Article

# යෝයෙල්ගේ පොත සහ ලාඔදිකියානු සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව - අංක විසිපහයි

අංක විසිපහයි

Author

Jeff Pippenger

Published

January 11, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

යෝයෙල්ගේ පොත ලාඕදීකියානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවේ නායකත්වය ඉදිරියට පරම්පරා හතරක් පුරා ක්‍රමයෙන් උග්‍ර වූ ඔවුන්ගේ කැරැල්ල පිළිබඳ සාක්ෂිය සමඟ මුහුණපාන්නට ඉදිරිපත් කරයි. එම පරම්පරා හතර එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයෙහිද නිරූපිත වී ඇති අතර, එහි සිව්වන පරම්පරාවට අයත් විසිපස් දෙනා සූර්යයාට නමස්කාර කරති. 1888 කැරැල්ලෙන් අවුරුදු 13කට පසු, 1901දී, ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව සභාවට නායකත්වය දීමට කමිටුවක් සංවිධානය කළේය.

ආරම්භක සාමාන්‍ය සම්මන්ත්‍රණයේ විධායක කමිටුව 1901 සාමාන්‍ය සම්මන්ත්‍රණ සැසිවාරයේ සිදු වූ ප්‍රධාන ප්‍රතිසංවිධානය අතරතුර පිහිටුවන ලදී, එය සාමාජිකයන් 25 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විය. මෙය 1901ට පෙර පැවති, සාමාජිකයන් 13 දෙනෙකු පමණක් අඩංගු වූ කමිටුවෙන් සැලකිය යුතු විස්තාරණයක් විය. වසර ගණනාවක් පුරා සාමාජිකයන් සංඛ්‍යාව වැඩි වී ඇත; එහෙත් යේසුස් සෑමවිටම අවසානය ආරම්භය සමඟ හඳුන්වා දෙයි. ආරම්භයේ සිටියේ සාමාජිකයන් 25 දෙනෙකි, ඔවුන් අතරින් එක් අයෙකු නායකයා ලෙස සිටියේය; මෙය ශුද්ධස්ථානය තුළ වූ ක්‍රමයකට සමාන්තර වන අතර, එය පූජකයන් 24 දෙනෙකු සහ එක් මහපූජකයෙකුගෙන් සමන්විත විය.

යූදස් සහ සන්හෙද්‍රිනය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ කාලයේ කැරලිකාරත්වයේ සංකේත දෙකකි. සන්හෙද්‍රිනය ලාවෝදිකීය සත්වන දින අද්වෙන්තිස්ත සභාව නියෝජනය කරයි. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ සළුවියට ඇණ ගැසීමෙහි සන්හෙද්‍රිනයේ සහභාගිත්වය, ඉරිදා නීතියේ අර්බුදයේදී අද්වෙන්තිස්තවාදයේ භූමිකාවට ආදර්ශ ස්වරූපයක් වේ. සන්හෙද්‍රිනය—ප්‍රධාන පූජකයන්ගෙන්, වැඩිහිටියන්ගෙන් සහ ලේඛකයන්ගෙන් සමන්විත, මහ පූජක කායෆස්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පවත්වා ගෙන ගිය යෙරුසලමේ උත්තම යුදෙව් මන්ත්‍රණ සභාව—යේසුස් වහන්සේගේ මරණයට පෙරළා ගෙන ගිය සිදුවීම්වල මධ්‍යස්ථ භූමිකාවක් ඉටු කළේය.

ගේත්සෙමනේහි යේසුස්ව අත්අඩංගුවට ගත් පසු (යූදස්ගේ ද්‍රෝහිකම මගින් මෙහෙයවනු ලැබූ එය), ඔහුව රාත්‍රියේ කායෆාස්ගේ ගෘහයේදී සන්හෙද‍්‍රිනය ඉදිරියට ගෙන එන ලදී. ඔවුහු ඔහුව දෝෂාරෝපණය කර දණ්ඩනය කිරීම පිණිස සාක්ෂි සෙවූහ; ඔහු දෙවියන්ට නින්දා කළ බවත් කැරලිගැසීමකට උසිගැන්වූ බවත් චෝදනා කළ සාක්ෂිකරුවන් ඉදිරිපත් කළහ.

කායෆාස් යේසුස්වහන්සේගෙන් උන්වහන්සේ මෙසියස්ද (හෝ දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාද) යන්න සෘජුව අසා සිටි විට, යේසුස්වහන්සේගේ ස්ථිරාත්මක පිළිතුර වූ, “එය ඔබම කීවේය” යන්න නිසා උත්තම පූජකයා, “දේවඅපහාසය!” යයි ප්‍රකාශ කළේය. සභාව උන්වහන්සේ මරණයට සුදුස්සෙකු ලෙස වරදකරු කළේය. රෝම ආණ්ඩුකාරිත්වය යටතේ මරණ දඬුවම් ක්‍රියාත්මක කිරීමට බලය නොතිබූ බැවින්, රෝමීය මරණ දඬුවමක් ලබා දීමට හැකි වන පරිදි රාජද්‍රෝහී චෝදනාව එල්ල කරමින් ඔවුහු යේසුස්වහන්සේ රෝම ආණ්ඩුකාරයා වූ පොන්තියස් පිලාත් වෙත භාර දුන්නෝය. සැබෑ කුරුසියේ ඇණ ගැසීම පිලාත්ගේ අණ යටතේ රෝමීය සෙබළුන් විසින් සිදු කරන ලද්දේය; එහෙත් එය සිදු වූයේ ප්‍රධාන පූජකයන්ගේද සමූහයකගේද (යේසුස්වහන්සේගේ මරණයත් බරබ්බාස්ගේ නිදහස් කිරීමත් ඉල්ලා සිටි) පීඩනයට පිලාත් යටත් වූ පසුව පමණි.

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෙහි, මේ පොළොව මත සිටිය කල, ලෝකය බරාබ්බාව ප්‍රිය කළේය. අදද ලෝකයත් සභාත් එම තේරීමම කරමින් සිටිති. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට කළ ද්‍රෝහිකම, ප්‍රතික්ෂේපය, සහ ශුලාරෝපණය යන දර්ශන නැවත රඟපා ඇත; තවද විශාල පරිමාණයකින් නැවතත් රඟපානු ඇත. ජනතාව සතුරාගේ ස්වභාවලක්ෂණවලින් පිරී යනු ඇත, ඔහුගේ මායාවන්ද ඔවුන් අතර මහත් බලයෙන් ක්‍රියා කරනු ඇත. ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන තරමටම වැරදි අදහස්ද වැරදි අවබෝධයද ඇතිවනු ඇත. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කොට බරාබ්බාව තෝරාගන්නෝ විනාශකාරී මෝහයක යටතේ ක්‍රියා කරති. වැරදි නිරූපණයද බොරු සාක්ෂියද ප්‍රකාශිත කැරැල්ලක් දක්වා වර්ධනය වනු ඇත. ඇස නපුරු නම්, මුළු ශරීරයම අන්ධකාරයෙන් පිරී යනු ඇත. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හැර වෙනත් කිසි නායකයෙකුට තම සෙනෙහස පිරිනමන්නෝ, ඒ මත්කරවන බලයේ යටතේ සත්‍යය ඇසීමෙන් හැරී බොරුවක් විශ්වාස කිරීමට ආත්මයන් පෙළඹෙන පරිදි, ශරීරයෙන්ද, ආත්මයෙන්ද, ආත්මිකභාවයෙන්ද සම්පූර්ණයෙන් පාලනය වන, ඉතා මත්කරන මෝහයක අධීනයට වැටී සිටින බව තමන්ම දැනගනු ඇත. ඔවුහු උගුලට හසුකරනු ලබති, අල්ලාගනු ලබති, තවද ඔවුන්ගේ සෑම ක්‍රියාවකින්ම, ‘අපට බරාබ්බාව මුදාහරින්න, නමුත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ශුලාරෝපණය කරන්න’ යැයි හඬ නගති.”

