Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Two

දානියෙල්ගේ පොත - අසූදෙවෙනි সংখ্যা

Unveiling the Prophetic Puzzle: Understanding the History of Daniel 11 and the Significance of the Daily in Adventism

අනාගතවාණිමය ප්‍රහේලිකාව අනාවරණය කිරීම: දානියෙල් 11 හි ඉතිහාසය සහ අද්වෙන්තිකවාදය තුළ “දෛනිකය”හි වැදගත්කම අවබෝධ කරගැනීම

Author

Jeff Pippenger

Published

February 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

After we review the history from 1863 until the time of the end in 1989, in the context of the four abominations of Ezekiel chapter eight, representing the four generations of Adventism, we will turn our attention to the increase of knowledge that was unsealed in 1989. That increase of knowledge was concerning the last six verses of Daniel chapter eleven. In 1989, our little Sabbath study group discovered the reform lines of Bible prophecy, which Future for America often refers to, and which establish the sequence of events in every reform line, which in turn allows a student of prophecy to exercise the application of the latter rain methodology of “line upon line.”

1863 සිට 1989 දී අවසානයේ කාලය දක්වා වූ ඉතිහාසය, ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ පරම්පරා හතර නිරූපණය කරන යෙහෙස්කෙල් 8 වන පරිච්ඡේදයේ ඇති අපවිත්‍රකම් හතරේ සන්දර්භය තුළ අපි සමාලෝචනය කිරීමෙන් අනතුරුව, 1989 දී මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ දැනුමේ වර්ධනය වෙත අපගේ අවධානය යොමු කරන්නෙමු. එම දැනුමේ වර්ධනය දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හයේ පිළිබඳ වූයේය. 1989 දී, අපගේ කුඩා සබත් දින අධ්‍යයන කණ්ඩායම බයිබල් අනාවැකිවල ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛා සොයාගත්තේය; Future for America බොහෝ විට ඒවාට යොමු කරන්නේද එමනිසාය. ඒවා සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාවකම සිදුවීම් අනුපිළිවෙළ ස්ථාපිත කරයි; එමගින් අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන්නෙකුට “පේළිය මත පේළිය” යන පසු වැසි ක්‍රමවේදයේ යෙදවීම ක්‍රියාත්මක කිරීමට හැකි වේ.

Within a few years (1992), I had written a paper covering the last six verses of Daniel eleven. The paper was written for my own satisfaction, for I had no ability or intention of publicly circulating the study. By 1994, the paper had made its way to an Adventist self-supporting ministry, and by 1995, a series of eleven articles covering the last six verses of Daniel eleven, was published in a monthly magazine produced by that ministry. There are only a few specific references to Daniel eleven in the writings of the Spirit of Prophecy, and the most important of them all became a central argument to the validity of the application I set forth concerning those verses.

කිහිප වසරක් ඇතුළත (1992 වන විට), දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හයක් ආවරණය කරන ලද ලිපියක් මම ලියා තිබුණෙමි. එම ලිපිය මගේම තෘප්තිය සඳහා ලියන ලද්දේ ය; මක්නිසාද, එම අධ්‍යයනය ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රචාරය කිරීමට මට හැකියාවක් හෝ අභිප්‍රායයක් හෝ නොතිබුණි. 1994 වන විට, එම ලිපිය ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ස්වයං-සහයක සේවයක් වෙත ළඟා වී තිබූ අතර, 1995 වන විට, දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හයක් ආවරණය කරන ලද ලිපි එකොළහක මාලාවක්, එම සේවය විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද මාසික සඟරාවක පළ කරන ලදී. අනාවැකි ආත්මයේ ලේඛනවල දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය සම්බන්ධයෙන් නිශ්චිත සඳහන් කිරීම් ඇත්තේ ඉතා ස්වල්පයක් පමණි; ඒ සියල්ලෙන් වැදගත්ම සඳහන, එම පදයන් සම්බන්ධයෙන් මම ඉදිරිපත් කළ අර්ථකථන අදාළ කිරීමේ වලංගුභාවය සඳහා මධ්‍යස්ථ තර්කයක් බවට පත්විය.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, [Daniel 11:30–36 quoted.]

> “අපට අහිමි කිරීමට කාලයක් නොමැත. අප ඉදිරියෙහි අර්බුදකාරී කාලයන් තිබේ. යුද්ධයේ ආත්මයෙන් ලෝකය උද්දීපිත වී ඇත. ඉක්මනින්ම අනාවැකිවල සඳහන් කළ අර්බුදයේ දර්ශන සිදුවනු ඇත. දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අනාවැකිය සම්පූර්ණ ඉටුවීමට ආසන්නව පැමිණ ඇත. මෙම අනාවැකිය ඉටු වීමේ දී සිදුවී ඇති ඉතිහාසයේ බොහෝ දේ නැවතත් සිදුවනු ඇත. තිස්වන පදයේ, ‘කලකිරීමට පත්වන්නේය’ යනුවෙන් සඳහන් කර ඇති බලයක් පිළිබඳ කතා කරයි, [දානියෙල් 11:30–36 උද්ධෘත කර ඇත.]

> “Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “මෙම වචනවල විස්තර කර ඇති දර්ශනවලට සමාන දර්ශන සිදුවනු ඇත.” Manuscript Releases, අංක 13, 394.

Sister White is clear that 1798, is the “time of the end.”

1798 වර්ෂය “අවසාන කාලය” බව සොයුරිය වයිට් පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරයි.

> “But at the time of the end, says the prophet, “Many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:4. . . . Since 1798 the book of Daniel has been unsealed, knowledge of the prophecies has increased, and many have proclaimed the solemn message of the judgment near.” The Great Controversy, 356.

> “එහෙත් අවසාන කාලයේදී,” යැයි දූතවක්තෘවරයා පවසයි, “‘බොහෝ දෙනෙක් මෙහි එහි දුවමින් යති, දැනුමද වැඩි වන්නේය.’” දානියෙල් 12:4.... 1798 සිට දානියෙල්ගේ පොත මුදාහැර ඇති බැවින්, අනාගතවාක්‍ය පිළිබඳ දැනුම වැඩි වී ඇති අතර, බොහෝ දෙනෙක් ආසන්නව ඇති විනිශ්චය පිළිබඳ ගැඹුරු පණිවිඩය ප්‍රකාශ කර ඇත.” The Great Controversy, 356.

Verse forty of Daniel eleven begins with, “And at the time of the end.”

දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 40 වන වාක්‍යය ආරම්භ වන්නේ, “අවසාන කාලයේදී” යනුවෙනි.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> අවසාන කාලයේදී දකුණේ රජු ඔහුට එරෙහිව තල්ලු කරනු ඇත; උතුරේ රජුද රථ සමඟත් අශ්වාරෝහකයන් සමඟත් බොහෝ නැව් සමඟත් සුළි සුළඟක් මෙන් ඔහුට එරෙහිව පැමිණෙනු ඇත; ඔහු රටවල් තුළට ඇතුල් වී ගලා ඉතිරී ගොස් ඉදිරියට පසුකර යනු ඇත. දානියෙල් 11:40.

It is evident, even without the direct endorsement of the Spirit of prophecy, that verse forty marks the beginning of a sequence of events that began in 1798. Those events lead to the close of human probation, for the first verse of chapter twelve of Daniel, says, “And at that time shall Michael stand up,” and Sister White is clear that when Michael stands up human probation closes.

