Article

# යෝයෙල්ගේ පොත සහ ලාඔදිකීය සත්දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ත සභාව - අංක හතළිස් හතරයි

අංක හතළිස් හතරයි

Author

Jeff Pippenger

Published

February 10, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

1844දී, හත්වන දින සබත්ය පිළිබඳ ධර්මය මුද්‍රාවිවෘත කරනු ලැබීය; අනතුරුව ඇය ගිවිසුම් පෙට්ටිය තුළට බැලූ විට එය සහෝදරි වයිට් වෙත විශේෂයෙන් අවධාරණය කරනු ලැබීය. අවසාන දිනවලදී අවතාරග්‍රහණය පිළිබඳ ධර්මය ද ඒ ආකාරයේම ස්වර්ගීය අවධාරණයක් හිමිවූ බවත් ඇය ලියා තැබුවාය. හත්වන දින සබත්ය, ප්‍රතිරූපීය ප්‍රායශ්චිත්ත දිනය ආරම්භ වූ කල ගිවිසුම් පෙට්ටියෙන් බැබළුණු විශේෂ ආලෝකය නියෝජනය කරයි; හත්වන අවුරුදු සබත්ය, ප්‍රතිරූපීය ප්‍රායශ්චිත්ත දිනය එහි නිගමනයට ළඟා වන කල ගිවිසුම් පෙට්ටියෙන් බැබළෙන විශේෂ ආලෝකය නියෝජනය කරයි.

අවතාරග්‍රහණය පිළිබඳ සිද්ධාන්තය ලෙවී කථාව විසි තුනේ අවසාන ශුද්ධ සමාරෝහය තුළ ප්‍රතිරූපිත වී ඇත; එය ලෙවී කථාව විසි තුනේ ආරම්භයේ ඇති පළමු ශුද්ධ සමාරෝහය වන සත්වන දින සබතට ඔමේගාව වේ. එම පළමු සබත දෙවියන්වහන්සේගේ මැවීමේ බලය නියෝජනය කරයි, සහ අවසාන සබත උන්වහන්සේගේ නැවත-මැවීමේ බලය නියෝජනය කරයි. එම පළමු සබත “23” යන සංඛ්‍යාවෙන් නියෝජනය කරනු ලබන අතර අවසානය “252” යන සංඛ්‍යාවෙන් නියෝජනය කරනු ලැබේ.

එම සංකේත දෙක ලෙවී කථාව විසිතුනවන පරිච්ඡේදයේ ආරම්භයත් අවසානයත් දක්වන සීමා සලකුණු වන අතර, ඒවා මිලරයිට් ඉතිහාසයේද ආරම්භයත් අවසානයත් දක්වන සීමා සලකුණු වේ. 1798 වර්ෂය ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජ්‍යයට එරෙහිව නියම වූ අවුරුදු 2,520හි ඉටුවීම වූ අතර, අවුරුදු 2,300 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ඉටු විය. සහෝදරී වයිට් ශුද්ධස්ථානය තුළට නංවාගෙන ගොස් දස ආඥා දෙස බැලීමට මෙහෙයවනු ලැබූ විට, ඇය දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දින ජනතාවගේ ප්‍රතිරූපයක් වූවාය; එනම්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම සමාධානකරණයේ කාර්යය අවසන් කරමින් සිටින විට, ඔහු අනුව අතිශුද්ධ ස්ථානය තුළට ඇතුළු වන ජනතාවය. දේවාල පරීක්ෂාව යනු බැටළුපැටවා ඔහු යන යම් තැනකද ඔහු අනුව යෑමේ පරීක්ෂාවය.

> ස්ත්‍රීන් සමඟ අපවිත්‍ර නොවූවෝ මේය; මක්නිසාද ඔවුන් කන්‍යාවෝය. කොටුවා යන යම් තැනකට වුවද ඔහු අනුව යන්නෝ මේය. දෙවියන් වහන්සේටත් කොටුවාටත් පළමු ඵලය ලෙස මනුෂ්‍යයන් අතරින් මිදවා ගනු ලැබූවෝ මේය. එළිදරව් 14:4.

සිස්ටර් වයිට්, අනාගතවක්තෘවරියක ලෙස, ආරම්භයේදී විශ්වාසයෙන් අතිපවිත්‍ර ස්ථානයට ඇතුල් වූ විශ්වාසවන්තයන් නිරූපණය කරමින් සිටියාය; එසේ කිරීම තුළින්, ඇය විශ්වාසයෙන් අතිපවිත්‍ර ස්ථානයට ඇතුල් වී අනතුරුව ගිවිසුම් පෙට්ටිය දෙස නෙත් යොමු කරන අවසාන කාලයේ විශ්වාසවන්තයන්ගේ ආදර්ශයක් සපයමින් සිටියාය. ඔවුන් එහි ආලෝකමත් කර දැක්වෙන දෙය වන්නේ ශරීරධාරණය පිළිබඳ ධර්මයයි, එක-වීමේ කාර්යය සම්පූර්ණ කිරීමයි. ඔවුන් ආවරණය කරන කෙරුබිම් දෙදෙනා දකින අතර, ඒවා මැවීමේද නැවත-මැවීමේද සබත් දෙක නියෝජනය කරන බව දකිති. ඔවුන් ගිවිසුම් පෙට්ටියේ එක් පැත්තක 252 ද, අනෙක් පැත්තක 23 ද දකිති; මැවීම සහ නැවත-මැවීම සමඟ එකඟත්වයෙන්, 23 දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය අතර විවාහය නියෝජනය කරන බවත්, 252 දේවත්වය සමඟ ඒකාබද්ධ වූ මනුෂ්‍යයෙකු බවට මනුෂ්‍යයෙකුගේ පරිවර්තනයේ සංකේතය වන බවත් ඔවුන් හඳුනාගනිති.

කරුණාසන පෙට්ටිය ඉවත් නොකළ යුතු වූ බැවින්, සහෝදරී වයිට් විසින් එහි ඇතුළත නිරීක්ෂණය කළේ විශේෂ හෙළිදරව්වක් මතය; තවද භවिष्यවක්තෘමය වශයෙන් එම දර්ශනමය නිරූපණය ඇය ජීවත්ව සිටි දිනවලට වඩා අන්තිම දින සඳහා වැඩි ලෙස අදාළ වේ. අපි නිරීක්ෂණය කිරීමෙන්ම වෙනස් කරනු ලබමු. මාලිගා පරීක්ෂණය නම් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම කන්‍යා සෙනඟ තම මාලිගාව තුළට පියවරෙන් පියවර ගෙන යාමය. භවिष्यවක්තෘමය සත්‍යයන් අර්ධරාත්‍රි හඬේ පණිවුඩයෙන් ආලෝකමත් කරන ලද මාර්ගය අසල ඇති පියවරයන් නිරූපණය කරයි.

අවුරුදු හතළිස් හයක මില്ലරයිට් දේවාලය එක පියවරකි.

“23” නම් මනුෂ්‍ය මාලිගාව (පුරුෂයා හා ස්ත්‍රියාව, උන්වහන්සේ ඔවුන් මැව්වහ) පියවරකි.

ක්‍රිස්තුන්වහන්සේ දින තුනකින් තම දේවමාළිගාව නැඟිටුවීම එක් පියවරකි.

ගබඩාව යනු මලාකීගේ දේවමාළිගාවයි.

නෙහෙමියා තෝබියා විසින් සිදුකළ අපවිත්‍ර කිරීමෙන් ගබඩාගෙය පවිත්‍ර කළේය.

එම දේවමාළිගාවෙහිදී යෝෂියා රජුගේ ප්‍රබෝධකාලයේ උත්තම පූජක හිල්කියා විසින් මෝසෙස්ගේ ලේඛන සොයාගනු ලැබීය.

