Article

# දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය විසිඑකවන කොටස

අන්තිම දිනවල ලකුණු විවෘත කිරීම: වසන්තයේ කොළ පුෂ්පිත වෘක්ෂයන් පිළිබඳ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ දුන් සංඥා තේරුම්ගැනීම

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

අවසාන දවස්වල “ලකුණු” සහ එම “ලකුණු”වල අර්ථසාරය ඔවුන් අවබෝධ කරගැනීම පිණිස, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ වසන්තයේ මොළොක් කොළ පැළඳෙමින් පිබිදෙන වෘක්ෂයන් වෙත තම ජනතාවගේ අවධානය යොමු කළ සේක.

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ජනතාවට තමන්ගේ පැමිණීමේ ලකුණු පිළිබඳ අවධානයෙන් සිටින ලෙසත්, පැමිණෙන්නා වූ තම රජුගේ සලකුණු දක්නට ලැබෙන කල ප්‍රීතිවෙන ලෙසත් අණ කළසේක. ‘මේ දේවල් සිදුවීමට පටන් ගන්නා විට,’ උන්වහන්සේ කීසේක, ‘එවිට ඉහළ බලා, ඔබගේ හිස් ඔසවා ගන්න; මක්නිසාද ඔබගේ මිදීම ළංව තිබේ.’ උන්වහන්සේ වසන්තයේ මල් මොට්ටු ගන්නා ගස් වෙත තම අනුගාමිකයන්ගේ අවධානය යොමු කරමින් මෙසේ කීසේක: ‘ඒවා දැන් කොළ දමන විට, ග්‍රීෂ්ම ඍතුව දැන් ළඟ බව ඔබම දකින අතර දන්නහුය. එසේම ඔබද, මේ දේවල් සිදුවන බව දකින විට, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය ළඟ බව දැනගන්න.’ ලූක් 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.

අන්තිම දවස්වල “ලකුණු” පළමු දූතයාගේ චලනය ප්‍රකාශ කරමින් එය ආරම්භ කරවූ “ලකුණු” මඟින් පූර්වචිත කරනු ලැබීය. ඒ “ලකුණු” අතර ස්වර්ගයන්ගේ කම්පනයද ඇතුළත් විය; එහෙත් යෝවෙල් හඳුනා දෙන්නේ, ඉශ්‍රායෙල්ගේ අපරාධය සොයනු ලැබුවත් නොසැපයෙන දවස්වල, දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ කන්ද සදාකාලයට ශුද්ධව පවතින දවස්වල, මක්නිසාද විදේශීන් නැවත කිසිදා ඇය මැදින් ගමන් නොකරන බැවින්, ස්වර්ගයන්හි බලයන්ගේ කම්පනයද, පොළොවේ බලයන්ගේ කම්පනයද, අන්තිම දවස්වල “ලකුණු” අතර ඇතුළත් වන බවය. සහෝදරී වයිට් ස්වර්ගයන්හි බලයන්ගේ කම්පනය සහ පොළොවේ බලයන්ගේ කම්පනය අතර ඇති භේදය හඳුනා දෙයි.

> “1848 දෙසැම්බර් 16 වන දින, සමිඳාණන් වහන්සේ මට ස්වර්ගයේ බලයන්ගේ කම්පා වීම පිළිබඳ දර්ශනයක් දුන් සේක. මම දුටුවේ, මතෙව්, මාර්ක්, සහ ලූක් විසින් සටහන් කර ඇති ලකුණු දෙන කල සමිඳාණන් වහන්සේ ‘ස්වර්ගය’ යනුවෙන් කී විට, උන්වහන්සේ අදහස් කළේ ස්වර්ගයම බවත්, ‘පොළොව’ යනුවෙන් කී විට, උන්වහන්සේ අදහස් කළේ පොළොවම බවත් ය. ස්වර්ගයේ බලයන් වන්නේ සූර්යයා, චන්ද්‍රයා, සහ තාරකාය. ඒවා ස්වර්ගයන්හි පාලනය කරයි. පොළොවේ බලයන් වන්නේ පොළොවෙහි පාලනය කරන ඒවාය. ස්වර්ගයේ බලයන් දෙවියන් වහන්සේගේ හඬින් කම්පා කරනු ලබන්නේය. එවිට සූර්යයා, චන්ද්‍රයා, සහ තාරකා තම තමන්ගේ ස්ථානවලින් චලිත කරනු ලබන්නේය. ඒවා අතුරුදහන් නොවන්නේය, නමුත් දෙවියන් වහන්සේගේ හඬින් කම්පා කරනු ලබන්නේය.”

