Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Five

දානියෙල්ගේ පොත - විසි පහවැනි අංකය

The Unveiling of Babylon’s Decline: A Prophetic Passage from Nebuchadnezzar to Belshazzar

නෙබුකද්නෙසර් සිට බෙල්ෂසර් දක්වා: බැබිලෝනියේ පතනාව හෙළිදරව් කරන අනාගතවාණිමය අවධිය

Author

Jeff Pippenger

Published

December 20, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The fall of Belshazzar in chapter five had been typified by Nebuchadnezzar’s fall in chapter four.

පස්වන පරිච්ඡේදයේ බෙල්ෂෂ්සර්ගේ पतනය, සිව්වන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ पतනය විසින් පූර්ව ආදර්ශයක් ලෙස දක්වා තිබුණි.

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> “බබිලෝනියේ අන්තිම පාලකයා වෙත, එහි පළමු පාලකයාට රූපකමය අර්ථයෙන් පැමිණියාක් මෙන්, දේවීය රැකවලුන්ගේ මෙම දඬුවම් ප්‍රකාශය පැමිණියේය: ‘හේ රජුනි,... ඔබට මෙය කියනු ලැබේ; රාජ්‍යය ඔබෙන් ඉවත් වී ඇත.’ දානියෙල් 4:31.” Prophets and Kings, 533.

Nebuchadnezzar represents the beginning and Belshazzar the end of the kingdom that ruled for seventy years, and thus symbolized the reign of the earth beast of Revelation chapter thirteen (the United States), that was to reign during the time when the whore of Tyre (the papacy), was forgotten.

නෙබුකද්නෙශර් අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කළ රාජ්‍යයේ ආරම්භය නියෝජනය කරන්නේය; බෙල්ෂස්සර් එහි අවසානය නියෝජනය කරන්නේය. ඒ අනුව, ඔවුන් එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයේ පෘථිවි මෘගයාගේ (එක්සත් ජනපදයේ) ආධිපත්‍යය සංකේතවත් කළෝය; තීර්හි වේශ්‍යාව (පාපත්වය) අමතක කරනු ලැබූ කාලයේදී එය පාලනය කිරීමට නියමිතව තිබුණේය.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Isaiah 23:15.

> තවද එදා එසේ සිදුවනු ඇත, තීර් සතළිස් අවුරුදු නොව, හැත්තෑ අවුරුදුකාලයක් එක රාජාවරයෙකුගේ දිනවල ප්‍රමාණයට අනුව අමතක කරනු ලබන්නේය; හැත්තෑ අවුරුදු අවසානයෙන් පසු තීර් වේශ්‍යාවක් මෙන් ගී ගයන්නේය. යෙසායා 23:15.

Nebuchadnezzar therefore represents the beginning of the United States, and Belshazzar represents the end of the United States. Nebuchadnezzar represents the beginning of the Republican horn and the beginning of the Protestant horn. Belshazzar represents the ending of the Republican and Protestant horn.

එබැවින් නෙබුකද්නෙෂ්සර්, එක්සත් ජනපදයේ ආරම්භය නියෝජනය කරයි; බෙල්ෂසර්, එක්සත් ජනපදයේ අවසානය නියෝජනය කරයි. නෙබුකද්නෙෂ්සර්, රිපබ්ලිකන් අඟෙහි ආරම්භය සහ ප්‍රොටෙස්තන්ට් අඟෙහි ආරම්භය නියෝජනය කරයි. බෙල්ෂසර්, රිපබ්ලිකන් හා ප්‍රොටෙස්තන්ට් අඟෙහි අවසානය නියෝජනය කරයි.

The judgment brought upon Nebuchadnezzar was “seven times.” The story of Nebuchadnezzar’s living as a beast for twenty-five hundred and twenty days, was employed by William Miller in his application of the “seven times” of Leviticus twenty-six, though he did not address the twenty-five hundred and twenty, that is symbolized in Belshazzar’s judgment.

නෙබුකද්නෙශර් පිට පැමිණවූ විනිශ්චය වූයේ “සත් කාලයන්” ය. නෙබුකද්නෙශර් දවස් දෙදහස් පන්සිය විස්සක් පුරා මෘගයෙකු මෙන් ජීවත් වූ කථාව, ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් කාලයන්” යෙදුමේදී විලියම් මිලර් විසින් භාවිත කළේය; එහෙත් බෙල්ෂස්සර්ගේ විනිශ්චය තුළ සංකේතවත් කරනු ලබන ඒ දෙදහස් පන්සිය විස්ස ගැන ඔහු විසින් සාකච්ඡා නොකළේය.

> And this is the writing that was written, MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN. This is the interpretation of the thing: MENE; God hath numbered thy kingdom, and finished it. TEKEL; Thou art weighed in the balances, and art found wanting. PERES; Thy kingdom is divided, and given to the Medes and Persians. Daniel 5:25–28.

> මෙය ලියනු ලැබූ ලේඛනයය: මෙනේ, මෙනේ, තේකෙල්, උෆර්සින්. එහි අර්ථය මෙයයි: මෙනේ; දෙවියන් වහන්සේ ඔබගේ රාජ්‍යය ගණන් කර, එය අවසන් කළ සේක. තේකෙල්; ඔබ තරාදියේ තූලනය කරනු ලැබ, අඩුවෙන් සිටින බව සොයාගනු ලැබීය. පෙරෙස්; ඔබගේ රාජ්‍යය බෙදා දමනු ලැබ, මේදීවරුන්ට හා පර්සියාවරුන්ට දෙනු ලැබීය. දානියෙල් 5:25–28.

