Article

# Panium - Number Twenty

පානියම් - අංක විසි

Daniel 11’s Sequence and the 2025 Warning

දානියෙල් 11 හි අනුක්‍රමය සහ 2025 අනතුරු ඇඟවීම

Author

Jeff Pippenger

Published

March 2, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The pioneer application of the history which fulfilled verses ten through sixteen identified that Rome, who established the vision arrived in the year 200 BC, the same year as the battle of Panium, and I am suggesting that in 2025 Rome arrived and established the vision with the inauguration of Trump and Pope Leo. 2025 represents the only time a pope and President were inaugurated in the same year. The beast and its image was lifted up for all who are willing to see in 2025. Unlike the pioneers, I am applying the sequence of the verses, instead of the history that initially fulfilled the verses. I agree with the history, but am drawing upon a sequence within the verses as the framework for the history, as opposed to using the history to define the framework of the verses. I contend that the two approaches are both accurate.

දහයෙනි සිට දහසයෙනි දක්වා වූ පදයන් සම්පූර්ණ කළ ඉතිහාසයේ පුරෝගාමී අදාළකිරීම, දර්ශනය ස්ථාපිත කළ රෝමය ක්‍රි.පූ. 200 වර්ෂයේදී පැමිණි බව හඳුනාගත්තේය; එය පැනියම් සංග්‍රාමයේ වර්ෂයද විය. එහෙත් මම යෝජනා කරන්නේ 2025 දී ට්‍රම්ප් සහ පාප් ලියෝගේ දිවුරුම්දීම සමඟ රෝමය පැමිණ දර්ශනය ස්ථාපිත කළ බවය. 2025 නියෝජනය කරන්නේ, පාප්වරයෙකුත් ජනාධිපතිවරයෙකුත් එකම වර්ෂයේදී දිවුරුම්දුන් එකම අවස්ථාවය. 2025 දී බැලීමට කැමැති සියල්ලන් සඳහා මෘගයා සහ එහි රූපය උසස් කර තැබුණේය. පුරෝගාමීන් මෙන් නොව, මම අදාළ කරන්නේ පදයන්ගේ සම්පූර්ණ කළ මුල් ඉතිහාසය නොව, පදයන්ගේ අනුක්‍රමයයි. මම එම ඉතිහාසය සමඟ එකඟ වෙමි, එහෙත් පදයන්ගේ රාමුව නිර්වචනය කිරීම සඳහා ඉතිහාසය භාවිතා කිරීම වෙනුවට, ඉතිහාසය සඳහා වූ රාමුව ලෙස පදයන් තුළ ඇති අනුක්‍රමයක් මත ඇසුර ගනිමි. මෙම ප්‍රවේශ දෙකම නිවැරදි යයි මම තර්ක කරමි.

## The Revolution of the Maccabees

මක්කබියන්ගේ විප්ලවය

I apply the line of the Maccabees in a similar fashion. The Maccabean revolt in 167 BC was well after the battle of Panium in 200 BC, and well before Pompey captured Jerusalem in 63 BC. The line which begins at verse sixteen with general Pompey’s conquering of Jerusalem in 63 BC, and continues through to Tiberias Caesar who reigned when Jesus was crucified. The cross and Tiberias is represented in verse twenty-two of chapter eleven.

මම මක්කබීවරුන්ගේ වංශරේඛාවද ඒ හා සමාන ආකාරයෙන් අදාළ කරමි. ක්‍රි.පූ. 167 දී සිදු වූ මක්කබීය කැරැල්ල, ක්‍රි.පූ. 200 දී පැණියුම් සටනෙන් බොහෝ පසුවද, ක්‍රි.පූ. 63 දී පොම්පේ යෙරුසලම අල්ලාගැනීමට බොහෝ පෙරද සිදු විය. දහසයවන වගන්තියෙන් ආරම්භ වන මෙම වංශරේඛාව, ක්‍රි.පූ. 63 දී ජෙනරාල් පොම්පේ විසින් යෙරුසලම ජයගැනීමෙන් ආරම්භ වී, යේසුස්වහන්සේ කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලැබූ කාලයේ ආණ්ඩු කළ තීබේරියස් කයිසර් දක්වා අඛණ්ඩව පවතී. කුරුසිය සහ තීබේරියස්, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ විසි දෙවන වගන්තියේ නිරූපණය කර ඇත.

> And with the arms of a flood shall they be overflown from before him, and shall be broken; yea, also the prince of the covenant. Daniel 11:22.

> ගංවතුරක බලය මෙන් වන සේනා විසින් ඔවුන් ඔහු ඉදිරියෙන් ගසාගෙන යනු ලබන්නෝය, ඔවුන් බිඳ දමනු ලබන්නෝය; ඔව්, ගිවිසුමේ අධිපතියා ද එසේමය. දානියෙල් 11:22.

General Pompey conquering Jerusalem in 63 BC in verse sixteen, and then the cross in 31 AD in verse twenty-two, represents a line of prophecy that begins at a symbol of the Sunday law and ends with a symbol of the Sunday law. Verse twenty-three is a break in the passage, thus marking verse twenty-two as the end of the prophetic line that began in verse sixteen. Accompanied with the distinct ending of the line in verse twenty-two, is the fact that verse twenty-two is a symbol of the same waymark represented in verse sixteen, thus providing an alpha and omega witness that verses sixteen to twenty-two represents a distinct prophetic line.

දහසයවන පදයේ ක්‍රි.පූ. 63 දී සෙන්පති පොම්පෙයි විසින් යෙරුසලම ජයගැනීමත්, විසිදෙවන පදයේ ක්‍රි.ව. 31 දී කුරුසියත්, ඉරිදා නීතියේ සංකේතයකින් ආරම්භ වී ඉරිදා නීතියේ සංකේතයකින් අවසන් වන අනාවැකි රේඛාවක් නියෝජනය කරයි. විසිතුන්වන පදය මෙම පාඨාංශයේ විරාමයක් වන බැවින්, එය දහසයවන පදයෙන් ආරම්භ වූ අනාවැකි රේඛාවේ අවසානය ලෙස විසිදෙවන පදය සලකුණු කරයි. විසිදෙවන පදයේ මෙම රේඛාවට පැහැදිලි අවසානයක් ඇතිවීම සමඟම, විසිදෙවන පදය ද දහසයවන පදයේ නිරූපිත වූ එම මාර්ගසලකුණේම සංකේතයක් වීම නිසා, දහසයවන පදයේ සිට විසිදෙවන පදය දක්වා වූ පදයන් එක් විශේෂ අනාවැකි රේඛාවක් නියෝජනය කරන බවට අල්ෆා සහ ඔමේගා සාක්ෂියක් සපයයි.

Add to this that verses fifteen and sixteen are marking the transition from the Seleucid kingdom to the Roman power, and you see a break in continuity from the Seleucids in verse fifteen unto the Romans in verse sixteen and the line of verse sixteen to twenty-two is clearly isolated as a singular prophetic line. Verse sixteen introduces the next power who will dominate Judea, thus marking a transition of prophetic history just as with verse twenty-three. The line begins and ends with a symbol of the Sunday law, and the line ends in the twenty-second verse of the eleventh chapter.

මෙයට තවද එකතු කරනුයේ, පහළොස්වන සහ දහසයවන වාක්‍ය දෙකම සෙලියුසිද් රාජ්‍යයෙන් රෝම බලයට සිදුවන සංක්‍රමණය සලකුණු කරන බවය; එවිට ඔබ දකින්නේ පහළොස්වන වාක්‍යයේ සෙලියුසිද්වරුන්ගෙන් දහසයවන වාක්‍යයේ රෝමයන් දක්වා අඛණ්ඩත්වයේ විරාමයක් ඇති බවත්, දහසයවන වාක්‍යයෙන් විසි දෙවන වාක්‍යය දක්වා වන රේඛාව එක්කෙනෙකුට අදාළ අනාවැකිමය රේඛාවක් ලෙස පැහැදිලිවම වෙන්කර තබා ඇති බවත්ය. දහසයවන වාක්‍යය යුදයාව පාලනය කරනු ලබන ඊළඟ බලය හඳුන්වා දෙයි; එසේ අනාවැකි ඉතිහාසයේ සංක්‍රමණයක් සලකුණු කරන්නේ විසි තුන්වන වාක්‍යයේ මෙන්මය. එම රේඛාව ආරම්භ වන්නේද අවසන් වන්නේද ඉරිදා නීතියේ සංකේතයකින් වන අතර, එම රේඛාව එකොළොස්වන අධ්‍යායේ විසි දෙවන වාක්‍යයෙන් අවසන් වෙයි.

## Smith—and Three Caesars

ස්මිත්—සහ සීසර්වරු තිදෙනා

The fact that verse sixteen represents the Sunday law, as does verse twenty-two—demands that the two verses be aligned upon each other. Uriah Smith comments on verse twenty-three, and explains why it represents a history that began further back in the history of the previous verses, as opposed to representing a history that follows immediately after the cross of verse twenty-two.

විසිහයවන පදය මෙන්ම විසිදෙවන පදයද ඉරිදා නීතිය නියෝජනය කරන බැවින්, එම පද දෙක එකිනෙකට අනුරූප වන ලෙස සමාන්තර කර බැලිය යුතුය. උරියා ස්මිත් විසින් විසිතුන්වන පදය පිළිබඳ අදහස් දක්වමින්, එය විසිදෙවන පදයේ කුරුසියෙන් වහාම අනතුරුව පැමිණෙන ඉතිහාසයක් නියෝජනය කරන බවට නොව, ඒ වෙනුවට පෙර පදයන්හි ඉතිහාසයේ තවත් පසුබැසී ආරම්භ වූ ඉතිහාසයක් නියෝජනය කරන බව කෙසේදැයි පැහැදිලි කරයි.

> “‘VERSE 23. And after the league made with him he shall work deceitfully: for he shall come up, and shall become strong with a small people.’

> “‘පදය 23. ඔහු සමඟ ගිවිසුම කළ පසු ඔහු කපටිකමින් ක්‍රියා කරනු ඇත; මක්නිසාද ඔහු ඉහළට නැඟී, සුළු ජන සමූහයක් සමඟ බලවත් වනු ඇත.’”

> “The ‘him’ with whom the league here spoken of is made, must be the same power which has been the subject of the prophecy from the 14th verse; and that this is the Roman power is shown beyond controversy in the fulfilment of the prophecy in three individuals, as already noticed, who successively ruled over the Roman Empire; namely, Julius, Augustus, and Tiberius Caesar. The first, on returning to the fort of his own land in triumph, stumbled and fell, and was not found. Verse 19. The second was a raiser of taxes; and he reigned in the glory of the kingdom, and died neither in anger nor in battle, but peacefully in his own bed. Verse 20. The third was a dissembler, and one of the vilest of characters. He entered upon the kingdom peaceably, but both his reign and life were ended by violence. And in his reign the Prince of the covenant, Jesus of Nazareth, was put to death upon the cross. Verses 21. 22. Christ can never be broken or put to death again; hence in no other government, and at no other time, can we find a fulfilment of these events. Some attempt to apply these verses to Antiochus, and make one of the Jewish high priests the prince of the covenant, though they are never called such. This is the same kind of reasoning which endeavors to make the reign of Antiochus a fulfilment of the little horn of Daniel 8; and it is offered for the same purpose; namely, to break the great chain of evidence by which it is shown that the Advent doctrine is the doctrine of the Bible, and that Christ is now at the door. But the evidence cannot be overthrown; the chain cannot be broken.

> මෙහි සඳහන් වන ගිවිසුම කරනු ලබන “ඔහු” යනු, 14 වන වචනයෙන් ආරම්භ වී ඇති මේ අනාවැකියේ විෂය වූ එම එකම බලය විය යුතුය; එම බලය රෝම බලය බව, මෙයට පෙර සටහන් කළ පරිදි, අනුක්‍රමයෙන් රෝම අධිරාජ්‍යය පාලනය කළ පුද්ගලයන් තිදෙනෙකු තුළ මෙම අනාවැකිය ඉටුවීමෙන් කිසිදු විවාදයකින් තොරව ප්‍රකාශ වේ; එනම්, ජූලියස්, ඔගස්තස්, සහ ටයිබීරියස් සීසර් ය. පළමුවැන්නා, ජයග්‍රාහීව තම දේශයේ බලකොටුවට ආපසු පැමිණි කල, බාධාවට ලක් වී වැටුණේය, තවද ඔහු සොයා නොගනු ලැබීය. 19 වන වචනය. දෙවැන්නා බදු අයකරන්නෙකු විය; ඔහු රාජ්‍යයේ මහිමය තුළ පාලනය කළේය, කෝපයෙන් හෝ යුද්ධයෙන් නොව, තමන්ගේම යහනෙහි සමාදානයෙන් මරණයට පත් විය. 20 වන වචනය. තුන්වැන්නා වංචාකාරයෙකු විය, ඉතා නීච චරිතයන්ගෙන් එක් අයෙකුද විය. ඔහු සාමකාමීව රාජ්‍යය අත්පත් කරගත්තේය, නමුත් ඔහුගේ පාලනයද ජීවිතයද දෙකම ප්‍රචණ්ඩත්වයෙන් අවසන් විය. ඔහුගේ පාලන සමය තුළ ගිවිසුමේ අධිපතියා වන නාසරෙත්හි යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කුරුසිය මත මරණයට පත් කරනු ලැබූ සේක. 21, 22 වන වචන. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ නැවත කිසිදා කඩනු හෝ මරණයට පත් කරනු ලබනු නොහැක; එබැවින් වෙනත් කිසිම ආණ්ඩුවකද, වෙනත් කිසිම කාලයකද, මෙම සිද්ධීන්ගේ ඉටුවීමක් අපට සොයාගත නොහැක. සමහරු මෙම වචන අන්ටියෝකස්ට යොදන්නට උත්සාහ කරති, තවද යුදෙව් මහ පූජකයන්ගෙන් එක් අයෙකු ගිවිසුමේ අධිපතියා බවට පත් කරති, නමුත් ඔවුන් කිසිවිටෙක එසේ හැඳින්වෙන්නේ නැත. මෙය දානියෙල් 8 හි කුඩා අඟ අන්ටියෝකස්ගේ පාලන සමයේ ඉටුවීමක් බවට පත් කිරීමට උත්සාහ කරන ඒ ආකාරයේම තර්ක කිරීමකි; එය ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේද ඒ එකම අරමුණ සඳහාය; එනම්, ආගමනයේ ධර්මය බයිබලයේ ධර්මය බවත්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ දැන් දොරකඩ සිටින බවත් පෙන්වා දෙන මහත් සාක්ෂි දාමය බිඳ දැමීම පිණිසය. නමුත් එම සාක්ෂිය පෙරළා දැමිය නොහැක; එම දාමය බිඳ දැමිය නොහැක.

