Article

# අනාවැකි ආත්මය: නායකත්වය දීම සහ ඉගැන්වීම

හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක

Author

Jeff Pippenger

Published

October 15, 2012

Formats

PDF
Word
Song MP3

හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක 95 න් 3

## හැඳින්වීම: හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙකේ පදනම

මෙම මාලාව “හබක්කුක්ගේ තැටි දෙක” ලෙස නම් කර ඇත. මෙතෙක් අපි 1843 සහ 1850 ප්‍රස්ථාරවලින් යම් සත්‍යයන් ගෙන ඇත්තේ, මේ අවස්ථාවේදී ඒවා ශාස්ත්‍රීයව ආරක්ෂා කිරීම සඳහා නොව, එලන් වයිට් මෙම සත්‍යයන් අනුමත කරන බව ස්ථාපිත කිරීම සඳහාය. අපගේ තර්කය නම්, ඔබ මෙම පදනම් සත්‍යයන් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, එම සමයේම ඔබ අනාවැකි ආත්මයද ප්‍රතික්ෂේප කරමින් සිටින බවයි. අපට ප්‍රථමයෙන් එය වාර්තාවේ තැබීමට අවශ්‍යය.

## මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ හා මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬේ සමාලෝචනය

අපගේ පළමු ඉදිරිපත් කිරීමේදී, 1798 සිට 1844 දක්වා වූ සලකුණු-මංසන්ධි සමඟ මිලරිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය අපි සාරාංශ කළෙමු. අපගේ අවසාන ඉදිරිපත් කිරීමේදී, ප්‍රමාද කාලයේ සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින දොර වැසී යාම දක්වා වූ ඉතිහාසය වඩාත් සමීපව සලකා බැලූ අතර, එම කාලය මධ්‍යම රාත්‍රි හඬ ලෙස හඳුනාගත්තෙමු. මධ්‍යම රාත්‍රි හඬ ඉතිහාසයට ඇතුළු වූයේ 1844 අගෝස්තු 12–17 දිනවල Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදීය, සහ එය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා දිගටම පැවතුණි. 1844 මාර්තු මාසයේ ආරම්භ වූ ප්‍රමාද කාලය, මධ්‍යම රාත්‍රි හඬේ කොටසක්ද, එහි පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමට සෙනඟක් සූදානම් කළ පවිත්‍රීකරණ ක්‍රියාවලියෙහිද කොටසකි.

අපි ඊයේ මෙය ඔබගේ හෘදයන්හිත් මනස්වලත් ස්ථාපිත කිරීමට බලාපොරොත්තු වූවෙමු. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි ප්‍රමාද කාලයන් පිළිබඳ සියලු දෘශ්‍යෝපමා ලෝකයේ අවසානය ගැන කථා කරයි. Ellen White, 1 Corinthians 10:11 පිළිබඳ අදහස් දක්වමින්, මෙසේ කියයි: “Each of the ancient prophets spoke more for our day than the days in which they lived.” 1 Corinthians 10:11 මෙසේ සඳහන් කරයි: “Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.” Milleritesලාගේ ඉතිහාසය නම් ලෝකයේ අවසානයේ සිදුවීමට යන දේ පිළිබඳ ඉතිහාසයකි. ප්‍රමාද කාලය හා ඊට පසු එළඹෙන දේ පිළිබඳ මෙම සියලු බයිබලීය ඉතිහාස, Milleritesලාගේ ප්‍රමාද කාලයේත් මධ්‍යරාත්‍රී හඬේත් සිදුවීමට යන දේ නිරූපණය කරයි. ඉතිහාසය නැවතත් පුනරාවර්තනය වීමට නියමිත බැවින්, අපට මේ කරුණු අවබෝධ කරගැනීම අවශ්‍යය.

## 2520: එලන් වයිට්ගේ අනුමෝදනය

අපි මෙම ප්‍රස්ථාරවල පළමු කාරණය සමඟ කටයුතු කරමින් සිටිමු, එය පිළිබඳ අපි බොහෝ ලෙස සඳහන් නොකළත්. එලන් වයිට් පැහැදිලි ලෙස අනුමත කරන පළමු ධර්මය 2520 බව අපට පෙන්වීමට අවශ්‍යය. පළමු ඉදිරිපත් කිරීම් දෙක අපව මෙතැනට ගෙන ඒම සඳහා සැලසුම් කරන ලද්දේය. හෙට උදෑසන, අපි මෙම ප්‍රස්ථාරයේ Daily පිළිබඳ සලකා බැලීම ආරම්භ කරමු.

## ස්වාමින්වහන්සේගේ නායකත්වය හා ඉගැන්වීම සිහිකිරීම

අපි Life Sketches, page 196 සමඟ ආරම්භ කරමු: “අනාගතය පිළිබඳ අපට බිය වීමට කිසිවක් නැත; ස්වාමීන්වහන්සේ අපව නායකත්වය දුන් මාර්ගයත්, අපගේ අතීත ඉතිහාසය තුළ උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීමත් අප අමතක කරන ප්‍රමාණයට හැර.” ක්‍රිස්තියානියෙකුට අනාගතය ගැන බිය වීමට ඇති එකම දෙය නම් මාර්ගයෙන් ඉවතට වැටී නැතිවීමය. බිය විය යුතු දෙය නම් සදාකාල ජීවනය නොලැබීමය. මෙහිදී, Sister White පවසන්නේ අනාගතය සඳහා අපට බිය වීමට කිසිවක් නැති බවය—දෙයක් හැර. මෙය Adventism තුළ ඇති Spirit of Prophecy හි සාමාන්‍යයෙන් උපුටා දක්වන ප්‍රකාශයක් වන නමුත්, ඇය සඳහන් කරන නායකත්වය කුමක්ද, ඉගැන්වීම් කුමක්ද යන්න කිසිවෙක් විස්තරයෙන් පැහැදිලි කරනවා ඔබට දුර්ලභවම ඇසීමට ලැබේ.

ඇය සඳහන් කරන නායකත්වය මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ ඉතිහාසය බව අපි පෙන්වන්නෙමු. මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ ඉතිහාසයේදී, ප්‍රමාද කාලය තුළ, මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ පැමිණීම හා ප්‍රකාශ කිරීමේදී, සහ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින දොර වැසීමේදී ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ නායකත්වය දුන් සේක. උන්වහන්සේ එම ඉතිහාසය අරමුණු කළේ, උන්වහන්සේ සමඟ අතිශුද්ධස්ථානයට ඇදහිල්ලෙන් ඇතුල් විය හැකි ජනතාවක් බිහි කිරීමටය. එම විශේෂ ඉතිහාසය මෙන්ම උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම්ද අමතක කිරීමට අපි බිය විය යුතුය.

මධ්‍යරාත්‍රි හඬ බිහිකළේ නිශ්චිත ඉගැන්වීමක් බව අපි පෙන්වා දෙන්නෙමු. එම ඉගැන්වීම 1840 අගෝස්තු 11 දින ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයේ බිඳවැටීම නොවීය; මෙන්ම මිලරයිට් ඉතිහාසයේ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසය තුළ පැමිණි මළවුන්ගේ තත්වය පිළිබඳ ඉගැන්වීමද නොවීය. ස්වාමීන්වහන්සේ මෙහෙයවූ, අපට අනාගතය පිළිබඳ බිය වීමට කිසිවක් නැති අතර, ඔහුගේ මෙහෙයවීමත් ඔහුගේ ඉගැන්වීමත් අප අමතක කළහොත් පමණක් බිය විය යුතු වන, මධ්‍යරාත්‍රි හඬ බිහිකළේ මිලරයිට් ඉතිහාසයේ තිබූ එවැනි නිශ්චිත ඉගැන්වීමක්ය.

අපි යෝජනා කරන්නේ, උන්වහන්සේගේ නායකත්වයත් උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීමත් යන දෙකම නිරූපණය කරන සංකේතය මධ්‍යරාත්‍රි හඬ බවය. එලන් වයිට්ගේ ප්‍රථම දර්ශනයෙන් මෙම පාඨය නැවත කියවමු: “මෙම මාර්ගය මත ආගන්තුක පැමිණීම බලා සිටි ජනතාව, මාර්ගයේ දුරස්ථ අවසානයේ තිබූ නුවර දෙස ගමන් කරමින් සිටියහ. මාර්ගයේ ආරම්භයේදී ඔවුන් පිටුපස දීප්තිමත් ආලෝකයක් තබා තිබුණි; දූතයෙක් මට පැවසුවේ එය මධ්‍යරාත්‍රි හඬ බවය. මෙම ආලෝකය මුළු මාර්ගය දිගේ බැබළුණි, ඔවුන් අඩිය නොතැවරෙන පිණිස ඔවුන්ගේ පාද සඳහා ආලෝකය දුන්නේය. ඔවුන්ට තරමක් ඉදිරියෙන් සිට, ඔවුන් නුවර වෙත නායකත්වය දුන් යේසුස් වහන්සේ දෙස ඔවුන්ගේ ඇස් ස්ථිරව යොමු කරගෙන සිටියේ නම්, ඔවුහු ආරක්ෂිතව සිටියහ. නමුත් ඉක්මනින් සමහරුන් වෙහෙසට පත්ව, ‘නුවර තව බොහෝ දුරින් ඇත; අපි මෙයට පෙර එයට ඇතුල් වී තිබීමට බලාපොරොත්තු වූයෙමු’ යයි කීහ. එවිට යේසුස් වහන්සේ තම තේජස්වන්ත දකුණු බාහුව උස් කරමින් ඔවුන් උනන්දු කරනු ලැබූ සේක; උන්වහන්සේගේ බාහුවෙන් ආලෝකයක් නික්ම, ආගන්තුක පැමිණීම බලා සිටි පිරිස මත රළ මෙන් වියළි ගොස්, ඔවුහු ‘අලෙලුයා!’ යයි හඬ නැගූහ. අනෙක් සමහරුන් අවිචාරවත් ලෙස ඔවුන්ගේ පිටුපස තිබූ එම ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කරමින්, මෙතරම් දුරක් ඔවුන් පිටතට ගෙන ආවේ දෙවියන් වහන්සේ නොවන බව පැවසූහ.”

ඔව්හු මධ්‍යරාත්‍රි හඬ ප්‍රතික්ෂේප කරමින් සිටිති; තවද මධ්‍යරාත්‍රි හඬ සමඟ සම්බන්ධව, ස්වාමීන්වහන්සේ මධ්‍යරාත්‍රි හඬ තුළ ඔවුන්ව නායකත්වය නොදුන් බව ඔව්හු තර්ක කරති. ඔව්හු මධ්‍යරාත්‍රි හඬ තුළ දෙවියන්වහන්සේගේ නායකත්වය ප්‍රතික්ෂේප කරති. “ඔවුන්ගේ පිටුපස තිබූ ආලෝකය නිවී ගියේය; එයින් ඔවුන්ගේ පාද සම්පූර්ණ අන්ධකාරයෙහි ඉතිරි වූ අතර, ඔව්හු අඩිබැස, ඉලක්කය සහ යේසුස්වහන්සේ පිළිබඳ දර්ශනය අහිමි කරගෙන, මාර්ගයෙන් පහළ අඳුරු හා දුෂ්ට වූ ලෝකයට වැටී ගියෝය.”

## සන්දර්භය තුළ මධ්‍යරాత్రි හඬ

2520 පිළිබඳව අප කටයුතු කිරීමට පෙර, එය සන්දර්භය තුළ ස්ථාපිත කිරීම සඳහා අපි නැවත වරක් මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬගැසීමේ ඉතිහාසය දෙස බලන්නෙමු.

> මහා විවාදය, 391–395 පිටු වලින්: “ස්වාමීන්වහන්සේගේ පැමිණීම පළමු වරට අපේක්ෂා කරන ලද කාලය, එනම් 1844 වර්ෂයේ වසන්තයේදී, පසු වී ගිය විට,”—මෙය ප්‍රමාදවීමේ කාලයය, පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමය—“උන්වහන්සේගේ ප්‍රකාශවීම විශ්වාසයෙන් බලා සිටි අය, යම් කාලයක් සැකය හා අනిశ্চිතතාවයෙන් වටවී සිටියහ. ලෝකය ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන් පරාජය වී, භ්‍රාන්තියක් පෝෂණය කරමින් සිටිය බව සනාථ වී ඇති අය ලෙස සැලකූ නමුත්, ඔවුන්ගේ සැනසීමේ මූලාශ්‍රය තවමත් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයය. බොහෝ දෙනෙක් ශුද්ධ ලියවිලි තවදුරටත් සෝදිසි කරමින්, තමන්ගේ විශ්වාසයේ සාක්ෂි නැවත පරීක්ෂා කර, තවත් ආලෝකය ලබාගැනීම සඳහා අනාවැකි ඉතා සැලකිල්ලෙන් අධ්‍යයනය කරමින් සිටියහ.”

බොහෝ දෙනා මෙය කළහොත්, එයින් අර්ථ වන්නේ එසේ නොකළ කිහිපදෙනෙකුද සිටි බවය. එහි “ඔවුන්” යනුවෙන් නොකියා “බොහෝ දෙනා” යනුවෙන් කියයි—මෙහි පන්ති දෙකක් ඇත. “ඔවුන්ගේ ස්ථාවරය අනුබල දෙන බයිබල් සාක්ෂිය පැහැදිලිද අවසාන තීරණාත්මකද වශයෙන් පෙනී ගියේය. වරදවා නොගත හැකි ලකුණු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම සමීප බවට පෙන්වා දුන්නාහ. පව්කරුවන්ගේ පරිවර්තනය තුළද, ක්‍රිස්තියානින් අතර ආත්මික ජීවිතයේ පුනරුද්ධානය තුළද, ස්වාමීන්වහන්සේගේ විශේෂ ආශීර්වාදය එම පණිවිඩය ස්වර්ගයෙන් වූවක් බවට සාක්ෂි දුන්නේය. තවද, විශ්වාසකරුවන්ට තමන්ගේ බලාපොරොත්තු භංගය විස්තර කළ නොහැකි වූ නමුත්, ඔවුන්ගේ අතීත අත්දැකීම තුළ දෙවියන්වහන්සේ තමන්ට මඟ පෙන්වා ඇති බව ඔවුහු ස්ථිරවම විශ්වාස කළහ.

> ඔවුන් දෙවන ආගමනයේ කාලයට අදාළ වේ යැයි සැලකූ අනාවැකි සමඟ එකිනෙකට විණිවිද බැඳී තිබුණේ, ඔවුන්ගේ අවිනිශ්චිතභාවය සහ ආතුර අපේක්ෂාවේ තත්ත්වයට විශේෂයෙන් ගැළපෙන උපදෙස්ද, දැනට ඔවුන්ගේ අවබෝධයට අඳුරේ පවතින දේ නියමිත වේලාවේදී පැහැදිලි කරනු ලබන බව විශ්වාසයෙන් ඉවසීමෙන් බලා සිටීමට ඔවුන් දිරිගන්වන උපදේශනද ය.

එම ඡේදයේ, “ඔවුන් දෙවන ආගමනයේ කාලයට අදාළ වන බව සැලකූ අනාවැකි සමඟ අන්තර්ගතව බැඳී තිබුණේ . . . .” යැයි කියයි. ඔවුන් දෙවන ආගමනයට අදාළ වන බව විශ්වාස කළ අනාවැකි මොනවාද? 2520, 2300, සහ 1335 ය. මෙම කාල අනාවැකි තුනම 1843 දී අවසන් වන බවත්, එයම දෙවන ආගමනය බවත් ඔවුහු විශ්වාස කළහ.

