Article

# යෝවෙල්ගේ පොත සහ ලාඔදිසියානු සත්වෙනි දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව - අංක දහඅට

අංක දහඅටයි

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

අපි ආබ්‍රම්ගේ ගිවිසුම පිළිබඳ සලකා බලමින් සිටිමු; තවමත් යෝයෙල්ගේ පොතේ ආරම්භක පදයන් සමඟ සෘජු සම්බන්ධයක් ඇති ආබ්‍රම්ගේ අනාවැකියේ එම අංගය පිළිබඳ අපි අවධානය යොමු කර නැත. ආබ්‍රම්ගේ අවුරුදු 400ක වහල්කම පිළිබඳ අනාවැකිය, පාවුල් සඳහන් කරන අවුරුදු 430 සමඟ එක්ව, දානියෙල් 12:11හි අවුරුදු 1290 සමඟ සමාන වන අනාවැකිමය ව්‍යුහය නිර්මාණය කරයි. එකොළොස්වන පදයේ අවුරුදු 1290ක අනාවැකිය, ආබ්‍රම් සහ පාවුල්ගේ අවුරුදු 430ක රේඛාවේ ඔමේගා අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදයයි. මෙම සත්‍යය, අන්තිම දවස්වල මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලබන දේවලින් එකක් වන අතර, එය ප්‍රඥාවන්තයන් සහ දුෂ්ටයන් වෙන් කරයි.

අවුරුදු 430ක ඔමේගා අනාවැකිය සමඟ සම්බන්ධ වූයේ “පරම්පරා හතරක්” යන සංකේතයයි; එය දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාව වහල්භාවයේ තබාගත් ජාතියට අදාළ පරික්ෂණ කාලයක් හඳුන්වයි. මෝසෙස් සඳහා එය මිසරය වූ අතර, මෝසෙස්ගේ ගීතය ගයන එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සඳහා, එය 1798 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා එක්සත් ජනපදයේ ඉතිහාසයයි. එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයේ “පොළොවේ මෘගයා” ලෙස නිරූපිත එක්සත් ජනපදය බැටළු පැටවෙකු ලෙස ආරම්භ වී, මකරයෙකු ලෙස කතා කරමින් අවසන් වෙයි. බැටළු පැටවාගේ සංකේතයක් වන යෝසෙප්, මිසරයේ සාපේක්ෂ සාමකාමී කාලය නියෝජනය කරයි; නව පාරාවෝවරයෙකු උදා වී වහල්භාවය ආරම්භ වන තුරු එසේය. එබැවින්, සිව්වන පරම්පරාවේ විනිශ්චය කරනු ලබන ජාතිය, මෝසෙස් සඳහා මිසරය වූ පරිදි, එක්සත් ජනපදය වේ. ඉතිරිවූවෝ ඉරිදා නීතියේදී විනිශ්චය කරනු ලැබෙති; එය හෙබ්‍රෙව්වරුන් සඳහා ඔවුන්ගේ දොරකඩ පිහිටි ලේයෙන් උච්චතමයට පත් වූ වසංගත මඟින් පූර්ව සංකේතවත් කරනු ලැබූ අතර, ඉන්පසුව මිසර ජාතිය සඳහා රතු මුහුදේදීද එසේම විය. යෝසෙප් සහ මෝසෙස් යහපත් පාරාවෝවරයෙකුත් දුෂ්ට පාරාවෝවරයෙකුත් නියෝජනය කරති; එය එක්සත් ජනපදය සඳහා පළමුව බැටළු පැටවා, පසුව මකරයා යන අර්ථය දරයි.

සිව්වන පරම්පරාවේ විනිශ්චය පිළිබඳ අබ්‍රාම්ගේ අනාවැකිය තුළ, කරුණාවේ කාලය අවසන් වීම ප්‍රගතිශීලී වූ බවද අන්තර්ගතව තිබුණේය; මක්නිසාද, මෝසෙස් විසින් අබ්‍රාම්ගේ අනාවැකිය සම්පූර්ණ කළ අවස්ථාවේ, ඊජිප්තුව සඳහා කරුණාවේ කාලය අවසන් වූවා පමණක් නොව, ඊජිප්තුව ඔවුන්ගේ කරුණාවේ කාලයේ කුසලානය පුරවා අවසන් කළ පසු, අමෝරීයයන්ටද ඔවුන්ගේ කරුණාවේ කාලයේ කුසලානය පුරවා ගැනීමට තවමත් කාලය ඉතිරිව තිබුණේය. ඊජිප්තුව සඳහා රතු මුහුද, එක්සත් ජනපදය සඳහා ඉරිදා නීතිය විය; එවිට අමෝරීයයන් විසින් නිරූපිත, ඊජිප්තුවේ කරුණාවේ කාලය අවසන් වීමෙන් පසු වූ අවස්ථාව මෙන්, “භූගෝලයේ අනෙකුත් සෑම රටක්ම” එක්සත් ජනපදයේ “උදාහරණය අනුගමනය කරනු ඇත.”

ආමොරියෝවරුන් අබ්‍රාම්ගේ ගිවිසුම තුළ මිසර නදියෙන් බැබිලෝනියේ නදිය දක්වා ලෝකය හඳුන්වා දෙන ගෝත්‍ර දහයෙන් එකක් වන අතර, එබැවින් ආමොරියෝවරුන් එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියෙන් පසු ජාතීන් වශයෙන් තම තමන්ගේ පෞද්ගලික පරීක්ෂණ කාලය අවසන් කරන ලෝකයේ ජාතීන් නියෝජනය කරති. ආමොරියෝවරුන් විනිශ්චය ලෝකය මත අවසන් වීමේ බයිබලීය සංකේතය වන අතර, එය තුන්වන හා හතරවන පරම්පරාවේදී සිදු වේ. රතු මුහුද එක්සත් ජනපදය සඳහා පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වීමේ සංකේතය වන අතර, ආමොරියෝවරුන් මනුෂ්‍ය පරීක්ෂණ කාලය සම්පූර්ණයෙන් අවසන් වන තුරු ජාතීන් අනුක්‍රමිකව තම පරීක්ෂණ කාලය වසා දමන බව නියෝජනය කරති. එබැවින්, ආමොරියෝවරුන් රතු මුහුද අසල ඇති ඉරිදා නීති අර්බුදයේ කාලපරිච්ඡේදයේ සිට දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට මුදාගැනීමේ මාර්ගය විවෘත කරනු ලබන නැගෙනහිර සුළඟේ මුදාගැනීම දක්වා වූ කාලයෙහි සංකේතයක් වෙති.

එහෙත් ආබ්‍රාම්ගේ අනාවැකිය, එක්සත් ජනපදය මිසරය ලෙසත්, ලෝකය අමෝරියන් ලෙසත් ගෙන, සිව්වන පරම්පරාව පිළිබඳව පමණක් කථා නොකරයි; එය වඩාත් වැදගත් ලෙස රතු මුහුද තරණය කරන දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ පරම්පරාව “සිව්වන පරම්පරාවක්” ලෙස ස්ථාපිත කරයි. පියවර තුනකින් යුත් ආබ්‍රාම්ගේ පළමු පියවරේ “පරම්පරා සතර” යන අවබෝධයෙන් අපට උද්ධාරණය කළ හැකි දේ, අප උද්ධාරණය කරගන්නා විට, අපි ආබ්‍රහම්ගේ ගිවිසුමේ දෙවන හා තුන්වන පියවර සලකා බලමු. දෙවන පියවර දහහත්වන පරිච්ඡේදය වන අතර, තුන්වන පියවර නියත වශයෙන්ම—විසි දෙවන පරිච්ඡේදයයි.

දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන අධ්‍යායයේදී, අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද තුනක් හඳුනාගනු ලබන අතර, ඒ සියල්ල 1844 දී අවසන් වූ අනාවැකිමය කාලය නියෝජනය කරයි. එම කාල පරිච්ඡේද තුන අවසාන දවස්වලදී මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබන අතර, එම තුනම අවසාන දවස්වලදී දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට සිදුවන දැනුමේ වැඩිවීම නියෝජනය කරයි. ලිනන් වස්ත්‍රධාරියා වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, හත්වන පදයේදී එම අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද තුනෙන් පළමුවැන්න ඉදිරිපත් කරයි; එසේ කිරීමෙන්, ඔහු ජලය මත නොව, පොළොව හා මුහුද මත සිටින එළිදරව් 10 හි දූතයා සමඟ තමන්ව සමාන කරගනියි.

> මම මුහුද මතද භූමිය මතද සිටින බව දුටු දූතයා ස්වර්ගය දෙසට තම අත ඔසවා, සදාකාලයට ජීවත් වන, ස්වර්ගයද එහි තිබෙන දේවල්ද, භූමියද එහි තිබෙන දේවල්ද, මුහුදද එහි තිබෙන දේවල්ද මැවූ තැනැත්තාණන්ගේ නාමයෙන් දිවුරමින්, තව කාලය නොවන්නේයයි කීවේය. එළිදරව් 10:5, 6.

දොළොස්වන අධ්‍යායේ හත්වන පදයේ දී, හණ වස්ත්‍ර ඇඳ සිටින මනුෂ්‍යයා ද සදාකාලයට ජීවමානව සිටින තැනන් වහන්සේගේ නාමයෙන් දිවුරුම් දෙයි.

