Article

# Panium - Number Seven

පානියුම් - අංක සත

Daniel 11 Unveiled: Prophetic Lines from 1989 to the Sunday Law

දානියෙල් 11 අනාවරණය කරන ලදී: 1989 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා අනාවැකිමය රේඛාවන්

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are working on bringing all the lines of Daniel eleven together in connection with the hidden history of verse forty that represents 1989 unto the Sunday law in the United States. Our calling as students of prophecy is to rightly divide the word of truth.

අපි, 1989 සිට එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය දක්වා නියෝජනය කරන 40වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය සමඟ සම්බන්ධ කරමින්, දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ සියලුම පේළි එකට ගෙන ඒම පිළිබඳව ක්‍රියා කරමින් සිටිමු. අනාවැකියේ ශිෂ්‍යයන් ලෙස අපගේ කැඳවීම නම් සත්‍යයේ වචනය නිවැරදි ලෙස බෙදා හැරීමයි.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> සත්‍ය වචනය නිවැරදි ලෙස බෙදා හරිමින්, ලජ්ජා විය යුතු නොවන කම්කරුවෙකු ලෙස, දෙවියන් වහන්සේට පිළිගත් කෙනෙකු බව පෙන්වීමට උත්සාහ කරව. 2 තිමෝති 2:15.

Daniel chapter eleven can be divided into ten prophetic lines. Verses one through four represent one prophetic line. Verse five through nine represents a second line. Verse ten represents a third line. Verses eleven and twelve represent the fourth line. The fifth line is verses thirteen through fifteen. The sixth line is verses sixteen through twenty-two. The seventh line is verses twenty-three and twenty-four. Verse twenty-four through verse thirty-one is the eighth line. Verse thirty-one through forty is the ninth line, and the tenth and final line are verses forty through forty-five. These ten lines are to be brought together line upon line.

දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය අනාවැකි රේඛා දහයකට බෙදා දැක්විය හැක. පළමු සිට හතරවන වගන්ති දක්වා එක් අනාවැකි රේඛාවක් නිරූපණය කරයි. පස්වන සිට නවවන වගන්ති දක්වා දෙවන රේඛාව නිරූපණය කරයි. දසවන වගන්තිය තුන්වන රේඛාව නිරූපණය කරයි. එකොළොස්වන හා දොළොස්වන වගන්ති සිව්වන රේඛාව නිරූපණය කරයි. පස්වන රේඛාව වන්නේ දහතුන්වන සිට පහළොස්වන වගන්ති දක්වාය. හයවන රේඛාව වන්නේ දහසයවන සිට විසිදෙවන වගන්ති දක්වාය. හත්වන රේඛාව වන්නේ විසිතුන්වන හා විසිහතරවන වගන්තිය. විසිහතරවන වගන්තියේ සිට තිස්එකවන වගන්තිය දක්වා අටවන රේඛාවය. තිස්එකවන සිට හතළිස්වන වගන්ති දක්වා නවවන රේඛාවය; හතළිස්වන සිට හතළිස්පස්වන වගන්ති දක්වා දසවන සහ අවසාන රේඛාවය. මෙම රේඛා දහය රේඛාව මත රේඛාව ලෙස එකට ගෙන එනු ලැබිය යුතුය.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> ඔහු දැනුම උගන්වන්නේ කාටද? ඔහු ධර්මය අවබෝධ කරවන්නේ කාටද? කිරිවලින් වැළැක්වූවන්ටද, ස්තනවලින් ඉවත්කරනු ලැබූවන්ටද?

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> ඉගැන්වීම පිට ඉගැන්වීම විය යුතුය, ඉගැන්වීම පිට ඉගැන්වීම; පේළිය පිට පේළිය, පේළිය පිට පේළිය; මෙහි ස්වල්පයක්, එහි ස්වල්පයක්ය.

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> මන්ද ඔහු තැටිබැටිබැටියෙන් කියන තොල්වලින්ද අනෙක් භාෂාවකින්ද මෙම ජනතාවට කථා කරන්නේය. ඔහු ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය: “මෙයයි ඔබ වෙහෙසට පත් වූවන්ට විවේක දිය හැකි විවේකය; මෙයයි ප්‍රබෝධය.” එහෙත් ඔවුහු අසන්නට කැමති නොවූහ.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> එහෙත් සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන්ට වූයේ ආඥාව පිට ආඥාව, ආඥාව පිට ආඥාව; පේළිය පිට පේළිය, පේළිය පිට පේළිය; මෙහි ටිකක්ද, එහි ටිකක්ද; එසේ ඔවුන් යන්නටත්, පසුපසට වැටෙන්නටත්, බිඳී යන්නටත්, උගුලකට අසු වන්නටත්, අල්ලාගනු ලබන්නටත්ය. යෙසායා 28:9–13.

Each of the ten prophetic lines are of course interrelated, but within each line a specific theme can be recognized. Though each line has a primary theme, the lines possess more than a singular testimony. I intend to identify each of the themes in the ten lines.

දස අනාවැකිමය රේඛා එක් එක්කොටස නියත වශයෙන්ම එකිනෙකට අන්තර්සම්බන්ධිතය; එහෙත් සෑම රේඛාවක් තුළම විශේෂිත වූ තේමාවක් හඳුනාගත හැක. සෑම රේඛාවකටම ප්‍රධාන තේමාවක් ඇති නමුත්, එම රේඛා තනි සාක්ෂියකට වඩා වැඩි සාක්ෂිභාවයක් දරයි. මම එම දස රේඛාවල ඇති සෑම තේමාවක්ම හඳුනාගැනීමට අදහස් කරමි.

## First Line

පළමු පේළිය

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

> මීදිය ජාතික දාරියස්ගේ පළමු අවුරුද්දේ ද මම ඔහු ස්ථිර කර බලවත් කිරීමට නැඟී සිටියෙමි. දැන් මම ඔබට සත්‍යය පෙන්වා දෙන්නෙමි. බලව, පර්සියාවේ තව රජවරුන් තුන්දෙනෙක් නැඟී සිටිනු ඇත; හතරවෙනියා ඔවුන් සියල්ලන්ට වඩා බොහෝ ධනවත් වන්නේය. ඔහු තම ධනය මඟින් ලැබූ ශක්තියෙන් ග්‍රීසියේ රාජධානියට විරුද්ධව සියල්ලන් උද්දීපනය කරන්නේය. ඉන්පසු බලවත් රජෙකු නැඟී සිට, මහත් ආධිපත්‍යයකින් පාලනය කර, තම කැමැත්ත පරිදි ක්‍රියා කරන්නේය. එහෙත් ඔහු නැඟී සිටි විටම, ඔහුගේ රාජ්‍යය බිඳ දමනු ලබන අතර, අහසේ සුළං සතර දෙසට බෙදා දෙනු ලබන්නේය; එය ඔහුගේ සන්තතියට නොවන්නේය, ඔහු පාලනය කළ ආධිපත්‍යයට අනුව ද නොවන්නේය. මන්ද, ඔහුගේ රාජ්‍යය උඩුගෙන යනු ලබන්නේ, ඒ අය හැර අන්‍යයන් සඳහාය. දානියෙල් 11:1–4.

The first year of Darius marks the end of seventy years, thus identifying a prophetic time of the end. By verse three Alexander the Great establishes his worldwide kingdom, and by verse four his kingdom was to be plucked up and divided unto the four winds. Using Darius as the time of the end in 1989 allows us to count the kings represented in verse two. When Gabriel states in verse one, “Also in the first year of Darius” he is following up on what he informed Daniel at the beginning of the vision, which began in chapter ten.

