Article

# Panium - Number Four

පනියම් - අංක හතර

An Alliance

සන්ධානයක්

Author

Jeff Pippenger

Published

March 4, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the history of Panium an alliance was formed between Antiochus Magnus and Philip of Macedon. The battle was directly carried out against the child Ptolemy V by Antiochus, and Philip contributed in the sense that his warfare in other parts of the realm prevented other armies from coming to the aid of the Egyptian child king. This means that Putin, the final king of the south—typified by the child king of Egypt (child meaning last generation prophetically) is defeated by Trump represented as Antiochus Magnus who defeated Ptolemy V at Panium and as Reagan defeated the USSR in 1989.

පැනියම්ගේ ඉතිහාසයේ අන්ටියෝකුස් මැග්නස් සහ මැසිඩෝනියේ පිලිප් අතර සන්ධානයක් පිහිටුවනු ලැබීය. සටන සෘජුවම සිදුකරනු ලැබුවේ අන්ටියෝකුස් විසින් ළමා රජු වූ පොටලෙමි Vට විරුද්ධවය; තවද, රාජ්‍යයේ අනෙකුත් ප්‍රදේශවල පිලිප්ගේ යුද්ධ ක්‍රියාකාරකම් නිසා ඊජිප්තු ළමා රජුට උපකාර කිරීමට වෙනත් හමුදාවන්ට පැමිණිය නොහැකි වූ බැවින්, එම අර්ථයෙන් පිලිප් ද දායක විය. මෙයින් අදහස් වන්නේ, දකුණේ අවසාන රජු වන පුටින්—ඊජිප්තුවේ ළමා රජු මඟින් නිරූපිත (ප්‍රවචනාත්මක අර්ථයෙන් “ළමා” යන්න අවසාන පරම්පරාව යන අර්ථය දරයි)—පැනියම්හිදී පොටලෙමි V පරාජය කළ අන්ටියෝකුස් මැග්නස් මඟින් නිරූපිත ට්‍රම්ප් විසින්ද, 1989දී සෝවියට් සංගමය පරාජය කළ රේගන් මෙන්ද, පරාජය කරනු ලබන බවයි.

Philip means “a lover of horses” and “horses” symbolize both military and economic power. Horses pull chariots and are ridden by soldiers, and horses also move goods to the market. “Horses” are a symbol of “chariots, ships and horsemen” which is the primary symbol of the United States in its proxy relationship with the king of the north as set forth in verse forty.

“පිලිප්” යන්නෙහි අර්ථය “අශ්වයන්ට ප්‍රේම කරන්නා” යන්න වන අතර, “අශ්වයන්” යනු යුධමය බලයත් ආර්ථික බලයත් දෙකම සංකේතවත් කරයි. අශ්වයන් රථ ඇදගෙන යන අතර සෙබළුන් විසින් ඒවා මත ගමන් කරනු ලැබේ; තවද අශ්වයන් වෙළඳපොළට භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය කිරීමට ද උපකාරී වෙයි. “අශ්වයන්” යනු “රථ, නැව් සහ අශ්වාරෝහකයන්” යන සංකේතයේ සංකේතයක් වන අතර, එය සතළිස්වන වචනයෙහි දක්වා ඇති පරිදි, උතුරේ රජු සමඟ ඇති එහි නියෝජිත සම්බන්ධතාව තුළ එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රධාන සංකේතය වේ.

Trump’s ally has two typifications in Philip of Macedon and Herod Philip the Tetrarch. Whether it is Herod Philip or Philip of Macedon the symbol identifies one who loves the power supplied to it by either Caesar or Antiochus, respectively. Philip loves horses, and one Philip was from Macedon, which held a central and foundational role in Alexander the Great’s kingdom.

ට්‍රම්ප්ගේ මිත්‍රයා මැසිඩෝනියේ ෆිලිප් සහ ටෙට්‍රාර්ක් හෙරොද් ෆිලිප් තුළ ද්විත්ව ප්‍රතිරූප දෙකක් ඇත. එය හෙරොද් ෆිලිප් හෝ මැසිඩෝනියේ ෆිලිප් වුව ද, මෙම සංකේතය අනුක්‍රමයෙන් සීසර් හෝ ඇන්ටියෝකස් විසින් එයට සපයනු ලබන බලයට ආදරය කරන කෙනෙකු හඳුන්වයි. ෆිලිප් අශ්වයන්ට ප්‍රිය කරයි, තවද එක් ෆිලිප් කෙනෙකු මැසිඩෝනියාවෙන් වූ අතර, ඇලෙක්සැන්ඩර් මහාගේ රාජධානිය තුළ එය මධ්‍යස්ථ සහ පදනම්කාර භූමිකාවක් දැරීය.