අපවිත්‍ර කිරීමෙන් නෙහෙමියා පවිත්‍ර කළ දේවමාළිගාවම, සහෝදරි වයිට් සඳහන් කරන පරිදි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ එහි “අපහාසාත්මක අපවිත්‍ර කිරීමෙන්” දෙවරක්ම පවිත්‍ර කළ දේවමාළිගාවය.

මිලර්ගේ සිහිනයේ තිබූ පෙට්ටිය පියවරක් විය.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම විශ්වාසවන්තයන් අතිශුද්ධස්ථානය තුළට නායකත්වයෙන් ගෙන ගිය පසු, සොහොයුරිය වයිට් අන්ධානයෙන් පෙන්නුම් කරනු ලැබූ පරිදි, ඔවුන්ව ගිවිසුම් පෙට්ටිය වෙත ගෙන යමින්, කරුණාසනිය උස්කර ඔවුන්ට ඇතුළත බැලීමට ඉඩදෙයි. ඔවුන් ඇතුළත බැලූ විට, මනුෂ්‍යත්වධාරණය පිළිබඳ ධර්මයද සත්වන-දින සබත් දිනද මෘදු ප්‍රභාවකින් ආවරණය කර ඇති බව ඔවුහු දකිති. පේළිය මත පේළියක් ලෙස, “මෘදු දීප්තියකින් ආලෝකමත් කරනු ලැබූ” එම ධර්මයන් හඳුනාගන්නෝ, විශ්වාසයෙන් අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වී ගිවිසුම් පෙට්ටිය තුළ බැලන සොහොයුරිය වයිට් සමඟ එක පෙළට සකස් වෙති.

පැරණි අනාවැකිවරුන් තමන් ජීවත් වූ දිනවලට වඩා අවසාන දින සඳහා වඩාත් නිශ්චිතව කතා කළහ. එම පැරණි අනාවැකිවරුන්ම සාක්ෂියේ කොටසක් වන විට, ඔව්හු අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නියෝජනය කරති; අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නම් ලක්ෂයක් හා සතළිස්හතර දහසයයි. සහෝදරි වයිට් සමහරවිට අතිශයින් වැදගත් පැරණි අනාවැකිවරිය වන්නේ, ඇයගේ සියලු දෘශ්‍යෝපමා ලක්ෂයක් හා සතළිස්හතර දහසයේ ඔමේගා ඉතිහාසයේ අල්ෆා ඉතිහාසය නියෝජනය කරන බැවිනි. සියලුම අනාවැකිවරුන් ශේෂය දෘශ්‍යමාන කරති, නමුත් සහෝදරි වයිට් ද ආරම්භක ඉතිහාසයක් නියෝජනය කරයි; එය අවසාන ඉතිහාසයේ—අකුරෙන් අකුරටම—සම්පූර්ණ වේ.

ඇල්ෆා පදනම් ඉතිහාසයේදී, සිස්ටර් වයිට් දර්ශනයකින් ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයේ අතිශුද්ධ ස්ථානයට ගෙන යනු ලැබීය. එහි ළඟා වූ පසු, ගිවිසුම් පෙට්ටිය මත වූ, ඉවත් නොකළ යුතු වූ කරුණා ආසනය, සිස්ටර් වයිට්ට ඇතුළත බැලීමට හැකි වන ලෙස උස් කරනු ලැබීය; එහිදී ඇය දස ආඥා දුටුවාය.

> “අතිශුද්ධස්ථානය තුළ මම පෙට්ටගමක් දුටිමි; එහි මුදුනත් පැතිද සියල්ලත් අතිශුද්ධ රන්වලින් ආවරණය වී තිබිණි. පෙට්ටගමේ දෙඅගබැගින් එක් එක් අගයේ සුන්දර කෙරුබෙක් සිටියේය, ඔවුන්ගේ පියාපත් එය මත පතුරුවාගෙනය. ඔවුන්ගේ මුහුණු එකිනෙකා වෙත හැරී තිබුණි, තවද ඔවුහු පහළට බැලූහ. දූතයන් අතර රන් දූපසුවක් තිබුණි. දූතයන් සිටි ස්ථානයට ඉහළින්, පෙට්ටගමට ඉහළින්, අතිශය දීප්තිමත් මහිමයක් තිබුණි; එය දෙවියන් වහන්සේ වාසය කළ සිංහාසනයක් මෙන් පෙනුණි. යේසුස් වහන්සේ පෙට්ටගම අසල සිටි සේක; ශුද්ධවන්තයන්ගේ යාච්ඤා උන් වහන්සේ වෙත නැඟී ආ කල, දූපසුවෙහි ධූපය දුම්වෙමින්, උන් වහන්සේ ඔවුන්ගේ යාච්ඤා එම ධූපයේ දුම සමඟ තම පියාණන් වහන්සේ වෙත අර්පණ කළ සේක. පෙට්ටගම තුළ මන්නා සහිත රන් භාජනය, අංකුරිත වූ ආරොන්ගේ දණ්ඩය, සහ පොතක් මෙන් එකිනෙක මත වැසී යන ගල් පුවරු තිබුණි. යේසුස් වහන්සේ ඒවා විවෘත කළ සේක; එවිට දෙවියන් වහන්සේගේ ඇඟිල්ලෙන් ඒවා මත ලියන ලද ආඥා දහය මම දුටිමි. එක් පුවරුවක ආඥා සතරක්ද, අනෙකේ හයක්ද තිබුණි. පළමු පුවරුවේ සතර, අනෙක් හයට වඩා වැඩි දීප්තියකින් බැබළුණි. එහෙත් සිව්වැනි, එනම් සබත් ආඥාව, ඒ සියල්ලටම වඩා ඉහළින් බැබළුණි; මක්නිසාද සබත දෙවියන් වහන්සේගේ ශුද්ධ නාමයට ගෞරව කිරීම සඳහා පිළිපැදීමට වෙන්කර තිබුණි. ශුද්ධ සබත මහිමාන්විතව දිස්විය—මහිමයේ වළල්ලක් එය වටා සම්පූර්ණයෙන්ම තිබුණි. සබත් ආඥාව කුරුසියට ඇණ ගැසී නොතිබූ බව මම දුටිමි. එය එසේ වූයේ නම්, අනෙක් ආඥා නවයද එසේ වූවාය; එවිට සිව්වැනි ආඥාව උල්ලංඝනය කිරීමට ඇති නිදහස මෙන්ම ඒ සියල්ල උල්ලංඝනය කිරීමටද අපට නිදහස තිබේ. දෙවියන් වහන්සේ කිසිදා වෙනස් නොවන බැවින්, උන් වහන්සේ සබත වෙනස් කර නොතිබූ බව මම දුටිමි. නමුත් පාප්වරයා එය සතියේ හත්වන දින සිට පළමු දිනට වෙනස් කර තිබුණේය; මක්නිසාද කාලයන් සහ ව්‍යවස්ථාවන් වෙනස් කිරීමට නියම වූයේ ඔහු බැවිනි.” Early Writings, 32.

සත්වන දින සබ්බත් දහම, මුලදී ෆිලඩෙල්ෆියානු මිලෙරයිට් ව්‍යාපාරය ලෙස ආරම්භ වී, අනතුරුව 1856දී ලාඔදිකේයානු මිලෙරයිට් ව්‍යාපාරය බවට පරිවර්තනය වී, ඉන්පසු 1863දී ලාඔදිකේයානු සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව බවට පත්වූ මිලෙරයිට් ව්‍යාපාරයේ පදනම් ඉතිහාසයේ අල්ෆා දහම විය. අවසාන දවස්වල ඉතිහාසයේදී, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ලාඔදිකේයානු ව්‍යාපාරය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ෆිලඩෙල්ෆියානු ව්‍යාපාරය බවට පරිවර්තනය වන කල, සොහොයුරිය වයිට් ඔමේගා දහමද හඳුනා දෙයි. අල්ෆා සහ ඔමේගා ආලෝක සත්වන දින සබ්බත් දහම හා අවතාරග්‍රහණ දහම මඟින් නිරූපණය කරනු ලැබේ.

