Article

# දානියෙල්ගේ පොත - අංක තිස් හය

නෙබුකද්නෙශර්ගේ අනාවැකිමය සංකේතවාදය: මිලරයිට් ව්‍යාපාරයේ ඓතිහාසික සන්ධිස්ථාන හා උලයි ගංගාවේ මුද්‍රාතැබූ දර්ශනය අනාවරණය කිරීම

Author

Jeff Pippenger

Published

December 31, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

දානියෙල් පළමුවන පරිච්ඡේදය ක්‍රි.ව. 1840 අගෝස්තු 11 වන දින සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින දක්වා පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි. දානියෙල් සිව්වන පරිච්ඡේදය ද ක්‍රි.පූ. 723 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින දක්වා පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ ඉතිහාසය පිළිබඳවද කථා කරයි. නියත වශයෙන්ම, “පේළිය පිට පේළිය” යන අන්තිම වැසි ක්‍රමවේදය නොමැතිව මෙය දක්නා ගැනීම අසම්භවය.

දැනියෙල් පොතේ සිව්වන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නේෂර් අතිශය සංකීර්ණ භවिष्यවක්තෘක සංකේතයකි. විලියම් මිලර්ගේ ඉතිහාසය තුළ උලයි ගඟේ දර්ශනය මුද්‍රාවෙන් මුදා හැරීම සලකා බැලීමට අප ආරම්භ කරන කල, ඔහු නියෝජනය කරන්නේ කුමක්ද යන්න අප විසින් අපටම මතක් කරගැනීම වැදගත්ය. නෙබුකද්නේෂර්ගේ දෙවන සිහිනය, විලියම් මිලර්ගේ දෙවන සිහිනය මෙන්ම, ලෙවී කථාව 26 හි “සත් වාර” නියෝජනය කළේය; එය දැනියෙල් පොත මුළුමනින්ම එකට වියන භවिष्यවක්තෘක නූලයයි. දැනියෙල්, සිව්වන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නේෂර්ගේ සිහිනය අර්ථකථනය කළ විට, පැමිණෙන විනිශ්චයක් පිළිබඳව ඔහුට අනතුරු ඇඟවීය; එසේ කිරීමෙන්, 1798 දී “අවසාන කාලය” තුළ ඉතිහාසයට පැමිණි පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට ආදර්ශරූපව සිටියේය.

නෙබුකද්නේසර්ට අනතුරු ඇඟවූ විනිශ්චය පැමිණිය යුතු වූ කාලය පැමිණි විට, එම පැමිණීම අනුවිධානය කළේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින විමර්ශන විනිශ්චය ආරම්භ වූ අවස්ථාවය. හතරවන පරිච්ඡේදයේ, දානියෙල් විසින් දෙන ලද අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයද, එම අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයට සම්බන්ධ විනිශ්චයේ පැමිණීමද, “පැය” යන වචනයෙන් නිරූපණය කරන ලදී. නෙබුකද්නේසර්ගේ විනිශ්චයේ “පැය” නියෝජනය කළේ පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයේ දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයේ “පැය”ය. එය ද, දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියාත්මක විනිශ්චය ආරම්භ වන ඉරිදා නීතියේ “පැය” අනුවිධානය කළේය. 1798දී පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයේ පැමිණීමද, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීමද—“පැය” යන වචනයෙන් සංකේතවත් කරනු ලබන මේවා—නියෝජනය කරන දානියෙල් හතරවන පරිච්ඡේදයේ කොටස, පසුව නැවතත් ඉදිරිපත් කර විස්තාර කරනු ලැබේ. නැවත කියා විස්තාර කිරීමේ මෙම ක්‍රමය, අනාවැකියේ නැවත නැවත දක්නට ලැබෙන අනාවැකි ක්‍රමවේදයක් වන අතර, විශේෂයෙන් දානියෙල්ගේ පොතෙහි ප්‍රබල ලෙස පෙනේ.

නෙබුකද්නෙශ්ශර් විනිශ්චයේ “පැය” වූ “සත් කාල” වෙත ළඟා වූ විට, එය ඔහුගේ විනිශ්චය ආරම්භ වූ අවස්ථාව විය; උතුරු රජු වශයෙන් ඔහු එවිට ක්‍රි.පූ. 723දී ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජ්‍යය මත පැමිණවූ විනිශ්චය නියෝජනය කළේය. ඔහුට මෘගයෙකුගේ හදවත දෙන ලදී; බයිබල් අනාවැකියේ මෘගයෙකු යනු රාජ්‍යයකි. එබැවින් ක්‍රි.පූ. 723 සිට ක්‍රි.ව. 1798 දක්වා ඔහු දානියෙල් පොතේ නිතර විෂය වන අන්‍යජාතික ආගමිකත්වයේ ආකාර දෙක නියෝජනය කළේය.

දින එක්දහස් දෙසිය හැටක් පුරා, එනම් අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටක් නියෝජනය කරමින්, ඔහු ජාතික අධර්මීය විනාශක බලය නියෝජනය කළේය; අනතුරුව තවත් දින එක්දහස් දෙසිය හැටක්, එනම් අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටක් සංකේතවත් කරමින්, ඔහු පාප්වාදී විනාශක බලය නියෝජනය කළේය. විනාශක බලයන් දෙකේම හදවත එකම විය; මන්ද පාප්වාදය යනු ක්‍රිස්තියානිතුවය පිළිගත් බව දක්වන වේශයක් ඇඳගත් ජාතික අධර්මය පමණක් බැවිනි.

දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන අධ්‍යායේ හඳුනාගනු ලබන සංකේතයක් වන “දිනවල අවසානයේදී,” එනම් 1798 දී ඇති “අවසාන කාලය” නිරූපණය කරන අවස්ථාවේ, ඔහුගේ රාජ්‍යය ඔහුට නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපිත කරන ලදී. දානියෙල් 4වන අධ්‍යායේ සාක්ෂියද, අනාවැකි ආත්මයද, “දිනවල අවසානයේදී” ඔහුගේ රාජ්‍යය ඔහුට නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපිත කළ විට, ඔහු පරිවර්තනය වූ මිනිසෙකු බව හඳුන්වා දෙයි. එවිට ඔහු වැදගත් සත්‍ය හතරක අනාවැකිමය සංකේතයක් බවට පත් වෙයි. ඔහු, තම “සත් වාර” වල පළමු අර්ධයේදී නිරූපණය කළ මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකත්වයේ නාග-බලයත්, තම “සත් වාර” වල අවසාන අර්ධයේදී නිරූපණය කළ මෘග-බලයත් අතර අනාවැකිමය සම්බන්ධකය බවට පත් වෙයි. එම බල දෙකේ සංකේතයක් වශයෙන්, 1798 දී නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපිත වූ රාජ්‍යයක් ලෙස සිටින ඔහු, එවිට, තීර්හි වේශ්‍යාව අමතක කරනු ලැබූ කාලය තුළ සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කිරීමට නියමිත වූ තුන්වන විනාශකාරී බලය (බොරු අනාගතවක්තෘ) නිරූපණය කරයි. බැබිලෝනියේ රජු ලෙස නෙබුකද්නෙශර්, අවසාන දවස්වල නවීන බැබිලෝනිය බවට පත්වන බල තුන අතර අනාවැකිමය සම්බන්ධකය නිරූපණය කරයි; එය පසුව ලෝකය ආර්මගෙද්දොන් වෙත ගෙන යයි.

ඔහු, 1798දී බැටළුවෙකු ලෙස ආරම්භ වූ පෘථිවි මෘගයා ලෙස එක්සත් ජනපදයේ උපතද නිරූපණය කළේය; එය ඔහුගේ පරිවර්තිත අත්දැකීම මගින් සංකේතවත් විය. ඒ සමගම, ඔහු පෘථිවි මෘගයාගේ අඟ දෙකද නිරූපණය කරනු ඇත; එම අඟ දෙක, එක්සත් ජනපදයේ බලශක්තිය නිරූපණය කරන ජනරජවාදය සහ ප්‍රොතෙස්තන්තවාදය ලෙස වූ අතර, එය ලෝකයේ අතිශය අනුග්‍රහලත් ජාතිය බවට පත්වීමට එයට ඉඩ සැලසූ දේ විය. එහෙත් සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑව අවසානයේදී, එම අඟ දෙක පසුව විශ්වාසභ්‍රෂ්ට ජනරජවාදය සහ විශ්වාසභ්‍රෂ්ට ප්‍රොතෙස්තන්තවාදය ලෙස නිරූපණය වනු ඇත; අඟ දෙකම කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදී තිබේ. ජනරජවාදයේ අඟ, ශුද්ධ වූ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ මූලධර්ම විවෘතව නොසලකා හැරූ ඩෙමොක්‍රටික් පක්ෂයෙන්ද, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ආරක්ෂකයන් සහ ශූරයන් බවට තමන් ප්‍රකාශ කළත්, සැබවින්ම එහි ශුද්ධ මූලධර්ම ප්‍රතික්ෂේප කරමින්, එම ශුද්ධ ලේඛනයේ අන්තර්ගත මූලධර්මවලට වඩා සම්ප්‍රදාය හා චාරිත්‍ර උසස් කළ රිපබ්ලිකන් පක්ෂයෙන්ද සමන්විත වනු ඇත.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේදී එම පක්ෂ දෙක සද්දුකයන් සහ පරිසීයන් විසින් ප්‍රතිරූපිත කරන ලදී. සද්දුකයන්ගේත් පරිසීයන්ගේත් ආත්මය, භ්‍රෂ්ට වූ ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වාදයේ අඟ තුළද ප්‍රකාශ වනු ඇත; එහි එක් පන්තියක් ඉරිදා නමස්කාරය අනුමත කරනු ලබන අතර අනෙක් පන්තිය සබත් නමස්කාරය අනුමත කරනු ඇත. “දිනවල අවසානයේදී,” එනම් 1798 දී, නෙබුකද්නෙශර්ගේ පරිවර්තනය ලැබූ තත්ත්වය, එක්සත් ජනපදයද, භූමියෙන් උග්‍රවන මෘගයාගේ අඟ දෙකද, ඉතා යෝග්‍යව නිරූපණය කරයි. මෙම සංකේත තුනම—එනම් භූමි මෘගයා සහ එහි අඟ දෙක—බැටළු පැටවෙකුගෙන් ද්‍රාගනයෙකු බවට වෙනස් වීමට නියමිත විය.

නෙබුකද්නෙසර, තම “සත් වාර” අවසානයේදී, අවසාන දවස්වල සර්පයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘයාගෙන් සමන්විත වන නූතන බබිලෝනියේ සංකේතය ලෙස ඔහුගේ ශබ්දාර්ථ රාජ්‍යය වූ බබිලෝනිය හඳුනාගැනීමට ඉඩ දෙන සම්බන්ධකය නිරූපණය කළේය. තවද, ටීර්හි වේශ්‍යාව අමතක කරනු ලබන සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑ තුළ බැටළුවෙකුගෙන් සර්පයෙකු බවට වෙනස් වන අං දෙකක් ඇති භූමි මෘගයා මගින් නිරූපිත අනාගතවාණීක ඒකක තුනද ඔහු නිරූපණය කළේය. සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑක් පාලනය කරන රාජ්‍යයට ආදර්ශක වන රාජ්‍යය ඔහුගේ ශබ්දාර්ථ රාජ්‍යයම වීම ගැඹුරු අර්ථවත් කරුණකි.

