Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Two

දානියෙල්ගේ පොත - අනූ දෙකයි

Unveiling Prophecy: The Triple Application of Daniel’s Last Six Verses and the Advancing Light of the Third Angel

අනාගතවක්තෘත්වය හෙළිදරව් කිරීම: දානියෙල්ගේ අවසාන පද හයේ ත්‍රිත්ව යෙදීම සහ තුන්වන දූතයාගේ ප්‍රගතිශීලී ආලෝකය

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the Millerite movement, the increase of knowledge was unsealed and it tested primarily, but not exclusively the professed Protestants in the United States. Sardis, the church coming out of the darkness of papal supremacy was being led to a fuller understanding of the gospel that was to be revealed when the heavenly sanctuary was opened in heaven. In the movement of the third angel the increase of knowledge was unsealed on September 11, 2001 and it tested Laodicean Adventism around the world. For this reason, the truth represented in the last six verses of Daniel eleven, which is the source of the increase of knowledge, was resisted by Laodicean Adventism.

මිල්ලරයිට් ව්‍යාපාරය තුළ, දැනුමේ වැඩිවීම මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ අතර, එය ප්‍රධාන වශයෙන්, නමුත් ඒකට පමණක් සීමා නොවී, එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රකාශිත ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වරුන් පරීක්ෂා කළේය. පාප්වරුන්ගේ ප්‍රභුත්වයේ අන්ධකාරයෙන් පිටතට එමින් සිටි සර්දිස් සභාව, ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය ස්වර්ගයේ විවෘත කළ විට හෙළිවීමට නියමිත වූ සුභාරංචියේ වඩා පූර්ණ අවබෝධයකට නායකත්වය කරනු ලැබුවාය. තුන්වන දූතයාගේ ව්‍යාපාරය තුළ, දැනුමේ වැඩිවීම 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ අතර, එය ලොව පුරා ලාඔදිකීය අද්වෙන්ටිස්තවාදය පරීක්ෂා කළේය. මේ හේතුව නිසා, දැනුමේ වැඩිවීමට මූලාශ්‍රය වන දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය තුළ නිරූපිත සත්‍යය, ලාඔදිකීය අද්වෙන්ටිස්තවාදය විසින් ප්‍රතිරෝධ කරනු ලැබීය.

> “The few faithful builders upon the true foundation (1 Corinthians 3:10, 11) were perplexed and hindered as the rubbish of false doctrine obstructed the work. Like the builders upon the wall of Jerusalem in Nehemiah’s day, some were ready to say: ‘The strength of the bearers of burdens is decayed, and there is much rubbish; so that we are not able to build.’ Nehemiah 4:10. Wearied with the constant struggle against persecution, fraud, iniquity, and every other obstacle that Satan could devise to hinder their progress, some who had been faithful builders became disheartened; and for the sake of peace and security for their property and their lives, they turned away from the true foundation. Others, undaunted by the opposition of their enemies, fearlessly declared: ‘Be not ye afraid of them: remember the Lord, which is great and terrible’ (verse 14); and they proceeded with the work, everyone with his sword girded by his side. Ephesians 6:17.

> සැබෑ පදනම මත (1 කොරින්ති 3:10, 11) ගොඩනඟමින් සිටි විශ්වාසවන්ත අල්පදෙනා, ව්‍යාජ ධර්මෝපදේශයේ කසළ වැඩයට බාධා කළ බැවින්, වියවුලට පත් වී අත්අඩංගුවට ලක් වූහ. නෙහෙමියාගේ දිනවල යෙරුසලමේ ප්‍රාකාරය මත සිටි ගොඩනඟන්නන් මෙන්, සමහරුන් මෙසේ කියීමට සූදානම් වූහ: ‘බර උසුලන්නන්ගේ ශක්තිය ක්ෂීණ වී ඇත, කසළද බොහෝය; එබැවින් අපට ගොඩනඟන්නට නොහැක.’ නෙහෙමියා 4:10. පීඩනයට, වංචාවට, අධර්මිෂ්ඨතාවයට, සහ තමන්ගේ ප්‍රගතිය වැළැක්වීමට සාතන් සැලසුම් කළ හැකි සෑම අනෙක් බාධකයකටම එරෙහිව පැවති අඛණ්ඩ අරගලයෙන් වෙහෙසට පත් වූ, විශ්වාසවන්ත ගොඩනඟන්නන්ව සිටි සමහරුන් හෘදෝද්යෝගය අහිමි කරගෙන, සාමයත් තම දේපළ හා ජීවිත සඳහා ආරක්ෂාවත් උදෙසා, සැබෑ පදනමෙන් ඉවතට හැරී ගියහ. තවත් අය, තම සතුරන්ගේ විරුද්ධතාවයෙන් නොබියව, භය නොවී මෙසේ ප්‍රකාශ කළහ: ‘ඔවුන්ට භය නොවන්න: මහත්ද භයානකද වන ස්වාමීන්වහන්සේ සිහි කරන්න’ (14 වන පදය); එසේම ඔවුහු, එක් එක් අය තම කඩුව පැත්තේ බැඳගෙන, වැඩය ඉදිරියට ගෙන ගියහ. එපීස 6:17.

> “The same spirit of hatred and opposition to the truth has inspired the enemies of God in every age, and the same vigilance and fidelity have been required in His servants. The words of Christ to the first disciples are applicable to His followers to the close of time: ‘What I say unto you I say unto all, Watch.’ Mark 13:37.” The Great Controversy, 56.

> “සත්‍යයට එරෙහි ද්වේෂයේ සහ විරුද්ධතාවයේ එම එකම ආත්මය සියලු යුගයන් තුළද දෙවියන්වහන්සේගේ සතුරන් උද්යෝගමත් කර ඇත; එමෙන්ම උන්වහන්සේගේ සේවකයන් තුළද එම එකම සෝදිසි බව හා විශ්වාසවන්තභාවය අවශ්‍ය කර ඇත. පළමු ශ්‍රාවකයන්ට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පැවසූ වචන, කාලයේ අවසානය දක්වා උන්වහන්සේගේ අනුගාමිකයන්ටද අදාළ වේ: ‘මම ඔබට කියන දේ සියල්ලන්ට කියමි, අවදියෙන් සිටින්න.’ මාර්ක් 13:37.” The Great Controversy, 56.

