Article

# යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව - අංක දහසය

සත් ගිගුරුම් හඬවල අනාවරණය: එළිදරව්ව සහ සැඟවුණු ඉතිහාසය පිළිබඳ අනාවැකිමය විශ්ලේෂණයක්

Author

Jeff Pippenger

Published

November 15, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන සිට දහතුන්වන පරිච්ඡේද දක්වා නිරූපිත වූ සත් ගර්ජනාවන්ගේ ගුප්ත ඉතිහාසය විසින් හඳුනාගනු ලබන අනාවැකිමය සිදුවීම් මාලාවේ අනුක්‍රමය අපි ඉදිරිපත් කරමින් සිටිමු. මෙම සිදුවීම්වල වර්ධන ක්‍රියාවලියේ, ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වාදයේ කොම්පුවත් රිපබ්ලිකන්වාදයේ කොම්පුවත් යන ඉතිහාසයන් එකිනෙක මත අතුරා සමාන්තර කර පෙන්වනු ලබන ස්ථානයට අපි තවමත් ළඟා වී නැත. එසේම, මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩය තුළ ඉස්ලාමයේ භූමිකාව නිශ්චිතව හඳුනාගැනීමට අවශ්‍ය අවබෝධයේ පදනමක්ද අපි තවමත් සූදානම් කර නැත. එසේ වුවද, මෙම සිදුවීම් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති, ඉතා වැදගත් සත්‍යයක් ඇත; එය මුද්‍රාව මුදාහරිනු ලබන සත්‍යයන් තේරුම් ගන්නා විට පුද්ගලයෙකු කළ යුතු දේ හඳුනා දෙයි. එළිදරව් පොතේ ආශීර්වාදය තුළ, ලියා ඇති දේවල් “රැකීමේ” වගකීමද ඇතුළත් වෙයි.

විවෘත කරනු ලබන ඉතිහාසයේ රේඛාව, එහි ලියා ඇති දේ අසන, කියවන හා රැක ගන්නා අයට දෙවියන්වහන්සේගේ මැවීමේ බලය සම්ප්‍රේෂණය කරයි. එබැවින්, යෙසායාගේ අවසාන අනාවැකිමය වෘත්තාන්තය සහ එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන සිට දහතුන්වන පරිච්ඡේද දක්වා වූ අපගේ සලකා බැලීමෙන් තාවකාලිකව ඉවත්ව, මැළි වියළි අස්ථි ඇති නිම්නය මැදින් ධාවනය වන තොරතුරු අතිවේගී මාර්ගයේ වීථියේ එළියා සහ මෝසෙස් මිය සිටි “දින තුන හමාරේ” වැදගත්කම ස්ථාපිත කිරීමට කාලය පැමිණ ඇත. දැන් අප හඳුනාගන්නා දෙය වන්නේ “කාන්තාරය” යන සංකේතයයි.

පසුගිය ලිපියේදී අපි සැඟවුණු සත් ගිගුරුම්වල ඉතිහාසය මඟින් ස්ථාපිත කරනු ලබන සිදුවීම් අනුක්‍රමයේ අනාගතවාණිමය සාක්ෂිකරුවන් හතර දෙනෙකු හඳුනාගත්තෙමු. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්‍රතිරූපයේ රේඛාව, සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ රේඛාව, මෘගයාගේ ප්‍රතිරූපයේ රේඛාව, සහ ව්‍යාජ උතුරු රජුගේ රේඛාව.

උතුරේ ව්‍යාජ රාජයාගේ පරම්පරාවේ දෙවන අර්ධය ආරම්භ වන්නේ ක්‍රි.ව. 538 දී පාප්ධුරයේ බලගැන්වීමත් සමඟය. එවිට ආත්මික උතුරේ ව්‍යාජ රාජයා වන පාප්ධුරය, ආත්මික යෙරුසලම සහ ආත්මික ඉශ්‍රායෙලය වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක් පුරා පාගා දැමීය.

> ඔව්හු කඩුවේ අගයෙන් වැටෙනු ඇත; සියලු ජාතීන් අතරට වහල්කමට ගෙන යනු ලැබෙනු ඇත; සහ අජාතිකයන්ගේ කාලයන් සම්පූර්ණ වන තුරු යෙරුසලම අජාතිකයන් විසින් පාදතලයෙන් මැඩපවත්වනු ලැබෙනු ඇත. ලූක් 21:24.

යොහන්ට ශුද්ධස්ථානයත් සෙනඟත් මැන බලන ලෙස කියන ලද නමුත්, අංගණය අත්හැර දමන ලෙසද ඔහුට කියන ලදී; මක්නිසාද එය වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක් ජාතීන්ට දී තිබුණේ ය.

> එවිට සැරයටියකට සමාන බටයක් මට දෙන ලද්දේය; දූතයාද සිට, “නැගිටින්න, දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවද, පූජාසනයද, එහි නමස්කාර කරන අයද මැන බලන්න. නමුත් මාලිගාවට පිටත තිබෙන අංගණය අත්හරින්න, එය මැන නොබලන්න; මක්නිසාද එය ජාතීන්ට දෙන ලද්දේය. ඔව්හු ශුද්ධ නගරය මාස හතළිස් දෙකක් පාගා දමන්නෝය” කියා පැවසීය. එළිදරව් 11:1, 2.

යොහන් සහ ලූක් සාක්ෂි දරන්නේ, ජාතින් “යෙරුසලම” “පයින් තළා දමන” බවත්, එය “මාස හතළිස් දෙකක්” පුරා සිදුවන බවත්ය. යොහන් එහි කාලසීමාව හඳුනා දක්වයි, ලූක් එම ඉතිහාසයේ අවසානය සලකුණු කරයි. මේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ, දහතුන්වන පදයේ ප්‍රශ්නය අමතමින් සිටිති.

> එවිට මම එක් ශුද්ධවන්තයෙකු කතා කරනවා ඇසීමි; තවත් ශුද්ධවන්තයෙකු කතා කළ ඒ නියත ශුද්ධවන්තයාට මෙසේ කීවේය: දෛනික පූජාව සහ විනාශය ගෙනෙන අපරාධය පිළිබඳ දර්ශනය කොපමණ කාලයක් පවතින්නේද? ශුද්ධස්ථානයද සේනාවද පාදතලයට යටත් කර තැළී යෑමට කොපමණ කාලයක් ද? දානියෙල් 8:13.