> ඉන්පසු, ගඟේ ජලයට ඉහළින් සිටි සුදු ලිනන් වස්ත්‍රයෙන් අඳින ලද මනුෂ්‍යයා තම දකුණු අතත් වම් අතත් ස්වර්ගය දෙසට උස්කර, සදාකාලයට ජීවමාන වන තැනැත්තා විසින් දිවුරා, එය කාලයක්ද, කාල දෙකක්ද, අර්ධ කාලයක්ද වන බව මම ඇසුවෙමි; තවද ශුද්ධ ජනතාවගේ බලය විසිරවීම ඔහු සම්පූර්ණ කළ විට, මේ සියල්ල නිමවනු ඇත. දානියෙල් 12:7.

දේවානුභාවයෙන් අපට දැනුම් දී ඇත්තේ දානියෙල්ගේ පොතෙහි ස්ථානගත කර ඇති එම අනාවැකි රේඛාව එළිදරව් පොතෙහිද නැවත ගෙන එන බවය; මිලෙරයිට් අවබෝධය නම්, මේ විස්තර දෙක ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳ සමාන්තර ඡේදයන් වන බවය. එළිදරව් පොතෙහි කුඩා පොත සහිත දූතයා ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ 1844 දී අනාවැකි කාලයේ යෙදීමේ අවසානය හඳුන්වා දෙන අතර, දානියෙල්ගේ පොතෙහි සණ රෙදි ඇඳි මනුෂ්‍යයා ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය පැමිණෙන කල දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනයේ සියලු අද්භූත කරුණු අවසන් වන බව හඳුන්වා දෙති. ඉරිදා නීතියට පෙර යමින් එහිදී සම්පූර්ණත්වයට පත්වන එම ශුද්ධ ඉතිහාසය තුළ, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව 1260 යන සංකේතයෙන් නිරූපිත කාලපරිච්ඡේදයක් පුරා විසිරී සිටිය යුතු වූහ. ඉරිදා නීතියට පෙර වන එම විසිරීමේ කාලය එළිදරව් 11 වන පරිච්ඡේදයේ මෝසෙස් සහ එලියා ඝාතනය කරනු ලබන අතර දින තුනහමාරක් මාර්ගයේ මළවුන් ලෙස පවතින බව සඳහන් කරමින් ඉදිරිපත් කර ඇත; එය 1260ක සංකේතයකි.

හත්වන පදයේදී, සුක්ෂම වස්ත්‍රධාරී මනුෂ්‍යයා හඳුන්වා දෙන්නේ, ශුද්ධ ජනතාවගේ බලය විසුරුවා හැරීම එහි දින තුනහමාර අවසානයට පැමිණි විට, අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට පැමිණෙන “අදභූත දේවල්” අවසන් වන්නේය යන්නයි. අපි පසුගිය ලිපිය නිමා කළේ සකර්යා තෙවන පරිච්ඡේදය පිළිබඳ සිස්ටර් වයිට්ගේ විවරණය සමඟය. එහි පළමු වාක්‍යයේ මෙසේ සඳහන් විය: “යොෂුවා හා දූතයා පිළිබඳ සකර්යාගේ දර්ශනය, ප්‍රායශ්චිත්තයේ මහත් දවසේ අවසාන දර්ශනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අත්දැකීමට විශේෂ බලයෙන් අදාළ වේ.” එම පරිච්ඡේදයේද, සහ එම පරිච්ඡේදය පිළිබඳ සිස්ටර් වයිට්ගේ ආනුභාවලත් විවරණයේද, එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස “විස්මයට ලක් කරනු ලබන මනුෂ්‍යයෝ” වෙති. ඉරිදා නීතිය මගින් සම්පූර්ණ කරනු ලබන දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනයේ “අදභූත දේවල්” යනු, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා තැබීම සමඟ සම්බන්ධිත “අදභූත දේවල්” ය.

දානියෙල් පරිච්ඡේද දොළහ අවසාන දිනවල එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කරන ආලෝකය සපයයි. එම ආලෝකය, මිලරයිට් ඉතිහාසය තුළ සත්‍යය ලෙස සියල්ලම හඳුනාගෙන ස්ථාපිත කරනු ලැබූ අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද තුනකින් නිරූපිත වේ. එම කාල පරිච්ඡේද තුන වගන්ති තුනක ඉදිරිපත් කර ඇති අතර, සත්‍යයේ ව්‍යුහය තබා ගන්නා ස්ථම්භ තුනකි. සත්‍යයේ ව්‍යුහය පියවර තුනක ක්‍රියාවලියකින් තබා ගනු ලබයි. එම පියවර තුනක ක්‍රියාවලිය, වගන්ති නවයක (4–12) අංශය තුළ, අනාවැකිමය කාලය ඉදිරිපත් කරන වගන්ති තුන මගින් නිරූපණය කෙරේ. එම අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද තුන, මූලික මිලරයිට් අවබෝධය මත පදනම්ව අසන්නා විට, මිලරයිට් අවබෝධයට එකඟව නිර්වචනය කරන ලද සංකේතාත්මක කාල පරිච්ඡේද තුනක් උපදවයි; එහෙත් ඒවා කාලය යන අංගය ප්‍රයෝග නොකරයි.

අනාගතවාණිය මුද්‍රා තබනු ලැබීමේ ක්‍රියාවලිය—එවිට නැවත මුද්‍රා විවෘත කරනු ලැබීමේ ක්‍රියාවලිය—යන්න නිර්වචනය කරන ශුද්ධ ලියවිල්ලේම අදාළ ඡේදය තුළම මෙම කාල පරිච්ඡේද තුන ස්ථාපිත කර තිබේ; එමෙන්ම තුන්ගුණ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක සම්භාව්‍ය බයිබලීය විස්තරයද එහි ඇතුළත්ව ඇත. දානියෙල්ට තම පොත මුද්‍රා තබන ලෙස කියා දෙන තැනින් ආරම්භ වන පද නවයම, මෙම කාල පරිච්ඡේද තුන ඉදිරිපත් කරනු ලබන පදයන් වන අතර, එම පද නවය තුළ සත්‍යය මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබන විට සම්පූර්ණ කරනු ලබන පවිත්‍ර කිරීමේ ක්‍රියාවලිය “පවිත්‍ර කරනු ලැබ, සුදු කරනු ලැබ, පරීක්ෂා කරනු ලැබ” යනුවෙන් ප්‍රකාශ කර ඇත. එම පද තුන තුළ ඇති කාල පරිච්ඡේද තුන නම්, අවසාන කාලයේදී, අන්තිම දවස්වලදී, දැනුම වැඩිවීම වන අතර, එය දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාවගේ අවසාන පරීක්ෂා කිරීමේ සහ මුද්‍රා තැබීමේ ක්‍රියාවලිය නියෝජනය කරයි. එම ඉතිහාසය තුළම අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත පැමිණෙන සංකේතාත්මක “පුදුම දේවල්” ඉදිරිපත් කර ඇත. කරුණාකර මෙම ඡේදය නැවත කියවන්න.

පද නවයකින් යුත් එම කොටසෙහි ඇති පද තුන තුළ සඳහන් කාල අවධි තුන, දානියෙල් පොතේ උච්චතම අවස්ථාව නියෝජනය කරයි; එහි නියෝජනය වන එම උච්චතම අවස්ථාව අභ්‍යන්තර අනාවැකි රේඛාවේද උච්චතම අවස්ථාව වේ. එය, අතින් නොව, කන්දකින් “කපා” ගන්නා ලද පර්වතයක් පිළිබඳ කථාවයි; එය ඉතිරිව සිටින ජනතාවගේ කථාවයි. එම අභ්‍යන්තර රේඛාව දහවන හා දොළොස්වන පරිච්ඡේදවල නියෝජනය කරනු ලැබේ; බාහිර අනාවැකි රේඛාවේ උච්චතම අවස්ථාව නම් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පදවලද, දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ආරම්භක පද කිහිපයකද ඇත.

එම කාල පරිච්ඡේද තුන, උලායි සහ හිද්දෙකෙල් ගංගා දෙකෙහි සාක්ෂියේ දර්ශන දෙකම උච්චතම තත්ත්වයට පැමිණෙන අවස්ථාවද වන අතර, එම වචන තුන අබ්‍රාම් සහ පාවුල් යන දෙදෙනා සාක්ෂිකරුවන් ලෙස සපයන ගිවිසුම්-කාල අනාවැකියේ උච්චතම සම්පූර්ණවීම නියෝජනය කරන අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදයක්ද අන්තර්ගත කරයි. ලිනන් වස්ත්‍ර පැළඳ සිටින මනුෂ්‍යයා ලෙස යේසුස්, හත්වන පදයේදී ජලය මත ගමන් කරමින් සිටියි. එකොළොස්වන පදයේදී, ක්‍රිස්තුස්ගේ හඬද වන හඬ දෙකක් වන අබ්‍රාම් සහ පාවුල්, සාක්ෂි දීමට නැගී සිටිති. දොළොස්වන පදයේදී දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා තැබීමේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරනු ලබයි; මක්නිසාද එකසිය හතළිස් හතර දහස කන්‍යාවන් වන අතර, කන්‍යාවන් දස කන්‍යා උපමාව අත්දකිති, සහ දොළොස්වන පදයේ ආශීර්වාදය බලා සිටින අය මතය. උපමාවේ බලා සිටින, සහ “ආශීර්වාදලත්” අය නම්, දොර වසා දමනු ලබන විට විවාහයට ඇතුල් වීමට ඔවුන්ට ඉඩ දෙන වස්ත්‍රය ලබන අයයි.