The presentation of the message of the last six verses of Daniel began in the environment of the self-supporting ministries of Laodicean Adventism, and was thereafter confronted with the famous theologians (the learned) of Laodicean Adventism as time progressed. The weapons that were employed in an attempt to discredit the message, invariably produced a greater light and clarity of the verses that were under scrutiny and attack. Those attacks ultimately led to prophetic understandings that had not been previously recognized, but were then established and found to be part of the advancing light of the third angel.

දානියෙල්ගේ අවසාන පද හයේ පණිවිඩයේ ඉදිරිපත් කිරීම ලායෝදිසීය ආඩ්වෙන්ටිස්ම්හි ස්වයං-පෝෂිත සේවාවන්ගේ පරිසරය තුළ ආරම්භ වූ අතර, ඉන්පසු කාලය ඉදිරියට ගමන් කළ පරිදි ලායෝදිසීය ආඩ්වෙන්ටිස්ම්හි ප්‍රකට දේවවේදීන් (උගතුන්) සමඟ මුහුණදෙමින් පැවතුණි. එම පණිවිඩය අපකීර්තියට පත් කිරීමට කරන ලද උත්සාහයක දී භාවිත කළ අවි, සෑම විටම පරීක්ෂාවට සහ ප්‍රහාරයට ලක්ව තිබූ එම පදයන් පිළිබඳ වඩා මහත් ආලෝකයක් සහ පැහැදිලි බවක් උපදවා දුන්නේය. අවසානයේ එම ප්‍රහාර, පෙර හඳුනාගෙන නොතිබූ නමුත් එවකට ස්ථාපිත වූ, තෙවන දේවදූතයාගේ ප්‍රගතිශීලී ආලෝකයේ කොටසක් බවට සොයාගනු ලැබූ, ප්‍රාක්තනික අවබෝධයන් වෙත නායකත්වය දුන්නේය.

The Millerites only recognized four kingdoms of Bible prophecy, but shortly after 1844, it was understood that the United States was the earth beast of Revelation thirteen, and that understanding clarified that the papacy was not simply a part of the Roman kingdom, but it was actually the fifth kingdom of Bible prophecy.

මිලර්වාදීහු බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්‍ය හතරක් පමණක් හඳුනාගෙන සිටියහ. එහෙත් 1844 න් ටික කලකට පසු, එක්සත් ජනපදය එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයේ භූමියෙන් නැඟී එන මෘගයා බව අවබෝධ කරගනු ලැබූ අතර, එම අවබෝධය මගින් පාප් පදවිය රෝම රාජ්‍යයේ සරලවම කොටසක් නොව, සැබවින්ම බයිබල් අනාවැකිවල පස්වන රාජ්‍යය බව පැහැදිලි විය.

> “Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> “විශාල රතු නාගයෙකුගේ, දිවි-සමාන මෘගයෙකුගේ, සහ බැටළු-සමාන අඟ සහිත මෘගයෙකුගේ සංකේතයන් යටතේ, විශේෂයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පාගා දැමීමෙහිත් උන්වහන්සේගේ ජනතාවට පීඩා කිරීමෙහිත් නිරත වන්නාවූ භූමික රාජ්‍යයන් යොහන්ට ඉදිරිපත් කරනු ලැබීය. එම යුද්ධය කාලයේ අවසානය දක්වාම පවත්වාගෙන යනු ලැබේ. ශුද්ධ ස්ත්‍රියක සහ ඇගේ දරුවන් මගින් සංකේතවත් කරන ලද දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඉතා සුළු සංඛ්‍යාවකින් යුක්තව සිටින බව නිරූපණය කරනු ලැබීය. අවසාන දවස්වල තවමත් පැවතුණේ ඉතිරි කොටසක් පමණි. ඔවුන් පිළිබඳව යොහන් මෙසේ කථා කරයි: ‘දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා රක්ෂා කරන, යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සාක්ෂිය ඇති අය.’”

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.

> “අපගාමී ආගමිකත්වය මගින්ත්, එවිට පාප් පදවිය මගින්ත්, දෙවියන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්ත සාක්ෂිකරුවන් පොළොවෙන් මකාදමනු පිණිස සාතන් ශතවර්ෂ ගණනාවක් තිස්සේ තම බලය ක්‍රියාත්මක කළේය. අපගාමිකයෝද පාප්වාදීයෝද එකම නාගික ආත්මයෙන් ප්‍රේරණය කරන ලදහ. ඔවුන් අතර වෙනස වූයේ, දෙවියන්වහන්සේට සේවය කරන බවට මවාපෑමක් කරමින් සිටි පාප් පදවිය වඩාත් භයානක හා කෲර සතුරා වූවක් බව පමණි. රෝමවාදයේ මාධ්‍යකාරකත්වය මගින් සාතන් ලෝකය වහල්භාවයට ගත්තේය. දෙවියන්වහන්සේගේ බව ප්‍රකාශ කළ සභාව මෙම මෝහයේ පේළි තුළට ගසාගෙන ගිය අතර, අවුරුදු දහසකට අධික කාලයක් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නාගයාගේ කෝපය යටතේ දුක් වින්දෝය. තවද, තම ශක්තියෙන් වියෝජිත කරනු ලැබූ පාප් පදවිය පීඩනයෙන් වැළකී සිටීමට බලකරනු ලැබූ කල, යොහන් නාගයාගේ හඬ ප්‍රතිධ්වනි කරමින්, එම කෲර හා දෙවියන්වහන්සේට නින්දාකාරී කාර්යයම ඉදිරියට ගෙන යාම සඳහා උද්ගත වන නව බලයක් දුටුවේය. සභාවටත් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවටත් විරුද්ධව යුද්ධ කළ යුතු අවසාන බලය වූ මෙම බලය, බැටළු පැටවාගේ අඟ මෙන් වූ අඟ දෙකක් ඇති මෘගයෙකු මගින් සංකේතවත් කරනු ලැබීය.”

