Article

# යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව - අංක පහයි

යෙසායා හතළිහ: සැනසුම් දෙනු, සැනසුම් දෙනු

Author

Jeff Pippenger

Published

October 25, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

යෙසායා සතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු පද දහහත තුළ, එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස අය, ලෝකය ප්‍රීතිවෙමින් සිටියදී, මාවත්වල මළවී වැටී සිටි දින තුනහමාර අවසානයේ සිටින ස්ථානයේ භවදර්ශනීය වශයෙන් ස්ථානගත කරනු ලැබේ. සියලු භවදක්තෘවරු එකිනෙකා සමඟ සම්මුතියෙන් සිටිති; ඔවුන් ඉදිරිපත් කරන භවදර්ශනීය සිද්ධීන් සෑම විටම අනෙක් භවදක්තෘවරුන්ගේ වචන සමඟ අනුකූල වන්නේය, මන්ද දෙවියන් වහන්සේ අවුල්සහගතභාවයේ කර්තෘ නොවන බැවිනි.

> අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ ආත්මයන් අනාගතවක්තෘවරුන්ට යටත්ය. මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ අවුල්කාරීභාවයේ කර්තෘ නොව, සාමයේ කර්තෘ වන සේක; ශුද්ධවන්තයන්ගේ සියලු සභාවල ද එසේය. 1 කොරින්ති 14:32, 33.

යේසුස්වහන්සේ තම අසන්නාවෙහිදී එවීමට පොරොන්දු වූ සැනසුවන්නා, යෙසායාගේ අවසාන අනාවැකිමය වාර්තාව රචනා කරන විසි හය පරිච්ඡේදයන්හි පළමු පදයේම පළමු වචන තුළ තැන්පත් කරන ලදී. “නුඹලා මාගේ ජනතාව සැනසවන්න, සැනසවන්න, ඔබලාගේ දෙවියන් වහන්සේ කියන සේක.” පළමු සඳහන් කිරීමේ නියමය අවධාරණය කරන්නේ, ඉදිරියට ඇති එම විසි හය පරිච්ඡේද සැනසුවන්නාගේ පැමිණීමේ සම්පූර්ණ හා අවසාන ඉටුවීම සම්බන්ධයෙන් අවබෝධ කරගත යුතු බවය.

> මම පියාණන්ට යාච්ඤා කරන්නෙමි; එවිට උන්වහන්සේ ඔබ සමඟ සදාකාලයටම වාසය කරන පිණිස තවත් සැනසීමකරුවෙකු ඔබට දෙනු ඇත.... එහෙත් සැනසීමකරු වූ ශුද්ධාත්මයාණන්, පියාණන් මාගේ නාමයෙන් එවනු ලබන උන්වහන්සේ, සියල්ල ඔබට උගන්වා දෙන සේක; තවද මා ඔබට කී සියල්ල ඔබගේ මතකයට ගෙන එන සේක. යොහන් 14:16, 26.

මිලේරයිට් ඉතිහාසයේ මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬ, එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසයේ නැවත දෝංකාර වේ.

> “දුෂ්ටකමේ තුළ, වංචාවේද මුළාවේද තුළ, මරණයේ සෙවනැල්ලෙහිම පවතින ලෝකයක් ඇත,—නිදාගෙනය, නිදාගෙනය. ඔවුන් අවදි කිරීමට ආත්මයේ වේදනාව දැනෙන්නේ කාටද? ඔවුන් වෙත ළඟා විය හැක්කේ කුමන හඬකටද? මාගේ සිත අනාගතය වෙත ගෙනයන ලද්දේය, එවිට සංඥාව දෙනු ලබන්නේය. ‘බලව, මනමාලයා පැමිණෙයි; ඔහුව මුණගැසීමට පිටතට යන්න.’ එහෙත් සමහරු තමන්ගේ පහන් නැවත පුරවාගැනීම සඳහා තෙල් ලබාගැනීමට ප්‍රමාද වී ඇතිවනු ඇත; එවිට අතිශයින් ප්‍රමාදව ඔවුන් සොයාගනු ඇත, තෙලින් නිරූපණය කරනු ලබන චරිතය හුවමාරු කළ හැකි දෙයක් නොවන බව.” Review and Herald, February 11, 1896.

