැකි පණිවිඩ “අප සඳහා ක්‍රියාත්මක” ය. එම නියමය, ශුද්ධාත්මයාණන් “අනාවැකිය දීමේදීද” සහ “එහි නිරූපිත සිද්ධීන්හිද” “සැකසූ” “කාරණා” හඳුනා දෙන තවත් නියමයක් සමඟ එක්ව, අනාවැකියක ආරම්භයේ තිබෙන අනාවැකිමය සිද්ධීන්, යම් අනාවැකියක අවසානයේ තිබෙන අනාවැකිමය සිද්ධීන්ගේ ආදර්ශ බවට පත්ව ඒවාට සමාන්තරව ගමන් කරන බව පිළිබඳ ප්‍රකාශයට වැඩි බලයක් එක් කරයි.

> “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy; but we should call attention to what the prophets and apostles have written under the inspiration of the Holy Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented.” Testimonies to Ministers, 112.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය අතිශයින් සමීප ලෙස අධ්‍යයනය කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් ඇත; විශේෂයෙන්ම, අපගේ කාර්යයේ ඉතිහාසය තුළ මින් පෙර කිසි දිනක නොවූ ලෙස දානියෙල් පොත හා එළිදරව් පොත කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ යුතුය. රෝම බලය හා පාප් පදවිය සම්බන්ධයෙන්, සමහර කරුණු පිළිබඳ අපට කියන්නට තිබෙන දේ අඩුවිය හැක; නමුත් දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ප්‍රේරණයෙන් අනාගතවක්තෘවරුන් හා අපෝස්තුළුවරුන් ලියා ඇති දේ කෙරෙහි අපි අවධානය කැඳවිය යුතුය. ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේ අනාගතවाणी දීමේදීත්, නිරූපණය කර ඇති සිද්ධීන්හිත්, කරුණු එසේ හැඩගස්වා ඇත්තේ මනුෂ්‍ය කාර්යභාරියා දෘෂ්ටියෙන් ඉවතට තබා, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තුළ සඟවා, ස්වර්ගයේ ස්වාමිවූ දෙවිවහන්සේ සහ උන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව උසස් කරනු ලබන ලෙස ඉගැන්වීමටය. දානියෙල්ගේ පොත කියවන්න. එහි නිරූපණය කර ඇති රාජ්‍යයන්ගේ ඉතිහාසය කරුණෙන් කරුණ කැඳවා ඉදිරිපත් කරන්න.” Testimonies to Ministers, 112.

The “Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed.” In “giving of the prophecy and in the events portrayed” “matters” have been “so shaped” by “the Holy Spirit” that both “the giving of the prophecy” and “the events portrayed,” are to be recognized as inspired and applied to the prophetic illustration of the end of the world.

“ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ, අනාවැකිය දෙනු ලැබීමේ කාර්යයෙහිද, නිරූපිත සිද්ධීන්හිද, කාරණා මෙලෙස හැඩගස්වා තිබේ.” “අනාවැකිය දෙනු ලැබීම” සහ “නිරූපිත සිද්ධීන්” යන දෙකෙහිද “කාරණා” “ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ” විසින් “මෙලෙස හැඩගස්වා” තිබෙන්නේ, “අනාවැකිය දෙනු ලැබීම” සහ “නිරූපිත සිද්ධීන්” යන දෙකම දේවානුප්‍රාණිත බවින් හඳුනාගෙන, ලෝකයේ අවසානය පිළිබඳ අනාවැකිමය දෘශ්ටාන්තයට අදාළ කරනු පිණිසය.

John was given the prophecy from Gabriel and told to write it in a book and send it to the churches. He was then being persecuted by Rome; he was exiled in a fashion that would parallel what in the world today would call a black-site. In that history John was as isolated from mankind as is any prisoner at Guantanamo Bay.

යොහන් ගාබ්‍රියෙල්ගෙන් එම අනාවැකිය ලබනු ලැබ, එය පොතක ලියා සභාවලට යැවීමට ඔහුට අණ කරන ලදී. එවිට ඔහු රෝමය විසින් පීඩා කරනු ලැබූ අතර, අද ලෝකයේ “බ්ලැක්-සයිට්” යැයි හඳුන්වනු ලබන දෙයකට සමාන වූ ආකාරයක නිර්වාසිතත්වයකට ඔහු යවන ලදී. එම ඉතිහාසය තුළ, ගුවාන්ටනාමෝ බේහි කිසියම් සිරකරුවෙකු මනුෂ්‍ය සමාජයෙන් වෙන්ව සිටින ප්‍රමාණයට සමාන ලෙසම, යොහන් ද මනුෂ්‍ය වර්ගයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම හුදකලා වූවෙකි.

John identifies that the vision took place when he was worshipping on the seventh-day Sabbath, which is the Lord’s Day.

යොහන් මෙම දර්ශනය සිදු වූයේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ දිනය වන සප්තම-දින සබතෙහි තමා නමස්කාරයෙහි යෙදී සිටියදී බව හඳුනා දෙයි.

> For the Son of man is Lord even of the sabbath day. Matthew 12:8.

> මක්නිසාද මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා සබ්බත් දවසේද ස්වාමියාය. මතෙව් 12:8.

While worshipping in the Spirit, he heard a great voice behind him.

