Article

# දානියෙල්ගේ පොත - අංක තුනයි

ද්විත්ව දර්ශන

Author

Jeff Pippenger

Published

November 25, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

අපි මේ වන විට දානියෙල්ගේ පොත තුළ ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වරක්” යන විෂය සම්බන්ධයෙන් කථා කරමින් සිටිමු. තමන්ගේ ඇස් වසාගැනීමට තෝරාගත් අයට එය සැඟවී තිබේ, නමුත් දැකීමට කැමති අය සඳහා එය එහි ඇත. අපි දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දහතුන්වන පදයෙන් ආරම්භ කරමු.

> එවිට මම එක් ශුද්ධවන්තයෙකු කථාකරන බව ඇසීමි; තවද කථාකළ ඒ නියත ශුද්ධවන්තයාට වෙනත් ශුද්ධවන්තයෙක් මෙසේ කීවේය: දෛනික පූජාව පිළිබඳ ද, විනාශය ගෙනදෙන අපරාධය පිළිබඳ ද, ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත් පාදතලයෙන් මැදීම සඳහා භාර දෙන ඒ දර්ශනය කොපමණ කාලයක් පවතින්නේද? දානියෙල් 8:13.

මෙම පදය “එවිට” යන වචනයෙන් ආරම්භ වන අතර, එය දානියෙල් පෙර පද දහයේ දී දැක්කා වූ අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ දර්ශනයෙන් වෙනසක් දක්වයි. අධ්‍යායයේ පළමු සහ දෙවන පදවල දානියෙල්ට එම දර්ශනය ලැබුණු අවුරුද්දද, එය ඔහුට උලයි ගඟ අසලදී ලැබුණු බවද හඳුන්වා දෙයි. තුන්වන පදයෙන් දොළොස්වන පදය දක්වා, ඔහු අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ දර්ශනය “දකියි.” “එවිට” ඔහු ප්‍රශ්නයක් සහ පිළිතුරක් සමන්විත ස්වර්ගීය සංවාදයක් “අසයි.” පහළොස්වන පදයේදී, ඔහු එවිටම “දැක්කා වූ” අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ දර්ශනයෙන් නිරූපිත වූයේ කුමක්දැයි සොයා බැලීමට පටන් ගනියි. තුන්වන පදයෙන් දොළොස්වන පදය දක්වා දානියෙල් “දැක්කා වූ” දර්ශනයත්, ඔහු “ඇසූ” ස්වර්ගීය සංවාදයත් අතර ඇති වෙනස හඳුනාගැනීම අත්‍යවශ්‍යය—මන්ද ඒවා වෙනස් දර්ශන දෙකක් වන බැවිනි.

> නුමුත් ඔබගේ ඇස් ආශීර්වාදලත්ය, මක්නිසාද ඒවා දකිති; සහ ඔබගේ කන් ආශීර්වාදලත්ය, මක්නිසාද ඒවා අසති. මතෙව් 13:16.

දහතුන්වන වචනයෙහි ඇති ප්‍රශ්නය මෙසේය: “දර්ශනය කොපමණ කාලයක් පවතින්නේද?” යනුවෙන්; එහි “දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනය, දහසයවන වචනයෙහි “දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනයට වඩා වෙනස් හෙබ්‍රෙව් වචනයකි.

> මම උලයිගේ තීරයන් අතරින් මනුෂ්‍යයෙකුගේ හඬක් ඇසීමි; එය කැඳවා කියා සිටියේ, “ගබ්‍රියෙල්, මේ මිනිසාට දර්ශනය අවබෝධ කරවාදෙන්න.” දානියෙල් 8:16.

වෙනස් හෙබ්‍රෙව් වචන දෙකක් ඉංග්‍රීසි “vision” යන වචනයට පරිවර්තනය කිරීම හේතුවෙන්, ලෙවීකථාව විසිහයේ “හත් වර” යන ප්‍රකාශය “පෙනෙන තැනම සඟවා තැබූ” දෙයක් බවට පත්විය. මතුපිට පමණක් සුළු ලෙස නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් තෘප්තිමත් වන බයිබල් ශිෂ්‍යයෝ මෙම වෙනස් හෙබ්‍රෙව් වචන දෙක එකම වචනය ලෙස සලකති; එසේ කරන්නේ නම්, එය ඔවුන්ගේම අනතුර පිණිසය.

> “මතුපිට පමණක් ස්පර්ශ කර යාමෙන් අල්ප ප්‍රයෝජනයක් පමණක් සිදුවේ. එය අවබෝධ කරගැනීම සඳහා විචක්ෂණ පරීක්ෂණයද උද්යෝගවත්, වෙහෙසකර අධ්‍යයනයද අවශ්‍ය වේ. වචනය තුළ මතුපිට යට සැඟවී ඇති අගනා ඛනිජ නාළිකා මෙන් සත්‍යයන් ඇත. මනුෂ්‍යයෙකු රන් හා රිදී සඳහා කැණීම් කරන පරිදි ඒවා සොයා කැණීම් කළ විට, සැඟවුණු වස්තු සොයාගනු ලැබේ. සත්‍යයේ සාක්ෂිය ශුද්ධ ලියවිල්ල තුළම ඇතැයි නිසැක වන්න. එක් ශුද්ධ ලියවිල්ලක් අනෙක් ශුද්ධ ලියවිලි විවෘත කිරීමේ යතුරකි. දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධාත්මයාණන් විසින් එහි ධනවත් හා සැඟවුණු අර්ථය විවර කරනු ලබන්නේය; එසේ කරමින්, වචනය අපගේ අවබෝධයට පැහැදිලි කර දෙනසේක: ‘ඔබගේ වචනවල ප්‍රවේශය ආලෝකය දෙයි; එය සරල අය හට අවබෝධය දෙයි.’” Fundamentals of Christian Education, 390.

දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ “සෑම සත්‍යයකටම තම තමන්ගේ සම්බන්ධතාවයක් ඇත” යයි අපට දැනුම් දී ඇත; එබැවින් අටවන පරිච්ඡේදයේ “දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වෙනස් හෙබ්‍රෙව් වචන දෙකක් ඇති බව යන සත්‍යය නොසලකා හැරීමට අප තෝරාගනිමු නම්, ලාඔදිකෙයානු අන්ධභාවය අප විසින්ම අප මත පතුරවනු ලබන වගකීම අපටම පැවරේ. පැරණි කියමන වන්නේ, “දැකීමට අකමැති අය තරම් අන්ධයන් වෙනත් නැත” යන්නයි.

> “මනුෂ්‍යයන්ට මේ ජීවිතයට හෝ එන ජීවිතයට සුදුස්සන් වීමට අවශ්‍ය වන සියලු මූලධර්ම බයිබලය තුළ අන්තර්ගතය. තවද, මේ මූලධර්ම සියල්ලන්ටම අවබෝධ කරගත හැක. එහි ඉගැන්වීම අගය කිරීමට සූදානම් වූ ආත්මයක් ඇති කිසිවෙකුට බයිබලයෙන් එක් පදයක් වුවද කියවා එයින් යම් උපකාරක සිතුවිල්ලක් නොලැබී සිටිය නොහැක. එහෙත් බයිබලයේ අතිශයින් වටිනා ඉගැන්වීම අහම්බෙන් හෝ සම්බන්ධතාවයක් නොමැති අධ්‍යයනයකින් ලබන දෙයක් නොවේ. එහි ශ්‍රේෂ්ඨ සත්‍ය පද්ධතිය ඉක්මන් හෝ නොසැලකිලිමත් පාඨකයාට වටහාගත හැකි ලෙස ඉදිරිපත් කර නොමැත. එහි බොහෝ වස්තුභාණ්ඩ මතුපිටට බොහෝ පහළින් සැඟවී ඇති අතර, ඒවා ලබාගත හැක්කේ පරිශ්‍රමවත් සෙවීමෙන් සහ අඛණ්ඩ උත්සාහයෙන් පමණි. එම මහත් සමස්තය ගොඩනඟන සත්‍යයන් සොයාගෙන එක්රැස් කළ යුතුය, ‘ටිකක් මෙහි, ටිකක් එහි.’ යෙසායා 28:10.”

