Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Seven

යෝවෙල්ගේ පොත හා ලාඔදිකීය සත්වන-දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව - අංක හත

Number Seven

අංක හත

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the first few articles we included the passage from The Desire of Ages which addresses Christ presenting the parable of the vineyard to the quibbling Jews. The parable of the song of the vineyard is also the song of Moses and the Lamb which the one hundred and forty-four thousand, and inspiration informs us that a “song” in prophecy represents an “experience.” The one hundred and forty-four thousand follow the Lamb whithersoever He goeth, so they will walk through the same experience as did Christ and Moses. Christ as the omega of ancient Israel’s prophetic history and Moses the alpha of ancient Israel’s prophetic history both lived in parallel periods when a former covenant people were being passed by and as a new covenant people were being chosen. The one hundred and forty-four thousand sing the song of Moses and of the Lamb by experiencing a history when a former covenant people are being passed by—while the Lord enters into covenant with His final covenant people.

පළමු ලිපි කිහිපය තුළ අපි, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ වාදවिवාදකාර යුදෙව්වන්ට දාක්වැල පිළිබඳ උපමාදෘෂ්ටාන්තය ඉදිරිපත් කරන අයුර සම්බන්ධයෙන් කතා කරන *The Desire of Ages* ග්‍රන්ථයේ උපුටාදැක්වීම ඇතුළත් කළෙමු. දාක්වැලේ ගීතය පිළිබඳ එම උපමාදෘෂ්ටාන්තය, එකසිය හතළිස් හතර දහස ගායනා කරන මෝසෙස්ගේ සහ බැටළු පෝතකයාගේ ගීතයද වන අතර, දේවානුභාවයෙන් අපට දන්වා ඇත්තේ අනාවැකියෙහි “ගීතයක්” යනු “අත්දැකීමක්” නියෝජනය කරන බවය. එකසිය හතළිස් හතර දහස බැටළු පෝතකයා යන යම් තැනක වුවද ඔහුට අනුව යන්නෝ වෙති; එබැවින් ඔවුන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සහ මෝසෙස් අත්විඳි ඒ අත්දැකීමම හරහා ගමන් කරනු ඇත. පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ ඔමේගාව වූ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේද, පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ ඇල්ෆාව වූ මෝසෙස්ද, පෙර ගිවිසුම් ජනතාවක් අත්හැර දමනු ලබමින් නව ගිවිසුම් ජනතාවක් තෝරාගනු ලබන සමාන්තර කාලපරිච්ඡේදයන්හි ජීවත් වූහ. එකසිය හතළිස් හතර දහස, පෙර ගිවිසුම් ජනතාවක් අත්හැර දමනු ලබන අතරතුර—ස්වාමීන් වහන්සේ තම අවසාන ගිවිසුම් ජනතාව සමඟ ගිවිසුමට ඇතුළුවන ඉතිහාසයක් අත්විඳීමෙන්—මෝසෙස්ගේද බැටළු පෝතකයාගේද ගීතය ගායනා කරති.

Prophetically when Christ was presenting the parable it aligns with Peter addressing the quibbling Jews at Pentecost. In the final crisis, Jesus presenting the parable to the quibbling Jews, represents those who are singing the song of the vineyard to the drunkards of Ephraim. Peter is presenting the same song at Pentecost, only he is singing in the key of Joel. The song of the vineyard is the song of a former covenant people being divorced during the same time that a new covenant people are being married to the Lord. The virgins who were disappointed and entered into the tarrying time were waiting for the marriage, and the perfect fulfillment would be that they are waiting for the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

භවिष्यවාචක වශයෙන්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මෙම උපමාාව ඉදිරිපත් කළ විට, එය පෙන්තකොස්ත දිනයේදී පේත්‍රස් තර්කප්‍රිය යුදෙව්වන් අමතා කථා කළ අවස්ථාවට ගැළපේ. අවසාන අර්බුදයේදී, යේසුස් වහන්සේ තර්කප්‍රිය යුදෙව්වන්ට මෙම උපමාාව ඉදිරිපත් කිරීම, එප්‍රායිම්හි මත්වූවන්ට මිදිවත්තේ ගීතය ගායනා කරන අයව නියෝජනය කරයි. පෙන්තකොස්තයේදී පේත්‍රස්ද එම ගීතයම ඉදිරිපත් කරන්නේය; එහෙත් ඔහු එය යෝවෙල්ගේ ස්වරයට ගායනා කරයි. මිදිවත්තේ ගීතය නම්, අලුත් ගිවිසුම් ජනතාවක් ස්වාමින්වහන්සේ සමඟ විවාහ කරනු ලබන ඒම කාලය තුළම, පැරණි ගිවිසුම් ජනතාවක් දික්කසාද කරනු ලැබීම පිළිබඳ ගීතයයි. අසමත්භාවයට පත්ව, ප්‍රමාද කාලයට ඇතුල් වූ කන්‍යාවෝ විවාහය සඳහා බලා සිටියහ; එහි සම්පූර්ණ ඉටුවීම වන්නේ ඔවුන් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රාතැබීම සඳහා බලා සිටීමය.

The book of Joel begins with its first chapter describing how God’s vineyard has been destroyed by the drinkers of wine and strong drink, who have had the “new wine” cut off from their mouths. As soon as Jesus informed the Jews their kingdom would be taken from them and given to a group of husbandmen who will bring forth the genuine fruits of the vineyard, Jesus switched gears and cited the cornerstone in the temple that was set aside, but which was destined to become the capstone. The beginning was going to be repeated at the end, and when this truth is set forth, it is represented as “marvelous.”

යෝවෙල්ගේ පොත එහි පළමු පරිච්ඡේදයෙන් ආරම්භ වන්නේ, “නව මිදියුස” ඔවුන්ගේ මුඛයෙන් කපා හරින ලද, මිදියුස හා මදපානය පාන කරන්නන් විසින් දෙවියන්වහන්සේගේ මිදිවත්ත විනාශ කරනු ලැබූ ආකාරය විස්තර කිරීමෙනි। යේසුස්වහන්සේ යුදෙව්වරුන්ට ඔවුන්ගේ රාජ්‍යය ඔවුන්ගෙන් ගෙන, මිදිවත්තේ සැබෑ ඵල ගෙන එන ගොවීන්ගේ සමූහයකට දෙනු ලබන බව දන්වා දුන් විගසම, යේසුස්වහන්සේ වටපිටාව වෙනස් කර, පසෙකට දැමූ නමුත් කුළුගෙඩිය වීමට නියමිතව තිබූ දේවමාළිගාවේ කෙළවර ගල උපුටා දැක්වූසේක। ආරම්භයේ තිබූ දේ අවසානයේදී නැවත සිදුවීමට නියමිතව තිබූ අතර, මේ සත්‍යය ප්‍රකාශ කරනු ලබන කල, එය “අසිරිමත්” ලෙස නිරූපිත වේ।

The “rule of first mention” in God’s Word informs us that because Joel first addresses the destruction of the vineyard that it is the primary point of his testimony. Joel is not alone for every major prophet begins their testimony addressing the sins and lost condition of Israel.

දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ ඇති “පළමු සඳහන් කිරීමේ නියමය” අපට දන්වා දෙන්නේ, යෝවෙල් මුලින්ම මිදිවත්තේ විනාශය පිළිබඳව කථා කරන බැවින්, එය ඔහුගේ සාක්ෂියේ ප්‍රධාන අංගය වන බවයි. යෝවෙල් එකාකාරී නොවේ; මක්නිසාද සෑම ප්‍රධාන අනාගතවක්තෘවරයෙකුම තමන්ගේ සාක්ෂිය ආරම්භ කරන්නේ ඉශ්‍රායෙල්ගේ පාපයන් හා එහි අහිමිවූ තත්ත්වය පිළිබඳව අදහස් දක්වමිනි.

In Isaiah twenty-eight the “scornful men which rule” “Jerusalem” are represented as the “drunkards of Ephraim,” and as the “crown of pride.” “Crown” represents leadership and “pride” represents a satanic character.

යෙසායා විසිඅටවන පරිච්ඡේදයේ “අපහාසකාර මනුෂ්‍යයන්, යෙරුසලම පාලනය කරන” අය, “එප්‍රයිම්හි මද්‍යපයන්” ලෙසත්, “අහංකාරයේ කිරුළ” ලෙසත් නිරූපණය කරනු ලැබේ. “කිරුළ” නායකත්වය නියෝජනය කරයි; “අහංකාරය” සතැනික චරිතයක් නියෝජනය කරයි.

The drunkards are contrasted with the remnant (“residue”) who become God’s “crown” of glory, for during the latter rain the Lord sets up His “kingdom of glory” as typified by Him setting up the “kingdom of grace” at the cross. The kingdom of grace at the cross typifies the kingdom of glory at the Sunday law.

මත්පැන් බොන්නන්, දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමයේ “කිරීටය” බවට පත්වන ඉතිරිවූවන් (“අවශේෂය”) සමඟ සසඳනු ලැබේ; මන්ද පසු වැස්සේ කාලය තුළ ස්වාමීන්වහන්සේ, කුරුසියේදී “අනුග්‍රහයේ රාජ්‍යය” පිහිටුවීමෙන් දර්ශනය කළ ලෙස, තමන්ගේ “මහිමයේ රාජ්‍යය” පිහිටුවන බැවිනි. කුරුසියේ ඇති අනුග්‍රහයේ රාජ්‍යය, ඉරිදා නීතියේදී ඇති මහිමයේ රාජ්‍යයට ආදර්ශවත් රූපයකි.

The latter rain began on 9/11 when the sealing of the one hundred and forty-four thousand and the judgment of the living also began. In the sealing time the outpouring of the Holy Spirit began at 9/11, as Jesus breathed a few drops. It is the foundation and the outpouring of the Holy Spirit at the Midnight Cry that is the capstone. “Marvelous” is a symbol of the period of the outpouring of the spirit from “9/11 unto the Sunday law.”

අන්තිම වැසි 9/11 දින ආරම්භ වූයේ, එකසිය හතළිස් හාර දහස දෙනාගේ මුද්‍රා තැබීමත් ජීවමානව සිටින්නන්ගේ විනිශ්චයත් එදිනම ආරම්භ වූ බැවිනි. මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේදී, ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වැගිරීම 9/11 දින ආරම්භ වූයේ, යේසුස්වහන්සේ බිඳු කිහිපයක් හුස්ම දමමින් වගුරුවාක් මෙන්ය. එය පදනම වන අතර, මධ්‍යරාත්‍රී හඬේදී සිදුවන ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වැගිරීම ශිඛර ශිලාව වේ. “අද්භූත” යනු “9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා” ආත්මයාණන්ගේ වැගිරීමේ කාලපරිච්ඡේදය සංකේතවත් කරන සංකේතයකි.

The parallel, yet opposite symbolism of the “crown” representing leadership is set forth in the narrative of Isaiah twenty-eight when the drunkards who rule Jerusalem are passed by and the leadership of God’s church is given to the residue. This illustrates the parable of the vineyard. The drunkard’s crown is removed and the one hundred and forty-four thousand are then the crown which represents Christ’s kingdom. Isaiah teaches the same truth in chapter twenty-two when Shebna is cast into a far country and replaced with Eliakim. Whether it is the drunkards of Ephraim or Shebna in chapter twenty-two they both represent the leadership of God’s former covenant people being passed by.

නායකත්වය නිරූපණය කරන “කිරීටය” පිළිබඳ සමාන්තර, එහෙත් ප්‍රතිවිරුද්ධ සංකේතවත්භාවය යෙසායා විසි අටවන පරිච්ඡේදයේ වෘත්තාන්තයේ ප්‍රකාශ කරනු ලබන්නේ, යෙරුසලමේ පාලනය කරන මත්පැන් පානයකරුවන් අත්හැර දමා, දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවේ නායකත්වය ඉතිරිව සිටින අය වෙත දෙන විටය. මෙය මිදිවත්තේ උපමාව නිරූපණය කරයි. මත්පැන් පානයකරුගේ කිරීටය ඉවත් කරනු ලබන අතර, එවිට එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රාජ්‍යය නිරූපණය කරන කිරීටය බවට පත්වෙති. යෙසායා එම සත්‍යයම විසි දෙවන පරිච්ඡේදයේ උගන්වන්නේ, ෂෙබ්නා දුර රටකට හෙළාදමා එලියාකිම් විසින් ඔහු ප්‍රතිස්ථාපනය කරන විටය. එය එප්‍රායිම්හි මත්පැන් පානයකරුවන් වුවද, නැතහොත් විසි දෙවන පරිච්ඡේදයේ ෂෙබ්නා වුවද, ඔවුන් දෙදෙනාම දෙවියන්වහන්සේගේ පැරණි ගිවිසුම් ජනතාවගේ නායකත්වය අත්හැර දමනු ලැබීම නිරූපණය කරති.

