Article

# The Book of Daniel - Number Sixteen

දානියෙල්ගේ පොත - දහසයවන සංඛ්‍යාව

Symbols

සංකේත

Author

Jeff Pippenger

Published

December 11, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Before we address chapter three of Daniel, we will consider some prophetic symbolism that might allow us to more fully understand the chapter. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah are employed by the Holy Spirit to represent specific prophetic symbols, based upon the context where they are employed. In chapter one, they are represented as four worthies, with no distinction, until the end of the chapter, where Daniel is identified as having the gift of “understanding in all visions and dreams.”

දානියෙල් පොතේ තුන්වන අධ්‍යායය අපි සලකා බැලීමට පෙර, එම අධ්‍යායය වඩාත් සම්පූර්ණ ලෙස අවබෝධ කරගැනීමට අපට ඉඩ සලසා දිය හැකි ඇතැම් අනාවැකිමය සංකේතවාදයක් සලකා බලමු. දානියෙල්, හනනියා, මිෂායෙල් සහ අසරියා යන අය, ඔවුන් යොදාගෙන ඇති සන්දර්භය අනුව, විශේෂිත අනාවැකිමය සංකේත නියෝජනය කිරීම සඳහා ශුද්ධාත්මයාණන් විසින් යොදවා ගනු ලැබෙති. පළමු අධ්‍යායයේදී, ඔවුන් අතර කිසිදු වෙනසක් නොදක්වා වටිනා පුද්ගලයන් සිව්දෙනෙකු ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන අතර, අධ්‍යායයේ අවසානයේදී පමණක් දානියෙල් “සියලු දර්ශන සහ සිහිනවල අවබෝධය” නම් දානය ඇති තැනැත්තා ලෙස හඳුනාගනු ලබයි.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.

> මේ සිව්දෙනා වූ දරුවන්ට දෙවියන්වහන්සේ සියලු ශාස්ත්‍ර හා ප්‍රඥාවේ දැනුමත් දක්ෂතාවත් දුන් සේක; දානියෙල්ට සියලු දර්ශන හා සිහින පිළිබඳ අවබෝධය ද තිබුණේය. දානියෙල් 1:17.

In chapter one, as a symbol of ‘four’ they represent God’s people in the last days throughout the world. ‘Four’ is a symbol that represents worldwide, and all the prophets are speaking of the last days. The four worthies in chapter one represent God’s people of the last days, and in verse seventeen a distinction is first made between Daniel and the three worthies that represents the symbol of a “three-and-one combination.”

පළමු අධ්‍යායයේදී, ‘හතර’ යන සංකේතයක් ලෙස ඔවුන් ලෝකය පුරා සිටින අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නියෝජනය කරති. ‘හතර’ යනු ලෝකව්‍යාප්ත බව නියෝජනය කරන සංකේතයක් වන අතර, සියලු අනාගතවක්තෘවරු අන්තිම දවස් ගැන කථා කරති. පළමු අධ්‍යායයේ සිටින ඒ සත්පුරුෂ හතර දෙනා අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නියෝජනය කරන අතර, දහහත්වන වචනයේදී දානියෙල් සහ එම සත්පුරුෂ තිදෙනා අතර පළමු වරට වෙනසක් කරනු ලැබේ; එයින් “තුනක් සහ එකක් එකතුව” යන සංකේතය නියෝජනය වේ.

The symbol of a “three-and-one combination” is found repeatedly within the inspired word. It represents several truths, depending upon the context. It represents the history of the three angels’ messages that began at the “time of the end” in 1798, and that end at the close of probation. All three messages were represented in the movement of the first angel, and that movement is followed by the fourth angel of Revelation eighteen, thus a three-and-one combination.

“තුන්-එක සංයෝජනයක්” යන සංකේතය ආනුභාවිත වචනය තුළ නැවත නැවතත් දක්නට ලැබේ. එය සන්දර්භය අනුව සත්‍ය කිහිපයක් නියෝජනය කරයි. එය 1798 දී “අවසාන කාලයේ” ආරම්භ වී, කරුණාකාලය අවසන් වන විට නිමාවට පත්වන, දූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩයන්ගේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි. මේ පණිවිඩ තුනම පළමු දූතයාගේ චලනය තුළ නියෝජනය කරනු ලැබූ අතර, එම චලනය අනාවරණ 18 හි සිව්වන දූතයා විසින් අනුගමනය කරනු ලබයි; එබැවින් එය තුන්-එක සංයෝජනයකි.

In certain contexts, it can represent the movement of the first angel’s message of Millerite history with the number one, in combination with the movement of the third angel’s message with the number three. Thus, the “three-and-one combination” may also be represented as the “one-and-three combination”. The symbolic “three-one combination” works as a symbol by either the one—preceding the three, or the three—preceding the one. In Nebuchadnezzar’s furnace, in chapter three of Daniel, we first see the three worthies, and then a fourth like unto the Son of God.

සමහර සන්දර්භයන්හිදී, එය අංක එකෙන් දැක්වෙන මිලරයිට් ඉතිහාසයේ පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයේ චලනය, අංක තුනෙන් දැක්වෙන තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ චලනය සමඟ එක්ව නිරූපණය කළ හැක. එබැවින්, “තුන-සහ-එක සංයෝජනය” “එක-සහ-තුන සංයෝජනය” ලෙසද නිරූපණය කළ හැක. සංකේතාත්මක “තුන-එක සංයෝජනය” සංකේතයක් ලෙස ක්‍රියා කරන්නේ, එක—තුනට පෙර පැමිණීමෙන් හෝ, තුන—එකට පෙර පැමිණීමෙන්ය. දානියෙල්ගේ තුන්වන පරිච්ඡේදයේ තිබෙන නෙබුකද්නෙසර්ගේ භට්ටියේදී, අප මුලින්ම දකින්නේ ගෞරවාන්විත පුරුෂයන් තිදෙනාය; එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාට සමාන සිව්වන අයෙකුය.

