Article

# ඇමරිකාව සඳහා අනාගතය සහ 2020 ජූලි 18 - අංක තුනයි

දකින ඇස්ද ඇසෙන කන්ද ආශීර්වාදලත්ය

Author

Jeff Pippenger

Published

August 25, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ප්‍රකාශනය 10 වන පරිච්ඡේදයේ “ගර්ජනා හත” අවබෝධ කරගැනීමට ප්‍රතිසංස්කරණාත්මක චලනයන්ගේ රේඛා ප්‍රධාන යතුරකි. “ගර්ජනා හත” යනු 1840 අගෝස්තු 11 දින සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින සිදු වූ මහත් අසහනය දක්වා පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය බලගැන්වූ ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි. මෙම අවබෝධය තහවුරු කිරීම සඳහා දසවන පරිච්ඡේදය තුළම අභ්‍යන්තර සාක්ෂි තුනක් සපයයි.

> “1840–44 අතර ඇඩ්වෙන්ට් ව්‍යාපාරය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහිමාන්විත ප්‍රකාශනයක් විය; පළමු දූතයාගේ පණිවුඩය ලෝකයේ සෑම මිෂනාරි ස්ථානයකටම ගෙන යනු ලැබූ අතර, සමහර රටවල දහසයවන සියවසේ ප්‍රතිසංස්කරණයෙන් පසු කිසිම දේශයක දැක ඇති ඕනෑම අවස්ථාවකට වඩා ශ්‍රේෂ්ඨ ආගමික උනන්දුවක් දක්නට ලැබිණි; එහෙත් මේ සියල්ල තෙවන දූතයාගේ අවසාන අනතුරු ඇඟවීම යටතේ ඇති බලවත් ව්‍යාපාරය විසින් අතික්‍රමණය කරනු ලැබේ.” The Great Controversy, 611.

පළමු දූතයාගේ පණිවුඩය 1840 සිට ලෝකයට රැගෙන යන ලදී. උරියා ස්මිත්, සොහොයුරිය වයිට් සමඟ එකඟව, පුරෝගාමී අවබෝධය ප්‍රකාශ කරයි. ස්මිත් පළමු දූතයා 1798 දී පැමිණි බව පිළිගෙන, 1840 දී පහළට බැස ආවේ පළමු දූතයා බව පෙන්වා දෙයි. ස්මිත් සහ පුරෝගාමීන් සරලවම පණිවුඩයක් පැමිණීමත් එය බලගැන්වීමත් අතර වූ භේදය නොසලකා හැර සිටියහ. ස්මිත් පැහැදිලිව සඳහන් කරන්නේ, එළිදරව් දහවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා එක් පාදයක් මුහුද මතත් අනෙක් පාදය භූමිය මතත් තැබූ විට, එයින් ලෝකයට රැගෙන යන පණිවුඩය හඳුනා දී ඇති බවයි.

> “ඒ අනුව 1798 දී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දිනය ළඟ බව ප්‍රකාශ කිරීමට තිබූ සීමා කිරීම නවත්වනු ලැබීය; 1798 දී අවසාන කාලය ආරම්භ විය, තවද කුඩා පොතෙන් මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලැබීය. එබැවින් ඒ කාලය සිට ප්‍රකාශනය 14 හි දූතයා දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණ තිබෙන බව ප්‍රකාශ කරමින් පිටත්ව ගොස් ඇත; එසේම ඒ කාලය සිටම 10 වන පරිච්ඡේදයේ දූතයා මුහුද හා ගොඩබිම මත තම ස්ථානය ගෙන, තව දුරටත් කාලයක් නොවන්නේ යයි දිවුරා ඇත. ඔවුන්ගේ අනන්‍යතාවය පිළිබඳ කිසිදු ප්‍රශ්නයක් තිබිය නොහැක; තවද එක් අයෙකුව ස්ථානගත කිරීමට උපකාරී වන සියලු තර්ක, අනෙකාගේ අවස්ථාවටද සමාන ලෙස බලපෑම්කාරී ය. වර්තමාන පරම්පරාව මේ අනාවැකි දෙකේ ඉටු වීම දකිමින් සිටින බව පෙන්වීමට මෙහි අපට කිසිදු තර්කයකට පිවිසීමට අවශ්‍ය නොවේ. විශේෂයෙන්ම 1840 සිට 1844 දක්වා වූ කාලයෙහි ආගමනය පිළිබඳ ප්‍රකාශනය තුළ, ඒවායේ සම්පූර්ණ හා විස්තරාත්මක ඉටු වීම ආරම්භ විය. මේ දූතයාගේ ස්ථානය—එක් පාදයක් මුහුද මතද අනික් පාදය ගොඩබිම මතද තැබීම—ඔහුගේ ප්‍රකාශයේ මුහුදෙන් හා ගොඩබිමෙන් පුරා විහිදී යන පුළුල් ප්‍රමාණය දක්වයි. මේ පණිවිඩය එක් රටකට පමණක් අරමුණු කර තිබුණේ නම්, දූතයා ගොඩබිම මත පමණක් තම ස්ථානය ගැනීම ප්‍රමාණවත් වන්නට තිබුණි. එහෙත් ඔහුගේ එක් පාදයක් මුහුද මත ඇති බැවින්, ඔහුගේ පණිවිඩය සාගරය හරහා ගොස්, ලෝකයේ විවිධ ජාතීන් හා කොට්ඨාසයන් වෙත පැතිර යන බව අපට නිගමනය කළ හැක; තවද ඉහත සඳහන් ආගමන ප්‍රකාශනය සැබවින්ම ලෝකයේ සෑම මිෂනාරි ස්ථානයකටම ගොස් තිබීමේ සත්‍යය මගින් මේ නිගමනය තවත් ශක්තිමත් කරනු ලැබේ. මේ පිළිබඳව 14 වන පරිච්ඡේදය යටතේ වැඩිදුර.” Uriah Smith, Thoughts on Daniel and the Revelation, 521.

ඒ නිසා, දහවන පරිච්ඡේදයේ පළමු පදය 1840 අගෝස්තු 11 වන දින හඳුන්වා දෙයි; මන්ද එම කාලයේදී ඔටෝමාන් අධිපත්‍යයේ පුරෝකථිත අවසානය, එළිදරව් 9 හි ඇති අනාවැකියට අනුව, අවසන් විය. සිස්ටර් වයිට් මෙසේ පවසයි:

> “1840 වර්ෂයේදී අනාවැකියේ තවත් විශ්මයජනක ඉටු වීමක් විශාල පරාසයක උනන්දුවක් ඇති කළේය. එයට අවුරුදු දෙකකට පෙර, දෙවන පැමිණීම ප්‍රකාශ කරමින් දේශනා කළ ප්‍රමුඛ සේවකයන්ගෙන් එක් අයෙකු වූ ජෝෂය ලිච්, එළිදරව් 9 පිළිබඳ විවරණයක් ප්‍රකාශයට පත් කරමින් ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයේ වැටීම පුරෝකථනය කළේය. ඔහුගේ ගණනය කිරීම් අනුව, මෙම බලය 1840 අගෝස්තු 11 වන දින... පෙරළා දමනු ලැබිය යුතුය; එවිට කොන්ස්ටාන්ටිනෝපලයේ ඔටෝමාන් බලය බිඳ වැටෙනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළ හැක. තවද, මෙය එසේම වන බව හෙළි වනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි.”

> “නිශ්චිත කළ ඒ මොහොතේම, තුර්කිය, තම තානාපතිවරුන් මඟින්, යුරෝපයේ මිත්‍ර බලවතුන්ගේ ආරක්ෂාව පිළිගෙන, එසේ ක්‍රිස්තියානි ජාතීන්ගේ පාලනය යටතට තමන්ම පත් වූවාය. එම සිද්ධිය එම අනාවැකිය නිවැරදිව ඉටු කළේය. මෙය ප්‍රසිද්ධ වූ විට, මිලර් සහ ඔහුගේ සගයන් අනුගමනය කළ අනාවැකි-විවරණ මූලධර්මයන්ගේ නිවැරදිභාවය පිළිබඳ බොහෝ ජනකාය විශ්වාසයට පැමිණියෝය; එවිට ආගමනය පිළිබඳ ව්‍යාපාරයට අද්භුත බලවේගයක් ලැබුණි. ඉගෙනුම හා ගෞරවණීය තත්ත්වය ඇති මනුෂ්‍යයෝ, මිලර් සමඟ, ඔහුගේ අදහස් දේශනා කිරීමෙහිද ප්‍රකාශයට පත් කිරීමෙහිද එක්වූහ; 1840 සිට 1844 දක්වා එම කාර්යය වේගවත්ව විහිදුණේය.” The Great Controversy, 334, 335.

දසවන පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්‍යය 1840 වර්ෂයයි; දසවන වාක්‍යයේදී අපි 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින යොහන් කටුක ලෙස බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමකට ලක්වූ බව දකිමු. යොහන් නිරූපණය කළේ කුඩා පොතේ පණිවිඩය ලෝකයට ගෙන ගිය අයවෙයි; එසේ කළද, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ඔවුහු එම කටුක බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම අත්විඳින්නට වුණෝය. පළමු වාක්‍යයෙන් දසවන වාක්‍යය දක්වා 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි. එය දසවන පරිච්ඡේදය තුළ ඇති අභ්‍යන්තර සාක්ෂිවලින් එකකි.

අනෙක් සාක්ෂිකරු වන්නේ කුඩා පොත අනුභව කරන යොහන්ය. එය ඔහුගේ මුඛයේ මිහිරියාවෙන් යුක්ත වූයේ 1840 අගෝස්තු 11 වන දින පණිවිඩය ඔහු විසින් පිළිගැනීම නියෝජනය කරමින්ය; එවිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින වූ මහා බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමේදී එය ඔහුගේ උදරයේ තිත්ත බවට පත් විය.

> ඒ නිසා මම දූතයාගේ අතින් එම කුඩා පොත ගෙන එය කෑවෙමි; එය මගේ මුඛයේ මී පැණි මෙන් මිහිරි විය; එහෙත් එය කෑ සැණින් මගේ උදරය තිත්ත විය. එළිදරව් 10:10.

දසවන පදය 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසය එකම පදයකින් නිරූපණය කරයි. එය, “හත් ගිගුරුම්” එම ඉතිහාසය නියෝජනය කරන බවට, එම පරිච්ඡේදය තුළ ඇති දෙවන අභ්‍යන්තර සාක්ෂියයි. සහෝදරී වයිට් දැනටමත් “හත් ගිගුරුම්” යනු පළමු හා දෙවන දේවදූතයන්ගේ පණිවිඩ යටතේ සිදුවූ සිදුවීම්වල විස්තරාත්මක නිරූපණයක් බව හඳුනා දී ඇත. දෙවන දේවදූතයාගේ පණිවිඩය මහත් බලාපොරොත්තුභංගය සමඟ අවසන් වූ බැවින්, “හත් ගිගුරුම්” නියෝජනය කරන්නේ එම එකම ඉතිහාසයයි. 1840 අගෝස්තු 11 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින මහත් බලාපොරොත්තුභංගය දක්වා වූ ඉතිහාසය, එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේ අවධාරණය කරනු ලබන අනාවැකිමය ඉතිහාසය බව සනාථ කිරීමට අභ්‍යන්තර සාක්ෂි තුනක් ඇත.

එවිට අවසාන පදයේදී, “හත් ගර්ජනා” සමඟ සම්බන්ධ සත්‍යයට අනුකූලව, පණිවිඩය ඉදිරිපත් කිරීම සඳහාත්, ඒ ඒ ඉතිහාසයම නැවත පුනරාවර්තනය කළ යුතු බවත් අණක් දෙනු ලැබේ.

> ඔහු මට මෙසේ කීවේය: “බොහෝ ජනයන්, ජාතීන්, භාෂාකාරයන් සහ රාජවරුන් අභිමුවෙහි නුඹ නැවතත් අනාවැකි ප්‍රකාශ කළ යුතුය.” එළිදරව් 10:11.