ආත්මයෙන් නමස්කාර කරමින් සිටියදී, ඔහුගේ පිටුපසින් මහත් ශබ්දයක් ඔහුට ඇසුණි.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:9–11.

> ඔබලාගේ සහෝදරයාද, පීඩාවෙහිද, යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රාජ්‍යයෙහිද, ඉවසීමෙහිද ඔබලා සමඟ සහභාගීවන්නාද වන මම යොහන්, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය නිසාත්, යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සාක්ෂිය නිසාත්, පත්මොස් නම් දූපතෙහි සිටියෙමි. ස්වාමීන්වහන්සේගේ දවසෙහි මම ආත්මයෙන් සිටියෙමි; එවිට තුරියක් මෙන් මහත් හඬක් මා පිටුපසින් අසා, මෙසේ කියනු ඇසුවෙමි: මම අල්ෆා හා ඔමේගාය, පළමුවැන්නාද අන්තිමයාද වෙමි. නුඹ දකින දේ පොතක ලියා, ආසියාවේ ඇති සභා සත වෙත යවන්න; එපීසයටද, ස්මර්නාටද, පෙර්ගමොස්ටද, තියතීරයටද, සාර්දිස්ටද, ෆිලඩෙල්ෆියාටද, ලාඔදීකියාවටද යවන්න. එළිදරව් 1:9–11.

John, his surroundings and the circumstances identified describe him as one that is being persecuted for being a seventh-day Sabbath worshipper, but one who is also being persecuted because they believe in both the Bible and the writings of Ellen White, which is the “testimony of Jesus.” He hears a great voice behind him, which he turns to see, and in so doing he represents a Seventh-day Adventist at the end of the world who hear a voice behind them saying, “this is the way, walk ye in it.”

යොහන්, ඔහුගේ වටපිටාව හා හඳුනාගත් තත්ත්වයන් අනුව, ඔහු සත්වන දින සබත්-උපාසකයෙකු වන බැවින් පීඩාවට ලක්වන්නෙකු ලෙසත්, එසේම “යේසුස්ගේ සාක්ෂිය” වන බයිබලයත් එලන් වයිට්ගේ ලේඛනත් යන දෙකම විශ්වාස කරන බැවින්ද පීඩාවට ලක්වන්නෙකු ලෙසත් විස්තර කරනු ලැබේ. ඔහු තමන්ගේ පිටුපසින් මහත් හඬක් ඇසෙයි; එය බැලීමට ඔහු හැරෙයි. එසේ කරන විට, “මේ මාර්ගයය; එහි ගමන් කරනු” යයි තමන්ගේ පිටුපසින් හඬක් කියනු ඇසෙන ලෝක අවසානයේ සිටින සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්වරයෙකු ඔහු නියෝජනය කරයි.

All the lines of prophecy parallel each other at the end of the world.

අනාගතවාක්‍යයේ සියලු රේඛාවන් ලෝකයේ අවසානයේදී එකිනෙකට සමාන්තරව ගමන් කරයි.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end.” Acts of the Apostles, 585.

> “එළිදරව්වෙහි බයිබලයේ සියලු පොත් එකට හමුවී අවසානයට පැමිණෙයි.” අපෝස්තුලවරුන්ගේ ක්‍රියා, 585.

Any prophet that hears a voice behind them, aligns with John in the illustration of God’s people at the end of the world. John heard a voice behind him that gave him instructions. Isaiah also heard a voice of instruction.

තමන්ගේ පිටුපසින් හඬක් අසාගන්නා ඕනෑම අනාවක්තෘවරයෙක්, ලෝකයේ අවසානයෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පිළිබඳ දර්ශනයෙහි යොහන් සමඟ අනුකූල වේ. යොහන් තම පිටුපසින්, ඔහුට උපදෙස් දුන් හඬක් අසාගත්තේය. යෙසායා ද උපදෙස් දෙන හඬක් අසාගත්තේය.

> And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him.

> එබැවින් සමිඳාණන් ඔබ කෙරෙහි කරුණාවන්ත වන පිණිස බලා සිටින සේක; එබැවින් ඔබ කෙරෙහි දයාව පෙන්වනු පිණිස උන්වහන්සේ උත්කර්ෂයට පත් වන සේක. මක්නිසාද සමිඳාණන් විනිශ්චයේ දෙවියන් වහන්සේය; උන්වහන්සේ සඳහා බලා සිටින සියල්ලෝම භාග්‍යවන්තයෝය.

> For the people shall dwell in Zion at Jerusalem: thou shalt weep no more: he will be very gracious unto thee at the voice of thy cry; when he shall hear it, he will answer thee. And though the Lord give you the bread of adversity, and the water of affliction, yet shall not thy teachers be removed into a corner any more, but thine eyes shall see thy teachers: And thine ears shall hear a word behind thee, saying, This is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left. Isaiah 30:18–21.

> මක්නිසාද ජනතාව යෙරුසලමේ සියොන්හි වාසය කරනු ඇත; ඔබ තවදුරටත් හැඬිය යුතු නොවේ. ඔබගේ හඬා අඬන හඬට ඔහු ඔබට අතිශයින් කරුණාවන්ත වනු ඇත; ඔහු එය ඇසූ විට ඔබට පිළිතුරු දෙනු ඇත. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබට විපත්තියේ පාන් සහ පීඩාවේ ජලය දුන්නත්, තවදුරටත් ඔබගේ ගුරුවරුන් සඟවා නොතබනු ලැබේ; එහෙත් ඔබගේ ඇස් ඔබගේ ගුරුවරුන් දකිනු ඇත. ඔබ දකුණට හැරෙන විටත්, වමට හැරෙන විටත්, “මේ මාර්ගයයි, එහි ගමන් කරන්න” යන වචනයක් ඔබගේ පසුපසින් ඔබගේ කන්ට ඇසෙනු ඇත. යෙසායා 30:18–21.

