Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Six

දානියෙල්ගේ පොත - විසි හයවෙනි අංකය

Nebuchadnezzar’s Seven Times: A Prophetic Tapestry Unveiling Paganism, Papalism, and the United States

නෙබුකද්නෙශර්ගේ සත් කාලය: පිළිම නමස්කාරය, පාපසභාධිපතිවාදය, සහ එක්සත් ජනපදය හෙළිදරව් කරන අනාවැකිමය වියමනක්

Author

Jeff Pippenger

Published

December 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The symbol of Nebuchadnezzar in chapter four is amazing. His “seven times,” typified the periods of time that paganism (the daily), and papalism (the transgression of desolation), trampled down the sanctuary and host.

සතරවන අධ්‍යායේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ සංකේතය අතිවිශ්මයජනකය. ඔහුගේ “සත් කාලය” යන්නෙන්, අජාතිකවාදය (දෛනිකය) සහ පාප්වාදය (විනාශක අපරාධය) විසින් ශුද්ධස්ථානයත් සෙනඟත් පාදතලයෙන් මැද දමා තිබූ කාලපරිච්ඡේද සංකේතවත් කරන ලදී.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> ඉන්පසු මම එක් ශුද්ධවන්තයෙකු කථා කරනු අසා, කථා කළ එම ශුද්ධවන්තයාට තවත් ශුද්ධවන්තයෙකු මෙසේ පැවසුවේය: දෛනික පූජාව ගැනද, විනාශය ගෙනෙන අතීත‍්‍රාසය ගැනද, ශුද්ධස්ථානයත් සේනාද පයින් මැඩ දමනු ලැබීමට භාර දෙනු ලබන ඒ දර්ශනය කොපමණ කාලයක් පවතින්නේද? දානියෙල් 8:13.

The trampling down of “both the sanctuary and the host,” noted in verse thirteen, represents the “seven times” that was the last of two of God’s indignations; and Nebuchadnezzar’s “seven times” is representing the “seven times” that was the first of God’s indignations, but both are represented as the same line prophetically.

දහතුන්වන වාක්‍යයේ සඳහන් වන “ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත් දෙකම පාගාදැමීම” දෙවියන් වහන්සේගේ උදහස්වීම් දෙකෙන් අවසාන වූ “සත් කාලය” නියෝජනය කරයි; තවද නෙබුකද්නේසර්ගේ “සත් කාලය” දෙවියන් වහන්සේගේ උදහස්වීම්වලින් පළමුවැන්න වූ “සත් කාලය” නියෝජනය කරයි; එහෙත් ප්‍රකාශිතව දෙකම එකම රේඛාව ලෙස නියෝජනය කරනු ලැබේ.

> And I will stretch over Jerusalem the line of Samaria, and the plummet of the house of Ahab: and I will wipe Jerusalem as a man wipeth a dish, wiping it, and turning it upside down. 2 Kings 21:13.

> මා සමාරියාවේ මාපරයත් ආහබ්ගේ ගෘහයේ තුළනයත් යෙරුසලම මත දිගහරින්නෙමි; මිනිසෙකු පානක් පිස දමා එය උඩු යටිකුරු කරන ලෙස යෙරුසලම පිස දමන්නෙමි. 2 රාජාවලිය 21:13.

Daniel chapter eight, and verse thirteen, is addressing the second line of God’s indignations, as brought upon the southern kingdom of Judah, beginning in 677 BC. Nebuchadnezzar’s “seven times,” represents the line of God’s first indignation, as brought upon the northern kingdom of Israel, beginning in 723 BC. Nebuchadnezzar’s “seven times” represents twelve hundred and sixty years that paganism trampled down the sanctuary and host, followed by the twelve hundred and sixty years that papalism trampled down the sanctuary and host.

දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ, දහතුන්වන පදය, ක්‍රි.පූ. 677 දී ආරම්භව යූදාගේ දකුණු රාජ්‍යය මත පත් කරනු ලැබූ දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස්වීම්වල දෙවන රේඛාව පිළිබඳව සඳහන් කරයි. නෙබුකද්නෙශර්ගේ “සත් කාලයන්” යන්න, ක්‍රි.පූ. 723 දී ආරම්භව ඉශ්‍රායෙල්ගේ උතුරු රාජ්‍යය මත පත් කරනු ලැබූ දෙවියන්වහන්සේගේ පළමු උදහස්වීමේ රේඛාව නියෝජනය කරයි. නෙබුකද්නෙශර්ගේ “සත් කාලයන්” යන්න, පිළිම නමස්කාරය විසින් ශුද්ධස්ථානයත් හමුදාවත් පාගා දැමූ එක්දහස් දෙසීය හැට අවුරුදු කාලය නියෝජනය කරයි; එයට පසුව පාප්වාදය විසින් ශුද්ධස්ථානයත් හමුදාවත් පාගා දැමූ එක්දහස් දෙසීය හැට අවුරුදු කාලය පැමිණියේය.

Papalism is simply paganism covered with the profession of Christianity. “Baptized paganism” as it were. There is nothing that represents Christ or Christianity in Catholicism. The world learned that fact in the history of the Dark Ages, but since 1798, the world has forgotten. The papacy has the same heart as paganism. The religion and the rites of the religions are identical. Nebuchadnezzar’s judgment of “seven times,” consisted of him being given the heart of a beast. The beast’s heart he was given was the heart that represented the religion of paganism, whether it was outright paganism or cloaked paganism in the form of Catholicism. Sister White identifies that the dragon in Revelation twelve is Satan, but in a secondary sense it is pagan Rome.

