Article

# දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණ ඇත - අංක එක

ජීවමානව සිටින අයගේ විනිශ්චය සහ 9/11 හි ප්‍රකාශිත අර්ථසංකේතමය වැදගත්කම

Author

Jeff Pippenger

Published

December 18, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

සැලකිය යුතු කාලයක් පුරාම, ඇත්ත වශයෙන්ම 9/11 ට වහාම පසුව සිට, ජීවත්ව සිටින අයගේ විනිශ්චය 9/11 දින ආරම්භ වූ බව අපි අඛණ්ඩව උගන්වා ඇත්තෙමු. සම්පූර්ණයෙන්ම විවිධ දිශාවන්ගෙන් එය තහවුරු කළ බයිබලානුකූල සාක්ෂි අතිවිශාල සංඛ්‍යාවකින් අපි මෙම සත්‍යය අවබෝධ කරගත්තෙමු. 2023 ජූලි මාසයේ සිට, 9/11 දින ආරම්භ වූ ජීවත්ව සිටින අයගේ විනිශ්චය පිළිබඳව, 9/11 ට කෙටි කලකට පසුව සොයාගත් විස්තරවලට වඩා තවදුරටත් බොහෝ විස්තර අපි අවබෝධ කරගෙන ඇත්තෙමු. ජීවත්ව සිටින අයගේ විනිශ්චය 9/11 දින ආරම්භ වූයේ මන්ද? ජීවත්ව සිටින අයගේ බයිබලානුකූල විනිශ්චය යනු කුමක්ද?

එළිදරව් පොතේ පළමු පරිච්ඡේදයේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳ ප්‍රධාන ලක්ෂණය ලෙස හඳුනාගනු ලබන්නේ ඔහු අල්ෆා සහ ඔමේගා වන බවත්, ආරම්භය සහ අවසානය වන බවත්, පළමුවැන්නා සහ අන්තිමයා වන බවත් ය. යෝහන්ට තිබූ දේවල් ලියා තැබීමට ඔහු අණ කළ විට, එසේ කිරීමෙන් යෝහන් පැමිණෙන දේවල්ද ලියා තැබීමට යෙදෙන බැවින්, ඔහු තම ස්වභාවයේ එම ලක්ෂණයටම උදාහරණයක් සපයයි. යේසුස් සෑමවිටම ආරම්භය මඟින් අවසානය දර්ශනය කරයි. එය ඔහු කවුද යන්නයි.

බයිබලය යේසුස්ව වචනය ලෙස හඳුන්වයි. බයිබලයේ පළමු ග්‍රන්ථය වන උත්පත්ති යන්නෙහි අර්ථය ‘ආරම්භය’ ය. බයිබලයේ අවසාන ග්‍රන්ථය එළිදරව්ව වන අතර, උත්පත්ති ග්‍රන්ථයේ ප්‍රථමයෙන් ඉදිරිපත් කළ සත්‍යයන් එළිදරව් ග්‍රන්ථයේදී ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. උත්පත්ති ආල්ෆා වන අතර එළිදරව්ව ඔමේගාය; ඒ දෙක එක්ව වචනය වන අතර, එම වචනය ආල්ෆා සහ ඔමේගා වන යේසුස්ය. දෙවියන්වහන්සේගේ අත්සන, එසේ නැතිනම් උන්වහන්සේගේ නාමය, බයිබලීය අනාවැකියේ සෑම ඡේදයකම ලියා ඇත. එම අත්සන එම ඡේදය තුළ ඇති ආලෝකය සත්‍යය බව තහවුරු කරයි.

භවिष्यවాణියේ කිසියම් කොටසක් පිළිබඳ අර්ථකථනයක් දෙවියන්වහන්සේගේ අත්සන—එනම් උන්වහන්සේගේ නාමය, උන්වහන්සේගේ චරිතය—දරා නොසිටී නම්, එම අර්ථකථනය වැරදිය. දෙවියන්වහන්සේගේ භවिष्यවචන වචනය අර්ථකථනය කිරීමේදී යොදාගත යුතු තවත් පරීක්ෂණ ද ඇත; එහෙත්, යමෙකු කුමන පරීක්ෂණයක් යෙදුවද, එම පරීක්ෂණය දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළින්ම නිර්වචනය කළ යුතුය. මනුෂ්‍යයන් විසින් නිර්මාණය කළ පරීක්ෂණ නොමැති නම්, මනුෂ්‍යයන් විසින් නිර්මාණය කළ අර්ථකථන ද අඩුවේ. එසේ නම්, ඇයි? සහ කුමක්ද? 9/11 දින ආරම්භ වූයේ ජීවතුන්ගේ බයිබලානුකුල විනිශ්චයද?

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ එළිදරව් පොතෙහි තමන්ව හඳුන්වා දෙන්නාසේ, උන්වහන්සේ තමන්ව ආරම්භය හා අවසානය ලෙස හඳුන්වා දෙමින්, තමන්ගේ ස්වභාවයේ එම ගුණාංගය කුමක් නිරූපණය කරන්නේදැයි දක්වනු පිණිස යොහන් නබිවරයා භාවිත කරති. මුළු පොතේ පණිවිඩය තමන් පිළිබඳ එළිදරව්වක් බව උන්වහන්සේ හඳුන්වා දෙති. යොහන්ගේ ලෝකය තුළ එවකට පැවති දේ ලියන ලෙස උන්වහන්සේ යොහන්ට ආඥා කරති; එසේ කිරීමෙන් යොහන් ලෝකයේ අවසානයේ තිබෙන්නාවූ දේ සටහන් කරමින් සිටියේය. යොහන් ක්‍රිස්තියානි සභාවේ ආරම්භයේ දොළොස් නායකයන්ගෙන් එක් කෙනෙකු වූ බැවින්, එළිදරව් සත්වැනි පරිච්ඡේදයේ එකසිය හතළිස් හතර දහස හා මහ ජන සමූහය මගින් නිරූපිත ක්‍රිස්තියානි සභාවේ අවසානය යොහන් එබැවින් නිරූපණය කරයි.

ශුද්ධ ලේඛනමය තර්කය මෙයයි: යේසුස්වහන්සේ වචනයය; එම වචනය කරණකොටගෙන සියල්ල මැවුණි. උන්වහන්සේ තම පියාණන් සමඟ සදාකාලයෙන්ම සිටි වචනයය; තවද, උන්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය වන බැවින්, උන්වහන්සේ බයිබලයද වෙයි. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ අවසාන පණිවිඩය තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතයේ පළමුවෙන් හඳුන්වා දෙන ගුණාංගය නම්, එකම දේක ආරම්භය සමඟ එම දේක අවසානය උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන බවයි. දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතය පිළිබඳ මෙම සත්‍යය කිසිවෙකුගේ බයිබල් අධ්‍යයනයට අදාළ නොකළහොත්, ජීවමානයන්ගේ විනිශ්චය යනු කුමක්දැයිද, එය 9/11 දින ආරම්භ වූයේ මන්දැයිද, එයට වඩාත් වැදගත් ලෙස, එය දැන් සම්පූර්ණ වීමට අසන්න වී ඇත්තේ මන්දැයිද, ඔවුන්ට සත්‍ය ලෙස දැනගත නොහැක.

ආල්ෆා සහ ඔමේගා මූලධර්මයේ උදාහරණයක් ලෙස, පුරාණ ඉශ්‍රායෙලය නූතන ඉශ්‍රායෙලයගේ රූපකයක් වේ; එය තවත් ආකාරයකින් ප්‍රකාශ කළහොත්, සාක්ෂාත් ඉශ්‍රායෙලය ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයගේ රූපකයක් වන බවට වූ අනාවැකිමය සත්‍යයකි. එය කෙසේ ප්‍රකාශ කළත්, පුරාණ සාක්ෂාත් ඉශ්‍රායෙලයත් නූතන ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයත් ආරම්භක ඉතිහාසයක්ද අවසාන ඉතිහාසයක්ද ඇත. එම ඉතිහාස හතරෙන් තුනක් අතීතයේ ඇති අතර, අපි දැන් සිටින්නේ සිව්වන සහ අවසාන ඉතිහාසය තුළය.

අතීතයේ එම ඉතිහාස තුන පෘථිවි ඉතිහාසයේ අවසාන පරම්පරාව පිළිබඳ සාක්ෂිකරුවන් තිදෙනෙකු නියෝජනය කරයි. එම අතීත ඉතිහාස තුන, එළිදරව් පොතෙහි එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස ලෙස නිරූපිත පරම්පරාව හඳුනා දෙයි. එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස පිළිබඳව දක්වන අනෙකුත් භවिष्यවාණිමය ඉතිහාස රේඛාද ඇත; එහෙත්, එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස යන සංඛ්‍යාව තුළ අඩංගු භවिष्यවාණිමය සංකේතාර්ථය නම්, එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස යනු, පුරාණ සත්‍ය ඉශ්‍රායෙලයේ ගෝත්‍ර දොළහ, නවීන ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයේ ගෝලයන් දොළහ සමඟ ගුණ කිරීමෙන් භවिष्यවාණිමය වශයෙන් නිරූපිත වූවන් බවයි.

