Article

# දානියෙල්ගේ පොත - හැටහතරවන කොටස

අනාගතවචනය හෙළිදරව් කිරීම: 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින මுத்தාංකන කාලය, පසු වැස්ස, සහ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අවසාන සේවය සමඟ සම්බන්ධ කිරීම

Author

Jeff Pippenger

Published

January 28, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

මෑත ලිපිවලදී අපි 2001 සැප්තැම්බර් 11 සිට මිකායෙල් නැඟී සිටින අතර මනුෂ්‍යයන් සඳහා වූ කාලපරීක්ෂාව අවසන් වන තුරු පවතින කාලපරිච්ඡේදයක් හඳුන්වා දෙන අනාවැකියේ ආත්මයෙන් ගත් ඡේද කිහිපයක් වෙත යොමු වී තිබෙමු. එම කාලපරිච්ඡේදය තුළ, අතිශුද්ධ ස්ථානයෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අවසාන සේවය හඳුන්වා දෙන අනාවැකිමය රූපක සටහන් කිහිපයක් තිබේ.

ශුද්ධස්ථානය තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යය දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ උලයි ගංගාවේ දර්ශනය තුළ නිරූපණය කර ඇත; තවද උලයි ගංගාවේ දර්ශනය දැන් ඉටු වෙමින් පවතින බව සිස්ටර් වයිට් අපට දන්වා ඇත. දැන් ඉටු වෙමින් පවතින ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයේ අවසාන කාර්යය විවිධ අනාවැකිමය පදවලින් නිරූපණය කර ඇත. අනෙකුත් අනාවැකිමය නිරූපණයන් අතර, එය මුද්‍රා තැබීමේ කාලය ලෙසත්, පසු වැස්ස ලෙසත්, ගැළවීමේ අවසන් කාර්යය ලෙසත්, දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කිරීම ලෙසත් නිරූපණය කර ඇත. ඒ පද එකට ගෙන ඒමද, ඒවා නිවැරදි ඓතිහාසික පසුබිම තුළ ස්ථානගත කිරීමද වැදගත්ය.

> “ඒ කාලයේදී, ගැළවීමේ කාර්යය අවසානයට පැමිණෙමින් සිටියදී, පොළොව මත පීඩා පැමිණෙමින් තිබෙනු ඇත; ජාතීහු ක්‍රෝධයට පත් වෙන්නාහුය, එහෙත් තුන්වන දූතයාගේ කාර්යය වළක්වා නොදමන ලෙස ඔවුන් අත්අඩංගුවෙහි තබාගනු ලබන්නාහුය. ඒ කාලයේදී ‘අග වැස්ස,’ නැතහොත් ස්වාමින්වහන්සේගේ සන්නිධානයෙන් ලැබෙන ප්‍රබෝධය, පැමිණෙන්නේ, තුන්වන දූතයාගේ මහ හඬට බලය දීමටත්, අවසාන වසංගත සත්දෙනා වගුරුවනු ලබන කාලයෙහි ස්ථිරව සිටීමට ශුද්ධවන්තයන් සූදානම් කිරීමටත් ය.” Early Writings, 85.

“තුන්වන දූතයාගේ කාර්යය” යනු “ගැළවීමේ කාර්යය” ද වන අතර, එය “අවසන් වසංගත හත වහිනු ලබන කාලයේ ශුද්ධවන්තයන් ස්ථිරව සිටීමට” සූදානම් කරයි.

> ජාතීන් කෝපයට පත් විය; ඔබගේ උදහස පැමිණ ඇත; මළවුන් විනිශ්චය කරනු ලැබිය යුතු කාලයද පැමිණ ඇත; එසේම ඔබගේ සේවකයන් වන අනාගතවක්තෘවරුන්ටත්, ශුද්ධයන්ටත්, ඔබගේ නාමයට භයවන සුළුන්ටත් මහතුන්ටත් ප්‍රතිලාභ දෙන පිණිසත්, පොළොව විනාශ කරන අය විනාශ කරන පිණිසත් කාලය පැමිණ ඇත. එළිදරව් 11:18.

පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වීමට පෙර (එනම් දෙවියන්වහන්සේගේ කෝපය වගුරුවනු ලබන අවස්ථාවට පෙර) ජාතීන් උදහස් වෙති; එහෙත් ජාතීන් උදහස් වන කල ඔවුහු එකසේ “අවහිර කර තබනු” ලබති. ජාතීන් උදහස් වන “කාලය” යනු ගැළවීමේ අවසාන කාර්යයේ ආරම්භය හඳුන්වා දෙයි; ගැළවීමේ මෙම අවසාන කාර්යය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා තැබීමය.