Zechariah identifies the Triumphal Entry, which is also the Midnight Cry, and the verses that follow agree with Isaiah by identifying God’s people as a crown.

සෙකරියා විජයෝත්සව ප්‍රවේශය හඳුනා දෙයි; එය මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬද වේ. එයට අනුව එන පද ද යෙසායා සමඟ එකඟව, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව කිරුළක් ලෙස හඳුනා දෙයි.

> Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. And I will cut off the chariot from Ephraim, and the horse from Jerusalem, and the battle bow shall be cut off: and he shall speak peace unto the heathen: and his dominion shall be from sea even to sea, and from the river even to the ends of the earth.

> සියෝන් දුවෙනි, ඉතා ප්‍රීති වන්න; යෙරුසලෙම් දුවෙනි, ජයඝෝෂා කරන්න: බලව, ඔබගේ රජතුමා ඔබ වෙත පැමිණෙයි; ඔහු ධර්මිෂ්ඨය, ගැළවීම ඇති තැනැත්තාය; නිහතමානීය, කොටළුවෙකු පිටද, එනම් කොටළු පැටවෙකු වන කොටළුවෙකුගේ පැටවා පිටද, පැමිණෙයි. එවිට මම එප්‍රායිම්ගෙන් රථයද, යෙරුසලෙමෙන් අශ්වයාද ඉවත් කරන්නෙමි, යුද්ධ දුන්නද සිඳ දමනු ලැබේ; ඔහු ජාතීන්ට සමාදානය ප්‍රකාශ කරනු ඇත; ඔහුගේ ආධිපත්‍යය මුහුදෙන් මුහුද දක්වාද, ගංගාවෙන් පොළොවේ අන්තයන් දක්වාද වන්නේය.

> As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water.

> තවද නුඹ ගැනත්, නුඹේ ගිවිසුමේ රුධිරය නිසා ජලය නැති වලෙන් නුඹේ සිරකරුවන් මම පිටතට යවා ඇත්තෙමි.

> Turn you to the strong hold, ye prisoners of hope: even today do I declare that I will render double unto thee; When I have bent Judah for me, filled the bow with Ephraim, and raised up thy sons, O Zion, against thy sons, O Greece, and made thee as the sword of a mighty man.

> බලාපොරොත්තුවේ සිරකරුවන් වන ඔබෝ, ශක්තිමත් ආරක්ෂාස්ථානය වෙත ආපසු හැරෙන්න; අදම මම ඔබට ද්විගුණයක් ප්‍රතිඵල වශයෙන් දෙන්නෙමි යයි ප්‍රකාශ කරමි. මක්නිසාද මම යූදාහ්ව මා සඳහා නැමූ විට, එප්‍රායිම්ව බాణයෙන් පිරවූ විට, ඔ සියෝන, ඔබේ පුත්‍රයන් ඔ ග්‍රීසිය, ඔබේ පුත්‍රයන්ට විරුද්ධව නැගිටුවා, ඔබ බලවත් පුරුෂයෙකුගේ කඩුවක් මෙන් කළෙමි.

> And the Lord shall be seen over them, and his arrow shall go forth as the lightning: and the Lord God shall blow the trumpet, and shall go with whirlwinds of the south. The Lord of hosts shall defend them; and they shall devour, and subdue with sling stones; and they shall drink, and make a noise as through wine; and they shall be filled like bowls, and as the corners of the altar. And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Zechariah 9:9–17.

> තවද යෙහෝවා ඔවුන් මත ප්‍රකාශවනු ඇත, ඔහුගේ ඊතලය විදුලිය මෙන් පිටතට යනු ඇත. ස්වාමිවූ යෙහෝවා तुरහිය පිඹිනු ඇත, දකුණු දිශාවේ සුළිසුළං සමඟ ගමන් කරනු ඇත. සෙනාධිපති යෙහෝවා ඔවුන් ආරක්ෂා කරනු ඇත; ඔව්හු ගිල දමති, ගල්පටියෙන් හෙලන ගල්වලින් යටත් කරති; ඔව්හු පානය කරති, මුද්‍රාරසයෙන් මෙන් ඝෝෂා කරති; ඔව්හු පාත්‍ර මෙන් පිරී යති, පූජාසනයේ කෙළවරවල මෙන්ය. ඒ දවසේ ඔවුන්ගේ දෙවිවූ යෙහෝවා, තම ජනතාවගේ රැළ ලෙස, ඔවුන් ගළවාගනු ඇත; මක්නිසාද ඔව්හු කිරුළක ගල් මෙන්, ඔහුගේ දේශය මත ධජයක් මෙන් උසස් කරනු ලබන්නෝය. මක්නිසාද ඔහුගේ යහපත්කම කෙතරම් මහත්ද! ඔහුගේ සෞන්දර්යය කෙතරම් මහත්ද! ධාන්‍යය තරුණ පුරුෂයන් ප්‍රීතිමත් කරනු ඇත, අලුත් මුද්‍රාරසය කන්‍යාවන් ද එසේමය. ශෙකරියා 9:9–17.

Verse eleven (9/11) states, “As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water.” Christ confirmed the covenant with many for one week, and the week began at His baptism. For three and a half years Christ walked among men and in the concluding period of those three and a half years Christ fulfilled Zechariah’s prediction identifying the triumphal entry of the Messiah into Jerusalem. The Midnight Cry began a period which led to Christ’s death, burial and resurrection. Christ’s baptism represents His death, burial and resurrection, so the beginning and ending of the period of three and a half years are the same.

එකොළොස්වන වාක්‍යය (9/11) මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: “තවද නුඹ සම්බන්ධයෙන්ද, නුඹගේ ගිවිසුමේ රුධිරය නිසා, ජලය නැති අගාධයෙන් නුඹගේ සිරකරුවන් මම පිටතට යවා ඇත්තෙමි.” ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ බොහෝ දෙනා සමඟ එක් සතියක් සඳහා ගිවිසුම ස්ථිර කළසේක, එම සතිය උන්වහන්සේගේ බප්තීස්මයෙන් ආරම්භ විය. අවුරුදු තුනහමාරක් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මනුෂ්‍යයන් අතර ගමන් කළසේක, එම අවුරුදු තුනහමාරේ අවසාන කාලයේදී ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සෙකරියාගේ අනාවැකිය ඉටු කළසේක; එමගින් මෙසියා වහන්සේගේ යෙරුසලමට විජයග්‍රාහී ප්‍රවේශය හඳුනා දක්වන ලදී. මධ්‍යරాత్రි හඬ ඇරඹුවේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මරණය, භූමදානය සහ නැවත නැඟිටීම කරා ගෙනගිය කාලපරිච්ඡේදයකි. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බප්තීස්මය උන්වහන්සේගේ මරණය, භූමදානය සහ නැවත නැඟිටීම නියෝජනය කරන බැවින්, අවුරුදු තුනහමාරක කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භයත් අවසානයත් එකම වේ.

Christ’s baptism typifies 9/11, and 9/11 marks the beginning of a period that ends at the Sunday law. At 9/11 the latter rain began to sprinkle and at the Sunday law it is poured out without measure as typified by Christ breathing upon the disciples a few drops of rain in advance of the outpouring at Pentecost.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බෞතිස්මය 9/11 ට ප්‍රතිරූපයක් වන අතර, 9/11 ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වන කාලපරිච්ඡේදයක ආරම්භය සලකුණු කරයි. 9/11 දී අග වැස්ස ඉසිනු ලැබීමට ආරම්භ වූ අතර, ඉරිදා නීතියේදී, පෙන්තකොස්තේදී සිදු වූ වත්කිරීමට පෙර ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ගෝලයන් මත වැසි බිඳු කිහිපයක් පෙරමුණින් හෙළමින් ඔවුන් පිට හුස්ම හෙළීමෙන් ප්‍රතිරූපිත වූ පරිදි, එය ප්‍රමාණයකින් තොරව වත්කරනු ලැබේ.

Zechariah 9:11 aligns with 9/11 and also the Midnight Cry which leads to the Sunday law. At 9/11 the Laodicean message arrived as present truth as it had done in 1856 and 1888. The Laodicean message is given to people who are unaware that they are dead. They are in a “pit” with no latter rain message, for their pit has no water. If Laodicea would just respond to the knocking on their hearts the Lord would raise them out of the pit, for until probation closes at the Sunday law they are “prisoners of hope.”

සෙකරියා 9:11, 9/11 සමඟත්, එසේම ඉරිදා නීතිය වෙත නායකත්වය දෙන මධ්‍යරාත්‍රි හඬ සමඟත් ගැළපේ. 9/11 දී ලාඔදිකියා පණිවිඩය, 1856 සහ 1888 වර්ෂවලදී සිදු වූ ලෙසම, වර්තමාන සත්‍යය ලෙස පැමිණියේය. ලාඔදිකියා පණිවිඩය දෙනු ලබන්නේ තමන් මළ අය බව නොදන්නා ජනතාවටය. ඔවුන් “අගාධයක” සිටිති; පශ්චාත් වර්ෂා පණිවිඩයක් ඔවුන්ට නැත, මක්නිසාද ඔවුන්ගේ අගාධයට ජලය නැත. ලාඔදිකියා තම හෘදයන් මත ඇති තට්ටු කිරීමකට පමණක් ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ නම්, ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් අගාධයෙන් ඉහළට ඔසවා ගන්නා සේක; මක්නිසාද ඉරිදා නීතියේදී කරුණාකාලය අවසන් වන තුරු ඔවුහු “බලාපොරොත්තුවේ සිරකරුවෝ” ය.

> As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water. Turn you to the strong hold, ye prisoners of hope: even to day do I declare that I will render double unto thee. Zechariah 9:11, 12.

> ඔබ ගැනත්, ඔබගේ ගිවිසුමේ රුධිරය නිසා, ජලය නැති ගැඹුරු වළෙන් ඔබගේ බැඳිවූවන් මම පිටතට යවා ඇත්තෙමි. බලාපොරොත්තුවේ බැඳිවූවනි, බලකොටුව වෙත ආපසු හැරෙන්න; අද දිනම මම ඔබට දෙගුණයක් පිරිනමන බව ප්‍රකාශ කරමි. ශෙකරියා 9:11, 12.

9/11 empowered the message which arrived in 1989. That message is the third angel’s message, but in the structure and terms of the Millerite reformatory movement, 1989 marked the arrival of the first angel. The first angel’s message was empowered on August 11, 1840 by a fulfillment of a prophecy concerning Islam, and it identifies that 1989’s arrival of the third angel would be empowered by a fulfillment of a prophecy concerning Islam.

1989 දී පැමිණි පණිවිඩයට 9/11 විසින් බලය පිරිනැමීය. එම පණිවිඩය තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයය; එහෙත් මිලරයිට් ප්‍රතිසංස්කරණාත්මක ව්‍යාපාරයේ ව්‍යුහය හා පදපරිභාෂා අනුව, 1989 තීරණය කළේ පළමු දූතයාගේ පැමිණීමය. ඉස්ලාමය සම්බන්ධ අනාවැකියක් සම්පූර්ණ වීමක් මඟින් 1840 අගෝස්තු 11 දින පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය බලගැන්වුණි; එය හඳුන්වා දෙන්නේ 1989 දී තෙවන දූතයාගේ පැමිණීම ද ඉස්ලාමය සම්බන්ධ අනාවැකියක් සම්පූර්ණ වීමකින් බලගැන්වෙන බවය.

When the prophecy of Islam was confirmed on August 11, 1840 the angel of Revelation ten descended, thus typifying the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. The empowerment of the first angel in 1840, and the empowerment of the second angel in 1844 both typify the empowerment of the third angel on 9/11. July 18, 2020 was the arrival of the second angel as typified by the first disappointment of the Millerites on April 19, 1844. The histories of both empowerments of the first and second angels of Millerite history, and also the history of the empowerment of the third angel on 9/11 provide witnesses to the empowerment of the message of the Midnight Cry that arrived in July 2023.

1840 අගෝස්තු 11 දින ඉස්ලාම් සම්බන්ධ අනාවැකිය තහවුරු වූ විට, එළිදරව්ව 10 හි දූතයා බැස ආයේය; එමගින් 9/11 දින එළිදරව්ව 18 හි දූතයාගේ බැස එම සිදුවීම පූර්ව-රූපිත කරන ලදී. 1840 දී පළමු දූතයා බලගැන්වීමත්, 1844 දී දෙවන දූතයා බලගැන්වීමත්, දෙකම 9/11 දින තුන්වන දූතයාගේ බලගැන්වීම පූර්ව-රූපිත කරයි. 2020 ජූලි 18 දින, 1844 අප්‍රේල් 19 දින මිලරයිට්වරුන්ගේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගයෙන් පූර්ව-රූපිත කරන ලද පරිදි, දෙවන දූතයාගේ පැමිණීම විය. මිලරයිට් ඉතිහාසයේ පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ බලගැන්වීම් දෙකේම ඉතිහාසයන්, තවද 9/11 දින තුන්වන දූතයාගේ බලගැන්වීමේ ඉතිහාසය ද, 2023 ජූලි මාසයේ පැමිණි මධ්‍යම රාත්‍රි හඬේ පණිවිඩයේ බලගැන්වීමට සාක්ෂි සපයයි.