ශුද්ධස්ථානය හා සේනාව පාදතලයට යටත් කරනු ලැබිය යුතු කාලසීමාව පිළිබඳ ප්‍රශ්නය, යෙරුසලම පාදතලයට යටත් කිරීමේ ක්‍රියාව සිදු කරන ශූන්‍යකරණ බලයන් දෙකක් හඳුනා දෙයි; දානියෙල්ගේ පොතෙහි යෙරුසලම “ශුද්ධස්ථානය” ලෙසද “සේනාව” ලෙසද නිරූපිත වේ. J. N. Andrews විසින් ප්‍රකාශ කර ඇති පරිදි, මෙම වාක්‍යයේ නිවැරදි මූලික අවබෝධය නම්, එය ශුද්ධස්ථානයද සේනාවද දෙකම පාදතලයට යටත් කළ ශූන්‍යකරණ බලයන් දෙකක් හඳුනා දෙන බවය. එම වාක්‍යයේ හඳුනා දක්වා ඇති පළමු ශූන්‍යකරණ බලය අභිජාතිවාදය වන අතර, දෙවැන්න පාප්වාදය වේ. “සේනාව” යන වචනය, යෙරුසලමේ එනම් දේවමාළිගාවේ සිටින “උපස්ථායකයන්” ලෙස යොහන් හඳුනා දක්වන අය සඳහා දානියෙල් භාවිත කරන ප්‍රකාශනය වේ.

> “දානියෙල් 8හි ‘විරානතා’ දෙකක් ඇත.—මෙම සත්‍යය යොෂියා ලිච් විසින් එතරම් පැහැදිලිව දක්වා ඇති බැවින්, ඔහුගේ වචන අපි ඉදිරිපත් කරමු:

> “‘දෛනික පූජාව’ යනු ඉංග්‍රීසි පාඨයේ වර්තමාන කියවීමයි. එහෙත් මුල් පාඨයේ පූජාවක් වැනි දෙයක් කිසිසේත් නොලැබේ. මෙය සෑම පාර්ශ්වයකින්ම පිළිගනු ලැබේ. එය පරිවර්තකයන් විසින් එයට යොදා දී ඇති අතිරේක පැහැදිලි කිරීමක් හෝ අර්ථනිරූපණයකි. නිවැරදි කියවීම වන්නේ, ‘දෛනිකය සහ විනාශයේ අපරාධය’ යන්නයි; එහි ‘දෛනිකය’ සහ ‘අපරාධය’ “සහ” යන්න මඟින් එකට සම්බන්ධ කර ඇත; දෛනික විනාශය සහ විනාශයේ අපරාධය. ඒවා දෙකක් වන විනාශක බලවේගයන්ය; එම බලවේගයන් ශුද්ධස්ථානයත් සේනාකණ්ඩායමත් විනාශ කිරීමට නියමිතව තිබුණි.’—Prophetic Expositions, Volume 1, page 127.

> “පැහැදිලිවම දෛනිකය සහ විනාශකාරී අපරාධය විසින් ශුද්ධස්ථානයද සේනාද පාදතලයෙන් මැඩදමනු ලැබීමට නියමිතව තිබුණේය. 13 වන පදය අවධානමෙන් කියවීමෙන් මේ කරුණ නිරාකරණය වේ. තවද මේ සත්‍යය තවත් කරුණක්ද ස්ථාපිත කරයි, එනම්: මේ විනාශකාරක දෙක යනු යෙහෝවාවහන්සේගේ නමස්කාරයත් උන්වහන්සේගේ කාර්යයත් පෙරළා දැමීමට සාතන් උත්සාහ කළ මහත් ප්‍රධාන ස්වරූප දෙකය. මෙම පද දෙකේ අර්ථය පිළිබඳ මිලර් මහාශයගේ අදහස්ද, එම අර්ථය තීරණය කිරීම සඳහා ඔහු විසින් අනුගමනය කරන ලද ක්‍රියාමාර්ගයද, පහත ශීර්ෂය යටතේ ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ:”

> “විනාශකාරක දෙක නම් හීතවාදය සහ පාප්වාදයයි”

> “‘මම තවදුරටත් කියවමින් ගියෙමි; එය [දෛනිකය] හමු වූ වෙනත් කිසිදු අවස්ථාවක් දානියෙල් පොතෙන් හැර සොයාගත නොහැකි විය. එවිට මම [ශබ්ද-සූචියක උපකාරයෙන්] එය සමඟ සම්බන්ධව තිබූ එම වචන—‘ඉවත් කරනු’; ඔහු ‘දෛනිකය’ ‘ඉවත් කරනු ඇත’; ‘දෛනිකය ඉවත් කරනු ලබන කාලයේ සිට’—යනාදිය ගත්තෙමි. මම තවදුරටත් කියවමින් ගියෙමි; එම පාඨය පිළිබඳ කිසිදු ආලෝකයක් සොයාගත නොහැකි වනු ඇතැයි සිතූයෙමි. අවසානයේ, මම 2 තෙසලෝනික 2:7, 8 වෙත පැමිණියෙමි. ‘අධර්මිෂ්ඨකමේ අභිරහස දැනටමත් ක්‍රියාකරමින් තිබේ; නමුත් දැන් වැළැක්වීම කරන ඔහු, ඔහු මාර්ගයෙන් ඉවත් කරනු ලබන තෙක් වැළැක්වීම කරනු ඇත; එවිට ඒ දුෂ්ටයා ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලබන්නේ ය,’ යනාදිය. මම එම පාඨයට පැමිණි විට, අහෝ! සත්‍යය කෙතරම් පැහැදිලිව හා මහිමාන්විතව පෙනුණේද! එය මෙන්න! එයම ‘දෛනිකය’ ය! හොඳයි, එසේ නම්, ‘දැන් වැළැක්වීම කරන ඔහු’ හෝ බාධා කරන තැනැත්තා යනුවෙන් පාවුල් අදහස් කරන්නේ කුමක්ද? ‘පාපයේ මනුෂ්‍යයා’ සහ ‘දුෂ්ටයා’ යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ පේපවාදයයි. හොඳයි, එසේ නම්, පේපවාදය ප්‍රකාශයට පත්වීම වැළැක්වූයේ කුමක්ද? ඒ නම් පගන්වාදයයි; එසේ නම්, ‘දෛනිකය’ යන්නෙන් අදහස් විය යුත්තේ පගන්වාදයයි.’—Second Advent Manual, page 66.” J. N. Andrews, The Sanctuary and the 2300 Days, 33, 34.