> “දෙවියන් වහන්සේ සමඟ සම්බන්ධව සිටින අය ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයාගේ ආලෝකය තුළ ගමන් කරති. දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි තම මාර්ගය දූෂිත කරමින් ඔවුහු තමන්ගේ මිදුම්කරුවාට අගෞරව නොකරති. ස්වර්ගීය ආලෝකය ඔවුන් මත ප්‍රකාශ වේ. මේ ලෝක ඉතිහාසයේ අවසානයට ඔවුහු සමීප වන තරමට, ක්‍රිස්තුස් ගැනද, ඔහුට අදාළ අනාගතවක්තෘ කථන ගැනද, ඔවුන්ගේ දැනුම ඉතා වැඩි වෙයි. ඔවුහු දෙවියන් වහන්සේගේ දෘෂ්ටියෙහි අසීමිත වටිනාකමක් ඇති අය වෙති; මක්නිසාද ඔවුහු ඔහුගේ පුත්‍රයා සමඟ එකමුතුකමින් සිටිති. දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය ඔවුන්ට අතිශයින් මනෝහරද, ප්‍රියමනාපද වේ. ඔවුහු එහි වැදගත්කම දකිති. සත්‍යය ඔවුන්ට හෙළි කරනු ලැබේ. අවතාරග්‍රහණය පිළිබඳ ධර්මය මෘදු කාන්තියකින් ආවරණය වන්නේය. ශුද්ධ ලියවිල්ල සියලු රහස් විවෘත කරනත් සියලු අපහසුතා විසඳනත් යතුර බව ඔවුහු දකිති. ආලෝකය පිළිගැනීමටද ආලෝකය තුළ ගමන් කිරීමටද අකමැතිව සිටි අයට දේවභක්තිකත්වයේ රහස අවබෝධ කරගත නොහැකි වනු ඇත; එහෙත් කුරුසිය උසුලාගෙන යේසුස් වහන්සේ අනුගමනය කිරීමට දෙගිඩියාවක් නොදැක්වූ අය දෙවියන් වහන්සේගේ ආලෝකය තුළ ආලෝකය දකින්නෝ වෙති.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

“අවතාරග්‍රහණය පිළිබඳ ඉගැන්වීම” “භක්තිවන්තකමේ අභිරහස” ලෙසද හඳුන්වනු ලැබේ.

> සැකයකින් තොරව භක්තියේ අභිරහස මහත්ය. දෙවියන්වහන්සේ මාංසයෙන් ප්‍රකාශ වූ සේක; ආත්මයෙන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබූ සේක; දේවදූතයන් විසින් දක්නා ලැබූ සේක; අන්‍යජාතීන් අතර ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ සේක; ලෝකයෙහි විශ්වාස කරනු ලැබූ සේක; මහිමය තුළට උසස් කරනු ලැබූ සේක. 1 තිමෝති 3:16.

“රහස” අවසාන පරම්පරාව දක්වා සැඟවී ඇත; එවිට විශ්වාසවන්තයෝ, අවතාරග්‍රහණය පිළිබඳ ධර්මය සත්වන-දින සබත් දවසේ ඔමේගා බව දකිති.

> යුගයන්ගෙන්ද පරම්පරාවන්ගෙන්ද සැඟවී තිබූ අබිරහස පවා, දැන් උන්වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයන්ට ප්‍රකාශ කරනු ලැබ ඇත. දෙවියන්වහන්සේ ජාතීන් අතරේ මෙම අබිරහසේ තේජෝමහත් මහිමයේ සම්පත් කුමක්දැයි ඔවුන්ට දන්වා දීමට කැමති වූසේක; එනම්, ඔබ තුළ සිටින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේය, මහිමයේ බලාපොරොත්තුව. කොලොස්සි 1:26, 27.

“සඟවා තබන ලද” “රහසක්” පිළිබඳව කථා කරන්නේ කොලොස්සි 1:26 වීම යෝග්‍යය; එහෙත් එම රහස අවසාන දිනවලදී “ප්‍රකාශිත” කරනු ලබයි. දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ නිරූපණය කර ඇති පරිදි, දින 1,260 ක අවසානයේ, අවසාන කාලයේදී අනාවැකියක් මුද්‍රා බිඳ දමනු ලබන විට අනාවැකිමය ආලෝකය ප්‍රකාශිත කරනු ලබයි. පරම්පරා ගණනාවක් පුරා සඟවා තබන ලද එම අනාවැකිය මුද්‍රා බිඳ දමනු ලබන අතර, එම අනාවැකිය යනු මුද්‍රා බිඳ දමනු ලැබූ විට ඉරිදා නීතියේදී ජාතීන්ට දැනුම් දෙනු ලබන “මහිමය” වන සත්‍යයයි. එම රහස නම් ඔබ තුළ සිටින ක්‍රිස්තුස් වහන්සේය, එනම් මහිමයේ බලාපොරොත්තුවය; එය සම්පූර්ණ කරනු ලබන්නේ හත්වැනි तुरීයය හඬ නාද කරන දිනවලදීය.

> එහෙත් සත්වන දූතයාගේ ශබ්දය ඇසෙන දවස්වල, ඔහු හොරන් නාද කිරීමට පටන් ගන්නා කල, දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස, උන්වහන්සේ තම සේවකයන්වූ අනාගතවක්තෘවරුන්ට ප්‍රකාශ කළ ලෙස, සම්පූර්ණ විය යුතුය. එළිදරව් 10:7.

එළිදරව් 10:7හි නිරූපණය කර ඇති පරිදි, හත්වන දූතයාගේ හඬ හත්වන මාසයේ දසවැනි දිනෙහි නාද වීමට ආරම්භ වූයේ යෝග්‍යම දෙයකි. හත්වන දූතයා තුන්වැනි විපත්තිය ලෙසද නිරූපිතය; පළමු විපත්ති දෙක ඉස්ලාමය වූ බැවින්, තුන්වැනි විපත්තිය ඉස්ලාමය බවට සාක්ෂි දෙකක් එයින් සපයයි. දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස සම්පූර්ණ වන්නේ ඉස්ලාමයේ तुरිය නාද වෙමින් සිටින විටය.

හත්වන තූරියෙහි ඉතිහාසය තුළ, “ඔබ තුළ ඇති ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අභිරහස” වන, එනම් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මානව මාංසය තමන් මත පැළඳගත් කල උන්වහන්සේ විසින් නිරූපිත වූ දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය එක්වීම වන අවතාරධාරණයේ සිද්ධාන්තය අනුව, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස අතරට එක්වීමට අපේක්ෂකයන් වූවෝ, අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුල් වීමට අවශ්‍ය තෙල් හා ඇදහිල්ල තමන් සතුව තිබේද යන්න සම්බන්ධයෙන් පරීක්ෂා කරනු ලබන්නෝය. ඔවුන් මන්දගාමී වූවහොත් අන්ධකාරය ඔවුන් මත වැටේ; ඔවුන් කොතැනට ගියත් බැටළු පැටවා පසුපස යන්නෝ නම්, ඔවුන් ගිවිසුම් පෙට්ටිය දෙස බලා සිටීමට මෙහෙයවනු ලබන්නෝය. එම ගිවිසුම් පෙට්ටිය තුළ ඔවුන් සත්වන දින සබත් දවස පිළිබඳ සිද්ධාන්තයද අවතාරධාරණයේ සිද්ධාන්තයද සොයා ගන්නෝය.