> මෙම අනාගතවාණි අතර හබක්කුක් 2:1–4 හි මෙයද තිබුණේය: “මම මාගේ පරීක්ෂාස්ථානය මත සිටින්නෙමි, කුලුන මත පිහිටන්නෙමි, ඔහු මට කුමක් කියනු ඇත්ද, මට තරවටු කරනු ලැබූ කල මම කුමක් උත්තර දිය යුතුද යන්න බැලීම පිණිස අවධානයෙන් සිටින්නෙමි. එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ මට පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ වදාළසේක: දර්ශනය ලියා, පුවරු මත පැහැදිලිව සටහන් කරව; එය කියවන තැනැත්තා දුවන්නට හැකි වන පිණිසය. මක්නිසාද දර්ශනය තවම නියමිත කාලයක් සඳහාය; නමුත් අවසානයේදී එය කථා කරනු ඇත, බොරු නොකියනු ඇත. එය ප්‍රමාද වන ලෙස පෙනුනත්, ඒ සඳහා බලා සිටින්න; මක්නිසාද එය නියතයෙන්ම පැමිණෙන්නේය, ප්‍රමාද නොවන්නේය. බලව, උඩඟුවෙන් උසස් වූ ඔහුගේ ආත්මය ඔහු තුළ සෘජු නැත; එහෙත් ධර්මිෂ්ඨයා තමන්ගේ ඇදහිල්ලෙන් ජීවත් වන්නේය.”

1842 තරම් මුල් කාලයේදීම, “දර්ශනය ලියා, එය පුවරු මත පැහැදිලිව ලියනු; එය කියවන්නා දුවන්නට හැකි වන පිණිස” යනුවෙන් මෙම අනාවැකියෙහි දෙන ලද උපදෙස, දානියෙල් සහ එළිදරව් පොතෙහි දර්ශන පැහැදිලි කිරීම සඳහා අනාවැකි සටහනක් සකස් කිරීමට චාල්ස් ෆිච් හට යෝජනා කළේය. මෙම සටහන ප්‍රකාශයට පත් කිරීම, හබක්කුක්ට දෙන ලද ආඥාවේ ඉටුවීමක් ලෙස සැලකුණි. එහෙත්, එම දර්ශනය ඉටුවීමෙහි පෙනෙන ප්‍රමාදයක්—එනම්, ප්‍රමාද කාලයක්—එම අනාවැකිය තුළම ඉදිරිපත් කර තිබෙන බව, එවක කිසිවෙකු නොදැන සිටියේය. බලාපොරොත්තු කඩවීමෙන් පසු, මෙම ශුද්ධ ලියවිල්ල ඉතා ගැඹුරු වැදගත්කමක් ඇති බව පෙනී ගියේය: “මක්නිසාද දර්ශනය තවම නියමිත කාලයකටය; එහෙත් අවසානයේදී එය කථා කරනු ඇත, බොරු නොකියනු ඇත: එය ප්‍රමාද වුවත්, එය බලා සිටින්න; මක්නිසාද එය නිසැකවම පැමිණෙන්නේය, එය ප්‍රමාද නොවන්නේය. . . . ධර්මිෂ්ඨයා තම ඇදහිල්ලෙන් ජීවත් වන්නේය.”

## 1843 ප්‍රස්තාරය සහ අනාවැකි ආත්මය

ඔබ සම්මත කාර්යයක යෙදෙන්නේද, නැතහොත් අසම්මත කාර්යයක යෙදෙන්නේද යන්න—එලන් වයිට් විසින් පිළිවෙළින් සම්මේලන කාර්යය හා ස්වයං-අනුබල ලැබූ කාර්යය සඳහා භාවිත කළ පදවල අර්ථයෙන්—එය වැදගත් නොවේ. ඔබ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය තුළ ප්‍රමුඛ ස්වයං-අනුබල ලැබූ සේවකකම් වෙත ගියත්, නැතහොත් General Conference හෝ Biblical Research Institute වෙත ගියත්, 1843 Chart ගැන ඔවුන්ගෙන් විමසූ විට, ඔවුන් මෙසේ කියනු ඇත: “මෙම Chart එකෙහි බොහෝ වැරදි ඇත.” ඔවුන්, මෙම Chart එකෙහි ඇති සමහර සංඛ්‍යා තුළ “එක් වැරද්දක්” මත ස්වාමින්වහන්සේ තම අත තබා රැකගත් බව පවසන එලන් වයිට් සමඟ එකඟ නොවෙති.

එහෙත් ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයටද විරුද්ධ ස්ථානයක තමන්ව තබාගනිති. හබක්කුක් ග්‍රන්ථයේ, මෙම දර්ශනය “... බොරු නොකියන්නේය” යයි සඳහන් වේ. පුරෝගාමීන් 1843 සටහන මත තැබිය යුතු වූ දර්ශනය, ඔවුන් එසේම තැබූහ, එය හබක්කුක් 2හි ඉටුවීමකි. ඔවුන් මෙම සටහන මත තැබිය යුතු වූයේ මේ දර්ශනයයි, සහ හබක්කුක් 2 පවසන්නේ මෙම දර්ශනය “... බොරු නොකියන්නේය” යනුවෙනි. එබැවින්, ඔබ මෙම සටහන “වැරදිවලින් පිරී ඇත” යයි කියන විට, ඔබ අනාවැකි ආත්මයටත් බයිබලයටත් දෙකටම විරුද්ධ වෙමින් සිටින්නෙහිය.

> එසකියෙල්ගේ අනාගතවාක්‍යයේ එක් කොටසක්ද විශ්වාසීන්ට ශක්තියේ සහ සැනසිල්ලේ මූලාශ්‍රයක් විය: “‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීසේක: මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණෙනි, ඉශ්‍රායෙල් දේශය තුළ ඔබලා අතර පවතින, “දවස් දිගහැරෙමින් යයි, සියලු දර්ශනයන් අසාර්ථක වේ” යන එම ප්‍රස්තාර කථාව කුමක්ද? එබැවින් ඔවුන්ට මෙසේ කියන්න: ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ වදාරනසේක. . . . දවස් ළංව තිබේ; සියලු දර්ශනයක ඉෂ්ටවීමද ළංව තිබේ. . . . මම කතා කරන්නෙමි; මම කතා කරන වචනය ඉටු වන්නේය; එය තවදුරටත් ප්‍රමාද නොවන්නේය.’ “‘ඉශ්‍රායෙල් ගෘහය කියන්නේ, “ඔහු දකින දර්ශනය බොහෝ දිනවලට පසුව සිදුවන්නේය, ඔහු අනාගතවාක්‍ය පවසන්නේ දුරස්ථ කාලයන් පිළිබඳවය” යනුයි. එබැවින් ඔවුන්ට මෙසේ කියන්න: ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ වදාරනසේක; මාගේ වචන කිසිවක් තවදුරටත් ප්‍රමාද නොවන්නේය; මම කී වචනය ඉටු වන්නේය.’” එසකියෙල් 12:21–25, 27, 28.

## නමස්කාරකයන්ගේ වර්ග දෙකක්

ඇය නමස්කාරකයන්ගේ කණ්ඩායම් දෙකක් පිළිබඳ කථා කරමින් සිටින බව සලකන්න. ඇය පවසන්නේ, මෙම බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම පැමිණි කල, බොහෝ දෙනෙක් අනාගතවාක්‍යයන් අධ්‍යයනය කරමින් සිටියහයි; එයින් එසේ නොකළ කණ්ඩායමක්ද සිටි බව දක්වයි. මෙම කණ්ඩායම් දෙක අතර ඇති වෙනස පිළිබඳ අපට තවත් ආලෝකය ලැබෙනු ඇත.

හබක්කුක් 2:1–4 හි සම්පූර්ණවීම මෙයයි: 1843 සටහන සහ 1850 සටහන. හබක්කුක් ග්‍රන්ථය තුළ පවා, 4 වන පදයෙහි ධර්මිෂ්ඨයා තම විශ්වාසයෙන් ජීවත් වන්නේය යනුවෙන්ද, තම සිත උද්ධතවූ තැනැත්තා පිළිබඳවද කියනු ලැබේ. එය නමස්කාරකයන්ගේ පංති දෙකක් විස්තර කරයි. මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬේ ඉතිහාසය නමස්කාරකයන්ගේ පංති දෙකක් බිහිකරයි, සහ ඒ පංති දෙක හබක්කුක් ග්‍රන්ථය තුළ ආමන්ත්‍රණය කරනු ලැබේ.

ඊළඟ ඡේදයේදී, හබක්කුක් 2 සහ එසකියෙල් වෙත සඳහන් කළ පසු, ඇය පංතිවලින් එකක් හඳුනා දෙයි: “බලාසිටින්නෝ.” බලාසිටින්නෝ කවුද? ඔවුන් වන්නේ දානියෙල් 12 ඉටු කරන්නෝය: “බලාසිට, 1335 දක්වා පැමිණෙන තැනැත්තා භාග්‍යවන්තය.” මෙම පංතිය බලාසිටින්නෝය.

> බලා සිටින්නෝ ප්‍රීති වූහ. ආරම්භයේ සිට අවසානය දන්නා තැනැන්වහන්සේ යුගයන් හරහා පහළට නෙත් යොමු කරමින්, ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම පෙරදැක, ධෛර්යය සහ බලාපොරොත්තුවේ වචන ඔවුන්ට දී තිබූ බව ඔවුහු විශ්වාස කළහ.

අපට නැගෙනහිර යුරෝපීය රටවලින් එකක වසර කිහිපයක් සේවය කරමින් සිටි සහෝදරියකගෙන් ඇමතුමක් ලැබුණි. ඇය එම රටේම උපත ලැබූ තැනැත්තියකි; පසුව එක්සත් ජනපදයට ගොස්, මෙම පණිවිඩය තේරුම්ගත් පසු නැවත තම රටට ගියාය. ඇය විරුද්ධතාවයට මුහුණ දී ඇත; ඇගේ පෙර සභා පවුල, ඇය සිටින රටේ නායකත්වය සමඟ සම්බන්ධ වී “ඇය කෙරෙහි දොර වසා දැමීමට” උත්සාහ කර ඇත. මෑතකදී ස්වාමින්වහන්සේ, ඇයට කණ්ඩායම් සමඟ මෙම පණිවිඩය බෙදාහදා ගැනීමට දොර විවෘත කළ සේක.

ඇය අද අලුයම දුරකථනයෙන් අමතා, එක් බාධකයක් වූයේ ප්‍රවාහනය බව පැවසුවාය. මෙම පණිවිඩය ගෙන ගොස් උගන්වීමට ඔවුන්ට මෝටර් රථයක් අවශ්‍ය වූ නමුත්, ඒ සඳහා අවශ්‍ය මුදල් ඔවුන් සතුව නොතිබුණි. ඔවුන් මෙම ස්ථානයට පැමිණි වහාම, ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් චෝදනා කරනු ලැබූ එක්සත් ජනපදයේ මිතුරෝ මෝටර් රථයක් මිලදී ගැනීමට ප්‍රමාණවත් මුදල යවා තිබුණි.

මෙය බලාපොරොත්තු බිඳීගිය අය අත්විඳිමින් සිටි අත්දැකීමේ ස්වභාවයයි. ඔවුහු බලාපොරොත්තු බිඳීගොස් සිටියහ; එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් උත්සාහවත් කරනු පිණිස ශුද්ධ ලියවිල්ල වෙත ඔවුන් ගෙනගොස්, “මෙම බලාපොරොත්තු බිඳීම මාගේ මඟපෙන්වීම අනුව සිදුවිය. ඉදිරියටම ගමන් කරමින් සිටින්න,” යයි පැවසූසේක.

> දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය පිළිබඳ තම විශ්වාසය ස්ථිරව අල්ලාගෙන, ඉවසීමෙන් බලා සිටින ලෙස ඔවුන්ට අවවාද කරන මෙවැනි ශුද්ධ ලියවිලි කොටස් නොතිබුණේ නම්, එම පරීක්ෂාකාරී පැයේදී ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල අසාර්ථක වී යන්නට තිබුණි.

## දස කන්‍යාවන්ගේ උපමානය සහ ප්‍රමාද වන කාලය

සහෝදරි වයිට් දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාව හබක්කුක් 2 සමඟ සම්බන්ධ කරන ආකාරය සලකා බලන්න; මක්නිසාද, ඒ දෙකම ප්‍රමාද වන කාලයක් සහ නමස්කාරකයන්ගේ කාණ්ඩ දෙකක් ගැන සාකච්ඡා කරයි.

> මතෙව් 25හි දස කන්‍යාවන් පිළිබඳ උපමාවද අද්වෙන්තිස්ට් ජනතාවගේ අත්දැකීම ද නිරූපණය කරයි. මතෙව් 24හි, තම පැමිණීමේ ලකුණත් ලෝකයේ අවසානයත් පිළිබඳ තම ශ්‍රාවකයන්ගේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දෙන විට, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම පළමු පැමිණීමෙන් දෙවන පැමිණීම දක්වා වූ ලෝක ඉතිහාසයේත් සභා ඉතිහාසයේත් අතිශයින් වැදගත් සිදුවීම් කිහිපයක් පෙන්වා දුන් සේක; එනම්, යෙරුසලමේ විනාශය, ජාතික සහ පාප්වරුන්ගේ පීඩා යටතේ සභාවට පැමිණි මහත් පීඩාව, සූර්යයා හා චන්ද්‍රයා අඳුරු වීම, සහ තාරකාවන් වැටීමය. ඉන්පසු උන්වහන්සේ තම රාජ්‍යයේ පැමිණීම ගැන කථා කරමින්, තම ප්‍රකාශවීම බලාසිටින සේවක කණ්ඩායම් දෙක විස්තර කරන උපමාව පැවසූ සේක. 25වන පරිච්ඡේදය මෙසේ ආරම්භ වේ: ‘එවිට ස්වර්ග රාජ්‍යය කන්‍යාවන් දස දෙනෙකුට සමාන කරනු ලැබේ.’ මෙහි අවසාන දවස්වල ජීවත්වන සභාව දර්ශනයට ගෙන එනු ලැබේ,”—දැන්, ඇය මෙය මිලරයිට් ඉතිහාසයට අදාළ කරමින් සිටින නමුත්, ඇය කියන්නේ කුමක්දැයි සලකන්න—“මෙහි අවසාන දවස්වල ජීවත්වන සභාව දර්ශනයට ගෙන එනු ලැබේ,”—“අවසාන දවස්වල ජීවත්වන සභාව” යනු කවුරුන්ද? ඒ අපය.

> එය 24 වන අධ්‍යායයේ අවසානයේ සඳහන් කර ඇති එකම කරුණය. මෙම උපමාව තුළ ඔවුන්ගේ අත්දැකීම පෙරදිග විවාහයක සිදුවීම් මඟින් නිදර්ශනය කරනු ලැබේ. “එවිට ස්වර්ගරාජ්‍යය තම පහන් රැගෙන මනාලයා හමුවීමට පිටතට ගිය කන්‍යාවන් දසදෙනෙකුට සමාන කරනු ලැබේ. ඔවුන්ගෙන් පස්දෙනෙක් ප්‍රඥාවන්තයෝ වූහ, පස්දෙනෙක් මෝඩයෝ වූහ. මෝඩයෝ තම පහන් රැගෙන ගිය නමුත් ඔවුන් සමඟ තෙල් රැගෙන නොගියෝය; එහෙත් ප්‍රඥාවන්තයෝ තම පහන් සමඟ තම භාජනවල තෙල්ද රැගෙන ගියෝය. මනාලයා ප්‍රමාදව සිටියදී ඔවුන් සියල්ලෝම නිදිබර වී නිදාගියෝය. මධ්‍යරෑයේදී, ‘බලන්න, මනාලයා පැමිණෙයි; ඔහු හමුවීමට පිටතට යන්න’යි කියා හඬක් නැගුණේය.”

පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයෙන් ප්‍රකාශ කරන ලද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම, මනාලයාගේ පැමිණීමෙන් නිරූපිත බව වටහාගෙන තිබුණි. උන්වහන්සේ ඉක්මනින් පැමිණෙන්නාහයි යන ප්‍රකාශනය යටතේ සිදු වූ විහිදුණු ප්‍රතිසංස්කරණය, කන්‍යාවන් පිටත් වී යාමට සමාන වූයේය. මේ උපමාවේද, මතෙව් 24 හි මෙන්ම, පංති දෙකක් නිරූපණය කර ඇත. සියල්ලෝම තමන්ගේ පහන් වන බයිබලය ගෙන, එහි ආලෝකයෙන් මනාලයා හමු වීමට පිටත්ව ගියහ. එහෙත් අඥානයෝ තෙල් නොමැතිව තමන්ගේ පහන් ගත් අතර, ඥානවන්තයෝ තමන්ගේ භාජනවල තෙල් ගත්හ. ඥානවන්තයෝ දෙවියන්වහන්සේගේ අනුග්‍රහයත්, ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ නැවත උපදවන හා ආලෝකවත් කරන බලයත් ලැබ සිටියෝය; එමඟින් උන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන්ගේ පාදවලට පහන්වක් විය. ඔව්හු සත්‍යය දැනගැනීමට ශුද්ධ ලියවිලි අධ්‍යයනය කළහ; හෘදයේ හා ජීවිතයේ පවිත්‍රතාවය උදෙසා බැරෑරුම්ව සෙවූහ. මොවුන්ට, බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් හා ප්‍රමාදයෙන් පෙරළා දැමිය නොහැකි, දෙවියන්වහන්සේ සහ උන්වහන්සේගේ වචනය පිළිබඳ පුද්ගලික අත්දැකීමක්ද ඇදහිල්ලක්ද තිබුණි. අනෙක් අය, තම සහෝදරයන්ගේ ඇදහිල්ල මත රඳා, උද්වේගයෙන් ක්‍රියා කළෝය; යහපත් හැඟීම්වලින් තෘප්තිමත් වූවත්, සත්‍යය පිළිබඳ පූර්ණ අවබෝධයක් හෝ අනුග්‍රහයේ සැබෑ ක්‍රියාවක් හෝ ඔවුන්ට නොතිබුණි. ප්‍රමාදය හා බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම සඳහා ඔවුහු සූදානම් නොවූහ. පරීක්ෂාවන් පැමිණි කල, ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල අසාර්ථක විය, ඔවුන්ගේ ආලෝකය මඳව දැල්වුණි.

> “මනමාලයා ප්‍රමාද වූ අතර,”

වරයා ප්‍රමාද වූයේ කවදාද? 1844 මාර්තු 22 දින. ඔහු ප්‍රමාද වෙයි. දැන් සිදුවීමට යන්නේ කුමක්ද? මේ වර්ග දෙක ප්‍රකාශයට පත් වීමට යන්නේය.

අපි මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ අමතක කර, පහළ ඇති දුෂ්ට ලෝකයට යන මාර්ගයෙන් ඉවත වැටෙන විට, අප සුවිශේෂය නොතේරුම් ගන්නෙමු යන්න පෙන්වමු. සදාකාල සුවිශේෂය නම්, පරීක්ෂාකාරී ප්‍රකාශනමය පණිවුඩයක් මත පදනම්ව, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් නමස්කාරකයන්ගේ පන්තීන් දෙකක් ඇති කරනු ලබන කාර්යයයි. ප්‍රමාද කාලයේ සිට දොර වැසීම දක්වා, මෙය සදාකාල සුවිශේෂයේ උච්චාවස්ථාවය. මෙහිදී, ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රමාද කාලයේ පන්තීන් දෙකක් ගෙන, ඔවුන්ව තමන්වහන්සේ සමඟ විනිශ්චයට ඇතුළත් කරවීමට උත්සාහ කරමින්, ඔවුන් සැබවින්ම තෙල් ඇතිවන්ද නැද්ද යන්න සනාථ කිරීම සඳහා පරීක්ෂාකාරී ක්‍රියාවලියකට ලක් කරනු ලබන සේක. මෙය, රන් කසළින්ද, ගෝධූම වල්පැලින්ද, ප්‍රඥාවන්තයන් මෝඩයන්ගෙන්ද වෙන් කරනු ලබන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යයේ උච්චාවස්ථාවය.

> “මනාලයා ප්‍රමාද වූ කල, ඔවුන් සියල්ලෝම නිදිබරව නිදාගත්හ.” මනාලයාගේ ප්‍රමාද වීමෙන් නිරූපණය වන්නේ, ස්වාමීන් වහන්සේගේ පැමිණීම අපේක්ෂිතව තිබූ කාලය ඉක්ම යාම, එයින් ඇති වූ බලාපොරොත්තු භංගය, සහ පෙනී යන ප්‍රමාදයයි. මෙම අවිශ්වාසකාරී කාලයේදී, උඩින් පෙනෙන හා අර්ධහෘදය ඇති අයගේ උනන්දුව ඉක්මනින්ම කම්පා වන්නටත්, ඔවුන්ගේ ප්‍රයත්න ලිහිල් වන්නටත් පටන් ගත්තේය; එහෙත්, තම විශ්වාසය බයිබලය පිළිබඳ පෞද්ගලික දැනුමක් මත ගොඩනඟාගෙන සිටි අයගේ පාද යට, බලාපොරොත්තු භංගයේ රැළිවලින් සෝදා ඉවත් කළ නොහැකි පර්වතයක් තිබුණි. “ඔවුන් සියල්ලෝම නිදිබරව නිදාගත්හ;” එක් පන්තියක් නොසැලකිල්ලෙන් හා තම විශ්වාසය අත්හැරීමෙන්, අනෙක් පන්තිය පැහැදිලි ආලෝකය දෙන තෙක් ඉවසීමෙන් බලා සිටීමෙන් යුක්ත වූහ. එහෙත්, පරීක්ෂාවේ රාත්‍රියේදී, පසු පන්තියද යම් ප්‍රමාණයකට තම උනන්දුව හා භක්තිය අහිමි කළාක් මෙන් පෙනුණි. අර්ධහෘදය ඇති හා උඩින් පෙනෙන අය තවදුරටත් තම සහෝදරයන්ගේ විශ්වාසය මත පදනම් වී සිටිය නොහැකි විය. එක් එක් අය තමන්ම ස්ථිරව සිටිය යුතුය, නැතහොත් වැටිය යුතුය.”

බලාපොරොත්තු භංගය පැමිණි විට, කාණ්ඩ දෙකක් විවිධ ආකාරයෙන් නිදාගැනීමට ආරම්භ කළහ; එහෙත් බුද්ධිමත් කන්‍යාවෝ පවා තමන්ගේ උද්යෝගයෙන් කිසියම් කොටසක් අහිමි කළහ. ස්වාමීන්වහන්සේ මෙහිදී නායකත්වය දුන්සේක, එසේ වූයේ Exeter Camp Meeting හිදී මධ්‍යරාත්‍රි හඬ පණිවුඩය පැමිණි කල, ඔවුන් අතර උන්වහන්සේ යම් කාර්යයක් ඉටු කරන පිණිසය.

## පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය: ප්‍රමාද වීමේ කාලය සහ මධ්‍යරात्रියේ හඬ

Spirit of Prophecy, volume 4, page 228 හි මෙසේ සඳහන් වේ: මෙම ක්‍රියාවලිය—විලම්බ කාලයෙන් දොර වසනු ලබන තුරු වූ මධ්‍යරාත්‍රී හඬ—යනු ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාව පරීක්ෂා කරන බව මතක තබාගන්න. Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදී ප්‍රකාශිත වූ මධ්‍යරාත්‍රී හඬ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින දක්වා වූ එහි ප්‍රකාශනය තුළ, එම ඉතිහාසයේ එක් කොටසක් පමණි. එය, ආරාධක වර්ග දෙක අතර මධ්‍යරාත්‍රී හඬේ බලපෑම සඳහා සූදානම් කරන විලම්බ කාලයෙන් වෙන් කළ නොහැක. ඔබ මධ්‍යරාත්‍රී හඬ තේරුම් ගත යුතුය; මන්ද, එසේ නොකළහොත් ඔබ මාර්ගයෙන් වැටී යන බැවිනි.

> දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගේ ජනතාව පරීක්ෂා කිරීම සඳහා මෙය නිර්මාණය කළ සේක. අනාගතවාක්‍යමය කාලපරාසයන් ගණනය කිරීමෙහි වූ වරදක් උන්වහන්සේගේ හස්තය විසින් ආවරණය කරන ලදී. උන්වහන්සේගේ හස්තය, එනම් ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය, බහුවචනයෙන් සඳහන් කරනු ලබන අනාගතවාක්‍යමය කාලපරාසයන් ගණනය කිරීමෙහි තිබූ එක් විශේෂ වරදක් ආවරණය කළේය. ඇඩ්වෙන්ටිස්තුන් එම දෝෂය සොයාගත්තේ නැත; ඔවුන්ගේ විරුද්ධවාදීන් අතර වඩාත් උගත් අයද එය සොයාගත්තේ නැත. අන්තිමන් මෙසේ පැවසූහ: “අනාගතවාක්‍යමය කාලපරාසයන් පිළිබඳ ඔබගේ ගණනය කිරීම නිවැරදිය. යම් මහත් සිද්ධියක් සිදුවීමට ආසන්නව ඇත; නමුත් එය මහාශය මිලර් අනාවැකි පළ කරන දෙය නොවේ; එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීම නොව, ලෝකයේ හැරීමය.”

බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි කාලය ගෙවී ගියේය, එහෙත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ජනතාවගේ මුදාගැනීම සඳහා ප්‍රකාශ නොවූ සේක. තම ගැළවුම්කාරයා අවංක විශ්වාසයෙන්ද ප්‍රේමයෙන්ද බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි අය කටුක අසමත්භාවයක් අත්විඳින ලද්දෝය. එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේ තම අරමුණ ඉටු කර තිබූ සේක: උන්වහන්සේගේ ප්‍රකාශවීම බලා සිටින බව ප්‍රකාශ කළ අයගේ හෘදයන් උන්වහන්සේ විසින් පරීක්ෂා කළ සේක. ඔවුන් අතර සත්‍යයට ඇති ප්‍රේමයට වඩා භය විසින් ප්‍රේරණය වූ බොහෝදෙනෙක් සිටියහ. අපේක්ෂිත සිද්ධිය සිදු නොවූ කල, මේ අය තමන් අසමත්භාවයට පත් නොවූ බව ප්‍රකාශ කළහ; ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ එනු ඇතැයි තමන් කිසිදා විශ්වාස නොකළ බවද ඔවුහු කියා සිටියහ. සැබෑ විශ්වාසවන්තයන්ගේ ශෝකය උපහාසයට ලක් කළ මුල් අය අතර ඔවුහු සිටියහ.

මෙය සමිඳාණන්වහන්සේගේ අරමුණ වූයේය. අනාගතය පිළිබඳව අපට භය විය යුතු කිසිවක් නැත; අපගේ අතීත අත්දැකීම තුළ සමිඳාණන්වහන්සේ අපට නායකත්වය දුන් ආකාරය අප විසින් අමතක කරන තරමට පමණක්, තවද අපගේ අතීත අත්දැකීම තුළ සමිඳාණන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම් අප විසින් අමතක කරන තරමට පමණක්, භය විය යුතු කිසිවක් නැත. අපි ඔබට යෝජනා කරන්නේ, මෙම නායකත්වය උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීමෙන් ඔබට වෙන් කළ නොහැකි බවයි.

> ජේම්ස් වයිට් සහ එලන් ජී. වයිට්ගේ ජීවිත සටහන්, 1888, පිටු 186–187: “1843 දී කාලය ගතවීම මඟින් දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව පරීක්ෂා කර ඔවුන් සනාථ කළ සේක. අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද ගණනය කිරීමේදී ඔවුන් කළ වැරැද්ද—එක අද්විතීය වැරැද්දක්—ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම අපේක්ෂා කරමින් සිටි අයගේ අදහස්වලට විරුද්ධ වූ උගත් මනුෂ්‍යයන් විසිනුත් වහාම අනාවරණය කර නොගැනිණ. මෙම ගැඹුරු පණ්ඩිතයෝ කාලය පිළිබඳ තම ගණනය කිරීමේදී මිලර් මැතිතුමා නිවැරදි බව ප්‍රකාශ කළහ, එහෙත් එම කාලපරිච්ඡේදයට කිරුළ පළඳවන සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් ඔහු සමඟ වාද කළහ. නමුත් ඔවුන් සහ බලාසිටි දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව, කාලය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයේදී එකම පොදු වැරැද්දක සිටියහ.”

දෙවියන් වහන්සේ තම ප්‍රඥාව තුළින් තම ජනතාවට එක් බලාපොරොත්තුභංගයක් මුහුණ දීමට නියම කළ බව අපි සම්පූර්ණයෙන් විශ්වාස කරමු. එය ඔවුන්ගේ හෘදයන් අනාවරණය කිරීමටත්, සත්‍ය චරිත වර්ධනය කිරීමටත් ඉතා යෝග්‍ය ලෙස සැලසුම් කරන ලද්දේය—ඔවුන්ගේ හෘදයන් පමණක් හෙළිදරව් කිරීමට නොව, ඔවුන්ගේ චරිත ද වර්ධනය කිරීමටය; එමෙන්ම එය, මධ්‍යරාත්‍රි හඬ කැඳවීමේදී එන අර්බුදයේදී, ඒවා ප්‍රකාශිත වන තත්ත්වයකට ගෙන ඒම සඳහාය. දෙවියන් වහන්සේගේ විනිශ්චයන් පිළිබඳ භය නිසා, සත්‍යයට ප්‍රේම කළ නිසාත් ස්වර්ග රාජ්‍යයේ උරුමයක් ප්‍රාර්ථනා කළ නිසාත් නොව, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය පිළිගත් අය, දැන් ඔවුන්ගේ සැබෑ ස්වභාවයෙන් ප්‍රකාශ විය. යේසුස් වහන්සේගේ ප්‍රකාශනය සත්‍ය හෘදයෙන් ආශාවෙන් බලාසිටිමින් එයට ප්‍රේම කළ, බලාපොරොත්තුභංගයට පත් වූ අය උපහාසයට ලක් කළ පළමු අය අතර ඔවුහු සිටියහ. දෙවියන් වහන්සේගේ මෙම අතිශයින් විමර්ශනශීලී පරීක්ෂාව, පරීක්ෂණයේ පැයෙහි තමන්ගේ ඇදහිල්ල ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් වගකීම හා අපකීර්තියෙන් මඟහැරීමට උත්සාහ කරන අයගේ සැබෑ චරිත හෙළිදරව් කළේය.

බලාපොරොත්තු කඩවී ගිය අය අන්ධකාරයේ තබා නොසිටින ලද්දෝය; මන්ද, දැඩි යාච්ඤාවෙන් යුතුව අනාගතවාක්‍යකාල පරික්ෂා කළ විට, දෝෂය සොයාගනු ලැබීය—එනම්, එකම සුවිශේෂ දෝෂය—and the tracing of the prophetic pencil down through the tarrying time. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම පිළිබඳ ප්‍රීතිමත් අපේක්ෂාව තුළ, දර්ශනයේ පෙනී යන ප්‍රමාදය සැලකිල්ලට ගෙන නොතිබූ අතර, එය දුක්බරද, අපේක්ෂා නොකළද වූ අහඹු විස්මයක් විය. එහෙත් මේම පරීක්ෂාවම සත්‍යයේ අවංක විශ්වාසීන් වර්ධනය කර ශක්තිමත් කිරීම සඳහා අතිශයින් අවශ්‍ය විය. එම ප්‍රමාද කාලය අතිශයින් අවශ්‍ය විය. එය පමණක් නොව, එය වර්ග දෙක ප්‍රදර්ශනය කිරීමටත්, මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ ඉතිහාසයේ සිට දොර වසා දමන තුරු ප්‍රකාශ වන්නට තිබූ ඔවුන්ගේ චරිත වර්ධනය වීමට ආරම්භ කිරීමටත් යන බවක් විය; එහෙත්, ප්‍රශ්නයේ නිවැරදි පැත්තෙන් පිටතට එන අය ශක්තිමත් කිරීම සඳහාද එය අවශ්‍ය විය. ඔබට ප්‍රමාද කාලය මධ්‍යරාත්‍රි හඬෙන් හෝ දොර වසා දැමීමෙන් වෙන් කළ නොහැක.