පාප්වාදය යනු ක්‍රිස්තියානි බව ප්‍රකාශ කිරීමෙන් ආවරණය කරන ලද හුදු අයත්‍යාගිකත්වය පමණි. එනම්, කියනුයේ නම්, “බව්තීස්ම කළ අයත්‍යාගිකත්වය” ය. කතෝලිකත්වය තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හෝ ක්‍රිස්තියානි ධර්මය නියෝජනය කරන කිසිවක් නැත. අන්ධකාර යුගයන්ගේ ඉතිහාසය තුළ ලෝකය එම සත්‍යය ඉගෙනගත්තේය, නමුත් 1798 සිට ලෝකය එය අමතක කර ඇත. පාප් පදවියට අයත්‍යාගිකත්වයට තිබූ ඒම හෘදයම ඇත. එහි ආගමද, ඒ ආගම්වල චාරිත්‍රද, එකිනෙකට සමාන ය. “සත් වාරයක්” යන නෙබුකද්නෙශර්ගේ විනිශ්චය සමන්විත වූයේ ඔහුට මෘගයෙකුගේ හෘදයක් දෙනු ලැබීමෙනි. ඔහුට දෙන ලද එම මෘග හෘදය, සෘජු අයත්‍යාගිකත්වය වුවද, නැතහොත් කතෝලිකත්වයේ ස්වරූපයෙන් ආවරණය කළ අයත්‍යාගිකත්වය වුවද, අයත්‍යාගිකත්වයේ ආගම නියෝජනය කළ හෘදයම විය. සහෝදරි වයිට් හෙළිදරව් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ඇති මහාවෘකයා සතන් බව හඳුනාදෙයි, නමුත් ද්විතීය අර්ථයෙන් එය අයත්‍යාගික රෝමය වේ.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> “ඒ අනුව, ප්‍රථමයෙන් ම මහා සර්පයා සාතන්ව නියෝජනය කරන අතර, ද්විතීය අර්ථයකින් එය අනාගමික රෝමයේ සංකේතයකි.” The Great Controversy, 439.

The beast that Nebuchadnezzar represented for “seven times,” was the beast of the dragon for twelve hundred and sixty days, and then the beast of Catholicism for another twelve hundred and sixty days. At the end of those days Nebuchadnezzar is a symbol of the United States, which is ultimately the false prophet. Prophetically Nebuchadnezzar represented the dragon, the beast and the false prophet which are the three-fold powers that make up spiritual Babylon, and who lead the world to Armageddon. Nebuchadnezzar represents literal Babylon, and in so doing he was employed as a symbol of all three of the powers that make up spiritual Babylon of the last days.

නෙබුකද්නෙශර් “කාල හතක්” සඳහා නිරූපණය කළ මෘගයා, දින එක්දහස් දෙසිය හැටක් සඳහා ඩ්‍රැගන්ගේ මෘගයා වූ අතර, අනතුරුව තවත් දින එක්දහස් දෙසිය හැටක් සඳහා කතෝලිකත්වයේ මෘගයා විය. එම දිනවල අවසානයේ නෙබුකද්නෙශර් අවසානයේ බොරු අනාගතවක්තෘයා වන එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයකි. අනාගතවාණිමය වශයෙන් නෙබුකද්නෙශර් නිරූපණය කළේ ආත්මික බාබිලෝනිය ගොඩනගන තුන්ගුණ බලවේගයන් වන ඩ්‍රැගන්, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘයාය; ලෝකය ආර්මගෙද්දෝනය වෙත ගෙනයන්නේද ඔවුහුය. නෙබුකද්නෙශර් සැබෑ බාබිලෝනිය නිරූපණය කරයි; එසේ කිරීමෙන් ඔහු අන්තිම දවස්වල ආත්මික බාබිලෝනිය සෑදෙන එම බලවේග තුනම සඳහා සංකේතයක් ලෙස භාවිත කරනු ලැබීය.

In order to recognize the symbolism just identified it is important to first locate Nebuchadnezzar in 1798, when his kingdom is restored at the end of the “seven times.” We will establish this waymark in Daniel chapter four, before we begin to proceed through the chapter in a more systematic fashion.

දැන් හඳුනාගත් සංකේතවාදය හඳුනාගැනීම සඳහා, “සත් කාලයන්” අවසානයේ ඔහුගේ රාජ්‍යය නැවත පිහිටුවනු ලබන 1798 වර්ෂයේ නෙබුකද්නෙසර් කවර තැනක සිටිනවාද යන්න ප්‍රථමයෙන් නිශ්චය කිරීම වැදගත්ය. අපි දානියෙල්ගේ හතරවන පරිච්ඡේදය තුළ මෙම සන්ධිස්ථානය ස්ථාපිත කරනු ඇත; එතැන් පසු, අපි එම පරිච්ඡේදය වඩා ක්‍රමානුකූල ආකාරයකින් විමසමින් ඉදිරියට යන්නෙමු.

At the “time of the end” in 1798, the book of Daniel was unsealed, and the book then fulfilled its purpose of presenting an increasing light that would test, purify and produce two classes of worshippers. The unsealing of the book of Daniel marks the beginning of the three-step testing process that is based upon the truths revealed at that time.

1798 දී වූ “අවසාන කාලයේ” දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රාවෙන් නිදහස් කරනු ලැබීය; එවිට එම පොත, වැඩිවෙමින් යන ආලෝකයක් ඉදිරිපත් කරමින්, ඒ මගින් පරීක්ෂා කර, පවිත්‍ර කර, නමස්කාරකයන්ගේ වර්ග දෙකක් උත්පාදනය කිරීමේ තම අරමුණ ඉටු කළේය. දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රාවෙන් නිදහස් කරනු ලැබීම, එම කාලයේ අනාවරණය කරන ලද සත්‍යයන් මත පදනම් වූ පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියේ ආරම්භය සනිටුහන් කරයි.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> එවිට ඔහු මෙසේ කීය: “දානියෙල්, නුඹගේ මාර්ගයෙන් යා; මක්නිසාද අවසාන කාලය දක්වා මේ වචන වසා තබා මුද්‍රාකර ඇත. බොහෝ දෙනෙක් පවිත්‍ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, පරීක්ෂාවට පත් කරනු ලබන්නෝය; එහෙත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම් කරනු ඇත; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙක් අවබෝධ කර නොගනු ඇත; නමුත් ප්‍රඥාවන්තයෝ අවබෝධ කරගනු ඇත.” දානියෙල් 12:9, 10.