> “ස්වාමින්වහන්සේගේ කාර්යයේ ආත්මයත් ආත්මයන්ගේ ගැලවීම පිළිබඳ හදවතින් සැලකිල්ලත් ඇති දෙවියන්වහන්සේගේ සැබෑ ජනතාව, පාපය එහි සැබෑ පව්කාර ස්වභාවයෙන්ම නිතර දකිති. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පහසුවෙන් වටලා ගන්නා පාපයන් සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් සැමවිටම විශ්වාසවන්ත හා සෘජු ලෙස කටයුතු කිරීමේ පැත්තේ සිටිනු ඇත. විශේෂයෙන්ම සභාව සඳහා වූ අවසාන කාර්යයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ සිංහාසනය ඉදිරියෙහි දෝෂයකින් තොරව සිටීමට යෝජිත එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තබන කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ නාමය ප්‍රකාශ කරන ජනතාවගේ වරදකම් ඔවුන්ට ඉතා ගැඹුරින් දැනෙනු ඇත. අතේ මරණායුධයක් බැගින් ගත් පුරුෂයන්ගේ රූපකය යටතේ අවසාන කාර්යය පිළිබඳ අනාගතවක්තෘවරයා දක්වන නිදර්ශනය මගින් මෙය බලවත් ලෙස ප්‍රකාශ කර ඇත. ඔවුන් අතර එක් මනුෂ්‍යයෙක් සූතික වස්ත්‍රයෙන් සැරසී, ඔහුගේ පසෙක ලේඛකයෙකුගේ තීන්ත භාජනයක් තිබුණේය. ‘එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහුට කීසේක, නගරයේ මැදින්, යෙරුසලමේ මැදින් යාමට, එහි මැද සිදුවන සියලු අපහාසයන් පිළිබඳ සුසුම්ලමින් හඬන පුරුෂයන්ගේ නළල මත ලකුණක් තබන්නැයි.’” Testimonies, volume 3, 266.

ජාතීන් එකසිය හතළිස්හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීම වළක්වනු නොලැබීම පිණිස පාලනය යටතේ තබා ඇත. එළිදරව් පොතේ හත්වන පරිච්ඡේදයේ, එම පාලනය යටතේ තබා ඇති කෝපාවිෂ්ට ජාතීන්, ඒ ම අයුරින් එම කාල පරිච්ඡේදය තුළ පාලනය යටතේ තබා ඇති සුළං හතරක් ලෙස නිරූපණය කර ඇත; එම කාලය විශේෂයෙන්ම කාල පරිච්ඡේදයක් ලෙස හඳුනා දක්වා ඇත.

> “දැන් මෙම මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ සිත් වර්තමාන සත්‍යයෙන් ඉවත් කර ඔවුන් දෝලනය වීමට සැලැස්වීම සඳහා, සාතන් සෑම උපක්‍රමයක්ම යොදාගනිමින් සිටියි. කරදර කාලයේදී තම ජනතාව ආරක්ෂා කිරීම පිණිස දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන් මත ඇද දමමින් සිටි ආවරණයක් මම දුටුවෙමි; සත්‍යය පිළිබඳව ස්ථිරව තීරණය කරගෙන හෘදයෙන් පවිත්‍රව සිටි සෑම ආත්මයක්ම සර්වබලධාරියාණන්ගේ ආවරණයෙන් ආවරණය කරනු ලබන්නට තිබුණි.”

> “සාතන් මෙය දැන සිටියේය; හැකි තරම් බොහෝ ජනතාවගේ සිත් සත්‍යය පිළිබඳව දෙදොලනයෙන් හා අස්ථිරභාවයෙන් තබා ගැනීම සඳහා ඔහු මහත් බලයෙන් ක්‍රියා කරමින් සිටියේය. …

> මේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයෙහි, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අවධානය වෙනතකට යොමු කිරීමටත්, ඔවුන් වංචාවට පත් කිරීමටත්, ඔවුන් ඉවතට ඇදගෙන යාමටත්, සාතන් මේ ආකාරවලින් ක්‍රියා කරමින් සිටි බව මම දුටුවෙමි. වර්තමාන සත්‍යය වෙනුවෙන් දෘඪව නොසිටි සමහරුන් මම දුටුවෙමි. ඔවුන්ගේ දණහිස් කම්පිතව තිබුණේය, ඔවුන්ගේ පාද ලිස්සා යමින් තිබුණේය; මන්ද ඔවුන් සත්‍යය මත ස්ථිරව පිහිටුවා නොතිබුණ බැවින්, ඔවුන් මෙසේ කම්පා වෙමින් සිටියදී සර්වබලධාරි දෙවියන්වහන්සේගේ ආවරණය ඔවුන් මත ඇද දමනු නොහැකි වූයේය.

> “සාතන් තම සියලු උපක්‍රම යොදාගෙන ඔවුන් සිටි ස්ථානයේම ඔවුන් රඳවා තැබීමට උත්සාහ කළේය; එනම්, මුද්‍රා තැබීම අවසන් වන තුරු, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත එම ආවරණය ඇද දැමෙන තුරු, සහ ඔවුන් අවසානයේදී සරණක් නොමැතිව දෙවියන්වහන්සේගේ දහනීය ක්‍රෝධය යටතේ, අවසාන වසංගත සත තුළ, තබා දමනු ලැබෙන තුරුය. දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව මත මේ ආවරණය ඇද දැමීමට ආරම්භ කර ඇත; සහ ඝාතන දවසේදී සරණක් ලැබිය යුතු සියල්ලන් මත එය ඉක්මනින්ම ඇද දමනු ලැබේ. දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව උදෙසා බලයෙන් ක්‍රියා කරනු ඇත; එසේම සාතන්ටද ක්‍රියා කිරීමට අවසර දෙනු ලැබේ.” Early Writings, 43, 44.