ඔබ මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬ ප්‍රතික්ෂේප කරන විට, ඔබ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ එම ඉතිහාසයම ය. මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬ යනු Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදී සැමුවෙල් ස්නෝ විසින් ප්‍රකාශ කළ පණිවිඩය පමණක් නොව, ප්‍රමාද කාලයේ අත්දැකීම ද වේ. ස්වාමීන්වහන්සේ නායකත්වය දුන්නේ මෙහිටය. අපගේ අතීත ඉතිහාසයේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ නායකත්වය—එනම්, සදාකාල සුභාරංචිය මිලරයිට් ඉතිහාසය තුළ උච්චස්ථානයකට ගෙනැවිත්, නමස්කාරකයන්ගේ පංති දෙකක් උපදවන මෙම ප්‍රමාද කාලය සහ මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬ පිළිබඳ ඉතිහාසය—අප විසින් අමතක කරන්නේ නම් හැර, අනාගතය පිළිබඳ භයවීමට අපට කිසිවක් නැත.

> මුල් ලේඛන, 74 පිටුව: “1843 සටහන ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය විසින් මාර්ගෝපදේශනය කරනු ලැබූ බවත්, එය වෙනස් නොකළ යුතු බවත් මම දුටුවෙමි; එහි අංක උන්වහන්සේ කැමති වූ පරිදි වූ බවත්; එහි ඇති සමහර අංකවල තිබූ වැරැද්දක් උන්වහන්සේගේ හස්තය එය මත තිබී සඟවා තැබූ බවත්, එබැවින් උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන තුරු කිසිවෙකුටත් එය දැකගත නොහැකි වූ බවත් මම දුටුවෙමි.”

## අධර්මයේ අභිරහස සහ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය

අපට කාලය තිබුණේ නම්, අපට අධර්මයේ අභිරහස පිළිබඳව සාකච්ඡා කළ හැකිව තිබුණි. අධර්මයේ අභිරහස සඳහා නිවැරදි අර්ථකථන එකකට වඩා තිබිය හැකි නමුත්, මෙහි එය අදහස් කරන්නේ, ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාව පරීක්ෂා කරන ශුද්ධ ඉතිහාසයන් තුළ, සාතන් විසින් නපුර යහපත සමඟද, සත්‍යය වැරදිය සමඟද මිශ්‍ර කිරීමේ ක්‍රියාකාරිත්වයයි. ශුද්ධ ලියවිල්ලේ, ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාව පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියකට ගෙන එන ශුද්ධ ඉතිහාසයන් තුළ, ඔබ සැමවිටම අධර්මයේ අභිරහස දක්නට ලැබේ—එනම්, සාතන් සත්‍යය වැරදිය සමඟ මිශ්‍ර කිරීමේ ක්‍රියාකාරිත්වය. මිනිසුන් මෙම පරීක්ෂණ ස්ථානයට පැමිණෙන විට, අධර්මයේ අභිරහස විසින් ප්‍රශ්නයන් අඳුරු කර තිබේ.

නෝවාගේ පරීක්ෂාකාලය පැමිණි විට, ඊට පෙරම සාතන්ගේ බීජය දෙවියන්වහන්සේගේ බීජය සමඟ මිශ්‍ර කරනු ලැබී තිබූ බව බයිබලය අපට කියා දෙයි. නෝවාගේ කාලයේ දී අධර්මයේ අභිරහස සම්පූර්ණ වීමට හේතු වූයේ මෙයයි. උත්පත්ති පොතෙහි එය ප්‍රකාශ වන්නේ දෙවියන්ගේ පුත්‍රයන් මනුෂ්‍යයන්ගේ දූවරුන් භාර්යාවන් ලෙස ගත් බව ලෙසය—එනම් බීජ දෙක මිශ්‍ර කිරීම, නෝවාගේ පරීක්ෂාවට පෙරගාමී වන අධර්මයේ අභිරහසය.

මෝසෙස් සහ රතු මුහුදේ පරීක්ෂාවේදී, ශුද්ධ ලියවිල්ල විස්තර කරන්නේ, රතු මුහුදේදීත් සීනයිහිදීත් පරීක්ෂාවට ලක්වීමට නියමිතව සිටි ඉශ්‍රායෙල්, එහි මෙතරම් දීර්ඝ කාලයක් සිටීමෙන් පසු මිසරයේ ඉගැන්වීම් මගින් දූෂිත වී තිබුණු බවය. එය අධර්මයේ අභිරහස වූයේය—සාතන්මය ඉගැන්වීම්වල බලපෑමට ලක්වීමයි.

යුදෙව්වරුන්ගේ කාලයේදී, සන්හෙඩ්‍රිනය ඔවුන්ගේ පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට මාර්ගය සූදානම් කළේ ග්‍රීක ඉගැන්වීම්ය.

මිලේරයිට් ඉතිහාසයේදී, ප්‍රොටෙස්ටන්ට් සභාවල සිටි මිලේරයිට්වරුන් පැපල් බලපෑමේ අවුරුදු 1260ක කාලයෙන් නිකමුණු වී තිබුණි; එම බලපෑම ශුද්ධ බීජය අපවිත්‍ර බීජය සමඟ දූෂිත කරමින්, මිලේරයිට් ඉතිහාසයේ පරීක්ෂාවට පෙර පැවති අධර්මයේ අභිරහසක් උත්පාදනය කළේය.

එය සැමවිටම පවතින අධර්මයේ අභිරහසය.

අධර්මයේ අභිරහස ක්‍රියාකරන ආකාරය ඔබ අධ්‍යයනය කරන්නේ නම්, *Patriarchs and Prophets* නම් ග්‍රන්ථයේ පළමු පරිච්ඡේදයට යන්න. සොයුරිය වයිට් අපට පවසන්නේ, සාතන් ස්වර්ගයේදී අධර්මයේ අභිරහස කෙසේ ඉටු කළේද යන්නයි. කුමන දූතයන් රැඳී සිටිනු ඇතිද, කුමන දූතයන් ඉවත් කරනු ලබනු ඇතිද යන කරුණ පිළිබඳව ස්වර්ගයේ පරීක්ෂණයක් පැවැත්වීමට නියමිතව තිබුණි; එම පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියට පෙරම, සාතන් එම අධර්මයේ අභිරහස ස්වර්ගය තුළම ඉටු කරමින් සිටියේය.

සාතන් මෙය කළේ සැකය සළවා, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයට ඉහළින් තම වචනය තබා, සහ වඩාත් වැදගත් ලෙස, අන් අයව තම බොරු ඉගැන්වීම් ප්‍රකාශ කිරීමට පෙළඹවීමෙනි—එය භයානක ක්‍රියාවකි. ඔහු ඔබගේ මනසේ සැකය තැබුවේය; ඉන්පසු ඔබ එම සැකය සමූහයක් ඉදිරියේ ප්‍රකාශ කිරීමට පිටතට යන්නේය. එම සැකය පිළිබඳව යමෙකු පැමිණිලි කළහොත්, ඔවුන් පැමිණිලි කරන්නේ ඔහු ගැන නොව, ඔබ ගැනය.

මෑතකදී, වොෂින්ටන්හි ස්පොකේන් නගරයේ එක් පාස්ටර්වරයෙක් Early Writings, 74 වන පිටුව පිළිබඳ අදහස් දක්වමින්, “මම එලන් වයිට් ජීවත් වූ කාලයේ ශබ්දකෝෂය වන Webster’s Dictionary බැලුවා, figures යන්නෙන් ගණිතයට සම්බන්ධ කිසිවක් අදහස් නොවේ” යයි පැවසීය. එය ඇසූ බොහෝ දෙනෙක් එය පරීක්ෂා නොකර ඔහුගේ කථාව විශ්වාස කරනු ඇත. අඩුම තරමින්, එම පාස්ටර්වරයා මෙම පදබැඳියේ figures යන්නෙන් නිරූපණය වන දෙය පිළිබඳ සැකයක් වපුරමින් සිටියේය; සත්‍ය වශයෙන්ම, ඔහු බොරු පැවසුවේය. Webster’s 1828 Dictionary හි මෙසේ සඳහන් වේ: FIGURE, n. ගණිතයේදී, 2, 7, 9 වැනි සංඛ්‍යාවක් දක්වන ලකුණක්.

ඔහු සැකය ප්‍රකාශ කරමින්, අධර්මයේ අභිරහස ලෙස නිරූපිත කාර්යය ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටියේය. ඔහු, දැකීමට කැමති නම්, මෙම භූමියේ ඉතිහාසයේ කාලයේදී ඔබ සත්‍යය ඔබම තේරුම් ගත යුතු අතර මනුෂ්‍යයන්ට සවන් නොදිය යුතු බව ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුන්ට හඳුන්වා දෙමින් සිටියේය; මක්නිසාද, “. . . අධර්මයේ අභිරහස දැනටමත් ක්‍රියා කරයි: . . . .”

> මුල් ලේඛන, 74 පිටුව: ". . . එම රූපයන් උන්වහන්සේ කැමති වූ පරිදිම තිබූ බවත්, එම රූපයන් කිහිපයක තිබූ වරදක් කිසිවෙකුටත් පෙනෙන්න නොහැකි වන ලෙස උන්වහන්සේගේ හස්තය ඒ මත වැසී තිබූ බවත්, එම හස්තය ඉවත් කරන තුරු එය සැඟවී තිබූ බවත්."

මෙය නොමඟ යැවීමකි, තවද දේවශාස්ත්‍රවේදීහු බොහෝවිට එසේ කරති. ඔබ බයිබලයේ හෝ අනාවැකියේ ආත්මයේ යම් වචනයක අර්ථය අවබෝධ කරගැනීමට කැමති නම්, පළමුව ශබ්දකෝෂයන් වෙත නොබලන්න; ඔබ අනාවක්තෘවරයා වෙත බලන්න. උදාහරණයක් ලෙස, දානියෙල් 8:11 හි දානියෙල් “taken away” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනය වන rum භාවිතා කරයි. ජනතාව එය “ඉවත් කළා” යන අර්ථය දරයි යැයි සිතති, නමුත් දානියෙල් rum තවත් වාර පහක් භාවිතා කරයි, එහිදී එය කිසිවිටෙකත් “ඉවත් කිරීම” යන්න අදහස් නොකරයි—එහි අර්ථය “ඉහළට ඔසවා උසස් කිරීම” යන්නයි. එබැවින්, දානියෙල් 8:11 හි rum යන්න “ඉවත් කිරීම” යන අර්ථය දරයි යැයි සිතීම, දානියෙල් එම වචනය භාවිතා කළ ආකාරය අනුගමනය කිරීම නොව, සම්ප්‍රදාය අනුගමනය කිරීමකි.

එලන් වයිට් සම්බන්ධයෙන්ද ඒ ආකාරයෙන්මය: *Early Writings*, 74 හි “figures” යන්නෙන් කලාත්මක රූප හෝ ග්‍රැෆික්ස් අදහස් වන බව ඔබ ප්‍රකාශ කිරීමට කැමති නම්, “එලන් වයිට්ගේ කාලයේ ශබ්දකෝෂයෙහි ‘figures’ යන්නෙන් ගණිතය අදහස් වන බව සඳහන් නොවේ” යැයි, බොහෝ දෙනා ඒ ගැන සොයා නොබලනු ඇතැයි විශ්වාස කරමින්, ඔබ කියනු ඇත. එහෙත් ඔවුන් එය සොයා බැලුවහොත්, “figures” යන්නෙන් ඇත්ත වශයෙන්ම ගණිතය අදහස් වන බව ඔවුන් සොයාගනු ඇත.

එහෙත් ඔබ මුලින්ම යා යුත්තේ එලන් වයිට් ඇයම වෙතය: “figures” යන්නෙන් ඇය අදහස් කරන්නේ කුමක්ද? *Early Writings* ග්‍රන්ථයේ 74 වන පිටුවේ ඇය මෙසේ කියයි: “His hand was over and hid a mistake in some of the figures,” සහ 236 වන පිටුවේ ඇය මෙසේ කියයි: “His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods.” එම අනාගතවාදිනිය ඇයගේ පාරිභාෂික භාවිතයේ “figures” යන්න අනාගතවාණි කාල පරිච්ඡේදයන්—අංක ගණනය—යන අදහස නිරූපණය කරන බව හඳුනා දෙයි; චිත්‍රකලා කෘතිය නොවේ.

එසේ නම්, ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ හස්තය කුමක් මත පැතිරවූසේක් ද? උන්වහන්සේ ප්‍රාග්වචන කාලපරිච්ඡේද ගණනය කිරීමේ දෝෂයක්—එනම් සංඛ්‍යා—මත තම හස්තය පැතිරවූසේක.

## 2520 සම්බන්ධයෙන් එලන් වයිට්ගේ අනුමෝදනය

මෙයයි ප්‍රධාන නිගමනය. බොහෝදෙනෙක් අප ඉදිරිපත් කරන එකම පණිවුඩය ඉදිරිපත් කරමින් සිටිති, මම ඔවුන්ට සහය දක්වමි. එහෙත් 2520 පිළිබඳවද, එය වලංගු අනාවැකියක් බව එලන් වයිට් විශ්වාස කළාද යන්න පිළිබඳවද පැමිණි විට, මෙයයි තර්කය—මෙයයි සාක්ෂිය, සහ ඔබ ආරම්භ කළ යුතු ස්ථානය. අනෙක් සියලු තර්ක වලංගුද සත්‍යද වෙති, නමුත් මෙයයි ආරම්භක ස්ථානය.

Early Writings කෘතියේ 74 වන පිටුවෙහි, සංඛ්‍යා කිහිපයක තිබූ වැරද්දක් මත ස්වාමින්වහන්සේ තම අත තබා ආවරණය කළ සේක් යැයි කියන ස්ථානයේ, එයින් අදහස් කරන්නේ කුමක්දැයි ඇය එම කෘතියේම 236 වන පිටුවෙහි මෙසේ නිර්වචනය කරයි: “දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ප්‍රීතිමත් බලාපොරොත්තුවෙන්, තමන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ බලා සිටින බව මම දුටුවෙමි. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන් පරීක්ෂා කිරීමට අරමුණු කළ සේක.” ඇය කතා කරන්නේ Tarrying Time [1844 මාර්තු 22] ගැන, එනම් පළමු බලාපොරොත්තුභංගය පිළිබඳවය.

ඇය 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින සිදු වූ මහත් බලාපොරොත්තුභංගය ගැන කතා නොකරයි; මන්ද එහිදීත් ඔවුන් පරීක්ෂාවට ලක් කරනු ලබන බැවිනි. එහෙත් මෙහිදී ඇය කතා කරන්නේ 1844 මාර්තු 22 වන දින පිළිබඳවය, එනම් ප්‍රමාද කාලය පිළිබඳවය: “දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන් පරීක්ෂා කිරීමට අදහස් කළ සේක.” “අනාගතවාදී කාල පරිච්ඡේද ගණනය කිරීමේ වරදක් මත උන්වහන්සේගේ අත ආවරණය විය.” ප්‍රමාද කාලය මඟින් උන්වහන්සේ ඔවුන් පරීක්ෂා කිරීමට යන්නේ කෙසේද? අනාගතවාදී කාල පරිච්ඡේද පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අවබෝධය මත උන්වහන්සේගේ අත තබාගෙන සිටීමෙන්ය. ස්වාමීන් වහන්සේ අතීතයේදී, මිලේරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය තුළදී සහ උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම් තුළදී, අපට මඟ පෙන්වා ඇති ආකාරය අපි අමතක කරන තරමට හැර, අනාගතය සම්බන්ධයෙන් ඔබට බිය වීමට කිසිවක් නැත.