> “මෙලෙස සොයා විමසා එකට රැස් කරනු ලැබූ විට, ඒවා එකිනෙකට සම්පූර්ණ ලෙස ගැළපෙන බව දක්නට ලැබෙනු ඇත. සෑම සුභාරංචියක්ම අනෙක් සුභාරංචිවලට පූර්ණකයකි; සෑම අනාවැකියක්ම තවත් අනාවැකියක විවරණයකි; සෑම සත්‍යයක්ම තවත් යම් සත්‍යයක විකාශනයකි. යුදෙව් ආර්ථික ක්‍රමයේ ප්‍රතිරූප සුභාරංචිය විසින් පැහැදිලි කරනු ලැබේ. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි සෑම මූලධර්මයකටම එයට හිමි ස්ථානය ඇත; සෑම සත්‍ය කරුණකටම එහි අදාළත්වය ඇත. සැලැස්මෙන්ද ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන්ද සම්පූර්ණ වූ මෙම ගොඩනැගිල්ල එහි කර්තෘවරයා පිළිබඳ සාක්ෂි දරයි. අසීමිත තැනැන්වහන්සේගේ මනස හැර වෙනත් කිසි මනසකට මෙවන් ගොඩනැගිල්ලක් සංකල්පනය කිරීමට හෝ නිර්මාණය කිරීමට නොහැකි විය.” Education, 123.

“දර්ශනය” යන වචනය දානියෙල් පොතේ අටවන පරිච්ඡේදයේ දස වරක් දක්නට ලැබේ; නමුත් එම දස වාරයෙහි හෙබ්‍රෙව් වචන දෙකක් භාවිත වී ඇති අතර, එම වචන දෙකේ අර්ථ එකිනෙකට සමාන නොවේ. ඒවා එකම දේ අර්ථවත් කළේ නම්, එම දස අවස්ථාවල සෑම එකකදීම දානියෙල් එම වචන දෙකෙන් එකක් පමණක් භාවිත කරනු ඇත. දානියෙල් වචන දෙකක් ලියා ඇත, මක්නිසාද එම වචන දෙකෙන් එක් එක්කයටම තමන්ටම අදාළ වූ අර්ථ තිබෙන බැවින්ය; ඒවායින් එකක් දානියෙල් “දුටු” දර්ශනයක් නියෝජනය කරන අතර, අනෙක් එක ඔහු “ඇසූ” දර්ශනයක් නියෝජනය කරයි. දහතුන්වන වාක්‍යයේ “දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනය châzôn ය; එහි අර්ථය “දර්ශනයක්”, හෝ “වීක්ෂණයක්”, “සිහිනයක්” හෝ “දේවවාක්‍යයක්” යන්නයි. එහි නිර්වචනය සහ දානියෙල් එය භාවිත කරන ආකාරය මත පදනම්ව, මම එය “අනාගතවාණිමය ඉතිහාසයේ දර්ශනය” ලෙස හඳුන්වමි.

දැනියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ පළමු පදයේදී, “මට දර්ශනයක් පෙනුණේය” යයි දැනියෙල් පවසයි; දෙවන පදයේදීද ඔහු “දර්ශනයකින් දුටුවෙමි” යයි දෙවරක් ප්‍රකාශ කරයි. එවිට දහතුන්වන පදයේදී “දර්ශනය කොපමණ කලක් ද?” යන ප්‍රශ්නය උදාවෙයි. ඒ සියලු භාවිතයන්හි ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනය “châzôn” ය. ඉන්පසු පහලොස්වන පදයට පැමිණෙන විට, දැනියෙල් ඒම එකම වචනය භාවිත කළ අතිශය වැදගත් අවස්ථාවට අප ළඟා වෙමු; මන්ද, ඔහු “මම”…“දර්ශනය දුටු කල එහි අර්ථය සෙවීමි” යයි කියයි. දැනියෙල් châzôn දර්ශනය දුටු පසු, එහි අර්ථය කුමක්දැයි ඔහු අවබෝධ කරගැනීමට කැමති විය. මෙය, එම පරිච්ඡේදය තුළ ලෙවී කථාව විසිහයහි “සත් වරක්” සැඟවී තිබීම සම්බන්ධයෙන් මහත් සම්බන්ධතාවයක් ඇති සත්‍යයකි.

ඔහු දාහතවන සහ විසිහයවන පදවලද châzôn යන වචනය භාවිත කරයි. “දර්ශනය” යන වචනය දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දස වතාවක් ප්‍රකාශ වන අතර, එම අවස්ථාවලින් හතක් සඳහා châzôn යන වචනය යොදා ඇත. “දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කරනු ලබන අනෙක් හෙබ්‍රෙව් වචනය දානියෙල් සතර වතාවක් භාවිත කරයි. එම අනෙක් හෙබ්‍රෙව් වචනය mar’eh වන අතර, එහි අර්ථය “පෙනුම” යන්නයි.

දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ châzôn යන වචනය සත් වරක්ද, mar’eh යන වචනය හතර වරක්ද දක්නට ලැබේ; ඒ දෙක එක්ව දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ ඉංග්‍රීසි “vision” යන වචනය පෙනෙන දස වාරය නියෝජනය කරයි. සත් එකතු හතර වූයේ එකොළහකි; මක්නිසාද දානියෙල් mar’eh යන වචනය භාවිත කළ එක් අවස්ථාවක, එය නිර්වචනය කර ඇති ආකාරයටම පරිවර්තනය කර ඇත. එනම්, පහළොස්වන වසනියේ දානියෙල් අනාගතවාණී ඉතිහාසයට අයත් châzôn දර්ශනයේ “අර්ථය සොයන” කල, ඔහුගේ ඉදිරියෙහි “මනුෂ්‍යයෙකුගේ පෙනුමක් මෙන්” කෙනෙක් “නැගී සිටියේය.” “පෙනුම” යන වචනය mar’eh ය. එබැවින්, දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල් mar’eh යන වචනය හතර වරක් භාවිත කරයි; ඒ අතර එක් වරක් එය එහි ප්‍රධාන නිර්වචනය වන “පෙනුම” යන අර්ථයට අනුව පරිවර්තනය කර ඇත, අනෙක් තුන් වර එය “vision” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත.

මම කිං ජේම්ස් බයිබලය පරිවර්තනය කළ මිනිසුන්ට විරුද්ධව කිසිදු විවේචනයක් යෝජනා නොකරමි. එසේ වුවද, දහතුන්වන පදය තුළ, කිං ජේම්ස් බයිබලයේ එක් කළ එකම වචනය (යාගය) දක්නට ලැබෙන බව සටහන් කළ යුතුය; ඒ සම්බන්ධයෙන් දේවානුප්‍රේරණය නිශ්චිතව ප්‍රකාශ කරන්නේ එය “පෙළට අයත් නොවන” බවය. තවද දේවානුප්‍රේරණය පවසන්නේ එම එක් කළ වචනය “මනුෂ්‍ය ප්‍රඥාව මඟින් එක් කරනු ලැබූ” බවය. එම එකම අධ්‍යායයේම, හෙබ්‍රෙව් වචන දෙකක් වෙනස් වුවද ඒවා දෙකම එකම ඉංග්‍රීසි වචනයකින් පරිවර්තනය කර ඇත. මෙම වචන දෙක අතර ඇති වෙනස හඳුනාගැනීම අත්‍යවශ්‍ය වන්නේ මන්දැයි යන්න අතිශය ගැඹුරු වැදගත්කමක් දරයි.