ප්‍රශ්නය මෙසේ අසනු ලැබේ: “නිදාසිටින” අය “අවදි” කළ හැක්කේ “කවර හඬකට” ද? යෙසායාගේ සතළිස්වන අධ්‍යායේ ඔවුන් අවදි කරන “හඬ” යනු “කැලෑබිමේ” “කෑ මොරදෙන” “හඬ” ය.

> යෙරුසලමට සැනසිලිදායක වචන කියන්න; ඇයට හඬනගා කියන්න, ඇගේ යුද්ධකාලය අවසන්වී ඇත, ඇගේ අයුතුකම කමාකරනු ලැබී ඇත; මක්නිසාද ඇය තම සියලු පාපයන් සඳහා සමිඳාණන්වහන්සේගේ අතින් දෙගුණයක් ලබා ඇත. කාන්තාරයේ “හඬනගන්නා” තැනැත්තාගේ “හඬ”.... යෙසායා 40:2, 3.

මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩය, පසු වැස්සේ පණිවිඩයද වේ.

> “ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේගේ පැමිණීම අතිශයින් දුරස්ථ කරමින් සිටිති. මම දුටුවේ අන්තිම වැසි [මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ මෙන්] හදිසියේම, දසගුණ බලයෙන් පැමිණෙමින් තිබූ බවය.” Spalding and Magan, 5.

දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ සොයාගන්නා, අග වැසි පණිවුඩය නියෝජනය කරන බොහෝ සංකේතයන්ගෙන් එකක් වන්නේ වචන හෝ වාක්‍ය ඛණ්ඩ ද්විගුණ කිරීමෙන් හඳුනාගනු ලබන සංකේතයයි. වචන, හෝ වාක්‍ය ඛණ්ඩ ද්විගුණ කිරීම, අවසාන දවස්වල මධ්‍යරාත්‍රි හඬ හෝ අග වැසි පණිවුඩයේ සංකේතයකි. “සැනසෙන්න, සැනසෙන්න” යන ද්විගුණ කිරීමේ සංකේතය, යෙසායා පොතේ හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ ආරම්භය, දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ මධ්‍යරාත්‍රි හඬ ලෙස නියෝජනය කරන පණිවුඩය හඳුනාගෙන පසුව ප්‍රකාශ කිරීමට නියමිත වන ප්‍රමාද කාලය තුළ ස්ථානගත කරයි. එම කාලයේදී, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ නිදාසිටින කන්‍යාවන් අවදි කිරීමට සැනසිලිකරුවා එවයි; ඔවුන් භවिष्यවාණිමය වශයෙන් නිදාසිටින ලෙසත්, සමහර භවिष्यවාණිමය ඡේදවල මරණ නින්ද නිදාසිටින ලෙසත් නිරූපණය කරනු ලැබේ. යෙසායා හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු පදය, 2020 ජූලි 18 දින වූ බලාපොරොත්තු භංගවීමට ‘පසු’ සංකේතාත්මක දින තුනහමාරක කාලයක භවिष्यවාණිමය වශයෙන් ස්ථානගත කර ඇත, මක්නිසාද නිදාසිටින අය අවදි කිරීමට සැනසිලිකරුවා එවනු ලබන්නේ එවිටය. දින තුනහමාරක් වනාන්තරයක සංකේතයක් වන අතර, “හඬ” “මොරගැසීමට” පටන්ගන්නේ එහිදීය.

එළිදරව්ව එකොළහ, එසකියෙල් තිස්හත, මත්තෙව් විසිපහ, මෙන්ම මිලරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයත් (සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ චලනයකදීම පෙනී යන මිලරයිට් ඉතිහාසයේ ඒම මාර්ගසලකුණු සමඟ), නිදාසිටි කන්‍යාවන් අවදි කිරීමේ ‘නිශ්චිත ක්‍රියාවලියක්’ හඳුනා දක්වයි. එම ක්‍රියාවලිය ආරම්භ වන්නේ බලාපොරොත්තුභංගයෙහිදී කන්‍යාවන් නිදා යෑමෙන්ය. බලාපොරොත්තුභංගයෙහිදී ආරම්භ වූ ප්‍රමාද කාලය, අවසානයේදී ප්‍රමාද කාලය වශයෙන්ම හඳුනාගනු ලැබේ. ප්‍රමාද කාලයේ අන්තිම කොටස වන්නේ මධ්‍යරാത്രි හඬේ පණිවිඩය වර්ධනය වීමයි. එම පණිවිඩය ස්ථාපිත වූ විට, එය තම උච්චස්ථානය වන විනිශ්චය දක්වා ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ.