> “Having taken us down through the secular events of the empire to the end of the seventy weeks, the prophet, in verse 23, takes us back to the time when the Romans became directly connected with the people of God by the Jewish league, BC 161: from which point we are then taken down in a direct line of events to the final triumph of the church, and the setting up of God’s everlasting kingdom. The Jews, being grievously oppressed by the Syrian kings, sent an embassy to Rome, to solicit the aid of the Romans, and to join themselves in ‘a league of amity and confederacy with them.’ 1 Mac.8; Prideaux, II, 234; Josephus’s Antiquities, book 12, chap.10, sec.6. The Romans listened to the request of the Jews, and granted them a decree, couched in these words:—

> “අධිරාජ්‍යයේ ලෞකික සිදුවීම් අතරින් අපව සති හැත්තෑවේ අවසානය දක්වා ගෙන ආ පසු, අනාගතවක්තෘවරයා 23 වන පදයේදී, ක්‍රි.පූ. 161 දී යුදෙව් සන්ධානය මඟින් රෝමවරු දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සමඟ සෘජුව සම්බන්ධ වූ කාලයට අපව ආපසු ගෙන යයි. එම ස්ථානයෙන් පසු, සිදුවීම්වල සෘජු රේඛාවක් ඔස්සේ සභාවේ අවසාන ජයග්‍රහණය දක්වාත්, දෙවියන්වහන්සේගේ සදාකාල රාජ්‍යය පිහිටුවනු ලැබීම දක්වාත් අපව ගෙන යනු ලැබේ. සිරියානු රජවරුන් විසින් යුදෙව්වන් දැඩි ලෙස පීඩිතව සිටිය බැවින්, ඔවුහු රෝමවරුන්ගේ උපකාරය ඉල්ලා, තමන් ‘ඔවුන් සමඟ මිත්‍රත්වය හා සංධානයක ගිවිසුමකට’ එක් කර ගැනීමට, රෝමයට තානාපති දූත පිරිසක් යැවූහ. 1 Mac.8; Prideaux, II, 234; Josephus’s Antiquities, book 12, chap.10, sec.6. රෝමවරු යුදෙව්වන්ගේ ඉල්ලීමට කන් දී, පහත වචනවලින් රචිත නියෝගයක් ඔවුන්ට ප්‍රදානය කළහ:—”

> “‘The decree of the senate concerning a league of assistance and friendship with the nation of the Jews. It shall not be lawful for any that are subject to the Romans, to make war with the nation of the Jews, nor to assist those that do so, either by sending them corn, or ships, or money; and if any attack be made upon the Jews, the Romans shall assist them as far as they are able; and again, if any attack be made upon the Romans, the Jews shall assist them. And if the Jews have a mind to add to, or to take from, this league of assistance, that shall be done with the common consent of the Romans. And whatever addition shall thus be made, it shall be of force.’ ‘This decree,’ says Josephus, ‘was written by Eupolemus, the son of John, and by Jason, the son of Eleazer, when Judas was high priest of the nation, and Simon, his brother, was general of the army. And this was the first league that the Romans made with the Jews, and was managed after this manner.’

> “‘යුදෙව් ජාතිය සමඟ උපකාරය සහ මිත්‍රත්වය පිළිබඳ සෙනට් මණ්ඩලයේ ආඥාව. රෝමවරුන්ට යටත් වන කිසිවෙකුට යුදෙව් ජාතියට විරුද්ධව යුද්ධ කිරීම නීතිසම්මත නොවනු ඇත; එසේ කරන අයට ධාන්‍ය හෝ නැව් හෝ මුදල් යැවීමෙන් හෝ වෙනත් ආකාරයකින් උපකාර කිරීමද නීතිසම්මත නොවනු ඇත. යුදෙව්වරුන් පිළිබඳව කිසියම් ප්‍රහාරයක් සිදු කරනු ලැබුවහොත්, රෝමවරුන්ට හැකි තරම් ඔවුන්ට උපකාර කළ යුතුය. එලෙසම, රෝමවරුන් පිළිබඳව කිසියම් ප්‍රහාරයක් සිදු කරනු ලැබුවහොත්, යුදෙව්වරුන් ඔවුන්ට උපකාර කළ යුතුය. තවද, යුදෙව්වරුන්ට මෙම උපකාරක සන්ධියට යමක් එක් කිරීමට හෝ එයින් යමක් ඉවත් කිරීමට අදහසක් ඇත්නම්, එය රෝමවරුන්ගේ පොදු කැමැත්තෙන් සිදු කළ යුතුය. එසේ මෙසේ කරනු ලබන කවර එකතු කිරීමක් වුවද, එය බලවත්ව පවතින්නේය.’ ‘මෙම ආඥාව,’ යයි ජොසීෆස් කියයි, ‘යොහන්ගේ පුත් යුපොලේමස් විසින්ද, එලියාසර්ගේ පුත් ජේසන් විසින්ද ලියන ලද්දේ, ජූදස් ජාතියේ උත්තම පූජකයා වූ කාලයේදීත්, ඔහුගේ සහෝදරයා වූ සීමොන් හමුදාවේ සේනාධිපති වූ කාලයේදීත්ය. තවද රෝමවරුන් යුදෙව්වරුන් සමඟ කළ පළමු සන්ධිය මෙය වූ අතර, මෙය මේ අයුරින් පවත්වාගෙන යන ලදී.’”

> “At this time the Romans were a small people, and began to work deceitfully, or with cunning, as the word signifies. And from this point they rose by a steady and rapid ascent to the height of power which they afterward attained.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 270, 271.

> “මේ කාලයේදී රෝමවරු සුළු ජනතාවක් වූහ; සහ, එම වචනයෙන් අදහස් වන පරිදි, ඔවුහු වංචනීය ලෙස, එසේ නොහොත් කපටිකමින් ක්‍රියා කිරීමට ආරම්භ කළහ. තවද මේ ස්ථානයෙන් ඔවුහු පසුව අත්පත් කරගත් බලයේ උච්චස්ථානය දක්වා ස්ථිර හා වේගවත් උද්ධමනයකින් ඉහළ ගියහ.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 270, 271.

Not only does the cross of verse twenty-two end a line with a symbol that is also at the beginning of the line, but the next verse drops back into the history which preceded the cross, to roughly thirty years after Panium and roughly one hundred years before Rome conquered Jerusalem. The waymark of the league of the Jews that Smith here identifies as 161 BC, is identified by other pioneers as 158 BC. The point I am focusing on here is not so much the date, but that verses sixteen to twenty-two represents a line of prophetic history that the Sunday law is both the alpha and omega of the line. Then once the line of verse sixteen unto twenty-two is set forth, verse twenty-three repeats and enlarges upon the history within the line of verses sixteen to twenty-two. The prophetic line of history represented by verse twenty-three is the history of the Maccabees, and the history of the Maccabees is a perfect parallel to the history of the United States.

විසි දෙවන වචනයේ කුරුසිය, පේළියේ ආරම්භයේද පවතින සංකේතයක් සමඟ පේළියක් අවසන් කිරීම පමණක් නොව, ඊළඟ වචනය කුරුසියට පෙර වූ ඉතිහාසයට නැවත අවතීර්ණ වෙයි; එනම්, පානියම්ට පසු ආසන්න වශයෙන් අවුරුදු තිහකට පසුවත්, රෝමය යෙරුසලම ජයගැනීමට පෙර ආසන්න වශයෙන් අවුරුදු සියයකට පෙරත් වූ කාලයටය. මෙහි ස්මිත් යුදෙව්වරුන්ගේ සන්ධානයේ මාර්ගලකුණ ලෙස හඳුන්වන්නේ ක්‍රි.පූ. 161 වසර වුවද, අනෙකුත් පුරෝගාමීන් එය ක්‍රි.පූ. 158 වසර ලෙස හඳුනා ගනිති. මෙහි මා අවධානය යොමු කරන්නේ බොහෝ දුරට දිනය පිළිබඳව නොව, දහසය වන වචනයේ සිට විසි දෙවන වචනය දක්වා වචන, ඉරිදා නීතිය එම පේළියේ අල්ෆාද ඔමේගාද වන අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ පේළියක් නිරූපණය කරන බවය. අනතුරුව, දහසය වන වචනයේ සිට විසි දෙවන වචනය දක්වා වූ පේළිය පිහිටුවනු ලැබූ පසු, විසි තුන්වන වචනය, දහසය වන වචනයේ සිට විසි දෙවන වචනය දක්වා වූ වචනවල පේළිය තුළ ඇති ඉතිහාසය නැවත ප්‍රකාශ කර එය විස්තාර කරයි. විසි තුන්වන වචනය විසින් නිරූපිත අනාවැකිමය ඉතිහාස පේළිය මක්කබීවරුන්ගේ ඉතිහාසය වන අතර, මක්කබීවරුන්ගේ ඉතිහාසය එක්සත් ජනපදයේ ඉතිහාසයට සම්පූර්ණ සමාන්තරයකි.

## Two Dynasties

රාජවංශ දෙකක්

The Maccabees represent a rebellion against the Seleucid kingdom that began during the reign of Antiochus Epiphanes. The rebellion was against the northern Seleucid kingdom and it resulted in a victory that led to one of two Judean dynasties in the period that ultimately led to the destruction of Jerusalem in 70 AD. The first dynasty was the Hasmonean and the second was the Herodian. The Herodian dynasty was the second Judean government after deliverance from the northern Seleucid kingdom. It was directly connected to the Roman system, whereas; the prior Hasmonean dynasty was essentially Jewish. The Hasmonean dynasty began in 141 BC and in 37 BC the Herodian dynasty began and lasted until 70 AD.

මක්කබීවරුන් අන්තියොකස් එපිෆනෙස්ගේ රාජ්‍ය කාලයේ ආරම්භ වූ සෙලෙයුසිද් රාජ්‍යයට එරෙහි කැරැල්ලක් නියෝජනය කරති. එම කැරැල්ල උතුරු සෙලෙයුසිද් රාජ්‍යයට එරෙහිව වූ අතර, එය ක්‍රි.ව. 70 දී යෙරුසලම විනාශ වීමට අවසානයේ දී මඟ පෑදූ කාලපරිච්ඡේදයේ යූදාහි රාජවංශ දෙකෙන් එකකට මඟ හෙළූ ජයග්‍රහණයකින් අවසන් විය. පළමු රාජවංශය හස්මෝනීය වූ අතර, දෙවැන්න හෙරෝදීය විය. හෙරෝදීය රාජවංශය උතුරු සෙලෙයුසිද් රාජ්‍යයෙන් ගැළවීමෙන් පසුව ඇති වූ දෙවන යූදා ආණ්ඩු පාලනය විය. එය රෝමීය ක්‍රමයට සෘජුවම සම්බන්ධ වූ අතර, ඊට පෙර තිබූ හස්මෝනීය රාජවංශය මූලික වශයෙන් යුදෙව්මය විය. හස්මෝනීය රාජවංශය ක්‍රි.පූ. 141 දී ආරම්භ වූ අතර, ක්‍රි.පූ. 37 දී හෙරෝදීය රාජවංශය ආරම්භ වී ක්‍රි.ව. 70 දක්වා පැවතිණි.

The dynasties represent the government of Judea, the ancient and literal glorious land. The Maccabean revolt was from 167 to 160 BC. In 164 BC the Maccabees drove Antiochus Epiphanes out of Jerusalem and cleansed and rededicated the temple after Antiochus had desecrated it, but it was not until 141 BC that the northern Seleucid power was fully vanquished and the Hasmonean dynasty began.

වංශ රාජ්‍යයන් යුදයාවේ ආණ්ඩුකාරත්වය — එනම්, පුරාණ හා සැබෑ වූ මහිමාන්විත දේශය — නියෝජනය කරයි. මක්කාබීය කැරැල්ල ක්‍රි.පූ. 167 සිට 160 දක්වා පැවතුණි. ක්‍රි.පූ. 164 දී මක්කාබීයෝ අන්තියෝකස් එපිෆානෙස් යෙරුසලමෙන් පලවා හැර, ඔහු විසින් අපවිත්‍ර කරනු ලැබූ දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කොට නැවත කැප කළෝය; එහෙත් උතුරු සෙලියුසිද් බලය සම්පූර්ණයෙන් පරාජය කරනු ලැබ, හස්මෝනීය වංශය ආරම්භ වූයේ ක්‍රි.පූ. 141 දීය.

The Herodian dynasty is a key to this line, for it was Herod the Great who called to execute the babies at the time of Jesus birth, and his son was ruling when Jesus died. Herod the Great was the father, and he was a king over Judea, but his son was only a tetrarch, meaning he was a ruler over a fourth of the kingdom, like a governor rather than a king. That is why he lacked the authority which required him to connect with Pilate to crucify Christ. Jesus’ birth was the prophetic “time of the end” in his line of prophecy, and His death represents the Sunday law. The first Herod represents 1989, and the last Herod is the Sunday law. Herod the father to Herod the son is the prophetic line of Christ.

හෙරෝදියානු රාජවංශය මෙම රේඛාව සඳහා මූලික යතුරකි; මන්ද, යේසුස්ගේ උපතේ කාලයේ ශිශුන් ඝාතනය කිරීමට අණ කළේ මහ හෙරෝදය, සහ යේසුස් මියගිය අවස්ථාවේ පාලනය කරමින් සිටියේ ඔහුගේ පුත්‍රයාය. මහ හෙරෝදය පියා වූ අතර, ඔහු යූදයට අධිපති වූ රජෙකුය; එහෙත් ඔහුගේ පුත්‍රයා ටෙට්‍රාර්ක්වරයෙකු පමණක් වූයේය, එනම් රාජ්‍යයේ සිව්වන කොටසක් මත පාලනය කළ අධිපතියෙකු, රජෙකුට වඩා ආණ්ඩුකාරයෙකුට සමීප වූ පාලකයෙකුය. එබැවින් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කුරුසියේ ඇණ ගැසීමට පිලාත් සමඟ සම්බන්ධ වීමට ඔහුට අවශ්‍ය කළ අධිකාරිය ඔහුට නොතිබුණේ ඒ හේතුවෙනි. යේසුස්ගේ උපත, ඔහුගේ අනාවැකි රේඛාවේ අනාවැකිමය “අවසාන කාලය” වූ අතර, ඔහුගේ මරණය ඉරිදා නීතිය නියෝජනය කරයි. පළමු හෙරෝදය 1989 නියෝජනය කරයි, අවසාන හෙරෝදය ඉරිදා නීතියයි. පියා වූ හෙරෝද සිට පුත්‍ර හෙරෝද දක්වා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අනාවැකි රේඛාව වේ.

The line of the Maccabees begins with a victorious rebellion against a northern king who had enforced his Greek customs, culture as well as the Greek religion upon the Jews. The beginning of the Hasmonean dynasty represented 1798. Why so, you might ask? If one dynasty begins at a prophetic “time of the end,” as it was with the Herodian dynasty at Christ’s birth, then the other dynasty would of prophetic necessity have the same beginning. The two dynasties both begin with a time of the end, when we apply Christ birth as the “time of the end,” but the foolish never see the unsealed light associated with the time of the end.

