Article

# දානියෙල්ගේ පොත - හැත්තෑපස්වන සංඛ්‍යාව

ප්‍රකාශකීය සමාන්තරතා: යෙසායාගේ පණිවිඩයෙන් ආධුනික යුගයේ එළිදරව් කිරීම් දක්වා

Author

Jeff Pippenger

Published

February 8, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

යෙසායා යෙරුසලමේ දුෂ්ට නායකයාට අදාළව, අවුරුදු හැටපහෙන් නිරූපිත වූ පණිවිඩය (හත්වන පරිච්ඡේදය, අටවන පදය) ඉදිරිපත් කරන විට, එය ඔහු “රෙදි සෝදන්නාගේ කෙත” අසලද “ඉහළ පොකුණේ නාලිකාවේ අවසානය” අසලද, ක්‍රි.පූ. 742 වර්ෂයේදී කරයි. ක්‍රි.පූ. 742 වර්ෂය 1863 වර්ෂය නියෝජනය කරයි, මන්ද යේසුස් සෑමවිටම අවසානය ආරම්භය මගින් දර්ශනය කරන බැවිනි. අනතුරුව 1863 දී ඇති වූ කැරැල්ල එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය නියෝජනය කරයි, මන්ද යේසුස් සෑමවිටම යම් දෙයක අවසානය එම දෙයක ආරම්භය මගින් දර්ශනය කරන බැවිනි. 1863 වර්ෂය නීතිමය වශයෙන් ලියාපදිංචි කරන ලද ලායොදිකීය ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවේ ආරම්භය වූ අතර, එම සභාව ඉරිදා නීතියේ “මහා භූමිකම්පාව” සමයේදී පාළුකර දමනු ලැබේ. රාජ්‍යය පාලනය කරන සභාවක් නොව, ප්‍රතිවිරුද්ධ ලෙස රාජ්‍යය විසින් නීතිමය වශයෙන් පාලනය කරනු ලබන සංස්ථාවක්, එම එකම ආණ්ඩුව විසින් හත්වන දින නමස්කාරය නීතිමය වශයෙන් තහනම් කරනු ලබන කාලයේදී, හත්වන දින සබත් දවස තවදුරටත් රැකගත හැක්කේ කෙසේද?

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවකත්වයේ ආරම්භයේද අවසානයේද, උන්වහන්සේ දේවමාළිගාව ශුද්ධ කළේය. දේවමාළිගාව පළමු වර ශුද්ධ කළ අවස්ථාවේදී, නායකයන් “ඔහුගේ පියාණන්ගේ ගෘහය” සොරුවන්ගේ ගුහාවක් කර ඇති බව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හඳුනා දක්වා සිටියේය; නමුත් දේවමාළිගාවේ අවසාන ශුද්ධ කිරීමේදී, “ඔවුන්ගේ ගෘහය” ඔවුන්ට පාළුවට අත්හැර දමා ඇති බව උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කළේය. පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්, නූතන ඉශ්‍රායෙලයේ නිදර්ශනයක් වේ. අද්වෙන්තිවාදයේ ආරම්භයේදී උන්වහන්සේ මිලරයිට් දේවමාළිගාව පිහිටුවා එය ශුද්ධ කළේය; නමුත් අවසාන ශුද්ධ කිරීමේදී, එනම් එකලක්ෂ සතළිස්හතර දහසගේ ශුද්ධ කිරීමේදී, ලාඕදික්‍ය අද්වෙන්තිවාදය උන්වහන්සේගේ මුඛයෙන් වමනය කරනු ලැබ, එවිට “ඔවුන්ගේ ගෘහය” පාළුවට අත්හැර දමා ඇත.

යෙසායා රජු අහාස්ට මුහුණ දෙන්නේ රෙදි පිරිසිදු කරන්නාගේ කෙත අසලදීය. එම රෙදි පිරිසිදු කරන්නාගේ කෙත නියෝජනය කරන්නේ තම මන්දිරයට හදිසියේ පැමිණ, “රෙදි පිරිසිදු කරන්නාගේ සබන්” මෙන් ලේවීගේ පුත්‍රයන් පිරිසිදු කරන ගිවිසුමේ දූතයා විසින් සම්පූර්ණ කරන ලද පවිත්‍රීකරණයයි. මෙම පවිත්‍රීකරණය ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ ආරම්භයේදී සම්පූර්ණ කරන ලද්දේය, එය අවසානයේදී නැවතද සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ.

> බලව, මම මාගේ දූතයා යවන්නෙමි; ඔහු මා ඉදිරියෙහි මාර්ගය සූදානම් කරනු ඇත. ඔබ සොයන ස්වාමීන්වහන්සේ තම මාලිගාවට හදිසියේ පැමිණෙන්නාහ; එනම්, ඔබ ප්‍රීති වන්නාවූ ගිවිසුමේ දූතයාය. බලව, ඔහු පැමිණෙන්නේයයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ පවසනසේක. එහෙත් ඔහුගේ පැමිණීමේ දවස දරා සිටිය හැක්කේ කවුද? ඔහු ප්‍රකාශ වන කල నిలගෙන සිටිය හැක්කේ කවුද? මක්නිසාද ඔහු උණුකරන කාර්මිකයාගේ ගින්නක් මෙන්ද, වස්ත්‍ර ශුද්ධකරන්නන්ගේ සබන් මෙන්ද ය. ඔහු රිදී උණුකරන හා පවිත්‍ර කරන කෙනෙකු මෙන් හිඳ, ලේවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කරනු ඇත; ඔවුන් රන් හා රිදී මෙන් ශෝධනය කරනු ඇත; එවිට ඔවුහු ධර්මිෂ්ඨකමින් යුක්ත පූජාවක් ස්වාමීන්වහන්සේට ඔප්පු කරනු ඇත. එවිට යූදා සහ යෙරුසලමේ පූජාව පුරාණ දවස්වල මෙන්ද, පෙර අවුරුදු වල මෙන්ද, ස්වාමීන්වහන්සේට ප්‍රසන්න වන්නේය. මලාකි 3:1–4.