> And these three men, Shadrach, Meshach, and Abednego, fell down bound into the midst of the burning fiery furnace. Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:23–25.

> ඒ ශද්‍රක්, මේෂක්, සහ අබෙද්නෙගෝ යන මිනිසුන් තිදෙනා බැඳනු ලැබ, දහනය වන ගිනිකුළුණේ මධ්‍යයට වැටුණෝය. එවිට නෙබුකද්නෙශර් රජතුමා විස්මයට පත් වී, ඉක්මනින් නැඟී සිට, තම උපදේශකයන්ට කතා කරමින්, “අපි බැඳපු මිනිසුන් තිදෙනෙකු ගින්න මැදට ඇද දැමුවේ නොවේද?”යි ඇසීය. ඔව්හු රජුට පිළිතුරු දෙමින්, “එසේය, රජතුමනි,”යි කීහ. ඔහු පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කීවේය: “බලන්න, මම ගින්න මැද නිදහස්ව ඇවිදින මිනිසුන් සතරදෙනෙකු දකිමි; ඔවුන්ට කිසි හානියක් නැත; සතරවැනියාගේ ස්වරූපය දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාට සමානය.” දානියෙල් 3:23–25.

There is no doubt a perfectly divine reason, and an accurate historical fact, that would inform us why Daniel was not represented in the golden image worship service of chapter three, but one prophetic reason is that if Daniel would have been in attendance, he would have destroyed the prophetic symbolism of the three-and-one combination in the fiery furnace. With Gideon, it was Gideon and his three bands of one hundred men. Christ was often with three disciples.

දානියෙල් තුන්වන පරිච්ඡේදයේ රන් රූපයට නමස්කාර කිරීමේ සේවාවේදී නියෝජිතයෙකු ලෙස දැක්වී නොතිබීමට හේතු දක්වනු ලබන සම්පූර්ණයෙන්ම දේවීය හේතුවක්ද, නිවැරදි ඉතිහාසමය සත්‍යයක්ද සැකයකින් තොරව ඇත; නමුත් එක් ප්‍රකාශනමය හේතුවක් නම්, දානියෙල් එහි පැමිණ සිටියා නම්, ගින්නෙන් දැවෙන උදුනෙහි තුනක්-සහ-එකක් යන සංයෝජනයේ ප්‍රකාශනමය සංකේතවත්භාවය ඔහු විනාශ කරනු ඇතැයි යන්නයි. ගිඩියොන් සම්බන්ධයෙන්, එය ගිඩියොන් සහ සියයක මිනිසුන්ගෙන් සමන්විත ඔහුගේ කණ්ඩායම් තුන විය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ බොහෝ විට ශිෂ්‍යයින් තිදෙනෙකු සමඟ සිටියේය.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. Matthew 17:1, 2.

> දින හයකට පසු යේසුස් පේත්‍රුව, යාකොබ්, සහ ඔහුගේ සහෝදරයා වන යොහන් කැඳවාගෙන, ඔවුන් වෙනම උස කන්දකට ගෙන ගියේය. එහිදී ඔවුන් ඉදිරියෙහි ඔහුගේ ස්වරූපය වෙනස් විය; ඔහුගේ මුහුණ සූර්යයා මෙන් බැබළුණේය, ඔහුගේ වස්ත්‍රය ආලෝකය මෙන් සුදු විය. මතෙව් 17:1, 2.

One-and-three, or three-and-one; it is the same symbol, for they are all representing some prophetic element of the last days, and the last days are the days of judgment. The days of judgment began in 1798, with the pronouncement that the investigative judgment would commence on October 22, 1844 And the days of judgment continue until human probation begins to close at the soon-coming Sunday law, as God’s executive judgments begin and progressively escalate until probation completely closes and the seven last plagues take place. With Nebuchadnezzar’s furnace, the three worthies, that were afterwards joined by Christ, represent the ensign. At the dedication of the golden image all of the nations that made up Nebuchadnezzar’s empire were in attendance.

එක-හා-තුන, හෝ තුන-හා-එක; එය එකම සංකේතයයි, මක්නිසාද ඒ සියල්ලන්ම අවසාන දවස්වල කිසියම් අනාවැකිමය අංගයක් නියෝජනය කරති, සහ අවසාන දවස් නම් විනිශ්චයේ දවස්ය. විනිශ්චයේ දවස් 1798 දී ආරම්භ විය, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින විමර්ශනාත්මක විනිශ්චය ආරම්භ වන බව ප්‍රකාශ කිරීම සමඟය. තවද විනිශ්චයේ දවස් ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී මනුෂ්‍ය අත්හදාබැලීම අවසන් වීමට පටන් ගන්නා තුරු පවතී, ඒ සමඟම දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියාත්මක විනිශ්චයන් ආරම්භ වී, අනුක්‍රමයෙන් තීව්‍ර වර්ධනය වෙමින්, අත්හදාබැලීම සම්පූර්ණයෙන්ම අවසන් වන තුරුද අවසාන වසංගත හත සිදුවන තුරුද ගමන් කරයි. නෙබුකද්නෙශර්ගේ උණුකළ උදුන සමඟ, පසුව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් එක්වනු ලැබූ වටිනා තිදෙනා, ධජය නියෝජනය කරති. රන් රූපය කැප කිරීමේදී, නෙබුකද්නෙශර්ගේ අධිරාජ්‍යය සමන්විත කළ සියලු ජාතීන් එහි පැමිණ සිටියහ.

> And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:26.