සත් ගර්ජනා හඳුනාදෙන්නේ, “අවසාන කාලයේ” මුද්‍රාව ඉවත් කරන ලද පණිවිඩයට බලය ලැබූ අවස්ථාවේ ආරම්භ වූ ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ ආරම්භය, 1989 දී මුද්‍රාව ඉවත් කරන ලද පණිවිඩයට එළිදරව් 10හි දූතයාගේ අවතරණයෙන් නොව, එළිදරව් 18හි අවතරණය වන දූතයා විසින් බලය ලැබෙන කල, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ අවසානය නිරූපණය කරනු ඇතැයි යන්නය. එළිදරව් 18හි දූතයා 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින අවතරණය වූ අතර, අපි දැන් 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඓතිහාසික පුනරාවර්තනයේ නිමාවට සමීප වෙමින් සිටිමු.

දසවන පරිච්ඡේදය පිළිබඳ මෙම නිරීක්ෂණ වසර ගණනාවක් තිස්සේ සර්වජන ප්‍රසිද්ධියේ පැවතිණි. මෑතක් දක්වා කිසිවිටෙක හඳුනා නොගනු ලැබූ දෙය නම්, එම පූජනීය ඉතිහාසය සමඟ ඒ තුළම අන්තර්නිබද්ධ වූ තවත් පූජනීය ඉතිහාසයක් ද ඇති බවය. එම ඉතිහාසය හඳුනාගනු ලබන්නේ, යම් දෙයක අවසානය එම දෙයක ආරම්භය සමඟ සම්බන්ධ කර හඳුන්වන ආල්ෆා හා ඔමේගා මූලධර්මය පිළිගන්නා අය විසිනි. මෙම පූජනීය ඉතිහාසය තුළ අන්තර්නිබද්ධ වූ ඉතිහාසය ආරම්භ වන්නේ බලාපොරොත්තු භංගයක් සමඟ වන අතර, එය අවසන් වන්නේ මහත් බලාපොරොත්තු භංගයෙනි. 1843 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසය, 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසය ඇතුළත පවතින නමුත් එයින් වෙන් වූ විශේෂිත ඉතිහාස රේඛාවකි. සිස්ටර් වයිට් සහ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ දෙදෙනාම මෙම ඉතිහාස රේඛාව පිළිබඳ අවධානය යොමු කරති.

> 1840–1844 කාලය තුළ දී ඇති සියලු පණිවිඩ දැන් බලවත් ලෙස ප්‍රකාශ කරනු ලැබිය යුතුය; මන්ද තමන්ගේ මඟදැක්ම අහිමි කරගෙන ඇති බොහෝ දෙනෙක් සිටිති. එම පණිවිඩ සියලුම සභාවලට යා යුතුය.

> ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: “ඔබගේ ඇස් දකින බැවින් ඒවා ආශීර්වාදලත්ය; ඔබගේ කන් අසන බැවින් ඒවාද ආශීර්වාදලත්ය. මක්නිසාද සත්‍යවශයෙන්ම මම ඔබට කියමි, බොහෝ අනාගතවක්තෘවරුන් හා ධර්මිෂ්ඨ මනුෂ්‍යයන් ඔබ දකින දේ දකිනු කැමති වූ නමුත් ඒවා නොදුටුවෝය; ඔබ අසන දේ අසනු කැමති වූ නමුත් ඒවා නොඇසුවෝය” [Matt. 13:16, 17]. 1843 සහ 1844 දී දැකිය හැකි වූ දේවල් දුටු ඇස් ආශීර්වාදලත්ය.

> “පණිවිඩය දෙන ලද්දේය. තවද, එම පණිවිඩය නැවත ප්‍රකාශ කිරීම ප්‍රමාද නොවිය යුතුය; මන්ද යුගයේ ලකුණු සම්පූර්ණ වෙමින් පවතින බැවින්, අවසාන කාර්යය ඉටු කළ යුතුය. කෙටි කාලයකදී මහත් කාර්යයක් සිදු කරනු ලැබේ. ඉතා ඉක්මනින් දෙවියන්වහන්සේගේ නියමය අනුව පණිවිඩයක් දෙනු ලැබෙනු ඇත, එය මහත් හඬක් දක්වා වර්ධනය වනු ඇත. එවිට දානියෙල් තමන්ට නියමිත ස්ථානයෙහි සිට, තම සාක්ෂිය දෙනු ඇත.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

“1843 සහ 1844 දී දක්නට ලැබූ ඒ දේවල්” දකින්නට “අනාගතවක්තෘවරුන් හා ධර්මිෂ්ඨ මනුෂ්‍යයන් ආශාවෙන් බලා සිටියෝය.” යේසුස් මෙම ශුද්ධ ඉතිහාසය සුභාරංචි පොත් දෙකක සඳහන් කළ සේක, නමුත් සෑම සඳහන් කිරීමක්ම වෙනස් පරිසරයක සිදු විය.

> ඒ ඔවුන්ට උපමා මඟින් බොහෝ දේ කථා කරමින් මෙසේ වදාළසේක: බලව, වපුරන්නෙකු වපුරන්ට පිටත්ව ගියේය; ඔහු වපුරන කල, සමහර බීජ මාර්ගය අසල වැටුණේය; පක්ෂීහු පැමිණ ඒවා ගිල දැමූහ. සමහරක් පස වැඩි නොවූ ගල් ඇති ස්ථාන මත වැටුණේය; පස ගැඹුරක් නොතිබූ බැවින් ඒවා වහාම අංකුරිත විය. එහෙත් සූර්යයා උදා වූ කල ඒවා දැවී ගියේය; මූල නොතිබූ බැවින් වියළී ගියේය. තවත් සමහරක් කටු අතර වැටුණේය; කටු වැඩී ඒවා ගැටගසා දැමීය. නමුත් අනෙක්වා හොඳ භූමියට වැටී, සමහරක් සිය ගුණයක්ද, සමහරක් හැට ගුණයක්ද, සමහරක් තිස් ගුණයක්ද ඵල දැරීය. ඇසීමට කන් ඇති තැනැත්තා ඇසේවා. එවිට ගෝලයෝ ඔහු වෙත ළඟා වී, “ඔබ ඔවුන්ට උපමා මඟින් කථා කරන්නේ මක්නිසාද?” යයි ඔහුගෙන් ඇසූහ. ඔහු උත්තර දෙමින් ඔවුන්ට මෙසේ වදාළසේක: “ස්වර්ග රාජ්‍යයේ අභිරහස් දැනගැනීම ඔබට දී ඇත, නමුත් ඔවුන්ට එය දී නැත. මක්නිසාද යමෙකුට ඇති නම්, ඔහුට දෙනු ලැබේ, ඔහු තව බහුලව ලබන්නේය; නමුත් යමෙකුට නැති නම්, ඔහු සතුව ඇති දේ පවා ඔහුගෙන් ගනු ලැබේ. එබැවින් මම ඔවුන්ට උපමා මඟින් කථා කරමි; මක්නිසාද ඔව්හු බැලූවත් නොදකිති, ඇසූවත් නොඇසෙති, නොහොත් වටහා නොගනිති. එසේම යෙසායාගේ අනාවැකිය ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් සම්පූර්ණ වන්නේය, එය මෙසේ කියයි: ‘ඔබ සැබැවින්ම අසාත් වටහා නොගන්නහුය; බැලූත් නොතේරුම් ගන්නහුය. මක්නිසාද මේ ජනතාවගේ හෘදය ස්ථූල වී ඇත; ඔවුන්ගේ කන් අසන දේට මන්ද වී ඇත; ඔවුන් තමන්ගේ ඇස් පියාගෙන ඇත; එසේ නොවුවහොත් ඔවුන් තමන්ගේ ඇස්වලින් දකින්නත්, තමන්ගේ කන්වලින් ඇසන්නත්, හෘදයෙන් වටහාගෙන හැරී එන්නත්, එවිට මම ඔවුන් සුව කරමි.’ නමුත් ඔබගේ ඇස් ආශීර්වාදලත්ය, මක්නිසාද ඒවා දකිති; ඔබගේ කන් ද ආශීර්වාදලත්ය, මක්නිසාද ඒවා ඇසෙති. මක්නිසාද සැබැවින්ම මම ඔබට කියමි, ඔබ දකින දේ දැකීමට බොහෝ අනාගතවක්තෘවරුන් හා ධර්මිෂ්ඨයන් ආශාවෙන් සිටියත් ඒවා නොදුටුවෝය; ඔබ අසන දේ ඇසීමටද ඔවුහු ආශාවෙන් සිටියත් ඒවා නොඇසූහ.” මතෙව් 13:3–17.

මිනිසුන්ට “අසන්න” යැයි ආරාධනා කරමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ බලපෑම පිළිබඳව කථා කරන මතෙව්හි යේසුස්වහන්සේ, අනාවක්තෘවරුන් දැකීමට ආශා කළ පණිවුඩය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලාඔදිකීයයන් යෙසායා හයවන පරිච්ඡේදයේ නිරූපිතව සිටින බව හඳුනා දෙයි. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින සම්බන්ධයෙන් යෙසායා හයවන පරිච්ඡේදය පිළිබඳ පසුබිම තුළ Future for America නිතර නිතර ඉදිරිපත් කර ඇති අතර, ඒ දින ඉස්ලාමයේ ප්‍රහාරය සමඟ එළිදරව් 18හි බලවත් දූතයා බැසැවිත් තම මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකමත් කළේය. සියලු අනාවක්තෘවරු එකිනෙකා සමඟ එකඟ වන අතර, යෙසායා 6:3හි අපට එම දූතයා පිළිබඳ සෘජු සඳහනම සොයා ගත හැකිය.

> උස්සියා රජු මියගිය අවුරුද්දේ මමත් ස්වාමීන්වහන්සේ උසස් කරනු ලැබූ, මහත් වූ සිංහාසනයක් මත වාඩිව සිටිනු දුටුවෙමි; උන්වහන්සේගේ වස්ත්‍රකොණ්ඬය දේවමාළිගාව පුරවා තිබිණ. එහි ඉහළ සෙරাফිම්වරුන් සිටියෝය. එක් එක් කෙනාට පියාපත් හයක් තිබිණ; දෙකකින් ඔහු තම මුහුණ වසාගත්තේය, දෙකකින් ඔහු තම පාද වසාගත්තේය, තවත් දෙකකින් ඔහු පියාසර කළේය. තවද එක් කෙනෙක් අනෙකාට මොරගසා කියනුයේ, “ශුද්ධය, ශුද්ධය, ශුද්ධය, සේනාවන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේය; මුළු පොළොවම උන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පිරී තිබේ” යනුවෙනි. යෙසායා 6:1–3.

ප්‍රකාශන පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා අවතීර්ණ වන විට, ඔහුගේ මහිමයෙන් පෘථිවිය ආලෝකමත් කරනු ලැබේ; එසේම උස්සියා රජු මියගිය අවුරුද්දේ තම ශුද්ධස්ථාන දර්ශනය සිදුවූ බව ඉසයියා අපට දන්වන විට, ඔහු තවත් වැදගත් යතුරක් සපයයි. උස්සියා රජු දේවමාළිගාව තුළ යාජකයෙකුගේ කාර්යය කිරීමට උත්සාහ කළේය. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහුගේ නළලෙහි කුෂ්ඨරෝගයෙන් ඔහුට පහර දෙන තුරු, යාජකයන් අසූදෙනා සහ මහයාජකයා ඔහු එසේ කිරීමෙන් වැළැක්වූහ. රාජ්‍ය අධිකාරිය සභා අධිකාරිය සමඟ ඒකාබද්ධ කිරීමට උත්සාහ කළ බැවින්, ඔහු මෘගයාගේ ලකුණ ලැබීය. ඔහු වහාම මිය ගියේ නැත; ඔහු සිංහාසනයෙන් ඉවත් කර වෙනත් අයෙකු පිහිටුවනු ලැබීය, සහ කාල පරාසයක් තුළ අවසානයේ ඔහු 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින මිය ගියේය. ක්‍රිස්තුස්ගේ කාලයේ යුදෙව් සභාව මියගිය පරිදිම, ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවද ක්‍රමයෙන් මිය යයි. නමුත්, ඩැනියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හයේ පණිවිඩය දැනටමත් ප්‍රතික්ෂේප කර තිබූ 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ම්, එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රොටෙස්ටන්ට් අංශය ලෙස අවසන් වූ අතර, එවිට ඉසයියා විසින් නියෝජනය කරනු ලැබූ අය ප්‍රකාශන පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ පළමු හඬින් නියෝජිත පණිවිඩය ගෙන යාමට කැඳවනු ලැබූහ.

