Article

# දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය හයවැනි කොටස

විනිශ්චය අනාවරණය කිරීම: 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා – අනාවැකිමය විශ්ලේෂණයක්

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ජීවමානව සිටින්නන් පිළිබඳ විමර්ශනීය විනිශ්චය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ විය; ක්‍රියාත්මක විනිශ්චය ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය සමඟ ආරම්භ වේ. විනිශ්චයේ එම කාල පරාස දෙක, සන්ධිවිධානයේ තෙවැනි දූතයාට මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයාගේ කාර්යයද, මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ ආරම්භ වූ එලියා දූතයාගේ අවසානය වන තෙවැනි එලියාද, නියෝජනය කරයි.

ක්‍රිස්තුස් තුළ ගිවිසුමේ දූතයාණන්ගේ ඉටුවීමේදී, උන්වහන්සේ දෙවරක් භෞතික භූමික මාලිගාව පවිත්‍ර කළ සේක; එය උන්වහන්සේගේ ශරීරයත් උන්වහන්සේගේ ආත්මික මාලිගාවත් පූර්වනිදර්ශනය කළේය. උන්වහන්සේගේ භෞතික භූමික මාලිගාව ආරම්භ වූයේ වනාන්තරයේ මණ්ඩප-මාලිගාව ලෙසය; ඉන්පසු සලමොන්ගේ මාලිගාව ලෙසත්, අනතුරුව බබිලෝනයේ අවුරුදු හැත්තෑක වහල්කම් කාලයෙන් පසු නැවත ගොඩනගන ලද මාලිගාව ලෙසත්, එම මාලිගාවම හෙරෝද් විසින් අවුරුදු හතළිස් හයක් පුරා සිදුකළ ප්‍රතිසංස්කරණ කාර්යයෙන් පසුවත් පැවතියේය.

දෙවියන්වහන්සේගේ දෘශ්‍යමාන සන්නිධානය මණ්ඩප ශුද්ධස්ථානයටද සොලමොන්ගේ ශුද්ධස්ථානයටද ආශීර්වාදයක් විය; එහෙත් බබිලෝනීය වහල්කමෙන් පසු නැවත ගොඩනඟන ලද ශුද්ධස්ථානය එසේ ආශීර්වාද නොලැබීය. නමුත් හෙරොද් විසින් නැවත සකස් කරන ලද එම ශුද්ධස්ථානය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෘශ්‍යමාන සන්නිධානයෙන් ආශීර්වාද ලැබීය. හෙරොද්ගේ නැවත සකස් කරන ලද ශුද්ධස්ථානයේ ඉතිහාසයේදී, මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ඉටුවීමක් වශයෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ දෙවරක් ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කළ සේක. පළමු පවිත්‍රකිරීමේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ශුද්ධස්ථානය තම පියාණන්ගේ ගෘහය ලෙස හඳුන්වා දුන් සේක; නමුත් අවසාන ශුද්ධස්ථාන පවිත්‍රකිරීමේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ එය යුදෙව්වරුන්ගේ ගෘහය ලෙස හඳුන්වා දුන් සේක.

මිලරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ 1798 සිට 1844 දක්වා අවුරුදු හතළිස් හයක කාලයකදී ආත්මික දේවාලයක් ගොඩනැඟූ සේක. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින, මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ඉටුවීමක් ලෙස, උන්වහන්සේ අචාන්ක්ව තම දේවාලයට පැමිණි සේක; එසේ කරමින් මෝඩ කන්‍යාවන් ශුද්ධ කළ සේක. අනතුරුව දෙවන හා අවසාන පවිත්‍රීකරණය ඉටු කිරීමට තෙවන දේවදූතයා ලෙස උන්වහන්සේ පැමිණි සේක; එහෙත් පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ ආරම්භයේදී මෙන්ම, නූතන ඉශ්‍රායෙලය වැඩය නිම කිරීමට අවශ්‍ය වූ ඇදහිල්ලෙන් වංචිතව සිටියේය.

2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ දෙවන මාලිගා ශුද්ධිකිරීම ඉටු කිරීම සඳහා නැවත පැමිණියේය; එම ශුද්ධිකිරීම ඉක්මනින් පැමිණීමට නියමිත ඉරිදා නීතියේදී අඥාන කන්‍යාවන් පවිත්‍ර කරනු ලබන විට සිදු වන්නේය, එවිට ඔවුන් 1989 දී මුද්‍රාව ඉවත් කර හෙළි කරන ලද දැනුමේ වර්ධනය තමන්ට අවබෝධ නොවන බවේ යථාර්ථයට අවදි වෙති. එම දැනුමේ වර්ධනය, කන්‍යාවන් දස දෙනාගේ උපමාවේ සන්දර්භය තුළ තැබූ විට, මධ්‍යරಾತ್ರಿ ඝෝෂාවේ පණිවිඩය වන අග්‍ර වර්ෂා පණිවිඩය නියෝජනය කරයි. 1989 දී අවසාන කාලයේදී මුද්‍රාව ඉවත් කර හෙළි කරන ලද දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හයේ පණිවිඩය, එම පදවල 44 වන පදයේ “නැගෙනහිරෙන්ද උතුරෙන්ද පැමිණෙන ආරංචි” ලෙස නිරූපණය කර ඇත.