මෙම ධර්ම දෙක කෙතරම් වැදගත් වුවද, මා අවධානය යොමු කරන්නේ ඇල්ෆා හා ඔමේගා ආලෝකයන් පිළිබඳ නොව, නමුත් දේවදූතවරිය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වී ගිවිසුම් පෙට්ටිය දෙස බලන අයුරින් නිරූපණය කළ බවය. අවසාන දවස්වලදී එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසය තුළ, විවෘත කරන ලද ගිවිසුම් පෙට්ටිය දෙස නිරීක්ෂණය කිරීම සඳහා එම එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස අතිශුද්ධ ස්ථානයට ගෙනයනු ලබන අවස්ථාවක් තිබිය යුතුය.

අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව දර්ශනය කරන්නේ අනාගතවක්තෘවරුන් බව විශ්වාස කිරීමට ඔබ සතු විශ්වාසයත්, සහ සහෝදරී වයිට් බයිබලයේ අනෙකුත් සියලු අනාගතවක්තෘවරුන් මෙන්ම සෑම අතින්ම ප්‍රේරණය ලත් තැනැත්තියක් වූවාය යන විශ්වාසයත් ඔබ සතු නම්—එවිට මා දැන් ඉදිරිපත් කළ යෙදවීම සත්‍ය ලෙස පිළිගත යුතුය. එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහස, සහෝදරී වයිට් ඔක්තෝබර් 22, 1844 දින විශ්වාසවන්තයෝ කළ බව පවසන පරිදි, ඉතා ශුද්ධස්ථානය තුළට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අනුගමනය කළ යුත්තේ විශ්වාසය මඟිනි. එවිට ප්‍රකාශ වූයේ පන්තීන් දෙකකි: විශ්වාසය මඟින් ඇතුළු වීමට ප්‍රතික්ෂේප කළ අය, සහ ඇතුළු වූ අය.

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පළමු පැමිණීම ප්‍රකාශ කළ බවට මාගේ අවධානය නැවත යොමු කරනු ලැබීය. යේසුස්වහන්සේගේ මාර්ගය සූදානම් කිරීම සඳහා යොහන්, එලියාගේ ආත්මය හා බලය සමඟ යවනු ලැබීය. යොහන්ගේ සාක්ෂිය ප්‍රතික්ෂේප කළ අය යේසුස්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම්වලින් ප්‍රයෝජනයක් නොලැබූහ. උන්වහන්සේගේ පැමිණීම පෙර නිවේදනය කළ පණිවිඩයට ඔවුන් දැක්වූ විරෝධතාවය, උන්වහන්සේ මෙසියාණන් බවට තිබූ ඉතා බලවත් සාක්ෂිය පහසුවෙන් පිළිගැනීමට නොහැකි වන තත්ත්වයක ඔවුන් තැබීය. යොහන්ගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ අය තවදුරටත් ඉදිරියට ගොස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කර, උන්වහන්සේ සළිබියට ඇණ ගැසීමට සතන් ඔවුන් ගෙන ගියේය. එසේ කිරීමෙන්, ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වන මාර්ගය ඔවුන්ට උගන්වා දෙන්නාවූ පෙන්තකොස්ත දිනෙහි ආශීර්වාදය ලබන්නට නොහැකි වන ස්ථානයක ඔවුන් තමන්ම තැබූහ. දේවමාළිගාවේ තිරය ඉරී යාමෙන්, යුදෙව් පූජා හා නියෝග තවදුරටත් පිළිගනු නොලබන බව ප්‍රකාශ විය. මහත් පූජාව ඔප්පු කරනු ලැබ, එය පිළිගනුද ලැබූ අතර, පෙන්තකොස්ත දිනෙහි අවතීර්ණ වූ ශුද්ධාත්මයාණන්, ගෝලයන්ගේ සිත් භූමික ශුද්ධස්ථානයෙන් ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය වෙත ගෙන ගියේය; එහි යේසුස්වහන්සේ තමන්ගේම රුධිරය මගින් ඇතුළු වී තිබූ අතර, තමන්ගේ ප්‍රායශ්චිත්තයේ ප්‍රයෝජන තම ගෝලයන් මත වැගිරවීම සඳහාය. එහෙත් යුදෙව්වෝ සම්පූර්ණ අන්ධකාරයේ ඉතිරි කරනු ලැබූහ. ගැළවීමේ සැලැස්ම පිළිබඳ ඔවුන්ට තිබිය හැකි වූ සියලු ආලෝකය ඔවුහු අහිමි කරගත්හ, තවද තවමත් තමන්ගේ නිෂ්ඵල පූජා හා පූජාපිදූම් කෙරෙහි විශ්වාසය තැබූහ. භූමික ශුද්ධස්ථානයේ ස්ථානය ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය විසින් ගෙන තිබුණද, එම වෙනස ගැන ඔවුන්ට කිසිදු දැනුමක් නොතිබුණි. එබැවින්, ශුද්ධ ස්ථානයෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මැදිහත්කමෙන් ඔවුන්ට ප්‍රයෝජන ලබන්නට නොහැකි විය.”

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේව ප්‍රතික්ෂේප කර කුරුසියේ ඇණ ගැසීමේදී යුදෙව්වන් ගත් මාර්ගය දෙස බොහෝ දෙනෙක් භීතියෙන් බලති; උන්වහන්සේට කළ ලජ්ජාජනක අපචාර පිළිබඳ ඉතිහාසය ඔවුන් කියවන විට, තමන් උන්වහන්සේට ප්‍රේම කළ බවත්, පේතෘස් කළාක් මෙන් තමන් උන්වහන්සේව අස්ථිර නොකරනු ඇති බවත්, යුදෙව්වන් කළාක් මෙන් කුරුසියේ ඇණ ගසනු නො ඇති බවත් ඔවුන් සිතති. එහෙත් සියලු හෘදයන් කියවන දෙවියන්වහන්සේ, ඔවුන් තමාට ඇතැයි ප්‍රකාශ කළ යේසුස්වහන්සේ පිළිබඳ ඒ ප්‍රේමය පරීක්ෂාවට ගෙන ආ සේක. පළමු දූතයාගේ පණිවුඩය පිළිගැනීම සම්බන්ධයෙන් මුළු ස්වර්ගයම අතිගැඹුරු උනන්දුවකින් නිරීක්ෂණය කළේය. එහෙත් යේසුස්වහන්සේට ප්‍රේම කරන බව ප්‍රකාශ කළද, කුරුසියේ කථාව කියවන විට කඳුළු වැගිරූ බොහෝ දෙනෙක්, උන්වහන්සේගේ පැමිණීමේ ශුභාරංචිය හෙළා දැමූහ. පණිවුඩය සතුටින් පිළිගැනීම වෙනුවට, ඔවුන් එය මුළාවක් බව ප්‍රකාශ කළහ. උන්වහන්සේගේ ප්‍රකාශනයට ප්‍රේම කළ අයව ඔවුන් වෛර කළ අතර සභාවලින් ඔවුන් පිටතට දැමූහ. පළමු පණිවුඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ අය දෙවන පණිවුඩයෙන් ප්‍රයෝජනයක් ලබන්නට නොහැකි වූහ; එසේම, ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයේ අතිශුද්ධ ස්ථානයට යේසුස්වහන්සේ සමඟ ඇදහිල්ලෙන් ඇතුල් වීමට ඔවුන් සූදානම් කිරීමට නියමිත වූ මධ්‍යරාත්‍රි හඬින්ද ඔවුන්ට ප්‍රයෝජනයක් නොවීය. පෙර පණිවුඩ දෙක ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන්, ඔවුන්ගේ අවබෝධය එතරම් අඳුරු කරගෙන ඇති බැවින්, අතිශුද්ධ ස්ථානයට යන මාර්ගය පෙන්වන තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩය තුළ කිසි ආලෝකයක් ඔවුන්ට දැකිය නොහැක. යුදෙව්වන් යේසුස්වහන්සේව කුරුසියේ ඇණ ගැසූ ආකාරයටම, නාමමාත්‍ර සභාවන් මේ පණිවුඩ කුරුසියේ ඇණ ගසා ඇතැයි මම දුටිමි; එබැවින් අතිශුද්ධ ස්ථානයට යන මාර්ගය පිළිබඳ ඔවුන්ට කිසිම දැනුමක් නැත, එහි යේසුස්වහන්සේගේ මැදිහත්කමෙන් ඔවුන්ට ප්‍රයෝජනයක් ලබන්නටද නොහැක. තමන්ගේ නිෂ්ඵල පූජා ඔප්පු කළ යුදෙව්වන් මෙන්, යේසුස්වහන්සේ ඉවත්ව ගොස් ඇති මණ්ඩපයට ඔවුන් තමන්ගේ නිෂ්ඵල යාච්ඤා ඔප්පු කරති; මුළාව පිළිබඳ සතුටු වන සාතන්, ආගමික ස්වරූපයක් ඇඳගෙන, මේ ප්‍රකාශිත ක්‍රිස්තියානීන්ගේ සිත් තමා වෙත යොමු කරමින්, තම බලයද, තම ලකුණුද, බොරුවූ අරුමපුදුම දේවල්ද ක්‍රියාත්මක කරමින්, ඔවුන් තම උගුලේ තදින් බැඳ තබයි.” Early Writings, 259–261.