මක්කබීයවරුන්ගේ වංශරේඛාව ආරම්භ වන්නේ යුදෙව්වන් මත ග්‍රීක චාරිත්‍ර, සංස්කෘතිය මෙන්ම ග්‍රීක ආගමද බලයෙන් පනවා තිබූ උතුරු රජෙකුට විරුද්ධ වූ ජයග්‍රාහී කැරැල්ලකින්ය. හස්මෝනීය රාජවංශයේ ආරම්භය 1798 නිරූපණය කළේය. එසේ කෙසේදැයි ඔබ අසනු ඇත. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උපතේදී හෙරෝදීය රාජවංශය සමඟ තිබූ පරිදි, එක් රාජවංශයක් අනාවැකිමය “අවසාන කාලයකදී” ආරම්භ වන්නේ නම්, අනෙක් රාජවංශයද අනාවැකිමය අත්‍යාවශ්‍යතාවක් නිසා ඒම එකම ආරම්භයම තිබිය යුතුය. “අවසාන කාලය” ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උපත අප යොදන විට, එම රාජවංශ දෙකම අවසාන කාලයක් සමඟ ආරම්භ වුවද, මෝඩයෝ අවසාන කාලය සමඟ සම්බන්ධිත මුද්‍රා නොහැරුණු ආලෝකය කිසිදා නොදකිති.

> “In ours, as in Christ’s day, there may be a misreading or misinterpreting of the Scriptures. If the Jews had studied the Scriptures with earnest, prayerful hearts, their searching would have been rewarded with a true knowledge of the time, and not only the time, but also the manner of Christ’s appearing. They would not have ascribed the glorious second appearing of Christ to his first advent. They had the testimony of Daniel; they had the testimony of Isaiah and the other prophets; they had the teaching of Moses; and here was Christ in their very midst, and still they were searching the Scriptures for evidence in regard to his coming. And they were doing unto Christ the very things that had been prophesied they would do. They were so blinded they knew not what they were doing.

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දිනවල සිදු වූ පරිදිම, අපගේ දිනවලද ශුද්ධ ලියවිල්ල වරදවා කියවීමක් හෝ වරදවා අර්ථකථනය කිරීමක් ඇති විය හැක. යුදෙව්වන් උද්යෝගිමත්, යාච්ඤාපූර්වක හෘදයන්ගෙන ශුද්ධ ලියවිල්ල අධ්‍යයනය කළේ නම්, ඔවුන්ගේ සෙවීම සත්‍ය කාලය පිළිබඳ දැනුමකින් පමණක් නොව, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ප්‍රකාශ වන්නා වූ ආකාරය පිළිබඳ ද සත්‍ය දැනුමකින් ප්‍රතිඵල ලැබී තිබෙනු ඇත. ඔවුන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මහිමාන්විත දෙවන ප්‍රකාශ වීම උන්වහන්සේගේ පළමු පැමිණීමට අදාළ කර නොතැබූ හෙයිනි. ඔවුන්ට දානියෙල්ගේ සාක්ෂිය තිබුණි; ඔවුන්ට යෙසායාගේත් අනෙකුත් ප්‍රොෆේතවරුන්ගේත් සාක්ෂිය තිබුණි; ඔවුන්ට මෝසෙස්ගේ ඉගැන්වීම තිබුණි; එසේ තිබියදී, මෙන්න, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඔවුන්ගේම මධ්‍යයේ සිටියාහ, තවද ඔවුන් උන්වහන්සේගේ පැමිණීම සම්බන්ධ සාක්ෂි සඳහා ශුද්ධ ලියවිල්ල සොයමින් සිටියහ. තවද ඔවුන්, තමන් එසේ කරනු ඇතැයි පූර්වයෙන් ප්‍රකාශ කර තිබූ දේවල්ම, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට කරමින් සිටියහ. ඔවුන් එතරම් අන්ධව සිටි බැවින්, තමන් කරමින් සිටියේ කුමක්දැයි ඔවුහු නොදැන සිටියහ.”

> “And many are doing the same things today, in 1897, because they have not had experience in the testing messages comprehended in the first, second and third angels’ messages. There are those who are searching the Scriptures for proof that these messages are still in the future. They gather together the truthfulness of the messages, but they fail to give them their proper place in prophetic history. Therefore such are in danger of misleading the people in regard to locating the messages. They do not see and understand the time of the end, or when to locate the messages. The day of God is coming with stealthy tread; but the supposed wise and great men are prating about ‘Higher Education.’ They know not the signs of Christ’s coming, or of the end of the world.” Paulson Collection, 423, 424.

> “තවද බොහෝ දෙනෙක් අද, එනම් 1897 වර්ෂයේදීත්, එම අයුරින්ම ක්‍රියා කරති; මක්නිසාද ඔවුන් පළමු, දෙවන හා තෙවන දූතයන්ගේ පණිවිඩයන් තුළ අන්තර්ගත පරීක්ෂාකාරී පණිවිඩයන් පිළිබඳ අත්දැකීමක් ලබා නොතිබූ බැවිනි. මේ පණිවිඩයන් තවම අනාගතයේ යැයි සාක්ෂි සොයා ශුද්ධ ලියවිලි පරීක්ෂා කරන අය සිටිති. ඔවුහු එම පණිවිඩයන්හි සත්‍යතාව එකතු කරගනිති, නමුත් භවिष्यවක්තෘ ඉතිහාසය තුළ ඒවාට අයත් නිසි ස්ථානය ලබා දීමට අසමත් වෙති. එබැවින් එවැනි අය, පණිවිඩයන් ස්ථානගත කිරීම සම්බන්ධයෙන් ජනතාව නොමඟ යොමු කිරීමේ අවදානමකට ලක්ව සිටිති. ඔවුහු අන්ත කාලයද, පණිවිඩයන් ස්ථානගත කළ යුත්තේ කවදාද යන්නද නොදකිති, නොතේරුම් ගනිති. දෙවියන්වහන්සේගේ දවස නිහඬ පාදචාරයෙන් පැමිණෙමින් තිබේ; නමුත් යැයි සිතන ප්‍රඥාවන්ත හා ශ්‍රේෂ්ඨ මනුෂ්‍යයෝ ‘උසස් අධ්‍යාපනය’ ගැන අර්ථහීනව බස ගොතති. ඔවුහු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීමේ ලකුණුද, ලෝකයේ අවසානයද නොදනිති.” Paulson Collection, 423, 424.

Identifying Christ’s birth as the “time of the end,” and therefore as the key of bringing the line of the Maccabees into the present truth context of the latter days, is making Christ the very center of the passage, which is also evidence the application is valid.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උපත “අවසාන කාලය” ලෙස හඳුනාගැනීම, එබැවින් මැකබීවරුන්ගේ වංශරේඛාව අන්තිම දවස්වල වර්තමාන සත්‍යයේ පරිප්‍රේක්ෂයට ගෙන එන මූලික යතුර ලෙස එය සැලකීම, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේම එම ඡේදයේ සම්පූර්ණ මධ්‍යස්ථානය බවට පත් කිරීමකි; එයද එම අදාළකිරීම වංගුවක් නොව සාධුවලංගු බවට සాక్షියකි.

The line of the Maccabees illustrates the spiritual glorious land, and the illustration begins in a period where the citizens of the glorious land break away from the king of the north’s political and religious domination. The Maccabean revolt that led to the Hasmonean dynasty represents 1776, and the revolt against the king of the north that was accomplished by the Maccabees represented the Revolutionary War. The twenty-two years of 1776 unto 1798 represents the Maccabean rebellion that led to the Hasmonean dynasty at the time of the end in 1798, which continued until the Herodian dynasty began at the time of the end in 1989. The Herodian dynasty continued until the destruction of Jerusalem in 70 AD.

මක්කබියයන්ගේ වංශාවලිය ආත්මික මනෝහර දේශය දර්ශනය කරයි; එම දර්ශනය ආරම්භ වන්නේ මනෝහර දේශයේ පුරවැසියෝ උතුරු රජුගේ දේශපාලනික හා ආගමික ආධිපත්‍යයෙන් වෙන්ව යන කාලපරිච්ඡේදයකදීය. හස්මෝනීය වංශයට මඟ පෑදූ මක්කබීය කැරැල්ල 1776 නියෝජනය කරයි; මක්කබියයන් විසින් සම්පූර්ණ කරන ලද උතුරු රජුට එරෙහි කැරැල්ල විප්ලවීය යුද්ධය නියෝජනය කළේය. 1776 සිට 1798 දක්වා වූ අවුරුදු විසි දෙක, අවසාන කාලයේ 1798 දී හස්මෝනීය වංශයට මඟ පෑදූ මක්කබීය කැරැල්ල නියෝජනය කරයි; එය අවසාන කාලයේ 1989 දී හෙරෝදීය වංශය ආරම්භ වන තුරුම දිගටම පැවතිණ. හෙරෝදීය වංශය ක්‍රි.ව. 70 දී යෙරුසලම විනාශ වීම දක්වාම පැවතිණ.

What is important to recognize in this line of history is twofold; it is an illustration of the ancient glorious land that typifies the modern glorious land, and it begins within a line of history that starts with verse sixteen, where Rome conquers the glorious land for the first time, thus identifying the primary theme of the line. The line of verse sixteen unto verse twenty-two represents the glorious land, and its context is the soon-coming Sunday law. The line also represents the two classes of worshippers that influence both dynastic governments. The Sadducees were less in numbers but generally controlled the Jewish religious and political systems in both dynastic periods. The religious system was managed by a priesthood, and that priesthood was also influenced by both Sadducees and Pharisees. The Hasmonean and Herodian governments were both influenced by the Pharisees and Sadducees, and the two dynasties represent the government of the United States from 1798 unto the Sunday law.

මෙම ඉතිහාස රේඛාවේ හඳුනාගැනීමට වැදගත් දෙයක් දෙපාර්ශවීය ය; එය නූතන මහිමාන්විත දේශයට ආදර්ශක වන පුරාණ මහිමාන්විත දේශයේ දෘශ්ටාන්තයකි; තවද එය ආරම්භ වන්නේ දහසයවෙනි පදයෙන් පටන් ගන්නා ඉතිහාස රේඛාවක් තුළය, එහිදී රෝමය පළමු වරට මහිමාන්විත දේශය ජයගනියි, එමගින් එම රේඛාවේ ප්‍රධාන තේමාව හඳුන්වා දෙයි. දහසයවෙනි පදයේ සිට විසිදෙවෙනි පදය දක්වා වූ රේඛාව මහිමාන්විත දේශය නියෝජනය කරයි, එහි සන්දර්භය ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය වේ. එම රේඛාව, රාජවංශික ආණ්ඩු දෙකම බලපාන නමස්කාරකයන්ගේ කාණ්ඩ දෙකද නියෝජනය කරයි. සාද්දුකිවරු සංඛ්‍යාවෙන් අඩු වූ නමුත්, සාමාන්‍යයෙන් රාජවංශික කාල දෙකෙහිම යුදෙව් ආගමික හා දේශපාලන ක්‍රමවේද පාලනය කළහ. ආගමික ක්‍රමය පූජකත්වයක් මගින් පාලනය කරන ලද අතර, එම පූජකත්වයද සාද්දුකිවරුන් සහ පරිසිවරුන් යන දෙපාර්ශ්වයෙන්ම බලපෑමට ලක්විය. හස්මෝනීය සහ හෙරෝදීය ආණ්ඩු දෙකම පරිසිවරුන් සහ සාද්දුකිවරුන් විසින් බලපෑමට ලක්වූ අතර, එම රාජවංශ දෙක 1798 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා එක්සත් ජනපදයේ ආණ්ඩුව නියෝජනය කරයි.

The Pharisees and Sadducees represent two parties of political persuasions that are distinguished by their stand upon the issue of slavery. The Democrats are pro-slavery and the Republicans are anti-slavery; and together they interact with the political apparatus of the constitutional government of the United States. That government is the earth beast of Revelation thirteen, and the external history of the earth beast is represented by its republican horn. The internal history is represented by the protestant horn. The horns are separated on the beast, for the beast is the Constitution that separates the state horn from the church horn, but they move through history together. The republican horn has two influences either for or against slavery. The protestant horn has two influences either for the seventh-day Sabbath or the first day of the sun.

පරිසීවරුන් සහ සද්දුකීවරුන් දාසත්වය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් තම ස්ථාවරය අනුව එකිනෙකාගෙන් වෙන්කළ හැකි දේශපාලන මතවාදී පක්ෂ දෙකක් නියෝජනය කරති. ඩිමොක්‍රට්වරු දාසත්වයට අනුග්‍රහ දක්වන්නෝය; රිපබ්ලිකන්වරු දාසත්වයට විරුද්ධවන්නෝය; එසේම ඔවුන් එක්සත් ජනපදයේ ව්‍යවස්ථානුකූල රජයේ දේශපාලන යාන්ත්‍රණය සමඟ එක්ව ක්‍රියාකරති. එම රජය එළිදරව් පොතේ දහතුනවන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් භූමි මෘගයාය; භූමි මෘගයාගේ බාහිර ඉතිහාසය එහි රිපබ්ලිකන් අඟින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. අභ්‍යන්තර ඉතිහාසය ප්‍රොතෙස්තන්ත අඟින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. මෘගයා වන්නේ රාජ්‍ය අඟය සභා අඟයෙන් වෙන් කරන ව්‍යවස්ථාව බැවින්, අඟ දෙක මෘගයා මත වෙන්ව තිබේ; එහෙත් ඒවා ඉතිහාසය තුළ එකට ගමන් කරති. රිපබ්ලිකන් අඟය දාසත්වයට පක්ෂව හෝ විරුද්ධව බලපෑම් දෙකක් දරයි. ප්‍රොතෙස්තන්ත අඟය හත්වන දින සබතට පක්ෂව හෝ සූර්යයාගේ පළමු දිනට පක්ෂව බලපෑම් දෙකක් දරයි.

Roughly thirty years after the battle of Panium the Maccabees mark the history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. Then roughly a century later, verse sixteen is fulfilled when Jerusalem is conquered, typifying the cross. Judea is the second of the three obstacles Rome subdues as it takes control of the world. General Pompey conquered Syria in 65 BC, and then Judah in 63 BC. Augustus Caesar would conquer the third obstacle at the battle of Actium in 31 BC. This history is represented in the line of verse sixteen to twenty-two.

පානියම් යුද්ධයෙන් දළ වශයෙන් අවුරුදු තිහකට පසු, මක්කබිවරුන් එක්සත් ජනපදයේ ඉතිහාසය බයිබල් අනාවැකියේ හයවැනි රාජධානිය ලෙස සලකුණු කරති. ඉන්පසු දළ වශයෙන් ශතවර්ෂයකට පසු, යෙරුසලම ජයගනු ලබන විට—එය කුරුසියට ආදර්ශක වශයෙන් පිහිටා—දහසයවන පදය ඉටු වේ. රෝමය ලෝකය පාලනයට ගන්නා අතරතුර යටත් කරන බාධක තුනෙන් දෙවැන්න යූදයාවයි. සෙනාපති පොම්පේයි ක්‍රි.පූ. 65දී සිරියාව ජයගත් අතර, ඉන්පසු ක්‍රි.පූ. 63දී යූදා ජයගත්තේය. ක්‍රි.පූ. 31දී ඇක්ටියම් සටනේදී ඔගස්ටස් සීසර් තුන්වැනි බාධකය ජයගන්නේය. මෙම ඉතිහාසය දහසයවන පදයෙන් විසි දෙවන පදය දක්වා වූ රේඛාවේ නිරූපණය කර ඇත.