යෙසායාහි “හඬ” ලෙස නිරූපිත දූතයා, ප්‍රකාශ කළ යුතු වූ පණිවිඩය කුමක්දැයි විමසා සිටියේය. ඔහුට සංකේතමය භාෂාවෙන් ඉස්ලාමයේ පණිවිඩය ඉදිරිපත් කරන ලෙස පවසනු ලැබීය. ඉස්ලාමයේ අනාවැකිමය පණිවිඩය ඉක්මනින් පැමිණෙන්නා වූ ඉරිදා නීතියෙන් වෙන් කළ නොහැක; මක්නිසාද ඉස්ලාමය තූරී බලයක් වන අතර, ප්‍රකාශිත වාක්‍යයෙහි තූරී සත දෙවියන්වහන්සේ ඉරිදා නීති පනවන බලයන් මත කරන විනිශ්චය නිරූපණය කරයි. එම බලයන් නම් 321 දී ද්‍රාගන්ගේ සංකේතයක් වූ අන්‍යජාතික රෝමය; 538 දී මෘගයාගේ සංකේතයක් වූ පාප්වාදී රෝමය; සහ එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මනින් පැමිණෙන්නා වූ ඉරිදා නීතිය, එය බොරු අනාගතවක්තෘගේ සංකේතයකි.

වනයේ හඬ නඟමින් සිටි “හඬ” විසින් ප්‍රකාශ කරනු ලැබිය යුතු පණිවිඩය කුමක්ද යන්න හඳුනාගැනීම සමඟ සම්බන්ධව, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය කිසිදා අසාර්ථක නොවන බවට වූ පොරොන්දුව තිබිණ. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය කිසිදා අසාර්ථක නොවන බවට වූ එම ‘පොරොන්දුව හා සහතිකය’ හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන පදයේ මෙසේ ප්‍රකාශ කරන ලද එම අනුරූප ප්‍රවාචනික පසුබිම තුළ ස්ථාපිත වී ඇත: “අවසානයේදී එය කථා කරන්නේය, බොරු නොකියන්නේය; එය ප්‍රමාද වුවද, ඒ වෙනුවෙන් බලා සිටින්න; මක්නිසාද එය නියතයෙන්ම පැමිණෙන්නේය, එය ප්‍රමාද නොවන්නේය.” ඉස්ලාමයේ පණිවිඩය කිසිදා අසාර්ථක නොවන්නේය; එය නියතයෙන්ම පැමිණෙන්නේය. යෙසායා සතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පදය, හබක්කුක්හි දර්ශනය සඳහා බලා සිටින අය අමතයි.

> එහෙත් යෙහෝවා කෙරෙහි බලා සිටින අය තම ශක්තිය අලුත් කරගන්නෝය; ඔව්හු ගරුඩයන් මෙන් පියාපත් ඇතිව ඉහළට නැගී යන්නෝය; ඔව්හු දුවමින් වෙහෙස නොවන්නෝය; ඇවිදින විටත් ක්ලාන්ත නොවන්නෝය. යෙසායා 40:31.

දැන් මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබන සත් ගර්ජනාවල “සඟවා තිබූ ඉතිහාසය” අනුව, අසාර්ථකත්වයකින් ආරම්භ වී අසාර්ථකත්වයකින් අවසන් වන සලකුණු තුනක් හඳුනාගනු ලැබේ. එම සංකේතාත්මක ඉතිහාසය තුළ කාල පරිච්ඡේද දෙකකින් වෙන් කරන ලද සලකුණු තුනක් ඇත. අසාර්ථකත්වයක් ප්‍රමාද කාලය ආරම්භ කරයි. ප්‍රමාද කාලය මධ්‍යරാത്രි හඬේ සංශෝධිත පණිවිඩය හා අනාවැකිය වෙත ගෙන යයි. මධ්‍යරാത്രි හඬේ පණිවිඩය, මධ්‍යරಾತ್ರි හඬේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමේ කාල පරිච්ඡේදයක් ආරම්භ කරයි; එය විනිශ්චය ලෙස නිරූපිත දෙවන අසාර්ථකත්වයකට ගෙන යයි. කාල පරිච්ඡේද දෙකකින් වෙන් කරන ලද එම පියවර තුන, හෙබ්‍රෙව් වචනය වන “සත්‍යය” තුළ නිර්මාණය කර ඇති පරිදි, ආල්ෆා සහ ඔමේගාව නිරූපණය කරයි.