අවසාන වැස්සේ පණිවිඩය යනු මධ්‍යරාත්‍රී හඬේ පණිවිඩය වන අතර, එය නැගෙනහිර සහ උතුරේ පණිවිඩයද වේ. නැගෙනහිර සහ උතුර අනුක්‍රමයෙන් ඉස්ලාම් සහ පැපසභාව නියෝජනය කරයි; පණිවිඩයක් ලෙස ඒවා 2001 සැප්තැම්බර් 11 සිට ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා ලාඕදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය විසින් ව්‍යාජව අනුරූප කරනු ලබන පණිවිඩය නියෝජනය කරයි. 2001 සැප්තැම්බර් 11 ඉස්ලාම් (නැගෙනහිර) නියෝජනය කරයි, සහ ඉරිදා නීතිය මෘගයාගේ සලකුණ (උතුර) නියෝජනය කරයි.

ලාඕදිසීය අද්වෙන්තිවාදය සඳහා වූ මරණශයිය එම සීමා ලකුණු දෙක අතර නිරූපණය කරනු ලබන්නේ, අකීකරු වූ අනාගතවක්තෘවරයා ගදහසයා සහ සිංහයා අතර මරණයට පත්වූ ආදර්ශයෙන්ය. මෘගයාගේ සලකුණ පිළිගන්නා අය සඳහා වූ මරණශයිය, පාප් පදවියට අයත් බලය කෝපගන්වා දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට එරෙහි අවසාන පීඩා කිරීම ආරම්භ කරවන “නැගෙනහිරෙන් සහ උතුරෙන් පැමිණෙන ආරංචි” මගින් නිරූපණය කරනු ලබයි. එම පණිවිඩය ආරම්භ වන්නේ එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදීය; තුන්වන අයෝමයෙහි ඉස්ලාමය හදිසියේ පහර දෙන ස්ථානයද කාලයද එයම වේ. එම අනපේක්ෂිත ප්‍රහාරය ජාතික විනාශයක් උපදවයි, ජාතීන් කෝපගන්වයි, එසේම එමගින් ඉස්ලාමයට එරෙහිව සියලු ජාතීන් එකට රැස්කර ගැනීම සඳහා ආර්ථික හා දේශපාලන ගතිවේගය සපයයි; ඒ, නාගයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘවරයාගේ ත්‍රිත්ව සංගමයේ අනුග්‍රහය යටතේය.

තුන්වන එලියා විසින් නිරූපිත ඉතිහාසයේදී, තුන්වන අහෝව හඳුන්වන පණිවිඩය, අධිපතිකාර ලකුණට අයත් පාප්කීය අධිකාරීත්වයේ සලකුණ නමස්කාර කිරීම නිසා මනුෂ්‍යයන්ට දඬුවම් කිරීමට දෙවියන් වහන්සේ භාවිත කරන විනිශ්චයකාරක මෙවලම ඉස්ලාම්යැයි නාගයාට, මෘගයාට සහ බොරු අනාගතවක්තෘවරයාට දැනුම් දෙයි. රෝම තුන, බබිලෝන් තුන, එලියා තුන සහ මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයන් තුන් දෙනා සමඟ ඇති පරිදිම, තුන්වන අහෝව ස්ථාපිත වන්නේ අහෝ තුනේ ත්‍රිගුණ යෙදීම මගිනි.

> එවිට මම බැලීමි, සහ ස්වර්ගයේ මැදින් පියාසර කරමින් සිටින දූතයෙකු දුටුවෙමි; ඔහු මහත් හඬකින් මෙසේ කීය: තව හඬ නගවනු ඇති දූතයන් තිදෙනාගේ තුරුම්පු හඬවල් අනුව, පෘථිවියේ වාසය කරන්නන්ට අහෝ, අහෝ, අහෝ! එළිදරව් 8:13.

සිස්ටර් වයිට්, ස්මිත්ගේ *Daniel and Revelation* නම් ග්‍රන්ථයට ගැඹුරු අනුමෝදනයක් ප්‍රකාශ කළාය; ඇය මා දැන් එය ලියා ඇති තරම් සෘජුව එය ප්‍රකාශ නොකළ නමුත්, සෑම සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්වරයෙකුම එම ග්‍රන්ථය සතු විය යුතු බව ඇයගේ අනුමෝදනය තුළම පැහැදිලිව ඇතුළත්ය.

