Article

# දානියෙල්ගේ පොත - එක්සිය හැට තුන්වැනි ഭാഗය

අනාගතවක්‍යය අනාවරණය කිරීම: දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන අධ්‍යායය විමර්ශනය කිරීම

Author

Jeff Pippenger

Published

March 28, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

දැන් අපි දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය හරහා ඉදිරියට යාම ආරම්භ කරන්නෙමු.

> මීදීය දාරියුස්ගේ පළමු වර්ෂයේදී මාද ඔහුව තහවුරු කිරීමටත් ශක්තිමත් කිරීමටත් නැගී සිටියෙමි. දැන් මම ඔබට සත්‍යය පෙන්වන්නෙමි. මෙන්න, පර්සියාවේ තවත් රජවරු තිදෙනෙක් නැගී සිටිති; සිව්වැනියා ඔවුන් සියල්ලන්ට වඩා අතිශයින් ධනවත් වන්නේය. ඔහු තම ධනයෙන් ලැබූ බලය මඟින් ග්‍රීසියේ රාජ්‍යයට විරුද්ධව සියල්ලන් උද්දීපනය කරන්නේය. තවද බලවත් රජෙක් නැගී සිටින්නේය; ඔහු මහත් අධිපත්‍යයකින් පාලනය කර, තම කැමැත්ත පරිදි ක්‍රියා කරන්නේය. එහෙත් ඔහු නැගී සිටින කල, ඔහුගේ රාජ්‍යය බිඳ දමනු ලැබ, අහසේ සතර දිශාවන් දෙසට බෙදා හරිනු ලබන්නේය; එය ඔහුගේ වංශයට නොවන්නේය, හෝ ඔහු පාලනය කළ අධිපත්‍යයට අනුවද නොවන්නේය. මක්නිසාද ඔහුගේ රාජ්‍යය උදුරා දමනු ලබන්නේය, ඒවා හැර වෙන අය වෙනුවෙන් පවාය. දානියෙල් 11:1–4.

ගබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට පළමුව දන්වන්නේ දාරියුස්ගේ පළමු අවුරුද්දේදී තමාද ඔහු සමඟ ක්‍රියා කළ බවය; එය නම් දාරියුස්ගේ බෑණා වූ ඔහුගේ සෙනෙවියා බබිලෝනිය අල්ලා බෙල්ෂස්සර මරා දැමූ අවුරුද්දය. දහවැනි පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්‍යය අනුව, දානියෙල් මෙම දර්ශනය ලබන්නේ කුරුෂ්ගේ තුන්වැනි අවුරුද්දේදී බැවින්, “අවසාන කාලය” නියෝජනය කරන සංකේත ලෙස ගබ්‍රියෙල් දාරියුස් හා කුරුෂ් යන දෙදෙනාවම සලකුණු කරයි. ක්‍රි.පූ. 538 වසරේදී මෙදී-පර්සියානු අධිරාජ්‍යය විසින් බෙල්ෂස්සර සහ බබිලෝනිය අල්ලා ගනු ලැබීය.

> “ක්‍රි.පූ. 538 දී සයිරස් බබිලෝනිය වටලා, උපක්‍රමයකින් එය අල්ලාගත්තේය; පර්සියානුවන් විසින් මරා දමන ලද බෙල්ෂස්සරගේ මරණයත් සමඟ, බබිලෝනියේ රාජ්‍යය පැවතීම නවත්වනු ලැබීය.” යුරියා ස්මිත්, Daniel and the Revelation, 46.

ක්‍රිස්තු පූර්ව 538 වර්ෂයේදී, දානියෙල් නවවැනි අධ්‍යායය ලේඛනගත කළේය.

> “පෙර පරිච්ඡේදයේ [අටවන පරිච්ඡේදය] සටහන් කර ඇති දර්ශනය බෙල්ෂෂ්සරගේ තෙවන අවුරුද්දේදී, ක්‍රි.පූ. 538 දී, දෙන ලදී. දාරියුස්ගේ ප්‍රථම අවුරුද්දද වූ එම අවුරුද්ද තුළම, මෙම පරිච්ඡේදයේ [නවවන පරිච්ඡේදය] විස්තර කර ඇති සිදුවීම් සිදු වූයේය.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

බෙල්ෂස්සරගේ තුන්වැනි හා අවසාන අවුරුද්ද වූ ක්‍රි.පූ. 538 දී, දාරියුස්ගේ පළමු අවුරුද්දේදී, ස්වාමීන්වහන්සේ කල්දේයන්ගේ දේශයට දඬුවම් කොට, එය පාළු කළ සේක.

> තවද මේ මුළු දේශය පාළුවක්ද විස්මයට කරුණක්ද වන්නේය; මේ ජාතීහු බබිලෝනියේ රජුට අවුරුදු හැත්තෑවක් සේවය කරන්නේය. තවද අවුරුදු හැත්තෑව සම්පූර්ණ වූ කල, ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක, ඔවුන්ගේ අධර්මිෂ්ඨකම නිසා මම බබිලෝනියේ රජුටත්, ඒ ජාතියටත්, කල්දිවරුන්ගේ දේශයටත් දඬුවම් කර, එය සදාකාලික පාළුභූමියක් කරන්නෙමි. යෙරෙමියා 25:11, 12.

දසවැනි පදයේදී, බබිලෝනයට දෙන දඬුවම වෙත ප්‍රවේශ කරවමින්, ස්වාමින්වහන්සේ “පසු” යන වචනය භාවිතා කරයි. බබිලෝනය “පාලුකරනු ලැබූ පසු,” ස්වාමින්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව උදෙසා තම යහපත් කාර්යය ඉටු කරනු ඇත.

> මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: බබිලෝනියේ අවුරුදු හැත්තෑව සම්පූර්ණ වූ පසු මම ඔබ සැම වෙත පැමිණෙන්නෙමි; ඔබ සැමව මේ ස්ථානයට නැවත ගෙන එන්නෙමියි, ඔබ සැම පිළිබඳ මාගේ යහපත් වචනය ඉටු කරන්නෙමි. යෙරෙමියා 25:10.