අනාගතවාක්‍යයේ ආත්මයේ සෘජු අනුමත කිරීම නොමැති වුවද, හතළිස්වන පදය 1798 දී ආරම්භ වූ සිදුවීම් මාලාවක ආරම්භය සලකුණු කරන බව පැහැදිලිය. දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු පදයේ, “ඒ කාලයේදී මිකායෙල් නැඟී සිටිනු ඇත” යයි සඳහන් වන බැවින්, ඒ සිදුවීම් මනුෂ්‍යයන්ගේ කරුණාකාලය අවසන් වීමට ගෙන යයි; මිකායෙල් නැඟී සිටින විට මනුෂ්‍යයන්ගේ කරුණාකාලය අවසන් වන බව සොයුරිය වයිට් පැහැදිලිව දක්වා ඇත.

> “‘At that time shall Michael stand up, the great Prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ Daniel 12:1.

> “‘ඒ කාලයේදී, ඔබේ ජනතාවගේ පුත්‍රයන් වෙනුවෙන් සිටින්නා වූ මහත් අධිපතියා වන මීකායෙල් නැඟිටිනු ඇත; එවිට ජාතියක් පැවතිදා සිට ඒ කාලය දක්වා කිසිදා නොවූ විපතක කාලයක් ඇතිවනු ඇත; සහ ඒ කාලයේදී, පොතේ ලියා තිබෙන බව සොයාගනු ලබන සෑම කෙනෙකුම වන ඔබේ ජනතාව ගැළවෙනු ඇත.’ දානියෙල් 12:1.”

> “When the third angel’s message closes, mercy no longer pleads for the guilty inhabitants of the earth. The people of God have accomplished their work. They have received ‘the latter rain,’ ‘the refreshing from the presence of the Lord,’ and they are prepared for the trying hour before them. Angels are hastening to and fro in heaven. An angel returning from the earth announces that his work is done; the final test has been brought upon the world, and all who have proved themselves loyal to the divine precepts have received ‘the seal of the living God.’ Then Jesus ceases His intercession in the sanctuary above. He lifts His hands and with a loud voice says, ‘It is done;’ and all the angelic host lay off their crowns as He makes the solemn announcement: ‘He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.’ Revelation 22:11. Every case has been decided for life or death.” The Great Controversy, 613.

> “තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය අවසන් වන විට, භූමියේ වරදකාරී වාසින් වෙනුවෙන් දයාව තවදුරටත් අයැදින්නේ නැත. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව තම වැඩය ඉටු කර අවසන් කර ඇත. ඔවුන් ‘අවසන් වැස්ස,’ ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ සන්නිධියෙන් එන ප්‍රාණවත් කිරීම’ ලැබගෙන ඇත; එබැවින් තමන් ඉදිරියේ ඇති පරීක්ෂාකාරී පැයට ඔවුන් සූදානම්ය. දූතයන් ස්වර්ගයේ එහා මෙහා ඉක්මනින් යාමට පැමිණෙමින් සිටිති. භූමියෙන් ආපසු පැමිණෙන දූතයෙකු තම කාර්යය නිම වී ඇති බව ප්‍රකාශ කරයි; අවසාන පරීක්ෂාව ලෝකයා මත ගෙන එන ලද අතර, දේව ආඥාවලට විශ්වාසවන්ත බව තමන් තුළින් සනාථ කළ සියල්ලෝම ‘ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව’ ලබාගෙන ඇත. එවිට යේසුස්වහන්සේ ඉහළ ශුද්ධස්ථානයෙහි තම මැදිහත්කම නවත්වනු ලබයි. උන්වහන්සේ තම හස්ත උස්සා මහ හඬින්, ‘එය සිදු වී ඇත’ යනුවෙන් කියන සේක; උන්වහන්සේ මෙම ගම්භීර ප්‍රකාශය කරන විට මුළු දූත සමූහයම තම කිරුළු ඉවත් කරති: ‘අධර්මිෂ්ඨයා තවදුරටත් අධර්මිෂ්ඨව සිටින්නට ඉඩදෙන්න; අපවිත්‍රයා තවදුරටත් අපවිත්‍රව සිටින්නට ඉඩදෙන්න; ධර්මිෂ්ඨයා තවදුරටත් ධර්මිෂ්ඨව සිටින්නට ඉඩදෙන්න; ශුද්ධයා තවදුරටත් ශුද්ධව සිටින්නට ඉඩදෙන්න.’ එළිදරව් 22:11. සෑම නඩුවක්ම ජීවනයට හෝ මරණයට තීරණය කරනු ලැබ ඇත.” The Great Controversy, 613.

Verse forty of Daniel eleven, begins in 1798, and in verse forty-five, when the king of the north (the papacy), comes to his end with none to help, human probation closes, for the next verse states, “And at that time,” thus identifying the “time” represented in the previous verse, which is verse forty-five of Daniel eleven. The king of the north (the papacy), comes to its end at the close of human probation.

දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 40 වන පදය 1798 දී ආරම්භ වන්නේය; සහ 45 වන පදයේදී, උතුරු රාජ්‍යයේ රජු (පාප්පත්වය) උපකාර කිරීමට කිසිවෙකු නොමැතිව තම අවසානයට පැමිණෙන විට, මනුෂ්‍යයන්ගේ පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වන්නේය; මන්ද ඊළඟ පදය, “ඒ කාලයේදී,” යයි සඳහන් කරමින්, පෙර පදයේ නිරූපිත “කාලය” හඳුනා දෙයි; එනම් දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 45 වන පදයයි. උතුරු රාජ්‍යයේ රජු (පාප්පත්වය), මනුෂ්‍යයන්ගේ පරීක්ෂණ කාලය අවසානයේ තම අවසානයට පැමිණෙන්නේය.

Therefore, the history of the last six verses of Daniel eleven, identify a sequence of events that begins in 1798 and ends at the close of human probation. When Sister White was alive, 1798, was obviously in her past history. When she stated that “the prophecy in the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment,” she can only be referencing history that occurs after 1798, and before Michael stands up. She then specifically states that “much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated,” thus instructing the student of prophecy that the final history of Daniel eleven, that “has nearly reached its complete fulfillment,” has been typified in other portions of histories set forth in Daniel chapter eleven.

එබැවින්, දානියෙල් එකොළොස්වන අධ්‍යායේ අවසාන පද හයේ ඉතිහාසය, ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1798දී ආරම්භ වී මනුෂ්‍ය අනුග්‍රහ කාලය අවසන් වන තෙක් දිවෙන සිදුවීම් අනුක්‍රමයක් හඳුන්වා දෙයි. සහෝදරි වයිට් ජීවත්ව සිටි කාලයේදී, 1798 යනු පැහැදිලිවම ඇයගේ අතීත ඉතිහාසයේ කොටසක් විය. ඇය “දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන අධ්‍යායේ අනාවැකිය තම සම්පූර්ණ ඉටුවීමට ආසන්න වශයෙන් ළඟා වී ඇත” යැයි ප්‍රකාශ කළ විට, ඇය යොමු කළ හැක්කේ 1798ට පසු සිදුවන, සහ මිකායෙල් නැඟිටීමට පෙර සිදුවන ඉතිහාසය වෙත පමණි. ඉන්පසු ඇය විශේෂයෙන්ම “මෙම අනාවැකියේ ඉටුවීමක් ලෙස සිදුව ඇති ඉතිහාසයේ බොහෝ කොටසක් නැවත සිදුවනු ඇත” යයි පවසන අතර, එමගින් අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන ශිෂ්‍යයාට, “තම සම්පූර්ණ ඉටුවීමට ආසන්න වශයෙන් ළඟා වී ඇති” දානියෙල් එකොළොස්වන අධ්‍යායේ අවසාන ඉතිහාසය, දානියෙල් එකොළොස්වන අධ්‍යායේ ඉදිරිපත් කර ඇති වෙනත් ඉතිහාසික කොටස්වල පූර්වරූපගත කර තිබෙන බව උපදෙස් දෙයි.