> “වර්තමාන සත්‍යයේ ආලෝකය අඩංගු පොත් සංසරණය කරනු ලැබීම පිණිස කැන්වැසිං ක්ෂේත්‍රයට ප්‍රවේශ වීමට ස්වාමීන්වහන්සේ සේවකයන් කැඳවති. ලෝකයේ ජනතාවට කාලයේ ලකුණු ඉටුවෙමින් පවතින බව දැනගැනීම අවශ්‍යය. ඔවුන් වෙත ඔවුන්ට ආලෝකය දෙන පොත් රැගෙන යන්න. Daniel and Revelation, The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, සහ The Desire of Ages යන කෘති දැන් ලෝකයට යා යුතුය. Daniel and Revelation තුළ අඩංගු වූ එම මහත් උපදේශය ඔස්ට්‍රේලියාවේ බොහෝ දෙනෙකු විසින් මහත් උනන්දුවෙන් කියවා ඇත. මෙම පොත බොහෝ අගනා ආත්මයන් සත්‍යය පිළිබඳ දැනුමට ගෙන ඒමට උපකාර වූ මාධ්‍යය වී ඇත. Thoughts on Daniel and the Revelation සංසරණය කිරීම සඳහා කළ හැකි සෑම දෙයක්ම කළ යුතුය. මෙයට සමාන ස්ථානය ගත හැකි වෙනත් පොතක් ගැන මම නොදනිමි. එය දෙවියන්වහන්සේගේ උපකාරක හස්තයයි.”

> “සත්‍යයේ බොහෝ කාලයක් සිටියෝ නින්දෙහි සිටිති. ඔවුන් ශුද්ධාත්මයාණන් විසින් පවිත්‍ර කරනු ලැබිය යුතුය. තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය මහත් හඬකින් ප්‍රකාශ කරනු ලැබිය යුතුය. භයානක වශයෙන් විශාල කාරණා අප ඉදිරියෙහි තිබේ. අපට අහිමි කිරීමට කාලයක් නැත. ලෝකයට දිය යුතු ආලෝකය සුළු කාරණා විසින් අඳුරු කර දමනු අපි ඉඩ දෙමු නම්, දෙවියන්වහන්සේ එය වළක්වනු මැනව.” Manuscript Releases, volume 21, 444.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” පිළිබඳ මිලරයිට් මතය ප්‍රතික්ෂේප කළ අය විසින්ම ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද එම පොත “දෙවියන්වහන්සේගේ උපකාරක හස්තය” ලෙස හඳුනාගනු ලැබීය. පෙර උපුටා දැක්වීමෙහි සඳහන් පොත් ප්‍රචාරය කිරීමේ වගකීම දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට පවරා තිබේ නම්, එයින් අදහස් වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව එම පොත තමන් සන්තකයේ තබාගැනීමට අවශ්‍ය වන බවයි. දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” පිළිබඳ “නව” මතය ප්‍රවර්ධනය කළ අයගේ ප්‍රහාරයේ කේන්ද්‍රය වූයේ එම පොතය; මන්ද, ඔවුන් නැවත ලියා “දෛනිකය” පිළිබඳ නිවැරදි මතය ඉවත් කිරීමට කැමතිව සිටියේ එම පොතම වූ බැවිනි.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” පිළිබඳ කැරැල්ලේ ප්‍රධාන නායකයන් දෙදෙනා ගැන සහෝදරි වයිට් සඳහන් කළ විට, ඔවුන්ට (ප්‍රෙස්කොට් සහ ඩැනියෙල්ස්) “හේතුවෙන් ප්‍රතිඵලය දක්වා තර්ක කිරීමට” හැකියාව නොතිබූ බව ඇය බොහෝවිට පෙන්වා දුන්නාය. ලාඔදිසියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ඉතිහාස-සංශෝධකයෝ ද එම ගැටලුවම ඇති බව පෙනේ.

1888 සිට ඉදිරියට විරෝධයේ ඉතිහාසය පුරා, ප්‍රමුඛ පුද්ගලයෝ තම පුද්ගලික අත්දැකීමේ යම් අවස්ථාවකදී “the daily” පිළිබඳ අසත්‍ය ඉගැන්වීම පිළිගෙන තිබූහ. ඔවුන්ගේ විරෝධය වූයේ “ඵලය” ය; “the daily” පිළිබඳ වැරදි අවබෝධය වූයේ “හේතුව” ය. ලාඔදිකයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සංශෝධනවාදීහු, ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ඉතිහාසයේ එම ඓතිහාසික විරෝධකයන් සැබවින්ම විරෝධයේ නොසිටියේයැයි අධ්‍යයනය නොලත් අය විශ්වාස කිරීමට මඟ පෙන්වති; එහෙත් ඔවුන්ගේ සංශෝධිත සාක්ෂිය කිසි විටෙකත් බයිබලයේ සහ අනාවැකි ආත්මයේ සාක්ෂියෙන් තහවුරු නොකෙරේ. ඔවුන් “ඵලය” විරෝධයක් ලෙස නොසලකන බැවින්, “හේතුව” සෙවීමේ හැකියාව ඔවුහු වසා දමති.

> පක්ෂියා ඉබාගාතේ සැරිසැරීමෙන් මෙන්ද, අබ්බැහිල්ලා පියාසර කිරීමෙන් මෙන්ද, හේතුවක් නැති ශාපය පැමිණෙන්නේ නැත. හිතෝපදේශ 22:6.

දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව කැරැල්ල හඳුනාගත යුතුය; එසේ හඳුනාගත් විට, එයට හේතුව කුමක්දැයි සොයා බැලිය යුතුය. අනතුරුව එම හේතුව නිවැරදි කළ යුතුය. පහත සඳහන් ඡේදයේ සිස්ටර් වයිට්, ආකාන්ගේ කතාව පිළිබඳ අදහස් දක්වයි.

> “දෙවියන්වහන්සේ තම ආඥා පවත්වන ජනතාව යැයි ප්‍රකාශ කරන අය අතර පාපය පිළිබඳව තමන්වහන්සේ කෙසේ සලකන සේක්ද යන්න මෙහිදී නිදර්ශනය කරන බව මට පෙන්වා දෙන ලදී. පුරාතන ඉශ්‍රායෙලය කළාක් මෙන්, තමන්වහන්සේගේ බලයේ අසාමාන්‍ය ප්‍රකාශනයන් දර්ශනය කිරීමේ වරප්‍රසාදය විශේෂයෙන් ලැබූ අය, එසේ වූ පසුවත් තමන්වහන්සේගේ පැහැදිලි උපදෙස් නොසලකා හැරීමට ධෛර්ය කරනවා නම්, ඔවුන් තමන්වහන්සේගේ උදහසට ලක්වන්නෝ වන්නාහ. අකීකරුකමත් පාපයත් තමන්වහන්සේට අතිශයින් අප්‍රිය වන බවත්, ඒවා සුළු දෙයක් ලෙස නොසැලකිය යුතු බවත්, තමන්වහන්සේ තම ජනතාවට උගන්වන්නට කැමති සේක. තම ජනතාව පාපයෙහි සොයාගනු ලැබූ විට, තමන්වහන්සේගේ අකෘපාදෘෂ්ටිය ඔවුන් සියල්ලන් මත නැවතී නොසිටින පිණිස, ඒ පාපය ඔවුන් අතරින් ඉවත් කිරීමට වහාම නියත හා දැඩි ක්‍රියාමාර්ග ගත යුතු බව උන්වහන්සේ අපට පෙන්වන සේක. එහෙත් ජනතාවගේ පාප, වගකීම භාර තනතුරු දරන අය විසින් නොසලකා හරිනු ලබන්නේ නම්, තමන්වහන්සේගේ අකෘපාදෘෂ්ටිය ඔවුන් මත වන්නේය; දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවද සමස්තයක් වශයෙන්, ඒ පාපයන් සම්බන්ධයෙන් වගකිව යුතු බවට පත් කරනු ලබන්නෝය. තමන්වහන්සේගේ ජනතාව සමඟ අතීතයේ කළ ගනුදෙනුවලදී, සභාව වැරදිවලින් පවිත්‍ර කිරීමේ අත්‍යවශ්‍යතාවය ස්වාමීන්වහන්සේ පෙන්වා දෙන සේක. එක් පාපියෙකුට මුළු සභාවෙන්ම දෙවියන්වහන්සේගේ ආලෝකය බැහැර කර දමන අන්ධකාරයක් පැතිරවිය හැක. ජනතාව අන්ධකාරය තමන් මත වැතිරෙමින් තිබෙන බව අවබෝධ කර ගන්නා කල, එහි හේතුව නොදන්නා බැවින්, තමන්වහන්සේගේ ආත්මය දුක්වන වැරදි සොයාගෙන ඉවත් කරනු ලබන තුරු, මහත් නිහතමානිකමෙන් හා ස්වයං-අවමන්භාවයෙන් යුතුව, උනන්දුවෙන් දෙවියන්වහන්සේ සොයා යා යුතුය.

> “දෙවියන්වහන්සේ මා හට පවතින බව දර්ශනය කළ අයුතුකම් අප විසින් තරවටු කර තිබීම නිසා අපට විරුද්ධව උපන් පක්ෂපාතභාවයද, කಠිනත්වය හා අතිශයින් දැඩි බව යන හඬ නැගී තිබීමද, අයුක්තිසහගතය. දෙවියන්වහන්සේ අපට කථා කරන ලෙස අණ කරයි; එබැවින් අපි නිශ්ශබ්ද නොවන්නෙමු. උන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර අයුතුකම් ප්‍රකටව පෙනී යනවා නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන් ඒවා පිළිබඳ උදාසීනව ඉදිරියට යන්නෝ නම්, ඔව්හු සැබවින්ම පව්කරුට ආධාර කරමින් ඔහු නිරපරාද බවට පත් කරති; එසේම ඔව්හුද සමාන ලෙස දෝෂීව, නියතවම දෙවියන්වහන්සේගේ අප්‍රසාදය ලබන්නෝය; මක්නිසාද දෝෂකරුන්ගේ පව් සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් වගකිව යුතු කරනු ලබනු ඇත. දර්ශනයේදී, ඔවුන් අතර පවතින අයුතුකම් හා පව් සම්බන්ධයෙන් ක්‍රියා කිරීමට උන්වහන්සේගේ සේවකයන් පැත්තෙන් වූ නොසලකා හැරීම නිසා දෙවියන්වහන්සේගේ අප්‍රසාදය උදාවූ බොහෝ අවස්ථා වෙත මා යොමු කරනු ලැබී ඇත. මේ අයුතුකම්වලට සමාව දුන් අය, පැහැදිලි ශාස්ත්‍රීය වගකීමක් ඉටු කිරීමෙන් වැළකී සිටි බැවින්, ජනතාවගේ දෘෂ්ටියෙහි ඉතා සුහදශීලී හා ප්‍රියමනාප ස්වභාවයක් ඇති අය ලෙස සැලකුණෝය. එම කාර්යය ඔවුන්ගේ හැඟීම්වලට ප්‍රියකර නොවීය; එබැවින් ඔව්හු එය වැළැක්වූහ.” Testimonies, volume 3, 265.