> තවද මෙසේ සිදු විය: මම, එසේම මම දානියෙල්, එම දර්ශනය දැක එහි අර්ථය සොයමින් සිටිය විට, බලන්න, මගේ ඉදිරියෙහි මනුෂ්‍යයෙකුගේ ආකාරයක් මෙන් යමෙක් සිටියේය. තවද උලයිගේ ඉවුරු අතරින් මනුෂ්‍යයෙකුගේ හඬක් මට ඇසුණේය; ඒ හඬ කැඳවා මෙසේ කීවේය: ගබ්‍රියෙල්, මේ මිනිසාට දර්ශනය තේරුම් ගන්වන්න. දානියෙල් 8:15, 16.

දැනටමත් තමන් “දුටු” “චාසෝන් දර්ශනයේ” “අර්ථය සෙවූ” දානියෙල්ට, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ගබ්‍රියෙල්ට, දානියෙල් දැන්ම “ඇසූ” “මර්ආහ් දර්ශනය” ඔහුට අවබෝධ කර දීමට “සලස්වන්න” යයි දන්වයි. දානියෙල්ට අවශ්‍ය වූයේ අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ දර්ශනය අවබෝධ කරගැනීමය; එහෙත්, දහතුන්වන පදයේ Palmoni (කථා කළ ඒ නිශ්චිත ශුද්ධයා) ලෙස හඳුනා දී ඇති ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ, ගබ්‍රියෙල්ට දානියෙල්ට “මර්ආහ් දර්ශනය” අවබෝධ කර දීමට අණ කළේය, “චාසෝන් දර්ශනය” නොවේ. පහළොස්වන හා දහසයවන පදයන්හි, ගබ්‍රියෙල් සඳහා ප්‍රකාශිත අරමුණ නම්, ඔහු දානියෙල්ට “මර්ආහ් දර්ශනය” අවබෝධ කර දිය යුතුය යන්නයි; මෙහි “දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනයේ අර්ථය “පෙනුම” යන්න වන අතර, දානියෙල්ට අවබෝධ කරගැනීමට අවශ්‍ය වූ අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ දර්ශනය නොවේ. ගබ්‍රියෙල්ගේ කාර්ය පැවරීම හඳුනා නොගන්නේ නම්, ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වරක්” යන්න ප්‍රකටවම තිබියදීත් සඟවා පවතී.

විසි හයවන පදයේදී “දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති හෙබ්‍රෙව් වචන දෙකම එකම පදය තුළ පිහිටා ඇති අතර, එම පදය දානියෙල්ගේ “සත් වාර” පිළිබඳ සාක්ෂියේ සත්‍යය විවෘත කිරීමට ඇති ප්‍රධාන යතුරු අතරින් එකක් බවට පත්වේ.

> “සන්ධ්‍යාවත් උදෑසනත් පිළිබඳව කියන ලද දර්ශනය සත්‍යය; එබැවින් එම දර්ශනය මුද්‍රා තබා තබව; මක්නිසාද එය බොහෝ දින සඳහාය.” දානියෙල් 8:26.

විසිහයවන වාක්‍යයේ “සන්ධ්‍යාවන් සහ උදෑසනවල දර්ශනය” යනු “පෙනුම” යන අර්ථය දරන mar’eh දර්ශනයයි; එහෙත් “මුද්‍රා තබා” තැබිය යුතු වූ දර්ශනය නම් අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ châzôn දර්ශනයයි. “සන්ධ්‍යාවන් සහ උදෑසනවල්” යන ප්‍රකාශය දර්ශන දෙක අතර ඇති විශේෂ භේදය වෙන් කොට හඳුනාගන්නා දේය. එය බයිබලය නිර්මාණය වීමේදී මානව සාධකය පිළිබඳ තවත් උදාහරණයකින් එසේ කරයි. එම මානව සාධකය සමන්විත වූයේ බයිබලයේ වචන ලියා තැබූ අනාගතවක්තෘවරුන්ගෙන් පමණක් නොව, බයිබලය පරිවර්තනය කළ අයගෙන්ද ය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෙන්ම බයිබලයද දේවත්වය සහ මානවත්වය යන දෙකේ සංයෝගයක් නියෝජනය කරයි. එම මානවත්වය, ආදම් පාප කළ පසු ඔහුගෙන් ආරම්භ වී, බයිබලය ලියා තැබූවන් හා පරිවර්තනය කළවන් දක්වා ඉතිහාසය පුරා පහළට පැවතුණි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේද බයිබලයද දෙකම දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය වන අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය නිර්මලය; මක්නිසාද යත්, එම සංයෝගයේ දේවත්වය සැමවිටම මාංසයේ පැවති යම් සීමාවන් උඩින් ආධිපත්‍යය පවත්වා ඇත.

> යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ගේ දාසයෙකු වන, ප්‍රේරිතයෙකු වීමට කැඳවනු ලැබූ, දෙවියන්වහන්සේගේ සුභාරංචිය සඳහා වෙන් කරනු ලැබූ පාවුල්—(ඒ සුභාරංචිය උන්වහන්සේ ශුද්ධ ලියවිලි තුළ තම අනාගතවක්තෘවරුන් විසින් කලින් පොරොන්දු වූ සේක,) තම පුත්‍රයා වන, මාංසික වශයෙන් දාවිත්ගේ වංශයෙන් උපන්නා වූ, අපගේ ස්වාමීන් වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස් පිළිබඳ වූවකි. රෝම 1:1–3.

“සන්ධ්‍යා සහ ප්‍රභාතය” යන ප්‍රකාශය දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ නැවත නැවත දක්නට ලැබේ; එය සැමවිටම “සන්ධ්‍යා සහ ප්‍රභාතය” ලෙසම පරිවර්තනය කරනු ලැබේ, එසේම එය විසිහයවන පදයේ ද පරිවර්තනය කර ඇති පරිදි, සහ උත්පත්තිහි මැවීමේ වෘත්තාන්තයේ “සන්ධ්‍යාවද ප්‍රභාතයද … විය” යනුවෙන් නැවත නැවත සඳහන් කරන ස්ථානවල ද බොහෝ වරක් එසේම පරිවර්තනය කරනු ලැබේ. සැබවින්ම, සෑම සත්‍යයකටම තමන්ගේ වැදගත්කමක් ඇත (තවද, මෙම සත්‍යය තේරුම් ගැනීම අත්‍යවශ්‍යය), “සන්ධ්‍යා සහ ප්‍රභාතය” යන ප්‍රකාශය “සන්ධ්‍යා සහ ප්‍රභාතය” ලෙස පරිවර්තනය නොකරන එකම ස්ථානය (එය විසිහයවන පදයේ පරිවර්තනය කර ඇති පරිදි නොව) දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දහහතරවන පදයයි. එහිදී, සහ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ එහිදී පමණක්, “සන්ධ්‍යා සහ ප්‍රභාතය” යන වාක්‍යඛණ්ඩය සරලව “දවස්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත.

> ඔහු මට මෙසේ කීවේය: දින දෙදහස් තුන්සියය දක්වාය; එවිට ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කරනු ලබන්නේය. දානියෙල් 8:14.