The period of the sealing begins at 9/11 and ends at the Sunday law. It begins with Christ breathing a few drops of the latter rain and ends with tongues of fire carrying a message to the world at Pentecost. Peter identified Pentecost as a fulfillment of Joel. That being the fact of the matter it establishes that Christ’s breathing was also a fulfillment of Joel, for the Pentecostal season has a specific beginning and ending that demonstrates that the alpha is also the omega. The day of Christ’s resurrection the barley first fruit offering was made, and fifty days later on Pentecost the wheat first fruit offering was lifted up. 9/11 typifies the Midnight Cry that arrives just before and leads to the Sunday law. The perfect fulfillment of Zechariah 9:9 representation of the Midnight Cry is post-July 2023.

මුද්‍රා කිරීමේ කාලය 9/11 දින ආරම්භ වී ඉරිදා නීතියේදී අවසන් වේ. එය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පසුවැසි වැස්සේ බිඳු කිහිපයක් හුස්ම හෙළීමෙන් ආරම්භ වී, පෙන්තෙකොස්ත දිනයේ ලෝකයට පණිවිඩයක් ගෙන යන ගිනි දිවවලින් අවසන් වේ. පේතෘස් පෙන්තෙකොස්ත දිනය යෝවෙල්ගේ ඉටු වීමක් ලෙස හඳුන්වා දුන්නේය. එය එසේ නම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හුස්ම හෙළීමද යෝවෙල්ගේ ඉටු වීමක් වූ බව ස්ථාපිත වේ; මක්නිසාද පෙන්තෙකොස්ත කාලයට ඇල්ෆාවද ඔමෙගාවද එකිනෙකට අනුරූප වන බව පෙන්වන නිශ්චිත ආරම්භයක් සහ අවසානයක් ඇත. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ උත්ථානය වූ දින යව පළමු ඵල පූජාව ඔප්පු කරනු ලැබූ අතර, දින පනහකට පසුව පෙන්තෙකොස්ත දින තිරිඟු පළමු ඵල පූජාව උසස් කරනු ලැබීය. 9/11, ඉරිදා නීතියට තරමක් පෙර පැමිණ එයට මඟ පෙන්වන මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬෙහි ප්‍රතිරූපයක් වේ. මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬ පිළිබඳ සෙකරියා 9:9 හි නිරූපණයේ පූර්ණ ඉටු වීම July 2023 ට පසු කාලයට අයත් වේ.

> Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. Zechariah 9:9.

> සියෝන්ගේ දියණියෙනි, මහත් ප්‍රීතියෙන් ප්‍රීතිවන්න; යෙරුසලමේ දියණියෙනි, හඬ නඟා කෑ ගසන්න. බලව, නුඹගේ රජු නුඹ වෙත පැමිණෙයි; ඔහු ධර්මිෂ්ඨය, ගැළවීම අරගෙන එන්නාය; නිහතමානීය, කොටළුවෙකු පිටද, එනම් කොටළුවෙකුගේ පැටවෙකු පිටද, යමින් සිටින්නාය. සෙකරියා 9:9.

So Zechariah agrees with Isaiah’s symbolization of God’s people being a crown, but he adds that the crown is also the ensign when he recorded, “for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land“, and Zechariah further echoes the joy associated with Joel’s symbols of “corn” and “new wine,” by stating, “corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids.” As we consider the record of the drunkards of Ephraim in chapter twenty-eight, take note that this is the biblical chapter that identifies the “rest and the refreshing.” This is one of the primary passages in the Scriptures concerning the latter rain, so these drunkards of Ephraim must be the same drunks Joel speaks of.

එබැවින් සෙකරියා, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව කිරුළක් බව යෙසායාගේ සංකේතාත්මක ප්‍රකාශයට එකඟ වෙයි; එහෙත් ඔහු තවදුරටත් එකතු කරන්නේ, “මක්නිසාද ඔව්හු ඔහුගේ දේශය මත ධජයක් මෙන් උසට නැංවූ, කිරුළක ගල් මෙන් වන්නෝය” යයි ඔහු ලියා තැබූ විට, එම කිරුළ ධජයද වන බවය. තවද, “ධාන්‍යය යෞවනයන් ප්‍රීතිමත් කරනු ඇත, අලුත් වයින් කන්‍යාවන් ප්‍රබෝධවත් කරනු ඇත” යයි ප්‍රකාශ කිරීමෙන්, “ධාන්‍යය” සහ “අලුත් වයින්” යන යෝවෙල්ගේ සංකේත සමඟ සම්බන්ධ වූ ප්‍රීතියද සෙකරියා තවදුරටත් ප්‍රතිධ්වනි කරයි. අපි විසිඅටවන පරිච්ඡේදයේ එප්‍රායිම්ගේ මත්පැන් පානය කළවුන් පිළිබඳ වාර්තාව සලකා බලන විට, “විශ්‍රාමය සහ ප්‍රබෝධය” හඳුන්වා දෙන බයිබලීය පරිච්ඡේදය මෙය බව සැලකිල්ලට ගන්න. මෙය අග වැස්ස සම්බන්ධයෙන් ශුද්ධ ලියවිලිවල ප්‍රධාන ඡේදවලින් එකක් වන බැවින්, එප්‍රායිම්ගේ මෙම මත්පැන් පානය කළවුන් යෝවෙල් සඳහන් කරන මත්පැන් පානය කළවුන්ම විය යුතුය.

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet: And the glorious beauty, which is on the head of the fat valley, shall be a fading flower, and as the hasty fruit before the summer; which when he that looketh upon it seeth, while it is yet in his hand he eateth it up. In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. …

> අහෝ, එප්‍රායිම්හි මත්පැන් බොන්නන්ගේ අහංකාරයේ කිරුළට! ඔවුන්ගේ තේජෝමත් අලංකාරය වියළී යන මලක් වැනිය; එය වයින් විසින් ජයගනු ලැබූවන්ගේ සාරවත් නිම්නවල ශීර්ෂයෙහි තිබේ! බලව, ස්වාමීන්වහන්සේට බලවත් හා ශක්තිමත් කෙනෙක් ඇත; ඔහු හිමකැටවල කුණාටුවක් මෙන්ද විනාශකාරී සුළි කුණාටුවක් මෙන්ද, උද්ධමනයෙන් ගලා බසින බලවත් ජලගංගාවක් මෙන්ද, හස්තයෙන් එය බිමට හෙළනු ඇත. එප්‍රායිම්හි මත්පැන් බොන්නන්ගේ අහංකාරයේ කිරුළ පාදයන් යට තැලී යනු ඇත. සාරවත් නිම්නයේ ශීර්ෂයෙහි ඇති ඒ තේජෝමත් අලංකාරය වියළී යන මලක් මෙන්ද, ගිම්හානයට පෙර ඉක්මනින් පක්ව වන පළතුරක් මෙන්ද වන්නේය; එය දකින තැනැත්තා එය දුටු විගස, එය තවමත් තම අතෙහි තිබියදීම එය කා දමයි. ඒ දවසෙහි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාවගේ ඉතිරි අයට තේජසෙහි කිරුළක්ද අලංකාරයේ දියදමක්ද වන සේක. විනිශ්චය අසුනෙහි හිඳ විනිශ්චය කරන තැනැත්තාට උන්වහන්සේ විනිශ්චයේ ආත්මයක් වන සේක; සටන දොරටුව දක්වා පසු හරවන අයට බලයද වන සේක. නමුත් මොවුන්ද වයින් නිසා මඟ වැරදී ගොස් ඇත; ප්‍රබල මත්පැන් නිසා මාර්ගයෙන් ඉවතට හැරී ගොස් ඇත. පූජකයාද අනාගතවක්තෘයාද ප්‍රබල මත්පැන් නිසා මඟ වැරදී ගොස් ඇත; ඔව්හු වයින් විසින් ගිලගනු ලැබ ඇත; ප්‍රබල මත්පැන් නිසා ඔව්හු මාර්ගයෙන් ඉවතට හැරී ගොස් ඇත. ඔව්හු දර්ශනයෙහි වැරදෙති; විනිශ්චයේදී ඔව්හු අඩි ලෙස්සති. මක්නිසාද සියලු මේස වමනයෙන් හා අපවිත්‍රකමෙන් පිරී තිබේ; පවිත්‍ර ස්ථානයක් කොතැනකවත් නැත. …

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned.

> තමන්ම නැවතී අචම්බිතව සිටින්න; කෑ ගසා හඬන්න, ඔව්, කෑ ගසා හඬන්න. ඔවුහු මත් වී ඇත, නමුත් ද්‍රాక్షාරසයෙන් නොවේ; ඔවුහු තිලකැළෙති, නමුත් මද්‍යපානයෙන් නොවේ. මක්නිසාද යෙහෝවා ඔබ මත ගැඹුරු නිදාගැන්වීමේ ආත්මය වත් කර ඇත; ඔහු ඔබගේ ඇස් වසා ඇත; අනාගතවක්තෘවරුන් සහ ඔබගේ ප්‍රධානීන් වන දර්ශකයෝ ඔහු විසින් ආවරණය කරනු ලැබූහ. එසේම සියලු දර්ශනය ඔබට මුද්‍රා තැබූ පොතක වචන මෙන් වී ඇත; එය උගත් කෙනෙකුට දී, “මේක කියවන්නැයි, ඔබෙන් ඉල්ලමි” යයි කියන කල, ඔහු, “මට බැරිය; මක්නිසාද එය මුද්‍රා තබා ඇත” යයි කියයි. එවිට පොත උගත් නොවූ කෙනෙකුට දී, “මේක කියවන්නැයි, ඔබෙන් ඉල්ලමි” යයි කියන කල, ඔහු, “මම උගත් නොවෙමි” යයි කියයි.

> Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 28:1–8; 29:9–16.

> එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක: “මේ ජනතාව තමන්ගේ මුඛයෙන් මා වෙත සමීප වෙති, තමන්ගේ තොල්වලින් මට ගෞරව කරති, එහෙත් තමන්ගේ සිත් මාගෙන් දුරස් කර ඇත; මට ඇති ඔවුන්ගේ භයද මනුෂ්‍යයන්ගේ ආඥාවක් අනුව උගන්වනු ලැබූ දෙයක්ය. ඒ නිසා, බලව, මම මේ ජනතාව අතර අසිරිමත් ක්‍රියාවක් කරන්නට ඉදිරියට යන්නෙමි, එනම් අසිරිමත් ක්‍රියාවක්ද ආශ්චර්යයක්දය; මන්ද ඔවුන්ගේ ප්‍රඥාවන්තයන්ගේ ප්‍රඥාව විනාශ වන්නේය, ඔවුන්ගේ බුද්ධිමත්යන්ගේ අවබෝධය සැඟවී යන්නේය. ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් තමන්ගේ උපදේශය සඟවනු පිණිස ගැඹුරට යන අයට අහෝ! ඔවුන්ගේ ක්‍රියා අන්ධකාරයේ පවතී, ඔවුහු, ‘අපව කවරෙක් දකින්නේද? අපව කවරෙක් දන්නේද?’යි කියති. නියත වශයෙන්ම, ඔබ සැම දේ උඩුයටිකුරු කර දැමීම කුඹල්කරුගේ මැටි මෙන් ගණන්ගනු ලැබේද? මක්නිසාද කර්තෘකෘතිය තමන් සෑදූ තැනැත්තා ගැන, ‘ඔහු මාව සාදන ලද්දේ නැත’යි කියන්නේද? නැතහොත් හැඩගන්වනු ලැබූ දේ තමන් හැඩගැන්වූ තැනැත්තා ගැන, ‘ඔහුට අවබෝධයක් නොතිබිණ’යි කියන්නේද?” යෙසායා 28:1–8; 29:9–16.

