Article

# දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය හැත්තෑ එකවැනි එකը

භූදේශපාලනික චෙස්: වතිකානය, කොමියුනිසම්, සහ ලෝක ආධිපත්‍යය සඳහා වූ සෙවීම

Author

Jeff Pippenger

Published

April 1, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

මෙම ලේඛනය The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West යන ග්‍රන්ථය මැලකයි මාටින් විසින් රචනා කරන ලද අතර, එය ප්‍රථම වරට 1990 දී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. විසිවන ශතවර්ෂයේ අග භාගයේදී ලෝක දේශපාලනය හා රාජ්‍යතාන්ත්‍රික කටයුතු තුළ පරිවර්තනාත්මක චරිතයක් ලෙස පෝප් ජෝන් පෝල් දෙවන වහන්සේගේ භූමිකාව මාටින් විසින් විමර්ශනය කරයි. නැගෙනහිර යුරෝපයේ කොමියුනිස්ට්වාදයේ බිඳවැටීම තුළ පෝප් වහන්සේගේ භූමිකාවද ඔහු සාකච්ඡා කරයි. 1989 දී, අවසාන කාලයේදී, දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 40 වන වාක්‍යයේ ඉටුවීම ඇතිවීමට හේතු වූ ගතිවිධාන පිළිබඳ කතෝලික දෘෂ්ටිකෝණයක් මෙම ග්‍රන්ථය ඉදිරිපත් කරයි.

මාර්ටින්, මිඛායිල් ගෝර්බචොව්ගේ නායකත්වය යටතේ සෝවියට් සංගමයේ අභ්‍යන්තර ගතිවිධාන විශ්ලේෂණය කරයි; විශේෂයෙන්ම ගෝර්බචොව්ගේ “ග්ලාස්නොස්ට්” (විවෘතභාවය) සහ “පෙරෙස්ත්‍රොයිකා” (ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම) යන ප්‍රතිපත්ති කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමින්. ඔහු සෝවියට් සංගමය මුහුණ දුන් අභියෝගයන් සහ කොමියුනිස්ට් පද්ධතිය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට ගෝර්බචොව් කළ උත්සාහයන් පිළිබඳව සාකච්ඡා කරයි. ඔහු සෝවියට් සංගමය (දකුණේ රජු—මකරා), කතෝලික සභාව (උතුරේ රජු—මෘගයා), සහ ඔහු “ධනවාදී බටහිර” ලෙස හඳුන්වන දේ (උතුරේ රජුගේ නියෝජිත හමුදාව—බොරු අනාගතවක්තෘ) අතර භූ-දේශපාලනික ආතතීන් හා බල අරගලයන් විමසා බලයි. ඔහු ශීත යුද්ධ යුගය ලක්ෂණීය කළ දාර්ශනික ගැටුම්, ඔත්තු සේවය, සහ රහසිගත මෙහෙයුම් පිළිබඳව සාකච්ඡා කරමින්, ලෝකයේ අනාගතය හැඩගැස්වීමට විවිධ පාර්ශ්වයන් ගත් උත්සාහයන් ද විමර්ශනය කරයි.

මාර්ටින්, ලෝක දේශපාලනය හා රාජ්‍යතාන්ත්‍රික කටයුතුවල බලවේගයක් ලෙස කතෝලිකත්වයේ වැදගත්කම අවධාරණය කරයි. ඔහු තර්ක කරන්නේ, ජෝන් පෝල් දෙවන පෝප්තුමාගේ නායකත්වය යටතේ කතෝලික සභාව මෙම කාලපරිච්ඡේදය තුළ ඉතිහාසයේ ගමන්මඟ හැඩගැස්වීමෙහි සහ ශීත යුද්ධයේ ප්‍රතිඵලයට බලපෑම් කිරීමෙහි නියමිත තීරණාත්මක භූමිකාවක් ඉටු කළ බවයි. ඔහු ජෝන් පෝල්ගේ බලපෑම පෘතුගාලයේ ෆාතිමාහි මරියානු දර්ශනවල සන්දර්භය තුළ ස්ථානගත කරමින්, ගෝලීය සිද්ධි මත ෆාතිමාගේ බලපෑමත් ඉතිහාසයේ ගමන්මඟ හැඩගැස්වීමෙහි කතෝලික සභාවේ භූමිකාවත් හඳුනාගනී. මාර්ටින් යෝජනා කරන්නේ, විශේෂයෙන්ම ශීත යුද්ධ යුගයේ සන්දර්භය තුළ, ෆාතිමාහි සිදුවීම් සැලකිය යුතු අනාවැකිමය හා භූ-දේශපාලනික අර්ථකථන රැසක් දරන බවයි.

මාර්ටින් 1917 දී ෆාතිමාහි යුවළ එළුවාපාලක දරුවන් තිදෙනෙකුට කන්‍යා මරියතුමිය විසින් හෙළි කළ බව කියනු ලබන ෆාතිමාහි රහස් තුන විමර්ශනය කරයි. වතිකානය විසින් මුලින් රහසිගතව තබාගෙන 2000 වසරේ පමණක් හෙළි කරන ලද තුන්වන රහස, කතෝලික සභාවේත් ලෝකයේත් අනාගතය පිළිබඳ ප්‍රලයසූචක අනතුරු ඇඟවීම් අඩංගු කර තිබූ බව ඔහු යෝජනා කරයි. කන්‍යා මරියතුමියගේ දර්ශන සහ ඇය විසින් ප්‍රකාශිත පණිවිඩ ඇතුළුව ෆාතිමාහි සිදුවීම්, ශීත යුද්ධ සමයේ කොමියුනිස්වාදය සහ ධනවාදය අතර පැවති අරගලය හා ජාත්‍යන්තර දේශපාලනය සඳහා වැදගත් අර්ථාන්විත ප්‍රතිඵල ඇති කළ බව මාර්ටින් තර්ක කරයි.