The prophetic purpose of the unsealing of the book that consists of the book of Daniel and the book of Revelation, is to test the generation that is alive during the history that the book is unsealed. In Daniel twelve, there are three time prophecies that are identified. The first is the twelve hundred and sixty years that the power of the holy people was to be scattered.

දානියෙල්ගේ පොතත් එළිදරව්වේ පොතත් අඩංගු වන එම පොත මුද්‍රාව ඉවත් කර විවෘත කිරීමේ අනාවැකිමය අරමුණ වන්නේ, එම පොත මුද්‍රාවෙන් විවෘත වන ඉතිහාස කාලය තුළ ජීවත්වන පරම්පරාව පරීක්ෂා කිරීමයි. දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ හඳුන්වා දී ඇති කාල අනාවැකි තුනක් ඇත. පළමුවැන්න වන්නේ ශුද්ධ ජනතාවගේ බලය විසුරුවා හරිනු ලැබීමට නියමිතව තිබූ අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටය.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:4–7.

> එහෙත්, හේ දානියෙල්, වචන වසා තබා, අවසානයේ කාලය දක්වා පොත මුද්‍රාකර තබන්න; බොහෝ දෙනෙක් ඉදිරියටත් පසුපසටත් යමින් සිටිනු ඇත, දැනුමද වැඩිවනු ඇත. එවිට මම දානියෙල් බලා සිටියෙමි; මෙන්න, තවත් දෙදෙනෙක් සිටගෙන සිටියහ, එක්කෙනෙකු ගඟේ ඉවුරේ මේ පසෙහිද, අනෙකා ගඟේ ඉවුරේ ඒ පසෙහිද. ඔවුන්ගෙන් එක්කෙනෙක් ගඟේ ජලයන් මත සිටි, සිනිඳු ලිනන් වස්ත්‍ර පැළඳ සිටි මනුෂ්‍යයාට කීවේ, “මේ අසිරිමත් දේවල් අවසානයට පැමිණීමට කොපමණ කාලයක් වේද?” යනුවෙනි. එවිට ගඟේ ජලයන් මත සිටි, සිනිඳු ලිනන් වස්ත්‍ර පැළඳ සිටි මනුෂ්‍යයා තම දකුණු අතත් වම් අතත් ස්වර්ගය වෙත උස් කර, සදාකාලය දක්වා ජීවමානව සිටින තැනැන්වහන්සේගේ නාමයෙන් දිවුරමින්, “එය කාලයක්ද, කාල දෙකක්ද, අර්ධ කාලයක්ද වනු ඇත; ශුද්ධ ජනතාවගේ බලය විසුරුවා හැරීම ඔහු සම්පූර්ණ කළ පසු, මේ සියල්ල අවසන් වන්නේය” යනුවෙන් කියනවා මම ඇසුවෙමි. දානියෙල් 12:4–7.

The other two prophetic periods in chapter twelve are twelve hundred and ninety days and thirteen hundred and thirty-five days.

දොළොස්වන අධ්‍යායයේ අනෙක් අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද දෙක වන්නේ දින එක්දහස් දෙසිය අනූවක් සහ දින එක්දහස් තුන්සිය තිස්පහකි.

> And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:8–12.

> මම ඇසුවෙමි, නමුත් මට තේරුම් ගත නොහැකි විය. එවිට මම කීවෙමි, අහෝ මාගේ ස්වාමීනි, මේ දේවල්වල අවසානය කුමක් වන්නේද? එවිට ඔහු කීවේය, දානියෙල්, නුඹේ මඟින් යන්න; මක්නිසාද අවසාන කාලය දක්වා මේ වචන වසා තබා මුද්‍රා තබා ඇත. බොහෝ දෙනෙක් පවිත්‍ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, පරීක්ෂා කරනු ලබන්නෝය; නමුත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම් කරමින් සිටින්නෝය; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙකුත් තේරුම් නොගන්නෝය; නමුත් ප්‍රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගන්නෝය. නිතර පවත්වනු ලබන පූජාව ඉවත් කරනු ලබන කාලයේ සිටත්, විනාශය ගෙන එන පිළිකුල පිහිටුවනු ලබන කාලයේ සිටත්, දින එක් දහස් දෙසිය අනූවක් වන්නේය. බලා සිටිනද, දින එක් දහස් තුන් සිය තිස් පහ දක්වා පැමිණෙනද, ඔහු ආශීර්වාදලත්ය. දානියෙල් 12:8–12.

In the verses the “time of the end,” is twice referenced and defined as the point when the words of Daniel would be unsealed. The words that are the subject of being unsealed at the “time of the end” are the three prophetic periods of twelve hundred and sixty (time, times, and a half), twelve hundred and ninety, and thirteen hundred and thirty-five. Two of the three periods are defined as “days.” Two of the three ended in 1798, and the third ended at the very end of 1843. It is at the very end of 1843, for the verse states, “blessed is he that waiteth, and cometh to…”

මෙම පදවල “අවසාන කාලය” දෙවරක් සඳහන් කර ඇති අතර, දානියෙල්ගේ වචන මුද්‍රාහැරීම් ලැබෙන අවස්ථාව ලෙස එය නිර්වචනය කරයි. “අවසාන කාලයේ” මුද්‍රාහැරීම් ලැබීමේ විෂයය වන වචන නම්, අනාවැකි කාල පරිච්ඡේද තුන වන එක්දහස් දෙසිය හැට (කාලයක්, කාල දෙකක්, සහ අර්ධ කාලයක්), එක්දහස් දෙසිය අනූ, සහ එක්දහස් තුන්සිය තිස්පහයි. එම කාල පරිච්ඡේද තුනෙන් දෙකක් “දින” ලෙස නිර්වචනය කර ඇත. කාල පරිච්ඡේද තුනෙන් දෙකක් 1798 දී අවසන් විය, තෙවැනි එක 1843 අවසානයේම අවසන් විය. එය හරියටම 1843 අවසානයේදීය, මන්ද එම පදය මෙසේ ප්‍රකාශ කරන බැවිනි: “බලා සිටින, සහ … වෙත පැමිණෙන තැනැත්තා භාග්‍යවන්තය.”