ලෙවීකාණ්ඩය විසිහයේ “සත් වරක්” යන වචනයේ ඉටු වීම තුළ, අනුජාතිකවාදය වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක් පුරා ශුද්ධස්ථානයද සේනාද පාදතලයට යට කළේය; ඉන්පසු පාප්තන්ත්‍රවාදයද තවත් වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක් එම කාර්යයම කළේය. ලූක් සහ යොහන් අනුව, පාප්තන්ත්‍රය වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක් පුරා යෙරුසලම පාදතලයට යට කළේය, 1798 දී පාප්තන්ත්‍රයට එහි මාරාන්තික තුවාලය ලැබෙන තුරුය. 1798 න් වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක් අඩු කළ විට, 538 වෙත පැමිණේ. 538 න් වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක් අඩු කළ විට, ක්‍රිස්තු පූර්ව 723 වෙත පැමිණේ; එම කාලයේදී උතුරේ යථාර්ථ රජ වූ අසූරියාව ඉශ්‍රායෙල්ගේ උතුරු රාජ්‍යය වහල්කමට ගෙන ගිය අවස්ථාව එයයි.

යොහන් සඳහන් කරන්නේ පාප්තන්ත්‍රය අභයස්ථානයද සේනාවද පාදතලයෙන් මැඩපැවැත්වූ වසර දහස් දෙසිය හැටක කාලය පමණක්ය; එහෙත් ලූක්, අන്യජාතිකයන්ගේ කාලයන් සම්පූර්ණ වන තුරු යයි ඔහු ප්‍රකාශ කරන බැවින්, පිළිමාරාධනාවද පාප්තන්ත්‍රයද යෙරුසලම පාදතලයෙන් මැඩපැවැත්වූ වසර දහස් දෙසිය හැටක කාල දෙකම අමතයි. ලූක්, යෙරුසලම පාදතලයෙන් මැඩපැවැත්වීම එක් “කාලයක්” පමණකට වඩා වැඩි දෙයක් ලෙස හඳුනාගනී; මක්නිසාද ඔහු එය අන्यජාතිකයන්ගේ “කාලයන්” සම්පූර්ණ වීම ලෙස හඳුන්වන බැවිනි.

ඇත්ත වශයෙන්ම, 1856 දී මිලර්වාදී ඇඩ්වෙන්ටිසම් ලාඕදිකයානු තත්ත්වයට පත් විය; එයින් වසර හතකට පසු ඔවුහු ලෙවී කථාව 26 හි “සත් වර” සම්බන්ධ සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කළහ. එබැවින්, මෙම සරල බයිබලීය සත්‍යයන් දැකගැනීම ඇඩ්වෙන්ටිසම්ට අසම්භවය. මා හඳුන්වා දෙමින් සිටින කරුණ නම්, සලකුණු තුනක් හඳුන්වා දෙන, පළමු සලකුණ හා දෙවන සලකුණ අතර කාල පරිච්ඡේදයක්ද, ඉන්පසු දෙවන සලකුණ හා තුන්වන සලකුණ අතර දෙවන කාල පරිච්ඡේදයක්ද හඳුන්වා දෙන, සත් ගර්ජනාගේ සැඟවුණු ඉතිහාසය, ව්‍යාජ උතුරු රජුගේ අනාවැකි රේඛාව තුළ නිරූපණය වී ඇති බවයි.

එම රේඛාව ආරම්භ වූයේ ක්‍රි.පූ. 723 දී ය; එවිට උතුරු රාජ්‍යය වූ ඉශ්‍රායෙල්, උතුරේ සත්‍ය රජෙකු වූ අෂූර් රජුගේ අතින් වහල්කමට ගෙන යනු ලැබීය. අනතුරුව 538 දී, උතුරේ ආත්මික රජු බලවත් කරනු ලැබූ අතර, ඔහු 1798 දී මාරක තුවාලයක් ලැබෙන තුරු තවත් එක් දහස් දෙසිය හැට අවුරුද්දක් ආත්මික යෙරුසලම පාදතලයට නෙළා දැමුවේය. ක්‍රි.පූ. 723 සිට 538 දක්වා, ඉශ්‍රායෙලය යටත්කමට තබාගත් බලයන් සෑමවිටම අජාතික බලයන්ම වූහ.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රේඛාව, ක්‍රි.ව. 27 වර්ෂයේ උන්වහන්සේගේ බව්තිස්මයේදී උතුරේ සැබෑ රජුගේ අභිෂේකය හඳුනා දෙයි; අනතුරුව අනාවැකිමය දින එක්දහස් දෙසිය හැටකට පසු, උන්වහන්සේ කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලැබූ සේක. එවිට උන්වහන්සේගේ ගෝලයන්ට ක්‍රි.ව. 34 වර්ෂයේ ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරා දැමීම දක්වා, උතුරේ සැබෑ රජුගේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමට බලය දෙනු ලැබීය. උන්වහන්සේගේ සේවයේ සම්පූර්ණ එක්දහස් දෙසිය හැට දින පුරා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඇවිදිමින් නොසිටි එකම අවස්ථාව වූයේ, ජයග්‍රාහී ප්‍රවේශයේදී උන්වහන්සේ යෙරුසලමට පැදගෙන පිවිසුණු විටය. එබැවින්, කුරුසියෙන් පසුව උන්වහන්සේගේ ගෝලයන් කළාක් මෙන්, උන්වහන්සේ එක්දහස් දෙසිය හැට දිනක් යෙරුසලම පාගා දැමූ සේක. ව්‍යාජ උතුරේ රජු සහ උතුරේ සැබෑ රජු වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ යන රේඛා දෙකම, එක්දහස් දෙසිය හැට දිනක් යෙරුසලමත් සේනාවත් පාගා දැමූහ.