මාර්ටින් ෆාතිමාගේ අනාවැකි ඉටුවීමෙහි ප්‍රධාන චරිතයක් ලෙස පාප්තුමා ජෝන් පෝල් IIගේ භූමිකාව අවධාරණය කරයි. ෆාතිමාගේ තුන්වන රහසෙහි සඳහන් “සුදු වස්ත්‍රධාරී බිෂප්වරයා” ලෙස ජෝන් පෝල් II තමන්වම දුටුවේ යැයිත්, අකුසල බලවේගවලට මුහුණ දීමටත් කතෝලික සභාව තුළ සහ වඩා විශාල සමාජය තුළ ආත්මික අලුත්කිරීම ප්‍රවර්ධනය කිරීමටත් තම පාප්ධුරය වූයේ මෙහෙවරක් ලෙස ඔහු සැලකූ බවත් ඔහු යෝජනා කරයි.

මාර්ටින් යෝජනා කරන්නේ ෆාතිමාහි පණිවිඩයන් ආත්මික යුද්ධයේ වැදගත්කමත්, කතෝලික සභාව සභාව ඇතුළත ද පිටත ද ඇති අශුභ බලවේගයන්ට මුහුණ දීමට ඇති අවශ්‍යතාවත් අවධාරණය කළ බවය. ඔහු තර්ක කරන්නේ ෆාතිමාහි සිදුවීම් නවීන ලෝකයේ මනුෂ්‍ය වර්ගයා මුහුණ දෙන අභියෝගයන් තේරුම් ගැනීමටත්, ඒවාට ප්‍රතිචාර දැක්වීමටත් ආත්මික සහ නෛතික රාමුවක් සපයා දුන් බවය. ෆාතිමා පණිවිඩයන් නියෝජනය කරන්නේ, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී ඔහු ක්‍රිස්තුස් ලෙස “වේශධාරණය” කරන විට, කතෝලික ධර්මය සාතන් ක්‍රිස්තුස් ලෙස පිළිගැනීමට සූදානම් කරවන සාතානික පණිවිඩයයි.

> “සාතන් පොළොවෙහි වාසය කරන අයව රැවටීමට ආශ්චර්යයන් ක්‍රියා කරනු ඇත. ආත්මවාදය මරණයට පත් වූවන්ගේ රූපධාරණය සිදුවීමට හේතු කරමින් තම කාර්යය ඉටු කරනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩ ඇසීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන ඒ ආගමික සංවිධාන බලවත් රැවටීමක් යටතේ පවතිනු ඇත; තවද, ශුද්ධවන්තයන්ට පීඩා කිරීමට ඔවුහු රාජ්‍ය බලය සමඟ එකතු වන්නෝය. ආඥා පිළිපදින දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට පීඩා කිරීමෙහි ප්‍රොතෙස්තන්ත සභා පාප්‍ය බලය සමඟ එක්වන්නෝය. මෙය මනුෂ්‍යයන්ගේ අන්තඃකරණයන් මත ආත්මික අධිපීඩනය ක්‍රියාත්මක කරන, පීඩනයේ මහා පද්ධතිය පිහිටුවන ඒ බලයයි.”

> “‘ඔහුට බැටළු පැටවෙකු මෙන් අඟ දෙකක් තිබුණේය; ඔහු කථා කළේ මකරයෙකු මෙන්ය.’ දෙවියන්වහන්සේගේ බැටළු පැටවාණන්ගේ අනුගාමිකයන් යැයි ප්‍රකාශ කළත්, මනුෂ්‍යයෝ මකරයාගේ ආත්මයෙන් පිරී යති. ඔවුන් මෘදු සහ නිහතමානී යැයි ප්‍රකාශ කරති, එහෙත් සාතාන්ගේ ආත්මයෙන් කථා කරමින් සහ නීති පනවමින්, තමන් ප්‍රකාශ කරන දේට සම්පූර්ණයෙන්ම විරුද්ධ අය බව තම ක්‍රියාවලින් පෙන්වති. මේ බැටළු-සමාන බලය, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පවත්වන සහ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සාක්ෂිය ඇති අය සමඟ යුද්ධ කිරීමෙහි මකරයා සමඟ එක්වෙයි. තවද සාතාන් ප්‍රොතෙස්තන්තයන් හා පාප්වාදීන් සමඟ එක්ව, මේ ලෝකයේ දෙවියන් ලෙස ඔවුන් සමඟ සන්ධානව ක්‍රියා කරමින්, මනුෂ්‍යයන් ඔහුගේ රාජ්‍යයේ යටත් වැසියන් මෙන් සලකා ඔවුන්ට අණ කරයි; ඔහු කැමති පරිදි ඔවුන් හැසිරවීමටත් පාලනය කිරීමටත් වශීභූත කිරීමටත් යෙදේ.”