එසේකියෙල් තිස්හතේ දී, එසේකියෙල් යෙසායා හතළිහේ “හඬ” ද නියෝජනය කරයි. යෙසායා හතළිහේ ඇති හඬ අසන්නේ, “මම කුමක් ප්‍රකාශ කළ යුතුද?” යන්නයි. එවිට එසේකියෙල් තිස්හතේ සත්වන පදයේ ඇති “හඬ” ඔහුට “අණ කරනු ලැබූ පරිදි” “අනාගතවාක්‍ය ප්‍රකාශ කළේය.”

> එබැවින් මට අණ කළ පරිදි මම අනාවැකි පැවසුවෙමි. මම අනාවැකි පැවසූ කල, ශබ්දයක් ඇතිවිය; බලව, කැළඹීමක්ද ඇතිවිය; එවිට අස්ථි එකිනෙකට එක්ව, අස්ථිය තම අස්ථියට සම්බන්ධ විය. මම බැලූ කල, බලව, නාරටියද මාංසයද ඒවා මත උදා විය, සමද ඒවා මතුපිට ආවරණය කළේය; එහෙත් ඒවා තුළ ප්‍රාණය නොවීය. එසකියෙල් 37:7, 8.

එසකියෙල්ගේ පළමු අනාවැකිය අස්ථි හා මාංසය එකට එක් කළද, ඒවා තවමත් ජීවමාන නොවීය. “එබැවින්” එසකියෙල් දෙවෙනි වරටත් තමන්ට “අණ කළ පරිදි” “අනාවැකි කීවේය.” දෙවන අනාවැකිය එම ශරීරයන්ට ජීවය ගෙන ආවේය. මෙම අනාවැකි දෙක ආදම්ගේ මැවීම මගින් ප්‍රතිරූපිත වේ.

> තවද ස්වාමිවූ දෙවියන් වහන්සේ බිමෙන් ගත් දූවිල්ලෙන් මනුෂ්‍යයා සෑදූ සේක; ජීවනයේ හුස්ම ඔහුගේ නාස්පුඩු තුළට හුස්මළූ සේක; එවිට මනුෂ්‍යයා ජීවමාන ආත්මයක් විය. උත්පත්ති 2:7.

මළ වියළි අස්ථිවලට ජීවනය ගෙන එන දෙඅදියර ක්‍රියාවලිය ප්‍රථමයෙන් සඳහන් වන්නේ ආදම්ගේ මැවීමේදීය; එමගින් දෙවියන්වහන්සේගේ අනාගතවාණි වචනය ඔහුගේ මැවුම්කාරී බලයද වන බව අවධාරණය කරයි. දෙවියන්වහන්සේ පළමුව ආදම්ව “රූපගත කළසේක,” එවිට එසකියෙල්ගේ ප්‍රථම අනාගතවාණිය අස්ථි සහ ශරීර එකට ගෙන ආවාය; අනතුරුව දෙවියන්වහන්සේ “ජීවනයේ හුස්ම ඔහුගේ නාසිකාවලට පිඹුසේක; එවිට මනුෂ්‍යයා ජීවමාන ආත්මයක් විය.”

එසකියෙල්ගේ දෙවන අනාවැකිය ඇටකටු වෙත නොව, “සුළඟ වෙත” යොමු කරන ලද්දේය; මක්නිසාද ඔහුට, “සුළඟට කියන්න,” “ජීවයේ හුස්මයෙනි, සතර දිශාවලින් එන්න, මේ මැරුම් කෑවන් මත හුස්ම හෙලා ඔවුන් ජීවත් වන පිණිස” යැයි කියන ලෙස දන්වා තිබුණි. මළ සිරුරු බලවත් සේනාවක් ලෙස ජීවයට ගෙන එන එසකියෙල්ගේ දෙවන අනාවැකිය, මළ සිරුරු වෙත නොව, සුළඟ වෙත යොමු කරන ලද්දේය. එය සිරුරු මත හුස්ම හෙලන ලෙස සුළඟට දුන් ආඥාවක් විය. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි “හුස්ම” යන පදය ප්‍රථම වරට සඳහන් වන්නේ ආදම්ගේ මැවීමේදීය; එහි එය ජීවයේ හුස්ම ලෙස නිර්වචනය කර ඇත. තවද, මළ සිරුරු තුළට ජීවය ගෙන එන දෙය සතර දිශාවලින් පැමිණෙයි.