God’s remnant people hear a voice behind them identifying which way they should walk. They then need to decide if they will listen or not listen. The people represented by John and Isaiah are people at the end of the world who wait for the Lord while He tarries, and Isaiah informs us he tarries because He is a God of judgment. From the beginning of Millerite history in 1798 until the close of probation for Adventism at the Sunday law, God is accomplishing the judgment in the heavenly sanctuary. The promise is that those who wait for the Lord during the judgment period will be blessed.

දෙවියන්වහන්සේගේ ඉතිරි වූ ජනතාව, තමන් ගමන් කළ යුතු මාර්ගය කුමක්දැයි හඳුන්වා දෙන, තමන්ගේ පිටුපසින් එන හඬක් අසති. ඉන්පසු ඔවුන් එයට සවන් දෙනවාද, නැද්ද යන්න තීරණය කළ යුතුය. යොහන් සහ යෙසායා විසින් නිරූපණය කරනු ලබන ජනතාව නම්, ස්වාමින්වහන්සේ ප්‍රමාද වන අතරතුර උන්වහන්සේ බලා සිටින ලෝක අවසානයේ සිටින ජනතාවය; එසේම යෙසායා අපට දන්වන්නේ උන්වහන්සේ විනිශ්චයක දෙවියන්වහන්සේ බැවින් උන්වහන්සේ ප්‍රමාද වන බවයි. 1798 දී මිලේරයිට් ඉතිහාසයේ ආරම්භයේ සිට ඉරිදා නීතියේදී ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය සඳහා කරුණාවේ කාලය අවසන් වන තුරු, දෙවියන්වහන්සේ ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය තුළ විනිශ්චය ඉටු කරමින් සිටියි. පොරොන්දුව නම්, විනිශ්චය කාලය තුළ ස්වාමින්වහන්සේ බලා සිටින අය ආශීර්වාද ලැබීමයි.

God’s people who are blessed for waiting, are represented by the virgins who wait for the Bridegroom in the parable of the ten virgins. All ten fell asleep, and then at midnight a crisis arrives that separates the sleeping virgins into two classes. One class had heard a voice behind them and turned to see the voice which instructed them as to which way to proceed, and the other class refused to turn around and hear the voice—in spite of the fact that the message that runs throughout the book of Revelation is, “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”

රැඳී සිටීම නිසා ආශීර්වාද ලබන දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව, දස කන්‍යාවන් පිළිබඳ උපමාවේ මනාලයා බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින කන්‍යාවන් විසින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. දස දෙනාම නිදාගියෝ ය; එවිට මධ්‍යරාත්‍රියේදී නිදාසිටි කන්‍යාවන් දෙවර්ගයකට වෙන් කරන අර්බුදයක් උදාවෙයි. එක් වර්ගයක අය තමන් පිටුපසින් හඬක් ඇසී, ඉදිරියට යා යුත්තේ කුමන මාර්ගයෙන්ද යන්න පිළිබඳ උපදෙස් දුන් ඒ හඬ දැක ගැනීම සඳහා හැරී බැලූහ; අනෙක් වර්ගයේ අය නම්, එළිදරව් පොත පුරාම දිවෙන පණිවිඩය, “කන් ඇති තැනැත්තා ආත්මයාණන්වහන්සේ සභායන්ට කියන දේ අසාගනීවා” යනුවෙන් තිබියදීත්, හැරී ඒ හඬ ඇසීමට ප්‍රතික්ෂේප කළහ.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “මතෙව් 25හි සඳහන් කන්‍යාවන් දසදෙනාගේ උපමාව ද ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ජනතාවගේ අත්දැකීම ද නිදර්ශනය කරයි.” The Great Controversy, 393.

John represents the Adventist people who turn to the past in order to understand the future. When they “hear a word behind” them as John did, the word also includes the instruction given in Isaiah’s testimony of this identical event. Isaiah’s instruction was, “this is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left.” The wise virgins in Daniel twelve understand the increase of knowledge at the end of the world, because they had “run to and fro” in the word to understand the life-giving knowledge that was unsealed.

අනාගතය අවබෝධ කරගැනීම සඳහා අතීතය වෙත හැරී බලන ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ජනතාව යොහන් නියෝජනය කරයි. යොහන් කළ පරිදි ඔවුන්ට “පිටුපසින් වචනයක්” ඇසෙන විට, එම වචනය තුළ මෙම එකම සිද්ධිය පිළිබඳ යෙසායාගේ සාක්ෂියේ දී දුන් උපදෙස්ද ඇතුළත් වේ. යෙසායාගේ උපදෙස් මෙසේය: “මේ මාර්ගයයි; ඒ තුළ හැසිරෙන්න; ඔබ දකුණට හැරෙන කලද, ඔබ වමට හැරෙන කලද.” දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවෝ, ලෝකයේ අවසානයේ දී දැනුම වැඩිවීම අවබෝධ කරගනිති; මක්නිසාද ඔවුන් මුද්‍රා විවෘත කළ ජීවය දෙන දැනුම අවබෝධ කරගැනීම පිණිස වචනය තුළ “එහා මෙහා දිව ගිය” බැවිනි.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:4.