ආල්ෆා සහ ඔමෙගා පිළිබඳ තවත් උදාහරණයක් ලෙස, ප්‍රකාශන පොතේ දහහතරවන පරිච්ඡේදයේ දූතයන් තිදෙනා ආරම්භක සහ අවසාන ඉතිහාසයක් නියෝජනය කරති. මිලරයිට් ව්‍යාපාරය දූතයන් තිදෙනාගේ ආරම්භක ඉතිහාසය නියෝජනය කරන අතර, එක්ලක්ෂ හතලිස් හතර දහසගේ ව්‍යාපාරය තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩයේ අවසාන අවස්ථාවේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි. ආල්ෆා ව්‍යාපාරය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින විමර්ශනීය විනිශ්චය ආරම්භ වීම ප්‍රකාශ කළේය. ඔමෙගා ව්‍යාපාරය ජීවමානයන්ගේ විනිශ්චය ආරම්භ වීම ප්‍රකාශ කරමින්, එහි ආරම්භය 9/11 ලෙස හඳුනා ගත්තේය.

ආරම්භයේ ඇති ඇල්ෆා ගමනේදී මෙන්ම ඔමේගා පිළිබඳ තෙවන උදාහරණයක්, අනුප්‍රේරණයෙන් පහසුවෙන් තහවුරු කළ හැක්කේ, මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඇල්ෆා චලනය තුළ දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාව අකුරෙන් අකුර සම්පූර්ණ වූ බවය. සොයුරිය වයිට් The Great Controversy නම් පොතෙහි, එම උපමාව ඒ කාලයේදී ඉටු වූ සන්දර්භය තුළ, මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය හඳුන්වා දෙයි. ඇය ඉගැන්වූයේ, එකලස් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක ඔමේගා චලනයද දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාව අකුරෙන් අකුර සම්පූර්ණ කරන බවය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අවසානය ආරම්භය සමඟ හඳුන්වා දෙන කෙටි සාක්ෂි තුනකි.

පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් ඉතිහාසයේ ආරම්භයේදී, ස්වාමීන්වහන්සේ දොරකඩ කුළුණු මත තිබූ රුධිරය මඟින් නිරූපිත වූ පරිදි හෙබ්‍රෙව්වරුන් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළුවූ සේක; එය, ඇත්ත වශයෙන්ම, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ “මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ” පිළිබඳ වූ පළමුම සඳහන් කිරීමය. බප්තීස්මය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ ඇති ගිවිසුම්මය සම්බන්ධතාවයක සංකේතයක් වන අතර, ඊජිප්තුවෙන් පිටත්ව ගිය හෙබ්‍රෙව්වරු සියල්ලෝම “වලාකුළෙහි” සහ රතු “මුහුදෙහි” බප්තීස්ම ලැබූ බව පාවුල් අපට උගන්වයි. ඔවුන් මුහුදෙන් එතෙර වූ පසු, ඔවුන්ට මන්නා දෙන ලද්දේය; එය අනෙකුත් කරුණු අතර, පරීක්ෂාවක් වීමේ සන්දර්භය තුළ සත් වන දින සබ්බත් දවසේ සංකේතයක් ද වේ.

“මන්නා” ඔවුන්ගේ පළමු පරීක්ෂාව නියෝජනය කරයි; තවද, ඔවුන් යෝෂුවා සහ කාලෙබ්ගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ විට, ඔවුන් දසවන හා අවසාන පරීක්ෂාවේදී අසමත් වූහ. එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ව තම ගිවිසුම් ජනතාව ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කර, යෝෂුවා සහ කාලෙබ් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූ සේක. ඔවුන් අවසානයේ පොරොන්දු දේශයට ඇතුළුවූ කල, ඒ අවුරුදු සතළිහ තුළ උපන් පුරුෂයන් මත සුන්නත්කර්මය ඉටු කරනු ලැබුවේ නැත; මක්නිසාද එම විධිය කාදෙෂ්හි කැරැල්ලේදී අවසන් කරනු ලැබ, ඇතුළුවීමට පෙර කාදෙෂ්හිදී නැවත ස්ථාපිත කරන ලදී. මෙය අල්ෆා සහ ඔමේගාගේ ලාංඡනයකි.

කැලෙබ් හා යෝෂුවාගේ පණිවිඩයට විරුද්ධ වූ කැරැල්ලෙන් අරණ්‍යයේ අවුරුදු හතළිහක අයත්යාරම්භය සිදු වූ අතර, පර්වතයට පහර දීමෙන් මෝසෙස් කළ කැරැල්ලෙන්—එමඟින් දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතය හා ක්‍රියාකාරිත්වය වැරදි ලෙස නිරූපණය කරමින්—එය අවසන් විය. පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්ගේ ආරම්භය පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්ගේ අවසානයට දර්ශනයක් වේ.

පැරණි ඉශ්‍රායෙල් ජාතියේ අවසානයෙහි, මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ “ගිවිසුමේ දූතයා” වශයෙන් යේසුස්, දානියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ ඉටුවීමක් ලෙස, එක් සතියක් සඳහා බොහෝ දෙනා සමඟ “ගිවිසුම” ස්ථිර කිරීමට පැමිණියේය. ගිවිසුමේ දූතයා වශයෙන්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ, පෙර ගිවිසුම් ජනතාව අත්හැර ගිය එම ඉතිහාසය තුළම ක්‍රිස්තියානි සභාව සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූ සේක. දෙවියන් වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාව ලෙස පැරණි ඉශ්‍රායෙල් ජාතියේ ආරම්භයේදී, ස්වාමීන් වහන්සේ පෙර ගිවිසුම් ජනතාවක් අත්හැර, නව තෝරාගත් ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූ සේක. උන්වහන්සේ පැරණි ඉශ්‍රායෙල් ජාතියේ අවසානයේදීද එකම දේම කළ සේක.

ගිවිසුමක සංකේතයක් විවාහය වන අතර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උපතේ සිට ක්‍රි.ව. 70 දී යෙරුසලමේ විනාශය දක්වා, පුරාණ සත්‍ය ඉශ්‍රායෙල්වරුන්ගෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රමානුකූල දික්කසාදයක් අනාගතවචනය ඉදිරිපත් කරයි. එසේ නම්, එම දික්කසාදය යථාර්ථයෙන් බලපැවැත්මට පැමිණියේ කවදාද? උන්වහන්සේගේ උපතේදී ද, උන්වහන්සේගේ මරණයේදී ද, ස්තේපන්ව ගල් ගසා මරා දැමූ අවස්ථාවේදී ද, එසේ නැත්නම් යෙරුසලමේ විනාශයේදී ද?

> “ඒ අතරතුර, සෑම ජාතියකින්ම පැමිණි නමස්කාරකයෝ දෙවියන් වහන්සේගේ නමස්කාරය සඳහා කැප කරනු ලැබූ දේවමාළිගාව සොයමින් සිටියහ. රත්‍රන් හා අගනා ගල්වලින් දිලිසෙමින් තිබූ එය, අලංකාරය හා මහාත්වයෙහි දර්ශනයක් විය. එහෙත් යෙහෝවා එම සුන්දරත්වයෙන් පිරි මාලිගාව තුළ තවදුරටත් සොයාගත නොහැකි විය. ජාතියක් වශයෙන් ඉශ්‍රායෙල් දෙවියන් වහන්සේගෙන් තමාම වෙන්වී ගොස් තිබුණාය. තම භූමික සේවයේ අවසානයට ආසන්නයේදී, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ දේවමාළිගාවේ අභ්‍යන්තරය දෙස අවසාන වරට බැලූ කල, උන්වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: ‘බලන්න, ඔබගේ ගෘහය පාළුකරන ලදව ඔබට ඉතිරි කරනු ලැබේ.’ මතෙව් 23:38. එතෙක් උන්වහන්සේ දේවමාළිගාව තම පියාණන්ගේ ගෘහය ලෙස හඳුන්වා තිබුණත්, දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයා එම බිත්ති අතරින් පිටතට ගිය කල, උන්වහන්සේගේ මහිමයට ගොඩනඟන ලද දේවමාළිගාවෙන් දෙවියන් වහන්සේගේ සන්නිධානය සදාකාලයටම ඉවත් කරනු ලැබීය.” Apostlesගේ ක්‍රියා, 145.

විජයෝත්සව ප්‍රවේශයෙන් පසු දින ක්‍රිස්තුස් යුදෙව්යාගේ ගෘහය පාළු කරනු ලැබූ බව ප්‍රකාශ කළ අතර, දික්කසාදය අවසන් වශයෙන් තහවුරු කරන ලදී. එබැවින්, විජයෝත්සව ප්‍රවේශය සිදු වූ දින සූර්යයා අස්තමනය වූ විට එම දික්කසාදය අවසන් වශයෙන් තහවුරු කරන ලදී.