> “මනුෂ්‍යයන් දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පාදතලයෙන් පාගා දමීමට එකඟ නොවන්නේ නම්, මහනාගයාගේ ආත්මය ප්‍රකාශ වේ. ඔවුන් සිරගත කරනු ලැබේ, සභා මණ්ඩල ඉදිරියට ගෙන එනු ලැබේ, දඩ ගසනු ලැබේ. ‘ඔහු කුඩා ද මහත් ද, ධනවත් ද දිළිඳු ද, නිදහස් ද දාස ද, සියල්ලන්ටම තමන්ගේ දකුණු අතෙහි හෝ තමන්ගේ නළලෙහි ලකුණක් ලබන ලෙස කරවයි’ [එළිදරව් 13:16]. ‘තවද මෘගයාගේ රූපයට ජීවය දීමට ඔහුට බලය තිබුණේය; එසේ මෘගයාගේ රූපය කතා කරන ලෙසත්, මෘගයාගේ රූපයට නමස්කාර නොකරන සියල්ලන් මරනු ලබන ලෙසත් කරවන පිණිසය’ [15 වැනි පදය]. මෙසේ සාතන් යෙහෝවාගේ අයිති අධිකාරි ප්‍රභූත්වය පැහැර ගනියි. පාපයේ මනුෂ්‍යයා දෙවියන්වහන්සේගේ අසුනෙහි හිඳ, තමන් දෙවියන්වහන්සේ බව ප්‍රකාශ කරමින්, දෙවියන්වහන්සේට ඉහළින් ක්‍රියා කරයි.” Manuscript Releases, වෙළුම 14, 162.

අන්තිකිස්තු යනු රෝමයේ පාප්තුමාගේත්, සාතන්ගේත් සංකේතයකි; මක්නිසාද රෝමයේ පාප්තුමා සාතන්ගේ භූමියෙහි නියෝජිතයා වන බැවිනි. “එසේ සාතන් යෙහෝවාගේ අධිකාර ප්‍රාප්ති උපායගත කරගනියි. පාපයේ මනුෂ්‍යයා දෙවියන්ගේ අසුනෙහි හිඳ, තමා දෙවියන් බව ප්‍රකාශ කරමින්, දෙවියන්ට වඩා ඉහළින් ක්‍රියා කරයි.” සාතන් අධිපත්‍යය අත්පත් කරගන්නා විට ලෝකය එසේ පාලනය කිරීමට අදහස් කරන්නේ, “මනුෂ්‍යයන් තම රාජ්‍යයේ ප්‍රජාවන් මෙන්, තමා කැමති පරිදි අල්ලා හැසිරවීමටත්, පාලනය කිරීමටත්, ආධිපත්‍යය කිරීමටත්” ය. ආගමික සිහසුනක් මත සිට පාලනය කිරීමට ඔහු කතෝලික සභාව නිර්මාණය කළේය; දේශපාලන සිහසුනක් මත සිට පාලනය කිරීමට ඔහු එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය නිර්මාණය කළේය.

> “අනෙකුත් ජාතීන්ගේ භක්තිවාදය සහ ක්‍රිස්තියානිකම අතර ඇති වූ මෙම සම්මුතියේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, දෙවියන්වහන්සේට විරුද්ධව සිටිමින් තමන්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේට ඉහළින් උසස් කරගන්නා බව පිළිබඳව අනාවැකියෙහි පෙර පවසා තිබූ ‘පාපයේ මනුෂ්‍යයා’ වර්ධනය විය. අසත්‍ය ආගමිකත්වයේ එම විශාල පද්ධතිය සතන්ගේ බලයේ අතිශය කලාත්මක නිර්මාණයකි—තමාගේ කැමැත්ත අනුව පෘථිවිය පාලනය කිරීම සඳහා සිංහාසනය මත තමාම ආසනගත වීමට ගත් ඔහුගේ උත්සාහයන්ගේ ස්මාරකයකි.” The Great Controversy, 50.

ෆාතිමාහි අද්භූත සිද්ධියත්, එයට සම්බන්ධ සාතන්මය අනාවැකියත් වනාහි, ඔහු ප්‍රකාශ වී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ලෙස වේශධාරණය කරන අවස්ථාවේ, කතෝලික සභාව ඉක්මනින්ම තම සභාව ඔහුගේ පාලනයට භාරදීමට ඉඩ සලසන අනාවැකීය පසුබිමක් සූදානම් කිරීම සඳහා සාතන් භාවිතා කර ඇති දෙයයි. ඔහුගේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වේශධාරණය ආරම්භ වන්නේ, දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 16 වන පදය, 22 වන පදය, 31 වන පදය සහ 41 වන පදය තුළ නිරූපිත, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදීය.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කරමින් පාප්ත්වය ස්ථාපනය කිරීම බලගන්වන නියෝගය මඟින්, අපේ ජාතිය සම්පූර්ණයෙන්ම ධර්මිෂ්ඨකමෙන් වෙන්ව යනු ඇත. ප්‍රොටස්ටන්ට්වාදය එම අගාධය හරහා තම අත දිගු කර රෝමීය බලයේ අත අල්ලා ගන්නා විට, ඇය එම අබිසයෙන් එගොඩ වී ආත්මවාදය සමඟ අත්වැල් බැඳ ගන්නා විට, මේ ත්‍රිත්ව සංයෝගයේ බලපෑම යටතේ අපගේ රට ප්‍රොටස්ටන්ට් සහ ජනරජ ආණ්ඩුක්‍රමයක් වශයෙන් තම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සෑම මූලධර්මයක්ම ප්‍රතික්ෂේප කරමින්, පාප්වාදී අසත්‍යයන් සහ මුළාවන් ප්‍රචාරය කිරීම සඳහා විධිවිධාන සලස්වන විට, එවිට සාතන්ගේ අද්භූත ක්‍රියාකාරිත්වය සඳහා කාලය පැමිණ ඇති බවත්, අවසානය ආසන්න බවත් අපි දැනගත හැක.” Testimonies, volume 5, 451.

එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය ක්‍රියාත්මක වන විට, “සාතන්ගේ අද්භූත ක්‍රියාකාරිත්වය සඳහා නියමිත කාලය පැමිණ ඇත.” එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන අධ්‍යායේ එකොළොස්වන වගන්තියේ, එක්සත් ජනපදය ද්‍රාකෝනයෙකු මෙන් “කථා කරයි”; අනතුරුව, එය එක්සත් ජනපදය ඉරිදා නීතිය පනවා “කථා කරන” විට සිදුවන දේ හඳුන්වා දෙන දහතුන්වන වගන්තියේ, සාතන් ස්වර්ගයෙන් ගින්න පහළට කැඳවන සේ ප්‍රකාශ වෙයි.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ, තම මුහුණු ශුද්ධ කැපවීමේ ආලෝකයෙන් ප්‍රභාමත් වී බැබළෙමින්, ස්වර්ගයෙන් පැමිණි පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමට ස්ථානයෙන් ස්ථානයට ඉක්මනින් යන්නෝය. පෘථිවිය පුරා, දහස් ගණන් හඬවලින්, එම අවවාදය දෙනු ලැබෙන්නේය. අද්භුත ක්‍රියා සිදු කරනු ලැබේ; රෝගීහු සුව කරනු ලැබෙති, ලකුණු හා අරුමපුදුම දේවල් විශ්වාසකරන්නන් අනුව යන්නේය. සාතන් ද බොරු අරුමපුදුම දේවල් සමඟ ක්‍රියා කරන්නේය; මනුෂ්‍යයන් ඉදිරියේ ස්වර්ගයෙන් ගින්න පවා බස්සවමින්ය. එළිදරව් 13:13. මෙසේ පෘථිවියේ වාසය කරන්නෝ තමන්ගේ පැත්ත තෝරාගෙන එය මත ස්ථිර වීමට ගෙන එනු ලබන්නෝය.” The Great Controversy, 611, 612.

ෆාතිමාගේ පණිවිඩ තහවුරු කරනු ලැබුවේ, 1917 ඔක්තෝබර් 13 දින සිදු වූ ආශ්චර්යය දක්වා, මැයි මාසයේ සිට සෑම මාසයකම දහතුන්වන දින, එනම් කථිත කන්‍යා මරියතුමිය ළමුන් තිදෙනා හමුවීමට පැමිණියේ යැයි කරනු ලැබූ ප්‍රකාශ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සඳහා එම සිද්ධියට සහභාගි වූ නාස්තික රාජ්‍ය පුවත්පත් විසින් සාක්ෂි දෙන ලද ආශ්චර්යයකිනි. එම ආශ්චර්යය සිදු වූ කාලයේ ෆාතිමාහි සිටි සියලු නාස්තික පුවත් ආයතනම එම සිද්ධිය සනාථ කළහ. එය සැබෑ ආශ්චර්යයක් විය (සාතන්ගේ).

මලකි මාර්ටින් තම කෘතියෙහි හඳුනා දක්වා ඇති පරිදි, ජෝන් පෝල් පාප්තුමා ෆාතිමාගේ මරියම් පිළිබඳ තම භක්තිය විසින් මඟ පෙන්වනු ලැබීය. 2000 වර්ෂය වන තුරු හෙළි නොකළ ෆාතිමාගේ රහස් අනාගතවාදය නියත වශයෙන්ම සාතනික අනාගතවාදයක් වූ නමුත්, අවසාන දවස්වල යේසුස් පළමු දවස් නැවත කරයි. බයිබලයේ පැරණිතම පොත වන, මෝසෙස් විසින් ලියන ලද පළමු පොත වන යෝබ්ගේ පොත, සියලු අනාගතවාද අවසාන දවස්වල අතිශයින් සම්පූර්ණ ලෙස ඉටු වන බැවින්, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරන යෝබ්ව හඳුනා දක්වයි. යෝබ්ගේ කථාව තුළ සාතන්ට යෝබ් මත මරණය හා විනාශය ගෙන එන්නට අවසර දෙනු ලබන්නේ, යෝබ්ව පරීක්ෂා කිරීමේ අරමුණ සඳහාය. අවසාන දවස්වල සාතන්ට සිදු කිරීමට අවසර දෙන ආශ්චර්යයන් සැබෑ ආශ්චර්යයන්ය. ඒවා සාතනික ආශ්චර්යයන් වුවද, දෙවියන් වහන්සේ සාතන්ට ඔහුගේ කිරුළු ක්‍රියාව සිදු කිරීමට අවසර දී ඇත්තේ, යෝබ්ව පරීක්ෂා කිරීමට සාතන්ට අවසර දුන් එකම අරමුණ සඳහාය.

> “අධ්‍යාත්මික ප්‍රකාශනයන් සම්පූර්ණයෙන්ම මාධ්‍යකයාගේ පැත්තෙන් සිදුකරන වංචාවටත් අත්කළාකාරී දක්ෂතාවයටත් අයත් කරමින් ඒවා විස්තර කිරීමට බොහෝ දෙනා උත්සාහ කරති. නමුත්, වංචාකාර ක්‍රියාවල ප්‍රතිඵල සැබෑ ප්‍රකාශනයන් ලෙස බොහෝ විට ඉදිරිපත් කරනු ලැබ ඇති බව සත්‍ය වූවත්, අධිස්වභාවික බලයේ පැහැදිලි ප්‍රදර්ශන ද ඇතිවී තිබේ. නවීන ආත්මවාදය ආරම්භ වූ අභිරහස් තට්ටුකිරීම් මනුෂ්‍ය වංචාවකින් හෝ කපටි දක්ෂතාවයකින් හටගත් ඒවා නොව, එසේ එක් ආත්ම-විනාශක ප්‍රබලම මුළාවන්ගෙන් එකක් හඳුන්වා දුන් දුෂ්ට දේවදූතයන්ගේ සෘජු ක්‍රියාවම විය. ආත්මවාදය හුදෙක් මනුෂ්‍ය වංචාවක් පමණක් යැයි විශ්වාස කිරීම නිසා බොහෝ දෙනා උගුලට අසුවනු ඇත; ඔවුන්ට අධිස්වභාවික යැයි සැලකීමෙන් වැළකිය නොහැකි ප්‍රකාශනයන් සමඟ මුහුණට මුහුණ ලැබෙන විට, ඔවුහු රැවටී, ඒවා දෙවියන්වහන්සේගේ මහත් බලය ලෙස පිළිගැනීමට මෙහෙයවනු ලබන්නෝය.”

