Article

# යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව - අංක අට

ජාතියක උපත

Author

Jeff Pippenger

Published

October 31, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ආරම්භයේදී මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬනැඟීමේ පණිවිඩය විමර්ශන විනිශ්චය ආරම්භ වූ විට අවසන් වූ අතර, මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬනැඟීමේ පණිවිඩයද ක්‍රියාත්මක විනිශ්චය ආරම්භ වන විට අවසන් වේ. ඉස්ලාමයේ තෙවන අභාග්‍යය ඉරිදා නීතිය සම්මත කිරීම නිසා එක්සත් ජනපදය මත විනිශ්චය ගෙන එන අතර, යෙසබෙල් නම්, තීර්හි වෛශ්‍යාව සමඟ ව්‍යාභිචාරය කළ දස රජවරුන් විසින් නිරූපිත සිවිල් පීඩාකාරී බලයේ පීඩනය යටතේ, තමන්ගේම ඉරිදා නීතිය පිළිගැනීම හේතුවෙන්, මුළු ලෝකය මත පවතින සහ තීව්‍ර වන විනිශ්චයක්ද එය නිරූපණය කරයි.

> “ආගමික නිදහසේ දේශය වන ඇමරිකාව, මනෝසාක්ෂිය බලහත්කාරයෙන් යටත් කරමින් මනුෂ්‍යයන් බොරු සබත් දිනට ගෞරව කිරීමට බලකරන කාර්යයේ පාප් පදවිය සමඟ එක්වනු විට, භූමණ්ඩලයේ සෑම රටකම ජනතාව ඇගේ ආදර්ශය අනුගමනය කිරීමට ගෙනයනු ලබන්නෝය.” Testimonies, volume 6, 18.

මහා විවාදයේ ඉරිදා නීතිය පිළිබඳ සටන එවිට සම්පූර්ණයෙන්ම ආරම්භ වේ. එවිට සාතන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ලෙස පෙනී සිටීමට ප්‍රකාශිත වේ.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ නීතිය උල්ලංඝනය කරමින් පාප් පදවියේ ආයතනය බලගන්වන නියෝගය මඟින්, අපගේ ජාතිය ධර්මිෂ්ඨකමෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම තමන්ව වෙන් කරගනු ඇත. ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වාදය එහි අත අගාධය ඉක්මවා රෝමානු බලයේ අත අල්ලාගැනීමට දිගු කරන විට, එය අබිස්සය ඉක්මවා ආත්මවාදය සමඟ අත් බැඳගැනීමට ළඟා වන විට, මෙම ත්‍රිවිධ එක්සත්කමේ බලපෑම යටතේ අපගේ රට ප්‍රොටෙස්ටන්ට් සහ ජනරජ ආණ්ඩුවක් ලෙස එහි ව්‍යවස්ථාවේ සෑම මූලධර්මයක්ම ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන විට, සහ පාප්වාදී අසත්‍යයන් හා මෝහයන් ප්‍රචාරය කිරීම සඳහා විධිවිධාන සලසනු ලබන විට, එවිට සාතන්ගේ අද්භූත ක්‍රියාකාරිත්වයේ කාලය පැමිණ ඇති බවත් අවසානය අසන්න බවත් අපට දැනගත හැකිය.” Testimonies, volume 5, 451.

ජාතික අපස්ථානයට පසු ජාතික විනාශය පැමිණේ.

> “එක්සත් ජනපදයේ ජනතාව අනුග්‍රහයට ලක් වූ ජනතාවක් වූහ; එහෙත් ඔවුන් ආගමික නිදහස සීමා කර, ප්‍රොටස්ටන්ට්වාදය අත්හැර, පාප්වාදයට අනුබල දෙන විට, ඔවුන්ගේ වරදේ ප්‍රමාණය සම්පූර්ණ වනු ඇත; සහ ‘ජාතික අපස්ථානය’ ස්වර්ගයේ පොත්වල ලියාපදිංචි කරනු ලැබේ. මෙම අපස්ථානයේ ප්‍රතිඵලය ජාතික විනාශය වනු ඇත.” Review and Herald, May 2, 1893.

මෝඩ ලාඕදිකීය ආඩ්වෙන්ටිස්ට්වරු පාප්තන්ත්‍ර බලය සමඟ අත්වැල් බැඳගෙන, පරාජයට පත් වන්නෝය; එසේ තිබියදීත්, තවමත් බබිලෝනියේ සිටින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අනෙක් රැළ පාප්තන්ත්‍රයේ අතින් ගැලවී යයි.

> ඔහු අලංකාර දේශයට ද ප්‍රවේශ වන්නේය; බොහෝ රටවල් පෙරළා දමනු ලබන්නේය. එහෙත් ඔහුගේ අතින් ගැලවෙන්නේ මේවාය, එනම් ඒදොම්, මෝවබ් සහ අම්මොන්ගේ පුත්‍රයන්ගෙන් ප්‍රධාන කොටසයි. දානියෙල් 11:41.

ඉස්ලාමය හදිසියේ එක්සත් ජනපදයට පහර දෙයි; සත්වැනි හොරණෑව ඉරිදා නීතිය පැනවීම සම්බන්ධ විනිශ්චයාත්මක අහෝකාරය ගෙන එයි.

> තවද මම දැක, ස්වර්ගයේ මධ්‍යභාගය අතරින් පියාසර කරමින් සිටින දූතයෙකු ඇසීයෙමි; ඔහු මහත් හඬින් මෙසේ කීවේය: තවමත් නාද කිරීමට ඇති දූතයන් තිදෙනාගේ තූරිය හඬවල් අනුව, පෘථිවියේ වාසය කරන්නන්ට අයියෝ, අයියෝ, අයියෝ! එළිදරව් 8:13.

විවෘතවීමේ පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා නියෝජනය කරන ලකුණ, අනතුරුව යොහන් විසින් විවෘතවීමේ පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සූර්යයාගෙන් වස්ත්‍රධාරී ස්ත්‍රියක ලෙස දර්ශනය කරනු ලබයි; එසේම ආරම්භය හා අවසානය යන සංකේතවාදයෙන් භාවිතා කරමින් අනාවැකිමය ලෙසද නිරූපණය කරනු ලබයි.

> තවද අහසේ මහත් අද්භූත දර්ශනයක් පෙනුණේය; හිරුයෙන් වැසුණු ස්ත්‍රියක්, ඇගේ පාද යට සඳද, ඇගේ හිස මත තාරකා දොළොසක කිරුළක්ද තිබුණේය. ඇය ගර්භණීව සිට, ප්‍රසව වේදනාවෙන් පීඩිතව, බිළිඳා ප්‍රසූත කිරීමට කැළඹී හඬමින් සිටියාය. තවත් අද්භූත දර්ශනයක් අහසේ පෙනුණේය; බලව, මහත් රතු නාගයෙක් සිටියේය, උගේ හිස් සතක්ද අං දහයක්ද තිබිණ, උගේ හිස් මත කිරුළු සතක්ද තිබුණේය. උගේ වාල්පිල්ල අහසේ තාරකාවල තුන්වන කොටස ඇදගෙන, ඒවා පොළොවට හෙළීය. තවද නාගයා, ඇය ප්‍රසූත කිරීමට සූදානම්ව සිටි ස්ත්‍රිය ඉදිරියෙහි නின்றේ, ඇගේ දරුවා උපන් වහාම ඔහු ගිල දැමීමටය. ඇය සියලු ජාතීන්ට යකඩ සැරයටියකින් පාලනය කරනු ලබන පුරුෂ දරුවෙකු ප්‍රසූත කළාය; තවද ඇගේ දරුවා දෙවියන් වෙතත්, උන්වහන්සේගේ සිංහාසනය වෙතත් ඔසවා ගනු ලැබීය. එළිදරව් 12:1–5.