> එවිට යාජක අසර්යාහු ඔහුගේ පසුපසින් ඇතුළට ගියේය; ඔහු සමඟ සමිඳාණන්වහන්සේගේ ශූර පුරුෂයන් වූ යාජකයන් අසූදෙනෙකුද සිටියෝය. ඔව්හු උස්සියා රජුට විරුද්ධව නின்றිට, ඔහුට මෙසේ කීවෝය: “උස්සියා, සමිඳාණන්වහන්සේට දූප දහනය කිරීම ඔබට අයත් දෙයක් නොවේ; එය දූප දහනය කිරීමට පවිත්‍ර කරනු ලැබූ ආරොන්ගේ පුත්‍රයන් වන යාජකයන්ටය. ශුද්ධස්ථානයෙන් පිටතට යන්න; මක්නිසාද ඔබ අක్రమ කළෙහිය; එය සමිඳාණන්වහන්සේ වන දෙවියන්වහන්සේගෙන් ඔබට ගෞරවයක් වන්නේද නොවේ.” එවිට උස්සියා කෝපයට පත් විය; දූප දහනය කිරීමට ඔහු අතේ දූපබඳුනක් තිබුණේය. ඔහු යාජකයන් සමඟ කෝපයෙන් සිටියදීම, සමිඳාණන්වහන්සේගේ මන්දිරය තුළ දූපපූජා පූජාසනය අසලදී, යාජකයන් ඉදිරියේම කුෂ්ඨය ඔහුගේ නළලෙහි මතු විය. ප්‍රධාන යාජක අසර්යාහුද, සියලු යාජකයෝද, ඔහු දෙස බැලූහ; එවිට, බලන්න, ඔහුගේ නළලෙහි කුෂ්ඨය තිබුණේය. එබැවින් ඔව්හු ඔහුව එතැනින් ඉක්මනින් පිටතට නෙරපා හැරියෝය; ඇත්තෙන්ම, සමිඳාණන්වහන්සේ ඔහුට පහර දී තිබූ බැවින්, ඔහුමද පිටතට යාමට ඉක්මන් විය. උස්සියා රජ තමාගේ මරණ දිනය දක්වා කුෂ්ඨ රෝගියෙකු ව සිටියේය; කුෂ්ඨ රෝගියෙකු බැවින් ඔහු වෙනම ගෙයක වාසය කළේය. මක්නිසාද ඔහු සමිඳාණන්වහන්සේගේ මන්දිරයෙන් වෙන්කරනු ලැබ සිටියේය. ඔහුගේ පුත් යෝතාම් රජ මාලිගාව භාරව සිටිමින්, දේශයේ ජනතාව විනිශ්චය කළේය. 2 වංශාවලිය 26:17–21.

අවසාන දවස්වල එළිදරව් පොතේ පණිවිඩය මුදාහැරීම සඳහා ප්‍රධාන අංග තුනක් ඇති බැවින්, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවෙන් ප්‍රොටෙස්ටන්ට් අංශය ඉවත් කරනු ලැබූ බව හඳුනාගැනීම වැදගත්ය. ඒ අතරින් එකක් නම් රිපබ්ලිකානවාදයේ අංශය හා ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වාදයේ අංශය යන දෙකේ සමාන්තර ඉතිහාසයයි. හඳුනාගත යුතු අනෙක් අංගය නම් සභා හතේ වැදගත්කම වන අතර, නිසැකවම තෙවනුව “ගිගුරුම් හත”ය. මෙම අනාවැකිමය අංග තුනම මුදාහැරෙමින් පවතින පණිවිඩය සංයුක්ත කරයි; ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ යුදෙව් සභාව පසෙකලන ලද්දාක් මෙන්ම, “අවසාන දවස්වල” ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයද පසෙකලනු ලබන බව හඳුනාගැනීම අවශ්‍යය.

ඉසයා තම ඉතිහාසයේ දෙවියන්වහන්සේගේ අවිශ්වාසී තෝරාගත් ජනතාව වෙත පණිවුඩයක් ගෙනයෑමට ස්වේච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත් වෙයි; යේසුස්වහන්සේද තම ඉතිහාසයේ එම එකම තත්ත්වය අමතමින් එම එකම වචන භාවිතා කරයි. ගිවිසුමකින් තෝරාගත් ජනතාව අතහැර දමනු ලබමින් සිටිති; ඔවුහු “අසා” සුව ලැබීමට ප්‍රතික්ෂේප කරති.

> තවද ඔහු මෙසේ කී ය: “ගොස්, මේ ජනතාවට මෙසේ කියන්න: සැබවින්ම අසන්න, නමුත් තේරුම් නොගන්න; සැබවින්ම බලන්න, නමුත් අවබෝධ නොකරන්න. මේ ජනතාවගේ හෘදය ස්ථූල කරවන්න, ඔවුන්ගේ කන් බර කරවන්න, ඔවුන්ගේ ඇස් වසා දමන්න; එසේ නොවුවහොත් ඔවුන් තම ඇස්වලින් දකිමින්, තම කන්වලින් අසමින්, තම හෘදයෙන් තේරුම්ගෙන, හැරී එන අතර සුවය ලබනු ඇත.” යෙසායා 6:9, 10.

යෙසායා භාරගන්නා කාර්යය නම්, කුඩා පොත අනුභව කළ විට යොහන් සහ එසකියෙල් භාරගත් කාර්යයමය. ඔවුන්, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛයෙන් වමනය කරනු ලැබීමේ ක්‍රියාවලිය තුළ සිටින ගිවිසුම්ගත ලෙස තෝරාගත් ජනතාවක් වෙත තරවටු කිරීමේ පණිවිඩයක් ගෙන යති. යේසුස්වහන්සේ, අනාගතවක්තෘවරුන් සහ ධර්මිෂ්ඨ පුරුෂයන් දැකීමට ආශා කළ ඉතිහාසය ගැන සඳහන් කරන දෙවන අවස්ථාව ලූකා විසින් සටහන් කර ඇත.

> තවද, ස්වර්ගය දක්වා උසස් කරන ලද කපර්ණවුමෙනි, නුඹ නිරයට හෙළා දමනු ලබන්නෙහිය. නුඹලාට සවන් දෙන්නා මට සවන් දෙයි; නුඹලා අවමන් කරන්නා මට අවමන් කරයි; මට අවමන් කරන්නා මා එවූ තැනැත්තාට අවමන් කරයි. එවිට එම හැත්තෑදෙනා ප්‍රීතියෙන් ආපසු පැමිණ, ස්වාමිනි, ඔබගේ නාමය කරණකොටගෙන දුෂ්ටාත්මයෝ ද අපට යටත් වෙති යයි කීහ. එවිට ඔහු ඔවුන්ට කීවේය, මම සාතන් විදුලියක් මෙන් ස්වර්ගයෙන් වැටෙනු දැක්කෙමි. බලව, සර්පයන් හා වෘශ්චිකයන් මත පයින් මැඩගෙන යාමටත්, සතුරාගේ සියලු බලය මතත්, මම නුඹලාට බලය දී ඇත්තෙමි; කිසිවක් කිසි ලෙසකින්වත් නුඹලාට හානි නොකරනු ඇත. එසේ වුවද, ආත්මයෝ නුඹලාට යටත් වන බව ගැන ප්‍රීති නොවන්න; එහෙත් නුඹලාගේ නම් ස්වර්ගයෙහි ලියා තිබෙන බැවින් වඩාත් ප්‍රීති වන්න. ඒ මොහොතේදී යේසුස් ආත්මයෙන් ප්‍රීති වී, මෙසේ කීවේය, අහෝ පියාණෙනි, ස්වර්ගයේත් පොළොවේත් ස්වාමිනි, ඔබ මේ දේ ප්‍රඥාවන්තයන්ගෙන් හා බුද්ධිමතුන්ගෙන් සඟවා, කුඩා දරුවන්ට එළිදරව් කළ බැවින් මම ඔබට ස්තුති කරමි. එසේය, පියාණෙනි; මක්නිසාද එසේ කිරීම ඔබගේ දෘෂ්ටියෙහි යහපත් විය. සියල්ල මට මාගේ පියාණන් විසින් භාර දී ඇත. පුත්‍රයා කවුදැයි පියාණන් හැර වෙන කිසිවෙකු නොදනී; පියාණන් කවුදැයි පුත්‍රයා හැර, පුත්‍රයා ඔහු එළිදරව් කිරීමට කැමති තැනැත්තා හැර වෙන කිසිවෙකු නොදනී. එවිට ඔහු තම ගෝලයන් වෙත හැරී, රහසින් මෙසේ කීවේය, නුඹලා දකින දේ දකින ඇස් ආශීර්වාදලද්දේය. මක්නිසාද නුඹලාට මම කියමි, නුඹලා දකින මේ දේ දැකීමට බොහෝ අනාගතවක්තෘවරු හා රජවරු කැමති වූ නමුත් ඒවා නොදුටුවෝය; නුඹලා අසන දේ ඇසීමටත් කැමති වූ නමුත් ඒවා නොඇසුවෝය. ලූක් 10:15–24.

නැවතත්, ධර්මිෂ්ඨයන් දැකීමට ආශා කළ දේ දැකීමේ වාසනාව ලබන අය සමඟ සම්බන්ධ වූ ආශීර්වාදයක සන්දර්භය, අතහැර යනු ලබන අතර “අසන්නට” අකමැතිව සිටින ගිවිසුමෙන් තෝරාගත් ජනතාවක් පිළිබඳවය. සොයුරිය වයිට්, මහත් ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ සංකේතයක් වන කපර්ණවුම පිළිබඳ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෝෂාරෝපණයට යොමු වූ අතර, [වරහන්] තුළ ඇඩ්වෙන්ටිස්තවාදයට එරෙහි එම තරවටුව ස්ථානගත කරමින් ඇය ඇඩ්වෙන්ටිස්තවාදය අවධාරණය කළාය.

> දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන් යයි පිළිගැනීමට කටයුතු කරන අය අතර, කොපමණ අල්ප වූ ඉවසීමක් ප්‍රකාශ වී තිබේද, කොපමණ කටුක වචන කථා වී තිබේද, අපගේ විශ්වාසයට අයත් නොවන අය විරුද්ධව කොපමණ දෝෂාරෝපණ ප්‍රකාශ වී තිබේද! බොහෝ දෙනෙක් වෙනත් සභාවලට අයත් අය මහත් පව්කාරයන් ලෙස සලකා තිබේ; එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් එලෙස නොසලකන සේක. වෙනත් සභාවල සාමාජිකයන් මෙලෙස බැලීමට පුරුදු වූ අය, දෙවියන්වහන්සේගේ බලවත් හස්තය යටතේ තමන්ම නිහතමානී විය යුතුය. ඔවුන් විසින් දෝෂාරෝපණය කරනු ලබන අයට ඉතා ස්වල්ප ආලෝකයක්, ස්වල්ප අවස්ථා සහ වරප්‍රසාද පමණක් ලැබී තිබිය හැක. අපගේ සභාවල බොහෝ සාමාජිකයන්ට ලැබී තිබූ ආලෝකය ඔවුන්ටත් ලැබී තිබුනේ නම්, ඔවුහු ඊට වඩා දුර ගමන් කර තිබිය හැකි අතර, ලෝකය ඉදිරියේ තම විශ්වාසය වඩා යහපත් ලෙස නියෝජනය කර තිබිය හැකි ය. තමන්ට ලැබී ඇති ආලෝකය පිළිබඳ උඩඟු වචන පවසන නමුත්, එහි අනුව නොහැසිරෙන අය ගැන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: ‘එහෙත් මම ඔබට කියමි, විනිශ්චය දවසේදී ඔබට වඩා තූර් සහ සීදෝන්ට ඉවසිය හැකි වන්නේය. තවද, කපර්ණවුමනි [විශාල ආලෝකයක් ලැබූ සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුනි], ස්වර්ගය දක්වා උසස් කරනු ලැබූ තැනැත්තිය [වරප්‍රසාද අතින්], නිරයට පහත දමනු ලබන්නේය; මක්නිසාද, ඔබ තුළ සිදු කරන ලද බලවත් ක්‍රියා සොදොම තුළ සිදු කර තිබුනේ නම්, ඒ නගරය අද දක්වාම පවතිනු ඇත. එහෙත් මම ඔබට කියමි, විනිශ්චය දවසේදී ඔබට වඩා සොදොම දේශයට ඉවසිය හැකි වන්නේය.’ එම අවස්ථාවේදී යේසුස්වහන්සේ පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ වදාරන සේක: ‘ස්වර්ගයේද පොළොවේද ස්වාමී වූ පියාණෙනි, තමන්ගේම ඇස්තමේන්තුවෙන් ප්‍රඥාවන්තයන් සහ විචක්ෂණයන් වෙත මේ දේවල් සැඟවූ නිසාද, ඒවා ළදරුවන්ට හෙළි කළ නිසාද, මම ඔබට ස්තුති කරමි.’

> “‘දැන්, ඔබලා මේ සියලු ක්‍රියා කළ බැවින්ය, ස්වාමින්වහන්සේ කියනසේක, මම ඔබලාට උදෑසනින්ම නැගිට කතා කළෙමි, නමුත් ඔබලා ඇසුවේ නැත; මම ඔබලා කැඳවූවෙමි, නමුත් ඔබලා පිළිතුරු දුන්නේ නැත; එබැවින් මාගේ නාමයෙන් හැඳින්වෙන, ඔබලා විශ්වාසය තබන මේ ගෘහයටත්, මම ඔබලාටත් ඔබලාගේ පියවරුන්ටත් දුන් මේ ස්ථානයටත්, මම ෂීලෝට කළ ලෙසම කරමි. තවද මම, එප්‍රායිම්ගේ මුළු වංශය වන ඔබලාගේ සියලු සහෝදරයන් මාගේ දර්ශනයෙන් නෙරපූ ලෙස, ඔබලාද මාගේ දර්ශනයෙන් නෙරපා දමන්නෙමි.’ Review and Herald, August 1, 1893.

අද්වෙන්තිවාදය තුළ සිදු කරනු ලැබූ “බලවත් ක්‍රියා” යනු ධර්මිෂ්ඨ මනුෂ්‍යයන් සහ අනාගතවක්තෘවරුන් දැකීමටත් ඇසීමටත් ආශා කළ ක්‍රියාවන්ය. එම බලවත් ක්‍රියා මධ්‍යම රාත්‍රි හඬේ පණිවුඩය ප්‍රකාශ කරන ලද 1843 සහ 1844 ඉතිහාසය තුළ නිරූපණය විය. අද්වෙන්තිවාදය තම ඉතිහාසය ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත; විශේෂයෙන්ම 1843 සහ 1844 ඉතිහාසයයි. බලාපොරොත්තු භංගවීමකින් ආරම්භ වී එයින්ම අවසානයට පත් වන ඉතිහාසයක්ද, තවද ඔවුන් නවකළ පොළොව වෙත මඟපෙන්වීම සඳහා නියමිතව තිබූ ඉතිහාසයක්ද වන එම ඉතිහාසයයි.

> “මාර්ගයේ ආරම්භයේදී ඔවුන්ගේ පිටුපසින් දීප්තිමත් ආලෝකයක් පිහිටුවා තිබුණි; එය ‘මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬ’ යයි දේවදූතයෙක් මට පැවසීය. මෙම ආලෝකය මුළු මාර්ගය පුරා බැබළී, ඔවුන් පඩිපෙළීමට නොහැකි වන පිණිස ඔවුන්ගේ පාදවලට ආලෝකය දුන්නේය.

> “ඔවුන් තමන්ගේ ඇස්, ඔවුන්ට ඉදිරියෙන්ම සිටිමින් නගරය දෙසට ඔවුන්ට මඟ පෙන්වමින් සිටි යේසුස් මත ස්ථිරව රඳවාගෙන සිටි නම්, ඔවුන් ආරක්ෂිතව සිටියහ. එහෙත් ඉක්මනින්ම සමහරෙක් ක්ලාන්තයට පත් වී, නගරය බොහෝ දුරින් තිබෙන බවත්, එයට කලින්ම ඇතුල් වී තිබිය යුතු යයි තමන් බලාපොරොත්තු වූ බවත් පැවසූහ. එවිට යේසුස් තමන්ගේ මහිමාන්විත දකුණු භුජය උස් කරමින් ඔවුන් ධෛර්යවත් කළේය; උන්වහන්සේගේ භුජයෙන් ආලෝකයක් නික්ම, අද්වෙන්ත කණ්ඩායම මත රැළි ගසා පැතිර ගියේය, එවිට ඔවුහු ‘හල්ලෙලූයා!’ යයි හඬගා කීහ. අනෙක් අය අවිචාරවත් ලෙස තමන් පිටුපස තිබූ ඒ ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කරමින්, එතරම් දුරක් ඔවුන් පිටතට ගෙන ආවේ දෙවියන් නොවන බව පැවසූහ. ඔවුන් පිටුපස තිබූ ආලෝකය නිවී ගියේය; එවිට ඔවුන්ගේ පාද සම්පූර්ණ අන්ධකාරයේ තැන්පත් වූ අතර, ඔවුහු පැකිළී, ලකුණද යේසුස්වද නොදැක, මාර්ගයෙන් පහළට, පහළින් තිබූ අඳුරු හා දුෂ්ට ලෝකය තුළට වැටුණෝය.” Early Writings, 15.

දැන් යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා මුද්‍රාව ඉවත් කරමින් ප්‍රකාශයට පත් කරන්නේ 1843 සහ 1844 යන වර්ෂයන්ගේ ඉතිහාසයයි. “ගර්ජන හත” 1840 සිට 1844 දක්වා කාලය නියෝජනය කරයි, එහෙත් එම කාල පරිච්ඡේදය තුළ ගිවිසුම් ඉතිහාසයේ ආරම්භයේ සිටම ප්‍රතිරූපණය කර ඇති අතිශයින් විශේෂ වූ ඉතිහාසයක් අන්තර්ගතය. සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපාරයක්ම එකිනෙක සමග සමාන්තරව පවතින අතර, එකම සන්ධිස්ථාන සතුය. ඒවා එකිනෙකට වෙනස් වූවා නම්, සාතන් සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපාරයක් සඳහාම වෙනස් ප්‍රහාර සැලැස්මක් නිර්මාණය කරනු ඇත; එහෙත් ඔහු එසේ කිසිවිටෙකත් නොකරයි.

> “එහෙත් සාතන් නිෂ්ක්‍රියව නොසිටියේ ය. දැන් ඔහු, සෑම අනෙකුත් ප්‍රතිසංස්කරණාත්මක ව්‍යාපාරයකදීම උත්සාහ කර ඇති දේම—සැබෑ කාර්යය වෙනුවට ව්‍යාජ එකක් ඔවුන්ට පිළිගැන්වීමෙන් ජනතාව රවටා විනාශ කිරීම—අත්හදා බැලුවේ ය. ක්‍රිස්තියානි සභාවේ පළමු සියවසේ ව්‍යාජ ක්‍රිස්තුන් සිටියාක් මෙන්, දහසයවන සියවසේද ව්‍යාජ අනාගතවක්තෘවරු උද්ගත වූහ.” The Great Controversy, 186.

අප බෙදාහදා ගන්නා සමස්ත පණිවිඩය අනුව මෙම ඡේදයේ මූලික කරුණ නම්, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වාදයේ මැන්ටලය තවදුරටත් උසුලීම නවත්වා, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින එය සම්පූර්ණයෙන් ඔවුන්ගෙන් ඉවත් කරනු ලැබූ විටද, ඔවුන් තවමත් තුන්වන දූතයාගේ මහත් හඬ ප්‍රකාශ කරන ශේෂ ව්‍යාපාරය තමන්ම බව අවධාරණය කරති. එහෙත් ඔවුන් ව්‍යාජයෝ වෙති. ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වාදයේ අඟ දැන් උසුලමින් සිටින ව්‍යාපාරය කුමක්දැයි ඔබ හඳුනා නොගන්නේ නම්, එක්සත් ජනපදයේ අඟ දෙක අතර පවතින සමාන්තරය අවබෝධ කරගැනීම ප්‍රායෝගිකව අසම්භවය.

1843 සහ 1844 යන ඉතිහාසය සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ චලනයකම නිරූපණය වී ඇති අතර, දැන් අපි දෙවියන් වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාව ලෙස පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ ආරම්භයද, දෙවියන් වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාව ලෙස ඉශ්‍රායෙල්ගේ අවසානයද යොදාගෙන, ප්‍රතිසංස්කරණ චලනවල එක් එක් රේඛාවල නිරූපණය වන 1843 සහ 1844 කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමින්, ආධුනික ඉශ්‍රායෙල් සම්බන්ධයෙන්ද එම සත්‍යය දෘශ්‍යමාන කරනු ඇත.

මෝසෙස් අනාවැකි පළ කළේ, ස්වාමින්වහන්සේ තමන් මෙන් වූ අනාගතවක්තෘවරයෙකු උත්ථාන කරනු ඇති බවය; එම අනාගතවක්තෘවරයා යේසුස්වහන්සේය. ක්‍රියා පොතෙහි ලූක් සනාථ කරන්නේ, යේසුස්වහන්සේ මෝසෙස්ගේ එම අනාවැකිය සම්පූර්ණ කළ බවය.

> ඔබේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබ අතරින්, ඔබේ සහෝදරයන් අතරින්, මා මෙන්වූ අනාගතවක්තෘවරයෙකු ඔබට උත්ථාන කරදෙන සේක; ඔබ සැම ඔහුට කන් දිය යුතුය. ද්විතීය කථාව 18:15.

යේසුස් වහන්සේ අප විසින් සවන් දිය යුතු අනාගතවක්තෘයාණන් වහන්සේය.