It was his homeland, the kingdom he inherited from his father, Philip II, and the springboard for his vast empire. Located in the northern part of Greece, Macedon was distinct as the political and military core where Alexander was born (in Pella, 356 BC) and raised, and it provided the initial resources, manpower, and organizational structure that fueled his conquests. In essence, Macedon was the nucleus of Alexander’s kingdom—its starting point, military engine, and the region that anchored his identity as a Macedonian king, even as his empire grew far beyond its borders.

එය ඔහුගේ මාතෘභූමිය වූ අතර, තම පියා වන පිලිප් II වෙතින් ඔහු උරුමකරගත් රාජ්‍යයද, ඔහුගේ විශාල අධිරාජ්‍යය සඳහා පැනීමේ පදනමද විය. ග්‍රීසියේ උතුරු ප්‍රදේශයේ පිහිටි මැසිඩෝනියාව, අලෙක්සැන්ඩර් උපන් (පෙල්ලාහි, ක්‍රි.පූ. 356) හා හැදී වැඩුණු දේශය ලෙසත්, ඔහුගේ ජයග්‍රහණයන්ට ශක්තිය සැපයූ ආරම්භක සම්පත්, මිනිස් බලය සහ සංවිධාන ව්‍යුහය සපයා දුන් දේශය ලෙසත්, දේශපාලනික හා යුධමය කේන්ද්‍රය වශයෙන් විශේෂිත විය. සාරාර්ථයෙන්, මැසිඩෝනියාව අලෙක්සැන්ඩර්ගේ රාජ්‍යයේ න්‍යෂ්ටිය විය—එහි ආරම්භක ස්ථානය, යුධ යන්ත්‍රණය, සහ ඔහුගේ අධිරාජ්‍යය එහි සීමාවන් ඉක්මවා බොහෝ දුරට වර්ධනය වූවත්, මැසිඩෝනියානු රජෙකු ලෙස ඔහුගේ අනන්‍යතාව ස්ථාවර කළ ප්‍රදේශයද එයම විය.

Macedon represents the northern area of Alexander’s fourfold kingdom. Thus, one Philip is the Tetrarch, meaning ‘a fourth part,’ and the other Philip is ‘one-fourth’ of the four winds of Alexander’s former empire.

මකෙදෝනියාව අලෙක්සැන්ඩර්ගේ සිව්භාග රාජ්‍යයේ උතුරු ප්‍රදේශය නියෝජනය කරයි. එබැවින්, එක් පිලිප් කෙනෙක් “සිව්වැනි කොටසක්” යන අර්ථය දරණ ටෙට්‍රාර්ක්ය; අනෙක් පිලිප් අලෙක්සැන්ඩර්ගේ පැරණි අධිරාජ්‍යයේ සතර සුළඟෙන් “සිව්වැනි කොටසක්” වේ.

Herod represents one who rejects the covenant. Esau, the blood line that leads to Herod rejected his birthright. At the very beginning of the history of a chosen covenant people Esau becomes a symbol of those who reject the covenant Christ died to confirm. At the very point where God was going to expand his chosen covenant people into twelve tribes, Esau rebelled. At the end of ancient Israel, when at the cross the Jews claimed they had “no other king than Caesar” the Jewish nation became the symbol at the end which had been typified by Esau in the beginning. Herod’s family tree is made up of the blood line of Esau and the Jews, a blood line symbolized by a rebellious covenant breaker at the beginning and a rebellious covenant people at the end.

හෙරෝද් යනු ගිවිසුම ප්‍රතික්ෂේප කරන අයෙකුගේ නිරූපණයකි. හෙරෝද් වෙත ගෙන යන රුධිර වංශය වූ ඒසාව් තම ජන්මඅයිතිය ප්‍රතික්ෂේප කළේය. තෝරාගත් ගිවිසුම් ජනතාවගේ ඉතිහාසයේ අතිආරම්භයේදීම, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ස්ථිර කිරීමට මියගිය ගිවිසුම ප්‍රතික්ෂේප කරන අයගේ සංකේතයක් බවට ඒසාව් පත්වෙයි. දෙවියන් වහන්සේ තම තෝරාගත් ගිවිසුම් ජනතාව ගෝත්‍ර දොළහක් බවට විස්තාර කිරීමට යන නියම මොහොතේදී, ඒසාව් කැරලි ගැසුවේය. පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්ගේ අවසානයේදී, කුරුසියේදී යුදෙව්වෝ තමන්ට “කේසර් හැර වෙන කිසි රජෙකු නැත” යැයි ප්‍රකාශ කළ විට, ආරම්භයේදී ඒසාව් විසින් පූර්වරූපණය කරන ලද දෙය අවසානයේදී යුදෙව් ජාතියේ සංකේතය බවට පත්විය. හෙරෝද්ගේ පවුල් වංශාවලිය ඒසාව්ගේත් යුදෙව්වන්ගේත් රුධිර වංශයෙන් සමන්විතය; එනම්, ආරම්භයේදී කැරලිගැසූ ගිවිසුම් උල්ලංඝකයෙකු විසින්ද, අවසානයේදී කැරලිගැසූ ගිවිසුම් ජනතාවක් විසින්ද සංකේතවත් කරන ලද රුධිර වංශයකි.