සිව්වන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ සංකේතවාදය, පළමු පරිච්ඡේදය මත අතුරා යෙදිය යුතුය. එම අදාළකරණය සිදු කරන විට, එය මිලරයිට් ඉතිහාසයේ මාර්ගලකුණු එකට එක්කරමින්, එම කාලයේදී මුද්‍රාභංග කරන ලද උලයි ගංගා දර්ශනයේ සත්‍ය කිහිපයක් ස්ථිර කරයි. මිලරයිට් ව්‍යාපාරයේ පදනම සහ මධ්‍යම ස්ථම්භය වූයේ දානියෙල්ගේ අටවන පරිච්ඡේදයේ, දහතුන්වන හා දහහතරවන පදවල ඇති ප්‍රශ්නය සහ පිළිතුරයි. එම ප්‍රශ්නය වූයේ, “දෛනික පූජාව ගැනත්, විනාශය ගෙන එන අතික්‍රමණය ගැනත්, ශුද්ධස්ථානය සහ සෙනඟ යන දෙකම පාදතලයෙන් මැද දමනු ලැබීමටත් සම්බන්ධ දර්ශනය කොපමණ කාලයක් පවතිනු ඇද්ද?”

බයිබලයට එකතු කරනු ලැබූ වචන සිය ගණනක්, එසේ නොව දහස් ගණනක් අතරින්, ආනුභාවය විසින් පාඨයට අයත් නොවන බව හඳුනා දෙනු ලබන්නේ එකතු කරන ලද “පූජාව” යන වචනය පමණි. එම වචනය නිසි ලෙස ඉවත් කළ විට, “නිතර” සහ “අපරාධය” යන දෙක විනාශකාරී බල දෙකක් බව එය පැහැදිලිව හඳුනා දෙයි. සොහොයුරිය වයිට් විශේෂයෙන්ම “පූජාව” යන වචනය මනුෂ්‍ය ප්‍රඥාවෙන් එකතු කරන ලද්දක් බවත්, එය පාඨයට අදාළ නොවන බවත් හඳුනා දෙයි; එම ඡේදය තුළම ඇය “නිතර” යන්න අන්‍යාගමිකත්වය ලෙස හඳුනා ගැනීමේදී මිලරයිට්වරු නිවැරදි වූ බවද හඳුනා දෙයි. දහතුන්වන පදයේ ප්‍රශ්නය තුළ ඇති ව්‍යාකරණමය පද, සොහොයුරිය වයිට්ගේ ලේඛන මඟින් ක්‍රිස්තුස් විසින් ප්‍රවේශමෙන් හඳුනා දෙන ලදී; පාඨයන් සහ එකතු කරන ලද ආනුභාවප්‍රාප්ත උපදෙස් මඟින් එය පාලනය කරනු ලැබූ කල, එම ප්‍රශ්නය මෙසේය: “ශුද්ධස්ථානයද දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවද දෙකම පාගා දැමීමට නියමිත වූ අන්‍යාගමිකත්වය සහ පාප්වාදය යන විනාශකාරී බල දෙක පිළිබඳ දර්ශනය කොපමණ කාලයක් පවතින්නේද?”

එබැවින්, 1798 දී ඇති “අවසානයේ කාලය” තුළ නෙබුකද්නෙශර් ස්ථානගත කරනු ලබන විට, ඔහු පරිවර්තිත මනුෂ්‍යයෙකු නියෝජනය කරන අතර, එබැවින් ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ මධ්‍යම ස්තම්භය සහ පදනම අවබෝධ කරගන්නා “ප්‍රඥාවන්තයන්” නියෝජනය කරයි. ඔහුගේ පරිවර්තනය, එම කාලයේ මුද්‍රාව ඉවත් කරන ලද “දැනුමේ වැඩිවීම” අවබෝධ කරගන්නා “ප්‍රඥාවන්තයන්” හඳුනා දෙයි; එහෙත් ඔහුගේම අනාවැකිමය සංකේතවාදය සෘජුවම නිරූපණය කරන්නේ, “පෞරාණිකවාදයේ හා පාප්වාදයේ විනාශකාරී බලය, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව (සේනාව) සහ දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය පාගා දමනු ලබන දර්ශනය කොපමණ කාලයක් පවතින්නේද?” යන ප්‍රශ්නයේ විෂය වන ඉතිහාසයයි. “දැනුමේ වැඩිවීම” අවබෝධ කරගන්නා “ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවක්” යන සංකේතයක් ලෙස, ඔහු විලියම් මිලර් නියෝජනය කරයි, මන්ද 1798 දී ඇති “අවසානයේ කාලය” තුළ ආරම්භ වූ ඉතිහාසයේ “ප්‍රඥාවන්ත” වූවන්ගේ සංකේතය මිලර් වන බැවිනි.