> “යෙරුසලම උන්වහන්සේගේ සැලකිල්ලෙහි දරුවියක් වී තිබුණාය; මාර්ගභ්‍රഷ്ട පුත්‍රයෙකු ගැන මෘදු පියෙකු ශෝකවන ලෙස, එලෙසම යේසුස් ප්‍රිය නගරය ගැන හඬා වැළපුණ සේක. මම නුඹ අත්හරින්නේ කෙසේද? විනාශයට අරපණව සිටින නුඹ මම කෙසේ දැක සිටින්නෙම්ද? නුඹේ අධර්මයේ කුසලානය සම්පූර්ණ කරනු පිණිස මම නුඹට යාමට ඉඩ දිය යුතුද? එක් ආත්මයක් එතරම් වටිනා බැවින්, එය සමඟ සසඳන කල ලෝක සියල්ල අගරහිතභාවයට වැටේ; නමුත් මෙහි නම් නාශයට පත්වීමට යන සම්පූර්ණ ජාතියක් සිටියාය. ඉක්මනින් අස්තගාමී වන සූර්යයා අහසේ පෙනීමෙන් පහව යන කල, යෙරුසලමේ කරුණාවේ දවස අවසන් වන්නේය. ඔලීවෙට් කන්දේ මුදුනෙහි පෙරහැර නවතා තිබුණු අතරතුර, යෙරුසලමට පසුතැවිලි වීමට තවමත් ප්‍රමාද වී නොතිබුණි. දයාවේ දූතයා එවිට තම රන්මය සිංහාසනයෙන් බැස, යුක්තියටත් වේගයෙන් පැමිණෙන විනිශ්චයටත් ස්ථානය දීමට සිය පියාපත් හකුලා ගනිමින් සිටියාය. එහෙත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්‍රේමයෙන් පිරුණු මහත් හෘදය තවදුරටත් යෙරුසලම උදෙසා යාච්ඤා කළේය—උන්වහන්සේගේ කරුණා අවමන් කළ, උන්වහන්සේගේ අනතුරු ඇඟවීම් හෙළා දැමූ, සහ උන්වහන්සේගේ ලේයෙන් තමාගේ අත් තැවරීමට ආසන්නව සිටි ඒ නගරය උදෙසාය. යෙරුසලම පසුතැවිලි වන්නේ නම්, තවමත් ප්‍රමාද වී නොතිබුණි. අස්තව යන සූර්යයාගේ අවසාන කිරණ දේවමාළිගාව, කුළුණ, හා ශිඛරය මත තවමත් රැඳී සිටියදී, යම් යහපත් දූතයෙකු ඇය ගැළවුම්කරුවාණන්ගේ ප්‍රේමය වෙත ගෙන යමින්, ඇගේ විනාශය වළක්වා නොගනීද? ප්‍රේමණීය වූ නමුත් අපවිත්‍ර නගරය, අනාගතවක්තෘන්ට ගල් ගැසූ, දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා ප්‍රතික්ෂේප කළ, තම අනපසුතැවිලිභාවය නිසා වහල්කමේ බැමි තුළ තමාම අගුළු දමාගනිමින් සිටි ඒ නගරය—ඇගේ කරුණාවේ දවස බොහෝ දුරට අවසන්ව තිබුණේය!”

> “තවද නැවතත් දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය යෙරුසලමට කථා කරයි. දවස අවසන් වීමට පෙර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ගැන තවත් සාක්ෂියක් දරනු ලැබේ. අනාගතවාදී අතීතයකින් එන කැඳවීමට ප්‍රතිචාර දක්වමින්, සාක්ෂියේ හඬ උස් කරනු ලැබේ. යෙරුසලම ඒ කැඳවීම අසන්නේ නම්, ඇයගේ දොරටු තුළට ප්‍රවේශ වන්නේ වන ගැළවුම්කාරයාණන්වහන්සේ පිළිගන්නේ නම්, ඇය තවමත් ගළවනු ලැබිය හැක.”

> “බොහෝ ජනසම්මර්ධනයක් සමඟ යේසුස් වහන්සේ නගරය වෙත ආසන්නව එන බවට වාර්තා යෙරුසලමේ ආධිපතිවරුන් වෙත ලඟා වී ඇත. එහෙත් දෙවියන්ගේ පුත්‍රයාට ඔවුන්ගෙන් පිළිගැනීමක් නැත. භයෙන් පිරී ඔවුහු උන්වහන්සේට මුහුණ දීමට පිටත්ව යති; ජන සමූහය විසුරුවා හැරීමට බලාපොරොත්තු වෙමින් ය. පෙළපාළිය ඔලිව් කන්දෙන් බැස යාමට සූදානම් වන විට, එය ආධිපතිවරුන් විසින් නවත්වනු ලැබේ. මේ ආකාරයෙන් උද්වේගකාරී ප්‍රීතිඝෝෂාවේ හේතුව කුමක්දැයි ඔවුහු විමසති. ‘මේ කවුද?’ යනුවෙන් ඔවුන් ප්‍රශ්න කරන කල, දේව ප්‍රේරණාවේ ආත්මයෙන් පිරුණු ගෝලයෝ ඒ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දෙති. ගාම්භීර වාග් ශෛලියෙන් ඔවුහු ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පිළිබඳ අනාවැකි නැවත ප්‍රකාශ කරති:”

> “සර්පයාගේ හිස පොඩි කරන්නේ ස්ත්‍රියගේ වංශය බව ආදම් ඔබට පවසනු ඇත.”

> “ආබ්‍රහම්ගෙන් අසන්න; ඔහු ඔබට කියනු ඇත: එය ‘සාලෙම්හි රජ වූ මෙල්කිසේදෙක්’ ය, සමාදානයේ රජයාය. උත්පත්ති 14:18.

> “යාකොබ් ඔබට කියනු ඇත, උන්වහන්සේ යූදා ගෝත්‍රයේ ශීලෝය.”

> “යෙසායා ඔබට මෙසේ කියනු ඇත: ‘ඉම්මානුවෙල්,’ ‘විස්මයජනකයා, මන්ත්‍රී, බලවත් දෙවියන් වහන්සේ, සදාකාල පියාණන්, සමාදානයේ අධිපතියා.’ යෙසායා 7:14; 9:6.”

> “යෙරෙමියා ඔබට කියනු ඇත, දාවිද්ගේ ශාඛාව, ‘අපගේ ධර්මිෂ්ඨකම වන ස්වාමීන්වහන්සේ.’ යෙරෙමියා 23:6.”

> “දානියෙල් ඔබට කියනු ඇත, උන්වහන්සේ මෙසියස් වහන්සේ ය.

> “හෝෂෙයා ඔබට පවසනු ඇත, උන්වහන්සේ ‘සේනාවන්ගේ ස්වාමී දෙවියන්වහන්සේ’ ය; ‘යෙහෝවා’ උන්වහන්සේගේ ස්මාරක නාමය ය.” හෝෂෙයා 12:5.

> “බප්තිස්මය දෙන යොහන් ඔබට පවසනු ඇත, ඔහු ‘ලෝකයේ පාපය පහකරන දෙවියන්වහන්සේගේ බැටළු පැටවාය.’ යොහන් 1:29. ”

> මහා යෙහෝවා තම සිංහාසනයෙන් ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ මෙසේය: “මේ මාගේ ප්‍රිය පුත්‍රයාය.” මතෙව් 3:17.

> “අපි, උන්වහන්සේගේ ගෝලයෝ, මෙසේ ප්‍රකාශ කරමු: මේ යේසුස්වහන්සේය, මෙසියස්වහන්සේය, ජීවනයේ අධිපතියාය, ලෝකයේ මිදුම්කරුය.”

> “අන්ධකාරයේ බලයන්හි අධිපතියාද, ‘ඔබ කවුදැයි මම දනිමි, ඔබ දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ තැනැත්තාය’ යයි කියමින් උන්වහන්සේ පිළිගනියි.” මාර්ක් 1:24. *යුගයන්හි ආශාව*, 577–579.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ජයග්‍රාහී ප්‍රවේශයේ ඉතිහාසය මිලෙරයිට් කාලපරිච්ඡේදයේ මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬේ ඉතිහාසයට ප්‍රතිරූපයක් විය. සිස්ටර් වයිට්ගෙන් ඇති මෙම උද්ධරණය ප්‍රවේශය ආරම්භ වූ විට ජනතාව ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ප්‍රේරණයට යටත්වූ බව ද, එවිට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ නතර වී යෙරුසලමේ ගැන අඬා වැළපුණු බව ද හඳුන්වා දෙයි. එයින් අනතුරුව උන්වහන්සේ ප්‍රවේශය ඉදිරියට ගෙන යන අතර, ඉන්පසු යුදෙව් නායකත්වය විසින් උන්වහන්සේට මුහුණ දීමට සිදුවේ. මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේ නැවත නැවතත් පුනරාවර්තනය වන මාර්ගලකුණු හඳුනාගැනීම පිණිස, මෙම කථාවේ නිශ්චිත ලක්ෂණ කිහිපයක් මම වෙන්කර දැක්වීමට කැමැත්තෙමි. එහෙත් ප්‍රථමයෙන් මම ආරම්භය සහ අවසානය පිළිබඳ කරුණක් ඉදිරිපත් කිරීමට කැමැත්තෙමි. අප සිස්ටර් වයිට්ගෙන් දැන් උද්ධරණය කළ දේ පරිච්ඡේදයක අවසානය නියෝජනය කරන අතර, ඊළඟ පරිච්ඡේදයේ ආරම්භය පහත පරිදි සඳහන් කරයි.

> ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ යෙරුසලමට ජයෝත්සවමය ලෙස පිවිස ගිය ගමන, දේවදූතයන්ගේ ජයෝත්සවයත් ශුද්ධවන්තයන්ගේ ප්‍රීතියත් මධ්‍යයේ, බලයෙන් හා මහිමයෙන් ස්වර්ගයේ වලාකුළුවලින් ඔහුගේ පැමිණීමේ මඳ අඳුරු පූර්වඡායාවක් විය. එවිට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ යාජකයන්ටත් පරිසිවරුන්ටත් පැවසූ වචන සම්පූර්ණ වනු ඇත: ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමයෙන් එන තැනැත්තා ආශීර්වාදලත්යයි ඔබ කියන තුරු, මෙතැන් පටන් ඔබ මාව නොදකින්නහුය.’ මතෙව් 23:39. പ്രവചന දර්ශනයෙන් සෙකරියාට එම අවසාන ජයග්‍රහණයේ දවස පෙන්වනු ලැබීය; තවද පළමු පැමිණීමේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කළ අයගේ විනාශයද ඔහු දුටුවේය: ‘ඔව්හු තමන් විදිය කරනු ලැබූ මා දෙස බලා, එකම පුත්‍රයා පිළිබඳව ශෝකවන්නාක් මෙන් ඔහු පිළිබඳව විලාප වන්නෝය; කුළුඳුල් පුත්‍රයා පිළිබඳව කටුක වේදනාවෙන් සිටින්නාක් මෙන් ඔහු පිළිබඳව කටුක වේදනාවෙන් සිටින්නෝය.’ සෙකරියා 12:10. නුවර දෙස බලා ඒ පිළිබඳව හඬා වැටුණු විට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පෙරදැකියේ මෙම දර්ශනයය. යෙරුසලමේ කාලික විනාශය තුළ, දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාගේ ලේ සම්බන්ධයෙන් වරදකාරි වූ ඒ ජනතාවගේ අවසාන විනාශය ඔහු දුටුවේය.

> ගෝලයන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කෙරෙහි යුදෙව්වරුන්ගේ වෛරය දුටුවෝය; එහෙත් එය කුමකට ගෙනයනු ඇද්දැයි ඔවුහු තවම දුටුවේ නැත. ඉශ්‍රායෙල්ගේ සැබෑ තත්ත්වයද, යෙරුසලම මත පැමිණ වැටීමට නියමිත වූ දඬුවමද ඔවුහු තවම අවබෝධ කර නොගත්හ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෙය ඔවුන්ට ගැඹුරු අර්ථවත් දෘශ්‍ය පාඩමකින් විවෘත කර දුන්සේක.

> “යෙරුසලමට කරන ලද අවසාන ආයාචනය නිෂ්ඵලව ගොස් තිබුණේය. ‘මේ කවුද?’ යන ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු වශයෙන් සමූහයා විසින් අතීතයේ තිබූ අනාගතවාණිමය හඬ ප්‍රතිධ්වනි කළද, පූජකයෝ සහ ආණ්ඩුකරුවෝ එය දේවප්‍රේරණයේ හඬ ලෙස පිළිගත්තේ නැත. කෝපයෙන් හා විස්මයෙන් ඔව්හු ජනතාව නිහඬ කිරීමට උත්සාහ කළෝය. සමූහය අතර රෝම නිලධාරීහු සිටියහ; ඔවුන් වෙත උන්වහන්සේගේ සතුරෝ යේසුස්ව කැරැල්ලක නායකයා ලෙස චෝදනා කළෝය. උන්වහන්සේ දේවමාළිගාව අත්පත් කරගැනීමටත්, යෙරුසලමේ රජකම කිරීමටත් සූදානම් වෙමින් සිටින බව ඔව්හු ප්‍රකාශ කළෝය.” The Desire of Ages, 580.

මට අතපසු වීමට ඉඩ දීමට අකැමැති වූ කරුණ නම්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ යෙරුසලමට වූ විජයග්‍රාහී ප්‍රවේශය, මිලරයිට් ඉතිහාසයේ මධ්‍යරාත්‍රියේ හැඬීම පමණක් නොව, ලෝකයේ අවසානයද ආදර්ශවත් කර පෙන්වන්නේ යන්නයි. එය ප්‍රකාශනය පොතේ විසිවන පරිච්ඡේදයේ සහස්‍ර වර්ෂය ආරම්භ වන අවස්ථාවේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ නැවත පැමිණීම සමඟද, සහස්‍ර වර්ෂයේ අවසානයේ නව යෙරුසලම සමඟ උන්වහන්සේගේ පැමිණීම සමඟද සම්බන්ධ වේ. එය උන්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීමේදී දුෂ්ටයන්ගේ මරණය සමඟද, සහස්‍ර වර්ෂයේ අවසානයේ ඔවුන්ගේ අවසාන විනිශ්චය සමඟද සම්බන්ධ වේ. අවසාන ඡේදයේ ආරම්භය මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: “යෙරුසලමට කළ අවසාන ආයාචනය නිෂ්ඵලවී තිබුණි. ‘මේ කවුරුන්ද?’ යන ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු ලෙස, ජන සමූහයා විසින් අතීතයේ අනාගතවාදී හඬ ප්‍රතිධ්වනි කරනු ලැබූ බව පූජකයන් සහ පාලකයන් අසා සිටියහ; එහෙත් ඔවුන් එය දේවානුභාවයේ හඬ ලෙස පිළිගත්තේ නැත.”

අවසාන අයැදීම නිෂ්ඵල විය; එම අයැදීම “අතීතයේ භාවිත හඬ” ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබීය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දවසේ සමූහය ඔවුන්ට කළ අවසාන අයැදීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය; මක්නිසාද, පැරණි මාර්ග වෙත ආපසු හැරෙන ලෙස කළ යෙරෙමියාගේ උපදේශය ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවිනි. ඔවුහු “මේ කවුද?” යන ප්‍රශ්නයට ගෝලයන් මෙතැනින් ටිකක්ද එතැනින් ටිකක්ද, පේළිය මත පේළිය, සාක්ෂිකරුවන් කිහිපදෙනෙකු එකට ගෙන පිළිතුරු දුන් බැවින්, එම “පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදයද ප්‍රතික්ෂේප කළහ.

ක්‍රිස්තුස් යෙරුසලමට ඇතුළු වීම ආරම්භ කරන විට, උන්වහන්සේ මාර්ගයේ නවතී. එය ආරම්භ වන්නේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සවාරි වීමට ගෝනෙකු ගෝලයන් විසින් සූදානම් කර දීමෙන්, අනාවැකිය සම්පූර්ණ වීමත් සමඟය. උන්වහන්සේ කිසිදා සත්වයෙකු මත සවාරි වී නොතිබූ අතර, එම සත්වයාද කිසිදා සවාරි සඳහා භාවිතා කර නොතිබුණි. මෙහි තර්කය ආශ්චර්යයක් හඳුනා දෙයි; මක්නිසාද පළමු වරම සවාරිකරුවෙකුට ඉඩ දෙන සත්වයෙකු කුමක්ද, සහ එවැනි දෙයක් කිසිදා කර නොතිබූ ගෝනෙකු මත සවාරි වීම කළමනාකරණය කරන්නේ කවුරුන්ද? මෙය ෆිලිස්තිවරුන් පූජාවක් පෙට්ටිය මත තබා, ගිවිසුම් පෙට්ටිය සමඟ, තවද තවමත් පැටවුන්ට කිරි දෙන, කිසිදා පෙට්ටියක් ඇද නොතිබූ එළදෙනු දෙදෙනෙකු යොදවා, ඔවුන් වහාම තම පැටවුන් අත්හැර, ගිවිසුම් පෙට්ටිය හෙබ්‍රෙව්වරුන් වෙත ආපසු ගෙන යාම සඳහා ගමන ආරම්භ කළ අවස්ථාවට සමානය. ගිවිසුම් පෙට්ටිය යෙරුසලම බලා ගමන් කරමින් සිටින අතර, දාවිත් අවසානයේ එය යෙරුසලමට ගෙන එන විට, ඔහු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ විජයග්‍රාහී ඇතුළුවීමේ පූර්ව රූපයක් විය.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කොටළුවා මත අසුන්ගත් විට, ජනතාව තමන්ගේ වස්ත්‍ර මාර්ගයෙහි අතුරමින්ද, තාල අතු කපා ගෙනද පෙළගැසෙන්නට පටන් ගත්හ; එවිට ඔවුන්ගේ ඝෝෂාව ප්‍රකාශ කළේ, “දාවීද්ගේ පුත්‍රයාට හොසන්නා: ස්වාමින්වහන්සේගේ නාමයෙන් එන තැනැත්තා ආශීර්වාදලද්දේය! ඉහළම ස්ථානයෙහි හොසන්නා.” (Matthew 21:9) නායකයෝ විරුද්ධ වී, සමූහයා නිශ්ශබ්ද කරවන ලෙස යේසුස්වහන්සේගෙන් ඉල්ලති. ඔවුහු ඉදිරියට ගමන් කරති, එවිට යෙරුසලමෙන් නිරූපණය කරන ලද විනාශයට පත් මනුෂ්‍ය වර්ගයා උදෙසා යේසුස්වහන්සේ නැවතී හැඬූ සේක. ඉන්පසු එම පෙරහැර ඉදිරියට යයි; නායකයෝ නැවත වරක් මැදිහත්ව, යේසුස් කවුදැයි දැනගැනීමට බල කරති. එවිට ගෝලයෝ, අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ පේළිය මත පේළිය ලෙස ගොඩනැගුණු සාක්ෂියෙන් පිළිතුරු දෙති.

