Article

# Rome Establishes the Vision - Number Fourteen

රෝමය දර්ශනය ස්ථාපිත කරයි - අංක දහහතරයි

Reflections of Christ and the Formation of the Image of the Beast: A Prophetic Parallel in the Last Days

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්‍රතිබිම්බයන් හා මෘගයාගේ රූපයේ ගොඩනැගීම: අවසාන දිනවල භාවිතමය සමාන්තරතාවයක්

Author

Jeff Pippenger

Published

September 2, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The line of prophecy identifying when the United States forms an image to and of the beast occurs when the horn of Protestantism is forming the image of Christ. That formation is specifically identified in Daniel chapter ten, when Daniel beholds the causative looking-glass “marah,” vision. Daniel represents those who behold Christ, and in so doing they reflect Christ’s character. The one hundred and forty-four thousand, who are represented by Daniel in chapter ten, form the image of Christ within, only as they behold His character. By beholding they become changed.

එක්සත් ජනපදය මෘගයාට සහ මෘගයාගේ ප්‍රතිමාවක් ගොඩනඟන කාලය හඳුන්වා දෙන പ്രവചന රේඛාව, ප්‍රොතෙස්තන්ත්වාදයේ අඟක් ක්‍රිස්තුස්ගේ ප්‍රතිමාව ගොඩනඟමින් සිටින විට සිදුවේ. එම ගොඩනැගීම විශේෂයෙන් දානියෙල් දසවන පරිච්ඡේදයේ හඳුනා දක්වා ඇත; එහිදී දානියෙල්, හේතුකාරක දර්පණය වූ “marah” නම් දර්ශනය නිරීක්ෂණය කරයි. දානියෙල් ක්‍රිස්තුස්ව නිරීක්ෂණය කරන අය නියෝජනය කරයි; එසේ කිරීමෙන් ඔවුහු ක්‍රිස්තුස්ගේ චරිතය පිළිබිඹු කරති. දසවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල් මගින් නියෝජනය කරනු ලබන එක් ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස, උන්වහන්සේගේ චරිතය නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් පමණක්, තමන් තුළ ක්‍රිස්තුස්ගේ ප්‍රතිමාව ගොඩනඟති. නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් ඔවුහු වෙනස් කරනු ලබති.

The image of the beast reflects the beast, and the formation of the image of the beast is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. When the Protestant churches take control of the government of the United States, they will have formed an image of the church and state system that identifies the structure of control which the papal power employed before the political support was removed. In the same period of time the image of Christ will be produced in His last day people. Yet, there were those that were with Daniel who saw not the vision, for they fled from the vision. They failed the test of the formation of the image of the beast, by refusing to allow the image of Christ to be formed within them during the testing time.

මෘගයාගේ රූපය මෘගයාම ප්‍රතිබිම්බනය කරයි; මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීම වනාහි දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සඳහා ඇති මහත් පරීක්ෂාව ය, එයින් ඔවුන්ගේ සදාකාලික ගමනාන්තය තීරණය කරනු ලැබේ. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ආණ්ඩුව ප්‍රොතෙස්තන්ත සභාවන් විසින් පාලනයට ගත් විට, දේශපාලනික සහය ඉවත් කරනු ලැබීමට පෙර පාප්‍ය බලය භාවිත කළ පාලන ව්‍යුහය හඳුනාදක්වන සභාව හා රාජ්‍ය පද්ධතියේ රූපයක් ඔවුන් පිහිටුවා ඇත. එම කාල පරාසය තුළම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රූපයද උන්වහන්සේගේ අන්තිම දිනවල ජනතාව තුළ නිපදවනු ලැබේ. එහෙත් දානියෙල් සමඟ සිටියද දර්ශනය නොදුටු අය සිටියහ; මක්නිසාද ඔවුහු දර්ශනයෙන් පලා ගියහ. පරීක්ෂණ කාලය තුළ තමන් තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රූපය ගොඩනැගීමට ඉඩ දීමට ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන්, ඔවුහු මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීමේ පරීක්ෂාව අසමත් වූහ.

The spiritual principle of reflection is accomplished by looking into a mirror that represents Christ and because the “marah” vision is a causative vision, the image of Christ in the mirror, produces the image of Christ in humanity. A literal mirror reflects the image of the man who looks at the mirror, but the spiritual application of the principle has variables associated with the mirror. Those who are simply a “hearer of the word, and not a doer,” “beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was.” They look to the mirror and only see humanity.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ නියෝජනය කරන කැඩපතක් තුළ බැලීමෙන් ප්‍රතිබිම්බනයේ ආත්මික මූලධර්මය සම්පූර්ණ වේ; තවද “marah” දර්ශනය කාරක දර්ශනයක් වන බැවින්, කැඩපත තුළ ඇති ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රූපය, මනුෂ්‍යත්වය තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රූපය උපදවයි. සත්‍ය කැඩපතක් එය දෙස බලන මිනිසාගේ රූපය ප්‍රතිබිම්බනය කරයි; එහෙත් මෙම මූලධර්මයේ ආත්මික ප්‍රයෝගයට කැඩපත සම්බන්ධ විචල්‍යතා ඇත. සරලව “වචනය අසන කෙනෙකු මිස එය ක්‍රියාත්මක නොකරන්නා” වන අය, “තමා දෙස බලා, තම මාර්ගයෙන් ගොස්, තමා කුමන ආකාරයේ මනුෂ්‍යයෙකු වූයේදැයි වහාම අමතක කරයි.” ඔවුහු කැඩපත දෙස බලති, එහෙත් දකින්නේ මනුෂ්‍යත්වය පමණි.