> “අඳුරු, බර වලාකුළු නැඟී එකිනෙකට ගැටුණි. වායුමණ්ඩලය වෙන්වී පසුපසට පෙරළී ගියේය; එවිට ඔරියන්හි විවෘත අවකාශය මඟින් අපට ඉහළ බලා සිටිය හැකි වූයේය; එම ස්ථානයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ හඬ පැමිණියේය. ශුද්ධ නගරය එම විවෘත අවකාශය මඟින් පහළට පැමිණෙනු ඇත. පෘථිවියේ බලවතුන් දැන් කම්පනයට පත් කරනු ලබන බවත්, සිදුවීම් පිළිවෙළින් පැමිණෙන බවත් මම දුටුවෙමි. යුද්ධය, යුද්ධ පිළිබඳ කටකතා, කඩුව, සාගතය සහ මාරාන්තික වසංගතය පළමුවෙන් පෘථිවියේ බලවතුන් කම්පනයට පත් කරන්නේය; ඉන්පසු දෙවියන්වහන්සේගේ හඬ සූර්යයා, චන්ද්‍රයා සහ තාරකාද, මෙම පෘථිවියද කම්පනයට පත් කරන්නේය. යුරෝපයේ බලයන්ගේ කම්පනය සමහරු උගන්වන පරිදි ස්වර්ගයේ බලයන්ගේ කම්පනය නොව, එය කෝපිත ජාතීන්ගේ කම්පනය බව මම දුටුවෙමි.” Early Writings, 41.

මතෙව්, මාර්ක් සහ ලූක් තුළ සඳහන් ස්වර්ගයන්ගේ කම්පනය, සූර්යයා, චන්ද්‍රයා සහ තාරකා මඟින් නිරූපිත, ස්වර්ගයන් පාලනය කරන බලවතුන්ගේ කම්පනය නියෝජනය කරයි. මේ සියලු ස්වර්ගීය බලවතුන් කම්පනයට ලක්ව, පළමු දූතයාගේ චලනය ආරම්භ කර එය ප්‍රකාශ කළ “ලකුණු” උපදවා දුන්නේය. තෙවන දූතයාගේ චලනය අතරතුරදී ද එම ස්වර්ගීය බලවතුන් නැවතත් කම්පනයට ලක් වනු ඇත. එහෙත් තෙවන දූතයාගේ චලනය තුළදී, පොළොවේ බලවතුන්ද කම්පනයට ලක් වනු ඇත. පොළොවේ බලවතුන් යනු පොළොව පාලනය කරන බලවතුන්ය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, කම්පනයට ලක් වූයේ ස්වර්ගයේ නොව, පොළොවේ බලවතුන්ය.

> “මම ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ නිව් යෝර්ක් නගරය මහත් ජලප්‍රවාහ තරංගයකින් සම්පූර්ණයෙන් ගසාගෙන යනු ඇති බව යන වචනය දැන් පැමිණෙන්නේද? මෙය මා කිසිදා පවසා නැත. එහි එකිනෙක මහල් එකතු කරමින් උසට නැඟෙමින් තිබූ මහත් ගොඩනැගිලි දෙස බැලූ කල මම, ‘ස්වාමින්වහන්සේ භූමිය භයානක ලෙස කම්පනය කිරීමට නැඟී සිටින විට කෙතරම් භයංකර දර්ශන සිදුවේවිද! එවිට එළිදරව් 18:1–3 හි වචන ඉටු වන්නේය’ යි පවසා ඇත්තෙමි. එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදය සම්පූර්ණයෙන්ම භූමිය මත පැමිණෙන්නට තිබෙන දේ පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමකි. එහෙත් නිව් යෝර්ක් නගරය පිළිබඳ විශේෂයෙන් පැමිණෙන්නේ කුමක්ද යන්න සම්බන්ධයෙන් මට විශේෂ ආලෝකයක් නැත; නමුත් එක් දිනක එහි ඇති මහත් ගොඩනැගිලි දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ පෙරළීමත් පෙරළා දැමීමත් මඟින් බිම හෙළනු ලබන බව මම දනිමි. මට දී ඇති ආලෝකයෙන්, විනාශය ලෝකය තුළ ඇති බව මම දනිමි. ස්වාමින්වහන්සේගෙන් එකම වචනයක්, උන්වහන්සේගේ මහත් බලයේ එක්ම ස්පර්ශයක්, සහ මෙම විශාල ව්‍යුහයන් වැටී යනු ඇත. අපට සිතගත නොහැකි තරම් භයානක දර්ශන සිදුවනු ඇත.” Review and Herald, July 5, 1906.

මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේ, ලූක් විසින් ලේඛනය කරන ලද ලකුණු අතරින් එකක් වූයේ “ජාතීන්ගේ සංකුලතාව”ය. ජාතීන් යනු භූමිය පාලනය කරන බලයන් නියෝජනය කරන අතර, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, තුන්වන “අහෝ!” අනාවැකිමය ඉතිහාසයට පැමිණි විට, භූමියෙහි සෑම ජාතියක්ම කම්පිත විය. එම භූමික කම්පනය ලූක් 21 වන පරිච්ඡේදයේ නිරූපණය කර තිබුණද, එය භූමියේ බලයන්ගේ කම්පනය යන බයිබලීය ප්‍රකාශයෙන් නොවීය. එය නිරූපණය කර තිබුණේ, නිව්යෝර්ක්හි මහත් ගොඩනැගිලි බිඳ වැටවනු ලැබූ විට ලෝකයේ ජාතීන් මත පැමිණි “ජාතීන්ගේ සංකුලතාව” යන ප්‍රකාශයෙන්ය. ලූක්හි සඳහන් “ජාතීන්ගේ සංකුලතාව” යනු භූමියේ බලයන්ගේ කම්පනය වන අතර, එය මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේ ඉටු විය.