By the time of the cross the Maccabean history has been running for almost two hundred years. Uriah Smith identifies that the history represented by the league with the Jews in verse twenty-three is to be aligned to a starting point in history that occurred almost two hundred years before the history of the cross in verse twenty-two. The history of the cross in verse twenty-two must be aligned with verse sixteen, for verse sixteen is also the Sunday law. This means the line of the Maccabees, which is the history of the glorious land of Judah, begins well before verse sixteen’s Sunday law.

කුරුසියේ කාලය වන විට මක්කාබි ඉතිහාසය වසර දෙසියකට ආසන්න කාලයක් පුරාම ගමන් කරමින් තිබේ. උරියා ස්මිත් හඳුනා දෙන්නේ, විසි තුන්වන වගන්තියේ යුදෙව්වන් සමඟ වූ සන්ධානයෙන් නිරූපිත ඉතිහාසය, විසි දෙවන වගන්තියේ කුරුසියේ ඉතිහාසයට වසර දෙසියකට ආසන්න කාලයකට පෙර සිදු වූ ඉතිහාසයේ ආරම්භක ස්ථානයක් සමඟ සමාන්තර කර තැබිය යුතු බවයි. විසි දෙවන වගන්තියේ කුරුසියේ ඉතිහාසය, දහසයවන වගන්තිය සමඟ සමාන්තර කර තැබිය යුතුය, මන්ද දහසයවන වගන්තියද ඉරිදා නීතියම වන බැවිනි. මෙයින් අදහස් වන්නේ, යූදාගේ මහිමාන්විත දේශයේ ඉතිහාසය වන මක්කාබිවරුන්ගේ රේඛාව, දහසයවන වගන්තියේ ඉරිදා නීතියට බොහෝ කලකට පෙර ආරම්භ වන බවයි.

When we understand that the Millerite history illustrates the history of the one hundred and forty-four thousand, we can align the time of the end for the Millerites in 1798, with the time of the end for the one hundred and forty-four thousand in 1989. When we do this, we are overlaying the history of the first and second angels, with the history of the third angel. 1798 and 1989 are the alpha and omega waymark of the history of verse forty of Daniel eleven.

මිලෙරයිට් ඉතිහාසය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසයේ ඉතිහාසය නිරූපණය කරන බව අපි අවබෝධ කරගන්නා විට, මිලෙරයිට්වරුන් සඳහා අවසාන කාලය වූ 1798 වසර, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සඳහා අවසාන කාලය වූ 1989 වසර සමඟ අපට අනුකූල කරගත හැක. අප මෙය කරන විට, අපි පළමු හා දෙවැනි දූතයන්ගේ ඉතිහාසය, තුන්වන දූතයාගේ ඉතිහාසය සමඟ එකිනෙකා මත අතුරා තබමින් සිටිමු. 1798 හා 1989 යනු දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදයේ ඉතිහාසයට අයත් අල්ෆා හා ඔමේගා මාර්ගසලකුණු වේ.

Verse forty begins at the “time of the end,” which is easily proved to be 1798; and when correctly understood, the collapse of the Soviet Union in 1989, fulfilled verse forty, and that fulfillment was also “the time of the end.” Two “time of the ends,” in one verse, that is in the same chapter as the line of the Maccabees. The Maccabean revolt that led to the Hasmonean dynasty represents the twenty-two years from 1776 unto 1798. In 1798 the Hasmonean dynasty began and the Herodian dynasty began in 1989.

හතළිස්වන පදය ආරම්භ වන්නේ “අවසානයේ කාලයේදී” යන්නෙන්ය; එය 1798 බව පහසුවෙන් සනාථ කළ හැක. එසේම නිවැරදි ලෙස අවබෝධ කරගත් විට, 1989 දී සෝවියට් සංගමයේ බිඳවැටීම හතළිස්වන පදය ඉටු කළ අතර, එම ඉටුවීමද “අවසානයේ කාලය” විය. මක්කාබිවරුන්ගේ රේඛාව අඩංගු එම පරිච්ඡේදය තුළම, එකම පදයක “අවසානයේ කාල” දෙකක් ඇත. හස්මෝනීය රාජවංශයට මඟ පෑදූ මක්කාබි කැරැල්ල, 1776 සිට 1798 දක්වා වූ අවුරුදු විසිදෙක නියෝජනය කරයි. 1798 දී හස්මෝනීය රාජවංශය ආරම්භ වූ අතර, 1989 දී හෙරෝදීය රාජවංශය ආරම්භ විය.

Verse ten of Daniel eleven identifies 1989, and verse sixteen is the Sunday law. The line of history within those verses represent three battles, and a demise of a southern king and the entrance of Rome into prophetic history. It also contains the line of two dynasties that typify the change that occurs when the earth beast of Revelation thirteen who “had two horns like a lamb, and” “spake as a dragon.” Sequentially the first Jewish dynasty is the lamb and the second Roman dynasty is the dragon. The first dynasty was Jewish, the second was Roman. Whether Jewish or Roman the earth beast had two horns.

දානියෙල් 11හි දහවැනි පදය 1989 වර්ෂය හඳුන්වයි, සහ දහසයවැනි පදය ඉරිදා නීතියය. එම පදයන් තුළ අන්තර්ගත ඉතිහාස රේඛාව සංග්‍රාම තුනක්ද, දක්ෂිණ රජෙකුගේ අන්තයද, රෝමය අනාවැකිමය ඉතිහාසයට ප්‍රවේශ වීමද නියෝජනය කරයි. එහිම, එළිදරව් 13හි “බැටළුවෙකු මෙන් අඟ දෙකක් තිබි,” “මකරෙකු මෙන් කතා කළ” භූමි මෘගයා තුළ සිදුවන වෙනසට ආදර්ශ වන රාජවංශ දෙකක ඉතිහාස රේඛාවද අඩංගුය. අනුක්‍රමිකව, පළමු යුදෙව් රාජවංශය බැටළුවා වන අතර, දෙවන රෝමානු රාජවංශය මකරාය. පළමු රාජවංශය යුදෙව්වීය; දෙවැන්න රෝමානු විය. යුදෙව්වියක් හෝ රෝමානුවියක් වූවත්, භූමි මෘගයාට අඟ දෙකක් තිබුණේය.

The Jewish dynasty represents the Protestant horn and the Roman dynasty represents the Republican horn. Both horns also possess a prophetic division of two. The Sadducees and Pharisees provide the framework of the pro-slavery Democrats as opposed to the anti-slavery Republicans; while also representing a twofold division of foolish virgins in contrast with the wise virgins. The Pharisees as foolish virgins are purged at the first disappointment and the Sadducees are purged at the second temple cleansing. The Pharisees, like unto the church of Sardis professed to have a name of life, but were dead, and are purged first, then the Sadducees who denied the power of God, denied the power and message of the Midnight Cry. The Sadducees are the covenant people who are being passed by, the Sadducees are those who are satisfied with the feelings of good emotions.

යුදෙව් රාජවංශය ප්‍රොටෙස්ටන්ට් අඟය නියෝජනය කරන අතර, රෝමානු රාජවංශය ජනරජවාදී අඟය නියෝජනය කරයි. අඟ දෙකම ද්විත්ව වූ අනාවැකිමය බෙදීමක්ද අත්පත් කරගෙන ඇත. සද්දුකයින් හා පරිසිවරුන් වහල්භාව-අනුග්‍රාහී ඩිමොක්‍රැටිකයන්ට විරුද්ධ වහල්භාව-විරෝධී ජනරජවාදීන්ගේ රාමුව සපයන අතර, එකම වේලාවේ නුවණැති කන්‍යාවන්ට විරුද්ධව මෝඩ කන්‍යාවන්ගේ ද්විත්ව බෙදීමක්ද නියෝජනය කරති. මෝඩ කන්‍යාවන් වශයෙන් පරිසිවරුන් පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේදී පවිත්‍ර කරනු ලබති; සද්දුකයින් දෙවෙනි දේවමාළිගා-පවිත්‍ර කිරීමේදී පවිත්‍ර කරනු ලබති. සර්දිස් සභාව මෙන්, පරිසිවරුන් ජීවිතයේ නාමයක් ඇති බව ප්‍රකාශ කළ නමුත් මළව සිටියහ; එබැවින් ඔවුන් පළමුව පවිත්‍ර කරනු ලබති. ඉන්පසු දෙවියන්වහන්සේගේ බලය ප්‍රතික්ෂේප කළ සද්දුකයින්, මධ්‍යරాత్రි හඬේ බලයත් පණිවිඩයත් ප්‍රතික්ෂේප කළහ. සද්දුකයින් යනු අතහැර යාමට ලක්වෙමින් සිටින ගිවිසුම්-ජනතාවය; සද්දුකයින් යනු යහපත් සංවේගයන්ගේ හැඟීම්වලින් තෘප්තිමත් ව සිටින අයයි.

> “The coming of Christ, as announced by the first angel’s message, was understood to be represented by the coming of the bridegroom. The widespread reformation under the proclamation of His soon coming, answered to the going forth of the virgins. In this parable, as in that of Matthew 24, two classes are represented. All had taken their lamps, the Bible, and by its light had gone forth to meet the Bridegroom. But while ‘they that were foolish took their lamps, and took no oil with them,’ ‘the wise took oil in their vessels with their lamps.’ The latter class had received the grace of God, the regenerating, enlightening power of the Holy Spirit, which renders His word a lamp to the feet and a light to the path. In the fear of God they had studied the Scriptures to learn the truth, and had earnestly sought for purity of heart and life. These had a personal experience, a faith in God and in His word, which could not be overthrown by disappointment and delay. Others ‘took their lamps, and took no oil with them.’ They had moved from impulse. Their fears had been excited by the solemn message, but they had depended upon the faith of their brethren, satisfied with the flickering light of good emotions, without a thorough understanding of the truth or a genuine work of grace in the heart. These had gone forth to meet the Lord, full of hope in the prospect of immediate reward; but they were not prepared for delay and disappointment. When trials came, their faith failed, and their lights burned dim.” The Great Controversy, 393.

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයෙන් ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ පරිදි, මනාලයාගේ පැමිණීමෙන් නිරූපිත බව අවබෝධ කරගනු ලැබීය. උන්වහන්සේගේ ඉක්මන් පැමිණීම ප්‍රකාශ කිරීම යටතේ ඇති වූ විහිදුණු ප්‍රතිසංස්කරණය, කන්‍යාවන් පිටතට යාමට අනුරූප විය. මේ උපමාවේද, මතෙව් 24හි ඇති උපමාවේ මෙන්ම, පන්තීන් දෙකක් නිරූපිත කරනු ලැබේ. සියල්ලෝම තම පහනවල්, එනම් බයිබලය, රැගෙන, එහි ආලෝකයෙන් මනාලයා හමුවීමට පිටත්ව ගියහ. එහෙත්, ‘මෝඩයෝ තම පහනවල් රැගෙන, ඔවුන් සමඟ තෙල් ගෙන නොගිය’ අතර, ‘නුවණැත්තෝ තම පහනවල් සමඟ තම භාජනවල තෙල් ගත්හ.’ අවසාන පන්තිය දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාව, නැවත උපදවන්නා වූද ආලෝකවත් කරන්නා වූද ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ බලය, ලැබූහ; එය උන්වහන්සේගේ වචනය පාදවලට පහනක්ද මාවතට ආලෝකයක්ද කරයි. දෙවියන්වහන්සේට ඇති භයභක්තියෙන් යුක්තව ඔවුහු සත්‍යය දැනගැනීමට ශුද්ධ ලියවිලි අධ්‍යයනය කළහ; හදවතේත් ජීවිතයේත් පවිත්‍රතාවය සඳහා අවංක ලෙස සෙව්වෝය. මොවුන්ට පෞද්ගලික අත්දැකීමක්, දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහිත් උන්වහන්සේගේ වචනය කෙරෙහිත් තිබූ ඇදහිල්ලක් තිබුණේය; එය බලාපොරොත්තු භංගත්වය හා ප්‍රමාදය මගින් බිඳ දමනු නොලැබිය හැකි එකක් විය. අනෙක් අය ‘තම පහනවල් රැගෙන, ඔවුන් සමඟ තෙල් ගෙන නොගියහ.’ ඔවුහු ක්ෂණික උද්වේගයෙන් ක්‍රියා කළහ. ගැඹුරු පණිවිඩය නිසා ඔවුන්ගේ භීතිය අවුලුවනු ලැබුවත්, ඔවුහු තම සහෝදරයන්ගේ ඇදහිල්ල මත රඳා සිටියහ; සත්‍යය පිළිබඳ සම්පූර්ණ අවබෝධයකින් තොරවද, හදවත තුළ කරුණාවේ සැබෑ ක්‍රියාවකින් තොරවද, යහපත් හැඟීම්වල තිළිණෙන ආලෝකයෙන් සෑහීමට පත් වූහ. මොවුහු ඉක්මන් ප්‍රතිඵලයක් ලැබෙන බලාපොරොත්තුවෙන් පූර්ණව, ස්වාමීන්වහන්සේ හමුවීමට පිටත්ව ගියහ; එහෙත් ප්‍රමාදයටත් බලාපොරොත්තු භංගත්වයටත් ඔවුහු සූදානම්ව නොසිටියහ. පරීක්ෂාවන් පැමිණි කල, ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල දුර්වල විය, ඔවුන්ගේ පහනවල් අඳුරු ලෙස දැල්වුණි.” The Great Controversy, 393.

Whether political or religious both classes unite against the wise at the crisis at midnight. This being said, we began the article by raising the point that I am applying verse fourteen based upon its placement in the flow of the verses, in contradiction with the historical sequence represented by the verses. I employ that logic in agreement with the placement of verse twenty-three. The placement of a waymark is to correspond to its historical fulfillment. The league that the Jews made with Rome during the Maccabean time period defined where the verse would be applied. The “robbers” of verse fourteen, who establish the vision did so in 200 BC, the very year of the battle of Panium, but the battle and the robbers are two different symbols.

දේශපාලනික හෝ ආගමික වේවා, මධ්‍යරාත්‍රීයේ ඇති අර්බුදයේදී පක්ෂ දෙකම ප්‍රඥාවන්තයන්ට එරෙහිව එක්සත් වෙති. මෙය කියා, අපි ලිපිය ආරම්භ කළේ, පදවල ප්‍රවාහය තුළ එහි පිහිටීම මත පද හතරළිහ යොදාගනිමින්, එම පදවලින් නිරූපිත ඓතිහාසික අනුක්‍රමයට විරුද්ධව මම එය අදාළ කරන්නේ යන කරුණ ඉදිරිපත් කරමිනි. මම එම තර්කය පද විසිතුනේ පිහිටීම සමඟ එකඟව භාවිතා කරමි. සන්ධිස්ථානයක පිහිටීම එහි ඓතිහාසික ඉටු වීමට අනුරූප විය යුතුය. මක්කබීයයන්ගේ කාලපරිච්ඡේදයේදී යුදෙව්වන් රෝමය සමඟ කළ සන්ධානය, එම පදය අදාළ කරනු ලබන ස්ථානය නිර්වචනය කළේය. දර්ශනය ස්ථාපිත කරන පද හතරළියේ “කොල්ලකරුවන්”, එසේ කළේ ක්‍රි.පූ. 200 දී, එනම් පැනියම් යුද්ධය සිදු වූ ඒ ම වර්ෂයේදීය; එහෙත් යුද්ධයත් කොල්ලකරුවන්ද වෙනස් සංකේත දෙකකි.