> “සතන් සහ ඔහුගේ නියෝජිතයන් විසින් සිදු කරනු ලබන අද්භූත ක්‍රියා පිළිබඳ ශුද්ධ ලියවිල්ලේ සාක්ෂිය මේ පුද්ගලයෝ නොසලකා හරිති. පාරාවෝගේ මායාකාරයන්ට දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියාව අනුකරණය කිරීමට හැකි වූයේ සතන්ගේ උපකාරයෙනි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීමට පෙර සතන්ගේ බලයේ සමාන ප්‍රකාශනයන් ඇති වන බව පාවුල් සාක්ෂි දරයි. ස්වාමීන්වහන්සේගේ පැමිණීම ‘සියලු බලයෙන්ද ලකුණුවලින්ද බොරු පුදුමයන්ගෙන්ද අධර්මිෂ්ඨකමේ සියලු රැවටිල්ලෙන්ද යුක්තව සතන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වයෙන්’ පෙරට යනු ඇත. 2 තෙසලෝනික 2:9,10. තවද, අන්තිම දවස්වල ප්‍රකාශ වන අද්භූතකම් සිදුකරන බලය විස්තර කරමින් ප්‍රේරිත යොහන් මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: ‘එය මහත් පුදුම කරන්නේය; මනුෂ්‍යයන්ගේ ඇස් ඉදිරියේ අහසින් පොළොවට ගින්න බැස එන ලෙසද කරන්නේය, තමාට කරන්ට බලය ලැබුණු ඒ පුදුමකම්වලින් පොළොවෙහි වාසය කරන්නන් රවටන්නේය.’ එළිදරව් 13:13, 14. මෙහි පෙරවදන් කර ඇත්තේ සාමාන්‍ය වංචාවන් පමණක් නොවේ. මනුෂ්‍යයෝ රැවටෙන්නේ සතන්ගේ නියෝජිතයන්ට කරන්ට බලය ඇති අද්භූතකම් මගිනි, ඔවුන් කරති යයි මවාපෙන්වන දේවල් මගින් නොවේ.” The Great Controversy, 553.

මාලකි මාර්ටින්ගේ පොතෙහි ෆාතිමා පණිවිඩ කතෝලිකත්වයේ අවසාන දිනවල දූතවාක්‍යමය ව්‍යුහය ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ; එය සභාව අභ්‍යන්තරයේ පවතින අරගලයකට සම්බන්ධ වූවක් වන අතර, එය යහපත් පාප්වරයාට එරෙහි නරක පාප්වරයා ලෙස හෝ සංරක්ෂණවාදී පාප්වරයාට එරෙහි උදාර්වාදී පාප්වරයා ලෙස නිරූපණය කළ හැකිය. සංරක්ෂණවාදී පාප්වරයා, සහ මාර්ටින්ගේ ආශ්චර්යය පිළිබඳ කියවීම අනුව යහපත් පාප්වරයා, තම අවබෝධය පදනම් කරන්නේ පළමු වතිකානු සභාව මතය; එය Vatican I ලෙසද හැඳින්වෙයි. එය 1869 දෙසැම්බර් 8 සිට 1870 ජූලි 20 දක්වා පැවැත්විණි; IX වන පියුස් පාප්වරයා විසින් කැඳවනු ලැබූ අතර, ප්‍රධාන වශයෙන් පාප්වරයාගේ අභ්‍රාන්තභාවය පිළිබඳ ධර්මප්‍රකාශය නිර්වචනය කිරීම හා එම කාලයේ කතෝලික සභාව මුහුණ දුන් විවිධ ආගමික-දේවවිද්‍යාත්මක හා ධර්මෝපදේශමය ගැටලු ආමන්ත්‍රණය කිරීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කළේය. දෙවන වතිකානු සභාව, සාමාන්‍යයෙන් Vatican II ලෙස හඳුන්වනු ලබන එය, බොහෝ පසුව, 1962 ඔක්තෝබර් 11 සිට 1965 දෙසැම්බර් 8 දක්වා පැවැත්විණි. එය XXIII වන ජෝන් පාප්වරයා විසින් කැඳවනු ලැබූ අතර, ජෝන් XXIII ගේ මරණයෙන් පසු VI වන පාවුල් පාප්වරයා විසින් ඉදිරියට ගෙන යනු ලැබීය.