ඇය සඳ මත සිටගෙන සිටී, සූර්යයාගෙන් වස්ත්‍රධාරිව සිටී. සඳ යනු සූර්යයාගේ ප්‍රතිබිම්බයකි; එබැවින් එය ප්‍රවේදනාත්මක ලෙස සූර්යයාගේ ප්‍රතිරූපයක් ලෙස දැක්වේ. ඇගේ කිරුළෙහි ඇති තාරකා දොළහ පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයේ ආරම්භයේදී සිටි පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයේ ගෝත්‍ර දොළහ නියෝජනය කරයි; ඒවා පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයේ අවසානයේදී සිටි ගෝලයන් දොළහට ප්‍රතිරූප වේ. පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයේ අවසානයේදී සිටින ගෝලයන් දොළහ වන එම තාරකා දොළහ, නූතන ඉශ්‍රායෙලයේ ආරම්භයේදී සිටින අපෝස්තලයන් දොළහද වෙති. එබැවින් ඔවුහු නූතන ඉශ්‍රායෙලයේ අවසානයේදී සිටින එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසට ප්‍රතිරූප වෙති; ඔවුහු ගෝලයෝද අපෝස්තලයෝද වෙති. ගෝලයන් පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයේ අවසානයක්ද, අපෝස්තලයන් නූතන ඉශ්‍රායෙලයේ ආරම්භයක්ද නියෝජනය කරන එම ඉතිහාස ආරම්භයේදී, සභාව වන ස්ත්‍රිය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගෙන් ගර්භණීව සිටියාය. උන්වහන්සේ මරණය හා නැවත නැඟිටීමෙන් පසු දෙවියන් වහන්සේ වෙතට ඔසවා ගනු ලබන “පුරුෂ දරුවා” ය.

එබැවින්, එම ස්ත්‍රිය මරණයේ නිම්නයෙන් නැවත උත්ථානය කරනු ලැබීමෙන් පසු ස්වර්ගයට උඩගිය එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ උපතද සංකේතවත් කරයි. ඔවුන් ස්වර්ගයේ සිටින කල, ඇය තවත් දරුවෙකුද ප්‍රසව කරනු ඇත; එය ඉරිදා නීතියේදී බාබිලෝනියෙන් පිටතට එන අනෙක් රැළ නිරූපණය කරයි.

> ඇය වේදනාවට පත් වීමට පෙර උපත දුන්නාය; ඇගේ වේදනාව පැමිණීමට පෙරම ඇය පුරුෂ දරුවෙකු ප්‍රසූත කළාය. මෙවන් දෙයක් කවරෙක් අසා ඇත්තේද? මෙවන් දේවල් කවරෙක් දැක ඇත්තේද? පොළොව එක දිනකදීම ප්‍රසවයට පත් කරනු ලබන්නේද? නොහොත් ජාතියක් එකවරම උපදින්නේද? මක්නිසාද සියොන් වේදනාවට පත් වූ විගසම ඇය තම දරුවන් ප්‍රසූත කළාය. “මම උපත දක්වා ගෙනැවිත්, ප්‍රසවය සිදුවීමට නොසලස්වන්නෙම්ද?” යයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක. “මම ප්‍රසවය සිදුවීමට සලස්වා, ගර්භය වසා දමන්නෙම්ද?” යයි නුඹගේ දෙවියන්වහන්සේ කියන සේක. යෙසායා 66:7–9.

පෘථිවි මෘගයාගේ පාලන කාලයේදී, ජාතියක් එකවරම උපදින්නේ ය. එම ජාතිය නම් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසය; මක්නිසාද ඔවුහු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය සම්පූර්ණයෙන් පිළිබිඹු කරන අය වෙති. ඔවුහු “පිරිමි දරුවා” වූ යේසුස්වහන්සේ විසින් නිරූපණය කරන ලද්දෝ ය. ඔවුහු ස්ත්‍රිය විළිවෙදනාවට පැමිණීමට පෙර උපදින යෙසායාගේ “පිරිමි දරුවා” ය. අගාධයෙන් නැඟී එන මෘගයා විසින් ඔවුන් ඝාතනය කරනු ලැබූ විට ලෝකය ප්‍රීතිවූ මළ වියළි ඇට, යෙරුසලමේදී සැනසීම ලබනු ඇත; ඉන්පසු ඔවුහු “පිරිමි දරුවා” බිහිකරන ස්ත්‍රිය සමඟ ප්‍රීති වන්නෝ ය. ඇය විළිවෙදනාවට පැමිණීමට පෙර ඔවුහු බිහිකරනු ලබති; ඉන්පසු ඇය විළිවෙදනාවට පත්ව “ඇයගේ” අනෙකුත් “දරුවන්” බිහිකරන්නීය; එවිට අන್ಯජාතිකයෝ තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයට ගලායන ගංගාවක් මෙන් ප්‍රතිචාර දක්වති, එම පණිවිඩය රට පුරා ප්‍රලයමය රළපහරක් මෙන් පැතිර යද්දී. ඔවුහු මහත් අර්බුදයකදී උපදිති; එය ඇයගේ විළිවෙදනාව නියෝජනය කරයි. එළිදරව් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ස්ත්‍රිය, මූලික වශයෙන්, යමළුවන් ලබන්නීය. පළමුව උපදින අය නම් පළමු ඵල ලෙස හඳුන්වනු ලබන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසයයි; අනෙකුත් අන್ಯජාතිකයෝ නම් ග්‍රීෂ්ම සෘතුවේ අස්වැන්නෙහි මහත් එකතුව ය.

> යෙරුසලම සමඟ ප්‍රීති වන්න, ඇයට ප්‍රේම කරන ඔබ සැමදෙනා ඇය සමඟ සතුටු වන්න; ඇය නිසා ශෝක වූ ඔබ සැමදෙනා, ඇය සමඟ මහත් ප්‍රීතියෙන් ප්‍රීති වන්න. එවිට ඔබ ඇගේ සැනසිල්ලේ ස්තනවලින් පානය කොට තෘප්තිමත් වන්නහුය; ඔබ කිරි උරාගෙන, ඇගේ මහිමයේ බහුලත්වයෙන් ප්‍රීතිමත් වන්නහුය. මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: බලව, මම ගංගාවක් මෙන් ඇයට සමාදානය දිගු කර දෙන්නෙමි, ජාතීන්ගේ මහිමය ගලා යන දියදාරාවක් මෙන් ඇයට දෙන්නෙමි; එවිට ඔබ පානය කරන්නහුය, ඇගේ දෙපස මත දරාගෙන යනු ලබන්නහුය, ඇගේ දණහිස් මත හුරතල් කරනු ලබන්නහුය. මවක් තම දරුවා සනසන ලෙස, එසේම මම ඔබ සනසන්නෙමි; ඔබ යෙරුසලමේදී සනසනු ලබන්නහුය. ඔබ මේ දකින්නාක්කල් ඔබගේ හදවත ප්‍රීති වනු ඇත, ඔබගේ ඇට පැළෑටියක් මෙන් සශ්‍රීක වනු ඇත; ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය උන්වහන්සේගේ සේවකයන් උදෙසා ප්‍රසිද්ධ වනු ඇත, උන්වහන්සේගේ කෝපය උන්වහන්සේගේ සතුරන් උදෙසා ද ප්‍රකාශ වනු ඇත. යෙසායා 66:10–14.