Beyond the interpretation Daniel assigned to the mysterious handwriting on the wall, the words “mene” and “tekel,” represent a measurement of weight, and those words also represent a specific value of coinage (Exodus 30:13, Ezekiel 45:12). A “mene” is fifty shekels, or one thousand gerahs. “Mene, mene” therefore equates to two thousand gerahs. A “tekel” is twenty gerahs. Therefore “mene, mene, tekel” equates to two thousand and twenty gerahs. “Upharsin” means “to divide” and therefore means is one-half of a “mene,” and represents five hundred gerahs. Combined they represent the sum of twenty-five hundred and twenty.

දානියෙල් විසින් බිත්තියේ ලියැවුණු අභිරහස් අක්ෂරවලට දුන් අර්ථකථනයෙන් ඔබ්බට, “මේනේ” සහ “තේකෙල්” යන වචන බර මිනුමක් නියෝජනය කරති; එමෙන්ම ඒ වචන නියමිත මුදල් අගයක් ද නියෝජනය කරති (නික්මයාම 30:13, එසකියෙල් 45:12). “මේනේ” එකක් ශෙකෙල් පනහක්, එනම් ගේරා දහසක් වේ. එබැවින් “මේනේ, මේනේ” යන්න ගේරා දෙදහසකට සමාන වේ. “තේකෙල්” එකක් ගේරා විස්සකි. ඒ අනුව “මේනේ, මේනේ, තේකෙල්” යන්න ගේරා දෙදහස් විස්සකට සමාන වේ. “උප්හර්සින්” යන්නෙහි අර්ථය “බෙදීම” වන අතර, එබැවින් එය “මේනේ” එකක අර්ධයකට සමාන වන අතර, ගේරා පන්සියයක් නියෝජනය කරයි. ඒවා එක්කළ විට, ඒවා විසිපන්සිය විස්සක එකතුව නියෝජනය කරති.

The last reference of Sister White identifies that Belshazzar was typified by Nebuchadnezzar, but more specifically she emphasized their mutual judgment, and both judgments are represented as a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty-six. There are a few terms that the Scriptures employ to represent the “seven times” of Leviticus twenty-six. Jeremiah represents it as God’s indignation.

සොයුරිය වයිට්ගේ අවසාන සඳහනෙන් බෙල්ෂසර් නෙබුකද්නෙශර් විසින් පූර්වදර්ශනය කරනු ලැබූ බව හඳුන්වා දෙයි; එහෙත් වඩාත් නිශ්චිතව ඇය අවධාරණය කළේ ඔවුන් දෙදෙනාටම සාමාන්‍ය වූ විනිශ්චයයයි, සහ එම විනිශ්චයන් දෙකම ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වාර” හි සංකේතයක් ලෙස නිරූපිත වේ. ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වාර” නිරූපණය කිරීම සඳහා ශුද්ධ ලියවිල්ල භාවිතා කරන පද කිහිපයක් ඇත. යෙරෙමියා එය දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස ලෙස නිරූපණය කරයි.

> How hath the Lord covered the daughter of Zion with a cloud in his anger, and cast down from heaven unto the earth the beauty of Israel, and remembered not his footstool in the day of his anger! The Lord hath swallowed up all the habitations of Jacob, and hath not pitied: he hath thrown down in his wrath the strong holds of the daughter of Judah; he hath brought them down to the ground: he hath polluted the kingdom and the princes thereof. He hath cut off in his fierce anger all the horn of Israel: he hath drawn back his right hand from before the enemy, and he burned against Jacob like a flaming fire, which devoureth round about. He hath bent his bow like an enemy: he stood with his right hand as an adversary, and slew all that were pleasant to the eye in the tabernacle of the daughter of Zion: he poured out his fury like fire. The Lord was as an enemy: he hath swallowed up Israel, he hath swallowed up all her palaces: he hath destroyed his strong holds, and hath increased in the daughter of Judah mourning and lamentation. And he hath violently taken away his tabernacle, as if it were of a garden: he hath destroyed his places of the assembly: the Lord hath caused the solemn feasts and sabbaths to be forgotten in Zion, and hath despised in the indignation of his anger the king and the priest. The Lord hath cast off his altar, he hath abhorred his sanctuary, he hath given up into the hand of the enemy the walls of her palaces; they have made a noise in the house of the Lord, as in the day of a solemn feast. The Lord hath purposed to destroy the wall of the daughter of Zion: he hath stretched out a line, he hath not withdrawn his hand from destroying: therefore he made the rampart and the wall to lament; they languished together. Lamentations 2:1–8.

