Article

# සමාන්තර අනතුරු ඇඟවීම් - අංක හතර

විශ්වාසයේ පදනම් හා අමතක වීමේ අන්තරාය: අනාවැකියෙන් සහ ඉතිහාසයෙන් ලැබෙන පාඩම්

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> ඔහු දැනුම උගන්වන්නේ කාටද? ඔහු ධර්මෝපදේශය අවබෝධ කරවන්නේ කාටද? ඒ නම්, කිරිවලින් වැළඳූවන්ටත්, ස්තනවලින් වෙන්කරගත් අයටත් ය.

> මන්ද ආඥාව මත ආඥාව විය යුතුය, ආඥාව මත ආඥාව; රේඛාව මත රේඛාව, රේඛාව මත රේඛාව; මෙහි ටිකක්ද, එහි ටිකක්ද ය.

> මක්නිසාද, ඔහු ගොතගැසෙන තොල්වලින්ද වෙනත් දිවකින්ද මේ ජනතාවට කතා කරනු ඇත. ඔහු ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය: “විඩාපත් වූවන්ට විවේක ලැබෙන පරිදි ඔබට ඔවුන්ට දිය හැකි විවේකය මෙයයි; මෙයම ප්‍රබෝධයයි.” එහෙත් ඔව්හු අසාගැනීමට කැමති නොවූහ.

> එහෙත් යෙහෝවාගේ වචනය ඔවුන්ට ආඥාව මත ආඥාව, ආඥාව මත ආඥාව; රේඛාව මත රේඛාව, රේඛාව මත රේඛාව; මෙතැන ටිකක්, එතැන ටිකක් වූයේය; ඔවුන් ගොස්, පසුපසට වැටී, බිඳී, උගුලට අසුවී, අල්ලාගනු ලබන පිණිසය. යෙසායා 28:9–13.

යෙසායාගෙන් ගත් මෙම පද හබක්කුක්ගේ වගුಗಳಲ್ಲಿ නැවත නැවතත් උල්ලේඛනය කර ඇත. මෙහිදී, වර්තමාන සාකච්ඡාවට එකතු කිරීම පිණිස, පෙර සඳහන් කළ මෙම පදයන්ගෙන් කරුණු එකක් දෙකක් පමණක් ස්පර්ශ කිරීම මට අවශ්‍යය. මෙම ඡේදය පරීක්ෂාවක අසමත් වන ජනතාවක් ප්‍රකාශ කරයි, මක්නිසාද ඔවුහු “ගොස්, පිටුපසට වැටී, බිඳී, උගුලකට අසුවී, අල්ලාගනු ලබති.” ඔවුහු දෙවියන් වහන්සේ “දැනුම” හෝ “උපදේශය” “තේරුම් ගන්නා” ලෙස “උගන්වන්නට” උත්සාහ කරන අය කවරෙකුන්ද යන්න සම්බන්ධ පරීක්ෂාවක අසමත් වූ ජනතාවක් වූහ. එය දැනුමේ වැඩිවීමක් තේරුම් ගැනීම මත පදනම් වූ පරීක්ෂාවක් වූ අතර, එබැවින් දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ප්‍රඥාවන්තයන් සහ දුෂ්ටයන් වෙන් කළ පරීක්ෂාවම එය විය; මක්නිසාද සියලු අනාගතවක්තෘවරු එකඟව ලෝකයේ අවසානය හඳුනා දෙති. දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ “ප්‍රඥාවන්තයෝ” තේරුම් ගනිති, නමුත් “දුෂ්ටයෝ” දැනුමේ වැඩිවීම තේරුම් නොගනිති.

යෙසායාගේ එම කොටසෙහි සිටින ජනතාව “ඔවුන් අසන්නට කැමති නොවූ” “ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය” මගින් පරීක්ෂා කරන ලද්දෝ වූහ. තවද ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කළ, සහ “දැනුම” වැඩිවීම “තේරුම්ගැනීමට” ඔවුන්ට ඉඩ සලසා දෙනු ලැබුණේයැයි කියනු ලබන, ඒ විශේෂ “ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය” වූයේ ප්‍රවේදනාත්මක ඉතිහාස නිවැරදි ලෙස එකිනෙකාට ගැළපවන්නේ කෙසේදැයි නිර්වචනය කරන බයිබලීය නියමයයි. යෙසායාගේ එම කොටසෙහි වැටෙන්නෝ, ප්‍රවේදනාත්මක ඉතිහාසයක් අවබෝධ කරගැනීම පිණිස ඒ රේඛාව “මෙතන ටිකක්ද, එතන ටිකක්ද” යන ආකාරයෙන් සොයා බැලිය යුතු බව හඳුන්වා දෙන නියමය ප්‍රතික්ෂේප කළහ. ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කළ, පරීක්ෂාවක් උපදවා දුන් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය වූයේ මෙතනින්ද එතනින්ද ප්‍රවේදනාත්මක රේඛා තේරීමේ ක්‍රමය වන අතර, අනතුරුව තේරීගත් එම ප්‍රවේදනාත්මක ඉතිහාස රේඛාවන්ගෙන් එකක්, එම තේමාවම සම්බන්ධයෙන් කතා කරන අනෙක් ප්‍රවේදනාත්මක ඉතිහාස රේඛා සමඟ සමාන්තරව පිහිටුවීමයි. මෙසේ රේඛාව මත රේඛාව තැබීමේ උත්සාහයේ සාර්ථකත්වය රඳා පවතින්නේ ප්‍රවේදනාර්ථ විවරණයේ සත්‍ය නියමයන් යෙදවීම මතය. එම නියමයන්, “ආඥා” ලෙසද හඳුන්වනු ලබන ඒවාද, එකට රැස්කර ගත යුතු අතර, ඒවා බයිබලය තුළ මෙතනින්ද එතනින්ද සොයාගත හැක. පරීක්ෂාව අසමත් වන යෙසායාගේ කන්‍යාවෝ එසේ අසමත් වන්නේ, ඔවුන් අමතක නොකළ යුතු ප්‍රධානම දෙය අමතක කරන බැවිනි; එනම්, ඉතිහාසය නැවත නැවත සිදුවන බවයි.

> “අනාගතය පිළිබඳ අපට භය වීමට කිසිවක් නැත; එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේ අපව මෙහෙයවාගෙන ආ ආකාරයත්, අපගේ අතීත ඉතිහාසයේ උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීමත් අප විසින් අමතක කරනු ලැබුවහොත් පමණි.” Life Sketches, 196.

දෙවියන් වහන්සේ අවුල්කාරකත්වයේ කර්තෘ නොවන අතර, එම සත්‍යයේ ස්ථිර ආධාරක බിന്ദුවක් නම් බයිබලයේ සෑම අනාගතවක්තෘවරයෙකුම එකම අනාගතවාණිමය රේඛාව හඳුන්වා දෙන බවය. ඔවුන් සියල්ලෝම එම රේඛාවේ එකිනෙකට අච්චු ගැසූ එකම සිද්ධීන් නොදකින්නාහු වුවද, ලෝකයේ අවසානයේ ඇති සිද්ධීන්ගේ එම එකම රේඛාවම සෑම විටම පෙන්වා දෙති. එය කරුණාවේ දොර වැසී යාමට පෙරළා ගෙන යන සිද්ධීන් වන අතර, ඊට පසු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීමෙන් අවසන් වන අවසාන වසංගත හත පැමිණේ. එක් අනාගතවක්තෘවරයෙකුගේ කථාව එම ඉතිහාස රේඛාවේ දෙවියන් වහන්සේගේ විශ්වාසවන්ත ජනතාව පිළිබඳ විය හැකි නමුත්, තවත් අනාගතවක්තෘවරයෙකුගේ සාක්ෂිය දෙවියන් වහන්සේට අවිශ්වාසවන්ත ජනතාව පිළිබඳ හෝ එක්සත් ජනපදය, වතිකානය, එක්සත් ජාතීන්, පෘථිවියේ වෙළෙන්දෝ හෝ ඉස්ලාමය පිළිබඳ විය හැක; එහෙත් එය සෑම විටම එකම රේඛාවම වේ.

මලාකිගේ එලියාගේ පණිවිඩයද, එළිදරව්ව පොතේ පළමු, දාහතරවන හා දහඅටවන පරිච්ඡේදවල නිරූපිත පණිවිඩද, දානියෙල් 11 හා 12හි පණිවිඩයද එකම පණිවිඩයම වේ. ඒ සියල්ලම එකම ඉතිහාස රේඛාව වන නමුත්, එක් එක්කෙනාට කථාවට තමන්ගේම විශේෂ දායකත්වය ඇත.