Once she emphasizes that most important prophetic key, she then quotes verses thirty through thirty-six, and states, “Scenes similar to those described in these words will take place.” Inspiration provided a key for those students of prophecy who wished to understand the final fulfillment of Daniel eleven. The key was that the history of the final six verses of Daniel eleven, were a parallel to the history represented in verses thirty to thirty-six. There is an abundant amount of light that is derived from this revelation, but what needs to be considered here is that in verse thirty-one of Daniel eleven, “the daily,” is taken away.

ඇය එම අතිශය වැදගත් අනාවැකිමය යතුර අවධාරණය කළ පසු, ඇය එවිට තිහ සිට තිස්හය දක්වා වූ පද උපුටා දක්වමින්, “මෙම වචනවල විස්තර කර ඇති දර්ශනවලට සමාන දර්ශන සිදුවනු ඇත” යයි ප්‍රකාශ කරයි. දානියෙල් 11හි අවසාන සම්පූර්ණ වීම අවබෝධ කරගැනීමට කැමති වූ අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන්නන් සඳහා දේවානුප්‍රේරණය යතුරක් සපයා දුන්නේය. එම යතුර වූයේ දානියෙල් 11හි අවසාන පද හයේ ඉතිහාසය, තිහ සිට තිස්හය දක්වා වූ පදවල නිරූපිත ඉතිහාසයට සමාන්තර වූ බවය. මෙම හෙළිදරව්වෙන් ලැබෙන ආලෝකය අතිශයින් බහුලය; එහෙත් මෙහි සලකා බැලිය යුතු දෙය නම්, දානියෙල් 11හි තිස්එක වන පදයේ “දෛනිකය” ඉවත් කරනු ලබන බවය.

To correctly understand the history which illustrates the sequence of events that lead to the close of human probation, a student of prophecy must have the correct understanding of “the daily.” If verse thirty-one is identifying Christ’s sanctuary ministry being taken away, or if it is identifying the taking away of paganism, it is absolutely essential to understand, if you wish to correctly understand the parallel history that Sister White spoke of when she wrote, “Scenes similar to those described in these words will take place.”

මනුෂ්‍යයාගේ කරුණාකාලයේ අවසානය වෙත ගෙනයන සිදුවීම් අනුක්‍රමය නිරූපණය කරන ඉතිහාසය නිවැරදිව අවබෝධ කරගැනීමට, අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන ශිෂ්‍යයෙකුට “දෛනිකය” පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධයක් තිබිය යුතුය. තිස්එකවන පදය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානීය සේවය ඉවත් කරනු ලැබීම හඳුන්වා දක්වන්නේද, නැතහොත් එය පාගන්වාදය ඉවත් කරනු ලැබීම හඳුන්වා දක්වන්නේද යන්න කවරක් වුවද, “මෙම වචනවලින් විස්තර කරන ලද ඒවාට සමාන දර්ශන සිදුවනු ඇත” යයි සොයුරිය වයිට් ලියූ විට ඇය සඳහන් කළ සමාන්තර ඉතිහාසය නිවැරදිව අවබෝධ කරගැනීමට ඔබ කැමති නම්, එය අවබෝධ කරගැනීම අත්‍යවශ්‍යය.

Of course, Laodicean Adventism did not recognize the fulfillment of verse forty of Daniel eleven, as identifying the collapse of the Soviet Union in 1989, but the verse does identify those very events. For those who wished to correctly understand the prophetic increase of knowledge that arrived with the fulfillment of verse forty in 1989, the correct understanding of “the daily,” then became present truth. In the early part of the twentieth century, the correct understanding was important, for it was an essential part of the foundational truths that the Lord used William Miller to establish.

ඇත්ත වශයෙන්ම, 1989 දී සෝවියට් සංගමයේ බිඳවැටීම හඳුනාදක්වන්නාක් ලෙස දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදයේ ඉටුවීම ලාඔදිකීය ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය විසින් හඳුනාගෙන සිටියේ නැත; එහෙත් එම පදය නියත වශයෙන්ම ඒ සිදුවීම්ම හඳුනාදක්වයි. 1989 දී හතළිස්වන පදය ඉටුවීම සමඟ පැමිණි දැනුමේ අනාවැකික වැඩිවීම නිවැරදිව අවබෝධ කරගැනීමට කැමති වූවන් සඳහා, “දෛනිකය” පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධය එවිට වර්තමාන සත්‍යය බවට පත්විය. විසිවන සියවසේ ආරම්භක කාලය තුළ, එම නිවැරදි අවබෝධය වැදගත් විය, මක්නිසාද එය ස්වාමීන් වහන්සේ විලියම් මිලර් යොදා ස්ථාපිත කළ මූලික සත්‍යයන්හි අත්‍යවශ්‍ය කොටසක් වූ බැවිනි.

But during the first decade and a half of the twentieth century the satanic Protestant view which claims that “the daily,” represents Christ’s sanctuary work was a minority position, and it was not worth allowing a controversy over the truth that “the daily,” is a symbol of paganism to even begin. This is why you will hear from the Laodicean historical revisionists, that the subject of “the daily,” is “not to be made into a test question,” or “that the subject of ‘the daily’ is not to be agitated.” What the revisionists always leave out when they lead the unlearned in this particular discussion, is the qualification which inspiration always placed upon the subject. The following passage is directed towards Elder Haskell.

එහෙත් විසිවන සියවසේ පළමු දශක භාගය තුළ, “දෛනිකය” ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථාන සේවය නියෝජනය කරන බව ප්‍රකාශ කරන සාතානීය ප්‍රොටෙස්තන්ත මතය අල්පතර මතයක් වූ බැවින්, “දෛනිකය” අයථාර්ථවාදයේ සංකේතයක් බව වූ සත්‍යය පිළිබඳ වාදවිවාදයක් ආරම්භ වීමට පවා ඉඩ දීම වටිනාකමක් නොවීය. මේ හේතුව නිසාය, “දෛනිකය” යන විෂය “පරීක්ෂණ ප්‍රශ්නයක් බවට පත් නොකළ යුතුය” යන්නද, නැතහොත් “‘දෛනිකය’ යන විෂය උද්දීපනය නොකළ යුතුය” යන්නද ලාඔදිකියානු ඓතිහාසික සංශෝධකයන්ගෙන් ඔබට ඇසෙනු ඇත. මෙවන් විශේෂිත සාකච්ඡාවකදී අඥානයන්ව මඟහැරවමින් සංශෝධකයන් සෑමවිටම අත්හැර දමන්නේ, ආනුභාවය සෑමවිටම මෙම විෂය මත තබා තිබූ සීමාකරණයයි. පහත ඡේදය වැඩිහිටි හැස්කෙල් වෙත යොමු කර ඇත.

Elder Haskell was leading the defense of the correct understanding of “the daily,” against the attacks of Prescott and Daniells in the first and second decade of the twentieth century. Pay close attention, for Sister White never identifies that Haskell’s understanding of “the daily,” was incorrect, she simply instructs him to not allow the agitation to continue, for the Lord did not want to provide an ongoing platform for the enemies of truth (Prescott and Daniells), to continue to push their false teaching. In the passage Haskell is rebuked for “the chart”, and the chart that is referred to is the 1843 chart. Haskell had reproduced the 1843 chart for a witness in that controversy. But he didn’t just reproduce it, he included upon the bottom of the chart the passage from Sister White, where she says “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” As you read the passage, count the times she says, “at this time.”

