Article

# Parallel Warnings - Number Three

සමාන්තර අනතුරු ඇඟවීම් - තුන්වන සංඛ්‍යාව

The Empowerment of Prophetic Messages: The Sequential Testing Process of Revelation’s Angels

අනාගතවාදී පණිවිඩයන්ගේ බලගැන්වීම: එළිදරව්වේ දූතයන්ගේ අනුක්‍රමික පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We closed the last article identifying that all three of the angels of Revelation fourteen have a message in their hands. The second and third angel are identified as having a “parchment,” with them as they descend with their message. Each angel represents a message, and the arrival of each message causes an effect. The first angel arrived in 1798. That message was unsealed and there was an increase of knowledge concerning the impending judgment. That increase of knowledge produced two classes of worshippers. When the second angel arrived the message of the Protestants’ fall was unsealed and there was an increase of knowledge and two classes were produced. When the Midnight Cry message arrived on October 22, 1844, it was unsealed at Exeter camp meeting and there was an increase of knowledge and two classes of virgins were produced. When the third angel arrived on October 22, 1844 the message of the third angel and all that it represents was unsealed and there was an increase of knowledge and two classes were produced.

අවසාන ලිපිය අපි අවසන් කළේ එළිදරව් 14හි දූතයන් තුන්දෙනාම තම අතෙහි පණිවිඩයක් රැගෙන සිටින බව හඳුනාගනිමින්ය. දෙවන හා තෙවන දූතයා, තම පණිවිඩය සමඟ පහළට එළඹෙන විට, ඔවුන් සමඟ “ලියවිල්ලක්” ඇති අය ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. සෑම දූතයෙකුම එක් පණිවිඩයක් නියෝජනය කරයි, සහ සෑම පණිවිඩයකම පැමිණීමක් ප්‍රතිඵලයක් ඇති කරයි. පළමු දූතයා 1798 දී පැමිණියේය. එම පණිවිඩය මුද්‍රාවෙන් මුදාහැරිනි, සහ ළඟා වන විනිශ්චය පිළිබඳ දැනුම වැඩිවීමක් ඇති විය. එම දැනුම් වැඩිවීම නමස්කාරකයන්ගේ පංති දෙකක් නිපදවීය. දෙවන දූතයා පැමිණි විට, ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වරුන්ගේ වැටීම පිළිබඳ පණිවිඩය මුද්‍රාවෙන් මුදාහැරිනි, දැනුම වැඩිවීමක් ඇති විය, සහ පංති දෙකක් නිපදවිනි. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින මධ්‍යරාත්‍රී හඬ පණිවිඩය පැමිණි විට, එය Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදී මුද්‍රාවෙන් මුදාහැරිනි, දැනුම වැඩිවීමක් ඇති විය, සහ කන්‍යාවන්ගේ පංති දෙකක් නිපදවිනි. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින තෙවන දූතයා පැමිණි විට, තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය සහ එය නියෝජනය කරන සියල්ල මුද්‍රාවෙන් මුදාහැරිනි, දැනුම වැඩිවීමක් ඇති විය, සහ පංති දෙකක් නිපදවිනි.

Another characteristic that can be found in the angels has to do with the empowerment of the angel’s messages. The message of the second angel was empowered by the message of the Midnight Cry, as the previous article showed, but the Midnight Cry is not represented by a singular angel, it is represented by many angels. The history that corresponded to the second angel and the Midnight Cry shows that the second angel’s message was empowered when the Midnight cry joined with it. In the same book we are told:

දූතයන් තුළ දැකිය හැකි තවත් එක් ලක්ෂණයක් දූතයාගේ පණිවිඩයන් බලගැන්වීමට සම්බන්ධය. පෙර ලිපියෙන් පෙන්වා දුන් පරිදි, දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩය මගින් බලගන්වනු ලැබුවේය; එහෙත් මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ තනි දූතයෙකුගෙන් නිරූපිත නොවී, බොහෝ දූතයන්ගෙන් නිරූපිත වේ. දෙවන දූතයාට හා මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬට අනුරූප වූ ඉතිහාසය පෙන්වන්නේ, මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ එයට එක් වූ විට දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය බලගන්වනු ලැබූ බවය. එම පොතේම අපට මෙසේ දන්වා ඇත:

> “I saw angels hurrying to and fro in heaven. They were descending to earth, and again ascending to heaven, preparing for the fulfillment of some important event. Then I saw another mighty angel commissioned to descend to earth, and unite his voice with the third angel, and give power and force to his message. Great power and glory were imparted to the angel, and as he descended, the earth was lightened with his glory. The light which went before and followed after this angel, penetrated everywhere, as he cried mightily, with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. The message of the fall of Babylon, as given by the second angel, is again given, with the addition of the corruptions which have been entering the churches since 1844. The work of this angel comes in at the right time, and joins in the last great work of the third angel’s message, as it swells into a loud cry. And the people of God are fitted up everywhere to stand in the hour of temptation which they are soon to meet. I saw a great light resting upon them, and they united in the message, and fearlessly proclaimed with great power the third angel’s message.

> “ස්වර්ගයේ දූතයන් ඉක්මන්ව එහා මෙහා යන අයුරින් මම දුටුවෙමි. ඔවුන් පොළොවට බැස එමින්, නැවතත් ස්වර්ගයට නැගී යමින්, කිසියම් වැදගත් සිදුවීමක ඉෂ්ටවීම සඳහා සූදානම් විය. ඉන්පසු, පොළොවට බැස එන ලෙස පත්කරනු ලැබූ තවත් බලවත් දූතයෙකු මම දුටුවෙමි; ඔහු තුන්වන දූතයා සමඟ තම හඬ එක්කර, ඔහුගේ පණිවිඩයට ශක්තියත් බලවත්කමත් දෙන ලෙස පත්කරනු ලැබුවේ ය. ඒ දූතයාට මහත් බලය හා මහිමය දෙනු ලැබීය; ඔහු බැස එන විට, ඔහුගේ මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකවත් විය. මේ දූතයාට පෙර ගියද, ඔහුට පසුපසින් ගියද වූ ආලෝකය, ඔහු මහත් හඬින් බලවත්ව හඬ නඟමින්, ‘මහා බැබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත; එය දේවදූෂකයන්ගේ වාසස්ථානයක්ද, සෑම අපවිත්‍ර ආත්මයකම ගුහාවක්ද, සෑම අපවිත්‍ර හා පිළිකුල් පක්ෂියෙකුගේ කූඩුවක්ද වී ඇත’යි කියන කල, සෑම තැනකම විනිවිද ගියේ ය. දෙවන දූතයා විසින් දෙන ලද බැබිලෝනියේ වැටීම පිළිබඳ පණිවිඩය, 1844 සිට සභාවන් තුළට ඇතුළුවෙමින් තිබෙන දූෂණයන් එක් කිරීම සමඟ නැවත දෙනු ලැබේ. මේ දූතයාගේ කාර්යය නියමිත කාලයේ පැමිණෙමින්, එය මහත් ගර්ජනයක් බවට වර්ධනය වන තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයේ අවසාන මහත් කාර්යයට එක් වෙයි. තවද, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඉක්මනින් මුහුණ දීමට යන පරීක්ෂාවේ පැයේ ස්ථිරව සිටීමට සෑම තැනකම සූදානම් කරනු ලැබූහ. මහත් ආලෝකයක් ඔවුන් මත විරාජමානව තිබෙන බව මම දුටුවෙමි; ඔවුන් ඒ පණිවිඩය සමඟ එක්ව, මහත් බලයෙන්, භය නොවී, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කළෝය.”

> “Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound every where, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God’s people to come out of her; that they might escape her fearful doom.” Spiritual Gifts, volume 1, 193, 194.