> ස්වාමීන්වහන්සේ තම උදහසේ සීයොන්ගේ දියණිය වලාකුළකින් ආවරණය කළේ කෙසේද! ඉශ්‍රායෙල්ගේ ශෝභාව ස්වර්ගයෙන් පොළොවට හෙලාදමා, තම උදහසේ දවසේ තම පාදපීඨය සිහිකළේ නැත! ස්වාමීන්වහන්සේ යාකොබ්ගේ සියලු වාසස්ථාන ගිලදමා, අනුකම්පා නොකළසේක. තම උදහසේදී යූදාගේ දියණියගේ බලකොටු බිඳ හෙළා, ඒවා බිමට ඇදදමා ඇත. රාජ්‍යයද එහි අධිපතීන්ද අපවිත්‍ර කර ඇත. තම දැඩි උදහසේදී ඉශ්‍රායෙල්ගේ සියලු ශක්තිය කපා දැමූසේක. සතුරා ඉදිරියෙන් තම දකුණු අත ආපසු ඇදගත්සේක; වටපිටාවම ගිලදමන දැල්වෙන ගින්නක් මෙන් යාකොබ්ට විරුද්ධව ඇවිළුණසේක. සතුරෙකු මෙන් තම ධනුෂ්‍යය නමාගෙන, ප්‍රතිවාදියෙකු මෙන් තම දකුණු අත තබාගෙන, සීයොන්ගේ දියණියගේ මණ්ඩපය තුළ ඇසට ප්‍රිය සියල්ල මරාදැමූසේක. ගින්නක් මෙන් තම කෝපය වගුරුවා හළසේක. ස්වාමීන්වහන්සේ සතුරෙකු මෙන් වූසේක; ඉශ්‍රායෙල් ගිලදැමූසේක; ඇයගේ සියලු මාලිගා ගිලදැමූසේක; ඇයගේ බලකොටු විනාශ කළසේක; යූදාගේ දියණිය තුළ විලාපයත් ශෝකයත් වැඩිකළසේක. තම මණ්ඩපය උයනක තිබූ කුඩාරමක් මෙන් බලහත්කාරයෙන් ඉවත් කළසේක; තම සභාස්ථාන විනාශ කළසේක. ස්වාමීන්වහන්සේ සීයොන්හි මංගල උත්සව හා සබත් දවස් අමතක කරවූසේක; තම උදහසේ කෝපයෙන් රජුද පූජකයාද හෙළාදැක්කසේක. ස්වාමීන්වහන්සේ තම පූජාසනය ප්‍රතික්ෂේප කළසේක; තම ශුද්ධස්ථානය පිළිකුල් කළසේක; ඇයගේ මාලිගා බිත්ති සතුරාගේ අතට භාරදුන්සේක. ඔව්හු ස්වාමීන්වහන්සේගේ මන්දිරය තුළ මංගල උත්සව දවසක මෙන් ශබ්ද කළෝය. ස්වාමීන්වහන්සේ සීයොන්ගේ දියණියගේ ප්‍රාකාරය විනාශ කිරීමට අධිෂ්ඨාන කළසේක; මිනුම් රැහැණක් දිගු කළසේක; විනාශ කිරීමෙන් තම අත ආපසු නොගත්සේක. එබැවින් පවුරත් ප්‍රාකාරයත් විලාප නඟන්නට සැලැස්වූසේක; ඒවා එකටම ශක්තිහීනවී ගියේය. විලාප ගී 2:1–8.

The Lord’s anger is represented as the “indignation of his anger,” and his anger was accomplished upon both the northern kingdom and southern kingdom of Israel. This is why the book of Daniel identifies a “first” and a “last” indignation. Jeremiah identifies a “line” that the Lord “hath stretched out,” when he exercised his anger towards his chosen people. That line is also referred to in second Kings.

ස්වාමීන්වහන්සේගේ කෝපය “තමන්ගේ උග්‍ර කෝපයේ ප්‍රකෝපය” ලෙස නිරූපණය කර ඇති අතර, උන්වහන්සේගේ කෝපය ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජ්‍යයත් දකුණු රාජ්‍යයත් දෙකම මත සම්පූර්ණ කරන ලදී. මේ හේතුව නිසා දානියෙල් පොත “පළමු” හා “අවසාන” ප්‍රකෝපයක් හඳුන්වයි. යෙරෙමියා, ස්වාමීන්වහන්සේ තම තෝරාගත් ජනතාව වෙත තම කෝපය ක්‍රියාත්මක කළ කල, උන්වහන්සේ “දිගහරින ලද” “රේඛාවක්” හඳුන්වයි. එම රේඛාව දෙවන රාජාවලියෙහි ද සඳහන් කර ඇත.

> And the Lord spake by his servants the prophets, saying, Because Manasseh king of Judah hath done these abominations, and hath done wickedly above all that the Amorites did, which were before him, and hath made Judah also to sin with his idols: Therefore thus saith the Lord God of Israel, Behold, I am bringing such evil upon Jerusalem and Judah, that whosoever heareth of it, both his ears shall tingle. And I will stretch over Jerusalem the line of Samaria, and the plummet of the house of Ahab: and I will wipe Jerusalem as a man wipeth a dish, wiping it, and turning it upside down. And I will forsake the remnant of mine inheritance, and deliver them into the hand of their enemies; and they shall become a prey and a spoil to all their enemies. 2 Kings 21:10–14.

> තමාගේ දාසයන් වූ අනාගතවක්තෘවරුන් විසින් ස්වාමීන් වහන්සේ මෙසේ කථා කළසේක: “යූදාහි රජු වූ මනස්සේ මේ පිළිකුල්කම් කර ඇති බැවින්ද, ඔහුට පෙර සිටි අමෝරීයයන් කළ සියල්ලටත් වඩා අධික ලෙස දුෂ්ටකම් කර ඇති බැවින්ද, තම පිළිමයන් මඟින් යූදාද පාපයට පත් කර ඇති බැවින්ද, එබැවින් ඉශ්‍රායෙල්ගේ දෙවිවූ ස්වාමීන් වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: බලව, යෙරුසලමත් යූදාත් මත එවැනි විපතක් මම පමුණුවන්නෙමි; ඒ ගැන අසන කවරෙකුගේ වුවද කන් දෙකම හිරිවැටෙන්නේය. සමාරියාවේ මිනුම් රේඛාවද ආහබ්ගේ ගෘහයේ සීස පලම්පතද යෙරුසලම මත දිග හරින්නෙමි. මනුෂ්‍යයෙකු භාජනයක් පිස දමා, එය මුළුමනින්ම පෙරළා තබන ලෙස, එසේම මම යෙරුසලම මකා දමන්නෙමි. මාගේ උරුමයේ ඉතිරි කොටසද අත්හැර, ඔවුන්ගේ සතුරන්ගේ අතට භාර දෙන්නෙමි; ඔව්හු තමන්ගේ සියලු සතුරන්ට ගොදුරක්ද කොල්ලයක්ද වන්නෝය.” 2 රාජාවලිය 21:10–14.