විසිවන ශතවර්ෂයේ පළමු හා දෙවන දශකවලදී, ප්‍රෙස්කට් සහ ඩැනියෙල්ස් විසින් එල්ල කරන ලද ප්‍රහාරවලට එරෙහිව “දෛනිකය” පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධය රැකගැනීමෙහි නායකත්වය ගෙන සිටියේ එල්ඩර් හැස්කල්ය. ඉතා සමීප අවධානයෙන් සලකා බලන්න, මන්ද සොහොයුරී වයිට් කිසිවිටෙකත් “දෛනිකය” පිළිබඳ හැස්කල්ගේ අවබෝධය වැරදි බව හඳුනා දක්වන්නේ නැත; ඇය සරලවම ඔහුට එම කලබලකාරී විවාදය දිගටම පවත්වා ගෙන යාමට ඉඩ නොදෙන ලෙස උපදෙස් දෙයි, මක්නිසාද සත්‍යයේ සතුරන් වන (ප්‍රෙස්කට් සහ ඩැනියෙල්ස්) තමන්ගේ මිථ්‍යා ඉගැන්වීම තවදුරටත් තල්ලු කරගෙන යාම සඳහා අඛණ්ඩ වේදිකාවක් සපයනු පිණිස ස්වාමින්වහන්සේ කැමති නොවූ බැවිනි. එම උපුටනයේ හැස්කල්ට “සටහන” ගැන දඩුවම් දෙනු ලැබෙයි, එහි සඳහන් වන සටහන 1843 සටහනයි. එම විවාදයේ සාක්ෂියක් ලෙස හැස්කල් 1843 සටහන නැවත මුද්‍රණය කර තිබුණි. නමුත් ඔහු එය නැවත මුද්‍රණය කිරීම පමණක් නොකළේය; සටහනේ පහළ කොටසේ, “1843 සටහන ස්වාමින්වහන්සේගේ හස්තය විසින් මෙහෙයවනු ලැබූ අතර එය වෙනස් නොකළ යුතුය” යැයි සොහොයුරී වයිට් පවසන උපුටනයද ඇතුළත් කළේය. ඔබ එම උපුටනය කියවන විට, ඇය “මේ කාලයේදී” යැයි පවසන වාර ගණන ගණන් කරන්න.

> “‘I am instructed to say to you, Let there be no questions agitated at this time in the Review that will tend to unsettle minds. . . . We have no time now to enter into unnecessary controversy, but we should earnestly consider the need of seeking the Lord for true conversion of heart and life. There should be determined efforts made to secure sanctification of soul and mind.’

> “‘මෙම අවස්ථාවේදී Review හි මනස් කලඹවන ප්‍රශ්න කිසිවක් උද්දීපනය නොකරන ලෙස ඔබට පවසන ලෙස මට උපදෙස් ලැබී ඇත.... දැන් අනවශ්‍ය වාදවිවාදවලට පිවිසීමට අපට කාලයක් නැත; එහෙත් හෘදය හා ජීවිතයේ සැබෑ පරිවර්තනය සඳහා ස්වාමීන්වහන්සේ සෙවිය යුතු අවශ්‍යතාවය අපි උනන්දුවෙන් සලකා බැලිය යුතුය. ආත්මය හා මනස ශුද්ධීකරණය කරගැනීම තහවුරු කරනු පිණිස දෘಢ උත්සාහයන් කරනු ලැබිය යුතුය.’”

> “I have had cautions given me in regard to the necessity of our keeping a united front. This is a matter of importance to us at this time. As individuals we need to act with the greatest caution.

> “අප විසින් ඒකාබද්ධ පෙළගැස්මක් රඳවා තැබීමේ අවශ්‍යතාවය සම්බන්ධයෙන් මට අවවාද දී තිබේ. මෙය මේ කාලයේ අපට වැදගත් කරුණකි. පුද්ගලයන් ලෙස අපි ඉතාමත් මහත් සාවධානකමෙන් ක්‍රියා කළ යුතු වෙමු.

> “I wrote to Elder Prescott, telling him that he must be exceedingly careful not to introduce subjects in the Review that would seem to point out flaws in our past experience. I told him that this matter on which he believes a mistake has been made is not a vital question, and that, should it be given prominence now, our enemies would take advantage of it, and make a mountain out of a molehill.

> “අපගේ අතීත අත්දැකීම්වල අඩුපාඩු පෙන්වා දෙන බවක් පෙනෙන විෂයයන් Review සඟරාවට හඳුන්වා නොදෙන ලෙස, ඔහු අතිශයින් සාවධාන විය යුතු බව දන්වමින් මම එල්ඩර් ප්‍රෙස්කට්ට ලියා යැවුවෙමි. වරදක් සිදු වී ඇතැයි ඔහු විශ්වාස කරන මෙම කාරණය මූලික වැදගත්කමක් ඇති ප්‍රශ්නයක් නොවන බවත්, එයට මේ අවස්ථාවේ ප්‍රමුඛතාව දෙනු ලැබුවහොත් අපගේ සතුරන් එයින් වාසිය ලබාගෙන, කුඩා දෙයක් මහත් දෙයක් බවට පත් කරනු ඇති බවත් මම ඔහුට කීවෙමි.”

> “To you also I say that this subject [THE IDENTITY OF THE “DAILY” OF DANIEL 8.] should not be agitated at this time. No, my brother, I feel that at this crisis in our experience that chart which you have had republished should not be circulated. You have made a mistake in this matter. Satan is determinedly at work to bring about issues that will create confusion. There are those who would be delighted to see our ministers at an issue on this question, and they would make much of it.

> “ඔබටද මම කියමි, මෙම විෂයය [දැනියෙල් 8 හි “දිනපතා” යන්නෙහි අනන්‍යතාව.] මේ අවස්ථාවේ කලකළවා උද්දීපනය නොකළ යුතුය. නැත, මාගේ සහෝදරයාණෙනි, අපගේ අත්දැකීමෙහි මේ අර්බුදකාරී මොහොතේ ඔබ නැවත ප්‍රකාශයට පත් කරවා ඇති එම සටහන සංසරණය නොකළ යුතු බව මට හැඟේ. ඔබ මේ කරුණෙහි වැරැද්දක් කර ඇත. සාතන් අනිවාර්ය අධිෂ්ඨානයෙන්, ව්‍යාකූලතාවය ඇතිකරන ප්‍රශ්න උද්භව කරවනු පිණිස ක්‍රියාකරමින් සිටියි. අපගේ සේවකයන් මෙම ප්‍රශ්නය පිළිබඳ විවාදකාරී තත්ත්වයකට පැමිණෙනු දැක සතුටු වන අය ඇත, ඔවුන් එය මහත් ලෙස ප්‍රචාරය කරනු ඇත.”

> “I have been instructed that regarding what might be said on either side of this question, silence at this time is eloquence. Satan is watching for an opportunity to create division among our leading ministers. It was a mistake to publish the chart until you could all get together and come to an agreement concerning the matter. You have not acted wisely in bringing to the front a subject that must create discussion and the bringing out of various opinions, for every item will be strained and made to mean something that will only mean injury to the cause. We have all we can do to handle the false statements of those who have given evidence of their willingness to bear false witness.” Manuscript Releases, volume 9, 106, 107.

> “මෙම ප්‍රශ්නයේ කුමන පාර්ශ්වය සම්බන්ධයෙන් කියනු ලැබිය හැකි දේ පිළිබඳව, මේ කාලයේ නිශ්ශබ්දතාවයම වාක්චාතුරත්වය බව මට උපදෙස් දී ඇත. අපගේ ප්‍රමුඛ සේවකයන් අතර භේදයක් ඇති කිරීමට අවස්ථාවක් සොයමින් සාතන් බලා සිටී. ඔබ සැවොම එක්ව එකතු වී මේ කාරණය පිළිබඳ එකඟතාවයකට පැමිණෙන තුරු එම ප්‍රස්තාරය ප්‍රකාශයට පත් කිරීම වරදක් විය. සාකච්ඡාවක් උද්භව කිරීමටත් විවිධ අදහස් ඉදිරිපත් වීමටත් අනිවාර්යයෙන්ම හේතු විය යුතු විෂයක් ඉදිරියට ගෙන ඒමෙන් ඔබ ප්‍රඥාවන්ත ලෙස ක්‍රියා කර නැත; මක්නිසාද යත් සෑම කරුණක්ම විකෘති කර, එය කරුණට අහිතක් පමණක් ගෙන දෙන යම් අර්ථයක් දැරෙන ලෙස පෙන්වනු ලබන බැවිනි. බොරු සාක්ෂි දීමට තමන් කැමති බවට සාක්ෂි දී ඇති අය විසින් කරනු ලබන අසත්‍ය ප්‍රකාශ සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කිරීමට අපට කළ යුතු දෑ ප්‍රමාණවත් ලෙස ඇත.” Manuscript Releases, වෙළුම 9, 106, 107.