> ඔහු දුරින් සිටින ජාතීන් සඳහා ධජයක් උස් කරනු ඇත; පොළොවේ අන්තයේ සිට ඔවුන්ට හඬ නඟනු ඇත; මෙන්න, ඔව්හු වේගයෙන්, ඉක්මනින් පැමිණෙන්නෝය. යෙසායා 5:26.

The seventy years of Daniel’s captivity is another essential symbol to recognize and it is found repeatedly in the inspired word. Jehoiakim to Cyrus represents the actual seventy years of Daniel’s captivity. In second Chronicles the seventy years represent the period that the land would rest and enjoy its sabbaths. In Isaiah twenty-three the seventy years represent the history of the United States from 1798, until the Sunday law, and in doing so, they also represent the parallel histories of the horn of Republicanism and the horn of true Protestantism. Sister White aligns the seventy years with the twelve-hundred-and-sixty years of the papal Dark Ages.

දානියෙල්ගේ වහල්කමේ අවුරුදු හැත්තෑව හඳුනාගත යුතු තවත් අත්‍යවශ්‍ය සංකේතයක් වන අතර, එය දේවප්‍රේරිත වචනය තුළ නැවත නැවතත් දක්නට ලැබේ. යෙහෝයාකිම්ගෙන් කුරුසුවරයා දක්වා කාලය දානියෙල්ගේ වහල්කමේ සැබෑ අවුරුදු හැත්තෑව නිරූපණය කරයි. දෙවන ලේකම් පොතෙහි එම අවුරුදු හැත්තෑව දේශය විවේක ගනිමින් තම සබත් දින භුක්ති විඳින කාලය නිරූපණය කරයි. යෙසායා විසි තුනේ, එම අවුරුදු හැත්තෑව 1798 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා එක්සත් ජනපදයේ ඉතිහාසය නිරූපණය කරන අතර, එසේ කිරීමෙන් ඒවා රිපබ්ලිකානුවාදයේ අඟ සහ සත්‍ය ප්‍රොටස්තන්තවාදයේ අඟ යන සමන්තර ඉතිහාසයන් ද නිරූපණය කරයි. සිස්ටර් වයිට් එම අවුරුදු හැත්තෑව පාප්වාදී අඳුරු යුගයේ අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැට සමඟ සමාන්තර කරයි.

> “Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “අද දින දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව නැතිවී ගිය මනුෂ්‍ය වංශයක ගැළවීම සඳහා වූ දේවීය සැලැස්ම සම්පූර්ණත්වයට ගෙන යාමට නිදහස්ව සිටියි. බොහෝ ශතවර්ෂ ගණනාවක් පුරා දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව තමන්ගේ නිදහස් අයිතිවාසිකම්වල සීමා කිරීම්වලට ලක්වූහ. ශුභාරංචිය එහි පවිත්‍රත්වය තුළ ප්‍රකාශ කිරීම තහනම් කරනු ලැබූ අතර, මනුෂ්‍යයන්ගේ ආඥාවන්ට අකීකරු වීමට ධෛර්ය කළ අය මත අති දරුණු දඬුවම් පනවනු ලැබීය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහත් සදාචාරමය මිදිවත්ත සම්පූර්ණයෙන්ම සමානව පාහේ පුරප්පාඩුව තිබිණි. ජනතාව දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ ආලෝකයෙන් වියෝජිත කළහ. වැරදි සහ අන්ධවිශ්වාසයේ අන්ධකාරය සැබෑ ආගම පිළිබඳ දැනුම මකා දැමීමට තර්ජනය කළේය. පෘථිවිය මත තිබූ දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව, නිරන්තර පීඩනයේ මෙම දිගු කාලය පුරා, බැබිලෝනයේ වහල්භාවයේ කාලය තුළ වහල්කර තබා ගනු ලැබූ ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් මෙන් සැබවින්ම වහල්භාවයේ සිටියාය.” Prophets and Kings, 714.

Once it is understood that as a symbol the seventy years also represent the twelve-hundred-and-sixty years of the Dark Ages, then the illustration of the “three and a half years”, or “forty-two months”, or “times, times and dividing of time” that symbolically represent the Dark Ages, expand the meaning and application of the symbolic seventy years.

සංකේතයක් ලෙස එම අවුරුදු හැත්තෑව අඳුරු යුගයේ අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටද නියෝජනය කරන බව තේරුම් ගත් පසු, සංකේතාත්මක ලෙස අඳුරු යුගය නියෝජනය කරන “අවුරුදු තුන හමාර”, නැතහොත් “මාස හතළිස් දෙක”, නැතහොත් “කාලයක්, කාලයන් සහ කාලයක අර්ධය” යන දෘශ්ටාන්තය, සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑවේ අර්ථයත් යෙදීමත් විස්තාර කරයි.

In the book of Daniel, the seventy years are identified as the period from the empowerment of the first message until the judgment. That period exists in every sacred reform movement, and in so doing, the seventy years represent other lines of truth that are not emphasizing the element of time, but address the purpose of the period. For example, the period of seventy years is represented by Malachi as the period when the messenger of the covenant purifies the sons of Levi. Sister White associated Malachi’s cleansing of the Levites with Christ’s two temple cleansings. That same period is the period of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is also the period when the latter rain is progressively poured out. The same period is also the testing time of the image of the beast, which leads to the mark of the beast. The period is also the prophetic “day of preparation”, that leads to the Sunday law, which is also the “day of the Sabbath”. The period contains scattering times, and gathering times, which are both elements of the “seven times.”