The word “cometh,” means touches. Blessed therefore is he who waits, and also touches the first day of 1844. The tarrying time of the parable of the ten virgins began at the first disappointment in Millerite history, and that disappointment arrived on the very last day of 1843, and the very last day of 1843, touches the very first day of 1844. The blessing of waiting began when the tarrying time began at the first disappointment.

“පැමිණෙයි” යන වචනයේ අර්ථය “ස්පර්ශ කරයි” යන්නයි. එබැවින් බලා සිටින, එසේම 1844 වර්ෂයේ පළමු දවසද ස්පර්ශ කරන තැනැත්තා ආශීර්වාදලත්ය. දස කන්‍යා පිළිබඳ උපමාවේ ප්‍රමාද කාලය මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගයෙන් ආරම්භ වූ අතර, ඒ බලාපොරොත්තුභංගය පැමිණියේ 1843 වර්ෂයේ අන්තිම දවසේමය; 1843 වර්ෂයේ අන්තිම දවසම 1844 වර්ෂයේ පළමු දවස ස්පර්ශ කරයි. බලා සිටීමේ ආශීර්වාදය ආරම්භ වූයේ, ප්‍රමාද කාලය පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේදී ආරම්භ වූ කලය.

There is a great deal more to address in these verses, but the point we are considering here is the prophetic role of Daniel. The purpose of the book of Daniel, which Daniel represents in the passage, is to produce a three-step testing process when the book is unsealed. Daniel was told to go his way until the time of the end when the book was to be unsealed. The conclusion of the chapter emphasizes what will happen when the time of the end arrives.

මෙම පදවල සලකා බැලීමට තවත් බොහෝ කරුණු ඇත; එහෙත් මෙහි අප සලකා බලන්නේ දානියෙල්ගේ භවिष्यවක්තෘමය භූමිකාවය. මෙම අංශයේ දානියෙල් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන දානියෙල්ගේ පොතේ අරමුණ වන්නේ, එම පොත මුද්‍රාව ඉවත් කර විවෘත කරනු ලබන විට, පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් ඇති කිරීමය. දානියෙල්ට, පොත මුද්‍රාව ඉවත් කර විවෘත කරනු ලබන අවසාන කාලය දක්වා තම මඟින් යන ලෙස පවසනු ලැබීය. පරිච්ඡේදයේ නිගමනය, අවසාන කාලය පැමිණෙන විට සිදුවන්නේ කුමක්ද යන්න උද්දීපනය කරයි.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> එහෙත් නුඹ අවසානය දක්වා නුඹගේ මාර්ගයෙන් යව; මක්නිසාද නුඹ විශ්‍රාම ගන්නෙහිය, දවස්වල අවසානයේ නුඹට නියම වූ කොටසෙහි සිටිනෙහිය. දානියෙල් 12:13.

The book of Daniel was to stand in its lot at the end of the prophetic days of Daniel.

දානියෙල්ගේ පොත දානියෙල්ගේ අනාවැකි දිනවල අවසානයේ තම නියමිත ස්ථානයෙහි ස්ථිරව සිටීමට නියමිතව තිබුණි.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> “දෙවියන් වහන්සේ යම් මනුෂ්‍යයෙකුට ඉටු කිරීමට විශේෂ කාර්යයක් දෙන කල, ඔහු දානියෙල් කළාක් මෙන් තමන්ගේ නියමිත කොටසෙහි සහ ස්ථානයෙහි ස්ථිරව සිටිය යුතුය; දෙවියන් වහන්සේගේ කැඳවීමට පිළිතුරු දීමට සූදානමින්, උන්වහන්සේගේ අරමුණ ඉටු කිරීමට සූදානමින් සිටිය යුතුය.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

At the time of the end in 1798, Daniel stood in his lot, which is expressed in verse thirteen as “at the end of the days.” The end of Nebuchadnezzar’s banishment of “seven times” identifies 1798, for it concluded at “the end of the days.”

අවසාන කාලයේදී, එනම් 1798 දී, දානියෙල් තමන්ගේ කොටසෙහි සිටියේය; එය තෙරවැනි වාක්‍යයේ “දවස්වල අවසානයේදී” යනුවෙන් ප්‍රකාශ කර ඇත. නෙබුකද්නෙෂර්ගේ “සත් වරක්” නෙරපා දැමීමේ අවසානය 1798 වර්ෂය හඳුනා දෙයි, මන්ද එය “දවස්වල අවසානයේදී” නිමාවට පැමිණි බැවිනි.

> And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth for ever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.