එම විශේෂ පණිවිඩය පිළිබඳව සර්වසාමාන්‍යයෙන් ම තේරුම් නොගන්නා කරුණ නම්, එය මනුෂ්‍යයන්ගේ කරුණාව ලැබීමේ කාලය අවසන් වීමට මඳකට පෙර පමණක් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ප්‍රකාශ කරනු ලබන බවය. එම විශේෂ පණිවිඩය සෑම විටම කරුණාව ලැබීමේ කාලය ඉක්මනින් අවසන් වීම පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමක් කරන්නේය යන්න දැනගෙන, අපි බයිබලයේ කරුණාව ලැබීමේ කාලය අවසන් වීම පිළිබඳ වඩාත් පැහැදිලි නිරූපණය විය හැකි එකක් සලකා බලන්නෙමු.

> අධර්මිෂ්ඨයා තවදුරටත් අධර්මිෂ්ඨව සිටිය යුතුය; අපවිත්‍රයා තවදුරටත් අපවිත්‍රව සිටිය යුතුය; ධර්මිෂ්ඨයා තවදුරටත් ධර්මිෂ්ඨව සිටිය යුතුය; ශුද්ධයා තවදුරටත් ශුද්ධව සිටිය යුතුය. එළිදරව් 22:11.

එළඹෙන පද එකොළහේ වචන මඟින් ඉහළ ශුද්ධස්ථානයේ පරීක්ෂණ කාලයේ අවසානය ප්‍රකාශ කරනු ලැබීමට පෙර, එළිදරව් පොතෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන්ට මුද්‍රාව ඉවත් කර දෙන ලද විශේෂ අනතුරු ඇඟවීමේ අනාවැකිමය පණිවිඩයක් තිබිය යුතුය.

> ඒ තැනැත්තා මට කීවේය, “මෙම පොතෙහි අනාගතවාක්‍යවල වචන මුද්‍රා නොතබන්න; මන්ද කාලය සමීපය. අධර්මිෂ්ඨයා තවදුරටත් අධර්මිෂ්ඨවම සිටිත්වා; අපවිත්‍රයා තවදුරටත් අපවිත්‍රවම සිටිත්වා; ධර්මිෂ්ඨයා තවදුරටත් ධර්මිෂ්ඨවම සිටිත්වා; ශුද්ධයා තවදුරටත් ශුද්ධවම සිටිත්වා.” එළිදරව් 22:10, 11.

අවසාන සත් ව්‍යාධීන්ට මඳක් පෙර දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විසින් හඳුනාගත යුතු විශේෂ ප්‍රාග්වක්තෘමය පණිවිඩයක් ඇත. “කාලය සමීප වී තිබේ” යන එම අවස්ථාවේදී මුද්‍රාබඳී තිබූ “මෙම පොතේ ප්‍රකාශනය” (එනම් ප්‍රකාශිත වාක්‍යයේ ප්‍රාග්වක්තිය) මුද්‍රාව විවෘත කරනු ලබයි. ප්‍රකාශිත වාක්‍ය පොත තුළ මුද්‍රාබඳී තිබූ එකම ප්‍රාග්වක්තිය වන්නේ සත් ගර්ජනා පිළිබඳ ප්‍රාග්වක්තියයි.

> තවද මම ස්වර්ගයෙන් බැස එන තවත් බලවත් දූතයෙකු දුටුවෙමි; ඔහු වලාකුළකින් ආවරණය වී සිටියේය; ඔහුගේ හිස මත ඉරිදානුකමක් තිබුණේය; ඔහුගේ මුහුණ සූර්යයා මෙන් විය, ඔහුගේ පාද ගිනි ස්තම්භ මෙන් විය. ඔහුගේ අතෙහි විවෘත කුඩා පොතක් තිබුණේය; ඔහු තම දකුණු පාදය මුහුද මතද, වම් පාදය පොළොව මතද තැබුවේය. සිංහයෙකු ගොරවන විට මෙන් ඔහු මහත් හඬකින් කෑගැසුවේය; ඔහු කෑගැසූ කල ගිගුරුම් සත්දෙනා තම තමන්ගේ හඬ ප්‍රකාශ කළෝය. ගිගුරුම් සත්දෙනා තම තමන්ගේ හඬ ප්‍රකාශ කළ පසු, මම ලිවීමට සූදානම්ව සිටියෙමි; එවිට ස්වර්ගයෙන් හඬක් මට මෙසේ කියනු ඇසුණේය: “ගිගුරුම් සත්දෙනා ප්‍රකාශ කළ දේ මුද්‍රා තබා තබාගන්න; ඒවා නොලියන්න.” එළිදරව් 10:1–4.

මනුෂ්‍යයන්ගේ කරුණාකාලය අවසන් වීමට තරමක් පෙර, “කාලය ආසන්නය” යන විට, “ඉක්මනින් සිදුවිය යුතු දේවල්” හඳුන්වා දෙන විශේෂ බයිබල් සත්‍යයක් මුද්‍රාවෙන් මුදාහැරීමක් සිදුවනු ඇත. එළිදරව් 10හි බලවත් දූතයා, සිංහයෙකු මෙන් හඬා කී යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේය.

> “යොහන්ට උපදෙස් දුන් බලවත් දූතයා යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට වඩා අඩු තැනැත්තෙකු නොවීය. තම දකුණු පාදය මුහුද මතද, වම් පාදය වියළි භූමිය මතද තැබීමෙන්, සාතන් සමඟ ඇති මහා විවාදයේ අවසාන දර්ශනවලදී උන්වහන්සේ ක්‍රියාකරන කොටස ප්‍රකාශ කරයි. මෙම ස්ථානය මුළු පොළොව කෙරෙහි උන්වහන්සේගේ අතිශ්‍රේෂ්ඨ බලය හා අධිකාරිය දක්වයි. යුගයෙන් යුගයට එම විවාදය තව තවත් බලවත් හා අධිෂ්ඨානශීලී වී තිබූ අතර, අන්ධකාරයේ බලයන්ගේ කපටි ක්‍රියාකාරිත්වය තම උච්චතම තත්ත්වයට ළඟා වන අවසාන දර්ශන දක්වාද එය එසේම පවතිනු ඇත. සාතන්, දුෂ්ට මිනිසුන් සමඟ එකතු වී, සත්‍යයේ ප්‍රේමය නොපිළිගන්නා මුළු ලෝකය හා සභාවන් රවටනු ඇත. එහෙත්, එම බලවත් දූතයා අවධානය ඉල්ලයි. ඔහු මහත් හඬකින් හඬ නගයි. සත්‍යයට විරුද්ධවීමට සාතන් සමඟ එක්වී සිටින අයට තම හඬේ බලය හා අධිකාරිය පෙන්වීමට ඔහු සිටියි.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

අවසානයේදී “සාතන්” විසින් රැවටවනු ලබන “සභා” රැවටෙන්නේ, ඔවුන් “සත්‍යය” පිළිබඳ ප්‍රේමය පිළිගත්තේ නැති බැවිනි. සහෝදරි වයිට් මෙහි අලුතින් සඳහන් කළ දෙවන තෙසලෝනිකාවෙන් වූ ඡේදයේ “සත්‍යය” යන වචනය, හෙබ්‍රෙව් භාෂාවේ “සත්‍යය” ලෙස පරිවර්තනය කරනු ලබන, හෙබ්‍රෙව් අක්ෂර තුනකින් සංයුක්ත වූ අතර අල්ෆා සහ ඔමේගා නිරූපණය කරන වචනයෙන් උපුටා ඇති ප්‍රධාන ග්‍රීක වචනය වේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතයේ ගුණාංගයක් නියෝජනය කරන පළමු සඳහන්කිරීමේ නීතියට සම්බන්ධ සත්‍යයම ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බලවත් මෝහයක් උපදවනු ලබන්නේද යන්නට බයිබලීය සාක්ෂියක් තිබේද?