> “දේවදූතයන් සතර වායු අල්ලාගෙන සිටිති; ඒවා තම බන්ධනයෙන් මිදී සම්පූර්ණ පොළොවේ මතුපිට පුරා වේගයෙන් දිව ගොස්, තම ගමන්මඟෙහි විනාශයත් මරණයත් රැගෙන යාමට උත්සාහ කරන කෝපිත අශ්වයකු විසින් නිරූපිත වේ.

> “අපි සදාකාල ලෝකයේ අතිසීමාවෙහිම නිදා සිටිමුද? අපි මන්ද, සීතල, මළ අය මෙන් වන්නෙමුද? අහෝ, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව තුළට උන්වහන්සේගේ ආත්මයත් ජීව හුස්මත් පිඹිනු ලැබේවා, එවිට ඔවුන් තම පාද මත නැගී ජීවත්වෙත්වා.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

මෙහි ඇති ප්‍රශ්න දෙක නම් අපි නිදා සිටිමු ද, සහ අපි මළවුන් වී සිටිමු ද යන්නයි…එකම අනාගතවක්තීය තත්ත්වය සඳහා භාවිත වන පද දෙකකි. දූතයන් විසින් රඳවා තබනු ලබන සුළං හතරේ පණිවුඩය යනු දෙවියන්වහන්සේගේ හුස්ම මළවුන් තුළට ඇතුල් කරවමින්, ඔවුන් නැගිට ජීවත් වන පරිදි කරන පණිවුඩයයි. සුළං හතරේ පණිවුඩය යනු ඉස්ලාමයේ කෝපිත අශ්වයාගේ පණිවුඩයයි. එළිදරව් පොතෙහි සුළං හතරේ පණිවුඩය යනු මුද්‍රා තැබීමේ පණිවුඩයයි. එළිදරව් 7:1–3 හි මුද්‍රා තැබීමේ පණිවුඩය යනු දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන් මුද්‍රා තැබෙන තුරු සුළං හතර රඳවා තබනු ලබන බව හඳුන්වා දෙන පණිවුඩයයි.

> මෙයින් පසු මම දුටුවේ, පොළොවේ කොණ හතරෙහි දූතයන් හතර දෙනෙක් සිටගෙන, පොළොවේ සුළං හතර අල්ලාගෙන සිටින බවය; එසේ වූයේ සුළඟ පොළොව මත හෝ මුහුද මත හෝ කිසිඳු වෘක්ෂයක් මත හෝ නොවහින ලෙසය. තවද, ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ඇති තවත් දූතයෙකු නැගෙනහිරින් ඉහළට එන බව මම දුටුවෙමි. ඔහු පොළොවටත් මුහුදටත් හානි කිරීමට බලය දෙන ලද දූතයන් හතර දෙනා වෙත මහ හඬින් කෑගසා මෙසේ කීවේය: අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ දාසයන් ඔවුන්ගේ නළල්වල මුද්‍රා කරන තුරු, පොළොවටවත් මුහුදටවත් වෘක්ෂයන්ටවත් හානි නොකරන්න. එළිදරව් 7:1–3.

එසකියෙල්ගේ දෙවන අනාවැකිය සුළඟට යොමු කරනු ලැබූ අතර, එම සුළඟ විසින් ශරීරවලට ගෙනා ජීවනය පැමිණියේ සුළං සතරෙහි පණිවිඩයෙන්ය. එසකියෙල් තිස්හත් වන පරිච්ඡේදයේ අටවන පදය සිට දසවන පදය දක්වා, “සුළඟ” හෝ “හුස්ම” ලෙස පෙනී යන වචනය සෑම අවස්ථාවකදීම එකම හෙබ්‍රෙව් වචනය වේ. දෙවියන් වහන්සේ ආදම් තුළට ජීවනයේ හුස්ම හෙළූ සේක; එසකියෙල්හි එම ජීවනයේ හුස්ම වන්නේ සුළං සතරෙන් පැමිණෙන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ මුද්‍රා තැබීමේ පණිවිඩයයි. එම පණිවිඩය, පළමු පණිවිඩය මගින් මරණයේ මිටියාවතෙහි එකට රැස් කරනු ලැබූ ශරීරවලට, දෙවියන් වහන්සේගේ මැවීමේ බලය ගෙන එයි. සුළං සතරෙහි පණිවිඩය නම්, ඉරිදා නීතිය නිසා එක්සත් ජනපදය පිටත විනිශ්චය ගෙන එන ඉස්ලාම් ආගමේ පණිවිඩයයි. එය මධ්‍යරාත්‍රි මොරහඬේ පණිවිඩයයි.