> මෝසෙස් සැබවින්ම පියවරුන්ට මෙසේ කීවේය: ‘ඔබගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ, ඔබගේ සහෝදරයන් අතරින් මාට සමාන අනාගතවක්තෘවරයෙකු ඔබට නැඟිටුවනු ඇත; ඔහු ඔබට කියන සියල්ලෙහි ඔබ ඔහුට සවන් දිය යුතුය. තවද එසේ වන්නේය, ඒ අනාගතවක්තෘවරයාට සවන් නොදෙන සෑම ආත්මයක්ම ජනතාව අතරින් විනාශ කරනු ලබන්නේය.’ එසේය, සමුවෙල්ගෙන් පටන්ගෙන ඔහුට පසු පැමිණි සියලු අනාගතවක්තෘවරුද, කථා කළ සියල්ලෝද, මේ දවස් පිළිබඳවද පෙර කියා ඇත. ඔබ අනාගතවක්තෘවරුන්ගේද, දෙවියන්වහන්සේ අපගේ පියවරුන් සමඟ කළ ගිවිසුමේද දරුවෝය; ආබ්‍රහම්ට මෙසේ කියමින්: ‘ඔබගේ වංශය තුළින් භූමියේ සියලු කුලයන් ආශීර්වාද ලබන්නෝය.’ දෙවියන්වහන්සේ තම පුත්‍රයා වන යේසුස්වහන්සේ නැඟිටුවා, ඔබ සැමදෙනාම ඔබගේ අධර්මිෂ්ඨකම්වලින් හැරවීමෙන් ඔබට ආශීර්වාද කරන පිණිස පළමුවෙන්ම ඔහුව ඔබ වෙත එවා තිබේ. ක්‍රියා 3:22–26.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාව ආරම්භ වන්නේ සියලු ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛා මෙන්ම අවසාන කාලයේදීය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දවස්වල “අවසාන කාලය” වූයේ උන්වහන්සේගේ උපතයි. දානියෙල් ග්‍රන්ථයේ “අවසාන කාලය” යන්නෙහි අර්ථදැක්වීම සමඟ එකඟව, උන්වහන්සේගේ උපතේදී දැනුම වැඩිවීමක් තිබූ බව ශුද්ධ ලියවිල්ල හඳුන්වා දෙයි. එය එඬේරුන් වුවද, නැගෙනහිරින් පැමිණි ප්‍රඥාවන්තයන් වුවද, කෝපගත් හෙරොද් වුවද, නොහොත් දේවමාළිගාවේ අන්නා සහ සිමියොන් වුවද, උන්වහන්සේ උපන් විට දැනුම වැඩිවීමක් තිබුණි. එම අවස්ථාවේදී යුදෙව් සභාවේ නායකත්වය මඟහැර දමනු ලැබීය. දික්කසාදය ක්‍රමානුකූල වූ නමුත්, එය ආරම්භ වූයේ අවසාන කාලයේදී මුද්‍රාව හැරුණු පණිවිඩය ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙනි.

> “මනුෂ්‍යයෝ එය නොදනිති; එහෙත් එම ශුභවාර්තාව ස්වර්ගය ප්‍රීතියෙන් පුරවාලයි. ආලෝකයේ ලෝකයෙන් පැමිණි ශුද්ධ සත්වයෝ වඩා ගැඹුරු හා වඩා මෘදු උනන්දුවකින් පොළොව වෙත ආකර්ෂණය වෙති. උන්වහන්සේගේ සන්නිධිය නිසා සම්පූර්ණ ලෝකය වඩා දීප්තිමත් වේ. බෙත්ලෙහෙමේ කඳු මුදුනට ඉහළින් ගණනකට අසම්භවූ දූත සමූහයක් රැස්ව සිටිති. ලෝකයට ඒ ප්‍රීතිමත් පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමට ලකුණ ලැබෙන තුරු ඔවුහු බලා සිටිති. ඉශ්‍රායෙලයේ නායකයෝ තමන්ට භාර කරනු ලැබූ විශ්වාසය සත්‍යව පවත්වූවානම්, යේසුස්ගේ උපත ප්‍රකාශ කිරීමේ ප්‍රීතිය ඔවුන්ටද හවුල් වීමට හැකිව තිබුණි. එහෙත් දැන් ඔවුහු අත්හැර දමා ඇත.” The Desire of Ages, 47.

1989 දී දානියෙල් 11:40 ඉෂ්ට වූ කල ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ නායකත්වය පසෙකට දමනු ලැබීය. යේසුස්වහන්සේගේ ආකෘතියක් වූ මෝසෙස්ගේ ඉතිහාසයේ “අවසන් කාලය” වූයේ ඔහුගේ උපතය; එහිදී ඔහුගේ පවුලද, එයින් පසු පාරාවෝගේ දියණියද, ළදරු මෝසෙස් පිළිබඳ දැනුමෙහි වැඩිවීමක් ලැබූහ. ඔහුගේ නාමය නියතවශයෙන්ම “ජලයෙන් ගලවාගත්” යන්න අදහස් කරයි; යේසුස් යනු “යෙහෝවා ගලවයි” යන්නයි.

“අවසාන කාලය” පසු, සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාවක්ම එම විශේෂ ඉතිහාසයේ වැඩිකරනු ලැබූ දැනුම, අවසාන කාලයේදී මුද්‍රා භේද කරනු ලැබූ ආලෝකය පිළිබඳ වගකීමට යටත්ව තැබීමට නියමිත පරම්පරාවට සාක්ෂියක් ලෙස ඉදිරිපත් කළ හැකි පණිවිඩයක් බවට විධිමත් කරනු ලබන අවස්ථාවක් ප්‍රදර්ශනය කරයි.

බප්තිස්ත යොහන් ක්‍රිස්තුස්ගේ පණිවිඩය ප්‍රකාශිත හා පිළිගත් ආකාරයකින් ස්ථාපිත කළේය; මෝසෙස්ගේ පණිවිඩයද ඔහුගේ හතළිස්වන වර්ෂයේදී, ඔහු තමන්ගේම ශක්තියෙන් ඉශ්‍රායෙලය මිසරයෙන් මුදා ගැනීමට උත්සාහ කළ විට, එම ආකාරයෙන් ස්ථාපිත විය. මිසරයෙන් මුදාගැනීමේ පණිවිඩය දැන් ප්‍රසිද්ධ වාර්තාවෙහි ඇතුළත් වී තිබුණි.

අවුරුදු හතළිහකට පසු, සර්පයෙකු බවට පත්වූ දණ්ඩය සහ මෝසෙස් තම උරසින් පිටතට ගත් කුෂ්ඨරෝගී අත මඟින් නිරූපිත වූ දෙවියන්වහන්සේගේ දේවත්වයේ ලකුණු දෙකක් සමඟින්, දැවෙන පඳුර අසළදී මෝසෙස්ගේ පණිවිඩය බලගැන්වුණේය. යේසුස්වහන්සේගේ පණිවිඩයද උන්වහන්සේගේ බෞතීස්මයේදී, දේවත්වයේ ලකුණු දෙකක් වන පියාණන්වහන්සේගේ හඬ සහ ශුද්ධාත්මයාණන් සමඟින්, බලගැන්වුණේය. ඉන්පසු ඉතිහාස දෙකෙහිම ඊළඟ මාර්ගලකුණ පළමු බලාපොරොත්තුභංගය, ප්‍රමාද කාලය, දෙවන දූතයාගේ පැමිණීම හෝ 1843 නිරූපණය කරයි.

මෝසෙස්ගේ පරම්පරාවේ බලාපොරොත්තු බිඳ වැටීම ඔහුගේ භාර්යාව තුළින් ප්‍රකාශිත විය, මන්ද දූතයා මෝසෙස් තම පුත්‍රයා සුන්නත් නොකළ නිසා ඔහු මැරීමට බැස ආ අවස්ථාවේදී එය එළිදරව් විය. භයෙන් සෙප්පෝරා තම පුත්‍රයා මත එම චාරිත්‍රය ස්වයං සිදු කළාය. මෝසෙස් තම පුත්‍රයා සුන්නත් කිරීමට අමතක කර තිබුණේය! අබ්‍රාහම්ට දෙන ලද ගිවිසුමේම ලකුණ මෝසෙස් විසින් අමතක කරනු ලැබීය. පියා අබ්‍රාහම් හෙබ්‍රෙව්වරුන්ගේ මිසරයේ වහල්කම සහ එයින් ගැලවීම පිළිබඳ අනාවැකිය ඉදිරිපත් කර තිබුණේය; එම අනාවැකිය විශේෂයෙන් මෝසෙස් මගින් ඉටු විය යුතු විය, එහෙත් මෝසෙස් තම පුත්‍රයා සුන්නත් කිරීමට අමතක කළේය. එම අවස්ථාවේ මෝසෙස් සෙප්පෝරා ගැලවීමෙන් පසු වන තුරු ඇගේ පියා සමඟ වාසය කිරීමට ආපසු යැවීය. මෝසෙස් ඉශ්‍රායෙල් දරුවන් රතු මුහුදේ ජලය මැදින් ගෙන ගිය තුරු ඇය මිදියානයේ රැඳී සිටියාය; අපොස්තුළු පාවුල් අපට දැනුම් දෙන්නේ එය බව්තීස්මය නිරූපණය කරන බවය, එනම් සුන්නත් කිරීම ප්‍රතිස්ථාපනය කළ එම චාරිත්‍රයමය. එම කරුණ නොසලකා නොහරින්න. මෝසෙස්ගේ ඉතිහාසයේ දෙවන දූතයා නියෝජනය කරන මාර්ගලකුණ පැමිණීම, එනම් එම ඉතිහාසයේ පළමු බලාපොරොත්තු බිඳ වැටීම ඇති කරන මාර්ගලකුණ, දෙවියන් සමඟ අබ්‍රාහම්ගේ ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවයේ ප්‍රධාන නීතිය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමක් විය.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මාර්ගයේ ප්‍රථම කලකිරීම වූයේ ලාසරස්ගේ මරණයයි. යේසුස්වහන්සේ ලාසරස් මිය ගොස් දින හතරක් ගත වන තුරු ප්‍රමාද නොවී සිටියේ නම් එය සිදු නොවන්නට තිබූ බව මාර්ථා සහ මරියා නිශ්චිතව විශ්වාස කළහ. තම සමීප මිත්‍රයා වූ ලාසරස් මිය යාමටත් සොහොන තුළ දිරා යාමටත් යේසුස්වහන්සේ ඉඩ දීමෙන් ඇති වූ කලකිරීම, සොහොයුරියන් දෙදෙනාට පමණක් නොව, ගෝලයන්ටද ඉමහත් වූයේය. එහෙත් ලාසරස්ගේ උත්ථානය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සම්පූර්ණ සේවකමයේ මුද්‍රාව බවට පත් විය.

> “ලාසරුස් වෙත පැමිණීම ප්‍රමාද කළේදී, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට උන්වහන්සේව පිළිගෙන නොසිටි අය කෙරෙහි දයාවේ අරමුණක් තිබුණේය. මළවුන්ගෙන් ලාසරුස් නැඟිටුවා, උන්වහන්සේ සැබවින්ම ‘නැවත නැඟිටීමත් ජීවනයත්’ වන බව තම මුරණ්ඩු, අවිශ්වාසී ජනතාවට තවත් සාක්ෂියක් දෙන පිණිස උන්වහන්සේ ප්‍රමාද වූසේක. ඊශ්‍රායෙල් ගෘහයේ දුප්පත්, අයාලේ යන බැටළුවන් වන එම ජනතාව පිළිබඳ සියලු බලාපොරොත්තු අත්හැර දැමීමට උන්වහන්සේ කැමති නොවූසේක. ඔවුන්ගේ පසුතැවිලි නොවීම නිසා උන්වහන්සේගේ හදවත බිඳී යමින් තිබුණේය. උන්වහන්සේගේ දයාවෙන්, උන්වහන්සේ යළි පිහිටුවන්නා වන බවත්, ජීවනය සහ අමරණීයභාවය ආලෝකයට ගෙන එන්නට හැකි එකම තැනැත්තා උන්වහන්සේම වන බවත්, ඔවුන්ට තව එක් සාක්ෂියක් දීමට උන්වහන්සේ අදහස් කළසේක. මෙය පූජකයන්ට වැරදි ලෙස අර්ථකථනය කළ නොහැකි සාක්ෂියක් විය යුතු විය. උන්වහන්සේ බෙථානියට යාම ප්‍රමාද කළේ එම හේතුව නිසාය. ලාසරුස් නැඟිටුවීම නම් වූ මේ ශ්‍රේෂ්ඨතම ආශ්චර්යය, උන්වහන්සේගේ කාර්යයත් උන්වහන්සේගේ දේවත්වය පිළිබඳ ප්‍රකාශයත් මත දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව තැබීමට නියමිතව තිබුණේය.” The Desire of Ages, 529.