ඒ පිටුපසින් වචන දොළහකට පසුව, දානියෙල්ගේ එම අධ್ಯಾಯයේම, හෙබ්‍රෙව් වාක්‍යাংশය “සන්ධ්‍යාව සහ උදය” සෑම විටම පරිවර්තනය කරනු ලබන ආකාරයෙන්ම පරිවර්තනය කර ඇත; නමුත් ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ මධ්‍යස්ථම්භය සහ පදනම වන එම පදයේ, එම වාක්‍යাংশය සරලව “දින” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත. මෙතරම් ප්‍රකට පරස්පරතාවයක් ඇති වන ලෙස King James බයිබලයේ පරිවර්තකයන්ට බලපෑවේ කුමන බලපෑමක්ද? ඔවුන් එම වාක්‍යাংশය විසිහයවන පදයේ, බයිබලයේ අනෙක් සියලුම ස්ථානවල එය පෙනෙන ආකාරය සමඟ සම්පූර්ණ එකඟතාවයෙන් පරිවර්තනය කර තිබුණි. එහෙත් විසිහයවන පදයට වචන දොළහකට පෙර, දහහතරවන පදයේදී, ඔවුන්ගේ මනුෂ්‍යභාවය දහතුන්වන පදයේ ප්‍රශ්නයට ලැබෙන පිළිතුර මත විශේෂ භේදයක් තැබීය. තවද, දහතුන්වන පදයේ ප්‍රශ්නය තුළ, බයිබලයට එක් නොකළ යුතු වූ එක් වචනයක්—(පූජාව)—ඇතුළත් කර තිබුණි. දෙවියන්වහන්සේට අවශ්‍ය වූයේ දහහතරවන පදය ඉතා ගැඹුරු සහ සුවිශේෂී ආකාරයකින් කැපී පෙනෙන ලෙස සිටීමය. එසේ කිරීමෙන්, ගැබ්‍රියෙල්ට දානියෙල්ට අවබෝධ කරවා දීමට උපදෙස් දී තිබූ දේද ඔහු හඳුනා දුන්නේය.

දහසය වන පදයේදී, දානියෙල් අනාවැකිමය ඉතිහාසයට අයත් châzôn දර්ශනය තේරුම්ගැනීමට උත්සාහ කරමින් සිටියා වූ නමුත්, යේසුස් ගාබ්රියෙල්ට mar’eh දර්ශනය දානියෙල්ට තේරුම්කර දෙන ලෙස අණ කළේය. විසිහය වන පදයෙහි “පැවසූ සන්ධ්‍යා හා උදෑසන පිළිබඳ දර්ශනය” “සත්‍ය” බව සඳහන් කරයි. châzôn දර්ශනය අනාවැකිමය “දැක්මක්” වී තිබුණද, mar’eh දර්ශනය “පැවසූ” එකක් විය, මක්නිසාද එය ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ නිසාය. එය ප්‍රකාශ කරනු ලැබුවේ දාහතර වන පදයේදීය, එහි Palmoni, “සන්ධ්‍යා සහ උදෑසන දෙදහස් තුන්සියයක් දක්වාය; එවිට ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කරනු ලබන්නේය” යයි කීවේය. විසිහය වන පදය, “සන්ධ්‍යා හා උදෑසන” යන ප්‍රකාශය භාවිත කරමින්, එය “පැවසූ” දර්ශනය ලෙස හඳුන්වයි; එසේ කරන්නේ දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දර්ශන දෙක අතර ඇති වෙනස හඳුන්වා දීම සඳහාය. දානියෙල් “දුටු” අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ දර්ශනය, සහ දානියෙල්ට තේරුම්ගැනීමට අවශ්‍ය වූ දර්ශනය, දානියෙල් “ඇසූ” “පැවසූ” දර්ශනයෙන් වෙනස් විය. වඩාත් වැදගත් ලෙස, දානියෙල් “ඇසූ” දර්ශනයම ගාබ්රියෙල් දානියෙල්ට තේරුම්කර දිය යුතු දර්ශනය විය.

ශුද්ධ බයිබලය සම්පාදනය කිරීමට සහභාගි වූ මනුෂ්‍යත්වය දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ “දර්ශනය” යන වචනය දසවරක් සටහන් කළ අතර, එසේ කිරීමෙන් “දුටු” දර්ශනයක් හා “ඇසූ” තවත් දර්ශනයක් අතර ඇති භේදය සඟවා දැමීය. එසේ කිරීමෙන්, දානියෙල් “දුටු” දර්ශනය තේරුම් ගැනීමට වඩා, ඔහු “ඇසූ” දර්ශනය තේරුම් ගන්නා ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අභිප්‍රාය වූ බව හඳුනා දෙන අවධාරණය එය අපැහැදිලි කළේය. දැන්, තමන්ට පැවරුණු කාර්යභාරය ඉටු කිරීම සඳහා ගාබ්‍රියෙල් කරන්නේ කුමක්දැයි අපට සලකා බැලිය හැකිය.

> එබැවින් ඔහු මා සිටි ස්ථානයට සමීපව ආවේය. ඔහු පැමිණි කල, මම භයවී, මුහුණින් බිම වැටුණෙමි. නමුත් ඔහු මට මෙසේ කීවේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, තේරුම් ගන්න; මක්නිසාද දර්ශනය අවසානයේ කාලයට අයත් වන්නේය. තවද ඔහු මා සමඟ කතා කරමින් සිටියදී, මම මුහුණින් බිමට වුණු තත්ත්වයෙන් ගැඹුරු නින්දකට පැමිණියෙමි. එවිට ඔහු මට ස්පර්ශ කොට, මා සෘජුව නැගී සිටුවාය. තවද ඔහු මෙසේ කීවේය: බලව, කෝපයේ අවසාන කාලයෙහි සිදුවන්නාවූ දේ මම නුඹට දැනගැනීමට සලස්වමි; මක්නිසාද නියමිත කාලයේදී අවසානය පැමිණෙන්නේය. දානියෙල් 8:17–19.

දැන් ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට සත්‍යවූ සවස හා උදෑසන දෙදහස් තුන්සියයේ දර්ශනය අවබෝධ කරවීමේ තම කාර්යය ආරම්භ කරයි. ප්‍රථමයෙන් ඔහු, අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ දර්ශනය වන châzôn දර්ශනය “අවසාන කාලයේ” වන්නේයැයි ඔහුට දන්වයි. ඉන්පසු, දානියෙල් අනාවැකිමය නින්දක සිටියදී, ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට ස්පර්ශ කොට ඔහු නින්දෙන් නැඟී සිටින ලෙස ස්ථාපිත කළේය. ඔහු ඔහුට, “මම නුඹට දැනගන්වන්නෙමි”යි දන්වයි.

සන්ධ්‍යා සහ උදයයන් පිළිබඳ mar’eh දර්ශනය “මෙම මනුෂ්‍යයාට අවබෝධ කරවන්න” යයි ඔහු පැවසූ විට, Palmoni (ක්‍රිස්තුස්) ගාබ්‍රියෙල්ට කළ යුතු බව කියා තිබුණේ එයයි. ගාබ්‍රියෙල් පවසන්නේ, “කෝපයේ අවසාන කාලයේදී සිදුවන්නාවූ දේ” දානියෙල්ට දැනගන්නට සලස්වන බවය. එහෙමය! එහි ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වරක්” ඇත! එය සැඟවී ඇත්තේ, ගාබ්‍රියෙල් විසින් අනාගතවක්තෘවරුන්ට නැවත නැවතත් සාක්ෂි දීමටත්, තම ලේඛනවල භාවිත කිරීමටත් මඟ පෙන්වූ ඒ අනාගතවාක්‍යමය ක්‍රමවේදය මගිනි! එම ක්‍රමවේදය නම්, “පේළිය මත පේළිය, මෙහි ටිකක් සහ එහි ටිකක්” යන්නය.