> දිනවල අවසානයේදී මම නෙබුකද්නෙශර්, මාගේ ඇස් අහස දෙසට උස් කළෙමි; එවිට මාගේ බුද්ධිය මා වෙත නැවත පැමිණියේය. මම අති උත්තමයාට ආශීර්වාද කළෙමි; සදාකාලයට ජීවත්වන ඔහුට ප්‍රශංසා කර ගෞරව කළෙමි. මක්නිසාද ඔහුගේ ආධිපත්‍යය සදාකාල ආධිපත්‍යයක්ය, ඔහුගේ රාජ්‍යය පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට පවතී. පොළොවේ සියලු වාසීහු කිසිවක් නොවන්නාක් මෙන් ගණන් කරනු ලැබෙති; ඔහු අහසේ සේනාව අතරද, පොළොවේ වාසීන් අතරද, තම කැමැත්ත පරිදි ක්‍රියා කරයි. ඔහුගේ අත නවතා දැමීමටවත්, ඔහුට, “ඔබ කුමක් කරන්නේද?” කියා පැවසීමටවත් කිසිවෙකුට නොහැක. ඒ අවස්ථාවේම මාගේ විචාරශක්තිය මා වෙත නැවත පැමිණියේය; මාගේ රාජ්‍යයේ මහිමය සඳහා මාගේ ගෞරවයත් මාගේ දීප්තියත් මා වෙත නැවත පැමිණියහ. මාගේ උපදේශකයෝද මාගේ ප්‍රභූවෝද මා සොයා ආහ; මම මාගේ රාජ්‍යයේ ස්ථාපිත කරනු ලැබීමි, අතිශය මහත් රාජමහිමයක්ද මා වෙත එකතු කරනු ලැබීය. දැන් මම නෙබුකද්නෙශර්, සියලු ඔහුගේ ක්‍රියා සත්‍යය වූද, ඔහුගේ මාර්ග විනිශ්චය වූද, අහසේ රජුට ප්‍රශංසා කරමි, උසස් කරමි, ගෞරව කරමි. අහංකාරයෙන් හැසිරෙන්නන් පහතට බසවා දැමීමට ඔහු සමර්ථය. දානියෙල් 4:34–37.

The expression “end of the days” represents the time of the end in 1798. Nebuchadnezzar was then established in his kingdom, which was no longer the history of the beasts of paganism and papalism. At that point, Nebuchadnezzar represented a fully converted man, and in so doing represented the earth beast of Bible prophecy that began to reign in 1798, and it began as a lamb, though it was destined to eventually speak as a dragon. He represents the earth beast that would reign for seventy symbolic years in fulfillment of Isaiah twenty-three, just as his literal kingdom reigned for seventy literal years. The symbolism is “air tight.”

“දවස්වල අවසානය” යන ප්‍රකාශය 1798 දී තිබූ අවසාන කාලය නිරූපණය කරයි. එවිට නෙබුකද්නෙශර් තම රාජ්‍යයේ ස්ථාපිත කරනු ලැබීය; එය තවත් අජාතිකත්වයේ සහ පාප්වාදයේ මෘගයන්ගේ ඉතිහාසය නොවීය. එම අවස්ථාවේදී නෙබුකද්නෙශර් සම්පූර්ණයෙන්ම හැරුණු මනුෂ්‍යයෙකු නියෝජනය කළේය; එසේ කිරීමෙන් ඔහු 1798 දී පාලනය ආරම්භ කළ බයිබල් අනාවැකියේ භූමියෙහි මෘගයා නියෝජනය කළේය. එය බැටළු පැටවෙකු මෙන් ආරම්භ වූ නමුත් අවසානයේ ද්‍රාගනයෙකු මෙන් කථා කිරීමට නියමිතව තිබුණේය. ඔහු යෙසායා විසිතුන සම්පූර්ණ කිරීමෙහිදී සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කරන භූමියෙහි මෘගයා නියෝජනය කරයි; ඔහුගේ සැබෑ රාජ්‍යය සැබෑ අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කළාක් මෙන්මය. මෙම සංකේතවාදය “අභේදනීය” ය.

Nebuchadnezzar represents a prophetic link between the three powers represented in Revelation chapters twelve and thirteen. There they are identified as the dragon, the sea beast and the earth beast. In Revelation sixteen they are identified as the three powers that lead the world to Armageddon. Nebuchadnezzar’s “seven times,” ties together all three of those beasts, for literal Babylon illustrates spiritual Babylon, and the same line of prophecy that is located in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, for the two books bring each other to perfection.

නෙබුකද්නෙශ්සර් ප්‍රකාශන පොතේ දොළොස්වන සහ දහතුන්වන පරිච්ඡේදවල නිරූපණය කරන ලද බල තුන අතර අනාවැකිමය සම්බන්ධකයක් නිරූපණය කරයි. එහිදී ඒවා මකරා, මුහුදු මෘගයා සහ පොළොවේ මෘගයා ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. ප්‍රකාශන පොතේ දහසයවන පරිච්ඡේදයේදී ඒවා ලෝකය ආර්මගෙද්දෝන් වෙත ගෙන යන බල තුන ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. නෙබුකද්නෙශ්සර්ගේ “සත් කාලය” එම මෘගයන් තුන්දෙනාම එකට බැඳ තබයි; මන්ද සැබෑ බබිලෝනිය ආත්මික බබිලෝනිය නිරූපණය කරන බැවින්, දානියෙල්ගේ පොතෙහි පවතින එම අනාවැකි රේඛාවම ප්‍රකාශන පොතෙහිද ඉදිරියට ගනු ලබන්නේය; මක්නිසාද යත් එම පොත් දෙක එකිනෙකා සම්පූර්ණත්වයට පමුණුවන බැවිනි.

Nebuchadnezzar represents 1798 as a prophetic link between the dragon, the beast and the false prophet. 1798 was “the time of the end” for the message of the first angel and the Millerite history. William Miller was led to place all of his prophetic structure upon his recognition of the dragon of paganism and the beast of Catholicism, but he did not see the United States as the earth beast and false prophet. He could see the history prior to “the time of the end” in 1798, but the future was yet future. At “the time of the end” in 1989, all three powers would then be recognized.

නෙබුකද්නෙස්සර් නාගයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘ අතර ප්‍රකාශනමය සම්බන්ධකයක් ලෙස 1798 නියෝජනය කරයි. 1798 පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය සහ මිලේරයිට් ඉතිහාසය සඳහා “අවසානයේ කාලය” විය. විලියම් මිලර්, අනාගතවක්තෘමය ව්‍යුහය සියල්ලම තැබීමට මෙහෙයවනු ලැබුවේ, පාගන්වාදයේ නාගයා සහ කතෝලිකවාදයේ මෘගයා පිළිබඳ ඔහුගේ හඳුනාගැනීම මතය; එහෙත් ඔහු එක්සත් ජනපදය භූමියේ මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘ ලෙස දුටුවේ නැත. 1798 හි “අවසානයේ කාලය” ට පෙර වූ ඉතිහාසය ඔහුට දැකගත හැකි වූ නමුත්, අනාගතය තවමත් අනාගතයම විය. 1989 හි “අවසානයේ කාලය” දී, එවිටම බලයන් තුනම හඳුනාගනු ලබනු ඇත.