අවුරුදු හැත්තෑවක බැඳීම්කාරකම ක්‍රිස්තු පූර්ව 606 දී ආරම්භ විය.

> “ක්‍රි.පූ. 606 දී ආරම්භ වූ එම හැත්තෑ අවුරුදු දැන් තමන්ගේ අවසානය වෙත සමීප වෙමින් තිබෙන බව දානියෙල් අවබෝධ කරගත්තේය.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

අවුරුදු හැත්තෑවක වහල්භාවය ක්‍රි.පූ. 606 දී ආරම්භ වී, ක්‍රි.පූ. 536 දී අවසන් විය; එය ක්‍රි.පූ. 538 දී බෙල්ෂෂර්ගේ මරණයත් බබිලෝනියේ විනාශයත් සිදුවූ පසු අවුරුදු දෙකකට පසුවය. එය කුරුෂ්ගේ තුන්වැනි අවුරුද්ද විය. ගාබ්‍රියෙල් හිද්දෙකෙල් ගඟ සම්බන්ධ අනාවැකිය කුරුෂ්ගේ තුන්වැනි අවුරුද්දෙහි ස්ථානගත කරමින්, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ වාර්තාව දාරියුස්ගේ පළමුවැනි අවුරුද්ද සඳහන් කරමින් ආරම්භ කරයි; එසේ කිරීමෙන් ඔහු නිශ්චිත අවුරුදු දෙකක් හඳුනා දෙයි. ක්‍රි.පූ. 538 සහ ක්‍රි.පූ. 536 යන දෙකම නියමිත කාලයන් වූ අතර, ක්‍රි.පූ. 538 යනු අවුරුදු හැත්තෑව පිළිබඳ අනාවැකිය සම්පූර්ණ වීමට නියමිත කාලය වූ අතර, ක්‍රි.පූ. 536 යනු ක්‍රි.පූ. 538 ට “පසුව” ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාව උදෙසා තම යහපත් කාර්යය ඉටු කරන නියමිත අනාවැකිමය කාලය විය.

ක්‍රි.පූ. 538 සහ ක්‍රි.පූ. 536 යන වර්ෂ දෙකම නියමිත කාලයන් වන අතර, ඒවා ඓතිහාසික පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකු විසින් නිරූපණය කරනු ලැබේ; එක්කෙනා මීදීයාගේ ප්‍රථම රාජයා වූ අතර, දෙවැන්නා පර්සියාවේ ප්‍රථම රාජයා විය. සැබෑ ඉශ්‍රායෙල් සැබෑ බබිලෝනියේ වහල්භාවයේ සිටි අවුරුදු හැත්තෑවක අවසානය, ක්‍රි.ව. 538 සිට 1798 දක්වා ආත්මික ඉශ්‍රායෙල් ආත්මික බබිලෝනියේ වහල්භාවයේ සිටි අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටක කාලය නියෝජනය කළේය. 1798 යනු “නියමිත කාලයක්” වූ අතර, එවිට ප්‍රොෆෙතිකව “අවසාන කාලය” ලෙස හඳුනාගන්නා කාල පරිච්ඡේදය ආරම්භ විය. ක්‍රි.පූ. 538 සහ ක්‍රි.පූ. 536, “නියමිත කාලයක්” ලෙස නිරූපණය කර ඇති බැවින්, “අවසාන කාලය” ලෙස නිරූපිත කාල පරිච්ඡේදයක ආරම්භය ද සලකුණු කරයි.

> “මෙම දිගු, අඛණ්ඩ පීඩාවේ කාලය තුළ පෘථිවියේ දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවද, නිර්වාසිත කාලයේ බබිලෝනියේ වහල්කමට ගෙන යන ලද ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් සිටි ආකාරයෙන්ම, සැබවින්ම වහල්කමේ සිටියාය.” Prophets and Kings, 714.

සියලු අනාවැකි, ඒවා ප්‍රථම වරට ඉටු වූ දවස්වලට වඩා, වඩාත් විශේෂයෙන් අවසාන දවස් අමතයි; එබැවින් ක්‍රි.පූ. 538 සහ දාරියුස් රජු, ක්‍රි.පූ. 536 සහ කයිරස් රජු සමඟ, 1989 දී ඇති “අවසාන කාලය” නියෝජනය කරයි; එම රජවරු දෙදෙනා ජනාධිපති රේගන් සහ පළමු ජනාධිපති බුෂ්ගේ ප්‍රතිරූප ලෙස පෙනේ. ක්‍රි.පූ. 538 සහ ක්‍රි.පූ. 536 යන දෙදින, එම දෙදිනයන් එකම සලකුණ නියෝජනය කරන ලෙස අවබෝධ කරගන්නා විට ඉටු වන සලකුණක් නියෝජනය කරයි. “අවසාන කාලය” යන සලකුණ සංකේත දෙකකින් සමන්විත වන අතර, ඇතැම් විට රේගන් සහ පළමු බුෂ්ගේ අවස්ථාවේ මෙන්, සංකේත දෙකම එකම වර්ෂයේ ඉටු වේ. එහෙත් එය නියමයේ විශේෂ අවස්ථාවකි; මන්ද මෝසෙස්ගේ කාලයේ “අවසාන කාලය” යන සලකුණ වූයේ ආරොන් හා මෝසෙස් යන දෙදෙනාගේ උපත වන අතර, ඒවා වසර තුනකින් වෙන්ව තිබුණි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසයේදී එය යොහන් බව්තිස්ත සහ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උපත වූ අතර, ඒවා මාස හයකින් වෙන්ව තිබුණි.