යෙසායා අහස්ව හමුවෙයි; ඔහුගේ පුත්‍රයාගේ නාමය සලකුණක් වශයෙන් තිබෙයි, එම නාමය අවසාන දවස්වල “ඉතිරි කොටසක් ආපසු පැමිණෙනු ඇත” යන සත්‍යය සංකේතවත් කරයි. ඉතිරි කොටස යනු “ආපසු පැමිණෙන” අයයි. යෙසායා දුෂ්ට රජු වූ අහස්ව හමුවන්නේ 1844 දී මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ ආරම්භ වූ මාලිගාවේ පවිත්‍රීකරණයේ ඉතිහාසය අතරතුරය; එය 1863 දී අකීකරුකම නිසා නිමාවකට ගෙන එන ලදී. අවසාන දවස්වල එම පවිත්‍රීකරණය යනු එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ ඉතිහාසයයි. 1844 ට පසුව අනුගමනය කළ දෙවියන්වහන්සේගේ විවෘත වූ ප්‍රබන්ධය මිලෙරයිට්වරුන් අනුගමනය කර තිබුණේ නම්, ඔවුහු කාර්යය නිම කරනු ලැබේවි.

> “1844 දී ඇති වූ මහත් බලාපොරොත්තුභංගයෙන් පසු ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුන් තමන්ගේ විශ්වාසය දැඩිව රැඳවගෙන, දෙවියන්වහන්සේගේ විවෘත වන ප්‍රවිධානය අනුව එක්සත්ව ඉදිරියට ගොස්, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය පිළිගෙන, ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ බලයෙන් එය ලෝකයට ප්‍රකාශ කර තිබුණේ නම්, ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේගේ ගැළවීම දැක තිබෙනු ඇත; ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ උත්සාහයන් සමඟ බලවන්ත ලෙස ක්‍රියා කර තිබෙනු ඇත; කාර්යය සම්පූර්ණ වී තිබෙනු ඇත; ක්‍රිස්තුස්වහන්සේද මේ වනවිට තම ජනතාව ඔවුන්ගේ ප්‍රතිඵලය ලබාගැනීමට ගෙන යාම සඳහා පැමිණ තිබෙනු ඇත. එහෙත්, එම බලාපොරොත්තුභංගය අනුගමනය කළ සැකය හා අවිනිශ්චිතභාවයේ කාලය තුළ, ඇඩ්වෙන්ට් විශ්වාසීන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් තමන්ගේ විශ්වාසය අත්හැර දමනු ලැබූහ.... මෙසේ කාර්යය බාධා විය, ලෝකයද අන්ධකාරය තුළ අත්හැර දමන ලදී. සම්පූර්ණ ඇඩ්වෙන්ටිස් සමූහය දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා සහ යේසුස්වහන්සේගේ විශ්වාසය මත එක්සත් වී සිටියා නම්, අපගේ ඉතිහාසය කෙතරම් පුළුල් ලෙස වෙනස් වී තිබෙනු ඇත්ද!” Evangelism, 695.

“දෙවියන්වහන්සේගේ විවෘත වන ප්‍රවීණ සැලැස්ම අනුව එක්සත්භාවයෙන් ඉදිරියට අනුගමනය කිරීමට” අසමත් වීම හේතුවෙන්, ඔවුහු 1856 වන විට ලාවොදීසියානු තත්ත්වයකට ඇද වැටුණෝය; අනතුරුව 1863 දී ඇති වූ කැරැල්ල, ප්‍රාචීන ඉශ්‍රායෙල් ජනතාව ඔවුන්ගේ දසවැනි හා අවසාන පරීක්ෂාවෙහි අසමත් වී, එහි පසුගිය අවුරුදු හතළිහ තුළ මරුබිමේ මරණයට දඬුවම් කරනු ලැබූ විට නිරූපණය කළාවූ මරුබිමේ සංචාරයේ ආරම්භය සලකුණු කළේය.

යෙසායාගේ පුත්‍රයා අවසාන දිනවල සිදුවන අවසාන මාලිගා පවිත්‍ර කිරීමේදී “ශේෂයක් නැවත පැමිණෙන්නෝය” යන පොරොන්දුව සපයයි. ඔවුන්ගේ “නැවත පැමිණීම” යෙරෙමියා විසින් දර්ශනය කරනු ලැබේ; මක්නිසාද, ඔහු “නැවත පැමිණෙන්නේ නම්,” ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ මුරකාරයා වන බවට ඔහුට පොරොන්දු කරන ලදී. එකලස් වූ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නම්, බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමකින් නැවත පැමිණි අයය.

එක ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසට අයත් අය නිරාශාවක් අත්දැක තම ස්වාමීන්වහන්සේ බලා සිටියෝය. මීලරයිට් ඉතිහාසයේ ඔවුන් ඥානවන්ත කන්‍යාවන් විසින් පූර්වචිත්‍රිත කරනු ලැබූහ; එසේම ආරම්භක හා අවසාන ඉතිහාස දෙකෙහිම, මධ්‍යරාත්‍රි ඝෝෂාවේ කාලයේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වර්ෂාව අතරතුර, කූරු දෙකක් එක ජාතියක් බවට ඒකාබද්ධ කරනු ලැබේ.

දුෂ්ට රජු වූ ආහාස් යූදාහි එම නායකත්වය නියෝජනය කරන්නේ, පණිවිඩය අසා තිබුණ ද, යෙසායා විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කරන අතර, එසේ කිරීමෙන් ඔවුන් “අඩි ලිස්සා වැටී, බිඳී, උගුලට අසු වී, අල්ලාගනු ලබන්නෝ” යන අය වෙති. ඔවුන් වන්නේ “පුරුදු ආත්මයන් ඇති අයන්ද, කීකරු හඬින් කතා කරමින් ගුගුරන මායාකාරයන් වෙතද” යන අය සොයන අයය; මෙය 2 තෙසලෝනිකයන්හි සඳහන් බලවත් මුළාව ඔවුන් පිළිගන්නා විට, ඔවුන් යටත් වන ආත්මවාදයේ අත්දැකීම නියෝජනය කරයි. ක්‍රි.පූ. 742 දී ආහාස් විසින් යෙසායාගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, 1863 වර්ෂයට සරිලන අතර, එවකට මිලර්ගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීය. යෙසායා මිලර්ගේ ආදර්ශරූපයක් වන අතර, යෙසායා සහ මිලර් යන දෙදෙනාගේම පණිවිඩය “සත් වර” මත පදනම්වූයේය; එහි ආධාරක ලක්ෂ්‍යය යෙසායා 7වන පරිච්ඡේදයේ 8වන පදයේ සොයාගනු ලැබේ. මිලර්ගේ පුත්‍රයා (යෙසායාගේ පුත්‍රයා) අවසාන දවස්වල පැමිණෙන එලියා ව්‍යාපාරය නියෝජනය කරයි.