> “මම දුටුවේ, පොළොවේ බලයන් දැන් කම්පනයට පත්වෙමින් තිබෙන බවත්, සිදුවීම් පිළිවෙළකට පැමිණෙන බවත්ය. යුද්ධය, යුද්ධ පිළිබඳ කටකතා, කඩුව, දුර්භික්ෂය, සහ වසංගතය, පළමුව පොළොවේ බලයන් කම්පනයට පත් කරනු ඇත; අනතුරුව දෙවියන්වහන්සේගේ හඬ සූර්යයා, චන්ද්‍රයා, තාරකාවන්, සහ මේ පොළොව ද කම්පනයට පත් කරනු ඇත. මම දුටුවේ, යුරෝපයේ බලයන්ගේ කම්පනය, සමහරු උගන්වන පරිදි, ස්වර්ගයේ බලයන්ගේ කම්පනය නොව, එය උදහස් වූ ජාතීන්ගේ කම්පනය බවය.” Early Writings, 41.

“කෝපිත ජාතීන්ගේ බලයන්ගේ කම්පනය” යනු, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ ආරම්භක ඉතිහාසයේ “යුරෝපයේ බලයන්ගේ” කම්පනය මගින් දර්ශිත වූ පරිදි, “පෘථිවියේ බලයන්ගේ” කම්පනයයි. 1838දී යුරියා ස්මිත් යුරෝපයේ බලයන් කම්පනයට පත් කළ දේ හඳුනාගත්තේය.

> “මෙම [හයවන] හොරණෑවේ දේවවාක්‍යමය කාලය ආරම්භ වූයේ නැගෙනහිර ක්‍රිස්තියානි අධිරාජයා විසින් තුර්කිවරුන්ගේ අතට බලය ස්වේච්ඡාවෙන් භාරදීමෙන් වූ බැවින්, එහි අවසානයද තුර්කි සුල්තාන් විසින් එම බලය නැවත ක්‍රිස්තියානින්ගේ අතට ස්වේච්ඡාවෙන් භාරදීමෙන් සලකුණු කරනු ලැබෙනු ඇතැයි අපි යුක්තිසහගතව නිගමනය කළ හැකිව තිබුණි. 1838 දී තුර්කිය ඊජිප්තුව සමඟ යුද්ධයකට පැටලුණි. ඊජිප්තුවරු තුර්කි බලය පෙරලා දැමීමට සමීපව සිටියහ. මෙය වැළැක්වීම සඳහා යුරෝපයේ මහත් බලවතුන් වූ සතර දෙනා වන එංගලන්තය, රුසියාව, ඔස්ට්‍රියාව හා ප්‍රෂියාව තුර්කි ආණ්ඩුව පවත්වාගෙන යාම පිණිස මැදිහත් වූහ. තුර්කිය ඔවුන්ගේ එම මැදිහත්වීම පිළිගත්තේය. ලන්ඩනයේ සම්මේලනයක් පැවැත්වූ අතර, එහිදී ඊජිප්තුවේ පාෂා වන මෙහෙමට් අලි වෙත ඉදිරිපත් කළ යුතු අවසාන නිවේදනයක් සකස් කරන ලදී. මෙම අවසාන නිවේදනය මෙහෙමට්ගේ අතට පත් වූ විට, ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයේ භාග්‍යය යුරෝපයේ ක්‍රිස්තියානි බලවතුන්ගේ අතට සැබවින්ම තැන්පත් වනු ඇති බව පැහැදිලිය. මෙම අවසාන නිවේදනය 1840 අගෝස්තු 11 වන දින මෙහෙමට්ගේ අතට භාර දෙන ලදී! එම දිනම සුල්තාන් මහ බලවතුන් සතර දෙනාගේ තානාපතිවරුන් වෙත සටහනක් යොමු කරමින්, ඔවුන් යෝජනා කළ කොන්දේසිවලට මෙහෙමට් එකඟ වීමට ප්‍රතික්ෂේප කළහොත් කුමක් කළ යුතු දැයි විමසීය. පිළිතුර වූයේ, මතු විය හැකි කිසියම් අවස්ථාවක් ගැන ඔහු භය නොවිය යුතු බවය; මන්ද, ඒ සඳහා ඔවුන් විසින් දැනටමත් පිළියම් සලසා තිබුණි. දේවවාක්‍යමය කාලය අවසන් වූයේය, එම දිනම මුහම්මදියානු කටයුතුවල පාලනය ක්‍රිස්තියානින්ගේ අතට මාරු විය, හරියටම ඊට අවුරුදු 391ක් සහ දින 15කට පෙර ක්‍රිස්තියානි කටයුතුවල පාලනය මුහම්මදියානුවන්ගේ අතට මාරු වූවාක් මෙනි. මෙසේ දෙවැනි ශෝකය අවසන් වූ අතර, හයවන හොරණෑව නාද කිරීම නතර කළේය.” Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.