> එහෙත්, ඔහේ දානියෙල්, මේ වචන වසා තබා, පොත මුද්‍රා කර තබන්න, අන්ත කාලය දක්වාය: බොහෝ දෙනා එහා මෙහා දුවනු ඇත, දැනුම වැඩි වන්නේය. දානියෙල් 12:4.

The prophets we are considering represent Seventh-day Adventists in the history where judgment comes to a conclusion and probation closes. Those represented as the wise virgins hear a voice behind them saying this is the way to walk and He promises to guide them on the path when they turn to the left or the right. “Running to and fro” as the wise virgins do when the book is unsealed is a symbol for Bible study. Nature informs us that in order to run, you first must learn to walk and Isaiah’s testimony says that if you listen to the voice behind you, he will guide you in the study of His Word whether you turn to the Old Testament (left) or the New Testament (right). Open the Bible and He will guide you by His voice. But for Seventh-day Adventists at the end of the world it also means He will guide you when you open the Bible (left) and when you open the Spirit of Prophecy (right).

අප සලකා බලමින් සිටින ප්‍රකාශකයෝ විනිශ්චය අවසානයට පැමිණ අනුග්‍රහ කාලය අවසන් වන ඉතිහාස අවධියේ සප්තම දින ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුන් නියෝජනය කරති. බුද්ධිමත් කන්‍යාවන් ලෙස නියෝජනය කරනු ලබන අය තමන් පිටුපසින් “මෙයයි ඔබ ගමන් කළ යුතු මාර්ගය” යන හඬක් ඇසෙති; තවද වමට හෝ දකුණට හැරෙන විට එම මාර්ගයේ ඔවුන්ට මඟ පෙන්වීමට උන්වහන්සේ පොරොන්දු වෙති. පොත මුද්‍රා බිඳ හැර ඇති විට බුද්ධිමත් කන්‍යාවන් කරන ලෙස “එහා මෙහා දුවා යෑම” යනු බයිබල් අධ්‍යයනය සඳහා වූ සංකේතයකි. දුවන්නට නම් පළමුවෙන් ගමන් කරන්න ඉගෙන ගත යුතු බව ස්වභාවධර්මය අපට උගන්වයි; තවද ඔබ පිටුපසින් ඇසෙන හඬට සවන් දෙනවා නම්, ඔබ පරණ ගිවිසුමට (වමට) හෝ අලුත් ගිවිසුමට (දකුණට) හැරෙන විට උන්වහන්සේ තම වචනය අධ්‍යයනය කිරීමේදී ඔබට මඟ පෙන්වන බව යෙසායාගේ සාක්ෂිය පවසයි. බයිබලය විවෘත කරන්න, එවිට උන්වහන්සේ තම හඬින් ඔබට මඟ පෙන්වනු ඇත. එහෙත් ලෝකයේ අවසාන කාලයේ සප්තම දින ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුන් සඳහා මෙයින් තවත් අදහස් වන්නේ, ඔබ බයිබලය (වම) විවෘත කරන විටත්, අනාවැකි ආත්මය (දකුණ) විවෘත කරන විටත්, උන්වහන්සේ ඔබට මඟ පෙන්වන බවයි.

The way to walk is even more specific when Jeremiah’s testimony is added.

යෙරෙමියාගේ සාක්ෂියද එකතු කළ විට, ගමන් කළ යුතු මාර්ගය තවදුරටත් වඩා නිශ්චිත වේ.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken.

> එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක: මාර්ගවල නැගී සිට, බලා, පැරණි පථයන් ගැන විමසා, යහපත් මාර්ගය කොතැනදැයි සොයා එහි හැසිරෙන්න; එවිට ඔබගේ ආත්මයන්ට විශ්‍රාමය ලැබේ. එහෙත් ඔවුහු කීවෝය, අපි එහි නොහැසිරෙමු. තවද මම ඔබ මත මුරකරුවන් පත් කරමින්, හොරණෑ හඬට සවන් දෙන්නැයි කීවෙමි. එහෙත් ඔවුහු කීවෝය, අපි සවන් නොදෙමු.

> Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.

> එබැවින්, ජාතීනි, අසන්න; සභාවනි, ඔවුන් අතර තිබෙන දේ දැනගන්න. පෘථිවියෙහි වාසීනි, අසන්න: බලව, මම මේ ජනතාව මත අනර්ථය පැමිණෙන්නට සලස්වන්නෙමි, එනම් ඔවුන්ගේ සිතුවිලිවල ඵලයය; මක්නිසාද ඔවුන් මාගේ වචනවලට සවන් නොදුන්හ, මාගේ ව්‍යවස්ථාවටද නොඇසූහ, එය ප්‍රතික්ෂේප කළහ. යෙරෙමියා 6:16–19.

There are two classes of worshippers in the passage. One group considers all the “ways” and chooses the “old paths” to walk in. They were capable of selecting the “good way” from all the other possible “ways,” because they are those who listened to the voice behind them, and that voice informed them, “this is the way, walk ye in it.” John represents those that hear the voice from behind, a voice from the “old paths.”