දානියෙල්ගේ පොතෙහි, අවුරුදු හැත්තෑව පළමු පණිවිඩයට බලගැන්වීම ලැබුණු කාලයෙන් විනිශ්චය දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදය ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. එම කාලපරිච්ඡේදය සෑම ශුද්ධ ප්‍රතිසංස්කරණ චලනයකම පවතින අතර, එසේ වීමෙන්, අවුරුදු හැත්තෑව කාලය පිළිබඳ අංගය අවධාරණය නොකරන නමුත්, එම කාලපරිච්ඡේදයේ අරමුණ සම්බන්ධයෙන් කතා කරන සත්‍යයේ වෙනත් රේඛා නියෝජනය කරයි. උදාහරණයක් ලෙස, මාලාකි විසින් අවුරුදු හැත්තෑවක කාලපරිච්ඡේදය ගිවිසුමේ දූතයා ලෙවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කරන කාලය ලෙස නිරූපණය කරයි. සිස්ටර් වයිට් මාලාකිහි ලෙවීවරුන්ගේ පවිත්‍රීකරණය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කළ අවස්ථා දෙක සමඟ සම්බන්ධ කළාය. එම එකම කාලපරිච්ඡේදය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක මුද්‍රා තැබීමේ කාලයද වේ. එය පසු වැස්ස ක්‍රමයෙන් වගුරුවනු ලබන කාලයද වේ. එම එකම කාලපරිච්ඡේදය මෘගයාගේ රූපය සම්බන්ධ පරීක්ෂා කිරීමේ කාලයද වන අතර, එය මෘගයාගේ ලකුණ කරා ගෙන යයි. එම කාලපරිච්ඡේදය අනාවැකිමය “සූදානම් වීමේ දවස” ද වන අතර, එය ඉරිදා නීතිය කරා ගෙන යයි; එය “සබත් දවස” ද වේ. එම කාලපරිච්ඡේදය තුළ විසුරුවා හැරීමේ කාලයන් සහ එක්රැස් කිරීමේ කාලයන් අන්තර්ගත වන අතර, ඒ දෙකම “කාල හතේ” අංගයන් වේ.

In the book of Daniel, Jehoiakim is a symbol of the empowerment of the first message. In relation to the two kings which follow him, he is simply the first of three angels that lead to, and end, at judgment. Cyrus is a symbol of not only the Sunday law, but he is also a “sign” of deliverance. Daniel is an element of the three-and-one combination, and also part of the fourfold worldwide representation of God’s people. Daniel is also a symbol of the Elijah messenger and he also typifies John in the book of Revelation. He is also a symbol of those that receive the seal of God. The name “Daniel” means “the judge of God”, or “the God of judgment”, so he is therefore a symbol of judgment, and also of Laodicea, for Laodicea means “a people judged” or “a people under judgment”. The judgment of Laodicea is ultimately premised upon their rejection of the knowledge that is unsealed in the book of Daniel.

දානියෙල් පොතේ යෙහොයකීම් පළමු පණිවිඩයේ බලගැන්වීමේ සංකේතයකි. ඔහුට පසුව එන රජවරු දෙදෙනා සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය අනුව, ඔහු විනිශ්චය කරා ගෙනයන හා එයින් අවසන් වන දූතයන් තුන්දෙනාගෙන් පළමුවැන්නා පමණි. සයිරස් ඉරිදා නීතියේ සංකේතයක් පමණක් නොව, ඔහු මුදාගැනීමේ “ලකුණක්” ද වෙයි. දානියෙල් යනු තුනක්-සහ-එකක් යන සංයෝජනයේ අංගයක් වන අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ ලෝකව්‍යාප්ත සිව්ගුණ නිරූපණයේ කොටසක්ද වෙයි. දානියෙල් එලියා දූතයාගේ සංකේතයක්ද වන අතර, එළිදරව් පොතේ යොහන්ගේ ආදර්ශක රූපයක්ද වෙයි. ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ලබන අයගේ සංකේතයක්ද වෙයි. “දානියෙල්” යන නාමයේ අර්ථය “දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයකරු” හෝ “විනිශ්චයේ දෙවියන්වහන්සේ” යන්න බැවින්, එම නිසා ඔහු විනිශ්චයේ සංකේතයක්ද, ලාවෝදිකයගේ සංකේතයක්ද වෙයි; මක්නිසාද ලාවෝදිකයා යන්නෙහි අර්ථය “විනිශ්චය කරන ලද ජනතාවක්” හෝ “විනිශ්චය යටතේ සිටින ජනතාවක්” යන්නයි. ලාවෝදිකයාගේ විනිශ්චය අවසාන වශයෙන් පදනම් වී ඇත්තේ දානියෙල් පොත තුළ මුද්‍රාව ඉවත් කර හෙළි කරන ලද දැනුම ඔවුන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මතය.

Nebuchadnezzar is a symbol of both the Republican and true Protestant horn of the United States, and he is also a symbol of the United States from its beginning to its end. When we arrive at Daniel chapters four and five, we will find that Nebuchadnezzar represents “the time of the end” in 1798, and Belshazzar represents the Sunday law. Nebuchadnezzar became, at the end of “seven times” of punishment, a converted lamb-like ruler, but his son ends up speaking as a dragon, just before his destruction.

නෙබුකද්නෙශර් යනු එක්සත් ජනපදයේ රිපබ්ලිකන් කොන හා සත්‍ය ප්‍රොටෙස්ටන්ට් කොන යන දෙකම සංකේතවත් කරන අයෙකි; එසේම ඔහු, එහි ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වා එක්සත් ජනපදයම සංකේතවත් කරන අයෙකි. අපි දානියෙල්ගේ හතරවන හා පස්වන පරිච්ඡේදයන් වෙත පැමිණෙන විට, නෙබුකද්නෙශර් 1798 දී “අවසාන කාලය” නියෝජනය කරන බවත්, බෙල්ෂසර් ඉරිදා නීතිය නියෝජනය කරන බවත් අපට පෙනී යනු ඇත. “සත් කාල” දඬුවමේ අවසානයේ නෙබුකද්නෙශර් හැරුණු, බැටළු-සමාන පාලකයෙකු බවට පත් වූ නමුත්, ඔහුගේ පුත්‍රයා තම විනාශයට මඳක් පෙර, මකරාක් මෙන් කථා කරමින් අවසන් වෙයි.