මිථ්‍යාදේවවාදය යනු සැබෑ යුදෙව්වන්ගේ භූමික ශුද්ධස්ථාන සේවයේ නමස්කාර ක්‍රමයට කළ ව්‍යාජ අනුකරණයක් වූ අතර, පාප්වාදය යනු ආත්මික යුදෙව්වන්ගේ ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථාන සේවයට කළ ව්‍යාජ අනුකරණයකි. මිථ්‍යාදේවවාදයේ එක් දහස් දෙසිය හැට අවුරුදු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එක් දහස් දෙසිය හැට දිනවලට සමාන්තර වූ අතර, පාප්වාදයේ එක් දහස් දෙසිය හැට අවුරුදු, ගෝලයන්ගේ එක් දහස් දෙසිය හැට දිනවලට සමාන්තර විය.

රේඛා දෙකෙන් එක් එක් රේඛාව තුළ, 2023 ජූලි මාසයේදී මහජන වශයෙන් මුද්‍රා විවර කරනු ලැබීමට ආරම්භ වූ, සත් ගර්ජනාවල සැඟවුණු ඉතිහාසයේ එකම අනාවැකිමය ව්‍යුහය අන්තර්ගත වේ. එම මුද්‍රා විවර කිරීමේ කාර්යය, කොටසක් වශයෙන්, මිලේරයිට් ව්‍යාපාරයේ පළමු බලාපොරොත්තු භංගය හඳුනාගැනීම මඟින් සිදු කරන ලදී. ඔවුන්ගේ පළමු බලාපොරොත්තු භංගය, දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ “ප්‍රමාද කාලය” ලෙස හැඳින්වෙන කාල පරිච්ඡේදයක් ආරම්භ කළේය. “ප්‍රමාද කාලය” අවසන් වූයේ, Midnight Cry යන පණිවිඩය සම්පූර්ණයෙන් ස්ථාපිත කරනු ලැබූ අවස්ථාවේ, New Hampshire හි Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදීය. Exeter කඳවුරු රැස්වීම දෙවන waymark එක බවට පත් වූ අතර, එවිට විනිශ්චයේ තුන්වන waymark එකත් අවසාන බලාපොරොත්තු භංගයත් පැමිණෙන තෙක්, Midnight Cry යන පණිවිඩය ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ කාල පරිච්ඡේදයක් ආරම්භ විය.

මාර්ගසලකුණු තුන වූයේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගය, මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬේ පණිවිඩය, සහ අවසාන බලාපොරොත්තුභංගයයි. එම මාර්ගසලකුණු තුන හෙබ්‍රෙව් භාෂාවේ “සත්‍යය” යන වචනය සමඟ අනුකූල වේ; එය හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ පළමු, දහතුන්වන, සහ අවසාන අකුර නියෝජනය කරයි. පළමුවැන්නත් අවසානවැන්නත් බලාපොරොත්තුභංගයන් වීම, අල්ෆා සහ ඔමේගාගේ අත්සන නියෝජනය කරයි.

මිලර්වාදී ඉතිහාසය තුළ දින එක්දහස් දෙසිය හැටකට සෘජු නිරූපණයක් නැත; එසේ වුවද, මිලර්වාදී ඉතිහාසය පළමු චලනයේ ඉතිහාසය වන අතර ඒ හේතුවෙන් එය අවසාන චලනයට ආදර්ශවත් වේ. අවසාන චලනයේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේ ඉතිහාසය 2020 ජූලි 18 දින ආරම්භ වූ අතර, එය එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දර්ශනය කරනු ලැබේ. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය තුළ, සාක්ෂිකාරයන් දෙදෙනා මරණයට පත් කරනු ලබති; එය අවසාන චලනයේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගය සලකුණු කරයි, එය පළමු චලනය මගින් ආදර්ශවත් කරනු ලැබූ එකකි.

එළිදරව්ව එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ, එම බලාපොරොත්තුභංගය ඔවුන්ගේ මළ සිරුරු වීථියේ තිබූ දින එක්දහස් දෙසිය හැටක කාලයක් ආරම්භ කළේය; එමගින් උපමායේ ප්‍රමාදවීමේ කාලය ලකුණු කරයි. ඔවුන්ගේ නැවත නැඟිටීමේදී, ඉරිදා නීතියේ විනිශ්චය සිදු වන එම පැයම තුළ ඔවුන් ධජයක් මෙන් උසස් කරනු ලබති. සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ ඉතිහාසය, දින එක්දහස් දෙසිය හැටක සංකේතාත්මක කාලයක් ඇතුළත් කරයි.

සත් ගර්ජනවල ගුප්ත ඉතිහාසය තුළ තුන්වන දේවදූතයාගේ චලනය පිළිබඳ විස්තර අනෙකුත් සමාන්තර රේඛාවලට වඩා බොහෝ විශේෂිත නිර්දේශනයක් සපයයි; එහෙත් තුන්වන දේවදූතයාගේ රේඛාවද, උතුරේ සැබෑ රජුගේ රේඛාවද, උතුරේ නකල් රජුගේ රේඛාවද, ආරම්භක ලක්ෂ්‍යයක්, එය අනුව මධ්‍යස්ථ ලක්ෂ්‍යයක් දක්වා ළඟා වන කාල පරිච්ඡේදයක්, එය අනුව අවසාන ලක්ෂ්‍යයේ විනිශ්චය දක්වා ළඟා වන කාල පරිච්ඡේදයක් යන එකම අනාවැකිමය ලක්ෂණයන් සියල්ලම දරයි.

දොළොස් සියයක් හැට දින යනු සත් ගර්ජනාගේ ගුප්ත ඉතිහාසයේ ප්‍රධාන අංගයකි. එළිදරව් 12 වන පරිච්ඡේදයේ දොළොස් සියයක් හැට දින “කාන්තාරය” ලෙස සංකේතවත් කර ඇත.