The “line” of God’s indignation that is Moses’ “seven times,” was first stretched over the northern kingdom (the house of Ahab), and then over Judah. Another biblical term for the “seven times” that is derived from Leviticus twenty-six is the term “scattered”.

දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ “රේඛාව” වන මෝසෙගේ “සත් වරක්” යන කාලය, ප්‍රථමයෙන් උතුරු රාජ්‍යය මත (අහාබ්ගේ ගෘහය මත) දිගුකරන ලදී; අනතුරුව යූදා මතද දිගුකරන ලදී. ලෙවී කථාව විසිහයවන පරිච්ඡේදයෙන් උද්භව වූ “සත් වරක්” සඳහා වන තවත් බයිබල්මය පදයක් නම් “විසුරුවනු ලැබූ” යන්නයි.

> Then I will walk contrary unto you also in fury; and I, even I, will chastise you seven times for your sins. And ye shall eat the flesh of your sons, and the flesh of your daughters shall ye eat. And I will destroy your high places, and cut down your images, and cast your carcases upon the carcases of your idols, and my soul shall abhor you. And I will make your cities waste, and bring your sanctuaries unto desolation, and I will not smell the savour of your sweet odours. And I will bring the land into desolation: and your enemies which dwell therein shall be astonished at it. And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Then shall the land enjoy her sabbaths, as long as it lieth desolate, and ye be in your enemies’ land; even then shall the land rest, and enjoy her sabbaths. As long as it lieth desolate it shall rest; because it did not rest in your sabbaths, when ye dwelt upon it. Leviticus 26:28–35.

> එවිට මමත් උග්‍ර කෝපයෙන් ඔබට විරුද්ධව හැසිරෙන්නෙමි; මම, එනම් මමම, ඔබගේ පාපයන් නිසා ඔබට සත් ගුණයකින් දඬුවම් කරන්නෙමි. ඔබගේ පුත්‍රයන්ගේ මාංසය ඔබ කන්නෙහිය, ඔබගේ දියණියන්ගේ මාංසයද ඔබ කන්නෙහිය. මම ඔබගේ උස් ස්ථාන විනාශ කර, ඔබගේ රූප කපා බිඳ දමා, ඔබගේ පිළිමවල මළසිරුරු මත ඔබගේ මළසිරුරු හෙළන්නෙමි; මගේ ආත්මය ඔබව පිළිකුල් කරනු ඇත. මම ඔබගේ නගර පාළු බවට පත් කර, ඔබගේ ශුද්ධස්ථාන විනාශයට ගෙන එන්නෙමි; ඔබගේ මිහිරි සුවඳ දුම්වල සුවඳ මම නොඇණෙන්නෙමි. මම දේශය පාළු බවට පත් කරන්නෙමි; එහි වාසය කරන ඔබගේ සතුරෝ ඒ ගැන විස්මයට පත් වන්නෝය. මම ඔබ ජාතීන් අතර විසුරුවා හරින්නෙමි, ඔබ පසුපස කඩුවක් ඇද ගන්නෙමි; ඔබගේ දේශය පාළු වන්නේය, ඔබගේ නගර විනාශවී යන්නේය. එවිට දේශය පාළු වී පවතින කාලය පුරාත්, ඔබ ඔබගේ සතුරන්ගේ දේශයෙහි සිටින කාලය පුරාත්, එය තම සබත් භුක්ති විඳින්නේය; එවිට දේශය විශ්‍රාම ගෙන තම සබත් භුක්ති විඳින්නේය. එය පාළු වී පවතින කාලය පුරාම එය විශ්‍රාම ගන්නේය; මක්නිසාද ඔබ එයෙහි වාසය කළ කාලයේදී ඔබගේ සබත්වලදී එය විශ්‍රාම නොගත්තේය. ලෙවී කථාව 26:28–35.

The scattering among the heathen was fulfilled for Daniel when he was carried as a slave into Babylon, at the captivity of Jehoiakim. Then, while Daniel was in the “enemies’ land” the land rested and enjoyed “her sabbaths.” Second Chronicles informs us that the period of time was the seventy years of Jeremiah, which Daniel came to recognize in chapter nine.

යෙහෝයාකිම්ගේ වහල්කම් කාලයේදී දානියෙල් බැබිලෝනයට වහලෙකු ලෙස ගෙනයනු ලැබූ විට, ජාතීන් අතර විසුරුවා හරිනු ලැබීම ඔහු සම්බන්ධයෙන් සම්පූර්ණ විය. එවිට, දානියෙල් “සතුරන්ගේ දේශයෙහි” සිටියදී, දේශය විශ්‍රාමගෙන “ඇයගේ සබත් දින” භුක්ති වින්දාය. දෙවන වංශාවලිය අපට දන්වන්නේ, එම කාලපරිච්ඡේදය දානියෙල් නවවැනි පරිච්ඡේදයේදී හඳුනාගැනීමට පැමිණි යෙරෙමියාගේ අවුරුදු හැත්තෑව බවය.

> And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:20–23.