The other class who are “not a forgetful hearer, but a doer of the work” see the law of God, they see Christ in the mirror. The work is to understand that the principle of reflection has a “natural” reality and a spiritual reality. Daniel illustrates those who did the “work,” for in chapters nine and ten he illustrates the work that produces the spiritual principle of reflection.

“අමතක කරන අසන්නෙකු නොව, ක්‍රියාවේ කළුකරුවෙකු” වන අනෙක් පංතිය දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව දකියි; ඔව්හු කැඩපත තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ද දකියි. එම කාර්යය නම්, ප්‍රතිබිම්බනයේ මූලධර්මයට “ස්වභාවික” යථාර්ථයක්ද ආත්මික යථාර්ථයක්ද ඇති බව අවබෝධ කරගැනීමය. දානියෙල් “කාර්යය” කළ අයව නිරූපණය කරයි; මක්නිසාද, නවවන සහ දසවන පරිච්ඡේදවල ඔහු ආත්මික ප්‍රතිබිම්බනයේ මූලධර්මය උපදවන එම කාර්යය නිරූපණය කරයි.

> In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. Daniel 10:1, 2.

> ඒ දවස්වල මා වන දානියෙල් සම්පූර්ණ සති තුනක් ශෝකව සිටියෙමි. මම රසවත් ආහාර කිසිවක් නොකෑවෙමි; මස් හෝ ද්‍රాక్షාරසද මාගේ මුඛයට නොපැමිණියේය; සම්පූර්ණ සති තුන නිමවන තුරු මම කිසිසේත් මා අලේප නොකළෙමි. දානියෙල් 10:1, 2.

Gabriel had given a partial interpretation of the vision of chapter eight to Daniel, but Daniel had not understood it all.

අටවන පරිච්ඡේදයේ දර්ශනය පිළිබඳ අර්ධක අර්ථකථනයක් ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට දී තිබුණද, දානියෙල් ඒ සියල්ල සම්පූර්ණයෙන්ම තේරුම්ගෙන නොතිබුණි.

> And I Daniel fainted, and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it. Daniel 8:27.

> එවිට මම දානියෙල් මුර්ඛා වී, දින කිහිපයක් අසනීපව සිටියෙමි; ඉන්පසු නැඟිට රජුගේ කාර්යය කළෙමි; එම දර්ශනය ගැන මම විස්මිතව සිටියෙමි, නමුත් එය කිසිවෙකුට තේරුම් ගත නොහැකි විය. දානියෙල් 8:27.

Sister White informs us that Daniel was seeking to understand the interpretation of the message of Daniel chapter eight which Gabriel had brought to Daniel in chapter nine.

සහෝදරි වයිට් අපට දැනුම් දෙන්නේ, දානියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේදී ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල් වෙත ගෙනා දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ පණිවිඩයේ අර්ථකථනය තේරුම්ගැනීමට දානියෙල් උත්සාහ කරමින් සිටි බවය.

> “With a new and deeper earnestness, Miller continued the examination of the prophecies, whole nights as well as days being devoted to the study of what now appeared of such stupendous importance and all-absorbing interest. In the eighth chapter of Daniel he could find no clue to the starting point of the 2300 days; the angel Gabriel, though commanded to make Daniel understand the vision, gave him only a partial explanation. As the terrible persecution to befall the church was unfolded to the prophet’s vision, physical strength gave way. He could endure no more, and the angel left him for a time. Daniel ‘fainted, and was sick certain days.’ ‘And I was astonished at the vision,’ he says, ‘but none understood it.’

> “නව වූද වඩා ගැඹුරු වූද ගැඹුරු උනන්දුවකින්, මිලර් අනාවැකි පිළිබඳ විමර්ශනය අඛණ්ඩව ඉදිරියට ගෙන ගියේය; දැන් අතිශය මහාත්ම වැදගත්කමකින් සහ සම්පූර්ණයෙන්ම මනස ආකರ್ಷණය කරන උනන්දුවකින් යුක්ත ලෙස පෙනුණු එම කාරණය අධ්‍යයනය කිරීමට දවල් පමණක් නොව සම්පූර්ණ රාත්‍රිද කැප කරන ලද්දේය. දානියෙල්ගේ අටවන පරිච්ඡේදය තුළ දින 2300 ආරම්භ වන ස්ථානය පිළිබඳ කිසිදු ඉඟියක් ඔහුට සොයාගත නොහැකි විය; දර්ශනය දානියෙල්ට අවබෝධ කර දීමට ආඥා කරනු ලැබූ දූතයා ගබ්‍රියෙල්, එයට අර්ධ වශයෙන් වූ පැහැදිලි කිරීමක් පමණක් ඔහුට දුන්නේය. සභාවට පැමිණෙන භයානක පීඩනය අනාගතවක්තෘවරයාගේ දර්ශනයෙහි හෙළිදරව් කරනු ලැබූ විට, ශාරීරික ශක්තිය ඔහු අතහැර ගියේය. ඔහුට තවදුරටත් ඉවසිය නොහැකි විය, එබැවින් දූතයා කාලයක් සඳහා ඔහුව අතහැර ගියේය. දානියෙල් “මම මුර්ඡා වී, දින කිහිපයක් රෝගීව සිටියෙමි” යයි කියයි. “දර්ශනය ගැන මම විස්මිත වුණෙමි,” ඔහු පවසයි, “එහෙත් එය කිසිවෙකුට අවබෝධ නොවීය.”