දාරියුස්ගේ පළමු වසර සතළිස් අවුරුදු හැත්තෑවක අවසානය සලකුණු කරයි; එබැවින් එය අවසානයේ ප්‍රාර්ථනාත්මක කාලයක් හඳුනා දෙයි. තෙවැනි වාක්‍යය වන විට මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් තම ලෝකව්‍යාප්ත රාජ්‍යය ස්ථාපිත කරයි; සිව්වන වාක්‍යය වන විට ඔහුගේ රාජ්‍යය උප්පැන්නයෙන් උදුරා හතර අයුරැලි දෙසට බෙදනු ලැබිය යුතු විය. 1989 වර්ෂයේ අවසානයේ කාලය ලෙස දාරියුස් භාවිත කිරීමෙන්, දෙවන වාක්‍යයේ නිරූපණය වූ රජවරුන් ගණන් කිරීමට අපට ඉඩ ලැබේ. ගබ්‍රියෙල් පළමු වාක්‍යයේ, “දාරියුස්ගේ පළමු වසරේදී ද,” යයි ප්‍රකාශ කරන විට, ඔහු දසවන පරිච්ඡේදයෙන් ආරම්භ වූ දර්ශනයේ ආරම්භයේදී දානියෙල්ට දන්වා තිබූ දේ ඉදිරියට ගෙන යමින් සිටියි.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> පර්සියාවේ රජු වූ කුරූෂ්ගේ තුන්වන අවුරුද්දේ බෙල්තෙෂස්සර් යන නාමයෙන් කැඳවනු ලැබූ දානියෙල්ට එක් කරුණක් ප්‍රකාශ කරනු ලැබීය; ඒ කරුණ සත්‍ය වූ නමුත් නියමිත කාලය දිගු විය. ඔහු ඒ කරුණ අවබෝධ කරගත්තේය, දර්ශනය පිළිබඳත් අවබෝධය ඔහුට තිබුණේය. දානියෙල් 10:1.

The waymark that represents a “time of the end” contains two symbols. The “time of the end” for Moses’ prophetic line was Aaron’s birth, followed three years later with the birth of Moses. Aaron and Moses are the twofold symbol of the “time of the end” in their history and typify the birth of John the Baptist and Jesus six months thereafter. The “time of the end” in 1798 marked the capture of the pope of Rome who thereafter died in captivity in 1799. From “the first year of Darius the Mede” unto “the third year of Cyrus king of Persia”; Darius and Cyrus represent thee “time of the end” in 1989, for all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived.

“අවසාන කාලය” නියෝජනය කරන මාර්ග ලකුණ සංකේත දෙකක් අඩංගු කරයි. මෝසෙස්ගේ പ്രവචන රේඛාව සඳහා “අවසාන කාලය” වූයේ ආරොන්ගේ උපත වන අතර, එයට වසර තුනකට පසු මෝසෙස්ගේ උපත සිදු විය. ආරොන් සහ මෝසෙස් ඔවුන්ගේ ඉතිහාසයේ “අවසාන කාලය” සඳහා ද්විත්ව සංකේතය වන අතර, එයින් මාස හයකට පසු යොහන් බව්තීස්තගේ සහ යේසුස්ගේ උපත් ආකෘතිකරණය කරයි. 1798 දී ඇති “අවසාන කාලය” රෝමයේ පාප්වරයා අල්ලා ගැනීම සලකුණු කළ අතර, ඔහු ඉන්පසු වහල්භාවයේ සිට 1799 දී මරණයට පත් විය. “මීදීය දාරියස්ගේ පළමු අවුරුද්දේ” සිට “පර්සියානු රජු වූ කුරුෂ්ගේ තුන්වන අවුරුද්ද” දක්වා; දාරියස් සහ කුරුෂ් 1989 දී ඇති “අවසාන කාලය” නියෝජනය කරති, මන්ද සියලු ප්‍රොෆෙතුන් ඔවුන් ජීවත්වූ දින ගැන වඩා අවසාන දවස් ගැන කතා කරන බැවිනි.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> මේ සියල්ල ඔවුන්ට ආදර්ශයන් වශයෙන් සිදුවිය; ලෝකයේ අවසාන කාලය පැමිණ සිටින අපට අවවාදය පිණිස ඒවා ලියා ඇත. 1 කොරින්ති 10:11.

Darius and Cyrus represent Ronald Reagan and George Bush senior in 1989. Both were presidents that year. Verse one of chapter eleven places the vision in the third year of Cyrus, which would represent George Bush the senior who followed Reagan as Cyrus followed Darius. Verse two states that three kings would yet stand up and the fourth is far richer than them all. The final “time of the end” in chapter eleven begins in 1989 and identifies that after George Bush senior three kings would yet stand up, thus identifying the three presidents that followed Bush senior. Those three kings were Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama and then the richest president, Donald Trump would “by his strength” and “through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia”.

1989 වර්ෂයේ දාරියුස් සහ සයිරස් රොනල්ඩ් රීගන් සහ ජෝර්ජ් බුෂ් ජ්‍යෙෂ්ඨයා නියෝජනය කරති. එම වර්ෂයේ දෙදෙනාම ජනාධිපතිවරු වූහ. එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු පදය දර්ශනය සයිරස්ගේ තුන්වන අවුරුද්දෙහි ස්ථාපනය කරයි; එය දාරියුස්ට පසු සයිරස් පැමිණියාක් මෙන් රීගන්ට පසු පැමිණි ජෝර්ජ් බුෂ් ජ්‍යෙෂ්ඨයා නියෝජනය කරනු ඇත. දෙවන පදය තවත් රජවරු තුන්දෙනෙක් නැගී සිටින බවත්, සිව්වන තැනැත්තා ඔවුන් සියල්ලන්ට වඩා බෙහෙවින් ධනවත් වන බවත් ප්‍රකාශ කරයි. මෙසේ, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන “අවසාන කාලය” 1989 දී ආරම්භ වන අතර, ජෝර්ජ් බුෂ් ජ්‍යෙෂ්ඨයාට පසු තවත් රජවරු තුන්දෙනෙක් නැගී සිටින බව හඳුනා දෙයි; ඒ අනුව බුෂ් ජ්‍යෙෂ්ඨයාට පසු පැමිණි ජනාධිපතිවරු තුන්දෙනා හඳුනා ගනු ලැබේ. එම රජවරු තුන්දෙනා වූයේ බිල් ක්ලින්ටන්, ජෝර්ජ් බුෂ් කනිෂ්ඨයා, බරාක් ඔබාමා වන අතර, ඉන්පසු වඩාත්ම ධනවත් ජනාධිපති වූ ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් “තමාගේ බලයෙන්” සහ “තමාගේ ධනය තුළින් ග්‍රීසියාවේ රාජ්‍යයට විරුද්ධව සියල්ලන් උද්දීපනය කරනු ඇත.”

Verse three then introduces Alexander the Great and therefore typifies the last leader of United Nations who unites with the papacy in the last days, but who like unto the papacy comes to his end. The United Nations is the seventh kingdom represented as ten kings in Revelation seventeen, and the confederacy of ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papal beast for one symbolic hour.