මෙම අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදයන්ම ප්‍රමාද කාලය ඇති කළ ඉගැන්වීම් වේ. “අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද ගණනය කිරීමේ දෝෂයක් උන්වහන්සේගේ හස්තය විසින් ආවරණය කරන ලදී. තම ස්වාමීන්වහන්සේ පිළිබඳ බලා සිටි අය එම දෝෂය” — ඒකවචන දෝෂය — “සොයා නොගත්හ; කාලය පිළිබඳ විරුද්ධ වූ අතිශය උගත් පුද්ගලයෝද එය දැකීමට අසමත් වූහ. දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ අත්භූත වීමකට මුහුණ දීමට නියම කළසේක. කාලය ගෙවී ගියේය; තම ගැළවුම්කාරයා ප්‍රීතිමත් අපේක්ෂාවෙන් බලා සිටි අය දුක්ග්‍රස්තව හා හෘදයභංගයට පත්වූහ. එහෙත් යේසුස්වහන්සේගේ ප්‍රකාශනයට ප්‍රේම නොකළ, භය නිසා පණිවිඩය වැළඳගත් අය, අපේක්ෂිත කාලයේදී උන්වහන්සේ නොපැමිණීම ගැන සතුටු වූහ. ඔවුන්ගේ ප්‍රකාශිත ඇදහිල්ල හදවතට බලපා නොතිබුණි; ජීවිතයද පවිත්‍ර කර නොතිබුණි. කාලය ගෙවී යාම එවැනි හෘදයන් අනාවරණය කිරීමට නිවැරදි ලෙස සැලසුම් කර තිබුණි. සැබවින්ම තම ගැළවුම්කාරයාගේ ප්‍රකාශනයට ප්‍රේම කළ දුක්වූ, අත්භූතයට පත් වූ අයව සමච්චලයට ලක් කිරීමට මුලින්ම හැරී ආවේ ඔවුන්ය. තම සෙනඟ පරීක්ෂා කිරීමෙහිත්, පරීක්ෂාවේ වේලාවේ පසුබසින හා ආපසු හැරෙන අය කවුදැයි අනාවරණය කරන සෝදිසි කරන පරීක්ෂණයක් ඔවුන්ට දීමෙහිත්, දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රඥාව මම දුටුවෙමි.

යේසුස්වහන්සේ සහ මුළු ස්වර්ගීය සේනාවම, තම ආත්මයන් ප්‍රේම කළ තැනැන්වහන්සේ දක්නට මිහිරි අපේක්ෂාවෙන් දිගු කලක් ආශාවෙන් බලා සිටි අය දෙස අනුකම්පාවෙන් හා ප්‍රේමයෙන් බැලූහ. ඔවුන්ගේ පරීක්ෂාවේ වේලාවේ ඔවුන්ට අධාර වීම පිණිස දූතයෝ ඔවුන් වටා පාවෙමින් සිටියහ. ස්වර්ගීය පණිවිඩය පිළිගැනීමට නොසලකා හැර තිබූ අය අන්ධකාරයෙහි තබා දමනු ලැබූහ; දෙවියන්වහන්සේ ස්වර්ගයෙන් ඔවුන් වෙත එවා තිබූ ආලෝකය ඔවුන් පිළිගැනීමට කැමති නොවූ බැවින්, උන්වහන්සේගේ කෝපය ඔවුන්ට විරුද්ධව ඇවිළුණේය. තම ස්වාමීන්වහන්සේ නොපැමිණියේ මන්දැයි වටහාගත නොහැකි වූ ඒ විශ්වාසවන්ත, බලාපොරොත්තු කඩවූ අය අන්ධකාරයෙහි අතහැර නොදමනු ලැබූහ. නැවතත් ඔවුහු අනාවැකි කාලයන් සොයා බලනු පිණිස තම බයිබල් වෙත මෙහෙයවනු ලැබූහ. සංඛ්‍යා රූපවලින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන ලද අතර, ඒකීය වූ වරද පැහැදිලි කරනු ලැබීය.

මෙහිදී ඇය 1843 ප්‍රස්තාරයේ අංකයන්හි තිබූ වැරැද්ද පැහැදිලි කරන අතර, එම අංකයන් අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන් නියෝජනය කරන බව ඇය දැනටමත් නිර්වචනය කර ඇත. “අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන් 1844 දක්වා පැමිණෙන බව ඔවුහු දුටුවෝය; සහ අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන් 1843 දී අවසන් වූ බව පෙන්වීම පිණිස ඔවුහු ඉදිරිපත් කළ එම සාක්ෂියම, ඒවා 1844 දී අවසන් වන බව සනාථ කළේය.” සාකච්ඡාව අවසන්! Ellen White 2520 මත තම අනුමෝදන මුද්‍රාව තබයි.

1843 ප්‍රස්ථාරයේ, 1843 දී අවසන් වූයේ යැයි ඔවුන් අවබෝධ කරගෙන සිටියේ අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද තුනක් පමණි: 1335, 2520, සහ 2300. මෙම ප්‍රස්ථාරයේ ඇති අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන් වන සංඛ්‍යා කිහිපයක දෝෂයක් මත දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගේ හස්තය තබාගෙන සිටියේය—උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන තුරු. උන්වහන්සේ තම හස්තය ඉවත් කළ විට, විශ්වාසවන්තව බලා සිටින්නෝ නැවත අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන් අධ්‍යයනය කිරීමට මෙහෙයවනු ලැබූහ; 1843 දී අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන් අවසන් වූයේ යැයි ප්‍රකාශ කිරීමට ඔවුන්ව මෙහෙයවූ ඒකාකාර සාක්ෂියම, පසුව ඉන් දෙකක් 1844 දී අවසන් වූ බව සනාථ කරන බව පිළිගැනිනි.

1335 කාලය ක්‍රි.ව. 508දී ආරම්භ වී 1843දී අවසන් වේ. 2520 කාලය ක්‍රි.පූ. 677දී ආරම්භ වන අතර වර්ෂයේ පූර්ණත්වය විසින් එයට බලපෑම් සිදු වේ. පුරෝගාමීහු එය 1843දී අවසන් වූ බව සිතූහ; නමුත් පසුව, තමන් 1843 යැයි පුරෝකථනය කිරීමට ඔවුන්ව ගෙන ගිය එම සාක්ෂිම 2520 අනාවැකිය 1844දී අවසන් වූ බව ඔප්පු කළේය යන්න ඔවුහු තේරුම් ගත්හ. 2300 අනාවැකිය ක්‍රි.පූ. 457දී ආරම්භ වන අතර, එය 1843දී අවසන් වූ බව ඔවුහු සිතූහ; එහෙත් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් පසුව, අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන් පිළිබඳ තම අධ්‍යයනය තුළින්, එය 1844දී අවසන් වූ බව ඔවුහු අවබෝධ කර ගත්හ.

1843 දී අවසන් වනු ඇතැයි ඔවුන් පුරෝකථනය කළ අනාවැකි තුනක් පමණක් ඇත; ඒවායින් එකක් සැබවින්ම එසේ කරයි: එනම් 1335 ය. මෙම අනාවැකිය ස්වාමින්වහන්සේ තම අත තබා ආවරණය කළ එක නොවේ. එය ප්‍රමාද කාලයෙන් ආරම්භ වී, මධ්‍යරාත්‍රි හඬ හරහා, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා මිලරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය හඳුන්වා දෙයි.

ඊයේ දින ඉදිරිපත් කිරීමේදී, අපි එලන් වයිට්ගේ මෙම උපුටා දැක්වීමෙන් අවසන් කළෙමු: “1843 සහ 1844 දී දක්නට ලැබූ දේවල් දුටු ඇස් ආශීර්වාදලත්ය.” මෙය “1843 වෙත පැමිණෙන්නා ආශීර්වාදලත්ය” යන්නයි. ඊළඟ ඡේදයේ ඇය මෙසේ කියයි: “පණිවිඩය දෙන ලද්දේය. තවද පණිවිඩය නැවත ප්‍රකාශ කිරීම ප්‍රමාද නොවිය යුතුය; මක්නිසාද කාලයේ ලකුණු ඉටු වෙමින් පවතී; අවසන් කාර්යය සිදු කළ යුතුය. කෙටි කාලයකදී මහත් කාර්යයක් සිදු කරනු ලැබේ. ඉක්මනින් දෙවියන්වහන්සේගේ නියමයෙන් දෙනු ලබන පණිවිඩයක් මහත් ඝෝෂාවක් බවට විහිදෙයි. එවිට දානියෙල් තමාගේ කොටසේ සිට, තමාගේ සාක්ෂිය දෙනු ඇත.” Manuscript Releases, වෙළුම 21, 437.

දානියෙල් තම කොටසෙහි සිටීම දානියෙල් 12හි 13වන පදයයි. “1843 සහ 1844 දී දැකනු ලැබූ දේවල් දුටු ඇස් ආශීර්වාදලත්ය” යනුවෙන් සඳහන් වන්නේ 12වන පදයයි. දානියෙල් 12:12–13 පිළිබඳ දෙවියන්වහන්සේගෙන් ලැබුණු විවරණය එලෙන් වයිට් ලබා දෙමින්, මෙම පද කාල අනාගතවාක්‍යයක් ගැන නොව, 1843 සහ 1844 අන්තර්ගත අත්දැකීමක් ගැන බවත්, 1843 පිළිබඳ වරදවා තේරුම් ගැනීමක් නිසා උපදවන ප්‍රමාද කාලයක් එයට අදාළ බවත් පවසයි. ප්‍රමාද කාලය පැමිණෙන විට, “බලා සිටින්නා ආශීර්වාදලත්ය.” දර්ශනය ප්‍රමාද වුවද, එය උදෙසා බලා සිටින්න. ප්‍රමාද කාලයේ සිට දොර වසනු ලබන තුරු විශ්වාසවන්තව බලා සිටින තැනැත්තා ආශීර්වාදලත්ය. 1843 සහ 1844 දී විශ්වාසවන්ත තැනැත්තා දකින්නේ, ඔහු අතිශුද්ධ ස්ථානය තුළට ගෙන යන ආශීර්වාදයකි.

1335 අනාවැකිය 1843දී අවසන් වූ අතර, එයින් මධ්‍යරാത്രි හඬ පැමිණීම සලකුණු විය. 2520 හා 2300 අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද 1844දී අවසන් වේ. 2520, 2300, සහ 1335 යනවා 1843දී අවසන් වූ බව ප්‍රකාශ කිරීමට ඔවුන්ව මෙහෙයවූ එම සාක්ෂිම එවකට 1844දී ඒවා අවසන් වන බව ඔප්පු කරනු පිණිස පිළිගනු ලැබූ බව එලන් වයිට් පවසයි.

> දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙන් ආලෝකය ඔවුන්ගේ ස්ථිතිය මත ප්‍රකාශ වූ අතර, ඔවුහු ප්‍රමාද කාලයක් ඇති බව සොයාගත්හ—“එය [දර්ශනය] ප්‍රමාද වුවද, එය සඳහා බලාසිටින්න.” ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ක්ෂණික පැමිණීම පිළිබඳ ඔවුන්ගේ ප්‍රේමය තුළ, සත්‍ය වශයෙන් බලාසිටින්නන් ප්‍රකාශ කිරීමට නියමිත වූ දර්ශනයේ ප්‍රමාදය ඔවුහු නොසලකා හැර සිටියහ. නැවතත් ඔවුන්ට කාලයේ එක් ලක්ෂ්‍යයක් තිබුණි. එහෙත් 1843 දී ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල ලකුණු කළ එම උද්යෝගයේ හා ශක්තියේ ප්‍රමාණය ලබනු පිණිස, ඔවුන්ගෙන් බොහෝදෙනෙකුට තම දැඩි අවාසනාවන්ත බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම ඉක්මවා නැගී සිටීමට නොහැකි බව මම දුටුවෙමි.

> සාතන් සහ ඔහුගේ දූතයන් ඔවුන් පිට ජයගත්හ; එමෙන්ම එම පණිවිඩය නොපිළිගැනීමට තීරණය කළ අය, තමන් එය යයි හැඳින්වූ මුළාව නොපිළිගැනීම පිළිබඳ තම දූරදර්ශී විනිශ්චය හා ප්‍රඥාව ගැන තමන්ම තමන්ට සුබපැතුම් කළහ. තමන් තමන්ගේම විරුද්ධව දෙවියන්වහන්සේගේ උපදේශය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් සිටින බවත්, ස්වර්ගයෙන් එවන ලද පණිවිඩය ජීවිතයෙන් ප්‍රකාශ කරමින් සිටි දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ව්‍යාකූල කිරීමට සාතන් සහ ඔහුගේ දූතයන් සමඟ එකමුතුව ක්‍රියා කරමින් සිටින බවත් ඔවුහු අවබෝධ කර නොගත්හ.

මෙම ඉතිහාසය තුළ නමස්කාරකයන්ගේ වර්ග දෙකක් ඇත. අවිශ්වාසී වර්ගය බලා සිටින අයව උපහාසයට ලක් කරයි; නමුත් බලා සිටින අයව අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන් වෙත නැවත මෙහෙයවනු ලබන අතර, 1843 දී 2520 සහ 2300 යන කාලපරිච්ඡේදවල අවසානය හඳුනාගැනීමට ඔවුන්ව පෙළඹවූ එම සාක්ෂියම ඒවා 1844 දී අවසන් වූ බව ඔප්පු කිරීමට වූ බව ඔවුහු වටහාගනිති.

මෙය බලාසිටින්නන් හඳුනාගෙන සිටියද, පළමු බලාපොරොත්තුභංගයට පෙර ඔවුන් ස්වාමින්වහන්සේ පිළිබඳ පෙර මෙන් එතරම් උද්යෝගයෙන් දහනයව සිටියේ නැත. ඔවුන් මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩය මගින් නැවතත් ප්‍රජ්වලනය කරනු ලබනු ඇත. බලාසිටින්නන් මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬට පෙරම 1844 වන වසර, එනම් අනාවැකිවල අවසානය, දැනටමත් අවබෝධ කරගෙන සිටියහ.

මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ නම් පණිවිඩය බලාසිටින්නන්ට 1844 ඔක්තෝබර් 22 යන දිනය හඳුනාගැනීමට ඉඩ දුන්නේය. එම තොරතුර සමඟ, එය 1844 වර්ෂයේ කොතැනක හෝ දිනයක් පමණක් නොව, මේ නියත දිනයම වූ අතර, ඒ නිසා එම පණිවිඩයට බලය ලැබුණි.

ඔබට එම ක්‍රියාවලිය පෙනෙන්නේද? මෙම අත්දැකීම ජනිත කරන ඉගැන්වීම් අනාවැකි තුනකි: 1335, 2300, සහ 2520.

මෙය අවබෝධ කරගත් පසු, ඔව්හු, “බබිලෝනෙන් පිටතට එන්න” යයි ප්‍රකාශ කරන්නට පටන් ගත්හ. මෙය දෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩයයි.

අපි මෙය පැහැදිලිව කියමු: ප්‍රමාද කාලයේදී අවසන් වන්නේ කුමක්ද? 1843 චාර්ට් පටයේ භාවිතයයි. දැන් ස්වාමීන්වහන්සේ 1844 දී පැමිණෙන බව ඔවුන් තේරුම්ගෙන සිටි අතර, චාර්ට් පටයේ 1843 යනුවෙන් සඳහන් වූ බැවින්, ඔවුන් මෙම චාර්ට් පටය දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසය සඳහා අසයින් කළහ.

දෙවන දූතයාගේ ඉතිහාසයේදී ඔවුන්ගේ පණිවුඩය කුමක් බවට පත් වන්නේද? අවසාන ඡේදය එය පැහැදිලි කරයි.

> මෙම පණිවිඩයේ විශ්වාසවන්තයන් සභාවලදී පීඩිත කරනු ලැබූහ. යම් කලක්, එම පණිවිඩය පිළිගැනීමට අකමැති වූවෝ තමන්ගේ හෘදයන්හි අදහස් ක්‍රියාවට නැංවීමෙන් භය නිසා වළක්වනු ලැබූහ; එහෙත් කාලය ගතවීම ඔවුන්ගේ සැබෑ හැඟීම් හෙළි කළේය. 1844 දක්වා අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද විහිදී යන බව බලා සිටින්නන්ට දරන්නට බල කෙරුණු සාක්ෂිය නිශ්ශබ්ද කිරීමට ඔව්හු කැමති වූහ.

කුමන අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද ද? 2520, 2300, සහ 1335. මෙම ඉතිහාසය තුළ ඔවුන්ගේ පණිවිඩය එයයි. දැන් ඔවුන් කියන්නේ, “අපි එය අවබෝධ කරගෙන ඇත! මෙම අනාවැකි 1844 දක්වා විහිදෙයි.” මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬීමේ ඉතිහාසය තුළ ඔවුන්ගේ පණිවිඩය වන්නේ 2520 සහ 2300 අවුරුදු අනාවැකಿಗಳය.