දෙවියන්වහන්සේගේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක් මුද්‍රා කිරීම 1843 සහ 1844 ඉතිහාසය තුළ දර්ශනය කරනු ලැබේ; මක්නිසාද, විජයෝත්සවමය ප්‍රවේශයේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ යෙරුසලමට මෙහෙයවූයේ ලාසරස් බව අපට දන්වා ඇත. එම විජයෝත්සවමය ප්‍රවේශයේ ඉතිහාසය යනු 1843 සහ 1844 මධ්‍යරාත්‍රි හඬ දර්ශනය කිරීමට සහෝදරී වයිට් භාවිතා කරන ඉතිහාසයයි. එය, දෙවියන්වහන්සේගේ මැවීමේ බලය මගින් මළවුන් නැගිටුවීමට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට බලය තිබීම පිළිබඳ වූ වැරදි අවබෝධයකි. මරියා සහ එලිසබෙත්, අවසාන තුරිය නාදයේදී ලාසරස්ව නැගිටුවීමට යේසුස්වහන්සේට බලය ඇති බව තමන් දන්නා බව පිළිගත්තෝය; එහෙත් එවෙලේම, එම ස්ථානයේදීම, ඔහුව නැගිටුවීමට උන්වහන්සේට සැබැවින්ම බලය ඇති බව ඔවුන්ට දකින්නට නොහැකි විය. එය, උන්වහන්සේගේ පෞද්ගලික අවුරුදු තුනහමාරක සේවයේ ආරම්භය හා අවසානය වන උන්වහන්සේගේ බප්තීස්මය හා මරණය තුළ උන්වහන්සේ පෙන්වීමට පැමිණි ඒ සත්‍යයම පිළිබඳ ඔවුන්ගේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමක් විය. සොහොනෙන් ගල ඉවත් කරන තෙක් ඔවුන්ට දකින්නට නොහැකි විය; ඒ ආකාරයෙන්ම, පසුකාලීනව 1843 පටකයේ ඇතැම් සංඛ්‍යා සම්බන්ධ වරදකින් උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරනු ලබන්නේය.

මෝසෙස්, පාරාවෝ සමඟ ඇතිවීමට තිබූ ඉදිරි අරගලයෙන් සිප්පෝරා ඉවත් කර යැවූ පසු, ඔහුගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වූ ආරෝන් විසින් ඔහු හමුවනු ලැබූ අතර, එම දූතයන් දෙදෙනා දෙවැනි දේවදූතයාගේ පණිවිඩය නියෝජනය කරමින් මිසරයට ගියහ. මිසරය මත කිසිඳු වසංගතයක් ගෙන එනු ලැබීමට පෙර, මෝසෙස් පාරාවෝට අවවාද කළේ, දෙවියන්වහන්සේගේ පළමු උපන් පුත්‍රයා වන ඉශ්‍රායෙල් පිටත්ව ගොස් නමස්කාර කිරීමට ඔහු ඉඩ නොදෙන්නේ නම්, දෙවියන්වහන්සේ මිසරයේ පළමු උපන්නන් මරාදමන බවය.

> එවිට ස්වාමීන් වහන්සේ මෝසෙස්ට මෙසේ කී සේක: “ඔබ ආපසු මිසරයට යන කල, මම ඔබගේ අතට තැබූ ඒ සියලු අද්භූත ක්‍රියා ඔබ පාරාවෝ ඉදිරියෙහි කරන ලෙස බලන්න. එහෙත් ඔහු ජනතාව පිටත් කර නොහරින පිණිස මම ඔහුගේ සිත දැඩි කරන්නෙමි. එවිට ඔබ පාරාවෝට මෙසේ කියන්න: ‘ස්වාමීන් වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක, ඉශ්‍රායෙල් මාගේ පුත්‍රයාය, එසේ ම මාගේ කුළුඳුල් පුත්‍රයාය. එබැවින් මම ඔබට කියමි, මා හට සේවය කරන පිණිස මාගේ පුත්‍රයා යාමට ඉඩ දෙන්න. නුමුත් ඔබ ඔහු යාමට ඉඩ දීම ප්‍රතික්ෂේප කළහොත්, බලව, මම ඔබගේ පුත්‍රයා, එනම් ඔබගේ කුළුඳුල් පුත්‍රයා, මරන්නෙමි.’” නික්මයාම 4:21–23.

මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬ යනු අනාගතයේදී ඉටු වීමට නියමිත වූ අනාවැකියකි.

> “ඉශ්රායෙල්වරුන් මිසරයෙන් මුදවා ගැනීමේදී, පළමු උපන්වරුන් කැප කිරීම නැවතත් ආඥා කරනු ලැබීය. ඉශ්රායෙල් පුත්‍රයෝ මිසරීයන්ගේ වහල්භාවයේ සිටියදී, ස්වාමීන් වහන්සේ මෝසෙස්ට මිසරයේ රජ වූ පරාවෝනුවරයා වෙත ගොස් මෙසේ පවසන ලෙස නියෝග කළ සේක: ‘ස්වාමීන් වහන්සේ මෙසේ කියන සේක, ඉශ්රායෙල් මාගේ පුත්‍රයාය, එනම් මාගේ පළමු උපන්වූවාය: එබැවින් මම නුඹට කියමි, මාගේ පුත්‍රයා මා වෙත සේවය කරනු පිණිස ඔහු යවව; නුඹ ඔහු යැවීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, බලව, මම නුඹගේ පුත්‍රයා, එනම් නුඹගේ පළමු උපන්වූවා මරන්නෙමි.’ නික්මයාම 4:22, 23.”

> “මෝසෙස් තම පණිවිඩය ප්‍රකාශ කළේය; එහෙත් අහංකාර රජුගේ පිළිතුර වූයේ, ‘ඉශ්‍රායෙල් ජනතාව යෑමට ඉඩ දෙන ලෙස මම ඔහුගේ හඬට කීකරු විය යුතු වන පිණිස ස්වාමීන්වහන්සේ කවුද? මම ස්වාමීන්වහන්සේ නොදනිමි; ඉශ්‍රායෙල් ජනතාව යෑමට ද මම ඉඩ නොදෙන්නෙමි.’ නික්මයාම 5:2. ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාව උදෙසා ලකුණු හා අද්භූත ක්‍රියා මඟින් ක්‍රියා කළසේක, පාරාවෝ මත භයානක විනිශ්චයන් යවමින්ය. අවසානයේ විනාශක දූතයාට මිසරවරුන් අතර මනුෂ්‍යයන්ගේ හා සතුන්ගේ පළමු උපන්වරුන් මරා දැමීමට අණ කරනු ලැබීය. ඉශ්‍රායෙල්වරුන් රැකවරණය ලබන පිණිස, මරා දැමූ බැටළු පැටියෙකුගේ රුධිරය තමන්ගේ දොරකඩු මත තැබීමට ඔවුන්ට උපදෙස් දෙනු ලැබීය. මරණයේ තම කාර්යය පිණිස දූතයා පැමිණි කල, ඔහු ඉශ්‍රායෙල්වරුන්ගේ ගෙවල් අතහැර ගමන් කරන පිණිස සෑම ගෘහයක්ම සලකුණු කර තිබිය යුතු විය.” The Desire of Ages, 51.

ෆරාවෝන් වෙත යොමු කළ මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬගැසීමේ පණිවිඩය, ෆරාවෝන්ගේ කැරළිවිරුද්ධ භාවයට ප්‍රතිචාරයක් ලෙස ප්‍රථමජාතයන්ගේ මරණය හඳුන්වා දෙමින් තිබුණේය. එම පණිවිඩය වාර්තාවට ඇතුළත් කළ පසු, 1844 ග්‍රීෂ්ම ඍතුවේ මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬගැසීමේ බලය නියෝජනය කළ වසංගත මිසරයට පැමිණියේය. 1844 ග්‍රීෂ්ම ඍතුවේ මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬගැසීමේ පණිවිඩය මහත් ජල රළක් මෙන් දේශය පුරා විහිදී ගියේය. වසංගත මිසරය පුරා පැතිර ගියේය; ප්‍රථමජාතයන්ගේ පොරොන්දු කරන ලද මරණය පැමිණි කල, මිසරය පුරා මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬක් ඇසුණේය.

> මෝසෙස් කියනුයේ, ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක: “මධ්‍යම රාත්‍රියට ආසන්නව මම මිසරය මැදට පිටත්ව යන්නෙමි. එවිට මිසර දේශයේ සියලු කුලුඳුලා මරණයට පත්වනු ඇත; තම සිංහාසනය මත හිඳින පාරාවෝගේ කුලුඳුලා සිට ගල්අඹර පිටුපස සිටින දාසීගේ කුලුඳුලා දක්වාද, මෘගයන්ගේ සියලු කුලුඳුලාද එසේය. තවද, එවැනි එකක් කිසි කලෙක නොවූවක් මෙන්ද, ඉදිරියෙහි යළි කිසි කලෙක නොවනවක් මෙන්ද, මුළු මිසර දේශය පුරා මහත් විලාපයක් ඇතිවන්නේය.” නික්මයාම 11:4–6.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ යෙරුසලමට වූ ජයග්‍රාහී ප්‍රවේශය, කල්වාරියේ කුරුසිය වෙත නංවාගෙන ගියේය; එවිට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ගෝලයෝද උන්වහන්සේගේ අනෙකුත් අනුගාමිකයෝද මහත් බලාපොරොත්තු භංගත්වයක් අත්දැකූහ.

> “අපගේ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම ගෝලයන්ගේ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම තරම් මහත් නොවීය. මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා ජයගර්වයෙන් යෙරුසලමට පිවිසියේදී, ඔවුහු උන්වහන්සේ රජු ලෙස කිරුළු පළඳවනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළහ. සෙනඟ අවට සියලු ප්‍රදේශවලින් රැස්වී, ‘දාවිත්ගේ පුත්‍රයාට හොසාන්නා’ යයි කෑ ගැසූහ. යාජකයන් හා ප්‍රධානියෝ ජනකාය නිහඬ කරන ලෙස යේසුස්වහන්සේගෙන් ඉල්ලා සිටියදී, ඔවුන් නිහඬව සිටියහොත් පවා ගල්ම කැමොරෙන බව උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කළසේක, මන්ද අනාවැකිය සම්පූර්ණ විය යුතු බැවිනි. එහෙත් දින කිහිපයකින්ම, දාවිත්ගේ සිංහාසනයෙහි රාජ්‍ය කරන සේකැයි ඔවුන් විශ්වාස කළ තම ආදරණීය ස්වාමියා, නින්දාකරමින් උපහාස කළ පරිසිවරුන්ට ඉහළින්, ක්‍රූර කුරුසිය මත දිගා කර තැබූ අයුරු, මේම ගෝලයෝම දුටුවෝය. ඔවුන්ගේ උසස් බලාපොරොත්තු බිඳ වැටුණි, මරණයේ අන්ධකාරය ඔවුන් වටකරගෙන වැසී ගියේය.” Testimonies, volume 1, 57, 58.

ගෝලයන් සහ මිලරයිට්වරුන්ගේ මහත් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම, පාරාවෝගේ සේනාදළය සහ රතු මුහුද අතර සිරව සිටි හෙබ්‍රෙව්වරුන් විසින් ද නිරූපණය කරනු ලැබේ.