> කඩුවෙන් පලා ගැළවුණු අය ඔහු බබිලෝනියට ගෙන ගියේය; එහි ඔවුහු පර්සියාවේ රාජ්‍යයේ රාජකාලය පැමිණෙන තුරු ඔහුටත් ඔහුගේ පුත්‍රයන්ටත් දාසයන් වූහ. යෙරෙමියාගේ මුඛයෙන් කථා කළ ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය සම්පූර්ණ වන පිණිස, දේශය තම සබත් දින භුක්ති විඳින තුරු එසේ විය; මක්නිසාද යත්, එය පාලු වී තිබූ මුළු කාලය පුරාම එය සබත් පැවැත්වීය, එසේ හැත්තෑ අවුරුද්ද සම්පූර්ණ විය. දැන් පර්සියාවේ රජු වන කුරුෂ්ගේ පළමු අවුරුද්දේදී, යෙරෙමියාගේ මුඛයෙන් ප්‍රකාශ කළ ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඉටු වන පිණිස, ස්වාමීන්වහන්සේ පර්සියාවේ රජු වන කුරුෂ්ගේ ආත්මය උද්දීපනය කළ සේක; එබැවින් ඔහු තම මුළු රාජ්‍යය පුරා ප්‍රකාශයක් කරවා, එය ලිඛිතවත් කරමින් මෙසේ කීවේය: “ස්වර්ගයේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ පොළොවේ සියලු රාජ්‍ය මට දී තිබේ; යූදාහි තිබෙන යෙරුසලෙමහි උන්වහන්සේට ගෘහයක් ගොඩනැගීමටද උන්වහන්සේ මට ආඥා කළ සේක. උන්වහන්සේගේ සියලු ජනතාව අතරින් ඔබ අතර කවුරුන් සිටීද? ඔහුගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහු සමඟ සිටින සේක්වා; ඔහු යෑමට ඉඩ දෙන්න.” 2 ලේකම් 36:20–23.

The term “scattering” is a symbol of the “seven times.” The judgment of Nebuchadnezzar of “seven times” living as a beast, typified the judgment of Belshazzar, as represented by the mystical words upon the wall, “mene, mene, tekel upharsin.” Belshazzar’s judgment was represented by the handwriting that equated to twenty-five hundred and twenty, the same number of days that Nebuchadnezzar lived like a beast, and the same number of years represented with the “seven times” of Leviticus twenty-six.

“විසිරවීම” යන පදය “සත් වාර” යන්නෙහි සංකේතයකි. “සත් වාර” මෘගයෙකු මෙන් ජීවත් වීම පිළිබඳ නෙබුකද්නෙශර්ගේ විනිශ්චය, බිත්තිය මත ලියැවුණු අභිරහස් වචන වන “මෙනේ, මෙනේ, තෙකෙල් උඵර්සින්” මගින් නිරූපිත බෙල්ෂසර්ගේ විනිශ්චයට ආදර්ශයක් විය. බෙල්ෂසර්ගේ විනිශ්චය නිරූපණය කරනු ලැබුවේ දෙදහස් පන්සිය විස්සට සමාන වූ එම අත්ලියවීම මගිනි; එය නෙබුකද්නෙශර් මෘගයෙකු මෙන් ජීවත් වූ දින ගණනම වූ අතර, ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වාර” මගින් නිරූපිත වර්ෂ ගණනද එයම විය.

The judgment of Belshazzar, that was typified by the judgment of Nebuchadnezzar, was symbolically represented by the “seven times,” and both of those judgments represented a “fall of Babylon,” which is the symbol of the second angel’s message. The first fall of Babylon was when Nimrod’s tower was brought down.

නෙබුකද්නෙශර්ගේ විනිශ්චය මගින් පූර්වරූපිකව දක්වනු ලැබූ බෙල්ෂස්සාර්ගේ විනිශ්චය, “සත් කාලයන්” මගින් සංකේතාත්මකව නිරූපණය කරනු ලැබූ අතර, එම විනිශ්චයන් දෙකම දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ සංකේතය වන “බබිලෝනියේ වැටීමක්” නියෝජනය කළේය. බබිලෝනියේ පළමු වැටීම වූයේ නිම්රෝද්ගේ කුළුණ බිඳ හෙළනු ලැබූ අවස්ථාවේදීය.

> And the whole earth was of one language, and of one speech. And it came to pass, as they journeyed from the east, that they found a plain in the land of Shinar; and they dwelt there. And they said one to another, Go to, let us make brick, and burn them thoroughly. And they had brick for stone, and slime had they for mortar. And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. And the Lord came down to see the city and the tower, which the children of men builded. And the Lord said, Behold, the people is one, and they have all one language; and this they begin to do: and now nothing will be restrained from them, which they have imagined to do. Go to, let us go down, and there confound their language, that they may not understand one another’s speech. So the Lord scattered them abroad from thence upon the face of all the earth: and they left off to build the city. Genesis 11:1–8.