> “ස්වර්ගයෙන් පැමිණි බලවත් දූතයාට උපකාර කිරීමට දේවදූතයන් යවනු ලැබූහ; එවිට මම සෑම තැනකින්ම නාද වන බවක් පෙනුණු හඬවල් ඇසුවෙමි: ‘ඇගේ පාපවලට ඔබ සැලකිය යුතු සහභාගීවන්නන් නොවන පිණිසත්, ඇගේ වසංගතවලින් ඔබට නොලැබෙන පිණිසත්, මාගේ ජනතාවෙනි, ඇගෙන් පිටතට එන්න. මක්නිසාද, ඇගේ පාප ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී ඇත; දෙවියන්වහන්සේ ඇගේ අපරාධ මතකයට ගෙන ඇත.’ මෙම පණිවිඩය තුන්වැනි පණිවිඩයට එක් කිරීමක් මෙන් පෙනුණි; 1844 දී මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ දෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩයට එක්වුණාක් මෙන්ම එයත් එයට සම්බන්ධ විය. දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය ඉවසිලිවන්තව බලා සිටි ශුද්ධවන්තයන් මත රැඳී තිබුණි; ඔව්හු නිර්භීතව අන්තිම ගෞරවමය අනතුරු ඇඟවීම දුන්හ; බබිලෝනියේ වැටීම ප්‍රකාශ කරමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඇගෙන් පිටතට එන ලෙස කැඳවූහ; එසේ ඔවුන්ට ඇගේ භයානක විනාශයෙන් ගැළවෙන්නට හැකි වන පිණිසය.” Spiritual Gifts, volume 1, 193, 194.

The Midnight Cry joined the second angel, and the angel of Revelation eighteen joins the third angel, and when he joins the third angel, he is repeating the joining of the Midnight Cry and the second angel in the beginning of Adventism. Based upon two witnesses, the second and third angel, every angel’s message has a secondary message that empowers it. These two witnesses teach that when the first angel’s message arrived in history, there had to come a point thereafter where that message was empowered by a secondary message. This was of course also true of the first angel. In the first paragraph of the long passage, we just set forth, Sister White identifies the same characteristics to the first angel as John assigns to the angel of Revelation eighteen when she states, “I was told that his mission was to lighten the earth with his glory, and warn man of the coming wrath of God.” It is clear in the passage she is referring to the first angel.

මධ්‍යරാത്രි හඬ දෙවන දූතයා සමඟ එක්විය; එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා තුන්වන දූතයා සමඟ එක්වේ. ඔහු තුන්වන දූතයා සමඟ එක්වන විට, එය අද්වෙන්තිවාදයේ ආරම්භයේදී මධ්‍යරాత్రි හඬත් දෙවන දූතයාත් එක්වීම නැවත සිදුවීමක් ලෙස ඔහු ප්‍රකාශ කරන්නේය. සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකුගේ සాక్షිය මත, එනම් දෙවන හා තුන්වන දූතයා මත, සෑම දූත පණිවිඩයකටම එය බලවත් කරන ද්විතීය පණිවිඩයක් ඇති බව පෙනේ. පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය ඉතිහාසයට පැමිණි විට, එම පණිවිඩය පසුව කාලයකදී ද්විතීය පණිවිඩයක් මගින් බලවත් කරනු ලැබිය යුතු ස්ථානයක් පැමිණිය යුතු බව මෙම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා උගන්වති. මෙය, නියතවශයෙන්ම, පළමු දූතයා සම්බන්ධයෙන්ද සත්‍ය විය. අප විසින් දැන් ඉදිරිපත් කළ දීර්ඝ උද්ධෘතයේ පළමු ඡේදයේදී, සොයුරිය වයිට් පළමු දූතයාටද එළිදරව් දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාට යොහන් අදාළ කරන ලක්ෂණම අදාළ කරයි; ඇය මෙසේ ප්‍රකාශ කරන විට: “ඔහුගේ මෙහෙවර භූමිය ඔහුගේ මහිමයෙන් ආලෝකවත් කිරීමත්, දෙවියන්වහන්සේගේ පැමිණෙන කෝපය පිළිබඳව මනුෂ්‍යයාට අනතුරු ඇඟවීමත් බව මට පවසනු ලැබිණ.” එම උද්ධෘතයේදී ඇය පළමු දූතයාටම යොමු කරමින් සිටින බව පැහැදිලිය.

The first angel’s message arrived in 1798, and it was thereafter empowered on August 11, 1840, when the Ottoman supremacy ceased. At that point the mighty angel of Revelation ten came down out of heaven and placed one foot on the land and one on the sea. He represents the empowerment of the first angel, and this is what identifies the work of the first angel as the same work as the angel of Revelation eighteen. Both were to lighten the earth with their glory, but the angel of Revelation eighteen joins the third angel, just as the Midnight Cry joined the second angel and just as the angel that descended in Revelation ten joined the first angel.