“අවසාන කාලය” සමඟ, ප්‍රතික්‍රිස්තුගේ ඉතිහාසයෙහි එය 1798 සහ 1799 විය. ප්‍රංශ විප්ලවය අනාවැකියේ විෂයයකි; එය 1789 දී ආරම්භ වී, නියමිත කාලයේදී 1799 දී අවසන් වෙමින්, වසර දහයක් පවතී—1798 නියමිත කාලයක් වූවාක් මෙන්ම. ඒවා එක්ව, මෘගයාට දෙන ලද මාරාන්තික තුවාලයද, මෘගයා මත අසුනින් ගොස් එය මත රාජ්‍ය කළ ස්ත්‍රියද හඳුනා දෙයි. දාරියුස් නම් රජු තම සතුරා පරාජය කළේ තම සේනාව “බිත්තිය” තුළින් ඇතුළත් කරවීමෙනි; ඔහු නියෝජනය කරන්නේ “යකඩ තිරයේ” බිත්තිය බිඳ හෙළීමෙන් තම සතුරා පරාජය කළ රේගන්වය. සයිරස් නියෝජනය කරන්නේ පළමු බුෂ්වය; මක්නිසාද සයිරස් “මහා සයිරස්” ලෙස ප්‍රසිද්ධ වූ බැවින්, ජෝර්ජ් බුෂ් පළමුවැනියා වැඩිමහත් බුෂ්ය, අන්තිම බුෂ් කුඩා බුෂ්ය.

මෙම රාජවරු දෙදෙනාත්, ඔවුන් නියෝජනය කරන දින දෙකත්, සැබවින්ම එක සංකේතයක් වන බැවිනි. ඉන් එකක් බබිලෝනිය පාලනය කරනු ලබන අවුරුදු හැත්තෑව සලකුණු කරයි. එම අවුරුදු හැත්තෑක කාලය ක්‍රි.පූ. 538 දී තමන්ට නියමිත කාලයට ළඟා වූ අතර, එය දාරියස් විසින් නියෝජනය කරනු ලැබේ. අවුරුදු හැත්තෑක වහල්භාවයේ සම්පූර්ණත්වය ක්‍රි.පූ. 536 දී තමන්ට නියමිත කාලයට ළඟා වූ අතර, එය සයිරස් විසින් නියෝජනය කරනු ලැබේ. එකට ගත් විට, ඒවා අනාවැකිමය ආලෝකය මුද්‍රා විවර කරනු ලැබිය යුතු “අවසාන කාලය” නියෝජනය කරයි. 1798 දී එළිදරව් පොතේ දහහතරවන පරිච්ඡේදයේ පළමු දූතයා “අවසාන කාලයට” පැමිණි අතර, සහෝදරී වයිට් පවසන්නේ එම දූතයා “යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ හැර වෙනත් කිසිවෙකු නොවූ බවය.”

සයිරස්ගේ තුන්වන අවුරුද්දේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අධිපතියාද, දූතයන්ට අධිදූතයාද වූ මිකායෙල්, සයිරස් සමඟ ක්‍රියා කිරීම සඳහාත්, සයිරස්ට දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව යෙරුසලමට නැවත පැමිණීමටත්, නගරය, ශුද්ධස්ථානය, මාවත් සහ ප්‍රාකාර නැවත ගොඩනැඟීමටත් අවසර දෙන ආඥා තුනෙන් පළමුවැන්න ප්‍රකාශ කිරීමට ඔහුට මඟ පෙන්වන ආලෝකය ස්ථිර කිරීමටත්, බැස ආවේය. එම කාර්යය, 1798 දී “අවසාන කාලයේ” ආරම්භ වූ පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ කාර්යයට ප්‍රතිරූප වූය.

අවසාන කාලයේදී දාරියුස් සහ සයිරස්ගේ දිනවල මිකායෙල් පහළ බැසීම 1798 දී පළමු දූතයාගේ පැමිණීම නිරූපණය කළ අතර, ඒ දෙකම එක්ව 1989 දී “අවසාන කාලයේ” එම දූතයාම පැමිණීම සලකුණු කරයි. 1989 වසර “අවසාන කාලයේ” කාල පරිච්ඡේදය ආරම්භ කළ අතර, එය නියමිත කාලයක්ද විය. නියමිත කාලයක් යනු අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදයක අවසානය හඳුන්වයි. නවීන ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයට අදාළ පළමු “කාදේශ්”හි 1863 කැරැල්ල, 1989 දී “නියමිත කාලයේ” අවසන් වූ එක්සිය විසි හය වසරක කාල පරිච්ඡේදයක ආරම්භය විය. එක්සිය විසි හය යනු දොළොස් සිය හැටේ දශාංශයක්, එනම් දහයෙන් එකක් වන අතර, 1798 දී දොළොස් සිය හැට වසරවල අවසානයේ පළමු දූතයාගේ ව්‍යාපාරය ඉතිහාසයට පැමිණියේය. එක්සිය විසි හය වසරවල අවසානයේ, එනම් 1989 දී, තුන්වන දූතයාගේ ව්‍යාපාරය ඉතිහාසයට පැමිණියේය.

දානියෙල් පරිච්ඡේද 11 හි පළමු පදයේ, නිරූපණය කර ඇති ඉතිහාසය 1989 දී අවසාන කාලයේදී සයිරස් සමඟ ආරම්භ වන බව හඳුනාදීමේදී ගාබ්‍රියෙල් ඉතා සැලකිලිමත් හා නිශ්චිතය. එහි මහත් සයිරස් මහත් බුෂ්ව නියෝජනය කරයි; ඔහුගෙන් පසුව රජවරුන් තුන්දෙනෙක් පැමිණෙන අතර, අනතුරුව ඔවුන් සියල්ලන්ට වඩා බොහෝ ධනවත් වන සිව්වන රජෙක් පැමිණෙනු ඇත. එබැවින්, ග්‍රීසියාව මුළුමනින්ම උද්දීපනය කරන එම සිව්වන ධනවත් රජ 1989 සිට ගණන් කළ විට හයවැනි ජනාධිපතිවරයාය.