යෙරුසලම නිසා “වැලපෙන” අය නම්, ඇය තුළ සිදුකරනු ලබන පිළිකුල්කම් නිසා නොඬා සුසුම්ලමින් කඳුළු හෙළන, සහ මුද්‍රා තබන ලද්දෝය; තවද ඔවුන් ඉරිදා නීතියට පෙරම මුද්‍රා තබනු ලැබ සිටිති. අපි දැන් සිටින්නේ “සභාව සඳහා වූ අවසාන කාර්යය” තුළය; එය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ අවසාන මොහොතයන්ය.

> “ස්වාමීන්වහන්සේගේ කාර්යයේ ආත්මයද, ප්‍රාණයන්ගේ ගැලවීම පිළිබඳ ආදරභාවයද හදවතේ දරාගන්නා දෙවියන්වහන්සේගේ සත්‍ය ජනතාව, පාපය එහි සැබෑ, පාපී ස්වභාවයෙන්ම නිතර දකිති. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පහසුවෙන් වැළඳගන්නා පාපයන් සම්බන්ධයෙන් ඔව්හු සෑමවිටම විශ්වාසවන්තව හා පැහැදිලිව කටයුතු කිරීමේ පැත්තේ සිටිති. විශේෂයෙන් සභාව උදෙසා වූ අවසාන කාර්යයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ සිංහාසනය ඉදිරියෙහි දෝෂ රහිතව සිටීමට නියමිත එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ නාමයෙන් තමන්ව පවසාගන්නා ජනතාවගේ අයුතුකම් ඔවුන්ට අතිශය ගැඹුරින් දැනෙන්නෙය. මෙය අනාගතවක්තෘවරයා විසින්, එක් එක් අයගේ අතෙහි මරන ආයුධයක් ඇති මනුෂ්‍යයන්ගේ රූපකය යටතේ, අවසාන කාර්යය දැක්වූ අයුරින් බලවත්ව ප්‍රකාශ කර ඇත. ඔවුන් අතර එක් මනුෂ්‍යයෙක් හණ වස්ත්‍රයෙන් ඇඳී සිටි අතර, ඔහුගේ පැත්තක ලේඛකයෙකුගේ මෂිධාරකයක් තිබුණේය. ‘එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහුට මෙසේ වදාළසේක: නුවර මැදින්, යෙරුසලමේ මැදින් ගොස්, එහි මැද සිදුකරනු ලබන සියලු අශුචිකම් නිසා සුසුම් හෙළන, විලාප නඟන මනුෂ්‍යයන්ගේ නළල් මත ලකුණක් තබන්න.’” Testimonies, volume 3, 266.

“උණුසුම්ව නෙත් කඳුළු වැගිරවමින් විලාප කරන” අය, විනාශකාරක දූතයන් මරාදැමීමේ ආයුධ රැගෙන යෙරුසලම ලෙස නිරූපිත සභාව හරහා යාමට පෙර මුද්‍රා කරනු ලැබෙති.

> ආඥාව මෙසේය: “නුවර මැදින්, යෙරුසලම මැදින් ගොස්, එහි මැද සිදුකරනු ලබන සියලු පිළිකුල්කම් නිසා සුසුම්ලමින් ද විලාප නඟමින් ද සිටින මිනිසුන්ගේ නළල් මත ලකුණක් තබන්න.” මෙසේ සුසුම්ලමින් විලාප නඟන්නෝ ජීවනයේ වචන ප්‍රකාශ කරමින් සිටියහ; ඔවුන් තරවටු කළහ, උපදෙස් දුන්නහ, තදින් අයැද සිටියහ. දෙවියන්වහන්සේට අපහාස කරමින් සිටි සමහරු පසුතැවිලි වී, උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි තම සිත් නමවා ගත්හ. එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ තේජස ඉස්රායෙලයෙන් පහව ගොස් තිබුණි; බොහෝ දෙනා තවමත් ආගමික ආචාර-විධි පවත්වාගෙන ගිය නමුත්, උන්වහන්සේගේ බලය හා සන්නිධිය අඩු වී තිබුණි.

> “උන්වහන්සේගේ ක්‍රෝධය විනිශ්චයයන් තුළින් පිටව යන කාලයේදී, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මෙම නම्र, කැපවූ අනුගාමිකයෝ ලෝකයේ අනෙක් අයගෙන් තමන්ගේ ආත්මීය වේදනාව නිසා වෙන්කර හඳුනාගනු ලබන්නෝය; එම වේදනාව විලාපයෙන්ද හැඬීමෙන්ද, දෝෂාරෝපණයෙන්ද අනතුරු ඇඟවීම්වලින්ද ප්‍රකාශ වේ. අනෙක් අය දැනට පවතින අකුසලයට වස්ත්‍රයක් ආවරණය කර දමන්නටත්, සෑම තැනකම පැතිර පවතින මහත් දුෂ්ටකම නිදහස් කර දක්වන්නටත් උත්සාහ කරන අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ ගෞරවය පිළිබඳ උද්යෝගයක් සහ ආත්මයන් පිළිබඳ ප්‍රේමයක් ඇති අය කිසිවෙකුගේ ප්‍රසාදය ලැබීම සඳහා නිශ්ශබ්ද නොවන්නෝය. අධර්මවන්තයන්ගේ අපවිත්‍ර ක්‍රියා සහ කථාවන් නිසා ඔවුන්ගේ ධර්මිෂ්ඨ ආත්මයන් දිනෙන් දින පීඩාවට පත්වේ. අපරාධයේ වේගයෙන් ගලායන ප්‍රවාහය නවත්වන්නට ඔවුන්ට බලයක් නැති බැවින්, ඔව්හු ශෝකයෙන්ද භීතියෙන්ද පිරී සිටිති. මහත් ආලෝකය ලැබූ අයගේම ගෙවල් තුළ ආගම හෙළා දකිනු දැක ඔව්හු දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ විලාප කරති. සභාව තුළ අභිමානය, ලෝභකම, ආත්මාර්ථකාමීභාවය සහ සෑම වර්ගයකටම ආසන්න රැවටීම් පවතින බැවින් ඔව්හු තම ආත්මයන් දුක්විඳවති, පීඩා කරති. දෝෂාරෝපණයට උද්යෝග දක්වන දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය පාදතලයෙන් මැඩ දමනු ලබයි, එසේම සාතන්ගේ සේවකයෝ ජයග්‍රහණය කරති. දෙවියන්වහන්සේ අගෞරවයට පත්කරනු ලබන අතර, සත්‍යය ප්‍රභාවහීන කරනු ලබයි.”