එවිට තෙවන පදය අලෙක්සැන්ඩර් මහා රජු හඳුන්වා දෙයි; එබැවින් එය අන්තිම දවස්වල පාප් පදවිය සමඟ එකමුතු වන, එහෙත් පාප් පදවිය මෙන්ම තම අවසානයට පැමිණෙන, එක්සත් ජාතීන්ගේ අවසාන නායකයාගේ ආදර්ශ රූපයක් වේ. එක්සත් ජාතීන් වහන්සේගේ හෙළිදරව්ව පොතේ දහහත් වන පරිච්ඡේදයේ රජවරුන් දස දෙනෙකු ලෙස නිරූපිත සත්වැනි රාජ්‍යය වන අතර, එම රජවරුන් දස දෙනාගේ සංධානය තම සත්වැනි රාජ්‍යය සංකේතාත්මක එක පැයක කාලයක් සඳහා පාප් සත්ත්වයාට දීමට එකඟ වෙති.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> ඔබ දුටු අං දහය තවම රාජ්‍යයක් නොලැබූ රජවරු දහදෙනෙකි; එහෙත් ඔව්හු මෘගයා සමඟ එක් පැයක් පමණ රජවරුන් ලෙස බලය ලබති. ඔව්හු එකම මනසක් ඇතිව, තමන්ගේ බලයත් ශක්තියත් මෘගයාට පවරා දෙති. ඔව්හු බැටළු පැටවාට විරුද්ධව යුද්ධ කරති; එහෙත් බැටළු පැටවා ඔවුන් ජයගන්නේය. මක්නිසාද ඔහු ස්වාමිවරුන්ගේ ස්වාමියාය, රජවරුන්ගේ රජයාය; ඔහු සමඟ සිටින්නෝ කැඳවනු ලැබූවෝද, තෝරාගනු ලැබූවෝද, විශ්වාසවන්තවෝද වෙති. එළිදරව් 17:12–14.

Those ten kings are represented by verses three and four and also by the history of the rise and fall of Alexander the Great who fulfilled the verses in the fourth century. Greece is the third kingdom of Bible prophecy and is a symbol of the dragon, a third of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. At the cross the message “King of the Jews” was recorded in Hebrew, Latin and Greek; representing the Jews, the Romans and the rest of the multitudes from the other nations that would be in Jerusalem at the Passover. The Greeks represent the dragon, the Romans represent the beast, and the Jews were the false prophet.

එම රජවරුන් දස දෙනා තෙවැනි හා සිව්වැනි පදයන් මඟින්ද, සිව්වන සියවසේදී එම පදයන් ඉටු කළ මහා ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ උත්ථානය හා පතනයේ ඉතිහාසය මඟින්ද නිරූපණය කරනු ලැබේ. ග්‍රීසිය බයිබල් අනාවැකියේ තෙවැනි රාජ්‍යය වන අතර, අජගරයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘයා යන ත්‍රිත්ව සන්ධානයේ තුන්වන කොටසක් වන අජගරයාගේ සංකේතයකි. කුරුසියෙහි “යුදෙව්වන්ගේ රජු” යන පණිවිඩය හෙබ්‍රෙව්, ලතින් සහ ග්‍රීක භාෂාවලින් ලියා තැබුණේය; එය යුදෙව්වන්, රෝමවරුන් සහ පාස්කුවේදී යෙරුසලම තුළ සිටින අනෙකුත් ජාතීන්ගෙන් පැමිණි මහජන සමූහයෝ නියෝජනය කළේය. ග්‍රීකයෝ අජගරයා නියෝජනය කරති, රෝමවරු මෘගයා නියෝජනය කරති, යුදෙව්වෝ බොරු අනාගතවක්තෘයා වූහ.

The first four verses of chapter eleven identify the end of the earthly dragon power who commits fornication with the papal power as human probation closes. Verses three and four identify the final rise and fall of the last manifestation of an earthly dragon power. The verses overlay the last six verses which identify the end of the beast who commits fornication with the kings of the earth. The beginning and ending of chapter eleven identify the history where the enemies of God come to their end with none to help. The first four verses aligned with the last six verses and in so doing they bear the symbolism of the Ten Commandments with a table of the first four commandments and a table with the last six commandments, while also symbolizing a test with the number ten.

එකොළොස්වන අධ්‍යායේ මුල් පද හතර, මනුෂ්‍යයන්ගේ කාලය අවසන් වන විට පාප පදවිය සමඟ වේශ්‍යාචාරය කරන භූමියට අයත් ඩ්‍රැගන් බලයේ අවසානය හඳුනා දක්වයි. තුන්වන සහ හතරවන පද, භූමියට අයත් ඩ්‍රැගන් බලයක අවසාන ප්‍රකාශනයේ අවසාන උද්ගාමය සහ පතනය හඳුනා දක්වයි. මෙම පද, පොළොවේ රජවරුන් සමඟ වේශ්‍යාචාරය කරන මෘගයාගේ අවසානය හඳුනා දක්වන අවසාන පද හය මත අතුරා තැබේ. එකොළොස්වන අධ්‍යායේ ආරම්භය සහ අවසානය, දෙවියන්වහන්සේගේ සතුරන් ඔවුන්ට උපකාර කිරීමට කිසිවෙකු නොමැතිව තම අවසානයට පැමිණෙන ඉතිහාසය හඳුනා දක්වයි. අවසාන පද හය සමඟ සමාන්තර කර ඇති මුල් පද හතර, එසේ කිරීමෙන් පළමු ආඥා හතරක පුවරුවක් සහ අවසාන ආඥා හයක පුවරුවක් ඇති දස ආඥාවල සංකේතවාදය දරන අතර, එකවර දසය යන සංඛ්‍යාව සමඟ පරීක්ෂාවක්ද සංකේතවත් කරයි.

The first four verses represent a beginning that illustrates the ending while anchoring the message as beginning at the “time of the end” in 1989. The verses represent 1989 until the close of human probation, thus summarizing the message of the last six verses which are the increase of knowledge that was unsealed in 1989, which identify the events connected with the close of probation.

පළමු පද හතර, 1989 දී “අවසාන කාලය” තුළ ආරම්භ වන්නාක් ලෙස පණිවිඩය ස්ථාපිත කරමින්, අවසානය නිරූපණය කරන ආරම්භයක් දක්වයි. එම පද 1989 සිට මනුෂ්‍යයන්ගේ කරුණාකාලය අවසන් වන තෙක් වූ කාලය නියෝජනය කරයි; එබැවින් ඒවා, 1989 දී මුදාහරින ලද දැනුමේ වැඩිවීම වන, කරුණාකාලය අවසන් වීම සමඟ සම්බන්ධ සිදුවීම් හඳුන්වා දෙන අවසාන පද හයේ පණිවිඩය සාරාංශගත කරයි.

The verses provide the prophetic anchor to recognize that beginning in 1989 there would be a total of eight presidents, with the eighth being of the seven previous presidents, thus tying the passage together with the enigma of the eighth being of the seven, which is a prophetic characteristic that is present truth in the last days.

1989 සිට ආරම්භ වන විට සමස්ත වශයෙන් ජනාධිපතිවරු අටදෙනෙකු සිටින බවත්, අටවැනියා පෙර සිටි ජනාධිපතිවරු හත්දෙනාගෙන් කෙනෙකු වන බවත් හඳුනාගැනීමට මෙම පද අනාවැකිමය ආධාරය සපයයි; එසේ වීමෙන්, අටවැනියා හත්දෙනාගෙන් කෙනෙකු වීමේ ගූඪාර්ථය සමඟ එම ඡේදය එකට බැඳෙයි. එය අන්තිම දවස්වල වර්තමාන සත්‍යය වන අනාවැකිමය ලක්ෂණයකි.

The theme which can be understood with the verses is the final destruction of the dragon power who commits fornication with the whore of Tyre. The whore commits fornication with all the kings of the earth, but just as ancient France became the firstborn of the Catholic church when Clovis dedicated his throne to the papacy in 496, so too, the earth beast of the United States will also be the first of the kings to commit fornication with the whore at the Sunday law. Just as in the ending six verses the beginning four verses identify and emphasize all three powers that lead the world to Armageddon, but the theme in the first four verses is the dragon power represented by Grecia and Alexander the Great.