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that “he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.” Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “එහෙත් අනාවැකිමය පැන්සලේ දැඩි ඇඳීම මෙම සාමකාමී දර්ශනය තුළ වෙනසක් හෙළි කරයි. බැටළු පැටවෙකු වැනි අඟ ඇති මෘගයා නාගයෙකුගේ හඬින් කථා කරයි, සහ ‘තමා ඉදිරියෙහි සිටින පළමු මෘගයාගේ සියලු බලය ක්‍රියාත්මක කරයි.’ අනාවැකිය ප්‍රකාශ කරන්නේ, ඔහු පොළොවේ වාසය කරන්නන්ට මෘගයාට රූපයක් සාදන ලෙස කියනු ඇති බවත්, සහ “ඔහු කුඩාද මහත්ද, ධනවන්තද දුප්පත්ද, නිදහස්ද බැඳී සිටින්නන්ද, සියල්ලන්ටම තම දකුණු අතේ හෝ තම නළලවල ලකුණක් ලබන ලෙස කරවයි; එම ලකුණ, හෝ මෘගයාගේ නාමය, හෝ ඔහුගේ නාමයේ සංඛ්‍යාව ඇති අය හැර වෙන කිසිවෙකුට මිල දී ගැනීමටවත් විකිණීමටවත් නොහැකි වන පිණිසය.” මෙසේ ප්‍රොතෙස්තන්වාදය පාප්තන්ත්‍රයේ පියවර අනුගමනය කරයි.” Signs of the Times, November 1, 1899.

When the last six verses of Daniel eleven were unsealed, it was recognized that the entire sequence illustrated in those six verses, were addressing the interactions of the three powers Sister White just identified as “paganism,” the “Papacy” and “Protestantism.” The enemy argued that the “glorious land” of verse forty-one was a symbol of either Protestantism or the Seventh-day Adventist church, but the “glorious land” is the United States, and in verse forty-one the king of the north (the papacy) conquers the United States at the soon coming Sunday law. The satanic error that identifies the “glorious land” as anything other than the United States is designed to prevent men and women from recognizing that the next prophetic event after the collapse of the Soviet Union in 1989, in the period represented in the last six verses of Daniel eleven, is the soon coming Sunday law.

දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය මුද්‍රා විවෘත කළ විට, එම පද හය තුළ නිරූපිත සම්පූර්ණ අනුක්‍රමය, සහෝදරි වයිට් දැන්ම “පැගන් ආගම,” “පාප්වාදය,” සහ “ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වාදය” ලෙස හඳුන්වා දුන් බල තුන අතර අන්තර්ක්‍රියා සම්බන්ධ කරමින් පවතින බව හඳුනාගනු ලැබීය. “මහත් මහිමවත් දේශය” යනුවෙන් හතළිස්එකවන පදයේ සඳහන් වන්නේ ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වාදයේ හෝ සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවේ සංකේතයක් බව සතුරා තර්ක කළේය; එහෙත් “මහත් මහිමවත් දේශය” යනු එක්සත් ජනපදය වන අතර, හතළිස්එකවන පදයේ උතුරු රජු (පාප්වාදය) ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී එක්සත් ජනපදය ජයග්‍රහණය කරයි. “මහත් මහිමවත් දේශය” එක්සත් ජනපදය හැර වෙන කිසිවක් ලෙස හඳුන්වන සාතනික වරද, 1989දී සෝවියට් සංගමය බිඳවැටීමෙන් පසුව, දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය මඟින් නියෝජනය කරන කාලය තුළ, ඊළඟ අනාවැකිමය සිදුවීම ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය බව පුරුෂයන්ට හා ස්ත්‍රීන්ට හඳුනාගැනීමෙන් වළක්වා තැබීමට සැලසුම් කර ඇත.

For Seventh-day Adventists, this means that verse forty-one is identifying the close of probation for God’s church, and the last thing Laodicean Adventism wants to hear, is that their probationary time is running out! The Lord led the argument to a point where it was recognized that when pagan Rome took control of the world at the Battle of Actium in 31 BC, it had to first conquer three geographical powers as represented in Daniel chapter eight.

සත්වැනි දින අඩ්වෙන්ටිස්වරුන් සඳහා, මෙයින් අදහස් වන්නේ හතළිස්එක වන වාක්‍යය දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව සඳහා කරුණාකාලය අවසන් වීම හඳුනාදෙමින් ඇති බවත්, ලාඕදිකියානු අඩ්වෙන්ටිස්වාදය අසාගැනීමට කිසිසේත් කැමති නොවන අවසාන දේ නම්, ඔවුන්ගේ කරුණාකාලය අවසන් වෙමින් පවතින බවත්ය! ස්වාමීන්වහන්සේ තර්කය එවන් ස්ථානයකට මෙහෙයවූසේක; එහිදී ක්‍රිස්තුපූර්ව 31 දී ඇක්ටියම් යුද්ධයේදී අනුන්වහන්සේ නොදන්නා රෝමය ලෝකයේ පාලනය අත්පත් කරගත් විට, දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ නිරූපණය කර ඇති පරිදි භූගෝලීය බලයන් තුනක් මුලින් ජයගත යුතු වූ බව පිළිගනු ලැබීය.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> ඒවායින් එකකින් කුඩා අඟක් එකක් නික්ම ආයේය; එය දකුණ දෙසටත්, නැගෙනහිර දෙසටත්, රමණීය දේශය දෙසටත් අතිශයින් මහත් විය. දානියෙල් 8:9.