> කාලයක් තිස්සේ, එම පණිවිඩය පිළිගැනීමට අකමැතිව සිටි අය තම හදවත්වල තිබූ හැඟීම් ක්‍රියාවට නංවීමෙන් භීතිය නිසා වැළැක්වී සිටියහ; එහෙත් කාලය ගතවීම ඔවුන්ගේ සැබෑ හැඟීම් හෙළි කළේය. අනාවැකිමය කාල පරාස 1844 දක්වා දිගු වූ බව, බලා සිටි අය දරා සිටිය නොහැකි ලෙස දීමට බලකෙරුණු සාක්ෂිය නිශ්ශබ්ද කර දැමීමට ඔවුහු කැමති වූහ. විශ්වාසවන්තයෝ තම වැරැද්ද—විශේෂ වූ වැරැද්දක්—පැහැදිලිව විස්තර කළහ; තවද 1844 දී තම ස්වාමීන්වහන්සේ බලාපොරොත්තු වූයේ මක්නිසාදැයි හේතු ද ඉදිරිපත් කළහ. ඔවුන්ට විරුද්ධව සිටි අයට ඉදිරිපත් කරන ලද බලවත් හේතු වලට එරෙහිව කිසිම තර්කයක් ගෙන ඒමට නොහැකි විය. එහෙත් සභාවල කෝපය ඇවිළුණේය; සාක්ෂිවලට සවන් නොදීමටත්, අනෙකුත් අයට එය ඇසීමට නොහැකි වන පිණිස එම සාක්ෂිය සභාවලින් බැහැර කර තැබීමටත් ඔවුහු අධිෂ්ඨාන කරගෙන සිටියහ.

2520ය 2300 දින සමඟ සම්බන්ධ කර ඉදිරිපත් කළ විට කුමක් සිදු වේද? මිලර්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේදී, ඔබ සභාවලින් බැහැර කරනු ලබන අතර, එම පණිවුඩය නිශ්ශබ්ද කිරීමට උත්සාහයක් ද ගනු ලැබේ.

> දෙවියන්වහන්සේ තමන්ට දී තිබූ ආලෝකය අන්‍යයන්ගෙන් වළක්වා තැබීමට ධෛර්ය නොකළ අය, සභා මණ්ඩලවලින් බැහැර කරනු ලැබූහ; එහෙත් යේසුස්වහන්සේ ඔවුන් සමඟ සිටි අතර, ඔවුහු උන්වහන්සේගේ මුහුණේ ප්‍රභාවේ ආලෝකය තුළ ප්‍රීතිමත් වූහ. ඔවුහු දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය පිළිගැනීමට සූදානම් කරනු ලැබූහ. Early Writings, 235–237.

2520 පිළිබඳ අධ්‍යයනයකට පිවිසීමකින් තොරව, අපි පෙන්වීමට උත්සාහ කරන්නේ එලන් වයිට් 2520 මත ඇයගේ අනුමೋದන මුද්‍රාව තබා ඇති බවය. ඔබට මෙය දක්නට නොහැකි නම්, යේසුස් ඔබගේ ඇස්වලින් පටල ඉවත් කරන ලෙස ඔබ ප්‍රාර්ථනා කළ යුතුය. 1843 වසර අනාවැකි කිරීමට ඔවුන්ව මෙහෙයවූ එම සාක්ෂියම, මෙම අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද 1844 දී අවසන් වූ බව සනාථ කිරීමට එවිට දැකගත් බව එලන් වයිට් පැවසුවාය. ඇය සෑම විටම අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන්, හෝ සංඛ්‍යා, බහු වචනයෙන් හඳුන්වයි. 1843 චාට්පතෙහි 1843 දී අවසන් වූ අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද තුනක් පමණක් ඇත.

1843දී අවසන් වන 1335, “figures” සහ “prophetic periods” යනුවෙන් ඇය පැවසීම ව්‍යාකරණමය නිවැරදිභාවය සඳහා අවම වශයෙන් අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද දෙකක් අවශ්‍ය කරයි. තුනක් තිබේ නම්, ඔබ එකක් ඉවත් කළ විට, වෙන කිසිවෙකු කුමක් පැවසුවද ඇය අනුමත කරන ඒ දෙක 2520 සහ 2300 වන බව නිසැකය.

මෙම ඉතිහාසය තුළ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින අඩ්වෙන්ටිස්වරුන්ගේ මහත් බලාපොරොත්තුභංගය ද ඇතුළුව, ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් මනුෂ්‍යයන්ගේ බලපෑම මත නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය මත සිටිය හැකි වන පිණිස, සභාවලින් බැහැර කරනු ලබන අත්දැකීමක් නිර්මාණය කරමින් සිටියේය. යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ අතිශුද්ධස්ථානය තුළට පිවිසීමට ඇදහිල්ල ලබාගැනීමට ඔවුන්ට එම අත්දැකීම අවශ්‍ය විය. සදාකාලික ශුභාරංචිය අවසානයකට ගෙන ඒම සඳහා උන්වහන්සේ ඔවුන් සම්පූර්ණ කරමින් සිටියේය.

## පුරෝගාමීන්ගේ සාක්ෂිය: ජේම්ස් වයිට් සහ යුරියා ස්මිත්

ඊළඟට, අපට පුරෝගාමීන් දෙදෙනෙකු වන ජේම්ස් වයිට් සහ යුරියා ස්මිත් සිටිති. 1863 දී ජේම්ස් වයිට් 2520 ප්‍රතික්ෂේප කළ බවත්, 1870 සහ 1880 දශකවල සිය ලේඛනවලදී යුරියා ස්මිත් එය ප්‍රතික්ෂේප කළ බවත් ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා නූතන දේවවිද්‍යාඥයන් යොමු කරන ප්‍රධාන පුද්ගලයෝ මොවුහු වෙති.

1844 වසරටත් එයට අල්ප කලකට පසුවත් අපි ආපසු යන්නේ, එලන් වයිට් මේ මොහොතේ විස්තර කළ මේම එකම ඉතිහාසය ජේම්ස් වයිට් සහ උරියා ස්මිත් කෙසේ විස්තර කරන්නේදැයි දැකීමටය. ඇය අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද ගැනත්, ස්වාමීන්වහන්සේ තම අත ඉවත් කළ බවත්, එවිට වරද දැකගත් බවත් කතා කරයි; මේ පුරෝගාමී දෙදෙනාද එසේම කරති.

එලන් වයිට් “2520” හෝ “සත් වාර” යනුවෙන් නොකියයි; නමුත් උරියා ස්මිත් සහ ජේම්ස් වයිට් එසේ කියති. මෙම ඉතිහාසය තුළ පිළිගනු ලැබූ භවिष्यවාණිමය කාලපරිච්ඡේද 2520 සහ 2300 බව ඔවුහු පැහැදිලි කරති.

> ජේම්ස් වයිට්, *Review and Herald*, කාණ්ඩය 1, 1851 ජූලි 9: “විරෝධකයෙකු මෙසේ කියයි, ‘මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ තවම දී නොමැති බව මම විශ්වාස කරමි.’ මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ අප විසින් අසා ඇති බවත්, හෝ එය කිසි කලෙකවත් අසන්නට ලැබේ යැයිත්, අපි ද විශ්වාස නොකරමු. මතෙව් 25:6 හි ඇති ‘බලව, මනාලයා පැමිණෙයි’ යන හඬ නැගෙනහිර විවාහයක ඉතිහාසයට අයත් එකකි. එහෙත් 1844 වර්ෂයේ ශරත් ඍතුවේ දී සම්පූර්ණ ඇඩ්වෙන්ට් සමූහය විසින් දෙන ලදත්, පූර්ණ ලෙස පිළිගන්නා ලදත්, උපමාවේ මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬට හොඳින් සමාන වන හඬක් තිබූ බව, එහි අත්දැකීමක් ඇති අය විසින් ප්‍රතික්ෂේප නොකළ යුතුය.”

ජේම්ස් වයිට්, මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬ ප්‍රතික්ෂේප කරමින් මාර්ගයෙන් ඉවත වැටෙන මිනිසුන් පිළිබඳ ඉතිහාසයක් සමඟ කටයුතු කරයි. ඔහු මෙයට ප්‍රතිචාර දක්වමින්, මෙම ඉතිහාසය සාකච්ඡා කරනු ඇත.

> එය පැමිණියේ නියමිත කාලයේදීය. උපමාවේ හඬ ප්‍රමාදයත්, නිද්‍රාවට හා නින්දට වැටීමත් සිදුවූ වහාම අනුව පැමිණියේය. එය අපගේ ප්‍රමාදයට පසුව, අප බලාපොරොත්තු බිඳවැටී සිටියදී, නිද්‍රාසන්න තත්ත්වයක සිටිය දී අපගේ කන්වලට ළඟාවිය. එම හඬ කන්‍යාවන් දසදෙනා අවදි කළ අතර, ඔවුන්ගේ පහන සකස් කිරීමට ඔවුන්ව මෙහෙයවිය. ආත්මයාණන්ගේ බලයෙන් සමඟ වූ මේ දෙය, ආගමනය බලා සිටි ජනතාව උද්දීපනය කළ අතර, පෙර කිසි දිනක නොකළ ආකාරයෙන් බයිබලය සොයා බැලීමටත්, තමන්වද තම ලෝකික සම්පත්ද සම්පූර්ණයෙන්ම ස්වාමීන්වහන්සේට කැප කිරීමටත් ඔවුන්ව මෙහෙයවිය. ස්වාමීන්වහන්සේ 1844 වන අවුරුද්දේ සත්වැනි මාසයේදී පැමිණෙන බව ප්‍රකාශ කළ අය, අනාවැකිමය කාලපරාසයන් එම කාලයටම ළඟා වන බව පැහැදිලිව දුටුවෝය; එබැවින්, ආගමනය 1843 දී සිදුවනු ඇතැයි සනාථ කිරීමට එම කාලපරාසයන්ගෙන් ඉදිරිපත් කර තිබූ සාක්ෂිය, එය 1844 දී සිදුවනු ඇතැයි සනාථ කළේය. එවිට අපි 2300 දින 1843 දී අවසන් වන පරිදි ගණනය කළ එම ගණන්කිරීමේ ක්‍රමයේ දෝෂයක් දුටුවෙමු. ආගමනයට විරුද්ධව ලියූ අය අතර කිසිවෙකුත් එය දුටුවේ නැත. ප්‍රොවිඩන්ස්ගේ හස්තය—මහා අකුරෙන් ‘P’—එම වැරැද්ද—එකවචනයෙන්—එය දර්ශනය කරගත යුතු කාලය පැමිණෙන තුරු ආවරණය කර තැබීය. දෝෂය වූයේ, 70 සති ගණනය කරනු ලබන ආඥාව නිකුත් වූ විට ගෙවී ගොස් තිබූ ක්‍රි.පූ. 457 වර්ෂයේ කොටස කිසිසේත්ම ගණනට නොගෙන, 2300 න් සම්පූර්ණ අවුරුදු 457ක් අඩු කිරීමය; එවිට ඉතිරිවන්නේ 1843 ය.

> “අපගේ මනස් එම කාලබින්දුව වෙත යොමු කරනු ලැබුවේ, [1843,] ආරම්භය සනිටුහන් කළ යුතු වූ ඒ සිද්ධීන් සම්පූර්ණ වූ බව ශ්‍රේෂ්ඨ කාලගණකයන් නියම කරන එම වර්ෂවලින් විවිධ අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද ගණනය කළ විට, ඒ සියල්ලම එම වර්ෂයේදී අවසන් වන බව පෙනී ගිය නිසාය.”

දැන් ඔහු අපට පවසන්නේ ඔවුන් 1843 දී අවසන් වූ බව සිතූ අනාගතවාණීක කාල පරිච්ඡේදයන්ය.

> “එහෙත්, මෙය පෙනී සිටියේ පමණක් ය.” ඔවුන් 1843 දී අවසන් වූවා යැයි පෙනී සිටියේ පමණි. ඒවා 1844 දී අවසන් වූ බව ඔවුහු සොයාගනු ඇත.

> “‘සත් කාලයන්,’ හෙවත් අවුරුදු 2520, අපි මනස්සේගේ වහල්භාවයෙන් ගණන් කරමු; එය, විශාල ඒකමතිකත්වයකින්, කාලගණකයන් විසින් ක්‍රිස්තු පූර්ව 677 ලෙස තබා ඇත.’ ඔවුන් ගනුදෙනු කළේ මෙම අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන් පිළිබඳවය. ‘මෙම දිනය, මෙම කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භය සඳහා අප විසින් කිසිදා ගණනය කර ඇත්තේ එකම දිනයය; සහ ක්‍රිස්තු පූර්ව 677 අවුරුදු 2520 න් අඩු කළ කල ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1843 ඉතිරි විය. එහෙත්, ක්‍රිස්තු පූර්ව 677 සම්පූර්ණ අවුරුදු සහ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1843 සම්පූර්ණ අවුරුදු 2520 සම්පූර්ණ කිරීමට අවශ්‍ය වන බැවින්, මෙම කාලපරිච්ඡේදය ක්‍රිස්තු පූර්ව 677 ආරම්භයට පසුව කොපමණ දුරට ආරම්භ වී ඇත්ද යන්නට අනුව, එය ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1844 තුළද එම ප්‍රමාණයට දිගු කළ යුතු බව අපි නොසලකා හැරියෙමු.’”

“දේවීය පාලනයේ හස්තය ඔහුගේ අත වැරදීම මත තබාගත්තේය” යනුවෙන් සඳහන් වන අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදවලට 2520 ද ඇතුළත් විය.

> උරියා ස්මිත්: “කාලය ක්‍රි.ව. 1843 ඉක්මවා ගිය විට, බොහෝ දෙනා තමන් අපේක්ෂා කළ මුදාගැනීමේ වර්ෂය පිළිබඳව ඇති වූ තමන්ගේ බලාපොරොත්තු භංගවීමේ හේතු සොයා බැලීමට පටන් ගත්හ. එවිට මෙය දක්නට ලැබිණි: අප සැමවිටම ඒවායේ ආරම්භය තැබූ පරිදි, සියලු අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද ක්‍රි.පූ. වර්ෂයන්හිදී ආරම්භ කරනු ලැබුවහොත්, අපගේ කාලගණනය සහ ඒවායේ ආරම්භ දිනය නිවැරදි යැයි උපකල්පනය කළත්, ඒවා තම තමන් අනුව සම්පූර්ණ වන්නේ ක්‍රි.ව. 1844 වර්ෂය තුළ කිසියම් කාලයකදී පමණක් බවය. මෙසේ, ක්‍රි.පූ. 677 දී ආරම්භ වන සත් වාරය, එනම් අවුරුදු 2520—ක්‍රි.පූ. 607 දී ආරම්භ වන මහා ජුබිලිය, එනම් අවුරුදු 2450 [1843 හෝ 1850 ප්‍රස්තාරයන් කිසිවකින් නිරූපණය නොකළ.]—සහ ක්‍රි.පූ. 457 දී ආරම්භ වන දානියෙල්ගේ අවුරුදු 2300 යන කාලපරිච්ඡේද සම්බන්ධයෙන්, ඒ ඒ අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද දිනැංකිගත කරන ලද ක්‍රි.පූ. වර්ෂවලින් එක් එක් වර්ෂයක කොටසක්, ඒවායේ ආරම්භය සලකුණු කළ විවිධ සිද්ධීන් සිදුවීමට පෙරම ගෙවී ගොස් තිබූ බැවින්, එක් එක් කාලපරිච්ඡේදයේ අවුරුදු ගණන සම්පූර්ණ කිරීමට හෝ අපගේ කාලගණනයේ නිවැරදිතාව පරීක්ෂා කිරීමට නම්, ඒවා තම තමන් ගණන් කරනු ලබන ක්‍රි.පූ. වර්ෂයන්හි ආරම්භයට පසුව කොපමණ ප්‍රමාණයක් ආරම්භ වූවද, එම ප්‍රමාණයට සමානව ක්‍රි.ව. 1844 තුළද දිගහැරිය යුතු විය. එහෙත්, ඒ ඒ ක්‍රි.පූ. වර්ෂයන් තුළ මෙම විවිධ කාලපරිච්ඡේද ආරම්භ වූ කාලය පිළිබඳ කිසිදු ඉඟියක් නොතිබුණි; එබැවින්, ඒවායේ අවසන් වීමේ වර්ෂය තුළ ඇති කාලය නිවැරදිව සලකුණු කළ නොහැකි විය.”