නෙබුකද්නෙශර් “අවසාන කාලයේ” මාර්ගලකුණෙහි සංකේතයකි; එය පළමු පරිච්ඡේදය මත ද අතුරා බැලූ විට, ඔහු එම කාලයේ පළමු දූතයාගේ පැමිණීමද නියෝජනය කරයි. මන්ද, සිව්වන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල් නෙබුකද්නෙශර්ට අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය දෙන “පැය” යනු පළමු දූතයා පැමිණි කාලය සලකුණු කරන බැවිනි; එය 1798 වසරයි. නෙබුකද්නෙශර්ගේ විනිශ්චය පැමිණි “පැය” යනු 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින දෙවියන්වහන්සේගේ පරීක්ෂණාත්මක විනිශ්චය ආරම්භ වූ “පැය” නියෝජනය කළේය. සිව්වන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ සංකේතවාදයෙන් නිපදවන මාර්ගලකුණු වන්නේ ක්‍රි.පූ. 723, 538, 1798 (“අවසාන කාලය”), සහ 1844 ඔක්තෝබර් 22 ය.

දානියෙල් පොතේ පළමු අධ්‍යාය තුළ මීලර්වාදී ඉතිහාසයේ සන්ධිස්ථාන ආරම්භ වන්නේ යෙහෝයාකීම් සමඟය. ඔහු, 1798 දී “අවසානයේ කාලයෙහි” පැමිණ තිබූ පළමු පණිවිඩයේ බලගැන්වීමේ සංකේතයකි. යෙහෝයාකීම් විසින් නිරූපිත එම පළමු පණිවිඩයේ බලගැන්වීම 1840 අගෝස්තු 11 දින සලකුණු කරයි. යෙහෝයාකීම් ජයගැනීමෙන්, සයිරස්ගේ ආඥාවෙන් අවසන් වන බබිලෝනියේ පාලන අවුරුදු හැත්තෑව ආරම්භ වේ. දානියෙල්ගේ පළමු අධ්‍යාය, ආහාර පරීක්ෂාවක් ලෙස නිරූපිත, පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් හඳුන්වා දෙයි; එයට අනුව, අවසානයේ ලිට්මස් පරීක්ෂාවකින් නිමවන දෘශ්‍ය පරීක්ෂාවක් අනුව පැමිණේ. එම පරීක්ෂණ තුන, 1840 අගෝස්තු 11 දින, යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට අඩු නොවූ පුද්ගලයෙකු වූ බලවත් දූතයා, ස්වර්ගයෙන් කුඩා පොතක් රැගෙන බසින ලද අවස්ථාව නිරූපණය කරයි. එම පොත, එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විසින් “කෑමට” නියමිත වූ අතර, එය දානියෙල් සහ උතුම් තිදෙනා බබිලෝනියේ ආහාරයට වඩා පලා වර්ගවල ආහාරය තෝරාගෙන කෑමට තීරණය කළ ආකාරයට සමානය.

එම ක්‍රියාවලියේ දෙවැනි පරීක්ෂාව, ප්‍රොටස්ටන්ට් සභාවන් මිලර්ගේ පණිවිඩය (පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය) ප්‍රතික්ෂේප කළ බව ප්‍රකාශිත වීම නියෝජනය කළේය; එවිට මිලරයිට් ව්‍යාපාරයත්, අනතුරුව විගාතගත ප්‍රොටස්ටන්ට්වාදය ලෙස තම අනාවැකිමය භූමිකාව ආරම්භ කළ ප්‍රොටස්ටන්ට් සභාවන්ද අතර භේදයක් දක්නට ලැබුණි. එම කණ්ඩායම් දෙක අතර වූ එම භේදය, බැබිලෝනීය ආහාරයට වෙනුවට ස්වර්ගීය ආහාර භුක්ති විඳීම නිසා දානියෙල් සහ ගෞරවණීය තිදෙනාගේ ශරීර වඩාත් සුන්දරවද, පෝෂ්‍යවද පෙනුණු අයුරින්ම, එතරම්ම පැහැදිලිව සලකුණු විය. එම භේදය, දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ ප්‍රමාද කාලය පැමිණි විට, එනම් 1843 බයිබලීය වර්ෂයේ අවසානයේදී (1844 අප්‍රේල් 19 දින) සලකුණු විය.

තෙවැනි පරීක්ෂණය, එනම් අවසන් නිර්ණායක පරීක්ෂණය, වසර තුනකට පසු “පැය” පැමිණ, නෙබුකද්නෙෂර් තමන්ම විනිශ්චය කර දානියෙල් සහ ඒ තිදෙනා “බබිලෝනියේ ප්‍රඥාවන්තයන්ට වඩා දස ගුණයකින්” ශ්‍රේෂ්ඨ යයි ප්‍රකාශ කළ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින නිරූපණය කළේය. දානියෙල් පොතේ හතරවන පරිච්ඡේදය පළමු පරිච්ඡේදයට අධිපති ලෙස තැබීමෙන්, 1798 දී “අවසාන කාලය” සමඟ ආරම්භ වන මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ සන්ධිස්ථාන මෙලෙස ප්‍රකාශ වෙයි: 1840 අගෝස්තු 11 දින පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට බලගැන්වීම ලැබීම; 1844 අප්‍රේල් 19 දින පළමු බලාපොරොත්තුභංගය; සහ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින වූ මහත් බලාපොරොත්තුභංගය.

මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ නිශ්චිත සන්ධිස්ථාන හඳුනාගැනීම ඉක්මවා, එම අධ්‍යාය දෙක “පේළිය මත පේළිය” ලෙස එකට ගෙන එන විට, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය විදහා දක්වයි, දින දෙදහස් තුන්සියයේ මූලික සිද්ධාන්තයේ විෂය වන විනාශක බල දෙක හඳුනා දෙයි, එමෙන්ම දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පොත මුදාහැරෙන සෑම අවස්ථාවකම සිදුවන, පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියද හඳුනා දෙයි.