මෙම ඡේදයේ නමස්කාරකයන් වර්ග දෙකක් ඇත. එක් සමූහයක් සියලු “මාර්ග” සලකා බලා, එහි ගමන් කිරීමට “පැරණි මාවත්” තෝරාගනියි. ඔවුන්ට අනෙකුත් සියලු හැකි “මාර්ග” අතරින් “යහපත් මාර්ගය” තෝරාගැනීමට හැකි වූයේ, ඔවුන් තමාගේ පසුපසින් ඇති හඬට සවන් දුන් අය බැවිනි; එම හඬ ඔවුන්ට, “මෙය මාර්ගය ය; එහි ගමන් කරව” යයි දන්වා සිටියේය. යොහන් නියෝජනය කරන්නේ පසුපසින් ඇති එම හඬ අසන්නාවන්ය, එනම් “පැරණි මාවත්” වලින් පැමිණෙන හඬය.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “‘ස්වාමින්වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක: මාර්ගවල නවතින්න, බලාගන්න, පුරාණ පථයන් පිළිබඳව විමසා බලන්න, යහපත් මාර්ගය කොතැනදැයි විමසා, එහි ගමන් කරන්න.’ යෙරෙමියා 6:16.”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “අපගේ විශ්වාසයේ අත්තිවාරම්—වචනය යාච්ඤාපූර්වකව අධ්‍යයනය කිරීමෙන්ද එළිදරව්වෙන්ද අපගේ කාර්යයේ ආරම්භයේදී තැබූ එම අත්තිවාරම්—ඉවත් කර දැමීමට කිසිවෙක් උත්සාහ නොකරත්වා. පසුගිය අවුරුදු පනහ පුරාම අපි මේ අත්තිවාරම් මත ගොඩනඟමින් සිටියෙමු. මනුෂ්‍යයන් තමන් නව මාර්ගයක් සොයාගෙන ඇති බවත්, තැබී ඇති අත්තිවාරමට වඩා ශක්තිමත් අත්තිවාරමක් තැබිය හැකි බවත් සිතන්නට පුළුවන. නමුත් මෙය මහත් වංචාවකි. තැබී ඇති අත්තිවාරම හැර වෙනත් අත්තිවාරමක් කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට තැබිය නොහැක.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “අතීතයේ බොහෝ දෙනෙක් නව විශ්වාසයක් ගොඩනැගීමටත්, නව මූලධර්ම පිහිටුවීමටත් අත් ගසා ඇත. එහෙත් ඔවුන්ගේ ගොඩනැගිල්ල කොපමණ කාලයක් තිරව සිටියාද? එය ඉක්මනින්ම වැටී ගියේය, මක්නිසාද එය පර්වතය මත පදනම් කර නොතිබූ බැවිනි.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “පළමු ගෝලයන්ට මනුෂ්‍යයන්ගේ කියමන්වලට මුහුණ දීමට නොවීය ද? ඔවුන්ට ව්‍යාජ සിദ്ധාන්තවලට සවන් දීමට සිදු නොවීය ද, එසේ සියල්ල කළ පසු, ‘තබා ඇති පදනම හැර වෙනත් පදනමක් කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට තැබිය නොහැක’ යයි කියමින් ස්ථිරව සිටීමට නොවීය ද? 1 කොරින්ති 3:11.

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “ඒ නිසා අපගේ විශ්වාසයේ ආරම්භය අවසානය දක්වා අචල ලෙස අල්ලාගෙන සිටිය යුතුය. දෙවියන් වහන්සේගෙන්ද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගෙන්ද බලවත් වචන මේ ජනතාව වෙත යවන ලද අතර, ඒවා ඔවුන් ලෝකයෙන් පිටතට, බින්දුවෙන් බින්දුවට, වර්තමාන සත්‍යයේ පැහැදිලි ආලෝකය තුළට ගෙන ආවේය. ශුද්ධ ගින්නෙන් ස්පර්ශ කරන ලද තොල් ඇතිව, දෙවියන් වහන්සේගේ සේවකයෝ එම පණිවුඩය ප්‍රකාශ කළෝය. ප්‍රකාශ කරන ලද සත්‍යයේ සත්‍යතාවය මත දේව ප්‍රකාශනය සිය මුද්‍රාව තබා ඇත.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

But there is another group in Jeremiah’s line and that “congregation” as he identifies them, have built a house representing a new faith, and that house falls because it was not built upon the rock. That house is the Seventh-day Adventist church, or as John identifies the very same church—the synagogue of Satan.

එහෙත් යෙරෙමියාගේ පරම්පරාවේ තවත් කණ්ඩායමක් ඇත; ඔවුන්ව ඔහු හඳුන්වන “සභාව” නව ඇදහිල්ලක් නිරූපණය කරන ගෘහයක් ගොඩනඟා ඇත; එම ගෘහය පර්වතය මත ගොඩනඟා නොතිබූ බැවින් එය කඩා වැටේ. එම ගෘහය සප්තම-දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවය, නැතහොත් යොහන් හඳුන්වන පරිදි, එම සභාවම—සාතන්ගේ සිනගෝගය.