දසවන පරිච්ඡේදයේ සිදුවීම්වලදී, දානියෙල් විලාප කරමින් සිටින අයුරින් නිරූපණය කරනු ලබන අතර, එම විලාප අත්දැකීම තුළ, දර්ශනය නරඹන විට ඔහු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ස්වරූපයට වෙනස් කරනු ලැබේ. දින විසි එක්කින් යුත් විලාප කාලය, නැවත නැඟිටීමකින් අවසන් වන මරණ කාල පරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කරයි. දසවන පරිච්ඡේදයේදී, මීකායෙල් ස්වර්ගයෙන් බැස ආ අතර, යූද්දා 7 හි, උන්වහන්සේ බැස එන කල, මෝසෙස්ව නැවත නැඟිටුවයි. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ, මෝසෙස් (හා එලියා) මරා දමා ඇත, තවද සංකේතාත්මක දින තුනහමාරක් වීථියේ මළවුන් ලෙස වැතිර සිටිති. එවිට මෝසෙස් (එලියා සමඟ) “මහා හඬක්” මඟින් නැවත නැඟිටුවනු ලබති.

> දින තුනහමාරක් ගත වූ පසු, දෙවියන්වහන්සේගෙන් වූ ජීවනයේ ආත්මය ඔවුන් තුළට ඇතුළුවීය; එවිට ඔව්හු තම පාද මත නැගී සිටියහ. ඔවුන් දැක සිටින්නන් මත මහත් භීතියක් වැටුණේය. එවිට ඔව්හු ස්වර්ගයෙන් ඔවුන්ට කියන ලද මහත් හඬක් ඇසූහ: “මෙහිට ඉහළට එන්න.” එවිට ඔව්හු වලාකුළකින් ස්වර්ගයට නැගී ගියහ; ඔවුන්ගේ සතුරෝ ද ඔවුන් දෙස බලා සිටියහ. එළිදරව් 11:11, 12.

නැවත ජීවනයට නඟා සිටුවන “මහත් හඬ” අග්‍රදූතයාගේ හඬය; අග්‍රදූතයා නම් මීකායෙල්ය.

> මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේම හඬක් සමඟද ප්‍රධාන දූතයාගේ ස්වරය සමඟද දෙවියන්වහන්සේගේ තුරීයය සමඟද ස්වර්ගයෙන් බැස එන සේක; ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තුළ මැරුණු අය පළමුවෙන් නැගිටිනු ඇත. 1 තෙසලෝනික 4:16.

මෝසෙස් සහ එලියා ඝාතනය කරනු ලැබ නැවත ජීවනයට නැඟෙන්නා වූ ඉතිහාසය, එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ ඉතිහාසයයි. එම ඉතිහාසය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, නිව්යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිඳ දමනු ලැබූ විට පැමිණෙන බව සිස්ටර් වයිට් හඳුන්වා දෙන එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ “පළමු හඬ” සමඟ ආරම්භ විය. එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ “දෙවන හඬ” නුදුරු අනාගතයේ පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී නාද කරනු ලැබේ; එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළ බබිලෝනෙන් පිටතට කැඳවනු ලැබේ. දානියෙල් “mareh” දර්ශනයේ ස්ත්‍රීලിംග ප්‍රකාශනය වන “marah” දර්ශනය බලා සිටීමෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රූපයට පරිවර්තනය කරනු ලබන බව නියෝජනය කරනු ලබන්නේ එම ඉතිහාසයේදීය—එනම්, මුද්‍රා තැබීමේ ඉතිහාසයේදීය. එය “causative” දර්ශනයයි; එනම්, බලා සිටින අය තුළ ඔවුන් බලා සිටින රූපය ප්‍රතිනිර්මාණය වීමට “හේතු වන” දර්ශනයයි.

මුද්‍රා කිරීමේ එම ඉතිහාසයත්, දසවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ගේ පරිවර්තනයත්, මෝසෙස්, එලියා සහ දානියෙල් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන අය උත්ථාන කර පරිවර්තනය කරන විට මීකායෙල්ගේ අවතරණයද ඇතුළත් කරයි. ඔහු උත්ථානය ඉටු කරන්නේ මහදූතයාගේ “මහා හඬ” මගිනි; එසේ පළමු හා අවසාන හඬවල් අතර—ඒ දෙකම එකම හඬ වන බැවින්, ඒවා දෙකම එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ හඬය—තුන්වන “හඬක්” සපයයි. මධ්‍යම හඬ තුළ කැරැල්ල නියෝජනය වේ; මන්ද මීකායෙල් මෝසෙස්ව උත්ථාන කළ විට, කැරැල්ලේ කර්තෘ වූ සාතාන් එහි විරෝධය පළ කිරීමට සිටියද, ඔහු සාතාන් සමඟ තර්ක කළේ නැත.

> එහෙත් ප්‍රධාන දූතයා වන මීකායෙල්, මෝසෙස්ගේ ශරීරය ගැන විවාද කරමින් දියබලයා සමඟ තර්ක කළ කල, ඔහුට විරුද්ධව අපහාසාත්මක දෝෂාරෝපණයක් ගෙන ඒමට ධෛර්ය නොකළේය; එසේ නොව, “ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබට තරවටු කරන සේක්වා” යයි කීවේය. යූදස් 7.

2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ වී, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වන මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ ආරම්භය “සත්‍යය” නම් අත්සනින් සලකුණු කර ඇත; මක්නිසාද, එම කාල පරාසයේ මැද භාගයේදී, එනම් 2023 ජූලි මාසයේදී, ප්‍රධානදූතයාගේ මහත් හඬ, ඔහුගේ මැද හඬ ඇසීමට තෝරාගන්නා ක්‍රිස්තුස් තුළ මළවුන් නැවත ජීවන්ත කිරීමේ කාර්යය ආරම්භ කළේය. 2023 වර්ෂය 2001 වර්ෂයෙන් අවුරුදු විසි දෙකකට පසුව පැමිණෙන බව සලකන්න; එමෙන්ම විසි දෙක යනු දෙසිය විසිහි දහයෙන් එකක් වන අතර, එය දේවත්වය සහ මනුෂ්‍යත්වය අතර සම්බන්ධකයේ සංකේතය වන අතර, ප්‍රතිෂ්ඨාපනයේ සංකේතයක්ද වේ.