The Lord is going to do a “marvelous work” among the drunkards of Ephraim as he removes their wisdom and understanding, the very two elements associated with understanding the increase of knowledge when a prophetic message is unsealed. It is the wise who understand. Part of the “marvelous work” is removing the knowledge that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah from the minds of the drunkards of Ephraim. The separation of the wise and wicked is part of the Lord’s “marvelous work.” It is the everlasting gospel. After Christ led the quibbling Jews through the parable of the vineyard and thus trapped them into pronouncing their own judgment, He asked a question from Psalm 118:

යුදාවේ ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් ප්‍රකාශන මුද්‍රාව විවෘත කරන විට දැනුමේ වර්ධනය අවබෝධ කරගැනීම හා සම්බන්ධ අංග දෙකම වන ඔවුන්ගේ ප්‍රඥාවත් අවබෝධයත් ඉවත් කරමින්, ස්වාමීන්වහන්සේ එප්‍රායිම්ගේ මත්පැන් පානයකළවුන් අතර “විස්මයජනක ක්‍රියාවක්” කරනු ඇත. අවබෝධ කරගන්නෝ ප්‍රඥාවන්තයෝය. “විස්මයජනක ක්‍රියාව” තුළට අයත් කොටසක් වන්නේ යුදාවේ ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් මුද්‍රාව විවෘත කරන ලද දැනුම එප්‍රායිම්ගේ මත්පැන් පානයකළවුන්ගේ මනස්වලින් ඉවත් කිරීමය. ප්‍රඥාවන්තයන් හා දුෂ්ටයන් වෙන්කිරීම ස්වාමීන්වහන්සේගේ “විස්මයජනක ක්‍රියාව” හි කොටසකි. එය සදාකාල ශුභාරංචියයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මිදිවත්ත පිළිබඳ උපමාව මඟින් වාදප්‍රිය යුදෙව්වන් ගෙනගොස්, ඒ මඟින් ඔවුන් තමන්ගේම විනිශ්චය ප්‍රකාශ කිරීමට හසුකරගත් පසු, උන්වහන්සේ ගීතාවලිය 118 න් ප්‍රශ්නයක් අසන ලදී:

> The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvelous in our eyes. This is the day which the Lord hath made; we will rejoice and be glad in it. Psalms 118:22–24.

> ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කළ ගල කෙළවරේ ප්‍රධාන කොණගල වී තිබේ. මෙය සමිඳාණන් වහන්සේගේ ක්‍රියාවය; එය අපගේ ඇස් ඉදිරියේ ආශ්චර්යමත්ය. මෙය සමිඳාණන් වහන්සේ සාදනු ලැබූ දවසය; අපි එහි ප්‍රීතිවන්නෙමු, සතුටු වන්නෙමු. ගීතාවලිය 118:22–24.

The Lord is to accomplish “a marvelous work and a wonder” upon the drunkards of Ephraim and it includes removing their ability to recognize truth. The “head stone of the corner” is marvelous in the eyes of those who possess Joel’s “new wine.”

ස්වාමීන්වහන්සේ එප්‍රායිම්හි මත්පැන්පියන් මත “අදභූත කාර්යයක්ද ආශ්චර්යයක්ද” ඉටු කිරීමට නියමිත අතර, එයට සත්‍යය හඳුනාගැනීමේ ඔවුන්ගේ හැකියාව ඉවත් කිරීමද අයත් වේ. යෝවෙල් සඳහන් කරන “අලුත් මිදිරස” හිමි අයගේ දෘෂ්ටියෙහි “කෝණයේ ප්‍රධාන ශිලාව” අදභූතය.

The drunkards cannot read the book that is sealed whether it is the leadership represented as “learned” or the laity represented by the “not learned.” It is impossible for the drunkards to understand rightly the prophetic testimony of Scriptures as represented as “the book that is sealed.” The drunkards are also twice identified as being “out of the way.” Once again this is recorded in Isaiah twenty-eight a premier latter rain passage of Scripture, where Isaiah identifies the “rest and refreshing” that the drunkards would not hear. The “rest and refreshing” is a message, for it can be heard.

“උගත්” අය ලෙස නියෝජනය කරන නායකත්වය වුවද, “නොඋගත්” අය ලෙස නියෝජනය කරන සාමාන්‍ය ජනතාව වුවද, මුද්‍රා කර ඇති පොත මත්පැන් පානය කළවුන්ට කියවිය නොහැක. “මුද්‍රා කර ඇති පොත” ලෙස නියෝජනය කරන ශුද්ධ ලියවිලිවල අනාවැකිමය සාක්ෂිය නිවැරදි ලෙස තේරුම්ගැනීම මත්පැන් පානය කළවුන්ට අසම්භවය. මත්පැන් පානය කළවුන් දෙවරක්ම “මාර්ගයෙන් බැහැරව සිටින” අය ලෙසද හඳුනාගනු ලබති. නැවත වරක් මෙය යෙසායා විසිඅට වන පරිච්ඡේදයේ—අග්‍රස්ථ පසු වැසි ශුද්ධ ලියවිලි කොටසක් වන එහි—සටහන් කර ඇත; එහි යෙසායා, මත්පැන් පානය කළවුන් සවන් දීමට අකැමැති වූ “විවේකය සහ ප්‍රබෝධය” හඳුනා දක්වයි. “විවේකය සහ ප්‍රබෝධය” යනු පණිවිඩයකි, මන්ද එය අසනු ලැබිය හැකි බැවිනි.

That drunkenness has taken the drunkards out of the way of Jeremiah’s “old paths” which is the “way” to walk in and find the latter rain, represented as “rest” by Jeremiah. The rejection of the latter rain message by the drunkards of Ephraim is a specific subject of God’s Word. They are drunk because they refused to return to the foundational history which provides the blueprint for the history of the one hundred and forty-four thousand which is the history of the latter rain.

එම මත්වීම නිසා මත් වූවන් යෙරෙමියාගේ “පැරණි මාර්ග” යන මාර්ගයෙන් ඉවතට ගෙන ගොස් ඇත; එය යෙරෙමියා විසින් “විශ්‍රාමය” ලෙස නිරූපිතව ඇති, ඒ තුළ ගමන් කර අවසාන වර්ෂාව සොයාගත යුතු “මාර්ගය”ය. එප්‍රායිම්ගේ මත් වූවන් විසින් අවසාන වර්ෂාවේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ විශේෂිත විෂයයකි. ඔවුන් මත් වී සිටින්නේ, අවසාන වර්ෂාවේ ඉතිහාසය වන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසය සඳහා සැලසුම් ආකෘතිය සපයන මූලික ඉතිහාසය වෙත නැවත හැරී යාම ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවිනි.

The “marvelous work” that is accomplished upon the drunkards of Ephraim occurs during the outpouring of the latter rain. During the latter rain a testing message produces two classes of worshippers, which are illustrated by the “wine” which they partake of. The wicked have refused to base their prophetic application upon the lines of sacred history and those who employ the “line upon line” methodology of Isaiah twenty-eight partake of the “new wine.” The wicked’s drunkenness is manifested by their inability to understand prophecy, and their blind condition was caused by an unwillingness to return to the foundational old paths. Jesus rebuked the quibbling Jews by asking if they had ever read about the stone which is rejected, and becomes the head of the corner.

එෆ්‍රායිම්ගේ මත්පැනින් මත් වූවන් පිට සිදුකරනු ලබන “අදභූත ක්‍රියාව” අවසාන වැස්ස වගුරුවනු ලබන කාලයේදී සිදුවෙයි. අවසාන වැස්ස අතරතුර, පරීක්ෂාකාරී පණිවුඩයක් නමස්කාරකයන් දෙවර්ගයක් උත්පාදනය කරයි; ඔවුන් සහභාගි වන “දියරස” මගින් ඒවා රූපිත කරනු ලබයි. දුෂ්ටයෝ තමන්ගේ ප්‍රකාශනමය අදාළකිරීම් ශුද්ධ ඉතිහාසයේ රේඛා මත පදනම් කිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කර ඇති අතර, යෙසායා විසිඅටහි “රේඛාව මත රේඛාව” යන ක්‍රමවේදය භාවිත කරන අය “අලුත් දියරස” පානය කරති. දුෂ්ටයන්ගේ මත්භාවය ප්‍රකාශ වන්නේ අනාවැකි අවබෝධ කරගැනීමට ඔවුන්ගේ අසමත්භාවය තුළය; ඔවුන්ගේ අන්ධ තත්ත්වය ඇතිවූයේ මූලික පුරාණ මාර්ග වෙත ආපසු හැරීමට නොකැමැත්ත නිසාය. යේසුස්, ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබ, කෝණයේ ප්‍රධාන ගල බවට පත්වන ගල ගැන ඔබ කිසිදා කියවා නැද්දැයි අසා, කුඩුකථා කළ යුදෙව්වන්ට තරවටු කළේය.

The stone which becomes the head of the corner represents that the prophetic truth that the foundation or cornerstone is duplicated in the capstone. The alpha stone is also the omega stone. The primary prophetic principle which establishes and upholds the methodology of line upon line, (which is the methodology of the latter rain) is that the beginning of a thing illustrates the end of a thing. The primary prophetic principle in the Millerite movement was the day for a year principle that was confirmed when the angel of Revelation ten descended. The primary prophetic principle in the movement of the one hundred and forty-four thousand is that the beginning illustrates the end which was confirmed when the angel of Revelation eighteen descended.

කෝණයේ හිස වන ගල නියෝජනය කරන්නේ, අත්තිවාරම හෝ කෝණ ගල වන අනාවැකි සත්‍යය මුදුන්ගල තුළ නැවත දිස්වන්නේය යන්නයි. අල්ෆා ගල ඔමේගා ගලද වෙයි. රේඛාව මත රේඛාව ලෙස ඇති ක්‍රමවේදය (එනම්, අන්තිම වැසිගේ ක්‍රමවේදය) ස්ථාපනය කර එය පවත්වා ගෙන යන ප්‍රධාන අනාවැකි මූලධර්මය නම්, යම් දෙයක ආරම්භය එහි අවසානය දර්ශනය කරන්නේය යන්නයි. මිලරයිට් ව්‍යාපාරයේ ප්‍රධාන අනාවැකි මූලධර්මය වූයේ, එළිදරව් 10හි දූතයා බැස ආ විට ස්ථිර කරනු ලැබූ, දිනයක් වර්ෂයකට යන මූලධර්මයයි. එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ ව්‍යාපාරයේ ප්‍රධාන අනාවැකි මූලධර්මය නම්, එළිදරව් 18හි දූතයා බැස ආ විට ස්ථිර කරනු ලැබූ පරිදි, ආරම්භය අවසානය දර්ශනය කරන්නේය යන්නයි.

God’s prophetic Word is very detailed in its explanation of the factors involved with the latter rain. One of those facts is that the drunkards of Ephraim are not capable of recognizing the latter rain, and this was typified by the Jews who were suggesting to Peter that the disciples were drunk. The main principle of the methodology is directly set forth as Alpha and Omega repeatedly within God’s Word, but the Word has been sealed unto them. The methodology, the main prophetic rule and the message of the latter rain are some of the sanctified themes in a prophetic line of history that is represented as a “marvelous work.”

අවසාන වැස්ස සමඟ සම්බන්ධ වන කරුණු පිළිබඳ දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය එහි විස්තරණයේ ඉතා සවිස්තරාත්මක ය. එම සත්‍යයන්ගෙන් එකක් නම් එප්‍රායිම්ගේ මත්පැන් පානය කරුවන්ට අවසාන වැස්ස හඳුනාගැනීමට හැකියාවක් නොමැති වීමයි; එය පේතෘස්ට ගෝලයන් මත් වී ඇති බව යෝජනා කළ යුදෙව්වන් විසින් සංකේතවත් කරනු ලැබීය. ක්‍රමවේදයේ ප්‍රධාන මූලධර්මය දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ නැවත නැවතත් අල්ෆා සහ ඔමේගා ලෙස සෘජුව ඉදිරිපත් කරනු ලබන නමුත්, එම වචනය ඔවුන්ට මුද්‍රාකර තිබේ. ක්‍රමවේදය, ප්‍රධාන අනාවැකිමය නියමය සහ අවසාන වැස්සේ පණිවිඩය “අරුම පුදුම කාර්යයක්” ලෙස නිරූපිත අනාවැකිමය ඉතිහාස රේඛාවක ශුද්ධකළ තේමාවන් අතර කිහිපයකි.

> Again the word of the Lord of hosts came to me, saying, Thus saith the Lord of hosts; I was jealous for Zion with great jealousy, and I was jealous for her with great fury. Thus saith the Lord; I am returned unto Zion, and will dwell in the midst of Jerusalem: and Jerusalem shall be called a city of truth; and the mountain of the Lord of hosts the holy mountain. Thus saith the Lord of hosts; There shall yet old men and old women dwell in the streets of Jerusalem, and every man with his staff in his hand for very age. And the streets of the city shall be full of boys and girls playing in the streets thereof.