පදයන් මඟින් අවබෝධ කරගත හැකි ප්‍රධාන තේමාව නම්, තීර්යේ වේශ්‍යාව සමඟ ව්‍යාභිචාරය කරන අජගර බලයේ අවසාන විනාශයයි. එම වේශ්‍යාව පෘථිවියේ සියලු රජවරුන් සමඟ ව්‍යාභිචාරය කරයි; එසේ නමුත්, ක්ලෝවිස් ක්‍රි.ව. 496 දී තම සිංහාසනය පාප් පදවියට කැප කළ විට පුරාණ ප්‍රංශය කැතෝලික සභාවේ ජ්‍යෙෂ්ඨපුත්‍රයා බවට පත්වූ පරිදිම, එක්සත් ජනපදයේ පෘථිවි මෘගයාද ඉරිදා නීතියේදී වේශ්‍යාව සමඟ ව්‍යාභිචාරය කරන රජවරුන් අතර පළමුවැන්නා වනු ඇත. අවසාන පද හයෙහි මෙන්ම ආරම්භක පද හතරද ලෝකය ආර්මගෙද්දෝනය වෙත ගෙනයන බල තුනම හඳුන්වා දෙමින් අවධාරණය කරයි; එහෙත්, පළමු පද හතරේ තේමාව වන්නේ ග්‍රීසිය සහ මහා අලෙක්සැන්ඩර් විසින් නිරූපිත අජගර බලයයි.

Reagan began the process of eight presidents that has led now to the last of the eight presidents. The eighth president will erect the image of the beast and enforce a Sunday law in the United States, while also brokering and arrangement making him the head of the United Nations, that will at that very point enter into a worldwide church state relationship under the guise of solving the increasing warfare of radical Islam.

රීගන් විසින්, දැන් එම අට දෙනාගෙන් අවසාන ජනාධිපතිවරයා වෙත ගෙනැවිත් ඇති ජනාධිපතිවරුන් අට දෙනෙකුගේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කළේය. අටවැනි ජනාධිපතිවරයා මෘගයාගේ රූපය පිහිටුවා එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියක් බලපැවැත්වීමට කටයුතු කරනු ඇත; ඒ සමගම, උග්‍ර ඉස්ලාම් ආගමික යුද්ධවල වර්ධනය වෙමින් පවතින තත්ත්වය විසඳීමේ ආවරණය යටතේ එම මොහොතේම ලෝකව්‍යාප්ත සභා-රාජ්‍ය සබඳතාවයකට ඇතුළුවන එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ප්‍රධානියා බවට ඔහු පත් කරවන එකඟතාවයක්ද මැදිහත් වී සකස් කරනු ඇත.

The transition of the United States, which is the earth beast of Revelation chapter thirteen from being the sixth kingdom of Bible prophecy unto the head of the seventh kingdom of Bible prophecy, while consummating the unlawful relationship with the eighth kingdom of Bible prophecy is illustrated from verse one identifying 1989, through the presidents that lead to the Sunday law in the United States, and immediately then identifies the mighty king standing up. That mighty king is Trump assuming control over the United Nations, which he is now in the process of dismantling in advance of his demands.

එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයේ භූමි-මෘගයා වන එක්සත් ජනපදය, බයිබල් අනාවැකියේ හයවන රාජ්‍යයෙන් බයිබල් අනාවැකියේ සත්වන රාජ්‍යයේ හිස බවට පරිවර්තනය වන අතරම, බයිබල් අනාවැකියේ අටවන රාජ්‍යය සමඟ ඇති නීතිවිරෝධී සම්බන්ධතාවය සම්පූර්ණ කරමින් යන ක්‍රියාවලිය, 1989 හඳුන්වා දෙන පළමු පදයෙන් ආරම්භ කර, එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය කරා ගෙන යන ජනාධිපතිවරුන් මඟින් නිරූපණය කරනු ලබන අතර, එවිටම බලවත් රජු නැඟී සිටින බව හඳුන්වා දෙයි. එම බලවත් රජු යනු, ඔහුගේ ඉල්ලීම්වලට පෙර සූදානමක් වශයෙන් ඔහු දැන් විසුරුවා හැරීමේ ක්‍රියාවලියෙහි යෙදී සිටින එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය මත පාලනය භාරගන්නා ට්‍රම්ප් ය.

## Second Line

දෙවන පේළිය

Verse five through nine represents the first mention and the point by point illustration of the battle between the kings of the north and south that the entire chapter employs as the primary prophetic backdrop. Verse five sets forth the theme of the passage.

පස්වන සිට නවවන වගන්ති දක්වා ඇති කොටස, මුළු පරිච්ඡේදයම ප්‍රධාන අනාගතවාදී පසුබිම ලෙස භාවිත කරන උතුරේ රජවරුන් හා දකුණේ රජවරුන් අතර සටන පිළිබඳ ප්‍රථම සඳහනත්, එය කරුණු අනුව විස්තර කරන දෘශ්‍යමය නිරූපණයත් නියෝජනය කරයි. පස්වන වගන්තිය මෙම අංශයේ තේමාව ප්‍රකාශ කරයි.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. Daniel 11:5.

> දකුණේ රජු බලවත් වන්නේය; ඔහුගේ අධිපතීන්ගෙන් එක් කෙනෙක්ද එසේය; ඔහු ඔහුට වඩා බලවත් වී, ආධිපත්‍යය දරන්නේය; ඔහුගේ ආධිපත්‍යය මහත් ආධිපත්‍යයක් වන්නේය. දානියෙල් 11:5.

Ptolemy I Soter and Seleucus I Nicator are represented in the verse. Both were a fourth of the “Diadochi” (meaning successor) of Alexander’s kingdom. Seleucus is the first “king of the north” in chapter eleven, and in agreement with pagan Rome, papal Rome and modern Rome—Seleucus was only established as the prophetic king of the north after three primary victories or pivotal events: his reclamation of Babylon in 312 BC, the Battle of Ipsus in 301 BC, and the Battle of Corupedium in 281 BC. These movements defeated his major rivals, expanded his empire, and solidified his dominance in the region.

පදයේ පටොලෙමි I සෝටර් හා සෙලෙයකුස් I නිකාටෝර් නියෝජනය කරනු ලැබේ. ඔවුන් දෙදෙනාම අලෙක්සැන්ඩර්ගේ රාජ්‍යයේ “ඩයඩොකී” (අර්ථය: අනුක්‍රමිකයා) යනුවෙන් හැඳින්වූ කොටස් සතරෙන් එක් කොටසක් වූහ. සෙලෙයකුස්, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු “උතුරු රජ” වන අතර, අනෙකුත් අන්‍යජාතික රෝමය, පාප්වරුන්ගේ රෝමය සහ නූතන රෝමය සමඟ එකඟව—සෙලෙයකුස් අනාවැකිමය උතුරු රජු ලෙස ස්ථාපිත වූයේ ප්‍රධාන ජයග්‍රහණ තුනක් හෝ තීරණාත්මක සිදුවීම් තුනක් අනතුරුව පමණි: ක්‍රි.පූ. 312 දී ඔහු බබිලෝනය නැවත අත්පත් කරගැනීම, ක්‍රි.පූ. 301 දී ඉප්සුස් සංග්‍රාමය, සහ ක්‍රි.පූ. 281 දී කොරුපීඩියම් සංග්‍රාමය. මෙම ගමන්කිරීම් ඔහුගේ ප්‍රධාන ප්‍රතිවාදීන් පරාජය කළේය, ඔහුගේ අධිරාජ්‍යය පුළුල් කළේය, සහ ප්‍රදේශයෙහි ඔහුගේ අධිපත්‍යය ස්ථිර කළේය.

The second line begins with identifying the kings of the north and south in distinction with any other of the successors (Diadochi) of Alexander’s divided kingdom. It begins with identifying that the king of the north is only empowered after three conquests. Then in the history of the struggle for dominion that unfolded after Alexanders death in verses six through nine, identify a period that concludes with the overthrow of the king of the north by the king of the south. This is the first of three times in chapter eleven that the king of the south prevails over the king of the north. They provide three internal witnesses within the chapter that clearly establishes the waymarks of the history that leads to a king of the south defeating a king of the north.