In the previous article we identified that Ellen White said those that gave the judgment hour cry had the correct view of “the daily,” and that Prescott and Daniells’ view that “the daily,” represented Christ’s sanctuary ministry came from Satan. She rebuked Haskell for allowing the controversy to continue, but not for his position upon the truth of what “the daily,” represents. At that time the majority still believed the pioneer understanding of “the daily,” and more importantly, the verse in Daniel eleven, that was to be unsealed at “the time of the end” in 1989, was still decades in the future. At that time (1989), the importance of the correct view of “the daily,” would be necessary. The revisionists always leave the qualifications of Ellen White that were limited to that particular period out of their dishes of fables. Count the qualification of time in the following passage.

පෙර ලිපියේදී අපි හඳුනාගත්තේ විනිශ්චය කාලයේ හඬ ප්‍රකාශ කළවුන් “දෛනිකය” පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධය දරා සිටි බවට එලන් වයිට් ප්‍රකාශ කළ බවත්, “දෛනිකය” ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථාන සේවය නියෝජනය කරයි යන ප්‍රෙස්කට් සහ ඩැනියෙල්ස්ගේ මතය සාතන්ගෙන් ආ බවත්ය. ඇය හැස්කල්ට වාදය දිගටම පවතින්නට ඉඩ දුන් බැවින් තරවටු කළාය, නමුත් “දෛනිකය” කුමක් නියෝජනය කරයිද යන සත්‍යය පිළිබඳ ඔහුගේ ස්ථාවරය නිසා නොවේ. ඒ කාලයේ බහුතරය තවමත් “දෛනිකය” පිළිබඳ පුරෝගාමී අවබෝධය විශ්වාස කළහ; එයටත් වඩා වැදගත් ලෙස, 1989 දී “අවසාන කාලයේදී” මුද්‍රාභංග වීමට නියමිත දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ වාක්‍යය තවමත් දශක ගණනාවක් අනාගතයේ තිබුණි. එම කාලයේදී (1989), “දෛනිකය” පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධයේ වැදගත්කම අවශ්‍ය වනු ඇත. සංශෝධනවාදීන් සෑමවිටම එලන් වයිට් විසින් එම විශේෂ කාලසීමාවට සීමා කර තබා තිබූ සුදුසුකම් ඔවුන්ගේ ප්‍රබන්ධ කථා පිඟන්වලින් ඉවත් කර දමති. පහත සඳහන් ඡේදයේ කාලයට අදාළ සුදුසුකම් ගණන් කරන්න.

> “I have words to speak to Brethren Butler, Loughborough, Haskell, Smith, Gilbert, Daniells, Prescott, and all who have been active in urging their views in regard to the meaning of ‘the daily’ of Daniel 8. This is not to be made a test question, and the agitation that has resulted from its being treated as such has been very unfortunate. Confusion has resulted, and the minds of some of our brethren have been diverted from the thoughtful consideration that should have been given to the work that the Lord has directed should be done at this time in our cities. This has been pleasing to the great enemy of our work.

> “දානියෙල් 8 හි ‘දෛනිකය’ යන පදයේ අර්ථය පිළිබඳ තම අදහස් තදින් ප්‍රවර්ධනය කිරීමෙහි ක්‍රියාශීලීව සිටි බට්ලර්, ලෆ්බරෝ, හැස්කල්, ස්මිත්, ගිල්බර්ට්, ඩැනියෙල්ස්, ප්‍රෙස්කට් සහ එසේ ක්‍රියාශීලීව සිටි සියලු සහෝදරයන්ට කියන්නට මට වචන ඇත. මෙය පරීක්ෂණ ප්‍රශ්නයක් කර නොගත යුතුය; එය එසේ සැලකීමෙන් උපන් කලබලය ඉතා අවාසනාවන්ත වී ඇත. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අර්බුදය ඇති වී ඇති අතර, අපගේ සමහර සහෝදරයන්ගේ සිත්, මේ කාලයේ අපගේ නගරවල සිදු කළ යුතු යැයි ස්වාමීන්වහන්සේ උපදෙස් දුන් කාර්යය පිළිබඳ දිය යුතු වූ සිහිබුද්ධිමත් සැලකිල්ලෙන් ඉවතට හැරී ගොස් ඇත. මෙය අපගේ කාර්යයේ මහත් සතුරාට ප්‍රසන්න වී ඇත.”

> “The light given me is that nothing should be done to increase the agitation upon this question. Let it not be brought into our discourses and dwelt upon as a matter of great importance. We have a great work before us, and we have not an hour to lose from the essential work to be done. Let us confine our public efforts to the presentation of the important lines of truth on which we have clear light.

> මට දෙන ලද ආලෝකය මෙයයි: මෙම ප්‍රශ්නය පිළිබඳ උද්වේගය වැඩි කිරීමට කිසිවක් නොකළ යුතුය. එය අපගේ දේශනාවලට ගෙන නොඑනු ලැබේවා; මහත් වැදගත්කමක් ඇති කාරණයක් ලෙස එය ගැන දිගින් දිගටම රැඳී නොසිටිමු. අප ඉදිරියේ මහත් කාර්යයක් ඇත, සිදු කළ යුතු අත්‍යවශ්‍ය කාර්යයෙන් එක පැයක්වත් අපට අහිමි කරගැනීමට නොහැක. අපගේ ප්‍රසිද්ධ ප්‍රයත්න, අපට පැහැදිලි ආලෝකය ඇති සත්‍යයේ වැදගත් පථයන් ඉදිරිපත් කිරීමෙහිම සීමා කරමු.

> “I would bring to your attention the last prayer of Christ, as recorded in John 17. There are many subjects upon which we can speak,—sacred, testing truths, beautiful in their simplicity. On these you may dwell with intense earnestness. But let not ‘the daily,’ or any other subject that will arouse controversy among brethren, be brought in at this time; for this will delay and hinder the work that the Lord would have the minds of our brethren centered upon just now. Let us not agitate questions that will reveal a marked difference of opinion, but rather let us bring from the Word the sacred truths regarding the binding claims of the law of God.

> යොහන් 17හි ලියා ඇති ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අවසාන යාච්ඤාව පිළිබඳව ඔබගේ අවධානය යොමු කිරීමට මම කැමැත්තෙමි. අපට කථා කළ හැකි විෂයයන් බොහෝය,—ශුද්ධවූ, පරීක්ෂාකාරී සත්‍යයන්, ඒවායේ සරලත්වය තුළ අලංකාරවූවන්ය. මේවා පිළිබඳව ඔබට දැඩි earnestnessයකින් වාසය කළ හැක. එහෙත්, සහෝදරයන් අතර විවාදය උද්දීපනය කරනු ඇති “the daily” හෝ වෙනත් කිසිදු විෂයයක් මේ කාලයේ ඉදිරිපත් නොකළ යුතුය; මන්ද, එමගින් මේ මොහොතේ අපගේ සහෝදරයන්ගේ සිත් යොමු වී සිටිය යුතු බව ස්වාමීන්වහන්සේ කැමති වන කාර්යය ප්‍රමාද කර බාධා කරනු ඇත. අපි පැහැදිලි අදහස්භේදයක් හෙළි කරනු ඇති ප්‍රශ්න උද්දීපනය නොකරමු; එයට ප්‍රතිවිරුද්ධව, දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවේ බැඳී සිටින බලවත් අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ශුද්ධ සත්‍යයන් වචනයෙන් ගෙන එමු.