Herod the Great imposed the taxes that brought Joseph and Mary to Bethlehem, and one of his three sons, Herod Antipas the son of Herod the Great ruled during the time of the cross. The period of Christ’s life from His birth to His death is symbolically represented by the family of Herod, thus identifying the history as the time of the chosen people’s visitation, a visitation the Jews by and large never saw.

යෝසෙප් සහ මරියා බෙත්ලෙහෙමට පැමිණවූ බදු පැනවූයේ මහ හෙරොද්ය; ඔහුගේ පුත්‍රයන් තිදෙනාගෙන් එක් අයෙකු වූ මහ හෙරොද්ගේ පුත්‍ර හෙරොද් අන්තිපාස්, කුරුසියේ කාලයේ පාලනය කළේය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උපතේ සිට මරණය දක්වා වූ ජීවිත කාලය හෙරොද්ගේ පවුල මඟින් සංකේතාත්මකව නිරූපණය කරනු ලබයි; මෙසේ එම ඉතිහාසය තෝරාගත් ජනතාවගේ සංචාරණ කාලය ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ—එහෙත් යුදෙව්වන් බොහෝ දෙනා කිසිසේත් නොදුටු සංචාරණයක්ය.

Herod the Great murdered the children in response to Jesus’ birth, thus repeating the history of the birth of Moses when Egypt was murdering children. The first child slaughter was an attempt to murder the expected chosen one and the last child slaughter was again an attempt to murder the expected chosen one. The one hundred and forty-four thousand sing the song of Moses and the Lamb, and prophetically a “song” represents an experience. The one hundred and forty-four thousand live in a period that possesses parallel experiences. One of those parallels arrived on January 22, 1973 with a Supreme Court ruling allowing abortions in the USA. In the following forty-nine years roughly 66 million potential candidates to be among the one hundred and forty-four thousand were slaughtered through federally sanctioned abortion.

යේසුස්ගේ උපතට ප්‍රතිචාර වශයෙන් හෙරෝද් මහතෙම දරුවන් ඝාතනය කළේය; එසේ කරමින්, මිසරය දරුවන් ඝාතනය කරමින් සිටියදී මෝසෙස්ගේ උපත සිදු වූ ඉතිහාසය නැවත ආවර්තනය කළේය. පළමු දරුඝාතනය අපේක්ෂිත තෝරාගත් තැනැත්තා ඝාතනය කිරීමට කරන ලද උත්සාහයක් වූ අතර, අවසාන දරුඝාතනයද නැවත වරක් අපේක්ෂිත තෝරාගත් තැනැත්තා ඝාතනය කිරීමට කරන ලද උත්සාහයක් විය. එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මෝසෙස්ගේද බැටළු පැටියාගේද ගීතය ගායනා කරති; ප්‍රවචනමය අර්ථයෙන් “ගීතයක්” යනු අත්දැකීමක් නියෝජනය කරයි. එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස ජීවත් වන්නේ සමාන්තර අත්දැකීම් අඩංගු කාලපරිච්ඡේදයකය. එම සමාන්තරයන්ගෙන් එකක් 1973 ජනවාරි 22 දින, එක්සත් ජනපදයේ ගබ්සාවන්ට අවසර දුන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුවක් සමඟ පැමිණියේය. අනතුරුව පැමිණි අවුරුදු හතළිස් නවය තුළ, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස අතර සිටීමට හැකියාව තිබූ අපේක්ෂකයන් මිලියන 66කට ආසන්න ප්‍රමාණයක්, ഫെඩරල් අනුමැතිය ලැබූ ගබ්සාව මගින් ඝාතනය කරනු ලැබීය.

Power symbolizes military strength:

බලය යනු යුධ ශක්තියට සංකේතයකි:

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> මම දුටු එම මෘගයා දිවියෙකුට සමාන වූයේය; ඔහුගේ පාද වලසෙකුගේ පාද මෙන් වූයේය; ඔහුගේ මුඛය සිංහයෙකුගේ මුඛය මෙන් වූයේය. තවද නාගයා ඔහුට තම බලයද, තම සිංහාසනයද, මහත් අධිකාරියද දුන්නේය. එළිදරව් 13:2.

The dragon, who is pagan Rome provided three things for the papacy, i.e. “his power, and his seat, and great authority.” In verse twelve the USA, the earth beast is represented as exercising all the “power” of the beast before him. Yet the word “power” in verse two is a different Greek word than the word translated as “power” in verse twelve. In verse two “power” is G1722: meaning in the face of (literally or figuratively): in the presence (sight) of.