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> “බැබිලෝනියේ අවසාන පාලකයා වෙත, එහි පළමු පාලකයාට ආදර්ශ රූපයෙන් පැමිණියාක් මෙන්ම, දේවීය මුරකරුගේ තීන්දුවද පැමිණියේ ය: ‘රජුනි, ... ඔබ වෙත මෙය ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ; රාජ්‍යය ඔබෙන් ඉවත්ව ගොස් ඇත.’ දානියෙල් 4:31.” Prophets and Kings, 533.

Daniel chapter one represents the history of the Millerite movement from August 11, 1840 through to October, 22, 1844. It also represents September 11, 2001 through to the Sunday law. It also represents the first of the three angels’ messages that also represent a second prophetic symbol of the history of the United States from 1798 through to the Sunday law.

දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදය 1840 අගෝස්තු 11 වන දින සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින දක්වා මිලරයිට් ව්‍යාපාරයේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි. එය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලයද නියෝජනය කරයි. තවද, එය දූතයන් තුන්දෙනාගේ පණිවිඩයන්ගෙන් පළමුවැන්නද නියෝජනය කරයි; එම පණිවිඩය 1798 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ එක්සත් ජනපදයේ ඉතිහාසයේ දෙවන අනාගතවාණිමය සංකේතයක්ද නියෝජනය කරයි.

Perhaps the most important representation of Daniel chapter one, is that it is the first thing mentioned in the prophetic book that is made up of the book of Daniel and the book of Revelation together. It is the first of three prophetic tests for a student of prophecy to master. It is what must be “eaten” in order to pass the following tests.

සමහර විට දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදයේ අතිශයින්ම වැදගත් නිරූපණය වන්නේ, දානියෙල්ගේ පොත සහ එළිදරව්වගේ පොත එක්ව සෑදී ඇති එම භවिष्यවක්තෘක ග්‍රන්ථයේ සඳහන් වන පළමු කරුණ එය වීමයි. එය භවिष्यවක්‍ය අධ්‍යයනය කරන ශිෂ්‍යයෙකු විසින් ප්‍රගුණ කළ යුතු භවिष्यවක්තෘක පරීක්ෂණ තුනෙන් පළමුවැන්නයි. ඉදිරියේ ඇති පරීක්ෂණ සමත් වීමට නම් “කනු” ලැබිය යුත්තේ එයයි.

In Early Writings, as already cited more than once in these articles, Sister White identifies the three-step testing process of Christ’s history in a paragraph, and then in the next paragraph she identifies the three-step testing process of Millerite history. She identifies that those in the time of Christ who rejected the message of John, could not be benefitted by the teachings of Jesus. The next paragraph allows one who wishes to see, that the first test for the Millerites was William Miller, who Sister White identifies was typified by both John the Baptist and Elijah. Those two witnesses of the first test establish that Daniel chapter one is the Elijah message. If chapter one is rejected, there cannot be any benefit from chapters two and three.

මෙම ලිපිවල දැනටමත් එක් වරකට වඩා උපුටා දක්වා ඇති පරිදි, Early Writings තුළ සහෝදරි වයිට් ක්‍රිස්තුස්ගේ ඉතිහාසයේ පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය එක් ඡේදයක හඳුනා දෙයි; ඉන්පසු ඊළඟ ඡේදයේ ඇය මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය හඳුනා දෙයි. ක්‍රිස්තුස්ගේ කාලයේ යොහන්ගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ අය යේසුස්ගේ ඉගැන්වීම්වලින් ප්‍රයෝජනයක් ලබන්නට නොහැකි වූ බව ඇය හඳුනා දෙයි. ඊළඟ ඡේදය, දැකීමට කැමති කෙනෙකුට, මිලෙරයිට්වරුන් සඳහා පළමු පරීක්ෂණය වුයේ විලියම් මිලර් බව පෙන්වා දෙයි; සහෝදරි වයිට් ඔහු යොහන් ස්නාපකයා සහ එලියා යන දෙදෙනා විසින් පෙරනිමිතික කරනු ලැබූ බව හඳුනා දෙයි. පළමු පරීක්ෂණයේ එම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදය එලියාගේ පණිවිඩය බව ස්ථාපිත කරති. පළමු පරිච්ඡේදය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබුවහොත්, දෙවන හා තෙවන පරිච්ඡේදවලින් කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් ලැබිය නොහැක.

Jesus and the second angel followed John the Baptist and the first angel in their respective histories. After Jesus was the judgment of the cross, and the third angel arrived when the investigative judgment commenced. The disappointment of the disciples at the cross typifies the great disappointment of October 22, 1844. Daniel chapter one is Elijah, as represented by John the Baptist and William Miller, but it cannot be separated from chapters two and three. Together those chapters are the everlasting gospel, which is always a three-step prophetic testing message that produces and then separates two classes of worshipers. Therefore, if those three chapters were to be separated it would be another gospel.