> එවිට ඒ ස්ත්‍රිය දෙවියන් විසින් ඇයට සූදානම් කර තිබූ ස්ථානයක් ඇති වන පාළුකරයට පලා ගියාය; එහි ඔවුන් ඇය පෝෂණය කරන පිණිස දහස් දෙසිය හැට දිනක් තිබුණේය. එළිදරව් 12:6.

පල්ලිය, පාප් බලයේ පාදයෙන් මැදීමෙන් ගැළවීම සඳහා, වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක් තිස්සේ වනයට පලා ගියාය. පදය දහහතර තවත් සාක්ෂියක් සපයයි.

> එම ස්ත්‍රියට මහත් ගරුඩෙකුගේ පියාපත් දෙකක් දෙන ලද්දේ, ඇය සර්පයාගේ මුහුණෙන් ගැලවී, තම ස්ථානයට වන පාළුකරයට පියාසර කර යන්නාක්මෙන්ය; එහි ඇය කාලයක්ද, කාල දෙකක්ද, අර්ධ කාලයක්ද පෝෂණය කරනු ලබයි. එළිදරව් 12:14.

සභාව ද්‍රාගන්ගේද පපාසභාවේද හිංසාවෙන් වසර දහස් දෙසිය හැටක් පලා ගිය බැවින්, “වියළි කාන්තාරය” යනු දින දහස් දෙසිය හැටක සංකේතයකි. එම සංඛ්‍යාව දානියෙල් සහ එළිදරව් පොත්වල සෘජුවම සත් වරක් පෙනී යයි; නමුත් ශුද්ධ ලියවිල්ලේ එය තවත් ක්‍රම කිහිපයකින් නිරූපිත වේ. සෑම අවස්ථාවකම, එය ලෙවී කථාව විසි හයේ “සත් කාලයන්” නිරූපණය කරයි.

ක්‍රි. පූ. 723 සිට ක්‍රි. ව. 538 වසර දක්වා අන්‍යජාතිකවාදය ශුද්ධස්ථානය හා සේනාව පාදතලයට යටකරමින් සිටිය ද, නැතහොත් පාප් පදවිය ආත්මික යෙරුසලම සහ එහි නමස්කාරකරන්නන් පාදතලයට යටකරමින් සිටිය ද, එය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විසිරවීමේ එක් දෘෂ්ටාන්තයකි; එය සිදු වූයේ ලෙවී කථාව 25 සහ 26 පරිච්ඡේදවල නිරූපිත “දේශයේ සබත්” ගිවිසුම දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විසින් කඩ කිරීම නිසාය. 26 වන පරිච්ඡේදයේ එය දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුමේ විවාදය ලෙස හැඳින්වේ.

> මම ඔබ පිටට කඩුවක් ගෙන එන්නෙමි; එය මාගේ ගිවිසුමේ විවාදයට පළිගනු ඇත. ඔබ ඔබගේ නගරයන් ඇතුළත එක්රැස් වූ කල, මම ඔබ අතරට වසංගතය යවන්නෙමි; එවිට ඔබ සතුරාගේ අතට පාවා දෙනු ලැබෙන්නහුය. ලෙවී කථාව 26:25.

දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුමට විරුද්ධ වූ කැරැල්ල, “මාගේ ගිවිසුමේ විවාදය” ලෙස නිරූපිත වූ වහල්කමත් විසිරවීමත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත ගෙන ආවේය. දානියෙල් විසින් මෝසෙස්ගේ “ශාපය” සහ “දිවුරුම” ලෙස හැඳින්වෙන, එසේම “මාගේ ගිවිසුමේ විවාදය” යනුවෙන්ද කී ඒ දඬුවම නොතේරුම් ගැන්වීම, දානියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ නිරූපිත ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යයේ ගැඹුරු අර්ථය දැකීමෙන් මනුෂ්‍යයෙකු අන්ධ කරයි. එලන් වයිට්ගේ ලේඛනවල ලාඕදීකීය අන්ධභාවයේ සිටින දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පිළිබඳ අඛණ්ඩ තක්සේරුවක් වන්නේ, ඔවුන්ට “හේතුවෙන් ප්‍රතිඵලයට තර්ක කිරීමට” නොහැකි බවය. ඔබ අඳුරු යුගවල එක්දහස් දෙසිය හැට අවුරුදු පිළිබඳ අවබෝධයක් ඇති බව ප්‍රකාශ කළ හැක; නමුත් එම පාගාදැමීමේ “හේතුව” ඔබ නොදන්නේ නම්, ඔබ අන්ධය.

> තවද ඔහු එක් සතියක් පුරා බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරනු ඇත; එම සතියේ මැදදී ඔහු පූජාවත් පූජාපිණ්ඩයත් නවත්වා දමනු ඇත; තවද අශුචිකම්වල පතුරුවා හැරීම නිසා ඔහු එය පාළු කරනු ඇත, අවසානය දක්වාම; තීරණය කරනු ලැබූ දෙයද එම පාළුකරනු ලැබූ දේ පිට වගුරුවනු ලබන්නේය. දානියෙල් 9:27.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් ගිවිසුම ස්ථිර කිරීම, “උන්වහන්සේගේ ගිවිසුමේ විවාදය” සමඟ සෘජුවම සම්බන්ධ වී ඇත. “ශාපයේ” කාලපරිච්ඡේදය අවුරුදු දෙදහස් පහසිය විස්සක් වූ අතර, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් එම ගිවිසුමම ස්ථිර කළ කාලපරිච්ඡේදය දින දෙදහස් පහසිය විස්සක් විය. සැඟවුණු සත් ගර්ජනාවන්ගේ ඉතිහාසයේ ව්‍යුහය සපයන හෙබ්‍රෙව් “සත්‍යය” යන වචනයට අනුකූලව, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තම ගිවිසුම ස්ථිර කළ යුතු වූ අනාවැකි සතිය, හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ පළමු, දහතුන්වන හා අවසාන අක්ෂරවලින් නිරූපිත සන්ධිස්ථාන තුනක් අන්තර්ගත කරගෙන තිබුණි.