> නැවතත් සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණියේය: “සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: මම සීයොන් උදෙසා මහත් ඊර්ෂ්‍යාවකින් ඊර්ෂ්‍යා කළෙමි; ඇය උදෙසා මහත් උෂ්ණ කෝපයකින් ද ඊර්ෂ්‍යා කළෙමි. ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: මම සීයොන් වෙත ආපසු පැමිණිමි, යෙරුසලමේ මැද වාසය කරන්නෙමි. යෙරුසලම සත්‍යයේ නගරය යයි කියවනු ඇත; සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේගේ කන්ද ශුද්ධ කන්ද යයි කියවනු ඇත. සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: තවද යෙරුසලමේ වීථිවල මහලු පුරුෂයෝද මහලු ස්ත්‍රීහුද වාසය කරනු ඇත; අති මහළුකම නිසා සෑම මනුෂ්‍යයෙකුම තම අතෙහි සැරයටියක් දරනු ඇත. නගරයේ වීථි ද එහි වීථිවල ක්‍රීඩා කරන පුතුන්ගෙන් හා දියණියන්ගෙන් පිරී යනු ඇත.”

> Thus saith the Lord of hosts; If it be marvellous in the eyes of the remnant of this people in these days, should it also be marvellous in mine eyes? saith the Lord of hosts. Thus saith the Lord of hosts; Behold, I will save my people from the east country, and from the west country; And I will bring them, and they shall dwell in the midst of Jerusalem: and they shall be my people, and I will be their God, in truth and in righteousness. Thus saith the Lord of hosts; Let your hands be strong, ye that hear in these days these words by the mouth of the prophets, which were in the day that the foundation of the house of the Lord of hosts was laid, that the temple might be built. For before these days there was no hire for man, nor any hire for beast; neither was there any peace to him that went out or came in because of the affliction: for I set all men every one against his neighbour. But now I will not be unto the residue of this people as in the former days, saith the Lord of hosts. Zechariah 8:1–11.

> සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක; මේ දවස්වල මෙම ජනතාවගේ ශේෂයට එය අරුමයක් ලෙස පෙනේ නම්, එය මාගේ ඇස් ඉදිරියෙහිද අරුමයක් විය යුතුද? යයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක; මෙන්න, මම මාගේ ජනතාව නැගෙනහිර දේශයෙන්ද, බටහිර දේශයෙන්ද ගළවාගන්නෙමි; මම ඔවුන් ගෙන එන්නෙමි, ඔව්හු යෙරුසලමේ මධ්‍යයේ වාසය කරනු ඇත; ඔව්හු මාගේ ජනතාව වන්නෝය, මම සත්‍යයෙන්ද ධර්මිෂ්ඨකමින්ද ඔවුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ වන්නෙමි. සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක; මේ දවස්වල අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ මුඛයෙන් මේ වචන අසන ඔබගේ අත් ශක්තිමත්ව තිබේවා; එනම්, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහයේ පදනම තැබූ දවසේ, දේවමාළිගාව ගොඩනැඟෙන පිණිස සිටි ඒ අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ මුඛයෙන්. මක්නිසාද, මේ දවස්වලට පෙර මනුෂ්‍යයාට කිසි වැටුපක් නොතිබිණි, සත්වයාටද කිසි වැටුපක් නොතිබිණි; පීඩාව නිසා පිටතට යන තැනැත්තාට හෝ ඇතුළට එන තැනැත්තාට හෝ කිසි සාමයක් නොතිබිණි; මක්නිසාද, මම සෑම මනුෂ්‍යයෙකුම තම අසල්වැසියාට විරුද්ධව සිටවීමි. එහෙත් දැන් මම මේ ජනතාවගේ ඉතිරිව සිටින අයට පෙර දවස්වල මෙන් නොවන්නෙමි, යයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. සෙකරියා 8:1–11.

Zechariah states, “Let your hands be strong, ye that hear in these days these words by the mouth of the prophets, which were in the day that the foundation of the house of the Lord of hosts was laid, that the temple might be built.” What strengthens God’s people is the message of the foundation that becomes the headstone. That message is that the Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

සෙකරියා මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: “සෙනාවල ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහයේ අත්තිවාරම තැබූ දවසෙහි, එනම් මාලිගාව ගොඩනැඟෙන පිණිස, අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ මුඛයෙන් මේ දවස්වල මේ වචන ඇසෙන ඔබලාගේ අත් බලවත් වන්න.” දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ශක්තිමත් කරන්නේ ප්‍රධාන කොණකල ගල බවට පත්වන අත්තිවාරම පිළිබඳ පණිවුඩයයි. එම පණිවුඩය නම්, මිලරයිට් ඉතිහාසය එකලස් දහස් හතළිස් හතර දෙනාගේ ඉතිහාසයේ නැවත පුනරාවර්තනය වන්නේය යන්නයි.

Christ askes, “If it be marvellous in the eyes of the remnant of this people in these days, should it also be marvellous in mine eyes?” That question identifies the prophetic period of God’s “marvelous work” that is the subject of every prophet, but it also identifies when the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand changes unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. It is the same point as when they are sealed, and the same point the movement changes from militant to triumphant, which is also where the work of combining divinity with humanity among this group of people is finalized as the sanctuary is truly cleansed. This can be recognized in the verses for the prophetic history represented by His “marvelous work” is marvelous in God’s eyes and the eyes of the remnant, and eye to eye is a symbol of unity. The unity here represented is speaking of the sealing of God’s people who follow the Lamb withersoever He goeth who have reached a point that they would die rather than sin and misrepresent the character of Christ.

ක්‍රිස්තුස් ප්‍රශ්න කරන්නේ, “මෙම දිනවල මේ ජනතාවගේ අවශේෂයේ ඇස්වල එය අශ්චර්යමත් නම්, එය මාගේ ඇස්වලද අශ්චර්යමත් විය යුතුද?” යනුවෙනි. එම ප්‍රශ්නය දෙවියන්ගේ “අශ්චර්යමත් කාර්යයේ” අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදය හඳුනා දෙයි; එය සෑම අනාගතවක්තෘවරයෙකුගේම විෂයය වන අතර, එය එකම වේලාවේදී එක් ලක්ෂ හතළිස් හතරදහසගේ ලාඔදිකයානු චලනය, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතරදහසගේ ෆිලදෙල්ෆියානු චලනයක් බවට පරිවර්තනය වන කාලයද හඳුනා දෙයි. එය ඔවුන් මුද්‍රාකරනු ලබන අවස්ථාවම වන අතර, එම චලනය සටන්කාමී තත්ත්වයෙන් ජයග්‍රාහී තත්ත්වයට පරිවර්තනය වන ලක්ෂ්‍යයද එයමය; එමෙන්ම, සන්ක්චුවරිය සැබෑ ලෙස පවිත්‍ර කරනු ලබන අතරතුර, මෙම ජන සමූහය අතර දිව්‍යත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ ඒකාබද්ධ කිරීමේ කාර්යය අවසන් කරනු ලබන ස්ථානයද එයයි. මෙය එම පදවලින් හඳුනාගත හැකිය, මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ “අශ්චර්යමත් කාර්යය” මඟින් නිරූපිත අනාවැකිමය ඉතිහාසය දෙවියන්ගේ ඇස්වලද, අවශේෂයේ ඇස්වලද අශ්චර්යමත් වන බැවින්ය; “ඇසට ඇස” යන්න ඒකත්වයේ සංකේතයකි. මෙහි නිරූපිත ඒකත්වය අදහස් කරන්නේ, කොතැනක උන්වහන්සේ ගියද බැටළු පැටවාණන් අනුගමනය කරන, පාපය කිරීමටත් ක්‍රිස්තුස්ගේ චරිතය වැරදි ලෙස නියෝජනය කිරීමටත් වඩා මරණයට මුහුණ දීමට කැමති වන ස්ථානයකට පැමිණ සිටින දෙවියන්ගේ ජනතාවගේ මුද්‍රාකිරීම පිළිබඳවය.

Micah identifies the foundational history of ancient Israel as “marvelous things.”

මීකා පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයේ මූලික ඉතිහාසය “අදභූත දේවල්” ලෙස හඳුන්වයි.

> According to the days of thy coming out of the land of Egypt will I show unto him marvellous things. Micah 7:15.

> නුඹ මිසර දේශයෙන් පිටතට ආ දවස්වලට අනුව, මම ඔහුට අරුමපුදුම දේ පෙන්වන්නෙමි. මීකා 7:15.

The “marvelous works” are foundational history which is “marvelous” because the foundational history is repeated in the ending history, represented by the capstone. The “marvelous works” are the history that begins with the corner stone and ends with the “cap stone.” His “marvelous works” were manifested in the history of Moses and repeated in the history of Christ. Moses was the corner stone and Christ was the cap stone. Moses is alpha and Christ omega prophetically.

“අදභූත ක්‍රියා” යනු මූලික ඉතිහාසය වන අතර, එය “අදභූත” වන්නේ ශිර්ෂශිලාවෙන් නිරූපිත අවසාන ඉතිහාසය තුළ එම මූලික ඉතිහාසය නැවත පුනරාවර්තනය වන බැවිනි. “අදභූත ක්‍රියා” යනු කොණශිලාවෙන් ආරම්භ වී “ශිර්ෂශිලාවෙන්” අවසන් වන ඉතිහාසයයි. උන්වහන්සේගේ “අදභූත ක්‍රියා” මෝසෙස්ගේ ඉතිහාසය තුළ ප්‍රකාශ වී, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසය තුළ නැවත පුනරාවර්තනය විය. මෝසෙස් කොණශිලාව වූ අතර ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ශිර්ෂශිලාව වූ සේක. අනාවැකිමය අර්ථයෙන් මෝසෙස් ඇල්ෆා වන අතර ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඔමේගා වන සේක.

> “Beginning at Moses, the very Alpha of Bible history, Christ expounded in all the Scriptures the things concerning Himself.” The Desire of Ages, 797.

> “බයිබල් ඉතිහාසයේම ආල්ෆාව වූ මෝසෙස්ගෙන් ආරම්භ කරමින්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සියල්ල ශුද්ධ ලියවිල්ල පුරා තමන් පිළිබඳ කාරණා විස්තර කළ සේක.” The Desire of Ages, 797.

Moses taught, and Peter used Moses’ words at Pentecost to identify that Moses typified Christ.

මෝසෙස් ඉගැන්වූ අතර, පෙන්තෙකොස්ත දිනදී පේත්‍රැස් මෝසෙස්ගේ වචන භාවිත කළේ මෝසෙස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පූර්වරූපයක් වූ බව හඳුන්වා දීමටය.

> But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:18–24.

> එහෙත් දෙවියන්වහන්සේ තම සියලු අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ මුඛයෙන් ක්‍රිස්තුන්වහන්සේ දුක් විඳින බව පෙර ප්‍රකාශ කළ ඒ සියල්ල මෙසේ ඉෂ්ට කළ සේක. එබැවින් ඔබගේ පව් මකා දමනු ලබන පිණිස, ස්වාමීන්වහන්සේගේ සන්නිධානයෙන් ප්‍රාණෝද්ධාරයේ කාලයන් පැමිණෙන විට, පසුතැවිලි වී හැරී එන්න. තවද ඔබට පෙර ප්‍රකාශ කරන ලද යේසුස් ක්‍රිස්තුන්වහන්සේ උන්වහන්සේ එවනු ඇත. සර්ව වස්තු ප්‍රතිස්ථාපනයේ කාලයන් පැමිණෙන තෙක්, ලෝකාරම්භයේ සිට දෙවියන්වහන්සේ තම සියලු ශුද්ධ අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ මුඛයෙන් ප්‍රකාශ කළ ඒ දේවල් ඉෂ්ට වන තුරු, ස්වර්ගය උන්වහන්සේ පිළිගත යුතුය. මක්නිසාද මෝසෙස් සැබවින්ම පියවරුන්ට මෙසේ කීයේය: ‘ඔබගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ ඔබගේ සහෝදරයන් අතරින් මා වැනි අනාගතවක්තෘවරයෙකු ඔබට නැගිටුවනු ඇත; ඔහු ඔබට කියන සියල්ලේදී ඔහුට සවන් දෙන්න. තවද ඒ අනාගතවක්තෘවරයාට සවන් නොදෙන සෑම ප්‍රාණයක්ම ජනතාව අතරින් විනාශ කරනු ලබන්නේය.’ එසේය, සමුවෙල්ගෙන් ආරම්භ කොට ඔහුට පසු පැමිණි සියලු අනාගතවක්තෘවරුද, කථා කළ සියලු දෙනාද, මේ දවස් පිළිබඳවද පෙරනිමිති ප්‍රකාශ කළෝය. ක්‍රියා 3:18–24.