The “robbers” become part of the narrative, not to establish a direct connection with the date of the battle of Panium, but to identify the relation they made with the weakened five-year-old ruler of Egypt that was about to be defeated by Antiochus. They did not want a disruption of the importation of Egyptian wheat to the Roman Empire. The prophetic relation of Rome with the vulnerable five-year-old Egyptian king is the subject of the verse. That intercession is identifying the aftermath of the fallout that follows Putin’s attempt to include the subjection of the Ukrainian church to the Russian church as it had formerly been, before 1989. That attempt starts the progressive demise of his southern kingdom, and when Putin dies as did Ptolemy, or is somehow exiled as was Uzziah and Napoleon, he is prophetically removed and his kingdom is then being handled by a series of less competent leaders. Then, in the time of the five-year old king, papal Rome intercedes to protect its interests, which is the Ukrainian church.

“කොල්ලකරුවන්” කථාවේ කොටසක් බවට පත්වන්නේ පානියුම් යුද්ධයේ දිනය සමඟ සෘජු සම්බන්ධයක් ස්ථාපිත කිරීමට නොව, අන්තියොකස් විසින් පරාජය කිරීමට ආසන්නව සිටි, බලහීන වූ අවුරුදු පහක් වයසැති මිසර පාලකයා සමඟ ඔවුන් ගොඩනඟාගත් සම්බන්ධතාවය හඳුනා දීමටය. මිසරයේ ගෝධූමය රෝමානු අධිරාජ්‍යයට ආනයනය කිරීමේ ක්‍රියාවලිය බිඳ වැටීම ඔවුන් කැමති නොවීය. බලහීන අවුරුදු පහක් වයසැති මිසර රජු සමඟ රෝමයේ ප්‍රකාශනාත්මක සම්බන්ධතාවයම මෙම වාක්‍යයේ විෂයය වේ. එම මැදිහත්වීම, 1989ට පෙර තිබූ පරිදි යුක්රේන සභාව රුසියානු සභාවට යටත් කිරීමද ඇතුළත් කිරීමට පුටින් කළ උත්සාහයෙන් අනතුරුව ඇතිවන විපත්තියේ ප්‍රතිඵල හඳුනා දෙයි. එම උත්සාහය ඔහුගේ දකුණු රාජ්‍යයේ ක්‍රමික අවසානය ආරම්භ කරයි; තවද පුටින්, ටොලමී මෙන් මිය යන විට හෝ උස්සියා සහ නැපෝලියන් මෙන් කෙසේ හෝ නෙරපා හරින ලද විට, ඔහු ප්‍රකාශනාත්මකව ඉවත් කරනු ලැබේ, එවිට ඔහුගේ රාජ්‍යය අඩු දක්ෂ නායකයන් කිහිපදෙනෙකු විසින් පවත්වාගෙන යනු ලැබේ. එවිට, අවුරුදු පහක් වයසැති රජුගේ කාලයේදී, පාප්වහන්සේගේ රෝමය තමන්ගේ අභිරුචි ආරක්ෂා කිරීම සඳහා—එනම් යුක්රේන සභාව—මැදිහත් වේ.

The papacy is not picking sides between Russian or Ukrainian orthodoxy; she is playing every side to bring all the religious bodies under her authority as represented in Isaiah four.

පාප්පත්වය රුසියානු හෝ යුක්‍රේනීය ඕර්තඩොක්ස් පාර්ශ්ව අතරින් කිසිදු පාර්ශ්වයක් තෝරාගන්නා නොවේ; ඇය යෙසායා 4හි නිරූපිත පරිදි සියලු ආගමික සංවිධාන තම අධිකාරිය යටතට ගෙන ඒම සඳහා සෑම පාර්ශ්වයක්ම උපයෝගී කරගනිමින් ක්‍රියා කරයි.

> And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem. Isaiah 4:1–3.

> ඒ දවසේදී ස්ත්‍රීන් සත්දෙනෙක් එක් පුරුෂයෙකු අල්ලාගෙන, “අපි අපගේම ආහාර කන්නෙමු, අපගේම වස්ත්‍ර දරන්නෙමු; අපගේ නින්දාව ඉවත් කිරීමට පමණක්, ඔබගේ නාමයෙන් අපට කැඳවනු ලැබීමට ඉඩ දෙන්න” යැයි කියන්නෝය. ඒ දවසේදී ස්වාමීන්වහන්සේගේ ශාඛාව සුන්දරවද මහිමාන්විතවද වන්නේය; දේශයේ ඵලය ඉශ්‍රායෙල්හි ගැළවී ගියවුන් සඳහා උතුම්වද අලංකාරවද වන්නේය. තවද එසේ වන්නේය, ශියෝනයෙහි ඉතිරිව සිටින්නාද, යෙරුසලමේ රැඳී සිටින්නාද, යෙරුසලමේ ජීවමානවන් අතර ලියන ලද්දා වූ සෑම කෙනෙකුම, ශුද්ධව සිටින බව කියනු ලබන්නේය. යෙසායා 4:1–3.

The papacy takes control of all the religious bodies, represented as seven women, meaning all the churches. Those seven churches wish to be called catholic, which means universal, and they are clearly not God’s people, for they intend to wear their own apparel. The unification of all the religious bodies who wish to wear their own human garments does so in the time when those in “Jerusalem shall be called holy,” which is when the branch of the Lord transforms from a Laodicean to Philadelphian people, which is where the papacy becomes the head of all the religious bodies in the very time she will also be made the head of the political bodies.

පාප්පත්වය ආගමික සමූහයන් සියල්ලම පාලනයට ගනියි; ඒවා සත් ස්ත්‍රීන් ලෙස නිරූපණය කර ඇති අතර, එයින් අදහස් වන්නේ සියලු සභාවන්ය. එම සත් සභාවන් “කතෝලික” යනුවෙන්, එනම් “විශ්වීය” යන අර්ථයෙන්, හැඳින්වීමට කැමති වෙති; එහෙත් ඔවුන් තමන්ගේම වස්ත්‍ර පැළඳීමට අදහස් කරන බැවින්, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නොවන බව පැහැදිලිය. තමන්ගේම මනුෂ්‍ය වස්ත්‍ර පැළඳීමට කැමති සියලු ආගමික සමූහයන්ගේ එකමුතු කිරීම සිදුවන්නේ “යෙරුසලමේ සිටින අය ශුද්ධය” යයි කියනු ලබන කාලයෙහි ය; එනම්, प्रभුගේ ශාඛාව ලාඔදිකියානු ජනතාවක සිට ෆිලදෙල්පියානු ජනතාවකට පරිවර්තනය වන අවස්ථාවෙහි ය. එම අවස්ථාවේදීම පාප්පත්වය සියලු ආගමික සමූහයන්ගේ ප්‍රධානියාවන අතර, එම කාලයේම ඇය දේශපාලනික සමූහයන්ගේද ප්‍රධානියා කරනු ලබන්නීය.

In 1989, the Ukrainian church was a symbol of the king of the north sweeping away the Soviet Union, and Putin will seek to restore the former relationship of submission, and receive leprosy on his forehead and begin a persecution against the religion that refused his demands. That persecution took place in Ptolemy’s own nation, in the city of Alexandria, so the churches within Russia that are influenced by Rome will become Putin’s target, and his ending. As Trump prepares for the battle of Panium his open relationship with the protector of the weakened Egyptian child king is identified in 2025. The Roman power that in 200 BC protected the Egyptian child-king, will not then protect the child-king. She will help to end the child king. Rome as Egypt’s protector in 200 BC, represents Rome as Egypt’s destroyer at the battle of Panium.

1989දී, යුක්රේනීය සභාව උතුරු රජු සෝවියට් සංගමය පහළට ගසාගෙන යාමට ලකුණක් විය; පුටින් පෙර පැවති යටත්කම් සම්බන්ධතාවය නැවත පිහිටුවීමට උත්සාහ කරනු ඇත, ඔහුගේ නළල මත කුෂ්ඨය ලබනු ඇත, සහ ඔහුගේ ඉල්ලීම් ප්‍රතික්ෂේප කළ ආගමට විරුද්ධව හිංසා කිරීමක් ආරම්භ කරනු ඇත. එම හිංසා කිරීම සිදු වූයේ පටොලෙමීගේම ජාතිය තුළ, අලෙක්සැන්ඩ්‍රියා නගරයේය; එබැවින් රෝමයේ බලපෑමට ලක්ව ඇති රුසියාව අභ්‍යන්තර සභා පුටින්ගේ ඉලක්කයද, ඔහුගේ අවසානයද වනු ඇත. ට්‍රම්ප් පැනියම් යුද්ධය සඳහා සූදානම් වන විට, දුර්වල වූ මිසරීය බාල-රජුගේ ආරක්ෂකයා සමඟ ඔහුගේ ප්‍රකාශිත සම්බන්ධතාවය 2025දී හඳුනාගනු ලැබේ. ක්‍රි.පූ. 200දී මිසරීය බාල-රජුව ආරක්ෂා කළ රෝමීය බලය, එවිට බාල-රජුව ආරක්ෂා නොකරනු ඇත. ඇය බාල-රජුව අවසන් කිරීමට උපකාර කරනු ඇත. ක්‍රි.පූ. 200දී මිසරයේ ආරක්ෂකයා ලෙස රෝමය, පැනියම් යුද්ධයේදී මිසරයේ විනාශකාරයා ලෙස රෝමය නියෝජනය කරයි.

## Millerites

මිලර්වාදීන්

The Millerites did not see three Roman powers, they only saw two, but their truth was truth, just the same. The prophetic logic of Antiochus as a symbol allows us to apply verse fourteen in a history that precedes verse fifteen, even if the history which initially fulfilled the verses placed both verse fourteen and fifteen in the year 200 BC. I am claiming verse sixteen is the soon-coming Sunday law and that verse fourteen was 2025, and verse fifteen is the yet future battle of Panium. Antiochus proves the three battles are one prophetic line for he is at all three battles, but he also proves the claim I am asserting that the latter-day application of the verses, when rightly divided with line upon line methodology.

මිලෙරයිට්වරුන් රෝමානු බලයන් තුනක් නොදුටුවෝය; ඔවුන් දුටුවේ දෙකක් පමණි. එහෙත් එසේ වුවද, ඔවුන්ගේ සත්‍යය සත්‍යයම විය. සංකේතයක් ලෙස අන්තියොකස් පිළිබඳ අනාගතවක්තෘක තර්කය අපට පද හතරළොව පද පහළොවට පෙර ඇති ඉතිහාසයකට අදාළ කරගැනීමට ඉඩ දෙයි, එම පද මුලින් සම්පූර්ණ කළ ඉතිහාසය පද හතරළොව සහ පද පහළොව යන දෙකම ක්‍රි.පූ. 200 වර්ෂයේ තබා තිබුණ ද. මම කියා සිටින්නේ පද දහසය ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය වන බවත්, පද හතරළොව 2025 වර්ෂය වූ බවත්, පද පහළොව තවම අනාගතයේ ඇති පානියුම් යුද්ධය වන බවත්ය. අන්තියොකස් විසින් යුද්ධ තුනම එකම අනාගතවක්තෘක රේඛාවක් බව සනාථ කරයි, මක්නිසාද යත් ඔහු යුද්ධ තුනම තුළ සිටින බැවිනි. එසේම, පේළිය මත පේළිය යන ක්‍රමවේදයට අනුව නිවැරදි ලෙස බෙදාගත් විට, එම පදවල අවසාන දිනවල අදාළ කිරීම පිළිබඳ මා ඉදිරිපත් කරන මෙම ප්‍රකාශයද ඔහු සනාථ කරයි.

Antiochus was at all three battles and in the latter days he represents the papacies proxy power in 1989 (Reagan and the USA), 2014 (Zelenskyy and the Ukraine), and then at the battle of Panium it is the same proxy power as 1989, for Jesus always represents the end with the beginning. Ronald Reagan is dead and buried, so the historical witness of Antiochus is accurate to the Millerite understanding, but subject to the rules which govern a line upon line application. The last papal proxy power in the verses is Trump, even though historically Antiochus was at all three battles. In order to fulfill verse thirteen Trump had to lose the second election, for in verse thirteen he “returns,” stronger than ever, strong enough to take a bullet through the ear, which along with the right thumb and right big toe is what was to be anointed with blood, when the priests were anointed.

අන්තිඕකස් යුද්ධ තුනේම සිටියේය; අන්තිම දිනවලදී ඔහු 1989දී (රේගන් සහ එක්සත් ජනපදය), 2014දී (සෙලෙන්ස්කි සහ යුක්රේනය), එවිට පානියුම් යුද්ධයේදී 1989දී තිබූ එම නියෝජිත බලයම වශයෙන් පාපසභාවේ නියෝජිත බලය නිරූපණය කරයි; මක්නිසාද යේසුස් සැමවිටම අවසානය ආරම්භය සමඟ නියෝජනය කරන බැවිනි. රොනල්ඩ් රේගන් මියගොස් භූමදානය කර ඇත; එබැවින් අන්තිඕකස්ගේ ඓතිහාසික සාක්ෂිය මිලෙරයිට් අවබෝධයට අනුව නිවැරදිය, නමුත් එය line upon line යෙදුමක් පාලනය කරන නීතිවලට යටත්ය. ඡේදවල ඇති අවසාන පාපසභා නියෝජිත බලය ට්‍රම්ප්ය, ඉතිහාසමය වශයෙන් අන්තිඕකස් යුද්ධ තුනේම සිටියද. දහතුන්වන පදය සම්පූර්ණ වීම සඳහා ට්‍රම්ප්ට දෙවන මැතිවරණය පරාජය විය යුතු විය; මක්නිසාද දහතුන්වන පදයේ ඔහු “නැවත පැමිණෙයි,” පෙරටත් වඩා බලවත් ලෙස, කණ හරහා වෙඩි උණ්ඩයක් දරාගැනීමට තරම් බලවත් ලෙස; එය, පූජකයන් අභිෂේක කළ විට, දකුණු අඟුටුවලිය සහ දකුණු මහපාව මෙන්ම ලේවලින් අභිෂේක කළ යුතු දෙයක් වූ කණ සමඟ සම්බන්ධ විය.

Reagan typified Trump, for Reagan is the first of the final eight presidents from the time of the end in 1989. Lincoln typified Trump, for he was the first Republican president. Lincoln was assassinated by proslavery Democrats in alliance with Rome, and both Ronald Reagan and his popish counterpart John Paul II survived assassination attempts. Trump was politically assassinated in 2020, with the stolen election in fulfillment of Revelation eleven, verse seven, and then in 2024 he was resurrected in fulfillment of verse eleven.