යේසුස්ද දෙවන දූතයාද තම තමන්ගේ ඉතිහාසයන්හි යොහන් බව්තිස්තයා සහ පළමු දූතයා අනුගමනය කළෝය. යේසුස්ගේ පසුපසින් කුරුසියේ විනිශ්චය පැමිණියේය; විමර්ශනීය විනිශ්චය ආරම්භ වූ කල තුන්වන දූතයා පැමිණියේය. කුරුසියෙහිදී ශිෂ්‍යයන්ගේ බලාපොරොත්තු බිඳ වැටීම 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ඇති වූ මහත් බලාපොරොත්තු බිඳ වැටීමේ ආදර්ශයකි. දානියෙල්ගේ පළමු පරිච්ඡේදය, යොහන් බව්තිස්තයා සහ විලියම් මිලර් විසින් නිරූපිත එලියාය; එහෙත් එය දෙවන හා තුන්වන පරිච්ඡේදවලින් වෙන් කළ නොහැක. ඒ පරිච්ඡේද එකටම සදාකාල සුභාරංචිය වන අතර, එය සෑම විටම වන්දනාකරුවන්ගේ කාණ්ඩ දෙකක් උත්පාදනය කර පසුව වෙන් කරන ත්‍රි-පියවරක අනාවැකිමය පරීක්ෂණ පණිවිඩයකි. එබැවින්, එම පරිච්ඡේද තුන වෙන් කරනු ලැබුවහොත්, එය වෙනත් සුභාරංචියක් වනු ඇත.

> But though we, or an angel from heaven, preach any other gospel unto you than that which we have preached unto you, let him be accursed. As we said before, so say I now again, If any man preach any other gospel unto you than that ye have received, let him be accursed. Galatians 1:8, 9.

> එහෙත් අපි හෝ ස්වර්ගයෙන් පැමිණෙන දූතයෙකු හෝ, අප විසින් ඔබට ප්‍රකාශ කළ සුවිශේෂයට විරුද්ධව වෙනත් සුවිශේෂයක් ඔබට ප්‍රකාශ කළහොත්, ඔහු ශාපිත වේවා. අප කලින් කී ලෙස, දැන් නැවතත් මම කියමි: ඔබ ලැබූ සුවිශේෂයට විරුද්ධව යමෙකු වෙනත් සුවිශේෂයක් ඔබට ප්‍රකාශ කළහොත්, ඔහු ශාපිත වේවා. ගලාති 1:8, 9.

Daniel chapter one prepares the way for the messenger of the covenant to suddenly come to his temple, and it also represents the voice that is crying in the wilderness. The wilderness is represented as a period of scattering, where the sanctuary and the host are being trodden under foot. In Daniel chapter one, Daniel is in the wilderness, scattered and enslaved. The message of chapter one, prepares the way for the message of chapter two, where Christ purifies and enters into covenant with the sons of Levi. The sons of Levi are identified as the symbol of God’s chosen people, for they stood faithfully with Moses in the crisis of Aaron’s golden image, and chapter three of Daniel is also the crisis of the golden image.

දානියෙල් පළමු අධ්‍යாயය, ගිවිසුමේ දූතයා තම මන්දිරයට හදිසියේ පැමිණීම සඳහා මාර්ගය සූදානම් කරයි; එය කාන්තාරයේ හඬ නගමින් සිටින හඬද නිරූපණය කරයි. කාන්තාරය විකිරණය වීමේ කාලපරිච්ඡේදයක් ලෙස නිරූපණය කරනු ලබයි; එහිදී ශුද්ධස්ථානයත් සෙනඟත් පාදතලය යටට දමනු ලබති. දානියෙල් පළමු අධ්‍යாயයේ දානියෙල් කාන්තාරයේ සිටින අතර, විකිරණය කරනු ලැබූවෙකුද වහල්කමට පත්කළවෙකුද වේ. පළමු අධ්‍යாயයේ පණිවිඩය, දෙවන අධ්‍යாயයේ පණිවිඩයට මාර්ගය සූදානම් කරයි; එහි ක්‍රිස්තුස් ලෙවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කරමින් ඔවුන් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළුවෙයි. ලෙවීගේ පුත්‍රයන් දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාවගේ සංකේතය ලෙස හඳුනාගනු ලබති; මන්ද ආරොන්ගේ රන් රූපය පිළිබඳ අර්බුදයේදී ඔවුහු මෝසෙස් සමඟ විශ්වාසවන්තව සිටියහ, එසේම දානියෙල් තුන්වන අධ්‍යாயයද රන් රූපයේ අර්බුදයම වේ.

Shadrach, Meshach and Abednego are like the Levites that have been purified in advance of the “image of the beast” test of the golden idol. At the ceremony Nebuchadnezzar provides the orchestra, the whore of Tyre sings the songs, and apostate spiritual Israel bows down and then dances naked to the music around the golden idol.

ෂද්‍රක්, මේෂක් සහ අබේද්නෙගෝ, රන් පිළිමයේ “මෘගයාගේ රූපය” පිළිබඳ පරීක්ෂාවට පෙර සිටම පවිත්‍ර කරනු ලැබූ ලේවීවරුන්ට සමානය. එම උත්සවයේදී නෙබුකද්නෙශර් වාද්‍ය වෘන්දය සපයයි, තීර්හි වෛශ්‍යාව ගීත ගායනා කරයි, සහ ධර්මභ്രഷ്ട ආත්මික ඉශ්‍රායෙල් රන් පිළිමය ඉදිරියේ නමස්කාරයෙන් වැඳ වැටී, පසුව එහි වාදන සංගීතයට අනුව රන් පිළිමය වටා නග්නව නර්තනය කරයි.

The books of Daniel and Revelation are the same book, and Christ as the Alpha and Omega is now unsealing the book that represents the Revelation of Jesus Christ. The very first truth that He places in that book is the three angels’ messages. The first three chapters of Daniel, are the three angels’ messages. The truths connected to those three angels’ messages in Revelation chapter fourteen, are brought to perfection when it is recognized that they were first mentioned in the first three chapters of Daniel. In Revelation fourteen they are identified as the everlasting gospel, and they are flying in the heavens, thus identifying the message that is presented to the entire world in the last days. In Daniel’s first three chapters, the experience of the men and women that carry that message to the world is illustrated. Revelation fourteen is the external line of truth, representing with symbols, the message of the three angels. The everlasting gospel, and the message of each of the three angels, is brought to perfection by the internal line of truth represented in Daniel’s first three chapters.