අද්වෙන්තිවාදය තුළ කැරලි ගැසූ නායකයන්ගේ ඉතිහාසයන් මෙයට සාක්ෂි දරයි: ඔවුන්ගේ කැරැල්ලෙහි සෑම විටම පාහේ දක්නට ලැබෙන පියවරයන්ගෙන් එකක් නම්, ඔවුන්ගේ පුද්ගලික අත්දැකීමේ කිසියම් අවස්ථාවක “the daily” පිළිබඳ ව්‍යාජ අදහස පිළිගෙන තිබීමයි. එසේ වුවද, ස්මිත්ගේ ග්‍රන්ථය දේවානුභාවයෙන් ලියන ලද්දක් නොවුවද, තවද ඇතැම් ධර්මමය ගැටලු අඩංගු වුවද, පළමු නළ හයක අනාවැකිමය ඉතිහාසය ප්‍රකාශ කර තිබෙන එළිදරව් පොතේ අටවන සහ නවවන පරිච්ඡේද සම්බන්ධයෙන් පුරෝගාමීන්ගේ අවබෝධය පිළිබඳ විශිෂ්ට සමස්ත දළ විශ්ලේෂණයක් එය තවමත් සපයයි. Woes තුනේ ත්‍රිත්ව අදාළකම සලකා බැලීමට අප ආරම්භ කරන විට, Daniel and Revelation නම් ඔහුගේ ග්‍රන්ථයෙන් ස්මිත්ගේ විවරණයට අපි යොමු වන්නෙමු.

විලියම් මිලර්ට එළිදරව් පොත පිළිබඳ මහත් ආලෝකයක් දෙන ලද්දේයැයි සිස්ටර් වයිට් අපට දන්වා සිටින්නීය. එහෙත්, එළිදරව්වේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයත්, දහසයවන පරිච්ඡේදයෙන් දහඅටවන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ කොටස් සම්බන්ධයෙන් ඔහුගේ අවබෝධය වැරදි වූයේ, ඉතිහාසයේ නිවැරදි දෘෂ්ටිස්ථානයක ඔහු නොසිටිය බැවින්, විනාශක බලයන් දෙකක් නොව තුනක් ඇති බව දැකගැනීමට ඔහුට නොහැකි වූ හෙයිනි. ඔහුට ලැබුණු මහත් ආලෝකය තිබුණේ එළිදරව්වේ දෙවන පරිච්ඡේදයෙන් නවවන පරිච්ඡේදය දක්වාය.

> “දේශනාකරුවන් හා ජනතාව එළිදරව් පොත ශුද්ධ ලියවිලිවල අනෙක් කොටස්වලට වඩා අඩු වැදගත්කමක් ඇති, අභිරහස්මය පොතක් ලෙස සලකා ඇත. එහෙත් අන්තිම දවස්වල ජීවත් විය යුතු වූ අයගේ විශේෂ ප්‍රයෝජනය සඳහා, ඔවුන්ගේ සත්‍ය ස්ථානයත් ඔවුන්ගේ කර්තව්‍යයත් නිශ්චය කරගැනීමට මඟපෙන්වනු පිණිස දෙන ලද එළිදරව්වක් සැබැවින්ම මේ පොත බව මම දුටුවෙමි. දෙවියන්වහන්සේ විලියම් මිලර්ගේ සිත භවिष्यවාක්‍යයන් වෙත යොමු කළ අතර, එළිදරව් පොත පිළිබඳ ඔහුට මහත් ආලෝකයක් දුන්සේක.” Early Writings, 231.

මිලර් සභා, මුද්‍රා, තුරිම්පු සහ පාත්‍ර පිළිබඳ තම අවබෝධය පහත පරිදි ඉදිරිපත් කළේය.

> “ආසියාවේ සභා සත ක්‍රිස්තුස්ගේ සභාවේ ඇයගේ සත් ස්වරූපයන් තුළ ප්‍රකාශ වන ඉතිහාසයකි; ඇයගේ සියලු වක්‍ර ගමන් හා හැරීම් මධ්‍යයේත්, සියලු සම්පත්භාවය හා විපත්භාවය මධ්‍යයේත්, අපෝස්තුලුවරුන්ගේ දිනවල සිට ලෝකයේ අවසානය දක්වාය. මුද්‍රා සත යනු එම කාලයම පුරා සභාව පිළිබඳ පොළොවේ බලවතුන් හා රජවරුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම්වල ඉතිහාසයක්ද, තම ජනතාව කෙරෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ ආරක්ෂාවද වේ. හොරණෑ සත යනු පොළොව මත, එනම් රෝම රාජධානිය මත, එවනු ලැබූ විශේෂ හා බරපතළ විනිශ්චයන් සතක ඉතිහාසයකි. තවද පාත්‍ර සත යනු පාප්වාදී රෝමය මත එවනු ලැබූ අවසාන වසංගත සතය. මෙවන් දේ සමඟ තවත් බොහෝ සිද්ධීන්ද මිශ්‍රව ඇත; අනුනදී ධාරා මෙන් ඒවා එකිනෙකට වියන ලද පරිදි, අනාවැකියේ මහෝදර ගංගාව පූර්ණ කරමින්, සම්පූර්ණය සදාකාලිකත්වයේ සාගරයෙහි අපට අවසන් වන තුරු.”