> “Yet God had bidden His messenger: ‘Make this man to understand the vision.’ That commission must be fulfilled. In obedience to it, the angel, sometime afterward, returned to Daniel, saying: ‘I am now come forth to give thee skill and understanding;’ ‘therefore understand the matter, and consider the vision.’ Daniel 8:27, 16; 9:22, 23, 25–27. There was one important point in the vision of chapter 8 which had been left unexplained, namely, that relating to time—the period of the 2300 days; therefore the angel, in resuming his explanation, dwells chiefly upon the subject of time.” The Great Controversy, 325.

> “එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ තම දූතයාට මෙසේ අණ කළසේක: ‘මේ මනුෂ්‍යයාට මෙම දර්ශනය තේරුම් ගැනීමට සලස්වන්න.’ එම භාරකම අනිවාර්යයෙන් ඉටු විය යුතුව තිබුණි. ඒකට ආඥාකීකූලව, දේවදූතයා, කාලයකට පසු, දානියෙල් වෙත නැවත පැමිණ, මෙසේ කීවේය: ‘නුඹට නුවණ හා අවබෝධය දීමට මම දැන් පැමිණ සිටිමි;’ ‘එබැවින් මේ කාරණය තේරුම් ගන්න, දර්ශනය සලකා බලන්න.’ දානියෙල් 8:27, 16; 9:22, 23, 25–27. අටවන පරිච්ඡේදයේ දර්ශනය තුළ විස්තර නොකළ එක් වැදගත් කරුණක් තිබුණේය, එනම්, කාලයට අදාළ වූ කරුණ—දින 2300 ක කාල පරිච්ඡේදය; එබැවින් දේවදූතයා තම විස්තරය යළි ආරම්භ කළ විට, ප්‍රධාන වශයෙන් කාලය නම් විෂයය මත රැඳී සිටියේය.” The Great Controversy, 325.

In chapter ten we are informed that Daniel had understanding of the “vision” and the “thing,” but Daniel wanted more light, so he set his heart to find that understanding and he fasted for twenty-one days. In so doing he represents those of the last days who understand the spiritual principle of reflection that is typified by the natural principle of reflection. That understanding is illustrated by their works, and their works are represented by Daniel as seeking a correct understanding of God’s prophetic word. The obvious contrast of those who fled from the vision, is that they were not seeking for a correct understanding of God’s prophetic word.

දහවන අධ්‍යායේදී, දානියෙල් “දර්ශනය” සහ “කාරණය” පිළිබඳ අවබෝධය තිබූ බව අපට දැනුම් දෙනු ලැබේ; එහෙත් දානියෙල්ට තවදුරටත් ආලෝකය අවශ්‍ය වූ බැවින්, ඔහු එම අවබෝධය සොයා ගැනීමට තම සිත පිහිටුවා, එක්විසි දිනක් උපවාස කළේය. එසේ කිරීමෙන් ඔහු, ස්වාභාවික ප්‍රතිබිම්බනයේ මූලධර්මයෙන් ආකාරවත් කර පෙන්වනු ලබන ආත්මික ප්‍රතිබිම්බනයේ මූලධර්මය අවබෝධ කරන අවසාන දවස්වල අය නියෝජනය කරයි. එම අවබෝධය ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවලින් නිදර්ශනය වේ, සහ ඔවුන්ගේ ක්‍රියා දානියෙල් විසින් දෙවියන්වහන්සේගේ പ്രവචනාත්මක වචනය පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධයක් සොයමින් සිටීම වශයෙන් නියෝජනය කරනු ලැබේ. දර්ශනයෙන් පලාගිය අය සමඟ පවතින පැහැදිලි වෙනස නම්, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ പ്രവචනාත්මක වචනය පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධයක් සොයමින් නොසිටි බවය.

The truth of God’s prophetic word that Daniel is represented as hungering to understand is the light of the last days, for Daniel typifies the one hundred and forty-four thousand. Daniel is therefore representing a class who are seeking to understand the light of God’s prophetic word that is represented as the final test before probation closes. In this regard, it is the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes, but it is also the test that is represented as the formation of the image of the beast.