Moses as alpha and Christ as omega was established by Peter’s second witness of Moses at the Pentecostal outpouring, and in so doing Peter is emphasizing and identifying that a primary component of the latter rain message (and the controversy raised against it) is the prophetic principle of “alpha and omega.” That principle is the one hundred and forty-four thousand’s counterpart to the year/day principle in Millerite history. The principle of “alpha and omega” is the principle of ‘the foundation becoming the cap stone,’ it is the principles of ‘Moses and the Lamb;’ and therefore is identified by inspiration as one of the verses in the song of the vineyard, which is also the song of Moses and the Lamb.

පෙන්තකොස්ත පිටාර වීමේදී පේදුරු විසින් මෝසෙස් සම්බන්ධයෙන් දුන් දෙවන සාක්ෂිය මඟින්, මෝසෙස් අල්ෆා ලෙසත් ක්‍රිස්තුස් ඔමේගා ලෙසත් ස්ථාපිත කරන ලදී; එසේ කරමින් පේදුරු අවධාරණය කරමින් හඳුන්වා දෙන්නේ, පසු වැසි පණිවිඩයේ (එයට විරුද්ධව උද්ගත වූ විවාදයත් සමඟ) ප්‍රධාන සංරචකයක් නම් “අල්ෆා සහ ඔමේගා” යන ප්‍රවාචනමය මූලධර්මය බවය. එම මූලධර්මය මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ වර්ෂ/දින මූලධර්මයට සමානව, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහසට අයත් ප්‍රතිසම මූලධර්මය වේ. “අල්ෆා සහ ඔමේගා” යන මූලධර්මය යනු ‘පදනම ප්‍රධාන කොණගල බවට පත්වීමේ’ මූලධර්මයය; එය ‘මෝසෙස් සහ බැටළු පැටවා’ යන මූලධර්ම වේ; එබැවින් දේවානුභාවයෙන් එය ද්‍රාක්ෂා වත්තේ ගීතයේ පදවලින් එකක් ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ, එම ගීතය මෝසෙස්ගේ සහ බැටළු පැටවාගේ ගීතයද වන බැවිනි.

The beginning and ending that is represented by the various prophetic lines represent the history where God accomplishes His “marvelous works,” and it is the light that is brought out from recognizing what the symbol of “marvelous works” represents that transforms a Laodicean unto a Philadelphia thus becoming a stone in a temple that is being built, as was the Millerite temple built in 46 years leading up to October 22, 1844 when the Lord suddenly came to His temple.

විවිධ අනාවැකි රේඛාවලින් නිරූපිත ආරම්භය හා අවසානය දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගේ “අද්භූත ක්‍රියා” ඉටු කරන ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි; එමෙන්ම “අද්භූත ක්‍රියා” යන සංකේතය නිරූපණය කරන්නේ කුමක්ද යන්න හඳුනාගැනීමෙන් පිටතට ගෙනෙන ආලෝකය, ලාඔදිකෙයාවේ අයකු ෆිලදෙල්ෆියාහි අයකු බවට පරිවර්තනය කරමින්, ගොඩනැඟෙමින් පවතින දේවමාළිගාවක ගලක් බවට පත් කරයි; ඒ මෙන්ම 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින, ස්වාමීන්වහන්සේ අකස්මිකව තමන්ගේ දේවමාළිගාවට පැමිණි අවස්ථාවට පෙර, අවුරුදු 46ක් තුළ ගොඩනැඟුණු මිලෙරයිට් දේවමාළිගාවද එසේම විය.

> If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:3–10.

> එසේ නම් ඔබ ස්වාමින්වහන්සේ කාරුණික බව රසවිඳ ඇති බැවිනි. මනුෂ්‍යයන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබුවත්, දෙවියන්වහන්සේ විසින් තෝරාගනු ලැබූ, අතිශයින් වටිනා, ජීවමාන ගලක් වෙත පැමිණෙමින් සිටින ඔබද, ජීවමාන ගල් මෙන්, ආත්මික ගෘහයක් ලෙස ගොඩනඟනු ලබන්නහුය; එනම් යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන දෙවියන්වහන්සේට පිළිගත හැකි ආත්මික පූජා ඔප්පු කිරීම පිණිස ශුද්ධ පූජකත්වයක් වශයෙන්ය. එබැවින් ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහිද මෙසේ ඇතුළත්ව තිබේ: “බලව, මම සියොන්හි ප්‍රධාන කොණගලක්, තෝරාගත්, වටිනා එකක් තබමි; ඔහු කෙරෙහි විශ්වාස කරන තැනැත්තා ලජ්ජාවට පත් නොවනු ඇත.” එබැවින් විශ්වාස කරන ඔබට ඔහු වටිනාය; නමුත් අකීකරුවන්ට නම්, “ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද ඒ ගලම කොණේ ප්‍රධාන හිස බවට පත්විය,” සහ “පැකිලීමේ ගලක්ද, අපහාසයේ පර්වතයක්ද” විය; වචනයෙහි පැකිලෙන, අකීකරු වන අය සඳහාද එසේය; ඒ සඳහාම ඔවුහු පත්කරනු ලැබූහ. නමුත් ඔබ නම් තෝරාගත් වර්ගයක්ද, රාජකීය පූජකත්වයක්ද, ශුද්ධ ජාතියක්ද, දෙවියන්වහන්සේටම අයත් ජනතාවක්ද වෙති; එසේ නම් ඔබ අන්ධකාරයෙන් තමන්වහන්සේගේ අරුමපුදුම ආලෝකයට ඔබව කැඳවාගත් තැනැන්වහන්සේගේ ගුණප්‍රශංසා ප්‍රකාශ කරනු පිණිසය. මීට පෙර ජනතාවක් නොවූ ඔබ දැන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වෙති; කරුණාව නොලැබූ ඔබ දැන් කරුණාව ලැබූවෝ වෙති. 1 පේතෘස් 2:3–10.

To be called into His marvelous light identifies when the call is made, for the waymark of 1888, which is aligned by inspiration as the rebellion of Korah in the alpha history of Moses is brought to the last days it aligns with 9/11, when the Laodicean message arrives with the third angel according to inspiration. Laodiceans in prophecy are “blind,” meaning they are in darkness, and the call to come out of darkness began when the Laodicean message arrived in 1856, 1888 and 9/11. At 9/11 the “call out of darkness” was not only a call to understand the light of the angel of Revelation eighteen, but also a call to the hearer into the very history where God’s “marvelous works” will find their perfect fulfillments.

උන්වහන්සේගේ අද්භූත ආලෝකයට කැඳවනු ලැබීම, එම කැඳවීම සිදුකරනු ලබන කාලය හඳුන්වා දෙයි; මක්නිසාද 1888 හි මාර්ගලකුණ, ආනුභාවයෙන් මෝසෙස්ගේ අල්ෆා ඉතිහාසයේ කොරාහ්ගේ කැරැල්ල ලෙස සමාන්තර කර දක්වන ලද එය, අවසාන දවස් වෙත ගෙන එනු ලබන විට, 9/11 සමඟ සමාන්තර වේ; එහිදී, ආනුභාවය අනුව, තුන්වන දූතයා සමඟ ලාඕදිසියානු පණිවිඩය පැමිණේ. අනාවැකියේ ලාඕදිසියානුවන් “අන්ධ” ය; එයින් අදහස් වන්නේ ඔවුන් අඳුරෙහි සිටින බවය. එසේම අඳුරෙන් පිටතට එන්නැයි වූ කැඳවීම ආරම්භ වූයේ ලාඕදිසියානු පණිවිඩය 1856, 1888 සහ 9/11 දී පැමිණි අවස්ථාවලදීය. 9/11 දී “අඳුරෙන් පිටතට කැඳවීම” යනු, එළිදරව්ව දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ ආලෝකය අවබෝධ කරගැනීමට වූ කැඳවීමක් පමණක් නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ “අද්භූත ක්‍රියා” තම පූර්ණ ඉටුකිරීම් ලබන ඉතිහාසය තුළටම අසන්නා කැඳවීමක්ද විය.

It has been demonstrated repeatedly over the past three decades that the prophetic definition of the “everlasting gospel” is a history where a prophetic truth is unsealed which initiates a three-step testing process, with two characteristics of distinction in the three tests. The first two tests are different in nature than the third, for the third is a litmus test which demonstrates whether you passed the first and second tests. The other distinction in the everlasting gospel is that you must pass the current test to be involved with the following test.

පසුගිය දශක තුන පුරා නැවත නැවතත් ප්‍රදර්ශනය කරනු ලැබුවේ “සදාකාල ශුභාරංචිය” පිළිබඳ අනාගතවාණීය නිර්වචනය යනු, අනාගතවාණීය සත්‍යයක් මුද්‍රාභේදනය කරනු ලබන ඉතිහාසයක් වන අතර, එමඟින් අදියර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් ආරම්භ වන බවය; එම පරීක්ෂණ තුන තුළ විශේෂ වශයෙන් වෙනස්කම් දෙකක් ද පවතී. පළමු පරීක්ෂණ දෙක, තෙවන පරීක්ෂණයට වඩා ස්වභාවයෙන් වෙනස්ය; මන්ද, තෙවන පරීක්ෂණය යනු ඔබ පළමු සහ දෙවන පරීක්ෂණ සමත් වූවාද යන්න ප්‍රකාශ කරන නිර්ණායක පරීක්ෂණයක් වන බැවිනි. තවද, සදාකාල ශුභාරංචියේ අනෙක් විශේෂ වෙනස වන්නේ, ඊළඟ පරීක්ෂණයට සම්බන්ධ වීමට නම් ඔබ වර්තමාන පරීක්ෂණය සමත් විය යුතු වීමයි.

The history of the “marvelous works” is also the history where the “everlasting gospel” reaches its climax, for the hour of judgment that is announced by the first angel and identified as the everlasting gospel finds its perfect fulfillment beginning at 9/11. The judgment that is being warned about for the Millerites was October 22, 1844 when the door closed in the parable of the ten virgins, thus typifying the Sunday law when the door closes again in the parable of the ten virgins. 9/11 is announcing that the hour of God’s executive judgment begins at the Sunday law, just as the Millerites announced that the hour of the investigative judgment began on October 22, 1844.

“අදභූත කෘති”හි ඉතිහාසය, “සදාකාල සුභාරංචිය” එහි උච්චස්ථානයට පැමිණෙන ඉතිහාසයද වේ; මක්නිසාද පළමු දූතයා විසින් ප්‍රකාශ කරන ලදත් සදාකාල සුභාරංචිය ලෙස හඳුනාගනු ලබනත් විනිශ්චයේ පැය, 9/11 සිට ආරම්භ වන පරිපූර්ණ සම්පූර්ණත්වය සොයාගනියි. මිලර්වාදීන්ට අනතුරු අඟවා තිබූ එම විනිශ්චය වන්නේ, දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ දොර වැසුණු 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දිනයි; එය, දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ දොර නැවත වරක් වැසෙන විට ඇතිවන ඉරිදා නීතියේ පූර්වදර්ශකයක් විය. 9/11 ප්‍රකාශ කරන්නේ, දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියාත්මක විනිශ්චයේ පැය ඉරිදා නීතියේදී ආරම්භ වන බවය; ඒ මෙන්ම, මිලර්වාදීහුද 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පරීක්ෂණාත්මක විනිශ්චයේ පැය ආරම්භ වූ බව ප්‍රකාශ කළහ.

From 9/11 unto the Sunday law is a period that is represented as “Gods’ marvelous works,” and just as the foundational stone that becomes “the head of the corner,” and just as the “Pentecostal season,” and just as “Habakkuk chapter two,” and as “the sealing time of the one hundred and forty-four thousand,” and as “the image of the beast testing time,” and as “the everlasting gospel,” and as “the sacred history of 1840 to 1844,” and as the history of “Revelation chapter ten,” and as “the history from Christ’s baptism unto His death.”

9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා කාලය “දෙවියන්වහන්සේගේ විශ්මයජනක ක්‍රියා” ලෙස නිරූපිත වන කාලපරාසයක් වේ; එය “කොණේ මූලශිලාපතිය” බවට පත්වන මූලික ගල මෙන්ද, “පෙන්තකොස්ත කාලය” මෙන්ද, “හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදය” මෙන්ද, “එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය” මෙන්ද, “මෘගයාගේ රූපය පිළිබඳ පරීක්ෂා කිරීමේ කාලය” මෙන්ද, “සදාකාල ශුභාරංචිය” මෙන්ද, “1840 සිට 1844 දක්වා වූ ශුද්ධ ඉතිහාසය” මෙන්ද, “එළිදරව්ව දසවන පරිච්ඡේදයේ ඉතිහාසය” මෙන්ද, සහ “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බප්තිස්මයෙන් උන්වහන්සේගේ මරණය දක්වා වූ ඉතිහාසය” මෙන්ද නිරූපිත වේ.