The unsealing of the prophetic recognition of the dragon and beast in 1798, is represented by the Ulai River of chapters seven, eight and nine. The unsealing of the prophetic recognition of the dragon, beast and false prophet in 1989, is represented by the Hiddekel River of chapters ten, eleven and twelve. Nebuchadnezzar represents the movement of the first angel that arrived in 1798, and he typifies Belshazzar who represents the movement of the third angel that arrived in 1989. For this reason, Nebuchadnezzar’s second dream, in chapter four, represents the message of the first angel.

1798 දී සිදු වූ සර්පයා හා මෘගයා පිළිබඳ අනාවැකිමය හඳුනාගැනීමේ මුද්‍රාව ඉවත් කිරීම, හත්වන, අටවන සහ නවවන පරිච්ඡේදවල උලායි ගංගාව විසින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. 1989 දී සිදු වූ සර්පයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘයා පිළිබඳ අනාවැකිමය හඳුනාගැනීමේ මුද්‍රාව ඉවත් කිරීම, දහවන, එකොළොස්වන සහ දොළොස්වන පරිච්ඡේදවල හිද්දෙකෙල් ගංගාව විසින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. නෙබුකද්නෙශර් 1798 දී පැමිණි පළමු දූතයාගේ චලනය නියෝජනය කරයි; එසේම ඔහු 1989 දී පැමිණි තෙවන දූතයාගේ චලනය නියෝජනය කරන බෙල්ෂෂර්ගේ ප්‍රතිරූපයක් වේ. මේ හේතුව නිසා, සතරවන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ දෙවන සිහිනය, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය නිරූපණය කරයි.

Nebuchadnezzar’s “seven times” concluded at “the time of the end” in 1798, with the arrival of the warning message of judgment to come. At the “end of the days,” he is a converted man, thus representing the Republican horn of the earth beast, when it was lamblike. He simultaneously represents the Philadelphian Protestant horn of the earth beast.

නෙබුකද්නෙසර්ගේ “කාල සත්” 1798 දී, පැමිණෙන්නට තිබූ විනිශ්චයේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය සමඟ, “අවසාන කාලයේ” නිමාවට පැමිණියේය. “දිනවල අවසානයේ” ඔහු පරිවර්තනය වූ මනුෂ්‍යයෙකි; ඒ අනුව, එය බැටළු පැටවාට සමානව තිබූ කාලයේ, පෘථිවි මෘගයාගේ ජනරජීය අඟය නියෝජනය කරයි. එකවරම ඔහු පෘථිවි මෘගයාගේ ෆිලඩෙල්ෆියානු ප්‍රොතෙස්තන්ත අඟයද නියෝජනය කරයි.

As the first king of Babylon, he typifies Belshazzar the last king of Babylon. His judgment was typified by the judgment of Nimrod, and in turn typified the judgment of Belshazzar. His judgment represented the opening of the investigative judgment on October 22, 1844.

බබිලෝනියේ පළමු රජු වශයෙන්, ඔහු බබිලෝනියේ අවසාන රජු වූ බෙල්ෂෂ්සර්ගේ ආදර්ශස්වරූපයකි. ඔහුගේ විනිශ්චය නිම්රොද්ගේ විනිශ්චයෙන් ආදර්ශස්වරූපයෙන් පෙන්නුම් කරනු ලැබූ අතර, එය අනතුරුව බෙල්ෂෂ්සර්ගේ විනිශ්චයද ආදර්ශස්වරූපයෙන් පෙන්නුම් කළේය. ඔහුගේ විනිශ්චය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින විමර්ශන විනිශ්චය ආරම්භ වීම නිරූපණය කළේය.

> Nebuchadnezzar the king, unto all people, nations, and languages, that dwell in all the earth; Peace be multiplied unto you. I thought it good to show the signs and wonders that the high God hath wrought toward me. How great are his signs! and how mighty are his wonders! his kingdom is an everlasting kingdom, and his dominion is from generation to generation. I Nebuchadnezzar was at rest in mine house, and flourishing in my palace: I saw a dream which made me afraid, and the thoughts upon my bed and the visions of my head troubled me. Daniel 4:1–5.

> රජු වූ නෙබුකද්නෙශර් විසින්, මුළු පොළොවේ වසන සියලු ජනතාවටත්, ජාතීන්ටත්, භාෂාවන්ටත්: ඔබ සැමට සමාදානය බහුල වේවා. මහෝත්තම දෙවියන්වහන්සේ මා පිළිබඳ කර ඇති ලකුණු හා අරුමපුදුම ක්‍රියා ප්‍රකාශ කිරීම යහපත් යයි මම සිතුවෙමි. උන්වහන්සේගේ ලකුණු කොපමණ මහත්ද! උන්වහන්සේගේ අරුමපුදුම ක්‍රියා කොපමණ බලවන්තද! උන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය සදාකාලික රාජ්‍යයකි, උන්වහන්සේගේ ආධිපත්‍යය පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට පවතින්නේය. මම නෙබුකද්නෙශර්, මාගේ ගෘහයේ නිශ්චලව සිටිමින්, මාගේ මාළිගාවේ සමෘද්ධිමත්ව සිටියෙමි. එවිට මා භයපත් කළ සිහිනයක් මම දුටුවෙමි; මාගේ ශයනපථයේදී ඇති වූ සිතුවිලිද, මාගේ හිසෙහි දර්ශනද මා කලබලයට පත් කළේය. දානියෙල් 4:1–5.