අහාස්ගේ ප්‍රතික්ෂේපය හේතුවෙන් ඔහුට විරුද්ධව ප්‍රකාශ කරන ලද දණ්ඩනීය ප්‍රකාශනය තුළ, අන්තිම දවස්වල පාප්පදවිය විසින් පාලනය කරනු ලබන නවීන රෝමයේ ත්‍රිත්ව සංගමය වන උතුරේ රජු විසින් ජයගනු ලැබීමේ අනාවැකියද අන්තර්ගත විය.

> තවද ස්වාමීන්වහන්සේ නැවත මට කථා කොට මෙසේ වදාළසේක: මේ ජනතාව සෙමින් ගලායන ශිලෝවාහි ජලය ප්‍රතික්ෂේප කර, රෙසීන් හා රෙමාලියාගේ පුත්‍රයා ගැන ප්‍රීති වන්නේ බැවින්, එබැවින් බලව, ස්වාමීන්වහන්සේ ගංගාවේ ජලය—බලවත් වූද බහුල වූද, එනම් අසූරියාවේ රජු සහ ඔහුගේ සියලු මහිමය—ඔවුන් පිටට නැඟී එන්නට සලස්වනසේක; එය තම සියලු නාලා මතට උඩින් නැඟී, තම සියලු ඉවුරු ඉක්මවා යන්නේය. එය යූදා දේශය මැදින් ගමන් කරන්නේය; එය ගලාඉහළ ගොස් ඉක්මවා යන්නේය; එය ගෙල දක්වාම ළඟාවන්නේය; එහි පියාපත් විහිදීම, හේ ඉම්මානුවෙල්, නුඹගේ දේශයේ පළලම පුරවන්නේය. යෙසායා 8:5–8.

යෙසායා අනාගතවක්තෘ දුෂ්ට රජ වූ අහාස් සමඟ ඉහළ තටාකයේ ජලනාලයේ අවසානයෙහි භේට් වූයේය; ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ සීලෝවාම් තටාකය හා එම ඉහළ තටාකය එකම තටාකය වූවා ද යන්න පිළිබඳව බයිබල් ඉතිහාසඥයන් හා පුරාවිද්‍යාඥයන් අතර අනిశ্চිතතාවයක් තිබුණද, යෙසායාගේ අනාවැකියේ සන්දර්භය සියලු සැක දුරලයි; මන්ද, මෘදු ලෙස ගලා යන ශිලෝවා ජලය ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින් උතුරු රජු අහාස් වෙත පැමිණීමට නියමිත බව යෙසායා හඳුන්වා දෙයි. “ශිලෝවා” යන්න නව ගිවිසුමේ “සීලෝවාම්” සඳහා පැරණි ගිවිසුමේ නාමය වේ.

සිලෝවම් තටාකයේදීය යේසුස් අන්ධ මනුෂ්‍යයා සුව කළේ; දුෂ්ට රජ ආහාස්, 1863 දීත්, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේ කාලයේත් සුව වීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන අන්ධ ලාඔදිසියා නායකත්වය නියෝජනය කරයි. “ශිලෝආහ්” සහ “සිලෝවම්” යන දෙකම “යවන ලද්දේ” යන්න අර්ථවත් කරයි; පණිවුඩයක් පියාණන් වහන්සේගෙන් පුත්‍රයා වෙත යවන ලදී; එවිට උන්වහන්සේ එය ගාබ්‍රියෙල්ට සහ ශුද්ධ දූතයන්ට ලබාදී, එය යෙසායා වෙත ප්‍රකාශ කරන ලෙස කළ සේක; එවිට යෙසායා, ස්වර්ගයෙන් “යවන ලද” එම පණිවුඩය අන්ධ ලාඔදිසියා නායකයෙකු වෙත ගෙන ආවේය.

යෙසායා පණිවුඩය ඉදිරිපත් කළ ඉහළ පොකුණෙන් එන ජලවාහිනිය, සෙකරියාගේ දර්ශනයේ රන් නළවලින්ද, යාකොබ්ගේ සිහිනයේ ඉණිමඟින්ද නිරූපණය වූ පරිදි, ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වැස්ස දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වෙත ගෙන එන ස්ථානය නිරූපණය කරයි.

> “දෙවියන්වහන්සේ අප සඳහා සූදානම් කර ඇති දෙය ශෙකරියා 3 හා 4 වන පරිච්ඡේදවලද, 4:12–14 තුළද නිරූපණය කර ඇත: ‘එවිට මම නැවත උත්තර දෙමින් ඔහුට කීවෙමි, මෙම රන් නළ දෙක මඟින් තමන්ගෙන් රන් තෙල් වගුරුවන ඔලිව් ශාඛා දෙක මේ කුමක්ද? එවිට ඔහු මට උත්තර දෙමින් කීවේය, මේවා කුමක්දැයි ඔබ නොදන්නෙහිද? එවිට මම කීවෙමි, නැත, මාගේ ස්වාමීනි. එවිට ඔහු කීවේය, මේවා මුළු පොළොවේ ස්වාමීන්වහන්සේ අසළ සිටින අභිෂේක ලත් දෙදෙනාය.’”