> “දැනටමත් මේ තීරණය ගනු ලබමින් තිබේ. කුරුසියේ සිදුකළ දර්ශන නැවත සිදු කරනු ලබමින් තිබේ. සත්‍යයෙන්ද ධර්මිෂ්ඨකමෙන්ද බැහැර වී ඇති සභාවන් තුළ, දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රේමය ආත්මය තුළ ස්ථිරව පවතින මූලධර්මයක් නොවන විට, මනුෂ්‍ය ස්වභාවය කුමක් කළ හැකිද සහ කුමක් කරනු ඇද්ද යන්න ප්‍රකාශයට පත්වෙමින් තිබේ. දැන් සිදු විය හැකි කිසිවක් ගැන අප පුදුම විය යුතු නැත. භීෂණයේ කිසිදු වර්ධනයක් ගැන අප විස්මයට පත් විය යුතු නැත. දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව තමන්ගේ අශුද්ධ පාද යටින් පාගා දමන්නෝ, යේසුස්වහන්සේට අපහාස කළ හා උන්වහන්සේ පාවාදුන් මිනිසුන් සතුව තිබූ ඒම ආත්මයම ඇත. විවේකයක් දැනෙන හෘදසාක්ෂියක කිසිදු ගැටුමක් නොමැතිව, ඔවුන් තම පියා වන යක්ෂයාගේ ක්‍රියාවන් කරනු ඇත. යූදාස්ගේ ද්‍රෝහී තොල්වලින් නිකුත් වූ ප්‍රශ්නයම ඔවුන් අසනු ඇත, මා ඔබට ක්‍රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ පාවා දුන්නොත් ඔබ මට කුමක් දෙනවාද? දැනටමත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ උන්වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයන්ගේ පුද්ගලත්වය තුළ පාවාදෙනු ලබමින් සිටී.” Review and Herald, January 30, 1900.

එම ඡේදය සැබවින්ම එය කියන දෙයම අදහස් කරන්නේ නම්, එවිට “බරබ්බාස් තෝරාගන්නා” ලෙස හඳුනාගැනෙමින් සිටි අය, එම ඡේදය උගන්වන්නේ කුමක්දැයි අවබෝධ කරගැනීමට අසමත් වනු ඇත. එම ජනතාව යනු සත්‍යයට ප්‍රේම නොකළ බැවින් දැඩි මායාවක් ලබන 2 Thessalonians හි සඳහන් ජනතාවය. බරබ්බාස් තෝරාගන්නා අය පිළිබඳව ඇය මෙසේ කියයි: “ක්‍රිස්තුස් හැර වෙනත් කිසියම් නායකයෙකු වෙත තම සෙනෙහස භාරදෙන අය, එතරම්ම මනස්කාන්ත වූ මෝහයක පාලනය යටතට—ශරීරය, ආත්මය හා ආත්මිකත්වය—පත්ව සිටින බව තමන්ම දකිනු ඇත; එහි බලය යටතේ ආත්මයන් සත්‍යය ඇසීමෙන් ඉවත හැර බොරුවක් විශ්වාස කිරීමට හැරී යති.” බරබ්බාස් තෝරාගන්නා අය, කුරුසියේ හා ඉරිදා නීතියේ මාර්ගලකුණට පෙරම සාතන්ගේ පාලනය යටතේ සිටිති. එම තත්ත්වයේ ඔවුන්ට එම ඡේදය උගන්වන්නේ කුමක්දැයි කිසිසේත්ම අවබෝධ කරගත නොහැක. එබැවින් ඔවුන්, “සහෝදරි වයිට් මෙම වචන ලියූ අවස්ථාවේ තිබූ තත්ත්වයන් එම විශේෂ ඉතිහාසයට අදාළ වූවා මිස දැන් නොවේ,” යයි යෝජනා කරනු ඇත. සමහරවිට ඔවුන්, “ඇය ක්‍රිස්තියානිය සාමාන්‍ය අර්ථයෙන් ගැන කතා කරයි, මෙය Seventh-day Adventists වෙත සෘජුව අදාළ නොවේ,” යයිද කියනු ඇත. සම්පූර්ණ අර්ථහීන කථාවකි.

නියත වශයෙන්ම, සහෝදරී වයිට් එම වචන ලියූ කාලයේ ඉතිහාසික තත්ත්වයන් ඇගේ පෞද්ගලික ඉතිහාසය පිළිබඳ අර්ථකථනයක් වශයෙන්ද පැවතුණි; එහෙත් ප්‍රකාශනයෙහි යොහන් සම්බන්ධයෙන් වූ ආකාරයටම, ප්‍රොෆෙට්වරයෙකුට ලියන ලෙස අණ කරන විට, ඔහුට “නුඹ දුටු දේවල්ද, පවතින දේවල්ද, මෙයින් පසු සිදුවන දේවල්ද” ලියන ලෙස අණ කරනු ලැබේ. ප්‍රොෆෙට්වරයෙකු පවතින දේවල් සටහන් කරන විට, ඔහු ඒ සමගම සිදුවන්නා වූ දේවල්ද සටහන් කරමින් සිටියි.

ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ නායකත්වය එසකියෙල්ගේ මිනිසුන් විසිපස්දෙනා මගින් නිරූපිත වන අතර, ඔවුහු කෝරහ්, දාතන් සහ අබිරාම් සමඟ නැගී සිටි මිනිසුන් දෙසිය පනහදෙනා සමඟ ද භවिष्यවක්තෘමය ලෙස සම්බන්ධ කර ඇත. එසේම, 1888 දී සහ මිනියැපොලිස් මහා සම්මේලනයේ කැරලිකරුවන්, කෝරහ්, දාතන් සහ අබිරාම්ගේ කැරැල්ල නැවත සිදු කරමින් සිටින්නන් ලෙස සිස්ටර් වයිට් විසින් හඳුනාගනු ලැබූහ. එළිදරව්ව දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බැස এসে තම තේජසින් පොළොව ආලෝකවත් කරන විට, අවසාන වර්ෂාව ආරම්භ වන බව සිස්ටර් වයිට් සෘජුවම උගන්වයි.

> “අවසාන වැස්ස දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත වැටීමට නියමිතය. බලවත් දූතයෙකු ස්වර්ගයෙන් බැස එන්නේය, සහ මුළු පොළොවම ඔහුගේ තේජසින් ආලෝකමත් කරනු ලබන්නේය.” Review and Herald, April 21, 1891.

සිස්ටර් වයිට් සෘජුවම උගන්වන්නේ, එළිදරව්ව අධ್ಯಾಯ 18 හි දූතයා 1888 සාමාන්‍ය සභාවේදී A. T. Jones සහ E. J. Waggoner යන අයගේ පණිවිඩ සමඟ අවතීර්ණ වූ බවය. ඇය එම සභාවේ සිටියදී, කැරැල්ලෙන් එතරම්ම අතිශය පීඩිත වූ බැවින් තම බඩු බාහිරාදිය සකස් කර පිටත්ව යාමට තීරණය කළාය; නමුත් එක් දූතයෙක් ඇයට, ඇය රැඳී සිට ඉතිහාසය ලියා තැබිය යුතු බව පැවසීය, මක්නිසාද එය කොරාහ්ගේ කැරැල්ලේ නැවත සිදුවීමක් වූ බැවිනි. එය අවසාන දිනවල සාක්ෂියක් වීම සඳහා නොවේ නම්, දූතයා එය ලියා තැබීමට කැමති වූයේ ඇයි? එය අවසාන දිනවල සඳහා සාක්ෂියක් නම්, එයින් අදහස් විය හැක්කේ වෙන කුමක්ද? එනම්, ලාඔදිකේයානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව ඉරිදා නීතියේ අර්බුදයේදී, විශේෂයෙන්ම එයට පෙරටු වන ඉතිහාසය තුළ, සන්හෙඩ්‍රිනයේ පියවර අනුව ගමන් කරනු ඇත යන්න හැර.