දෙවැනි අනර්ථයේ ඉස්ලාමය, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය අනුව අවුරුදු තුන්සිය අනූ එකක් හා දින පහළොවක් පුරා පවතින ලෙස නියම කර තිබූ තම බලයේ ශිඛරය පසු කර ගොස් තිබුණි. එහෙත් 1830 දශකයේදී, මුස්ලිම් ඉතිහාසයේ දෙවැනි මහා ජිහාදය ඉදිරියට ගෙන යාමේ අරමුණින්, මිසරය තුළ නැවත ඛලීෆත්වයක් පිහිටුවීමට මිසරය උත්සාහ කරමින් සිටියේය. තවදුරටත් ඉස්ලාමීය යුද්ධකාරී ක්‍රියා ඇතිවිය හැකි බවේ හැකියාව යුරෝපීය බලවතුන් භයෙන් කම්පා කරවමින් සිටියේය. ඉස්ලාමය නැවත තම යුද්ධකාරී ක්‍රියා දල්වා එළවීමේ අර්බුදය, දශක ගණනාවක් පුරා, ඒ අවුරුදු වල ඉතිහාසඥයන් හා වාර්තාකරුවන් විසින් “නැගෙනහිර ප්‍රශ්නය” ලෙස නම් කරනු ලැබීය. නැගෙනහිරයේ දරුවන්ගේ යුද්ධකාරී ක්‍රියා, තම ආගම රෝම සභාවෙන් උරුම කරගත් යුරෝපයේ ජාතීන්ට විරුද්ධව, ශතවර්ෂ ගණනාවක් පුරා ක්‍රියාත්මක කර තිබුණි. 1838 දී, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සඳහන් කළ “ජාතීන්ගේ පීඩාව” යන්නෙන් නිරූපණය වූයේ, කලින් පැවති රෝම අධිරාජ්‍යයට එරෙහිව ඉස්ලාමය ගෙන ආ යුද්ධය නිසා උද්භව වූ කෝපග්‍රස්ත ජාතීන්ගේ කම්පා වීමය.

> “මහා යූප්‍රටීස් නදියේ බැඳ තබන ලද දූතයන් සතර [නිදහස් කිරීම] මගින්, කොන්ස්ටන්ටිනෝපලයේ නැගෙනහිර අධිරාජ්‍යය යටත් කරගැනීමට නිෂ්ඵලව උත්සාහ කර තිබූද, යුරෝපය ජය ගැනීමෙහි අල්ප ප්‍රගතියක් පමණක් කර තිබූද, ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යය සමන්විත වූ ප්‍රධාන ජාතීන් සතර දැන් කොන්ස්ටන්ටිනෝපලය අල්ලාගෙන, යුරෝපයේ තුන්වන කොටසක් පුරා පැතිරි එය යටත් කරගැනීමට දෙවියන් වහන්සේ ඉඩදීමට සූදානම් වූ බව මම අදහස් කරමි; එය පහළොස්වන සියවසේ මැද භාගයේදී සැබැවින් සිදු වූ කරුණකි.” Works of William Miller, Volume 2, 121.

ලූක් තුළ දක්නට ලැබෙන කථාවෙහි ජාතීන්ගේ ව්‍යාකූල දුක්ඛය වූයේ “අවස්ථාභ්‍රාන්තිය සමඟ; මුහුදත් රළත් ගර්ජනා කරමින්” යන්නෙන්ද, මිනිසුන්ගේ “බිය නිසාත්, භූමිය මත පැමිණෙමින් තිබෙන දේවල් බලා අපේක්ෂාවෙන්ද ඔවුන්ගේ හදවත් අසමත් වීමෙන්ද” යන්නෙන්ද ප්‍රකාශ විය. “නැගෙනහිර ප්‍රශ්නය” නම් වූ ඒ අර්බුදයේ අවස්ථාභ්‍රාන්තිය විසිවන සියවස දක්වාම පෘථිවියේ බලවතුන් කලබලයට පත් කරමින් පැවති අතර, එම දුක්ඛයේ සංකේතය වූයේ “බිය නිසා මිනිසුන්ගේ හදවත් අසමත් වීම” සහ “මුහුදත් රළත් ගර්ජනා කිරීම” ය.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන්ගේ මේ මුද්‍රාතැබීම යෙහෙස්කෙල්ට දර්ශනයෙන් පෙන්වනු ලැබූ ඒකම වේ. යොහන් ද මේ අතිශය විස්මයජනක එළිදරව්වට සාක්ෂිකරුවෙකු වී තිබුණේය. ඔහු මුහුදත් එහි රළත් ගර්ජනා කරන බවත්, මනුෂ්‍යයන්ගේ හෘදයන් භයෙන් දුර්වල වන බවත් දුටුවේය. ඔහු භූමිය සෙලවීමත්, කඳු මුහුදේ මැදට ගෙනයනු ලැබීමත් (එය සැබැවින්ම සිදුවෙමින් පවතී), එහි ජලය ගර්ජනා කර කැළඹීමත්, එහි උද්ධමනයෙන් කඳු සෙලවීමත් දුටුවේය. වසංගත, මාරාන්තික රෝග, සාගතය, සහ මරණය ඔවුන්ගේ භයානක මෙහෙය ඉටු කරමින් සිටින බවත් ඔහුට පෙන්වනු ලැබීය.” Testimonies to Ministers, 445.