The history represented in a fractal by His baptism began the period of 2520 days that ended at the cross. Christ’s baptism represented His death, burial and resurrection which was literally fulfilled at the end of the 1260 days.

උන්වහන්සේගේ බව්තිස්මය විසින් ෆ්‍රැක්ටල් ආකාරයෙන් නිරූපිත වූ ඉතිහාසය, කුරුසියේදී අවසන් වූ දින 2520 ක කාලය ආරම්භ කළේය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තිස්මය, දින 1260 අවසානයේ සත්‍ය වශයෙන් සම්පූර්ණ වූ උන්වහන්සේගේ මරණය, සොහොන්ගත වීම සහ නැවත නැඟිටීම නිරූපණය කළේය.

When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism it typified the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. 1260 prophetic days later the events symbolized by baptism were literally fulfilled at the cross. The history from the baptism to the cross contains a symbolic alpha history which is fulfilled literally at the end of the period. The alpha and omega histories are fractals of the entire overall history. The history from the baptism to the cross is “God’s marvelous works,” and that history is also represented by “Christ’s baptism” and also by His literal “death, burial and resurrection,” and therefore also by “the baptism of ancient Israel at the Red Sea,” and also by “the baptism of the eight souls during the history of Noah.” All of these periods represent the history of His “marvelous works.”

ක්‍රිස්තුස්ගේ බාප්තියේදී ශුද්ධාත්මයාණන් අවතීර්ණ වූ විට, එය 9/11 දින ප්‍රකාශිතවූ එළිදරව්ව දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ අවතරණයට ප්‍රතිරූපයක් විය. ඒ අනුව, අනාවැකිමය දින 1260කට පසු, බාප්තියෙන් සංකේතවත් කළ සිද්ධීන් කුරුසියේදී ශබ්දාර්ථයෙන් ඉටු විය. බාප්තියෙන් කුරුසිය දක්වා වූ ඉතිහාසය, කාලපරිච්ඡේදයේ අගභාගයේදී ශබ්දාර්ථයෙන් ඉටුවන සංකේතාත්මක අල්ෆා ඉතිහාසයක් අන්තර්ගත කරයි. අල්ෆා සහ ඔමේගා ඉතිහාස සම්පූර්ණ සමස්ත ඉතිහාසයේ ප්‍රාක්‍රතික රටා වේ. බාප්තියෙන් කුරුසිය දක්වා වූ ඉතිහාසය “දෙවියන්වහන්සේගේ අද්භූත ක්‍රියා” වන අතර, එම ඉතිහාසය “ක්‍රිස්තුස්ගේ බාප්තිය” මගින්ද, ඔහුගේ ශබ්දාර්ථ “මරණය, භූමදානය සහ නැවත නැගිටීම” මගින්ද, එබැවින් “රතු මුහුදේදී පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ බාප්තිය” මගින්ද, තවද “නෝවාගේ ඉතිහාසයේදී ආත්ම අට දෙනාගේ බාප්තිය” මගින්ද නිරූපණය කරනු ලැබේ. මේ සියලු කාලපරිච්ඡේද ඔහුගේ “අද්භූත ක්‍රියා”ගේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි.

When it comes to the number 8 as a symbol of resurrection it was those eight souls on the ark that are the first mention of the number eight as a symbol, and with the rule of first mention, all the prophetic details are in the first mention. The eight souls are going from the old earth to a new earth, are they not?

අංක 8 පුනරුත්ථානයේ සංකේතයක් ලෙස සලකන විට, සංකේතයක් ලෙස අංක 8 පිළිබඳ පළමු සඳහන වන්නේ නැවේ සිටි ඒ ආත්ම අටය; පළමු සඳහනේ නියමය අනුව, සියලුම භවिष्यවাণිමය විස්තර එම පළමු සඳහන තුළම අන්තර්ගත වේ. ඒ ආත්ම අට පරණ පොළොවෙන් නව පොළොවකට ගමන් කරන්නේ නොවෙද්ද?

Those eight souls lived through the time of the rain, but all who refused the warning message of the rain died, correct? The “8” souls that go to the new earth that are represented with the history of the rejected warning message, the closed door, the rain and the new earth went through a dispensational change from the old world to the new world.

ඒ අට දෙනා වර්ෂාවේ කාලය මැදින් ජීවත්ව ගියහ; නමුත් වර්ෂාව පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ සියල්ලෝම මිය ගියහ, එය සත්‍ය නොවේද? ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය, වසා දැමූ දොර, වර්ෂාව සහ නව පෘථිවිය යන ඉතිහාසය මඟින් නිරූපිත නව පෘථිවිය වෙත යන “8” ප්‍රාණයන් පැරණි ලෝකයෙන් නව ලෝකයට වූ යුග-පරිපාලනමය වෙනසක් හරහා ගියහ.

The dispensational change that marks the eight souls who are the one hundred and forty-four thousand is the transition from Laodicea unto Philadelphia, which is also the transition from the church militant composed of wheat and tares unto the church triumphant composed of only the first fruit wheat offering that is lifted up as an ensign offering for all the world to see, similar to viewing a lone boat upon stormy waters. Those people are the 8 that is of the 7, and the history of the ark crossing and the Red Sea crossing are both illustrations of His “marvelous works.”

එක් ලක්ෂ හතළිස් හාරදහස වන අට ආත්මයන් ලකුණු කරන යුග-විධානමය වෙනස වන්නේ ලාවොදිකියාවෙන් ෆිලදෙල්ෆියාව දක්වා වූ මාරුවය; එයම, තිරිඟු හා නළවල් වලින් සමන්විත සටන්කාර සභාවෙන්, ලෝකයම දක්නා පිණිස ධජ-පූජාවක් ලෙස උස්කරනු ලැබූ පළමු-ඵල තිරිඟු පූජාව පමණක් සමන්විත ජයග්‍රාහී සභාව දක්වා වූ මාරුවද වෙයි; එය, කුණාටුබර ජල මත තනි බෝට්ටුවක් දැකීමකට සමාන ය. ඒ ජනයා සත් දෙනාගෙන් වූ අට දෙනාය; නෞකාව හරහා යෑමේ ඉතිහාසයද රතු මුහුද හරහා යෑමේ ඉතිහාසයද, ඔහුගේ “අද්භූත ක්‍රියා” යන දේවල නිදර්ශන දෙකම වෙති.

Those souls are they who were resurrected in fulfillment of Revelation 11:11. They are God’s covenant people, represented by their father Abraham who bore the token of the covenant through circumcision that was to take place on the eighth day.

ඒ ආත්මයන් වනාහි එළිදරව් 11:11 ඉටු වීමෙන් නැවත උත්ථාන කරනු ලැබූවෝය. ඔවුන් වනාහි දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාව ය; අටවන දින සිදු විය යුතු වූ සුන්නත් කිරීම මඟින් ගිවිසුමේ ලකුණ දරාගෙන සිටි ඔවුන්ගේ පියාණන් වූ ආබ්‍රහම් විසින් ඔවුන් නිරූපිත කරනු ලබති.

All these lines represent the same period of time, and that period of time begins with the foundations of 9/11 and ends at the Sunday law. 9/11 is the foundation stone and the Sunday law is the cap stone. In the history of rebuilding Jerusalem in the time of Nehemiah and Ezra the foundation was completed during the history of the first decree and the temple itself was finished well before the third decree. In Millerite history the foundations were established in May of 1842 when the 1843 chart was published. The Millerite temple was to be forty-six years in erecting, from 1798 unto 1844. Before October 22, 1844 the Millerite temple was finished, the cap stone being the Midnight Cry. When the Midnight Cry concluded on October 22, 1844 the alpha and third decree of 457 BC had met its counterpart in the omega of 1844. 457 BC as the alpha to the 2300 years and 1844 as the omega. Both the same at one level, for a decree or an angel are both messages, and they both typify the Sunday law, where there will be a decree and where the third angel’s message swells to a loud cry.

මෙම සියලු රේඛාවන් එකම කාල පරිච්ඡේදය නිරූපණය කරයි, එම කාල පරිච්ඡේදය 9/11 හි අත්තිවාරම් සමඟ ආරම්භ වී ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වේ. 9/11 අත්තිවාරම් ගල වන අතර ඉරිදා නීතිය කුලුගල වේ. නෙහෙමියා සහ එස්රාගේ සමයේ යෙරුසලම නැවත ගොඩනැඟීමේ ඉතිහාසයේ, අත්තිවාරම පළමු ආඥාවේ ඉතිහාසය තුළ සම්පූර්ණ කරන ලද අතර, දේවමාළිගාවම තුන්වන ආඥාවට බොහෝ කලකට පෙර නිම කරන ලදී. මිලරයිට් ඉතිහාසයේ, 1843 ප්‍රස්තාරය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද්දේ 1842 මැයි මාසයේදී වන අතර, එවිට අත්තිවාරම් ස්ථාපිත කරන ලදී. මිලරයිට් දේවමාළිගාව 1798 සිට 1844 දක්වා අවුරුදු හතළිස් හයක කාලයක් තුළ ගොඩනඟනු ලැබීමට නියමිත විය. 1844 ඔක්තෝබර් 22ට පෙර මිලරයිට් දේවමාළිගාව නිම කරන ලදී; කුලුගල වූයේ මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬ අවසන් වූ විට, ක්‍රි.පූ. 457 හි ඇල්ෆාව සහ තුන්වන ආඥාව 1844 හි ඔමේගාව තුළ එහි සමානත්වය හමු වී තිබුණි. අවුරුදු 2300 සඳහා ඇල්ෆාව ලෙස ක්‍රි.පූ. 457 ද, ඔමේගාව ලෙස 1844 ද වේ. එක් මට්ටමකදී මේ දෙකම එකසේය; මක්නිසාද ආඥාවක් හෝ දූතයෙක් යන දෙකම පණිවිඩ වන බැවින්, ඒ දෙකම ඉරිදා නීතියේ ආදර්ශක වන අතර, එහි ආඥාවක් පවතිනු ඇත, එසේම තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය මහ හඬක් දක්වා උද්ධමනය වනු ඇත.

From 457 BC until 408 BC, forty-nine years were identified by Daniel as the period of time when the Jews would finish building “the street shall be built again, and the wall, even in troublous times.”

ක්‍රි.පූ. 457 සිට ක්‍රි.පූ. 408 දක්වා, අවුරුදු හතළිස් නවයක්, “වීදිය නැවත ගොඩනඟනු ලබන්නේය, සහ ප්‍රාකාරයද, විපත්කාරී කාලවලදී පවා” යනුවෙන් යුදෙව්වන් ගොඩනැගීම සම්පූර්ණ කරනු ලබන කාලපරිච්ඡේදය ලෙස දානියෙල් විසින් හඳුනාගනු ලැබීය.

> Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:25.

> එබැවින් දැනගනිව්, තේරුම්ගනිව්: යෙරුසලම නැවත පිහිටුවා ගොඩනැඟීම පිණිස අණ නිකුත් වූ කල සිට අභිෂේකලත් රාජකුමාරයා වන මෙසියස් දක්වා සති සතක්ද හැටදෙකක් සතිද වන්නේය. වීදිය නැවත ගොඩනඟනු ලබන්නේය, ප්‍රාකාරයද එසේය, එයද අසීරු කාලවලදීය. දානියෙල් 9:25.

457 BC and 1844 are the alpha and omega to the prophecy of the 2300 years. They both typify the Sunday law, for as an alpha and omega they are the same, and the disappointment of 1844 is aligned by inspiration with the disappointment of the cross. If 1844 typifies the cross, and it does, then its alpha counterpart (457 BC) does so as well. 1844 unto 1863 illustrates the testing process of the third angel. That testing process is represented by the 49 years between the third decree, the Sunday law decree and the finishing of the work of the street and the wall that takes place in troublous time.

ක්‍රි.පූ. 457 සහ 1844 යන දෙක 2300 අවුරුදු අනාවැකියේ ආල්ෆා සහ ඔමේගා ය. ආල්ෆා සහ ඔමේගා ලෙස ඒවා එකම බැවින්, ඒ දෙකම ඉරිදා නීතියේ ආදර්ශ රූප වේ; තවද 1844 හි බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම දේව ප්‍රේරණයෙන් කුරුසියේ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම සමඟ සමාන්තර කර ඇත. 1844 කුරුසියට ආදර්ශ රූපයක් නම්, එසේම එය එසේය, එවිට එහි ආල්ෆා-සහචරය වන (ක්‍රි.පූ. 457) ද එසේම වේ. 1844 සිට 1863 දක්වා කාලය තුන්වන දූතයාගේ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය නිරූපණය කරයි. එම පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය තුන්වන ආඥාව, ඉරිදා නීති ආඥාව, සහ කලබලකාරී කාලයේදී සිදුවන වීථිය හා ප්‍රාකාරය පිළිබඳ කාර්යය නිම කිරීම අතර ඇති අවුරුදු 49 මඟින් නිරූපිත වේ.