සිස්ටර් වයිට්, සම්පූර්ණ අන්ධකාරයට යුදෙව්වරුන් පත් වූ තත්ත්වයෙන් අවසන් වූ යොහන් බප්තිස්තගේ සහ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසයේ ක්‍රමානුක්‍රම පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය හඳුනා දක්වන්නේ, පසුව දිනවල පුරාණ දේවවක්තෘවරිය වූ සිස්ටර් වයිට්ගේ අල්ෆා ඉතිහාසය වන මිලරයිට්වරුන්ගේ කාලයේ එම ඉතිහාසයම උදාහරණයක් ලෙස පෙන්වීම සඳහාය. ආරම්භයේ ජීවිතය හෝ මරණය තීරණය කරන පරීක්ෂණය වූයේ අතිශුද්ධස්ථානය තුළට ඇතුළු වීම හෝ එසේ කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම පිළිබඳවය. එසේ කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසයේ කැරලිගැසූ යුදෙව්වරුන් මත පැමිණි අන්ධකාරයම, මිලරයිට් ඉතිහාසයේ කැරලිකරුවන් මතද පැමිණියේය.

යේසුස් සෑමවිටම යම් දෙයක ආරම්භය සමඟ එහි අවසානය ද නිදර්ශනය කරයි; එබැවින්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනැති පරීක්ෂාව සමඟ සම්බන්ධව, සොහොයුරිය වයිට් අතිශුද්ධ ස්ථානයට ගෙන යනු ලැබ, විවෘත කරන ලද ගිවිසුම් පෙට්ටිය දෙස නෙත් යොමු කළ විට, එයින් හඳුනාගත හැක්කේ එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දෙනා බැටළුපැටවා අනුගමනය කරමින් අතිශුද්ධ ස්ථානයට ඇතුල් වන්නේද, නැතහොත් සම්පූර්ණ සදාකාලික අන්ධකාරයට යන්නේද යන්න පිළිබඳව පරීක්ෂා කරනු ලබන බවය. මෙම සත්‍යය පදනම් වී ඇත්තේ, ප්‍රාචීන අනාගතවක්තෘවරුන් තමන්ම ලියා තබන ලද සාක්ෂියේ කොටසක් වන විට, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දවස්වල ජනතාව නිදර්ශනය කරන බව තේරුම් ගන්නා ඇදහිල්ලක් මතය. සොහොයුරිය වයිට් මෙම දෙපන්තියම නිදර්ශනය කරයි.

> “මෙම අධෝමනස්ක තත්ත්වයේ සිටියදී, මගේ සිත මත ගැඹුරු බලපෑමක් කළ සිහිනයක් මට දක්නට ලැබුණි. බොහෝ පුද්ගලයන් රැස්වමින් සිටි මන්දිරයක් මම දකිමින් සිටින බව සිහිනයෙන් දුටුවෙමි. කාලය අවසන් වන විට ගැළවීම ලැබෙන්නේ එම මන්දිරයට ආරක්ෂාව පිණිස පැමිණෙන අය පමණක් ය. පිටත රැඳී සිටි සියල්ලෝ සදාකාලයටම විනාශ වන්නෝ ය. පිටත සිට තම තමන්ගේ විවිධ මාර්ගවල යෙදී සිටි ජන සමූහයන්, මන්දිරයට ඇතුල් වෙමින් සිටි අයව උපහාසයට හා අපහාසයට ලක් කළෝ ය; තවද, මෙම ආරක්ෂාවේ සැලැස්ම කපටි වංචාවක් බවත්, සත්‍ය වශයෙන්ම වැළකිය යුතු කිසිදු අනතුරක් කිසිසේත් නොමැති බවත් ඔවුහු ඔවුන්ට පැවසූහ. මන්දිරයේ පවුරන් ඇතුළට ඉක්මනින් ප්‍රවේශ වීමට ඔවුන් උත්සාහ කිරීම වැළැක්වීමට, ඔවුන්ගෙන් සමහර අයව ඔවුහු අල්ලාගෙන සිටියහ.”

> “උපහාසයට ලක්වෙමි යයි භයව, ජන සමූහය විසිර යන තුරු හෝ ඔවුන්ට නොපෙනී ඇතුල් විය හැකි වන තුරු බලා සිටීම හොඳ යයි මම සිතුවෙමි. එහෙත් අඩුවීම වෙනුවට ගණන වැඩි විය; අතිශය ප්‍රමාද වීමේ භයෙනි, මම ඉක්මනින් මගේ නිවසින් පිටත්ව, ජන සමූහය මැදින් ඉදිරියට තෙරපෙමින් ගියෙමි. දේවමාළිගාවට ළඟා වීමට තිබූ මගේ උත්කාන්ඨාව නිසා, මා වටා සිටි ගැඹුරු සමූහය ගැන මම නොසලකා හැරියෙමි, නොහොත් එය පිළිබඳ සැලකිල්ලක් දැක්වූයේ නැත. ගොඩනැගිල්ලට ඇතුල් වූ විට, එම විශාල දේවමාළිගාව එක් අතිවිශාල කුළුණකින් ආධාර ලැබ සිටින බව මම දුටුවෙමි; එයට සම්පූර්ණයෙන්ම පිළිකුල්කර ලෙස කැඩී කෙටී, ලේ ගලමින් තිබූ බැටළු පැටවෙකු බැඳ තිබුණි. එහි සිටි අප සියල්ලන්ම, මේ බැටළු පැටවා අප නිසාම ඉරා දමා, තැලී බිඳ දමා තිබූ බව දැන සිටින සේ පෙනුණෙමු. දේවමාළිගාවට ඇතුල් වන සියල්ලෝම ඒ ඉදිරියට පැමිණ, තම පව් ප්‍රකාශ කළ යුතුය.