යෝහන්ට එක් ලක්ෂ සතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීම පෙන්වනු ලැබූ විට, ඔහු මුහුද සහ රළ ගර්ජනා කරන ලෙස නියෝජනය කරනු ලැබූ ජාතීන්ගේ කලකිරීමත්, භයෙන් මිනිසුන්ගේ හෘදය දුර්වල වීමත් දුටුවේය; එයම එසකියෙල්ට නවවන පරිච්ඡේදයේ පෙන්වනු ලැබූ මුද්‍රා තැබීමය. එසකියෙල්ට මුද්‍රා තැබීමේ අභ්‍යන්තර අංග පෙන්වනු ලැබූ අතර, යෝහන්ට මුද්‍රා තැබීම සමඟ සම්බන්ධ බාහිර අංග පෙන්වනු ලැබීය. එක් ලක්ෂ සතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීම සමඟ ජාතීන්ගේ කෝපගැන්වීම සම්බන්ධ බව යෝහන් දුටුවේය; ජාතීන්ගේ කෝපගැන්වීම, ඉතිහාසමය වශයෙන් නැගෙනහිර ප්‍රශ්නය ලෙස හඳුනාගනු ලබන ලූක් සඳහන් කරන ජාතීන්ගේ කලකිරීමද වේ. තුන්වැනි අහෝභාවයේ ඉස්ලාමය, එක් ලක්ෂ සතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ බාහිර ලකුණ බව යෝහන්ට පෙන්වනු ලැබීය.

> වර්තමානය ජීවමාන සියල්ලන්ටම අතිවිශාල ආකර්ෂණයක් ඇති කාලයකි. විශ්වාසභාරය හා අධිකාරය ඇති තනතුරු දැරෙන පාලකයෝ හා රාජ්‍යපතිවරු, සියලු පන්තීන්හි සිතන පුරුෂයෝ හා ස්ත්‍රියෝ, අප වටා සිදුවන සිදුවීම් කෙරෙහි තමන්ගේ අවධානය යොමු කර ඇත. ජාතීන් අතර පවතින තීව්‍ර, අශාන්ත සබඳතා ඔවුහු නිරීක්ෂණය කරති. භූමික සියලු අංගයන් කෙරෙහි පාලනය ගන්නා දැඩි උද්වේගය ඔවුහු දකිති; සහ මහාත්මකත් තීරණාත්මකත් යම් දෙයක් සිදුවීමට ආසන්න බවත්—ලෝකය විශාලම අර්බුදයක අග්‍රසන්ධියෙහි සිටින බවත්—ඔවුහු හඳුනාගනිති.

> “දේවදූතයෝ දැන් කලහයේ සුළං රඳවාගෙන සිටිති, එය එහි පැමිණෙන විනාශය පිළිබඳ ලෝකයට අනතුරු ඇඟවීම සිදු වන තුරු නොහමා යන පිණිසය; එහෙත්, පොළොව මත පුපුරා වැටීමට සූදානම් වූ කුණාටුවක් එක්රැස් වෙමින් තිබේ; තවද දෙවියන් වහන්සේ තමන්ගේ දේවදූතයන්ට එම සුළං මුදා හරින්නැයි අණ කරන කල, කිසිඳු පෑනකින් චිත්‍රණය කළ නොහැකි තරම් වූ කලහකාරී දර්ශනයක් උදාවනු ඇත.”

> “මෙම කාරණාවල පිළිබඳ නිවැරදි දෘෂ්ටියක් දෙන්නේ බයිබලය, බයිබලය පමණි. මෙහි අපගේ ලෝක ඉතිහාසයේ අවසාන වූ මහත් දර්ශන අනාවරණය කර ඇත; දැනටමත් ඉදිරියෙන් තම සෙවණැලි හෙළමින් තිබෙන සිද්ධීන්, ඒවාගේ ළඟා වීමේ ශබ්දය නිසා පෘථිවිය කම්පා වීමටත් මනුෂ්‍යයන්ගේ හෘදයන් භයෙන් ක්ෂීණ වීමටත් සලස්වයි.” Education, 179, 180.