පළමුවන දූතයාගේ පණිවිඩය 1798 දී පැමිණි අතර, අනතුරුව 1840 අගෝස්තු 11 දින ඔටෝමානු ආධිපත්‍යය අවසන් වූ කල එය බලගන්වනු ලැබීය. එම අවස්ථාවේදී එළිදරව් 10හි බලවත් දූතයා ස්වර්ගයෙන් බැස ආයේ, එක් පාදයක් ගොඩබිම මතද තවත් එකක් මුහුද මතද තැබීය. ඔහු නියෝජනය කරන්නේ පළමුවන දූතයාගේ බලගැන්වීමයි; එබැවින්ම පළමුවන දූතයාගේ කාර්යය එළිදරව් 18හි දූතයාගේ එම කාර්යයම බව හඳුන්වා දෙන්නේ මෙයයි. දෙදෙනාම තමන්ගේ මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකවත් කළ යුතුව සිටියහ; එහෙත් එළිදරව් 18හි දූතයා තුන්වෙනි දූතයා සමඟ එක්වන්නේ, මධ්‍යරාත්‍රි හඬ දෙවෙනි දූතයා සමඟ එක්වූ ආකාරයටමත්, එළිදරව් 10හි බැස ආ දූතයා පළමුවන දූතයා සමඟ එක්වූ ආකාරයටමත් ය.

Therefore, when the first angel arrived, a message was unsealed that produced two classes of worshippers. When the first angel’s message was empowered by the angel of Revelation ten, he had in his hand a little book that he commanded John to eat, identifying that he brought a message, unsealed it and it produced two classes of worshippers. When the second angel, Midnight Cry and third angel arrived there was a message unsealed that tested and produced two classes of worshippers.

එබැවින්, පළමු දූතයා පැමිණි විට, මුද්‍රා අරින්න ලද පණිවිඩයක් ප්‍රකාශයට පත් විය; එය නමස්කාරකයන්ගේ කණ්ඩායම් දෙකක් ඇති කළේය. පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය එළිදරව් 10හි දූතයා විසින් බලගන්වනු ලැබූ විට, ඔහුගේ අතේ යොහන්ට කෑමට අණ කළ කුඩා පොතක් තිබුණේය; එයින් ඔහු පණිවිඩයක් ගෙන ආ බවත්, එය මුද්‍රා අරින්න ලද බවත්, එය නමස්කාරකයන්ගේ කණ්ඩායම් දෙකක් ඇති කළ බවත් හඳුනාගනු ලැබේ. දෙවන දූතයා, මධ්‍ය රාත්‍රි හඬ, සහ තුන්වන දූතයා පැමිණි විට, නමස්කාරකයන්ගේ කණ්ඩායම් දෙකක් පරීක්ෂා කර උපදවාගත් මුද්‍රා අරින්න ලද පණිවිඩයක් තිබුණේය.

The passage we are addressing emphasizes by comparing the history of Christ with the history of the Millerites that the sequential testing process that took place in the Millerite history also took place in the days of Christ, which was the end of ancient Israel. If a sequential testing process took place at the beginning of spiritual Israel and at the end of ancient Israel, then there will be a sequential testing process at the end of spiritual Israel, as there was at the beginning of ancient Israel.

අප සලකා බලන මෙම ඡේදය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසය මිලරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය සමඟ සංසන්දනය කරමින්, මිලරයිට් ඉතිහාසයේ සිදුවූ අනුක්‍රමික පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයේ අවසානය වූ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දිනවලදීද සිදුවූ බව අවධාරණය කරයි. ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයේ ආරම්භයේදීත් පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයේ අවසානයේදීත් අනුක්‍රමික පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් සිදුවූයේ නම්, එසේම පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයේ ආරම්භයේදී තිබූ පරිදි, ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයේ අවසානයේදීද අනුක්‍රමික පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් ඇති වනු ඇත.

In Millerite history this would represent five unsealing’s that tested and produced two classes of worshippers from 1798 until October 22, 1844. The passage clearly teaches that if you fail a test, you will not pass the next test, for you wont even try. It is also clear that in the time of Christ the testing process concludes with the former chosen covenant people being in total darkness in regards to the plan of salvation. Daniel and John represent those who listen to the voice behind them, those who passed through a progressive testing process that required individual investigation of each new truth that was unsealed.