> “බැටළු පැටියා ඉදිරියෙහි මඳක් පෙරාතුව, උසස් කරන ලද අසුන් තිබූ අතර, ඒවා මත ඉතා ප්‍රීතිමත් ලෙස පෙනෙන සමූහයක් අසුන්ගෙන සිටියහ. ස්වර්ගයේ ආලෝකය ඔවුන්ගේ මුහුණ මත බැබළෙන බව පෙනුණි; ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේට ප්‍රශංසා කළහ, තවද දේවදූතයන්ගේ සංගීතය මෙන් පෙනෙන, ප්‍රීතිමත් කෘතඥතා ගීත ගායනා කළහ. මොවුහු බැටළු පැටියා ඉදිරියට පැමිණ, තම පාප පිළිගෙන, සමාව ලැබ, දැන් කිසියම් ප්‍රීතිමත් සිද්ධියක් පිළිබඳ ප්‍රීතියෙන් පිරුණු අපේක්ෂාවකින් බලා සිටි අය වූහ.”

> “මම ඒ ගොඩනැගිල්ල තුළට ඇතුළුවූ පසුවද, භයයක් මා ආවරණය කළේය; තවද මම මේ මිනිසුන් ඉදිරියේ මා පහත් කරගත යුතුය යන ලජ්ජාබෝධයක්ද මතට ආවේය. එහෙත් මට ඉදිරියට ගමන් කිරීමට බල කරනු ලබන බවක් පෙනුණි; මම බැටළුපැටවාට මුහුණ දීමට තීරුව වටා මගේ මාර්ගය සෙමින් කරමින් සිටියදී, तुरහියක් නාද විය, දේවමාළිගාව කම්පා විය, රැස්ව සිටි ශුද්ධවන්තයන්ගෙන් ජයඝෝෂා නැගුණි, භයානක ප්‍රභාවක් ගොඩනැගිල්ල ආලෝකවත් කළේය; එවිට සියල්ලම තද අන්ධකාරයක් විය. සතුටු ජනතාව ඒ ප්‍රභාව සමඟ සියල්ලෝම අතුරුදහන් වූහ; නිශ්ශබ්ද රාත්‍රියේ භීෂණය තුළ මම තනියම ඉතිරි වී සිටියෙමි. මනසේ වේදනාවෙන් මම අවදි වූයෙමි; එය සිහිනයක් බව මා විසින්ම විශ්වාස කරගැනීම පවා අතිශයින් දුෂ්කර විය. මාගේ විනාශය ස්ථිර කර තිබේ යයිද, ස්වාමින්වහන්සේගේ ආත්මය මාව අතහැර ගොස් නැවත කිසිදා නොපැමිණෙන බවද මට පෙනුණි.”

> “ඉන් ඉක්බිති මට තවත් සිහිනයක් දක්නට ලැබුණි. මම මගේ මුහුණ අත් දෙකෙන් වසාගෙන, අතිශය නිරാശාවේ ගිලී හිඳ සිටිමින්, මෙසේ සිතමින් සිටිනවාක් මෙන් පෙනුණි: යේසුස් වහන්සේ භූමියෙහි සිටියානම්, මම උන්වහන්සේ වෙත ගොස්, උන්වහන්සේගේ පාද අසළ වැටී, මගේ සියලු දුක් වේදනා උන්වහන්සේට කියා සිටින්නෙමි. උන්වහන්සේ මා වෙතින් හැරී නොයන සේක; උන්වහන්සේ මා කෙරෙහි දයාව පෙන්වන සේක; මම සදාකාලය පුරා උන්වහන්සේට ප්‍රේම කොට සේවය කරන්නෙමි. එවිටම දොර විවෘත විය, අලංකාර ස්වරූපයකින් හා මුහුණුවරකින් යුත් පුද්ගලයෙකු ඇතුළට පැමිණියේය. ඔහු අනුකම්පාසහගතව මා දෙස බලා මෙසේ කීවේය: ‘ඔබ යේසුස් වහන්සේ දක්නට කැමතිද? උන්වහන්සේ මෙහි සිටිති, ඔබ කැමති නම් උන්වහන්සේ දැකිය හැක. ඔබ සතු සියල්ල රැගෙන මා අනුව එන්න.’”

> “මම මෙය අකථනීය ප්‍රීතියෙන් අසා, සතුටින් මාගේ සියලු සුළු සම්පත්, වටිනා කොට සැලකූ සියලු කුඩා භාණ්ඩ එකතුකරගෙන, මාගේ මාර්ගෝපදේශකයා අනුගමනය කළෙමි. ඔහු මා ඉතා තිව්‍රව නැගී යන, පෙනුමෙන් දුර්වල වූ පඩිපෙළක් වෙත ගෙන ගියේය. මම එම පඩි නැගීම ආරම්භ කළ විට, මට මවත වැටී හිස කැරකී යාමෙන් වැටී නොයන පිණිස, මාගේ ඇස් ඉහළටම නියතව තබාගන්නා ලෙස ඔහු මට අවවාද කළේය. එම තිව්‍ර නැගීමෙහි ඉහළට යමින් සිටි තවත් බොහෝ දෙනෙක්ද මුදුනට ළඟා වීමට පෙර වැටී ගියහ.”

> “අවසානයේ අපි අවසන් පියවරට ළඟා වී, දොරකඩක් ඉදිරියෙහි සිටිමු. එහිදී මාගේ මඟපෙන්වන්නා, මා සමඟ රැගෙන ආ සියලු දේ අත්හැර දමන ලෙස මට නියෝග කළේය. මම සතුටින් ඒවා බිම තැබුවෙමි; එවිට ඔහු දොර විවෘත කර, මට ඇතුළු වන ලෙස කීවේය. මොහොතකින් මම යේසුස්වහන්සේ ඉදිරියෙහි සිටියෙමි. ඒ අලංකාර මුහුණුවර හඳුනාගැනීමට කිසි වරදක් විය නොහැකි විය. ඒ කරුණාවත් රාජශ්‍රියත් පිරි ප්‍රකාශනය වෙන කිසිවෙකුට අයත් විය නොහැකි විය. උන්වහන්සේගේ බැල්ම මා මත විරාම ගත් කල, මාගේ ජීවිතයේ සෑම තත්ත්වයක්මද, මාගේ අභ්‍යන්තර සිතුවිලි සහ හැඟීම් සියල්ලමද උන්වහන්සේ දැන සිටින බව මම එකෙණෙහිම දැනගත්තෙමි.”

> “උන්වහන්සේගේ විමර්ශනාත්මක දෑස් ඉවසාගැනීමට මට නොහැකි යයි හැඟී, උන්වහන්සේගේ බැල්මෙන් මා සඟවාගැනීමට මම උත්සාහ කළෙමි. එහෙත් උන්වහන්සේ සිනහවක් සමඟ සමීපයට පැමිණ, මාගේ හිස මත උන්වහන්සේගේ අත තබා මෙසේ කීසේක: ‘භය නොවන්න.’ උන්වහන්සේගේ මෘදු හඬේ නාදය, පෙර කිසිදා නොඅත්විඳි ප්‍රීතියකින් මාගේ හෘදය කම්පිත කළේය. වචනයක් පවා ප්‍රකාශ කිරීමට නොහැකි තරම් මම ප්‍රීතියෙන් පිරී සිටියෙමි; එහෙත් හැඟීම්වලින් ජයග්‍රහණය කරනු ලැබ, උන්වහන්සේගේ පාද අසල සම්පූර්ණයෙන්ම වැටී සිටියෙමි. එසේ අසරණව එහි වැතිර සිටියදී, සෞන්දර්යයේ හා මහිමයේ දර්ශන මා ඉදිරියෙන් ගලා ගිය අතර, ස්වර්ගයේ ආරක්ෂාව සහ සමාදානය මට ළඟා වූවාක් මෙන් පෙනුණි. අවසානයේ මාගේ ශක්තිය නැවත පැමිණි අතර, මම නැගී සිටියෙමි. යේසුස්වහන්සේගේ ප්‍රේමණීය දෑස් තවමත් මා දෙසම යොමුව තිබූ අතර, උන්වහන්සේගේ සිනහව මාගේ ආත්මය ප්‍රීතියෙන් පිරවීය. උන්වහන්සේගේ සන්නිධානය මා තුළ ශුද්ධ භක්තියක්ද වචනවලින් ප්‍රකාශ කළ නොහැකි ප්‍රේමයක්ද පිරවීය.”