පෞරාණික රෝමය වන මහා සර්පයා, පාප් තන්ත්‍රයට දේවල් තුනක් දුන්නේය, එනම්, “තමාගේ බලයද, තමාගේ ආසනයද, මහා අධිකාරියද” ය. දොළොස්වන වගන්තියේදී, භූමි මෘගයා වන එක්සත් ජනපදය, තමන්ට පෙර සිටින මෘගයාගේ “බලය” සියල්ල ක්‍රියාත්මක කරන්නා ලෙස නිරූපණය කර ඇත. එහෙත් දෙවන වගන්තියේ “බලය” යනුවෙන් පරිවර්තනය කර ඇති ග්‍රීක වචනය, දොළොස්වන වගන්තියේ “බලය” යනුවෙන් පරිවර්තනය කර ඇති වචනයට වඩා වෙනස්ය. දෙවන වගන්තියේ “බලය” යනු G1722 ය: එහි අර්ථය නම්, (සැබැවින් හෝ රූපක ලෙස) මුහුණ ඉදිරියේ—එනම්, ඉදිරියෙහි (දර්ශනයේදී) යන්නයි.

The word “power” in verse twelve is a different Greek word.

දොළොස්වන වාක්‍යයේ “බලය” යන වචනය වෙනත් ග්‍රීක වචනයකි.

> And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:12.

> තවද ඔහු පළමු මෘගයා ඉදිරියෙහි එහි සියලු බලය ක්‍රියාත්මක කරමින්, මාරාන්තික ආඝාතය සුව වූ එම පළමු මෘගයාට භූමියත් එහි වාසය කරන්නෝත් නමස්කාර කිරීමට හේතු කරයි. එළිදරව් 13:12.

The word “power” G1832 here means, (in the sense of ability); privilege, that is, delegated influence: authority, jurisdiction, liberty, power, right, strength. The word “power” in verse twelve is identifying that the earth beast is the sea beast’s delegated authority—the USA is the proxy representative of the sea beast. The USA exercises all the delegated authority of the first beast. In verse two pagan Rome gave three things to the papacy. Clovis gave his military and economic might to the papacy in 496 at the Battle of Tolbiac. Constantine gave the “seat” of the empire away in 330 and Justinian identified the pope as the corrector of heretics and the head of the churches by a decree in 533. Clovis in 496 typifies Reagan in 1989. Reagan typifies Trump.

මෙහි “power” යන G1832 වචනයේ අර්ථය වන්නේ, (හැකියාව යන අර්ථයෙන්) වරප්‍රසාදය; එනම්, පැවරූ බලපෑමයි: අධිකාරය, අධිකරණ බලය, නිදහස, බලය, අයිතිය, ශක්තිය. දොළොස්වන වගන්තියේ “power” යන වචනය හඳුන්වන්නේ භූමි මෘගයා යනු සමුද්‍ර මෘගයාගේ පැවරූ අධිකාරිය බවයි—එනම්, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සමුද්‍ර මෘගයාගේ නියෝජිත ප්‍රතිනිධියයි. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය පළමු මෘගයාගේ සියලු පැවරූ අධිකාරිය ක්‍රියාත්මක කරයි. දෙවන වගන්තියේදී අනාගමික රෝමය පාප් සභාවට කරුණු තුනක් දුන්නේය. ක්ලෝවිස් 496දී ටොල්බියක් යුද්ධයේදී තම යුධමය හා ආර්ථික බලය පාප් සභාවට දුන්නේය. කොන්ස්ටන්ටයින් 330දී රාජ්‍යයේ “seat” අත්හැර දුන්නේය; ජස්ටිනියානු 533දී නියෝගයක් මගින් පාප්තුමා විධර්මිකයන්ගේ නිවැරදි කරන්නා සහ සභාවල ප්‍රධානියා ලෙස හඳුනා දුන්නේය. 496දී ක්ලෝවිස්, 1989දී රේගන්ගේ රූපකයකි. රේගන්, ට්‍රම්ප්ගේ රූපකයකි.

According to Gregory of Tours (writing nearly a century later), Clovis was losing the battle and, in desperation, called upon the Catholic god for aid. His wife, Clotilde, was a Catholic Burgundian princess who had been urging him to convert from paganism. Clovis vowed that if he won, he would adopt Catholicism. The tide turned—whether by divine intervention or military strategy—and Clovis defeated the Alemanni, killing their king and scattering their forces. True to his vow, he converted to Catholicism and was baptized, traditionally dated to Christmas Day 496 in Reims by Bishop Remigius (St. Remi).