දානියෙල් හා එළිදරව් ග්‍රන්ථ එකම ග්‍රන්ථය වන අතර, අල්ෆා සහ ඔමේගා වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ දැන් යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ගේ එළිදරව්ව නිරූපණය කරන එම ග්‍රන්ථයේ මුද්‍රා විවෘත කරමින් සිටින සේක. උන්වහන්සේ එම ග්‍රන්ථය තුළ තබන ප්‍රථම සත්‍යය නම් දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩයන්ය. දානියෙල්ගේ පළමු පරිච්ඡේද තුන දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩයන් වේ. එළිදරව් 14 වන පරිච්ඡේදයේ එම දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩයන්ට සම්බන්ධ සත්‍යයන්, ඒවා ප්‍රථමයෙන් දානියෙල්ගේ පළමු පරිච්ඡේද තුනෙහි සඳහන් කර ඇති බව හඳුනාගනු ලැබීමෙන් සම්පූර්ණත්වයට පමුණුවනු ලැබේ. එළිදරව් 14 හි ඒවා සදාකාල ශුභාරංචිය ලෙස හඳුන්වනු ලබන අතර, ඒවා අහසේ පියාසර කරමින් තිබෙන බැවින්, අන්තිම දවස්වල මුළු ලෝකයට ඉදිරිපත් කරනු ලබන පණිවිඩය එයින් හඳුනා දක්වයි. දානියෙල්ගේ පළමු පරිච්ඡේද තුනෙහි, එම පණිවිඩය ලෝකයට රැගෙන යන පුරුෂයන් හා ස්ත්‍රීන්ගේ අත්දැකීම රූපක ලෙස දක්වා ඇත. එළිදරව් 14 යනු බාහිර සත්‍ය රේඛාව වන අතර, සංකේත මගින් දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩය නිරූපණය කරයි. සදාකාල ශුභාරංචියද, දේවදූතයන් තිදෙනාගෙන් එක් එක් දේවදූතයාගේ පණිවිඩයද, දානියෙල්ගේ පළමු පරිච්ඡේද තුනෙහි නිරූපිත අභ්‍යන්තර සත්‍ය රේඛාව මගින් සම්පූර්ණත්වයට පමුණුවනු ලැබේ.

The first three chapters represent many wonderful truths, and one of those truths is that the three messages are a three-step testing process consisting of a dietary test, followed by a visual test, that is followed by a litmus test. There are, no doubt, other ways to label those three tests, but those labels can easily be seen in chapter one, and they can again be seen in chapters one through three. The three chapters must be recognized together as one symbol.

පළමු පරිච්ඡේද තුන අතිවිශ්මයජනක සත්‍ය බොහෝ දේ නිරූපණය කරයි; ඒ සත්‍යයන්ගෙන් එකක් නම්, එම පණිවිඩ තුන ආහාරමය පරීක්ෂණයකින් සමන්විතව, ඉන් අනතුරුව දෘශ්‍ය පරීක්ෂණයක් පැමිණ, එයට පසුව ලිට්මස් පරීක්ෂණයක් අනුව එන, පියවර තුනක පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් බවයි. එම පරීක්ෂණ තුන නම් කිරීමට වෙනත් ක්‍රමද, සැකයක් නැත, තිබේ; එහෙත්, එම නම්කිරීම් පළමු පරිච්ඡේදයේදී පහසුවෙන් දැකගත හැකි අතර, නැවතත් ඒවා පළමු පරිච්ඡේදයෙන් තුන්වන පරිච්ඡේදය දක්වාද දැකගත හැක. මෙම පරිච්ඡේද තුන එක් සංකේතයක් ලෙස එකට හඳුනාගත යුතුය.

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> “පළමු සහ දෙවන පණිවුඩ 1843 සහ 1844 දී දෙන ලද්දේය; තෙවන පණිවුඩය ප්‍රකාශ කිරීම යටතේ දැන් අප සිටින්නෙමු. එහෙත් මේ පණිවුඩ තුනම තවදුරටත් ප්‍රකාශ කරනු ලැබිය යුතුය. සත්‍යය සොයන අය වෙත ඒවා නැවත නැවතත් ප්‍රකාශ කරනු ලැබිය යුතු වීම, පෙර කිසිදු කාලයකට වඩා නොඅඩුව අදද අත්‍යවශ්‍යය. ලිවීමෙන්ද කථනයෙන්ද අප විසින් එම ප්‍රකාශනය ඝෝෂණය කළ යුතුය; ඒවායේ අනුපිළිවෙළද, අපව තෙවන දූතයාගේ පණිවුඩය දක්වා ගෙන එන අනාවැකිවල යෙදුමද පැහැදිලි කරමින්ය. පළමු සහ දෙවන පණිවුඩ නොමැතිව තෙවන පණිවුඩයක් තිබිය නොහැක. අප විසින් මේ පණිවුඩ ලෝකයට ප්‍රකාශන මඟින්ද, දේශන මඟින්ද දිය යුතුය; අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ ප්‍රවාහය තුළ සිදුවී ඇති දේවල්ද සිදුවන්නට ඇති දේවල්ද පෙන්වා දෙමින්ය.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

It does not matter if there was only one day, or one week, or twenty years between the actual history of chapters two and three, they are symbolically illustrating the progressive testing of three tests. Nebuchadnezzar was dazzled and amazed that God, through the prophet Daniel could know his dream, and provide such a sound interpretation of the dream that it could only be understood as truth. Yet in chapter three, Nebuchadnezzar failed the second test of chapter two, for he determined to place his own prideful human desire above the wonderful manifestation of the power of God, which identified the divine meaning of the secret dream.