සිස්ටර් වයිට් මෙම වචන 1851 දී ලියා ඇත; එනම්, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව “ලාවෝදිකයා” තත්ත්වයට ඇතුල් වීමට වසර පහකට පෙරය. එමෙන්ම, “සත් වරක්” යන වැඩි වූ ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් ඔවුහු මුද්‍රාකරණ ක්‍රියාවලිය ප්‍රමාද කළහ. එම ආලෝකය, අවසාන පීඩා හතට පෙර, දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව ආවරණය කිරීමේ කාර්යය වැඩි කර සම්පූර්ණ කරනු ඇතැයි තිබිණ. ඒ වෙනුවට, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව කැරලි ගසා, පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්ගේ කැරලිකාරකම හා වනයේ සංචරණය මඟින් ආදර්ශවත් කරනු ලැබූ පරිදි, ලාවෝදිකයාගේ වනය තුළ සැරිසරමින් සිටීමට භාර දෙනු ලැබූහ. පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්ගේ කැරලිකාරයන්ගෙන් කී දෙනෙක් පොරොන්දු දේශයට ඇතුල් වුණාද? ලාවෝදිකයෝ අතරින් ගැළවෙන කෙනෙකු හෝ හඳුන්වා දෙන බයිබලයේ කොයි පදයද, නැතහොත් අනාගතවාණියේ ආත්මයෙහි කොයි අවධානයද? පිළිතුර මෙසේය: “කිසිවෙක් නොවේ!” මක්නිසාද, ලාවෝදිකයෙකු යනු, වනයේ මියගිය පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්වරුන් මෙන්ම නෂ්ටවී සිටින්නෙකි.

එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීම කාල පරිච්ඡේදයකි; එය සතර දූතයන් සතර සුළඟන් වැළැක්වීමට ආරම්භ කරන විටම ආරම්භ වේ. එය ජාතීන් කෝපයට පත්වන නමුත් තවමත් පාලනය කර තබාගනු ලබන කාලය ද වේ. මුද්‍රා තැබීමේ එම කාලය තුළ දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව අවසාන වසංගත සත පැමිණෙන කාලයේ ස්ථිරව සිටින පිණිස සූදානම් කරයි; එම සූදානම උන්වහන්සේගේ ජනතාව මත “ආවරණයක්” ඇද දමන ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන අතර, එය ගැළවීමේ කාර්යය සම්පූර්ණ කිරීමක් ලෙසත්, තුන්වන දූතයාගේ කාර්යය අවසන් කිරීමක් ලෙසත් නිරූපණය කරනු ලැබේ. මේ සියලු උපමා මඟින් නිරූපණය කරනු ලබන එම සූදානම “වර්තමාන සත්‍යය” පිළිගැනීම මත පදනම් වී ඇත.

“වර්තමාන සත්‍යය සඳහා දෘඪ ලෙස නොසිටින” අය යනු, තමන්ගේ මනස් “වර්තමාන සත්‍යය” මත එකාග්‍ර නොවූ බැවින් “ඩගලන” අයයි. ඇය මෙසේ ලියයි: “වර්තමාන සත්‍යය සඳහා දෘඪ ලෙස නොසිටි සමහර අය මම දුටුවෙමි. ඔවුන්ගේ දණහිස් වෙවුලමින් තිබුණි, ඔවුන්ගේ පාද ලිස්සා යමින් තිබුණි, මක්නිසාද ඔවුන් සත්‍යය මත ස්ථිර ලෙස පිහිටුවා නොතිබුණි; එසේ ඔවුන් වෙවුලමින් සිටියදී සර්වබලධාරී දෙවියන්වහන්සේගේ ආවරණය ඔවුන් මත ඇද දමනු නොලැබීය.”

“වර්තමාන සත්‍යය” යනු “ආවරණය” සපයන දෙයයි; එම “ආවරණය” “දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව” ලෙසද නිරූපණය කරනු ලැබේ. “දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව” යනු හෙබ්‍රෙව්වරුන්ගේ දොරවල් ආවරණය කළ රුධිරයෙන් පූර්වරූපිත කරනු ලැබීය; එම රුධිරයෙන් දොර “ආවරණය” කර තිබූ නිවාස මත විනාශක දූතයා පසුකර ගියේය. “ආවරණය” යනු “මුද්‍රාකරණය” වන අතර, “මුද්‍රාකරණය” “වර්තමාන සත්‍යය” මඟින් ඉටු කරනු ලැබේ.

> ඔවුන්ව ඔබගේ සත්‍යයෙන් ශුද්ධ කරන්න; ඔබගේ වචනය සත්‍යය ය. යොහන් 17:17.

සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ චලනකටම එයටම විශේෂ වූ තේමාවක් තිබුණි; එකසිය හතළිස් හතර දහසගේ ප්‍රතිසංස්කරණ චලනයේ තේමාව නම් “තුන්වන අවාසනාවේ ඉස්ලාමය” ය. අවසාන දිනවල “වර්තමාන සත්‍යය” වන්නේ තුන්වන අවාසනාවේ ඉස්ලාමයයි.

> “ශුද්ධ ලියවිලි දෙවියන්ගේ ජනතාවට නිරන්තරයෙන්ම විවෘත වෙමින් පවතී. සෑම පරම්පරාවකටම විශේෂයෙන් අදාළ වන සත්‍යයක් සෑම විටම තිබී ඇත; තවද සෑම විටම තිබෙනු ඇත.” Review and Herald, June 29, 1886.

එය අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා තබන වර්තමාන සත්‍යයේ “පණිවිඩයක්” වන අතර, මුද්‍රා තැබීමේ කාලය ආරම්භ වන අයුරු සතර සුළඟන් අවහිර කර තබා ඇති විට ලෙස නිරූපණය කර ඇත. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ජාතීන් කෝපයට පත්වූහ; එම අවස්ථාවේදී “පණිවිඩයක්” වන පසු වැසි අනාවරණය වීමට ආරම්භ වූ බැවින්, එකසිය හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමද ආරම්භ විය.