මාර්ටින් ප්‍රකාශ කළ පරිදි, කතෝලික ධර්මයේ අවසාන දවස්, වතිකානු I තුළ ප්‍රකාශිත රෝම සභාවේ අභ්‍රාන්තිකභාවය සහ ප්‍රමුඛත්වය එක පැත්තකින්ද, දැනට ෆ්‍රැන්සිස් නම් “woke-pope” විසින් ප්‍රදර්ශනය කරනු ලබන සහ වතිකානු II ලේඛනවල නිරූපිත ලිබරල්වාදය අනෙක් පැත්තකින්ද ඇති අරගලය හඳුනා ගනියි. සභාව පාලනය කිරීම සඳහා වූ මෙම ප්‍රවේශයන් දෙක අතර අරගලය තුළ, තුන්වන ලෝක යුද්ධය පුපුරා යන බවත්, යේසුස් නැවත පැමිණ, පෘථිවියට බැස, යහපත් පාප්තුමා මත තම ආශීර්වාදය තබා, කතෝලික සභාවේ සිංහාසනය භාර ගන්නා බවත් මාර්ටින් යෝජනා කරයි.

දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 13 සිට 15 දක්වා වූ පදවල, 16 වන පදයේ සඳහන් ඉරිදා නීතියට තත්ක්ෂණයෙන් පෙර යෙදෙන ඉතිහාසය, නියෝජිත යුද්ධවල තුන්වන හා අවසාන සටන විස්තර කරයි. එය 11 සහ 12 වන පදවල පූටින්ගේ ජයග්‍රහණයට අනුව එන සටනයි; එහෙත් එම පද තුනේ මැද, 14 වන පදය අන්තිම දවස්වල ඉතිහාසය තුළ කතෝලිකවාදය ප්‍රවේශ වන කාලය හඳුනා දෙයි.

යෙසායා අනුව, බයිබලීය අනාවැකිවල හයවන රාජ්‍යයේ සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑකාලීය පාලන සමය තුළ රෝමයේ වේශ්‍යාව අමතක කරනු ලැබේ. පාප් පදවිය පළමු වරට 538 දී භූමිය මත අසුන්ගන්නා විට, ඇගේ අසුන්ගැන්වීමට පෙර තිබූ මාර්ග ලකුණ වූයේ 533 දී ජස්ටිනියානුගේ ආඥාවය.

ජස්ටිනියන්ගේ නියෝගය සම්බන්ධ ඉතිහාසය හඳුන්වා දෙන්නේ, ජස්ටිනියන් තම රාජ්‍යයේ කලබල ඇති කරමින් සිටි ආගමික තර්කයට අවසානයක් ගෙන ඒම මඟින් තම රාජ්‍යය මත ඇති පාලනය ඒකාබද්ධ කිරීමට උත්සාහ කළ බවය. එම තර්කය වූයේ නැගෙනහිර කොන්ස්ටන්ටිනෝපලයේ සභාවද, නැතහොත් බටහිර රෝමයේ සභාවද, යන දෙකින් කුමන සභාවද එනම් ඊනියා ක්‍රිස්තියානි සභාවේ ප්‍රධානියා වන්නේද යන්න පිළිබඳවය. දහතුන්වන පදයේදී, එක්සත් ජනපදයේ අවසාන ජනාධිපතිවරයා ජස්ටිනියන්ගේ ඉතිහාසයට සමාන්තර වීමට ඔහුට බලකරන විවාදයකට මුහුණ දෙනු ඇත; සහ තම බලය ඒකාබද්ධ කිරීමට අවශ්‍ය දේශපාලනික සහාය ස්ථාපිත කිරීම සඳහා, කතෝලික සභාව සභාවන්ගේ ප්‍රධානියාද, විධර්මිකයන්ගේ නිවැරදි කරන්නියද බව ප්‍රකාශ කරනු ඇත.

අපි ෆාතිමාහි සාතන්මය අනාවැකි කෙරෙහි කිසිදු විශ්වාසයක් තැබිය යුතු නොවෙමු; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි හෙළි කර ඇති දේ දැක ගැනීම අපට අවශ්‍ය කර ඇත. විසිවන ශතවර්ෂයේ ආරම්භයේදී පෘථිවි මෘගයාගේ අං දෙකම තමන්ගේ තුන්වන පරම්පරාවට ඇතුළත් වූ අතර, එය සම්මුතිකරණයේ පරම්පරාව වේ. රිපබ්ලිකන් අඟ ලෝක බැංකුකරුවන්ට තම මූල්‍ය පද්ධතිය භාර දුන්නේය; ඔවුන්ගේ ආරම්භය රතු ඝාතක පලිහේ ගෘහය වන රොත්ස්චයිල්ඩ්වරුන් වෙත අනුවැටෙන අතර, ඉලුමිනාටි, ෆ්‍රීමැසන්රි, රහස් සමාජ සහ ජෙසුවිට් සංඝාදේශය සමඟ ඇති අභිරහස් සම්බන්ධතාවයද ඇත. සහෝදරි වයිට් මෙම ඒකකයන් පිළිබඳව සෘජුව අනතුරු අඟවයි. එම කාල පරාසය තුළම, ප්‍රොටස්තන්ත අඟ වශයෙන් ලාඔදිකේයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මය තම අධ්‍යාපනික සහ ආගමික ආයතන ලෝකයේ පාලනයට භාර දුන්නේය.