To refuse to hear is to reject, his “words” and his “law.” Due to their rebellion against returning and walking in the old paths and also their refusal to hear the trumpet message of the watchman, God is going to bring evil upon the people Jeremiah identifies as a “evil congregation.” How God deals with the Seventh-day Adventist church of Laodicea is a subject of Bible prophecy. The prophet Hosea contributes to the characteristics of the “evil congregation” when he speaks about why they are rejected.

අසන්නට ප්‍රතික්ෂේප කිරීම යනු, ඔහුගේ “වචන” හා ඔහුගේ “ව්‍යවස්ථාව” ප්‍රතික්ෂේප කිරීමකි. පැරණි මාර්ගවලට ආපසු හැරී ඒවායේ ගමන් කිරීම පිළිබඳ ඔවුන්ගේ කැරලිකාරකම නිසාත්, මුරකරුගේ කාහළ පණිවිඩය අසන්නට ඔවුන්ගේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසාත්, දෙවියන් වහන්සේ යෙරෙමියා “දුෂ්ට සභාව” ලෙස හඳුන්වන ජනතාව මත අවිපත පමුණුවන්නට යන්නේය. ලාඕදිකාවේ සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව සමඟ දෙවියන් වහන්සේ ක්‍රියා කරන ආකාරය බයිබල් අනාවැකියේ විෂයයකි. හෝෂෙයා අනාගතවක්තෘවරයා ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන්නේ මන්දැයි කථා කරන විට, “දුෂ්ට සභාවේ” ලක්ෂණයන්ට තම දායකත්වය එක් කරයි.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> මාගේ ජනතාව දැනුම නොමැතිකම නිසා විනාශ වී යති. නුඹ දැනුම ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින්, නුඹ මා වෙත පූජකයෙකු නොවනු පිණිස මමත් නුඹ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙමි. නුඹේ දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව නුඹ අමතක කළ බැවින්, මමත් නුඹේ දරුවන් අමතක කරන්නෙමි. හෝෂෙයා 4:6.

They are rejected for lacking knowledge, which represents a message that is unsealed at the time of the end. God is ending here His covenant relationship with His people in the passage, for He directly calls them, “My people!” Because they rejected Christ, and have forgotten His law they will be no priest for God. When God’s people enter into covenant with God, He makes them priests and kings. When God entered into covenant with ancient Israel he stated through Moses:

අවසාන කාලයේදී මුද්‍රාව විවෘත කරන ලද පණිවුඩයක් නියෝජනය කරන දැනුම නොමැතිකම නිසා ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබේ. මෙම පාඨභාගයේදී දෙවියන් වහන්සේ තම සෙනඟ සමඟ ඇති වූ තම ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවය මෙහි අවසන් කරමින්, ඔවුන්ව සෘජුවම “මාගේ සෙනඟ!” යයි අමතන සේක. ඔවුන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කර, උන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව අමතක කළ බැවින්, ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේ සඳහා යාජකයන් නොවනු ඇත. දෙවියන් වහන්සේගේ සෙනඟ දෙවියන් වහන්සේ සමඟ ගිවිසුමට ඇතුළත් වන විට, උන්වහන්සේ ඔවුන් යාජකයන් සහ රජවරුන් බවට පත් කරන සේක. දෙවියන් වහන්සේ පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් සමඟ ගිවිසුමට ඇතුළත් වූ විට, උන්වහන්සේ මෝසෙස් මඟින් මෙසේ ප්‍රකාශ කළ සේක:

> Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.

> එබැවින් දැන් ඔබ සැබවින්ම මාගේ හඬට කීකරු වී, මාගේ ගිවිසුම රක්ෂා කළොත්, සියලු ජනයා අතරින් ඔබ මට විශේෂ අයිති භාණ්ඩයක් වන්නහුය; මක්නිසාද මුළු පොළොවම මාගේය. තවද ඔබ මට පූජකයන්ගේ රාජ්‍යයක්ද ශුද්ධ ජාතියක්ද වන්නහුය. නුඹ ඉශ්‍රායෙල්ගේ දරුවන්ට කථා කළ යුතු වචන මෙවලය. නික්මයාම 19:5, 6.

When God entered into covenant with the Christian church he stated through Peter:

දෙවියන්වහන්සේ ක්‍රිස්තියානි සභාව සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළුවූ කල, පේතෘස් මඟින් උන්වහන්සේ මෙසේ ප්‍රකාශ කළසේක:

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.

> එහෙත් ඔබ සැම තෝරාගත් පරම්පරාවක් ද, රාජකීය පූජකත්වයක් ද, ශුද්ධ ජාතියක් ද, ඔහුගේම වූ සෙනඟක් ද වෙයි; ඒ, අන්ධකාරයෙන් තමන්ගේ අද්භූත ආලෝකයට ඔබ සැම කැඳවාගත් තැනැත්තාගේ ප්‍රශංසා ප්‍රකාශ කරන පිණිස ය. එක් කලෙක ඔබ සැම සෙනඟක් නොවූවත්, දැන් දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ වන්නහු ය; දයාව නොලැබූවත්, දැන් දයාව ලබා ඇත. 1 පේතෘස් 2:9, 10.

Peter in these verses addresses the transition from ancient Israel as God’s chosen covenant people unto the Christian church, when he states that “in times past were not a people, but now are the people of God.” When the Jews divorced themselves from God, the Lord entered into covenant with the Christian church. Both were considered as nations of priests while they were married to the Lord.