2023 ජූලි මාසයේදී, යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේම වන, සත්‍යය වන, මයිකල්ද වන, තමන්ගේ අතෙහි පණිවිඩයක් රැගෙන අවතරණය වන ඇල්ෆා සහ ඔමේගාද වන, බලවත් දූතයා ප්‍රකාශ විය. උන්වහන්සේගේ අතෙහි ඇති කුඩා පොත, අන්තිම දින දක්වා මුද්‍රා තබා තිබූ දානියෙල්ගේ කොටසය.

> “එළිදරව් පොත තුළ බයිබලයේ සියලු පොත් එකට හමු වී අවසන් වේ. මෙහි දානියෙල්ගේ පොතට අනුපූරකය ඇත. එකක් අනාවැකියකි; අනෙක එළිදරව්වකි. මුද්‍රා තබා තිබුණු පොත එළිදරව්ව නොව, අන්තිම දිනවලට අදාල දානියෙල්ගේ අනාවැකියේ එම කොටසය. දූතයා ආඥා කළේ, ‘නුමුත්, දානියෙල්, නුඹ වචන වසා තබා, අවසානයේ කාලය දක්වා පොත මුද්‍රා තබා ගන්න.’ දානියෙල් 12:4.” අපෝස්තුලුවරුන්ගේ ක්‍රියා, 585.

අවසාන දවස්වලට අදාළ දානියෙල්ගේ අනාවැකියේ කොටස නම් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයයි. එය එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය වන නමුත්, තවදුරටත් නිශ්චිතව කියන කල, එම අවසාන පද හය තුළ නැවත කියවෙනු ලබන්නේ එම පරිච්ඡේදය තුළ තිබෙන ඉතිහාසයන්ය.

> “අපට නාස්ති කිරීමට කිසිදු කාලයක් නැත. අප ඉදිරියේ කලබලකාරී කාලයන් තිබේ. ලෝකය යුද්ධයේ ආත්මයෙන් උද්දීපිත වී ඇත. ඉක්මනින්ම අනාවැකිවල සඳහන් කර ඇති විපත්කාරී සිදුවීම් සිදුවනු ඇත. දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අනාවැකිය එහි සම්පූර්ණ ඉටුවීමට ඉතා ආසන්නව පැමිණ ඇත. මෙම අනාවැකියේ ඉටුවීම ලෙස සිදුවී ඇති ඉතිහාසයේ විශාල කොටසක් නැවතත් පුනරාවර්තනය වනු ඇත.” Manuscript Releases, number 13, 394.

දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ දහසය වන පදය, හතළිස් එකවන පදයේ නැවත සිදුවන ඉතිහාසයක් නිරූපණය කරයි; මන්ද එම පදයේ උතුරේ රජු මහිමාන්විත දේශයේ සිටින්නේය. දහසය වන පදයේ ඉතිහාසය, රෝම හමුදාපති පොම්පේ යුදා සහ යෙරුසලම වහල්භාවයට ගෙන ආ කාලය හඳුන්වා දෙයි.

> එහෙත් ඔහුට විරුද්ධව පැමිණෙන්නා තමන්ගේ කැමැත්ත අනුව ක්‍රියා කරනු ඇත; ඔහු ඉදිරියෙහි කිසිවෙකුටත් සිටින්නට නොහැකි වනු ඇත. ඔහු ශ්‍රේෂ්ඨ භූමියෙහි සිටිනු ඇත; එය ඔහුගේ අතෙන් විනාශ කරනු ලබනු ඇත. දානියෙල් 11:16.

මෙම වාක්‍යය පෙර ඇති වාක්‍යයන් පිළිබඳ අපගේ සලකා බැලීම සඳහා ආධාරක මූලයක් ලෙස භාවිත කිරීමට මම අරමුණු කරමි; එබැවින්, මෙම අවබෝධය පළමුව ස්ථාපිත කරමි. අපගේ අරමුණ වන්නේ, තුන්වන සහ හතරවන වාක්‍යයන්හි සඳහන් මහා ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ රාජ්‍යයේ බිඳවැටීමෙන් අනතුරුව එළඹෙන ඉතිහාසය 1989 දී ආරම්භ වන බවත්, එය වර්තමාන යුක්‍රේන යුද්ධය, බටහිරයේ බලවේගයන් කෙරෙහි පුටින්ගේ ජයග්‍රහණය, සහ පුටින්ගේ අනුවර්තී පරාජය හඳුනා දක්වන බවත්, එමගින් දහසයවන වාක්‍යයට පිවිසෙන බවත් පෙන්වා දීමයි.

> “ඊජිප්තුවට උතුරේ රජු වූ ඇන්ටියෝකස් ඉදිරියෙහි තිරව සිටීමට නොහැකි වූ නමුත්, දැන් ඔහුට විරුද්ධව පැමිණි රෝමවරුන් ඉදිරියෙහි ඇන්ටියෝකස්ටද තිරව සිටීමට නොහැකි විය. මේ උදාවෙමින් තිබූ බලයට එරෙහිව තවදුරටත් ප්‍රතිරോധ කිරීමට කිසි රාජ්‍යයකට හැකියාව නොතිබුණි. ක්‍රි.පූ. 65 දී පොම්පේයුස් ඇන්ටියෝකස් ආසියාටිකස්ගෙන් ඔහුගේ සම්පත් හා අයිතිවාසිකම් අහිමි කර, සිරියාව රෝම පළාතක් බවට පත් කළ විට, සිරියාව ජයගෙන රෝම අධිරාජ්‍යයට එකතු කරන ලදී.”