> දැන්, සහෝදරයෙනි, අපගේ ස්වාමිවූ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම ගැනත්, උන්වහන්සේ වෙත අප එක්රැස් කරනු ලැබීම ගැනත්, අපි ඔබගෙන් අයදිමු. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දවස අතළඟය යැයි කියා, ආත්මයකින් හෝ වචනයකින් හෝ අප වෙතින් එන ලිපියක් මෙන් වූ දෙයකින් හෝ, ඔබ ඉක්මනින් මනසින් කම්පා නොවී, කලබල නොවන්න. කිසිවෙකු කිසි ආකාරයකින් ඔබ රවටා නොදෙන්න; මක්නිසාද, පළමුව අහැර යාම පැමිණ, පාපයේ මනුෂ්‍යයා, එනම් විනාශයේ පුත්‍රයා, ප්‍රකාශ කරනු ලැබෙන තුරු, ඒ දවස නොපැමිණෙයි. ඔහු දෙවියන් යැයි කියනු ලබන සියල්ලටත්, නමස්කාර කරනු ලබන සියල්ලටත් විරුද්ධව සිට, තමන් උසස් කරගනියි; එසේ කරමින් ඔහු දෙවියන් ලෙස දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවේ හිඳ, තමන් දෙවියන් බව ප්‍රදර්ශනය කරයි. මා ඔබ සමඟ සිටිය කාලයේදී මේ දේවල් ඔබට කී බව ඔබ සිහි නොකරනවා ද? ඔහු තම කාලයේදී ප්‍රකාශ කරනු ලැබීම පිණිස, දැන් ඔහුව වැළැක්වන්නේ කුමක්දැයි ඔබ දන්නහුය. මක්නිසාද අයුතුකමේ අබිරහස දැනටමත් ක්‍රියා කරයි; එහෙත් දැන් වැළැක්වීම කරන්නේ යමෙක්ද, ඔහු මාර්ගයෙන් ඉවත් කරනු ලබන තුරු එසේම වැළැක්වීම කරනු ඇත. එවිට ඒ දුෂ්ටයා ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ; ස්වාමීන්වහන්සේ උන්වහන්සේගේ මුඛයේ ආත්මයෙන් ඔහුව විනාශ කර, උන්වහන්සේගේ පැමිණීමේ දීප්තියෙන් ඔහුව නැති කරදමනු ඇත. ඔහුගේ පැමිණීම සෑතන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය අනුව, සියලු බලයත්, ලකුණුත්, බොරු අසිරිමත් කර්මත් සමඟද, විනාශ වන අය අතර ඇති සියලු අධර්මිෂ්ඨ රැවටීම් සමඟද වේ; මක්නිසාද ඔවුන් ගැළවීම ලබන පිණිස සත්‍යයේ ප්‍රේමය පිළිගත්තේ නැත. මේ නිසාම දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන් බොරුව විශ්වාස කරන පිණිස බලවත් මෝහයක් ඔවුන් වෙත එවනු ඇත. එසේ වන්නේ සත්‍යය විශ්වාස නොකොට අධර්මිෂ්ඨකමට සතුටු වූ සියල්ලන් දඬුවමට පත් කරනු ලබන පිණිසය. 2 තෙසලෝනික 2:1–12.

තෙසලෝනිකවරුන්ගෙන් ගත් මෙම ඡේදය හබක්කුක්ගේ වගු තුළ බොහෝ වාර ගණනක් අවධානයට ලක් කර ඇති බැවින්, මේ අවස්ථාවේදී අපි ඉදිරිපත් කරන්නේ කෙටි සටහනක් පමණි. සහෝදරී වයිට් “සාතන්ගේ ආශ්චර්යමත් ක්‍රියාව” ලෙස හඳුන්වන දෙය, පාවුල් “සියලු බලයද ලකුණුද බොරුවූ අරුමපුදුම දේද සමඟින් ඇති වන සාතන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය” ලෙස හඳුන්වයි. සහෝදරී වයිට් හා පාවුල් විසින් හඳුනා දක්වන එම වංචනීය ක්‍රියාව එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය ආරම්භ වන අවස්ථාවේදී පටන් ගනියි.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කරමින් පාපාධිපතිත්වයේ ආයතනය බලාත්මක කරන නියෝගය මඟින්, අපගේ ජාතිය ධර්මිෂ්ඨකමින් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙන්ව යනු ඇත. ප්‍රොටෙස්ටාන්තිකත්වය එම අගාධය හරහා තම අත දිගු කර රෝමානු බලයේ අත අල්ලාගන්නා කල, ඇය එම ගැඹුරු පතුල නොපෙනෙන අගාධය මතින් දිගු වී ආත්මවාදය සමඟ අත් මිලවමින් එකතු වන කල, මේ තුන්ගුණ සන්ධානයේ බලපෑම යටතේ අපගේ රට ප්‍රොටෙස්ටාන්තික හා ජනරජ ආණ්ඩු ක්‍රමයක් ලෙස තම ව්‍යවස්ථාවේ සෑම මූලධර්මයක්ම ප්‍රතික්ෂේප කර, පාපාධිපති බොරුකම් හා රැවටීම් ප්‍රචාරය කිරීම සඳහා විධිවිධාන සකස් කරන කල, එවිට ශාතන්ගේ විස්මයජනක ක්‍රියාකාරිත්වය සඳහා වූ කාලය පැමිණ ඇති බවත් අවසානය ළඟ බවත් අපට දැනගත හැක.” Testimonies, volume 5, 451.

අපි මෙහි සලකා බලන තෙසලෝනිකවරුන්ට ලියන ලද මෙම අංශයේ, ලෝකයේ අවසාන කාලයේ පෝල් පාප්වරයා විවිධ පද හතරකින් හඳුන්වා දෙයි. පාප්වරයා “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” ය; ඔහු “විනාශයේ පුත්‍රයා” ය; ඔහු “අධර්මිෂ්ඨකමේ අභිරහස” ය, සහ “ඒ දුෂ්ටයා” ය. මෙම නම් හතරට අමතරවද පාප්වරයාගේ තවත් ලක්ෂණ කිහිපයක් පෝල් අපට දක්වයි; මන්ද පාප්වරයා, (පෝල්ගේ දිනවල තවමත් අනාගතයට අයත් වූවෙකි) “තමාගේ කාලයේදී ප්‍රකාශ කරනු ලැබෙනු ඇත” යයි ඔහු අපට දන්වයි.

පෝප් “ඔහුගේ කාලයේදී ප්‍රකාශවනු ඇත” යයි කියා ඇත. රෝමානු සභාවේ පෝප් බයිබල් අනාගතවාදයේ ක්‍රිස්තු-විරෝධියා බවට ඇති වඩාත් පැහැදිලි බයිබලීය සාක්ෂිය—එය එකම බයිබලීය සත්‍යය නොවන නමුත්—බයිබලයේ විවිධ හා සෘජු යොමුකිරීම් හතකින් ස්ථාපිත කරනු ලැබේ; එහිදී පාප් පදවිය භූමිය ආධිපත්‍යය කරනු ලබන “කාලය” හඳුනා දක්වයි, එනම් මනුෂ්‍ය වර්ගයා අඳුරු යුගය ලෙස හඳුන්වන ඒ “කාලය”මය. පාප් පදවිය 538 සිට 1798 දක්වා ලෝකය පාලනය කරනු ඇති නිශ්චිත “කාල” කාලපරාසය නැවත නැවතත් හඳුන්වා දක්වමින්, බයිබලය පෝප්ව පාප් පදවිය ලෙස ප්‍රකාශ කරයි. පාවුල් කීවේ ඔහු තම කාලයේදී ප්‍රකාශවනු ඇති බවය.

පාවුල් ද “දෙවියන්” යයි කියනු ලබන සියල්ලටත්, නමස්කාර කරනු ලබන සියල්ලටත් විරුද්ධව සිටිමින්, ඒ සියල්ලටත් ඉහළට තමන් උසස් කරගන්නා තැනැත්තා පාප්වරයා බව හඳුන්වා දෙයි; “එසේය, ඔහු දෙවියන් ලෙස දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවේ අසුන්ගෙන, තමන් දෙවියන් යයි පෙන්වයි.” වෙනත් කරුණු අතරින් මෙය ද බයිබලීය අනාවැකිවල අන්තික්‍රිස්තුස් යනු ආගමික සංකේතයක් බව හඳුන්වා දෙයි. ඔහු හිට්ලර් කෙනෙකු නොවෙයි, හෝ මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් කෙනෙකු ද නොවෙයි. මෙයින් පාප්වරයා පිළිබඳ හඳුනාගැනීම තවදුරටත් සංක්ෂිප්ත කරනු ලබයි; මක්නිසාද ඔහු සරලවම ආගමික අධිපීඩකයෙකු නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාව තුළ සිටින බව ප්‍රකාශ කරන ආගමික අධිපීඩකයෙකි. අන්තික්‍රිස්තුස් ක්‍රිස්තියානි සභාව තුළ අසුන්ගෙන සිටින බවට හිමිකම් කියයි.

පාවුල් සහ දානියෙල් අනුව, පාප්වරයා තමන් ප්‍රකාශ කරන ක්‍රිස්තියානි සභාව තුළ සිටින විට, දෙවියන්වහන්සේගේ සිංහාසනය මත අසුන් ගැසීමටත් සියල්ලටම වඩා උසස් කරනු ලැබීමටත් ආශා කළ සාතන්ගේ ස්වභාවය ඔහු ප්‍රකාශ කරයි. මම පාවුල් සහ දානියෙල් යන දෙදෙනා සඳහන් කරන්නේ, පාප්වරයාගේ ලක්ෂණවලින් එකක් වන්නේ ඔහු සම්පූර්ණයෙන්ම ස්වයං-අභිමානී පුද්ගලයෙකු බව පාවුල් පෙන්වා දෙන විට, ශුද්ධ ලේඛන විවරණකරුවන් බොහෝදෙනා හඳුනාගන්නේ, එසේ කියමින් පාවුල් සරලවම දානියෙල් 11වන පරිච්ඡේදයේ පාප්වරයා පිළිබඳ දානියෙල්ගේ විස්තරයෙන් උපුටා දක්වමින් සිටි බවය. එහි දානියෙල් මෙසේ ලියා ඇත:

> “ඒ රජු තමන් කැමති පරිදි ක්‍රියා කරනු ඇත; ඔහු තමාම උසස් කොට, සෑම දෙවියකුටම වඩා තමාම මහත් කරගනු ඇත; දෙවියන්ගේ දෙවියන්ට විරුද්ධව අද්භූත වචන කථා කරනු ඇත; සහ කෝපය සම්පූර්ණ වන තුරු සාර්ථක වනු ඇත; මක්නිසාද නියම කර තිබෙන දෙය සිදුවනු ඇත. දානියෙල් 11:36.