දේවවචනයේ අනාවැකිමය වචනය පිළිබඳ, දානියෙල් අවබෝධ කරගැනීමට බඩගින්නෙන් සිටින අයෙකු ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන සත්‍යය, අන්තිම දවස්වල ආලෝකයයි; මක්නිසාද දානියෙල් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නිරූපණය කරයි. එබැවින් දානියෙල්, අනුග්‍රහකාලය අවසන් වීමට පෙර අවසාන පරීක්ෂාව ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන, දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනයේ ආලෝකය අවබෝධ කරගැනීමට සොයමින් සිටින පන්තියක් නියෝජනය කරයි. මේ සම්බන්ධයෙන්, අනුග්‍රහකාලය අවසන් වීමට මඳකට පෙර මුද්‍රාභේද වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව එය වන අතර, එයම මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීම ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන පරීක්ෂාවද වේ.

The formation of the image of the beast is directly identifying the process of how the image of the beast is developed. That reality cannot be correctly determined without first identifying the primary subject of the test, the beast. It is the beast that establishes and identifies how the image is formed.

මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීම යනු මෘගයාගේ රූපය කෙසේ සංවර්ධනය වන්නේද යන ක්‍රියාවලිය සෘජුවම හඳුනා දක්වීමකි. පරීක්ෂාවේ ප්‍රධාන විෂයය වන මෘගයා පළමුව හඳුනා නොගෙන එම යථාර්ථය නිවැරදිව නිශ්චය කළ නොහැක. රූපය කෙසේ ගොඩනැගෙනද යන්න ස්ථාපිත කර හඳුනා දෙන්නේ මෘගයාමය.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> “එහෙත් ‘මෘගයාට පිළිරුව’ යනු කුමක්ද? එය කෙසේ සෑදිය යුතුද? එම පිළිරුව සෑදෙන්නේ අඟ දෙකක් ඇති මෘගයා විසිනි; එය මෘගයාට පිළිරුවකි. එය ‘මෘගයාගේ පිළිරුව’ යනුවෙන්ද හැඳින්වේ. එසේ නම්, එම පිළිරුව කෙසේ වූවක්ද, එය කෙසේ සෑදිය යුතුද යන්න ඉගෙනගැනීම සඳහා, අපි මෘගයාගේම—පාප් පදවියේ—ලක්ෂණ අධ්‍යයනය කළ යුතුය.”

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> “මුල් සභාව සුවිශේෂයේ සරලකමෙන් බැහැර වී අන්‍යජාතික ආචාර හා චාරිත්‍ර පිළිගැනීමෙන් දූෂිත වූ කල, ඇය දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයද බලයද අහිමි කළාය; තවද ජනතාවගේ විවේකබුද්ධියන් පාලනය කිරීම සඳහා, ඇය ලෞකික බලයේ සහාය සෙවූවාය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ පාප් පදවියයි, එනම් රාජ්‍යයේ බලය පාලනය කළ, තම අරමුණු ඉටු කරගැනීම සඳහා, විශේෂයෙන් ‘විකෘතවාදය’ දඬුවම් කිරීම පිණිස, එය භාවිත කළ සභාවකි. එක්සත් ජනපදය මෘගයාගේ රූපයක් සාදනු පිණිස, ආගමික බලය සිවිල් ආණ්ඩුව මෙතරම් පාලනය කළ යුතුය, එවිට රාජ්‍යයේ අධිකාරියද සභාව විසින් තම අරමුණු ඉටු කරගැනීම සඳහා භාවිත කරනු ලැබේ.” The Great Controversy, 443.

In order “to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.” It is the beast that establishes the vision that is the test of the last days that is brought about just before probation closes. Daniel understood the vision and the thing.

“රූපය කෙබඳුද යන්නත් එය කෙසේ ගොඩනැගිය යුතුද යන්නත් ඉගෙනගැනීම සඳහා, අපි මෘගයාගේම—එනම් පාප්ත්වයේ—ලක්ෂණ අධ්‍යයනය කළ යුතුය.” අවසාන දවස්වල පරීක්ෂාව වන දර්ශනය ස්ථාපිත කරන්නේ, අනුග්‍රහකාලය අවසන් වීමට මඳ පෙර සිදුවන, එම මෘගයාමය. දානියෙල් දර්ශනයත් එහි කාරණයත් අවබෝධ කරගත්තේය.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> පර්සියාවේ රජ වූ කුරුෂ්ගේ තුන්වන අවුරුද්දේ, බෙල්තෙෂස්සරැයි නම් කරන ලද දානියෙල්ට එක් කාරණයක් හෙළි කරනු ලැබීය; එම කාරණය සත්‍ය වූ නමුත් නියම කරන ලද කාලය දිගු විය. ඔහු එම කාරණය අවබෝධ කරගත්තේය, දර්ශනය පිළිබඳද ඔහුට අවබෝධය තිබුණේය. දානියෙල් 10:1.

The vision is the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. The “thing” is the Hebrew word “dabar,” meaning “word.” The same word (“dabar”) which is translated as “thing” in verse one is translated as “matter” in chapter nine verse twenty-three.