ලූක් 21වන පරිච්ඡේදයේ යේසුස්වහන්සේ මිලෙරයිට් ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළ “ලකුණු” හඳුනා දුන්සේක; සහ සිස්ටර් වයිට් අනුව, ඒ “ලකුණු” සියල්ල සම්පූර්ණ විය. ලිස්බන් භූකම්පාව, අඳුරු දිනය, තාරකා වැටීම, සහ ජාතීන්ගේ ව්‍යාකූලතාවය—පෘථිවියේ බලයන් කම්පා වීම නිරූපණය කළද, එය නැගෙනහිර ප්‍රශ්නයෙන් උපන් භීතිය තුළ ඉස්ලාම් මඟින් සම්පූර්ණ කරන ලද්දේය—මෙවන් දෑ සියල්ල සම්පූර්ණ වී ඇත. මිලෙරයිට් “ලකුණු” අතර මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා වලාකුළක් සමඟ පැමිණීමද ඇතුළත් වේ; එයද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් “ලකුණු” දෙන ලද නිවැරදි අනුපිළිවෙළට අනුව සම්පූර්ණ විය. මක්නිසාද 1840දී ඔටෝමාන් අධිපත්‍යය සීමා කරනු ලැබීමෙන් ජාතීන්ගේ ව්‍යාකූලතාවය අවසන් වූ පසු, 1844 ඔක්තෝබර් 22දා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අතිශුද්ධ ස්ථානයට පැමිණිසේක; සහ උන්වහන්සේ පැමිණි කල, වලාකුළු සමඟ පැමිණිසේක.

> “‘මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා වැනි එක් කෙනෙක් ස්වර්ගයේ වලාකුළු සමඟ පැමිණ, දවස්වල පුරාතනයා වෙත ළඟා වූයේය; ඔව්හු උන්වහන්සේව උන්වහන්සේගේ සන්නිධියට ගෙන ආහ. තවද සියලු ජනතාවද, ජාතීන්ද, භාෂාන්ද උන්වහන්සේට සේවය කරනු පිණිස, උන්වහන්සේට ආධිපත්‍යයද, මහිමයද, රාජ්‍යයක්ද දෙන ලද්දේය. උන්වහන්සේගේ ආධිපත්‍යය කිසිදා නොනැසී යන සදාකාල ආධිපත්‍යයකි.’ දානියෙල් 7:13, 14. මෙහි විස්තර කරනු ලබන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම උන්වහන්සේගේ පෘථිවියට දෙවන පැමිණීම නොවේ. උන්වහන්සේ ස්වර්ගයේ දවස්වල පුරාතනයා වෙත පැමිණෙන්නේ, උන්වහන්සේගේ මැදිහත්කාර සේවය අවසානයේදී උන්වහන්සේට දෙන ලැබෙන ආධිපත්‍යයද, මහිමයද, රාජ්‍යයද ලබාගැනීම පිණිසය. 1844 දී දින 2300 අවසානයේ සිදුවීමට අනාවැකියේ පුරෝකථනය කර තිබුණේ, පෘථිවියට උන්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීම නොව, මෙම පැමිණීමය. ස්වර්ගීය දූතයන්ගේ සහාය ඇතිව, අපගේ මහ උත්තම පූජකයා අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වී, එහිදී මනුෂ්‍යයාගේ වගකීමෙන් උන්වහන්සේගේ සේවයේ අවසාන ක්‍රියාකාරකම්වල නියැලීම සඳහා—විමර්ශනීය විනිශ්චයේ කාර්යය ඉටු කිරීම සහ එහි ප්‍රතිලාභ ලැබීමට සුදුස්සන් බව පෙන්වනු ලබන සියල්ලන් සඳහා පරිහාරයක් කිරීම සඳහා—දෙවියන්වහන්සේගේ සන්නිධියෙහි පෙනී සිටින සේක.” The Great Controversy, 479.

මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයට සම්බන්ධ වූ “ලකුණු” එකසිය හතළිස් හාර දහසගේ ඉතිහාසයට සම්බන්ධ වූ “ලකුණු” සඳහා ප්‍රතිරූප වූහ. ක්‍රිස්තුස් උපමාව මගින් ඉතිහාසමය වෘත්තාන්තයට දෙවන සාක්ෂිය සපයා දුන් විට, උන්වහන්සේ තම ගෝලයන් “වසන්තයේ අංකුර දමන ගස්” වෙත යොමු කළසේක. ගස් අංකුර දමන්නට ආරම්භ වන විට ලෝකයේ අවසානය අසන්නට පැමිණ තිබෙන බව ඔබ දන්නා බවත්, වසන්තයේ අංකුර දමන ගස් දකින පරම්පරාව උන්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීමේ ගින්න තුළ අහස් හා පොළොව පහව යන දර්ශනය දකිමින් ජීවත් වන බවත් උන්වහන්සේ ඔවුන්ට දන්වා සිටියේය.