ජෝන්ස් සහ වෑග්නර්ගේ පණිවිඩය “සත්‍ය වශයෙන්ම ඇදහිල්ලෙන් ධර්මිෂ්ඨකරණයේ පණිවිඩය,” “ලාඔදිකෙයා පණිවිඩය,” “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ පණිවිඩය” සහ “තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය” ලෙස නිරූපණය කරන ලදී. කැරලිකරුවෝ එම පණිවිඩයට ප්‍රතිරෝධ කළහ, තවද අනාවැකි ආත්මයේ මඟපෙන්වීමත්, එම රැස්වීම සඳහා තෝරාගත් දූතයන්වත් ප්‍රතික්ෂේප කළහ. සොයුරිය වයිට් තවද උගන්වන්නේ, දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ එක් ස්පර්ශයකින් නිව්යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිඳ හෙළනු ලබන විට, එවිට එළිදරව් 18:1–3 ඉටු වනු ඇති බවය. 9/11 සිට, ලාඔදිකෙයානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවේ නායකත්වය කොරහ්ගේ කැරැල්ල, පුරාණ පුරුෂයන් විසිපස් දෙනාගේ කැරැල්ල, 1888 දී නායකත්වයේ කැරැල්ල, සහ කුරුසියට පෙර කාලයේ සැන්හෙඩ්‍රිනයේ කැරැල්ල නැවත නැවතත් සිදු කරමින් සිටියි. එම පුරුෂයන් විසිපස් දෙනා ව්‍යාජ ලේවී පූජකත්වයක් නියෝජනය කරන සංකේතයකි.

ලෙවීයෙක් සේවය ආරම්භ කරන විට ඔහු වයස අවුරුදු 25ක් විය යුතුය.

> එවිට යෙහෝවා මෝසෙස්ට කථා කරමින් මෙසේ පැවසීය: ලේවීවරුන්ට අයත් වන දේ මෙයයි: අවුරුදු විසිපහක් වූ වයසෙන් ඉහළට ඔවුන් සම්මුඛ මණ්ඩපයේ සේවය ඉටු කිරීම පිණිස ඇතුල්විය යුතුය. එහෙත් අවුරුදු පනහක් වූ වයසෙන් පසු ඔවුන් එහි සේවයෙන් විරාම ගත යුතුය, තවත් සේවය නොකළ යුතුය. නමුත් ඔවුන් සම්මුඛ මණ්ඩපයේ තම සහෝදරයන් සමඟ එක්ව භාරකාරකම රැක ගැනීම පිණිස සේවකකම් කළ යුතුය; සේවය නම් නොකළ යුතුය. ඔවුන්ගේ භාරකාරකම සම්බන්ධයෙන් ලේවීවරුන්ට ඔබ මෙසේ කළ යුතුය. ගණන් කථාව 8:23–26.

ලේවීවරයෙකු තම සේවාව අවුරුදු විසිපහේදී ආරම්භ කර, පනහ වන තුරු අවුරුදු විසිපහක් සේවය කරයි. මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ගිවිසුමේ දූතයා, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනදී කළාක් මෙන්ම, ඉරිදා නීතියේදීද ලේවීවරුන් පවිත්‍ර කරමින් සහ ශුද්ධ කරමින් සිටියි.

> බලව, මම මාගේ දූතයා එවන්නෙමි; ඔහු මාගේ මුහුණට පෙර මාර්ගය සූදානම් කරනු ඇත. ඔබ සැවොම සොයන ස්වාමීන්වහන්සේ හදිසියේ තම මාලිගාවට පැමිණෙනු ඇත; එනම් ඔබ ප්‍රීතියෙන් බලාපොරොත්තු වන ගිවිසුමේ දූතයාය. බලව, ඔහු පැමිණෙනු ඇතැයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරන සේක.

> එහෙත් ඔහුගේ පැමිණීමේ දවස ඉවසා සිටිය හැක්කේ කවුද? ඔහු ප්‍රකාශ වන විට සිටගෙන සිටිය හැක්කේ කවුද? මක්නිසාද ඔහු ශෝධකයාගේ ගින්නක් මෙන්ද, රෙදි සුදුකරන්නන්ගේ සබන් මෙන්ද ය. ඔහු රිදී ශෝධකයෙකු සහ පවිත්‍රකරන්නෙකු ලෙස හිඳින්නේය; ඔහු ලේවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍රකර, ඔවුන් රන් හා රිදී මෙන් ශෝධනය කරන්නේය, එවිට ඔවුන් ස්වාමීන්වහන්සේට ධර්මිෂ්ඨකමින් යුතු පූජාවක් ඔප්පු කරන පිණිසය. එවිට යූදා සහ යෙරුසලමේ පූජාව, පුරාණ දිනවල මෙන්ද, පෙර වර්ෂවල මෙන්ද, ස්වාමීන්වහන්සේට ප්‍රියමනාප වන්නේය. මලාකි 3:1–4.

“25” යන සංඛ්‍යාව සංකේතයක් ලෙස විශ්වාසවන්ත ලේවීවරයෙකු පමණක් නොව, ව්‍යාජ ලේවීවරයෙකුද නියෝජනය කරයි. එබැවින් “25” යන සංඛ්‍යාව සංකේතයක් ලෙස ප්‍රඥාවන්ත හා මෝඩ කන්‍යාවන් වුවද, බැටළුවන් හා එළුවන් වුවද, ගෝධූම හා කුරඳු වුවද, නමස්කාරක කාණ්ඩ දෙකක් වෙන්කර දැක්වීම හඳුනා දෙයි. විසිපහ යන සංඛ්‍යාව ලේවීවරයෙකුගේ සංකේතයක් පමණක් නොව, එයට සමාන වැදගත්කමකින් ලේවීවරුන්ගේ වෙන්කිරීමේ (පවිත්‍ර කිරීමේ) සංකේතයක්ද වෙයි. එම වෙන්කිරීම ඉරිදා නීතිය සමයේදී සිදුවන අතර, එය දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනයේ ප්‍රධාන විෂයයකි. මතෙව් 25 වන පරිච්ඡේදය, මතෙව් 24 හි ලෝකයේ අවසානය පිළිබඳ යේසුස්වහන්සේගේ අනාවැකියේ සරල අඛණ්ඩතාවක් වීම සුදුසුය.

> යේසුස් දේවමාළිගාවෙන් පිටතට ගොස් එතැනින් පිටත් වූ සේක. එවිට උන්වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයෝ දේවමාළිගාවේ ගොඩනැගිලි උන්වහන්සේට පෙන්වීමට උන්වහන්සේ වෙත ආවෝය. එවිට යේසුස් ඔවුන්ට කී සේක: මේ සියල්ල ඔබට නොපෙනේද? සැබවින්ම මම ඔබට කියමි, මෙහි එක ගලක්වත් තවත් ගලක් මත ඉතිරි නොවී, සියල්ලම බිඳ දමනු ලබන්නේය. මතෙව් 24:1, 2.

යේසුස්වහන්සේ දේවමාළිගාවෙන් පිටත්ව ගිය කල, උන්වහන්සේ නැවත කිසිදා එහි නොපැමිණි සේක. විසිතුන්වන අධ්‍යායයේ අවසාන පදයන්හි, යේසුස්වහන්සේ සංහෙද්‍රිනය මත විනිශ්චය ප්‍රකාශ කළ සේක; එම විනිශ්චය “අට” දුක්වේදනාවන් ලෙස ප්‍රකාශිතව තිබේ. එමඟින් නැවෙහි සිටි ආත්ම අටදෙනා, වෘත්තච්ඡේදනයේ අටවන දිනය, උත්ථානයේ අටවන දිනය, අබ්‍රහම්ගේ පරම්පරා අට සහ අවුරුදු 430ත් එයින් ඉදිරියත් යන දේ වංචාකාරී ලෙස අනුකරණය කරයි. “අට” නම් වූ වංචාකාරී සංඛ්‍යාව, වංචාකාරී ලේවීවරයා සමඟ ගැළපේ.

> සැබවින්ම මම ඔබට කියමි, මේ සියල්ල මේ පරම්පරාව පිට පැමිණෙනු ඇත.

> අහෝ යෙරුසලෙම්, යෙරුසලෙම්, නුඹ වෙත එවනු ලැබූ අනාගතවක්තෘවරුන් මරාදමන්නීද, සහ නුඹ වෙත එවනු ලැබූවන්ට ගල් ගසන්නීද, කිකිළියක් තම පැටවුන් තම පියාපත් යටට එක්රැස් කරන්නාක් මෙන්, නුඹේ දරුවන් එකට එක්රැස් කිරීමට මම කොපමණ වරක් කැමතිව සිටියෙම්ද! එහෙත් නුඹලා කැමති නොවූහ. බලව, නුඹලාගේ ගෘහය නුඹලාට පාළු කර තබා ඇත.