දර්ශනය යනු දෙදහස් තුන්සිය වසර පිළිබඳ “mareh” දර්ශනයය. “දේ” යන්න හෙබ්‍රෙව් වචනයක් වන “dabar” යි, එහි අර්ථය “වචනය” යන්නය. පළමු පදයේ “දේ” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති එම වචනයම (“dabar”), නවවන අධ්‍යායයේ විසි තුන්වන පදයේ “කාරණය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත.

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.

> ඔව්, මම යාච්ඤාවෙන් කථා කරමින් සිටියදී, ආරම්භයේ දී දර්ශනයෙහි මා දුටු ඒ ගබ්‍රියෙල් නම් මනුෂ්‍යයා, වේගයෙන් පියාඹමින් පැමිණ, සන්ධ්‍යා පූජාව පිරිනමන වේලාවේදී මට ස්පර්ශ කළේය. ඔහු මට දැනුම් දී, මා සමඟ කථා කරමින් මෙසේ කීවේය: “දානියෙල්, නුඹට ප්‍රඥාව හා අවබෝධය දීමට මම දැන් පැමිණ සිටිමි. නුඹේ යාච්ඤා ආරම්භයේදී ආඥාව නිකුත් විය; එබැවින් එය නුඹට පෙන්වීමට මම පැමිණියෙමි. මක්නිසාද නුඹ අතිශයින් ප්‍රියකරනු ලැබූවෙකි. එබැවින් මේ කාරණය තේරුම් ගනිමින් දර්ශනය සලකා බලව.” දානියෙල් 9:21–23.

Gabriel comes to Daniel in response to Daniel’s prayer, which is associated with the enlightenment Daniel had received when he had understood that he was in a captivity represented by the scattering of Leviticus twenty-six.

දානියෙල් කළ යාච්ඤාවට ප්‍රතිචාර වශයෙන් ගබ්‍රියෙල් දානියෙල් වෙත පැමිණෙයි; එම යාච්ඤාව සම්බන්ධ වී ඇත්තේ, ලෙවී කථාව විසිහයෙහි විසිරවීමෙන් නිරූපිත වූ වහල්භාවයක තමා සිටින බව දානියෙල් අවබෝධ කරගත් විට ඔහුට ලැබුණු ප්‍රබෝධය සමඟය.

> In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:2.

> ඔහුගේ රාජ්‍යයේ පළමු අවුරුද්දේදී, යෙරුසලමේ විනාශයන් සම්බන්ධයෙන් අවුරුදු හැත්තෑවක් සම්පූර්ණ කරන බවට ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය යෙරෙමියා ප්‍රොෆේතයා වෙත පැමිණී තිබුණු අවුරුදු ගණන, මම දානියෙල්, පොත්වලින් අවබෝධ කරගත්තෙමි. දානියෙල් 9:2.

The captivity identified by Jeremiah led Daniel to the captivity of the “seven times” recorded by Moses, which was both an “oath” and a “curse.”

යෙරෙමියා විසින් හඳුන්වා දක්වන ලද වහල්කම, මෝසෙස් විසින් ලේඛනගත කරන ලද “සත් කාලය” යන වහල්කම වෙත දානියෙල්ව නොමඟ හැරියාවක් නොමැතිව ගෙන ගියේය; එය “දිවුරුමක්” ද “ශාපයක්” ද විය.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.

> එසේය, මුළු ඉශ්‍රායෙල්ම ඔබගේ ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කර ඇත; අසන්නට නොසිට ඔබගේ හඬට කීකරු නොවන පිණිස ඉවතට හැරී ගොස් ඇත. එබැවින් දෙවියන්වහන්සේගේ දාස වූ මෝසෙස්ගේ ව්‍යවස්ථාවේ ලියන ලද ශාපයද දිවුරීමද අප මත වගුරුවා ඇත; මක්නිසාද අපි ඔහුට විරුද්ධව පව් කර ඇත්තෙමු. තවද, ඔහු අපට විරුද්ධවද අපව විනිශ්චය කළ අපගේ විනිශ්චයකාරයන්ට විරුද්ධවද කථා කළ ඔහුගේ වචන, අප මත මහත් අකෘතයක් ගෙනැවිත්, ස්ථිර කර ඇත. මක්නිසාද මුළු අහස යටතේ යෙරුසලම මත සිදු කළ දේ මෙන් කිසිවක් සිදු කර නොමැත. මෝසෙස්ගේ ව්‍යවස්ථාවේ ලියා ඇති පරිදි, මේ සියලු අකෘතය අප මත පැමිණ ඇත; එසේ තිබියදීත් අපගේ අපරාධවලින් හැරී, ඔබගේ සත්‍යය තේරුම් ගන්නා පිණිස, අපගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි අපි යාච්ඤා නොකළෙමු. දානියෙල් 9:11–13.

Upon the two witnesses of Jeremiah and Moses, Daniel understood the desolation which had been brought upon Jerusalem was “the curse” “of Moses” that had been “poured upon” ancient Israel. Sister White refers to Jeremiah’s witness as “testimonies to the church,” and in this regard it is identifying Jeremiah as the Spirit of Prophecy of the last days, for the “testimonies to the church” in the last days is this very thing. Jeremiah represents the Spirit of Prophecy and Moses represents the Bible.