> “ස්වාමීන්වහන්සේ සම්පත් වලින් පූර්ණය. උන්වහන්සේට කිසිම උපකරණ අඩුවක් නැත. අප ගැන අඳුරු සෙවණැලි රැස් වන්නේ අපගේ ඇදහිල්ලේ හිඟකම, අපගේ භූමික ස්වභාවය, අපගේ සැහැල්ලු කතාබහ, අපගේ අවිශ්වාසය—අපගේ සංවාදය තුළ ප්‍රකාශ වන ඒවා—නිසාය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වචනයෙන් හෝ චරිතයෙන් හෝ, සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රියමනාප වූ, දස දහසක් අතර ප්‍රධානතම තැනැන්වහන්සේ ලෙස ප්‍රකාශ නොකෙරෙයි. ආත්මය නිෂ්ඵලත්වය වෙත තමන්ම උසස් කරගැනීමෙන් සෑහීමකට පත්වන විට, ස්වාමීන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ට ඒ සඳහා ඉතා සුළු දෙයක් පමණක් කළ හැක. අපගේ අසම්පූර්ණ දූරදර්ශී දෘෂ්ටිය සෙවණ පමණක් දකියි, නමුත් ඒ අතීතයේ ඇති මහිමය දැකිය නොහැක. දූතයන් සිව් සුළඟ රඳවාගෙන සිටිති; ඒවා, බැඳීම බිඳ දමා සම්පූර්ණ පෘථිවියේ මුහුණත පුරා දුවමින් යාමට උත්සාහ කරන කෝපිත අශ්වයෙකු ලෙස නිරූපණය කර ඇත; එය ගමන් කරන මඟෙහි විනාශය හා මරණය රැගෙන යයි.”

> “අප සදාකාල ලෝකයේ අති සීමාවේම නිදා සිටිය යුතුද? අප මන්ද, සීතල, සහ මළව සිටිය යුතුද? අහෝ, දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ තුළට උන්වහන්සේගේ ආත්මය හා ජීවශ්වාසය හුස්මවී, ඔවුන් තම පාද මත නැගී ජීවත් විය හැකි වන ලෙස, එය අපගේ සභාවන් තුළ තිබේ නම් කොපමණ යහපත්ද! මාර්ගය පටු බවත්, දොරටුව සංකීර්ණ බවත් අප දැකිය යුතුය. නමුත් අප එම සංකීර්ණ දොරටුවෙන් ගමන් කරන විට, එහි විස්තාරය සීමාවක් නොමැති ය.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

“රන් තෙල්” යනු, ඉහළ ජලාශයෙන් පහළට එන දෙවියන් වහන්සේගේ ආත්මයේ පණිවිඩයන්ය; එය බයිබලයේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා හා අනාවැකි ආත්මය වන රන් නළ දෙක නම් වාහිනිය හරහා පැමිණෙයි; එනම්, පැරණි හා නව ගිවිසුම, හෝ ව්‍යවස්ථාව හා අනාගතවක්තෘවරුන්, හෝ මෝසෙස් හා එලියාය.

> “මුළු පොළොවේ ස්වාමීන්වහන්සේ අසළ සිටින අභිෂේක ලැබූවෝ, වරක් ආවරණය කරන කෙරුබයා ලෙස සාතන්ට දී තිබූ තත්ත්වය දරති. උන්වහන්සේගේ සිංහාසනය වටා සිටින ශුද්ධ සත්වයන් මගින්, ස්වාමීන්වහන්සේ පොළොවේ වාසීන් සමඟ අඛණ්ඩ සම්බන්ධතාවයක් පවත්වාගෙන යන සේක. රන්වන් තෙල් යනු, විශ්වාසීන්ගේ පහන් දිලිසෙමින් නිවී නොයන පිණිස දෙවියන්වහන්සේ ඒවා පෝෂණය කර තබන අනुग්‍රහය නියෝජනය කරයි. මේ ශුද්ධ තෙලය දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ පණිවිඩ තුළින් ස්වර්ගයෙන් වගුරුවනු නොලැබුණේ නම්, අයහපත් බලවේගයන් මනුෂ්‍යයන් මත සම්පූර්ණ පාලනයක් දරනු ඇත.”

> “දෙවියන් වහන්සේ අප වෙත එවනු ලබන සන්නිවේදන අප විසින් නොගැනීමෙන් උන්වහන්සේ අගෞරවයට පත් කරනු ලබයි. එලෙස අපි උන්වහන්සේ අපගේ ආත්මයන් තුළ වත්කර දී, අන්ධකාරයේ සිටින අය වෙත සන්නිවේදනය කරනු කැමති වූ රන් තෙල් ප්‍රතික්ෂේප කරමු. ‘බලව, මනාලයා එන්නේය; ඔහු හමුවීමට පිටතට යන්න’ යන කැඳවීම පැමිණෙන විට, ශුද්ධ තෙල් ලබා නොගත්, තම හෘදයන් තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කරුණාව ආදරයෙන් අගය නොකළ අය, මෝඩ කන්‍යාවන් මෙන්, තම ස්වාමීන් හමුවීමට සූදානම් නොවන බව සොයාගන්නාහ. තෙල් ලබාගැනීමට අවශ්‍ය බලය ඔවුන් තුළම නොමැති බැවින්, ඔවුන්ගේ ජීවිත විනාශයට පත් වේ. නමුත් දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධාත්මයාණන් ඉල්ලා සිටිනු ලබන්නේ නම්, සහ මෝසෙස් කළාක් මෙන්, ‘ඔබගේ මහිමය මට පෙන්වන්න’ යැයි අපි අයැදිමු නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රේමය අපගේ හෘදයන් තුළ ව්‍යාප්ත කරනු ලබනු ඇත. රන් නල මාර්ග ඔස්සේ, රන් තෙල් අප වෙත සන්නිවේදනය කරනු ලබනු ඇත. ‘බලයෙන් නොව, ශක්තියෙන් නොව, මාගේ ආත්මයාණන්ගෙන්ය, යයි සේනාධිපති ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක.’ ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයාණන්ගේ දීප්තිමත් කිරණ ලබාගැනීමෙන්, දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවෝ ලෝකයේ ආලෝකයන් ලෙස බබළති.” Review and Herald, July 20, 1897.