> “මෙය, මට අනුව, එළිදරව් පොතෙහි යොහන්ගේ භවಿಷ්‍යවචනයේ සැලැස්මයි. තවද, මෙම පොත තේරුම්ගැනීමට කැමති මනුෂ්‍යයා, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ අනෙක් කොටස් පිළිබඳ සම්පූර්ණ දැනුමක් තිබිය යුතුය. මෙම භවিষ්‍යවචනයෙහි භාවිත කර ඇති රූපක හා උපමා සියල්ලම එම පොත තුළම පැහැදිලි කර නොමැති අතර, ඒවා වෙනත් භවিষ්‍යවක්තෘවරුන්ගේ ලේඛනවලින් සොයාගෙන, ශුද්ධ ලියවිල්ලේ වෙනත් ඡේදවලින් පැහැදිලි කරගත යුතුය. එබැවින්, කිසියම් එක් කොටසක් පිළිබඳ පැහැදිලි දැනුමක් ලබාගැනීම සඳහා පවා, සමස්තයම අධ්‍යයනය කිරීම දෙවියන්වහන්සේ අදහස් කර ඇති බව පැහැදිලිය.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

ගිවිසුමේ දූතයාට මාර්ගය සූදානම් කරන තුන්වෙනි දූතයා, සභාවේ විනිශ්චයේ අභ්‍යන්තර ඉතිහාසය නියෝජනය කරන ලෙසම, නව බැබිලෝනියේ විනිශ්චයේ බාහිර ඉතිහාසයක් නියෝජනය කරන තුන්වෙනි එලියා සමඟ වූ ප්‍රතිවිරෝධතාවේදී, සභාවන් හා මුද්‍රා පිළිබඳ පුරෝගාමී අවබෝධයද එම අභ්‍යන්තර-බාහිර සාක්ෂියම හඳුනාගත්තේය.

> “මුද්‍රා අපගේ අවධානයට පත් කරනු ලබන්නේ එළිදරව්වෙහි 4 වන, 5 වන, සහ 6 වන පරිච්ඡේදයන්හි ය. මේ මුද්‍රා යටතේ ඉදිරිපත් කරනු ලබන දර්ශන එළිදරව් 6හි, සහ එළිදරව් 8හි පළමු පදයෙහි ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත. ඒවා පැහැදිලිවම මෙම අනුග්‍රහකාලයේ ආරම්භයේ සිට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම දක්වා සභාව සම්බන්ධ වන සිදුවීම් ආවරණය කරයි.”

> “සත් සභා මඟින් සභාවේ අභ්‍යන්තර ඉතිහාසය ඉදිරිපත් කරන අතර, සත් මුද්‍රා එහි බාහිර ඉතිහාසයේ මහත් සිදුවීම් දෘශ්‍යමාන කරයි.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

උරියා ස්මිත් විසින් සභාවන්ගේ අභ්‍යන්තර හා බාහිර සම්බන්ධතාවය පිළිබඳ මිලෙරයිට් අවබෝධය හඳුනා දක්වමින් සිටියේය; ජේම්ස් වයිට් ද සමාන්තර ඉතිහාසයන්ගේ ආකාරයෙන් සමාන සාරාංශයක් ඉදිරිපත් කරයි.

> “අපි දැන් සභාවන්, මුද්‍රා, සහ මෘගයන් හෝ ජීවමාන සත්ත්වයන්, ඒවා එකම කාලපරිච්ඡේද ආවරණය කරන ලෙස සැසඳිය හැකි තැන දක්වා අනුවේක්ෂණය කර ඇත්තෙමු. මුද්‍රා සංඛ්‍යාවෙන් හතකි, නමුත් මෘගයන් හතරක් පමණි. තවද මෙහිදී සලකා බැලීම යෝග්‍ය වන්නේ, පළමු, දෙවන, තෙවන, සහ සිව්වන මුද්‍රා විවෘත කරන විට පළමු, දෙවන, තෙවන, සහ සිව්වන මෘගයන් ‘එන්න, බලාපන්’ යයි කියන හඬ ඇසෙන බවය; නමුත් පස්වන, හයවන, සහ හත්වන මුද්‍රා විවෘත කරන විට එවැනි හඬක් ඇසෙන්නේ නැත. එසේම අවසාන සභා තුන සහ අවසාන මුද්‍රා තුන, පළමු සභා හතර සහ පළමු මුද්‍රා හතර කරන පරිදි, එකම කාලපරිච්ඡේද ආවරණය කරන ලෙස එකිනෙකට සැසඳෙන්නේ නැත. නමුත්, අප විසින් පෙන්වා දුන් පරිදි, සභාවන්, මුද්‍රා සහ මෘගයන්, වර්ෂ 1800කට ආසන්න කාලයක් පුරා, එකම කාලපරිච්ඡේද ආවරණය කරන ලෙස එකඟව පවතියි, අප වර්තමාන කාලයෙන් අර්ධ ශතවර්ෂයකට තරමක් වැඩි කාලයකට පහළට පැමිණෙන තෙක්ය.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.