දෙවන හා තුන්වන පරිච්ඡේදවල සත්‍ය ඉතිහාසය අතර තිබුණේ එක් දවසක්ද, එක් සතියක්ද, හෝ වසර විස්සක්ද යන්න කිසිසේත් වැදගත් නොවේ; ඒවා සංකේතාත්මක ලෙස පරීක්ෂණ තුනක ක්‍රමෝන්නතිමය පරීක්ෂාව නිරූපණය කරයි. නෙබුකද්නෙශර්, දෙවියන්වහන්සේ නබි දානියෙල් මඟින් තම සිහිනය දැනගැනීමටත්, එම සිහිනය පිළිබඳ එය සත්‍යය ලෙස පමණක් තේරුම්ගත හැකි තරම් දෘඪ අර්ථකථනයක් ලබා දීමටත් සමත් වූ බව දැක, විස්මයට හා ආශ්චර්යයට පත් විය. එහෙත් තුන්වන පරිච්ඡේදයේදී, නෙබුකද්නෙශර් දෙවන පරිච්ඡේදයේ දෙවන පරීක්ෂාව අසමත් විය; මක්නිසාද, රහස් සිහිනයේ දේවීය අර්ථය හඳුන්වා දුන් දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ අද්භූත ප්‍රකාශනයට වඩා, තම අහංකාර මානව ආශාව උසස් ලෙස තැබීමට ඔහු තීරණය කළේය.

In erecting the golden image in chapter three, he failed the third—litmus test. Shadrach, Meshach and Abednego passed the litmus test. Nebuchadnezzar received the mark of the beast and the three worthies received the seal of God. The first three chapters of Daniel, must be understood in the context of the three angels of Revelation fourteen. As simple as the three chapters are, for they are so clear that they are commonly used as stories for Christian children, they actually represent, perhaps, the most profound three chapters in God’s Word.

තුන්වන අධ්‍යායයේ රන් පිළිමය පිහිටුවීමෙන් ඔහු තුන්වන—ලිට්මස් පරීක්ෂාව අසමත් විය. ෂද්‍රක්, මේෂක් සහ අබේද්නෙගෝ එම ලිට්මස් පරීක්ෂාව සමත් වූහ. නෙබුකද්නෙශර් මෘගයාගේ ලකුණ ලැබූ අතර එම උතුම් තුන්දෙනා දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ලැබූහ. දානියෙල්ගේ පළමු අධ්‍යාය තුන, එළිදරව් පොතේ දාහතරවන අධ්‍යායෙහි දේවදූතයන් තුන්දෙනාගේ පණිවිඩයන්ගේ සන්දර්භය තුළ අවබෝධ කරගත යුතුය. මෙම අධ්‍යාය තුන කොතරම් සරල වුවත්, ඒවා ඉතා පැහැදිලි බැවින් සාමාන්‍යයෙන් ක්‍රිස්තියානි ළමුන් සඳහා කථා ලෙස භාවිත කරනු ලබන නමුත්, සැබවින්ම ඒවා දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ, සමහර විට, අතිශය ගැඹුරු අධ්‍යාය තුන නියෝජනය කරයි.

We will continue with Daniel chapter three in the next article.

අපි ඊළඟ ලිපියේදී දානියෙල් තුන්වන පරිච්ඡේදය සමඟ ඉදිරියට යන්නෙමු.

> “The vainglory and oppression seen in the course pursued by the heathen king, Nebuchadnezzar, is being and will continue to be manifested in our day. History will repeat itself. In this age the test will be on the point of Sabbath observance. The heavenly universe behold men trampling upon the law of Jehovah, making the memorial of God, the sign between him and his commandment-keeping people, a thing of naught, something to be despised, while a rival sabbath is exalted as was the great golden image in the plain of Dura. Men claiming to be Christians will call upon the world to observe this spurious sabbath that they have made. All who refuse will be placed under oppressive laws. This is the mystery of iniquity, the devising of satanic agencies, carried into effect by the man of sin.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.

> “ජාතික රජු වූ නෙබුකද්නේසර් අනුගමනය කළ ක්‍රියාමාර්ගය තුළ දැකිය හැකි වූ නිෂ්ඵල ගර්වයත් පීඩනයත් අපගේ දිනවල ප්‍රකාශ වී තිබේ, තවද ප්‍රකාශ වෙමින්ම පවතිනු ඇත. ඉතිහාසය නැවත සිදුවනු ඇත. මේ යුගයේ පරීක්ෂාව සබත් පිළිපැදීමේ කාරණය මත පිහිටනු ඇත. ස්වර්ගීය විශ්වය, මනුෂ්‍යයන් යෙහෝවාගේ ව්‍යවස්ථාව පාගා දමමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ස්මාරකය වන, ඔහු සහ ඔහුගේ ආඥා පාලනය කරන ජනතාව අතර සලකුණ වූ දේ, නිෂ්ඵල දෙයක්, අගෞරවයට ලක් කළ යුතු දෙයක් බවට පත් කරද්දී, ඊට ප්‍රතිවාදී වූ සබතක් දුරා තැනිතලාවේ තිබූ මහත් රන් පිළිරුව උසස් කළාක් මෙන් උසස් කරනු ලබන බව නිරීක්ෂණය කරයි. ක්‍රිස්තියානීන් යයි කියාගන්නා මනුෂ්‍යයෝ, ඔවුන් විසින් සාදන ලද මේ ව්‍යාජ සබත පිළිපැදීමට ලෝකයට ආරාධනා කරනු ඇත. එයට අකමැති වන සියල්ලෝ පීඩාකාරී නීතිවලට යටත් කරනු ලබති. මෙය අධර්මිෂ්ඨකමේ අභිරහසය, පාපයේ මනුෂ්‍යයා විසින් ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන, සාතන්ගේ නියෝජිතයන්ගේ උපක්‍රමයයි.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.

Back to Articles