උරියා ස්මිත් විසින් රචිත “Daniel and the Revelation පිළිබඳ සිතුවිලි” නම් ග්‍රන්ථයෙහි (සියලු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරුන්ද, ඔවුන්ගේ අසල්වැසියන්ද පවා, හොඳින් දැන සිටිය යුතු ග්‍රන්ථයක් වන) දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දහහතවන සිට දහනවවන පද දක්වා පිළිබඳව ස්මිත් මෙසේ අදහස් දක්වයි:

> “නියමිත කාලයේදී අවසානය සිදුවනු ඇතැයිද, කෝපයේ අවසාන කාලයේදී සිදුවන්නාවූ දේ ඔහුට දැනගැනීමට ඔහු සැලැස්වනු ඇතැයිද යන සාමාන්‍ය ප්‍රකාශයකින්, ඔහු දර්ශනයේ විවරණයට පිවිසෙයි. මෙහි ‘කෝපය’ යනු යම් කාලපරාසයක් ආවරණය කරන බව ලෙස තේරුම්ගත යුතුය. කුමන කාලයක්ද? දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ වූ ඉශ්‍රායෙල්ට, ඔවුන්ගේ දුෂ්ටකම නිසා තම කෝපය ඔවුන් මත වගුරුවන බව පවසා තිබුණි; එලෙසම, ‘ඉශ්‍රායෙල්ගේ අශුද්ධ දුෂ්ට අධිපතියා’ සම්බන්ධයෙන්ද උපදෙස් දුන්සේක: ‘මකුටය ඉවත් කර, කිරුළ ගලවා දමන්න.... මම එය පෙරළා දමන්නෙමි, පෙරළා දමන්නෙමි, පෙරළා දමන්නෙමි; එය තවදුරටත් නොපවතිනු ඇත, එයට අයිතිය ඇත්තාවූ තැනැත්තා පැමිණෙන තුරු; මම එය ඔහුට දෙන්නෙමි.’ එසකියෙල් 21:25–27, 31.”

> “මෙය දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාවට විරුද්ධව ඔහුගේ කෝපයේ කාලයයි; ශුද්ධස්ථානයද සෙනඟද පාදතලයට යටකරනු ලබන කාලයයි. ඉශ්‍රායෙල් බබිලෝන රාජ්‍යයට යටත් කරනු ලැබූ විට මකුටය ඉවත් කරන ලදී, ඔටුන්න ගලවා දමන ලදී. අනාගතවක්තෘවරයා විසින් එම වචනය තුන් වරක් පුනරුච්චාරණය කර ඇති ආකාරයට සමානව, එය නැවතත් මීදීවරුන් හා පර්සියානුවන් විසින්ද, නැවතත් ග්‍රීකයන් විසින්ද, නැවතත් රෝමවරුන් විසින්ද පෙරළා දමන ලදී. එවිට යුදෙව්වෝ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේව ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින්, ඉක්මනින්ම භූමිය පුරා විසුරුවා හරින ලදහ; ආත්මික ඉශ්‍රායෙල්, ශබ්දාර්ථ බීජයේ ස්ථානය අත්පත් කරගෙන ඇත; එහෙත් ඔවුන් භූමික බලයන්ට යටත්ව සිටිති, දාවිත්ගේ සිංහාසනය නැවත පිහිටුවනු ලබන තුරුද,—එයට නීත්‍යානුකූල උරුමක්කරු වන, මෙසියා, සමාදානයේ අධිපතියාණන් පැමිණෙන තුරුද, එවිට එය ඔහුට දෙනු ලබන තුරුද,—එසේම සිටිනු ඇත. එවිට කෝපය නවතිනු ඇත. මේ කාලපරිච්ඡේදයේ අවසාන අවසානයේ සිදුවන්නේ කුමක්ද යන්න දේවදූතයා දැන් දානියෙල්ට ප්‍රකාශ කිරීමට යන්නේය.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 201, 202.

ස්මිත් හඳුනා දක්වමින් සිටින “උදහස” ආරම්භ වූයේ ක්‍රි.පූ. 677 දී මනස්සේ අෂ්ෂූරියන් විසින් බබිලෝනියට ගෙන යනු ලැබූ අවස්ථාවේදීය. අවාසනාවකට මෙන්, ස්මිත් ක්‍රි.පූ. 586 දී සෙදෙකියා පෙරළා දමනු ලැබූ සිද්ධිය ගෙන, එය දහනවවන පදයේ සඳහන් “උදහසේ” කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භක ලක්ෂ්‍යය ලෙස නියම කරයි. එහෙත්, එම පදය “උදහසේ අවසාන කෙළවර” යැයි ප්‍රකාශ කරන විට එහි අර්ථය කුමක්ද යන්න ස්මිත් සම්පූර්ණයෙන්ම සලකා නොබලයි. ඔහු එය සරලව “උදහස” ලෙස පමණක් සලකයි. එහෙත් “උදහසේ අවසාන කෙළවර”ක් තිබේ නම්, ව්‍යාකරණය හා තාර්කිකත්වය අනුව, අවම වශයෙන් “උදහසේ පළමු කෙළවර”ක් ද තිබිය යුතුය. යෙහෝයාකිම්ට එරෙහි නෙබුකද්නෙෂර්ගේ ප්‍රථම ප්‍රහාරය ක්‍රි.පූ. 606 දී සිදු වූ අවස්ථාවේ සිට වහල්කමේ වසර හැත්තෑව ආරම්භ වූ බව ස්මිත් දැන සිටියේය. එසේ වුවද, ඔහු “උදහසේ” කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භය ලෙස තීරණය කළේ නෙබුකද්නෙෂර්ගේ තෙවන ප්‍රහාරය වන, යූදාහි අවසාන රජු වූ සෙදෙකියාට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක කළ ප්‍රහාරයයි.

> “අපට ඔහුගේ [දානියෙල්ගේ] මුල් ජීවිතය පිළිබඳව වෙනත් කිසිදු අනාගතවක්තෘවරයෙකුගේ ජීවිතය ගැන ලියා ඇති විස්තරයට වඩා ඉතා සවිස්තර ගිණුමක් ලැබුණද, ඔහු රාජවංශයට අයත් වූ බව—බොහෝ විට එම කාලය වන විට අතිශයින් විශාල වී තිබූ දාවිත්ගේ ගෘහයට අයත් වූ බව—හැර, ඔහුගේ උපත සහ වංශාවලිය සම්පූර්ණයෙන්ම අඳුරුභාවයේ තබා ඇත. ඔහු මුලින්ම දක්නට ලැබෙන්නේ බබිලෝනියේ රජ වූ නෙබුකද්නෙශර්ගේ පළමුවන අවුරුද්දේ, ක්‍රි.පූ. 606 දී, අවුරුදු හැත්තෑක බන්ධනාගාරගතවීමේ ආරම්භයේදී, යූදායේ උත්තම වහලුන්ගෙන් එක් අයෙකු වශයෙනි. එවකට යෙරෙමියා සහ හබක්කුක් තවමත් තම අනාගතවාක්‍ය ප්‍රකාශ කරමින් සිටියහ. එසකියෙල් ඉන් ටික කලකට පසු ආරම්භ කළේය, ඊට ටිකක් පසුව ඔබදියා ද; එහෙත් මේ දෙදෙනාම දානියෙල්ගේ දිගු හා දීප්තිමත් සේවා ජීවිතයේ අවසානයට බොහෝ වසරකට පෙර තම කාර්යය නිම කළහ. ඔහුට අනුව පසුකාලීනව සිටියේ අනාගතවක්තෘවරුන් තිදෙනෙකු පමණි—ක්‍රි.පූ. 520–518 අතර කෙටි කාලයක් එකම සමයේ අනාගතවක්තෘ සේවය කළ හග්ගයි සහ සෙකරියා, සහ පැරණි ගිවිසුමේ අවසාන අනාගතවක්තෘයා වූ මලාකි, ක්‍රි.පූ. 397 අවට කෙටි සමයක ප්‍රකටව සිටියේය.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 19.

ස්මිත් නිවැරදි ලෙස දහනවවන පදයේ “උද्वේගය” කාලපරිච්ඡේදයක් ලෙස හඳුනාගත්තේය. දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දහතුන්වන පදයට අනුව, එම කාලපරිච්ඡේදය ශුද්ධස්ථානය හා සේනාදළය පාදතලයට යටත් කරනු ලැබීමේ කාලය ලෙසද, එහි අවසාන බින්දුව 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ලෙසද ඔහු නිවැරදිව හඳුනාගත්තේය.