පාවුල් පාප්වරයාගේ ස්වයංප්‍රේමී ස්වභාවය සම්බන්ධයෙන් කථා කරන විට, ඔහු දානියෙල්ගේ පදය පරායණ කරමින්, “දෙවියන් යයි කියනු ලබන සියල්ලට හෝ නමස්කාර කරනු ලබන සියල්ලට විරුද්ධව නැඟී, තමන්වම ඒ සියල්ලට වඩා උසස් කරගන්නා” තැනැත්තා පාප්වරයාම බව ප්‍රකාශ කරයි; “එසේ ම ඔහු දෙවියන් ලෙස දෙවියන්ගේ මාලිගාවේ හිඳගෙන, තමන් දෙවියන් බව පෙන්වමින් සිටියි.” පාප් පදවියේ ස්වභාවය හඳුන්වා දෙන දානියෙල්ගේ එම පදය, පාප් පදවිය ක්‍රිස්තු-විරෝධියා බව “හෙළි කිරීමට” නියමිත වූ “කාලය” ගැනද සඳහන් කරයි; මන්ද, එහි පාප් පදවිය “කෝපය සම්පූර්ණ වන තුරු” “සාර්ථක වන්නේය” යයි හඳුන්වා දක්වන බැවිනි.

“උදහස” 1798 දී අවසන් විය. එබැවින්, එම පදයේ දානියෙල් (1260-වසරක ඉතිහාසය සඳහන් වන දානියෙල් සහ එළිදරව් පොත්වල සෘජු ස්ථාන හතෙන් එකක් මෙය නොවුවද), කෙසේ නමුත්, පාප්පීය බලය සෘජුව හඳුනාදෙමින්, යොහන් එය හඳුන්වන පරිදි, 1798 දී එය “මාරාන්තික තුවාලයක්” ලැබූ බව සලකුණු කරයි. ඒ අනුව, එම පදය පාප්පීය පාලන කාලයේ අවසානය හඳුනාදෙන නමුත්, එම පාලනයේ කාලපරාසය හඳුනා නොදෙයි.

එම අංශයේදී, 538දී පාප්පාලිකත්වය ලෝකය මත පාලනය අත්පත් කරගැනීමෙන් වැළැක්වූ බලයක් ගැන පාවුල් ද හඳුන්වා දෙයි; මක්නිසාද, ඔහු ලියමින් සිටි තෙසලෝනිකායේ ජනතාව මේ විශේෂ සත්‍යය දැන සිටි බව ඔහු ප්‍රකාශ කළේය. ඔහු ප්‍රශ්නයක් මතු කළේ මෙසේය: “මා ඔබ සමඟ සිටියදී මේ දේවල් ඔබට කී බව ඔබට මතක නැද්ද?” ඔහු ඔවුන්ට සිහිපත් කරන්නේ, පාප්පාලිකත්වය “තමාගේ කාලයේ දී ප්‍රකාශ කරනු ලැබෙන තෙක්” එය “වළක්වන දේ” (අර්ථය නම්, රඳවා තබන දේ) කුමක්දැයි ඔවුන් දැන සිටි බවය. පාප්පාලිකත්වය ලෝකය මත පාලනය අත්පත් කරගැනීමෙන් පෙර සිට එය වළක්වා තිබූ බලය, පාවුල් එම ලිපිය ලියූ සමයේ ලෝකය පාලනය කළ බලයම විය. එය අයථාර්ථවාදී රෝමය විය. පාප්පාලිකත්වය ලෝකය මත පාලනය අත්පත් කරගැනීමට, අයථාර්ථවාදී රෝමය “ඉවත් කරනු ලබන” බව පාවුල් ලියා ඇත.

මෙම අවබෝධයම විලියම් මිලර්ව දානියෙල්ගේ පොතෙහි “නිතර” යනුවෙන් සංකේතවත් කර ඇති බලය පිළිම නමස්කාරක රෝමය බව හඳුනාගැනීමට මෙහෙයවීය. ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය පිළිගන්නේ, විලියම් මිලර්ගේ අනාවැකිමය සියලු අවබෝධයන්ගේ ව්‍යුහය, එබැවින් ඒවා සමස්තයෙන්ම, දානියෙල් සහ එළිදරව් යන පොත් දෙක පිළිබඳ ඔහුගේ අවබෝධය මත පදනම්ව තිබූ බවත්, එම පොත් දෙකම විනාශකාරී බලයන් දෙක වන පිළිම නමස්කාරක රෝමය සහ පාප් රෝමය පිළිබඳ කතා කරන බවත්ය. තෙසලෝනිකයේ ඇති ඡේදයේදී, මිලර්, දැනටමත් (ඔහුගේ දිනවල සෑම ප්‍රොතෙස්තන්තයෙකුම දැන සිටි පරිදි, පාප්තුමා අන්තික්‍රිස්තුස් බව) දැනගෙන සිටියදී; පාප් පාලනයට පෙර පැවති ඓතිහාසික බලය පිළිම නමස්කාරක රෝමය බවත්, පාප්තන්තය පෘථිවියේ සිංහාසනයට නැගීමට පෙර පිළිම නමස්කාරක රෝමය ඉවත් කරනු ලැබිය යුතු බව පාවුල් ප්‍රකාශ කර තිබූ බවත් ඔහු හඳුනාගත් විට, ඔහු එය දානියෙල්ගේ පොත සහ “නිතර” යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන දෙය සමඟ සම්බන්ධ කළේය. එහිදී, පාප්තන්තය ලෝකය පාලනයට ගන්නා පෙර “නිතර” “ඉවත් කරනු ලැබිය” යුතු බව තුන් වරක් සඳහන් කරයි. පාවුල්ගේ සාක්ෂිය මිලර්ට, පිළිම නමස්කාරක රෝමය දානියෙල්ගේ “නිතර” බව දැකගැනීමට ඉඩ දුන්නේය; ඉන් අනතුරුව දානියෙල්ගේ විනාශකාරී බලයන් දෙක පිළිම නමස්කාරක සහ පාප් රෝමය බව ඔහුට හඳුනාගත හැකි විය. මෙම සත්‍යය මිලරයිට් ව්‍යාපාරයේ පදනම නියෝජනය කරයි. අද දින ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය මිලර්ගේ කාර්යය නියත වශයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කරන නමුත්, තෙසලෝනිකයේ පාවුල් “අවහිර කරයි” යැයි පවසන, පාප් බලයේ උදයය එය ඉවත් කරනු ලැබෙන තෙක් රඳවා තබන බලය පිළිම නමස්කාරක රෝමය බවත්, දානියෙල්හි “නිතර” පිළිබඳ මිලර්ගේ අවබෝධය වර්ධනය වූ ආකාරය සම්බන්ධ මෙම සමස්ත දර්ශනය, මේ විෂයන් පිළිබඳ මිලර්ගේ චින්තනයේ නිවැරදි විශ්ලේෂණය බවත් ඔවුන් තවමත් අවබෝධ කරගෙන සිටිති.

දානියෙල් පොතෙහි “දෛනිකය” යන සත්‍යය, දානියෙල් විසින් විනාශයේ පිළිකුල ලෙස නිරූපණය කළ පාප් රෝම රාජ්‍යයට පෙර පැවති අනාගමික රෝමයෙහි සංකේතයක් බවත්, එබැවින් මිලර්ට බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්‍යයන් සමඟ සම්බන්ධිත අනාවැකිමය කාලයන් හඳුනාගැනීමට හැකි වූ බවත්, ඔහුගේ මනස මේ බුද්ධිදෘෂ්ටි සඳහා විවෘත වූ විට, ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ පදනම් නියෝජනය කරන සත්‍ය මාලාවක් ඔහු එකතු කළේය. එම සත්‍යයන් 1843 සහ 1850 පුරෝගාමී පුවරු දෙක මත ස්ථාපිත කරනු ලැබීය. එම සත්‍යයන් ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ පදනම වන අතර, ඒවා “කාලය” හඳුනාගැනීම මත පදනම්ව තිබුණි. පදනම් ස්ථාපිත කරනු ලැබූ කාලයේ ඉතිහාසය හබක්කුක්ගේ පුවරු පිළිබඳ ප්‍රධාන සාකච්ඡාවකි.