ටූර්ස්හි ග්‍රෙගරිගේ සඳහන අනුව (සියවසකට ආසන්න කාලයකින් පසුව ලියා ඇති), ක්ලෝවිස් සටනින් පරාජය වෙමින් සිටියේය; අතිශය අසරණ අවස්ථාවේදී ඔහු උපකාර සඳහා කතෝලික දෙවියන් වහන්සේට ආයාචනා කළේය. ඔහුගේ භාර්යාව වූ ක්ලොටිල්දේ, ඔහු පෞරాణික ආගමිකත්වයෙන් හැරී ආගම මාරු කරවා ගැනීමට ඔහුට බල කරමින් සිටි කතෝලික බර්ගුන්ඩියානු රාජකුමාරිකාවකි. තමා ජයගන්නේ නම් කතෝලික ආගම අනුගමනය කරන බවට ක්ලෝවිස් ව්‍රතයක් කළේය. දිව්‍යමය මැදිහත්වීමෙන් හෝ යුධ ක්‍රමෝපායෙන් ද යන්න නොදැන, සටනේ ගමන්මඟ ඔහුගේ පක්ෂයට හැරී ගියේය; ක්ලෝවිස් ඇලෙමාන්නිවරුන් පරාජය කර, ඔවුන්ගේ රජු මරා දමා, ඔවුන්ගේ හමුදා විසුරුවා හැරියේය. තම ව්‍රතයට විශ්වාසවන්තව සිටි ඔහු කතෝලික ආගමට හැරී, සාම්ප්‍රදායිකව ක්‍රිස්තු උපන් දිනය වන 496 වර්ෂයේ රීම්ස්හිදී බිෂප් රෙමිජියුස් (St. Remi) විසින් බප්තීස්ම කරනු ලැබීය.

His conversion marked a turning point, making Clovis the first Catholic king among the Germanic rulers (unlike the Arian Christian Visigoths or Ostrogoths). This aligned the Franks with the Roman Church, gaining him support from the Gallo-Roman population and the papacy. Clovis’ baptism is often seen as the symbolic “birth of France” as a Catholic nation, distinguishing it from other barbarian kingdoms that adhered to Arianism or paganism. For this reason, Catholicism refers to France as “the firstborn of the Catholic church,” and also “the eldest daughter of the Catholic church.”

ඔහුගේ හැරීම නිශ්චිත මාරුබිඳුමක් සලකුණු කළේය; එමගින් ක්ලෝවිස් ජර්මානික පාලකයන් අතර ප්‍රථම කතෝලික රජු බවට පත් විය (ආරියාන ක්‍රිස්තියානි විසිගෝත් හෝ ඔස්ට්‍රෝගෝත්වරුන් මෙන් නොව). මෙය ෆ්‍රැන්ක්වරුන් රෝම සභාව සමඟ එකලස් කළ අතර, ගැලෝ-රෝමානු ජනගහනයෙන්ද පාප් පදවියෙන්ද ඔහුට ආධාර ලැබීමට හේතු විය. ක්ලෝවිස්ගේ බව්තීස්මය බොහෝවිට කතෝලික ජාතියක් ලෙස “ප්‍රංශයේ උපත” යන සංකේතාත්මක අර්ථයෙන් දක්නා ලැබේ; එමගින් ආරියානවාදයට හෝ පූජාකාරී ආගමට අනුගතව සිටි අනෙකුත් බර්බර රාජ්‍යයන්ගෙන් එය වෙන් කර හඳුනාගනු ලැබේ. මේ හේතුව නිසා, කතෝලිකත්වය ප්‍රංශය “කතෝලික සභාවේ කුළුඳුල් උපන් පුත්‍රයා” ලෙසද, “කතෝලික සභාවේ ජ්‍යේෂ්ඨ දියණිය” ලෙසද හඳුන්වයි.

When Clovis became the first proxy power of the papacy in 496, he typified Reagan who became the proxy power in 1989. In the history of Reagan and pope John Paul II a secret alliance was formed for the purpose of bringing down the king of the south. From 1798 unto the Sunday law the whore of Tyre is hidden, and she is the very same whore who traces her roots back to Macedon the northern most kingdom. She is the king of the north, hidden prophetically, but still professing to be infallible.

496 දී ක්ලෝවිස් පාප් පදවියේ පළමු නියෝජිත බලය බවට පත්වූ විට, ඔහු 1989 දී නියෝජිත බලය බවට පත්වූ රීගන්ගේ පූර්වඋපමා විය. රීගන් සහ පාප් ජෝන් පෝල් දෙවනගේ ඉතිහාසයේ, දකුණේ රජු පහත හෙළීමේ අරමුණින් රහස් සන්ධානයක් ස්ථාපිත කරන ලදී. 1798 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා තීර්ගේ වේශ්‍යාව සඟවා ඇත; ඇය වනාහි උතුරු අතිශයින්ම රාජධානිය වූ මැසිඩෝනියාව දක්වා තම මුල් අනාවරණය කරන එම එකම වේශ්‍යාවය. ඇය උතුරේ රජුය, අනාවැකිමය ලෙස සඟවා ඇති නමුත්, තවමත් තමා අභ්‍රාන්තික බව ප්‍රකාශ කරමින් සිටියි.