අහාස් ප්‍රතික්ෂේප කරමින් සිටියේ මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩයයි; ලාඔදිකායේ නායකත්වය 1856 දී තමන් වෙත “යවන ලද” ලාඔදිකාට වූ පණිවිඩය පිළිගෙන තිබුණේ නම්, එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීමට උච්චස්ථානය වී නිමවිය යුතුව තිබුණි. එවිට එම පණිවිඩය මහත් හඬකින් යුත් හඬක් දක්වා වර්ධනය වී, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව කාර්යය සම්පූර්ණ කොට සමාදානයෙන් සිටින්නට තිබුණි. එහෙත්, ඔව්හු තමන් මුදාගනු ලැබූ වමනය වෙත නැවත හැරී ගියෝය.

යෙසායා සහ ආහාස්, මාලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ සන්ධිවිධානයේ දූතයා විසින් සිදු කරනු ලබන සම්පූර්ණකරුගේ ක්ෂේත්‍රයේ පවිත්‍රීකරණ ක්‍රියාවලිය තුළ සිටින අය ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. සෙකර්යාගේ දර්ශනය තුළ “තෙල්” (පණිවිඩයක්) වගුරුවනු ලබන ස්ථානයෙහි ඔවුන් සංකේතාත්මකව ස්ථාපිත කර ඇත; තවද අවසාන දවස්වලදී, ආහාස් වෙත යෙසායාගේ පණිවිඩය තුන්වන අභාග්‍යයේ ඉස්ලාම්ගේ පණිවිඩයය; එය සත් ගර්ජනාවල සඟවා තිබූ ඉතිහාසයේ පණිවිඩයය; අටවැනියා සත්දෙනාගෙන් එකෙකු බව පවසන පණිවිඩයය; එය මිදිවත්තේ පණිවිඩයය; එය “සත්‍යය” නම් පණිවිඩයය; මේ සියල්ලම, අවසාන දවස්වල සම්පූර්ණකරුගේ ක්ෂේත්‍රයෙන් නිරූපණය කරනු ලබන පවිත්‍රීකරණය උත්පාදනය කරන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ගේ එළිදරව්වෙහි අංගයන්ය.

එය මில்லර්ගේ අත්තිවාරම් ගලෙන් කෝණයේ ශීර්ෂ ගල දක්වා වෙනස් වන “සත් වාර” යන පණිවිඩයද වූ අතර, තවමත් එයම වේ; මන්ද එය පළමු සත්‍යය වූ බැවින්, ඒ නිසා එය අවසාන සත්‍යයද විය යුතුය. 1863 වර්ෂය, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීමත් සමඟ ආරම්භ වී, අවසානයේ 1856 දී “සත් වාර” පිළිබඳ ආලෝකයට ළඟා වූ පවිත්‍රීකරණ ක්‍රියාවලියක අවසානය සලකුණු කළේය. 1844 දී, දෙදහස් තුන්සිය අවුරුදු පිළිබඳ ආලෝකය, දෙදහස් පන්සිය විස්ස අවුරුදු මඟින් සලකුණු කරන ලද අවසානය වෙත ගෙන ගිය ආරම්භයක් සලකුණු කළේය. එහෙත්, ආරම්භයේත් අවසානයේත් ලාවෝදික අන්ධභාවය, එම දර්ශන දෙක අතර ඇති සම්බන්ධය දැකීමට ප්‍රතික්ෂේප කරයි. 1863 යනු, පණිවිඩයක් මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබන විට සැමවිටම සිදු වන පවිත්‍රීකරණ ක්‍රියාවලියක අවසානය නියෝජනය කරයි; තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින මුද්‍රා විවෘත කරනු ලැබීය.

1844 දී මුද්‍රාබිඳී ප්‍රකාශිත වූ තුන්වන දූතයාගේ ආලෝකය එකම, ඒකීය ආලෝකයක් නොවීය; එය සහෝදරි වයිට් විසින් “තුන්වන දූතයාගේ ඉදිරියට ප්‍රගතිය ලබන ආලෝකය” ලෙස සඳහන් කරනු ලබන දෙයයි. තුන්වන දූතයාගේ එම ඉදිරියට ප්‍රගතිය ලබන ආලෝකය 1844 දී ආරම්භ වී, කරුණාකාලය අවසන් වන තුරුම ඉදිරියට ප්‍රගතිය ලබමින් පවතී; එහෙත් එය ප්‍රථමයෙන් පැමිණි අවස්ථාවේද, අවසාන වශයෙන් එය නිමාවට පත්වන අවස්ථාවේද, තුන්වන දූතයා සම්බන්ධ විශේෂිත පරීක්ෂණ කාලයක් තිබේ. ආරම්භයේද අවසානයේද පවතින එම පරීක්ෂණ කාලයන්, දානියෙල් විසින් “දැනුම වැඩිවීමක්” ලෙස නිරූපිත පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක්ද නියෝජනය කරයි; එයද තුන්වන දූතයාගේ ඉදිරියට ප්‍රගතිය ලබන ආලෝකයම වේ.

ආරම්භයේදී වූ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය 1844 දී ආරම්භ විය, ඉදිරියට ප්‍රගති කළ ආලෝකය දැනුමෙන් වර්ධනය වෙමින් 1856 දී එහි අවසානයට ළඟා විය. පරීක්ෂණ කාලයේ ආරම්භක ආලෝකයත් අවසාන ආලෝකයත් අද්වෙන්තවාදයේ පදනම සහ මධ්‍යස්ථ ස්ථම්භය නියෝජනය කරන දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දහතුන්වන සහ දහහතරවන පදවල ඇති දර්ශන දෙක ය.

පළමු දූතයාගේ පරීක්ෂාකාරී කාලය 1840 අගෝස්තු 11 වන දින ආරම්භ වී, 1844 අප්‍රේල් 19 වන දින සිදු වූ පළමු බලාපොරොත්තුභංගය දක්වා අවසන් විය. අනතුරුව දෙවන දූතයාගේ පරීක්ෂාකාරී කාලය ආරම්භ වී, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින දක්වා පවතිණි. එම අවස්ථාවේදී තුන්වන දූතයා පැමිණියේය; තුන්වන දූතයාගේ පරීක්ෂාකාරී කාලයද 1863 දී ලාඔදිකේයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය තුන්වන දූතයාගේ ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කළ තුරු පවත්වා ගියේය.