සතියේ පළමු මාර්ගලකුණ උන්වහන්සේගේ බව්තීස්මය වූයේය; දෙවන මාර්ගලකුණ වූයේ කුරුසිය, සහ අවසාන මාර්ගලකුණ වූයේ ස්තේපන්ගේ මරණයයි. ලෙවී කථාව විසිහයෙහි ඇති “සත් වරක්” යන්න, ස්වර්ගීය දූතයන් විලියම් මිලර්ට “සත් වරක්” දකින්නට මඟ පෙන්වූ පරිදි, දකින්නට ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ලේ වගුරුවා, උන්වහන්සේගේ සත්‍යවාදී පුරාතන ජනතාව විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ එම ගිවිසුමම ස්ථිර කළ අනාවැකිය සම්පූර්ණ ලෙස දකින්නට ඇති හැකියාව ඉවත් කරයි. අවසානයේ ගැළවීම ලබන සෑම කෙනෙකුටම “සත්‍යය” පිළිබඳ ඇත්තේ කොටස්මය හා අසම්පූර්ණ අවබෝධයක් පමණි. එහෙත් “සත්‍යය” දකින්නට අරමුණපූර්වකව ප්‍රතික්ෂේප කරන කිසිවෙකු ගැළවීම නොලබයි. පියාණන් වෙත යාමට ඇත්තේ එකම මාර්ගයක් පමණි; එය යේසුස්වහන්සේ තුළින්ය, සහ යේසුස්වහන්සේම “සත්‍යය”ය.

මෙය මෙනෙහි කිරීමට වටිනා අවබෝධයකි, මන්ද එය ලෙවී කථාවෙහි විසිපස්වන හා විසිහයවන පරිච්ඡේදවල ඇති ගිවිසුමට අදාලව කථා කරන්නේය. “හත් වරක්” යන “ශාපය” පුරාණ සත්‍ය ඉශ්‍රායෙලය මත පැමිණියේ, දේශය විවේකයට ඉඩ දීම පිළිබඳ මාර්ගෝපදේශ ක්‍රියාත්මක කිරීමටත්, ජුබිලිය පිළිබඳ උපදෙස් ඉටු කිරීමටත් ඔවුන් අකැමැති වූ නිසාය. එය අතපසු කිරීමේ පාපයක් විය. ඔවුන්ට ශාපය පැමිණියේ, “නුඹ මිනිස් ඝාතනය නොකරන්නෙහිය” හෝ “නුඹ සොරකම් නොකරන්නෙහිය” යන ආඥාවක් සෘජුවම උල්ලංඝනය කළ බැවින් නොව, ඔවුන්ට කරනු පිණිස අණ කරනු ලැබූ කාර්යයක් ඔවුන් අතහැර දැමූ බැවිනි. දේශය විවේකයට ඉඩ දීම හා සම්බන්ධ මාර්ගෝපදේශ ඔවුහු සරලවම නොසලකා හැරියෝය. කවර අශුද්ධ හේතුවක් නිසා වුවද, දේවදූතයන් විසින් විලියම් මිලර්ට සොයාගැනීමට මඟ පෙන්වූ “හත් වරක්” යන්න සරලවම පිළිගන්නා නොවන ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරු, සත්‍යය සැබැවින් විමර්ශනය කිරීමට කිසිදා කාලය ගෙන නොමැති අතර, පුරාණ සත්‍ය ඉශ්‍රායෙලය නොසලකා හැරිය ඒම ගිවිසුම් තොරතුරුම නොසලකා හැරීමෙන්, එම වර්ගයේම අතපසු කිරීමේ කැරැල්ල සිදු කරමින් සිටිති. ආරම්භය අවසානය දක්වයි.

එළිදරව් පොතේ දොළොස්වන අධ්‍යායේ “පාළුකරය” ලෙස හඳුනා දක්වා ඇති දහස දෙසිය හැට දවස, “සත් කාලය” යන දෙයෙහි සංකේතයකි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවයේ දහස දෙසිය හැට දවසත්, ගෝලයන්ගේ සේවයේ දහස දෙසිය හැට දවසත්, ගිවිසුම ස්ථිර කරනු ලැබෙමින් තිබූ මුළු සතියම නිරූපණය කරයි. එසේම, අන්‍යජාතිවාදය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පාගා දැමූ දහස දෙසිය හැට අවුරුදුත්, පාප්වාදය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පාගා දැමූ දහස දෙසිය හැට අවුරුදුත්, මෝසෙස්ගේ ශාපයේ මුළු “සත් කාලය” ම නිරූපණය කරයි.

එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ, දහස් දෙසිය හැට දිනවලට පසු, මළ ඇට නැවත ජීවනයට ගෙන එනු ලබන්නේ එකලක්ෂ හතළිස් හාර දහසක් ලෙස ගිවිසුමකට ඇතුළුවීම සඳහාය. එහෙත්, ඔවුන්ට එම ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවය ඉටු කරනු පිණිස, දානියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ කළාක් මෙන්ම, ගිවිසුමේ කොන්දේසි සම්පූර්ණ කිරීමට ඔවුන් බැඳී සිටිති. “සත් වරක්” යන ගිවිසුමේ කොන්දේසි තුළ, සතුරාගේ දේශයේ තමන් සිටින බව දක්නට ලැබූවන් සඳහා විශේෂ උපදෙස් අඩංගු වේ. තමන් විසුරුවා හරින ලද බවේ යථාර්ථයට අවදි වන අය ස්වාමීන්වහන්සේ වෙත නැවත පැමිණීමට ආශා කරන විට, ලේවී කථාව විසිහයවන පරිච්ඡේදය ඔවුන් නැවත පැමිණිය යුතු ආකාරය පිළිබඳ උපදෙස් සපයයි.