අප දැන් සලකා බලන ඉතිහාසයට පෙර ලාසරුස්ගේ නැවත නැඟිටීම සිදුවිය; එය දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවෙන් නිරූපිත අනාගතවාණිමය රේඛාවේ පළමු අසමත්භාවය සලකුණු කරයි; සහ දාවිත්ගේ යෙරුසලමට ජයග්‍රාහී ප්‍රවේශයේ රේඛාවෙහි උස්සා විසින් ගිවිසුම් පෙට්ටියට ස්පර්ශ කිරීමද එයට පෙර සිදුවිය. පළමු අසමත්භාවය ප්‍රමාදකාලයක් සමඟ සම්බන්ධ වන අතර, ලාසරුස් රෝගී බව පළමුව අසා ක්‍රිස්තුස් ප්‍රමාදව සිටියේය; එය, පසුකාලීනව ගෙන ඒම තෙක් උස්සා මැරුණු ස්ථානයේ ගිවිසුම් පෙට්ටිය දාවිත් තබා ප්‍රමාදව සිටියාක් මෙන්ය. ලාසරුස් මියගියේය, අනතුරුව නැවත නැඟිටුවනු ලැබීය. ඉන්පසු යේසුස් යෙරුසලමට ඇතුළු වන විට උන්වහන්සේ සවාරිය කරන කොටළුවා මෙහෙයවන්නේ ලාසරුස්ය.

මිලරයිට් ඉතිහාසය තුළ දෙවන දේවදූතයා 1844 අප්‍රේල් 19 වන දින, ප්‍රථම බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමේ අවස්ථාවේ පැමිණියේය; එමඟින් ප්‍රමාද කාලයේ ආරම්භය සලකුණු විය. ඉන් පසුව සැමුවෙල් ස්නෝ මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩය ක්‍රමයෙන් සංවර්ධනය කිරීමට ආරම්භ කළේය. එම පණිවිඩයේ ක්‍රමෝන්නතිමය සංවර්ධනය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ යෙරුසලමට ප්‍රවේශය මඟින් නිරූපණය කෙරේ. ස්නෝගේ කාර්යයේ ක්‍රමෝන්නතිය, ගිවිසුම් පෙට්ටියගේ ගමන්වලින්ද—පිලිස්තිවරුන් අත සිට, රථයට, උස්සා වෙත, අවසානයේ යෙරුසලම තුළට—නිරූපණය කෙරේ.

නායකයන් විසින් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට ජනසමූහය නිශ්ශබ්ද කරවන ලෙස පැවසූ විට, එම පිවිසුම ආරම්භ වන්නේ ජනතාවගේ ප්‍රකාශනයකිනි; එයට අනතුරුව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අඬීමද, පසුව මුරණ්ඩු නායකයන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කවුදැයි අසූ විට ගෝලයන්ගේ ප්‍රකාශනයද එයට අනුගමනය විය. මුරණ්ඩු නායකයන්ගේ පළමු ප්‍රතිචාරය උත්පාදනය කළ ජනතාව තුළ වූ ආනුභාවයේ ප්‍රකාශනය, ගෝලයන් විසින්ද නැවත ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ; ඔවුන් “line upon line” යන ආකාරයෙන් අතීතයෙන් පැමිණි අනාවැකිමය සාක්ෂිකරුවන්ගේ බහුලත්වයක් ඉදිරිපත් කළහ. එදින සූර්යයා අස්ත වූ විට, පුරාතන ඉශ්‍රායෙල් දෙවියන්වහන්සේගෙන් දික්කසාද කරනු ලැබුවේය.

එම ඉතිහාසයේදී, “යෙරුසලම මත පැමිණීමට නියමිත වූ විනිශ්චයමය ප්‍රතිඵලය” ගැන ශිෂ්‍යයන් “සම්පූර්ණයෙන් අවබෝධ කර නොගත්හ” යැයි අපට දන්වා ඇත. “යෙරුසලම මත පැමිණීමට” නියමිත වූ එම “විනිශ්චයමය ප්‍රතිඵලය” ශිෂ්‍යයන්ට “ගැඹුරු අර්ථවත් දර්ශනීය පාඩමක්” මඟින් නිරූපණය කර දෙන ලදී. එම ගැඹුරු අර්ථවත් දර්ශනීය පාඩම වූයේ අත්තික්කා ගසට ශාප කිරීමය. ශිෂ්‍යයන් තවමත් අවබෝධ කර නොසිටි යෙරුසලමේ විනාශය, අත්තික්කා ගසට ශාප කිරීමෙන්ද, එසේම අත්තික්කා ගස සම්බන්ධයෙන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පෙර උගන්වා තිබූ උපමාවෙන්ද නිරූපිත විය.

> අනතුරු ඇඟවීම සියලු යුගයන් සඳහාය. තමන්ගේම බලයෙන් මැවූ එම වෘක්ෂයට ශාප කළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ක්‍රියාව සියලු සභාවන්ටත් සියලු ක්‍රිස්තියානුවන්ටත් අනතුරු ඇඟවීමක් ලෙස සිටියි. කිසිවෙකුට අන්‍යයන්ට සේවය නොකරමින් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව ජීවත් කරවිය නොහැක. එහෙත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කරුණාමය, නිස්වාර්ථ ජීවිතය ජීවත් කරවන්නේ නැති බොහෝ දෙනෙක් සිටිති. තමන් ඉතා උතුම් ක්‍රිස්තියානුවන් යයි සිතන සමහරු දෙවියන්වහන්සේ සඳහා සේවය යනු කුමක්දැයි නොදනිති. ඔවුහු තමන්ට සතුටු වීම පිණිස සැලසුම් කරති, අධ්‍යයනය කරති. ඔවුහු ක්‍රියා කරන්නේ ස්වයං සම්බන්ධයෙන් පමණි. කාලය ඔවුන්ට වටිනා වන්නේ ඔවුන්ට තමන් සඳහා රැස් කරගත හැකි තරමට පමණි. ජීවිතයේ සියලු කාරණාවලදී මේය ඔවුන්ගේ අරමුණයි. ඔවුහු සේවය කරන්නේ අන්‍යයන් සඳහා නොව, තමන් සඳහාය. දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන් මැව්වේ නිස්වාර්ථ සේවය කළ යුතු ලෝකයක ජීවත් වීම සඳහාය. හැකි සෑම ආකාරයකින්ම තම සෙසු මනුෂ්‍යයන්ට උපකාර කිරීමට උන්වහන්සේ ඔවුන් නිර්මාණය කළසේක. එහෙත් ස්වයං මෙතරම් විශාල බැවින් ඔවුන්ට වෙන කිසිවක් දැකිය නොහැක. ඔවුහු මානව වර්ගයා සමඟ සම්බන්ධ නොවෙති. මෙසේ ස්වයං සඳහා ජීවත් වන්නෝ, සියලු දම්බරභාවය පෙන්වා තිබුණද, ඵල රහිතව සිටි අත්තික්කා වෘක්ෂය මෙනි. ඔවුහු නමස්කාරයේ ආකාර පවත්වාගනිති, නමුත් පසුතැවිල්ලක් හෝ ඇදහිල්ලක් නැත. ප්‍රකාශයෙන් ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව ගරු කරති, නමුත් කීකරුකම අඩුය. ඔවුහු කියති, නමුත් කරන්නේ නැත. අත්තික්කා වෘක්ෂයට ප්‍රකාශ කළ දණ්ඩනය තුළින් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ගේ දෘෂ්ටියෙන් මේ නිෂ්ඵල දම්බරභාවය කොපමණ පිළිකුල්ද යන්න පෙන්වා දෙයි. ප්‍රකාශයෙන් දෙවියන්වහන්සේට සේවය කරන බව කියමින්ද, උන්වහන්සේගේ මහිමය සඳහා ඵල නොදරන්නාවූ තැනැත්තාට වඩා විවෘත පව්කාරයා අඩු වරදකරු බව උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති.

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ යෙරුසලමට පැමිණීමට පෙර ප්‍රකාශ කළ අත්තික්කා ගස පිළිබඳ උපමාව, ඵල රහිත ගසට ශාප කළ විට උන්වහන්සේ ඉගැන්වූ පාඩම සමඟ සෘජු සම්බන්ධතාවයක් තිබුණේය.” The Desire of Ages, 584.

නායකයන් සමඟ වූ අවසාන මුහුණාදීමෙන් පසු, යේසුස් මුළු රාත්‍රිය පුරා යාච්ඤා කිරීමට ඉවත්ව ගියේය; පසුව උදෑසන අත්තික්කා වෘක්ෂය අසලින් ගමන් කරමින් සිටියදී එයට ශාප කළේය.