මිලරයිට් ඉතිහාසය තුළ මෙය 1798 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා කාලයෙහි දෙවියන්වහන්සේට නමස්කාර කරන්නන්ගේ පංති දෙකක් පරීක්ෂා කර බිහි කළ මුද්‍රා විවෘත කිරීම් පහක් නියෝජනය කරනු ඇත. යම් පරීක්ෂණයකින් ඔබ අසමත් වුවහොත්, ඊළඟ පරීක්ෂණය ඔබ සමත් නොවන බව මෙම ඡේදය පැහැදිලිව උගන්වයි, මක්නිසාද ඔබ එය උත්සාහ කිරීමට පවා ඉදිරිපත් නොවනු ඇත. තවද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයෙහි පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ගැළවීමේ සැලැස්ම සම්බන්ධයෙන් කලින් තෝරාගනු ලැබූ ගිවිසුම් ජනතාව සම්පූර්ණ අන්ධකාරය තුළ පවතින තත්වයකින් අවසන් වන බවත් පැහැදිලි ය. දානියෙල් සහ යොහන් නියෝජනය කරන්නේ තමන් පිටුපසින් ඇති හඬට සවන් දෙන අයයි; එනම්, මුද්‍රාව ඉවත් කර හෙළි කරන ලද සෑම නව සත්‍යයක්ම පුද්ගලිකව පරීක්ෂා කිරීම අවශ්‍ය කළ ප්‍රගතිශීලී පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් තුළින් සමත්ව ගිය අයයි.

The books of Daniel and Revelation are one book, and Daniel and John are the two witnesses of that one book. One witness is the beginning of the book, and the other witness is the end of the book. Both witnesses suffered death and resurrection symbolically; one was persecuted by the Medo-Persian kingdom, (typifying the United States) and the other persecuted by Rome, (typifying the papacy). John is being persecuted because he is a Sabbath-keeper in agreement with Daniel being persecuted for refusing to change his worship practices. Together they represent those at the end of the world who are persecuted for refusing to accept the worship of Sunday in place of the seventh-day Sabbath.

දානියෙල්ගේත් එළිදරව්වේත් පොත් එක් පොතක්ය; දානියෙල් සහ යොහන් ඒ එක් පොතේ සාක්ෂි දෙදෙනාය. එක් සාක්ෂියක් එම පොතේ ආරම්භය වන අතර, අනෙක් සාක්ෂිය එම පොතේ අවසානය වේ. සාක්ෂි දෙදෙනාම සංකේතාත්මක ලෙස මරණයත් නැවත නැඟීසිටීමත් අත්දුටුවෝය; එක් අයෙකු මෙදෝ-පර්සියානු රාජ්‍යය විසින් පීඩා කරනු ලැබුවේය, (එය එක්සත් ජනපදය සංකේතවත් කරමින්) අනෙක් අයෙකු රෝමය විසින් පීඩා කරනු ලැබුවේය, (එය පාප් පදවිය සංකේතවත් කරමින්). යොහන් පීඩා කරනු ලබන්නේ ඔහු සබත්-පාලකයෙකු වන බැවින්ය; එය දානියෙල්ට ඔහුගේ නමස්කාර ක්‍රියාවලිය වෙනස් කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින් පීඩා කරනු ලැබීම සමඟ එකඟ වේ. ඔවුන් එක්ව ලෝකයේ අවසානයේදී සත් වන දවසේ සබත් දිනට ස්ථානයේ ඉරිදා නමස්කාරය පිළිගැනීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන බැවින් පීඩා කරනු ලබන අය නියෝජනය කරති.

The people represented by Daniel and John have been or will be those that are sealed, for when Daniel was placed in the lion’s den for not obeying the king’s “decree,” the king sealed the stone, in order that the purpose might not be changed. Daniel was sealed for eternity, because the king’s decree and also the authority of his seal could not be changed, according to the laws of the Medes and Persians. The king’s seal was placed upon a stone and the door was shut. The door is shut at the Sunday law, and no man can open that door, just as the door was shut on October 22, 1844. This was a simple illustration of the importance of considering not only the prophetic events that are set forth in a prophecy, but also the importance of applying the circumstances surrounding the prophet when he is illustrated within the story.