අවසාන කාලයේ 1989 සිට වූ අවසාන ජනාධිපතිවරුන් අට දෙනාගෙන් පළමුවැන්නා රේගන් බැවින්, රේගන් ට්‍රම්ප්ගේ ප්‍රතිරූපයක් විය. පළමු රිපබ්ලිකන් ජනාධිපතිවරයා වූයේ ලින්කන් බැවින්, ලින්කන් ද ට්‍රම්ප්ගේ ප්‍රතිරූපයක් විය. රෝමය සමඟ සන්ධානයක සිටි දාසභාව පක්ෂාත්මක ඩිමොක්‍රැට්වරුන් විසින් ලින්කන් ඝාතනය කරන ලදී; තවද රොනල්ඩ් රේගන් සහ ඔහුගේ පාප්වාදී ප්‍රතිසමකයා වූ ජෝන් පෝල් II යන දෙදෙනාම ඝාතන ප්‍රයත්නයන්ගෙන් බේරී සිටියහ. එළිදරව්ව 11:7 ඉටුවීමක් ලෙස 2020 දී සොරකම් කළ මැතිවරණය මගින් ට්‍රම්ප් දේශපාලනිකව ඝාතනය කරනු ලැබීය; අනතුරුව 11 වන පදයේ ඉටුවීමක් ලෙස 2024 දී ඔහු නැවත උත්ථාන කළේය.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. … And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:7, 11.

> තවද ඔවුන් තම සාක්ෂිය නිම කළ කල, අගාධයෙන් නැගී එන මෘගයා ඔවුන්ට විරුද්ධව යුද්ධ කරනු ඇත, ඔවුන් ජය ගනු ඇත, සහ ඔවුන් මරා දමනු ඇත. … තවද දින තුනහමාරකට පසු දෙවියන්වහන්සේගෙන් වූ ජීවනයේ ආත්මය ඔවුන් තුළට ඇතුල් විය; එවිට ඔවුහු තම පාද මත නැගී සිටියහ; ඔවුන් දුටුවන් මත මහත් භය පතිත විය. එළිදරව් 11:7, 11.

Trump’s resurrection was his “return” of verse thirteen, and it also provided a parallel of a characteristic of Rome, for Rome is “the eighth that is of the seven,” and Trump is an image of Rome.

ට්‍රම්ප්ගේ නැවත නැඟිටීම වනාහි දහතුන්වන පදයේ සඳහන් ඔහුගේ “නැවත පැමිණීම” වූ අතර, එය රෝමයේ එක් ලක්ෂණයකට සමාන්තර රූපයක්ද සැපයීය; මක්නිසාද රෝමය “හත්දෙනාගෙන් වූ අටවැනියා” වන බැවින්, ට්‍රම්ප් රෝමයේ ප්‍රතිරූපයකි.

> And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:11.

> “තිබූද, දැන් නොමැතිද වන මෘගයා—ඔහුම අටවැනියාය; ඔහු සත්වරුන්ගෙන් එක්කෙනෙකි; ඔහු විනාශයට යන්නේය.” එළිදරව් 17:11.

Trump’s second term makes him the eighth president since Reagan, and because he was also the sixth, Trump, in alignment with the papacy is “the eight, that is of the seven.” Eight is the symbol of resurrection, which emphasizes that he, as an image of the papacy needed to have a deadly wound that was healed in order to “return.”

රේගන්ගෙන් පසු ට්‍රම්ප්ගේ දෙවැනි ධුර කාලය ඔහු අටවන ජනාධිපතිවරයා බවට පත් කරයි; තවද, ඔහු හයවන ජනාධිපතිවරයාද වූ බැවින්, පප්පත්වය සමඟ සමානත්වයෙන් ට්‍රම්ප් “හත්වරුන්ගෙන් ඇති අටවැනියා” වේ. අට යනු නැවත නැගිටීමේ සංකේතය වන අතර, එය පප්පත්වයේ ප්‍රතිරූපයක් ලෙස ඔහුට “නැවත පැමිණීමට” සුවකරනු ලැබූ මාරාන්තික තුවාලයක් තිබිය යුතු බව අවධාරණය කරයි.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:3.

> ඔහුගේ හිස්වලින් එකක් මරණයට පත් වූවාක් මෙන් තුවාල වී ඇති බව මම දුටුවෙමි; ඔහුගේ මාරාන්තික තුවාලය සුව වී ගියේය; එවිට මුළු ලෝකයම මෘගයා අනුව විස්මයට පත් විය. එළිදරව් 13:3.

When the deadly wound is healed the world “wonders after the beast,” and when Trump was resurrected as the eighth that is of the seven in 2024, he “returned” and the whole world wondered after him.

මාරාන්තික තුවාලය සුව කරන විට ලෝකය “මෘගයා පිටුපස අශ්චර්යයට පත් වෙයි”; සහ 2024 දී ට්‍රම්ප් සත් දෙනාගෙන් උද්භව වූ අටවැන්නා ලෙස නැවත ජීවිතයට පත් වූ විට, ඔහු “නැවත පැමිණියේය”, සහ මුළු ලෝකයම ඔහු පිටුපස අශ්චර්යයට පත් විය.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> දින තුනහමාරක් ගත වූ පසු, දෙවියන්වහන්සේගෙන් පැමිණි ජීවනයේ ආත්මය ඔවුන් තුළට ඇතුළු වූයේය; ඔව්හු තම පාද මත නැගී සිටියෝය; එය දුටුවන් මත මහත් භීතියක් වැටුණේය. එවිට, “මෙහිට ඉහළට එන්න” යයි ඔවුන්ට කියන ස්වර්ගයෙන් මහත් හඬක් ඔව්හු ඇසූහ. එවිට ඔව්හු වලාකුළකින් ස්වර්ගයට නැගී ගියෝය; ඔවුන්ගේ සතුරෝද ඔවුන් දෙස බැලූහ. එළිදරව් 11:11, 12.

Trump “returned” in the election of 2024, and then in 2025 he and pope Leo were both inaugurated. Jesus gave a direct and fair warning, to any who wished to see.

ට්‍රම්ප් 2024 මැතිවරණයේදී “නැවත පැමිණියේය”; ඉන්පසු 2025 දී ඔහුත් පොප් ලියෝත් දෙදෙනාම ධුරාරෝහණය කළහ. දැකීමට කැමති වූ ඕනෑම අයෙකුට යේසුස් සෘජුවත් සාධාරණවත් අනතුරු ඇඟවීමක් දුන්නේය.

> When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand.) Matthew 24:15.

> එබැවින්, දානියෙල් අනාගතවක්තෘවරයා විසින් කියන ලද විනාශයේ පිළිකුල ශුද්ධ ස්ථානයෙහි සිටින බව ඔබ දැකින කල, (කියවන තැනැත්තා තේරුම් ගනීවා.) මතෙව් 24:15.

Mark says it perhaps a little clearer.

මාර්ක් එය සමහර විට ස්වල්ප වශයෙන් වඩාත් පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරයි.

> But when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not, (let him that readeth understand,) then let them that be in Judaea flee to the mountains. Mark 13:14.

> එහෙත් දානියෙල් අනාගතවක්තෘවරයා විසින් කථිත වූ විනාශයේ පිළිකුල, එය සිටිය යුතු නොවන ස්ථානයෙහි සිටින බව ඔබ සැම දකින කල, (කියවන තැනැත්තා තේරුම්ගනිත්වා,) එවිට යුදයාවේ සිටින අය කඳු වෙත පලා යත්වා. මාර්ක් 13:14.

The abomination of desolation is Rome in each of its three phases. Pagan, papal and modern Rome is each a symbol of warning for the people of God. The warning is to be recognized when Rome is in a “holy place” or where “it ought not” be. The glorious land is the holy land in Scripture, and the United States is the spiritual glorious land.

විනාශකාරක අපවිත්‍රකම යනු එහි අවධි තුනෙන් එක් එක් අවධියෙහි රෝමයයි. පගාන, පාප්වරුන්ගේ සහ නූතන රෝමය එක් එක් එකක් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සඳහා අනතුරු ඇඟවීමේ සංකේතයකි. එම අනතුරු ඇඟවීම හඳුනාගත යුත්තේ රෝමය “ශුද්ධ ස්ථානයක” සිටින විට හෝ එය “සිටිය යුතු නොවන” තැනක සිටින විටය. තේජෝමත් දේශය ශුද්ධලියෙහි ශුද්ධ භූමිය වන අතර, එක්සත් ජනපදය ආත්මික තේජෝමත් දේශයයි.

> And the Lord shall inherit Judah his portion in the holy land, and shall choose Jerusalem again. Be silent, O all flesh, before the Lord: for he is raised up out of his holy habitation. Zechariah 2:12, 13.

> ශුද්ධ දේශයේ යූදා තමන්ගේ කොටසක් ලෙස ස්වාමීන්වහන්සේ උරුම කරගන්නා සේක; එසේම ඔහු යෙරුසලම නැවත තෝරාගන්නා සේක. සියලු මාංසයෙනි, ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි නිශ්ශබ්දව සිටියව්; මක්නිසාද ඔහු තම ශුද්ධ වාසස්ථානයෙන් නැඟීසිටින සේක. සෙකරියා 2:12, 13.

When you see Rome standing in the holy place the Lord is choosing Jerusalem as His covenant people for the final time. When Reagan, the first of eight presidents arranged a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy, it represented an open alliance with Rome by the eighth and last president since the time of the end in 1989. Omega symbols often reverse attributes of the alpha symbol.

ඔබ රෝමය ශුද්ධ ස්ථානයෙහි සිටිනු දකින විට, ස්වාමීන්වහන්සේ තම ගිවිසුම් ජනතාව ලෙස යෙරුසලම අවසාන වරට තෝරාගනිමින් සිටින සේක. අට ජනාධිපතිවරුන්ගෙන් පළමුවැන්නා වූ රීගන්, බයිබල් අනාවැකිවල ප්‍රතික්‍රිස්තුවා සමඟ රහස් සන්ධානයක් සකස් කළ විට, එය 1989 දී අවසාන කාලය ආරම්භ වූ දා සිට අටවැන්නා හා අවසාන ජනාධිපතිවරයා විසින් රෝමය සමඟ කළ ප්‍රකාශිත සන්ධානයක් නිරූපණය කළේය. ඔමේගා සංකේත බොහෝවිට අල්ෆා සංකේතයේ ගුණාංග ප්‍රතිලෝම කරයි.

The inauguration of pope Leo and Trump in 2025 is identifying an open relationship between the sea beast and the earth beast of Revelation thirteen. The reversal to an open alliance of Trump and Leo that was typified by the secret alliance of Reagan and John Paul II, informs us that the support of the Egyptian child-king that fulfilled verse fourteen in 200 BC, represents a lack of support in the latter-days.

2025 වර්ෂයේ ලියෝ පෝප්වරයාගේ සහ ට්‍රම්ප්ගේ පදවිප්‍රාප්තිය, එළිදරව් පොතේ තෙදෙනි පරිච්ඡේදයේ සඳහන් සමුද්‍ර මෘගයා සහ භූමි මෘගයා අතර විවෘත සම්බන්ධතාවයක් හෙළි කරයි. රීගන් සහ යොහන් පාවුලු දෙවන පෝප්වරයාගේ රහස් සන්ධානය මගින් පූර්ව සංකේතවත් කරන ලද ට්‍රම්ප් සහ ලියෝගේ විවෘත සන්ධානය කරා වූ මෙම ප්‍රතිවර්තනය, ක්‍රි.පූ. 200 දී දහහතරවන වචනය සම්පූර්ණ කළ මිසරයේ බාල-රජුට දුන් සහාය, අන්තිම දවස්වල සහාය හිඟවීමක් නියෝජනය කරන බව අපට දන්වයි.

2025 establishes the external foundational vision or prophecy, for it lifts up Rome as the warning of Rome that is identified by Daniel with the symbolism of “the abomination of desolation.” The warning of the abomination of desolation takes place in advance of the destruction represented by “desolation.” In the siege of Jerusalem under Cestius the warning was represented by the banners of Rome’s authority being placed within the sacred precincts of the sanctuary. Those who saw, understood, obeyed and left the city and were protected when the siege was re-engaged. They saw the Roman warning sign. The Christians who separated from the compromised church of Pergamos and thereafter the church of Thyatira fled into the wilderness when they saw the man of sin setting in the temple of God. Those witnesses identify a warning of the abomination of desolation spoken of by Daniel in the latter days.

2025 වර්ෂය බාහිර මූලික දර්ශනය හෝ අනාවැකිය ස්ථාපිත කරයි; මක්නිසාද, එය දානියෙල් විසින් “විනාශකාරී අපවිත්‍රකම” යන සංකේතයෙන් හඳුන්වා දෙන රෝමයේ අනතුරු ඇඟවීම ලෙස රෝමය උසස් කරයි. “විනාශකාරී අපවිත්‍රකම” පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම සිදුවන්නේ “විනාශය” මඟින් නිරූපිත විනාශයට පෙරය. සෙස්තියුස් යටතේ යෙරුසලමේ වටලෑමේදී, එම අනතුරු ඇඟවීම නිරූපිත වූයේ රෝමයේ අධිකාරියේ ධජයන් ශුද්ධස්ථානයේ පරිශුද්ධ පරිශ්‍රයන් තුළ පිහිටුවීමෙනි. එය දුටු, තේරුම්ගත්, කීකරු වූ, නගරය හැර ගිය අය, වටලෑම නැවත ආරම්භ කළ විට ආරක්ෂිත විය. ඔවුහු රෝමයේ අනතුරු ඇඟවීමේ ලකුණ දුටුවෝය. සම්මුතිගත වූ පෙර්ගමොස් සභාවෙන් වෙන් වූ ක්‍රිස්තියානීහු, අනතුරුව තියාතීරා සභාවද, පාපයේ මනුෂ්‍යයා දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවෙහි අසුන් ගන්නා බව දුටු කල වනයට පලා ගියහ. එම සාක්ෂිකරුවෝ අන්තිම දවස්වල දානියෙල් විසින් ප්‍රකාශිත “විනාශකාරී අපවිත්‍රකම” පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමක් හඳුන්වා දෙති.

We have repeatedly shown that 1888 was the siege of Cestius, and the conclusion of the Sunday law crisis is the siege of Titus. The Blair Sunday law bills of the 1880’s in accompaniment with the Sunday laws that were implemented in some southern states during the 1880’s was the warning of Cestius that also marked the dividing line on Sister White’s counsel on country living. Before the 1880’s her counsel was that in the future we would need to move to the country, but after the 1880’s country living was something that was to have already been accomplished. The warning sign of the Blair Bills, promoting the papal power’s mark of authority being discussed in 1880’s typified the Patriot Act at 9/11, for the angel of Revelation eighteen appeared in both those histories.