මෙම පදයන්හිදී පේතෘස් දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ගිවිසුම් ජනතාව වූ ප්‍රාචීන ඉශ්‍රායෙල්ගෙන් ක්‍රිස්තියානි සභාව වෙත වූ සංක්‍රාන්තිය සම්බන්ධයෙන් කථා කරයි; එහිදී ඔහු, “පෙර කාලවලදී ඔබ ජනතාවක් නොවූවහුය, නමුත් දැන් ඔබ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වෙති” යයි ප්‍රකාශ කරයි. යුදෙව්වෝ තමන්ම දෙවියන්වහන්සේගෙන් වෙන්ව ගිය කල, ස්වාමීන්වහන්සේ ක්‍රිස්තියානි සභාව සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූ සේක. දෙපාර්ශවයම ස්වාමීන්වහන්සේ සමඟ විවාහිතව සිටි කාලයෙහි පූජකයන්ගේ ජාතීන් ලෙස සලකනු ලැබූහ.

To be rejected as a priest indicates that you once were a covenant people. Seventh-day Adventists entered into covenant with the Lord at the beginning of Adventist history. The church in the wilderness came out of the Reformation but rejected the Millerite message, and thus divorced themselves from God during the history of the first and second angels’ messages. The final separation was the arrival of the second angel and the pronouncement was that they were no longer a daughter of Christ, but had become a daughter of Babylon. Immediately after, during the Midnight Cry, God called His new bride to the covenant marriage.

පූජකයෙකු ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීම යනු ඔබ කිසියම් කලෙක ගිවිසුම් ජනතාවක් වූ බව පෙන්වයි. සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ඉතිහාසයේ ආරම්භයේදී ස්වාමීන්වහන්සේ සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූහ. වනයේ සිටි සභාව ප්‍රතිසංස්කරණයෙන් නික්ම ආවත්, මිලෙරයිට් පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, එම නිසා පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ පණිවිඩයන්ගේ ඉතිහාසය තුළ ඔව්හු දෙවියන්වහන්සේගෙන් තමන්ම වෙන්කර ගත්හ. අවසාන වෙන්වීම වූයේ දෙවන දූතයාගේ පැමිණීමත් සමඟය; එවිට ප්‍රකාශය වූයේ ඔවුන් තවදුරටත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දියණියක් නොව, බබිලෝනියේ දියණියක් බවට පත්වී ඇති බවය. එයට වහාම පසු, මධ්‍යරාත්‍රි හඬ නගන සමයේදී, දෙවියන්වහන්සේ තම අලුත් මනාලිය ගිවිසුම් විවාහයට කැඳවූ සේක.

The two tables that were the symbol of the covenant for ancient Israel were the two tables of the Ten Commandments, and the two tables for spiritual modern Israel are the two tables of Habakkuk as represented by the 1843 and 1850 charts. The covenant people that inspiration has identified repeatedly as Laodicea rejected the old paths, refused to listen to the voice behind them, and they therefore repeat the ending history of ancient Israel as they are spewed out of the mouth of the Lord. Why does this happen to those He calls, “My people?”

පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් සඳහා ගිවිසුමේ සංකේතය වූ පුවරු දෙක වූයේ දස ආඥා වල පුවරු දෙකය; ආත්මික නවීන ඉශ්‍රායෙල් සඳහා වන පුවරු දෙක වන්නේ 1843 සහ 1850 ප්‍රස්තාර මගින් නිරූපිත හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙකය. ප්‍රේරණාව විසින් නැවත නැවතත් ලාඔදිකයා ලෙස හඳුන්වා දී ඇති ගිවිසුම් ජනතාව පැරණි මාර්ග ප්‍රතික්ෂේප කළහ, ඔවුන් පිටුපසින් ඇසෙන හඬට කන් දීමට අකමැති වූහ, එබැවින් ඔවුන් ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛයෙන් වමනය කර දමනු ලබන අතර පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ අවසාන ඉතිහාසය නැවත සිදු කරති. උන්වහන්සේ “මාගේ ජනතාව” යැයි කැඳවන අයට මෙය සිදුවන්නේ මන්ද?

The parable of the ten virgins, which illustrates the experience of Adventism is twice fulfilled, once at the beginning and then at the ending of Adventism. Sister White teaches that the parable has been and will be fulfilled to the very letter, and also that the parable is always to be understood as present truth, just as is the third angel.

අද්වෙන්තිවාදයේ අත්දැකීම නිරූපණය කරන දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාව, එක් වරක් ආරම්භයේදීත් පසුව අවසානයේදීත්, දෙවරක් සම්පූර්ණ වේ. සහෝදරි වයිට් උගන්වන්නේ එම උපමාව අකුරක් අකුරක් පරිදි සම්පූර්ණ වී තිබෙන අතර තවද සම්පූර්ණ වන බවත්, තෙවන දූතයා මෙන්ම එම උපමාවද සෑම විටම වර්තමාන සත්‍යය ලෙසම තේරුම්ගත යුතු බවත්ය.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “දස කන්‍යාවන් පිළිබඳ උපමාව වෙත මා නිතර යොමු කරනු ලැබේ; එයින් පස් දෙනෙක් ප්‍රඥාවන්ත වූහ, පස් දෙනෙක් මෝඩ වූහ. මෙම උපමාව අකුරට අකුර සම්පූර්ණ වී ඇතත්, තවද සම්පූර්ණ වන්නේය; මක්නිසාද එය මෙම කාලය සඳහා විශේෂ අදාළත්වයක් දරයි, සහ තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩය මෙන්ම, එය සම්පූර්ණ වී ඇතත්, කාලයේ අවසානය දක්වා වර්තමාන සත්‍යය ලෙස පවතිනු ඇත.” Review and Herald, August 19, 1890.