අපි මිලරයිට් ඉතිහාසයේ ප්‍රධාන පුරෝගාමීන් තුන්දෙනෙකු මෙහි අලුතින් උපුටා දැක්වුවෙමු. එම තුන්දෙනාම “දෛනිකය” පිළිබඳ නිවැරදි අදහස අල්ලාගෙන සිටියහ; තවද, මිලර්ට තේරුම් ගෙන ඉදිරිපත් කිරීමට මෙහෙයවනු ලැබූ සත්‍යයේ රාමුව තුළ සභා, මුද්‍රා, සහ කහළ පිළිබඳ සමස්ත දෘෂ්ටියද ඔවුහු සියල්ලෝම අනුගමනය කළහ.

> “දෙවියන්වහන්සේ තම ශුද්ධාත්මයාණන් විසින් ස්ථාපිත කළ පදනමෙන් එක් කීලක් හෝ ස්තම්භයක් හෝ සෙලවීමට උත්සාහ කරන මනුෂ්‍යයන් ඇතුළට පැමිණෙන විට, අපගේ කාර්යයේ පුරෝගාමී වූ වයෝවෘද්ධ පුරුෂයෝ පැහැදිලිව කථා කරත්වා; මියගිය අයද අපගේ කාලිකාවල ඔවුන්ගේ ලිපි නැවත මුද්‍රණය කිරීම මඟින් කථා කරත්වා. දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව සත්‍යයේ මාර්ගයෙහි පියවරෙන් පියවර ගෙන ගිය කල දුන් දේවීය ආලෝකයේ කිරණ එකතු කරගන්න. මෙම සත්‍යය කාලයේ හා පරීක්ෂාවේ පරීක්ෂණය ඉදිරියේ ස්ථිරව සිටිනු ඇත.” Manuscript Release, 760, 10.

2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, එළිදරව් පොතේ දහඅට වන අධ්‍යායයේ බලවත් දූතයා බැස ආවේය; අහසින් දැන් මැදහත් වූ ජීවන් රොටි පිළිගෙන භුජනය කරන අයව, යෙරෙමියාගේ හය වන අධ්‍යායයේ සඳහන් “පැරණි මාර්ග” වෙත ආපසු නායකත්වය දීමට වූ කාර්යය ඔහු ආරම්භ කළේය. අල්ෆා සහ ඔමේගාට, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස අතරට පත්වීමට උත්සාහ කිරීමට කැමතිව සිටින අය විසින්, 1840 අගෝස්තු 11 දින ඔහුව අහසින් පහළට ගෙන ආ දේ සරලව කාල අනාවැකියක ඉටුවීමක් පමණක් නොව, දෙවන අයියෝගේ කාල අනාවැකියේ ඉටුවීමක් වූ බව දැකගැනීම අවශ්‍ය වූයේය. 1798 සිට 1844 දක්වා වූ අවුරුදු හතළිස් හය තුළ ඔහු මිලේරයිට්වරුන්ගේ දේවමාළිගාව ගොඩනැගූ ඉතිහාසයේ පැරණි මාර්ග ඔහුගේ ජනතාව නැවත සොයාගැනීම ඔහුට අවශ්‍ය වූයේය.

එම ඉතිහාසය කසළෙන්ද ව්‍යාජ නාණ්‍යයන්ගෙන්ද මැණික්වලින්ද ආවරණය කර තිබුණි. එම ඉතිහාසය වැලි මත ගොඩනඟන ලද, යුගයන්ගේ පර්වතය මත නොවූ, බොරු මූලික පණිවිඩයකින් අඳුරු කර තිබුණි. එය මില്ലරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය තුළය; පේතෘස් එය විස්තර කරන පරිදි, මில்லරයිට්වරුන් “කලෙක ජනතාවක් නොවූවෝ” වූ නමුත් පසුව “දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව” බවට පත් වූ, “ආත්මික ගෘහයක්, ශුද්ධ පූජක පදවියක්” ලෙස උත්ථාපනය කර ගොඩනඟනු ලැබූ එම ඉතිහාසය තුළය. යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින බැස ආ අතර, මில்லරයිට් මන්දිරය උත්ථාපනය කිරීමේ ඉතිහාසයට අයත් “මන්දිරය” පවිත්‍ර කිරීමේ කාර්යයට තම අවසාන-දින ජනතාව මෙහෙයවීය. එම කාර්යය දේවවචනයකින් පූර්වාදර්ශනය කර තිබුණේය; එහි ස්වාමින්වහන්සේ යෝෂියා නම් (එහි අර්ථය දෙවියන්වහන්සේගේ පදනම යන්නයි) මිනිසෙකු උත්ථාපනය කරන බව පුරෝකථනය කර තිබුණි.