> මුළු පොළොවම එක භාෂාවකින්ද එකම කථාවකින්ද යුක්තව තිබුණේය. ඔවුන් නැගෙනහිරින් ගමන් කරමින් සිටියදී, ශිනාර් දේශයේ තැනිතලාවක් සොයාගෙන එහි වාසය කළෝය. එවිට ඔවුන් එකිනෙකාට කීවේය: එන්න, අපි ගඩොල් සාදා ඒවා හොඳින් පුළුස්සා ගනිමු. එවිට ඔවුන්ට ගල් වෙනුවට ගඩොල්ද, බදාම වෙනුවට අස්ෆල්ට්ද තිබුණේය. තවද ඔවුන් කීවේය: එන්න, අපි අප සඳහා නගරයක්ද, එහි මුදුන අහසට ළඟා වන කුළුණක්ද ගොඩනගමු; අප මුළු පොළොවේ මතුපිට පුරා විසිරී යාමෙන් වළක්වාගැනීම පිණිස, අප සඳහා නාමයක් කරගනිමු. එවිට මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන් ගොඩනගමින් සිටි නගරයත් කුළුණත් බැලීම සඳහා ස්වාමීන්වහන්සේ පහළට අවුත්සේක. ස්වාමීන්වහන්සේ කීසේක: බලව, ජනතාව එකය, ඔවුන් සියල්ලෝම එක භාෂාවක් ඇත්තෝය; ඔවුන් කිරීමට පටන්ගත්තේ මේය; දැන් ඔවුන් සිතා කිරීමට අදහස් කළ කිසිවක්ද ඔවුන්ගෙන් වැළැක්විය නොහැකි වන්නේය. එන්න, අපි පහළට බැස, ඔවුන් එකිනෙකාගේ කථාව නොතේරෙන ලෙස එහි ඔවුන්ගේ භාෂාව අවුල් කරමු. එසේ ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් එතැනින් මුළු පොළොවේ මතුපිට පුරා විසිරවූසේක; එවිට ඔවුහු නගරය ගොඩනැගීම අත්හැර දැමූහ. උත්පත්ති 11:1–8.

At the judgment of Babel, which was the judgment of Nimrod, the Lord “scattered” Nimrod’s rebels across the “face of the whole earth.” Nimrod and his cohorts knew their rebellion would cause them to be scattered, for they had said the motivation for building the tower and city was to “make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth.”

බාබෙල්ගේ විනිශ්චයේදී, එනම් නිම්රෝද්ගේ විනිශ්චයේදී, ස්වාමීන්වහන්සේ නිම්රෝද්ගේ කැරලිකරුවන් “මුළු පොළොවේ මුහුණත පුරා” “විසුරුවා හැරියහ.” කුළුණ හා නගරය ගොඩනැගීමට ඇති ප්‍රේරණාව වූයේ “අපට නාමයක් ඇතිකරගනිමු; නැතහොත් අපි මුළු පොළොවේ මුහුණත පුරා විසිරී යන්නෙමු” යැයි ඔවුන් කියා තිබූ බැවින්, නිම්රෝද් සහ ඔහුගේ සගයෝ ඔවුන්ගේ කැරැල්ල නිසා ඔවුන් විසුරුවා හරිනු ලබන බව දැන සිටියහ.

A “name” prophetically is a symbol of character. The character that Nimrod and his cohorts established is represented by their works, for by the fruits you shall know the character. The fruit of Nimrod’s rebellion, and therefore the symbol of his character, was the construction of the tower and the city. A “tower” is a symbol of a church, and a “city” is a symbol of a state. The name of Nimrod’s rebels, which represents their character, was the combination of church and state, which is also symbolically represented as the image of the beast.

ප්‍රවේණිමය අර්ථයෙන් “නාමයක්” යනු චරිතයේ සංකේතයකි. නිම්රොද් සහ ඔහුගේ සමූහයා ස්ථාපිත කළ චරිතය ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවලින් නිරූපණය වේ; මන්ද, පලවලින් ඔබ චරිතය හඳුනාගන්නහුය. නිම්රොද්ගේ කැරැල්ලේ පලය, එබැවින් ඔහුගේ චරිතයේ සංකේතයද, කුළුණත් නගරයත් ඉදිකිරීම විය. “කුළුණක්” යනු සභාවක සංකේතයකි, “නගරයක්” යනු රාජ්‍යයක සංකේතයකි. නිම්රොද්ගේ කැරලිකරුවන්ගේ “නාමය”, එනම් ඔවුන්ගේ චරිතය නිරූපණය කරන්නාවූ දෙය, සභාව සහ රාජ්‍යය එක්වීම විය; එය සංකේතාත්මකව මෘගයාගේ රූපය ලෙසද නිරූපණය කරනු ලැබේ.

The passage identifying the fall of Babel has the expression “go to” repeated three times. The third is when God brings the judgment of confounding their language, and scattering them abroad. The first “go to” was the preparation for the second “go to,” when they constructed their city and tower. When they had accomplished their work during the history of the second expression of “go to,” God came down to visually consider their rebellion. The third “go to,” was judgment, and the second “go to” was a visual test. The first “go to” represents their first failure, and prophetically the three times “go to” is expressed identifies the three-step testing process of the everlasting gospel. There is much more information in the testimony of Nimrod’s rebellion and fall, but we are simply identifying that the first time Babylon (Babel) fell, the symbol of “seven times,” as represented by the “scattering,” is identified. Nimrod’s judgment was represented by a scattering, Nebuchadnezzar’s by “seven times” and Belshazzar’s by “twenty-five hundred and twenty”.