ඔවුහු තවද හඳුනාගනිති, 1798 දී ප්‍රඥාවන්තයන්ගේ සංකේතය වශයෙන් නෙබුකද්නෙසරයා, ඔහුගේ දෙවන සිහිනය සමඟ සම්බන්ධව, සිව්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් පරිදි, සැබෑ ප්‍රොටස්තන්ත අඟ වන ව්‍යාපාරය ඇතිවීමට නියමිත වූ විලියම් මිලර් නියෝජනය කරන බවය. ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පදනම් සත්‍යයන් නියෝජනය කරන විලියම් මිලර්ගේ කාර්යය, හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක මත නිරූපණය කර ඇති අතර, එම ශුද්ධ පුවරු දෙකම සකස් කිරීමේදී දෙවියන්වහන්සේ මඟ පෙන්වූ සේක.

මීලර් නිවැරදිව නොදුටු භවිෂ්‍යවාණිමය සත්‍ය කිහිපයක් තිබුණි; මක්නිසාද භවිෂ්‍යවාණි ඉතිහාසය පිළිබඳ ඔහුගේ දෘෂ්ටිස්ථානය ඔහුට විනාශකාර බල තුනක් ඇති බව හඳුනාගැනීමට ඉඩ නොදුන්නේය—අන්‍යජාතිකත්වය (මකරා) පමණක් නොව, පාපලීයත්වය (මෘගයා) පමණක් නොව, විශ්වාසභ්‍රෂ්ට ප්‍රොටෙස්තන්ට්වාදය (බොරු අනාගතවක්තෘයා) ද ඇති බවය. දෙවියන්වහන්සේගේ අධිපති සැලැස්ම අනුව, ඉතිහාසය තුළ ඔහුගේ දෘෂ්ටිස්ථානයෙන් සීමා වූ මීලර්ගේ එම භවිෂ්‍යවාණිමය අවබෝධ හබක්කුක්ගේ පූජනීය පුවරු දෙක මත නිරූපණය නොකෙරිණි.

දානියෙල්ගේ සිව්වන අධ්‍යායේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ දෙවන සිහිනය, විලියම් මිලර්ගේ දෙවන සිහිනය නිරූපණය කරයි. එම සිහින දෙකම “සත් කාලයන්” පිළිබඳව අදහස් දක්වයි; තවද මිලර්ගේ සිහිනය 1863 දී ආරම්භ වූ ඔහුගේ කාර්යයේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හඳුනා දක්වමින්, එය මධ්‍යම රාත්‍රී කෑගැසීම දක්වා උත්සන්න වේ. එම සිහින දෙකම විසිරී යාමේ කාලපරිච්ඡේදයකින් පසු නැවත පිහිටුවනු ලැබූ රාජ්‍යයකින් අවසන් වේ. එම නිසා, 1798 දී මුද්‍රාව ඉවත් කරන ලද උලායි ගඟේ දර්ශනය සෘජුව සලකා බැලීමට පෙර, අපි මිලර්ගේ දෙවන සිහිනය සලකා බලමු.

> “දෙවියන්වහන්සේ නොපෙනෙන හස්තයකින් ඉතා විචිත්‍ර ලෙස නිර්මාණය කළ, දිගින් අඟල් දහයක් පමණ හා පළලෙන් අඟල් හයක පමණ චතුරස්‍රාකාර පෙට්ටියක් මට එවූ සේ මම සිහිනයෙන් දුටුවෙමි. එම පෙට්ටියට යතුරක් බැඳී තිබුණේය. මම වහාම එම යතුර ගෙන පෙට්ටිය විවෘත කළෙමි; එවිට, මගේ විස්මය හා ආශ්චර්යයට, එය සියලු වර්ගවලත් සියලු ප්‍රමාණවලත් මැණික්, වජ්‍ර, අගනා ගල්, සහ සියලු ප්‍රමාණ හා වටිනාකම්වල රන් හා රිදී මුදලින් පිරී තිබෙන බව සොයාගත්තෙමි; ඒවා පෙට්ටිය තුළ තම තමන්ගේ ස්ථානවල අලංකාර ලෙස පිළියෙල කර තිබුණි; එසේ පිළියෙල වූ ඒවා සූර්යයාට පමණක් සමාන කළ හැකි ප්‍රභාවක් හා තේජසක් ප්‍රතිබිම්බිත කළේය.”

> “එහි අන්තර්ගතයේ දිප්තිමත්භාවය, සුන්දරත්වය හා වටිනාකම නිසා මාගේ සිත අතිශයින් ප්‍රීතිමත් වූ නමුත්, මෙම අද්භූත දර්ශනය මම පමණක් භුක්ති විඳීම මාගේ යුතුකම නොවන බව මම සිතීමි. එබැවින් මම එය මාගේ කාමරයේ මධ්‍යස්ථ මේසයක් මත තබා, කැමැත්තක් ඇති සියල්ලන්ට පැමිණ, මනුෂ්‍යයා විසින් මේ ජීවිතයේ කිසිදා දැක නොමැති අතිශයින් මහිමාන්විත හා දිප්තිමත් දර්ශනය දැක ගන්නා ලෙස දන්වා සිටියෙමි.