It was an established fact that the “south”, “east” and “the pleasant land” represented the three geographical areas that pagan Rome took control of, as it ascended the throne of the earth as the fourth kingdom of Bible prophecy. In conjunction with this fact was that papal Rome also had to overcome three geographical powers, as it ascended the throne of the earth as the fifth kingdom of Bible prophecy, as represented in Daniel chapter seven.

“දකුණ”, “නැගෙනහිර” සහ “අලංකාර දේශය” යනුවෙන් දර්ශනය වූයේ, බයිබල් අනාවැකියේ සිව්වන රාජ්‍යය ලෙස ලෝකයේ සිංහාසනයට නැඟී එන විට, අජාතික රෝමය තම පාලනයට ගත් භූගෝලීය ප්‍රදේශ තුන නියෝජනය කළ බව ස්ථිරව පිහිටා තිබූ සත්‍යයකි. මෙම සත්‍යය සමඟ සම්බන්ධ වූයේ, දානියෙල් සත්වන අධ්‍යායයේ නිරූපිත පරිදි, බයිබල් අනාවැකියේ පස්වන රාජ්‍යය ලෙස ලෝකයේ සිංහාසනයට නැඟී එන විට, පාප් රෝමයද භූගෝලීය බලයන් තුනක් ජයගත යුතු වූ බවය.

> I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

> මම ඒ අඟයන් ගැන සලකා බැලුවෙමි; එවිට බලව, ඒවා අතරින් තවත් කුඩා අඟයක් උද්භව විය; ඒ ඉදිරියෙහි පළමුවැති අඟයන් තුනක් මුල් සමඟ උදුරා දමනු ලැබුවේය. තවද බලව, මේ අඟයේ මනුෂ්‍යයාගේ ඇස්වලට සමාන ඇස්ද, මහත් දේ කියන මුඛයක්ද තිබුණේය. දානියෙල් 7:8.

In the controversy that waged over the “glorious land” of verse forty-one the Lord identified that there were three manifestations of Rome in prophecy. Pagan Rome, which was followed by papal Rome and then there was Rome of the last days, that we called “modern Rome”. Based upon two sound and established truths of prophecy, the first being that God never changes, and the other that truth is established upon the testimony of two witnesses, we concluded without wavering that the three obstacles for the king of the north in the last six verses of Daniel chapter eleven had to represent three modern geographical powers.

පනස් එක්වන පදයේ “මහත්කීර්තිමත් දේශය” පිළිබඳව පැවති විවාදයේදී, ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් අනාවැකියේ රෝමයේ ප්‍රකාශවීම් තුනක් තිබෙන බව හඳුන්වා දුන්සේක. එනම්, පගන් රෝමය; එය අනතුරුව පේපල් රෝමය විසින් අනුගමනය කරන ලදී; එවිට අවසාන දවස්වල රෝමයද තිබුණේය, එය අප “නවීන රෝමය” යනුවෙන් හැඳින්වූයෙමු. අනාවැකියේ ස්ථිරව පිහිටුවන ලද නිවැරදි සත්‍ය දෙකක් මත පදනම්ව—පළමුව, දෙවියන්වහන්සේ කිසිවිටෙකත් වෙනස් නොවන සේක යන්න; අනෙක, සත්‍යය සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකුගේ සාක්ෂිය මත ස්ථාපිත වන්නේය යන්න—අපි කිසිදු දෙගිඩියාවකින් තොරව මෙම නිගමනයට පැමිණියෙමු: දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හයේ උතුරු රජුට එරෙහි බාධක තුන අනිවාර්යයෙන්ම නවීන භූගෝලීය බලයන් තුනක් නියෝජනය කළ යුතු බවය.

> Jesus Christ the same yesterday, and today, and forever. Hebrews 13:8.

> යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඊයේත්, අදත්, සදාකාලය පුරාත් එකමය. හෙබ්‍රෙව් 13:8.

> It is also written in your law, that the testimony of two men is true. John 8:17.

> ඔබගේ ව්‍යවස්ථාවෙහිද ලියා තිබෙන්නේ, මනුෂ්‍යයන් දෙදෙනෙකුගේ සාක්ෂිය සත්‍යය බවය. යොහන් 8:17.

This recognition confirmed what we had already concluded, for we had been identifying the “glorious land” as a geographical power (the United States), and rejected the foolish idea that it represented a church, which is a spiritual power. We formed this position based upon the belief which has always been confirmed, that there are no accidents in God’s Word. It is clear upon many witnesses that God’s church in the last days is a mountain.

මෙම හඳුනාගැනීම අප විසින් දැනටමත් නිගමනය කර තිබූ දෙය සනාථ කළේය; මක්නිසාද අප “මහත් තේජස්වන්ත දේශය” භූගෝලීය බලයක් ලෙස (එක්සත් ජනපදය) හඳුනාගෙන සිටි අතර, එය ආත්මික බලයක් වන සභාවක් නියෝජනය කරයි යන මෝඩ අදහස අපි ප්‍රතික්ෂේප කළෙමු. අපි මෙම ස්ථාවරය ගොඩනඟා ගත්තේ සෑම විටම සනාථ වී තිබූ එම විශ්වාසය මතය, එනම් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ අහම්බයන් නොමැති බවය. බොහෝ සාක්ෂි මත, අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව කන්දක් බව පැහැදිලිය.

> And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.

> අවසාන දවස්වල මෙසේ සිදු වන්නේය: සමිඳාණන්වහන්සේගේ ගෘහයේ කන්ද කඳු මුදුන්වල පිහිටුවනු ලබන්නේය; එය කුඩා කඳු වලට ඉහළින් උසස් කරනු ලබන්නේය; සියලු ජාතීහු එයට ගලා එන්නෝය. බොහෝ ජනයෝ ගොස් මෙසේ කියන්නෝය: එන්න, අපි සමිඳාණන්වහන්සේගේ කන්දටත්, යාකොබ්ගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයටත් නැඟි යමු; උන්වහන්සේ අපට උන්වහන්සේගේ මාර්ග ගැන උගන්වන සේක, අපිද උන්වහන්සේගේ පථවල ගමන් කරන්නෙමු. මක්නිසාද ව්‍යවස්ථාව ශියෝන් සිට නික්ම යන්නේය, සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය යෙරුසලමෙන් පිටවන්නේය. යෙසායා 2:2, 3.