දෙවන රේඛාව ආරම්භ වන්නේ අලෙක්සැන්ඩර්ගේ බෙදී ගිය රාජ්‍යයේ අනුගාමිකයන්ගෙන් (Diadochi) අන් අයගෙන් පැහැදිලිව වෙන්කරමින් උතුරේ රජු සහ දකුණේ රජු හඳුනාදැක්වීමෙනි. එය ආරම්භ වන්නේ උතුරේ රජු බලවත් කරනු ලබන්නේ ජයග්‍රහණ තුනකට පසුව පමණක් බව හඳුනාදැක්වීමෙනි. අනතුරුව, අලෙක්සැන්ඩර්ගේ මරණයෙන් පසුව අධිපත්‍යය සඳහා දිගහැරුණු අරගලයේ ඉතිහාසය තුළ, හයවන පදයෙන් නවවන පදය දක්වා, දකුණේ රජු විසින් උතුරේ රජු පෙරළා දමනු ලැබීමෙන් අවසන් වන කාලපරිච්ඡේදයක් හඳුනාගන්න. දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දකුණේ රජු උතුරේ රජු කෙරෙහි ජය ලබන අවස්ථා තුනෙන් මෙය පළමුවැන්නය. මේවා එම පරිච්ඡේදය තුළම අභ්‍යන්තර සාක්ෂි තුනක් සපයන අතර, ඒවා දකුණේ රජුවරයෙකු විසින් උතුරේ රජුවරයෙකු පරාජය කිරීමට ගෙනයන ඉතිහාසයේ මාර්ගලකුණු පැහැදිලි ලෙස ස්ථාපිත කරයි.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:5–9.

> දකුණේ රජු බලවන්ත වන්නේය; ඔහුගේ අධිපතීන්ගෙන් එක්කෙනෙකුද එසේම බලවන්ත වන්නේය. එහෙත් ඔහුට වඩා ඔහු බලවන්ත වී, ආධිපත්‍යය කරන්නේය; ඔහුගේ ආධිපත්‍යය මහත් ආධිපත්‍යයක් වන්නේය. තවද වර්ෂ කිහිපයක අවසානයේදී ඔව්හු එකිනෙකා සමඟ එක්වන්නේය; මක්නිසාද දකුණේ රජුගේ දුව, සම්මුතියක් කිරීමට, උතුරේ රජු වෙත පැමිණෙන්නේය. එහෙත් ඇය බාහුවේ බලය තබා නොගන්නේය; ඔහුද, ඔහුගේ බාහුවද ස්ථිරව නොසිටින්නේය. එහෙත් ඇයද, ඇය ගෙනා අයද, ඇය ජනිත කළ තැනැත්තාද, මේ කාලවලදී ඇය ශක්තිමත් කළ තැනැත්තාද භාර දෙනු ලබන්නේය. එහෙත් ඇගේ මුල්වල ශාඛාවකින් එක්කෙනෙක් ඔහුගේ ස්ථානයේ නැගී සිටින්නේය; ඔහු සෙනඟක් සමඟ පැමිණ, උතුරේ රජුගේ බලකොටුවට ඇතුළු වී, ඔවුන්ට විරුද්ධව ක්‍රියා කර, ජය ලබන්නේය. තවද ඔවුන්ගේ දෙවිවරුන්ද, ඔවුන්ගේ අධිපතීන්ද, රිදී සහ රන්වල ඔවුන්ගේ අගනා භාජනද සමඟ අල්ලාගෙන, මිසරයට ගෙන යන්නේය; එසේම ඔහු උතුරේ රජුට වඩා වැඩි වර්ෂ ගණනක් පවතින්නේය. එවිට දකුණේ රජු ඔහුගේ රාජ්‍යයට පැමිණ, නැවත ඔහුගේම දේශයට හැරී යන්නේය. දානියෙල් 11:5–9.

The historical fulfillment of the verses provides the template for the prophetic fulfillment of the twelve hundred and sixty years of papal rule identified in verses thirty-one through forty, and the prophetic template for the fulfillment of verse eleven, that was first fulfilled in 217 BC at the Battle of Raphia. Those three witnesses identify the characteristics of the Ukrainian War where Putin, the final king of the south will prevail over the proxy army of the papal king of the north.

එම පදවල ඉතිහාසමය ඉටුවීම, තිස්එකෙන් හතළිහ දක්වා වූ පදවල හඳුනාගන්නා ලද පාප්වරුන්ගේ ආධිපත්‍යයේ අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටක අනාවැකිමය ඉටුවීම සඳහා ආකෘතිය සපයයි; තවද, ක්‍රි.පූ. 217 දී රාෆියා සටනේදී ප්‍රථමයෙන් ඉටු වූ එකොළොස්වන පදයේ ඉටුවීම සඳහා වූ අනාවැකිමය ආකෘතියද සපයයි. එම සාක්ෂි තුන, අවසාන දකුණු රජු වන පුටින්, උතුරු පාප් රජුගේ නියෝජිත හමුදාවට එරෙහිව ජයගන්නා යුක්‍රේන යුද්ධයේ ලක්ෂණ හඳුනා දෙයි.

The theme of the second line of prophetic history is how the deadly wound is delivered to the papacy in 1798, as represented by verses five through nine and the battle of Raphia in verse eleven. The king of the south, which is Egypt, is the dragon power.

අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ දෙවන රේඛාවේ තේමාව නම්, පහෙන් නවවන පද දක්වාත් එකොළොස්වන පදයේ රාෆියා සටන මඟින් නිරූපිතව ඇති පරිදි, 1798දී පාප්තන්ත්‍රයට මාරාන්තික තුවාලය ප්‍රදානය කරනු ලබන ආකාරයයි. දකුණේ රජු, එනම් මිසරය, සර්ප-බලය වේ.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, මිසරයේ රජුවූ පාරාවෝන්ට විරුද්ධව ඔබගේ මුහුණ යොමු කර, ඔහුටද මුළු මිසරයටද විරුද්ධව අනාවැකි පවසන්න. කථා කොට මෙසේ කියන්න: ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක; බලව, මිසරයේ රජුවූ පාරාවෝන්, මම ඔබට විරුද්ධව සිටිමි; තම ගංගා මැද වැතිර සිටින මහත් නාගයා වන ඔබ, “මගේ ගඟ මගේමය, එය මා විසින් මා සඳහා සෑදුවෙමි” යයි කීවෙහිය. එසකියෙල් 29:2, 3.

The three illustrations of the king of the south prevailing over the king of the north in chapter eleven combine to identify the final fall of the king of the north in verse forty-five.

පිටු දහඑකෙහි දකුණු රාජයා උතුරු රාජයා කෙරෙහි ජයග්‍රහණය ලබන ආදර්ශ ත්‍රය එක්ව, හතළිස් පස්වන පදයේ සඳහන් උතුරු රාජයාගේ අවසාන වැටීම හඳුනා දෙයි.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> ඔහු මුහුදු අතරෙහි මහිමාන්විත ශුද්ධ කන්දෙහි තම රාජමන්දිරයේ කූඩාරම් පිහිටුවනු ඇත; එහෙත් ඔහු තම අවසානයට පැමිණෙනු ඇත, ඔහුට උපකාර කිරීමට කිසිවෙකු නොසිටිනු ඇත. දානියෙල් 11:45.

There are three lines in chapter eleven that illustrate a king of the south defeating a king of the north, but when the king of the north comes to his end with none to help it is not so apparent. But the book of Revelation identifies that it is the dragon power that brings her down by eating her flesh and burning her with fire. Once the dragon power is recognized from the book of Revelation we can see the kings, who are also the dragon and also the king of the south who are going to bring down the king of the north in verse forty-five. Three direct witnesses in the chapter that are all testifying to their perfect fulfillment as represented through the connection of the books of Daniel and Revelation.

එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය තුළ දකුණේ රජු උතුරේ රජුව පරාජය කරන බව දර්ශනය කරන රේඛා තුනක් ඇත; එහෙත් උතුරේ රජුට උපකාර කිරීමට කිසිවෙකු නොසිට ඔහුගේ අවසානයට පැමිණෙන විට, එය එතරම් ප්‍රකාශිත නොවේ. නමුත් එළිදරව් පොත හඳුනා දෙන්නේ, ඇගේ මාංසය කා ගිනිෙන් ඇය දහනය කිරීම මගින් ඇය පහළට ඇද දමන්නේ මකරාගේ බලය බවයි. එළිදරව් පොතෙන් මකරාගේ බලය හඳුනාගනු ලැබූ කල, හතළිස්පස්වන වාක්‍යයේදී උතුරේ රජුව පහළට ඇද දමන්නට යන රජවරුන් ද, එම මකරාම ද, එමෙන්ම දකුණේ රජුවද බව අපට දැකිය හැක. දානියෙල් සහ එළිදරව් යන පොත් දෙකේ සම්බන්ධතාවය තුළින් නිරූපිත පරිපූර්ණ ඉටුවීම පිළිබඳව සම්පූර්ණයෙන්ම සාක්ෂි දෙන, එම පරිච්ඡේදයේ සෘජු සාක්ෂි තුනකි.

The modern papal king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, and the book of Revelation identifies how the papal power comes to his end at the hands of the dragon power.

නවීන පාප්වාදී උතුරු රජු, හතළිස්පස්වන වගන්තියේදී, ඔහුට උපකාර කිරීමට කිසිවෙකු නොමැතිව තම අවසානයට පැමිණෙයි; එළිදරව් පොත පාප්වාදී බලය ද්‍රාගන් බලයේ අත්වලින් තම අවසානයට පැමිණෙන්නේ කෙසේදැයි හඳුන්වා දෙයි.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> තවද නුඹ මෘගයා පිට දැකින ලද අං දසය, ඒවා වෙසඟනට වෛරකරන්නාවූහ; ඇය පාළුකොට නග්න කරනු ඇත, ඇයගේ මාංසය කනු ඇත, ඇය ගින්නෙන් දහනය කරනු ඇත. මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ තමන්ගේ කැමැත්ත ඉටු කිරීම සඳහාත්, එකම අදහසකට එකඟව සිටීම සඳහාත්, දෙවියන් වහන්සේගේ වචන සම්පූර්ණ වන තුරු තමන්ගේ රාජ්‍යය මෘගයාට දෙන ලෙසත් ඔවුන්ගේ සිත් තුළ තැබූ සේක. එළිදරව් 17:16, 17.

The ten kings burn the papal king of the north with fire and eat her flesh. The kings of the last days are the dragon power.

අන්තිම කාලයේ රජවරු දස දෙනා ගිනිමගින් පාප් වහන්සේගේ උතුරු රජු දවා, ඇයගේ මාංසය කන්නෝය. අන්තිම දිනවල රජවරුන් සර්ප බලය වේ.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.” Testimonies to Ministers, 38.

> “රජවරුන්ද ආධිපතිවරුන්ද ආණ්ඩුකාරවරුන්ද තමන්ම විරුද්ධ-ක්‍රිස්තුගේ ලකුණ තමන් මත තබාගෙන ඇති අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පවත්වන්නාවුන් වන, යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ල ඇති ශුද්ධවන්තයන් සමඟ යුද්ධ කරන්නට යන නාගයා ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට එරෙහි ඔවුන්ගේ වෛරයේදී, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වෙනුවට බරබ්බාස් තෝරාගැනීමේ වරදටද ඔවුහු දෝෂී බව ප්‍රකාශ කරති.” Testimonies to Ministers, 38.

The ten kings are the dragon power, who is also represented by the kingdom of Greece and Alexander. Those kings are southern kings, for they are represented by Pharaoh king of Egypt. They will eat her flesh, for they are also the prophetic “dogs” which the Psalmist calls the “assembly of the wicked.”

දස රජවරුන් යනු ද මකරාගේ බලයම ය; එය ග්‍රීසියේ රාජ්‍යයෙන්ද අලෙක්සැන්ඩර්ගෙන්ද නිරූපණය කරනු ලැබේ. එම රජවරු දකුණු රජවරු ය, මක්නිසාද ඔවුන් මිසරයේ රජ වූ පාරාවෝ විසින් නිරූපණය කරනු ලබති. ඔවුන් ඇයගේ මාංසය භක්ෂණය කරනු ඇත, මක්නිසාද ගීතිකාකරු “දුෂ්ටයන්ගේ සභාව” යයි හැඳින්වූ අනාවැකිමය “බල්ලෝ” ද ඔවුන්ම වන බැවිනි.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> බල්ලෝ මාව වටකරගෙන සිටිති; දුෂ්ටයන්ගේ සභාව මාව වටා අවහිර කර ඇත; ඔව්හු මාගේ අත්ද පාදද විද ඇත. මාගේ සියලු අස්ථි ගණන් කළ හැක; ඔව්හු මාව බලා නෙත් හෙළා සිටිති. ඔව්හු මාගේ වස්ත්‍ර තමන් අතර බෙදාගෙන, මාගේ ඇඳුම පිණිස පංචාස්‍ර දමති. ගීතාවලිය 22:16–18.

The papacy is the king of the north in verse forty-five, and the papacy is represented by Jezebel in the church of Thyatira.

හතළිස්පස්වැනි පදයේ උතුරේ රජු වන්නේ පාප් පදවියයි; තියාතිරා සභාවේ යෙසෙබෙල් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන්නේද පාප් පදවියයි.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> එසේ වුවද, නුඹට විරුද්ධව මට කාරණා කිහිපයක් ඇත; මක්නිසාද, තමන්ම භවिष्यවක්තාරියකැයි කියාගන්නා ඒ ස්ත්‍රිය වූ යෙසබෙල්ට, මාගේ සේවකයන්ට උපදෙස් දී, ඔවුන් ව්‍යාභිචාරයට පෙළඹවීමටත්, රූපවලට පූජා කළ දේ කෑමටත් නුඹ ඉඩ දෙන්නෙහිය. ඇයගේ ව්‍යාභිචාරය ගැන පසුතැවීමට මම ඇයට කාලය දුනිමි; එහෙත් ඇය පසුතැවුණේ නැත. බලව, මම ඇය ඇඳක් මතට හෙළන්නෙමි; ඇය සමඟ කාමමිථ්‍යාචාරය කරන්නන් ද ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවලින් පසුතැවෙන්නේ නැත්නම් මහත් පීඩාවකට හෙළන්නෙමි. එළිදරව් 2:20–22.

Jezebel’s judgment is accomplished when she is eaten by dogs.

යෙසබෙල්ගේ විනිශ්චය සම්පූර්ණ වන්නේ ඇය සුනඛයන් විසින් භක්‍ෂණය කරනු ලැබූ විටය.

> And of Jezebel also spake the Lord, saying, The dogs shall eat Jezebel by the wall of Jezreel. 1 Kings 21:23.

> යෙසෙබෙල් ගැනද ස්වාමීන්වහන්සේ කතා කරමින් මෙසේ පැවසූසේක: “යෙශ්‍රෙයෙල්හි බිත්තිය අසල බල්ලෝ යෙසෙබෙල්ව කන්නෝය.” 1 රාජාවලිය 21:23.

The dogs are pagan Rome, the dragon power, for it was pagan Rome that crucified Christ.

බල්ලෝ නම් අනෙශ්වරවාදී රෝමය, එනම් ද්‍රාකෝණ බලයයි; මක්නිසාද ක්‍රිස්තුන් වහන්සේව කුරුසියේ ඇණ ගැසුවේ අනෙශ්වරවාදී රෝමය බැවිනි.