හත්වන පදයේදී, යේසුස් ජලය මත ගමන් කරමින් සිටින අතර, එය භය උපදවයි; එහෙත් පේතෘස් විශ්වාස කිරීමට තීරණය කර, ගමන් කිරීමටත් දෙවියන්වහන්සේට මහිමය දීමටත් ආරම්භ කරයි. නමුත් පේතෘස් බොහෝ විට පන්තීන් දෙකම සංකේතවත් කරන අයෙකි; එබැවින්, ඔහුගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණි කල, එම මහිමය නැවත භය බවට හැරෙයි. හත්වන පදයේ ස්ථානගත කර ඇති පළමු කාල පරිච්ඡේදය, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය නියෝජනය කරයි. යේසුස් ජලයන් මත සිටින සේක; එය භය සහ පළමු දූතයාගේ සංකේතයකි. එවිට යේසුස්, ඉරිදා නීතියේ විනිශ්චයට පූර්වයෙන් තම ජනතාව මහිමයට පත් කරනු ලබන කාල පරිච්ඡේදයක් හඳුන්වා දෙයි. දූතයන් තිදෙනාගේ සියලු අංග හත්වන පදය තුළ ඇත; මන්ද හත්වන පදය, දූතයන් තිදෙනා නියෝජනය කරන පද තුනෙන් පළමුවැන්න වන බැවිනි.

එකොළොස්වන පදය, අබ්‍රාම් සහ පාවුල්ගේ අල්ෆා හඬවලට එහි ඔමේගා සාක්ෂිය මඟින් “දෙගුණ කිරීමක්” සපයයි. ඔවුන්ගේ “දෙගුණ කළ” හඬවල් එකට එකී, ගිවිසුම් කාල අනාවැකිය ප්‍රකාශයට පත් කරයි; සහ එකොළොස්වන පදය, 1798 දී බබිලෝනියේ වැටීමෙන් අවසන් වන අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදය හඳුනා දෙමින්, ඔමේගා ලෙස එම අනාවැකිය සම්පූර්ණ කරයි; එබැවින් එය අග දවස්වල මීකායෙල් නැඟිටින විට සිදුවන බබිලෝනියේ වැටීමේ ආදර්ශරූපයක්ද වෙයි. එකොළොස්වන පදයේ අපට දක්නට ලැබෙන්නේ අනාවක්තෘවරුන්ගේ දෙගුණ කිරීමක් වන අතර, බබිලෝනියේ වැටීම් දෙකක් නියෝජනය කරන කාල පරිච්ඡේදයක්ද වේ; ඒ අනුව එය, “බබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත” යයි ප්‍රකාශ කළ දෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩය නියෝජනය කරයි.

හත්වන පදය පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය වේ; එකොළොස්වන පදය දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය වේ; සහ දොළොස්වන පදය, එනම් දානියෙල් 12*12 හෝ දානියෙල් 144, ඥානවන්තයන් හා මෝඩයන් අතර ඇති භේදය පිළිබඳව වන අතර, එය විනිශ්චය අර්බුදයේදී චරිතය ප්‍රකාශ වීමෙන් අවසන් වන විනිශ්චය ක්‍රියාවලිය තුළ ඉටු කරනු ලැබේ. දොළොස්වන පදය, ලෝකය කොටස් දෙකකට බෙදී ඇති ආකාරය හඳුන්වා දෙන තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය වන අතර, එම බෙදීමම පිළිබඳ තෙවන දූතයාගේ බාහිර නිරූපණයට සමාන ප්‍රතිරූපය නම්, දොළොස්වන පදයේ නිරූපිත තෙවන දූතයාගේ අභ්‍යන්තර බෙදීමය. හත්වන, එකොළොස්වන හා දොළොස්වන පද තුන දූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩය වන අතර, එම පද අන්තිම දවස්වල මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලබන ආලෝකය වේ. අන්තිම දවස්වල මෙම පද තුන මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලැබීම එළිදරව් 10 වන පරිච්ඡේදයට අනුකූල වේ.

දසවන පරිච්ඡේදයේ යුදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා ලෙසද, බලවත් දූතයා ලෙසද වූ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ “සිංහයෙකු” මෙන් හඬ නඟා ක්‍රන්දනය කළ සේක; උන්වහන්සේගේ එම ගර්ජනය මුද්‍රා තබා තැබූ සත් ගිගුරුම් ඇති කළේය, දානියෙල්ගේ දසවන පරිච්ඡේදයද එසේම වූවාක් මෙන්ය. මේවා සමාන්තර ඡේදයන්ය. මේ හේතුවෙන්, දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ කාලපරිච්ඡේද තුන, එළිදරව්ව දසවන පරිච්ඡේදයේ සත් ගිගුරුම්ද වන්නේය.

“හත් ගිගුරුම්” යනු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ආල්ෆා සහ ඔමේගා බව ප්‍රකාශ කරන තවත් එක් ප්‍රකාශනයක් පමණි. මක්නිසාද “හත් ගිගුරුම්” යන ප්‍රධාන සංකේතාර්ථය නම්, එය 1798 සිට 1844 දක්වා සිදු වූ “සිදුවීම්වල විවරණයක්” නියෝජනය කිරීම වන අතර, එය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ ඉතිහාසය තුළ “අනාගත සිදුවීම්” ලෙස නැවත ප්‍රකාශ වී, ඒවා “තම තමන්ගේ අනුපිළිවෙළින් හෙළිදරව් කරනු ලබන” බවය. එබැවින් “හත් ගිගුරුම්” යනු ආල්ෆා සහ ඔමේගාගේ සංකේතයකි; එනම් ආරම්භයත් අවසානයත්, පළමුවන්නාත් අන්තිමයාත්, පදනමත් මාලිගාවත්, කෝණශ්මයත් ශිඛරශ්මයත් වන තැනැන්වහන්සේගේය—හත් ගිගුරුම්.

දානියෙල් දොළහෙහි ඇති සංකේතාත්මක කාල පරිච්ඡේද තුනේ ආලෝකය, සත් ගර්ජනාවන්ගේ ආලෝකය සමඟ අනුකූල විය යුතුය; මන්ද ඒවා එකම අනාවැකිමය රේඛාව වන බැවිනි. පළමු කාල පරිච්ඡේදයේදී ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ අත් දෙකම ස්වර්ගය දෙසට ඔසවා තබන සේක; එසේම එළිදරව් දහයේදී එක් අතක් සමඟද එසේ කරන සේක. එළිදරව් දහයේදී, උන්වහන්සේගේ අත අනාවැකිමය කාලයෙහි යෙදීමේ අවසානයේ සංකේතය බවට පත්වෙයි; එමඟින් අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදවලින් සරලවම අනාවැකිමය පරිච්ඡේද වෙත මාරුවීම සලකුණු කරයි. මිලර්වරුන් විසින් භාවිත කළ ප්‍රධාන අනාවැකිමය නියමයේ එම මාරුව, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේදී වචනාර්ථයෙන් ආත්මිකත්වයට වූ ප්‍රධාන මාරුව මඟින් පූර්වරූපිත විය.

තෝරාගනු ලැබූ ජනතාවකගේ പ്രവചനීය රේඛාව සමඟ සම්බන්ධ වූ ප්‍රධාන പ്രവചനීය නියමය ස්ථාපිත කිරීමට අපොස්තුළු පාවුල් උත්ථාපිත කරන ලද්දේය. ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයේ අති ආරම්භයේදීම, ඒ ගිවිසුමම නැවත අර්ථකථනය කරන ප්‍රධාන പ്രവചനීය නියමයක් ස්ථාපිත කරනු ලැබේ. එතැන් පටන් අබ්‍රහම්ගේ දරුවෙකු වීම යනු රුධිරයෙන් නොව, ඇදහිල්ලෙන් අබ්‍රහම්ගේ දරුවෙකු වීමය. එම പ്രവചനීය මූලධර්මය ප්‍රධාන වශයෙන් ස්ථාපිත කරනු ලැබුවේ පාවුල්ගේ ලේඛන හරහාය; මේ සම්බන්ධයෙන් ඔහු එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේ ක්‍රිස්තුස්ව නිරූපණය කළේය, 1844දී කාලය පිළිබඳ പ്രവചനීය යෙදුම වෙනස් කර අවසන් කරමින්.

මනුෂ්‍ය වර්ගයා සමඟ වූ ගිවිසුම දේදුන්න මඟින් නිරූපණය කරනු ලබයි; සහ නෝවාගේ පර්ණශාලාව, ජලප්‍රලයෙන් පෙරත් පසුත්, විශේෂයෙන් හඳුනාගත් තෝරාගත් ජනතාවක් නොතිබූ කාල පරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කරයි. අබ්‍රහම්ගේ කැඳවීම, දෙවියන් වහන්සේගේ මනුෂ්‍ය වර්ගයා සමඟ තිබූ අනාවැකිමය සම්බන්ධතාවයේ මහත් හා වැදගත් වෙනසක් නියෝජනය කළේය. අබ්‍රහම් සමඟ කළ ගිවිසුම, ගිවිසුම් ඉතිහාසයේ ප්‍රධාන රේඛාවේ විශාල මාරුවක් නියෝජනය කළ අතර, එසේ කිරීමෙන් එය පාවුල්ගේ දවස්වල සත්‍යාර්ථයෙන් ආත්මිකත්වය කරා වූ ප්‍රධාන මාරුවද, 1844 දී කාලය යෙදවීමෙන් කාලය නොයෙදවීම කරා වූ මාරුවද පූර්වරූපයෙන් දක්වා සිටියේය.

දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යවර්ගය සමඟ වූ ගිවිසුමේ පළමු මහත් මාරුව උයන වූ අතර, ප්‍රකාශිත වෙනස ජීවනයේ වෘක්ෂය පිළිබඳ තහංචි වීමය; එමෙන්ම එය ඇඳුමේද වෙනසක් ඇති කළේය, ආත්මික ආලෝකයෙන් සත්‍ය ලාම්බි කුඹුරුවලට. ගිවිසුම් ඉතිහාසයේ ඊළඟ ප්‍රධාන මාරුව ප්‍රලය වන අතර, පළමු ප්‍රධාන ගිවිසුම් මාරුවේදී ආදම් කළාක් මෙන්ම, එය නෝවා විසින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. ඉන්පසු ආබ්‍රම් සමඟ තෝරාගත් ජනතාවක් වෙත වූ මාරුව පැමිණියේය; එය මෝසෙස් වෙත නායකත්වය දුන්නේය, ඔහු දවසක් වසරක් නියෝජනය කරන බව කියන අනාගතවාදී මූලධර්ම හඳුන්වා දෙයි. එම මූලධර්මය 1844 දක්වා වලංගුය, එවිට තවත් ප්‍රධාන ගිවිසුම් මාරුවක් ඇති විය. ගිවිසුම් ඉතිහාසයේ මහත් යුගවලදී දෙවියන්වහන්සේගේ අනාගතවාදී වචනයේ මූලධර්මයක සෑම විටම ප්‍රධාන මාරුවක් ඇත. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක ඉතිහාසය තුළ වූ එම මාරුව නම් Alpha Omega සත්‍යය බවය. Alpha සහ omega යනු, අවසානය සැමවිටම ආරම්භය සමඟ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ චිත්‍රණය කරනු ලබන බව කියන මූලධර්මයයි. Alpha සහ omega යන එම මූලධර්මයට සම්බන්ධව, හෙබ්‍රෙව් වචනය වන “truth” හි ත්‍රිත්ව ව්‍යූහය පවතියි.

ශේෂජනයාගේ ඉතිහාසය තුළ සිදු වන ප්‍රධාන අනාවැකිමය මාරුව සෑම ප්‍රධාන ගිවිසුම් ඉතිහාසයකම සෘජුව නිරූපිත වන අතර, එසේම සත්‍යයේ අනෙකුත් රේඛාවන්හිද එය දක්නට ලැබේ. යෙසායා 22:22 හි එලියාකීම් මත තබන ලද “යතුර” මතෙව් 16 හි පානියුම්හිදී පේතෘස්ට දෙන ලද එම යතුරම වේ. එම යතුර ෆිලදෙල්ෆියා සභාවට ද දෙනු ලබන අතර, මෝසෙස්ගේ ඉතිහාසය තුළ මෝසෙස් විසින් සටහන් කර තිබූ, මිලේරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයට ආදර්ශ වූ, දවසක් වසරකට යන මූලධර්මය සමඟ සම්බන්ධ වීමට ඔහුට ඉඩ සැලසූ එම යතුර ලැබූයේ විලියම් මිලර්ය. මෝසෙස්ගේ අනාවැකිය සමඟ මිලර්ගේ සම්බන්ධය, අබ්‍රාම්ගේ අනාවැකිය සමඟ පාවුල්ගේ සම්බන්ධයෙන් නිරූපිත විය. එසේම, මිලර් මෝසෙස් සමඟ සම්බන්ධ නොවිය යුත්තේ මක්නිසාද? මක්නිසාද, පෙට්ටියකින් මෝසෙස්ගේ ගැළවීම, පෙට්ටියකින් නෝවාගේ ගැළවීම සමඟ සම්බන්ධ වී තිබුණේ ගිවිසුම් දෙකම එකට බැඳ තැබීම සඳහාය. ඒදෙන්හි ආරම්භ වන අනාවැකිමය යෙදීම්වල මාරුවීම්, අවසාන ගිවිසුම් ජනතාවගේ—එනම් එකසිය හතළිස් හතර දහසගේ—ඉතිහාසය තුළ අනාවැකිමය ආලෝකයේ ප්‍රධාන අනාවරණයක් හඳුනාගනු ලබන බව පැහැදිලි කරයි. මම තර්ක කරන්නේ, එම ප්‍රධාන අනාවැකිමය මාරුව සත් ගර්ජනා සමඟ නිරූපිත වන බවත්, ඒවා දානියෙල් 12 වන පරිච්ඡේදයේ කාලපරිච්ඡේද තුන සමඟ සෘජුව සම්බන්ධ වන බවත්, සත්‍යයේ පියවර තුනක ව්‍යුහය මත ස්ථිරව පිහිටා ඇති රේඛාව මත රේඛාව යෙදීමකට අල්ෆා සහ ඔමේගා යන මූලධර්ම අදාළ කළ විට පමණක් ඒවා හඳුනාගනු ලබන බවත්ය.

“කාලය තවදුරටත් නැත” යන ප්‍රකාශනයට වහාම පෙර ඇති වගන්තිවලදී, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ, දානියෙල් 12 හි සත්‍යයන් මෙන්ම මුද්‍රා තබා තැබූ සත් ගර්ජන හඳුන්වා දුන් සේක. දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ලිනන් වස්ත්‍රධාරී මනුෂ්‍යයා අත් දෙකම ඔසවා සිටීමේ පසුබිම වන්නේ දානියෙල්ගේ පොතේ මුද්‍රා විවෘත කිරීමය; තවද එළිදරව් 10 හි සිංහයා වන ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ පසුබිම වන්නේ සත් ගර්ජන මුද්‍රා තබා තැබීමය. සොයුරිය වයිට්, සත් ගර්ජනවල මුද්‍රා තැබීම දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රා තැබීම සමඟ සමාන කර පෙන්වයි.

> “මෙම ගර්ජන හත තමන්ගේ හඬ ප්‍රකාශ කළ පසු, කුඩා පොත සම්බන්ධයෙන් දානියෙල්ට දුන් ආඥාව මෙන්, යොහන්ටත් මෙසේ වූ ආඥාව පැමිණෙයි: ‘ගර්ජන හත ප්‍රකාශ කළ දේවල් මුද්‍රා තබා තබන්න.’ මේවා අනාගතයේ සිදුවීම්වලට අදාළ වන අතර, ඒවා තමන්ගේ පිළිවෙළ අනුව හෙළිදරව් කරනු ලැබේ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

හත් ගිගුරුම් යනු එළිදරව් 10 වන පරිච්ඡේදයද, අනාවැකි ආත්මයද, 1840 සිට 1844 දක්වා මිලේරිතයන්ගේ ඉතිහාසයද මගින් නිර්වචනය කරනු ලබන අතර, එම ඉතිහාසය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසයේ නැවත සිදුවේ. එම ඡේදයේම මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: “යොහන්ට දෙන ලද, හත් ගිගුරුම් තුළ ප්‍රකාශ වූ විශේෂ ආලෝකය, පළමු හා දෙවන දේවදූතයන්ගේ පණිවිඩයන් යටතේ සිදුවන්නට තිබූ සිදුවීම්වල රූපණයක් විය. ජනතාවට මේ දේවල් දැනගැනීම යහපත් නොවීය, මක්නිසාද ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල අනිවාර්යයෙන්ම පරීක්ෂා කරනු ලැබිය යුතු වූ බැවිනි. දෙවියන්වහන්සේගේ පිළිවෙළ අනුව අතිවිශ්මයජනක හා උසස් සත්‍යයන් ප්‍රකාශ කරනු ලැබෙනු ඇත.” මිලේරිතයන්ට තමන් දෙවරක් බලාපොරොත්තු කඩවීම්වලට මුහුණ දීමට සිදුවන බව අවබෝධ නොවීය; මක්නිසාද ඔවුන්ගේ නොවැටහීම ඔවුන් පරීක්ෂා කිරීම සඳහාම නියම කර තිබුණි. මිලේරිතයන් කිසිදු “උසස් සත්‍යයන්” ගැන සැක නොකළහ; එනම්, ගිවිසුම් ඉතිහාසය තුළ කිසිදු “ප්‍රධාන අනාවැකිමය මාරුවීම්” ඔවුන් අපේක්ෂා නොකළහ.

“මේ දේවල් දැනගැනීම” මිලරයිට් “ජනයාට වඩාත් හොඳ නොවූවත්,” එක් ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසම එම ඉතිහාසයම මඟින් පරීක්ෂා කරනු ලබති; නමුත් ඉතිහාසය නිදොස් ලෙස වැරදි ලෙස වටහාගැනීම නිසා නොව, ඔබ දැන සිටිය යුතු ඉතිහාසයක් නොවටහාගැනීම නිසාය. එය එකම පරීක්ෂාවය, එහෙත් ආපස්සට හැරවූ ආකාරයෙන්ය. එළිදරව් පොතේ දහවෙනි පරිච්ඡේදයේ යොහන්, ප්‍රථමයෙන් සහ ප්‍රධාන වශයෙන්, එක් ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස නියෝජනය කරයි; දෙවනුව පමණක්, පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ මිලරයිට් චලනය නියෝජනය කරයි. කුඩා පොත අනුභව කිරීමට පෙර එය මිහිරි වන අතර පසුව තිත්ත වන බව යොහන්ට පෙරම දැනුම් දී තිබීම ඔබ දකින විට මෙය පිළිගනු ලබයි. එහි අර්ථය කුමක්දැයි මිලරයිට්වරුන් දැන සිටීම ඔවුන්ට වඩාත් හොඳ නොවීය; නමුත් යොහන් නියෝජනය කරන්නේ මිලරයිට්වරුන් කුඩා පොත අනුභව කළ විට සිදුවන දෙය පෙරම දැන සිටින ජනතාවකි.