> දැන් ඒවා අංකුර දමන කල, ග්‍රීෂ්ම කාලය දැන් ළඟ බව ඔබ සැම තමන් විසින්ම දකිමින් දනිති. එසේම ඔබ සැමද, මේ දේවල් සිදුවන බව දකින කල, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය ළඟ බව දැනගන්න. සැබැවින්ම මම ඔබට කියමි, සියල්ල සම්පූර්ණ වන තුරු මේ පරම්පරාව පහව නොයනු ඇත. ස්වර්ගයත් භූමියත් පහව යනු ඇත; එහෙත් මාගේ වචන පහව නොයනු ඇත. ලූක් 21:30–33.

එවිට ප්‍රශ්නය මෙසේ වේ: “ගස් අංකුර දැමීමට පටන්ගත්තේ කවදාද?” පසුවැසි වර්ෂාව 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ඉසීමට පටන්ගත්තේය; එය යෙසායා අනුව දෙවියන්ගේ “නැගෙනහිර සුළඟේ දවසේ” වූ “ඒ දවසේ” ඇති “කැළඹෙන සුළඟ” ය.

> ඔබ එය පිටතට එවන්නේ ප්‍රමාණයෙන්ය; එය සමඟ ඔබ වාද කරනු ඇත; ඔහු නැගෙනහිර සුළඟ ඇති දින තම කටුක සුළඟ නවත්වයි. එබැවින් යාකොබ්ගේ අයුතුකම මෙයින් ශෝධනය කරනු ලැබේ; ඔහුගේ පාපය ඉවත් කිරීමේ සම්පූර්ණ ඵලය මෙයය: ඔහු පූජාසනයේ සියලු ගල් කුඩු කර බිඳ දැමූ හුණුගල් මෙන් කරන විට, අෂේරා වෘක්ෂයන් සහ රූප නැවත නොසිටිනු ඇත. එහෙත් ආරක්ෂිත නගරය පාළු වනු ඇත, වාසස්ථානය අත්හැර දමනු ලැබ, වනයක් මෙන් තැබෙනු ඇත; එහි පැටවා ආහාර ගනු ඇත, එහිම ඔහු වැතිරෙනු ඇත, එහි අතුද පරිභෝජනය කරනු ඇත. එහි ශාඛා වියළී ගිය කල, ඒවා කපා බිඳ දමනු ලැබේ; ස්ත්‍රීහු පැමිණ ඒවාට ගිනි තබති; මන්ද ඒවා බුද්ධියක් නොමැති ජනතාවකි; එබැවින් ඔවුන් මැවූ තැනැත්තා ඔවුන්ට කරුණා නොකරනු ඇත, ඔවුන් හැඩගැස්වූ තැනැත්තා ඔවුන්ට අනුග්‍රහය නොපෙන්වනු ඇත. තවද ඒ දවසෙහි, යෙහෝවා වහන්සේ ගංගාවේ මාර්ගයෙන් මිසරයේ ඇළ දක්වා අස්වැන්න පහර දී වෙන් කරගන්නා සේ වෙන් කරගනු ඇත; එවිට, ඉශ්‍රායෙල් දරුවෙනි, ඔබ සැම එක් එක්කෙනා වශයෙන් රැස් කරනු ලබන්නහුය. තවද ඒ දවසෙහි, මහත් හොරණෑව පිඹිනු ලබයි; එවිට අෂ්ෂූර දේශයේ විනාශ වීමට සූදානම්ව සිටියෝද, මිසර දේශයේ පිටුවහල්ව සිටියෝද පැමිණෙති; ඔව්හු යෙරුසලමේ ශුද්ධ කන්දෙහි යෙහෝවා වහන්සේට නමස්කාර කරනු ඇත. යෙසායා 27:8–13.

පසු වර්ෂාව 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ඉසිනු ලැබීමට (මිනුම්කළ ලෙස) ආරම්භ විය; එවිටම පසු වර්ෂාවේ පණිවුඩය හා ව්‍යාජ “සාමය සහ ආරක්ෂාව” යන පණිවුඩය පිළිබඳ විවාදය ආරම්භ විය. එම විවාදයේ ඉතිහාසයම යාකොබ්ගේ අධර්මය ඉවත් කරනු ලබන ස්ථානය වේ (පවිත්‍ර කරනු ලබන, එනම් ප්‍රායශ්චිත්ත කරනු ලබන බව අර්ථයෙනි). හබක්කුක්ගේ විවාදය වන එම විවාදයේ ඉතිහාසය, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක මුද්‍රා තැබීමේ කාලපරිච්ඡේදය වන අතර, එය අවසානයට පැමිණෙන්නේ ලායොදිකීය සත්වැනි දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛයෙන් වමනය කර දමනු ලැබීමෙන්ය; මක්නිසාද “බලකොටු නගරය” ලෙස වූ ඒකය පාළු වනු ඇත, එය අවබෝධයක් නැති ජනතාවකගේ නගරය බවට පත්ව සිටි බැවින්, ඔවුහු කරුණාවක් හෝ ප්‍රසාදයක් නොලබති. එම කාලයේදී, එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ “දෙවන හඬ” මහත් තූරියක් හඬවනු ඇත; එය සත්වැනි තූරියද තුන්වන විපතද වේ; එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළ “යෙරුසලම” හි පැමිණ නමස්කාර කරනු ඇත; එය එවිට ජයග්‍රාහී සභාවේ ව්‍යාපාරය බවට පත්ව තිබෙනු ඇත.