> “එවිට මාගේ මඟපෙන්වන්නා දොර විවෘත කළේය; අප දෙදෙනාම පිටතට ගියෙමු. පිටත තබා ආ සියලු දේ නැවත රැගෙන ගන්නා ලෙස ඔහු මට පැවසීය. එසේ කළ පසු, ඔහු මට තදින් වටලා තිබූ කොළ පැහැති දොරකඩයක් භාර දුන්නේය. එය මාගේ හෘදයයට ආසන්නව තබා ගන්නා ලෙසත්, යේසුස්ව දකින්න කැමති වූ විට එය මාගේ වක්ෂස්ථලයෙන් පිටතට ගෙන එහි උපරිම දිගට දිගහැර ගන්නා ලෙසත් ඔහු උපදෙස් දුන්නේය. එය දිගු කාලයක් වටලාම තබා නොගන්නා ලෙසත්, එසේ නොකළහොත් එය ගැට බැඳී සෘජු කරගැනීමට දුෂ්කර විය හැකි බවත් ඔහු මා හට අවවාද කළේය. මම එම දොරකඩය මාගේ හෘදයයට ආසන්නව තබා, ස්වාමීන්වහන්සේට ප්‍රශංසා කරමින්ද, මට හමු වූ සියල්ලන්ට යේසුස්ව සොයාගත හැක්කේ කොතැනදැයි කියමින්ද, සතුටින් එම පටු පඩිපෙළෙන් බැස ගියෙමි. මෙම සිහිනය මට බලාපොරොත්තුවක් දුන්නේය. කොළ පැහැති දොරකඩය මාගේ මනසට ඇදහිල්ල නියෝජනය කළේය; දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස තැබීමේ අලංකාරයත් සරලත්වයත් මාගේ ආත්මය මත උදාවෙන්නට පටන් ගත්තේය.” Testimonies, volume 1, 27–29.

1844 අගෝස්තු 17 දින Exeter කඳවුරු රැස්වීමේ අවසානයේ සිට ඔක්තෝබර් 22 දින දක්වා දින හැටහයක් විය. එම දින හැටහය මධ්‍යම රාත්‍රි හඬ ප්‍රකාශ කිරීමේ කාලය නියෝජනය කරයි; තවද, කන්‍යාවන් දස දෙනාගේ උපමාවේ සන්දර්භය තුළ, එවකට එම පණිවුඩය ප්‍රකාශ කළ අය තෙල් තිබූවන් නියෝජනය කළ අතර, එවකට එම පණිවුඩය ප්‍රකාශ නොකළ අය තෙල් නොතිබූවෝ වූහ.

උපමාවේදී විවාහය ප්‍රමාද කාලයේ ආරම්භයේදී සිදු විය. නීතිමය විවාහය සිදු වූ පසු සියල්ලෝම ගෙදර ගොස්, විවාහය සම්පූර්ණ කිරීම පිළිගත හැකිද යන්න පිළිබඳ මනාලයාගේ පියා තීරණය කරන තුරු බලා සිටියහ. පළමු විවාහය සහ මධ්‍යම රාත්‍රියේ දී පැවති දෙවන උත්සවය අතරතුර වූ අවිශ්වාසය කාමමිථ්‍යාචාරය ලෙස සැලකිනි. ප්‍රමාද කාලය පදනම් වූයේ, කාලයක් පුරා මනාලියට සිදු වූ දේ කුමක්දැයි බලා සිටීමට මනාලයාගේ පියා රැඳී සිටීම මතය. ඇය ගර්භණී වූවාද?

පියා සියල්ල යහපත් යැයි තීරණය කළ විට, මධ්‍යරාත්‍රියේ යාත්‍රාව ආරම්භ විය; පලස්තීනයේ දිවා කාලයේ දැඩි උෂ්ණත්වය වැළැක්වීම සඳහා එය රාත්‍රියේදී ආරම්භ විය. මේ හේතුව නිසා, උපමාවේ කන්‍යාවන් වූ මනාලියගේ සහායකයන්, විවාහයට යන යාත්‍රාව ආරම්භ වී ඇති බව ප්‍රකාශ කරන මධ්‍යරාත්‍රි හඬ එන තුරු, තමන්ගේම පහන් ද තෙල් සැපයුමක් ද සූදානමින් තබා සිටිය යුතු විය; මක්නිසාද එය රාත්‍රියේදී සිදුවීමට නියමිතව තිබිණ. එක්සටර්හිදී මධ්‍යරාත්‍රි හඬ පැමිණියේය, එවිට යාත්‍රාව සඳහා ඔබ සූදානම් කර තැබූ ප්‍රමාණවත් තෙල් තිබුණි, නැතහොත් නොතිබුණි.

ඔවුන් එක්සෙටර් නගරයෙන් එම පණිවිඩය රැගෙන පිටත්ව ගිය විට, ඔවුන් මුද්‍රා තැබූ ජනතාවක් නිරූපණය කරමින් සිටියහ. සමහරුන්ට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින විවාහ මංගල්‍යයට ඇතුළු වීමට ප්‍රමාණවත් තෙල් තිබුණි, සමහරුන්ට එසේ නොතිබුණි. එම හැටහය දින, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඉරිදා නීතියේ වසන ලද දොර දක්වා මුද්‍රා තබනු ලබන කාල පරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කරයි. ඔවුන් සතුව නිසි ප්‍රමාණයේ තෙල් තිබුණේ නම්, ඔවුහු විශ්වාසයෙන් අතිශුද්ධ ස්ථානයට ඇතුළු වූහ. සහෝදරි වයිට්, අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව අතිශුද්ධ ස්ථානයට ඇතුළු වන ආකාරය නිරූපණය කළාය, සහ ඇයගේ ඇල්ෆා ඉතිහාසයේ, විශ්වාසයෙන් අතිශුද්ධ ස්ථානයට ඇතුළු වීම සම්බන්ධයෙන් ජීවිතය හෝ මරණය තීරණය කරන පරීක්ෂාවක් සම්බන්ධව තිබුණි. අවසාන දිනවල එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස, ඔවුන් විශ්වාසයෙන් අතිශුද්ධ ස්ථානයට ඇතුළු වන්නේද යන්න පිළිබඳව පරීක්ෂා කරනු ලබති. එය නැවත වරක් ජීවිතය හෝ මරණය තීරණය කරන පරීක්ෂාවකි.