අපි නැවත නැවතත් පෙන්වා දී ඇත්තේ 1888 වසර Cestiusගේ වටලෑම වූ බවත්, ඉරිදා නීති අර්බුදයේ අවසානය Titusගේ වටලෑම වන බවත් ය. 1880 දශකයේ Blair ඉරිදා නීති ප්‍රතිපත්ති පනත්, එම 1880 දශකය තුළ දකුණු ප්‍රාන්ත කිහිපයක ක්‍රියාත්මක කරන ලද ඉරිදා නීති සමඟ එකතු වී, Cestiusගේ අනතුරු ඇඟවීම වූ අතර, එයම Sister Whiteගේ ගම්මානවල ජීවත්වීම පිළිබඳ උපදෙස්හි වෙන්කිරීමේ රේඛාවද සලකුණු කළේය. 1880 දශකයට පෙර ඇයගේ උපදෙස් වූයේ අනාගතයේදී අපට ගම්මානයට සංක්‍රමණය වීමට අවශ්‍ය වනු ඇති බවය; එහෙත් 1880 දශකයෙන් පසු, ගම්මාන ජීවිතය යනු ඒ වන විටත් දැනටමත් ඉටු කර තිබිය යුතු දෙයක් විය. 1880 දශකයේ සාකච්ඡාවට ලක් වූ, පාප් පදවි බලයේ අධිකාරි ලකුණ ප්‍රවර්ධනය කළ Blair Bills නම් අනතුරු ඇඟවීමේ ලකුණ, 9/11හි Patriot Actට ආදර්ශකව ගැළපුණේය; මක්නිසාද යත් එම ඉතිහාස දෙකෙහිම එළිදරව් 18 හි දූතයා ප්‍රකාශ වූ බැවිනි.

9/11 was the warning of Cestius placing his authority in the holy place where it should not be, for at 9/11 Roman law replaced English law. In the Pelosi Trials of 2021 the due process clause was repudiated, and represents another footstep towards the siege of Titus, which ends at the soon-coming Sunday law in the United States. The siege is a period of time. 1888 speaks to the rebellion of the internal Protestant horn, and 9/11 speaks to the rebellion of the external Republican horn. The inauguration of the pope from the glorious land in the same year that the final president is also inaugurated represents the final warning of the abomination of desolation standing where it ought not, just before the battle of Panium. The battle of Panium leads directly into the Sunday law and the battle of Actium, which represented the third and final obstacle for pagan Rome, and then pagan Rome ruled supremely for 360 years in fulfillment of Daniel 11:24. At the Sunday law the sixth and seventh kingdoms are both conquered by Rome, and modern Rome then reigns for one symbolic hour, or forty-two symbolic months.

9/11 යනු, එය නොතිබිය යුතු ශුද්ධ ස්ථානයෙහි කෙස්තියුස් තම අධිකාරිය තැබූ බව පෙන්වන අනතුරු ඇඟවීම වූයේය; මන්ද 9/11 දිනෙහි ඉංග්‍රීසි නීතිය වෙනුවට රෝම නීතිය ස්ථාපිත කරන ලදී. 2021 දී පැවති පෙලෝසි නඩු විභාගවලදී due process clause ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ අතර, එය එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වන ටයිටස්ගේ වටලෑම කරා තවත් එක් පාදසටහනක් නියෝජනය කරයි. වටලෑම යනු කාල පරාසයකි. 1888 අභ්‍යන්තර ප්‍රොටෙස්ටන්ට් කොංචයේ කැරැල්ල පිළිබඳ කථා කරයි, සහ 9/11 බාහිර රිපබ්ලිකන් කොංචයේ කැරැල්ල පිළිබඳ කථා කරයි. අවසාන ජනාධිපතිවරයා ද පදවිප්‍රාප්ත කරන ලද ඒම වර්ෂයේම, මහිමාන්විත දේශයෙන් පාප්වරයාගේ පදවිප්‍රාප්තිය, පානියම් සටනට මඳක් පෙර, එය නොවිය යුතු ස්ථානයෙහි විනාශයේ අශුචිකම සිටින බව පෙන්වන අවසාන අනතුරු ඇඟවීම නියෝජනය කරයි. පානියම් සටන ඉරිදා නීතියටත්, අක්ටියම් සටනටත් සෘජුවම යොමු කරයි; එය අන്യජාතික රෝමයට තිබූ තෙවන සහ අවසාන බාධාව නියෝජනය කළ අතර, ඉන්පසු දානියෙල් 11:24 ඉටු වීමක් ලෙස අවුරුදු 360ක් පුරා අන్యජාතික රෝමය අතිශයින් පාලනය කළේය. ඉරිදා නීතියේදී හයවන සහ හත්වන රාජ්‍ය දෙකම රෝමය විසින් ජයගනු ලබන අතර, ඉන්පසු නූතන රෝමය සංකේතාත්මක පැයක්, එනම් සංකේතාත්මක මාස හතළිස් දෙකක් පාලනය කරයි.

In verse sixteen Pompey, who has just conquered pagan Rome’s first obstacles of Syria then conquers Jerusalem. Pompey takes down Rome’s first two obstacles and Augustus Caesar conquers the third at Actium. Modern Rome first conquers the king of the south in 1989 in fulfillment of verse forty, and as typified by verse ten. Then at the Sunday law modern Rome conquers its second and third obstacle with the United States and then the United Nations immediately agrees to give their kingdom to the papal power. Pagan Rome conquered two with Pompey and then one, and papal Rome conquered one in 1989, and then its next two in verse sixteen, which is where Pompey is marked with his second conquering.

දහසයවන පදයේ, සිරියාවේ වූ යුගධර්ම විරහිත රෝමයේ ප්‍රථම බාධකයන් ජයගෙන නවතමයෙන් යෙරුසලමද ජයගන්නා පොම්පේ සඳහන් වේ. පොම්පේ රෝමයේ ප්‍රථම බාධක දෙක අඩපණ කරයි; තුන්වන බාධකය ඔගස්ටස් සීසර් විසින් ඇක්ටියම්හිදී ජයගනු ලැබේ. නූතන රෝමය ප්‍රථමයෙන් දකුණේ රජුව 1989 දී, හතළිස්වන පදය ඉටු වීමක් ලෙසත්, දසවන පදය විසින් නිරූපිත වූ ආකාරයටත්, ජයගනී. අනතුරුව, ඉරිදා නීතිය අවස්ථාවේදී නූතන රෝමය තම දෙවන හා තෙවන බාධකය එක්සත් ජනපදය සමඟ ජයගනී; එවිටම එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයද තම රාජ්‍යය පාප් පදවියේ බලයට පවරා දීමට එකඟ වේ. යුගධර්ම විරහිත රෝමය පොම්පේ සමඟ දෙකක් ජයගෙන, පසුව එකක් ජයගත්තේය; පාප්වහන්සේගේ රෝමය 1989 දී එකක් ජයගෙන, ඉන්පසු දහසයවන පදයේදී තම ඊළඟ දෙක ජයගත්තේය; එම ස්ථානයේදීම පොම්පේ ඔහුගේ දෙවන ජයග්‍රහණය සමඟ සලකුණු කරනු ලැබේ.

Whether it was the third obstacle at Actium for pagan Rome, or when the third obstacle, represented by the Goths being driven out of the city of Rome in 538, when Rome overcomes the third obstacle it rules supremely.

ඒක අක්තියම්හි පිළිමවන්දනාකාර රෝමයට මුහුණ දුන් තුන්වන බාධාව වුවද, නැතහොත් ක්‍රි.ව. 538 දී ගෝත්යන් රෝම නගරයෙන් පලවා හරින ලද ක්‍රියාවෙන් නිරූපිත තුන්වන බාධාව වුවද, රෝමය තුන්වන බාධාව ජයගත් විට එය සර්වෝත්කෘෂ්ට ලෙස ආධිපත්‍යය පවත්වයි.

> Surely the Lord God will do nothing, but he revealeth his secret unto his servants the prophets. Amos 3:7.

> නියත වශයෙන්ම ස්වාමිවූ දෙවියන් වහන්සේ තම රහස තමන්ගේ සේවකයන් වන අනාගතවක්තෘවරුන්ට හෙළි නොකර කිසිවක් නොකරන සේක. ආමොස් 3:7.

The Lord will surely give the final manifestation of the warning sign that is represented as the abomination of desolation in the book of Daniel, before the desolation arrives. That warning sign is the open alliance in contrast with Reagan’s secret alliance being represented in 2025. The Lord will not bring punishment, without first giving warning, and Amos is very direct about what the secret revelation to His servants is, and who it is directed at.

විනාශය පැමිණීමට පෙර, දානියෙල්ගේ පොතෙහි විනාශක අසුචිතාව ලෙස නිරූපණය කර ඇති අනතුරු ඇඟවීමේ ලකුණේ අවසාන ප්‍රකාශනය ස්වාමීන්වහන්සේ නිසැකවම දෙනු ඇත. එම අනතුරු ඇඟවීමේ ලකුණ වන්නේ 2025 දී නිරූපණය කෙරෙන රීගන්ගේ ගුප්ත සන්ධානයට විරුද්ධව ඇති ප්‍රකාශිත සන්ධානයයි. ස්වාමීන්වහන්සේ, පළමුවෙන් අනතුරු ඇඟවීම දීමෙන් තොරව දඬුවම නොගෙන එන සේක; තවද, උන්වහන්සේගේ සේවකයන්ට දෙන ගුප්ත ප්‍රකාශනය කුමක්ද යන්නත්, එය කා වෙත යොමු වී ඇත්ද යන්නත්, ආමොස් ඉතා සෘජුව ප්‍රකාශ කරයි.

> Hear this word that the Lord hath spoken against you, O children of Israel, against the whole family which I brought up from the land of Egypt, saying, You only have I known of all the families of the earth: therefore I will punish you for all your iniquities. Amos 3:1, 2.

> ඉශ්‍රායෙල්ගේ පුත්‍රයෙනි, යෙහෝවා ඔබට විරුද්ධව, එනම් මා විසින් මිසර දේශයෙන් ගෙනා මුළු කුලය පිළිබඳව ප්‍රකාශ කළ මේ වචනය අසන්න: පෘථිවියේ සියලු කුලයන් අතුරෙන් මා දැනගෙන ඇත්තේ ඔබ පමණකි; එබැවින් ඔබගේ සියලු අයුතුකම් නිසා මම ඔබට දඬුවම් කරන්නෙමි. ආමොස් 3:1, 2.

Amos is addressing the last generation of God’s chosen covenant people who are to be punished, in alignment with the 25 men who bow to the sun in Ezekiel eight. Amos is presenting the Laodicean message, which is the third angel’s message during the blotting out of sin in the time of the judgment of the living. Amos’s warning is based upon a unification of two parties.

ආමොස්, එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ සූර්යයාට නමස්කාර කරන මනුෂ්‍යයන් විසිපස් දෙනාට අනුරූපව, දඬුවම් ලබන්නට නියමිත දෙවියන් වහන්සේගේ තෝරාගත් ගිවිසුම් ජනතාවගේ අවසාන පරම්පරාව අමතයි. ආමොස් ඉදිරිපත් කරන්නේ ජීවතුන්ගේ විනිශ්චය කාලයේ පාප මකාදැමීම සිදුවන අතරතුර තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය වන ලාඔදිකීය පණිවිඩයයි. ආමොස්ගේ අනතුරු ඇඟවීම පක්ෂ දෙකක එක්සත් වීමක් මත පදනම්ව ඇත.

> Can two walk together, except they be agreed? Will a lion roar in the forest, when he hath no prey? will a young lion cry out of his den, if he have taken nothing? Can a bird fall in a snare upon the earth, where no gin is for him? shall one take up a snare from the earth, and have taken nothing at all? Shall a trumpet be blown in the city, and the people not be afraid? shall there be evil in a city, and the Lord hath not done it? Amos 3:3–6.

> එකඟ නොවී දෙදෙනෙකු එකට ගමන් කළ හැකි ද? සිංහයෙකුට ගොදුරක් නොමැති කල ඔහු වනයේ ගර්ජනා කරන්නේ ද? තරුණ සිංහයෙකු කිසිවක් අල්ලාගෙන නොසිටියහොත් තම ගුහාවෙන් හඬ නගන්නේ ද? පක්ෂියෙකුට ඔහු සඳහා උගුලක් නොමැති තැන පොළොවේ ඇති උගුලකට වැටිය හැකි ද? කිසිවක්ම අල්ලාගෙන නොසිටියද යමෙක් පොළොවෙන් උගුලක් ඉවත් කරගන්නේ ද? නගරයේ තූරියක් පිඹිනු ලැබුවහොත් ජනතාව භය නොවන්නේ ද? නගරයක අයහපතක් ඇති වූ විට, සමිඳාණන් වහන්සේ එය නොකළේ යැයි කිය හැකි ද? ආමොස් 3:3–6.

The warning of two walking together as one, is set within the context of a snare catching a bird from the earth. Birds are symbols of religious bodies, and the papacy is a cage of every unclean and hateful bird in Revelation.

එකක්ව එකට ගමන් කරන දෙදෙනෙකු පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම, පොළොවෙන් පක්ෂියෙකු උගුලක අසු වීමේ සන්දර්භය තුළ තබා ඇත. පක්ෂීන් ආගමික සංවිධානවල සංකේත වන අතර, එළිදරව් පොතෙහි පාප්ත්වය සියලු අපවිත්‍ර හා පිළිකුල් පක්ෂීන්ගේ ගැබ්සාවකි.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:2, 3.

> ඒවෙලාවේ ඔහු බලවත් හඬකින් මහත් ලෙස කෑගසා මෙසේ කීවේය: “මහා බබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත; ඇය භූතයන්ගේ වාසස්ථානයක්ද, සෑම අපවිත්‍ර ආත්මයකුගේම අඩවියක්ද, සෑම අපවිත්‍ර හා පිළිකුල් පක්ෂියෙකුගේම කූඩුවක්ද වී ඇත. මක්නිසාද සියලු ජාතීන් ඇයගේ වේශ්‍යාකමේ උදහසේ වයින් පානය කර ඇත; පොළොවේ රජවරු ඇය සමඟ වේශ්‍යාකම් කර ඇත; පොළොවේ වෙළෙන්දෝ ඇයගේ සුඛවිහාරයන්ගේ අධිකත්වය නිසා ධනවත් වී ඇත.” එළිදරව් 18:2, 3.

A bird in a cage is a captured bird, and when a nation commits fornication with the whore of Rome it becomes a captured bird, and the bird that is lifted up above all the other prophetic birds is the power whose threefold house is built, is established at the Sunday law, in her place, which is Shinar, which is Babylon. It is the bird that received a deadly wound in 1798, or as Zechariah states, had a lead cover placed over its basket, but was thereafter lifted up by the birds of spiritualism and apostate Protestantism.