> තමන්ගේම ආත්මික පසුබැසීම ගැන දුක් නොවන, අන්‍යයන්ගේ පාපයන් පිළිබඳ ශෝක නොකරන පන්තිය දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව නොලැබූවන් ලෙස ඉතිරි කරනු ලබන්නෝය. ස්වාමින්වහන්සේ තම දූතයන් වන, අතෙහි ඝාතන ආයුධ දරා සිටින මිනිසුන්ට මෙසේ අණ කරයි: ‘ඔහුගේ පසුපසින් නුවර පුරා ගොස් පහර දෙන්න; ඔබගේ ඇස ඉතිරි නොකරත්වා, ඔබ ද කරුණාව නොදක්වත්වා: මහල්ලන් හා තරුණයන් ද, කන්‍යාවන් ද, කුඩා දරුවන් ද, ස්ත්‍රීන් ද සම්පූර්ණයෙන් මරා දමන්න: එහෙත් සලකුණ ඇති කිසිවෙකු අසළටවත් නොඑළඹෙන්න; මගේ ශුද්ධස්ථානයෙන් ආරම්භ කරන්න.’ එවිට ඔව්හු ගෘහය ඉදිරියෙහි සිටි වයෝවෘද්ධ පුරුෂයන්ගෙන් ආරම්භ කළෝය.

> “මෙහිදී අපි දකින්නේ සභාව—ස්වාමිවහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය—දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ ප්‍රහාරය ප්‍රථමයෙන්ම අත්විඳි ස්ථානය වූ බවයි. දෙවියන්වහන්සේ විසින් මහත් ආලෝකය ලබාදී, ජනතාවගේ ආත්මික හිතසතුටුකම්වල ආරක්ෂකයන් ලෙස සිටි වයෝවෘද්ධ පුරුෂයෝ තමන් වෙත භාරකළ විශ්වාසය ද්‍රෝහීව අත්හැරියාහ. පුරාණ දිනවල මෙන් අද්භුත ක්‍රියා හෝ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකට ප්‍රකාශනය අප බලාපොරොත්තු විය යුතු නැතැයි ඔව්හු ස්ථානයක් ගෙන සිටියාහ. කාලය වෙනස් වී ඇත. මේ වචන ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය ශක්තිමත් කරයි; එවිට ඔව්හු කියති: ස්වාමිවහන්සේ යහපතක්ද නොකරන සේක, දුෂ්ටකමක්ද නොකරන සේක. තම ජනතාවට විනිශ්චය ගෙන එමින් පැමිණීමට උන්වහන්සේ අතිශයින් කරුණාමයය. මෙලෙස, “සාමයත් ආරක්ෂාවත්” යන්න නැවත කිසිදා තම හඬ හොරණෑවක් මෙන් උස්කර දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඔවුන්ගේ අකටයුතුකම්ද, යාකොබ්ගේ ගෘහයට ඔවුන්ගේ පාපද පෙන්වා නොදෙන මිනිසුන්ගෙන් නැගී එන කෑගැසීම වේ. බුරන්නට අකමැති වූ මේ නිශ්ශබ්ද බල්ලෝම, අගෞරවයට ලක්වූ දෙවියන්වහන්සේගේ යුක්තිසහගත ප්‍රතිශෝධය අත්විඳින අය වෙති. පුරුෂයෝද, කන්‍යාවෝද, කුඩා දරුවෝද සියල්ලෝ එකට විනාශ වෙති.” Testimonies, volume 5, 210, 211.

යෙසායා සතළිහ වන පරිච්ඡේදය ද්විගුණ කිරීමේ සංකේතභාවය යොදා ගනිමින් ආරම්භ වන්නේ, එය බබිලෝනියේ වැටීමේ පණිවිඩය සමඟ එකතු වන දෙවැනි පණිවිඩයක් වන මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ පණිවිඩයට අයත් අනාවැකිමය සලකුණක් වන බැවිනි. බබිලෝනියේ වැටීම අනාවැකිමය ලෙස ප්‍රකාශ කරනු ලබන විට ද්විගුණ කරනු ලැබේ. එම වාක්‍ය ඛණ්ඩය නම්, “බබිලෝනය වැටී ඇත, වැටී ඇත” යන්නයි.

> තවද තවත් දූතයෙක් අනතුරුව පැමිණ, “බබිලෝනය වැටී ඇත, වැටී ඇත, ඒ මහත් නගරය; මක්නිසාද, ඇය සිය වංචනාචාරයේ උදහස්කමේ මිදෙන් සියලු ජාතීන්ට පානය කළාය” යයි කීවේය. එළිදරව් 14:8.

ශාස්ත්‍රයේ සඳහන් ආකාරයෙන් සත්‍ය බාබිලෝනියේ පතනයන් දෙකක් ඇත; ආත්මික බාබිලෝනියේ පතනයන්ද දෙකක් ඇත. එකට ගත් කල, ඒවා බාබිලෝනියේ පතනයේ අනාවැකිමය ලක්ෂණ හඳුනා දක්වන ඓතිහාසික සාක්ෂිකරුවන් හතරක් නියෝජනය කරයි.

> තවද ඔහු බලවත් හඬකින් මහත් ශබ්දයෙන් කෑගසා මෙසේ කීවේය: “මහා බබිලෝනිය වැටී ගියාය, වැටී ගියාය; ඇය දුෂ්ටාත්මයන්ගේ වාසස්ථානයක්ද, සෑම අපවිත්‍ර ආත්මයකම ගුප්ත නිවාසයක්ද, සෑම අපවිත්‍ර හා ඝෘණිත පක්ෂියෙකුගේ කූඩුවක්ද වී ඇත.” එළිදරව් 18:2.

නිම්රෝද්ගේ කාලයේදී ශාබ්දික බාබිලෝනිය බාබෙල් ලෙස වැටුණේය; බෙල්ෂස්සරගේ කාලයේදී ද ශාබ්දික බාබිලෝනිය වැටුණේය. ආත්මික බාබිලෝනිය 1798දී වැටුණි, එහි අවසාන පතනය ශුද්ධ ලියවිල්ල තුළ නැවත නැවතත් නිරූපිත කරනු ලැබේ. මේ හේතුවෙන්, බාබිලෝනියේ පතනය පිළිබඳ පණිවිඩය තුළ දෙගුණ කිරීමේ අනාවැකිමය සංකේතවාදය අන්තර්ගත වේ. බාබිලෝනියේ පතනය සමඟ දෙගුණ කිරීමක් තිබේ; එහෙත් දෙගුණ කිරීමේ ප්‍රපංචය සඳහා අනෙකුත් ප්‍රධාන අනාවැකිමය හේතු දෙකක්ද තිබේ.