හබක්කුක්ගේ වගු තුළ පෙන්වා නොදෙන දෙයක් නම්, කාලය මත පදනම්ව තිබූ පදනම් මඟින් අවසාන පරම්පරාවට එම පදනම් ලෙස නිරූපිතව තිබූ සත්‍යයන් ඇති බව හඳුනාගැනීමට අවශ්‍ය දෘෂ්ටිය සපයන ව්‍යුහයක් උත්පාදනය කළ බවයි. පදනමේ තැබූ ඉතාම මුල් ගල වූ පළමු සත්‍යයක් තිබුණි; එහෙත් දානියෙල්ගේ පොතෙහි “the daily” යනු මිලර්ගේ පළමු සත්‍යය නොවීය. මිලර්ට ගොඩනැගීමට උත්ථාන කරනු ලැබූ පදනමේ පළමු ගල බවට පත්වන සත්‍යය වූයේ ලෙවී කථාව විසිහයේ “the seven times” ය; එහෙත් “the daily” යන සත්‍යය නොමැතිව, පළමු දූතයාගේ පණිවුඩය ඉදිරිපත් කිරීමට අවශ්‍යව තිබූ අනාවැකි ව්‍යුහය ඔහු හඳුනා නොගන්නා ලදී. ඔහුගේ ව්‍යුහය වූයේ විනාශකරන බලයන් දෙකක දෘෂ්ටිකෝණයෙන් අනාවැකිය ස්ථානගත කිරීමයි. මිලර් ආමන්ත්‍රණය කරමින් සිටියේ ද්‍රාකොන්යා (අජාතික රෝමය) සහ මෘගයා (පාප්තන්ත‍්‍රය) ය. තෙවන දූතයා ආමන්ත්‍රණය කරන්නේ ද්‍රාකොන්යා (එක්සත් ජාතීන්), මෘගයා (පාප්තන්ත‍්‍රය), සහ බොරු අනාගතවක්තෘවරයා (එක්සත් ජනපදය) ය.

යමෙකු මில்லරයිට්වරුන් විසින් ශුද්ධ පුරෝගාමී ප්‍රස්තාර දෙකෙහි ඉදිරිපත් කළ කාල අනාවැකි සමහරක් නොව, සියල්ලම පිළිගන්නේ නම්, ඔහු ඒ සත්‍යයන් පුද්ගලිකවම විමර්ශනය කළ යුතුය. ඔබ කිසිදා ඒවා පරීක්ෂා කර නොබලා තිබියදී, ඒවා පිළිගන්නේ කෙසේද? එම මූලික සත්‍යයන් විමර්ශනය කරන අය, ඒ සත්‍යයන් පරීක්ෂා කිරීම තම පුද්ගලික වගකීමක් බවට පත් කරගෙන, එනම් ඉන් අනතුරුව ඒ සියලු සත්‍යයන් පිළිගන්නේ නම්, ඔවුහු වැලි මත නොව, පර්වතය මත ගොඩනඟා ඇත.

> “සියොන්ගේ ප්‍රාකාර මත දෙවියන්වහන්සේගේ මුරකරුන් ලෙස සිටින අය ජනතාවට පෙර ඇති අනතුරු දැකගත හැකි මනුෂ්‍යයෝ වන්නාහුද,—සත්‍යය හා වරද, ධර්මිෂ්ඨකම හා අධර්මිෂ්ඨකම අතර වෙනස වෙන්කර හඳුනාගත හැකි මනුෂ්‍යයෝ වන්නාහුද.”

> “අනතුරු ඇඟවීම පැමිණ ඇත: 1842, 1843, හා 1844 යන වර්ෂවල පණිවිඩය පැමිණි කාලයෙහි සිට අප ගොඩනඟමින් ආ විශ්වාසයේ අත්තිවාරම කම්පනයට පත් කරන කිසිවක් ඇතුළට පැමිණීමට අවසර දිය නොහැක. මම මෙම පණිවිඩය තුළ සිටියෙමි; එතැන් සිට අද දක්වාම, දෙවියන්වහන්සේ අපට දී ඇති ආලෝකයට විශ්වාසවන්තව, ලෝකය ඉදිරියෙහි මම සිටගෙන සිටියෙමි. අපි, දිනෙන් දිනම ආලෝකය සොයමින්, උනන්දුවෙන් යුත් යාච්ඤාවෙන් ස්වාමීන්වහන්සේ සෙවූ කල, අපගේ පාද තැබූ එම වේදිකාවෙන් අපගේ පාද ඉවත් කර ගැනීමට අදහස් නොකරමු. දෙවියන්වහන්සේ මට දී ඇති ආලෝකය මට අත්හැර දැමිය හැකි යැයි ඔබ සිතනවා ද? එය යුගගණන්ගේ පර්වතය මෙන් විය යුතුය. එය මට දෙන ලද දින සිටම එය මාට මඟ පෙන්වමින් තිබේ.” Review and Herald, April 14, 1903.

ඇසීමට කැමති අය මිලරයිට් ඉතිහාසයේ කාල අනාවැකි විශ්ලේෂණය කරනු පිණිස, එම කාල අනාවැකි මගින් නිරූපිත ඓතිහාසික අවධීන් දෙස බැලීමේ ක්‍රියාව අවශ්‍ය වේ. මෙය කාල රේඛාවක් මත සිදුවීම් දර්ශනය කිරීමේ කාර්යය නියෝජනය කරයි. අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන ශිෂ්‍යයෙකු, මිලරයිට්වරුන් විසින් බයිබලයෙන් හඳුනාගෙන පසුව ඓතිහාසික වාර්තාවෙන් තහවුරු කරන ලද මෙම අනාවැකිමය කාල අවධීන් සලකා බලන විමර්ශන මට්ටමට පැමිණි විට, කාල අනාවැකියේ ආරම්භයේ ඉතිහාසය එම අනාවැකියේම අවසානයේ ඉතිහාසයට සංකේතාත්මකව ආදර්ශ වන බව හඳුනාගැනීමට ඔහුට හැකියාව ලැබේ. එම දෘෂ්ටිස්ථානයෙන් ශිෂ්‍යයා ඉතිහාසය නැවත සිදුවන බව ඉගෙනගත යුතුය. එම අවබෝධය පිහිටුවාගෙන, යේසුස්වහන්සේ ආරම්භය මගින් අවසානය දර්ශනය කරන බවද ඔහු දැක ගත යුතුය.

ලෝකයේ අවසානය “මාළිගාවක් ගොඩනැගීම” ලෙස දර්ශනය කරන අනාගතවාක්‍ය රේඛාවෙන්, පදනම මත ගොඩනැගූ එම මාළිගාව මත අන්තිම ශිඛරශිලාව තබනු ලබන බව ශිෂ්‍යයා දැනගත යුතුය. මිලර්ගේ සේවය මගින් ප්‍රකාශයට ගෙන ආ මාළිගාවේ පදනම (එය යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ නිරූපණය කරයි; මක්නිසාද යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හැර තවත් කිසිදු පදනමක් තැබිය නොහැකි බැවිනි) අනාගතවාක්‍ය කාලය මත ගොඩනැගූ පදනමක් වූ බව ඔහු අවබෝධ කරගත යුතුය. යේසුස්වහන්සේ ආරම්භය මගින් අවසානය දර්ශනය කරන බැවින්, ශිෂ්‍යයා තවදුරටත් දකින්නට පැමිණිය යුත්තේ, මාළිගාවේ ශිඛරශිලාව, එනම් අන්තිම ගල—පදනමට සමාන විය යුතු බවය. මිලර් සඳහා මාළිගාවේ පදනම අනාගතවාක්‍ය කාලය වූ නමුත්, එසේ තිබියදීම එම පදනම යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේම වූ සේක.

> මට දී ඇති දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාව අනුව, බුද්ධිමත් ප්‍රධාන ශිල්පියෙකු මෙන් මම පදනම තැබුවෙමි; තවත් අයෙක් ඒ මත ගොඩනඟයි. එහෙත් එක් එක් මනුෂ්‍යයා ඒ මත කෙසේ ගොඩනඟන්නේදැයි සාවධාන විය යුතුය. මක්නිසාද තැබී ඇති පදනම වූ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හැර වෙනත් පදනමක් කිසිවෙකුට තැබිය නොහැක. 1 කොරින්ති 3:10, 11.

පාවුල් තම කාර්යය හඳුන්වා දෙන්නේ තමා අත්තිවාරම හෝ ආරම්භය තැබූ දේවමාළිගාවක් ගොඩනැගීමක් ලෙසය. ඔහු ජාතීන් වෙත යැවූ ප්‍රේරිතයා වූ අතර, ක්‍රිස්තියානි සභාවේ අත්තිවාරම තැබීමට ඔහු භාවිත කරනු ලැබීය. එම ඡේදයේම, අපගේ ශරීර ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ දේවමාළිගාව බව ද පාවුල් හඳුන්වා දෙයි. සොලොමොන්ගේ දේවමාළිගාවද, කාන්තාරයේ තිබූ ශුද්ධස්ථානයද ඇත; ඒ සියල්ලටම අත්තිවාරම් තිබෙන අතර, ඒ සියල්ලම යේසුස් ක්‍රිස්තුස් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. මිලර් භාවිත කරනු ලැබුවේ ගොඩනැගීමට තිබූ අත්තිවාරම අඩ්වෙන්ටිස්මයේ දේවමාළිගාව වන අතර, එම දේවමාළිගාවේ අත්තිවාරම නියත වශයෙන්ම යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ය; එහෙත් වඩා විශේෂයෙන් එය ආත්මික හා අනාවැකිමය ද්‍රව්‍යවලින් ගොඩනැගෙන්නා වූ දේවමාළිගාවය.