දානියෙල් හා යොහන් විසින් නියෝජනය කරනු ලැබූ ජනතාව යනු මුද්‍රා තබනු ලැබූවෝය, හෝ මුද්‍රා තබනු ලබන්නාවූවෝය; මක්නිසාද, රජුගේ “ආඥාව”ට කීකරු නොවීම නිසා දානියෙල් සිංහ ගුහාවට දමනු ලැබූ විට, අරමුණ වෙනස් නොවනු පිණිස රජු විසින් ගල මුද්‍රා තබන ලදී. මේදියන් සහ පර්සියන්වරුන්ගේ නීති අනුව, රජුගේ ආඥාවද ඔහුගේ මුද්‍රාවේ බලයද වෙනස් කළ නොහැකි බැවින්, දානියෙල් සදාකාලය සඳහා මුද්‍රා තබන ලද්දේය. රජුගේ මුද්‍රාව ගලක් මත තබන ලද අතර දොර වසා දමන ලදී. ඉරිදා නීතියේදී එම දොර වසා දමනු ලැබේ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින දොර වසා දමනු ලැබූ ලෙසම, කිසි මනුෂ්‍යයෙකුටද එම දොර විවෘත කළ නොහැක. මෙය, ප්‍රකාශිත භවिष्यවාණියක ඉදිරිපත් කර ඇති අනාගතවාණිමය සිද්ධීන් පමණක් නොව, කතාව තුළ අනාගතවක්තෘවරයා දෘශ්‍යමාන කරනු ලබන විට ඔහු වටා පවතින අවස්ථාද යෙදවීමේ වැදගත්කම සැලකිය යුතුය යන්න පෙන්වන සරල උදාහරණයකි.

Yet this is also an illustration of the power of considering the beginning (the book of Daniel) with the end (the book of Revelation) together as two witnesses of the same prophecy, for two witnesses are what is required to establish a biblical fact. The predicted events and the illustration of the prophets’ activities in connection with the prophecy are both inspired.

එහෙත් මෙය, එම භවिष्यවචනයේම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු ලෙස ආරම්භය (දානියෙල්ගේ පොත) සහ අවසානය (එළිදරව් පොත) එකට සලකා බැලීමේ බලය ද පැහැදිලි කරවන නිදසුනකි; මන්ද, බයිබලානුකූල සත්‍යයක් ස්ථිර කිරීමට අවශ්‍ය වන්නේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකුය. පූර්වකථිත සිදුවීම්ද, එම භවिष्यවචනය සමඟ සම්බන්ධව භවिष्यවක්තෘවරුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳ නිදර්ශනයද, දෙකම දේවානුභාවයෙන් ප්‍රදාන වූවකි.

> All scripture is given by inspiration of God, and is profitable for doctrine, for reproof, for correction, for instruction in righteousness: That the man of God may be perfect, thoroughly furnished unto all good works. 2 Timothy 3:16, 17.

> සියලු ශුද්ධ ලියවිල්ල දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රේරණයෙන් දෙන ලද්දකි; එය ධර්මෝපදේශය සඳහාද, දෝෂාරෝපණය සඳහාද, සංශෝධනය සඳහාද, ධර්මිෂ්ඨකම පිළිබඳ ශික්ෂාව සඳහාද ප්‍රයෝජනවත්ය. එසේ වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යයා සම්පූර්ණව, සියලු යහපත් ක්‍රියා සඳහා සම්පූර්ණයෙන් සන්නද්ධ කරනු ලැබීම පිණිසය. 2 තිමෝති 3:16, 17.

If the predicted events of the Bible are illustrating the end of the world, then the illustration of the prophet and his surroundings when he receives and testifies of the prediction are an illustration of the end of the world. Therefore, when a prophet’s surroundings and activities are prophetically illustrated—the prophet is an illustration of God’s people at the end of the world. With that understanding in place, when we bring the line of Malachi’s Elijah prediction together with the lines of Revelation fourteen and eighteen, they all testify of the history of the final warning message—but their testimony is two-fold.