Those who proposed that the “glorious land” is a church, and more often than not they claimed it is the Seventh-day Adventist church, did so because, Daniel identifies the land as “glorious,” and their shallow reasoning concluded, that because the “glorious holy mountain” in verse forty-five is most certainly God’s last day church, therefore the “glorious land” must also be the church. After all, they both contain the adjective “glorious.”

“මහත් තේජසින් යුත් දේශය” යනු සභාවක් බවත්, බොහෝ අවස්ථාවල එය සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව බවත් යෝජනා කළ අය එසේ කළේ දානියෙල් එම දේශය “මහත් තේජසින් යුත්” ලෙස හඳුන්වා දෙන බැවින්ය; තවද ඔවුන්ගේ අගාධ නොවූ තර්කය මෙසේ නිගමනය කළේය: හතළිස් පහවන පදයේ සඳහන් “මහත් තේජසින් යුත් ශුද්ධ කන්ද” නියත වශයෙන්ම දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දින සභාව බැවින්, “මහත් තේජසින් යුත් දේශය” ද සභාව විය යුතුය. අවසානයේ, ඒ දෙකෙහිම “මහත් තේජසින් යුත්” යන විශේෂණය අන්තර්ගතව ඇත.

There are no mistakes in God’s word, and when Daniel uses “land,” in connection with the word “glorious,” and four verses later he uses “holy mountain,” in connection with the word “glorious,” Daniel was identifying a purposeful distinction between a land and a mountain. The literal glorious land is Judah, and it is in the city of Jerusalem that God’s temple was erected. Jerusalem, or the temple, can be understood as God’s church, but the territory where Jerusalem is located is the land of Judah. Many truths were established as knowledge increased in the advancing light of the third angel, but we are here simply laying out the background of prophecy identifying three manifestations of Rome.

දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ කිසිදු දෝෂයක් නොමැති අතර, දානියෙල් “තේජෝමත්” යන වචනය සමඟ සම්බන්ධ කර “දේශය” යන පදය භාවිත කරන විට, එයට පද හතරකට පසු “තේජෝමත්” යන වචනය සමඟ සම්බන්ධ කර “ශුද්ධ පර්වතය” යන පදය භාවිත කරන විට, දානියෙල් දේශයක් හා පර්වතයක් අතර අරමුණක් සහිත වෙනසක් හඳුනා දක්වමින් සිටියේය. වචනාර්ථයෙන් තේජෝමත් දේශය යූදාය; දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාව ඉදිකරනු ලැබුවේ යෙරුසලම නගරය තුළය. යෙරුසලම හෝ මාලිගාව දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව ලෙස අවබෝධ කරගත හැකි නමුත්, යෙරුසලම පිහිටා ඇති භූමිප්‍රදේශය යූදා දේශයයි. තුන්වන දේවදූතයාගේ ප්‍රගතිශීලී ආලෝකය තුළ දැනුම වැඩිවෙත්ම බොහෝ සත්‍යයන් ස්ථාපිත කරනු ලැබූ නමුත්, අප මෙහි සරලව කරනුයේ රෝමයේ ප්‍රකාශන තුනක් හඳුනා දක්වන අනාවැකියේ පසුබිම විස්තර කර තැබීම පමණි.

When we recognized that pagan and papal Rome provided two witnesses that established the prophetic characteristics of modern Rome, we recognized a principle of interpretation that I called the “triple application of prophecy.” There were others who had employed similar ideas of a threefold repetition of certain prophecies, but the definition we came to recognize was the definition we still use. It is significant to understand that the prophetic rule of the triple application of prophecy, that is so often applied by Future for America, was realized during the argument of the last six verses of Daniel eleven, but what is just as significant is that the argument led to the first recognition that the triple application of prophecy was concerning Rome. In Millerite history one of the arguments was whether Antiochus Epiphanes was “the robbers” of Daniel’s people, or was “the robbers” Rome, as the Millerites understood. The reason this is significant is because Rome, as “the robbers” of Daniel’s people, are who would “established the vision” in Daniel eleven, verse fourteen.

අපි නූතන රෝමයේ අනාවැකිමය ලක්ෂණ ස්ථාපිත කළ සාක්ෂි දෙකක් ලෙස අනේකදේවවාදී රෝමයත් පාප්කීය රෝමයත් සැපයූ බව හඳුනාගත් විට, මම “අනාවැකියේ ත්‍රිත්ව අදාළකම” යැයි හැඳින්වූ අර්ථකථන මූලධර්මයක් අපි හඳුනාගත්තෙමු. ඇතැම් අනෙක් අයද කිසියම් අනාවැකිවල තුන් වරක් නැවත සිදුවීම පිළිබඳ සමාන අදහස් භාවිත කර තිබුණද, අප විසින් හඳුනාගැනීමට පැමිණි නිර්වචනය අප තවමත් භාවිත කරන නිර්වචනයම වේ. Future for America විසින් බොහෝ විට අදාළ කරනු ලබන අනාවැකියේ ත්‍රිත්ව අදාළකමේ මෙම අනාවැකිමය නියමය, දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය පිළිබඳ තර්කය අතරතුර අවබෝධයට පැමිණි බව තේරුම්ගැනීම වැදගත්ය; එහෙත් එයට සමාන ලෙසම වැදගත් වූයේ, එම තර්කය අනාවැකියේ ත්‍රිත්ව අදාළකම රෝමය සම්බන්ධ වූ බව පළමුවරට හඳුනාගැනීමට මඟ පෙන්වූයේය. මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ එක් තර්කයක් වූයේ, අන්තියෝකස් එපිෆනීස් දානියෙල්ගේ ජනතාවගේ “කොල්ලකාරයන්” ද, නැතහොත් මිලෙරයිට්වරුන් වටහාගත් පරිදි රෝමය “කොල්ලකාරයන්” ද යන ප්‍රශ්නයය. මෙය වැදගත් වීමට හේතුව නම්, දානියෙල්ගේ ජනතාවගේ “කොල්ලකාරයන්” ලෙස රෝමය, දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දහහතරවන පදයෙහි “දර්ශනය ස්ථාපිත කරනු” ලබන්නෝ කවුරුන්ද යන්න එයම වන බැවිනි.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> ඒ කාලවලදී දකුණේ රජුට විරුද්ධව බොහෝ දෙනෙක් නැඟී සිටිනු ඇත. තවද, දර්ශනය ස්ථිර කිරීමට ඔබගේ ජනතාව අතරින් කොල්ලකාරයෝද තමන්ම උසස් කරගනු ඇත; එහෙත් ඔවුහු වැටෙනු ඇත. දානියෙල් 11:14.