බාබෙල්ගේ පතනය හඳුන්වන එම අංශයේ “එන්න” යන ප්‍රකාශය තුන්වරක් පුනරාවෘත්ත වේ. තුන්වන වර එය, දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ගේ භාෂාව අවුල්කර දමා, ඔවුන් සෑම දෙසටම විසුරුවා හැරීමේ විනිශ්චය ගෙන එන අවස්ථාවයි. පළමු “එන්න” යනු, ඔවුන් තම නගරයත් කුළුණත් ගොඩනඟන ලද දෙවන “එන්න” සඳහා වූ සූදානමයි. “එන්න” යන දෙවන ප්‍රකාශයේ ඉතිහාසය තුළ ඔවුන් තම කාර්යය සම්පූර්ණ කළ පසු, දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ගේ කැරැල්ල දෘශ්‍යමය ලෙස සලකා බැලීමට බැස ආහ. තුන්වන “එන්න” වූයේ විනිශ්චයයි, දෙවන “එන්න” වූයේ දෘශ්‍යමය පරීක්ෂාවකි. පළමු “එන්න” ඔවුන්ගේ පළමු අසමත් වීම නියෝජනය කරයි; තවද, භාවිතාවශයෙන්, තුන්වරක් ප්‍රකාශ කරන ලද “එන්න” යන ප්‍රකාශය සදාකාලික ශුභාරංචියේ පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය හඳුන්වයි. නිම්රෝද්ගේ කැරැල්ල හා පතනය පිළිබඳ සාක්ෂියේ තවත් බොහෝ තොරතුරු ඇත; එහෙත් අප මෙහි සරලව හඳුන්වන්නේ, බැබිලෝනිය (බාබෙල්) පළමු වරට වැටුණු අවස්ථාවේ, “විසුරුවා හැරීම” මගින් නිරූපණය කරන ලද “සත් වරක්” යන සංකේතය හඳුනාගැනෙන බවයි. නිම්රෝද්ගේ විනිශ්චය විසුරුවා හැරීමකින් නිරූපිත විය; නෙබුකද්නේසර්ගේ එක “සත් වරක්” මගින්ද, බෙල්ෂාසරගේ එක “දෙදහස් පන්සිය විස්ස” මගින්ද නිරූපිත විය.

The signature of the Alpha and Omega identifies that the line of prophecy represented by chapters four and five, is the latter rain message of the second angel and Midnight Cry. The line begins with the fall of Babylon represented by Nebuchadnezzar, identifying 1798, which is when spiritual Babylon (the papacy) fell the first time. Then at the end of the line, Belshazzar’s Babylon falls, marking the beginning of the progressive fall of spiritual Babylon (the papacy again), beginning at the Sunday law crisis. There are two witnesses of the fall of Babylon at the beginning of the line and two witnesses at the end of the line. Prophetic logic recognizes the signature of the great Beginning and Ending, while seeing the subject of Babylon’s fall testified to by four witnesses in the line represented by Daniel chapters four and five.

ආල්ෆා සහ ඔමෙගාගේ මුද්‍රාව මගින්, සිව්වන සහ පස්වන අධ්‍යායවලින් නිරූපිත වන අනාවැකි රේඛාව දෙවන දූතයාගේ පසු වර්ෂා පණිවුඩය සහ මධ්‍ය රාත්‍රි ක්‍රන්දනය බව හඳුනාගැනේ. එම රේඛාව ආරම්භ වන්නේ නෙබුකද්නෙශර් විසින් නිරූපිත බබිලෝනියේ වැටීමෙන්ය; එය ආත්මික බබිලෝනිය (පප්පාධිකාරය) පළමු වරට වැටුණු කාලය වන 1798 හඳුනාදෙයි. ඉන්පසු එම රේඛාවේ අවසානයේ බෙල්ෂස්සර්ගේ බබිලෝනිය වැටේ; එය ඉරිදා නීති අර්බුදයෙන් ආරම්භ වන ආත්මික බබිලෝනියේ (නැවතත් පප්පාධිකාරය) ක්‍රමෝන්නත වැටීමේ ආරම්භය සලකුණු කරයි. රේඛාවේ ආරම්භයේ බබිලෝනියේ වැටීම පිළිබඳ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු ඇත; අවසානයේද සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු ඇත. අනාවැකිමය තර්කය, දානියෙල්ගේ සිව්වන සහ පස්වන අධ්‍යායවලින් නිරූපිත රේඛාව තුළ, බබිලෝනියේ වැටීමේ විෂය සාක්ෂිකරුවන් සතරදෙනෙකු විසින් සනාථ කරනු ලැබීම දකිමින්, මහා ආරම්භය සහ අවසානයගේ මුද්‍රාව හඳුනාගනී.

In the type and antitype relationship of Nebuchadnezzar and Belshazzar, when aligned with the last days, we find the earth beast in its lamblike condition represented by Nebuchadnezzar, and then, when it speaks as a dragon, we see Belshazzar. We see in the prophetic relationship, the Republican horn being led by the Constitution of the United States represented by Nebuchadnezzar, and the overturning of the Constitution represented by Belshazzar. We will also see Nebuchadnezzar as a wise virgin and Belshazzar as a foolish virgin.

නෙබුකද්නෙශර් සහ බෙල්ෂාසර් අතර තිබෙන මූලාකෘතික සහ ප්‍රතිමූලාකෘතික සම්බන්ධතාවය අවසාන දවස් සමඟ සමාන්තර කර බැලූ විට, බැටළුපැටියාට සමාන තම තත්ත්වයේ පෘථිවි මෘගයා නෙබුකද්නෙශර් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන බවත්, එය පසුව අජගරෙකු මෙන් කථා කරන විට, අපි බෙල්ෂාසර් දකිමු. අනාවැකිමය සම්බන්ධතාවය තුළ, එක්සත් ජනපදයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව විසින් මඟපෙන්වනු ලබන රිපබ්ලිකන් අඟ නෙබුකද්නෙශර් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන බවත්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීම බෙල්ෂාසර් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන බවත් අපි දකිමු. තවද, නෙබුකද්නෙශර් ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවක් ලෙසත් බෙල්ෂාසර් මෝඩ කන්‍යාවක් ලෙසත් අපි දකින්නෙමු.