> මක්නිසාද මම ඔබට කියමි: ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමයෙන් පැමිණෙන්නා ආශීර්වාදලත් යයි ඔබ කියන තුරු, මේ පටන් ඔබ මාව නොදකින්නෙහිය. මතෙව් 23:36–39.

මතෙව් දෙවිසිය දෙකවන अध्यायය දුෂ්ටයන් පොකුරු වශයෙන් බැඳීම පිළිබඳ උපමාවකින් අවසන් වන අතර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සහ වාදවිවාද කරමින් සිටි යුදෙව්වන් අතර අවසාන අන්තර්ක්‍රියාවෙන්ද නිම වේ. ඉන් අනතුරුව විසිහතරවන अध्यాయයේදී ඔහු අවසන් වරට දේවමාළිගාවෙන් පිටත්ව යමින්, පුරාණ ඉශ්‍රායෙලය සඳහා තිබූ තම සේවය නවතා දමයි. अध्यायය ආරම්භ වූ තැනින්ම අවසන් වන්නේ, ඔවුන්ගේ ගෘහය ඔවුන්ට ශූන්‍යව තබා ඇතැයි ප්‍රකාශ කිරීමෙනි. දේවමාළිගාව මුල්වරට පවිත්‍ර කළ විට ඔහු තම පියාණන්ගේ ගෘහයැයි හැඳින්වූ දෙය දැන් ශූන්‍ය වූ යුදෙව් ගෘහය බවට පත්ව තිබුණි.

24වන අධ්‍යායයේදී, යේසුස් වහන්සේ දේවමාළිගාව සහ එහි ළඟා වී තිබූ විනාශය පිළිබඳ ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු දීමට යයි. එම විනාශය සිදු වීමට නියමිත වූයේ ඒම පරම්පරාව තුළමය; එය විය විසකුරු සර්පයන්ගේ පරම්පරාවකි. උන්වහන්සේ නැවත නොඑන ලෙස එම දේවමාළිගාව හැර ගිය බැවින්, උන්වහන්සේ ඉදිරිපත් කරන අනාවැකි යථාර්ථ ඉශ්‍රායෙලය නොව ආත්මික ඉශ්‍රායෙලය අරමුණු කරගෙන ඇත. පුරාතන ඉශ්‍රායෙලය සම්බන්ධයෙන් කළාක් මෙන්ම, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ලාඔදිකියානු සප්තවන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්තු සභාව නම් දේවමාළිගාවෙන් පිටත්ව යන විට, එකම වේලාවේදී එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මානව දේවමාළිගාව සදාකාලයටම දේවීය දේවමාළිගාව සමඟ එක් කරනු ලබනු ඇත. යේසුස් වහන්සේ පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයේ දේවමාළිගාව හැර ගිය විට, උන්වහන්සේ තම පූර්ව ගිවිසුම් ජනතාව සදාකාලයටම විවාහ වෙන් කළ සේක.

මතෙව්ගේ එකොළොස් වන පරිච්ඡේදයෙන් විසිදෙක වන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ කොටස, උත්පත්ති පොතේ එකොළොස් වන පරිච්ඡේදයෙන් විසිදෙක වන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ රේඛාවේ ඔමේගාව වේ. උත්පත්ති එකොළොස්හි එම රේඛාව ආරම්භ වන විට, එය බාබෙල් සහ බාබෙල්ගේ මරණයේ ගිවිසුමේ ආරම්භයද සලකුණු කරයි; එය තම ඔමේගා-සම්පූර්ණත්වයට ළඟා වන්නේ එළිදරව් පොතේ දහහත් වන පරිච්ඡේදයේ එකොළොස් වන වාක්‍යයේ ය; එය එකොළොස් වන පරිච්ඡේදයෙන් විසිදෙක වන පරිච්ඡේදය දක්වා ඇති වාක්‍යයන්ගෙන් සැදුම්ලත් කොටසේ නිරවද්‍ය මධ්‍යස්ථානය වන වාක්‍යය වේ. උත්පත්ති, මතෙව් සහ එළිදරව් යන පොත්වල එකොළොස් සිට විසිදෙක දක්වා වූ පරිච්ඡේදවල මධ්‍යභාගය එකිනෙකෙහි ධජය හෝ එහි ව්‍යාජ ධජය අවධාරණය කරයි. උත්පත්තිහි එය චර්මාච්ඡේදනය විය; මතෙව්හි එය පේත්‍රුස් සහ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තම සභාව ගොඩනඟන බව පැවසූ පර්වතය විය; එළිදරව්හි එය ව්‍යාජ මෘගයා විය—තිබූ, තිබෙන, නැගී එන්නාවූ, සත් දෙනාගෙන් එකක් වූ අටවැන්නා වූ, අනතුරුව නාගයා සමඟ විවාහ වූ තැනැත්තාය.

එළොව දහය හා විසිදෙක යන සංඛ්‍යා දේවත්වය මානවත්වය සමඟ එක්වීම හඳුන්වාදෙන සංකේතයන් වේ; එයම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ගේ ව්‍යවස්ථාව අපගේ හෘදයන් හා මනස මත ලියන බවෙන් නිරූපිත වන කාරණයයි. 11 හා 22 යනු එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ගිවිසුමේ සංකේතයන්ය. මතෙව් ග්‍රන්ථයේ විසිතුන්වන අධ්‍යායේ, බොරු පූජකත්වය ශාප අටක් ලැබීය; ඒ සමගම සත්‍ය පූජකත්වය අභිෂේක කරනු ලැබේ. පූජකයෝ දින හතක් පූජාභිෂේක කරනු ලැබූහ; අටවන දින ඔවුහු සේවය ආරම්භ කළහ.

පූජකයන්ගේ අටවැනි දින සේවාව ආරම්භ වීමට පෙර පැවති ශුද්ධීකරණයේ දින හත ගණන් කථාව අටවැනි පරිච්ඡේදයේ පළමු වචනයෙන් ආරම්භ වන්නේ අහම්බයක් නොවේ; මක්නිසාද “81” යනු පූජකයන්ගේ සංකේතයකි.

> තවද සමිඳාණන් වහන්සේ මෝසෙස්ට කථා කොට මෙසේ වදාළ සේක: අහරොන්ද ඔහුගේ පුත්‍රයන් ද ඔහු සමඟත්, වස්ත්‍රද, අභිෂේක තෙල්ද, පාප පූජාව සඳහා ගොනෙකුද, බැටළුවන් දෙදෙනෙකුද, පන් නොදැමූ රොටි පිරුණු කූඩයක්ද ගනු මැනව. තවද මුළු සභාවම සම්මුඛ මණ්ඩපයේ දොරකඩට රැස් කරවනු මැනව. මෝසෙස් සමිඳාණන් වහන්සේ ඔහුට අණ කළ ලෙස කළේය; සභාවද සම්මුඛ මණ්ඩපයේ දොරකඩට රැස්විය. එවිට මෝසෙස් සභාවට කීවේය: මෙය සමිඳාණන් වහන්සේ කරන්නට අණ කළ දේය. …