එබැවින් ශිර්ෂශිලාව ද යේසුස් ක්‍රිස්තුස් විය යුතුය; එහෙත් ශිර්ෂශිලාව තුළ ප්‍රධාන අනාවැකිමය නියමයක් ද අන්තර්ගත විය යුතුය. මන්ද, මිලර්ට නියම මාලාවක් දෙන ලද අතර, එහි මිලරීට්වරුන්ගේ ප්‍රමුඛ නියමය වූයේ “දිනක් සඳහා අවුරුද්දක්” යන මූලධර්මයයි. එම නියමය නොමැතිව කාල අනාවැකිය පිළිබඳ හඳුනාගැනීමක් නැත; ඒ අනුව පදනමක් ද නොමැත. යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ (පදනම) නියෝජනය කරන, එමෙන්ම යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව ස්ථාපිත කරන නියම මාලාවක් තුළ ප්‍රධාන නියමයක් වන, අවසානයේ ඒ සඳහා සමාන පාර්ශ්වයක් තිබිය යුතුය. එම නියමය නම්, ඇත්ත වශයෙන්ම, “ප්‍රථම සඳහන් කිරීමේ” නියමය වන අතර, ආරම්භයෙන් අවසානය හඳුනා දක්වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතයේ ගුණාංගය නියෝජනය කරයි.

2 තෙසලෝනිකයන්හි, ගැළවීමට සත්‍යයෙහි ප්‍රේමය නොලැබූ අය, පරණ ගිවිසුමේ “සත්‍යය” ලෙස පරිවර්තනය කරන ලද අක්ෂර තුනකින් නිර්මාණය වූ හෙබ්‍රෙව් වචනයෙන් උත්පන්න වූ ග්‍රීක වචනය මඟින් නිරූපිත සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කළෝය. ඔවුන් බොරුකාරකමක් විශ්වාස කළ බැවින් බලවත් මෝහය ලැබූ එම කණ්ඩායම, ශුද්ධ ප්‍රස්ථාර දෙක මත නිරූපණය කර ඇති පරිදි ආඩ්වෙන්ටිස්තවාදයේ පදනම් වන පැරණි මාර්ග වෙත ආපසු හැරීමට ප්‍රතික්ෂේප කළෝය. එබැවින්, අපි දැන් යම් කාලයක් පුරා සලකා බලමින් සිටින එම කොටස මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි:

> “යොහන්ට උපදෙස් දුන් බලවත් දූතයා යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට වඩා අඩු තැනැත්තෙකු නොවීය. උන්වහන්සේගේ දකුණු පාදය මුහුද මතද, වම් පාදය වියළි භූමිය මතද තැබීමෙන්, සාතන් සමඟ ඇති මහත් අරගලයේ අවසාන දර්ශනවලදී උන්වහන්සේ ඉටුකරමින් සිටින භූමිකාව ප්‍රකාශ වේ. මේ ස්ථානය සම්පූර්ණ පෘථිවිය මත උන්වහන්සේගේ සර්වෝත්කෘෂ්ට බලයත් අධිකාරියත් දක්වයි. එම අරගලය යුගයෙන් යුගයට වඩාත් ප්‍රබලවද වඩාත් දෘඪවද වර්ධනය වී ඇති අතර, අන්ධකාරයේ බලයන්ගේ කුශල ක්‍රියාකාරිත්වය තම උච්චස්ථානයට ළඟා වන අවසාන දර්ශන දක්වා එය එසේම ඉදිරියටත් පවතිනු ඇත. සාතන්, දුෂ්ට මිනිසුන් සමඟ එක්ව, සත්‍යයේ ප්‍රේමය නොපිළිගන්නා මුළු ලෝකයද සභාවන්ද රවටනු ඇත. නමුත් එම බලවත් දූතයා අවධානය ඉල්ලා සිටියි. ඔහු මහත් හඬකින් හඬ නඟයි. සත්‍යයට විරුද්ධ වීමට සාතන් සමඟ එක්වී සිටින අය හට ඔහුගේ හඬේ බලයත් අධිකාරියත් පෙන්වීම ඔහුට අයත් කාර්යය වෙයි.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

මෙම පූර්ව ඡේදයේ “සත්‍යයට ඇති ප්‍රේමය නොලැබූ සභා” යනු, ආමොස් 8:12 විසින් එය ප්‍රමාදව ගොස් තිබෙන විට දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය සෙවීමට ආරම්භ කරන බව හඳුනාදක්වන, දානියෙල්ගේත් මතෙව්ගේත් දුෂ්ට හා මෝඩ කන්‍යාවෝ ය. එය ප්‍රමාදව ගොස් ඇත්තේ, ඔවුන් ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පදනම් සම්බන්ධයෙන් බොරුවක් විශ්වාස කළ බැවිනි. ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය මුලින්ම එම බොරුව පානය කිරීමට 1863 දී ආරම්භ කළේය, එතැන්පටන් ඉදිරියට එය සම්පූර්ණයෙන්ම අවපාතය දෙසටම ගමන් කිරීම පමණක් විය.

මම දැන් ලිවීමට යන්නේ සම්පූර්ණයෙන්ම ස්වයංමතීය දෙයක් යැයි මම සිතමි; එහෙත් 1863 සිට ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය තුළට හඳුන්වා දෙන ලද නව අනාගතවාදී ආලෝකය කුමක්ද? ජෝන්ස් සහ වෑගනර්ගේ 1888 පණිවිඩය පිළිබඳව එලන් වයිට් පවසන්නේ, එය ඇය වසර ගණනාවක් පුරා ඉදිරිපත් කරමින් සිටි පණිවිඩයම බවයි. ඔවුන්ගේ පණිවිඩය 1888 දී ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයට නවදැයි ද, කම්පනකාරීදැයි ද ශබ්ද වූවා විය හැක; එහෙත් එම නවත්වයත් එම කම්පනයත් ඇතිවූයේ නව පණිවිඩයක් නිසා නොව, 1863 සිට දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත පතිත වෙමින් තිබූ අන්ධභාවයක් නිසාය.

1863 ට පෙරම ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය ලාඔදිකියාගේ තත්ත්වය තුළ ඇතැයි එලන් වයිට් හඳුනාගත්තාය; එබැවින් ලාඔදිකියාගේ අන්ධභාවය 1863 ට පෙරම ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය මත ආක්‍රමණය කරමින් තිබුණි. නමුත් 1863 දී සභාව විසින් ලෙවී කථාව 26 හි සඳහන් “සත් වාර” පිළිබඳ සත්‍යය නිල වශයෙන් පසෙක තැබීය; එය මිලර් විසින් සොයාගත් මුල්ම “කාල අනාගතවාණිය” වූයේය. 1863 සිට ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය තුළ මතු වූ කිසිදු අනාගතවාණිමය ආලෝකයක් නොමැත! වෙනස් වූයේ කුමක්ද?

අනාගතවාණිජ කාලය මත ගොඩනගා යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ නියෝජනය කළ දේවමාළිගාවේ පදනමේ අති පළමු ගල, 1863දී ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය විසින් අත්හැර දමන ලදී. දානියෙල් පොතෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් තමන්ම “අද්භුත සංඛ්‍යාංකකයා” වන පල්මෝනි ලෙස ඉදිරිපත් කළ ආකාරයෙන්, කාලය මත පදනම් වූ දේවමාළිගා පදනම තුළ මිලර් විසින් තැබූ පළමු ගල ප්‍රතික්ෂේප කර අත්හැර දමන ලදී. මිලර් සොයාගත් අති පළමු ගල…

> ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද ගල පිළිබඳ අනාගතවාදය උපුටා දක්වමින්, ක්‍රිස්තුස් ඉශ්‍රායෙල් ඉතිහාසයේ සැබෑ සිදුවීමක් වෙත යොමු කළේය. එම සිද්ධිය පළමු දේවමාළිගාව ගොඩනැගීම හා සම්බන්ධ වූ එකකි. එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පළමු ආගමනයේ කාලයේදී විශේෂ අදාළතාවයක් තිබූ අතර, යුදෙව්වරුන්ගේ සිත් වෙත විශේෂ බලයෙන් ආයාචනා කළ යුතු වූ නමුත්, එය අපටද පාඩමක් දරයි. සොලමන්ගේ දේවමාළිගාව ඉදිකරන ලද විට, බිත්ති සහ පදනම සඳහා වූ අතිවිශාල ගල් සියල්ලම ගල්කණියේදීම සම්පූර්ණයෙන් සූදානම් කරන ලදී; ඒවා ගොඩනැගීමේ ස්ථානයට ගෙන ආ පසු, ඒවා මත කිසිම උපකරණයක් භාවිත කළ නොයුතු විය; කම්කරුවන්ට කළ යුත්තේ ඒවා නියමිත ස්ථානවල තැබීම පමණි. පදනම සඳහා භාවිත කිරීමට, විශේෂයෙන් විශාල සහ අද්විතීය හැඩයකින් යුත් එක් ගලක් ගෙන එන ලදී; එහෙත් කම්කරුවන්ට එයට කිසි ස්ථානයක් සොයාගත නොහැකි වූ අතර, ඔවුහු එය පිළිගැනීමට කැමති නොවූහ. එය භාවිත නොවී ඔවුන්ගේ මඟෙහි පවතින අතර, ඔවුන්ට කරදරයක් විය. එය දිගු කලක් ප්‍රතික්ෂේපිත ගලක් ලෙස පැවතුණි. නමුත් ගොඩනඟන්නෝ කොනේ ගල තැබීමේ අවස්ථාවට පැමිණි විට, එම විශේෂ ස්ථානය ගන්නා සේ, සහ එය මත රැඳෙන මහත් බර දරාගන්නා සේ, ප්‍රමාණයෙන් ප්‍රමාණවත්, ශක්තියෙන් දෘඪ, සහ යෝග්‍ය හැඩයක් ඇති ගලක් සොයා ගැනීමට ඔවුහු දිගු කලක් සෙවූහ. මෙම වැදගත් ස්ථානය සඳහා ඔවුන් අඥාන තේරීමක් කළහොත්, මුළු ගොඩනැගිල්ලේ ආරක්ෂාව අනතුරට පත්වනු ඇත. හිරුගේ, හිමකැට හා ශීතයේ, සහ කුණාටුවේ බලපෑමට ප්‍රතිරෝධය දැක්විය හැකි ගලක් ඔවුන් සොයාගත යුතු විය. විවිධ අවස්ථාවලදී ගල් කිහිපයක් තෝරාගෙන තිබුණත්, අතිවිශාල බරවල පීඩනය යටතේ ඒවා කැබලි කැබලිවලට බිඳ වැටුණි. තවත් කිහිපයක් හදිසි වායුගෝලීය වෙනස්කම්වල පරීක්ෂාව දරාගත නොහැකි විය. එහෙත් අවසානයේ දී දිගු කලක් ප්‍රතික්ෂේප කර තිබූ එම ගල වෙත අවධානය යොමු විය. එය සුළඟට, හිරුට, සහ කුණාටුවට නිරාවරණය වී තිබුණද, ඉතා සුළු සිදුරක් හෝ පෙන්නුම් නොකළේය. ගොඩනඟන්නෝ එම ගල පරීක්ෂා කළහ. එය එක් පරීක්ෂාවක් හැර අනෙක් සියල්ල දරා සිටියේය. දැඩි පීඩනයේ පරීක්ෂාවද දරාගත හැකි නම්, එය කොනේ ගල සඳහා පිළිගැනීමට ඔවුහු තීරණය කළහ. පරීක්ෂාව සිදු කරන ලදී. ගල පිළිගනු ලැබුවේය, එයට නියම කරන ලද ස්ථානයට ගෙන එන ලදී, සහ එය නිරවද්‍ය ලෙස ගැළපෙන බව පෙනී ගියේය. අනාගතවාදී දර්ශනයෙන්, යෙසායාට පෙන්වා දෙන ලද්දේ මෙම ගල ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සංකේතයක් බවය. ඔහු මෙසේ පවසයි:

> “‘සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේවම ශුද්ධකරන්න; උන්වහන්සේම ඔබගේ භය වන්නටත්, උන්වහන්සේම ඔබගේ තැතිගැන්ම වන්නටත් ඉඩ දෙන්න. එවිට උන්වහන්සේ ශුද්ධස්ථානයක් වනසේක; නමුත් ඉශ්‍රායෙල්ගේ ගෘහ දෙකටම පැකිලීමේ ගලක්ද, අපහාසයේ පර්වතයක්ද වනසේක; යෙරුසලමේ වාසීන්ට උගුලක්ද මලපතක්ද වනසේක. ඔවුන් අතර බොහෝදෙනෙක් පැකිලී වැටී බිඳී, මලපතට අසු වී අල්ලාගනු ලබන්නෝය.’ අනාවැකි දර්ශනයෙන් පළමු ආගමනය දක්වා ගෙනයනු ලැබූ අනාගතවක්තෘවරයාට, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සොලොමොන්ගේ දේවමාළිගාවේ ප්‍රධාන කෝණ ගලට කළ සැලකීමෙන් සංකේතවත් වූ පරීක්ෂා සහ විභාග දරාගත යුතු බව පෙන්වනු ලැබේ. ‘එබැවින් ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක, බලව, මම ශියොන්හි පදනමක් සඳහා ගලක්, පරීක්ෂිත ගලක්, අගනා කෝණ ගලක්, ස්ථිර පදනමක් තබමි; විශ්වාසකරන්නා ඉක්මන් නොවන්නේය.’ යෙසායා 8:13–15; 28:16.”

> “අසීමිත ප්‍රඥාවෙන් දෙවියන් වහන්සේ මූලික කෝණශිලාව තෝරාගෙන, එය ස්වයං වහන්සේම තැබූ සේක. උන්වහන්සේ එය ‘ස්ථිර පදනමක්’ යයි හැඳින්වූ සේක. මුළු ලෝකයම තම බරද ශෝකද එය මත තැබුවද, එයට ඒ සියල්ල දරාගත හැක. සම්පූර්ණ ආරක්ෂාවෙන් ඔව්හු එය මත ගොඩනඟා ගත හැක. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ‘පරීක්ෂා කරනු ලැබූ ගලක්’ ය. උන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්නන් උන්වහන්සේ කිසි කලෙකත් අසාර්ථක නොකරන සේක. උන්වහන්සේ සියලු පරීක්ෂාවන් දරා තිබෙන සේක. ආදම්ගේ වරදේ පීඩනයද, ඔහුගේ වංශජයන්ගේ වරදද උන්වහන්සේ දරාගෙන, දුෂ්ටකමේ බලයන් කෙරෙහි ජයග්‍රාහකයෙකුටත් වැඩි ලෙස නික්ම ආ සේක. පසුතැවිලිවන සෑම පව්කාරයෙකු විසින්ම උන්වහන්සේ මත දමනු ලබන බර උන්වහන්සේ දරාගෙන තිබෙන සේක. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළ වරදකාර හෘදය සැනසීම ලැබී ඇත. උන්වහන්සේ ස්ථිර පදනම ය. උන්වහන්සේ තම ආධාරය කරගන්නා සියල්ලෝ සම්පූර්ණ සුරක්ෂිතභාවයෙන් විශ්‍රාම ගනිති.”

> “යෙසායාගේ අනාවැකියෙහි, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ස්ථිර පදනමක්ද බාධා කරවන ගලක්ද වන බව ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ප්‍රේරණයෙන් ලියන ලද අපෝස්තුලුවර පේතෘස්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කාට පදනම් ගලක් වන සේද, කාට අපරාධ ගලක් වන සේද යන්න පැහැදිලිව පෙන්වා දෙයි:”

> “‘එසේ නම්, ස්වාමීන් වහන්සේ කೃපාවන්ත බව ඔබ රස බැලූවහු නම්. මනුෂ්‍යයන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූවද, දෙවියන් වහන්සේ විසින් තෝරාගනු ලැබ, අනර්ඝ වූ ජීවමාන ගලක් වෙත පැමිණෙන ඔබද, ජීවමාන ගල් මෙන් ආත්මික ගෘහයක් ලෙස ගොඩනඟනු ලබන අතර, යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කරණකොටගෙන දෙවියන් වහන්සේට පිළිගත හැකි ආත්මික පූජා ඔප්පු කිරීමට ශුද්ධ පූජකත්වයක් වන්නහුය. එබැවින් ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහිද මෙසේ අන්තර්ගතව ඇත: බලව, මම සියොන්හි ප්‍රධාන කොනේ ගලක්, තෝරාගත්, අනර්ඝ එකක් තබමි; උන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන තැනැත්තා ලජ්ජා නොවන්නේය. එබැවින් විශ්වාස කරන ඔබට උන්වහන්සේ අනර්ඝය; නමුත් අකීකරු වූවන්ට, ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කළ ගලම කොනේ ප්‍රධාන ගල වී ඇත; සහ එය පැකිලීමේ ගලක්ද, අකුළා වැටීමේ පර්වතයක්ද විය; එනම්, වචනයෙහි පැකිලෙමින් අකීකරු වන අයටය.’ 1 පේතෘස් 2:3–8.”