The dream made Nebuchadnezzar afraid, and the symbolism of the dream represents the everlasting gospel of the first angel, which commands men to “fear God.”

එම සිහිනය නෙබුකද්නෙසර් භීතියට පත් කළේය; එම සිහිනයේ සංකේතාර්ථය “දෙවියන්වහන්සේට භය වන්න” යැයි මනුෂ්‍යයන්ට අණ කරන පළමු දූතයාගේ සදාකාල ශුභාරංචිය නිරූපණය කරයි.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.

> තවත් දූතයෙකු ආකාශයේ මැදින් පියාසර කරමින් සිටින බව මම දුටුවෙමි. ඔහු භූමියෙහි වාසය කරන්නන්ටත්, සියලු ජාතියකටත්, කුලයටත්, භාෂාවකටත්, ජනතාවකටත් ප්‍රකාශ කිරීමට සදාකාල ශුභාරංචියක් දරමින් සිටියේය. ඔහු මහත් ශබ්දයෙන් මෙසේ කීවේය: “දෙවියන්වහන්සේට බිය වන්න, උන්වහන්සේට ගෞරවය දෙන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයයේ පැය පැමිණ ඇත. ආකාශයත්, පොළොවත්, මුහුදත්, ජල උල්පත්ත් මැවූ උන්වහන්සේට නමස්කාර කරන්න.” එළිදරව් 14:6, 7.

The everlasting gospel is a three-step message, the first step, as represented in the first angel, is to fear God, the second step is to give him glory and the third is represented by the hour of his judgment. “Glory” represents character, and the second “go to” in the story of Nimrod’s rebellion is where the character of the city and the tower was investigated. It was an investigative judgment. The combination of church and state is the image of the beast, and Nimrod’s second step was in manifesting the image of the beast, but the second step of the everlasting gospel produces a glorification of God’s character, not Nimrod’s.

සදාකාලික සුභාරංචිය යනු පියවර තුනකින් යුත් පණිවිඩයකි. පළමු දූතයා මඟින් නිරූපිත පළමු පියවර වන්නේ දෙවියන්වහන්සේට භයව සිටීමය; දෙවන පියවර වන්නේ උන්වහන්සේට මහිමය දීමය; තෙවන පියවර උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයයේ පැය මඟින් නිරූපිත වේ. “මහිමය” යන්න චරිතය නිරූපණය කරයි; නිම්රොද්ගේ කැරැල්ලේ කථාවේ දෙවන “බැස යමු” යන අවස්ථාව වන්නේ නගරයේ සහ කුළුණේ චරිතය විමර්ශනය කළ ස්ථානයයි. එය විමර්ශනාත්මක විනිශ්චයක් විය. සභාව හා රාජ්‍යය එක්වීම මෘගයාගේ රූපය වන අතර, නිම්රොද්ගේ දෙවන පියවර වූයේ මෘගයාගේ රූපය ප්‍රකාශ කිරීමය; එහෙත් සදාකාලික සුභාරංචියේ දෙවන පියවර නිම්රොද්ගේ චරිතය නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතයේ මහිමවන්තකම ප්‍රකාශ කරයි.

Nebuchadnezzar’s fear is a symbol of the first test, just as was Daniel’s choice to not eat Babylon’s diet, for Daniel feared God. The first angel arrived in history in 1798, and was thereafter empowered on August 11, 1840. Nebuchadnezzar’s dream locates the arrival of the first message at the time of the end in 1798.

නෙබුකද්නෙශර්ගේ භය, පළමු පරීක්ෂාවෙහි සංකේතයකි; එය දානියෙල් බබිලෝනියේ ආහාරය නොකෑමට තෝරාගත් ක්‍රියාව සංකේතවත් කළාක් මෙන්ය, මක්නිසාද දානියෙල් දෙවියන්වහන්සේට භය වූ බැවිනි. පළමු දූතයා ඉතිහාසයේ 1798 දී පැමිණි අතර, අනතුරුව 1840 අගෝස්තු 11 දින බලයෙන් සන්නද්ධ කරන ලදී. නෙබුකද්නෙශර්ගේ සිහිනය, අවසාන කාලයේ 1798 දී පළමු පණිවිඩයේ පැමිණීම ස්ථානගත කරයි.

> I saw a dream which made me afraid, and the thoughts upon my bed and the visions of my head troubled me. Therefore made I a decree to bring in all the wise men of Babylon before me, that they might make known unto me the interpretation of the dream. Then came in the magicians, the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers: and I told the dream before them; but they did not make known unto me the interpretation thereof. But at the last Daniel came in before me, whose name was Belteshazzar, according to the name of my god, and in whom is the spirit of the holy gods: and before him I told the dream, saying, O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Daniel 4:5–9.

> මම මා බියට පත් කළ සිහිනයක් දුටුවෙමි; මාගේ යහන මත පැමිණි සිතුවිලිද මාගේ හිසෙහි දර්ශනද මා කලබල කළේය. එබැවින් සිහිනයේ අර්ථකථනය මට දැනගන්වන පිණිස බබිලෝනියේ සියලු ප්‍රඥාවන්තයන් මා ඉදිරියට කැඳවා ගෙන එන ලෙස මම ආඥාවක් නිකුත් කළෙමි. එවිට මායාවන්තයෝද ජ්‍යෝතිර්වේදීහුද කලදීයෝද ශකुनකාරයෝද ඇතුළට පැමිණියෝය; මම ඔවුන් ඉදිරියේ සිහිනය කීවෙමි; එහෙත් එහි අර්ථකථනය මට දැනගන්වනු ඔවුන් නොහැකි වූහ. නමුත් අන්තිමේදී දානියෙල් මා ඉදිරියට පැමිණියේය; මාගේ දෙවියාගේ නාමය අනුව ඔහුගේ නාමය බෙල්තෙෂස්සර්ය; ඔහු තුළ ශුද්ධ දෙවිවරුන්ගේ ආත්මය තිබේ. ඔහු ඉදිරියේ මම සිහිනය කතා කරමින් මෙසේ කීවෙමි: “අනේ බෙල්තෙෂස්සර්, මායාවන්තයන්ගේ ප්‍රධානියාණෙනි, ශුද්ධ දෙවිවරුන්ගේ ආත්මය ඔබ තුළ ඇති බවද කිසි රහසක් ඔබ කලබල නොකරන බවද මම දන්නා බැවින්, මා දුටු මාගේ සිහිනයේ දර්ශනත් එහි අර්ථකථනයත් මට කියන්න.” දානියෙල් 4:5–9.