ස්මිත් යම් අංශයකින් නිවැරදි වූයේය; එහෙත් ඔහුගේ අනාගතවාණිජ අර්ථකථනවල ලක්ෂණාත්මක වූ දෙයම කරමින් සත්‍යය මඟහැර ගියේය. එනම්, අනාගතවාක්‍යයේ වචනය තමන්ගේ ඉතිහාස අවබෝධයට මඟපෙන්වීමට ඉඩ දෙනවා වෙනුවට, තමන්ගේ අර්ථකථනයට මඟපෙන්වීමට ඔහු ඉතිහාසයට ඉඩ දුන්නේය. අපි අනාගතවාණිජ ඉතිහාසය නිර්වචනය කිරීමට බයිබලයට ඉඩ දෙමු නම්, එවිට ඉතිහාසයට සමීප වීමට අපට නිවැරදි තොරතුරු ලැබේ.

බයිබලය උගන්වන්නේ, මනුෂ්‍යයෙකු යමෙකු විසින් ජයගනු ලබන්නේද, ඔහු ඒ තැනැත්තාගේ සේවකයා වන බවය.

> ඔවුන් ඔවුන්ට නිදහස පොරොන්දුවන අතර, තමන්ම දූෂණයේ දාසයෝ වෙති; මක්නිසාද මනුෂ්‍යයෙකු කා විසින් ජයගනු ලබන්නේද, ඔහු ඒම කෙනාටම වහල්කමට පමුණුවනු ලබයි. 2 පේතෘස් 2:19.

මනස්සේ ක්‍රි.පූ. 677 දී බබිලෝනියට වහල්කරගෙන යනු ලැබීය. යූදා පරාජය වී බැඳීමකට ගෙන එනු ලැබුවේ එහිදීය. සහෝදරි වයිට් නිවැරදි යැයි අනුමත කරන 1843 සහ 1850 ප්‍රස්ථාර දෙකෙහිම නිරූපිත ආරම්භක ලක්ෂ්‍යය මෙයයි. ස්මිත් දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ, දහතුන්වන පදයේ සඳහන් පාගාදැමීම ආරම්භ කරන්නේ යූදාගේ අන්තිම රජ වූ ශෙදෙකියාගෙන්ය. ශෙදෙකියා යනු ක්‍රමික විනිශ්චයක අවසානය වූයේ මිස ආරම්භය නොවේ. මනස්සේ බබිලෝනියේ වහල්කමට පත් කිරීම පැමිණෙන්නට තිබූ දේක “අත්තිකාරමක්” වූ බව සහෝදරි වයිට් හඳුනා දක්වයි. “අත්තිකාරමක්” යනු පෙරගෙවීමක් වන අතර, පසුව අනෙකුත් ගෙවීම්ද අනුගමනය විය යුතු මිලදී ගැනීමක ආරම්භය එයින් සලකුණු කරයි.

> “ප්‍රොපේතයෝ විශ්වාසවන්ත ලෙස තමන්ගේ අවවාදයන් සහ අනුශාසනාවන් දිගටම කරගෙන ගියහ; ඔව්හු භයක් නොමැතිව මනස්සේටත් ඔහුගේ ජනතාවටත් කථා කළහ; එහෙත් ඒ පණිවුඩයන් අවමානයට ලක් විය; පසුබැසී ගිය යූදා ඒවාට කන් නොදුන්නේය. ජනතාව පශ්චාත්තාප නොකර දිගටම සිටියහොත් ඔවුන්ට කුමක් සිදුවන්නේද යන්න පිළිබඳ ගಂಭීර පූර්ව ලකුණක් වශයෙන්, ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ රජු අෂ්ෂූර් සෙබළුන්ගේ කණ්ඩායමක් විසින් අල්ලාගැනීමට ඉඩ දුන්සේක; ඔව්හු ‘ඔහුට බැඳුම් දමා, තමන්ගේ අතුරු අගනුවර වූ බබිලෝනියට ඔහු රැගෙන ගියහ.’ මේ පීඩාව රජුගේ සිහිබුද්ධිය නැවතත් ඇති කළේය; ‘ඔහු තම දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේට යාච්ඤා කරමින් උන්වහන්සේගෙන් අයැද සිටියේය; තම පියවරුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි ඉතා දරුණු ලෙස තමාව පහත් කරගත්තේය, උන්වහන්සේට යාච්ඤා කළේය. එවිට උන්වහන්සේ ඔහුගේ අයැදුම පිළිගෙන, ඔහුගේ ඉල්ලීම අසා, ඔහුව නැවත යෙරුසලමට ඔහුගේ රාජ්‍යය තුළට ගෙන ආසේක. එවිට මනස්සේ ස්වාමීන්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේ බව දැනගත්තේය.’ 2 ලේකම් 33:11–13. එහෙත්, එම පශ්චාත්තාපය අතිශය කැපී පෙනෙන එකක් වූ නමුත්, වසර ගණනාවක මූර්තිපූජාචාරයන්ගේ දූෂිත බලපෑමෙන් රාජ්‍යය ගලවාගැනීමට එය ඉතා ප්‍රමාදව පැමිණියේය. බොහෝ දෙනෙක් පැකිළී වැටී, නැවත කිසිදා නැගී සිටීමට නොහැකි වූහ.” ප්‍රොපේතවරු සහ රජවරු, 382.

මනස්සේ, “සත් වාර” නම් “ශාපයේ” ආරම්භය වූ “අත්තිකාරම් ගෙවීම” සනිටුහන් කළේය; එය අවසාන “උද්වේගය” වූ බැවින්, “පළමු උද්වේගය” ක්‍රි.පූ. 723 දී උතුරු රාජ්‍යය වහල්කමට ගෙන යනු ලැබූ විට දැනටමත් ආරම්භ වී තිබුණි. අනතුරුව, දානියෙල් වහල්කමට ගෙන යනු ලැබූ යෙහෝයකීම්ගේ පරාජයේදී, යෙරෙමියා හඳුන්වා දුන් සත් වසරක වහල්කමේ කාලය ක්‍රි.පූ. 606 දී ආරම්භ විය. යෙහෝයකීම්ට පසු රජවරුන් දෙදෙනෙකුගෙන් පසුව, යෙරුසලම විනාශ කරන ලදී; අවසාන යූදා රජ වූ ශෙදෙකියා තම පුත්‍රයන් තම ඉදිරියේ මරනු ලැබූ අයුරු බැලූ අතර, අනතුරුව ඔහුගේ ඇස් උරාදමා ඔහු බබිලෝනයට වහල්කමට ගෙන යන ලදී.

ස්මිත් සම්පූර්ණ ප්‍රගතිශීලී විනිශ්චය සෙදෙකියාට ආරෝපණය කළ අතර, තම අනுமானය සඳහා සාක්ෂිපාඨය ලෙස සෙදෙකියාගේ විනිශ්චය භාවිතා කළේය. “දුෂ්ට හා අශුද්ධ අධිපතියා” වූ සෙදෙකියාගේ විනිශ්චය, ක්‍රිස්තුස් රාජ්‍යයක් ස්ථාපිත කිරීමට පැමිණෙන තුරු යූදාගේ කිරුළ ඉවත් කරනු ලැබීමට නියමිත බව සැබවින්ම හඳුන්වා දුන්නේය. ස්මිත් මෙසේ කීවේය: “ඔවුන් භූමික බලයන්ට යටත් වී සිටිති, දාවිත්ගේ සිංහාසනය නැවත ස්ථාපිත කරනු ලබන තුරුත්—එයට නීත්‍යානුකූල උරුමකරු වන, මෙසියා, සාමයේ අධිපතියාණන් පැමිණෙන තුරුත්—එවිට එය ඔහුට දෙනු ලබනු ඇත.” 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින, දානියෙල් 7 වන පරිච්ඡේදයේ 13 සහ 14 වන පද සම්පූර්ණ කරමින්, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා ලෙස නිරූපිත ක්‍රිස්තුස්, රාජ්‍යයක් ලැබීමට පියාණන් ඉදිරියට පැමිණියේය.