> “තවද, ඔබගේ අභිෂේක කිරීමේ දවස් අවසාන වන තුරු, දින හතක් සභා මණ්ඩපයේ දොරෙන් පිටතට නොයන්න; මක්නිසාද දින හතක් ඔහු ඔබව අභිෂේක කරනු ඇත. අද දවසේ කළාක් මෙන්ම, ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබ උදෙසා පව් කමා කිරීමක් සිදු කරනු පිණිස එසේ කරන ලෙස අණ කළසේක. එබැවින්, ඔබ නොමැරෙන පිණිස, දින හතක් පුරා දවල් රෑ සභා මණ්ඩපයේ දොර අසළ රැඳී සිට, ස්වාමීන්වහන්සේගේ නියෝගය රකින්න; මක්නිසාද මට මෙසේ අණ කරනු ලැබ ඇත.” එවිට ආරොන්ද ඔහුගේ පුත්‍රයන්ද, මෝසෙස්ගේ හස්තයෙන් ස්වාමීන්වහන්සේ අණ කළ සියල්ල කළෝය. තවද අටවන දවසේදී, මෝසෙස් ආරොන් හා ඔහුගේ පුත්‍රයන්වද, ඉශ්‍රායෙල්ගේ වැඩිහිටියන්වද කැඳවීය. ඔහු ආරොන්ට මෙසේ කීවේය: “පව් පූජාවක් සඳහා තරුණ වස්සෙකුද, දවන පූජාවක් සඳහා කැළැල් රහිත බැටළුවෙකුද ගෙන, ඒවා ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි පූජා කරන්න. …” තවද මෝසෙස් මෙසේ කීවේය: “ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබ කළ යුතු යයි අණ කළ දෙය මෙයය; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේගේ තේජස ඔබට ප්‍රකාශ වනු ඇත. …” තවද ආරොන් ජනතාව දෙසට තම අත ඔසවා ඔවුන්ට ආශීර්වාද කළේය; පව් පූජාවද, දවන පූජාවද, සමාදාන පූජාවන්ද ඔප්පු කිරීමෙන් පසු ඔහු පහළට බැස ආවේය. අනතුරුව මෝසෙස් හා ආරොන් සභා මණ්ඩපයට ඇතුල් වී, පිටතට පැමිණ, ජනතාවට ආශීර්වාද කළෝය; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේගේ තේජස සියලු ජනතාවට ප්‍රකාශ විය. එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙන් ගින්නක් නික්ම, පූජාසනය මත තිබූ දවන පූජාවද මේදයද දවා දැමුවේය. සියලු ජනතාව එය දුටු විට ඔවුහු උච්ච හඬින් කෑගසා, තම මුහුණු බිමට නමා වැටුණෝය.” ලෙවී කථාව 8:1–5, 33–36; 9:1, 2, 6, 22–24.

විසිතුන්වන පරිච්ඡේදය සැබෑ ලෙවීවරුන් මුද්‍රා තැබෙන කාලයේදී ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලබන ව්‍යාජ ලෙවීවරුන් හඳුනා දෙයි. මතෙව්ගේ විසිදෙවන පරිච්ඡේදය මනුෂ්‍යයෙකුද යේසුස්වහන්සේගෙන් තවත් කිසි ප්‍රශ්නයක් අසන බවක් නැතිව අවසන් වන අතර, ඉන්පසු විසිතුන්වන පරිච්ඡේදයේ උන්වහන්සේ අවාසනා අට ප්‍රකාශ කරමින්, සන්හෙද්‍රිනයේ කරුණාකාලය අවසන් වූ බවත්, එවිට විධායක විනිශ්චය ආරම්භ වීමට නියමිත වූ බවත් හඳුනා දෙයි. විසිහතරවන පරිච්ඡේදයේදී උන්වහන්සේ දේවමාළිගාව යුදෙව්වන්ගේ ගෘහය ලෙස හඳුනා දෙයි. පරිච්ඡේදයන්හි අනුක්‍රමය දැක ගැනීම වැදගත්ය.

මතෙව්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සිට විසි දෙවන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ පරිච්ඡේද, දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාවක් සමඟ ඇති ගිවිසුමේ සන්දර්භය තුළ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීම සම්පූර්ණ වීම හඳුන්වා දෙයි. පල්මෝනිගේ ඇල්ෆා වූ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සංකේතයද, ඔහුගේ ඔමේගා වූ විසි දෙවන පරිච්ඡේදයේ සංකේතයද, එම පරිච්ඡේදයන් අභ්‍යන්තරයේ ඇති කථාවට එකතු වේ.

විසිතුන්වන පරිච්ඡේදය පව්ප්‍රායශ්චිත්තය වන අතර, විසිතුන යන සංඛ්‍යාවෙන් නිරූපිතව ඇති දේවීයත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය එක්වීමද එයින් අදහස් කෙරේ. එහෙත් එම පරිච්ඡේදය කියා දක්වන්නේ කොදු කඩලාන්ගේ, ව්‍යාජ පූජකත්වයේ, ව්‍යාජ ලෙවීවරුන්ගේ ක්‍රියාත්මක විනිශ්චයය පිළිබඳවය. සෑම පූජකයෙකුම ලෙවීවරයෙකු වූ නමුත්, සෑම ලෙවීවරයෙකුම පූජකයෙකු නොවීය. ලෙවීගේ වංශජයන් අතරින් පූජකත්වය සඳහා සුදුසුකම් ලැබුවේ ආරොන්ගේ ලේවංශය පමණි. බයිබලය හඳුන්වා දෙන්නේ ලෙවීවරුන් වයස අවුරුදු විසිපහේදී සේවය ආරම්භ කරන බවය; නමුත් කොහාත්ගේ පුත්‍රයෝ සේවය කළේ වයස අවුරුදු තිහේදීය.

> එවිට සමිඳාණන් වහන්සේ මෝසෙස්ටත් ආරොන්ටත් කථා කරමින් මෙසේ වදාළ සේක: ලෙවීගේ පුත්‍රයන් අතරින් කෙහාත්ගේ පුත්‍රයන්ගේ ගණන ඔවුන්ගේ පවුල් අනුවද, ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ ගෘහයන් අනුවද ගණන් කරගන්න. වයස අවුරුදු තිහෙන් ඉහළ සිට පනහ දක්වා වූ, සේවයට ඇතුළු වී සම්මුඛ මණ්ඩපයේ වැඩ කරනු පිණිස පැමිණෙන සියල්ලන්ම ගණන් කරගන්න. ගණන් කථාව 4:1–3.

“30” යන සංඛ්‍යාව ලෙවීගේ පුත්‍රයා වූ කොහත්ගේ රුධිරවංශයේ සිටි පූජකයන් නියෝජනය කරයි; කොහත්ගේ පුත්‍රයා අම්රාම් වූ අතර, අම්රාම් ආරොන්ගේ පියා වූයේය. ලෙවී යනු “දෙවියන්වහන්සේට බැඳුණු හෝ එකතු වූ” යන්නයි. කොහත් යනු “උන්වහන්සේගේ සන්නිධානය වටා එක්රැස් වූ” යන්නයි. අම්රාම් යනු “උසස් කළ ජනතාව” යන්නයි; ආරොන් යනු “ආලෝකය දරාගෙන යන්නා හෝ උසස් මැදිහත්කරු” යන්නයි. මේ සියල්ල එකට ගත් කල, ඒවා රතු මුහුදෙන් සීනායි දක්වා වූ ගමනක් ලකුණු කරමින්, එසේ දෙවියන්වහන්සේ හා එකසිය හතළිස් හතර දහස අතර ඇති ගිවිසුමට ආදර්ශයක් වෙයි. එම එකසිය හතළිස් හතර දහස නම් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ගේ අත් දෙවන වරට දිගු කර තමන්ගේ ඉතිරි ජනතාව තමන්ගේ ශුද්ධස්ථානය තුළට රැස් කරන විට, දේව මාලිගාව සමඟ එක්වන මනුෂ්‍ය මාලිගාවය. එහිදී උන්වහන්සේ ස්වර්ගීය මහ පූජකයා සමඟ ඔවුන් ආලෝකමත් කරනු ලබන බැවින්, ෂද්‍රක්, මේෂක් සහ අබෙද්නෙගෝ ආලෝකමත් කළාක් මෙන්, ඔවුන් උසට ඔසවා උසස් කරනු ලබයි.

“30” යන සංඛ්‍යාව පූජකයන් සඳහා සූදානම් වීමේ කාලපරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කරයි; ලෙවීවරුන්ගේ වයස ලෙස “25” ද “30”ට අනුයෝජනය කළ යුතුය, පේළිය මත පේළිය ලෙස; මන්ද සෑම පූජකයෙක්ම ලෙවීවරයෙකු වූ නමුත් සෑම ලෙවීවරයෙක්ම පූජකයෙකු නොවීය. තිහ යනු 1989දී, අවසාන කාලයේදී, ආරම්භ වූ සූදානම් වීමේ කාලපරිච්ඡේදය නියෝජනය කරන අතර, එය එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය සමඟ අවසන් වේ. ලෙවීවරුන්ගේ සංකේතයක් ලෙස විසිපහ, පන්තීන් දෙකක් අතර වෙන්කිරීමේ සංකේතය ද වන අතර, පූජකයන් සම්බන්ධයෙන් එය වෙන්කිරීමක් හඳුන්වා දෙයි. ඉරිදා නීතියේදී විසිපහ ලෙවීවරුන් සහ ව්‍යාජ ලෙවීවරුන්ගේ වෙන්කිරීම සලකුණු කරයි; තවද සත්‍ය පූජකයන් සහ සත්‍ය ලෙවීවරුන්ගේ සන්දර්භය තුළ ද එය වෙනසක් ඇති කරයි; එසේ වුවද, එය ව්‍යාජ ලෙවීවරුන් සම්බන්ධයෙන් ඇති වූ ලෙස අහිතකර වෙන්කිරීමක් නොවේ.