The arrival of the first message at the time of the end in 1798, that is represented by Nebuchadnezzar’s fear, marks the point when the book of Daniel was to be unsealed.

1798දී අවසාන කාලයේ පළමු පණිවිඩය පැමිණීම, එනම් නෙබුකද්නෙශර්ගේ භීතියෙන් නිරූපණය කරනු ලබන එම සිදුවීම, දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රාව විවෘත කළ යුතු ස්ථානය සලකුණු කරයි.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. … And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> එහෙත්, දානියෙල්, මේ වචන වසා තබා, අවසාන කාලය දක්වා පොත මුද්‍රා කළ යුතුය; බොහෝ දෙනෙක් එහා මෙහා දුවන්නෝය, දැනුම වැඩි වන්නේය. … තවද ඔහු කීවේය, දානියෙල්, තමාගේ මාර්ගයට යන්න; මක්නිසාද වචන අවසාන කාලය දක්වා වසා දමා මුද්‍රා කරනු ලැබ ඇත. බොහෝ දෙනෙක් පවිත්‍ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, පරීක්ෂාවට පත් කරනු ලබන්නෝය; එහෙත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම් කරන්නෝය; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙක් තේරුම් නොගන්නෝය; එහෙත් ප්‍රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගන්නෝය. දානියෙල් 12:4, 9, 10.

When the book of Daniel was unsealed at “the time of the end”, men were called to come and investigate the increase of knowledge, and that call eventually produced two classes of worshippers. One class could not understand and the other class could. The wise men of Babylon, represented as “the magicians, the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers” could not understand, but Daniel understood. The Babylonian “wise men” could not understand, and therefore represent the wicked. Daniel represented the wise.

“අවසාන කාලයේදී” දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ විට, දැනුමේ වැඩිවීම විමර්ශනය කිරීම සඳහා පැමිණෙන ලෙස මිනිසුන් කැඳවනු ලැබූහ; එම කැඳවීම අවසානයේ නමස්කාරකයන්ගේ පන්ති දෙකක් බිහි කළේය. එක් පන්තියකට අවබෝධ කරගත නොහැකි වූ අතර, අනෙක් පන්තියට අවබෝධ කරගත හැකි විය. “මායාකාරයන්, ජ්‍යෝතිෂ්‍යයන්, කල්දිවරුන් සහ පේන කියන්නන්” ලෙස නිරූපිත බබිලෝනියේ ප්‍රඥාවන්තයන්ට අවබෝධ කරගත නොහැකි වූ නමුත්, දානියෙල්ට අවබෝධ විය. බබිලෝනීය “ප්‍රඥාවන්තයන්ට” අවබෝධ කරගත නොහැකි වූ අතර, එබැවින් ඔවුහු දුෂ්ටයන් නියෝජනය කරති. දානියෙල් ප්‍රඥාවන්තයන් නියෝජනය කළේය.

We will continue Daniel chapter four in the next article.

අපි ඊළඟ ලිපියේදී දානියෙල් පොතේ සිව්වන අධ්‍යායය තවදුරටත් විමසා බලමු.

> “Those who are unfaithful to the work of God are lacking in principle; their motives are not of a character to lead them to choose the right under all circumstances. The servants of God are to feel at all times that they are under the eye of their employer. He who watched the sacrilegious feast of Belshazzar is present in all our institutions, in the counting-room of the merchant, in the private workshop; and the bloodless hand is as surely recording your neglect as it recorded the awful judgment of the blasphemous king. Belshazzar’s condemnation was written in words of fire, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting’; and if you fail to fulfill your God-given obligations your condemnation will be the same.” Messages to Young People, 229.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යයට අවිශ්වාසවන්ත වන අය ප්‍රතිපත්තිගුණයෙන් හිඟව සිටිති; සියලු අවස්ථාවල නිවැරදි දෙය තෝරාගැනීමට ඔවුන් පෙළඹවනු ලබන ස්වභාවයක් ඔවුන්ගේ අරමුණු තුළ නොමැත. දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ සෑම කාලයකම තම සේවායෝජකයාගේ දෘෂ්ටිය යටතේ සිටින බව හැඟිය යුතුය. බෙල්ෂස්සරගේ අපවිත්‍ර උත්සවය නිරීක්ෂණය කළ තැනැත්තා අපගේ සියලු ආයතනවලද, වෙළෙන්දාගේ ගණන් කාමරයේද, පෞද්ගලික වැඩමුළුවේද පැමිණ සිටියි; ලේ නොමැති අත, අපහාසකාරී රජුගේ භයානක විනිශ්චය ලියා තැබූ ආකාරයෙන්ම, ඔබගේ නොසැලකිල්ලද නිසැකවම ලියා තබමින් සිටියි. බෙල්ෂස්සරගේ දෝෂාරෝපණය ගිනි අකුරින් ලියා තිබුණේ, ‘නුඹ තරාදියේ තුල බර තබා මැන බලා ඇත; නුඹ හිඟවූවෙකු ලෙස සොයාගනු ලැබීය’ යනුවෙනි; ඔබට දෙවියන්වහන්සේ විසින් දෙන ලද ඔබගේ වගකීම් ඉටු කිරීමට ඔබ අසමත් වන්නේ නම්, ඔබගේ දෝෂාරෝපණයද එයම වනු ඇත.” Messages to Young People, 229.

Back to Articles