එම නිශ්චිත කාල පරාසය තුළ, දකුණේ නූතන රජු රුසියානු විප්ලවය සමඟ තම ඉතිහාසය ආරම්භ කරයි; උතුරේ නූතන රජු ෆාතිමාගේ අද්භූත සිද්ධිය සමඟ තම ඉතිහාසය ආරම්භ කරයි. මලාකී මාටින් තම කෘතියෙහි අවධාරණය කරන පරිදි, යහපත් හා දුෂ්ට පාප්වරයා අතර අභ්‍යන්තර අරගලයට ඔබ්බෙන්, ෆාතිමා පණිවිඩයන් සාමාන්‍යයෙන් අදේවවාදයට එරෙහි කතෝලිකවාදයේ අරගලය හඳුනා දුන් අතර, වඩාත් නිශ්චිතව රුසියාවේ අදේවවාදයට එරෙහි අරගලය හඳුනා දුන්නේය. 1917 දී පාප්වරයා විසින් ක්‍රියාත්මක කළ යුතු වූ එම රහසෙහි, පාප්වරයා කොන්ක්ලේවයක් කැඳවා රුසියාව කන්‍යා මරියාට කැප කළහොත්, දෙවන ලෝක යුද්ධයක් නොවනු ඇතැයි යන (සාතනික) පොරොන්දුව අන්තර්ගතව තිබිණි. එය තවද, පාප්වරයා ප්‍රතික්ෂේප කළහොත් රුසියාව තම දර්ශනය දුරදිග පතුරුවා හරින බවත්, එවිට තවත් ලෝක යුද්ධයක් ඇතිවන බවත් හඳුනා දුන්නේය.

දෙවැනි ලෝක යුද්ධය තුළ රුසියාවේ කොමියුනිස්වාදයට එරෙහි කතෝලිකත්වයේ යුද්ධයද ඇතුළත් විය. එම යුද්ධයේදී කතෝලිකත්වයේ නියෝජිත හමුදාව වූයේ නාසි ජර්මනියයි. පාප් පදවිය සැමවිටම නියෝජිත හමුදා යොදවයි. 1933 දී, කාර්දිනල් පාචෙලිගේ කාර්යය මගින් කතෝලික සභාව ආඩොල්ෆ් හිට්ලර් සමඟ කොන්කෝර්ඩැට් ගිවිසුමකට අත්සන් තැබූ අතර, එමගින් හිට්ලර්ට ජර්මනිය පාලනයට ගෙන ගැනීමට ඉඩ ලැබිණි; තවද හිට්ලර්ගේම සාක්ෂිය අනුව, යුදෙව් ප්‍රශ්නය විසඳීමට හිට්ලර්ට ඉඩ සැලසූයේ එම ගිවිසුම (කොන්කෝර්ඩැට්) ය. දෙවැනි ලෝක යුද්ධයේදී නාසිවරු අනිශ්වරවාදී රුසියාවට එරෙහිව පාප් පදවියේ නියෝජිතයන් වූහ; නියෝජිත යුද්ධවල දෙවැනි සටනේදී, දැන් යුක්රේනයේ ඉටු කෙරෙමින් පවතින්නේ තවත් නාසි නියෝජිත හමුදාවක් මගිනි.

අපි මෙම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී ಮುಂದುವරන්නෙමු.

> “ආත්මයේ අමරණීයත්වය සහ ඉරිදා දිනයේ ශුද්ධත්වය යන මහත් වැරදි දෙක මඟින් සාතන් ජනතාව තම ප්‍රවංචාවන්ට යටත් කරනු ඇත. පළමුවැන්න ආත්මවාදයේ පදනම තබන අතර, දෙවැන්න රෝමය සමඟ අනුකම්පා-සම්බන්ධයක් නිර්මාණය කරයි. එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රොටස්ටන්ට්වරු ආත්මවාදයේ අත ග්‍රහණය කිරීමට ගැඹුරු පරතරය හරහා තම අත් දිගු කිරීමට ප්‍රමුඛයන් වනු ඇත; ඔවුහු රෝමීය බලයට අත් අල්ලා ගැනීමට ගැඹුරු අගාධය උඩින් අත දිගු කරනු ඇත; තවද, මෙම ත්‍රිත්ව එකමුතුවේ බලපෑම යටතේ, මෙම රට, විවේකබුද්ධියේ අයිතිවාසිකම් පාගා දමමින්, රෝමයේ පාඩි අනුගමනය කරනු ඇත.”

> ආත්මවාදය අද දින නාමමාත්‍ර ක්‍රිස්තියානිතාවය වඩාත් සමීපව අනුකරණය කරන තරමට, එයට රවටා ගැනීමටත් උගුලට හසුකර ගැනීමටත් වැඩි බලයක් ලැබේ. සාතන්ම නූතන යුගයේ පිළිවෙළ අනුව පරිවර්තනය වූවෙකු ලෙස පෙනී සිටිනු ඇත. ඔහු ආලෝකයේ දූතයෙකුගේ ස්වරූපයෙන් ප්‍රකාශ වනු ඇත. ආත්මවාදයේ මාධ්‍යයෙන් ආශ්චර්යයන් සිදු කරනු ලබනු ඇත, රෝගීන් සුව කරනු ලබනු ඇත, ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි බොහෝ අරුමපුදුම දේවල් ද සිදු කරනු ලබනු ඇත. තවද, එම ආත්මයන් බයිබලය පිළිබඳ විශ්වාසය ප්‍රකාශ කරමින්, සභාවේ ආයතනවලට ගෞරවය පෙන්වන බැවින්, ඔවුන්ගේ ක්‍රියාව දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශනයක් ලෙස පිළිගනු ලබනු ඇත.