We will continue our consideration of Daniel chapters four and five in the next article.

අපි ඊළඟ ලිපියේ දානියෙල්ගේ සතරවන හා පස්වන පරිච්ඡේද පිළිබඳ අපගේ විමර්ශනය තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

> “Belshazzar had been given many opportunities for knowing and doing the will of God. He had seen his grandfather Nebuchadnezzar banished from the society of men. He had seen the intellect in which the proud monarch gloried taken away by the One who gave it. He had seen the king driven from his kingdom, and made the companion of the beasts of the field. But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත දැනගැනීමටත් එය ඉටු කිරීමටත් බෙල්ෂසර්ට බොහෝ අවස්ථා දී තිබුණි. ඔහු තම පියාමහ නෙබුකද්නෙශර් මනුෂ්‍ය සමාජයෙන් නෙරපා හරින ලද ආකාරය දැක තිබුණි. අහංකාර රජු තමා මහිමාන්විත කළ ඒ බුද්ධිය, එය දුන් තැනැන්වහන්සේ විසින් ඔහුගෙන් ඉවත් කරනු ලැබූ බවද ඔහු දැක තිබුණි. රජු තම රාජ්‍යයෙන් පන්නා දමනු ලැබ, කෙතේ මෘගයන්ගේ සංගාතියා කරනු ලැබූ බවද ඔහු දැක තිබුණි. එහෙත් විනෝදයට ඇති බෙල්ෂසර්ගේ ප්‍රේමය සහ ස්වයං-මහිමෝත්කර්ෂය නිසා, කිසිදා අමතක නොකළ යුතු පාඩම් මකා දමනු ලැබුවේය; එමෙන්ම නෙබුකද්නෙශර් මත විශේෂ විනිශ්චයන් පැමිණවූ ඒවාට සමාන පව් ඔහු සිදු කළේය. කරුණාවෙන් ඔහුට ප්‍රදානය කරනු ලැබූ අවස්ථා ඔහු අපතේ හැරියේය; සත්‍යය හඳුනාගැනීම සඳහා තම අතළඟ තිබූ අවස්ථා භාවිතා කිරීම ඔහු නොසලකා හැරියේය. ‘ගැළවීම ලැබීමට මා කුමක් කළ යුතුද?’ යන ප්‍රශ්නය, ශ්‍රේෂ්ඨ නමුත් මෝඩ වූ ඒ රජු විසින් උදාසීන ලෙස පසෙක තබා හැරින.”

> “This is the danger of heedless, reckless youth today. The hand of God will awaken the sinner as it did Belshazzar, but with many it will be too late to repent.

> “මෙය අද දින අවධානයකින් තොර, අවිවේකී යෞවනත්වයේ අනතුරය. බෙල්ෂස්සර් සම්බන්ධයෙන් වූ පරිදි දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය පව්කාරයා අවදි කරනු ඇත; එහෙත් බොහෝ දෙනාට පසුතැවීමට එවිට අතිශයින් ප්‍රමාද වී තිබේ.”

> “The ruler of Babylon had riches and honour, and in his haughty self-indulgence he had lifted himself up against the God of heaven and earth. He had trusted in his own arm, not supposing that any would dare to say, ‘Why doest thou this?’ But as the mysterious hand traced letters on the wall of his palace, Belshazzar was awed and silenced. In a moment he was completely shorn of his strength and humbled as a child. He realized that he was at the mercy of One greater than Belshazzar. He had been making sport of sacred things. Now his conscience was awakened. He realized that he had had the privilege of knowing and doing the will of God. The history of his grandfather stood out as vividly before him as the writing on the wall.” Bible Echo, April 25, 1898.

> “බැබිලෝනියේ පාලකයා සම්පත් සහ ගෞරවය අත්පත් කරගෙන සිටියේය; තම උඩඟු ස්වයං-සුඛවිඳීම තුළ ඔහු ස්වර්ගයේ හා පොළොවේ දෙවියන්වහන්සේට විරුද්ධව තමා උසස් කරගත්තේය. ‘ඔබ මෙය කරන්නේ මන්ද?’ යයි කීමට කිසිවෙකුත් ධෛර්ය නොකරනු ඇතැයි සිතා, ඔහු තමන්ගේම බලයෙහි විශ්වාසය තැබුවේය. එහෙත් අද්භූත අතක් ඔහුගේ මාලිගාවේ බිත්තිය මත අකුරු ලියා යද්දී, බෙල්ෂෂර් භීතියට පත් වී නිහඬ විය. එක මොහොතකින්ම ඔහු තම ශක්තියෙන් සම්පූර්ණයෙන් විරහිත කරනු ලැබ, කුඩා දරුවෙකු මෙන් දමනය කරනු ලැබීය. බෙල්ෂෂර්ට වඩා බලවත් අයෙකුගේ කරුණාවට ඔහු පත් වී සිටින බව ඔහු අවබෝධ කළේය. ඔහු ශුද්ධ වූ දේවල් සමඟ උපහාසාත්මකව හැසිරෙමින් සිටියේය. දැන් ඔහුගේ අන්තරාත්මය අවදි විය. දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත දැනගෙන එය ඉටු කිරීමට තමාට ලැබී තිබූ වරප්‍රසාදය ඔහු අවබෝධ කළේය. ඔහුගේ සීයාගේ ඉතිහාසය, බිත්තියේ ලියවිල්ල මෙන්ම, ඔහු ඉදිරියෙහි පැහැදිලිව ප්‍රකාශ විය.” Bible Echo, April 25, 1898.

Back to Articles