Millerite Adventism fulfilled the waiting of the parable between their failed prediction of 1843 and the correct prediction of October 22, 1844. The prophetic details of this history are many and important, but I simply wish to identify that the parable of the ten virgins is directly connected to the third angel as Sister White just stated.

1843 සඳහා ඔවුන් කළ අසාර්ථක අනාවැකියත් 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින සඳහා කළ නිවැරදි අනාවැකියත් අතර කාලය තුළ, මිලර්වරුන්ගේ අද්වෙන්තිවාදය එම උපමාවේ බලාසිටීම සම්පූර්ණ කළේය. මෙම ඉතිහාසයට අදාළ අනාගතවාචක විස්තර බොහෝමයක්ද අතිශය වැදගත්ද වේ; එහෙත්, සහෝදරි වයිට් දැන් ප්‍රකාශ කළ පරිදි, දහ දෙනා කන්‍යාවන්ගේ උපමාව තුන්වන දූතයා සමඟ සෘජුව සම්බන්ධ වී ඇති බව පමණක් මම හඳුනා දක්වීමට කැමැත්තෙමි.

From 1798 until October 22, 1844, the message of the first angel announced the opening of the judgment. Just before the judgment began the Midnight Cry of the parable of the ten virgins was fulfilled. Therefore, when the third angel announces the close of judgment, the announcement of the Midnight Cry will once again be repeated.

1798 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය විනිශ්චයේ ආරම්භය ප්‍රකාශ කළේය. විනිශ්චය ආරම්භ වීමට සම්පූර්ණයෙන් ම පෙර, දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬ ඉටු විය. එබැවින්, තුන්වන දූතයා විනිශ්චය අවසන් වීම ප්‍රකාශ කරන විට, මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬ පිළිබඳ ප්‍රකාශය නැවත වරක් පුනරාවර්තනය කරනු ලැබේ.

The recognition that the Protestant churches had rejected God’s message, thus becoming the daughters of Babylon, was the arrival of the second angel’s message and the beginning of the tarrying time in the parable that was being “fulfilled to the very letter.” The Lord did not return in 1843, He tarried to test and bless the virgins. The announcement of the second angel identifying the Protestant churches as daughters of Babylon was a call for those still in those fallen churches to come out and stand with the Millerites and their understanding of the prophecies. At the Exeter camp meeting Samuel Snow provided the evidence necessary to confirm the Lord’s coming on October 22, 1844, and the message of the Midnight Cry swept across the land like a tidal wave. Then the third angel arrived at the Great Disappointment of October 22, 1844.

ප්‍රොතෙස්තාන්ත් සභා දෙවියන්වහන්සේගේ පණිවුඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින්, ඒ අනුව බබිලෝනයේ දියණියන් බවට පත්වූ බව පිළිගැනීම, දෙවන දූතයාගේ පණිවුඩයේ පැමිණීමත්, “අකුරට අකුරටම ඉටුවෙමින්” තිබූ උපමාවේ ප්‍රමාද කාලයේ ආරම්භයත් විය. ස්වාමීන්වහන්සේ 1843දී ආපසු නොපැමිණියේය; කන්‍යාවන් පරීක්ෂා කිරීමටත් ආශීර්වාද කිරීමටත් උන්වහන්සේ ප්‍රමාද වූ සේක. ප්‍රොතෙස්තාන්ත් සභා බබිලෝනයේ දියණියන් ලෙස හඳුනාදුන් දෙවන දූතයාගේ ප්‍රකාශනය, තවමත් එම වැටුණු සභාවල සිටි අය පිටතට පැමිණ මිලෙරයිට්වරුන් සමඟත්, අනාවැකි පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අවබෝධය සමඟත් එකට ස්ථානය ගැනීම සඳහා වූ කැඳවීමක් විය. එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමේදී සැමුවෙල් ස්නෝ 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ස්වාමීන්වහන්සේගේ පැමිණීම ස්ථිර කිරීමට අවශ්‍ය සාක්ෂි ඉදිරිපත් කළ අතර, මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬ නම් පණිවුඩය ජලප්ලාවිත රැල්ලක් මෙන් දේශය පුරා විසිර ගියේය. එවිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින වූ මහත් බලාපොරොත්තු භංගයේදී තුන්වන දූතයා පැමිණියේය.

This was a brief summation of a beginning history that I have left out many points, in order to isolate a few points that seem more relevant to what we are addressing.

අප සලකා බලමින් සිටින කාරණයට වඩාත් සම්බන්ධ යැයි පෙනෙන කරුණු කිහිපයක් පමණක් වෙන් කර දැක්වීම සඳහා, බොහෝ කරුණු මා විසින් අත්හැර දමා ඇති, ආරම්භක ඉතිහාසයක සංක්ෂිප්ත සාරාංශයක් මෙය විය.

We will continue these thoughts in the next article.

මෙම අදහස් අපි මීළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

Back to Articles