The first time we understood a triple application of prophecy it was recognized by the fact that there are three manifestations of Rome in Bible prophecy. Rome established the vision of the advancing light of the third angel, as it did in Millerite history. In Millerite history it was the understanding that paganism and papalism were the powers that trampled down the sanctuary and host that became the framework of truth upon which Miller constructed “all” of his prophetic understandings. The last six verses of Daniel eleven, established a framework of truth that Future for America has built all its prophetic applications upon. That framework is the three desolating powers of the dragon, the beast and the false prophet that lead the world to Armageddon.

අප ප්‍රථම වරට අනාවැකියේ තුන්ගුණික යෙදීමක් අවබෝධ කරගත් විට, එය හඳුනාගනු ලැබුවේ බයිබල් අනාවැකිය තුළ රෝමයේ ප්‍රකාශ තුනක් පවතින බැවිනි. මිලරයිට් ඉතිහාසයේ එය කළාක් මෙන්ම, රෝමය තෙවැනි දූතයාගේ ඉදිරියට ගමන් කරන ආලෝකය පිළිබඳ දර්ශනය ස්ථාපිත කළේය. මිලරයිට් ඉතිහාසයේදී, ශුද්ධස්ථානයත් සේනාදලයත් පාගා දැමූ බලයන් වන්නේ අනාගාරිකත්වය සහ පාප්වාදය බව වූ අවබෝධය, මිලර් තම අනාවැකිමය අවබෝධයන් “සියල්ල” ගොඩනඟාගත් සත්‍යයේ රාමුව බවට පත් විය. දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය, Future for America තම සියලු අනාවැකිමය යෙදීම් ගොඩනඟා ඇති සත්‍යයේ රාමුවක් ස්ථාපිත කළේය. එම රාමුව නම්, සර්පයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘ යන ලෝකය ආර්මගෙද්දොන් වෙත ගෙනයන විනාශකාරී බල තුනයි.

That framework is based upon the recognition that pagan Rome followed by papal Rome provide two witnesses that establishes modern Rome, and that modern Rome is the threefold union of the dragon of spiritualism (the United Nations), the beast of Catholicism (the papacy), and the false prophet of apostate Protestantism (the United States). That framework is what we identify as a triple application of prophecy. Over the following articles we will discuss the various triple applications of prophecy that have been recognized, and which make up the framework of the advancing light of the three angels.

එම රාමුව පදනම්ව ඇත්තේ, අනුක්‍රමයෙන් පැමිණි හෙදන රෝමය හා පාප් රෝමය නවීන රෝමය ස්ථාපිත කරන සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා සපයන බව හඳුනාගැනීම මතය; නවීන රෝමය නම් ආත්මවාදයේ සර්පයා (එක්සත් ජාතීන්), කතෝලිකවාදයේ මෘගයා (පාප්පදවිය), හා අපස්ථ ප්‍රොටස්ටන්ට්වාදයේ ව්‍යාජ අනාගතවක්තෘවරයා (එක්සත් ජනපදය) යන ත්‍රිවිධ එක්සත්කම බවද එහි අර්ථය වේ. එම රාමුවම අප විසින් අනාවැකියේ ත්‍රිවිධ යෙදීමක් ලෙස හඳුනාගන්නෙමු. අනුගමනය කරන ලිපිවලදී, හඳුනාගෙන ඇති අනාවැකියේ විවිධ ත්‍රිවිධ යෙදීම් පිළිබඳව අපි සාකච්ඡා කරන්නෙමු; ඒවා තුන් දේවදූතයන්ගේ ප්‍රගතිශීලී ආලෝකයේ රාමුව සකස් කරයි.

We will look at the triple application of three manifestations of Rome, which identify the political and religious structure of modern Rome, which Sister White called churchcraft and statecraft. That structure is recognized by bringing the prophetic characteristics of pagan Rome together with the prophetic characteristics of papal Rome for the purpose of identifying and establishing the characteristics in modern Rome.

අපි රෝමයේ ප්‍රකාශනයන් තුනක ත්‍රිත්ව යෙදීම පිළිබඳව සලකා බලන්නෙමු. එම ප්‍රකාශනයන් මඟින් නවීන රෝමයේ දේශපාලනික හා ආගමික ව්‍යුහය හඳුනාගනු ලැබේ; එය සහෝදරි වයිට් විසින් “churchcraft and statecraft” ලෙස හැඳින්වීය. එම ව්‍යුහය හඳුනාගනු ලබන්නේ, නවීන රෝමයේ ලක්ෂණ හඳුනාගැනීම හා ස්ථාපිත කිරීම සඳහා, භූතපූජක රෝමයේ භවිතාමය ලක්ෂණ සහ පාප්වාදී රෝමයේ භවිතාමය ලක්ෂණ එකට ගෙන ඒම මගිනි.