> “ජනයා ඇතුළට එන්නට පටන් ගත්හ; මුලදී ඔවුන්ගේ සංඛ්‍යාව අඩු වූ නමුත්, ක්‍රමයෙන් එය මහ ජනකායක් බවට වැඩි විය. ඔවුන් ප්‍රථමයෙන් එම පෙට්ටිය තුළ බැලූ විට, ඔවුන් විස්මයට පත් වෙමින් ප්‍රීතියෙන් හඬ නැගූහ. නමුත් නරඹන්නන්ගේ සංඛ්‍යාව වැඩි වූ විට, සෑම කෙනෙකුම එම මැණික් අතපත ගසා, ඒවා පෙට්ටියෙන් එළියට ගෙන මේසය මත විසුරුවා හැරීමට පටන් ගත්හ. එවිට එහි හිමිකරු නැවත එම පෙට්ටියත් මැණික්ත් මා අතින් ඉල්ලා සිටිනු ඇතැයි මම සිතන්නට පටන් ගතිමි; ඔවුන් ඒවා විසුරුවා හැරීමට මම ඉඩ දුනහොත්, මීට පෙර තිබූ අයුරින් නැවත ඒවා පෙට්ටිය තුළ ඒ ඒ ස්ථානවල තැබීමට මට කිසිදා නොහැකි වනු ඇතැයිද, ඒ පිළිබඳ වගකීමට මුහුණ දීමට මට කිසිවිටෙක නොහැකි වනු ඇතැයිද මට හැඟුණේය, මන්ද එය අතිවිශාල වගකීමක් වන බැවිනි. එවිට මම ජනයාට ඒවා අත නොගසන ලෙසත්, පෙට්ටියෙන් එළියට නොගන්නා ලෙසත් බැගෑපත් වීමට පටන් ගතිමි; නමුත් මම එසේ බැගෑපත් වන තරමටම, ඔවුන් ඒවා තව තවත් විසුරුවා හැරූහ; දැන් ඔවුන් ඒවා මුළු කාමරය පුරාම, බිම මතද කාමරයේ සෑම ගෘහභාණ්ඩ කැබැල්ලක් මතද විසුරුවා හරින බව පෙනිණි.”

> “එවිට ඔවුන් සැබෑ මැණික් හා කාසි අතර ගණන් කළ නොහැකි ප්‍රමාණයක ව්‍යාජ මැණික් හා කූට කාසි විසුරුවා හැර ඇති බව මම දුටුවෙමි. ඔවුන්ගේ නීච හැසිරීමත් අකෘතඥකමත් ගැන මම ඉතාමත් කෝපයට පත් වී, ඒ පිළිබඳව ඔවුන්ට තරවටු කොට දෝෂාරෝපණය කළෙමි; නමුත් මම තරවටු කළ තරමටම, ඔවුහු සැබෑ දේ අතර ව්‍යාජ මැණික් හා කූට කාසි තව තවත් විසුරුවා හැරියහ.”

> “එවිට මාගේ භෞතික ආත්මය තුළ මම උද්වේගයට පත්ව, ඔවුන් කාමරයෙන් පිටතට තල්ලු කිරීමට භෞතික බලය යොදාගැනීමට ආරම්භ කළෙමි; නමුත් මම එක් අයෙකු පිටතට තල්ලු කරමින් සිටියදී, තවත් තිදෙනෙක් ඇතුල් වී මැලියම්, කැට කැපීම්, වැලි සහ සියලු ආකාරයේ කුණු කසළ ගෙන එමින්, සත්‍ය මැණික්, වජ්‍ර, සහ නాణ්‍ය යන සියල්ලම දෘශ්‍යයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වසනු ලැබෙන තෙක් ඒවා මත පිරවූහ. තවද ඔවුහු මාගේ මැණික් පෙට්ටිය කැබලි කැබලි කර කුණු කසළ අතර විසුරුවා දැමූහ. මාගේ ශෝකය හෝ මාගේ කෝපය කිසිවෙකු සැලකිල්ලට ගත්තේ නැතැයි මම සිතුවෙමි. මම සම්පූර්ණයෙන්ම අධෛර්යයට හා හෘදභංගයට පත්ව, වාඩි වී අඬන්නට පටන් ගතිමි.”

> “මෙසේ මාගේ මහත් අලාභයත් වගකීමත් නිසා අඬමින් ශෝකව සිටියදී, මට දෙවියන් සිහිවූ අතර, උන්වහන්සේ මා වෙත උපකාරයක් එවන ලෙස අවංකව යාච්ඤා කළෙමි. එවිටම දොර විවෘතව, එක් පුද්ගලයෙක් කාමරයට ඇතුළු විය; එවිට ජනතාව සියල්ලෝම එයින් පිටව ගියෝය. ඔහුගේ අතෙහි දූවිලි පහන්ක් තිබූ අතර, ඔහු කවුළු විවෘත කොට, කාමරයෙන් දූවිලි සහ කසළ ඉවත් කිරීමට පහන් කිරීමට ආරම්භ කළේය.”

> “කසළ අතර විසිරී තිබූ අතිශය වටිනා මණිමැණික කිහිපයක් තිබූ බැවින්, නවතින ලෙස මම ඔහුට අයැද සිටියෙමි.”

> “ඔවුන් පිළිබඳව ‘බිය නොවන්න’ යැයි ඔහු මට පැවසුවේ, ඔහු ‘ඔවුන් රැකබලා ගන්නා’ බැවිනි.”

> “එවිට, ඔහු දූවිලි හා කසළ, බොරු මැණික් සහ ව්‍යාජ කාසි ඉවත් කරමින් සිටියදී, ඒ සියල්ල වලාකුළක් මෙන් ඉහළට නැඟී කවුළුවෙන් පිටතට ගොස්, සුළඟ ඒවා රැගෙන ගියේය. එම කලබල මධ්‍යයේ මම මොහොතකට මාගේ ඇස් වසා ගතිමි; ඒවා විවෘත කළ විට, කසළ සියල්ලම අතුරුදහන්ව තිබිණ. වටිනා මැණික්, දියමන්ති, රන් හා රිදී කාසි, කාමරය පුරා අතිශයින් බහුලව විසිරී තිබිණ.”