> මම දූතයා වෙත ගොස්, ඔහුට, “එම කුඩා පොත මට දෙන්න” යයි කීවෙමි. එවිට ඔහු මට, “එය ගෙන කා දමන්න; එය නුඹගේ බඩ කටුක කරනු ඇත, එහෙත් නුඹගේ මුඛයේදී එය මී පැණි මෙන් මිහිරි වන්නේය” යයි කීවේය. එවිට මම දූතයාගේ අතින් එම කුඩා පොත ගෙන කා දමුවෙමි; එය මගේ මුඛයේ මී පැණි මෙන් මිහිරි විය; නමුත් එය කා අවසන් කළ වහාම මගේ බඩ කටුක විය. එළිදරව් 10:9, 10.

1840 සිට 1844 දක්වා වූ කටුමැදුරු-මිහිරි අත්දැකීම, එනම් දහවැනි පරිච්ඡේදයේ නිරූපිත ඉතිහාසය පිළිබඳව, යොහන්ට පෙරම අනාවැකිමය ලෙස දන්වනු ලැබේ. නවවන සහ දසවන පදවල ඉතා පැහැදිලිව නිරූපිත එම අත්දැකීම, දෙවන සිට හතරවන පද දක්වාද නිශ්චිතව හඳුනා දක්වා ඇත.

> ඔහුගේ අතෙහි විවෘත කළ කුඩා පොතක් තිබුණේය. ඔහුගේ දකුණු පාදය මුහුද මතද, වම් පාදය පොළොව මතද තැබුවේය. එවිට සිංහයෙකු ගොරවන කල මෙන් මහත් හඬකින් ඔහු කෑගැසුවේය. ඔහු කෑගැසූ විට ගිගිරුම් හතක් තම තමන්ගේ හඬ ප්‍රකාශ කළේය. ගිගිරුම් හත තමන්ගේ හඬ ප්‍රකාශ කළ පසු, මම ලියන්නට සූදානම්ව සිටියෙමි. එවිට ස්වර්ගයෙන් හඬක් මට කියනු ඇසුණේය: “ගිගිරුම් හත ප්‍රකාශ කළ දේ මුද්‍රා කොට තබාගන්න, ඒවා නොලියන්න.” එළිදරව් 10:2–4.

“හත් ගර්ජනා” යනු පළමු සහ දෙවන දූතයන් යටතේ සිදුවන්නට තිබූ “සිදුවීම්වල විස්තරාත්මක අනුරූපණයක්” නියෝජනය කරන අතර, එසේම “තමන්ගේ පිළිවෙළට ප්‍රකාශ කරනු ලබන අනාගත සිදුවීම්” ද නියෝජනය කරයි. “හත් ගර්ජනා” මගින් නියෝජනය වන්නේ මිලර්වරුන්ගේ ඉතිහාසය එකලස් හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසය තුළ නැවත සිදුවන බවට වූ සත්‍යයයි; තවද 1798 දී සහ එතැන් පටන් අවසාන කාලයේදී මුද්‍රාවෙන් මුදාහැරුණු සත්‍යයන්, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අවසාන දවස්වල සත්‍යයේ මුද්‍රා විවෘත කිරීමක් නියෝජනය කරයි. එළිදරව් දසවෙනි පරිච්ඡේදයේ යේසුස්, දානියෙල් දොළොස්වෙනි පරිච්ඡේදයේ යේසුස් සමඟ සම්බන්ධ වේ. එම අංශ දෙකෙහිම, අවසාන දවස්වල පරීක්ෂණ සත්‍යය මුද්‍රා තැබීමත් මුද්‍රා විවෘත කිරීමත් ප්‍රකාශ කරනු ලබයි.

යමෙක් සත් වන පදයේ යේසුස් වහන්සේ කතා කරමින් සිටින බවත්, එහෙත් එකොළොස්වන හා දොළොස්වන පදවලදී ගබ්රියෙල් දානියෙල්ට කතා කරන බවත් තර්ක කළ හැක; එසේ වුවද, එය පරිච්ඡේද තුනේම යේසුස් වහන්සේ කතා කරමින් සිටින බව ලෙසද තේරුම් ගත හැක. මෙම ප්‍රශ්නයේ කුමන පැත්තකින් බැලූවද, දානියෙල් මාර්ගයෙන් කතා කරන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ස්වයං හඬය වන අතර, දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ඇති අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද තුන ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ වචන වන අතර, සත්‍යයේ ව්‍යුහය තුළ උන්වහන්සේ එම කාල පරිච්ඡේද තුන ඉදිරිපත් කරයි. කාල පරිච්ඡේද තුනම මුද්‍රා තබා ඇති බැවින්, ඒවා ත්‍රිත්ව-සංයුක්ත සංකේතයක් බවට පත්වේ.

හත්වන පදය අරුමපුදුම දේවල් සම්පූර්ණ කරනු ලබන කාරණය සඳහන් කරමින්, අතිශුද්ධ ස්ථානයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අවසාන කාර්යය ලෙස, එකලස්වූ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසකගේ පව් මකාදමා ඔවුන් මුද්‍රා තැබීම හඳුන්වා දෙයි. පළමු පදය “අරුමපුදුම දේවල්” හඳුනා දක්වයි; තවද පද තුනෙන් අවසාන පදය ද, බලාසිටීමෙන් හා පළමු අධෛර්යයට පත්වීමක් අත්විඳීමෙන් ආශීර්වාද ලත් අය ලෙස “අරුමපුදුම දේවල්” හඳුන්වා දෙයි. මධ්‍යයේ ඇති කාලපරිච්ඡේදය, ඉරිදා නීති අර්බුදය අතරතුර මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ කැරැල්ල හඳුන්වා දක්වමින්, එමෙන්ම ඉරිදා නීතිය වෙත ගෙනයන කාලය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සඳහා සූදානම් වීමේ කාලපරිච්ඡේදයක් ලෙසද හඳුන්වා දෙයි. සියලු පද සෘජුවම දානියෙල්ගේ ජනතාවට “අවසාන දවස්වලදී” “සිදුවන්නාවූ දේ” හඳුන්වා දෙයි. පද තුනම එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ පවිත්‍ර කිරීමේ තේමාව ගැන කථා කරයි. පළමු කාලපරිච්ඡේදය තුන්වන කාලපරිච්ඡේදයට අනුරූප වන අතර, මධ්‍ය කාලපරිච්ඡේදය මුළු ලෝකයම ආර්මගෙද්දොන් කරා පා ගමනින් යන අතරතුර ඔවුන්ගේ කැරැල්ල නිරූපණය කරයි.

එම කාල පරිච්ඡේද තුන ද සත් ගිගුරුම්ම යැයි නම්, එවිට එම පද තුන “තමන්ගේ පිළිවෙළ අනුව [විවෘත කරනු ලබන] අනාගත සිද්ධීන්” හඳුනා දිය යුතුය; තවද එම “අනාගත සිද්ධීන්” 1840 සිට 1844 දක්වා පළමු සහ දෙවන දූතයන් යටතේ සිදු වූ සිද්ධීන්ගේ “විස්තරාත්මක රේඛාංකනය” සමඟ ගැළපෙනු ඇත. මෙම චලනය විසින් පිළිගෙන ඇති, පුරෝගාමී අවබෝධයෙන් පැහැදිලිව වෙනස් වූ සත්‍ය කිහිපයක් තිබේ; එහෙත් එම සියලු සත්‍ය පුරෝගාමී අවබෝධය සමඟ එකඟ වේ. මිලරයිට්වරුන්ගෙන් අද දක්වා විශාල ප්‍රකාශනමය මාරුවක් සිදුව ඇත. දිනක් සඳහා අවුරුද්දක් යන මූලධර්මය එහි ප්‍රචලිත උදාහරණයයි; එහෙත් තවත් ඒවාද ඇත. විශාල ප්‍රකාශනමය මාරුවක උදාහරණයක් සත් ගිගුරුම් සමඟ සම්බන්ධව නිරූපිත වේ.

දසවන අධ්‍යායයේ අවසාන පදයේදී යොහන්ට නැවතත් අනාවැකි ප්‍රකාශ කළ යුතු බව කියනු ලැබීමෙන්, එමගින් දසවන අධ්‍යායයේ ඉතිහාසය මිලර්වාදීන්ගේ චලනයද එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසද එකසේ නිරූපණය කළ බව අවධාරණය කරමින්, දේවමාළිගාව මැනීමට ඔහුට දණ්ඩක් දෙන ලද නමුත්, ආලින්දය අත්හැර දමන ලෙස ඔහුට කියනු ලැබීය.

> තවද දණ්ඩයක් වැනි නළයක් මට දෙන ලද්දේය; දූතයා එහි සිට කියා සිටියේ, “නැගිට, දෙවියන්වහන්සේගේ දේවමාළිගාවද, පූජාසනයද, එහි නමස්කාර කරන අයද මිනිවහන්න. එහෙත් දේවමාළිගාවෙන් පිටත තිබෙන අංගණය අත්හැර දමා, එය මිනිවහන් නොකරන්න; මක්නිසාද එය ජාතීන්ට දෙන ලද්දේය. ඔවුන් ශුද්ධ නගරය මස හතළිස් දෙකක් පාගා දමනු ඇත.” එළිදරව් 11:1, 2.