සත් ගර්ජනාවන්ගේ සැඟවුණු ඉතිහාසය ආරම්භ වන්නේ කලකිරීමකින්ය; එම කලකිරීම ප්‍රමාද කාලය ආරම්භ කරයි. එළිදරව් 11හි, 2020 ජූලි 18 වන දින භවිත දෙදෙනා ඝාතනය කරනු ලැබූ කල, එම ප්‍රමාද කාලය ආරම්භ විය. ස්වාමින්වහන්සේ එසකියෙල්ගෙන්, වීථියේ මළව සිටින එම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාට නැවත ජීවනය ලැබිය හැකිදැයි විමසූ අවස්ථාවේ, එසකියෙල්ද මරණයන් අතර සිටියේය.

> ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය මා පිට තිබුණේය; උන්වහන්සේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ ආත්මයෙන් මාව පිටතට ගෙන ගොස්, අස්ථිවලින් පිරුණු පල්ලියේ මැද මා තැබූසේක. තවද උන්වහන්සේ ඒවා වටා මා ඇවිදවූසේක; එවිට බලව, විවෘත පල්ලියෙහි ඉතා බොහෝ අස්ථි තිබුණේය; හා බලව, ඒවා අතිශයින් වියළී තිබුණේය. එවිට උන්වහන්සේ මට කථා කොට, මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, මේ අස්ථි ජීවත්විය හැකිදැයි ඇසූසේක. එවිට මම පිළිතුරු දෙමින්, අහෝ ස්වාමිවූ දෙවියනි, ඔබවහන්සේ දන්නාසේකැයි කීවෙමි. එසකියෙල් 37:1–3.

හත්වන වචනයේදී, එසෙකියෙල් ප්‍රකාශන දෙකෙන් පළමුවැන්න ප්‍රකාශ කරන විට, පණිවුඩය සරලව මෙසේය: “අහෝ, ඔබ වියළි ඇටකටුනි, සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න.” යොහන්, එළිදරව්වෙහි මෙසේ ලියා ඇත: “මේ පොතේ අනාවැකියේ වචන අසන්නෝ ආශීර්වාදලද්දෝය.” එසෙකියෙල්, ආශීර්වාදලත් මරණීය වියළි ඇටකටු නියෝජනය කරයි; එනම්, සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය අසන ලෙස එසෙකියෙල් දෙන අණ අසන්නෝය, තවද උන්වහන්සේගේ වචනය සත්‍යය වේ. එසෙකියෙල්ගේ දෙවන පරිච්ඡේදයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය අසන්නන්ගේ අත්දැකීම විස්තර කරනු ලබයි.

> ඒවිට ඔහු මට කීවේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, ඔබගේ පාද මත නැඟී සිටින්න; මම ඔබ සමඟ කතා කරන්නෙමි. ඔහු මා සමඟ කතා කළ විට ආත්මය මා තුළට ඇතුළුව, මාගේ පාද මත මා නඟා සිටවීය; එවිට මා සමඟ කතා කළ තැනැත්තාට මම සවන් දුනිමි. එසකියෙල් 2:1, 2.

එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ, මළ සිරුරු ස්වාමින්වහන්සේගේ වචනය අසාගත් කල, සැනසිලිකාරයා ඔවුන් තුළට ඇතුල් වී, ඔවුන් තම පාද මත නැගී සිටිති. ඔවුන් තම පාද මත පිහිටුවන්නේ සැනසිලිකාරයාය.

> දින තුනහමාරක් ගතවූ පසු දෙවියන්ගෙන් පැමිණි ජීවිතයේ ආත්මය ඔවුන් තුළට ඇතුළු විය; ඔව්හු තම පාද මත නැඟී සිටියෝ ය; ඔවුන් දුටුවන් මත මහත් භීතියක් වැටුණේ ය. එළිදරව් 11:11.