> ඔබ අතරින් ඉතිරිව සිටින අය, තමන්ගේ අකර්මණ්‍යකම නිසා, ඔබගේ සතුරන්ගේ දේශවල ක්ෂීණ වී යන්නෝය; ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ අකර්මණ්‍යකම් නිසාද, ඒ අය සමඟම ඔවුන් ක්ෂීණ වී යන්නෝය. ඔවුන් තමන්ගේ අකර්මණ්‍යකමත්, තමන්ගේ පියවරුන්ගේ අකර්මණ්‍යකමත්, මට විරුද්ධව කළ තමන්ගේ අතික‍්‍රමයත්, ඒවා මට විරුද්ධව කරනු ලැබූ අතික‍්‍රමය සමඟම, ඔවුන් මට විරුද්ධව හැසිරුණු බවත් පාපොච්චාරණය කරන්නේ නම්; මමද ඔවුන්ට විරුද්ධව හැසිරී, ඔවුන්ගේ සතුරන්ගේ දේශයට ඔවුන් ගෙන ආ බවත්; එවිට ඔවුන්ගේ අච්චේදනය නොකළ හදවත් නමී, තමන්ගේ අකර්මණ්‍යකමේ දඬුවම පිළිගන්නේ නම්: එවිට මම යාකොබ් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුම සිහිකරන්නෙමි; ඉසාක් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුමද, ආබ්‍රහම් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුමද සිහිකරන්නෙමි; දේශයද මම සිහිකරන්නෙමි. ලෙවී කථාව 26:39–42.

ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි “pine away” යන ප්‍රකාශය අදහස් කරන්නේ විලීය යාම, දූෂිත වීම සහ සම්පූර්ණයෙන් කා වැටී නැතිව යාමයි. “Pine away” වීම යනු මළ, වියළි ඇටකටු බවට පත්වෙන තෙක් ක්ෂය වීමයි. තවද එම උපදේශනය මරණය හඳුනා දෙයි, මක්නිසාද තමන්ගේ තත්ත්වය පිළිබඳ අවබෝධයට පැමිණෙන අය “ඔබගේ සතුරන්ගේ දේශයෙහි” සිටින අය ලෙස එය නියෝජනය කරන බැවිනි.

> අන්තිමට නාශ කරනු ලබන සතුරා මරණයයි. 1 කොරින්ති 15:26.

2020 ජූලි 18 වන දින තුන්වන දූතයාගේ චලනය තුළ පළමු බලාපොරොත්තුභංගය සිදු විය. එය ශුද්ධ වූ අනාවැකි ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාවල ඇති අනෙකුත් සියලු පළමු බලාපොරොත්තුභංගයන් මඟින් පූර්වඛ්‍යාපිත කර ඇත. එසකියෙල් තිස් හත් වන පරිච්ඡේදය අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විසිරී ගොස්, දූෂිත වී, සම්පූර්ණයෙන් විනාශ වී, අවසානයේ මියගිය වියළි අස්ථිවල නිම්නයක් පමණක් වූ අය ලෙස හඳුන්වයි. ඔවුහු මරණයේ දේශය වන සතුරාගේ දේශය තුළ සිටිති. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේදී සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා මරා දමා වීදියේම තබා දමනු ලැබූහ. සියලු අනාගතවක්තෘවරු එකිනෙකා සමඟ එකඟ වෙති. එබැවින් මෝසෙස් කථා කරන්නේ එසකියෙල්ගේ නිම්නය හරහා දිවෙන වීදියේ මළ අය සමඟය. ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තුභංග වූ තත්ත්වය තුළ, යෙරෙමියා මඟින් ඔවුන්ට උපදෙස් දෙනු ලැබේ.

> එබැවින් ස්වාමින්වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක: “ඔබ නැවත හැරී එනවා නම්, මම ඔබව නැවත ගෙන එන්නෙමි; ඔබ මා ඉදිරියෙහි සිටිනු ඇත. ඔබ නිකೃෂ්ට වූ දෙයින් අගනා දේ වෙන්කර ගන්නේ නම්, ඔබ මාගේ මුඛය මෙන් වන්නෙහිය. ඔවුන් ඔබ වෙතට හැරී එන්නෝය; එහෙත් ඔබ ඔවුන් වෙතට හැරී නොයන්න.” යෙරෙමියා 15:19.

දෙවියන් වහන්සේ වෙනුවෙන් කථා කිරීමට ඔහු කැමති නම්, ඔහු ආපසු හැරී එන්නට යුතු බවත්, එසේ කිරීමේදී අනර්ඝ දේ නිකෘෂ්ට දේවලින් වෙන් කළ යුතු බවත් යිරෙමියාට දැනුම් දෙනු ලැබේ. එම කොටසේ සන්දර්භය අනුව, නිකෘෂ්ටයන් නම් ඔහු ආපසු යා යුතු නොවන අය බව හඳුනාගත හැක. ඔහු එම කොටසේ තම බලාපොරොත්තු බිඳුණු තත්ත්වයේ සිටින ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන විට, ඔහු තනිව සිටියේයැයි සඳහන් කරයි.

> මම උසුළු විසුළු කරන්නන්ගේ සභාවේ නොසිටිමි, සන්තෝෂවත් නොවීමි; ඔබගේ අත නිසා මම තනිව සිටියෙමි; මක්නිසාද ඔබ මාව කෝපයෙන් පිරවීය. යෙරෙමියා 15:17.

යෙරෙමියා “උපහාසකරන්නන්ගේ සභාවේ” හිඳ නොසිටියේය, මක්නිසාද ඔහු තනිවම හිඳ සිටියේය. උපහාසකරන්නන්ගේ සභාව වන අධමයන් වෙත ඔහු නැවත හැරී යා යුතු නොවීය. 1863 දී, මෝසෙස්ගේ “සත් වරක්” ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සඳහා බැබිලෝනියේ දූහිතයන්ගේ බයිබලීය ක්‍රමවේදය වෙත ආපසු හැරුණු විට, ඇඩ්වෙන්ටිසම “උපහාසකරන්නන්ගේ සභාව” වෙත තම ආපසු හැරීම ආරම්භ කළේය. එහෙත් යෙරෙමියා මැලර්වාදී ඉතිහාසයට වඩා, වඩාත් නිශ්චිතව කථා කරන්නේ අන්තිම දවස් ගැන ය. මළ ඇටවල මිටියාවතෙහි සිටින අය තමන් සතුරන්ගේ දේශයේ සිටින බවට වූ සත්‍යය පිළිබඳ අවදි වන විට, වීදියේ ඔවුන්ගේ මරණය ගැන ප්‍රීති වූ අය වෙත ඔවුන් කිසි කලෙකත් නැවත හැරී නොයා යුතුය. එම කණ්ඩායමට යෙරෙමියා වෙත ආපසු හැරී එන්නට පුළුවන, නමුත් ඔහුට ඔවුන් වෙත නැවත හැරී යා නොහැක.