උරියා ස්මිත් සහ ජේම්ස් වයිට් යන දෙදෙනාම සාක්ෂි දරන්නේ, 1844 දී අවසන් වන බවට පිළිගත් අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද දෙක 2520 සහ 2300 අවුරුදු බවයි; එසේම ඔවුන් Early Writings, පිටුව 236 හා එහි අනතුරුව එලන් වයිට් භාවිත කළ ඒම ප්‍රකාශනම භාවිත කරති.

## සත්‍යයේ දාමය: විලියම් මිලර්ගේ ආරම්භක ස්ථාන

> මුල් ලේඛන, 230 පිටුව: “දෙවියන්වහන්සේ තම දූතයා”—ගබ්‍රියෙල් දූතයා—“යැවූසේක, ගොවියෙකුගේ”—විලියම් මිලර්ගේ—“හදවත මත ක්‍රියා කිරීමට,” “ඔහු බයිබලය විශ්වාස නොකළ කෙනෙකු වූ නමුත්, අනාවැකි සොයා බැලීමට ඔහුට මඟ පෙන්වීමටය. දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයෝ නැවත නැවතත් ඒ තෝරාගත් තැනැත්තා වෙත පැමිණ, ඔහුගේ මනසට මඟ පෙන්වා, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට සදා අඳුරු වී තිබූ අනාවැකි ඔහුගේ අවබෝධයට විවෘත කළහ. සත්‍යයේ දාමයේ ආරම්භය ඔහුට දෙන ලද්දේය; එවිට ඔහු සබැඳියෙන් සබැඳිය සොයමින් ඉදිරියට ගෙනයනු ලැබීය, අවසානයේ ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය දෙස විස්මය හා ප්‍රශංසාවෙන් බැලීය. එහි ඔහු සම්පූර්ණ සත්‍ය දාමයක් දුටුවේය. තමා පෙර ආත්මප්‍රේරණය ලත් නොවන ලෙස සලකා තිබූ ඒ වචනය, දැන් එහි අලංකාරය හා තේජස සමග ඔහුගේ දර්ශනය ඉදිරියේ විවෘත විය. ශුද්ධ ලේඛනයේ එක් කොටසක් අනෙක් කොටස පැහැදිලි කරන බව ඔහු දුටුවේය,”—අපි proof-texting ලෙස හඳුන්වන ක්‍රමය, පේළිය මත පේළිය, මෙතැන ටිකක්, එතැන ටිකක්, යන ආකාරයෙන් ගබ්‍රියෙල් ඔහුට පෙන්වා දුන්නේය.

ගබ්රියෙල් ඔහුට සත්‍යයේ දාමයේ ආරම්භයත්, ශාස්ත්‍රෝක්ති උපුටා දක්වමින් සාක්ෂි ස්ථාපනය කරන ක්‍රමයත් ලබා දුන්නේය.

> විලියම් මිලර්, *Advent Review and Sabbath Herald*, 1854 අප්‍රේල් 18: “ශුද්ධ ලියවිලි වැඩිදුරටත් අධ්‍යයනය කිරීමෙන්, ජාතින්ගේ අධිපත්‍යයේ සත් කාලය යුදෙව්වන් මනස්සේගේ වහල්කම සමයේ ස්වාධීන ජාතියක් වීම නැවතුණු විට ආරම්භ විය යුතුයැයි මම නිගමනය කළෙමි; එම දිනය ශ්‍රේෂ්ඨ කාලගණකයන් ක්‍රි.පූ. 677 ලෙස නියම කළහ; 2300 දින සති හැත්තෑව සමඟ ආරම්භ වූයේය, එය ශ්‍රේෂ්ඨ කාලගණකයන් ක්‍රි.පූ. 457 සිට ගණනය කළහ; සහ දෛනිකය ඉවත් කිරීමත්, විනාශයට පත් කරන පිළිකුල පිහිටුවීමත් සමඟ ආරම්භ වන 1335 දින [දානියෙල් 12:11], අමනුෂ්‍ය පිළිකුල් ඉවත් කළ පසු පාප් අධිපත්‍යය පිහිටුවීමේ කාලයෙන් ගණනය කළ යුතු වූයේය, සහ මා සම්බන්ධ විය හැකිවූ ශ්‍රේෂ්ඨ ඉතිහාසඥයන්ගේ අනුව, එය ක්‍රි.ව. 508 පමණ සිට ගණනය කළ යුතුය.”

එලන් වයිට් පවසන්නේ ගැබ්රියෙල් විසින් විලියම් මිලර්ට සත්‍යයේ දාමයට ආරම්භය දුන් බවය; එසේම විලියම් මිලර් සාක්ෂි දරන්නේ තමන්ට දෙන ලද ආරම්භක ස්ථාන තුන ක්‍රි.ව. 508, ක්‍රි.පූ. 677, සහ ක්‍රි.පූ. 457 යන දිනಾಂಕයන් බවය. මධ්‍යරಾತ್ರි හැඬීමේ ඉතිහාසය උත්පාදනය කළ මෙම අනාවැකිවල ආරම්භක ස්ථාන ඔහුට ගැබ්රියෙල් දූතයා විසින් දෙන ලදී.

## අවසාන රැවටීම: අනාගතවාදයේ ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම

> තෝරාගත් පණිවිඩ, පොත 1, පිටුව 48: “සැතන් . . . නිරන්තරයෙන් ව්‍යාජ දේ ඉදිරිපත් කරමින් සත්‍යයෙන් ඉවතට ගෙන යාමට උත්සාහ කරයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ සාක්ෂිය අකාර්යක්ෂම කර දැමීම සැතන්ගේ අන්තිම වංචාව වනු ඇත.” සැතන්ගේ අවසාන වංචාව නම් අනාවැකි ආත්මය විනාශ කිරීමයි.

ඔබ මෙම මූලික සත්‍යයන් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, ඔබ එකවරම අනාවැකි ආත්මයද ප්‍රතික්ෂේප කරමින් සිටින්නෙහිය. එලන් වයිට් 2520 මත තම අනුමෝදනය තබා ඇත. 2520 ප්‍රතික්ෂේප කරන්න; එවිට ඔබ දරුවාද නානාදියත් සමඟම පිටතට විසි කර දමන්නෙහිය.

> “සැටන් යනු . . . අසත්‍ය ලෙස ගොඩනැඟූ දේ නිරන්තරයෙන් ඉදිරිපත් කරමින්—සත්‍යයෙන් ඉවතට ගෙන යාමට උත්සාහ කරන වාහකයෙකි. සැටන්ගේ අතිඅවසාන වංචාව වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ සාක්ෂිය අකාර්යක්ෂම කර දැමීමයි. ‘දර්ශනය නැති තැන ජනතාව විනාශ වෙති’ (හිතෝපදේශ 29:18).” ඇය මෙහි කථා කරන්නේ අනාවැකි ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ගැනයි; එයට සම්බන්ධව, ඔබ අනාවැකි ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කළහොත්, දර්ශනය නැති තැන ජනතාව විනාශ වන බව ඇය පවසයි. දර්ශනය යනු කුමක්ද? ඔබ අනාවැකි ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කළහොත්, ඔබට නොලැබෙන්නේ කුමන දර්ශනයද?

> “දර්ශනය ලියා, කියවන්නා දුවන පිණිස එය පුවරුවල පැහැදිලි ලෙස සටහන් කරව.” හබක්කුක් 2:2 (KJV). ඔබ අනාවැකි ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, ඔබ 1843 ප්‍රස්තාරයද ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට යන්නේ ය; තවද, ඔබ මෙම ප්‍රස්තාරය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, ඔබ අනාවැකි ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ ය.

> "සත්‍ය සාක්ෂිය පිළිබඳ දෙවියන්වහන්සේගේ ශේෂ ජනතාවගේ විශ්වාසය කම්පනයට පත් කිරීමට, සාතන් විවිධ ක්‍රමවලින්ද විවිධ උපකරණයන් මගින්ද අතිශය කෞශලයෙන් ක්‍රියා කරනු ඇත. සාක්ෂිවලට විරුද්ධව සාතානික වූ ද්වේෂයක් දල්වනු ලැබේ." සමහර අවස්ථාවලදී අපි "සාතානික" යනුවෙන් සිතන්නේ අඳුරු දුෂ්ට ක්‍රියා ලෙසය; එහෙත් *Patriarchs and Prophets* ග්‍රන්ථයේ අපට කියා දෙනු ලබන්නේ සාතන් සැකයන් ඉඟි කරවමින් ක්‍රියා කරන බවය. අනාවැකි ආත්මයටද මෙම මූලික සත්‍යයන්ටද එරෙහිව ඇති සාතානික ප්‍රහාරය එයයි. මේ සැකයන් ඉඟි කරවන්නේ අප විශ්වාස කළ යුතුයැයි අපෙන් අපේක්ෂා කරන මනුෂ්‍යයන් විසිනි.

> “සාතානික වූ, සාක්ෂිවලට විරුද්ධව ඇවිළෙන ද්වේෂයක් ඇති වන්නේය. එම සම්බන්ධයෙන් සභාවන්ගේ විශ්වාසය කම්පාවට පත් කිරීමට සාතන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් යොමු වනු ඇත; මක්නිසාද, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ අනතුරු ඇඟවීම්ද, තරවටු කිරීම්ද, උපදේශනද සැලකිල්ලට ගන්නා විට, තම රැවටිලි ඇතුළත් කිරීමටත්, ප්‍රාණයන් තම මුළාවන්හි බැඳ තැබීමටත් සාතන්ට එතරම් පැහැදිලි මාර්ගයක් හිමි නොවන බැවිනි.” Selected Messages, book 1, 48.

අපි මෙය නිමාවකට ගෙන එන විට, සහෝදරි වයිට් අපට අනාගතය පිළිබඳ බිය වීමට කිසිවක් නැත, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මඟපෙන්වීම අප විසින් අමතක කිරීම හැර, යනුවෙන් පවසන කල, ඇය සඳහන් කරන එම ස්වාමීන්වහන්සේගේ මඟපෙන්වීම යනු Tarrying Time සිට closed door දක්වා වූ ඉතිහාසය බවත්—The Midnight Cry යන පදයෙන් නිරූපිත වන එම ඉතිහාසය බවත්—මම පවසමි. අපට අනාගතය පිළිබඳ බිය වීමට කිසිවක් නැත, The Midnight Cry හි අත්දැකීම තුළ ස්වාමීන්වහන්සේ අපව මඟපෙන්වූ ආකාරයද, එම මඟපෙන්වීම සමඟ සම්බන්ධ වූ ඉගැන්වීම්ද අප විසින් අමතක කිරීම හැර. මෙම අත්දැකීම උත්පාදනය කළ ඉගැන්වීම් වන්නේ, දේවදූත ගබ්‍රියෙල් විසින් විලියම් මිලර්ට දෙන ලද දිනයන්ගෙන් ආරම්භ වන කාල අනාවැකි තුනයි. අපට අනාගතය පිළිබඳ බිය වීමට කිසිවක් නැත, 2520 ද ඇතුළුව, ස්වාමීන්වහන්සේ සදාකාල ශුභාරංචියේ උච්චස්ථානය තුළින් Millerites වරුන්ව මඟපෙන්වූ පරිදි The Midnight Cry හි අත්දැකීම උත්පාදනය කළ මෙම ඉගැන්වීම් අප විසින් අමතක කිරීම හැර.

> ස්පාල්ඩිං සහ මැගන්, පිටු 305–306: “එක් කරුණක් නිශ්චිතය: සාතන්ගේ ධජය යටතේ තම ස්ථාවරය ගන්නා ඒ සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරු පළමුවෙන්ම දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ සාක්ෂි තුළ අන්තර්ගත වන අනතුරු ඇඟවීම් සහ තරවටු කිරීම් පිළිබඳ තමන්ගේ ඇදහිල්ල අත්හරිති.” ඔබ පදනම් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, ඔබ අනාගතවාක්‍යයේ ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් සිටී. ඔබ අනාගතවාක්‍යයේ ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, ඔබ පදනම් ප්‍රතික්ෂේප කරමින් සිටී. ඒවා එකට යයි. අනාගතවාක්‍යයේ ආත්මය නැති තැන, දර්ශනය ද නැත.

> වඩාත් සම්පූර්ණ කැපවීමකටත් වඩා ශුද්ධ වූ සේවයකටත් වන කැඳවීම කරනු ලබයි, තවද එය අඛණ්ඩව කරනු ලැබේ. දැන් සාතන්ගේ යෝජනා ප්‍රකාශ කරමින් සිටින සමහරුන් තම සිහියට පැමිණෙනු ඇත. මේ කාලය සඳහා වූ සත්‍යය නොතේරුම් ගන්නා, විශ්වාසයෙන් භාර දී ඇති වැදගත් තනතුරු දරන අයද ඇත. ඔවුන් වෙත මේ පණිවිඩය දිය යුතුය. ඔවුන් එය පිළිගන්නේ නම්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඔවුන් පිළිගෙන, තමන් සමඟ එක්ව වැඩකරන්නන් ලෙස ඔවුන් පත් කරන සේක. එහෙත් ඔවුන් මේ පණිවිඩයට සවන් දීම ප්‍රතික්ෂේප කළහොත්, අන්ධකාරයේ අධිපතියාගේ කළු ධජය යටතේ ඔවුන් තම ස්ථානය ගනු ඇත.

> මම ප්‍රකාශ කිරීමට උපදෙස් ලැබ සිටින්නේ, මේ කාලය සඳහා වූ අගනා සත්‍යය මනුෂ්‍ය මනස්වලට තව තවත් පැහැදිලිව විවෘත වෙමින් පවතින බවය. විශේෂ අර්ථයකින් පුරුෂයන් හා ස්ත්‍රීන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මාංසය අනුභව කර, උන්වහන්සේගේ රුධිරය පානය කළ යුතුය. සත්‍යය නිරන්තර ප්‍රසාරණයට සුදුසු බැවින්, අවබෝධයේ වර්ධනයක් ඇති වනු ඇත. සත්‍යයේ දේවීය ආරම්භකයා උන්වහන්සේව දැනගැනීම පිණිස ඉදිරියට යන අය සමඟ වඩාත් සමීපද, තව තවත් සමීපද, සංවාදයට පැමිණෙනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව උන්වහන්සේගේ වචනය ස්වර්ගයේ පාන් ලෙස පිළිගන්නා කල, උන්වහන්සේගේ නික්මීම් උදය කාලය මෙන් සූදානම් කර තිබෙන බව ඔව්හු දැනගන්නෝය. ආහාර අනුභව කරන විට ශරීරයට භෞතික ශක්තිය ලැබෙන්නාක් මෙන්, ඔව්හු ආත්මික ශක්තිය ලබන්නෝය.

> ඊශ්‍රායෙල් සන්තානවරුන් මිසර වහල්භාවයෙන් පිටතට ගෙන, පාළුකරය මැදින් කානානයට ඔවුන්ව නායකත්වයෙන් ගෙන යාම තුළ ස්වාමින්වහන්සේගේ සැලැස්ම අපි අර්ධ වශයෙන්වත් නොතේරුම් ගනිමු.