දෙවන හේතුව නම්, එය පණිවිඩයක් වශයෙන් දෙවන පණිවිඩයකින් එක්කළ පණිවිඩයක් නියෝජනය කරන බැවිනි. එය පණිවිඩ දෙකක් නියෝජනය කරයි. දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ අර්ථය හා ව්‍යුහය සම්බන්ධයෙන් තවත් වැදගත් සත්‍යයන් ඇත; එහෙත් අප මෙහි සරලව සටහන් කරන්නේ, හතළිස්වන පරිච්ඡේදයෙන් ආරම්භ වන යෙසායාගේ අවසාන പ്രവචන කථනය, ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයෙහි තැරී සිටියදී තම ජනතාවට සපයන බව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පොරොන්දු වූ සැනසිලිකාරයාගේ සංකේතය දෙගුණ කිරීමෙනි ආරම්භ වන බවය.

> “නුඹලාගේ දෙවියන් වහන්සේ කියන සේක: මාගේ ජනතාව සනසාපන්න, සනසාපන්න. යෙරුසලමට සනසවන ලෙස කථා කර, ඇයට හඬගා කියන්න: ඇයගේ සටන අවසන් වී ඇත, ඇයගේ අපරාධය කමා කරනු ලැබ ඇත; මක්නිසාද ඇයගේ සියලු පාපයන් වෙනුවෙන් ස්වාමින්වහන්සේගේ අතින් දෙගුණයක් ඇය ලැබ තිබේ.” යෙසායා 40:1, 2.

බයිබලය තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතයේ ආල්ෆා හා ඔමේගා වන අංගය පිළිබඳව ඉසයියා හතළිස්වන පරිච්ඡේදයෙන් පොතේ අවසානය දක්වා ඇති මෙම කොටස තරම් විශේෂිතව කථා කරන වෙනත් කොටසක් නොමැත. ආල්ෆා සහ ඔමේගා ලෙස, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෙම කොටස මත තම නාමයේ අත්සන වන ආල්ෆා හා ඔමේගා තබන සේක; මක්නිසාද ඔබ ඉසයියාගේ අවසානයට පැමිණෙන විට, ඔහු නැවත වරක් සැනසිලිකරන්නා ගැන සඳහන් කරයි, මක්නිසාද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වචනය වන අතර, උන්වහන්සේ ආරම්භයත් අවසානයත් වන සේක.

> ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: ස්වර්ගය මාගේ සිහසුන ය, පොළොව මාගේ පාදපීඨය ය; එසේනම්, ඔබ සැම මා උදෙසා ගොඩනඟන ගෘහය කොතැනද? මාගේ විවේකස්ථානය කොතැනද? මක්නිසාද මේ සියල්ල මාගේ අතින් සාදන ලද්දේ ය, මේ සියල්ල එසේ ඇති වූයේ යයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක. එහෙත් මම බැලීම කරන්නේ මේ මනුෂ්‍යයා වෙතය, එනම් දුප්පත් වූ, පසුතැවිලි වූ ආත්මයක් ඇති, මාගේ වචනයට වෙව්ලන තැනැත්තා වෙතය. ගවයෙකු මරන්නා මනුෂ්‍යයෙකු ඝාතනය කළාක් මෙන් ය; බැටළුවෙකු පූජා කරන්නා බල්ලෙකුගේ බෙල්ල කපා දැමුවාක් මෙන් ය; අර්පණයක් ඔප්පු කරන්නා ඌරාගේ ලේ ඔප්පු කළාක් මෙන් ය; දුම් පූජා කරන්නා රූපවහන්සේකට ආශීර්වාද කළාක් මෙන් ය. එසේය, ඔවුහු තමන්ගේම මාර්ග තෝරාගෙන ඇත, ඔවුන්ගේ ආත්මය ඔවුන්ගේ පිළිකුල්කම්වල සතුටු වෙයි. මමත් ඔවුන්ගේ මායාවන් තෝරාගෙන, ඔවුන් භය වන දේ ඔවුන් පිටට ගෙන එන්නෙමි; මක්නිසාද මම කැඳවූ කල කිසිවෙකුත් පිළිතුරු නොදුන්නේ ය; මම කතා කළ කල ඔවුහු නොඇසූහ. එහෙත් ඔවුහු මාගේ ඇස් ඉදිරියේ දුෂ්ටකම කළහ, මම ප්‍රීති නොවූ දේම තෝරාගත්හ. යෙසායා 66:1–4.

දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව උන්වහන්සේට කුමන ගෘහයක් ගොඩනැගුවේ ද යන්න පිළිබඳ ප්‍රශ්නය නැඟේ. ඔවුන් පේතෘස්ගේ ආත්මික ගෘහය ගොඩනැගුවෝ ද, නැතහොත් සාතන්ගේ සභාගෘහය ද? දෙවියන්වහන්සේ හඳුනා දක්වන්නේ, උන්වහන්සේ ගොඩනැගූ ගෘහය යනු “දුප්පත් වූ ද, පශ්චාත්තාපී ආත්මයක් ඇති ද,” සහ දෙවියන්වහන්සේගේ “වචනයට වෙවුලන” අයගෙන් සමන්විත බවය. උන්වහන්සේ තම වචනයට වෙවුලන අය, තමාගේම මාර්ගය තෝරාගෙන අපවිත්‍ර පූජා පිරිනමන වෙනත් පංතියක් සමඟ ප්‍රතිවිරුද්ධ කර දක්වයි. එසේ අපවිත්‍ර පූජා පිරිනමන පංතියට අයත් අය, යුදෙව්වන්ට සිදු වූ පරිදිම, ඔවුන්ගේ ගෘහය ඔවුන්ට පාළුකර අත්හැර දමනු ලබන බව සොයා ගනු ඇත.

සියලු අනාගතවක්තෘවරු ලෝකයේ අවසානය පිළිබඳව කථා කරති; මෙය වනාහි, උන්වහන්සේගේ වචනය ඉදිරියේ කම්පිත වන ප්‍රඥාවන්තයන් සහ දෙවියන්වහන්සේට ඔවුන්ගේ ආත්මය ප්‍රීති වන පිළිකුල්කර දේවල් පූජා කරමින් සිටින මෝඩයන් අතර ඇති භේදය දැක්වෙන නිදර්ශනයකි. එබැවින්, “බොරුවක්” පිළිගැනීම හේතුවෙන් ගෙන එනු ලබන බව ප්‍රේරිත පාවුලු හඳුන්වා දෙන එම මෝහයම, දෙවියන්වහන්සේ මෝඩ ලාඕදිකියානු කන්‍යාවන් සඳහා තෝරාගනු ඇත.

“බොරුව” යනු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ඉතිහාසයේ විශේෂිත සංකේතයකි; එය 1863 දී ගොඩනඟන්නන් විසින් පිළිගනු ලැබුවේය, සහ ඇඩ්වෙන්ට් ඉතිහාසය පුරා එය මත ගොඩනඟනු ලැබීය. එය ව්‍යාජ පදනමක් උපදවූ බොරුවක් වූ අතර, එහිදී ඔවුහු ව්‍යාජ වූ නකල් දේවමාළිගාවක් ඉදිකිරීමට ආරම්භ කළහ. සැබෑ දේවමාළිගාව නකල් කිරීමේ ඔවුන්ගේ කාර්යය “අවසාන දවස්” දක්වාම දිගටම පවතියි. යෙසායා හැට හයවන පරිච්ඡේදයේ පසුබිම ප්‍රඥාවන්ත හා මෝඩ කන්‍යාවන්ගේ වෙන්වීම තුළ ස්ථානගත කරයි. යෙසායා, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ 2020 ජූලි 18 වන දින ඇති වූ බලාපොරොත්තු කඩවීමෙන් සංකේතාත්මක දින තුනහමාරකට පසු සැනසුම්කරු එවීමට පොරොන්දු වූ අවස්ථාවේ, යෙසායා හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු පදයේ තමන් සලකුණු කළ ප්‍රවේදී ඉතිහාසය හඳුන්වා දෙයි.

> ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනයට කම්පා වන ඔබ, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න; මාගේ නාමය නිසා ඔබට වෛර කළ, ඔබව පිටතට නෙරපා දැමූ ඔබගේ සහෝදරයෝ, “ස්වාමීන්වහන්සේ මහිමයට පත් වීමට යහපත” යයි කීහ. එහෙත් උන්වහන්සේ ඔබගේ සතුට පිණිස ප්‍රකාශ වන්නේය, ඔවුන් ලජ්ජාවට පත්වන්නේය. නගරයෙන් ඝෝෂාවේ හඬක්, මාලිගාවෙන් හඬක්, තම සතුරන්ට ප්‍රතිഫල දෙන ස්වාමීන්වහන්සේගේ හඬක්. යෙසායා 66:5, 6.

1798 සිට 1844 දක්වා වූ මිලරයිට්වරුන්ගේ චලනය තුළ, ස්වාමීන්වහන්සේ ආත්මික මාලිගාවක් ගොඩනැගූ සේක; ගිවිසුමේ දූතයාණන් ලෙස උන්වහන්සේ 1844 දී එයට හදිසියේ පැමිණි සේක. ස්වාමීන්වහන්සේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ චලනය තුළ ආත්මික මාලිගාවක් ගොඩනඟන සේක, එම මාලිගාව වෙත හදිසියේ පැමිණ එය සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළුවන පිණිසය. පේත්‍රස් තම ප්‍රථම ලිපියේ දෙවන පරිච්ඡේදයේ එම මාලිගාව “ආත්මික ගෘහයක්” ලෙස හඳුන්වයි. “ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන” අය නම්, යොහන් එළිදරව් පොතෙහි “අසන අය ආශීර්වාදලද්දෝය” යැයි කියන විට යොමු කරන්නේ ඔවුන් වෙතය. ඔව්හු ධජය වෙති, මක්නිසාද ධජය “ඉශ්‍රායෙල්ගේ නෙරපාහරින ලද්දන්ගෙන්” සමන්විතය. ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්වහන්සේගේ වචනයෙහි කම්පා වන ෆිලදෙල්ෆියානුවන් තුළ තමන්වහන්සේ මහිමයට පත් කරන විට, මෝඩ ලාඕදිකයාවේ අය ලජ්ජා වන්නෝය; උන්වහන්සේගේ වචනය “සත්‍යය” ය.

ඥානවන්තයන් හා මෝඩයන් අනෙක් පන්තියෙන් වෙන් කරනු ලබන කාලය තුළ ඇසෙන කටහඬ තුන, “නගරයෙන්ද,” “දේවමාළිගාවෙන්ද,” “ප්‍රතිවිපාක දෙන ස්වාමීන්වහන්සේගෙන්ද” පැමිණෙයි. නගරයෙන් එන පළමු “කටහඬ” “කෝලහලයේ හඬක්” වන අතර, එම “කෝලහලය” හදිසියේ පැමිණෙන සැනසීමකාරයාගේ පැමිණීමය.

> තවද පෙන්තකොස්ත දවස සම්පූර්ණයෙන් පැමිණි කල, ඔවුන් සියල්ලෝ එක සිතින් එක ස්ථානයක රැස්ව සිටියෝය. එවිට අහසින් වේගවත් බලවත් සුළඟක් හමා එනවාක් මෙන් ශබ්දයක් හදිසියේම ඇතිවී, ඔවුන් හිඳ සිටි ගෙය මුළුල්ලම පිරී ගියේය. එවිට ගිනි මෙන් වූ බෙදී ගිය දිවවල් ඔවුන්ට ප්‍රකාශ වී, ඒ එකිනෙකා මත නවත්නා ලද්දේය. ක්‍රියා 2:1-3.

ක්‍රියා 2:2හි “ශබ්දය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනයේ අර්ථය “ඝෝෂාවක්” සහ “අපවාදයක්” යන්නයි. “අපවාදයක්” යනු අනාවැකියකි. “නගරයෙන්” එන “ශබ්දය” හෝ “ඝෝෂාව” “ප්‍රබල සුළඟකින්” නිරූපණය කර ඇත. “නගරයෙන් එන ඝෝෂාකාරී හඬ” යනු “සෝදොමය සහ මිසරය” යයි ආත්මික අර්ථයෙන් හඳුන්වනු ලබන, “අපගේ ස්වාමීන් වහන්සේද කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලැබූ” “මහා නගරයේ වීථියේ” මරා දැමූ වියළි අස්ථි පිහිටි නිම්නයෙහි සැනසිල්ල දෙනාගේ පැමිණීම සලකුණු කරන ඉස්ලාමයේ “අපවාදය” හෝ අනාවැකිමය පණිවිඩයයි.

යෙසායාහි හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ, “ගිවිසුමේ දූතයා” සඳහා මාර්ගය සූදානම් කිරීමට නියමිත වූ “ශබ්දය,” ඔහු කුමන පණිවුඩයක් “පිළිඹිබ්බුවෙන් ප්‍රකාශ කළ යුතුද”ැයි ඇසීය. ඔහුට “ඉස්ලාමයේ පණිවුඩය” “ප්‍රකාශ කිරීමට” කියන ලදී. ක්‍රියා පොතෙහි, පේතෘස්ගේ ආත්මික “ගෘහය” පුරවා දැමූ “ශබ්දය” “වේගයෙන් දුවන බලවත් සුළඟක්” විය; එය, යෙහෙස්කෙල් හතළිස් හතේ, ඉස්ලාමයේ සුළං හතරෙන් පැමිණියේය.

> නගරයෙන් ඝෝෂාවක හඬක්, මාලිගාවෙන් හඬක්, තම සතුරන්ට ප්‍රතිඵල දෙන ස්වාමින්වහන්සේගේ හඬක්ය. යෙසායා 66:6.

අපගේ ස්වාමීන් වහන්සේ කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලැබූ වීථියෙන්, සැනසිලිකාරයා මුලින්ම කාන්තාරයේ හඬන තැනැත්තාගේ “හඬ”ට, පණිවුඩය කුමක් විය යුතුදැයි දැනුම් දෙයි. අනතුරුව, 1798 සිට 1844 දක්වා ආරම්භක චලනයේදී පූර්වරූපිත වූ ලෙස ඉදි කරනු ලැබූ දේවමාළිගාව වන බලවත් සේනාව, එම හඬ වර්ධනය කරයි. බලවත් සේනාව ඉස්ලාමයේ හඬ ප්‍රකාශ කරන විට ඔවුන්ගේ චලනය, ඉරිදා නීතිය සම්මත කිරීම නිසා එක්සත් ජනපදය පිළිබඳ විනිශ්චයේ දෙවියන්වහන්සේගේ හඬ හඳුනා දක්වන තුන්වන “හඬ” වෙත මඟ පෙන්වයි. ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රතිවිපාක දෙනු ලබන්නේ එහිදීය. මෙම හඬ තුන පාලනය කරනු ලබන්නේ, අරුම පුදුම භාෂාශාස්ත්‍රඥයා විසින් නිර්මාණය කර “සත්‍යය” ලෙස පරිවර්තනය කරනු ලැබූ හෙබ්‍රෙව් වචනයේ ආරම්භක, මධ්‍යම හා අවසාන අකුරු නියෝජනය කරන සැඟවුණු ඉතිහාසයක් වන සත් ගර්ජනාවන්ගේ ව්‍යුහය තුළය. මෙවන් දේවල් ඔබට ගොතා ගත නොහැක!