> “එම බලය ශුද්ධ භූමියෙහි ද ස්ථාපිත වී, එය විනාශ කරනු ලැබීමට ද නියමිතව තිබුණි. ක්‍රි.පූ. 161 දී රෝමය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වූ යුදෙව්වන් සමඟ සන්ධානයකින් සම්බන්ධ විය; එම දිනයෙන් පටන් එය අනාවැකිමය කාල සටහනෙහි ප්‍රමුඛ ස්ථානයක් දරයි. කෙසේ වෙතත්, යථාර්ථ අත්පත් කරගැනීමක් මඟින් යුදයා මත අධිකාරි බලය එය ලබාගත්තේ ක්‍රි.පූ. 63 වන තෙක් නොවේ; එවිට එය පහත පරිදි සිදු විය.”

> “පොන්තුස්ගේ රජු වූ මිත්‍රිදාතීස්ට විරුද්ධ වූ සිය යුද්ධ මෙහෙයුමෙන් පොම්පේ ආපසු පැමිණි කල, යූදාවේ කිරුළ සඳහා තරඟකරුවන් දෙදෙනෙකු වූ හයිර්කානුස් සහ අරිස්තෝබුලුස් සටන් වදිමින් සිටියහ. ඔවුන්ගේ කාරණය පොම්පේ ඉදිරියට ගෙන එනු ලැබීය; අරිස්තෝබුලුස්ගේ අයිතිවාසිකම් අසාධාරණ බව ඔහු ඉක්මනින්ම අවබෝධ කරගත්තද, ඔහු දිගු කලක් ආශා කළ අරාබියාවට යන සිය මෙහෙයුම නිමවෙන තුරු එම ප්‍රශ්නය පිළිබඳ තීරණය ප්‍රමාද කිරීමට කැමති වූයේය. එසේ කර, පසුව ආපසු පැමිණ, යුක්තිසහගතද සුදුසුද යැයි පෙනෙන පරිදි ඔවුන්ගේ කටයුතු නිරාකරණය කර දෙන බවට ඔහු පොරොන්දු විය. පොම්පේගේ සැබෑ අදහස් වටහාගත් අරිස්තෝබුලුස් ඉක්මනින් යූදාවට ආපසු ගොස්, තම ප්‍රජාවන් සන්නද්ධ කර, බලවත් ආරක්ෂාවක් සඳහා සූදානම් විය; වෙනත් කෙනෙකුට නියම කරනු ලබන බව තමා කලින්ම දුටු එම කිරුළ, කුමන අවදානමක් තිබුණත්, තම අතේ තබාගැනීමට ඔහු අධිෂ්ඨාන කරගෙන සිටියේය. පොම්පේ එම පලායන්නාට සමීපව පසුපසින් ගමන් කළේය. ඔහු යෙරුසලම අසලට පැමිණෙමින් සිටියදී, අරිස්තෝබුලුස් තම ක්‍රියාමාර්ගය පිළිබඳ පසුතැවිලි වන්නට පටන්ගෙන, ඔහු හමුවීමට පිටතට පැමිණ, සම්පූර්ණ යටත්වීමක්ද විශාල මුදල් ප්‍රමාණයක්ද පොරොන්දු වෙමින් කාරණය සමථයට පත් කිරීමට උත්සාහ කළේය. මෙම යෝජනාව පිළිගත් පොම්පේ, මුදල් භාරගැනීම සඳහා සෙබළුන් කණ්ඩායමක ප්‍රධානත්වයෙන් ගැබිනියුස් යැවීය. එහෙත් ඒ ලුතිනන්-ජෙනරාල්වරයා යෙරුසලමට පැමිණි විට, දොරටු ඔහුට එරෙහිව වසා තිබෙන බව ඔහුට පෙනී ගියේය; නගරය එම ගිවිසුමට එකඟ නොවන බව බිත්ති මුදුනෙන් ඔහුට කියනු ලැබීය.”

> “මෙලෙස දඬුවමකින් තොරව වංචා කරනු නොලැබෙන පිණිස, පොම්පේ තම සමීපයේ රඳවාගෙන සිටි අරිස්ටොබුලුස්ට යකඩ බැඳ, වහාම තම මුළු හමුදාව සමඟ යෙරුසලමට විරුද්ධව ගමන් කළේය. අරිස්ටොබුලුස්ගේ පක්ෂානුගාමීහු එම ස්ථානය ආරක්ෂා කිරීමට සූදානම් වූහ; හයිර්කානුස්ගේ පක්ෂානුගාමීහු දොරටු විවෘත කිරීමට සූදානම් වූහ. අග්‍රගණ්‍ය බහුතරය වූද, ජයගත්ද, පසුවරුන් බැවින්, පොම්පේට නගරයට නිදහසේ ප්‍රවේශ වීමට ඉඩ දෙන ලදි. එවිට අරිස්ටොබුලුස්ගේ අනුගාමීහු දේවමාළිගාවේ කන්දට පසුබැස ගියහ; පොම්පේ එය යටත් කරගැනීමට ස්ථිරව සිටියාක් මෙන්ම, ඔවුහුද එම ස්ථානය ආරක්ෂා කිරීමට පූර්ණ දෘඪ නిశ්චයයෙන් සිටියහ. මාස තුනක අවසානයේදී ප්‍රහාරයකට ප්‍රමාණවත් වන පරිදි බිත්තියේ බිඳීමක් සිදුකරන ලදි, සහ එම ස්ථානය කඩුවේ අගින් අල්ලාගනු ලැබීය. එයට අනුව හටගත් භයංකර සංහාරයේදී, දොළොස් දහසක් දෙනා මරාදමනු ලැබූහ. දේව සේවාවේ නියුක්තව සිටි යාජකයන්, සන්සුන් අතින් හා අචල අරමුණකින් තමන්ගේ සාමාන්‍ය කාර්යය ඉටු කරමින්, අවට ඇති අසංයමිත කලබලය ගැන මෙන් කිසි දැනීමක් නැතිව පෙනෙමින් සිටීම—ඔවුන් වටා සිය මිතුරන් ඝාතනයට පත් කරනු ලැබූවත්, බොහෝ විට තමන්ගේම ලේ ඔවුන්ගේ පූජාවල ලේ සමඟ මිශ්‍ර වූවත්—දැකීම සංවේදනාත්මක දර්ශනයක් විය යයි ඉතිහාසකරු සඳහන් කරයි.”