> “විශ්වාස කරන අය සඳහා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ස්ථිර පදනම ය. පර්වතය මත වැටී බිඳී යන අය නම් මොවුන්ය. මෙහි ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට යටත් වීමත් උන්වහන්සේ කෙරෙහි ඇති විශ්වාසයත් නිරූපණය කර ඇත. පර්වතය මත වැටී බිඳී යාම යනු අපගේ ස්වයං-ධර්මිෂ්ඨකම අත්හැර දමා, කුඩා දරුවෙකුගේ නම‍්‍රතාවයෙන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ වෙත පැමිණ, අපගේ උල්ලංඝනයන් ගැන පසුතැවිලි වී, උන්වහන්සේගේ කමාකාරී ප්‍රේමය විශ්වාස කිරීමය. එසේම, අපි විශ්වාසය සහ කීකරුකම මගින් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ අපගේ පදනම ලෙස ගොඩනඟමු.”

> “මෙම ජීවමාන ගල මත යුදෙව්වන්ටත් ජාතීන්වල අයටත් සමානව ගොඩනැගිය හැකිය. අපට ආරක්ෂිතව ගොඩනැගිය හැක්කේ මෙය මත වූ එකම පදනමය. එය සියල්ලන්ටම ප්‍රමාණවත් තරම් විහිදී තිබේ, මුළු ලෝකයේ බරත් භාරයත් උසුලීමට ප්‍රමාණවත් තරම් දෘඪය. ජීවමාන ගල වන ක්‍රිස්තුස් සමඟ සම්බන්ධකම කරණකොටගෙන, මෙම පදනම මත ගොඩනඟන සියල්ලෝම ජීවමාන ගල් බවට පත්වෙති. බොහෝ දෙනෙක් තමන්ගේම උත්සාහයන් මඟින් කොටා හැඩගස්වා අලංකාර කරගනු ලැබුවද, ඔවුන්ට ‘ජීවමාන ගල්’ බවට පත්විය නොහැක; මන්ද ඔවුන් ක්‍රිස්තුස් සමඟ සම්බන්ධ නොවී සිටින බැවිනි. මෙම සම්බන්ධකම නොමැතිව කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට ගැළවීම ලබිය නොහැක. අප තුළ ක්‍රිස්තුස්ගේ ජීවනය නොමැතිව, අපට පරීක්ෂාවන්ගේ කුණාටු වලට මුහුණ දී සිටගෙන සිටිය නොහැක. අපගේ නිත්‍ය ආරක්ෂාව රඳා පවතින්නේ ස්ථිර පදනම මත අප ගොඩනඟනවාද යන්න මතය. අද බහුතරයක් ගොඩනඟමින් සිටින්නේ තවමත් පරීක්ෂා නොකළ පදනම් මතය. වැසි වැටෙන විට, කුණාටුව උදුරු වන විට, ගංවතුර පැමිණෙන විට, ඔවුන්ගේ ගෘහය බිඳ වැටෙනු ඇත; මක්නිසාද එය නිත්‍ය පර්වතය වන ප්‍රධාන කෝණාශ්‍ර ගල වූ ක්‍රිස්තුස් යේසුස් මත පිහිටුවා නැති බැවිනි.”

> “‘වචනයෙහි පැකිලෙමින්, අකීකරු වන්නන්ට,’ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ අපරාධයට හේතු වන පර්වතයකි. එහෙත් ‘ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කළ ගල, ඒම ගලම කොණේ ප්‍රධාන ශිලාව බවට පත් කරනු ලැබිය.’ ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද ගල මෙන්ම, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ද උන්වහන්සේගේ භූමික මෙහෙවර තුළ නොසලකා හැරීමත් අපහාසත් දරාගත් සේක. උන්වහන්සේ ‘මනුෂ්‍යයන් විසින් තෘණීකෘතව හා ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ සේක; ශෝකයන්ගෙන් පිරුණු මනුෂ්‍යයෙකු, දුක් විඳීම සමීපයෙන් හඳුනන කෙනෙකු වූ සේක: … උන්වහන්සේ තෘණීකෘතව සිටි අතර, අපි උන්වහන්සේ අගය නොකළෙමු.’ යෙසායා 53:3. එහෙත් උන්වහන්සේ මහීමාවට පත් කරනු ලබන කාලය සමීපව තිබුණි. මළවුන්ගෙන් උත්ථාන වීම තුළින් උන්වහන්සේ ‘බලයෙන් යුක්ත දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා’ බව ප්‍රකාශ කරනු ලබන සේක. රෝම 1:4. උන්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීමේදී, ස්වර්ගයේ හා පෘථිවියේ ස්වාමියා ලෙස උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරනු ලැබෙන සේක. දැන් උන්වහන්සේ කුරුසියේ ඇණ ගසන්නට සූදානම්ව සිටින අය, එවිට උන්වහන්සේගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය හඳුනාගන්නාහ. විශ්වය ඉදිරියේ, ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද ගල කොණේ ප්‍රධාන ශිලාව බවට පත්වනු ඇත.”

> “තවද ‘ඒක යමෙකු මත වැටේ නම්, ඔහුව කුඩු කර දමනු ඇත.’ ක්‍රිස්තුස්ව ප්‍රතික්ෂේප කළ ජනතාව ඉක්මනින්ම තම නගරයත් තම ජාතියත් විනාශ වනු දකිනු ඇත. ඔවුන්ගේ මහිමය බිඳී, සුළඟ ඉදිරියේ දූවිලි මෙන් විසිරී යනු ඇත. එසේ නම් යුදෙව්වන් විනාශ කළේ කුමක්ද? ඔවුන් එය මත ගොඩනැගිලා තිබුණේ නම්, එය ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාව වීමට තිබූ ඒ පර්වතයමය. එය වූයේ අවමානයට ලක් කළ දෙවියන්වහන්සේගේ යහපත්කම, ප්‍රතික්ෂේප කළ ධර්මිෂ්ඨකම, සුළුකොට සැලකූ කරුණාවය. මනුෂ්‍යයෝ තමන්ව දෙවියන්වහන්සේට විරුද්ධව පිහිටුවාගත්හ; එවිට ඔවුන්ගේ ගැළවීම වීමට තිබූ සියල්ල ඔවුන්ගේ විනාශය බවට හැරුණේය. දෙවියන්වහන්සේ ජීවිතය සඳහා නියම කළ සියල්ල ඔවුන්ට මරණයට හේතුවක් වූ බව ඔවුහු දුටහ. යුදෙව්වන් විසින් ක්‍රිස්තුස්ව කුරුසියේ ඇණ ගැසීම තුළ යෙරුසලම විනාශ වීම ඇතුළත්ව තිබුණේය. කල්වාරිය මත වැගිරූ රුධිරය මෙලොවටත් පැමිණෙන ලෝකයටත් ඔවුන් විනාශයට ගිල්වා දැමූ බර විය. දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් මත විනිශ්චය වැටෙන මහත් අවසාන දවසේදීද එසේම වන්නේය. ඔවුන්ට බාධාවක පර්වතය වූ ක්‍රිස්තුස්, එවිට ඔවුන්ට පළිගන්නා පර්වත පර්වතයක් ලෙස ප්‍රකාශ වනු ඇත. ධර්මිෂ්ඨයන්ට ජීවනය වන උන්වහන්සේගේ මුහුණතේ මහිමය, දුෂ්ටයන්ට දහනය කරන ගින්නක් වනු ඇත. ප්‍රතික්ෂේප කළ ප්‍රේමය නිසාත්, අවමානයට ලක් කළ කරුණාව නිසාත්, පව්කාරයා විනාශ කරනු ලබනු ඇත.”

> “බොහෝ දෘශ්‍යෝපමා හා නැවත නැවත දෙන ලද අනතුරු ඇඟවීම් මඟින්, දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් යුදෙව්වන්ට කුමන ප්‍රතිඵලයක් පැමිණෙන්නේදැයි යේසුස් වහන්සේ පෙන්වා දුන් සේක. මෙම වචන තුළින් උන්වහන්සේ කථා කළේ සෑම යුගයකම උන්වහන්සේ තම මිදීමකරු ලෙස පිළිගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කරන සියල්ලන්ටය. සෑම අනතුරු ඇඟවීමක්ම ඔවුන් උදෙසාය. අපවිත්‍ර කරන ලද දේවමාළිගාව, අකීකරු පුත්‍රයා, බොරු වතුකරුවන්, නින්දාකාරී ගොඩනඟන්නන්—මේ සියල්ලටම සෑම පව්කරුගේම අත්දැකීම තුළ සමානත්වයක් ඇත. ඔහු පසුතැවිලි නොවන්නේ නම්, ඒවා විසින් පෙරසැලසුම් කර පෙන්වා දුන් විනාශය ඔහුගේද වන්නේය.” Desire of Ages, 597–600.

අපි මෙය ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

Back to Articles