> “යොහන්ට සභාවේ අත්දැකීම තුළ තිබූ ගැඹුරුද, සිත් කම්පා කරනසුලුද වූ මහත් උනන්දුවක් ඇති දර්ශන විවෘත කරනු ලැබීය. ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ ස්ථානයද, අනතුරුද, සටන්ද, අවසාන ගැළවීමද දුටුවේය. ඔහු භූමියේ ගොයම පක්ව කරවීමට නියමිත අවසාන පණිවුඩ ලේඛනගත කරයි—එක්කෝ ස්වර්ගීය ගබඩාව සඳහා ගොවි මිටි ලෙස, නැතහොත් විනාශයේ ගිනි සඳහා දර කූඩ ලෙස. විශේෂයෙන්ම අවසාන සභාව සඳහා, වැරදි වලින් සත්‍යය වෙත හැරී එන්නෝ තමන් ඉදිරියේ ඇති අනතුරු හා සටන් ගැන උපදෙස් ලබන පිණිස, අතිවිශාල වැදගත්කමකින් යුත් කරුණු ඔහුට එළිදරව් කරනු ලැබීය. භූමිය මත පැමිණෙන්නා වූ දේවල් පිළිබඳ කිසිවෙකුත් අන්ධකාරයේ සිටිය යුතු නැත.” The Great Controversy, 341.

ජාතීන් කෝපයට පත් වූ විට, ඒ සමගම ඔවුන් නිරෝධය කරනු ලැබූහ; සහ “අන්තිම වැසි” වැටීම ආරම්භ විය; එම අන්තිම වැසි යනු දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා තබන “වර්තමාන සත්‍යයේ” පණිවිඩයයි.

> “බැටල් ක්‍රීක්හි කාර්යයද එම ආකාරයටම පවතී. සැනිටේරියමේ නායකයෝ අවිශ්වාසීන් සමඟ මිශ්‍රව, අඩු වැඩි වශයෙන් ඔවුන් තම උපදේශ මණ්ඩලවලට ඇතුළත් කරගෙන ඇත; නමුත් එය ඔවුන්ගේ ඇස් වසාගෙන වැඩට යෑමට සමාන ය. කිසිවෙකුගේ උඩින් කවර වේලාවක හෝ පුපුරා වැටීමට යන්නේ කුමක්දැයි දකින්නට අවශ්‍ය විවේකබුද්ධිය ඔවුන්ට නොමැත. අන්තිම කාලය සම්පූර්ණයෙන් අවසන් වන තෙක් පවත්නා, විෂාදය, යුද්ධය සහ ලේ වැගිරීමේ ආත්මයක් ඇත, එම ආත්මය තවත් වැඩි වනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඔවුන්ගේ නළල්වල මුද්‍රා තබනු ලැබූ වහාම—එය දෘශ්‍යමානව දැකිය හැකි කිසිම මුද්‍රාවක් හෝ ලකුණක් නොව, බුද්ධිමය වශයෙන්ද ආත්මික වශයෙන්ද සත්‍යය තුළ ස්ථිරව පිහිටුවනු ලැබීමකි, එසේ ඔවුන් චලනය කරනු නොහැකි වන ලෙස—දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා තබා, සොලවීම සඳහා සූදානම් කළ වහාම, එය පැමිණෙනු ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම, එය දැනටමත් ආරම්භ වී ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් දැන් දේශය මත පවතී; එය අපට එන දේ කුමක්දැයි දැනගන්නට හැකි වන ලෙස අපට අනතුරු ඇඟවීමක් දීමටය.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

“මුද්‍රා තැබීම” යනු “සත්‍යය තුළ ස්ථිරව පිහිටුවීමකි.” මුද්‍රා තැබීමේ කාලය පිළිබඳ සන්දර්භය තුළ ඇය මෙසේ ලියයි: “අපේක්ෂාභංගයේ, යුද්ධයේ සහ ලේ වැගිරීමේ ආත්මයක් තිබේ; එම ආත්මය කාලයේ ඉතා අවසානය දක්වා වැඩි වෙමින් යනු ඇත.” ජාතීන් කෝපයට පත් වන විට, ඔවුන් පාලනය කර තබනු ලබන නමුත්, සිව් සුළඟ ලෙස නිරූපිත “යුද්ධය සහ ලේ වැගිරීම” “කාලයේ ඉතා අවසානය දක්වා වැඩි වෙමින් යනු ඇත.” තුන්වෙනි අහෝවේ ඉස්ලාමය, කාලයේ ඉතා අවසානය දක්වා තම යුද්ධකාරී ක්‍රියාකාරකම් ක්‍රමයෙන් උත්සන්න කරයි; එසේම, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතරදහසගේ ප්‍රතිසංස්කරණයේ “තේමාව” ලෙස ඉස්ලාමය පිළිබඳ වූ අනාවැකිමය අවබෝධයද, ඒම කාල පරාසය තුළම සමකාලීනව වැඩි වෙයි. ඉස්ලාමය විසින් සිදු කරනු ලබන මෙම ක්‍රමෝන්නතිමය උත්සන්න වීම, සම්පූර්ණයෙන්ම එම කාල පරාසය තුළම පසු වැස්ස වගුරුවා හැරීම සමග සමාන්තරව ගමන් කරයි; මන්ද පසු වැස්ස යනු “පණිවිඩයක්” වන බැවිනි.