1844 පසුකාලයේ දේවමාළිගාව මනින විට, අංගණය ලෙස නිරූපිත ජාතීන්ට අයත් අය අත්හැර දමන ලෙස යොහන්ට කියනු ලැබේ. 1844 දී මෙම දෘශ්‍යෝපමාවෙන් හඳුනා දෙනු ලැබුවේ දෙවියන් වහන්සේ අලුත් ගිවිසුමේ මනාලියක් යන්තම් තෝරාගෙන තිබූ බවත්, එවිට උන්වහන්සේගේ මනාලිය සහ අංගණය අතර භේදයක් පිහිටුවනු ලැබූ බවත්ය. සහෝදරි වයිට් ඉතා පැහැදිලිව පවසන්නේ අංගණය ජාතීන් නියෝජනය කරන බවත්, දේවමාළිගාව දෙවියන් වහන්සේගේ තේරීගත් ජනතාව බවත්ය; The Desire of Ages හි “The Outer Court” නම් පරිච්ඡේදය කියවන්න.

යොහන් මෙහි 1844දී නවතමව දෙවියන්වහන්සේගේ තේරීම් ලද ජනතාව බවට පත්වූ මිලේරිතයන් නිරූපණය කරයි. අමිහිරි-මිහිරි පණිවුඩය ඉතා නවතමව අත්දැක තිබූ මිලේරිතයන් සහ ජෙන්ටයිල්වරුන් ලෙස නිරූපිත, ක්‍රිස්තියානි බව ප්‍රකාශ කළ ලෝකයේ අනෙක් සියල්ලන් අතර විශේෂ භේදයක් තබන ලදී.

පදනම 1840 සිට පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම දක්වා තැබුණි, තවද මධ්‍යරාත්‍රී හඬ ප්‍රකාශ කිරීම අතරතුර දේවමාළිගාව සම්පූර්ණ කරන ලදී. ඉන්පසු මහත් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම පැමිණියේය, එවිට යොහන්ට නැඟිට මැන බලන ලෙස, එහෙත් ජාතීන් අත්හැර දමන ලෙස දන්වනු ලැබේ. යොහන් විනිශ්චය ආරම්භ වීම නිරූපණය කරයි, එබැවින්ම ආනුභාවය එම පදවල යොහන්ගේ මැනීම විමර්ශනීය විනිශ්චයේ සංකේතය ලෙස යොදා ගනියි. මැනීමේ සංකේතයක් ලෙස යොහන් පිළිබඳ අප මේ මොහොතේ ඉදිරිපත් කළ දේ සාමාන්‍ය ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් අවබෝධය සමඟ එකඟය, නමුත් මෙම චලනය තුළ එම සංකේතය පිළිබඳ අවබෝධයේ ප්‍රධාන මාරුවක් තිබුණි.

මිලෙරයිට්වරුන්ගේ අවබෝධය සමඟ එකඟව, දසවන පරිච්ඡේදයේ යොහන් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය තුළ, එකලස්වම එකසිය හතළිස් හතර දහස බවට පත්වන සමාන්තර වූ චලනයක් පිළිබඳ අනාවැකියක් ද අන්තර්ගත වී ඇති බව අපට දැකගත හැකි විය. මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ මාන ගෙන, අන්‍යජාතීන්ගේ කාලය ඉවත් කළහොත්, යොහන් මිනුම් කරමින් සිටි ඒ මන්දිරයම ඔබට දැකගත හැකි විය.

අපි අවුරුදු 2520 ක කාල අනාවැකි දෙකක් දැකීමට පැමිණියෙමු; එකක් 1798 දීත් අනෙක 1844 දීත් අවසන් වූ අතර, එමගින් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මිලරයිට් මාලිගාව ගොඩනඟා තැබූ අවුරුදු හතළිස් හයක කාල පරාසයක් හෙළි විය. යොහන් ප්‍රාකාරය ජාතීන් ලෙස හඳුනාගත් අතර, “ජාතීන්ගේ කාලයන්” යන අනාවැකිමය කාල පරාසයක්ද තිබේ.

> ඔව්හු කඩුවේ ධාරයෙන් වැටෙන්නෝය, සියලු ජාතීන් වෙත අල්ලාගෙන යනු ලැබෙන්නෝය; සහ ජාතීන්ගේ කාල සම්පූර්ණ වන තුරු යෙරුසලම අන്യජාතින් විසින් පාදතලයට ලක් කරනු ලැබෙන්නේය. ලූක් 21:24.

අන්‍යජාතින්ගේ “කාලයන්” යන්න බහුවචනයෙන් යෙදෙයි; එය සැබෑ ඉශ්‍රායෙලයත් ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයත් දෙකම පාගා දමනු ලැබූ කාල අවධි දෙක නිරූපණය කරයි. අනුක්‍රමයේ මේ පාගා දැමීම් දෙකෙන් අවසාන එක වන, අනාගාරිකත්වය පසුව පාප්වාදය විසින් සිදුකළ පාගා දැමීම, 1798 දී අවසන් විය. කවර දේක් ප්‍රකාශ කරනු ලැබුවද, අන්‍යජාතින්ගේ “කාලයන්” 1798 දී, පළමු දූතයාගේ පැමිණීමත් සමඟ, අවසන් විය. යොහන් 1798 දී මැනීම ආරම්භ කළ යුතු වූයේය; ඊට පෙර නොවේ. ඔහු 1844 ඉතිහාසය තුළ පිහිටුවනු ලැබූ බැවින්, 1798 දී අවසන් වූ කාලපරිච්ඡේදය අත්හැර දමීම යනු පිටුමහල අත්හැර දමීම වූ අතර, එසේ කිරීමෙන් ගිවිසුමේ දූතයා විසින් මිලරයිට් දේවමාළිගාව ඉදි කරනු ලැබූ අවුරුදු හතළිස් හය ඔබ හෙළි කරයි. මෙම යෙදවීමෙන් ආශ්‍රිත සත්‍ය බොහෝමයක් ව්‍යුත්පන්න වන්නේය; නමුත් මම මෙය භාවිතා කරන්නේ පුරෝගාමී අවබෝධයට වඩා වෙනස් වූ එළියක් සඳහා උදාහරණයක් ලෙස පමණි. එහෙත් එය මුල් සත්‍යයන්ට පටහැනි නොවන, එසේම තවදුරටත් කාලය අදාළ නොකරන එළියකි.

එම විශේෂ සත්‍යය 9/11 ට පෙර හඳුනාගෙන තිබුණද, 9/11 න් පසුව එය සැබවින්ම ගැඹුරින් ස්ථාපිත විය. යොහන් දේවමාළිගාව මැනීම සම්බන්ධ සත්‍යය සත් ගර්ජනා වලින් වෙන් කළ නොහැක, මක්නිසාද ඒ දෙකම එකම ඡේදය තුළ අන්තර්ගත වේ. දානියෙල් පරිච්ඡේද දොළහේ “පුදුමකාර ක්‍රියා” සම්පූර්ණ වන කාලය දක්වා මුද්‍රා තබා තිබූ, සත් ගර්ජනා වල යෙදවීම පිළිබඳ සත්‍යයක් ඇත. 2023 ජූලි මසෙන් පසුව මුද්‍රා විවෘත කරන ලද “සත් ගර්ජනා” වල යෙදවීම, දානියෙල් දොළහේ පද තුන සමඟ සම්පූර්ණයෙන්ම එකඟ වේ, නැතහොත් මා කියන්නේ නම්, එය ඒවාට ගැඹුරු ආකාරයකින් අනුපූරක වේ.

සහෝදරි වයිට්, දානියෙල් සහ එළිදරව් පොත්වල අන්‍යෝන්‍ය සම්බන්ධය විස්තර කිරීම සඳහා compliment යන වචනය නොව complement යන වචනය භාවිතා කරයි. “සම්පූර්ණත්වයට ගෙන එන්න” යන අර්ථය දරන complement යන්න, මෙම අනාවැකිමය පොත් දෙක එකිනෙකා සඳහා සිදු කරන දෙයයි. 2023 ජූලි මාසයෙන් පසුව දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ මුද්‍රාව ඉවත් කරන ලද විට, සත් ගිගුරුම් එහි අන්තර්ගත පණිවිඩය සම්පූර්ණත්වයට ගෙන එයි. සත් ගිගුරුම් විවෘත කරනු ලබන්නේ සත්‍යයේ ව්‍යුහය සමඟ සම්බන්ධිත අල්ෆා සහ ඔමේගා යන මූලධර්මය විසිනි.