> ඉන් අනතුරුව ඔහු මේසය මත පෙර තිබූ පෙට්ටියට වඩා බොහෝ විශාල හා අතිශයින් සුන්දර වූ පෙට්ටියක් තබා, ආභරණ, වජ්‍ර, කාසි යන සියල්ල අතපුරවලින් එකතු කරමින්, එකක්වත් ඉතිරි නොවන තෙක් ඒවා එම පෙට්ටිය තුළට දමා හැරියේය; වජ්‍ර කිහිපයක් පින් එකක තුඩක ප්‍රමාණයට වඩා වැඩි නොවූ නමුත්ය.

> එවිට ඔහු මට, “එන්න, බලන්න” යයි අහවා සිටියේය.

> “මම පෙට්ටිය තුළ බැලුවෙමි, එහෙත් මාගේ ඇස් එම දර්ශනයෙන් මින්දෙමින් ගියේය. ඒවා කලින් තිබූ මහිමයට වඩා දසගුණයක් බැබළෙමින් තිබුණි. මම සිතුවෙමි, ඒවා දූවිල්ලෙහි විසුරුවා දමා පාගා දැමූ ඒ දුෂ්ට පුද්ගලයන්ගේ පාදවලින් වැලි තුළ හොඳින් මැද පවිත්‍ර කරනු ලැබූවා යැයි. ඒවා පෙට්ටිය තුළ අතිශයින් සුන්දර පිළිවෙළකින්, එකිනෙකා තම තම ස්ථානයෙහි, ඒවා එහි දමන ලද මනුෂ්‍යයාගේ කිසිදු දෘශ්‍යමාන කැපීම් හෝ වේදනා ලකුණු නොපෙනෙන ලෙස, සකසා තිබුණි. මම සම්පූර්ණ ප්‍රීතියෙන් හඬ නැගුවෙමි; ඒ හඬින් මම අවදි වීමි.” Early Writings, 81–83.

අපි මීළඟ ලිපියේදී මිලර්ගේ සිහිනය සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු කරන්නෙමු.

පහත දැක්වෙන්නේ, ඇඩ්වන්ට් හෙරල්ඩ් හි මිලර්ගේ සිහිනය ප්‍රකාශයට පත් කළ විට, ජේම්ස් වයිට් විසින් ලියන ලද විලියම් මිලර්ගේ දෙවන සිහිනයට අදාළ හැඳින්වීමකි.

> “පහත සඳහන් සිහිනය වසර දෙකකටත් වැඩි කලකට පෙර Advent Herald හි ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. එවිට මම එය අපගේ අතීත දෙවන ආගමනය පිළිබඳ අත්දැකීම පැහැදිලිව සලකුණු කර දක්වන බවත්, දෙවියන්වහන්සේ එම සිහිනය විසිරුණු රැළේ යහපත පිණිස දුන් බවත් දුටුවෙමි.

> “ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහත් හා භයානක දවස ළඟාවීමේ ලකුණන් අතරේ, දෙවියන්වහන්සේ සිහින පිහිටුවා ඇත. යෝවෙල් 2:28–31; ක්‍රියා 2:17–20 බලන්න. සිහින මාර්ග තුනකින් පැමිණිය හැක; පළමුව, ‘බොහෝ කාර්යබහුලකම නිසාය.’ දේශනාකාරයා 5:3 බලන්න. දෙවනුව, සාතන්ගේ අපවිත්‍ර ආත්මය හා රැවටීම යටතේ සිටින අය, ඔහුගේ බලපෑමෙන් සිහින ලබන්නෝ විය හැක. ද්විතීය කථාව 8:1–5; යෙරෙමියා 23:25–28; 27:9; 29:8; සෙකරියා 10:2; යූද් 8 බලන්න. තෙවනුව, දෙවියන්වහන්සේ සැමවිටම තම ජනතාවට දේවදූතයන්ගේ සේවය හා ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේගේ ක්‍රියාවලිය මඟින් පැමිණෙන සිහින තුළින්, වැඩි හෝ අඩු ප්‍රමාණයෙන්, උගන්වා ඇත; තවද අදත් එසේම උගන්වන සේක. සත්‍යයේ පැහැදිලි ආලෝකයේ ස්ථිරව සිටින අය, දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ට සිහිනයක් දෙන විට එය දැනගන්නෝය; එවන් අය ව්‍යාජ සිහිනවලින් රැවටී මාර්ගභ්‍රෂ්ට කරනු නොලබන්නෝය.”

> “‘ඔහු කීයේ, දැන් මාගේ වචන අසන්න; ඔබ අතරෙහි අනාගතවක්තෘවරයෙක් සිටී නම්, ස්වාමීන්වහන්සේ වන මම දර්ශනයක් තුළින් ඔහුට මා ස්වයං ප්‍රකාශ කරනු ඇත, සිහිනයක් තුළින් ඔහු සමඟ කථා කරනු ඇත.’ ගණන් කථාව 12:6. යාකොබ් කීයේ, ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ දූතයා සිහිනයකදී මට කථා කළේය.’ උත්පත්ති 31:2. ‘දෙවියන් වහන්සේ රාත්‍රියේ සිහිනයකදී සිරියානු ලාබාන් වෙත පැමිණිය සේක.’ උත්පත්ති 31:24. යෝසෙප්ගේ සිහින [උත්පත්ති 37:5–9] කියවා, ඉන්පසු ඒවා ඊජිප්තුවේදී ඉටු වූ ආකාරය පිළිබඳ ආකර්ෂණීය වෘත්තාන්තයද කියවන්න. ‘ගිබියොන්හිදී ස්වාමීන්වහන්සේ රාත්‍රියේ සිහිනයකින් සලමොන්ට ප්‍රකාශ වූ සේක.’ 1 රාජාවලිය 3:5. දානියෙල්ගේ දෙවන පරිච්ඡේදයේ ඇති මහත් වැදගත් රූපය සිහිනයකින් දෙන ලද්දේය; එසේම හත්වන පරිච්ඡේදයේ සතර මෘගයන් ආදියද එසේය. හෙරොද් බාල ගැළවුම්කරුවා විනාශ කිරීමට සොයන විට, යෝසෙප්ට ඊජිප්තුවට පලා යන ලෙස සිහිනයකින් අනතුරු අඟවන ලදී. මතෙව් 2:13.”