කොහාත් ලෙවීවරුන්ගේ ප්‍රධාන ශාඛා තුනෙන් එකක් වූයේය (ගර්ශෝන් සහ මෙරාරී සමඟ). පූජක පෙළපත විශේෂයෙන්ම කොහාත්ගේ වංශජයෙකු වූ ආරොන් මඟින් පැමිණියේය. ආරොන් ලෙවීගේ සිව්වන පරම්පරාවේ වංශජයෙකි; පූජක අයිතිවාසිකම මෙම කොහාත් ශාඛාව තුළ ඔහුගේ පුරුෂ වංශජයන්ට පමණක් සීමා කර තිබුණේය. සමස්ත කොහාත්වරුන්ටම (කොහාත්ගේ සියලු වංශජයන්ට) අතිශය පරිශුද්ධ භාණ්ඩ උසුලාගෙන යාමේ ගෞරවය තිබුණද, යථාර්ථයෙන්ම පූජක කාර්යයන් පූජාසනයෙහි හා ශුද්ධස්ථානයෙහි ඉටු කළ හැක්කේ ආරොන්ගේ පෙළපතට පමණි. ආරොන් යෝවෙල්ගේ “මහලු මනුෂ්‍යයන්” සමඟ, හෝ එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ සූර්යයාට නමස්කාර කරන “පුරාතන මනුෂ්‍යයන්” සමඟ, එම සිව්වන පරම්පරාව නියෝජනය කරයි.

පූජකයන් සඳහා වූ 24 ක් වූ මාරුවෙන් සේවය කරන පන්තීන්ගේ (කණ්ඩායම්වල) ක්‍රමය—සහ එයට සමානව, සංගීතඥයන් සහ දොරටු රැකවලන් වැනි අනුබලකාරී කාර්යභාරයන්හි නොපූජක ලෙවීවරුන් සඳහා ද—පිහිටුවන ලද්දේ දාවිත් රජු විසිනි. දාවිත්, ආරොන්ගේ වංශජයන් 24 පන්තීන්ට (කණ්ඩායම්වලට) බෙදා, මාරුවෙන් සේවය කිරීමට සංවිධානය කළේය (1 ලේකම් 24:1–19). දාවිත්, පූජකයන් වූ සාදොක් (එලියාසර්ගේ පෙළපතින්) සහ අහිමෙලෙක් (ඉතාමාර්ගේ පෙළපතින්) යන අයගේ උපකාරයෙන්, ඔවුන් 24 කණ්ඩායම්වලට බෙදා වෙන් කළේය (එලියාසර්ගේ විශාලතම පවුලෙන් 16 ක්, ඉතාමාර්ගේ පවුලෙන් 8 ක්). සේවයේ අනුපිළිවෙළ තීරණය කිරීම සඳහා පංගු හෙළන ලදී.

සෑම පංතියක්ම වසරකට දෙවරක් සතියකට එක් වරක් බැගින් (සබත් දින සිට සබත් දින දක්වා) සේවය කළේය; එයට අමතරව ප්‍රධාන උත්සව සමයන්හිදී (පාස්කුව, පෙන්තකොස්තය, කූඩාරම් මංගල්‍යය) සියලු පංති එකට සේවය කළහ. එලෙසම දාවිත්, සංගීතය, දොරටු රැකීම ආදිය සඳහා පූජක නොවන ලේවීවරුන් ද 24 පංතිවලට සංවිධානය කළේය (1 ලේකම් 23–26). මෙම ක්‍රමය සලමොන් යුගයේ ක්‍රියාත්මක කරන ලද අතර (2 ලේකම් 8:14), දෙවන මාලිගා යුගය පුරාම පවත්වාගෙන යනු ලැබීය. බෞතීස්මක ජොහන්ගේ පියා වූ සෙකරියා, අබියාගේ පංතියට අයත් වූයේය—ලූක් 1:5; 1 ලේකම් 24:10. පූජකයන්ගේ 24 පංතිවල අනුපිළිවෙල කුසපතෙන් තෝරාගනු ලැබූ අතර, එම විසිහතර පංති අතරින් “අටවන” පංතිය නියෝජනය කළ අබියාගේ පංතියේ සෙකරියා සිටියේය. සෙකරියා යන නාමයේ අර්ථය “දෙවියන් වහන්සේ සිහි කරයි” යන්න වන අතර, ඔහුගේ පියා වූ අබියාගේ නාමයේ අර්ථය “දෙවියන් වහන්සේ මාගේ පියාය” යන්න වේ.

ස්වර්ගීය පියාණන් වහන්සේ මෙසියාහ්ට මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයෙකු උත්ථාන කරනු ඇතැයි දුන් තමන්ගේ පොරොන්දුව සිහිකළ සේක. එහෙත් සෙකරියා ද ඉරිදා නීතිය සමඟ සම්මුඛීන වෙයි, මක්නිසාද එහිදී මනුෂ්‍යයන් සෑමවිටම සිහිකළ යුතු දවස වූ සබත — අවසාන පරීක්ෂණය බවට පත්වෙයි. සෙකරියා අබියාගේ පංතියට අයත් පූජකයෙකු නියෝජනය කරයි; එය “අටවැනි” පංතියයි. සෙකරියා දූතයාගේ පණිවුඩය නොවිශ්වාස කළ බැවින්, ඔහුගේ පුත් යොහන්ගේ උපත දක්වා ගොළුව සිටීමට පත් කරනු ලැබේ. යොහන් උපන් කල, යොහන්ගේ නාමය පිළිබඳ සංවාදයට සෙකරියා ඇතුළුවෙයි, එවිට ඔහු කථා කරයි. අන්තිම දවස්වල අනාවැකිමය කථා කිරීම වන්නේ එක්සත් ජනපදය නාගයෙකු මෙන් කථා කරන විටය.

> තවද අටවන දින ඔව්හු දරුවා සුණ්ණත් කිරීමට ආවෝය; ඔව්හු ඔහුගේ පියාගේ නාමය අනුව ඔහුට සකාරියා යන නාමය තැබීමට කැමතිවූහ. එවිට ඔහුගේ මව පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කීවාය: එසේ නොවේ; ඔහු යොහන් යනුවෙන් කැඳවනු ලැබිය යුතුය. එවිට ඔව්හු ඇයට කීවෝය: මේ නාමයෙන් කැඳවනු ලබන කිසිවෙක් ඔබගේ නෑයින් අතර නැත. එවිට ඔව්හු ඔහුගේ පියා වෙත සංඥා කරමින්, ඔහු ඔහුට කුමන නාමයක් තැබීමට කැමතිදැයි විමසූහ. එවිට ඔහු ලියන පුවරුවක් ඉල්ලාගෙන, ලියා මෙසේ කීවේය: ඔහුගේ නාමය යොහන්ය. එවිට සියල්ලෝම විස්මයට පත්වූහ. එක්ෂණයෙන්ම ඔහුගේ මුඛය විවෘත විය, ඔහුගේ දිවද නිදහස් විය, ඔහු කතා කර දෙවියන්වහන්සේට ප්‍රශංසා කළේය. ලූක් 1:59–64.