The pope also represents “them that forsake the covenant,” who though prophetically hidden throughout the three proxy wars; will ultimately come into view in the history of the Battle of Panium. In the transition from Imperial Rome to papal Rome Daniel identifies when pagan Rome was reaching the end of its time as the fourth kingdom of Bible prophecy.

පාප්වරයා “ගිවිසුම අත්හැර දමන්නෝ” ද නියෝජනය කරයි; ඔවුන් නාබිමය වශයෙන් නියෝජිත යුද්ධ තුන පුරා සැඟවී සිටියද, අවසානයේ පැනියම් යුද්ධයේ ඉතිහාසය තුළ ප්‍රකාශයට පැමිණෙනු ඇත. අධිරාජ්‍ය රෝමයෙන් පාප්වහන්සේගේ රෝමයට සිදුවන සංක්‍රාන්තියෙහි, දානියෙල් බයිබල් අනාවැකියේ සිව්වන රාජධානිය ලෙස පිළිගත් අන්‍යාගමික රෝමය තම කාලයේ අවසානය කරා ළඟා වෙමින් තිබූ අවස්ථාව හඳුනා දක්වයි.

> For the ships of Chittim shall come against him: therefore he shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. Daniel 11:30.

> මක්නිසාද කිත්තීම්හි නෞකා ඔහුට විරුද්ධව පැමිණෙන්නෝය; එබැවින් ඔහු ශෝකයට පත් වී ආපසු හැරී, ශුද්ධ ගිවිසුමට විරුද්ධව කෝපය දක්වන්නේය; ඔහු එසේම කරන්නේය; ඔහු නැවතත් ආපසු හැරී, ශුද්ධ ගිවිසුම අත්හැර දැමූවන් සමඟ අවබෝධයෙන් එක්වන්නේය. දානියෙල් 11:30.

In the verse “them that forsake the holy covenant” is the Catholic church. Those who forsake the holy covenant are John the Revelator’s compromising church of Pergamos, that according to Paul would fall away before the man of sin would be revealed. Catholicism is those who have forsaken the covenant as represented by the attack that was brought against the Word of God, and also the seventh-day Sabbath which were both brought under progressive attacks from the time of Constantine onward. Earlier in chapter eleven the “covenant” is also referenced.

“ශුද්ධ ගිවිසුම අත්හරින අය” යන වචනයෙන් අදහස් කරනුයේ කතෝලික සභාවයි. ශුද්ධ ගිවිසුම අත්හරින අය යනු, යොහන් ප්‍රකාශකයා සඳහන් කරන සම්මුතිගත වීමට යොමු වූ පෙර්ගමොස් සභාව වන අතර, පාවුල්ට අනුව පාපයේ මිනිසා ප්‍රකාශ වීමට පෙර පතනය වන්නාවූවන් ද ඔවුන්ය. කතෝලිකත්වය යනු, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයට එරෙහිව ගෙන ආ ප්‍රහාරයෙන් නිරූපණය වන පරිදි, එසේම කොන්ස්ටන්ටයින්ගේ කාලයෙන් පටන් ක්‍රමානුක්‍රමයෙන් එල්ල වූ ප්‍රහාරයන් යටතට ගෙන ආ සත් වන දින සබත් ද සමඟ, ගිවිසුම අත්හරින ලද්දෝය. පෙර, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ද “ගිවිසුම” ගැන සඳහන් කර ඇත.

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Then shall he return into his land with great riches; and his heart shall be against the holy covenant; and he shall do exploits, and return to his own land. At the time appointed he shall return, and come toward the south; but it shall not be as the former, or as the latter. Daniel 11:27–29.

> මේ රජවරුන් දෙදෙනාගේ සිත්ද අයහපත කිරීමටම යොමු වන්නේය; ඔව්හු එකම මේසයෙහි ඉඳගෙන බොරු කතා කරනු ඇත; එහෙත් එය සාර්ථක නොවන්නේය: මන්ද අවසානය තවම නියමිත කාලයේදී පමණක් පැමිණෙන්නේය. එවිට ඔහු මහත් ධනය සමඟ තම දේශයට ආපසු යන්නේය; ඔහුගේ සිත ශුද්ධ ගිවිසුමට විරුද්ධ වන්නේය; ඔහු බලවත් ක්‍රියා කර, නැවත තම දේශයට ආපසු යන්නේය. නියමිත කාලයේදී ඔහු නැවත පැමිණ දකුණ දෙසට එන්නේය; එහෙත් එය කලින් වූ ආකාරයටවත්, පසුව වන්නාවූ ආකාරයටවත් නොවන්නේය. දානියෙල් 11:27–29.