> “ශුභාරංචියෙන් ප්‍රകാശමත් වන දේවික කිරණ එකතු කරගන්නා කල, යුදෙව් ආර්ථික ක්‍රමය පිළිබඳව අපට වඩාත් පැහැදිලි අවබෝධයක්ත්, එහි වැදගත් සත්‍යයන් පිළිබඳව වඩාත් ගැඹුරු අගය කිරීමක්ත් ලැබෙනු ඇත. සත්‍යය පිළිබඳ අපගේ අන్వේශනය තවමත් අසම්පූර්ණය. අප එකතු කරගෙන ඇත්තේ ආලෝකයේ කිරණ කිහිපයක් පමණි. දිනපතා වචනය අධ්‍යයනය කරන ශිෂ්‍යයන් නොවන අය යුදෙව් ආර්ථික ක්‍රමයේ ගැටලු විසඳාගන්නේ නැත. දේවමාළිගා සේවයෙන් උගන්වනු ලැබූ සත්‍යයන් ඔවුන් තේරුම් නොගනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ මහත් සැලැස්ම පිළිබඳ ලෞකික අවබෝධයක් නිසා උන්වහන්සේගේ කාර්යය බාධා ලබයි. අනාගත ජීවිතය තුළ, වලාකුළු ස්ථම්භයෙන් වැසී සිටි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ජනතාවට දුන් ව්‍යවස්ථාවල අර්ථය විවෘත කර දක්වනු ඇත.” Spalding and Magan, 305–306.

සත්ත්වයාගේ ලකුණ ලබන, සාතන්ගේ ධජය යටතේ සිටින ඒ අද්වෙන්තිස්තයන්, පළමුව අනාවැකි ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කරති.

මෙම ඡේදය තුළ පංති දෙකක් ඇත: ස්වාමීන්වහන්සේ දැනගැනීම පිණිස ඉදිරියට යමින්, උන්වහන්සේගේ මාංසය භුක්තිවිඳිමින්ද උන්වහන්සේගේ ලේ පානය කරමින්ද, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය අධ්‍යයනය කරමින්ද සිටින අය, සහ එසේ නොකරන අය. සත්‍යයේ වර්ධනය අවසන් වී නැත; මෙතෙක් නොකියන ලද ශුද්ධස්ථාන සේවය පිළිබඳ ඔවුන් පැවසිය යුතු දේවල් තිබේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ යුග-व्यවස්ථාවේ වෙනස්වීම, මිලර්වාදී කාලයේ වෙනස්වීමට පූර්ව-සංකේතයක් වශයෙන් දක්වමින්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මළවුන්ගේ විනිශ්චයෙන් ජීවත්ව සිටින අයගේ විනිශ්චයට මාරු වන යුග-व्यවස්ථාව දෙසට ඉදිරියෙන් ඉඟි කරමින්, ඔවුන් එය අවධාරණය කරනු ඇත. ශුද්ධස්ථානය පිළිබඳවත්, යුග-व्यවස්ථාවන්හි මෙම වෙනස්කම් තුළ උන්වහන්සේගේ ආත්මය වගුරුවා දමනු ලැබීම මගින් ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්වහන්සේගේ ගමන්කිරීම් සලකුණු කරන ආකාරය පිළිබඳවත්, ඔවුන් පැවසිය යුතු දේවල් තිබෙනු ඇත.

තවත් උපුටා දැක්වීම් කිහිපයක්, එවිට අපි බොහෝ දුරට අවසන්ය.

මධ්‍යරാത്രි හඬ ප්‍රතික්ෂේප කරන එම සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරු මාර්ගයෙන් වැටී යති; මධ්‍යරാത്രි හඬේ ඉතිහාසය උත්පාදනය කරන ස්වාමින්වහන්සේගේ නායකත්වයන් හා දාර්ශනික ඉගැන්වීම් ප්‍රතික්ෂේප කරති. අප භය විය යුතු දෙය එයයි—එම ඉගැන්වීම් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමත්, එම අත්දැකීම තේරුම් නොගැනීමත් ය. එසේ කිරීමෙන්, අපි අනාවැකි ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කරමු.

සොයුරිය වන වයිට් 2520 මත තම අනුමෝදන මුද්‍රාව තබයි. 1843 ප්‍රස්තාරයේ ඇති අනෙකුත් සත්‍යයන් මතද ඇය තම අනුමෝදන මුද්‍රාව තබන ආකාරය අපි පෙන්වන්නෙමු.

ලෝකයේ අවසානයේදී, අපගේ ඉතිහාසයේ සදාකාලික සුබාරංචියේ උච්චස්ථානය කරා මේ සියල්ල පැමිණෙන විට, විලියම් මිලර්ගේ අත්දැකීම තුළ දක්නට ලැබෙන පරිදි පෙරසැකසූ ත්‍රි-පියවර පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියට ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය මුහුණ දීමට සිදුවනු ඇත.

විලියම් මිලර් විසින් වැරදි තුනක් කළේය: (1) ඔහු මධ්‍යරාත්‍රීයේ හඬ ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, පහළ සිටින දුෂ්ට ලෝකය වෙත යන මාර්ගයෙන් ඉවතට වැටී ගියේය. (2) ඉන්පසු ඔහු මනුෂ්‍ය බලපෑමක් වූ ජෝෂුවා හයිම්ස් කෙරෙහි විශ්වාසය තැබීය. (3) ඔහු සබත් දවස ප්‍රතික්ෂේප කළේය.

ප්‍රශ්නයක් මතු විය: “ඔහු සබත දේවනය කළේද, නැතහොත් ශුද්ධස්ථානයද?” එම කාල පරාසයේදී භූමියෙහි ශුද්ධස්ථානයෙන් ස්වර්ගයේ ශුද්ධස්ථානය වෙත මාරුවූ ඉගැන්වීම මිලර් විසින් සම්පූර්ණයෙන් අවබෝධ කරගෙන නොසිටින්නට ඇත. එලන් වයිට් අතිශුද්ධ ස්ථානය වෙත ගෙනයනු ලැබූ කල, ඇය ගිවිසුම් පෙට්ටිය තුළ දස ආඥා දැකියාය, සබත් ආඥාව වටා ශුද්ධ වූ දිලිසීමක් පැවතිණි.

මිලර් ප්‍රතික්ෂේප කළේ දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවය—සබත් දිනයය. එබැවින් මිලර් මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬ ප්‍රතික්ෂේප කළේය; අනතුරුව මාංසය මත රැඳුණේය; ඉන්පසු මෘගයාගේ ලකුණ ලබාගත්තේය. එය ලෝකයේ අවසානයේදී නැවත සිදු වේ.

> සාක්ෂි, 5වන කාණ්ඩය, පිටුව 211: “මෙහි අපි දකිමු, දෙවියන්වහන්සේගේ කෝපයේ ප්‍රහාරය පළමුව දැනගත්තේ සභාව—ස්වාමින්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය—බවයි. දෙවියන්වහන්සේ විසින් මහත් ආලෝකය දෙනලද, සහ ජනතාවගේ ආත්මික හිතසැලකිලිවල රක්ෂකයන් ලෙස සිටි ප්‍රාචීන පුරුෂයෝ, තමන්ට භාරදෙන ලද විශ්වාසය වංචා කර තිබූහ.” ඇය මෙහි යෙහෙස්කෙල් 8 සහ 9, එනම් මුද්‍රා තැබීම පිළිබඳ අදහස් ප්‍රකාශ කරයි. සොයුරිය වයිට් පවසන්නේ යෙහෙස්කෙල් 9 හි මුද්‍රා තැබීම ප්‍රකාශනය 7 හි මුද්‍රා තැබීම සමඟ එකම දෙය බවයි. ඇය 144,000 දෙනාට මුද්‍රා තැබීමේ කාල පරිච්ඡේදය පිළිබඳ කතා කරයි. රක්ෂකයන් විය යුතු වූ අය තමන්ට භාර කළ විශ්වාසය වංචා කර තිබූ බව ඇය පවසයි.

> “පෙර දිනවල මෙන් ආශ්චර්යයන් සහ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශිත ප්‍රදර්ශනය අප බලාපොරොත්තු විය යුතු නැත; කාලය වෙනස් වී ඇත” යන ස්ථානය ඔවුහු ගත්හ. ඔවුන්ගේ පළමු වරද වූයේ, “මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ මෙම ඉතිහාසයේ සිදු වූ දේ නැවත සිදු නොවේ” යැයි කියමින් මධ්‍යරාත්‍රි හඬට විරුද්ධ වීමය. ඔවුහු මාර්ගයෙන් වැටෙමින් සිටිති.

> “මෙම වචන ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය ශක්තිමත් කරයි; එවිට ඔව්හු මෙසේ කියති: ස්වාමීන් වහන්සේ යහපතක් නොකරන සේම, අයහපතක්ද නොකරනු ඇත. තම සෙනඟ විනිශ්චය කරමින් දඩුවම් කරන පිණිස පැමිණීමට උන්වහන්සේ අතිශයින් කරුණාවන්තය. එබැවින් ‘සාමය සහ ආරක්ෂාව’ යන්න, දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟට ඔවුන්ගේ අපරාධත් යාකොබ්ගේ ගෘහයට ඔවුන්ගේ පාපත් පෙන්වීම පිණිස තුරියක් මෙන් නැවත කිසි කලෙකත් තම හඬ උස් නොකරන මනුෂ්‍යයන්ගේ හඬයි. බුරන්නට අකමැති වූ මේ ගොළු බල්ලෝම, අපහාසයට පත් වූ දෙවියන්වහන්සේගේ යුක්තිසහගත ප්‍රතිශෝධය අත්දකින්නෝය. පුරුෂයෝද, කන්‍යාවෝද, කුඩා දරුවෝද, සියල්ලෝ එකටම නාශ වන්නෝය.” Testimonies, volume 5, 211.

> විලියම් මිලර්ගේ දෙවන අසාර්ථකත්වය පිළිබඳව කතා කරමින්, යෙරෙමියා මෙසේ කීවේය: “ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක; මනුෂ්‍යයා කෙරෙහි විශ්වාස කර, මාංසය තමන්ගේ බලය කරගන්නා, එසේම තම සිත ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් ඉවතට හැරෙන මනුෂ්‍යයා ශාපලද්දෙකි.” යෙරෙමියා 17:5 (KJV). ඔබ මනුෂ්‍යයෙකු කෙරෙහි විශ්වාස කළහොත්, ඔබගේ සිත ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් ඉවතට හැරෙයි.

අවසානයේ පළමු ප්‍රතික්ෂේප කිරීම වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශනය නැවත සිදු වීමක් වන මධ්‍යරාත්‍රි හඬය. දෙවනුව මාංශය මත ආශ්‍රය කිරීමය. තෙවනුව ඉරිදා නීතියයි.

> පන්තීන් දෙකක් පමණක් තිබිය හැක. සෑම පක්ෂයක්ම පැහැදිලිවම ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාවෙන්, නැතහොත් මෘගයාගේ ලකුණෙන් හෝ ඔහුගේ රූපයේ ලකුණෙන් මුද්‍රාගත කර ඇත. ආදම්ගේ සෑම පුත්‍රයෙකුම සහ දියණියෙකුම තම ප්‍රධානියා ලෙස ක්‍රිස්තුස්ව හෝ බරාබ්බස්ව හෝ තෝරා ගනියි. එසේම, අවිශ්වාසවන්තයන්ගේ පැත්තෙහි තමන්ම ස්ථානගත කරගන්නා සියල්ලෝම සාතන්ගේ කළු ධජය යටතේ සිටින අතර, ක්‍රිස්තුස්ව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමත්, අවමානයෙන් භාවිතා කිරීමත් ඔවුන්ට චෝදනා කරනු ලැබේ. ජීවිතයේත් මහිමයේත් ස්වාමීන්වහන්සේව ඔවුන් හිතාමතාම කුරුසියේ ඇණ ගසන්නන් ලෙස ඔවුන්ට චෝදනා කරනු ලැබේ.” Review and Herald, January 30, 1900.

එක් කරුණක් නිසැකය: සාතන්ගේ ධජය යටතේ තමන්ගේ ස්ථාවරය ගන්නා එම සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරු පළමුවෙන්ම අනාවැකි දීමේ ආත්මය පිළිබඳ තම විශ්වාසය අත්හරිනු ඇත.

ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය විලියම් මිලර් අසමත් වූ ත්‍රි-පියවර පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය නැවතත් පුනරාවර්තනය කරයි. එහෙත්, දූතයන් මිලර්ව නැඟිටුවා ඔහුගේ ගැලවුම්කරුවා වෙත ඔහුව ගෙදර රැගෙන යාම සඳහා බලා සිටිති. මෘගයාගේ ලකුණ ලබන ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුන් සම්බන්ධයෙන්, ඔවුන් සඳහා බලා සිටින දූතයෝ ඔවුන් නොවෙති.

> නැවත නැවතත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අතීත අත්දැකීම් මළ සත්‍යයන් ලෙස ගණන් නොගත යුතු බව මට පෙන්වනු ලැබී ඇත. මෙම අත්දැකීම්වල වාර්තාව පසුගිය අවුරුද්දේ පංචාංගයක් සලකන ආකාරයෙන් අප සලකා නොගත යුතුය. ඉතිහාසය නැවත සිදුවන බැවින්, එම වාර්තාව මනසේ තබාගත යුතුය. Publishing Ministry, 175.

අප මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ සිහිපත් කළ යුත්තේ මන්ද? මක්නිසාද ඉතිහාසය නැවත සිදුවීමට යන්නේය. මෙම ඉතිහාසය තුළ, කම්පනය ඇති කරනු ලබන පණිවිඩය වන්නේ 2520 සහ 2300 ය; මේ සම්බන්ධයෙන් මිනිසුන් සභාවලින් පිටතට තල්ලු කරනු ලබන්නෝය.

එහෙත් මෙම ඉතිහාසය, එනම් මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬ, සැබවින්ම නැවත සිදු වීමට යන්නේද, නැතහොත් එය හුදෙක් යම් ඉතිහාසයක් පමණක්ද? මෙම ඊළඟ උපුටා දැක්වීම සලකා බලන්න:

> දුෂ්ටකම තුළද, වංචාව හා මෝහය තුළද, මරණයේ සෙවණෙහිමද—නිදාගෙන, නිදාගෙන සිටින ලෝකයක් ඇත. ඔවුන් අවදි කිරීමට ආත්මයේ වේදනාව දැනෙන්නේ කවුද? කුමන හඬකට ඔවුන් වෙත ළඟා විය හැකිද? “මෙන්න, මනාලයා එයි; ඔහුට හමුවීමට පිටතට යන්න” යන සංඥාව දෙනු ලබන කාලයෙහි, මාගේ සිත අනාගතයට ගෙන යනු ලැබීය. එහෙත්, සමහරුන් තම පහන් නැවත පුරවා ගැනීමට තෙල් ලබාගැනීම ප්‍රමාද කරනු ඇති අතර, අතිශයින් ප්‍රමාදව ඔවුන් තෙල් මගින් නියෝජනය කරනු ලබන චරිතය පවරා දිය නොහැකි දෙයක් බව සොයාගනු ඇත. Review and Herald, February 11, 1896.

මධ්‍යරാത്രි හඬේ මෙම ඉතිහාසය අකුරෙන් අකුරටම නැවතත් සිදුවේ.

2520 යනු වලංගු කාල-අනාගතවාණියක් බවත්, ක්‍රිස්තුස් සමඟ අතිශුද්ධ ස්ථානයට ඇදහිල්ලෙන් පිවිසීමට පුරුෂයන් හා ස්ත්‍රීන් සූදානම් කළ අත්දැකීම ඇති කළ ඒ ප්‍රමාද කාලයත්, ඒකලබ්ධ බලාපොරොත්තුභංගයත් උත්පාදනය කිරීම සඳහා ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් එය භාවිත කළ බවත් එලන් වයිට් අවබෝධ කරගෙන සිටියාය.

අපි මෙතෙක් 2520 යන්න බයිබලයෙන් සනාථ කිරීමට උත්සාහ කර නැත. හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක පිළිබඳ මෙම අධ්‍යයනයේදී, අද ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන මෙම ධර්මයන්ට එලන් වයිට් අනුමතය දක්වන්නේ යැයි පළමුව පැහැදිලි කරගැනීමට අපි කැමැත්තෙමු; එයින් අනතුරුව අපි බයිබලීය අධ්‍යයනය වෙත ගමන් කරනු ඇත.

Back to Articles