මිලරයිට් අද්වෙන්තිස්තවාදය සඳහා තුන්වන දූතයාගේ පරීක්ෂාකාලයට ආරම්භයක්ද අවසානයක්ද තිබුණි; ආරම්භයත් අවසානයත් එකම දේ නියෝජනය කළ යුතුය, මක්නිසාද යේසුස් ස්වාමීන් වහන්සේ සෑමවිටම යම් දේක අවසානය එහි ආරම්භයෙන්ම දර්ශනය කරන බැවිනි. තුන්වන දූතයාගේ අග්‍රගාමී ආලෝකය විවෘත වීම වූයේ දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දහතරවන පදයේ සඳහන් ප්‍රකාශනයේ ආලෝකයයි (එනම් “mareh” දර්ශනය). තුන්වන දූතයාගේ අග්‍රගාමී ආලෝකයේ අවසානය වූයේ දහතුන්වන පදයේ සඳහන් ශුද්ධස්ථානයත් සේනාදළයත් පාගා දැමීමේ ආලෝකයයි (එනම් “chazon” දර්ශනය). මෙම දර්ශන දෙක අනාවැකිමය ලෙස එකිනෙකට ගැළපී බැඳී ඇත.

> එවිට නුඹ සත්වන මාසයේ දසවන දින ජුබිලියේ කහළය නාද කරවිය යුතුය; ප්‍රායශ්චිත්ත දවසේ නුඹලාගේ මුළු දේශය පුරාම කහළය නාද කරවිය යුතුය. ලෙවී කථාව 25:9.

ප්‍රායශ්චිත් දිනෙහි, එනම් 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින, හඬවනු ලැබිය යුතු වූ තුරුමුව යුබිලේ තුරුමුව වූ අතර, එය අවුරුදු හතක ශුද්ධ චක්‍රය නියෝජනය කරයි; එය එකතුව දින දෙදහස් පන්සිය විස්සක් වෙයි. ස්වාමීන්වහන්සේ පුරාතන ඉශ්‍රායෙලය සෘජුවම පොරොන්දු දේශයට ගෙන යාමට අදහස් කළ සේක, නමුත් ඔවුන්ගේ කැරලිගැසීම එය සිදුවීම වැළැක්වීය. ස්වාමීන්වහන්සේ නවීන ඉශ්‍රායෙලයද සෘජුවම පොරොන්දු දේශයට ගෙන යාමට අදහස් කළ සේක, නමුත් කැරලිගැසීම එය සිදුවීම වැළැක්වීය. නවීන ඉශ්‍රායෙලය තුන්වන දූතයාගේ වර්ධමාන ආලෝකයට කීකරු වූයේ නම්, ඔවුන් ලෝකයට අවවාද කරනු ඇත; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ වසර සියයකට වඩා පෙර ආපසු පැමිණෙනු ඇත.

එය සිදුවීම සඳහා, ස්වාමීන් වහන්සේ මිලරයිට්වරුන් අතර පරිවර්තනයක් ක්‍රියාත්මක කළ යුතුව තිබුණි; එම පරිවර්තනය ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි “දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස” ලෙස හඳුන්වා ඇත. ඇඩ්වෙන්ටිස්මය තුන්වන දූතයාගේ ඉදිරියට යන ආලෝකය අනුගමනය කළේ නම්, යුබිලීයේ හොරණෑව අවසානය දක්වාම නාද වී තිබෙනු ඇත; මන්ද, හත්වන හොරණෑව නාද වන දවස්වලදී දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස සම්පූර්ණ කරනු ලබන්නේ ඒ දවස්වල බැවිනි. එළිදරව් 10හි, එම හොරණෑව—යුබිලීයේ හොරණෑවද, තුන්වන විපත්තියේ හොරණෑවද වන එය—1844 ඔක්තෝබර් 22 දින නාද වීමට පටන්ගත්තේය.

> එවිට මම මුහුද මතත් පොළොව මතත් සිටිනු දුටු දූතයා ස්වර්ගය දෙසට තම අත ඔසවා, ස්වර්ගයත් එහි ඇති දේවල්ද, පොළොවත් එහි ඇති දේවල්ද, මුහුදත් එහි ඇති දේවල්ද මවා ඇති, සදාකාලයටම ජීවමානව සිටින තැනැන්වහන්සේගේ නාමයෙන් දිවුරා කියනුයේ, තවදුරටත් කාලයක් නොවන්නේය යන්නය. එහෙත් සත්වන දූතයාගේ හඬ ඇසෙන දවස්වලදී, ඔහු හඬ නගා ශබ්ද කිරීමට ආරම්භ කරන විට, දෙවියන්වහන්සේගේ රහස, උන්වහන්සේ තම සේවකයන් වූ අනාගතවක්තෘවරුන්ට ප්‍රකාශ කළ පරිදි, සම්පූර්ණ කරනු ලබන්නේය. එළිදරව් 10:5–7.

1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ආරම්භ වූ, තුන්වන දූතයාගේ වැඩිවෙමින් පැතිර ගිය ආලෝකය වූ පරීක්ෂාකාරී ශුද්ධිකරණ ක්‍රියාවලිය, දානියෙල් 8 වන පරිච්ඡේදයේ 14 වන පදයේ ආලෝකයෙන් ආරම්භ වූ අතර, එය දානියෙල් 8 වන පරිච්ඡේදයේ 13 වන පදයේ ආලෝකයෙන් අවසන් විය. එය 14 වන පදයේ පිළිතුරෙන් ආරම්භ වී, 13 වන පදයේ ප්‍රශ්නයෙන් අවසන් විය.