> මම රාත්‍රී දර්ශනවල දී දුටුවෙමි; ඒ අතර, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාට සමාන කෙනෙක් ස්වර්ගයේ වලාකුළු සමඟ පැමිණ, ප්‍රාචීන දිනයන් ඇති තැනැත්තා වෙත ආවේය; ඔහු ඔහු ඉදිරියට සමීප කර ගෙන එනු ලැබීය. එවිට ඔහුට ආධිපත්‍යයත්, ගෞරවයත්, රාජ්‍යයත් දෙනු ලැබුවේය; එසේ වන්නේ සියලු ජනයාද, ජාතීන්ද, භාෂාවන්ද ඔහුට සේවය කරනු පිණිසය. ඔහුගේ ආධිපත්‍යය අහෝසි නොවන සදාකාල ආධිපත්‍යයකි; ඔහුගේ රාජ්‍යයද විනාශ නොවනු ඇත. දානියෙල් 7:13, 14.

සිස්ටර් වයිට් තහවුරු කරන්නේ දානියෙල් පොතේ හත්වන පරිච්ඡේදයේ දහතුන්වන සහ දහහතරවන පද 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ඉටු වූ බවයි.

> “පූජාස්ථානය පවිත්‍ර කිරීම සඳහා, අපගේ මහෝත්තම පූජකයා ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අතිශුද්ධ ස්ථානයට පැමිණීම—දානියෙල් 8:14හි දක්වා ඇති පරිදි; මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා දිනාතනයාණන් වෙත පැමිණීම—දානියෙල් 7:13හි ඉදිරිපත් කර ඇති පරිදි; සහ මලාකි විසින් පූර්වකථනය කළ පරිදි, ස්වාමීන්වහන්සේ තම මාලිගාවට පැමිණීම—මේ සියල්ල එකම සිද්ධිය පිළිබඳ විස්තරයන් ය; එමෙන්ම මෙය, මත්තෙව් 25හි දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් විස්තර කළ, මනාලයා විවාහයට පැමිණීම මඟින් ද නිරූපණය කර ඇත.” The Great Controversy, 426.

ස්මිත් “කෝපයේ අවසාන අන්තය” යන ප්‍රධාන අංගය ගැන ආමන්ත්‍රණය කළේ නැත. මනස්සේගේ කාලයේදී යූදා ජයගනු ලැබූ බව හඳුනාදෙන බයිබලීය මූලධර්මයද, සෙදෙකියාට පෙර රජවරුන් දෙදෙනෙකුගේ කාලයේ ආරම්භ වූ වහල්කමද, සෙදෙකියා තම විනාශයට මුහුණ දීමට පෙරම යූදා බාබිලෝනියට යටත්ව සිටි බවද නිරූපණය කළ බවද ඔහු මඟහැරියේය. මෙවැනි ප්‍රකාශිත අත්හැරීම් තිබියදීත්, ඔහු තවදුරටත් මෙසේ ප්‍රකාශ කළේය: “දෙවියන්වහන්සේගේ උන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාවට එරෙහි කෝපයේ කාල පරිච්ඡේදය මෙයයි; ශුද්ධස්ථානයද සේනාද පාදතලයට යටකරනු ලබන කාල පරිච්ඡේදය මෙයයි.” එබැවින් ඔහු “දෙවියන්වහන්සේගේ කෝපයේ කාල පරිච්ඡේදය” දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදය සමඟත්, දහතුන්වන පදයේ “කොපමණ කලක්ද” යන ප්‍රශ්නය සමඟත් සෘජුව සම්බන්ධ කරයි. දහහතරවන පදයේ පිළිතුර වූයේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වාය.

ක්‍රි.පූ. 677 දී ආරම්භ වී 1844 දක්වා අඛණ්ඩව පැවති බබිලෝනීය වහල්භාවය තුළට විසුරුවා හැරීම ක්‍රමික ඉතිහාසයක් විය. එම කාලපරිච්ඡේදය අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සකට සමාන වන අතර, එය නියතවශයෙන්ම ලෙවී කථාව 26 හි සඳහන් “සත් වාරය” ය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින එම කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානය, සන්ධ්‍යා සහ ප්‍රභාත දෙදහස් තුන්සියයේ “mar’eh දර්ශනය” පිළිබඳ දානියෙල්ට දෙවන සාක්ෂියක් සැපයීය.

දැනගැනීමට ඒ දර්ශනය පිළිබඳව දානියෙල්ට අවබෝධ කරවීමට ගැබ්‍රියෙල්ට ආඥා කරන ලදී; ගැබ්‍රියෙල් කළේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින අවසාන දිනය පිළිබඳ දෙවන සාක්ෂියක් සපයීමයි. ඔහු කාල අනාවැකි දෙකෙහිම සම්පූර්ණ වීමේ දිනය ස්ථිර කිරීමට දෙවන සාක්ෂියක් සපයා තිබුණා පමණක් නොව, ස්මිත් නිවැරදිව පෙන්වා දුන් පරිදි, 1844ට අදාළ වූ එම දෙවන සාක්ෂිය සමඟ සම්බන්ධ කාල පරිච්ඡේදය, දහතුන්වන වගන්තියේ දේවශුද්ධස්ථානය සහ සේනාව පයින් පාගා දැමීමට නියමිතව තිබූ කාලය ලෙස හඳුනාගෙන තිබුණි. දහතුන්වන වගන්තියේ ප්‍රශ්නය මෙසේය: “සදාකාලික යාගය ගැනත්, විනාශකාරී අපරාධය ගැනත්, ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත් පයින් පාගා දැමීමට භාර දෙන පිණිසත් වූ දර්ශනය කොපමණ කාලයක් පවතින්නේ ද?” එම කාල පරිච්ඡේදය ලෙවී කථාව විසිහයේ සඳහන් “සත් වාර” ය.

ස්මිත් නොදුටුවේ, හෝ හඳුනාගැනීමෙන් වැළකී සිටියේ, දහනවවන පදයේ “කෝපය” යනු එම කෝපයේ “අවසාන කාලය” වූ බවය. “අවසාන”ක් තිබේ නම් “පළමු”වක්ද තිබිය යුතුය; දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ “පළමු කෝපය” අවසන් වූයේ කවදාදැයි හඳුනා දෙයි. ඔහු අඳුරු යුගයන් තුළ පාලනය කළ පාප්මණ්ඩලය හඳුන්වා දෙමින්, එම කෝපය සම්පූර්ණ වන තුරු, එනම් අවසන් වන තුරු, පාප්මණ්ඩලය සාර්ථකව පවතින බව ප්‍රකාශ කරයි.

> රාජාව තම කැමැත්ත අනුව ක්‍රියාකරන්නේය; ඔහු තමන්ම උසස්කරගන්නෙත්, සෑම දෙවියෙකුට වඩා තමන්ම මහත්කරගන්නෙත්, දෙවිවරුන්ගේ දෙවියන්ට විරුද්ධව අතිවිස්මකාර දේවල් කථාකරන්නේය; උදහස සම්පූර්ණ වන තුරු ඔහු සාර්ථක වන්නේය; මක්නිසාද නියම කර තිබෙන දෙය සිදුවන්නේය. දානියෙල් 11:36.

තිස් හයවන පදය අපොස්තුළු පාවුල් තෙසලෝනිකවරුන්ට ලියූ ඔහුගේ දෙවන ලිපියේ අර්ථානුසාරයෙන් නැවත ප්‍රකාශ කරන්නේ යැයි පුළුල් ලෙස අවබෝධ කරනු ලැබේ.