යෙරෙමියා සහ මෝසෙස් යන සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ සාක්ෂිය මත දානියෙල්, යෙරුසලම මත ගෙන එන ලද නිර්ජනකරණය පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් මත “වත්කරන ලද” මෝසෙස්ගේ “ශාපය” බව අවබෝධ කළේය. සහෝදරී වයිට්, යෙරෙමියාගේ සාක්ෂිය “සභාවට දෙන ලද සාක්ෂි” ලෙස සඳහන් කරයි; මේ සම්බන්ධයෙන් එය යෙරෙමියාව අන්තිම දවස්වල අනාවැකි ආත්මය ලෙස හඳුන්වා දෙයි, මක්නිසාද අන්තිම දවස්වල “සභාවට දෙන ලද සාක්ෂි” යනු මෙයම වන බැවිනි. යෙරෙමියා අනාවැකි ආත්මය නියෝජනය කරයි; මෝසෙස් බයිබලය නියෝජනය කරයි.

Daniel represents those of the last days that understand from those two witnesses that they have been scattered, and that understand from the Bible and Spirit of Prophecy that they have been awakened, as was Daniel to the fact that he (they) had been in captivity, and that the captivity was represented in God’s prophetic word.

දානියෙල් නියෝජනය කරන්නේ, අන්තිම දවස්වල, එම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගෙන් තමන් විසිරවා හරින ලද්දෝයැයි අවබෝධ කරගන්නා අයත්, බයිබලයෙන් සහ අනාවැකි ආත්මයෙන් තමන් අවදි කරනු ලැබුවෝයැයි අවබෝධ කරගන්නා අයත් ය; දානියෙල් තමන් (ඔවුන්) වහල්භාවයේ සිටි බවත්, එම වහල්භාවය දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය තුළ නිරූපිතව තිබූ බවත් සත්‍යයට අවදි කරනු ලැබූ ලෙසය.

The experience of God’s last-day people is the experience of the ten virgins.

දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දිනවල ජනතාවගේ අත්දැකීම දස කන්‍යාවන්ගේ අත්දැකීමය.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “මතෙව් 25හි දස කන්‍යාවන් පිළිබඳ උපමාවද ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ජනතාවගේ අත්දැකීම ද නිරූපණය කරයි.” The Great Controversy, 393.

The tarrying time of the parable of the ten virgins represents the same awakening of Daniel in chapter nine. Based upon the two sanctified witnesses Daniel realized that his entire life was a fulfillment of a specific prophecy within God’s Word. That prophecy directed Daniel to the remedy that was needed if Daniel was to be prepared for what was going to happen to him in the very next chapter. So too, when the Millerites fulfilled the parable of the ten virgins, they also had to be awakened to the fact that the first disappointment and delay had led them to fall asleep. All the prophets represent the last days.

දහ අකුමාරියන්ගේ උපමාවේ ප්‍රමාද කාලය දානියෙල් පොතේ නවවන අධ්‍යායේ ඇති ඒ ම උද්බෝධනයම නියෝජනය කරයි. ශුද්ධ කරනු ලැබූ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා මත පදනම්ව, දානියෙල් තම මුළු ජීවිතයම දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ ඇති නිශ්චිත අනාවැකියක් සම්පූර්ණ කිරීමක් බව අවබෝධ කරගත්තේය. එම අනාවැකිය, ඊළඟම අධ්‍යායේදී ඔහුට සිදුවීමට යන දේ සඳහා දානියෙල් සූදානම් වීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිකාරය වෙත ඔහුව යොමු කළේය. එසේම, මිලේරයිට්වරුන් දහ අකුමාරියන්ගේ උපමාව සම්පූර්ණ කළ විට, පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම සහ ප්‍රමාදය ඔවුන් නිදා වැටීමට හේතු වී තිබුණු බවටද ඔවුන් උද්බෝධනය කළ යුතුව තිබුණි. සියලු අනාගතවක්තෘවරු අවසාන දවස් නියෝජනය කරති.

The awakening of Daniel and the Millerites are two witnesses of an awakening of the one hundred and forty-four thousand in the last days.

දානියෙල්ගේ අවදිවීමත් මිලර්වාදීන්ගේ අවදිවීමත් අවසාන දවස්වල එක්ලක්ෂ සතළිස් හතර දහසගේ අවදිවීමකට සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකි.

> “Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844. Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—‘Though it [the vision] tarry, wait for it.’ In their love for Christ’s immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.” Early Writings, 236.