> “සම්පූර්ණ පොළොවේ ස්වාමීන්වහන්සේ අසල සිටින අභිෂේකලත් අය, වරක් ආවරණය කරන කෙරුබයෙකු ලෙස සාතන්ට දෙන ලද තත්ත්වය දරති. උන්වහන්සේගේ සිංහාසනය වටා සිටින ශුද්ධ සත්ත්වයන් මගින්, ස්වාමීන්වහන්සේ පොළොවේ වැසියන් සමඟ අඛණ්ඩ සන්නිවේදනයක් පවත්වාගෙන යයි. රන් තෙල් නියෝජනය කරන්නේ, විශ්වාසවන්තයන්ගේ පහනන් දිලිසෙමින් නොවී නිවී නොයන ලෙස දෙවියන්වහන්සේ ඒවා සපයා තබන අනුග්‍රහයයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ පණිවිඩ තුළින් මේ ශුද්ධ තෙල් ස්වර්ගයෙන් වගුරුවනු නොලැබුනේ නම්, නපුරේ ක්‍රියාකාරකම් මිනිසුන් මත සම්පූර්ණ පාලනයක් ගනු ඇත.”

> අප වෙත ඔහු එවන පණිවිඩ අපි නොගන්නා විට දෙවියන් අගෞරවයට පත් කරනු ලබයි. එසේ කිරීමෙන්, ඔහු අපගේ ආත්මයන් තුළට වගුරුවා, අඳුරෙහි සිටින අය වෙත ප්‍රකාශ කරවනු කැමති වූ ස්වර්ණමය තෙල් අපි ප්‍රතික්ෂේප කරමු. “බලව, මනාලයා එයි; ඔහුට හමුවීමට පිටතට යන්න” යන කැඳවීම පැමිණෙන විට, ශුද්ධ තෙල් ලබා නොගත්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කරුණාව තම හෘදයන් තුළ ආදරයෙන් රැක නොගත් අය, මෝඩ කන්‍යාවන් මෙන්, තම ස්වාමියා හමුවීමට සූදානම් නැති බව දැනගනු ඇත. ඔවුන්ට තෙල් ලබාගැනීමට තමන් තුළම බලය නැත; එබැවින් ඔවුන්ගේ ජීවිත නාශයට පත් වේ. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධාත්මයාණන් ඉල්ලනු ලැබුවහොත්, අපි මෝසෙස් කළාක් මෙන්, “ඔබගේ මහිමය මට පෙන්වන්න” යැයි ආයාචනා කළහොත්, දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රේමය අපගේ හෘදයන් තුළ වගුරුවනු ලැබේ. ස්වර්ණමය නළ මාර්ග ඔස්සේ, ස්වර්ණමය තෙල් අප වෙත ප්‍රේෂණය කරනු ලැබේ. “‘බලයෙන් නොවේ, ශක්තියෙන් නොවේ, නමුත් මාගේ ආත්මයාණන් කරණකොටගෙනය’ යයි සෙබාඕත් සමිඳාණන්වහන්සේ වදාරන සේක.” ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයාණන්ගේ දීප්තිමත් කිරණ ලබාගැනීමෙන්, දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන් ලෝකයේ ආලෝකයන් ලෙස බැබළෙති.” Review and Herald, July 20, 1897.

පසු වැස්ස “ඉසින” ලෙස ආරම්භ වී, අවසානයේ සම්පූර්ණ වැගිරීමක් දක්වා උත්සන්න වේ. පසු වැස්සේ “ඉසීම” යන්න, එම වැස්ස “ප්‍රමාණයෙන්” දෙනු ලබන බව ලෙස හඳුනාගනු ලබයි; සම්පූර්ණ වැගිරීම වන්නේ එය “ප්‍රමාණයකින් තොරව” වගුරුවනු ලබන කලය. සහෝදරි වයිට් පැහැදිලිවම පසු වැස්ස වැටෙමින් පවතින, එය සමහරුන් ලබන අතර සමහරුන් නොලබන කාලයක් හඳුනාදක්වයි. එම කාලයේදී වැස්ස “ප්‍රමාණයෙන්” දෙනු ලබයි, නැතහොත් එය “ඉසින” අවස්ථාවෙහි පවතී.

ඇතැම් අය යම් දෙයක් සිදුවෙමින් පවතින බව හඳුනාගන්නා නමුත්, එය ඔවුන් භීතියට පමණක් පත් කරනු ඇත.

> “දේවබලයේ අද්භූත ප්‍රකාශනයක් සභාවල තුළ ඇතිවීමට නියමිතය; එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි තමන්ම පහත් කරගෙන, පාපෝච්චාරණය සහ පසුතැවිල්ල මගින් තම හෘදයේ දොර විවෘත නොකළ අය මත එය ක්‍රියා නොකරනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකවත් කරන ඒ බලයේ ප්‍රකාශනය තුළ, ඔවුන් දකින්නේ තම අන්ධකමේදී භයානක යැයි සිතන යම් දෙයක් පමණක් වන අතර, එය ඔවුන්ගේ භීතිකාවන් උද්දීපනය කරන දෙයක් වනු ඇත; එයට විරුද්ධව පිහිටා සිටීමට ඔවුහු තමන්ම සූදානම් කරගනු ඇත. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු හා ආදර්ශයන් අනුව ක්‍රියා නොකරන බැවින්, ඔවුහු එම කාර්යයට විරුද්ධ වනු ඇත. “අපි,” ඔවුහු කියති, “මෙතරම් වසර ගණනාවක් මේ කාර්යයේ සිටියෙමු නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය නොදැන සිටිය යුත්තේ මන්ද?” දෙවියන්වහන්සේගේ පණිවිඩයන්හි අවවාදවලටත් අයදීමන්ටත් ඔවුන් ප්‍රතිචාර නොදැක්වූ බැවින්, එසේම “මම ධනවත්ය, සම්පත් වර්ධනය වී ඇත, කිසි දෙයකින් හිඟයක් නැත” යනුවෙන් අඛණ්ඩව පැවසූ බැවින්, එසේ වූයේය.” Maranatha, 219