> කිසි ආකාරයකින්වත් කිසිවෙකු ඔබ සැම නොමඟට නොයවන්න; මක්නිසාද පළමුවෙන් ඇදහිල්ලෙන් හැරයාමක් පැමිණ, විනාශයේ පුත්‍රයා වන ඒ පාපයේ මනුෂ්‍යයා ප්‍රකාශයට පත්වන්නේ නැතිනම්, ඒ දවස නොපැමිණෙන්නේය. ඔහු දෙවියන්වහන්සේ යැයි කියනු ලබන සියල්ලටත්, නමස්කාර කරනු ලබන සියල්ලටත් විරුද්ධව සිට, තමන්වම ඒ සියල්ලට ඉහළට උසස් කරයි; එසේ කරමින් ඔහු දෙවියන්වහන්සේ ලෙස දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවේ අසුන්ගෙන, තමන් දෙවියන්වහන්සේ බව පෙන්වයි. 2 තෙසලෝනික 2:3, 4.

“පාපයේ මනුෂ්‍යයා” වන, ඒ සමගම “විනාශයේ පුත්‍රයා” ද වන, “දෙවියන් යැයි කියනු ලබන සියල්ලට හෝ නමස්කාර කරනු ලබන සියල්ලට වඩා තමන්ට විරුද්ධව සිටිමින් තමන්ම උසස් කරගන්නා” පාවුල්ගේ ඒ තැනැත්තා, “තමා කැමති පරිදි කරනු ලබන; සියලු දෙවියන්ට වඩා තමන්ම උසස් කරමින් මහත් කරගන්නා” “රජු” ද වේ. මෙම පද දෙකම රෝමයේ පාප්තුමාට යොමු වේ. “ක්‍රෝධය සම්පූර්ණ කරනු ලබන තුරු” පාප්තුමා සාර්ථක වනු ඇතැයි, එනම් ඉදිරියට තල්ලු කරගෙන යනු ඇතැයි, දානියෙල් ලියයි. තිස්හයවන පදයේ ක්‍රෝධය “නියම කරනු ලැබූ” එකක් විය. “නියම කරනු ලැබූ” යන වචනයේ අර්ථය “තුවාල කිරීම” යන්නයි.

පාප්පදවිය 1798දී තම “මරණාන්තික තුවාලය” ලැබූ අතර, එම අවස්ථාවේදී “පළමු උදහස” සම්පූර්ණ විය හෝ අවසන් විය. “සම්පූර්ණ කිරීම” යන වචනයේ අර්ථය වන්නේ අවසන් වීම හෝ නවතීමය. අටවන පරිච්ඡේදයේ දහනවවන පදයේ සඳහන් “උදහස” අවසන් වීම, ශුද්ධස්ථානය සහ සේනාව පාදයට යටත්කර තැළී දමනු ලැබීමට නියමිත කාලපරිච්ඡේදය අවසන් වීම බව හඳුන්වයි. එය 1844දී අවසන් විය; එහෙත් “පළමු” උදහස 1798දී අවසන් විය.

ක්‍රි.පූ. 677 දී අසූර්වරුන් විසින් රාජා මනස්සේ බබිලෝනියට අල්ලාගෙන ගෙන යනු ලැබූ අවස්ථාවෙන් වසර දෙදහස් පන්සිය විස්සකට පසු, 1844 දී “අන්තිම උදහස” අවසන් විය. ක්‍රි.පූ. 723 දී අසූර්වරුන් විසින් ඉශ්‍රායෙල්ගේ උතුරු රාජ්‍යය වහල්කමට ගෙන යනු ලැබූ අවස්ථාවෙන් වසර දෙදහස් පන්සිය විස්සකට පසු, 1798 දී “පළමු” උදහස අවසන් විය.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි සැඟවී ඇති “සත් වාරය” පිළිබඳව තවදුරටත් කියවිය යුතු දෑ ඇත; ඒ පිළිබඳව අපි අපගේ ඊළඟ ලිපියේදී සාකච්ඡා කරමු.

> “‘ලාවෝදිකීය සභාවේ දූතයාට මෙසේ ලියව: මේ දේවල් කියන්නේ ආමෙන් වන, විශ්වාසවන්ත හා සැබෑ සාක්ෂිකරු වන, දෙවියන්වහන්සේගේ මැවීමේ ආරම්භය වන තැනැත්තාය; මම නුඹේ ක්‍රියා දනිමි, නුඹ සීතලද උණුසුම්ද නොවන බව: නුඹ සීතල හෝ උණුසුම් වුවා නම් මම කැමැත්තෙමි. එසේ නම්, නුඹ උණුසුම්ද සීතලද නොව, මඳ උණුසුම් බැවින්, මම නුඹ මාගේ මුඛයෙන් වමනය කර දමන්නෙමි. මක්නිසාද නුඹ, මම ධනවත්ය, සම්පත් වැඩි වී ඇත, කිසිවක් අවශ්‍ය නොවේයයි කියන නමුත්; නුඹ දුර්දශාපත්, දයනීය, දුප්පත්, අන්ධ, නිරුවත් බව නොදන්නේය.’

> “ජනතාවට අනතුරු ඇඟවීම පිණිස උන්වහන්සේ විසින් කැඳවනු ලැබූ සේවකයන් විසින් උන්වහන්සේගේ ජනතාව වෙත ගෙනයනු ලබන පණිවිඩය, සාමය හා ආරක්ෂාව ප්‍රකාශ කරන පණිවිඩයක් නොවන බව ස්වාමීන්වහන්සේ මෙහි අපට දක්වයි. එය හුදෙක් න්‍යායික එකක් පමණක් නොව, සෑම විස්තරයකදීම ක්‍රියාත්මක වශයෙන් ප්‍රායෝගික එකකි. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ලාඔදිකයන්ට දෙන ලද පණිවිඩයේ නිරූපණය කරනු ලබන්නේ ශාරීරික මානසිකත්වයේ සුරක්ෂිතභාවයක පිහිටි අය ලෙසය. ඔව්හු සුවසේ සිටිති; ආත්මික ප්‍රාප්තිවල උසස් තත්ත්වයක සිටින්නන් යයි තමන්ම විශ්වාස කරති. ‘මක්නිසාද නුඹ කියන්නේ, මම ධනවත් වෙමි, වස්තු වලින් වැඩිවෙමි, කිසිවක් අවශ්‍ය නැතැයි; එසේ වුවද නුඹ දුක්ඛිතය, කණගාටුදායකය, දුප්පත්ය, අන්ධය, නග්නය යන බව නොදනිහි ය.’”

> “ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන්ම වැරදිව සිටින කල, තමන් නිවැරදියයි යන විශ්වාසය මනුෂ්‍ය මනස මත පැමිණිය හැකි වංචාවන්ගෙන් වඩා මහත් වංචාව කුමක්ද! සත්‍ය සාක්ෂිකරුගේ පණිවිඩය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඉතා දුක්ඛිත වංචාවක සිටින බවට සොයා ගනියි, එහෙත් ඒ වංචාව තුළ ඔවුන් අවංකය. දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශනයෙහි තමන්ගේ තත්වය අතිශයින් දුර්දශාකාරී බව ඔවුහු නොදනිති. ආමන්ත්‍රණය ලබන අය තමන් උසස් ආත්මික තත්වයක සිටින බවට තමන්ම ප්‍රශංසා කරගනිමින් සිටියදී, සත්‍ය සාක්ෂිකරුගේ පණිවිඩය ඔවුන්ගේ ආත්මික අන්ධභාවය, දුප්පත්කම සහ දුර්දශාව යන තමන්ගේ සැබෑ තත්වය පිළිබඳ විස්මයජනක හෙළාදැක්වීම මගින් ඔවුන්ගේ සුරක්ෂිතභාවය බිඳ දමයි. මෙතරම් කපනසුලු හා දැඩි වූ මෙම සාක්ෂිය වැරැද්දක් විය නොහැක, මක්නිසාද කථා කරන්නේ සත්‍ය සාක්ෂිකරු වන අතර, උන්වහන්සේගේ සාක්ෂිය නිවැරදිම විය යුතුය.” Testimonies, volume 3, 252.

Back to Articles