බයිබලයේ පූර්වකථිත සිදුවීම් ලෝකයේ අවසානය නිරූපණය කරන්නේ නම්, එවිට එම පූර්වකථනය ලබන හා එයට සාක්ෂි දෙන අවස්ථාවේ ප්‍රොපේතයා සහ ඔහුගේ වටපිටාව පිළිබඳ නිරූපණය ද ලෝකයේ අවසානයේ නිරූපණයකි. එබැවින්, ප්‍රොපේතයෙකුගේ වටපිටාව සහ ක්‍රියාකාරකම් ප්‍රොපේතිකව නිරූපණය කරන විට—එම ප්‍රොපේතයා ලෝකයේ අවසානයේ සිටින දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ නිරූපණයකි. එම අවබෝධය ස්ථාපිත කරගෙන, මලාකිගේ එලියා පිළිබඳ පූර්වකථනයේ රේඛාව, එළිදරව් පොතේ දාහතරවන හා දහඅටවන පරිච්ඡේදවල රේඛා සමඟ එක්කරන විට, ඒ සියල්ලම අවසාන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසය පිළිබඳ සාක්ෂි දරයි—එහෙත් ඒවායේ සාක්ෂිය දෙගුණයකි.

The message consists of predicted events that are external to God’s people and a secondary testimony consists of the prophet’s experience while receiving and proclaiming the message. The prophetic concept of two prophetic lines representing the external and internal of the same history was recognized and put into the public record by the pioneers of Adventism. The classic example of this application by the pioneers, in my mind, is when they identify that the seven churches of Revelation and the seven seals of Revelation are parallel histories that identify the internal and external history of the church. The seals represent the external history the churches the internal.

මෙම පණිවිඩය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට බාහිර වන පුරෝකථිත සිදුවීම්වලින් සමන්විත වන අතර, ද්විතීය සාක්ෂියක් වශයෙන්, එම පණිවිඩය ලැබීමේදී හා ප්‍රකාශ කිරීමේදී අනාගතවක්තෘවරයාගේ අත්දැකීම සමන්විත වේ. එම එකම ඉතිහාසයේ බාහිර හා අභ්‍යන්තර පැති නිරූපණය කරන අනාගතවාණි රේඛා දෙකක් පිළිබඳ අනාගතවාණි සංකල්පය Adventism-හි පුරෝගාමීන් විසින් හඳුනාගෙන, ජනප්‍රසිද්ධ වාර්තාව තුළ සටහන් කරනු ලැබීය. පුරෝගාමීන් විසින් මෙම යෙදවීම කළ සම්භාව්‍ය උදාහරණය, මගේ අදහසින්, ඔවුන් එළිදරව් පොතේ සභා සත සහ එළිදරව් පොතේ මුද්‍රා සත සමාන්තර ඉතිහාසයන් ලෙස හඳුනාගැනීමය; එමගින් සභාවේ අභ්‍යන්තර හා බාහිර ඉතිහාසය හඳුනාගනු ලැබේ. මුද්‍රා බාහිර ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි; සභා අභ්‍යන්තර ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි.

The Elijah message of Malachi, Revelation chapters fourteen and eighteen identify the same final warning message that is also addressed as “the Revelation of Jesus Christ” in chapter one of Revelation. In chapter one God the Father gave the message to Christ, who then gave it to Gabriel, who then gave it to John who then sent it to the churches. Elijah’s message, as well as the messages represented in Revelation chapters one, fourteen and eighteen are the very same message.

මලාකිගේ එලියාගේ පණිවිඩය, එළිදරව් පොතේ දහහතරවන හා දහඅටවන පරිච්ඡේද, එළිදරව් පොතේ පළමු පරිච්ඡේදයේ “යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ගේ එළිදරව්ව” ලෙසද සඳහන් කරන, එම අවසාන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයම හඳුනා දෙයි. පළමු පරිච්ඡේදයේදී දෙවියන් පියාණන් එම පණිවිඩය ක්‍රිස්තුස්ට දුන් අතර, ඔහු එය ගබ්‍රියෙල්ට දුන්නේය; ගබ්‍රියෙල් එය යොහන්ට දුන්නේය; එවිට යොහන් එය සභාවන් වෙත යැව්වේය. එලියාගේ පණිවිඩය මෙන්ම, එළිදරව් පොතේ පළමු, දහහතරවන හා දහඅටවන පරිච්ඡේදවලින් නියෝජනය කරන පණිවිඩද, සත්‍ය වශයෙන්ම එකම පණිවිඩය වේ.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> තවද අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ ආත්මයන් අනාගතවක්තෘවරුන්ට යටත්ය. මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ අවුල්භාවයේ කර්තෘ නොව, සමාදානයේ කර්තෘ වන සේක, ශුද්ධවන්තයන්ගේ සියලු සභාවන්හි ඇති පරිදි. 1 කොරින්ති 14:32, 33.