> “බොහෝ දෙනෙක් විශාල ප්‍රමාණයකින් පළමු වර්ෂාව ලැබීමට අසමත් වී ඇත. දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන් සඳහා මෙසේ සපයා දී ඇති සියලු ප්‍රයෝජන ඔවුන් ලබාගෙන නැත. එම අඩුව අවසාන වර්ෂාව මඟින් පූරණය කරනු ලැබේ යයි ඔවුහු බලාපොරොත්තු වෙති. කරුණාවේ අතිශය පොහොසත් බහුලතාවය ප්‍රදානය කරනු ලබන විට, එය පිළිගැනීම සඳහා තම සිත් විවෘත කිරීමට ඔවුහු අදහස් කරති. ඔවුහු භයානක වැරැද්දක් කරමින් සිටිති. දෙවියන් වහන්සේ තම ආලෝකය සහ දැනුම දීමෙන් මනුෂ්‍ය හෘදය තුළ ආරම්භ කර ඇති කාර්යය අඛණ්ඩව ඉදිරියට ගමන් කළ යුතුය. සෑම පුද්ගලයෙකුම තමාගේම අවශ්‍යතාවය අවබෝධ කරගත යුතුය. ආත්මයාණන් වහන්සේගේ වාසස්ථානය සඳහා හෘදය සෑම අපවිත්‍රතාවයකින්ම හිස් කර පවිත්‍ර කළ යුතුය. පාපය පිළිගෙන අත්හැරීම මඟින්ද, උනන්දුවෙන් කරන යාච්ඤාව මඟින්ද, තමන්ව දෙවියන් වහන්සේට කැප කිරීම මඟින්ද, මුල් ගෝලයෝ පෙන්තකොස්ත දින ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගේ වගුරුවීම සඳහා සූදානම් වූහ. දැන්ද එම කාර්යයම, එහෙත් වඩා මහත් මට්ටමකින්, කරනු ලැබිය යුතුය. එවිට මනුෂ්‍ය නියෝජිතයා කළ යුතුව තිබුණේ ආශීර්වාදය ඉල්ලා, තමන් සම්බන්ධයෙන් වන කාර්යය සම්පූර්ණ කරන පිණිස ස්වාමින් වහන්සේ බලා සිටීම පමණි. කාර්යය ආරම්භ කළේ දෙවියන් වහන්සේය, මනුෂ්‍යයා යේසුස් ක්‍රිස්තුස් තුළ සම්පූර්ණ කරමින්, උන්වහන්සේ තම කාර්යය අවසන් කරන සේක. එහෙත් පළමු වර්ෂාවෙන් නිරූපණය කරන ලද කරුණාව නොසලකා හැරීමක් කිසිසේත් නොතිබිය යුතුය. තමන්ට ලැබී ඇති ආලෝකය අනුව ජීවත් වන අය පමණක් වැඩි ආලෝකය ලබති. අපි දිනපතා ක්‍රියාශීලී කිතුනු ගුණධර්ම ප්‍රකාශ කිරීමෙහි ඉදිරියට නොයන්නෙමු නම්, අවසාන වර්ෂාවේදී ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගේ ප්‍රකාශනයන් අපි හඳුනා නොගන්නෙමු. එය අප වටා ඇති හෘදයන් මත වැටෙමින් තිබිය හැකි නමුත්, අපි එය හඳුනාගැනීමට හෝ පිළිගැනීමට නොහැකි වනු ඇත.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

එම උපුටාදැක්වීම තුළ ඇය “කෘපාවේ අතිශය ප්‍රචුර බහුලතාව දෙනු ලබන” කාලයක් ඇති බව හඳුනා දෙයි; එමගින් පසු වැස්ස මාපයක් නැති ලෙස වගුරුවනු ලබන කාලයක්ද හඳුනා දෙයි. එම සත්‍යය සමඟ සම්බන්ධව, තමන්ට ලැබී ඇති ආලෝකයට අනුව ජීවත් වන්නෝ පමණක් වැඩි ආලෝකය ලබන බව ඇය හඳුනා දෙයි. එම මූලධර්මය තුළ, ආලෝකය (එනම් වර්තමාන සත්‍යය) ක්‍රමයෙන් වැඩි වන බව පැහැදිලිය. අවසාන වාක්‍යයේ ඇය පසු වැස්ස වැටෙමින් තිබෙන කාලයක් හඳුනා දෙයි; එහිදී සමහරු එය හඳුනාගෙන එය පිළිගනිති, අනෙක් අය එසේ නොකරති. ඔබ පණිවිඩය—එනම් පසු වැස්ස—හඳුනා නොගන්නේ නම්, ඔබ එය නොලබන්නෙහිය.

> “අපි අන්තිම වැස්ස බලා සිටිය යුතු නොවේ. අප මත වැටෙන කරුණාවේ ඉඳුරු හා වර්ෂාව හඳුනාගෙන ඒවා තමන්ට අදාළ කරගන්නා සියල්ලන් මත එය පැමිණෙමින් තිබේ. අපි ආලෝකයේ කැබලි එකතු කරගන්නා කල, අප උන්වහන්සේ පිළිබඳ විශ්වාස කරන ලෙස අපව සතුටින් කැමතිවන, දෙවියන්වහන්සේගේ නියත දයාකෘපා අගය කරන කල, එවිට සෑම පොරොන්දුවක්ම ඉටු කරනු ලැබේ. [යෙසායා 61:11 උපුටා දක්වා ඇත.] මුළු පෘථිවියම දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පිරී යා යුතුය.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

කෝපයෙන් පිරුණු ජාතීන් අවහිර කර තබන කාලයේදී, අන්තිම වැස්ස “මිනුම් කරනු” ලැබීමට ආරම්භ වේ. “කෘපාවේ අතිශය සම්පූර්ණ බහුලත්වය දානය කරනු ලැබෙන” විට, එය අන්තිම වැස්ස මිනුම් රහිතව වගුරුවනු ලබන කාලය හඳුන්වා දෙයි.