අප හඳුනාගෙන පැමිණි අනාගතවාණී ඉතිහාසයට අනුකූලව, ඉන්පසු යෙසායා ජාතියක උපත පිළිබඳ කථා කරයි.

> ඇය වේදනා විඳින්නට පෙර දරුවා බිහි කළාය; ඇයගේ වේදනාව පැමිණීමට පෙරම පුරුෂ දරුවෙකු බිහි කළාය. මෙවැනි දෙයක් අසා ඇත්තේ කවුද? මෙවැනි දේවල් දුටුවේ කවුද? පොළොව එක් දිනකදී දරුවන් බිහි කිරීමට සලස්වනු ලබන්නේ ද? නැතහොත් ජාතියක් එකවරම උපදිනවා ද? මන්ද, සියොන් වේදනා විඳින්නට පටන් ගත් විගසම ඇය තම දරුවන් බිහි කළාය. “මම උපත දක්වා ගෙනැවිත්, බිහි කරවන්නේ නැද්ද?” කියා ස්වාමීන්වහන්සේ පවසන සේක. “මම බිහි කරවන තැනට ගෙනැවිත්, ගර්භය වසා දමන්නෙම් ද?” කියා ඔබගේ දෙවියන්වහන්සේ පවසන සේක. යෙසායා 66:7–9.

ස්ත්‍රියට වේදනා පටන් ගන්නට පෙර උපන් ජාතිය මෑතකදී වීථියේ මළාත් වියළාත්, මුළු ලෝකයම ඇගේ තත්ත්වය ගැන ප්‍රීතිවෙමින් සිටියදී තිබුණි. එහෙත් සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා නැඟිටි විට, ඔවුන්ගේ මරණය ගැන ප්‍රීතිවූවෝ භීතියට පත් වූහ. මළාත් වියළාත් ඝාතනය කළ දේහයන් ජාතියක් ලෙස නැඟිට සිටින කල, යෙරුසලමට ආදරය කරන සියල්ලෝ එවිට ඇය සමඟ ප්‍රීතිවනු ඇත. යෙරුසලමට ආදරය කරන අය අතර එක ලක්ෂ සතළිස් හතර දහසෙහි ජාතිය පමණක් නොව, එවිට බැබිලෝනියෙන් කැඳවා ගනු ලබන දෙවියන්වහන්සේගේ අන්‍ය රැළද ඇතුළත් වෙති. 2020 ජූලි 18 වන දිනේ වූ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් ඇති වූ නැවත නැඟිටීම සම්පූර්ණ කරනු ලබන්නේ සැනසීමදෙන තැනැත්තාගේ පැමිණීමෙනි; එය මළාත් වියළාත් “අස්ථි” “තෘණයක් මෙන් සරුසාර වීමට” සලස්වනු ඇත.

> යෙරුසලම සමඟ ප්‍රීති වන්න, ඇයට ප්‍රේම කරන්නාවූ ඔබ සියල්ලෝ ඇය සමඟ සතුටු වන්න; ඇය ගැන ශෝක වූ ඔබ සියල්ලෝ ඇය සමඟ මහත් ප්‍රීතියෙන් ප්‍රීති වන්න. එසේ කරන්නේ ඔබ ඇගේ සැනසිල්ලේ ස්තනවලින් පාන කර තෘප්තිමත් වන පිණිසය; ඇගේ මහිමයේ පූර්ණත්වයෙන් ඔබ උරාගෙන ප්‍රීතිමත් වන පිණිසය. මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: බලන්න, මම ගංගාවක් මෙන් සමාදානය ඇය වෙත දිගුකරන්නෙමි, ජාතීන්ගේ මහිමය ගලා යන දොළක් මෙන් ඇය වෙත ගෙනඑන්නෙමි. එවිට ඔබ පාන කරන්නහුය; ඇගේ පාර්ශ්වයන් මත ඔබ උසුලාගෙන යනු ලබන්නහුය, ඇගේ දණහිස් මත ඔබ ආදරයෙන් දොලවනු ලබන්නහුය. තම මව විසින් සැනසෙන අයෙකු මෙන්, එසේම මම ඔබ සැම සනසන්නෙමි; ඔබ යෙරුසලමේදී සැනසීම ලබන්නහුය. ඔබ මෙය දකින විට ඔබගේ හදවත ප්‍රීතිවනු ඇත, ඔබගේ අස්ථි තණකොළ මෙන් සශ්‍රීක වර්ධනය ලබනු ඇත; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය උන්වහන්සේගේ සේවකයන්ට ප්‍රකාශවනු ඇත, උන්වහන්සේගේ කෝපය උන්වහන්සේගේ සතුරන්ට ද ප්‍රකාශවනු ඇත. යෙසායා 66:10–14.

ඇල්ෆා සහ ඔමේගා, ආරම්භයේදී තිබූ පරිදිම, සැනසිල්ල දෙනාණන්ගේ පැමිණීම හඳුනාගැනීම සමඟ යෙසායාගේ අවසාන වෘත්තාන්තයේ අවසානය නැවතත් එය ආරම්භ වූ ස්ථානයේම තබයි. තවද, එලියාගේ පණිවිඩය නියෝජනය කරන සෑම පණිවිඩයකදීම සදාකාලිකවම එසේ වන්නේ මෙන්, එය ස්වාමින් වහන්සේ භූමියට ශාපයකින් පහර දෙන සන්දර්භය තුළ තබා ඇත.

> මක්නිසාද, බලව, ස්වාමීන්වහන්සේ ගින්න සමඟද, සුළි කුණාටුවක් මෙන් තම රථ සමඟද පැමිණෙනසේක; උන්වහන්සේගේ කෝපය උග්‍රතාවයෙන්ද, උන්වහන්සේගේ තරවටු කිරීම ගිනි ජ්වාලාවලින්ද ඉටු කිරීමටය. මක්නිසාද ගින්නෙන්ද උන්වහන්සේගේ කඩුවෙන්ද ස්වාමීන්වහන්සේ සියලු මාංසය සමඟ විනිශ්චය කරනසේක; ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් මරණයට පත්කරනු ලබන්නෝ බොහෝ වන්නෝය. මැද ඇති එක් ගසක් පිටුපස උයන්වල තමන්ම ශුද්ධ කරගන්නාවෝද, තමන්ම පවිත්‍ර කරගන්නාවෝද, ඌරු මාංසයත්, අශුද්ධ දේත්, මීයාත් භුක්තිවිඳිනාවෝද, ඔවුන් සියල්ලෝම එකට විනාශ කරනු ලැබන්නෝය, ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. මක්නිසාද මම ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන්ද ඔවුන්ගේ සිතිවිලන්ද දනිමි. සියලු ජාතීන්ද සියලු භාෂාවන්ද එක්රැස් කරන්නෙමි යන කාලය පැමිණෙන්නේය; ඔව්හු පැමිණ මාගේ මහිමය දකින්නෝය. යෙසායා 66:15–18.