අපි මීළඟ ලිපියේදී මේ කරුණු තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

> “මාළිගාව පවිත්‍ර කිරීමෙහිදී, යේසුස්වහන්සේ තමන් මෙසියාවරයා ලෙස වූ තම මෙහෙය ප්‍රකාශ කරමින්, තම කාර්යයට ඇතුළුව සිටියේය. දිව්‍ය සන්නිධානයේ වාසස්ථානයක් වශයෙන් ගොඩනංවන ලද ඒ මාළිගාව, ඉශ්‍රායෙලයටත් ලෝකයටත් දෘශ්‍ය පාඩමක් වීමට නියමිතව තිබුණි. අනන්ත යුගයන් පුරාම, දීප්තිමත් හා ශුද්ධ සෙරාෆ්වරයාගෙන් මනුෂ්‍යයා දක්වා, සෑම නිර්මාණ වූ ජීවියෙකුම මැවුම්කරුගේ අභ්‍යන්තර වාසය සඳහා මාළිගාවක් විය යුතුය යන්න දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණ විය. පාපය නිසා, මනුෂ්‍යත්වය දෙවියන්වහන්සේට මාළිගාවක් වීම නැවැත්විය. අයහපතෙන් අඳුරු කර අපවිත්‍ර කරන ලද මනුෂ්‍ය හෘදය, තවදුරටත් දිව්‍ය තැනැන්වහන්සේගේ මහිමය ප්‍රකාශ නොකළේය. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාගේ මාංසවතාරග්‍රහණය මඟින්, ස්වර්ගයේ අරමුණ ඉටු වෙයි. දෙවියන්වහන්සේ මනුෂ්‍යත්වය තුළ වාසය කරන සේක, ගැළවීමේ කරුණාව මඟින් මනුෂ්‍ය හෘදය නැවතත් උන්වහන්සේගේ මාළිගාව බවට පත්වෙයි. යෙරුසලමේ මාළිගාව සෑම ආත්මයකටම විවෘතව තිබෙන උසස් ඉරණමේ අඛණ්ඩ සාක්ෂියක් වීමට දෙවියන්වහන්සේ නියම කළ සේක. එහෙත් යුදෙව්වෝ ඔවුන් මහත් අහංකාරයෙන් සැලකූ ඒ ගොඩනැගිල්ලේ අර්ථවත්භාවය තේරුම්ගෙන නොසිටියහ. ඔවුන් තමන්ම දිව්‍ය ආත්මයාණන් සඳහා ශුද්ධ මාළිගා ලෙස කැප නොකළහ. අශුද්ධ වෙළඳාමේ කලබලයෙන් පිරුණු යෙරුසලමේ මාළිගාවේ අංගණ, භෞතික ආශාවන්ගේ සන්නිධියෙන් සහ අශුද්ධ සිතුවිලිවලින් අපවිත්‍ර කරන ලද හෘදයේ මාළිගාව ඉතා සැබෑ ලෙස නිරූපණය කළේය.”

> “ලෝකයේ මිලදී ගන්නන් සහ විකුණන්නන්ගෙන් දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කිරීම තුළින්, යේසුස් වහන්සේ පාපයේ අපවිත්‍රතාවයෙන් හෘදය පවිත්‍ර කිරීමට වූ තමන්ගේ මෙහෙවර ප්‍රකාශ කළ සේක,—ආත්මය දූෂිත කරන භූමිකාමනා, ස්වයංකාමී තෘෂ්ණා, දුෂ්ට පුරුදු වලින් එය පවිත්‍ර කිරීමටය. “ස්වාමීන්වහන්සේ, ඔබ සැවොම සොයන ඔහු, හදිසියේ තම මාලිගාවට පැමිණෙන සේක, ඔබ සැවොම ප්‍රීති වන ගිවිසුමේ දූතයාද එන්නා සේක; බලන්න, ඔහු එන සේක” යයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක. “එහෙත් ඔහුගේ පැමිණීමේ දවස දරාසිටීමට කාහට හැකිද? ඔහු පෙනී සිටින විට කාහට ස්ථිරව සිටීමට හැකිද? මක්නිසාද ඔහු ශුද්ධකරන්නාගේ ගින්න මෙන්ද, වස්ත්‍ර සෝදන්නාගේ සබන් මෙන්ද වන්නේය. ඔහු රිදී ශුද්ධකරන්නා මෙන් හිඳගෙන ලෙවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කරනු ඇත; ඔහු ඔවුන් රන් හා රිදී මෙන් ශුද්ධ කරනු ඇත; එවිට ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨකමින් ස්වාමීන්වහන්සේට පූජා ඔප්පු කරනු ඇත.” මලාකි 3:1–3. The Desire of Ages, 161.

> “භවදූතයා මෙසේ කියයි: ‘ස්වර්ගයෙන් මහත් බලය ඇති තවත් දූතයෙකු බැස එනු මම දුටිමි; ඔහුගේ තේජසෙන් පෘථිවිය ආලෝකමත් විය. ඔහු බලවත් හඬකින් මහත් ලෙස හඬ නඟමින්, “මහත් බබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත; ඇය දුෂ්ටාත්මයන්ගේ වාසස්ථානයක් වී ඇත” යයි කීවේය’ (Revelation 18:1, 2). මෙය දෙවන දූතයා විසින් දෙන ලද එම පණිවිඩයමය. බබිලෝනිය වැටී ඇත, ‘මක්නිසාද ඇය තම වේශ්‍යාකමයේ ක්‍රෝධයේ මුද්‍රාව සියලු ජාතීන්ට පානය කරවූ බැවිනි’ (Revelation 14:8). ඒ වයින් යනු කුමක්ද?—ඇගේ අසත්‍ය ධර්මෝපදේශයන්ය. සිව්වන ආඥාවේ සබත් දවස වෙනුවට ඇය ලෝකයට අසත්‍ය සබතක් දී ඇත; එමෙන්ම එදෙන් උයනේදී සාතාන් හවාට පළමුවෙන් කී අසත්‍යය වන—ආත්මයේ ස්වභාවික අමරත්වය—යළි යළිත් ප්‍රකාශ කර ඇත. මෙවැනි සමීප සම්බන්ධිත බොහෝ දෝෂ ඇය දුර දුරට පැතිරවීය, ‘මනුෂ්‍යයන්ගේ ආඥා ධර්මෝපදේශ ලෙස උගන්වමින්’ (Matthew 15:9).”

> “යේසුස්වහන්සේ සිය ප්‍රසිද්ධ සේවය ආරම්භ කළ විට, උන්වහන්සේ දේවමාළිගාව එහි අපවිත්‍ර කරන ලද දේවඅපහාසක දූෂණයෙන් පවිත්‍ර කළ සේක. උන්වහන්සේගේ සේවයේ අවසාන ක්‍රියා අතර දේවමාළිගාවේ දෙවන පවිත්‍ර කිරීම ද තිබුණේය. එසේම, ලෝකයට අනතුරු ඇඟවීම සඳහා වන අවසාන කාර්යයේදී, සභාවන් වෙත පැහැදිලිව වෙනස් කැඳවීම් දෙකක් කරනු ලැබේ. දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය මෙසේය: ‘බබිලෝනුව වැටී ඇත, වැටී ඇත, ඒ මහත් නගරය; මක්නිසාද ඇය තම වेश्यාවෘත්තියේ කෝපයේ මුද්‍රිකපානය සියලු ජාතීන්ට බොන්නට සැලැස්වූ බැවිනි’ (එළිදරව් 14:8). තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ මහත් හඬැති හඬාරාවෙහි, ස්වර්ගයෙන් කටහඬක් මෙසේ කියමින් ඇසේ: ‘මාගේ සෙනඟෙනි, ඇයගෙන් පිටතට එන්න; එසේ නොකළහොත් ඔබ ඇගේ පව්වලට හවුල්කරුවන් නොවනු පිණිසත්, ඔබ ඇගේ පීඩා වලින් නොලැබෙන්නාහු පිණිසත්. මක්නිසාද ඇගේ පව් ස්වර්ගය දක්වා පැමිණ තිබේ, දෙවියන්වහන්සේ ඇගේ අධර්මිෂ්ඨකම් සිහිකළ සේක’ (එළිදරව් 18:4, 5).” Selected Messages, පොත 2, 118.

Back to Articles