මළවුන් නැඟී සිටීම යනු, ඉරිදා නීතියේ විනිශ්චයේදී ඔවුන් උසට ඔසවා තබන ලද ධජය බවට පත් වීමට ඔවුන්ගේ සොහොන්වලින් පිටතට උද්ධාරණය කරන දෙපියවර ක්‍රියාවලියේ පළමු පියවරයයි. එකොළොස්වන අධ්‍යායේ ඔවුන් නැඟී සිටින විට, ඔවුන් දකින්නන් මත “මහා භය” පැමිණෙයි.

> ඔහු භයෙන් තම ශක්තිමත් අඩවිය වෙත පලා යනු ඇත; ඔහුගේ අධිපතීහුද ධජය දැක භීතියට පත් වන්නෝය, යනුවෙන් ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක, ඔහුගේ ගින්න සියොන්හි ඇත, ඔහුගේ උදුන යෙරුසලමේ ඇත. යෙසායා 31:9.

මිලර්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේ මධ්‍යරാത്രි හඬේ පණිවිඩය දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ දෙවන කොටස විය. දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය විසින්, එවකට බබිලෝනියේ දියණියන් ලෙස හඳුනාගනු ලැබූ සභාවන්ගෙන් මිලර්වරුන් වෙන් කිරීමක් සිදු කළ අතර, විශ්වාසවන්තයන්ට පිටතට පැමිණ මිලර්වරුන් සමඟ එකට නින්දන්නට කැඳවනු ලැබීය. එම පණිවිඩය මගින් විශ්වාසකරුවන්ගේ ‘ශරීරයක්’ පිහිටුවනු ලැබූ අතර, අනතුරුව දෙවන පියවර වූයේ දෙවන පණිවිඩයට එක්වී එයට බලය එක් කළ මධ්‍යරാത്രි හඬේ පණිවිඩයයි. එවිට මිලර්වරුන්, පණිවිඩය මහත් ගල්වැසි රැල්ලක් මෙන් මුළු දේශය පුරා ගෙන ගිය බලවත් සේනාවක් බවට පත්විය. එම දෙපියවර ක්‍රියාවලිය ප්‍රකාශිතවීම් දහඅටහි හඬ දෙක වන අතර, එය ප්‍රකාශිතවීම් එකොළහේ වීථියේ මරා දැමූ අය වූ එසකියෙල්හි වියළි ඇටකටු මළවුන්ගෙන් නැගිටීමේ සම්පූර්ණයෙන්ම එකම ක්‍රියාවලිය වේ.

> “ස්වර්ගයෙන් පැමිණි බලවත් දූතයාට උපකාර කිරීම පිණිස දූතයන් යවනු ලැබූහ; එවිට මට සෑම තැනකම නාද වන බවක් පෙනුණු හඬවල් ඇසුණි: ‘ඇයගේ පව්වලට ඔබලා සහභාගී නොවනු පිණිසත්, ඇයගේ වසංගතවලින් ඔබලාට භාගයක් නොලැබෙන පිණිසත්, මාගේ ජනතාවෙනි, ඇයගෙන් පිටතට එන්න. මන්ද ඇයගේ පව් ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී ඇත, දෙවියන් වහන්සේද ඇයගේ අධර්මිෂ්ඨකම් සිහිකර ඇත.’ මෙම පණිවිඩය තුන්වැනි පණිවිඩයට එකතු කිරීමක් මෙන් පෙනුණේය; එය 1844දී මධ්‍යම රාත්‍රි හඬ දෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩයට එක්වූවාක් මෙන්, එයට එක්වුණේය.” Spiritual Gifts, volume 1, 195, 196.

සැඟවුණු සත් ගර්ජනාවල ඉතිහාසයේ පළමු සලකුණ නම්, ප්‍රමාද කාලය ආරම්භ කරවන බලාපොරොත්තුභංගයයි. ප්‍රමාද කාලය යනු දින තුනහමාරක් ලෙස නිරූපිත කාල පරිච්ඡේදයක් වන අතර, එය වනයේ සංකේතයකි. වනයෙහි වසර හතළිහක සංචාරයේ අවසානයේදී, යෝෂුවා බලවත් හමුදාවක් පොරොන්දු දේශයට ඇතුළත් කළේය. දින තුනහමාර අවසානයේදී, එසකියෙල් මරණ නිම්නයට ගෙන යනු ලබන අතර, “ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න” යයි මළ සිරුරුන්ට අණ කරන ලෙස ඔහුට කියනු ලැබේ. එසකියෙල් යනු වනයෙහි හඬන “හඬක්” ය. ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන ලෙස වූ අණෙන් ශරීර කොටස් එකට එකතු වන්නේය, නමුත් ඔවුන් තවමත් ජීවමාන නොවෙති, තවමත් හමුදාවක් නොවෙති, තවමත් මුද්‍රා තබා නැත. දෙවන පරිච්ඡේදයේ එසකියෙල් විසින් ප්‍රකාශ කරන “ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය” අනුව, සැනසිල්ලකරු පැමිණෙන විට, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය එකවර අසමින් සිටියදීම නැගිට සිටිති. ඔවුන් වීථියේදී ඝාතනය කරනු ලැබූ දින තුනහමාරකට පසු සැනසිල්ලකරු එවන්නා බව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පොරොන්දු වූසේක.