> “යුද්ධයට අවසානයක් ගෙන ආ පසු, පොම්පේ යෙරුසලමේ පවුරු බිඳහෙලා, නගර කිහිපයක් යුදාවේ අධිකාරි බලයෙන් සිරියාවේ අධිකාරියට මාරු කළේය, තවද යුදෙව්වරුන් මත බද්දක් පනවීය. මෙසේ, ‘මහිමාන්විත දේශය’ සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කර අවසන් කරන තුරු එය සිය යකඩ ග්‍රහණයේ තබාගැනීමට නියමිත වූ එම බලයේ අතට, ජයග්‍රහණය මඟින් යෙරුසලම පළමු වරට පත් කරනු ලැබීය.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259, 260.

අපගේ මීළඟ ලිපියෙහි අපි මෙම අධ්‍යයනය තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

> දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර කිසිදු මතභේදයක් හෝ උද්වේගයක් නොමැති වීම, ඔවුන් නිවැරදි ධර්මය අඩංගුවෙන් රඳවාගෙන සිටින බවට නියත සාක්ෂියක් ලෙස සැලකිය යුතු නොවේ. ඔවුන් සත්‍යය හා දෝෂය අතර පැහැදිලිව විභේදනය කරමින් නොසිටිය හැකි බව බිය විය යුතු කරුණක් ඇත. ශුද්ධ ලියවිලි පරීක්ෂා කිරීමෙන් කිසිදු නව ප්‍රශ්නයක් මතු නොවන විට, තමන් සත්‍යය ඇති බව නිශ්චිත කරගැනීම සඳහා මනුෂ්‍යයන් තමන්ම බයිබලය සොයා බැලීමට උද්යෝගිමත් කරවන කිසිදු මතභේදයක් නොඋපදින විට, අදත් බොහෝ දෙනෙක්, පුරාණ කාලයේ මෙන්, සම්ප්‍රදායට ඇලී සිටින අතර තමන් නොදන්නා දේ නමදින්නෝ වන්නෝය.

> “වර්තමාන සත්‍යය පිළිබඳ දැනුමක් තමා සතු බව ප්‍රකාශ කරන බොහෝ දෙනා තමන් විශ්වාස කරන්නේ කුමක්දැයි නොදන්නා බව මට පෙන්වා දෙන ලදී. තම විශ්වාසයේ සාක්ෂි ඔවුන්ට අවබෝධ නොවේ. වර්තමාන කාලය සඳහා වූ කාර්යය පිළිබඳ යුක්තිසහගත අගය කිරීමක් ඔවුන්ට නැත. පරීක්ෂාවේ කාලය පැමිණෙන විට, දැන් අන්‍යයන්ට දේශනා කරන ඇතැම් මනුෂ්‍යයෝ තමන් අල්ලාගෙන සිටින ස්ථාන විමසා බැලීමේදී, තෘප්තිමත් හේතුවක් දිය නොහැකි බොහෝ කරුණු ඇති බව සොයාගනු ඇත. මෙසේ පරීක්ෂා කරනු ලබන තුරු, තමන්ගේ මහත් අජ්ඤානකම ඔවුන් නොදැන සිටියහ. එසේම සභාව තුළ, තමන් විශ්වාස කරන දේ තේරුම් ගෙන ඇති බව ස්වයංසিদ্ধ කරගන්නා බොහෝ දෙනා සිටිති; එහෙත්, වාදවිවාදයක් උද්ගත වන තුරු, තමන්ගේම දුර්වලකම ඔවුන් නොදනිති. සමාන විශ්වාසය ඇති අයගෙන් වෙන් කරනු ලැබ, තම විශ්වාසය පැහැදිලි කිරීම සඳහා තනිවමත්, එකාන්තවමත් සිටීමට බලකරනු ලැබූ විට, තමන් සත්‍යය ලෙස පිළිගෙන තිබූ දේ පිළිබඳ තම අදහස් කොපමණ අසංවිධානාත්මකදැයි දැක ඔවුන් මවිත වනු ඇත. ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගෙන් ඉවත්වීමක්ද, දේවීය ප්‍රඥාව වෙනුවට මානව ප්‍රඥාව පිහිටුවමින් මනුෂ්‍යයන් වෙත හැරීමක්ද, අප අතර ඇතිව තිබෙන බව නිසැකය.”