උතුරු හා දකුණු අතර වූ ගෘහයුද්ධයක කාලයේ යථාර්ථ යූදාහි රජ වූ ආහාස් වෙත යෙසායාගේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය පැමිණීමෙන්, එම දහනව වසර පෙරරූපගත කරන ලදී. එම දහනව වසර අවසන් වූයේ උතුරේ රජු විසින් ඉශ්‍රායෙලය දාසත්වයට ගෙන යෑමෙනි. එම දහනව වසර 1844 දී තෙවන දූතයාගේ පැමිණීමෙන් 1863 දී ඇති වූ කැරැල්ල දක්වා වූ කාලය පෙරරූපගත කළේය. තෙවන දූතයාගේ ඉදිරියට පියඹා ගිය ආලෝකය යෙසායාගේ පණිවිඩයෙන් නිරූපණය කරන ලදී.

ඉදිරියට ගමන් කළ එම ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මගින් මිලෙරයිට් ව්‍යාපාරයට අවසානයක් ගෙන ආ අතර, එම පරීක්ෂාකාරී කාලය තුළ ෆිලඩෙල්ෆියානු මිලෙරයිට් ව්‍යාපාරය ලාඔදිකියා සභාව වෙත සංක්‍රමණය විය. ක්‍රි.පූ. 742 දී ආරම්භ වූ අවුරුදු දහනවයත්, 1844 දී ආරම්භ වූ අවුරුදු දහනවයත්, අවසාන දවස්වල පරීක්ෂාව හා පවිත්‍රීකරණය කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් නියෝජනය කරයි; එනම්, තෙවන දූතයාගේ ඉදිරියට ගමන් කරන ආලෝකය සම්බන්ධ වූ අවසාන පරීක්ෂාකාලයයි.

එම අවසාන පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියෙහිදී දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ. එකලස් වූ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නම් බලාසිටින, නැවත පැමිණෙන හා මුද්‍රා කරනු ලබන අය වෙති.

> මාගේ ගෝලයන් අතර සාක්ෂිය බැඳ තබා, ව්‍යවස්ථාව මුද්‍රා කරනු. තමාගේ මුහුණ යාකොබ්ගේ වංශයෙන් සැඟවී සිටින ස්වාමින්වහන්සේ උදෙසා මම බලා සිටින්නෙමි; උන්වහන්සේ පිළිබඳව මම බලාපොරොත්තු වන්නෙමි. බලව, ස්වාමින්වහන්සේ මට දුන් මාත්, දරුවෝත්, සියොන් කන්දෙහි වාසය කරන සේනාවල ස්වාමින්වහන්සේගෙන් ඉශ්‍රායෙලයේ සලකුණු හා ආශ්චර්යයන් පිණිස සිටිමු. යෙසායා 8:16–18.

අවසාන දිනවල තුන්වන දූතයාගේ ඉදිරියට ප්‍රගතිමත් වන ආලෝකයේ අවසාන පරීක්ෂාකාරී කාලය, ආරම්භක පරීක්ෂාකාරී කාලය ආරම්භ වූ ස්ථානයේදීම ආරම්භ විය. එය ආරම්භ වූයේ යේසුස්වහන්සේ තම අත ස්වර්ගය දෙසට උස් කර “තව කාලය නොමැති විය යුතුය” යයි ප්‍රකාශ කළ විටය. එම ප්‍රකාශනය සිදු වූයේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දිනදීය; එවිට හත්වන හොරණෑව, හතක ශුද්ධ චක්‍රයේ අවසානයේදී ජුබිලිය ප්‍රකාශ කළේය. වසර හතක චක්‍රය, හත් වරක් නැවත නැවතත් සිදුවීමෙන්, වචනාර්ථයෙන් අවුරුදු හතළිස් නවයක්, එසේ නැතහොත් දින දෙදහස් පන්සිය විස්සක් විය.

1989 වසර සලකුණු කරන්නේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ චලනය තුළ “අවසාන කාලය” වන අතර, 1989 වසරම 1863 කැරැල්ලෙන් ආරම්භ වූ එක්සිය විසිහය වසරක කාලය අවසන් වන බවද සලකුණු කරයි. එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ චලනය “අවසාන කාලයේ” ආරම්භ වූයේ “සත් වාර” යන සංකේතයක් සමඟය; මන්ද එක්සිය විසිහය යනු එක්දහස් දෙසිය හැටේ දශාංශයකි, එයද අනෙක් අතට දෙදහස් පන්සිය විස්සේ අර්ධයකි.

යේසුස්වහන්සේ සෑම විටම යම් දෙයක අවසානය, යම් දෙයක ආරම්භය සමඟ නියෝජනය කරයි; එසේම එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ චලනයේ ආරම්භය “සත් වාර” යන සංකේතයකින් ලකුණු කරනු ලැබූයේ, එම චලනයේ අවසානයේ ද එසේම වන ආකාරයටය. දෙවියන්වහන්සේගේ රහස සම්පූර්ණ කරනු ලබන, එනම් හත්වන දූතයාගේ හඬ නැඟෙන දවස්, එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ “දින තුනහමාර” අවසානයේදී ආරම්භ විය. තුන්වන අවාසනාවද වන හත්වන तुरිය, 2023 ඔක්තෝබර් 7 දින තම දෙවන ස්වරය නාද කළ අතර, දැන් දෙවියන්වහන්සේගේ රහස අවසන් වෙමින් පවතියි, “ඔහු තම මෙහෙකරුවන් වන අනාගතවක්තෘවරුන්ට ප්‍රකාශ කළ පරිදි.” එම චලනයේ අවසානය, එම එකම චලනයේ ආරම්භය මෙන්ම, “සත් වාර” යන සංකේතයකින් ලකුණු කර ඇත.