We will look at the triple application of three manifestations of Babylon as represented by Nimrod, Nebuchadnezzar and Belshazzar, which identify the arrogance of the man of sin who is seated in the temple of God proclaiming that he is God, which Isaiah identified as the “haughty Assyrian.” The papal arrogance, which is a subject of Bible prophecy, is recognized by bringing the prophetic characteristics of Babel together with the prophetic characteristics of Babylon for the purpose of identifying and establishing the characteristics of modern Babylon.

නිම්රොද්, නෙබුකද්නෙශර් සහ බෙල්ෂසර් විසින් නිරූපිත බබිලෝනියේ ප්‍රකාශන තුනක තුන්ගුණ අදාළත්වය අපි විමසා බලන්නෙමු. එම ප්‍රකාශන, “තමා දෙවියන්වහන්සේ යැයි ප්‍රකාශ කරමින් දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවේ අසුන්ගෙන සිටින” පාපයේ මනුෂ්‍යයාගේ උඩඟුකම හඳුනා දෙයි; යෙසායා එය “උඩඟු අෂ්ෂූරීයයා” ලෙස හඳුන්වා දුන්නේය. බයිබල් අනාවැකියේ විෂයයක් වන පාප්මය උඩඟුකම හඳුනාගනු ලබන්නේ, නවීන බබිලෝනියේ ලක්ෂණ හඳුනාගෙන ස්ථාපිත කිරීමේ අරමුණින් බාබෙල්හි අනාවැකිමය ලක්ෂණ සහ බබිලෝනියේ අනාවැකිමය ලක්ෂණ එකට ගෙන ඒම මගිනි.

We will look at the triple application of three manifestations of Elijah as represented by Elijah and John the Baptist which identify “the voice crying in the wilderness” in the last days. The voice crying in the wilderness in the last days represents a specific watchman which is a movement, and identifies a double witness in a movement that has a similar beginning and ending. We are informed that there cannot be a third angel without a first and second, so at one level it is impossible to separate the movement of the first angel from the movement of the third, and both movements are represented by a watchman that was typified by Elijah and John the Baptist.

අපි අවසාන දිනවල “වනාන්තරයේ හැඬන හඬ” හඳුනා දක්වන ලෙස, එලියා සහ යොහන් බව්තීස්ත තුළ නිරූපිත එලියාගේ ප්‍රකාශනයන් තුනක තුන්ගුණ යෙදුම විමසා බලන්නෙමු. අවසාන දිනවල වනාන්තරයේ හැඬන හඬ, යම් විශේෂ පාරික්ෂකයෙකු නියෝජනය කරන අතර, එය ව්‍යාපාරයක් වන අතර, සමාන ආරම්භයක් හා අවසානයක් ඇති ව්‍යාපාරයක් තුළ ද්විත්ව සාක්ෂියක් හඳුනා දක්වයි. පළමුවැනි සහ දෙවැනි දූතයා නොමැතිව තුන්වැනි දූතයා සිටිය නොහැකි බව අපට දන්වා ඇත; එබැවින් එක් මට්ටමකින් පළමුවැනි දූතයාගේ ව්‍යාපාරය තුන්වැනි දූතයාගේ ව්‍යාපාරයෙන් වෙන් කිරීම අසම්භවය, සහ මෙම ව්‍යාපාර දෙකම එලියා සහ යොහන් බව්තීස්ත විසින් පූර්වරූපගත කරන ලද පාරික්ෂකයෙකු විසින් නිරූපිත වේ.

> “By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 105.

> “පෑනෙන්ද හඬින්ද අප විසින් එම ප්‍රකාශනය නාද කළ යුතුය; එහි අනුක්‍රමයද, අපව තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය දක්වා ගෙන එන අනාවැකිවල අදාළකමද පෙන්වමින්. පළමුවන සහ දෙවන දූතයා නොමැතිව තුන්වන දූතයා විය නොහැක. මෙම පණිවිඩ අප විසින් ලෝකයට ප්‍රකාශන මගින්ද, දේශන මගින්ද දිය යුතුය; අනාවැකි ඉතිහාසයේ ප්‍රවාහය තුළ සිදු වී ඇති දේවල්ද, සිදු වීමට ඇති දේවල්ද පෙන්වමින්.” Selected Messages, book 2, 105.

We will look at the triple application of three manifestations of the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come to his temple as represented by John the Baptist and William Miller. The final watchman is a subject of prophecy which is recognized by bringing the prophetic characteristics of John the Baptist and William Miller together to identify the final fulfillment of Malachi chapter three.

අපි, යොහන් බප්තිස්ත හා විලියම් මිලර් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන පරිදි, ගිවිසුමේ දූතයා තම මාලිගාවට හදිසියේ පැමිණීමට මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයාගේ ප්‍රකාශන තුනක ත්‍රිගුණ යෙදුම සලකා බලමු. අවසාන මුරකරු යනු, මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන සම්පූර්ණවීම හඳුනාගැනීම සඳහා යොහන් බප්තිස්තගේ සහ විලියම් මිලර්ගේ අනාවැකිමය ලක්ෂණ එකට ගෙන එමින් හඳුනාගනු ලබන, අනාවැකියේ විෂයයකි.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. Malachi 3:1.

> බලව, මම මාගේ දූතයා යවන්නෙමි; ඔහු මා ඉදිරියෙහි මාර්ගය සූදානම් කරනු ඇත. ඔබ සොයන ස්වාමීන්වහන්සේ තමාගේ දේවමාළිගාවට හදිසියේ පැමිණෙන සේක; එනම් ඔබ ප්‍රීති වන්නාවූ ගිවිසුමේ දූතයාය. බලව, ඔහු පැමිණෙන සේකයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක. මලාකි 3:1.

We will look at the triple application of the three manifestations of Islam as represented by the prophetic characteristics of Islam of the first and second woes of Revelation chapters eight and nine, which identify the prophetic characteristics of Islam of the third Woe identified in Revelation chapters ten and eleven.