අජාතිකයන්ගේ “කාලය” 1798 දී සම්පූර්ණ වීය, එය පූජකශාලාව සහ සේනාදළය පගානිකත්වයත් අනතුරුව පපාසභාවාදයත් විසින් පාගා දමන ලද 1260 වසරක කාලපරිච්ඡේද දෙකක් නියෝජනය කරයි. මාලිගාව මිනුම් කරන විට, අපි ආවරණ අංගනය අත්හැර දිය යුතුය; එම අංගනය 1798 දක්වා දිග හැරේ, නමුත් 1844 න් පසු කාලය තවත් නැත. අද 1260 වසර යනු මාලිගාව හා අංගනය අතර වූ වෙනස හඳුනා දෙන කාලපරිච්ඡේදයක් පමණක් නියෝජනය කරයි. මේ හේතුව නිසා, 2020 ජූලි 18 සිට 2023 ජූලි දක්වා පාගා දැමීම සම්පූර්ණ කරන ලදී. අද මාලිගාව මිනුම් කිරීම, පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ පණිවිඩ යටතේ සිදුවූ සිද්ධීන්ගේ සීමා නිර්ණයක් නියෝජනය කරන සත් ගර්ජනාවන් සමඟ සම්බන්ධව, යොහන්ට පවරා ඇති කාර්යය වේ. “අපගේ මහත් කාර්යය” වන්නේ දූතයන් තුන්දෙනාගේ පණිවිඩ “එකාබද්ධ කිරීම” ය; ඒ මඟින් පෙර ගිවිසුම් ඉතිහාසයේ කර නොතිබූ, සහ අද පවා ඉතා දුර්ලභ ලෙස පමණක් සිදු කරනු ලබන භවिष्यවාණිමය කාර්යයක් හඳුනා දෙනු ලැබේ. අජාතිකයන්ගේ කාලය නියෝජනය කරන අංගනය අපි අත්හරින විට, 1798 දී අවසාන කාලයේදී නිම වූ පපාසභාධීන පීඩනයේ 1260 වසරද අපි අත්හරිමින් සිටිමු.

මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ අවුරුදු හතළිස් හයක කාලයක් තුළ ගොඩනඟනු ලැබූ දේවමාළිගාව, 2023 ජූලි මාසයේ සිට ඉරිදා නීතියට අල්පකාලයකට පෙර දක්වා ගොඩනඟනු ලබන දේවමාළිගාවක් හඳුනා දෙයි. එම ඉතිහාසය වන්නේ සත් ගර්ජනාවන්ගේ “අනාගත සිද්ධීන්” වන කාලයයි; ඒවා “තම තමන්ගේ අනුපිළිවෙළින්”, සිදුවිය හැකි බව නොව, “හෙළි කරනු ලබන්නේය.”

අපි පළමු දූතයාගේ ඉතිහාසය දෙවැනි දූතයාගේ ඉතිහාසය සමඟ එකට සම්බන්ධ කළ විට, එම ඉතිහාසය අල්ෆා බලාපොරොත්තුභංගයකින් ආරම්භ වී ඔමේගා බලාපොරොත්තුභංගයකින් අවසන් වන බව අපට දක්නට ලැබේ. 1840 සිට 1844 අප්‍රේල් 19 දක්වා පළමු දූතයාගේ ඉතිහාසයේ ඇති අනාවැකිමය ලකුණු-සන්ධි, ඒ කාලයේ පැමිණ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින තෙවැනි දූතයාගේ පැමිණීම දක්වා දිගු වූ දෙවැනි දූතයාගේ ලකුණු-සන්ධි සමඟ අපි සරිලන ලෙස ගළපා බැලූ විට—අපට දූතයෙකුගේ පැමිණීමෙන් ආරම්භ වී දූතයෙකුගේ පැමිණීමෙන් අවසන් වන කාල පරිච්ඡේද දෙකක් ලැබේ. පළමු දූතයාගෙන් දෙවැනි දූතයා දක්වා වූ ඉතිහාසය, දෙවැනි දූතයාගෙන් තෙවැනි දූතයා දක්වා වූ ඉතිහාසය නිදර්ශනය කරයි.

මෙය වලංගු ප්‍රයෝගයක් බවට වූ අනාවැකිමය සාක්ෂියක් එම ප්‍රයෝගයේ ඇල්ෆා සහ ඔමේගා තුළ සොයාගත හැක. එකිනෙකට සමාන්තර රේඛා දෙකක් එකට ප්‍රයෝග කරන විට, ඒ රේඛා දෙකේ ආරම්භය සහ අවසානය දූතයෙකුගේ පැමිණීම හඳුනාදෙයි. ඉන්පසු ඒවා රේඛාව මත රේඛාව ලෙස එකට එක්කොට එක් රේඛාවක් බවට පත් කළ විට, ආරම්භය පළමු බලාපොරොත්තුභංගය සලකුණු කරයි, අවසානය මහා බලාපොරොත්තුභංගය සලකුණු කරයි. ආරම්භයට වඩා අවසානය විශාල බව හඳුනාදෙන ඇල්ෆා සහ ඔමේගාගේ මූලධර්ම තුළ තවත් සාක්ෂියක් සොයාගත හැක. මහා ඔමේගා බලාපොරොත්තුභංගයෙන් අවසන් වන ඇල්ෆා බලාපොරොත්තුභංගයක්, ඇල්ෆා සහ ඔමේගාහි කුඩා සහ විශාල අංග හඳුනාදෙයි.

අපි 1844 අප්‍රේල් 19 දිනෙන් ආරම්භ කරන විට, (1844 ඔක්තෝබර් 22 දින තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීමට මඟ පෙන්වන දෙවන දූතයාගේ පැමිණීම); එවිට 1840 අගෝස්තු 11 දිනෙන් ආරම්භ වන, 1844 අප්‍රේල් 19 දිනෙන් අවසන් වන දෙවන රේඛාවද ආරම්භ කරන විට, පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ අනාවැකිමය රේඛා එකට සම්බන්ධ කිරීමෙන් නිපදවනු ලබන අනාවැකිමය රේඛාවේ 1844 අප්‍රේල් 19 වන දින ඇති වූ බලාපොරොත්තු කඩවීම ඇල්ෆාවද ඔමේගාවද වන බව අපට පෙනේ.

කාල පරිච්ඡේදයේ අවසානයේදී, දෙවන දූතයා සමඟ තෙවන දූතයා පැමිණෙන බව ඔබට ඇත; එමගින් 9/11 ද, එළිදරව් පොතේ දහඅටවන අධ්‍යායේ බලවන්ත දූතයාගේ හඬ දෙක ද, පූර්ව රූපයෙන් දක්වයි. එම හඬ දෙක වන්නේ දෙවන දූතයාගේද තෙවන දූතයාගේද පණිවිඩ ය; ඒ දූතයන් දෙදෙනා 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින එකිනෙකා ස්පර්ශ කළහ, සහ ඉතිහාස දෙක පේළිය මත පේළිය ලෙස එකට ගෙන එන විට ඔවුහු නැවත හමුවෙති. මේ ආකාරයෙන් එකට ගෙන එනු ලැබූ විට, ඔවුහු පළමු බලාපොරොත්තුභංගය සිට මහත් බලාපොරොත්තුභංගය දක්වා වූ ඉතිහාසය නියෝජනය කරති; එම ඉතිහාසයේ මධ්‍යම ලකුණ, මිලේරයිට්වරුන්ගේ කාලයේදී, නමස්කාරකයන්ගේ පන්ති දෙකක් ප්‍රකාශ වූ Exeter කඳවුරු රැස්වීම වූයේය; එය උපමාවේ මෝඩ කන්‍යාවන්ගේ කැරැල්ල නියෝජනය කරමින්, මධ්‍යම ලකුණ කැරැල්ල බව හඳුන්වා දෙයි.

සත් ගර්ජනා යනු පළමුදෙවැනි දූතයන්ගේ පණිවිඩ දෙක එකට සම්බන්ධ වූ ඉතිහාසය, එනම් පේළිය පිට පේළිය ලෙස ඉදිරිපත් වන ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි; එමඟින් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක ඉතිහාසය තුළ පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් මහත් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම දක්වා වූ ඉතිහාසයක් හඳුන්වා දෙයි. එම ඉතිහාසය භාවිෂ්‍යවාණිමය වශයෙන් නියෝජනය කරන්නේ කුමක්ද යන්න පිළිබඳ අවබෝධය, අන්ත කාලය දක්වා මුද්‍රාතබා තිබෙන ලෙස දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ නියෝජනය කරනු ලබන පණිවිඩය සමඟ සම්පූර්ණයෙන් එකඟ වේ.

මෙම අධ්‍යයනය අපි මීළඟ ලිපියේදී ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු; එහෙත් දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනයේ, අන්තිම දවස්වල දෙවියන්ගේ ජනතාව පිළිබඳ දානියෙල්ගේ නිරූපණය පමණක් ආමන්ත්‍රණය කරන කොටස මම මෙහි තබා යමි. පළමු සඳහන් කිරීමේ නියමයේ සන්දර්භය තුළ, පළමු වචනයෙහි දානියෙල් දර්ශනය තේරුම් ගන්නා පන්තියක සිටින බව සලකන්න. දර්ශනය තුළ පළමුව සඳහන් කරනු ලබන්නේ, තේරුම් ගන්නා ප්‍රඥාවන්තයන්ගෙන් එක් අයෙකු ලෙස දානියෙල්ගේ නිරූපණයකි; සහ අවසාන පද නවයම විසි දෙවන දින තේරුම් ගන්නා ප්‍රඥාවන්තයන් පිළිබඳවමය.

> පර්සියාවේ රජු වූ කිරුස්ගේ තුන්වන අවුරුද්දේ, බෙල්තෙෂසර් යන නාමයෙන් හඳුන්වනු ලැබූ දානියෙල්ට එක් කාරණයක් ප්‍රකාශ කරන ලද්දේය; එම කාරණය සත්‍යව තිබුණේය, නියමිත කාලයද දිගු වූයේය. ඔහු ඒ කාරණය තේරුම්ගත්තේය, දර්ශනය පිළිබඳ අවබෝධයද ඔහුට තිබුණේය.