> “පැසුණු අත්තික්කා ගෙඩි ඇති සමය නොවූයේ, ඇතැම් ප්‍රදේශ කිහිපයක හැරුණු විටය; යෙරුසලමේ අවට උස්බිම් සම්බන්ධයෙන් නම්, ‘අත්තික්කා කාලය තවම පැමිණ නොසිටියේය’ යැයි සැබවින්ම කියනු ලැබිය හැකි විය. එහෙත් යේසුස් පැමිණි වතු බිමේ, අනෙක් සියලු ගස්වලට වඩා ඉදිරියෙන් සිටින බව පෙනුණු එක ගසක් තිබුණේය. එය මේ වන විටත් පත්‍රවලින් ආවරණය වී තිබුණේය. අත්තික්කා ගසෙහි ස්වභාවය නම්, පත්‍ර විවෘත වීමට පෙර වැඩෙන ගෙඩි පෙනී යෑමය. එබැවින් සම්පූර්ණ පත්‍රාවලියෙන් වැසී සිටි මෙම ගස, හොඳින් වැඩී ඇති ගෙඩි ඇති බවට පොරොන්දුවක් දුන්නේය. එහෙත් එහි බාහිර පෙනුම වංචනික විය. එහි ශාඛා, පහළම අත්තෙන් ඉහළම සුළු ටොංගිය දක්වා සෙවීමෙන් පසු, යේසුස් ‘පත්‍ර හැර කිසිවක් නොවූ’ බව සොයාගත්තේය. එය ආඩම්බරයෙන් දිස්වන පත්‍රාවලියක ගොන්නක් පමණක් විය; එයට අමතර කිසිවක් නොවීය.”

> ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ එයට විනාශකාරී ශාපයක් ප්‍රකාශ කළසේක. “මින් පසු සදාකාලයට කිසි මනුෂ්‍යයෙකු නුඹෙන් පල නොකෑ වේවා,” යයි උන්වහන්සේ කීසේක. එළඹුණු පසුදින උදෑසන, ගැළවුම්කාරයාණන් සහ උන්වහන්සේගේ ගෝලයෝ නැවතත් නගරය වෙත ගමන් කරමින් සිටියදී, වියළී ගිය අතුද පහළට වැටී තිබූ කොළද ඔවුන්ගේ අවධානයට ලක් විය. “ස්වාමිනි,” යයි පේත්‍රස් කීවේය, “බලන්න, ඔබ වහන්සේ ශාප කළ අත්තික්කා ගස වියළී ගොස් ඇත.”

> “අත්තික්කා ගසට ශාප කළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ක්‍රියාව ශ්‍රාවකයන් විස්මයට පත් කළේය. එය ඔවුන්ට උන්වහන්සේගේ ක්‍රම හා ක්‍රියාවලට සමාන නොවන්නක් ලෙස පෙනුණි. ලෝකය දණ්ඩනය කිරීමට නොව, උන්වහන්සේ කරණකොටගෙන ලෝකය ගැළවීම ලබන පිණිස තමන් පැමිණි බව උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කළ අවස්ථා ඔවුන් බොහෝවර අසා තිබුණි. ‘මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා මනුෂ්‍යයන්ගේ ජීවිත විනාශ කිරීමට නොව, ගළවා ගැනීමට පැමිණියේය’ යන උන්වහන්සේගේ වචන ඔවුන්ට මතක විය. ලූක් 9:56. උන්වහන්සේගේ අද්භූත ක්‍රියා කරනු ලැබුවේ විනාශ කිරීම සඳහා නොව, ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම සඳහාය. ශ්‍රාවකයන් උන්වහන්සේව දැන සිටියේ ප්‍රතිස්ථාපකයා, සුවකරන්නා ලෙස පමණි. මෙම ක්‍රියාව තනිවම සිටියේය. මෙහි අරමුණ කුමක්ද? ඔවුහු ප්‍රශ්න කළහ.”

> දෙවියන්වහන්සේ “දයාවේ ප්‍රීතිවන්ත” ය. “ස්වාමීන් වන දෙවිඳාණන් වහන්සේ කියන සේක: මා ජීවමාන බැවින්, දුෂ්ටයාගේ මරණයෙහි මට ප්‍රීතියක් නැත.” මීකා 7:18; එසකියෙල් 33:11. විනාශ කිරීමේ ක්‍රියාවත් විනිශ්චය ප්‍රකාශ කිරීමත් උන්වහන්සේට “අමුතු ක්‍රියාවක්” ය. යෙසායා 28:21. එහෙත් දයාවෙන් හා ප්‍රේමයෙන්ම උන්වහන්සේ අනාගතය ආවරණය කරන වැස්ම ඉවත් කර, පාපයේ මාර්ගයක් අනුගමනය කිරීමේ ප්‍රතිඵල මනුෂ්‍යයන්ට හෙළි කරන සේක.

> “අත්තික්කා වෘක්ෂය ශාප කිරීම ක්‍රියාවෙන් දැක්වූ උපමාවක් විය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මුහුණම ඉදිරියේ තම ආඩම්බරකාරී පත්‍රලතා ප්‍රදර්ශනය කළ ඒ නිෂ්ඵල වෘක්ෂය යුදෙව් ජාතියේ සංකේතයක් විය. ගැළවුම්කාරයාණන් තම ගෝලයන්ට ඉශ්‍රායෙල්ගේ විනාශයේ හේතුවත් එහි නියතභාවයත් පැහැදිලි කර දීමට කැමති වූ සේක. මේ අරමුණ සඳහා උන්වහන්සේ ඒ වෘක්ෂයට නෛතික ගුණාංග පවරා, දේව සත්‍යය විවරණය කරන්නෙකු බවට එය කළ සේක. යුදෙව්වෝ වෙනත් සියලු ජාතීන්ගෙන් වෙන්ව දෘශ්‍යමාන වූයේ දෙවියන්වහන්සේට පක්ෂපාතිත්වය ප්‍රකාශ කරමිනි. ඔවුහු උන්වහන්සේගෙන් විශේෂ අනුග්‍රහය ලැබූවෝ වූහ; අනෙක් සියලු ජනතාවට වඩා තමන් ධර්මිෂ්ඨකමේ හිමිකරුවන් බවට ඔවුහු ද ප්‍රකාශ කළහ. එහෙත් ලෝකයේ ප්‍රේමයත් ලාභලෝභයත් නිසා ඔවුහු දූෂිතව සිටියහ. තම දැනුම ගැන ඔවුහු පුරසාරම් දෙඩූහ; නමුත් දෙවියන්වහන්සේගේ අවශ්‍යතා ගැන ඔවුහු අජානයෝ වූහ, කපටිකමින් පිරී සිටියහ. නිෂ්ඵල වෘක්ෂය මෙන්, ඔවුහු තමන්ගේ ආඩම්බරකාරී ශාඛා ඉහළට විහිදා දරා සිටියෝය, පෙනුමෙන් සශ්‍රීකවද ඇසට අලංකාරවද සිටියෝය; නමුත් ඔවුහු ‘පත්‍ර පමණක්’ මිස කිසිවක් නොඵල දුන්නෝය. යුදෙව් ආගම—එහි විභවවත් දේවමාළිගාවත්, එහි ශුද්ධ පූජාසනත්, එහි මිරාධාරී පූජකයන්ත්, එහි ගාම්භීර වූ ආචාරවිධිත් සමඟ—බාහිර පෙනුමෙන් සැබවින්ම අලංකාරව තිබුණි; නමුත් නිහතමානිකම, ප්‍රේමය, සහ කරුණාවන්තභාවය එහි හිඟව තිබුණි.” The Desire of Ages, 581, 582.

අපි පිළිතුරු සපයමින් සිටින ප්‍රශ්න දෙකක් මතු කරමින් ආරම්භ කළෙමු. එම ප්‍රශ්න වූයේ, “ජීවත්ව සිටින අයගේ විනිශ්චය 9/11 දින ආරම්භ වූයේ ඇයි? ජීවත්ව සිටින අයගේ බයිබලීය විනිශ්චය කුමක්ද?”

අප දැන් ස්ථාපිත කළ අනාගතවාක්‍යයේ එම කිහිප පේළි ජීවතුන්ගේ විනිශ්චය පිළිබඳ බයිබලීය සාක්ෂි වෙයි. එම අනාගතවාක්‍ය පේළි විනිශ්චයේ “A, B, C’s” පමණක් නොව, ඊට වඩා බොහෝ වැඩි දේ සම්බන්ධයෙන් කතා කරයි; එසේ වුවද, අප මුලින් පිළිතුරු දෙන්නේ 9/11 හා ජීවතුන්ගේ විනිශ්චය පිළිබඳ ප්‍රශ්නවලට ය.

> “‘මම දුටිමි,’ යයි දානියෙල් අනාගතවක්තෘ කියයි, ‘සිංහාසන පිහිටුවනු ලැබෙන තුරු, දිනවල පුරාතන තැනැත්තා වැඩ හිඳින සේක. උන්වහන්සේගේ වස්ත්‍රය හිම මෙන් සුදුය, උන්වහන්සේගේ ශිරසෙහි කෙස් පවිත්‍ර ලෝම මෙන්ය. උන්වහන්සේගේ සිංහාසනය අග්නි ජ්වාලාය; එහි රෝද දැවෙන ගින්නය. උන්වහන්සේ ඉදිරියෙන් අග්නි ප්‍රවාහයක් නිකුත් වී ගලා ආවේය. දහස් දහස් උන්වහන්සේට සේවය කළෝය; දස දහස් ගුණ දස දහස් උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි සිටියෝය. විනිශ්චය පිහිටුවනු ලැබීය, පොත් විවෘත කරනු ලැබීය.’ දානියෙල් 7:9, 10, R.V.”