අපි එළිදරව් පොතේ අටවන සහ නවවන පරිච්ඡේදවල පළමු සහ දෙවන අහෝකාරයන්හි ඉස්ලාමයේ අනාවැකික ලක්ෂණයන් මගින් නිරූපිත ඉස්ලාමයේ ප්‍රකාශවීම් තුනෙහි ත්‍රිත්වමය අදාළකම විමසා බලන්නෙමු; එම ලක්ෂණයන් එළිදරව් පොතේ දසවන සහ එක්වැනි පරිච්ඡේදවල හඳුනාගනු ලබන තුන්වන අහෝකාරයේ ඉස්ලාමයේ අනාවැකික ලක්ෂණයන් හඳුනා දෙයි.

We will continue these things in the next article.

අපි මෙම කරුණු මීළඟ ලිපියෙහි තවදුරටත් පවත්වාගෙන යන්නෙමු.

> “Allow no one to be brains for you, allow no one to do your thinking, your investigating, and your praying. This is the instruction we need to take to heart today. Many of you are convinced that the precious treasure of the kingdom of God and of Jesus Christ is in the Bible which you hold in your hand. You know that no earthly treasure is attainable without painstaking effort. Why should you expect to understand the treasures of the word of God without diligently searching the Scriptures?

> “ඔබ වෙනුවෙන් කිසිවෙකුට මොළය වීමට ඉඩ නොදෙන්න; ඔබගේ සිතීමද, ඔබගේ සොයා බැලීමද, ඔබගේ යාච්ඤාවද කිසිවෙකුට ඔබ වෙනුවෙන් කිරීමට ඉඩ නොදෙන්න. අද අප හදවතට ගත යුතු උපදෙස් මෙයයි. ඔබගෙන් බොහෝ දෙනෙක් දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යයේද යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේද අගනා නිධානය ඔබගේ අතේ ඔබ අල්ලාගෙන සිටින බයිබලය තුළ ඇති බවට නිසැක වී සිටිති. මහත් වෙහෙසකාරී උත්සාහයකින් තොරව භූමික කිසිදු නිධානයක් ලබාගත නොහැකි බව ඔබ දන්නහුය. එසේ නම්, ශුද්ධ ලියවිලි උනන්දුවෙන් සොයා පරීක්ෂා නොකළහොත්, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ නිධානයන් ඔබට අවබෝධ කරගත හැකි යැයි ඔබ අපේක්ෂා කළ යුත්තේ ඇයි?”

> “It is proper and right to read the Bible; but your duty does not end there; for you are to search its pages for yourselves. The knowledge of God is not to be gained without mental effort, without prayer for wisdom in order that you may separate from the pure grain of truth the chaff with which men and Satan have misrepresented the doctrines of truth. Satan and his confederacy of human agents have endeavored to mix the chaff of error with the wheat of truth. We should diligently seek for the hidden treasure, and seek wisdom from heaven in order to separate human inventions from the divine commands. The Holy Spirit will aid the seeker for great and precious truths which relate to the plan of redemption. I would impress upon all the fact that a casual reading of the Scriptures is not enough. We must search, and this means the doing of all the word implies. As the miner eagerly explores the earth to discover its veins of gold, so you are to explore the word of God for the hidden treasure that Satan has so long sought to hide from man. The Lord says, ‘If any man willeth to do His will, he shall know of the teaching.’ John 7:17.” Fundamentals of Christian Education, 307.

> “බයිබලය කියවීම යෝග්‍යද නිවැරදිද වේ; එහෙත් ඔබගේ කර්තව්‍යය එතැනින් අවසන් නොවේ; මක්නිසාද ඔබ විසින්ම එහි පිටු සොයා බැලිය යුතුය. දෙවියන්වහන්සේ පිළිබඳ දැනුම මානසික උත්සාහයකින් තොරවද, සත්‍යයේ ධර්මෝපදේශ මිනිසුන් හා සාතන් විසින් වැරදි ලෙස නිරූපණය කර ඇති භූසි සත්‍යයේ පවිත්‍ර ධාන්‍යයෙන් වෙන් කරගැනීමට ප්‍රඥාව සඳහා කරන යාච්ඤාවකින් තොරවද, ලබාගත නොහැක. සාතන් හා ඔහුගේ මනුෂ්‍ය නියෝජිතයන්ගෙන් සමන්විත සන්ධානය සත්‍යයේ ගෝධූම සමඟ වරදේ භූසි මිශ්‍ර කිරීමට උත්සාහ කර ඇත. අපි සැඟවුණු නිධානය උත්සාහයෙන් සොයා බැලිය යුතු අතර, මනුෂ්‍ය නිර්මාණ දේවීය ආඥාවලින් වෙන් කරගැනීම පිණිස ස්වර්ගයෙන් ප්‍රඥාව ඉල්ලිය යුතුය. මිදීමේ සැලැස්මට අදාල මහත් හා අනර්ඝ සත්‍යයන් සොයන්නාට ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ උපකාර කරන සේක. ශුද්ධ ලියවිල්ල සාමාන්‍ය ලෙස කියවා යෑම ප්‍රමාණවත් නොවන බව සම්බන්ධයෙන් සියලු දෙනාගේ මනසෙහි මම දැඩි ලෙස තැන්පත් කිරීමට කැමැත්තෙමි. අප විසින් සොයා බැලිය යුතුය; එනම්, එම වචනය අදහස් කරන සියල්ල ක්‍රියාවට නැංවීමයි. රන් ධාරා සොයාගැනීම සඳහා පතල් කම්කරුවා උද්යෝගයෙන් භූමිය ගවේෂණය කරන අයුරින්ම, සාතන් මනුෂ්‍යයාගෙන් දිගු කලක් සැඟවීමට උත්සාහ කළ සැඟවුණු නිධානය සඳහා ඔබ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය ගවේෂණය කළ යුතුය. ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක, ‘යමෙක් උන්වහන්සේගේ කැමැත්ත කිරීම කැමති වේ නම්, ඔහු ඒ ඉගැන්වීම ගැන දැනගන්නේය.’ යොහන් 7:17.” Fundamentals of Christian Education, 307.

Back to Articles