> “දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව අවදි කරනු ඇත; අනෙකුත් උපක්‍රම සියල්ල අසාර්ථක වුවහොත්, ඔවුන් අතරට ව්‍යභිචාර මතයන් ඇතුල්වනු ඇත, එවිට ඒවා ඔවුන් හලාගනිමින්, ගෝදඹයෙන් තිරිඟු වෙන් කරනු ඇත. ස්වාමීන්වහන්සේ තම වචනය විශ්වාස කරන සියලු දෙනා නින්දෙන් අවදි වීමට කැඳවයි. මේ කාලයට යෝග්‍ය අනර්ඝ ආලෝකය පැමිණ ඇත. එය අප මත සෘජුවම පැමිණ තිබෙන අනතුරු ප්‍රකාශ කරන බයිබලීය සත්‍යය වේ. මෙම ආලෝකය ශුද්ධ ලියවිලි උනන්දුවෙන් අධ්‍යයනය කිරීමටද, අප රඳා සිටින ස්ථාන ඉතා සූක්ෂ්ම ලෙස පරීක්ෂා කිරීමටද අපව නායකත්වය දිය යුතුය. සත්‍යයේ සියලු පැතිකඩ හා ස්ථාන යාච්ඤාව සහ උපවාසය සමඟ සම්පූර්ණයෙන්ද නොනැවතීද සොයා බැලීමට දෙවියන්වහන්සේ කැමතිවෙයි. සත්‍යය යනු කුමක්ද යන්න පිළිබඳ අනුමාන සහ පැහැදිලි නොවූ අදහස් මත විශ්වාසීහු විරාම නොගත යුතුය. ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය මත ස්ථිරව පිහිටුවිය යුතුය; එවිට පරීක්ෂා කිරීමේ කාලය පැමිණ, ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල පිළිබඳ පිළිතුරු දීමට ඔවුන් සභා මණ්ඩල ඉදිරියට ගෙන එනු ලබන විට, ඔවුන් තුළ ඇති බලාපොරොත්තුව සඳහා හේතුවක්, නිහතමානීකමෙන් හා භයභක්තියෙන්, ප්‍රකාශ කිරීමට ඔවුන්ට හැකි වනු ඇත.”

> “කැළඹවන්න, කැළඹවන්න, කැළඹවන්න. අපි ලෝකයට ඉදිරිපත් කරන විෂයයන් අපට ජීවමාන යථාර්ථයක් විය යුතුය. අපි මූලික ඇදහිල්ලේ ලිපි ලෙස සලකන සිද්ධාන්ත ආරක්ෂා කිරීමේදී කිසිවිටෙකත් සම්පූර්ණයෙන්ම නිවැරදි නොවන තර්ක භාවිත කිරීමට අප විසින් අපටම ඉඩ නොදිය යුතුය යන්න ඉතා වැදගත්ය. ඒවා විරුද්ධවාදියෙකු නිශ්ශබ්ද කිරීමට උපකාර විය හැකි නමුත්, ඒවා සත්‍යයට ගෞරව ගෙන දෙන්නේ නැත. අපි ඉදිරිපත් කළ යුත්තේ, අපගේ විරුද්ධවාදීන් නිශ්ශබ්ද කරන පමණක් නොව, ඉතා සමීපතම හා ගැඹුරුම පරීක්ෂාවද දරාගත හැකි, නිවැරදි තර්කයන්ය. වාද කිරීමට තමන්ම පුහුණු කරගත් අය අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය සාධාරණත්වයෙන් නොහැසිරවීමේ මහත් අවදානමක් තිබේ. විරුද්ධවාදියෙකුට මුහුණ දෙන විට, ඇදහිලිවන්තයාට පමණක් විශ්වාසය ලබාදීමට උත්සාහ කිරීම වෙනුවට, ඔහුගේ මනස තුළ නිශ්චයභාවය අවදි වන ලෙස විෂයයන් ඉදිරිපත් කිරීම අපගේ අවංක උත්සාහය විය යුතුය.”

> “මනුෂ්‍යයාගේ බුද්ධිමය ප්‍රගතිය කෙතරම් වූවත්, වැඩි ආලෝකය ලබාගැනීම සඳහා ශුද්ධ ලියවිලි ගැඹුරින් හා අඛණ්ඩව සොයා බැලීම අවශ්‍ය නොවේ යයි ඔහු එක් මොහොතක් හෝ සිත නොකළ යුතුය. ජනතාවක් වශයෙන් අපි සෑම කෙනෙකුම අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන සිසුන් වීමට කැඳවනු ලැබ සිටිමු. දෙවියන්වහන්සේ අපට ඉදිරිපත් කරන ආලෝකයේ කිසිදු කිරණක් අපට හඳුනාගත හැකි වන පිණිස අපි අවංක උද්‍යෝගයෙන් පරීක්ෂාකාරීව සිටිය යුතුය. සත්‍යයේ පළමු දිලීම් අප අල්ලාගත යුතුය; එවිට යාච්ඤාපූර්වක අධ්‍යයනය මඟින් වඩාත් පැහැදිලි ආලෝකය ලබාගත හැකි අතර, එය අන්‍යයන් ඉදිරියට ගෙන යා හැක.”

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව තමන්ගේ වර්තමාන ප්‍රබෝධය පිළිබඳ සැනසිල්ලෙන් හා සෑහීමකට පත්ව සිටින විට, උන්වහන්සේ ඔවුන්ට අනුග්‍රහය දක්වනවා නොමැති බව අපට නිසැකවම දැනගත හැක. ඔවුන් උදෙසා බබළමින් ඇති වැඩිවූ සහ නිරන්තරයෙන් වැඩිවෙමින් පවතින ආලෝකය ලබාගැනීම සඳහා ඔවුන් සැමවිටම ඉදිරියට ගමන් කරමින් සිටිය යුතු බව උන්වහන්සේගේ කැමැත්තය. සභාවේ වර්තමාන ආකල්පය දෙවියන්වහන්සේට ප්‍රිය නොවේ. ඔවුන් තුළ ස්වයං-විශ්වාසයක් ඇතුල්වී ඇති අතර, එය ඔවුන්ට තවදුරටත් සත්‍යයත් වඩා මහත් ආලෝකයත් අවශ්‍ය නොවන බව හැඟෙන්නට හේතු වී ඇත. අපි ජීවත් වන්නේ සාතන් අපගේ දකුණු පසින්ද වම් පසින්ද, අප ඉදිරියෙහිද අප පසුපසින්ද ක්‍රියා කරමින් සිටින කාලයකය; එහෙත් ජනතාවක් ලෙස අපි නිදා සිටිමු. දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත නම්, උන්වහන්සේගේ ජනතාව ක්‍රියාවට අවදි කරවන හඬක් ඇසිය යුතු බවය.” Testimonies, volume 5, 707, 708.

Back to Articles