ජාතීන් කෝපයට පත් වන නමුත් තවමත් පාලනයට යටත්ව සිටින කාලයේ, අවසාන වර්ෂාව වැටීමට ආරම්භ වේ; එහෙත් එය “මිනුම්කළ” එකක් වන්නේ ඒ අවස්ථාවේ සභාව ගෝධූම හා කඩල මිශ්‍ර වූ තත්ත්වයක පවතින බැවිනි. ගෝධූම හා කඩල දෙකම පක්වත්වයට ගෙන එන්නේ එම වර්ෂාවය; අවසාන වර්ෂාව යනු වර්තමාන සත්‍යයේ පණිවිඩය වන අතර, එය හඳුනාගෙන පිළිගනු ලබන්නේ හෝ එසේ නොවේ. මෙම සියලු අනාවැකිමය සංකල්ප ශුද්ධ ලියවිල්ලේ පැහැදිලිව හඳුනාගත හැක. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, අවසාන වර්ෂාව “ඉසින” බවින් ආරම්භ විය; එය ක්‍රමයෙන් තීව්‍ර වෙමින්, මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ පණිවිඩය පැමිණෙන තෙක් ඉහළ යයි, එවිට ප්‍රඥාවන්ත හා මෝඩ කන්‍යාවෝ සදාකාලිකව වෙන් කරනු ලැබෙති.

එවිට ප්‍රඥාවන්තයෝ දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් පාලුව බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවීම සඳහා ධජයක් මෙන් උසස් කරනු ලැබෙති; එවිට අග වර්ෂාව ප්‍රමාණයකින් තොරව වගුරුවනු ලබන අතර, මීකායෙල් නැගී සිටින තුරුත් මනුෂ්‍ය අත්හදාබැලීම අවසන් වන තුරුත් එය අඛණ්ඩව වැටෙමින් පවතී.

> “ශුද්ධස්ථානය තුළ යේසුස්වහන්සේගේ කාර්යය සම්පූර්ණ වන තුරු, එම දූතයන් සතරදෙනා සතර දිශාවේ සුළං අල්ලා තබනු ඇතැයි මම දුටුවෙමි; ඉන්පසු අවසාන වසංගත සත පැමිණෙනු ඇත.” Early Writings, 36.

සතර සුළං රඳවා තැබීම, අවසාන දවස්වල සිදුවීමට ඔහු ඉඩ දෙන වර්ධනය වන විනිශ්චයන් කෙරෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රතිපාදක පාලනය නියෝජනය කරයි. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය තුළ සතර දූතයෝ සතර සුළං රඳවා තබති; එහෙත් එම කාල පරිච්ඡේදය තුළ “අසරණභාවයේ, යුද්ධයේ හා ලේ වැගිරීමේ ආත්මයක් ඇත, එම ආත්මය වැඩිවනු ඇත.” දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන්ගෙන් අන්තිමයාද මුද්‍රා තබා අවසන් වූ කල, මීකායෙල් නැඟී සිටිනු ඇත; එවිට සතර සුළං සම්පූර්ණයෙන් මුදා හරිනු ලබනු ඇති අතර, අවසාන වසංගත සත පැමිණෙනු ඇත.

එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් “මහා භූකම්පනයේ පැයෙහි,” දානියෙල්ගේ නවවන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් “අශාන්ත කාලවලදී,” වීදියත් ප්‍රාකාරයත් සම්පූර්ණ කරනු ලබන විට, එය “ජාතීන් කෝප වන” කාලයයි. ඒ කාලපරාසය තුළ, පසු වර්ෂාව “ප්‍රමාණයෙන්” වගුරුවනු ලබනු ඇත. යෙසායා පසු වර්ෂාව ප්‍රමාණ කරනු ලබන කාලය හඳුනා දෙයි, එම කාලය ඔහු “නැගෙනහිර සුළඟේ දවස” ලෙස සලකුණු කරයි. “නැගෙනහිර සුළඟේ දවස” වූයේ 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දිනයි.

අපි ඊළඟ ලිපියෙහි අග වැස්සේ “මැනීම” පිළිබඳ සලකා බැලීම ඉදිරියටත් කරගෙන යන්නෙමු; එහෙත් හබක්කුක්ගේ ශුද්ධ පුවරු මත ඉස්ලාමයේ වියෝග තුන ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන මිලර්ගේ සිහිනයේ මැණික, මිලර් විසින් එය ප්‍රථමයෙන් එකතු කරගත් කාලයට වඩා, අවසාන දවස්වල දස ගුණයකින් වැඩි දීප්තියකින් බැබළිය යුතු බව මතක තබා ගත යුතුය.