අවසාන කාලයේ, එනම් 1798 දී, උතුරු රාජ්‍යයට එරෙහිව දෙවියන් වහන්සේගේ කෝපෝද්‍රේකයේ “සත් වර” අවසන් වූ අතර, මිලේරීතයන්ගේ ව්‍යාපාරයේ අවසානයේදී, “සත් වර” සමඟ සම්බන්ධ සත්‍යයන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම 1863 දී ඇතිවූ කැරැල්ල සලකුණු කළේය. යේසුස් වහන්සේ සෑම විටම යම් දෙයක අවසානය, තවත් දෙයක ආරම්භය මඟින් නිරූපණය කරන අතර, පළමු දූතයාගේ ව්‍යාපාරය (මිලේරීතයන්), තුන්වන දූතයාගේ ව්‍යාපාරය (එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස) නිරූපණය කරයි. ව්‍යාපාර දෙකම “සත් වර” සමඟ ආරම්භ වී “සත් වර” සමඟම අවසන් වේ. මෙවැනි දේවල් ඔබට ගොතාගත නොහැක.

ඊළඟ ලිපියෙහි අපි මෙම අධ්‍යයනය දිගටම කරගෙන යමු.

> “වගකීම් සහිත ස්ථානවල සිටින අය, ලෝකයේ ස්වයං-සන්තෘප්තිකාරී, අතිවිභවවාදී ප්‍රතිපත්තිවලට හැරී පරිවර්තනය විය යුතු නැත; මක්නිසාද, ඔවුන්ට එය දැරිය නොහැක; එසේ දැරිය හැකි වුවද, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට සමාන ප්‍රතිපත්ති එයට ඉඩ නොදෙනු ඇත. බොහෝ ආකාරයේ ඉගැන්වීම් දිය යුතුය. ‘ඔහු දැනුම උගන්වන්නේ කාටද? ධර්මය තේරුම්කරවන්නේ කාටද? කිරිවලින් වෙන්කළ, ස්තනවලින් ඉවත්කළ අයටය. මක්නිසාද ආඥාව පිට ආඥාව, ආඥාව පිට ආඥාව; පේළිය පිට පේළිය, පේළිය පිට පේළිය; මෙතැන ටිකක්, එතැන ටිකක්’ යනුවෙනි. මෙලෙස ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය විශ්වාස කරන මව්පියන් විසින්, දරුවන් ඉදිරියෙහි ධෛර්යයෙන් යුතුව ඉදිරිපත් කළ යුතුය, සහ ඔවුන් ඉදිරියෙහි නිරන්තරයෙන් තබාගත යුතුය. ‘මක්නිසාද ඔහු ගොතන තොල්වලින්ද අනෙකුත් භාෂාවකින්ද මේ ජනතාවට කථාකරනු ඇත. ඔහු ඔවුන්ට කීවේ, මෙයයි ඔබ සැහැල්ලුවට පත්කළ හැකි ක්ලාන්තයන්ට විවේකය; මෙයයි ප්‍රාණවත් කිරීම; එහෙත් ඔවුහු ඇසීමට කැමති නොවූහ. එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන්ට ආඥාව පිට ආඥාව, ආඥාව පිට ආඥාව; පේළිය පිට පේළිය, පේළිය පිට පේළිය; මෙතැන ටිකක්, එතැන ටිකක් විය; එසේ වූයේ ඔවුන් ගොස් පසුපසට වැටී, බිඳී, උගුලට අසුවී, අල්ලාගනු ලබන පිණිසය.’ ඇයි?—මක්නිසාද ඔවුන්ට පැමිණි ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන් ගණනට නොගත් බැවිනි.”

> “මෙයින් අදහස් වන්නේ උපදෙස් නොලැබූ නමුත් තමන්ගේම ප්‍රඥාව ආදරයෙන් අල්ලාගෙන සිටිමින්, තමන්ගේම අදහස් අනුව ක්‍රියා කිරීමට තෝරාගත් අයයි. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ට මෙම පරීක්ෂාව දෙන සේක: එනම්, ඔවුන් උන්වහන්සේගේ උපදේශය අනුව යාම සඳහා තම ස්ථානය ගන්නාද, නැතහොත් එය ප්‍රතික්ෂේප කර තමන්ගේම අදහස් අනුව ක්‍රියා කරනද යන්නයි; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ව නිශ්චිත ප්‍රතිඵලයට භාර දෙන සේක. අපගේ සියලු මාර්ගවලදී, දෙවියන්වහන්සේට කරන අපගේ සියලු සේවාවේදී, උන්වහන්සේ අපට මෙසේ කථා කරන සේක, ‘නුඹේ හදවත මට දෙනු මැනව.’ දෙවියන්වහන්සේ කැමති වන්නේ යටත්වන, උගන්වාගත හැකි ආත්මයයි. යාච්ඤාවට එහි ශ්‍රේෂ්ඨත්වය දෙන දෙය නම්, එය ආදරයෙන් පූර්ණ, කීකරු හදවතකින් නිස්සාරණය වීම යන සත්‍යයයි.”

> “දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාවගෙන් නියමිත දේවල් ඉල්ලනසේක; ඔවුන්, ‘මම මේ කාරණය කරන්නට මාගේ හෘදය දීමට සූදානම් නොවෙමි’ යයි කියන්නේ නම්, ස්වර්ගීය ප්‍රඥාවකින් තොරව, තමන් සිතන ප්‍රඥාවන්ත විනිශ්චය තුළ ඔවුන් ඉදිරියට යෑමට ස්වාමීන්වහන්සේ ඉඩදෙනසේක, මේ ශුද්ධ ලියවිල්ල [යෙසායා 28:13] ඉටු වන තුරුය. ඔබ, ‘මාගේ විනිශ්චයට අනුකූල වන යම් සීමාවක් දක්වා මම ස්වාමීන්වහන්සේගේ මඟපෙන්වීම අනුගමනය කරමි’ යයි කියා, එවිට ඔබගේම අදහස් තදින් අල්ලාගෙන, ස්වාමීන්වහන්සේගේ සමානත්වයට අනුව හැඩගස්වනු ලැබීමට ප්‍රතික්ෂේප නොකළ යුතුය. ප්‍රශ්නය මෙසේ අසනු ලැබේවා: ‘මෙය ස්වාමීන්වහන්සේගේ කැමැත්තද?’ යන්නය; ‘මෙය —–ගේ අදහස හෝ විනිශ්චයද?’ යන්න නොවේ.” Testimonies to Ministers, 419.

Back to Articles