> “මේ අයුරින්, සියලු භූමියේ විනිශ්චයකරු ඉදිරියෙහි මනුෂ්‍යයන්ගේ චරිත සහ ජීවිත විමර්ශනයට ලක්ව, එක් එක් මනුෂ්‍යයාටම ‘ඔහුගේ ක්‍රියාවන් අනුව’ ප්‍රතිඵල දෙනු ලබන ඒ මහත් හා ගරුගම්භීර දවස අනාගතවක්තෘවරයාගේ දර්ශනයට ඉදිරිපත් කරන ලදී. දිනවල ප්‍රාචීනයා නම් දෙවියන් වන පියාය. ගීතිකාකරු මෙසේ කියයි: ‘කඳු උපන්නට පෙරද, ඔබ භූමිය සහ ලෝකය හැඩගැස්වීමට පෙරද, සදාකාලයෙන් සදාකාලයටම ඔබ දෙවියන් වහන්සේය.’ ගීතාවලිය 90:2. සියලු පැවැත්මේ මූලාශ්‍රයද, සියලු නීතියේ උල්පතද වන ඔහුය විනිශ්චයේ සභාපතිත්වය දරන්නේ. එසේම ‘දස දහස් ගුණ දස දහස්ද, දහස් ගණන් දහස්ද’ යන ප්‍රමාණයෙන් යුත් ශුද්ධ දූතයෝ, සේවකයන් සහ සාක්ෂිකරුවන් වශයෙන්, මේ මහත් විනිශ්චය මණ්ඩපයට සහභාගි වෙති.”

> “‘බලව, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාට සමාන කෙනෙක් ස්වර්ගයේ වලාකුළින් සමඟ පැමිණ, පුරාතන දවස්වන්තයා වෙත පැමිණියේය; ඔව්හු ඔහු උන්වහන්සේගේ සන්නිධානයට ආසන්න කළහ. එවිට ඔහුට ආධිපත්‍යයද, මහිමයද, රාජ්‍යයද දෙන ලද්දේය; සියලු ජනතාවද, ජාතීන්ද, භාෂාවන්ද ඔහුට සේවය කරන පිණිසය. ඔහුගේ ආධිපත්‍යය නම් නොනැසී පවතින සදාකාලික ආධිපත්‍යයකි; එය පහව නොයන්නේය.’ දානියෙල් 7:13, 14. මෙහි විස්තර කර ඇති ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම උන්වහන්සේගේ භූමියට වන දෙවන පැමිණීම නොවේ. උන්වහන්සේ ස්වර්ගයේ පුරාතන දවස්වන්තයා වෙත පැමිණෙන්නේ, මැදිහත්කරු ලෙස උන්වහන්සේගේ කාර්යයේ අවසානයේ උන්වහන්සේට දෙනු ලබන ආධිපත්‍යයත් මහිමයත් රාජ්‍යයත් ලබාගැනීම පිණිසය. 1844 දී 2300 දින අවසන් වන කාලයේ සිදුවන බවට අනාවැකියේ පෙර කියන ලද්දේ, භූමියට උන්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීම නොව, මේ පැමිණීමය. ස්වර්ගීය දූතයන්ගේ අනුගාමිතයෙන් අපගේ මහා උත්තම පූජකයා අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වී, එහිදී මනුෂ්‍යයා වෙනුවෙන් උන්වහන්සේගේ සේවයේ අවසාන ක්‍රියාකාරකම්වල නියැළීමට—විමර්ශන විනිශ්චයේ කාර්යය ඉටු කිරීමටත්, එහි ප්‍රතිලාභ ලැබීමට හිමිකම් ඇති බව පෙන්වනු ලබන සියල්ලන් වෙනුවෙන් පව් සමනය කිරීමක් කිරීමටත්—දෙවියන්වහන්සේගේ සන්නිධානයේ පෙනී සිටින සේක.

> “සංකේතාත්මක සේවාවේදී පාපය පිළිගෙන පශ්චාත්තාපයෙන් දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියට පැමිණ, පාප පූජාවේ රුධිරය මඟින් තමන්ගේ පාපයන් ශුද්ධස්ථානයට මාරු කරනු ලැබූ අය පමණක් පරිහාර දවසේ සේවාවෙහි කොටසක් තිබුණහ. එසේම අවසාන පරිහාරයේත් විමර්ශන විනිශ්චයේත් මහා දවසේදී සැලකිල්ලට ගනු ලබන්නේ දෙවියන් වහන්සේගේ ජනතාව බව ප්‍රකාශ කරන අයගේ කාරණා පමණක්ය. දුෂ්ටයන්ගේ විනිශ්චය වන්නේ විශේෂ හා වෙනම කාර්යයක් වන අතර, එය සිදුවන්නේ පසුවක යුගයකදීය. ‘විනිශ්චය දෙවියන් වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ විය යුතුය: එය පළමුව අපෙන් ආරම්භ වන්නේ නම්, ශුභාරංචියට කීකරු නොවන අයගේ අවසානය කෙබඳු වේද?’ 1 පේතෘස් 4:17.”

> ස්වර්ගයේ ඇති වාර්තා පොත්, ඒවායේ මනුෂ්‍යයන්ගේ නාමයන් සහ ක්‍රියා ලියාපදිංචි කර ඇති අතර, විනිශ්චයේ තීරණ නියම කරනු ඇත. දානියෙල් പ്രവാചකයා මෙසේ කියයි: ‘විනිශ්චය පිහිටුවනු ලැබීය, පොත්ද විවෘත කරනු ලැබීය.’ එම දර්ශනයම විස්තර කරන එළිදරව්කරුවා මෙය එක් කරයි: ‘තවත් පොතක්ද විවෘත කරනු ලැබීය, ඒ ජීවනයේ පොතය: මළවුන් තමන්ගේ ක්‍රියාවල අනුව, පොත්වල ලියා තිබූ දේවලින් විනිශ්චය කරනු ලැබූහ.’ එළිදරව් 20:12.

> “ජීවනයේ පොතෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ සේවයට කවදා හෝ ඇතුල්වූ සියල්ලන්ගේ නම් අන්තර්ගතව ඇත. යේසුස්වහන්සේ තම ගෝලයන්ට අණ කළේය: ‘ඔබගේ නම් ස්වර්ගයෙහි ලියා තිබෙන බැවින් ප්‍රීති වන්න.’ ලූක් 10:20. පාවුල් තම විශ්වාසවන්ත සහකාර සේවකයන් ගැන කථා කරමින්, ‘ඔවුන්ගේ නම් ජීවනයේ පොතෙහි තිබේ’ යයි පවසයි. පිලිප්පි 4:3. දානියෙල්, ‘කිසි කලෙක නොවූ අයුරින් වූ පීඩාකාර කාලයක්’ දෙස බලා, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ගළවාගනු ලබන බව ප්‍රකාශ කරයි, එනම් ‘පොතෙහි ලියා ඇති බව සොයාගනු ලබන සෑම කෙනෙකුමය.’ තවද එළිදරව්කරු පවසන්නේ, දෙවියන්වහන්සේගේ නගරයට ඇතුල්වන්නේ, ‘බැටළුවාගේ ජීවනයේ පොතෙහි ලියා තිබෙන’ නම් ඇති අය පමණක් බවය. දානියෙල් 12:1; එළිදරව් 21:27.”

> “‘සිහිකිරීමේ පොතක්’ දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි ලියා ඇත; එහි ‘ස්වාමීන්වහන්සේට භයවූ, උන්වහන්සේගේ නාමය සිතින් සැලකූ’ අයගේ යහපත් ක්‍රියා සටහන් කරනු ලැබේ. මලාකි 3:16. ඔවුන්ගේ විශ්වාසයේ වචනද, ඔවුන්ගේ ප්‍රේමයේ ක්‍රියාද, ස්වර්ගයේ ලියා තබා ඇත. නෙහෙමියා මෙයට යොමු වෙමින් මෙසේ කියයි: ‘මා සිහිපත් කළ මැනව, මාගේ දෙවියනි, … මාගේ දෙවියන්ගේ ගෘහය උදෙසා මා කළ මාගේ යහපත් ක්‍රියා මකා නොදමනු මැනව.’ නෙහෙමියා 13:14. දෙවියන්වහන්සේගේ සිහිකිරීමේ පොතෙහි ධර්මිෂ්ඨකමේ සෑම ක්‍රියාවක්ම අමරණීය කරනු ලැබේ. එහි ප්‍රතිරෝධය කළ සෑම පරීක්ෂාවක්ම, ජය ගත් සෑම නපුරක්ම, කාරුණික අනුකම්පාවෙන් ප්‍රකාශ කළ සෑම වචනයක්ම, විශ්වාසවන්ත ලෙස වාර්තා කරනු ලැබේ. තවද කැපවීමේ සෑම ක්‍රියාවක්ම, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ උදෙසා දරාගත් සෑම දුක්විඳීමක්ම සහ ශෝකයම, සටහන් කරනු ලැබේ. ගීතිකාකරු මෙසේ කියයි: ‘ඔබ මාගේ සැරිසැරීම් ගණන් කරනුසේක: මාගේ කඳුළු ඔබගේ බෝතලයට තබනු මැනව: ඒවා ඔබගේ පොතෙහි නැද්ද?’ ගීතාවලිය 56:8.”