> “අප මත අතීත යුගයන්හි සමුච්චිත ආලෝකය බැබළෙමින් තිබේ. අපගේ ප්‍රබෝධය සඳහා ඉශ්‍රායෙල්ගේ අමතකකම පිළිබඳ වාර්තාව සංරක්ෂණය කරනු ලැබ තිබේ. මේ යුගයේදී දෙවියන්වහන්සේ සිය අත දිගු කර, සියලු ජාතීන්ගෙන්, වංශයන්ගෙන් හා භාෂාවන්ගෙන් යුත් ජනතාවක් තමන් වෙත රැස් කරගැනීමට කටයුතු කර තිබේ. ආගමන ව්‍යාපාරය තුළදී උන්වහන්සේ තම උරුමය උදෙසා ක්‍රියා කළේ, ඉශ්‍රායෙල්වරුන් මිසරයෙන් ගෙනයද්දී උන්වහන්සේ ක්‍රියා කළ ආකාරයටමය. 1844 මහත් බලාපොරොත්තු භංගය තුළ, ලාල් සමුද්‍රය අසල හෙබ්‍රෙව්වරුන්ගේ ඇදහිල්ල පරීක්ෂා කරනු ලැබූවාක් මෙන්ම, උන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ ඇදහිල්ලද පරීක්ෂා කරනු ලැබීය.” Testimonies, volume 8, 115, 116.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ යෙරුසලමට ඇතුල් වූ කල, එම වේලාවේ දේවානුභාවය ප්‍රශංසාවේ උද්ගාරයක් උපදවා, එය නිශ්ශබ්ද කිරීමට පරිසිවරු සෙවූහ යන්න දැකීම වැදගත්ය. එම ප්‍රශංසාමය ගායනා සමුහයේ හෘදයස්ථානය වූයේ, යේසුස් දාවිත්ගේ පුත්‍රයා බවට වූ සඳහන් කිරීමය; එයම, වාදවිවාද කරමින් සිටි යුදෙව්වරුන් සමඟ තම වාචික සම්බන්ධතා අවසන් වීම සනිටුහන් කිරීමට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ භාවිත කළ සංකේතය විය. යුදෙව්වරුන්ට අතිශය කෝපජනක වූයේ, යේසුස්වහන්සේට “දාවිත්ගේ පුත්‍රයා” යයි ආමන්ත්‍රණය කිරීමෙන්, ඔවුන් අනුමානවශයෙන් දාවිත් රජුගේ යෙරුසලමට වූ ජයග්‍රාහී ප්‍රවේශය සඳහන් කරමින් සිටි බව පිළිගැනීමය.

දාවිත් විසින් සන්දූකය යෙරුසලමට ගෙන ඒමේ ක්‍රියාවේ ඉතිහාසය තුළ, පණිවිඩයේ බලගැන්වීම දාවිත්ගේ බලගැන්වීම මගින් සංකේතවත් කරන ලදී.

> දාවිත් ඉදිරියට යමින් අතිශයින් මහත් විය; සේනාධිපති ස්වාමී දෙවියන් වහන්සේ ඔහු සමඟ සිටියහ. 2 සාමුවෙල් 5:10.

ඉන්පසු දාවිත් පෙට්ටගම යෙරුසලමට ගෙන ඒමට තීරණය කළේය. පෙට්ටගම දාවිත්ගේ නගරයට ගෙන ඒමේදී, සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාවකම මෙන්, එහිද එක් අධෛර්යයක් තිබිය යුතු විය. ශක්තිය යන අර්ථය ඇති උස්සා, පෙට්ටගමට ස්පර්ශ කිරීමට තමාට අනුමතිය නොමැති බව සම්පූර්ණයෙන්ම දැන සිටියද, එය එසේම කළේය. මුල්වරට පෙට්ටගම වහල්භාවයට ගෙන ගිය කරුණ ම වූයේ, ස්වාමීන්වහන්සේගේ ප්‍රකාශිත කැමැත්තට අකීකරු වීමත්, දෙවියන්වහන්සේගේ පෙට්ටගමට සම්බන්ධ බලය පිළිබඳ අධිආත්මවිශ්වාසයත්ය. එහෙත් දාවිත්ගේ ශක්තිමත් මිනිසෙකු වූ උස්සා අකීකරු විය; මෝසෙස් චර්මඡේදනය පිළිබඳ ආඥාවට අකීකරු වූවාක් මෙන්ය. උස්සා මරණයට පත් කරනු ලැබීය, සහ උස්සාගේ මරණයෙන් පසු පෙට්ටගම රැඳී සිටි ස්ථානය බලාකියා සිටි අය ආශීර්වාද ලබන බව දාවිත් තේරුම් ගන්නා තුරු, පෙට්ටගම යෙරුසලමෙන් පිටත රැඳී සිටියේය. එවිට දාවිත් නැවතත් පෙට්ටගම යෙරුසලමට ගෙන ඒමට පිටත් විය. දාවිත් යෙරුසලමට නටමින් ඇතුල් වූ විට, ඔහුගේ භාර්යාව ඔහුගේ නග්නත්වය දැක අතිශයින් අධෛර්යයට පත් වූවාය.

සියල්ලම 1843 හා 1844 යන වර්ෂ දෙකට අදාල වන, ධර්මිෂ්ඨ මනුෂ්‍යයන් සහ අනාගතවක්තෘවරුන් දැකීමත් ඇසීමත් ආශා කළ කාලපරිච්ඡේදය අමතා කථා කරන ප්‍රතිසංස්කරණාත්මක චලනවල රේඛා තුනක් තිබේ. දෙවන දූතයාගේ පැමිණීමේ ලක්ෂණ, එමගින් ප්‍රමාද කාලයක් සහ බලාපොරොත්තු බිඳ වැටීමක් සලකුණු කරමින්, දැක ගැනීම ඉතා පහසුය. වඩා ගැඹුරු සත්‍යයන් පෙන්වා දෙන්නේ, එම බලාපොරොත්තු බිඳ වැටීම මෝසෙස්ගේ, හෝ උස්සාගේ, හෝ මාර්තා සහ මරියාගේ පාර්ශ්වයෙන් වූ සරල වැරදි අවබෝධයක් පමණක් නොව, එය සිදු වූ ඉතිහාසයටම සම්බන්ධ වූ මූලික ප්‍රතිපත්තියක් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සමඟ සම්බන්ධ වූ බලාපොරොත්තු බිඳ වැටීමක් බවය. මෝසෙස් සඳහා එය සුන්නත් කිරීමේ ලකුණ වූ අතර, උස්සා සඳහා එය පෙට්ටිය සම්බන්ධයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාවන් පිළිබඳ අධිධෛර්යය වූයේය; මාර්තා සහ මරියා සඳහා එය උත්ථාන කරවීමෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සෘජු නිර්මාණාත්මක බලය කෙරෙහි ඇදහිල්ලේ හිඟයක් වූයේය.

මෝසෙස් සමඟින් ඔහුගේ සේවයේ ඉතාම මධ්‍යස්ථ තේමාව වූයේ තෝරාගත් ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවයක් ස්ථාපිත කිරීමයි; එහෙත් මෝසෙස් එම ගිවිසුමේ ලකුණ අමතක කළේය. උස්සා සමඟින් එය පවිත‍්‍ර පෙට්ටිය තුළ දේහධාරී වූ දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවේ ශුද්ධත්වය පිළිබඳ නියම මූලධර්මයම විය. මාර්තා හා මරියා සමඟින් එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවයේ නියම මධ්‍යබින්දුවම විය; එය උන්වහන්සේගේ බව්තීස්මයෙන් ආරම්භ වී, උන්වහන්සේගේ සේවයේ ආරම්භය තුළ රූපක ලෙස පෙන්වා දී තිබූ පරිදි, උන්වහන්සේගේ මරණය, භූමිදානය හා නැවත උත්ථානයෙන් අවසන් විය. 1843 දී වූ ප්‍රථම බලාපොරොත්තුභංගය හබක්කුක්ගේ අනාවැකිය සම්පූර්ණ වීමක් වූ පටිගත සටහනේ සංඛ්‍යා කිහිපයක තිබූ දෝෂයක් හේතුවෙන් සිදු විය. එම දෝෂය මිලර්ගේ ව්‍යාපාරයේ ප්‍රමුඛ මූලධර්මය වන—දිනක් වර්ෂයකට යන මූලධර්මය—සම්බන්ධ කරගෙන තිබුණි.

“හත් ගිගිරුම්” යනු 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඇඩ්වෙන්ට් ව්‍යාපාරය නියෝජනය කරයි; එහෙත් එම ව්‍යාපාරය තුළ 1843 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසය ඇත, එය ආරම්භ වන්නේද අවසන් වන්නේද බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමකින් වන බැවින්, එම ඉතිහාසය මත අල්ෆා සහ ඔමේගාගේ මුද්‍රාව තබයි. තවද එම ඉතිහාසයම, යේසුස්වහන්සේ සහ එලන් වයිට් ශුද්ධවන්තයෝ සැමවිටම දැකීමට ආශා කළ ශුද්ධ ඉතිහාසය ලෙස පෙන්වා දෙන නියම ඉතිහාසයයි.

එම රේඛා හතර—මෝසෙස්, දාවිත්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සහ මිලෙරයිට්වරුන්—ඉගැන්වෙන්නේ, ලෝකයේ අවසානයේ දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාව නැවත සිදුවන විට, දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය නොව, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය බලගැන්වීමක් ඇති වන බවත්, එය බලාපොරොත්තු කඩවීමකින් අනතුරුව පැමිණ, ප්‍රමාද කාලයක් ආරම්භ කරන බවත් ය.

1840 අගෝස්තු 11 වන දින පළමු දූතයා අවතීර්ණ වූ විට, එය මිලර්වාදීන්ගේ ප්‍රධානතම പ്രവචන නියමය ස්ථිර කළේය; ඔවුන්ගේ ප්‍රථම බලාපොරොත්තු කඩවීමද විශේෂයෙන්ම එම නියමය සමඟ සම්බන්ධ විය. එම බලාපොරොත්තු කඩවීමත් ප්‍රමාද කාලයත් මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬේදී අවසන් වූ කල, එම පණිවිඩයද “දිනක් සඳහා වසරක්” යන මූලධර්මයට සම්බන්ධ විය; එසේම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින පැමිණෙන්නේ යැයි වූ හඳුනාගැනීමද එම මූලධර්මයට අදාළ විය. 1840 සිට 1844 දක්වා වූ සලකුණු හතරම “දිනක් සඳහා වසරක්” යන මූලධර්මය සමඟ සම්බන්ධ වී තිබුණි.

යුදෙව්වරු දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවේ භාරකරුවන් ලෙස පත් කරනු ලැබූහ; මෝසෙස්ගේ පෙළපත තුළ නිරූපණය වන ප්‍රශ්නය වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව සහ නියෝගයන්ය. දාවිත්ගේ ඉතිහාසය තුළද එය නැවතත් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවම විය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසය තුළද එය දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවම විය, මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව මඟින් පව්කාරයාට හෙළි කරනු ලැබූ පාපයට රුධිර වගුරුවීමක් නොමැතිව සමාවීමක් නැත. එහෙත් ඇඩ්වෙන්ටිස්මය දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පමණක් නොව, අනාවැකිමය වචනයද භාරකරුවන් ලෙස පත් කරනු ලැබීය.

එබැවින්, මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ ප්‍රවාහයේ තේමාව වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය නියමයන්ය. ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ අවසානයේදීද එය නැවත වරක් අනාවැකි අර්ථකථනයේ නියමයන් පිළිබඳවම වනු ඇත; එහෙත් 1844 සිට අනාවැකිමය කාලය තවදුරටත් ප්‍රයෝජනයට ගත යුතු නොවේ. අවසානයේ ඇති නියමයන්, ආරම්භයෙන් අවසානය දර්ශනය කරමින් අල්ෆා සහ ඔමෙගා මත පදනම් වී ඇත.

ඉස්ලාමයේ අනාවැකිමය ක්‍රියාකාරිත්වය නියෝජනය කරන දෙවන අවාසනාවේ ඉටුවීමෙහිදී ඔටෝමාන් ප්‍රභූත්වය අවසන් වූ විට, එළිදරව් 9:15 හි වසර තුන්සිය අනූඑකක් සහ දින පහළොවක් වූ අනාවැකිය ඉටු වූ අතර, මිලර්ගේ කාර්යයේ හෘදස්ථානම වූ “දිනක් වසරකට” යන මූලධර්මය ස්ථිර කරනු ලැබීය.