අකීකරු අනාගතවක්තෘගේ අනාගතවාක්‍යය ඉටුවීමෙහි යෝෂියා නැඟිටුවනු ලැබූ විට, අසංවිධානයට පත්ව තිබූ දේවමාළිගාව අලුත්වැඩියා කිරීමේ කාර්යය ඔහු ආරම්භ කළේය. අලුත්වැඩියා කිරීමේ හා පිරිසිදු කිරීමේ කාර්යය අතරතුර “මෝසෙස්ගේ ශාපය” සොයා ගනු ලැබූ අතර, එය යෝෂියා ඉදිරියෙහි කියවනු ලැබූ කල යෝෂියාගේ ප්‍රතිසංස්කරණය ඇති විය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 පසුකාලීන “සත් වරක්” නැවත සොයාගැනීම සමඟ සම්බන්ධ කරමින්, අපි එම අනාගතවාක්‍යය විමසා බලන්නෙමු.

අපි එම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී ආරම්භ කරන්නෙමු.

> “සත්‍යය ප්‍රකාශ කරන අය සාතන්ට සේවය කරමින් සිටින තාක් කල්, ඔහුගේ නරකාග්නිසම්භූත සෙවණැල්ල ඔවුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ හා ස්වර්ගය පිළිබඳ දර්ශනය කපා හරිනු ඇත. ඔවුහු තම පළමු ප්‍රේමය අහිමි කළවුන් මෙන් වන්නෝය. ඔවුන්ට නිත්‍ය සත්‍යතා දැකිය නොහැක. දෙවියන්වහන්සේ අප වෙනුවෙන් සූදානම් කර තිබෙන දේ සකාරියා 3 සහ 4 වන පරිච්ඡේදයන්හිද, 4:12–14 තුළද නිරූපණය කර ඇත: ‘එවිට මම නැවත පිළිතුරු දී ඔහුට කීවෙමි, රන් නළ දෙක හරහා තමන්ගෙන්ම රන් තෙල් වගුරුවන මේ ඔලිව් අතු දෙක කවරේද? එවිට ඔහු මට පිළිතුරු දී, මේවා කවරේදැයි නුඹ දන්නේ නැද්දැයි කීවේය. මමද, නැත, මාගේ ස්වාමීනි, යයි කීවෙමි. එවිට ඔහු කීවේ, මේවා මුළු පොළොවේ ස්වාමීන්වහන්සේ අසළ සිටින අභිෂේක ලත් දෙදෙනාය.’

> “ස්වාමින්වහන්සේ සම්පත්පූර්ණය. උන්වහන්සේට උපකරණවල කිසි අඩුවක් නැත. අප වටා අඳුරු සෙවණැලි එක්රැස් වන්නේ අපගේ ඇදහිල්ලේ හිඟකම, අපගේ භූමිකත්වය, අපගේ හීන කථාබහ, අපගේ අවිශ්වාසය — ඒවා අපගේ සංවාදය තුළ ප්‍රකාශ වන බැවිනි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වචනයෙන් හෝ චරිතයෙන්, සම්පූර්ණයෙන්ම මනෝහර වූ, දසදහස අතර ප්‍රධානතම තැනැත්තා ලෙස ප්‍රකාශ නොවෙයි. ආත්මය නිෂ්ඵලත්වය වෙත තමන්ම උසස් කිරීමට සෑහීමකට පත් වන කල, ස්වාමින්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ට ඒ සඳහා බොහෝ දේ කළ නොහැක. අපගේ කෙටිදැක්මැති දර්ශනය සෙවණ පමණක් දකියි, එහෙත් එහි එහා පැත්තෙහි ඇති තේජස දැකිය නොහැක. දූතයෝ මුළු පොළොවේ මුහුණත පුරා කඩා බිඳ වැටී විනාශයත් මරණයත් තම මාර්ගයෙහි රැගෙන දුව යාමට මිදී යාමට සොයන කෝපිත අශ්වයෙකු ලෙස නිරූපිත වන සුළං සතර රඳවාගෙන සිටිති.”

> “අපි සදාකාලික ලෝකයේ සීමාන්තයේම නිදා සිටිමුද? අපි මන්දගාමීව, ශීතලව, මළ අය මෙන් සිටිමුද? අහෝ, අපගේ සභාවල දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයත් හුස්මත් ඔහුගේ ජනතාව තුළට හුස්ම දමා දෙනු ලැබේවා, එවිට ඔවුන් තම පාද මත නැගී ජීවත්වෙත්වා. මාර්ගය පටු බවත්, දොරටුව සංකීර්ණ බවත් අපි දැක ගත යුතුය. එහෙත් අපි එම සංකීර්ණ දොරටුවෙන් ඇතුළුව යන කල, එහි විස්තාරය සීමාවකින් තොරය.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

Back to Articles