457 BC unto 408 BC is the alpha history of the 2300 years that illustrates the omega history of 1844 unto 1863. Those two histories illustrate the history of the one hundred and forty-four thousand after they are sealed at the Sunday law until human probation closes. The work of the one hundred and forty-four thousand is to call men and women back to the “old paths” which is portrayed by Isaiah as rebuilding the old waste places, and which Jeremiah identifies as the path that leads to the latter rain message. The “wall” is the law of God which the one hundred and forty-four thousand will represent unto the entire world as an ensign. This will take place in the troublous times of the third woe of Islam, for it is Islam that angers the nations. The work and the troublous times continue until Michael stands up.

ක්‍රි.පූ. 457 සිට ක්‍රි.පූ. 408 දක්වා කාලය, ක්‍රි.ව. 1844 සිට 1863 දක්වා වූ ඔමේගා ඉතිහාසය නිරූපණය කරන අවුරුදු 2300හි ඇල්ෆා ඉතිහාසය වේ. එම ඉතිහාස දෙක, ඉරිදා නීතියේ සිට ඔවුන්ට මුද්‍රා තබනු ලැබූ පසු මානව අනුග්‍රහ කාලය අවසන් වන තුරු එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසෙහි ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි. එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ කාර්යය නම් පුරුෂයන් හා ස්ත්‍රීන් “පැරණි මාර්ගයන්” වෙත නැවත කැඳවීමයි; එය යෙසායා විසින් පැරණි නාස්ති ස්ථාන නැවත ගොඩනැගීම ලෙස නිරූපණය කර ඇති අතර, එය අන්තිම වැසි පණිවිඩයට ගෙන යන මාර්ගය බව යෙරෙමියා හඳුනා දෙයි. “ප්‍රාකාරය” යනු දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව වන අතර, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස එය මුළු ලෝකයටම ධජයක් ලෙස ඉදිරිපත් කරනු ඇත. මෙය සිදුවන්නේ ඉස්ලාමයේ තුන්වන අහෝවේ කලබලකාරී කාලවලදීය; මක්නිසාද ඉස්ලාමයම ජාතීන් කෝපගන්වන්නේය. මෙම කාර්යය හා එම කලබලකාරී කාලයන් මිකායෙල් නැඟී සිටින තුරු දිගටම පවතින්නේය.

So, if you can see it 457 BC to 408 BC is a prophetic period that began at the third decree and typified a prophetic period that began in 1844 with the arrival of the third angel and ended in 1863, then you can see that their connection with the 2300-year prophecy as either starting point or and ending point identifies them as alpha and omega in relation to each other. The troublous times of Nehemiah illustrate the troublous time leading up to and including the Civil War. The forty-nine-year period in the alpha history represents the 19-year-period in the omega history. That 19-year-period was also represented by the 19 years at the beginning of the 65-year prophecy of Isaiah.

ඒ අනුව, ක්‍රි.පූ. 457 සිට ක්‍රි.පූ. 408 දක්වා කාලය තුන්වන ආඥාවෙන් ආරම්භ වූ අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදයක් බවත්, එය 1844දී තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීම සමඟ ආරම්භ වී 1863දී අවසන් වූ අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදයකට සංකේතමය ආදර්ශයක් වූ බවත් ඔබට දැකිය හැකි නම්, එවිට 2300-වසරක අනාවැකිය සමඟ ඔවුන්ගේ සම්බන්ධතාවය—ආරම්භක ලක්ෂ්‍යය ලෙස හෝ අවසාන ලක්ෂ්‍යය ලෙස—ඔවුන් එකිනෙකා සම්බන්ධයෙන් ඇල්ෆා සහ ඔමේගා ලෙස හඳුන්වා දෙන බවද ඔබට දැකිය හැක. නෙහෙමියාගේ කලබලකාරී කාලය සිවිල් යුද්ධය දක්වා ගෙන යමින් එයද ඇතුළත් කළ කලබලකාරී කාලයට දෘශ්‍ය ආදර්ශයක් වේ. ඇල්ෆා ඉතිහාසයේ වසර හතළිස් නවයක කාල පරිච්ඡේදය ඔමේගා ඉතිහාසයේ වසර 19ක කාල පරිච්ඡේදය නියෝජනය කරයි. එම වසර 19ක කාල පරිච්ඡේදය යෙසායාගේ වසර 65ක අනාවැකියේ ආරම්භයේ ඇති වසර 19 මඟින්ද නිරූපිත විය.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. Isaiah 7:8.

> මක්නිසාද සිරියාවේ ශීර්ෂය දමස්කයය, දමස්කයේ ශීර්ෂය රෙසීන්ය; තවද හැට පහ වසරක් ඇතුළත එප්‍රායිම් ජනයෙකු නොවන්නට බිඳදමනු ලබන්නේය. යෙසායා 7:8.

Isaiah set forth this prophecy in 742 BC and 19 years later in 723 BC the northern kingdom was carried away into captivity for 2520 years ending in 1798. The 19 years from 742 BC unto 723 BC align with the 19 years from 1844 unto 1863, for the first 19 years is the alpha of this prophecy and the last 19 is the omega. In the history of 19 years wicked king Ahaz was confronted by Isaiah with the message of the latter rain as represented in verse eight as the message of the “seven times.” Ahaz rejected the message, as did Laodicean Millerite Adventism in 1863.

යෙසායා මෙම අනාවැකිය ක්‍රි.පූ. 742දී ප්‍රකාශ කළ අතර, වසර 19කට පසුව ක්‍රි.පූ. 723දී උතුරු රාජ්‍යය වසර 2520ක් පුරා පැවති වහල්කමට ගෙනයන ලදී; එය 1798දී අවසන් විය. ක්‍රි.පූ. 742 සිට ක්‍රි.පූ. 723 දක්වා වූ එම වසර 19, 1844 සිට 1863 දක්වා වූ වසර 19 සමඟ සමාන්තර වේ; මන්ද මුල් වසර 19 මෙම අනාවැකියේ අල්ෆා වන අතර, අවසාන වසර 19 එහි ඔමේගා වේ. මෙම වසර 19ක ඉතිහාසය තුළ දුෂ්ට රජ අහාස්, අටවන වාක්‍යයේ “සත් වර” යන පණිවිඩය ලෙස නිරූපිත පසු වර්ෂාවේ පණිවිඩය සමඟ යෙසායා විසින් මුහුණ දීමට ලක් කරන ලදී. අහාස් එම පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළේය; 1863දී ලාඕදිකීය මිලරයිට් අඩ්වෙන්ටිස්වාදයද එසේම කළේය.

During that period, Ahaz’s high priest visited Assyria, brought back the design of their pagan temple, and Ahaz had it constructed in the courtyard of the God’s temple. This line is parallel to the story of the disobedient prophet who was not to return to Judah the same way he came, but did and was deceived by a false and lying prophet, representing the return to apostate Protestant methodology in order to hide from the Millerite understanding of the “seven times” in a classic fulfillment of a dog returning to its own vomit.

එම කාලය තුළ අහාස්ගේ මහත් යාජකයා අසූරියාවට ගොස්, ඔවුන්ගේ අනුදේවතා මාලිගාවේ ආකෘතිය ගෙන ආවේය; අහාස් එය දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවේ අංගණයේ ඉදිකරවාය. මෙම රේඛාව, තමන් පැමිණි මාර්ගයෙන්ම යූදාට ආපසු නොපැමිණිය යුතු වූ නමුත් එසේම ආපසු ගොස්, බොරු සහ කපටි අනාගතවක්තෘවරයෙකු විසින් රවටනු ලැබූ අකීකරු අනාගතවක්තෘගේ කථාවට සමන්තරය; එය, “සත් වාරය” පිළිබඳ මිලෙරයිට් අවබෝධයෙන් සැඟවීම සඳහා, තමන්ගේම වමනය වෙත ආපසු හැරෙන බල්ලෙකු පිළිබඳ සම්භාව්‍ය ඉටුවීමකදී, පතනවූ ප්‍රොටෙස්තන්ත්‍ර ක්‍රමවේදය වෙත ආපසු හැරීම නියෝජනය කරයි.

This was taking place while a Civil War between the northern kingdom and southern kingdom is getting under way, thus typifying the Civil War in the United States when the period of 19 years was repeated. 742 BC unto 723 BC represents the 19-year-period of 1844 unto 1863, which represents the period from the Sunday law until the close of probation. The history of 9/11 unto the Sunday law is the history of the image of the beast test within the United States that is duplicated in the world image of the beast test beginning at the Sunday law. For this reason, the 19-year periods that represent the Sunday law to the close of probation, also represent the history of 9/11 unto the Sunday law, which is the history of His “marvelous works.”

මෙය සිදුවෙමින් තිබුණේ උතුරු රාජ්‍යයත් දකුණු රාජ්‍යයත් අතර සිවිල් යුද්ධයක් ආරම්භ වෙමින් තිබූ අවස්ථාවේදීය; එමගින් වර්ෂ 19ක කාලපරාසය නැවතත් පූර්වදර්ශනය වූ විට එක්සත් ජනපදයේ සිවිල් යුද්ධය නිරූපිත වේ. ක්‍රි.පූ. 742 සිට ක්‍රි.පූ. 723 දක්වා කාලය, 1844 සිට 1863 දක්වා වූ වර්ෂ 19ක කාලපරාසය නියෝජනය කරයි; එය ඉරිදා නීතියෙන් අනුග්‍රහ අවසානය දක්වා වූ කාලපරාසය නියෝජනය කරයි. 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසය, එක්සත් ජනපදය තුළ සිදුවන මෘගයාගේ රූපයේ පරීක්ෂණයේ ඉතිහාසය වන අතර, එය ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වන ලෝක මට්ටමේ මෘගයාගේ රූපයේ පරීක්ෂණය තුළ ප්‍රතිපිටපත් කරනු ලබයි. මෙම හේතුව නිසා, ඉරිදා නීතියෙන් අනුග්‍රහ අවසානය දක්වා නියෝජනය කරන වර්ෂ 19ක කාලපරාසයන්, 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසයද නියෝජනය කරයි; එය ඔහුගේ “අද්භූත ක්‍රියා” වල ඉතිහාසයයි.

We will continue in the next article.

අපි ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියට යමු.

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nr flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God.

> එවිට සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීවේය: “මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, ‘දවස් දිගහැරෙමින් යන්නේ ය, සියලු දර්ශනයෝ අසාර්ථක වන්නේ ය’ කියමින් ඉශ්‍රායෙල් දේශයේ ඔබට ඇති එම හිතෝපදේශය කුමක්ද? එබැවින් ඔවුන්ට කියව: ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක; මම මේ හිතෝපදේශය නැතිකර දමන්නෙමි, ඔවුන් එය තවත් ඉශ්‍රායෙලයේ හිතෝපදේශයක් ලෙස භාවිත නොකරනු ඇත. නමුත් ඔවුන්ට මෙසේ කියව: දවස් ළඟය, සියලු දර්ශනයේ ඉටුවීමද ළඟය. මක්නිසාද ඉශ්‍රායෙල් ගෘහය තුළ තවත් කිසි අසාර දර්ශනයක් හෝ මනරම් කරන පේන කීමක් හෝ නොවන්නේය. මක්නිසාද මම සමිඳාණන්වහන්සේය: මම කථා කරන්නෙමි, මම කථා කරන වචනය ඉටු වන්නේය; එය තවත් ප්‍රමාද නොවන්නේය. මක්නිසාද, හේ කැරලිකාර ගෘහය, ඔබගේ දවස්වලදීම මම වචනය කථා කොට එය ඉටු කරන්නෙමි, යයි ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ කියන සේක.”

> Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> නැවතත් යෙහෝවාගේ වචනය මට පැමිණ මෙසේ කීවේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, බලව, ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයේ අය කියති: ඔහු දකින්නේ වූ දර්ශනය බොහෝ දිනවල පසුකාලයකට අයත් එකක් ය; ඔහු අනාවැකි පවසන්නේ ඉතා දුරස්ථ කාලයන් පිළිබඳව ය. එබැවින් ඔවුන්ට මෙසේ කියව: ස්වාමිවූ දෙවි මෙසේ කියයි; මගේ වචන කිසිවක් තවදුරටත් ප්‍රමාද නොවන්නේ ය; එහෙත් මා කියා ඇති වචනය ඉටුවන්නේ ය, යයි ස්වාමිවූ දෙවි කියයි. එසකියෙල් 12:21–28.

Back to Articles