> “යේසුස්වහන්සේත් ස්වර්ගීය සේනා සමූහයමත්, තම ආත්මය ආදරය කළ තැනැන්වහන්සේ දර්ශනය කරගැනීමට මිහිරි අපේක්ෂාවෙන් දිගු කාලයක් තිස්සේ බලා සිටි අය දෙස අනුකම්පාවෙන් හා ප්‍රේමයෙන් නෙත් යොමු කළෝය. ඔවුන්ගේ පරීක්ෂාවේ පැයේදී ඔවුන් ශක්තිමත් කරනු පිණිස දූතයෝ ඔවුන් වටා සැරිසරමින් සිටියහ. ස්වර්ගීය පණිවුඩය පිළිගැනීම නොසලකා හැරිය අය අන්ධකාරයේ තබා දමනු ලැබූහ; දෙවියන්වහන්සේ ස්වර්ගයෙන් ඔවුන්ට එවූ ආලෝකය පිළිගැනීමට ඔවුන් කැමති නොවූ බැවින්, උන්වහන්සේගේ කෝපය ඔවුන්ට විරුද්ධව දල්වනු ලැබීය. තම ස්වාමීන්වහන්සේ නොපැමිණියේ මන්දැයි තේරුම්ගත නොහැකි වූ ඒ විශ්වාසවන්ත, බලාපොරොත්තු බිඳුණු අය අන්ධකාරයේ තබා නොදමනු ලැබූහ. නැවතත් ඔවුන් අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද සොයා බැලීම සඳහා තම බයිබල් පොත් වෙත මෙහෙයවනු ලැබූහ. සංඛ්‍යාත්මක ලකුණුවලින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ අත ඉවත් කරනු ලැබූ අතර, වරද පැහැදිලි කරනු ලැබීය. අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද 1844 දක්වා ළඟා වන බවත්, අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද 1843 දී අවසන් වන බව පෙන්වීම සඳහා ඔවුන් ඉදිරිපත් කළ ඒම සාක්ෂියම, ඒවා 1844 දී අවසන් වන බවද සනාථ කරන බවත් ඔවුහු දුටහ. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙන් ආලෝකය ඔවුන්ගේ තත්ත්වය මත බැබළුණු අතර, ඔවුහු ප්‍රමාද කාලයක් සොයාගත්හ—‘එය [දර්ශනය] ප්‍රමාද වුවද, ඒ සඳහා බලාසිටින්න.’ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ක්ෂණික පැමිණීම පිළිබඳ තම ප්‍රේමය තුළ, සත්‍ය වශයෙන් බලා සිටින අය ප්‍රකාශ කරවීම සඳහා නියමිතව තිබූ දර්ශනයේ ප්‍රමාදය ඔවුන් නොසලකා හැර තිබුණි. නැවතත් ඔවුන්ට කාලයේ එක් ලක්ෂ්‍යයක් තිබුණි. එහෙත්, ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙකුට 1843 දී ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල සලකුණු කළ උද්යෝගය හා ශක්තිය යන තරම අත්පත් කරගැනීම සඳහා, තම දැඩි බලාපොරොත්තු බිඳීම ඉක්මවා නැගී සිටිය නොහැකි බව මම දුටුවෙමි.” Early Writings, 236.

In fulfillment of the parable, the Millerites “had overlooked the tarrying of the vision,” but they were “again” “led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained.” Daniel was led to the Bible and the “hand of the Lord” was removed from “the prophetic periods,” and when Daniel as a doer, not simply a hearer, by active faith proved that he understood the message of Jeremiah and Moses by fulfilling the directions given in Leviticus twenty-six as well as the remedy and resolution of the scattered condition of God’s people, then the “explanation,” was given to Daniel.

උපමානයේ ඉටු වීමෙහි, මිලෙරයිට්වරු “දර්ශනය ප්‍රමාද වූ බව” අවධානයෙන් ගනිමින් නොසිටියහ; එහෙත් ඔවුහු “නැවතත්” “අනාගතවක්තෘක කාල පරිච්ඡේද සොයා බැලීම සඳහා තම බයිබල්වලට මෙහෙයවනු ලැබූහ. අංකවලින් සමිඳාණන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන ලද අතර, වැරැද්ද පැහැදිලි කර දෙන ලදී.” දානියෙල් බයිබලය වෙත මෙහෙයවනු ලැබූ අතර “අනාගතවක්තෘක කාල පරිච්ඡේද” මත තිබූ “සමිඳාණන්වහන්සේගේ හස්තය” ඉවත් කරන ලදී; දානියෙල්, හඬ අසන්නෙකු පමණක් නොව ක්‍රියාකරන්නෙකු ලෙස, ක්‍රියාශීලී ඇදහිල්ලෙන්, ලෙවී කථාව විසිහය වන පරිච්ඡේදයේ දී දී තිබූ උපදෙස් මෙන්ම දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ විසිරුණු තත්ත්වයේ ප්‍රතිකාරය හා විසඳුම ඉටු කිරීමෙන්, යෙරෙමියා සහ මෝසෙස්ගේ පණිවිඩය තමන් අවබෝධ කරගත් බව සනාථ කළ විට, එවිට “පැහැදිලි කිරීම” දානියෙල්ට දෙන ලදී.

When the one hundred and forty-four thousand fulfill the tarrying time of the parable in its final and most perfect fulfillment in the last days, they will do so in a period of time when the “formation of the image of the beast” is their great test.