In these verses “he” returns to his own land, then later he returns to his own land again. The two returning’s represent two victories that were then followed by a triumphal “return” to the city of Rome. The first was the Battle of Actium in 31 BC against Antony and Cleopatra, and the second was after the destruction of Jerusalem in 70 AD. The “time appointed” in the verses is the year 330, which identified the conclusion of the prophetic “time” of verse twenty-four that equates to three hundred and sixty years.

මෙම පදවල “ඔහු” තම දේශයට ආපසු පැමිණෙයි; ඉන්පසු පසුව නැවතත් තම දේශයට ආපසු පැමිණෙයි. මෙම ආපසු පැමිණීම් දෙක, පසුව රෝම නගරයට වූ විජයෝත්සවමය “ආපසු පැමිණීමකින්” අනතුරුව සිදු වූ ජයග්‍රහණ දෙකක් නියෝජනය කරයි. පළමුවැන්න ක්‍රි.පූ. 31 දී ඇන්ටනි සහ ක්ලියෝපත්‍රාට විරුද්ධව පැවති ඇක්ටියම් සටන වූ අතර, දෙවැන්න ක්‍රි.ව. 70 දී යෙරුසලම විනාශ කිරීමෙන් පසු වූ එකයි. එම පදවල සඳහන් “නියමිත කාලය” යනු ක්‍රි.ව. 330 වන වසර වන අතර, එය පදය විසිහතරෙහි ඇති අනාවැකිමය “කාලයෙහි” අවසානය හඳුන්වා දෙයි; එය වසර තුන්සිය හැටකට සමාන වේ.

The two kings who speak lies at one table do so before the “time appointed,” “for yet the end shall be at the time appointed.” A question which should be considered is what does the verse mean when it states, “Then shall he return into his land with great riches?” Does it mean at the time appointed, then shall he return; or does it mean once the two tell lies at the table, then shall he return, and therefore the return is before the time appointed.

එක මේසයක හිඳ බොරු කථා කරන එම රජවරු දෙදෙනා එසේ කරන්නේ “නියම කළ කාලයට” පෙරය. “මක්නිසාද අවසානය තවමත් නියම කළ කාලයේදී වන්නේය.” සැලකිල්ලට ගත යුතු ප්‍රශ්නයක් නම්, “එවිට ඔහු මහත් සම්පත් සමඟ තම දේශයට ආපසු පැමිණෙන්නේය” යනුවෙන් පදය ප්‍රකාශ කරන විට එයින් අදහස් කරන්නේ කුමක්ද යන්නයි. එයින් අදහස් වන්නේ නියම කළ කාලයේදී ඔහු ආපසු පැමිණෙන්නේය යන්නද? නැතහොත් එයින් අදහස් වන්නේ, එම දෙදෙනා මේසයේදී බොරු කථා කළ පසු ඔහු ආපසු පැමිණෙන්නේය, එබැවින් එම ආපසු පැමිණීම නියම කළ කාලයට පෙරය යන්නද?

Uriah Smith identifies the two returns as 31 BC and 70 AD, which represents a history before the year 330, which is the time appointed. Smith also points out that the “return” of verse twenty-nine is post 330, and that it is not successful as were the returns following the battles of Actium and Jerusalem. What this means is that before the time appointed there is a meeting where lies are told, that is followed by one of the two kings who had been telling lies returning with great riches, who then opposes the holy covenant, does exploits and returns at the year 330, which is the time appointed.

උරියා ස්මිත් මෙම ආපසු පැමිණීම් දෙක ක්‍රි.පූ. 31 සහ ක්‍රි.ව. 70 ලෙස හඳුනා දෙයි; එය නියමිත කාලය වන 330 වර්ෂයට පෙර ඉතිහාසයක් නිරූපණය කරයි. ස්මිත් තවද 29 වන පදයේ “ආපසු පැමිණීම” 330ට පසුකාලීන බවත්, එය ඇක්ටියම් සහ යෙරුසලම යුද්ධයන්ට අනුගමනය වූ ආපසු පැමිණීම් මෙන් සාර්ථක නොවන බවත් පෙන්වා දෙයි. මෙයින් අදහස් වන්නේ නියමිත කාලයට පෙර බොරු කී යම් හමුවක් තිබෙන බවය; ඉන් අනතුරුව, එම බොරු කී රජවරුන් දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙකු මහත් සම්පත් සමඟ ආපසු පැමිණ, පසුව ශුද්ධ ගිවිසුමට විරුද්ධ වී, ක්‍රියාකාරකම් සිදු කොට, නියමිත කාලය වන 330 වර්ෂයේදී ආපසු පැමිණෙන බවය.