> “ක්‍රිස්තියානුවන් බව ප්‍රකාශ කරන අය සහ අභක්තිකයන් අතර ඇති වෙන්කර හඳුනාගැනීමේ රේඛාව දැන් අසීරු ලෙසම හඳුනාගත හැකි තරමටම මැකී ගොස් ඇත. සභාවේ සාමාජිකයෝ ලෝකය ප්‍රිය කරන දේවල්ම ප්‍රිය කරති; ඔවුහු ඔවුන් සමඟ එක්වීමටද සූදානමින් සිටිති. තවද සාතන් ඔවුන් සියල්ලන් එකම ශරීරයකට ඒකාබද්ධ කිරීමටත්, එසේ කරමින් සියල්ලන්ම ආත්මවාදයේ පන්තියන් තුළට ගසාගෙන යාමෙන් තම කාර්යය ශක්තිමත් කිරීමටත් නියම කරගෙන සිටියි. සත්‍ය සභාවේ නිශ්චිත ලකුණක් ලෙස ආශ්චර්යයන් ගැන පුරසාරම් දොඩන පාප්වාදීහු, මේ අද්භූත ක්‍රියා කරන බලයෙන් ඉක්මනින්ම රැවටෙනු ඇත; සත්‍යයේ ඵලකය ඉවත දමා ඇති ප්‍රොතෙස්තන්තයෝද එසේම මුළා කරනු ලබති. පාප්වාදීහුද, ප්‍රොතෙස්තන්තයෝද, ලෝකායතයෝද එකසේ, බලය නැති භක්තිමත්භාවයේ ආකාරය පිළිගනු ඇත; තවද මේ එක්කිරීම තුළ ලෝකය පරිවර්තනය කිරීම සඳහා වූ විශාල ව්‍යාපාරයක්ද, බොහෝ කලක් බලාපොරොත්තු වූ මිලේනියමය ආරම්භ කරවීමද ඔවුහු දකිති.”

> “ආත්මවාදය මඟින් සතන් මනුෂ්‍ය වංශයට උපකාරකයෙකු ලෙස පෙනී සිටිමින්, ජනතාවගේ රෝග සුවකරමින්, ආගමික විශ්වාසයේ නව හා වඩා උන්නත වූ පද්ධතියක් ඉදිරිපත් කරන බව ප්‍රකාශ කරයි; එහෙත් ඒ සමඟම ඔහු විනාශකයෙකු ලෙස ක්‍රියා කරයි. ඔහුගේ පරීක්ෂාවන් බොහෝ ජන සමූහයන් විනාශය වෙත ගෙනයයි. අතිශය භෝගාසক্তිය බුද්ධිය අසනීප කර දමයි; ඉන් අනතුරුව කාමභෝගාසক্তිමත් ඉඩදීම, කලහ, සහ රුධිරපාත පැමිණේ. සතන් යුද්ධයට ප්‍රීති වෙයි, මක්නිසාද එය ආත්මයේ අති දුෂ්ට ආශාවන් උද්දීපනය කර, අනතුරුව දුෂ්චරිතය හා රුධිරයෙන් තෙමුණු එහි ගොදුරු සදාකාලිකත්වය වෙත ගසාගෙන යයි. ජාතීන් එකිනෙකාට එරෙහිව යුද්ධයට උසිගැන්වීම ඔහුගේ අරමුණය, මක්නිසාද එසේ කිරීමෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ දවසේ ස්ථිරව සිටීමට සූදානම් වීමේ කාර්යයෙන් ජනතාවගේ සිත් ඔහුට වළවා හැරිය හැකි බැවිනි.”

> “සාතන් තම අස්වැන්න සඳහා සූදානම් නොවූ ආත්මයන් එක්රැස් කරගැනීමට ස්වභාවධර්මයේ මූලද්‍රව්‍ය ද මඟක් කරගනිමින් ක්‍රියා කරයි. ඔහු ස්වභාවධර්මයේ ප්‍රයෝගශාලාවල ගුප්ත රහස් අධ්‍යයනය කර ඇත; දෙවියන් වහන්සේ ඉඩ දෙන ප්‍රමාණයට ඔහු සියලු බලය යොදා එම මූලද්‍රව්‍ය පාලනය කරයි. යෝබ්ට පීඩා කිරීමට ඔහුට ඉඩ දෙන ලද කල, එක මොහොතක මෙන් එක දුක්කය තවත් එකක් අනුගමනය කරමින්, රැළවල් හා ගවපට්ටි, දාසයෝ, ගෘහයන්, දරුවෝ කෙතරම් වේගයෙන් විනාශයට පත් වී ගියහ! තම මැවීම් ආරක්ෂා කරමින්, විනාශකයාගේ බලයෙන් ඔවුන් වටකර රැකවරණය දෙනුයේ දෙවියන් වහන්සේය. එහෙත් ක්‍රිස්තියානි ලෝකය යෙහෝවාගේ ව්‍යවස්ථාවට අපහාසය පෙන්වා ඇත; එබැවින් ස්වාමීන් වහන්සේ තමන් ප්‍රකාශ කළ දේම කරන සේක—උන්වහන්සේ පෘථිවියෙන් තම ආශීර්වාද ඉවත් කරන සේක, හා තම ව්‍යවස්ථාවට විරුද්ධව කැරලි ගසමින්, එම දේම කිරීමට අනෙකුත් අයව ද බල කරන අයගෙන් තම ආරක්ෂක සැලකිල්ල ඉවත් කරන සේක. දෙවියන් වහන්සේ විශේෂයෙන් ආරක්ෂා නොකරන සියල්ලන් මත සාතන්ට පාලනය තිබේ. ඔහු තම සැලසුම් ඉදිරියට ගෙනයාම සඳහා සමහර අයට අනුග්‍රහය දක්වා ඔවුන් සාර්ථක කරවන අතර, තවත් අය වෙත ඔහු විපත් පැමිණවමින්, මෙය දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ට පීඩා කරන බව මිනිසුන් විශ්වාස කරන ලෙස ඔවුන් මෙහෙයවයි.” The Great Controversy, 588, 589.

Back to Articles