> මනුෂ්‍යයන්ගේ පාපයන් පිළිබඳ වාර්තාවක්ද ඇත. “දෙවියන් වහන්සේ සෑම ක්‍රියාවක්ම විනිශ්චයට ගෙන එනු ඇත; සෑම ගුප්ත දෙයක්ම, එය යහපත් වුවද අයහපත් වුවද.” “මනුෂ්‍යයන් කථා කරන සෑම නිෂ්ඵල වචනයක් ගැනම ඔවුන් විනිශ්චය දවසේදී ගණන් දීමට සිදුවනු ඇත.” ගැළවුම්කරු මෙසේ පවසයි: “ඔබගේ වචනවලින් ඔබ නිදොස් කරනු ලබන්නෙහිය; ඔබගේ වචනවලින්ම ඔබ දෝෂාරෝපණය කරනු ලබන්නෙහිය.” දේශනාකාරයා 12:14; මතෙව් 12:36, 37. අභ්‍යන්තර අරමුණු හා චේතනාවන් වැරදි නොවන වාර්තාගත ලේඛනයෙහි ප්‍රකාශ වේ; මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ “අඳුරුකමේ සඟවා ඇති දේවල් ආලෝකයට ගෙන එනු ඇත, හෘදයන්ගේ උපදේශයන් ප්‍රකාශ කරනු ඇත.” 1 කොරින්ති 4:5. “බලව, එය මා ඉදිරියෙහි ලියා තිබේ, … ඔබගේ අයුතුකම්ද, ඔබගේ පියවරුන්ගේ අයුතුකම්ද එකටම, ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක.” යෙසායා 65:6, 7.

> “සෑම මනුෂ්‍යයෙකුගේ කාර්යයම දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ සමාලෝචනයට ලක්වෙයි; විශ්වාසවන්තකම හෝ අවිශ්වාසවන්තකම අනුව එය ලියාපදිංචි කරනු ලැබේ. ස්වර්ගයේ පොත්වල එක් එක් නාමයට ප්‍රතිවිරුද්ධව, භයානක නිවැරදිභාවයකින්, සෑම වැරදි වචනයක්ම, සෑම ස්වයංලාභී ක්‍රියාවක්ම, සම්පූර්ණ නොකළ සෑම යුතුකමක්ම, සහ සෑම රහස් පාපයක්ම, එසේම සෑම කපටි වංචනාවක්ම ඇතුළත් කර සටහන් කරනු ලැබේ. ස්වර්ගයෙන් එවනු ලැබූ අනතුරු ඇඟවීම් හෝ අවවාදයන් නොසලකා හැරීම, අපතේ ගිය මොහොතන්, ප්‍රයෝජනයට නොගත් අවස්ථාවන්, යහපත සඳහා හෝ අයහපත සඳහා යෙදවූ බලපෑමත්, එහි දුරදිග යන ප්‍රතිඵල සමඟ, මේ සියල්ලම වාර්තා කරන දූතයා විසින් ලේඛනගත කරනු ලැබේ.”

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව යනු විනිශ්චයේදී මනුෂ්‍යයන්ගේ චරිතයද ජීවිතයද පරීක්ෂා කරනු ලබන ප්‍රමිතියයි. ප්‍රඥාවන්තයා මෙසේ කියයි: ‘දෙවියන්වහන්සේට භයව ඔහුගේ ආඥා පිළිපදින්න; මක්නිසාද මෙය මනුෂ්‍යයාගේ සම්පූර්ණ කර්තව්‍යයය. මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ සියලු ක්‍රියාවන් විනිශ්චයට ගෙන එනු ඇත.’ දේශනාකාරයා 12:13, 14. ප්‍රේරිත යාකොබ් තම සහෝදරයන්ට මෙසේ අවවාද කරයි: ‘නිදහසේ ව්‍යවස්ථාවෙන් විනිශ්චය කරනු ලබන්නන් මෙන් කථාකරන්න, එසේම ක්‍රියාකරන්න.’ යාකොබ් 2:12.”

> විනිශ්චයෙහි “සුදුසුකම් ලැබූවන් ලෙස ගණන් කරනු ලබන” අය ධර්මිෂ්ඨයන්ගේ පුනරුත්ථානයෙහි කොටසක් ලබන්නෝය. යේසුස් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: “ඒ ලෝකයත් මළවුන්ගෙන් වන පුනරුත්ථානයත් ලැබීමට සුදුසුකම් ලැබූවන් ලෙස ගණන් කරනු ලබන්නෝ, … ඔව්හු දේවදූතයන්ට සමානයෝ වෙති; එසේම පුනරුත්ථානයේ දරුවන් බැවින් දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන්ය.” ලූක් 20:35, 36. තවද උන්වහන්සේ නැවතත් ප්‍රකාශ කරන සේක, “යහපත කළාවූවන්” “ජීවනයේ පුනරුත්ථානයට” පිටතට එන්නෝය. යොහන් 5:29. “ජීවනයේ පුනරුත්ථානය” සඳහා සුදුසුකම් ලැබූවන් ලෙස ඔවුන් ගණන් කරනු ලබන විනිශ්චයෙන් පසුව තෙක් ධර්මිෂ්ඨ මළවුන් නැවත නැඟිටුවනු නොලැබේ. එබැවින් ඔවුන්ගේ වාර්තා පරීක්ෂා කරනු ලබන විටත් ඔවුන්ගේ නඩු තීරණය කරනු ලබන විටත්, ඔව්හු පුද්ගලිකව එම විනිශ්චයාසනය ඉදිරියෙහි නොසිටින්නෝය.

> “යේසුස්වහන්සේ ඔවුන්ගේ පාර්ශ්වයෙන් දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ අයැද සිටින ඔවුන්ගේ මැදිහත්කරු ලෙස ප්‍රකාශවනු ඇත. ‘යම් මනුෂ්‍යයෙක් පාප කළොත්, පියාණන්වහන්සේ සමඟ අපට ධර්මිෂ්ඨ වූ යේසුස් ක්‍රිස්තුස් නම් මැදිහත්කරුවෙක් ඇත.’ 1 යොහන් 2:1. ‘මක්නිසාද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සැබෑ දේවල ආදර්ශ පමණක් වූ අතින් සාදන ලද ශුද්ධස්ථානවලට නොව, අප වෙනුවෙන් දැන් දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ පෙනී සිටීමට ස්වර්ගයටම ඇතුල් වූ සේක.’ ‘එබැවින් උන්වහන්සේ කරණකොටගෙන දෙවියන්වහන්සේ වෙත එන අය උන්වහන්සේට ඔවුන් වෙනුවෙන් මැදිහත් වීමට සදාකාලයම ජීවත්ව සිටින බැවින්, ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන් ගැළවීමටද සමර්ථ වන සේක.’ හෙබ්‍රෙව් 9:24; 7:25.”

> “විනිශ්චයේදී වාර්තා පොත් විවෘත කරනු ලබන කල, යේසුස්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කළ සියල්ලන්ගේ ජීවිත දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි සමාලෝචනයට පැමිණෙයි. පෘථිවිය මත මුලින්ම ජීවත් වූ අයගෙන් ආරම්භ කරමින්, අපගේ මැදිහත්කරු අනුක්‍රමික සෑම පරම්පරාවකම නඩු ඉදිරිපත් කර, ජීවතුන් සමඟ අවසන් කරයි. සෑම නාමයක්ම සඳහන් කරනු ලැබේ, සෑම නඩුවක්ම ඉතා සූක්ෂ්මව පරීක්ෂා කරනු ලැබේ. සමහර නාම පිළිගනු ලැබේ, සමහර නාම ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබේ. කිසිවෙකුගේ පසුතැවිලි නොකළ හා කමා නොකළ පාප වාර්තා පොත්වල තවදුරටත් ඉතිරිව ඇත්නම්, ඔවුන්ගේ නාම ජීවන පොතෙන් මකා දමනු ලබන අතර, ඔවුන් කළ යහපත් ක්‍රියා පිළිබඳ වාර්තාව දෙවියන්වහන්සේගේ සිහිවීමේ පොතෙන් ඉවත් කරනු ලැබේ. ස්වාමීන්වහන්සේ මෝසෙස්ට මෙසේ ප්‍රකාශ කළ සේක: ‘මට විරුද්ධව පව් කළ තැනැත්තා කවුරු වුවද, ඔහුම මම මාගේ පොතෙන් මකා දමන්නෙමි.’ නික්මයාම 32:33. තවද එසකියෙල් ප්‍රොෆේතයා මෙසේ කියයි: ‘ධර්මිෂ්ඨයා තම ධර්මිෂ්ඨකමින් ඉවතට හැරී අධර්මය කළ විට, … ඔහු කළ සියලු ධර්මිෂ්ඨකම් සඳහන් කරනු නොලැබේ.’ එසකියෙල් 18:24.” The Great Controversy, 479–483.

අපි මෙම අධ්‍යයනය තවදුරටත් පවත්වාගෙන යමින්, මෙම මාලාවේ මීළඟ ලිපියේදී මතු කරනු ලැබූ ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු සපයන්නෙමු.

Back to Articles