අවසාන දවස්වලදී, උපමාකථාවේ ප්‍රමාද කාලය එහි අවසාන සහ අතිශය සම්පූර්ණ ඉටු වීම තුළ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහස විසින් සම්පූර්ණ කරනු ලබන විට, ඔවුන් එසේ කරනුයේ “මෘගයාගේ රූපය පිහිටුවීම” ඔවුන්ගේ මහත් පරීක්ෂාව වන කාල පරාසයක් තුළය.

We will continue these thoughts in the next article.

අපි මෙම සිතුවිලි ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් පවත්වාගෙන යන්නෙමු.

> “‘When the fruit is brought forth, immediately he putteth in the sickle, because the harvest is come.’ Christ is waiting with longing desire for the manifestation of Himself in His church. When the character of Christ shall be perfectly reproduced in His people, then He will come to claim them as His own.” Christ’s Object Lessons 69.

> “‘ඵලය පක්වූ විට, අස්වනු කාලය පැමිණ ඇති බැවින්, ඔහු වහාම දෑකැත්ත යොදයි.’ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම සභාව තුළ තමන්වහන්සේගේ ප්‍රකාශනය සඳහා ආසාවෙන් හා මහත් ආශාවකින් බලා සිටින සේක. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය උන්වහන්සේගේ ජනතාව තුළ සම්පූර්ණ ලෙස ප්‍රතිනිර්මාණය කරනු ලබන කල, එවිට උන්වහන්සේ ඔවුන් තමන්වහන්සේගේම අය ලෙස අයිති කරගැනීම පිණිස පැමිණෙන සේක.” Christ’s Object Lessons 69.

> “It is the darkness of misapprehension of God that is enshrouding the world. Men are losing their knowledge of His character. It has been misunderstood and misinterpreted. At this time a message from God is to be proclaimed, a message illuminating in its influence and saving in its power. His character is to be made known. Into the darkness of the world is to be shed the light of His glory, the light of His goodness, mercy, and truth.

> “ලෝකය ආවරණය කරමින් පවතින්නේ දෙවියන්වහන්සේ පිළිබඳ වැරදි අවබෝධයේ අන්ධකාරයයි. මනුෂ්‍යයන් උන්වහන්සේගේ චරිතය පිළිබඳ තම දැනුම අහිමි කරමින් සිටිති. එය වැරදියට තේරුම්ගෙන, වැරදියට විවරණය කර ඇත. මේ කාලයේදී දෙවියන්වහන්සේගෙන් පැමිණෙන පණිවිඩයක් ප්‍රකාශ කරනු ලැබිය යුතුය; එය තම බලපෑමෙන් ආලෝකමත් කරන, තම බලයෙන් ගළවීම ගෙනදෙන පණිවිඩයකි. උන්වහන්සේගේ චරිතය ප්‍රසිද්ධ කරනු ලැබිය යුතුය. ලෝකයේ අන්ධකාරය තුළට උන්වහන්සේගේ මහිමයේ ආලෝකය, උන්වහන්සේගේ යහපත්කම, දයාව, හා සත්‍යයේ ආලෝකය විහිදෙන්නට යුතුය.”

> “This is the work outlined by the prophet Isaiah in the words, ‘O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and His arm shall rule for Him; behold, His reward is with Him, and His work before Him.” Isaiah 40:9, 10.

> “යෙරුසලමේ, ශුභාරංචිය ගෙන එන්නාවූ, බලයෙන් ඔබගේ හඬ උස්කරන්න; එය උස්කරන්න, භය නොවන්න; යූදාහි නගරයන්ට කියන්න, ‘බලන්න, ඔබගේ දෙවියන්වහන්සේ! බලන්න, ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ බලවත් හස්තයකින් පැමිණෙනසේක, උන්වහන්සේගේ භුජය උන්වහන්සේ උදෙසා පාලනය කරන්නේය; බලන්න, උන්වහන්සේගේ විපාකය උන්වහන්සේ සමඟ ඇත, උන්වහන්සේගේ කාර්යය උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි ඇත’” යන වචනවලින් අනාගතවක්තා යෙසායා විසින් සටහන් කර ඇති ක්‍රියාව මෙයයි. යෙසායා 40:9, 10.

> “Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415.

> “මනාලයාගේ පැමිණීම බලා සිටින අය ජනතාවට මෙසේ කියා යුතුය, ‘බලව, ඔබගේ දෙවියන්වහන්සේ.’ කරුණාමය ආලෝකයේ අවසාන කිරණ, ලෝකයට දෙනු ලබන අවසාන කරුණාවේ පණිවිඩය, උන්වහන්සේගේ ප්‍රේමයේ චරිතය පිළිබඳ හෙළිදරව්වකි. දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන් උන්වහන්සේගේ මහිමය ප්‍රකාශ කළ යුතුය. තමන්ගේම ජීවිතයෙහි හා චරිතයෙහි, දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාව ඔවුන් සඳහා කර ඇති දේ ඔවුහු හෙළි කළ යුතුය.” Christ’s Object Lessons, 415.

Back to Articles