යොහන් බප්තිස්තකයා, ඔහුගේ පියා මෙන්ම, අබියාගේ අටවන පංතියට අයත්ය. යොහන්ගේ සුන්නත් කිරීමේදී, අටවන දින ඔහුගේ නාමය වෙනස් කරනු ලැබේ. යොහන් බප්තිස්තකයා නියෝජනය කරන්නේ, පූජකයන් වන, සිව්වන පරම්පරාවට අයත්, දෙවියන් වහන්සේ සමඟ ගිවිසුම් සබඳතාවයක සිටින, එක්සත් ජනපදය මකරයෙකු මෙන් කථා කරන කල, (ලවෝදිකියා සිට ෆිලදෙල්ෆියා දක්වා) ඔවුන්ගේ නාමය වෙනස් කරන, ගිවිසුමේ ලකුණෙන් ඔවුන් මුද්‍රා කරන අයයි.

අපි දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාව වෙමු. මාලිගාව සම්බන්ධයෙන් කථා කරන අනාවැකි රේඛා, පුද්ගලික වශයෙන් පුරුෂයන් හා ස්ත්‍රීයන්ටද, සමූහික වශයෙන්ද කථා කරයි; මන්ද දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවද මාලිගාවකි. එසේම, ස්වර්ගීය මාලිගාවක්ද ඇත; ස්වාමින්වහන්සේගේ මාලිගාව ගොඩනඟන්නේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේය. මාලිගාවේ පදනම දමන්නේද, එහි ශිඛරශිලාව ස්ථාපනය කරන්නේද උන්වහන්සේය. “25” යන සංඛ්‍යාව සංකේතයක් වශයෙන් සැලකීමේදී, 25 මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ව්‍යාජ ලෙවීවරුන්ගෙන් පවිත්‍ර කර වෙන් කරනු ලබන ලෙවීවරුන් නියෝජනය කරයි; එම පරිච්ඡේදයේම ඔවුහු ශුද්ධිකරනු ලබති. එසකියෙල් 40 සිට 48 දක්වා පරිච්ඡේදවල සංකේතාත්මක මාලිගාවක් විශාල විස්තරයකින් දක්වා ඇත. ජීවනයේ ජලය එම මාලිගාවෙන් පිටතට ගලා ඇවිත් පොළොව පුරවයි.

> “දෙවියන්වහන්සේ තම සේවකයන් කරණකොටගෙන තම නාමය මහත්කරනු පිණිස ඉටු කිරීමට අදහස් කරන කාර්යය අපූරුය. දෙවියන්වහන්සේ යෝසෙප්ව මිසර ජාතියට ජීවිතයේ උල්පතක් කළසේක. යෝසෙප් කරණකොටගෙන එම මුළු ජනතාවගේ ජීවිතය ආරක්ෂා කරනු ලැබීය. දානියෙල් කරණකොටගෙන දෙවියන්වහන්සේ බබිලෝනියේ සියලු ප්‍රඥාවන්තයන්ගේ ජීවිතය ගැළවූසේක. මේ ගැළවීම් දෘශ්‍ය පාඩම් වැනි වූයේය; යෝසෙප් හා දානියෙල් නමස්කාර කළ දෙවියන්වහන්සේ සමඟ සම්බන්ධතාවය තුළින් ඔවුන්ට ප්‍රදානය කරන ලද ආත්මික ආශීර්වාද ඒවා ජනතාවට දර්ශනය කළේය. එලෙසම අදද තම ජනතාව කරණකොටගෙන දෙවියන්වහන්සේ ලෝකයට ආශීර්වාද ගෙන එන්න කැමතිව සිටිනසේක. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වාසය කරන හෘදයක් ඇති සෑම සේවකයෙක්ම, උන්වහන්සේගේ ප්‍රේමය ලෝකයට ප්‍රකාශ කරන සෑම අයෙකුම, මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ ආශීර්වාදය පිණිස දෙවියන්වහන්සේ සමඟ එක්ව ක්‍රියාකරන්නෙකි. ඔහු ගැළවුම්කරුවාණන්ගෙන් අන්‍යයන්ට බෙදා දීමට අනුග්‍රහය ලබන කල, ඔහුගේ මුළු සත්ත්වයෙන්ම ආත්මික ජීවිතයේ ජලධාරාව ගලා යයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මනුෂ්‍ය පවුල තුළ පාපය සෑදූ තුවාල සුව කිරීම පිණිස ශ්‍රේෂ්ඨ වෛද්‍යවරයා ලෙස පැමිණිසේක; තවද උන්වහන්සේගේ සේවකයන් කරණකොටගෙන ක්‍රියා කරන උන්වහන්සේගේ ආත්මය, පාපයෙන් රෝගීව දුක්විඳින මනුෂ්‍යයන්ට ශරීරයටත් ආත්මයටත් ක්‍රියාකාරී වූ මහත් සුවකිරීමේ බලයක් බෙදා දෙයි. ‘ඒ දවසේදී,’ යයි ශුද්ධ ලියවිල්ල කියන්නේ, ‘පාපය සහ අපවිත්‍රකම සඳහා දාවිත්ගේ ගෘහයටත් යෙරුසලමේ වැසියන්ටත් විවෘත කරන ලද උල්පතක් තිබෙන්නේය.’ ශෙකරියා 13:1. මෙම උල්පතේ ජලයන් ශාරීරිකත් ආත්මිකත් දුර්වලතා දෙකම සුවකරන ඖෂධීය ගුණ අඩංගු කරයි.”

> “මෙම උල්පතෙන් යෙහෙකිඑල්ගේ දර්ශනයේ දක්නට ලැබූ බලවත් ගංගාව ගලා යයි. ‘මේ ජලය පෙරදිග දේශය දෙසට පිටත් වී, පාළුකරයට බැස ගොස්, මුහුදට ඇතුළුවන්නේය; එය මුහුදට ගෙන එනු ලැබූ කල, ඒ ජලය සුවපත් වන්නේය. තවද ගංගා පැමිණෙන සෑම තැනකම සැරිසරන සෑම ජීවමාන දෙයක්ම ජීවත් වන්නේය…. තවද ගංගාව අසල, එහි ඉවුරේ, මේ පැත්තේද ඒ පැත්තේද, ආහාර සඳහා සියලු වෘක්ෂ වර්ග වැඩෙන්නේය; ඒවායේ පත්‍ර මැලවී නොයන්නේය, ඒවායේ පලදාව අවසන් නොවන්නේය; ඒවා මාසයට මාසය නව පල දරන්නේය, මක්නිසාද ඔවුන්ගේ ජලය ශුද්ධස්ථානයෙන් නික්මෙන බැවිනි; තවද ඒවායේ පල ආහාර සඳහාද, ඒවායේ පත්‍ර ඖෂධ සඳහාද වන්නේය.’ යෙහෙකිඑල් 47:8–12.” Testimonies, volume 6, 227.

එසකියෙල්ගේ දේවමාළිගාව ඉතා උසස් ස්වභාවයේ දූරදර්ශනමය සංකේතයකි; එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායේදී යොහන්ට දේවමාළිගාව මැන බැලීමට, නමුත් බාහිර අංගණය අත්හැර දැමීමට ආඥා කරන ලදී. අපි එම කාර්යය එසේම එසකියෙල්ගේ දේවමාළිගාවට අදාළ කරමු නම්, දේවමාළිගාවේ මානයන් තුළ වඩාත් ප්‍රමුඛ සංඛ්‍යා දෙක පූජකත්වය නිරූපණය කරන බව අපට පෙනේ. රියන් 50 යන සංඛ්‍යාව වඩාත් ප්‍රමුඛ සංඛ්‍යාව වන අතර, සෑම ද්වාර-සංකීර්ණයකම සමස්ත දිග ලෙස එය 11 වරක් පුනරාවර්තනය වේ (එසකියෙල් 40:15, 21, 25, 29, 33, 36, ආදිය). 50 යන සංඛ්‍යාව ඇතැම් බිත්ති සහ කාමරවල දිග සඳහාද භාවිත කර ඇත (42:7–8). එය බාහිර සිට අභ්‍යන්තර සීමාව දක්වා වූ ද්වාර මාර්ගයේ සම්පූර්ණ දිග නිර්වචනය කරයි.