> “‘අන්තිම දවස්වලදී එසේ සිදුවනු ඇතැයි දෙවියන්වහන්සේ කියන සේක, මම මාගේ ආත්මයෙන් සියලු මනුෂ්‍යයන් පිට වගුරුවන්නෙමි; එවිට නුඹලාගේ පුත්‍රයෝද නුඹලාගේ දූවරුෝද අනාවැකි කියන්නෝය, නුඹලාගේ යෞවනයෝ දර්ශන දකින්නෝය, නුඹලාගේ මහලුයෝ සිහින දකින්නෝය.’ ක්‍රියා 2:17.”

> අනාවැකි දීමේ දානය—ස්වප්න හා දර්ශන මඟින් ප්‍රකාශ වන එය—මෙහිදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ඵලයක් වන අතර, අවසාන දවස්වල එය ලකුණක් ලෙස ස්ථාපිත වීමට ප්‍රමාණවත් ලෙස ප්‍රකාශ විය යුතුය. එය ශුභාරංචි සභාවට අයත් දානයන්ගෙන් එකකි.

> “‘තවද ඔහු සමහරෙකු ප්‍රේරිතයන් ලෙසද; සමහරෙකු අනාගතවක්තෘවරුන් ලෙසද; සමහරෙකු සුබාරංචි ප්‍රකාශකරන්නන් ලෙසද; සමහරෙකු බැටළුවන් රැකබලාගන්න එඬේරයන් සහ ගුරුවරුන් ලෙසද දුන්නේය; ශුද්ධවන්තයන් සම්පූර්ණ කිරීම පිණිසද, සේවකකමයේ කාර්යය සඳහාද, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශරීරය ගොඩනැඟීම පිණිසදය.’ එපීස 4:11–12.”

> “‘දෙවියන්වහන්සේ සභාව තුළ සමහරන් නියමකර ඇත; පළමුව අපෝස්තුළුවරුන්, දෙවැනිව අනාගතවක්තෘවරුන්,’ යනාදිය. 1 කොරින්ති 12:28. ‘අනාගතවාක්‍ය ප්‍රකාශ කිරීම් නොඅගයන්න.’ 1 තෙසලෝනික 5:20. තවද ක්‍රියා 13:1; 21:9; රෝම 7:6; 1 කොරින්ති 14:1, 24, 39 ද බලන්න. අනාගතවක්තෘවරුන් හෝ අනාගතවාක්‍ය ප්‍රකාශ කිරීම් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සභාවේ ගොඩනැගීම සඳහාය; එසේම ශුභාරංචිකයන්, пастර්වරුන් සහ ගුරුවරුන් නැතිවීමට පෙර ඒවා නැතිවිය යුතු බව දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙන් ඉදිරිපත් කළ හැකි කිසිදු සාක්ෂියක් නොමැත. එහෙත් විරෝධකයා මෙසේ කියයි: ‘අසත්‍ය දර්ශන හා සිහින එතරම් බොහෝ වී ඇති බැවින්, එවැනි කිසිවක් පිළිබඳව මට විශ්වාසයක් තබාගත නොහැක.’ සාතන්ට ඔහුගේ ව්‍යාජ අනුරූපය ඇති බව සත්‍යය. ඔහුට සැමවිටම බොරු අනාගතවක්තෘවරු සිටියහ; නියතවම මෝහනය හා ජයග්‍රහණයේ මේ ඔහුගේ අවසාන පැයේදී අපට දැන් ඔවුන් බලාපොරොත්තු විය හැක. ව්‍යාජ අනුරූපය පවතින බැවින් එවැනි විශේෂ ප්‍රකාශන ප්‍රතික්ෂේප කරන අය, ඒ මෙන්ම සුදුසුකමින් තව ටිකක් ඉදිරියට ගොස්, ව්‍යාජ අනුරූපය සැමවිටම පැවති බැවින්, දෙවියන්වහන්සේ කවදා හෝ සිහිනයකින් හෝ දර්ශනයකින් මනුෂ්‍යයාට තමන්ව ප්‍රකාශ කළේ නැතැයිද නിഷേധ කළ හැක.”

> “සිහින සහ දර්ශන යනු දෙවියන්වහන්සේ තමන්ව මනුෂ්‍යයාට හෙළි කළ මාධ්‍යයයි. මෙම මාධ්‍යය තුළින් උන්වහන්සේ අනාගතවක්තෘවරුන්ට කථා කළසේක; උන්වහන්සේ සුභාරංචි සභාවේ දීමනා අතර අනාගතවාක්‍ය දීමනාව ස්ථානගත කර ඇති අතර, ‘අන්තිම දවස්’හි අනෙක් ලකුණු සමඟ සිහින හා දර්ශනද ගණන් කර තිබේ. ආමෙන්.”

> “ඉහත ප්‍රකාශයන්හි මාගේ අරමුණ වූයේ, ශාස්ත්‍රානුකූල ආකාරයෙන් විරෝධතා ඉවත් කර, පහත දැක්වෙන කරුණු සඳහා පාඨකයාගේ මනස සූදානම් කිරීමය.” James White.

Back to Articles