> “Our ministers should seek to make the most favorable presentation of the truth. So far as possible, let all speak the same things. Let the discourses be simple, and treating upon vital subjects that can be easily understood. When all our ministers see the necessity of humbling themselves, then the Lord can work with them. We need now to be reconverted, that angels of God may co-operate with us, making a sacred impression upon the minds of those for whom we labor.

> “අපගේ සේවකයන් සත්‍යය අතිශය හිතකර අයුරින් ඉදිරිපත් කිරීමට උත්සාහ කළ යුතුය. හැකි තරම් දුරට, සියල්ලෝ එකම දේවල් කතා කරත්වා. දේශන සරල විය යුතු අතර, පහසුවෙන් තේරුම්ගත හැකි ජීවනාත්මක විෂයයන් පිළිබඳ විය යුතුය. අපගේ සියලු සේවකයන් තමන්ම යටහත් විය යුතු බවේ අවශ්‍යතාවය දකින විට, එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් සමඟ ක්‍රියා කළ හැකි වේ. දැන් අපට නැවත හරවාගැනීම අවශ්‍යය, එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයන් අප සමඟ සහයෝගයෙන් ක්‍රියා කරමින්, අප ක්‍රියා කරන අයගේ සිත් මත ශුද්ධ හැඟීමක් ඇති කරනු ඇත.”

> “We must blend together in the bonds of Christlike unity; then our labors will not be in vain. Draw in even cords, and let no contentions be brought in. Reveal the unifying power of truth, and this will make a powerful impression on human minds. In unity there is strength.

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට සමාන වූ ඒකත්වයේ බැඳීම් තුළ අපි එකට මිශ්‍ර විය යුතුය; එවිට අපගේ වැඩ මහන්සිය නිෂ්ඵල නොවනු ඇත. සමව ඇදී යන්න, කිසි ආකාරයක වාද-විවාදයක් ඇතුළට ගෙන නොඑන්න. සත්‍යයේ ඒකාබද්ධ කිරීමේ බලය ප්‍රකාශ කරන්න; එය මනුෂ්‍ය මනස්වලට ප්‍රබල හැඟීමක් ඇති කරනු ඇත. ඒකත්වය තුළ බලය ඇත.

> “This is not a time to make prominent unimportant points of difference. If some who have not a strong living connection with the Master, reveal to the world their weakness of Christian experience, the enemies of the truth who are watching us closely will make the most of it, and our work will be hindered. Let all cultivate meekness, and learn lessons from Him who is meek and lowly in heart.

> “මෙය වැදගත් නොවන මතභේද-බිඳු ප්‍රමුඛ කර පෙන්විය යුතු කාලයක් නොවේ. ස්වාමියා සමඟ ශක්තිමත්, ජීවමාන සම්බන්ධතාවයක් නොමැති සමහර අය තමන්ගේ ක්‍රිස්තියානි අත්දැකීමේ දුර්වලකම ලෝකයට හෙළි කළහොත්, අපව ඉතා සමීපයෙන් නිරීක්ෂණය කරන සත්‍යයේ සතුරෝ එයින් උපරිම ප්‍රයෝජනය ගනු ඇත; එවිට අපගේ කාර්යය බාධා පමුණුවනු ලබන්නේය. සියල්ලෝම නිහතමානීකම වර්ධනය කරගනිත්වා, හෘදයෙන් මෘදු හා නමුණු ස්වභාවය ඇති තැනැන්වහන්සේගෙන් පාඩම් ඉගෙනගනිත්වා.”

> “The subject of ‘the daily’ should not call forth such movements as have been made. As a result of the way this subject has been handled by men on both sides of the question, controversy has arisen and confusion has resulted.

> ‘දෛනිකය’ පිළිබඳ විෂය මෙවන් චලන ඇති කරවිය යුතු නොවීය. මෙම ප්‍රශ්නයේ දෙපාර්ශ්වයේම මිනිසුන් විසින් මෙම විෂය සලකා බැලූ ආකාරය හේතුකොටගෙන, වාදවිවාදය උද්ගත වී ඇති අතර ව්‍යාකූලතාවද එහි ප්‍රතිඵලයක් වී ඇත.

> “The action of Brother Larry Smith in publishing a tract containing condemnation of his brethren and of their belief, was not endorsed by God. And to Elder Prescott I will say, The Lord has not placed upon you a burden regarding this matter.

> සහෝදර ලැරී ස්මිත් තම සහෝදරයන්ටත් ඔවුන්ගේ විශ්වාසයටත් දඬුවම් ප්‍රකාශ කරන කරුණු අඩංගු පත්‍රිකාවක් ප්‍රකාශයට පත් කළ ක්‍රියාව දෙවියන්වහන්සේ විසින් අනුමත කරන ලද්දක් නොවීය. එසේම, එල්ඩර් ප්‍රෙස්කට් වෙත මම මෙසේ කියමි, මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් ස්වාමින්වහන්සේ ඔබ මත බරක් තබා නැත.

> “I was pained to hear that Elder Daniells, knowing that there was a difference of opinion regarding this matter among our leading brethren, should urge this matter to the front, as was done in some places.

> අපගේ ප්‍රධාන සහෝදරයන් අතර මෙම කාරණය සම්බන්ධයෙන් මතභේදයක් තිබූ බව දැන සිටියද, Elder Daniells විසින් ඇතැම් ස්ථානවල කළ පරිදි මෙම කාරණය ඉදිරියට තල්ලු කළ බව අසා මම වේදනාවට පත් වුණෙමි.

> “Others of our brethren have not been guided by wisdom, and have not reasoned clearly from cause to effect regarding the results of their efforts to uphold their views regarding the interpretation of ‘the daily.’ While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent. Let all contention cease. At such a time silence is eloquence.

> “අපගේ සහෝදරයන්ගෙන් අනෙකුත් සමහරුන් ප්‍රඥාවෙන් මඟ පෙන්වනු ලැබ නැත; ‘දෛනිකය’ යනුවෙන් අදහස් කරන දෙයෙහි අර්ථකථනය සම්බන්ධයෙන් තමන්ගේ මතයන් තහවුරු කිරීමට කළ ඔවුන්ගේ ප්‍රයත්නවල ප්‍රතිඵල පිළිබඳව, හේතුවෙන් ප්‍රතිඵලය දක්වා, ඔවුහු පැහැදිලිව තර්ක කර නැත. මෙම විෂය සම්බන්ධයෙන් අද පවතින මතභේදයේ තත්ත්වය පවතින තාක්කල්, එය ප්‍රමුඛ කර නොගත යුතුය. සියලු වාදවිවාද නවතින ලෙස වේවා. එවන් කාලයක නිශ්ශබ්දතාවයම වාක්චාතුර්යයයි.”

> “The duty of God’s servants at this time is to preach the Word in the cities. Christ came to save souls, and we, as almoners of His grace, need to impart to the inhabitants of the great cities a knowledge of His saving truth.” Pamphlets, number 20, 11, 12.