ඒදෙන්හි “උයනේ” “මධ්‍යයේ” ඇති යහපත්කම හා නරකකම පිළිබඳ “වෘක්ෂය” පසුපස සිටින මෝඩ ලාඔදිකියා අද්වෙන්තිස්තයන්, තමන් තමන්ම ශුද්ධ කරමින් පවිත්‍ර කරගන්නා බව ප්‍රකාශ කළත්, සැබවින්ම ඔවුහු බබිලෝනියේ අපවිත්‍ර ධර්මෝපදේශ භුක්ති විඳිමින්, අත්හැර දීමට අතිශයින් ආදරය කළ තම පව් හේතුවෙන් ආදම් හා ඒව සැඟවුණු ලෙසම සැඟවෙති. ඔවුහු අනෙකුත් සියලු ජාතීන් සමඟම විනාශ කරනු ලබන්නෝය. ඔවුහු “ලකුණක්” වන්නා වූ ප්‍රඥාවන්තයන්ට විරුද්ධව තබා දක්වනු ලැබෙති. එම “ලකුණ” යනු “ධජය” වන අතර, එය සබත නිරූපණය කරයි; සබත යනු ස්වාමීන් වන ඔබගේ දෙවියන්වහන්සේගේ, සැබවින්ම උන්වහන්සේගේ ජනතාව ශුද්ධ කරනු ලබන ලකුණය.

> එබැවින් ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයෝ සදාකාල ගිවිසුමක් වශයෙන් තම පරම්පරා පුරා සබත් දවස පවත්වමින් සබත ආචරించවල්ලා. එය මා හා ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් අතර සදහටම ලකුණක් වන්නේය; මක්නිසාද ස්වාමීන් වහන්සේ දින හයකින් අහසත් පොළොවත් මැවූසේක, හත්වන දින විශ්‍රාම ගෙන ප්‍රාණවත් වූසේක. නික්මයාම 31:16, 17.

බුද්ධිමත්හු ප්‍රකාශිත ආගමික වෘත්තියක වෘක්ෂයක් පසුපස සැඟවී නොසිටිති; ඔවුහු මහත් මහා විවාදයේ අවසාන දර්ශනවලදී දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය ඉදිරිපත් කරමින්, ධජයකු මෙන් උස්කරනු ලබති. උන්වහන්සේගේ මහිමය නම් උන්වහන්සේගේ චරිතයයි; ලෝකයට ඔවුන් නිරූපණය කරන උන්වහන්සේගේ චරිතයේ අංගය නම් “සත්‍යය” ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන ආල්ෆා හා ඔමේගා, ආරම්භය හා අවසානය, පළමුවන්නා හා අන්තිමයාය.

> “මම ඔවුන් අතර ලකුණක් තබන්නෙමි; ඔවුන්ගෙන් ගැළවුණු අය මම ජාතීන් වෙත—තර්ෂීෂ්, පූල්, ලූද්, දුනු අදින්නන් වෙත, ටූබාල් හා යාවාන් වෙත, මාගේ කීර්තිය අසා නැතිද, මාගේ මහිමය දුටු නැතිද දුරස්ථ දූපත් වෙත—යවන්නෙමි. ඔවුහු ජාතීන් අතර මාගේ මහිමය ප්‍රකාශ කරන්නෝ ය. තවද ඔවුහු ඔබගේ සියලු සහෝදරයන් සියලු ජාතීන්ගෙන් අශ්වයන් පිටද, රථවලද, පල්ලක්කුවලද, කතරම්වලද, වේගවත් සතුන් පිටද, යෙරුසලමේ පිහිටි මාගේ ශුද්ධ කන්දට, ස්වාමීන්වහන්සේට පූජාවක් ලෙස ගෙන එන්නෝ ය,” යයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක; “ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයෝ පවිත්‍ර භාජනයකින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහයට පූජාව ගෙන එන්නාක් මෙන්ය. තවද ඔවුන්ගෙන් සමහරෙකු පූජකයන් ලෙසද ලෙවීවරුන් ලෙසද මම ගන්නෙමි,” යයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. “මක්නිසාද මම කරන්නට යන නව අහසත් නව පොළොවත් මා ඉදිරියෙහි ස්ථිරව පවතින්නාක් මෙන්,” යයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක, “එසේම ඔබගේ වංශයත් ඔබගේ නාමයත් ස්ථිරව පවතින්නේය. තවද එසේ වනුයේ, එක් අමාවකෙන් තවත් අමාවකටද, එක් සබත් දිනකින් තවත් සබත් දිනකටද, සියලු මාංසය මා ඉදිරියෙහි නමස්කාර කිරීමට පැමිණෙන්නේය,” යයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. “ඔවුහු පිටතට ගොස් මට විරුද්ධව අපරාධ කළ මනුෂ්‍යයන්ගේ මළකඳන් දෙස බලන්නෝ ය; මක්නිසාද ඔවුන්ගේ පණුවා මැරෙන්නේ නැත, ඔවුන්ගේ ගින්න නිවෙන්නේද නැත; ඔවුහු සියලු මාංසයට අග්‍රහණීය දෙයක් වන්නෝ ය.” යෙසායා 66:16–24.

යෙසායාගේ අවසාන අනාවැකිමය කථාව 2023 ජූලි මාසයේ සැනසවන්නාගේ පැමිණීමෙන් ආරම්භ වන අතර, එම කථාව ආරම්භ වූ ස්ථානයේම අවසානයට පැමිණෙයි. එය අත්හදා බැලීමේ කාලය අවසන් වීමට මඳකට පෙර මුද්‍රාව විවෘත කරනු ලබන සත් ගර්ජනාවන්ගේ සැඟවුණු ඉතිහාසය තුළ පැමිණෙයි. එය ආරම්භයේදී වූ මිලරයිට් ව්‍යාපාරයේ පුනරාවර්තනය, අවසානයේදී එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ව්‍යාපාරයේ ඉතිහාසය සමඟ හඳුනා දෙයි. එය, ඉලියාගේ පණිවුඩය සමඟ අනුගාමී වන ශාපයේ පණිවුඩය, ජාතීන් කෝපගැන්වීමේ ඉස්ලාමයේ අනාවැකිමය ක්‍රියාවලියේ පණිවුඩය ලෙස නිරූපණය කරයි; එම ක්‍රියාවලිය ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් විනිශ්චය ගෙන ඒම සඳහා, ඉරිදා නීතියක් නිසා පළමුව ‘United States’ මතත්, එමම කැරැල්ල නිසා අවසානයේ මුළු ලෝකය මතත්, භාවිත කරනු ලැබේ.

අපි යෙසායාගේ අවසාන කථනය පිළිබඳ අපගේ සලකා බැලීම ඊළඟ ලිපියේදී ಮುಂದುವರන්නෙමු.

Back to Articles