It is always the same message, for the “prophets are subject to the prophets.” The word translated as “subject” in the verses means, “to subordinate; reflexively to obey: – be under obedience (obedient), put under, subdue unto, (be, make) subject (to, unto), be (put) in subjection (to, under), submit self unto.” All the prophets agree with each other and are in subjection to one another or the message they gave would produce confusion.

එය සෑමවිටම එකම පණිවිඩය වේ; මක්නිසාද “අනාගතවක්තෘවරු අනාගතවක්තෘවරුන්ට යටත්ය.” එම වාක්‍යවල “යටත්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනයේ අර්ථය වන්නේ, “අධීන කරනු; ආත්මීය අර්ථයෙන් කීකරු වීම: – කීකරුකම යටතේ සිටීම (කීකරු වීම), යටත් කරනු, වශී කරනු, (විය, කරනවා) යටත් (වීමට, කරවීමට), යටත්භාවයට (වීමට, පත්කරනු), තමන්ම යටත් වීම” යන්නයි. සියලු අනාගතවක්තෘවරු එකිනෙකා සමඟ එකඟ වෙති, සහ එකිනෙකාට යටත්භාවයෙන් සිටිති; නැතහොත් ඔවුන් දුන් පණිවිඩය ගෝලාරෝපණය ඇති කරන්නේය.

All the prophetic illustrations of the final warning message represent the same message. It is the Lord’s design that those who are considered the “wise” in the parable of the ten virgins, who are also called the “wise” that “understand” “the increase of knowledge” when the book of Daniel is unsealed; it is the Lord’s will that the “wise” recognize the special message when it is unsealed. That recognition is accomplished by applying the methodology of biblical study that is specifically identified within the Bible itself. That methodology is accomplished in agreement with Isaiah twenty-eight through the process of bringing the various prophetic lines that address a biblical subject together in parallel to one another in order to establish the correct prophetic events.

අවසාන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයට අදාළ සියලු අනාවැකිමය දෘශ්‍යෝපමා එම එකම පණිවිඩයම නිරූපණය කරයි. දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රාවෙන් විවෘත කරනු ලබන විට “දැනුමේ වැඩිවීම” “තේරුම් ගන්නා” “ඥානවන්තයන්” ලෙසත්, දස කන්‍යාවන්ගේ දෘෂ්ටාන්තයේ “ඥානවන්තයන්” ලෙසත් හඳුන්වනු ලබන අය, එය මුද්‍රාවෙන් විවෘත කරනු ලබන විට එම විශේෂ පණිවිඩය හඳුනා ගන්නා ලෙස තිබීම ස්වාමීන්වහන්සේගේ සැලැස්මය. එම හඳුනාගැනීම ඉටු කරනු ලබන්නේ බයිබලය තුළම විශේෂයෙන් හඳුන්වා දක්වා ඇති බයිබලානුකූල අධ්‍යයන ක්‍රමවේදය අදාළ කර ගැනීම මඟිනි. එම ක්‍රමවේදය යෙසායා විසිඅටට අනුකූලව, බයිබලානුකූල විෂයයක් සම්බන්ධයෙන් කථා කරන විවිධ අනාවැකිමය රේඛා නිවැරදි අනාවැකිමය සිදුවීම් ස්ථාපිත කිරීම සඳහා එකිනෙකට සමාන්තරව එක්රැස් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය තුළින් ඉටු කරනු ලබයි.

I solicit your patience as we conclude this article here and will continue these thoughts in the next article.

අපි මෙම ලිපිය මෙතැනින් අවසන් කරන බැවින්, ඔබගේ ඉවසීම විනවමි; මෙම අදහස් ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් ඉදිරිපත් කරන්නෙමු.

Back to Articles