> “මෙම කාලයේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන්ගේ කාර්යය වන්නේ නගරවල වචනය ප්‍රකාශ කිරීමයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ආත්මයන් ගලවා ගැනීම පිණිස පැමිණි සේක; එබැවින්, උන්වහන්සේගේ අනුග්‍රහයේ බෙදාදෙන්නන් වශයෙන් අපට, මහත් නගරවල වැසියන්ට උන්වහන්සේගේ ගැලවීමේ සත්‍යය පිළිබඳ දැනුම ප්‍රදානය කළ යුතුය.” පත්‍රිකා, අංක 20, 11, 12.

Brother Larry Smith, who she was referring to was especially incensed at the situation for it was his father’s book, Daniel and the Revelation, that Prescott and Daniells wanted to rewrite in order to change what he wrote concerning “the daily.” Brother Smith was defending the truth, and also his father. She qualifies the controversy repeatedly with the words, “at this time,” and towards the end she states, “While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent.” All the universities of Adventism that teach “the daily,” today, teach the satanic view. It is obviously not the same conditions today as it was at that time.

ඇය සඳහන් කරමින් සිටියේ වූ සහෝදර ලැරී ස්මිත්, එම තත්ත්වය පිළිබඳ විශේෂයෙන්ම දැඩි කෝපයට පත්ව සිටියේය, මක්නිසාද “දිනපතා” පිළිබඳව ඔහු ලියා තිබූ දේ වෙනස් කිරීම සඳහා ප්‍රෙස්කට් සහ ඩැනියෙල්ස් නැවත ලිවීමට කැමති වූයේ ඔහුගේ පියාගේ *Daniel and the Revelation* නම් පොත බැවිනි. සහෝදර ස්මිත් සත්‍යයද, තම පියාද ආරක්ෂා කරමින් සිටියේය. ඇය එම වාදවිවාදය නැවත නැවතත් “මෙම කාලයේදී” යන වචනවලින් සීමා කරයි; තවද අවසානයට ආසන්නව ඇය මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: “මෙම විෂයය සම්බන්ධයෙන් වර්තමානයේ පවතින මතභේදයේ තත්ත්වය තිබෙන තාක්, එය ප්‍රමුඛ කර නොගන්න.” අද “දිනපතා” උගන්වන ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ සියලුම විශ්වවිද්‍යාල උගන්වන්නේ සාතන්ගේ දෘෂ්ටියය. පැහැදිලිවම, අද තත්ත්වයන් එදා තිබූ තත්ත්වයන්ට සමාන නොවේ.

The second generation of Adventism began at the rebellion of 1888, and spiritualism was established among the leadership. That condition opened the door for the advancement of greater spiritualistic delusions that were to bring about an environment of alienation and division, as men in responsible positions determined to promote whatever they personally deemed as truth. Men such as Daniells, Prescott and Kellogg became symbols of the history where Ezekiel identified what the seventy elders, “the ancients of the house of Israel” would “do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not.”

ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ දෙවන පරම්පරාව 1888 දී ඇති වූ කැරළියත් සමඟ ආරම්භ වූ අතර, නායකත්වය අතරේ ආත්මවාදය ස්ථාපිත විය. එම තත්ත්වය, වගකීම් සහිත තනතුරුවල සිටින මිනිසුන් තමන් පුද්ගලිකව සත්‍යය ලෙස සැලකූ ඕනෑම දෙයක් ප්‍රවර්ධනය කිරීමට තීරණය කළ බැවින්, විදේශීකරණය හා භේදභින්නතාවයේ පරිසරයක් ඇති කිරීමට නියමිතව තිබූ තවත් වැඩි ආත්මවාදී මුළාකිරීම්වල ප්‍රගතිය සඳහා දොර විවෘත කළේය. දානියෙල්ස්, ප්‍රෙස්කට් සහ කෙලොග් වැනි මිනිසුන්, එසකියෙල් විසින් හැත්තෑ වැඩිහිටියන්—“ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයේ ප්‍රාචීනයන්”—“අඳුරේදී කරන්නේ කුමක්ද? සෑම මනුෂ්‍යයෙක්ම තම තමාගේ රූපමය කුටීරවලදී? මක්නිසාද ඔව්හු කියති, ස්වාමීන්වහන්සේ අප දකින්නේ නැත” යනුවෙන් හඳුනා දුන් ඉතිහාසයේ සංකේත බවට පත්වූහ.

In that generation the messengers of the message of 1888, both lost their way in the controversies, confusion and spiritualism that engulfed Ezekiel’s seventy elders who had portrayed idols upon the walls of the temple, and the walls of their minds. The health work was removed due to the spiritualism of Kellogg, and yet the revisionists of Laodicean Adventism lead the unlearned to believe that some type of victory came out of the chaos of that generation. There was a parallel history in the time of Judges, where the summation of the history of the Judges fits this period perfectly, for the last verse of Judges states:

එම පරම්පරාවේදී, 1888 පණිවිඩයේ දූතයන් දෙදෙනාම, දේවමාළිගාවේ බිත්ති මතද තම මනස්වල බිත්ති මතද රූප අඳිමින් සිටි එසකියෙල්ගේ වැඩිහිටි හැත්තෑ දෙනාව ගිලගත් විවාද, අවුල්සහගතභාවය සහ ආත්මවාදය තුළ තම මාර්ගය වැරදවා ගත්හ. කෙලොග්ගේ ආත්මවාදය හේතුවෙන් සෞඛ්‍ය සේවය ඉවත් කරනු ලැබීය; එහෙත් ලාඔදිකීය අද්වෙන්තිස්ට්වාදයේ සංශෝධනවාදීහු අඥානයන්ට එම පරම්පරාවේ අවුල්සහගතභාවයෙන් යම් ආකාරයක ජයග්‍රහණයක් බිහිවූ බව විශ්වාස කිරීමට මඟ පෙන්වති. විනිශ්චයකාරයන්ගේ කාලයේද සමාන්තර ඉතිහාසයක් තිබුණි; මන්ද විනිශ්චයකාරයන්ගේ ඉතිහාසයේ සාරාංශය මෙම කාලයට සම්පූර්ණයෙන් ගැළපෙයි. විනිශ්චයකාරයන්ගේ අවසාන පදය මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි:

> In those days there was no king in Israel: every man did that which was right in his own eyes. Judges 21:25.

> ඒ දිනවල ඉශ්‍රායෙලයේ රජෙක් නොසිටියේය; එක් එක් මනුෂ්‍යයා තමාගේම ඇස්වලට යහපත් ලෙස පෙනුණු දේ කළේය. විනිශ්චයකාරයන් 21:25.

We will show why the history of Judges corresponds to the history of the second generation of Adventism as we proceed with these articles, but it should be noted that when considering the history of Laodicean Adventism, the easily available history has been provided by those who practice historical revisionism. Sister White certainly did not want the subject of “the daily,” agitated during that history, when in reality it was a small minority of men that she had stated were being guided by “angels that were expelled from heaven” to be given a public platform to promote their erroneous ideas. But to suggest that Sister White ever upheld the idea that it was alright to retain error is exactly the opposite of what she believed.

මෙම ලිපි මාලාව ඉදිරියට ගෙන යන අතරතුර, විනිශ්චයකාරයන්ගේ ඉතිහාසය අද්වෙන්තිස්ම්හි දෙවන පරම්පරාවේ ඉතිහාසයට ගැලපෙන්නේ මන්ද යන්න අපි පෙන්වන්නෙමු; එහෙත්, ලාඔදිකීය අද්වෙන්තිස්ම්හි ඉතිහාසය සලකා බලන විට, පහසුවෙන් ලభ්‍ය වන ඉතිහාසය සපයා ඇත්තේ ඓතිහාසික සංශෝධනවාදය පිළිපදින අය විසින් බව සටහන් කළ යුතුය. සොයුරිය වයිට් නියත වශයෙන්ම “the daily” යන විෂයය එම ඉතිහාසය තුළ උද්දීපනය කරනු ලැබීම කැමති වූයේ නැත; මන්ද යථාර්ථයෙන්ම, ඇය “ස්වර්ගයෙන් නෙරපා හරින ලද දූතයන්” විසින් මඟ පෙන්වනු ලබන බව ප්‍රකාශ කළ, අති සුළු පිරිසක් වූ පුරුෂයන්ට ඔවුන්ගේ වැරදි අදහස් ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා ප්‍රසිද්ධ වේදිකාවක් දීමට ඉඩ සැලසීමක් එහි තිබූ බැවිනි. එහෙත් සොයුරිය වයිට් කිසිදා වරද රඳවා තබා ගැනීම යෝග්‍ය යන අදහස අනුමත කළා යැයි යෝජනා කිරීම, ඇය විශ්වාස කළ දේට සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතිවිරුද්ධය.