> “එක් අවස්ථාවක, මම නිව්යෝර්ක් නගරයේ සිටියදී, රාත්‍රී කාලයේ, අහස දෙසට මහලින් මහලක් ඉහළ නැඟෙන ගොඩනැගිලි දක්නට මා කැඳවනු ලැබුවෙමි. මෙම ගොඩනැගිලි අග්නिरोधක බවට සහතික කර තිබූ අතර, ඒවා ඔවුන්ගේ අයිතිකරුවන් සහ ගොඩනඟුවන්ගේ ගෞරවය සඳහා ඉදිකරන ලදී. මෙම ගොඩනැගිලි තව තවත් උසට නැඟී ගිය අතර, ඒවා තුළ අතිශය මිල අධික ද්‍රව්‍ය භාවිත කරන ලදී. මෙම ගොඩනැගිලි අයිති වූ අය තමන්ටම මෙසේ අසමින් නොසිටියහ: ‘අප විසින් දෙවියන්වහන්සේට වඩාත්ම ගෞරවය දිය හැක්කේ කෙසේද?’ ස්වාමින්වහන්සේ ඔවුන්ගේ සිතුවිලි තුළ නොසිටියේය.”

> “මම මෙසේ සිතුවෙමි: ‘අහෝ, මෙලෙස තමන්ගේ වත්කම් ආයෝජනය කරමින් සිටින අය දෙවියන් වහන්සේ එය දකින ආකාරයෙන් තමන්ගේ මාර්ගය දැකගත හැකි නම් කොපමණ හොඳ ද! ඔවුහු විභවශාලී ගොඩනැගිලි ගොඩගසමින් සිටිති; එහෙත් විශ්වයේ පාලකයාණන්ගේ දෘෂ්ටියෙහි ඔවුන්ගේ සැලසුම් කිරීමත් යෝජනා ගොඩනැගීමත් කොපමණ මෝඩ ද! ඔවුහු හෘදයත් මනසත් සතු සියලු බලයන් සමඟ දෙවියන් වහන්සේට මහිමය කෙසේ දිය හැකිද යන්න අධ්‍යයනය නොකරති. මනුෂ්‍යයාගේ ප්‍රථම කර්තව්‍යය වන මේ කරුණ ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටියෙන් අහිමිව ගොස් ඇත.’”

> මෙම උසස් ගොඩනැගිලි ඉදිවෙමින් ගිය කල, ඒවායේ හිමියෝ තමන් සතු අරමුදල් ස්වයං තෘප්තිය සපුරාගැනීමටත් තම අසල්වැසියන්ගේ ඊර්ෂ්‍යාව උද්දීපනය කිරීමටත් භාවිත කළ හැකි බව ගැන අභිලාෂී ගර්වයෙන් ප්‍රීති වූහ. ඔවුන් මෙලෙස ආයෝජනය කළ මුදලින් බොහෝ කොටසක් ලැබී තිබුණේ බලහත්කාරයෙන් අය කිරීමෙන්, දුප්පතුන් දැඩි ලෙස මිරිකා පීඩනය කිරීමෙන්ය. ස්වර්ගයේ සෑම ව්‍යාපාරික ගනුදෙනුවක් සම්බන්ධයෙන්ම ගිණුමක් තබාගනු ලබන බව ඔවුහු අමතක කළහ; සෑම අයුතු ගනුදෙනුවක්ම, සෑම වංචනික ක්‍රියාවක්ම එහි ලියා තබා ඇත. තම වංචාවෙන් හා උද්ධච්චකමෙන් මනුෂ්‍යයන් ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ට ඉක්මවා යාමට ඉඩ නොදෙන සීමාවකට ළඟා වන කාලය පැමිණෙමින් තිබේ; එවිට යෙහෝවාගේ දීර්ඝසහනයට සීමාවක් ඇති බව ඔවුහු දැනගනු ඇත.

> ඊළඟට මා ඉදිරියෙන් ගත වූ දර්ශනය ගිනි අනතුරු ඇඟවීමක් විය. මිනිසුන් උස හා ගිනි නොගන්නා බවට සිතාගත් ගොඩනැගිලි දෙස බලා, “මේවා සම්පූර්ණයෙන්ම ආරක්ෂිතය” යැයි කීහ. එහෙත් ඒ ගොඩනැගිලි පීච්වලින් සාදා තිබුණාක් මෙන් දහනය වී ගියාය. විනාශය නවතා තැබීමට ගිනි නිවන යන්ත්‍රවලට කිසිවක් කළ නොහැකි විය. ගිනි නිවන සේවකයන්ට එම යන්ත්‍ර ක්‍රියාත්මක කිරීමට නොහැකි විය.

> “ස්වාමීන්වහන්සේගේ කාලය පැමිණෙන විට, ගර්විත සහ අභිලාෂාකාංකෂී මනුෂ්‍යයන්ගේ හෘදයන්හි කිසිදු වෙනසක් සිදුවී නොතිබේ නම්, ගැළවීමට බලවත්ව තිබූ අත විනාශ කිරීමටද බලවත් වන බව මිනිස්සු දැනගනු ඇතැයි මට උපදෙස් දී ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ අත නවත්වා තැබීමට කිසිදු පෘථිවී බලයක් සමත් නොවේ. දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව අගෞරවයට ලක් කිරීම නිසාත්, ඔවුන්ගේ ආත්මාර්ථකාමී අභිලාෂය නිසාත් මනුෂ්‍යයන් මත ප්‍රතිඵලයක් පමුණුවීමට දෙවියන්වහන්සේ විසින් නියම කළ කාලය පැමිණෙන විට, ගොඩනැගිලි විනාශයෙන් ආරක්ෂා කරනු පිණිස ඒවා ඉදිකිරීමේදී භාවිත කළ හැකි කිසිදු ද්‍රව්‍යයක් නොමැත.” Testimonies, volume 9, 12, 13.

Back to Articles