එහෙත් ඔවුන් නැවත පැමිණීමට නම්, “හත් වර” සමඟ සෘජුව සම්බන්ධ වූ මෝසෙස් විසින් දෙන ලද උපදෙස් ද ඔවුන් විසින් ඉටු කළ යුතුය. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ වීථියේ මළව සිටින අය, දින තුන හමාරක් මළව සිටිති; එය ප්‍රකාශනාත්මකව “පාළුකරය” ය.

මේ නිසා මළවුන්ගේ ආරම්භක අවදිවීම, අස්ථි එකට සන්ධානය වන පණිවිඩයක් මගින් සිදු කරනු ලැබේ; එහෙත් ඔවුන් තවමත් ජීවමාන නැත. ඔවුන් බලවත් හමුදාවක් බවට පරිවර්තනය කිරීමට, මුද්‍රාකරණයේ පණිවිඩය වන සතර සුළඟේ පණිවිඩය අවශ්‍ය වේ. ඔවුන් එකට රැස් කරන පළමු පණිවිඩය පැමිණෙන්නේ “හඬක්” වෙතිනි.

> “මාගේ ජනතාව සැනසවන්න, සැනසවන්න” යයි ඔබගේ දෙවියන් වහන්සේ කියනසේක. “යෙරුසලමට සැනසිල්ලෙන කථා කර, ඇයට හඬනඟා ප්‍රකාශ කරව, ඇගේ යුද්ධසේවය නිම වී ඇතැයිද, ඇගේ අපරාධය සමාව දෙන ලද්දේයැයිද; මක්නිසාද ඇය තම සියලු පව් නිසා ස්වාමීන් වහන්සේගේ අතින් දෙගුණයක් ලැබී ඇත.” “කරිබුමියේ කෑගසන්නාගේ හඬක් මෙසේ කියයි: ‘ස්වාමීන් වහන්සේගේ මාර්ගය සූදානම් කරව; අපගේ දෙවියන් වහන්සේ උදෙසා මරුභූමියේ මහමඟක් සෘජු කරව. සියලු නිම්න උස් කරනු ලැබේ; සියලු කඳු හා හෙල් පහත් කරනු ලැබේ; වක්‍ර වූ දෑ සෘජු කරනු ලැබේ; ගොරෝසු ස්ථාන සමතලා කරනු ලැබේ.’” යෙසායා 40:1–4.

හඬ පැමිණෙන්නේ වනයෙන්ය; එය “සත් වරක්” විසිරී යාමේ සංකේතයකි. එම හඬ වනයෙහි ඇත, මක්නිසාද එසකියෙල්ද මැරුණු ඇටවල නිම්නයට ගෙනයනු ලැබීය. ඔහු සාක්ෂි දුන්නේ දුරින් නොව, ඒ නිම්නය තුළින්ම ය.

> ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය මා පිට තිබුණේය; ස්වාමීන්වහන්සේගේ ආත්මයෙන් උන්වහන්සේ මා පිටතට ගෙනගොස්, අස්ථිවලින් පිරුණු ගැඹුරැති නිම්නයේ මධ්‍යයේ මා තැබූසේක. එසෙකියෙල් 37:1.

එම මිටියාවත දින තුනහමාරක අරණ්‍යයයි. හඬෙහි පොරොන්දුව නම් යෙරුසලමේ අයුතුකම සමාව ලැබී ඇති බවත්, ඇගේ සටන අවසන් වී ඇති බවත් ය. එම පොරොන්දුව අවසාන දවස්වල සම්පූර්ණ කරනු ලබන එක් ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස මුද්‍රා තැබීම නිරූපණය කරයි. නමුත් ඇගේ අයුතුකම සමාව ලැබීම, ඇගේ සියලු පාපයන් වෙනුවෙන් “දෙගුණයක්” ලැබීම සමඟ සම්බන්ධ කර ඇත. මෝසෙස් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ප්‍රතිකාරය ඔවුන්ගේ අයුතුකම් පමණක් නොව, ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ අයුතුකම්ද පාපෝච්චාරණය කිරීම අවශ්‍ය කරයි. ඔවුන් එම ආඥාව ඉටු කරන්නේ නම්, ඔවුන්ගේ අයුතුකම සමාව ලබනු ඇත.

අපි මීළඟ ලිපියෙහි මෙම සත්‍යයන් තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

> එසේය, මුළු ඉශ්‍රායෙලයම ඔබගේ ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කර, හැරී ගොස්, ඔබගේ හඬට කීකරු නොවන පිණිස ක්‍රියා කළෝය; එබැවින් අපගේ මත ශාපයද දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයා වූ මෝසෙස්ගේ ව්‍යවස්ථාවේ ලියා ඇති දිවුරුමද වගුරුවනු ලැබ ඇත; මක්නිසාද අපි ඔහුට විරුද්ධව පව් කළෙමු. තවද ඔහු අපට විරුද්ධවද අපව විනිශ්චය කළ අපගේ විනිශ්චයකරුවන්ට විරුද්ධවද ප්‍රකාශ කළ තම වචන ස්ථිර කරමින්, අපගේ මත මහත් විපතක් ගෙනාවාය; මක්නිසාද මුළු ආකාශය යටතේ යෙරුසලම පිට පැමිණි දේ මෙන් සිදු කරනු ලැබූ දෙයක් නොවීය. මෝසෙස්ගේ ව්‍යවස්ථාවේ ලියා ඇති පරිදි, මේ සියලු විපත අපගේ මත පැමිණ ඇත; එහෙත් අපගේ අයුතුකම්වලින් හැරී ඔබගේ සත්‍යය තේරුම් ගන්නා පිණිස, අපි අපගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ ඉදිරියේ යාච්ඤා නොකළෙමු. දානියෙල් 9:11–13.

Back to Articles