2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ඉස්ලාම් පහර දුන් විට, එළිදරව් 8:13 ඉටුවීමෙහි තුන්වන අහෝකාරයේ පැමිණීම ඉටු විය; එමගින් Future for America කාර්යයේම අත්‍යවශ්‍ය හෘදස්ථය වූ මූලධර්මය ස්ථිර කරනු ලැබීය; එනම් සරලව ප්‍රකාශ කළහොත්, ඉතිහාසය නැවත සිදුවීමයි. ඉස්ලාම් නිරූපණය කරන අහෝකාර හොරණෑවක් පිළිබඳ අනාවැකිය, 1840 දී එළිදරව් දසවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාද 2001 දී එළිදරව් අටළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දූතයාද ඉටු වූ විට ස්ථිර කරනු ලැබීය. ඉතිහාසය නැවත සිදුවී තිබුණි. එවිට ඊළඟට අපේක්ෂා කළ යුත්තේ බලාපොරොත්තු භංගත්වයකි.

බලාපොරොත්තුභංගය ප්‍රමාද කාලයකට දොර විවර කරනු ඇත. එම බලාපොරොත්තුභංගය, මෙම කාර්යයට සම්බන්ධ වූවන්ගේ ධෛර්යය බිඳ දමා ඔවුන් විසුරුවා හැරෙනු ඇත. එම බලාපොරොත්තුභංගය සිදු කරනු ලබන්නේ අනාවැකියේ ප්‍රධාන නීතියක් නොසලකා හැරීමෙන්ය; සැබවින්ම, එය ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ ආරම්භයේ පිහිටුවනු ලැබූ අනාවැකියේ මූලිකම නියමයයි. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ලැබුණු බලගැන්වීම ඉස්ලාමය සමඟ සම්බන්ධ වූ අතර, 2020 ජූලි 18 දින ඇති වූ බලාපොරොත්තුභංගය ද ඉස්ලාමය පිළිබඳ වූවකි. 1843 ප්‍රස්ථාරයේ ඇති සංඛ්‍යා කිහිපයක වැරැද්දකින් ස්වාමීන්වහන්සේ තම අත ඉවත් කළ බැවින්, එමෙන් පසුව සාමුවෙල් ස්නෝ සහ අනෙකුත් අය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින හඳුනාගැනීමට සමත් වූ බව අපට දන්වා ඇත. එවිට, 1843 වසරේ දී විසිතුන්සිය අවුරුදු අනාවැකිය සම්පූර්ණ වන බව පුරෝකථනය කිරීමට ඔවුන්ව මෙහෙයවූ එම සාක්ෂියම, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින නිශ්චිතව හඳුනාගැනීමට ඔවුන්ට ඉඩ සලසා දුන් ඒකාකාර සාක්ෂියම බව ස්නෝ සහ මිලරයිට්වරු දැකගත්හ.

> “යේසුස්වහන්සේත් ස්වර්ගීය සේනා සමූහය ම සියල්ලෝත්, තම ආත්මයන් ප්‍රේම කළ ඔහුව දැකීමට මිහිරි බලාපොරොත්තුවෙන් ආශාවෙන් බලා සිටි අය දෙස කරුණාවෙන් හා ප්‍රේමයෙන් බැලූහ. ඔවුන්ගේ පරීක්ෂාවේ වේලාවේදී ඔවුන්ට ශක්තිය දීමට දූතයෝ ඔවුන් වටා පියාසර කරමින් සිටියහ. ස්වර්ගීය පණිවිඩය පිළිගැනීමට අතපසු කළ අය අන්ධකාරයේ ඉතිරි කරනු ලැබූහ; දෙවියන්වහන්සේ ස්වර්ගයෙන් ඔවුන් වෙත එවා තිබූ ආලෝකය ඔවුන් පිළිගැනීමට අකමැති වූ බැවින්, උන්වහන්සේගේ කෝපය ඔවුන් පිට උද්දීපිත විය. තම ස්වාමියා නොපැමිණියේ මන්දැයි තේරුම් ගත නොහැකි වූ ඒ විශ්වාසවන්ත, බලාපොරොත්තු බිඳුණු අය අන්ධකාරයේ ඉතිරි කරනු නොලැබූහ. නැවතත් අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද සොයා බැලීමට ඔවුන් ඔවුන්ගේ බයිබල් වෙත මෙහෙයවනු ලැබූහ. ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය ගණන්වලින් ඉවත් කරන ලදී, හා වැරැද්ද විස්තර කරනු ලැබීය. අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද 1844 දක්වා ළඟා වන බවද, අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද 1843 දී අවසන් වන බව පෙන්වීමට ඔවුන් ඉදිරිපත් කළ එම සාක්ෂියම, ඒවා 1844 දී අවසන් වන බව සනාථ කරන බවද ඔවුහු දුටහ. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙන් ආලෝකය ඔවුන්ගේ තත්ත්වය මත ප්‍රකාශ විය, එවිට ඔවුහු ප්‍රමාද කාලයක් සොයාගත්හ—‘එය [දර්ශනය] ප්‍රමාද වුවද, එය සඳහා බලා සිටින්න.’ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ක්ෂණික පැමිණීමට තිබූ ඔවුන්ගේ ප්‍රේමය නිසා, සැබෑවෙන් බලා සිටින අය ප්‍රකාශ කිරීමට නියමිතව තිබූ දර්ශනයේ ප්‍රමාදය ඔවුහු නොසලකා හැර තිබූහ. නැවතත් ඔවුන්ට කාලය පිළිබඳ සටහන් වූ ලක්ෂ්‍යයක් තිබිණ. එහෙත්, 1843 දී ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල සලකුණු කළ උද්‍යෝගය හා ශක්තිය එම ප්‍රමාණයෙන් හිමි කරගැනීමට, ඔවුන්ගෙන් බොහෝදෙනෙකුට තම දැඩි බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම ඉක්මවා නැගී සිටීමට නොහැකි වූ බව මම දුටුවෙමි.” Early Writings, 236, 237.

2020 ජූලි 18 දින ඉස්ලාමය එක්සත් ජනපදයට පහර දෙනු ඇතැයි කරන ලද අනාවැකියකට මඟ පෙන්වූ සාක්ෂි, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී, කාල අංගය තවදුරටත් එම සිද්ධිය සමඟ සම්බන්ධ නොවී, එක්සත් ජනපදයට විරුද්ධව ගෙන එනු ලබන විනිශ්චය ඉස්ලාමය බව තහවුරු කරනු ඇතැයි අපි අපේක්ෂා කළ යුතුය.

1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසයේ ප්‍රධාන මාර්ගලකුණු හතරක් ඇත. සෑම මාර්ගලකුණක්ම මිලර්ගේ ප්‍රධාන නියමය වන—දිනක් වසරක් සඳහා යන මූලධර්මයේ යෙදවීම සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත.

2001 වර්ෂයේ ඉතිහාසයේ, ඉරිදා නීතිය දක්වා ප්‍රධාන මාර්ග-ලකුණු සතරක් ඇත. 2001 සැප්තැම්බර් 11 ඉස්ලාම් විය. 2020 ජූලි 18 දින වූ අසාර්ථක අනාවැකිය ඉස්ලාම් ගැන විය. සෑම මාර්ග-ලකුණක්ම Future for America හි ප්‍රධාන නීතිය වන—ඉතිහාසයේ පුනරාවර්තනය—යෙදවීම සමඟ සම්බන්ධ වේ. “ගිගුරුම් හත” යන්නෙන් අනාගත සිදුවීම්, ඒවායේ අනුපිළිවෙළ අනුව හෙළිදරව් කරනු ලබන දෑ, නියෝජනය වේ. මාර්ග-ලකුණු සතරෙන් පළමුවැන්න 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන අතර, තුන්වන විපතේ ඉටු වීමක් ලෙස ඉස්ලාම් විසින් එක්සත් ජනපදයට කළ ප්‍රහාරයක් හඳුන්වා දෙයි. අපගේ ඉතිහාසයේ ඉරිදා නීතිය නියෝජනය කරන අවසාන මාර්ග-ලකුණ ඉස්ලාම් පිළිබඳ විය යුතුය; මක්නිසාද Alpha සහ Omega සෑමවිටම ආරම්භයෙන් අවසානය දර්ශනය කරන අතර, “ගිගුරුම් හත” මේ ඉතිහාසය සඳහාම මුද්‍රා තැබූවෙත් Alpha සහ Omega වන බැවිනි. ඉරිදා නීතියේදී ඉස්ලාම් එක්සත් ජනපදයට ප්‍රහාර එල්ල කරනු ඇත.

දැන් විවෘත කරනු ලබන සත් ගර්ජනාවන්ගේ මුද්‍රා විවෘත කිරීමේ ප්‍රධාන අංග තුනෙන් එකක් මෙයයි. මෝසෙස් තම ඉතිහාස රේඛාවේ මධ්‍යම රාත්‍රි හඬට ආදර්ශ වූ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කළ විට, අවසාන චලනයන් වේගවත් විය. ඊජිප්තුවේ මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬ ඇති කරමින් ජ්‍යේෂ්ඨයා පිළිබඳ අනාවැකිය සම්පූර්ණ වන තුරු, අතිශ්චර්යමත් විනාශකාරී වසංගත දහයක් පැමිණියහ. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ යෙරුසලමට ඇතුළු වූ විගස, කුරුසිය වෙත ගෙනයන වේගවත් පියවර ආරම්භ වී තිබුණි. පණිවිඩය ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ පසු ආපසු හැරීමක් නොවීය. 1844 අගෝස්තු 12 දින Exeter කඳවුරු රැස්වීමෙන් පසු, මාස දෙකකටත් අඩු කාලයකින්, එම අනාවැකිය සම්පූර්ණ විය.

> තවද ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කියන ලද්දේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණෙනි, ඉශ්‍රායෙල් දේශයේ ඔබලා අතර තිබෙන ඒ කියමන කුමක් ද? එය මෙසේ කියයි: දවස් දිගු වී ඇත, සියලු දර්ශන අසාර්ථක වෙයි. එබැවින් ඔවුන්ට කියන්න: ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක; මම මේ කියමන නවත්වන්නෙමි, ඉශ්‍රායෙල් තුළ ඔව්හු තවත් එය කියමනක් ලෙස භාවිතා නොකරන්නෝය; එහෙත් ඔවුන්ට මෙසේ කියන්න: දවස් ළඟය, සෑම දර්ශනයකම ඉටු වීමද ළඟය. මක්නිසාද ඉශ්‍රායෙල් ගෘහය තුළ තවත් අසාර දර්ශනයක්වත්, ප්‍රසන්න කරන පේන කීමක්වත් නොවන්නේය. මක්නිසාද මම ස්වාමීන්වහන්සේය; මම කතා කරන්නෙමි, මා කතා කරන වචනය ඉටු වන්නේය; එය තවත් ප්‍රමාද නොවන්නේය. මක්නිසාද, අහෝ කැරලිකාර ගෘහයෙනි, ඔබලාගේ දවස්වලම මම ඒ වචනය කියා එය ඉටු කරන්නෙමි යයි ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ පවසන සේක. නැවතත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කියන ලද්දේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණෙනි, බලව, ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයේ අය මෙසේ කියති: ඔහු දකින දර්ශනය තව බොහෝ දවස් පසුවටය, ඔහු අනාවැකි කියන්නේ බොහෝ දුර අනාගත කාලයන් පිළිබඳවය. එබැවින් ඔවුන්ට කියන්න: ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක; මාගේ කිසි වචනයක් තවත් ප්‍රමාද නොවන්නේය; එහෙත් මා කතා කළ වචනය ඉටු වන්නේය යයි ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ පවසන සේක. එසකියෙල් 12:21–28.

Back to Articles