2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, භූමියේ ඉතිහාසයේ අවසාන පරම්පරාව පැමිණ ඇති බව හඳුන්වා දෙයි; වසන්තයේ මල්කුඩුවන ගස් හඳුනාගන්නෝ පමණක්, එම ගස් මල්කුඩුවීමට හේතු වන වර්ෂාව ලැබෙනු ඇත. තුන්වන අවාසනාවේ ඉස්ලාමයම පසු වර්ෂාවේ පැමිණීමත් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසකගේ මුද්‍රා තැබීමත් සලකුණු කරන දෙය බව හඳුනාගන්නෝ පමණක්, එම කණ්ඩායම අතර සිටිනු ඇත.

> “තමන් සතුව ඇති ආලෝකයට අනුව ජීවත්වන අය පමණක් වැඩි ආලෝකය ලබනු ඇත. ක්‍රියාශීලී ක්‍රිස්තියානි ගුණධර්ම ප්‍රකාශ කිරීමෙහි අපි දිනපතා ඉදිරියට නොයන්නේ නම්, පසු වැස්සේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ප්‍රකාශවීම් අප විසින් හඳුනා නොගනු ඇත. එය අප වටා ඇති සිත් මත වැටෙමින් තිබිය හැකි නමුත්, අපි එය වටහාගනු නොලැබ, පිළිගනු ද නොලැබෙමු.” Testimonies to Ministers, 507.

> “අපි පසු වැස්ස බලා සිටිය යුතු නොවේ. එය අප මත වැටෙන කරුණාවේ පිනි හා වැසි හඳුනාගෙන තමන්ගේ කරගන්නා සියල්ලන් මත පැමිණෙමින් තිබේ. අපි ආලෝකයේ කැබලි එකතු කරගන්නා විට, අපි ඔහු මත විශ්වාස තබන ලෙස අපගෙන් ප්‍රීති වන දෙවියන්වහන්සේගේ නිසැක දයාවන් අගය කරන විට, එවිට සෑම පොරොන්දුවක්ම ඉටු වනු ඇත. ‘මක්නිසාද භූමිය තම අංකුරය පිටතට ගෙන එන්නාක් මෙන්ද, උයනක් එහි වපුරන ලද දේවල් උදාවෙන්න සලස්වන්නාක් මෙන්ද, එසේ ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ සියලු ජාතීන් ඉදිරියෙහි ධර්මිෂ්ඨකමත් ප්‍රශංසාවත් උදාවෙන්න සලස්වන සේක’ (යෙසායා 61:11). මුළු භූමියම දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පිරී යා යුතුය.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

අපි මීළඟ ලිපියෙහි මෙම අධ්‍යයනය තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

> “——හි උපකාර කළ හැකි අය තමන්ගේ කර්තව්‍යය පිළිබඳ හැඟීමකට අවදි කරනු නොලැබුවහොත්, තුන්වන දූතයාගේ මහත් හඬ අසනු ලබන විට ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යය හඳුනා නොගනු ඇත. පෘථිවිය ආලෝකවත් කරනු පිණිස ආලෝකය පිටත්ව යන විට, ස්වාමින්වහන්සේගේ උපකාරයට නැඟී එනවා වෙනුවට, තමන්ගේ සීමිත අදහස්වලට ගැළපෙන ලෙස උන්වහන්සේගේ කාර්යය බැඳ තැබීමට ඔවුන් කැමති වනු ඇත. මම ඔබට කියමි, මේ අවසාන කාර්යයේදී ස්වාමින්වහන්සේ සාමාන්‍ය කාරණාවල පිළිවෙළෙන් ඉතා බොහෝ දුරට බැහැර වූ ආකාරයකින්ද, කිසියම් මනුෂ්‍ය සැලසුම්කරණයකට විරුද්ධ වන අන්දමකින්ද ක්‍රියා කරන සේක. ලෝකයට දිය යුතු පණිවිඩයේ තුන්වන දූතයා සමඟ එක්වන දූතයාගේ මඟපෙන්වීම යටතේ කාර්යය ඉදිරියට යන විට, කවර ක්‍රියාමාර්ග ගත යුතුදැයි පවා නියම කරමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යය පාලනය කිරීමට සැමවිටම කැමති වන අය අප අතර සිටිනු ඇත. තම අතෙහිම අසරුවල් අල්ලාගෙන සිටින්නේ උන්වහන්සේම බව පෙනී යන පරිදි දෙවියන්වහන්සේ ක්‍රම හා උපක්‍රම භාවිත කරන සේක. තම ධර්මිෂ්ඨකමේ කාර්යය ඉටු කර සම්පූර්ණ කිරීමට උන්වහන්සේ භාවිත කරන සරල උපක්‍රම නිසා සේවකයෝ විස්මයට පත්වනු ඇත.” Testimonies to Ministers, 300.

Back to Articles