කියුබිත් 25 යනු ඉතා පැහැදිලිව දෙවැනි වැඩිම ප්‍රමුඛත්වය දක්වන මිනුමයි. එය දොරටු සංකීර්ණයන්ගේ පළල හා විස්තාරය ලෙස 10 වරක් පුනරාවර්තනය වේ (එසකියෙල් 40:13, 21, 25, 29, 30, 33, 36). එකට ගත් කල, 50 සහ 25 යන දෙක එක්ව ප්‍රධාන දොරටු හය සඳහා ස්ථාවර 50 කින් 25ක චතුරස්‍රාකාර රටාවන් සකස් කරයි. අභ්‍යන්තර ප්‍රදේශයන් වෙත ඇතුල් වන දොරටු පිළිබඳ වාස්තු විස්තරයේ මෙම 50 කින් 25ක යුගලය ප්‍රබල ලෙස ප්‍රමුඛත්වය ගනී. දේවමාළිගා ගොඩනැගිල්ල තුළම මෙතරම් ක්‍රමානුකූල සංඛ්‍යාතයකින් පුනරාවර්තනය වන වෙනත් යුගලයක් නොමැත.

ලේවීවරු වයස අවුරුදු 25දී ක්‍රියාශීලී සේවයට ඇතුළුවූහ (ගණන් කථාව 8:24: “වයස අවුරුදු විසිපහෙන් ඉහළට සිටින ඔවුන් සේවාවේ කාර්යය සඳහා ඇතුළු විය යුතුය”). ඔවුහු වයස අවුරුදු 50 දක්වා සේවය කළහ (ගණන් කථාව 4:3, 39, 43; 8:25: “වයස අවුරුදු පනහ දක්වා”). මෙයින් ක්‍රියාශීලී සේවයේ නිශ්චිතව අවුරුදු 25ක් ලැබේ (50 – 25 = 25).

එබැවින්, ලෙවීවරුන්ගේ සේවයේ අවුරුදු 25ක කාලපරාසය, මාලිගාවේ ද්වාර හා ව්‍යුහය පුරා ප්‍රමුඛව පෙනෙන 25 ගුණ 50 රියන් මානවල තුළ සෘජුවම පිළිබිඹු වේ—එනම් ලෙවීවරුන් සේවය කළ ඒම ස්ථානයමය. එසෙකියෙල්ගේ මාලිගාවේ ප්‍රධාන මාන, එනම් ජයග්‍රාහී සභාවේද එකසිය හතළිස්හතර දහසෙහිද මාලිගාව, ඔවුන් සේවය කිරීමට නියමිත වූ ඒම මාලිගාව තුළම වාස්තුකලාවශයෙන් නිර්මාණය කර ඇත; දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සේවය කිරීමට නියමිත වූ ඒම මාලිගාව තුළම ක්‍රෝමෝසෝම හතළිස් හය ගොඩනඟා ඇති ආකාරයටමය. පල්මෝනි තම අත්සන තැබූයේ, තමාගේ වධුව වීමට නියමිත පුද්ගල මානව මාලිගාව මතද සමූහ ශරීර මාලිගාව මතදය.

ඊළඟ ලිපියෙන් අපි මෙම කරුණු තවදුරටත් විස්තර කරන්නෙමු.

> “වගකීම් සහිත තනතුරු වල සිටින අය, ලෝකයේ ස්වයං-සන්තෘප්තික, අතිවිශාල වියදම්කාර මූලධර්මයන්ට හැරී යා නොකළ යුතුය; මන්ද ඔවුන්ට එය දරාගත නොහැකි බැවිනි; එසේ දරාගත හැකි වුවද, ක්‍රිස්තුස්-සමාන මූලධර්ම එයට ඉඩ නොදෙයි. බොහෝ ආකාරයේ ඉගැන්වීම් දිය යුතුය. ‘ඔහු දැනුම උගන්වන්නේ කාටද? ධර්මය තේරුම්කර දෙන්නේ කාටද? කිරිවලින් වෙන්කළවුන්ටත්, ස්තනවලින් ඉවත්කරගත්වුන්ටත්ය. මන්ද නියමය මත නියමය, නියමය මත නියමය; පේළිය මත පේළිය, පේළිය මත පේළිය; මෙහි ටිකක්, එහි ටිකක්’ යනුවෙනි. මෙසේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය විශ්වාස කරන දෙමාපියන් විසින්, දරුවන් ඉදිරියට ධෛර්යයෙන් හා ඉවසීමෙන් ගෙන ඒමටත්, ඔවුන් ඉදිරියේ තබා ගැනීමටත් යුතුය. ‘මන්ද ගැටගැසෙන තොල්වලින්ද වෙනත් භාෂාවකින්ද ඔහු මේ ජනතාවට කථා කරනු ඇත. ඔහු ඔවුන්ට කීවේ, මේය වෙහෙසට පත් වූවන්ට විවේක දීමට ඔබට හැකි වන විවේකය ය; මේය ප්‍රබෝධය ය’ යනුවෙනි; එහෙත් ඔවුහු සවන් දීමට කැමති නොවූහ. ‘එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන්ට නියමය මත නියමය, නියමය මත නියමය; පේළිය මත පේළිය, පේළිය මත පේළිය; මෙහි ටිකක්, එහි ටිකක්’ විය; ඔවුන් ඉදිරියට ගොස් පසුපසට වැටී, බිඳී, උගුලකට අසු වී, අල්ලාගනු පිණිසය.’ එසේ වූයේ මන්ද?—මන්ද ඔවුන් වෙත පැමිණි ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන් සැලකිල්ලට නොගත් බැවිනි.”

> “මෙයින් අදහස් වන්නේ උපදෙස් ලැබී නොමැතිව, තමන්ගේම ප්‍රඥාව අගය කරමින්, තමන්ගේම අදහස් අනුව තමන්ම ක්‍රියා කිරීමට තෝරාගත් අයයි. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ට මේ පරීක්ෂාව දෙන සේක: එනම්, ඔවුන් උන්වහන්සේගේ උපදේශය අනුගමනය කිරීමට තම ස්ථානය ගන්නෝද, නැතහොත් එය ප්‍රතික්ෂේප කර තමන්ගේම අදහස් අනුව ක්‍රියාකරන්නෝද යන්නයි; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ව නියත ප්‍රතිඵලයට භාරදෙන සේක. අපගේ සියලු මාර්ගවලදී, දෙවියන්වහන්සේට අප කරන සියලු සේවයේදී, උන්වහන්සේ අපට කථා කරමින්, ‘මට නුඹේ හදවත දීපන්’ යයි කියන සේක. දෙවියන්වහන්සේ කැමති වන්නේ යටත්, ඉගැන්විය හැකි ආත්මයයි. යාච්ඤාවට එහි උත්තමත්වය දෙන දෙය නම්, එය ප්‍රේමවත්, කීකරු හදවතකින් හුස්මක් මෙන් නික්මීමයි.”

> “දෙවියන් වහන්සේ තම සෙනඟගෙන් ඇතැම් දේවල් ඉල්ලා සිටින සේක; ඔවුන්, ‘මේ කාරණය කිරීමට මම මාගේ හදවත අත් නොහරිමි’ යයි කියන්නේ නම්, ස්වර්ගීය ප්‍රඥාව නොමැතිව, තමන් සිතන ප්‍රඥාවන්ත විනිශ්චය තුළ ඔවුන් දිගටම ගමන් කිරීමට ස්වාමීන් වහන්සේ ඔවුන්ට ඉඩ දෙන සේක, එවිට මෙම ශුද්ධ ලියවිල්ල [Isaiah 28:13] සම්පූර්ණ වන්නේය. ඔබ, ‘මාගේ විනිශ්චයට අනුකූල වන යම් සීමාවක් දක්වා පමණක් මම ස්වාමීන් වහන්සේගේ මඟපෙන්වීම අනුගමනය කරමි’ යයි කියා, එවිට ඔබගේම අදහස් දැඩිව අල්ලාගෙන, ස්වාමීන් වහන්සේගේ ස්වරූපයට අනුකූලව හැඩගැසීමට ප්‍රතික්ෂේප නොකළ යුතුය. ‘මෙය ස්වාමීන් වහන්සේගේ කැමැත්තද?’ යන ප්‍රශ්නය අසනු ලැබේවා; ‘මෙය —– ගේ මතය හෝ විනිශ්චයද?’ යන්න නොවේවා.” Testimonies to Ministers, 419.

Back to Articles