> ඒ දිනවල මම දානියෙල් සම්පූර්ණ සති තුනක් ශෝකව සිටියෙමි. මම රසවත් ආහාර කෑවේ නැත; මස් හෝ ද්‍රాక్షාරසය මාගේ මුඛයට පැමිණියේ නැත; සම්පූර්ණ සති තුනක් පිරෙන තුරු මම කිසිසේත්ම මා හට තෙල් ආලේප කළේ නැත. පළමු මාසයේ විසිහතරවන දින, මම හිද්දෙකෙල් නම් මහත් ගඟ අසල සිටියෙමි. එවිට මම මාගේ ඇස් උස්කර බලා, මෙන්න, දුටුවෙමි.

> උෆාස්හි සුක්ෂ්ම රන්යෙන් ඉණ බැඳගත් සණ වස්ත්‍ර පැළඳ සිටි එක් මනුෂ්‍යයෙක්ය; ඔහුගේ ශරීරය බෙරිල් මෙන්ද, ඔහුගේ මුහුණ විදුලියක පෙනුම මෙන්ද, ඔහුගේ ඇස් ගිනි පහන් මෙන්ද, ඔහුගේ බාහු හා පාද ඔප දැමූ පිත්තලේ වර්ණය මෙන්ද, ඔහුගේ වචනවල ශබ්දය මහ සෙනඟක හඬ මෙන්ද විය.

> මා වන දානියෙල් පමණක් එම දර්ශනය දුටුවෙමි; මක්නිසාද මා සමඟ සිටි මනුෂ්‍යයෝ එම දර්ශනය නොදුටුවෝය. එහෙත් මහත් කම්පාවක් ඔවුන් පිට පැමිණි බැවින්, ඔව්හු සැඟවෙන පිණිස පලා ගියෝය. එබැවින් මම තනිව ඉතිරිව, මේ මහත් දර්ශනය දුටුවෙමි; මට කිසි ශක්තියක් ඉතිරි නොවීය. මක්නිසාද මාගේ ශෝභාව මා තුළ විනාශයට හැරී ගියේය, මම කිසි ශක්තියක් රඳවා නොගතිමි.

> එහෙත් මම ඔහුගේ වචනවල හඬ ඇසුවෙමි; ඔහුගේ වචනවල හඬ ඇසූ විට මම මුහුණින් වැටී, මුහුණ බිමට හැරී, ගැඹුරු නින්දක පත්ව සිටියෙමි. එවිට, බලව, අතක් මට ස්පර්ශ කළේය; එයින් මා දණහිස් මතත්, මාගේ අත්වල හස්තතල මතත් නැගිටුවනු ලැබීය. එවිට ඔහු මට මෙසේ කීවේය,

> ඔව් දානියෙල්, අතිශයින් ප්‍රියකරනු ලැබූ මනුෂ්‍යය, මා නුඹට කියන වචන තේරුම්ගෙන නිතර සිටින්න; මක්නිසාද දැන් මම නුඹ වෙත එවනලද්දෙමි.

> ඔහු මේ වචනය මා වෙත පැවසූ විට, මම වෙව්ලමින් සිටියෙමි. එවිට ඔහු මට කීවේය,

> භය නොව, දානියෙල්; මක්නිසාද නුඹ අවබෝධ කරගැනීමටත්, නුඹේ දෙවියන් ඉදිරියේ නුඹම පහත් කරගැනීමටත් නුඹේ සිත යොමු කළ පළමු දවසේ සිටම නුඹේ වචන අසනු ලැබීය; එබැවින් මම නුඹේ වචන නිසා පැමිණියෙමි. එහෙත් පර්සියා රාජ්‍යයේ අධිපතියා දවස් විසිඑකක් මට එරෙහිව සිටියේය. එහෙත් බලව, ප්‍රධාන අධිපතීන්ගෙන් එක් කෙනෙකු වූ මීකායෙල් මට උපකාර කිරීමට පැමිණියේය; එවිට මම පර්සියාගේ රජවරුන් සමඟ එහි රැඳී සිටියෙමි.

> දැන් අවසාන දවස්වලදී නුඹේ ජනයාට සිදුවන දේ නුඹට අවබෝධ කරවීමට මම පැමිණියෙමි; මක්නිසාද, එම දර්ශනය තව බොහෝ දවස් සඳහාය.

> ඒවැනි වචන මා වෙත කථා කළ විට, මම මගේ මුහුණ බිමට නැමුවෙමි, නිශ්ශබ්ද වූයෙමි. තවද, බලව, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සමානත්වයට සමාන වූ එක්කෙනෙක් මාගේ තොල් ස්පර්ශ කළේය; එවිට මම මගේ මුඛය විවෘත කොට කථා කළෙමි, මා ඉදිරියෙහි සිටි ඔහුට මෙසේ කීවෙමි,

> අහෝ මාගේ ස්වාමීනි, එම දර්ශනය නිසා මාගේ වේදනාවන් මා මතට හැරී ආවෝය, මම කිසි බලයක්ද රඳවා නොගතිමි. මක්නිසාද මේ මාගේ ස්වාමියාගේ දාසයාට මේ මාගේ ස්වාමියා සමඟ කෙසේ කථා කළ හැක්කේද?

> මක්නිසාද මා සම්බන්ධයෙන් නම්, එකෙණෙහිම මට කිසි ශක්තියක් ඉතිරි නොවීය; තවද මා තුළ හුස්මක්වත් ඉතිරි නොවීය. එවිට නැවතත් මනුෂ්‍යයෙකුගේ පෙනුමට සමාන වූ කෙනෙකු පැමිණ මා ස්පර්ශ කළේය; ඔහු මා ශක්තිමත් කළේය, මෙසේ කීවේය,

> අතිශයින් ප්‍රේමිත මනුෂ්‍යයා, භය නොවන්න. ඔබට ශාන්තිය වේවා; ශක්තිමත් වන්න, එසේය, ශක්තිමත් වන්න. ඔහු මට කතා කළ විට, මම ශක්තිමත් කරනු ලැබ, “මාගේ ස්වාමියා කතා කරනු මැනව; මන්ද ඔබ මට ශක්තිය දුන්නෙහිය”යි කීවෙමි. …

> එහෙත්, ඔව් දානියෙල්, වචන වසා තබා, පොත මුද්‍රාකර තබන්න, අවසාන කාලය දක්වාය. බොහෝ දෙනෙක් එහා මෙහා දුවනු ඇත, දැනුමද වැඩිවනු ඇත.

> එවිට මම දානියෙල් බලා සිටියෙමි; අහෝ, තවත් දෙදෙනෙක් නදියේ ඉවුරෙහි—එකෙක් මෙපස ඉවුරෙහිද, අනෙකා එපස ඉවුරෙහිද—සිටියෝය. ඔවුන්ගෙන් එක්කෙනෙක් නදියේ ජලය මත සිටි, සුදු සිනිඳු වස්ත්‍රයෙන් සැරසී සිටි මනුෂ්‍යයාගෙන් ඇසුවේය: “මෙම අද්භූත කරුණු අවසන් වීමට තවත් කොපමණ කාලයක් තිබේද?”

> එවිට, ගඟේ ජලය මත සිටි, සණ රෙදි ඇඳ සිටි මනුෂ්‍යයා තම දකුණු අතද වම් අතද ස්වර්ගය දෙසට උස්කර, සදාකාලයට ජීවමාන තැනැන්වහන්සේගේ නාමයෙන් ශපථ කළේ, එය කාලයක්ද කාල දෙකක්ද අර්ධ කාලයක්ද වන බවය; තවද ශුද්ධ ජනතාවගේ බලය විසුරුවා හැරීම ඔහු සම්පූර්ණ කළ විට, මේ සියල්ල අවසාන වන්නේය.

> මම ඇසුවෙමි, නමුත් මට තේරුම් ගත නොහැකි විය. එවිට මම කීවෙමි, “අහෝ, මාගේ ස්වාමීනි, මේ දේවල අවසානය කුමක් වන්නේද?”

> එවිට ඔහු කීවේය, “දානියෙල්, තෝ තෝගේ මාර්ගයෙන් යා: මන්ද අවසාන කාලය දක්වා මේ වචන වසා මුද්‍රාකර තබන ලද්දේය. බොහෝදෙනෙක් පවිත්‍ර කරනු ලැබ, ශුද්ධ කරනු ලැබ, පරීක්ෂා කරනු ලබන්නෝය; එහෙත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ට ලෙස ක්‍රියා කරන්නෝය; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙකුටත් තේරුම් නොයන්නේය; නමුත් ප්‍රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගන්නෝය.”

> දිනපතා පූජාව ඉවත් කරනු ලබන කාලයෙහි සිටත්, විනාශය ඇති කරන පිළිකුල පිහිටුවනු ලබන කාලයෙහි සිටත්, දින එක්දහස් දෙසිය අනූවක් වන්නේය.

> දහස් තුන්සිය පහත් තිස් පහ දින දක්වා බලා සිට පැමිණෙන තැනැත්තා භාග්‍යවන්තය.

> එහෙත් දිනවල අවසානය දක්වා ඔබ ඔබගේ මාර්ගයෙන් යන්න. මක්නිසාද ඔබ විශ්‍රාම ලබන්නෙහිය, දිනවල අවසානයේ ඔබගේ කොටසෙහි නැඟී සිටිනෙහිය. දානියෙල් 10:1–18; 12:4–13.

Back to Articles