කූඩුවක් තුළ සිටින පක්ෂියෙකු අල්ලාගත් පක්ෂියෙකි; එසේම, එක් ජාතියක් රෝමයේ වේශ්‍යාව සමඟ වේශ්‍යාකම් කරන විට, එය අල්ලාගත් පක්ෂියෙකු බවට පත්වෙයි. අනෙක් සියලු අනාවැකිමය පක්ෂීන්ට ඉහළින් ඔසවා තබනු ලබන පක්ෂිය නම්, ත්‍රිත්වමය නිවස ගොඩනඟනු ලබන, ඉරිදා නීතියේදී, ඇයගේ ස්ථානය වන ෂිනාර්හි, එනම් බාබෙලොනියේ, ස්ථාපිත කරනු ලබන බලයයි. එය 1798 දී මාරක තුවාලයක් ලැබූ පක්ෂියයි; නැතහොත්, සෙකරියා ප්‍රකාශ කරන පරිදි, එහි කූඩයට උසකඩ ආවරණයක් තබන ලද පක්ෂියයි. එහෙත් ඉන්පසුව ආත්මවාදයේ සහ පථභ්‍රഷ്ട ප්‍රොටෙස්ටන්තවාදයේ පක්ෂීන් විසින් එය නැවත ඔසවා තබන ලදී.

> Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah. And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof. Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah? And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base. Zechariah 5:5–11.

> එවිට මා සමඟ කථා කළ දූතයා ඉදිරියට ගොස් මට මෙසේ කී ය: “දැන් නුඹේ ඇස් උස්කර, පිටතට යන්නේ කුමක්දැයි බලන්න.” එවිට මම ඇසුවෙමි: “එය කුමක්ද?” ඔහු පිළිතුරු දී මෙසේ කී ය: “මෙය පිටතට යන ඒෆාව ය.” තවද ඔහු මෙසේ කී ය: “මේ වනාහි මුළු පොළොව පුරා ඔවුන්ගේ සමානකමය.” එවිට, බලව, සීසයෙන් කළ තාලන්තයක් උස්කරනු ලැබුවේ ය; ඒෆාවේ මැද හිඳින ස්ත්‍රියක්ද එහි සිටියා ය. ඔහු මෙසේ කී ය: “මේ වනාහි දුෂ්ටකමය.” එවිට ඔහු ඇය ඒෆාවේ මැදට තල්ලු කළේ ය; තවද එහි මුඛය මත සීසයේ බර තැබුවේ ය. එවිට මම මාගේ ඇස් උස්කර බලා සිටියෙමි; එවිට, බලව, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනෙක් පිටතට ආහ; ඔවුන්ගේ පියාපත් තුළ සුළඟ තිබිණි; මක්නිසාද ඔවුන්ට කොකාගේ පියාපත් මෙන් පියාපත් තිබිණි. ඔවුහු ඒෆාව පොළොව සහ අහස අතර උස්කරගෙන ගියහ. එවිට මා සමඟ කථා කළ දූතයාට මම මෙසේ ඇසුවෙමි: “මොවුහු මේ ඒෆාව කොතැනට ගෙන යන්නේද?” ඔහු මට මෙසේ කී ය: “ෂිනාර් දේශයෙහි ඒ සඳහා ගෙයක් ගොඩනැගීමටය; එය ස්ථාපිත කරනු ලැබ, එහිම පාදම මත එහි තබනු ලබන්නේ ය.” සෙකරියා 5:5–11.

Amos’s snare catches the bird from the earth, for it represents the alliance that precedes the soon-coming Sunday law where the earth-bird is captured, and according to Amos the alliance is a rebuke to Laodicean Seventh-day Adventism, for there will be a warning trumpet blown in the city, which they will refuse to hear.

ආමොස්ගේ උගුල පොළොවෙන් කුරුල්ලාව අල්ලා ගනියි; මන්ද එය ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියට පෙර ඇති වන සන්ධානය නියෝජනය කරන බැවින්ය, එහිදී භූමික කුරුල්ලාව අල්ලා ගනු ලබයි. තවද, ආමොස් අනුව, එම සන්ධානය ලාඔදිකියානු සප්තවැනි දින ඇඩ්වෙන්ටිස්මයට දෙන තරවටුවකි; මන්ද නගරයේ අනතුරු ඇඟවීමේ තුරුම්පුවක් පිබිදවනු ලබන නමුත්, ඔවුන් එය ඇසීමට ප්‍රතික්ෂේප කරනු ඇත.

> Shall a trumpet be blown in the city, and the people not be afraid? shall there be evil in a city, and the Lord hath not done it? Surely the Lord God will do nothing, but he revealeth his secret unto his servants the prophets. The lion hath roared, who will not fear? the Lord God hath spoken, who can but prophesy? Amos 3:6–8.

> නගරයක තුරියක් නාද කරනු ලැබුවහොත්, ජනතාව භීතියට පත් නොවන්නෝද? නගරයක විපත්තියක් ඇතිවුවහොත්, එය ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් කරනු නොලැබුවේද? නියතවම ස්වාමි වූ දෙවියන්වහන්සේ තම සේවකයන් වන අනාගතවක්තෘවරුන්ට තම රහස හෙළි නොකර කිසිවක් නොකරන සේක. සිංහයා ගర్జනා කළේය; එවිට කවුද භය නොවන්නේ? ස්වාමි වූ දෙවියන්වහන්සේ කථා කළ සේක; එවිට අනාගතවාක්‍ය ප්‍රකාශ නොකර සිටිය හැක්කේ කාටද? ආමොස් 3:6–8.

The Lion who roars is the Lion of the tribe of Judah, who represents Christ when He seals and unseals His prophetic Word. The open alliance of 2025 is the siege of Cestius and the symbol of the robbers of God’s people is established when you see two walking together that should never co-exist. Rome allied and aligned with Protestants is an oxymoron, for to be a Protestant means to protest against Rome.

ගර්ජනය කරන සිංහයා වන්නේ යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයාය; ඔහු තම අනාවැකිමය වචනය මුද්‍රා කරන විටත් මුද්‍රාව ඉවත් කරන විටත් ක්‍රිස්තුස්ව නියෝජනය කරයි. 2025 වසරේ විවෘත සන්ධානය වන්නේ සෙස්තියුස්ගේ වටලෑමයි; දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන්ගේ සංකේතය ස්ථාපිත වන්නේ කිසිසේත්ම එකට නොපැවතිය යුතු දෙයවල් දෙකක් එකට ගමන් කරන බව ඔබ දකින්නේ විටය. රෝමය ප්‍රොටෙස්තන්තයන් සමඟ සන්ධානගතව හා එකම පෙළට සරිලන බවක් වීම ස්වයංවිරෝධී ප්‍රකාශයකි; මන්ද ප්‍රොටෙස්තන්තයෙකු වීම යනු රෝමයට විරුද්ධව විරෝධය ප්‍රකාශ කිරීම වන බැවිනි.

We will continue these things in the next article.

අපි මෙම කාරණා ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් පවත්වාගෙන යන්නෙමු.

## Too Late to Escape the Snare

උගුලෙන් ගැලවීමට දාමත් ප්‍රමාදයි

> “And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

> “රෝමය කිසිදා වෙනස් නොවන බව ඇයගේ අභිමානය වන බව මතක තබාගනු ලැබේවා. ග්‍රෙගරි VII සහ ඉනොසන්ට් IIIගේ මූලධර්ම තවමත් රෝමානු කතෝලික සභාවේ මූලධර්මවලය. තවද, ඇයට ඒ සඳහා බලය තිබුණේ නම්, පසුගිය සියවස්වල කළ තරම්ම දැඩි උද්යෝගයෙන් අදත් ඒවා ක්‍රියාවට නංවනු ඇත. ඉරිදා උසස් කිරීමේ කාර්යයේදී රෝමයේ උපකාරය පිළිගැනීමට යෝජනා කරන විට, ප්‍රොටෙස්තන්තවරුන් තමන් කරන්නේ කුමක්දැයි අල්ප වශයෙන් දනිති. ඔවුන් තම අරමුණ ඉටු කිරීමට දැඩිව යොමු වී සිටියදී, රෝමය ඇයගේ බලය නැවත ස්ථාපිත කිරීමටත්, අහිමි වූ ඇයගේ ප්‍රමුඛත්වය නැවත ලබාගැනීමටත් අරමුණු කරගෙන සිටියි. එක් වරක් එක්සත් ජනපදය තුළ, සභාවට රාජ්‍යයේ බලය භාවිත කිරීමට හෝ පාලනය කිරීමට හැකි බවත්, ආගමික පිළිපැදීම් ලෝකීය නීති මගින් බලෙන් පැවරිය හැකි බවත්; කෙටියෙන් කිවහොත්, සභාව හා රාජ්‍යයේ අධිකාරිය විසින් විවೇಕය අධිපතිව පාලනය කළ යුතු බවත් යන මූලධර්මය ස්ථාපිත කරනු ලැබුවහොත්, මේ රට තුළ රෝමයේ ජයග්‍රහණය නිශ්චිතය.”

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය ඉදිරියෙහි ඇති අනතුර පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම ලබා දී ඇත; මෙය නොසලකා හරිනු ලැබුවහොත්, උගුලෙන් ගැලවීමට ප්‍රමාද වී ගිය පසුව පමණක්, රෝමයේ අරමුණු සැබවින්ම කුමක්දැයි ප්‍රොතෙස්තන්ත ලෝකය දැන ගනු ඇත. ඇය නිශ්ශබ්දව බලයට වර්ධනය වෙමින් සිටී. ඇගේ ධර්ම ඉගැන්වීම් නීතිමය මණ්ඩපවලද, සභාවලද, මනුෂ්‍යයන්ගේ හෘදයන් තුළද තම බලපෑම ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටී. ඇය, පසුගිය කාලයේ සිදු කළ තම පීඩන නැවතත් සිදු කරනු ලබන, රහසිගත අභ්‍යන්තර කුටීරයන් සහිත, උසස් හා දැවැන්ත ව්‍යුහයන් ගොඩනඟමින් සිටී. සැඟවුණු ලෙසත් කිසිවෙකුගේ සැකයට ලක් නොවෙන ලෙසත්, පහර දීමට ඇයට කාලය පැමිණෙන විට තම අරමුණු ඉදිරියට ගෙන යාම පිණිස, ඇය තම බලවේග ශක්තිමත් කරමින් සිටී. ඇය ආශා කරන එකම දෙය වාසිදායක ස්ථානයකි, එය දැනටමත් ඇයට දෙනු ලැබෙමින් තිබේ. රෝමීය අංගයේ අරමුණ කුමක්දැයි අපි ඉක්මනින් දකිමු, එය අත්දකිමුද. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය විශ්වාස කර එයට කීකරු වන කවරෙකු වුවද, එමඟින් නින්දාව හා පීඩනය භාර ගනු ඇත.” The Great Controversy, 581.

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable. That oil is the righteousness of Christ. It represents character, and character is not transferable. No man can secure it for another. Each must obtain for himself a character purified from every stain of sin.” Bible Echo, May 4, 1896.

> “දුෂ්ටකමෙන්ද, වංචාවෙන්ද, මෝහයෙන්ද, මරණයේම සෙවණෙහිද පවතින ලෝකයක් ඇත,—නිදා සිටින, නිදා සිටින. ඔවුන් අවදි කිරීමට ආත්මීය වේදනාව දැනෙමින් සිටින්නේ කවුරුද? කුමන හඬක් ඔවුන් වෙත ළඟා විය හැකිද? ‘බලව, මනාලයා එයි; ඔහුට හමුවීමට පිටතට යනු’ යන සංඥාව දෙනු ලබන කාලය වෙත මගේ සිත අනාගතය දෙස ගෙන යනු ලැබේ. නමුත් කිහිපදෙනෙක් තම පහන් නැවත පිරවීම සඳහා තෙල් ලබාගැනීම ප්‍රමාද කර තිබෙන අතර, අතිශය ප්‍රමාද වූ පසු ඔවුන්ට තේරුම් යනු ඇත්තේ තෙලෙන් නිරූපණය කෙරෙන චරිතය මාරු කර දිය නොහැකි බවය. එම තෙල ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමය. එය චරිතය නිරූපණය කරයි, සහ චරිතය මාරු කළ නොහැක. කිසිම මනුෂ්‍යයෙකුට එය අනෙකා සඳහා සුරක්ෂිත කර දිය නොහැක. එක් එක් අයෙකුම පාපයේ සෑම කැලලකින්ම පවිත්‍ර කරනු ලැබූ චරිතයක් තමන් සඳහාම ලබාගත යුතුය.” Bible Echo, May 4, 1896.

> “As I viewed poor souls dying for want of the present truth, and some who professed to believe the truth were letting them die by withholding the necessary means to carry forward the work of God, the sight was too painful, and I begged of the angel to remove it from me. I saw that when the cause of God called for some of their property, like the young man who came to Jesus (Matthew 19:16–22) they went away sorrowful, and that soon the overflowing scourge would pass over and sweep their possessions all away, and then it would be too late to sacrifice earthly goods, and lay up a treasure in heaven.” Early Writings, 49.

> “වර්තමාන සත්‍යය නොමැතිකම නිසා දුර්භාග්‍ය ආත්මයන් මියයමින් සිටින බවත්, සත්‍යය විශ්වාස කරන බව ප්‍රකාශ කළ සමහරු දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යය ඉදිරියට ගෙනයෑමට අවශ්‍ය උපකාරක සම්පත් රඳවා තබා ඔවුන් මියයන්නට ඉඩ දෙන බවත් මා දුටු විට, එම දර්ශනය අතිශයින් වේදනාකාරී වූ බැවින්, එය මා වෙතින් ඉවත් කරන ලෙස මම දූතයාගෙන් ඉල්ලා සිටියෙමි. දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යයට ඔවුන්ගේ දේපළවලින් කොටසක් අවශ්‍ය වූ විට, යේසුස්වහන්සේ වෙත පැමිණි යෞවනයා මෙන් (මතෙව් 19:16–22) ඔවුහු දුක්වෙමින් ඉවත්ව ගියහයි මම දුටුවෙමි; තවද ඉක්මනින්ම උද්ධමනය වන දඬුවම ඔවුන් මත පසුකර ගොස් ඔවුන්ගේ සම්පත් සියල්ල ගසාගෙන යනු ඇති බවත්, එවිට භූමික වස්තු බලිදීමටත්, ස්වර්ගයේ ධනයක් රැස් කර තබා ගැනීමටත් ප්‍රමාද වැඩි වන බවත් මම දුටුවෙමි.” Early Writings, 49.

> “Judas saw that his entreaties were in vain, and he rushed from the hall exclaiming, It is too late! It is too late! He felt that he could not live to see Jesus crucified, and in despair went out and hanged himself.” The Desire of Ages, 722.

> “තම අයැදීම් නිෂ්ඵල වී ඇති බව යූදාස් දුටුවේය; එවිට ඔහු, ‘දැන් අතිශයින් ප්‍රමාදය! දැන් අතිශයින් ප්‍රමාදය!’ යයි හඬ නගමින් මණ්ඩපයෙන් පිටතට දුව ගියේය. යේසුස් කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලබන දර්ශනය දැක ජීවත්ව සිටීමට තමාට නොහැකි බව ඔහුට දැනිණ; එවිට අතිශය නිරාශාවෙන් පිටතට ගොස් තමාම එල්ලී මරගත්තේය.” The Desire of Ages, 722.

Back to Articles