එක් වරක් නැඟී සිටින කල, ‘තවමත් ජීවමාන නොවූ’ ශරීරයන්ට දෙවන අනාවැකියක් දෙනු ලබන්නේය. යෙසායාහි සඳහන් “වනයේ හඬන හඬ” තමා හඬන්නට නියමිත අනාවැකිය කුමක්දැයි අසයි. එසකියෙල්ටත්, යෙසායා හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ “හඬ”ටත් ප්‍රකාශ කිරීමට අණ කරනු ලබන “පණිවිඩය” නම් ඉස්ලාම්ගේ පණිවිඩයයි. එම අනාවැකිය ප්‍රකාශ කරනු ලබන විට, “ආදම්” බලවන්ත හමුදාවක් ලෙස ජීවයට පැමිණෙයි. එවිට ජීවමාන සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා, ඉක්මනින් පැමිණෙන්නාවූ ඉරිදා නීතිය සම්මත කිරීම හේතුවෙන් එක්සත් ජනපදය මත පනවනු ලබන ඉස්ලාම්ගේ විනිශ්චය පිළිබඳ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කරති. ඉරිදා නීතියේ විනිශ්චය, හත් ගිගුරුම්වල සඟවා ඇති ඉතිහාසයේ තුන්වන සලකුණ වේ. එය ඉටු වන කල, එම හමුදාව ස්වර්ගය දෙසට ධජයක් ලෙස උස් කරනු ලබයි; එය එළිදරව්ව දහහතරවන පරිච්ඡේදයේ නිරූපිතය.

> “මට පළමු, දෙවන, සහ තෙවන දූතයන්ගේ පණිවුඩයන් තුළ අත්දැකීමක් ලැබී ඇත. දූතයන් අහසේ මැදින් පියාසර කරමින්, ලෝකයට අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවුඩයක් ප්‍රකාශ කරමින්, මේ පෘථිවි ඉතිහාසයේ අවසාන දිනවල ජීවත් වන ජනතාව සමඟ සෘජු සම්බන්ධතාවයක් ඇතිව සිටින ලෙස නිරූපණය කර ඇත. කිසිවෙකු මෙම දූතයන්ගේ හඬ අසන්නේ නැත; මක්නිසාද ඔවුන් ස්වර්ගීය විශ්වය සමඟ සමාදානයෙන් ක්‍රියා කරන දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නිරූපණය කරන සංකේතයකි. දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයෙන් ප්‍රබෝධමත් කරනු ලැබ, සත්‍යය මඟින් ශුද්ධ කරනු ලැබූ පුරුෂයන් හා ස්ත්‍රීන්, මෙම පණිවුඩ තුන ඒවායේ පිළිවෙළ අනුව ප්‍රකාශ කරති.” Selected Messages, book 2, 387.

උස් කරනු ලබන ධජය නම් අහසේ මැදින් පියාසර කරමින් මනුෂ්‍ය වර්ගයාට මෘගයාගේ ලකුණ පිළිගැනීමෙන් වැළකෙන ලෙස අනතුරු අඟවන තුන්වන දූතයාය. මහා බලවත් හමුදාව මිකායෙල් නැඟී සිටින තුරුත් මනුෂ්‍යයන්ගේ කරුණාවේ අවස්ථාව අවසන් වන තුරුත් එම පණිවිඩය ලෝකයට ඉදිරිපත් කරමින් සිටියි.

අපි මෙම සිතුවිලි ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

> මධ්‍යම රාත්‍රියේදී, ‘බලව, මනාලයා පැමිණෙයි; ඔහු හමුවීමට පිටතට යන්න’ යන හඬක් නඟන ලදී. මතෙව් 25:6.

Back to Articles