> “Brethren, as an ambassador of Christ I warn you to beware of these side issues, whose tendency is to divert the mind from the truth. Error is never harmless. It never sanctifies, but always brings confusion and dissension. It is always dangerous. The enemy has great power over minds that are not thoroughly fortified by prayer and established in Bible truth.” Testimonies, volume 5, 292.

> “සහෝදරයෙනි, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දූතයෙකු වශයෙන්, සත්‍යයෙන් මනස ඉවතට හරවා දමන ප්‍රවණතාවක් ඇති මේ අතුරු ප්‍රශ්න ගැන සැලකිලිමත් වන ලෙස මම ඔබට අනතුරු අඟවමි. වැරැද්ද කිසි කලෙකත් අහිංසක නොවේ. එය කිසි විටෙකත් ශුද්ධ නොකරයි; එහෙත් සැමවිටම අවුල් සහ භේද ඇති කරයි. එය සැමවිටම අන්තරායකාරීය. යාච්ඤාවෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම ශක්තිමත් කරනු නොලැබූද, බයිබල් සත්‍යයෙහි ස්ථිර කරනු නොලැබූද මනස් මත සතුරාට මහත් බලයක් ඇත.” Testimonies, volume 5, 292.

We will continue this study in the next article.

අපි මෙම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.

> “අපට නැතිකරගැනීමට කාලයක් නැත. කලබලකාරී කාලයන් අප ඉදිරියේ තිබේ. ලෝකය යුද්ධයේ ආත්මයෙන් කැළඹී ඇත. ඉක්මනින්ම අනාවැකිවල සඳහන් කර ඇති විපත්තිකාරී දර්ශන සිදුවනු ඇත. දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ අනාවැකිය එහි සම්පූර්ණ ඉටුවීමට ඉතා ආසන්නව පැමිණ ඇත. මෙම අනාවැකිය ඉටුවීම පිණිස සිදුවී ඇති ඉතිහාසයේ බොහෝ කොටස් නැවත සිදුවනු ඇත. තිස්වන පදයේ මෙසේ කියනු ලබන බලයක් සඳහන් කර ඇත: ‘ඔහු ශෝකිතව හැරී, ශුද්ධ ගිවිසුමට විරුද්ධව ක්‍රෝධය දරනු ඇත; එසේ ඔහු කරනු ඇත; ඔහු නැවත හැරී, ශුද්ධ ගිවිසුම අත්හරින අය සමඟ අවබෝධයක් ඇතිකරගනු ඇත. ඔහුගේ පක්ෂයට සන්නද්ධ බලකා උත්ථානවනු ඇත; ඔවුහු බලකොටු වූ ශුද්ධස්ථානය අපවිත්‍රකර, දෛනික පූජාව ඉවත්කරනු ඇත; තවද පාළුකරන්නාවූ පිළිකුල පිහිටුවනු ඇත. ගිවිසුමට විරුද්ධව දුෂ්ටකම් කරන අය ඔහු මනෝහර වචනවලින් දූෂිත කරනු ඇත; එහෙත් තම දෙවියන් දන්නා සෙනඟ ශක්තිමත්ව, විශිෂ්ට ක්‍රියා කරනු ඇත. සෙනඟ අතර අවබෝධය ඇති අය බොහෝදෙනාට උපදේශ කරනු ඇත; එහෙත් ඔවුහු බොහෝ දින කඩුවෙන්ද, ගින්නෙන්ද, සිරගතවීමෙන්ද, කොල්ලකෑමෙන්ද වැටෙනු ඇත. ඔවුන් වැටෙන කල ඔවුන්ට සුළු උපකාරයක් ලැබෙනු ඇත; එහෙත් බොහෝදෙනා මනෝහර වචනවලින් ඔවුන්ට එක්වනු ඇත. අවබෝධය ඇති අය අතරින් සමහරු ඔවුන් පරීක්ෂා කිරීමටත්, පවිත්‍ර කිරීමටත්, සුදු කිරීමටත්, අවසාන කාලය දක්වා වැටෙනු ඇත; මක්නිසාද ඒ තවම නියමිත කාලයකටය. එවිට රජු තමා කැමති පරිදි ක්‍රියා කරනු ඇත; ඔහු සියල්ලෝම දෙවිවරුන්ට වඩා තමාව උසස්කර, මහත්ව පෙන්වනු ඇත; දෙවිවරුන්ගේ දෙවියන්ට විරුද්ධව ආශ්චර්යමත් දේවල් කතා කරනු ඇත; තවද කෝපය සම්පූර්ණ වන තුරු සමෘද්ධිමත්ව පවතිනු ඇත; මක්නිසාද නියමකර තිබෙන දේ සිදුවනු ඇත.’ දානියෙල් 11:30–36.”

> “Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:

> “මෙම වචනවල විස්තර කර ඇති දර්ශනවලට සමාන දේවල් සිදු වනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේ පිළිබඳ භයභක්තිය තමන් ඉදිරියෙහි නොතබන මනුෂ්‍යයන්ගේ සිත් මත සාතන් වේගයෙන් පාලනය ලබාගනිමින් සිටින බවට සාක්ෂි අපි දකිමු. සියල්ලෝම මෙම පොතේ භවिष्यවಾಣි කියවා අවබෝධ කරගනිත්වා, මක්නිසාද දැන් අපි ප්‍රකාශ කර ඇති අර්බුදකාලයට ඇතුළුවෙමින් සිටිමු:”

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “‘එම කාලයේදී, නුඹගේ ජනතාවගේ පුත්‍රයන් උදෙසා සිටින මහත් අධිපතියා වන මීකායෙල් නැගී සිටිනු ඇත. එවිට ජාතියක් පැවති දා සිට ඒ කාලය දක්වා කිසිදා නොවූ විපතේ කාලයක් ඇතිවන්නේය. එම කාලයේදී, පොතෙහි ලියා ඇති බවට සොයාගනු ලබන නුඹගේ ජනතාවගෙන් එක් එක්කෙනා ගළවනු ලබන්නේය. භූමියේ දූලි තුළ නිදා සිටින බොහෝ දෙනෙක් අවදිවනු ඇත; සමහරු සදාකාල ජීවනයටත්, සමහරු ලජ්ජාවටත් සදාකාල අපහාසයටත්ය. ප්‍රඥාවන්තයෝ ආකාශ මණ්ඩලයේ දීප්තිය මෙන් බැබළෙන්නෝය; බොහෝ දෙනෙකු ධර්මිෂ්ඨකමට හැරවන්නෝ සදාකාලයෙන් සදාකාලයට තාරකා මෙන් බැබළෙන්නෝය. නමුත්, හේ දානියෙල්, මේ වචන වසා තබා, අවසාන කාලය දක්වා පොත මුද්‍රා කර තබන්න. බොහෝ දෙනෙක් මෙහිත් එහිත් දිව යන්නෝය, දැනුමද වැඩිවන්නේය.’ දානියෙල් 12:1–4.” Manuscript Releases, අංක 13, 394.

Back to Articles