> “In the sufferings of Christ upon the cross prophecy was fulfilled. Centuries before the crucifixion, the Saviour had foretold the treatment He was to receive. He said, ‘Dogs have compassed Me: the assembly of the wicked have enclosed Me: they pierced My hands and My feet. I may tell all My bones: they look and stare upon Me. They part My garments among them, and cast lots upon My vesture.’ Psalm 22:16–18. The prophecy concerning His garments was carried out without counsel or interference from the friends or the enemies of the Crucified One. To the soldiers who had placed Him upon the cross, His clothing was given. Christ heard the men’s contention as they parted the garments among them. His tunic was woven throughout without seam, and they said, ‘Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be.’” The Desire of Ages, 746.

> “ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කුරුසිය මත විඳි පීඩාවලදී අනාවැකි සම්පූර්ණ විය. කුරුසියේ ඇණ ගැසීමට ශතවර්ෂ ගණනාවකට පෙර, ගැළවුම්කරු තමන්ට ලැබීමට නියමව තිබූ සැලකීම ගැන පෙරදැක්වීය. උන්වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: ‘බල්ලෝ මා වට කරගෙන සිටිති; දුෂ්ටයන්ගේ සභාව මා වටා බැඳගෙන ඇත; ඔව්හු මාගේ අත්ද පාදද සිදුරු කළෝය. මාගේ සියලු අස්ථි ගණන් කළ හැක; ඔව්හු මා දෙස බලති, නිරීක්ෂණය කරති. ඔව්හු මාගේ වස්ත්‍ර තමන් අතර බෙදාගනිති, මාගේ ඇඳුම පිණිස පණ දමති.’ ගීතාවලිය 22:16–18. උන්වහන්සේගේ වස්ත්‍ර සම්බන්ධ අනාවැකිය, කුරුසියෙහි ඇණ ගසනු ලැබූ තැනැත්තාගේ මිතුරන්ගෙන් හෝ සතුරන්ගෙන් කිසි උපදේශයක් හෝ මැදිහත්වීමක් නොමැතිව ඉටු විය. උන්වහන්සේ කුරුසිය මත තැබූ සෙබළුන්ට උන්වහන්සේගේ ඇඳුම් දෙන ලදී. ඔව්හු එම වස්ත්‍ර තමන් අතර බෙදාගන්නා විට ඇති වූ විවාදය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට ඇසුණි. උන්වහන්සේගේ කුර්තාව ඉරීමක් නොමැතිව මුළුමනින්ම වියන ලද්දක් වූ බැවින්, ඔව්හු මෙසේ කීහ: ‘අපි එය නොඉරා, එය කාට ලැබේදැයි පණ දමමු.’” The Desire of Ages, 746.

The ten kings, who are the dogs, who are the assembly of the wicked, who are Greece and Egypt will also to burn the whore with fire.

නපුරු අයගේ සභාව වන, ග්‍රීසිය සහ මිසරය වන, බල්ලන් වන රාජවරු දසදෙනාද වේශ්‍යාව ගින්නෙන් දහනය කරනු ඇත.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> යම් පූජකයෙකුගේ දියණියක් වෛශ්‍යාචාරයෙන් තමාව අපවිත්‍ර කරගත්තොත්, ඇය තම පියා අපවිත්‍ර කරයි; ඇය ගින්නෙන් දවාදමනු ලැබිය යුතුය. ලෙවී කථාව 21:9.

The ten kings burn the whore with fire for she professes to be a priestess but is a whore.

ඇය තමා යාජිකාවක් යයි ප්‍රකාශ කළද, සැබවින්ම වෛශ්‍යාවක් වන බැවින්, රජවරු දසදෙනා ඇය ගින්නෙන් දවාහරිති.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> එදින තීර් අවුරුදු හැත්තෑවක් තිස්සේ අමතක කරනු ලබනවා ය; එය එක් රජෙකුගේ දවස්වල ප්‍රමාණයට අනුව ය. අවුරුදු හැත්තෑව අවසානයේ තීර් වේශ්‍යාවක් මෙන් ගී ගයනවා ය. “වීණාවක් ගෙන නගරය වටා යා, අමතක කරනු ලැබූ වේශ්‍යාවෙනි; නුඹ මතක් කරනු ලබන පිණිස මිහිරි රාග නාද කර, බොහෝ ගීත ගය.” අවුරුදු හැත්තෑව අවසානයෙන් පසු යෙහෝවා තීර් බැලීමට පැමිණෙනවා ය; එවිට ඇය තම කුලිය වෙත නැවත හැරී, පොළොවේ මුහුණපිට ඇති ලෝකයේ සියලු රාජ්‍යයන් සමඟ වේශ්‍යාකම් කරනවා ය. යෙසායා 23:15–17.

In verses five through nine, and verses thirty-one through forty, we find witness to the papacy coming to its end at the hands of the dragon power. This principle is also currently being fulfilled in the Ukrainian War. These three witnesses inform us that when the king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, the dragon will eat her flesh and burn her with fire. Upon three witnesses the motivation for the dragon’s action will include a broken treaty.

පස්වන පදය සිට නවවන පදය දක්වාද, තිස්එකවන පදය සිට හතළිස්වන පදය දක්වාද, පාප්තන්ත්‍රය නාග බලයේ අත්වලින් තම අවසානයට පැමිණීම පිළිබඳ සාක්ෂිය අපට හමුවේ. මෙම මූලධර්මය දැනට යුක්රේන යුද්ධයේද ඉටුවෙමින් පවතී. උතුරේ රජු හතළිස්පස්වන පදයේ කිසිවෙකුගෙන් උපකාර නොලබා තම අවසානයට පැමිණෙන කල, නාගයා ඇයගේ මාංසය භක්ෂණය කර ඇය ගින්නෙන් දවා දමනු ඇති බව මෙම සාක්ෂි තුන අපට දැනුම් දෙයි. සාක්ෂි තුනක මත, නාගයාගේ ක්‍රියාවේ ප්‍රේරණාව තුළ කඩකරන ලද ගිවිසුමක්ද ඇතුළත් වනු ඇත.

In verses five through nine, the second Syrian War ended with a treaty in 253 BC. The war had started in 260 BC and seven years into the second Syrian War a peace treaty was accomplished by the king of the south giving a daughter to the king of the north so he could marry the king of the south’s daughter and bring about peace through the marriage alliance. Seven years after the marriage in 246 BC the king of the north set aside the southern bride and restored his original wife who he had set aside when he married the Egyptian princess. The motivation for the king of the south to invade the northern kingdom and capture the northern king was a broken treaty.

පස්වන සිට නවවන පද දක්වා, දෙවන සිරියානු යුද්ධය ක්‍රි.පූ. 253 දී ගිවිසුමකින් අවසන් විය. එම යුද්ධය ක්‍රි.පූ. 260 දී ආරම්භ වී තිබූ අතර, දෙවන සිරියානු යුද්ධය ආරම්භ වී වසර හතක් ගත වූ විට, දකුණේ රජු විසින් තම දියණිය උතුරේ රජුට විවාහ කර දීමෙන්, එනම් උතුරේ රජුට දකුණේ රජුගේ දියණිය විවාහ කරවා දීමෙන්, එම විවාහ සන්ධානය මඟින් සමාදානය ඇති කිරීමට සාම ගිවිසුමක් සිදු කරන ලදී. එම විවාහයෙන් වසර හතකට පසු, ක්‍රි.පූ. 246 දී, උතුරේ රජු දකුණෙන් පැමිණි මනාලිය අත්හැර දමා, මිසර කුමාරිකාව විවාහ කරගත් විට අත්හැර දැමූ තම මුල් බිරිඳ යළි පිහිටුවා ගත්තේය. දකුණේ රජු උතුරු රාජ්‍යය ආක්‍රමණය කර උතුරේ රජුව අල්ලාගැනීමට හේතුව වූයේ බිඳ වැටුණු ගිවිසුමකි.

The broken treaty typified the broken Treaty of Tolentino in 1797 that provided Napoleon with the motivation to take the pope captive in 1798, as Ptolemy had done to Seleucus in 246 BC. When Ptolemy III returned to Egypt from his victory over the northern Seleucid empire of Seleucus II he brought so many treasures back to Egypt that the Egyptians gave the title of “Euergetes” (meaning Benefactor) to Ptolemy III for restoring their “captive gods” after many years.

1797 දී ඇතිවූ බිඳුණු ටොලෙන්ටිනෝ සන්ධිය 1798 දී නපෝලියන්ට පාප්වරයා බන්ධකයෙකු ලෙස ගෙන යාමට ප්‍රේරණය සැපයූ බිඳුණු ටොලෙන්ටිනෝ ගිවිසුමට පූර්ව රූපයක් වූයේය; ක්‍රි.පූ. 246 දී පටොලමි විසින් සෙලෙයකුස්ට කළේ ද එසේය. තෙවන පටොලමි, දෙවන සෙලෙයකුස්ගේ උතුරු සෙලෙයුසිඩ් අධිරාජ්‍යය ජය ගෙන එම ජයග්‍රහණයෙන් අනතුරුව මිසරයට ආපසු පැමිණි කල, ඔහු මිසරයට එතරම් බොහෝ වස්තු සම්පත් රැගෙන ආ බැවින්, බොහෝ වසර ගණනාවකට පසු ඔවුන්ගේ “බන්ධිත දෙවිවරුන්” නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කළ නිසා, මිසරවාසීහු තෙවන පටොලමිට “Euergetes” (අර්ථය: උපකාරකයා) යන පදවිය ප්‍රදානය කළහ.

> But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:7, 8.

> එහෙත් ඇගේ මූලවලින් වූ එක් අංකුරයක් ඔහුගේ ස්ථානයේ නැඟී සිටිනු ඇත; ඔහු සෙනඟක් සමඟ පැමිණ උතුරේ රජුගේ බලකොටුවට ඇතුළු වී ඔවුන්ට විරුද්ධව ක්‍රියා කර ජය ලබනු ඇත. තවද ඔහු ඔවුන්ගේ දෙවියන් ද, ඔවුන්ගේ ප්‍රධානීන් ද, රිදී හා රන්වලින් වූ ඔවුන්ගේ අගනා භාජන ද අල්ලා ගෙන මිසරයට ගෙන යනු ඇත; එසේම ඔහු උතුරේ රජුට වඩා බොහෝ අවුරුදු පවතිනු ඇත. දානියෙල් 11:7, 8.

When Napoleon took the pope captive in 1798, he robbed the Vatican treasures and brought them back to France as typified by Ptolemy III, who took treasures and also Seleucus II back to Egypt, where Seleucus II died falling from a horse. This typified Napoleon removing the papacy from the beast in 1798, and the death of the pope in 1799. The papacy in Revelation seventeen is the woman who rides upon the beast, and Seleucus’ defeat, captivity and subsequent death falling from a horse, typifies Napoleon removing the civil authority of the papacy (represented as a beast in Revelation seventeen).

1798දී නෙපෝලියන් පාප්තුමන්ව වහල් කරගෙන ගිය විට, ඔහු වතිකානු සම්පත් ලූටාගෙන ඒවා ප්‍රංශයට ගෙන ගියේය. එය, සම්පත්ද ගෙන ගොස්, සෙලූකස් II ද ආපසු මිසරයට ගෙන ගිය පටොලෙමි III විසින් පෙරරූපිත කරනු ලැබීය; එහිදී සෙලූකස් II අශ්වයකින් වැටී මරණයට පත් විය. මෙය, 1798දී නෙපෝලියන් විසින් මෘගයාගෙන් පාප් පදවිය ඉවත් කිරීමත්, 1799දී පාප්තුමන්ගේ මරණයත් පෙරරූපිත කළේය. එළිදරව් පොතේ දාහත්වන පරිච්ඡේදයේ පාප් පදවිය මෘගයා මත සවාරිය කරන ස්ත්‍රිය වන අතර, සෙලූකස්ගේ පරාජය, වහල්කම, සහ ඉන් අනතුරුව අශ්වයකින් වැටී සිදුවූ මරණය, නෙපෝලියන් විසින් පාප් පදවියේ සිවිල් අධිකාරිය (එළිදරව් දාහත්වන පරිච්ඡේදයේ මෘගයෙකු ලෙස නියෝජනය කරනු ලබන) ඉවත් කිරීම පෙරරූපිත කරයි.

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. … And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. … And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:3, 7, 18.

> ඒ නිසා ඔහු මාව ආත්මයෙන් වනාන්තරයට ගෙන ගියේය; එවිට මම දුටුවෙමි රතු පැහැති මෘගයෙකු මත අසුන්ගත් ස්ත්‍රියක, අපහාස නාමවලින් පිරී තිබූ, හිස් සතක් හා අං දහයක් ඇතිව. … තවද දූතයා මට කීවේය, නුඹ අරුමයට පත් වූයේ මන්ද? මම නුඹට ඒ ස්ත්‍රියගේත්, ඇයව දරන, හිස් සතක් හා අං දහයක් ඇති මෘගයාගේත් අභිරහස කියා දෙන්නෙමි. … තවද නුඹ දුටු ස්ත්‍රිය නම්, පොළොවේ රජවරුන් මත අධිපත්‍යය දරන ඒ මහත් නුවරය. එළිදරව් 17:3, 7, 18.

Verse five through nine introduces the warfare between the king of the north and south in chapter eleven. Verse five provides the anchor to Rome as the king of the north for it identifies that the king of the north would conquer three geographical areas before it ruled supremely. The verses provide the prophetic structure that sets forth a period when the king of the north rules but comes to its end. This is the very premise and promise of chapter eleven. The theme of the line is the deadly wound of the papal king of the north, or as verse forty-five states, “he comes to his end, with none to help.” This truth is present truth in the last days.

පස්වන පදය සිට නවවන පදය දක්වා, එක්සත් වැනි අධ්‍යායයේ උතුරේ රජු හා දකුණේ රජු අතර යුද්ධය හඳුන්වා දෙයි. පස්වන පදය, උතුරේ රජු ලෙස රෝමයට බැඳී සිටින මූලික ආධාරය සපයන්නේ, උතුරේ රජු සර්වෝච්ච ලෙස පාලනය කිරීමට පෙර භූගෝලීය ප්‍රදේශ තුනක් ජයගනු ඇති බව එය හඳුනා දෙන්නා වූ බැවිනි. එම පදයන්, උතුරේ රජු පාලනය කරන නමුත් අවසානයට පැමිණෙන කාල පරිච්ඡේදයක් ප්‍රකාශ කරන අනාවැකිමය ව්‍යූහය සපයයි. මෙයම එක්සත් වැනි අධ්‍යායයේ මුල් පදනමත් පොරොන්දුවත් වේ. මෙම රේඛාවේ තේමාව වන්නේ පාප්වරුන්ගේ උතුරේ රජු ලැබූ මාරාන්තික ආබාධයයි; නැතහොත්, හතළිස්පස්වන පදය ප්‍රකාශ කරන පරිදි, “ඔහු තම අවසානයට පැමිණෙන්නේය, ඔහුට උපකාර කිරීමට කිසිවෙක් නොසිටිනු ඇත.” මෙම සත්‍යය අන්තිම දිනවල වර්තමාන සත්‍යය වේ.

We will continue in the next article.

අපි ඊළඟ ලිපියේදී මෙය තවදුරටත් පවත්වාගෙන යන්නෙමු.

Back to Articles