He then attacks the south, but it will be unlike the Battle of Actium or the destruction of Jerusalem. The history of 70 AD in the verses portrays the end of God’s chosen covenant people as represented by “the holy covenant” in the passage. In verse thirty pagan Rome has intelligence with those who forsake the holy covenant. 70 AD was the very end of ancient literal Israel as God’s covenant people, and verse thirty is identifying the history four centuries after 70 AD. Those who forsake the covenant in the history represented in verse thirty, are those who have forsaken the covenant entered into by God and His Christian people. Papal Rome is the church represented as those who forsake the holy covenant in verse thirty.

එවිට ඔහු දකුණට ප්‍රහාර කරයි; නමුත් එය අක්ටියම් සටනට හෝ යෙරුසලමේ විනාශයට සමාන නොවනු ඇත. මෙම පදවල ක්‍රි.ව. 70 දී ඇති ඉතිහාසය, මෙම කොටසෙහි “ශුද්ධ ගිවිසුම” විසින් නිරූපිත වන දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ගිවිසුම් ජනතාවගේ අවසානය පෙන්වයි. තිස්වන පදයේදී අජාතික රෝමය, ශුද්ධ ගිවිසුම අත්හරින අය සමඟ අවබෝධයක් ඇතිකර ගනියි. ක්‍රි.ව. 70 යනු දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාව වශයෙන් පැරණි සාක්ෂාත් ඉශ්‍රායෙලයේ සම්පූර්ණ අවසානය වූ අතර, තිස්වන පදය ක්‍රි.ව. 70ට සියවස් හතරකට පසු ඉතිහාසය හඳුනා දක්වයි. තිස්වන පදයෙන් නිරූපිත ඉතිහාසයේ ගිවිසුම අත්හරින අය නම්, දෙවියන්වහන්සේ සහ උන්වහන්සේගේ ක්‍රිස්තියානි ජනතාව විසින් ඇතුළත් වූ ගිවිසුම අත්හැර දමා ඇති අයයි. පාප් රෝමය, තිස්වන පදයේ ශුද්ධ ගිවිසුම අත්හරින අය ලෙස නිරූපිත සභාව වේ.

> For the ships of Chittim shall come against him: therefore he shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. Daniel 11:30.

> මක්නිසාද කිත්තීම්හි නැව් ඔහුට විරුද්ධව පැමිණෙන්නෝය; එබැවින් ඔහු ශෝකයට පත් වී ආපසු හැරී, ශුද්ධ ගිවිසුමට විරුද්ධව කෝපය දරන්නේය; ඔහු එසේම කරන්නේය; ඔහු නැවතත් පැමිණ, ශුද්ධ ගිවිසුම අත්හැර දමන අය සමඟ සන්ධානය කරගන්නේය. දානියෙල් 11:30.

Verse twenty-nine brings us to the year 330, which was the time appointed as fulfilled by Constantine moving the capital city to Constantinople. At that waymark pagan Rome would be drawn into a southern war that would not be successful as had been Actium and Jerusalem. Then in verse thirty pagan Rome is attacked by Genseric who launched his naval warfare from Chittim, which is known today as Carthage. This warfare against pagan Rome was also represented as the second trumpet of the seven trumpets in the book of Revelation. The first four of those trumpet powers brought Western Rome to a conclusion by 476. Of those first four trumpets, the second trumpet, which is the ships of Chittim was the most severe, for Genseric took control of the seas and the wealth of the Empire dried up.

විසි නවවන පදය අපව ක්‍රිස්තු වර්ෂ 330 දක්වා ගෙන යයි; එය කොන්ස්ටන්ටින් විසින් රාජධානියේ අගනුවර කොන්ස්ටන්ටිනෝපලයට ගෙන යාමෙන් සම්පූර්ණ වූ නියමිත කාලය වූයේය. එම සලකුණු-ස්ථානයෙහි අනාගාමික රෝමය දක්ෂිණ යුද්ධයකට ඇද දමනු ලැබීය; එය ආක්ටියම් සහ යෙරුසලම මෙන් සාර්ථක නොවීය. ඉන්පසු තිස්වන පදයේ අනාගාමික රෝමය, අද කාර්තේජය ලෙස හඳුන්වන කිත්තිම්හි සිට තම නාවික යුද්ධ ක්‍රියාත්මක කළ ජෙන්සෙරික් විසින් ආක්‍රමණය කරනු ලැබේ. අනාගාමික රෝමයට එරෙහි මෙම යුද්ධය එළිදරව් පොතෙහි හත් තුරැම්පු අතර දෙවන තුරැම්පුව ලෙසද නිරූපණය කර තිබුණි. එම තුරැම්පු බලයන්ගෙන් පළමු සතර, 476 වන විට බටහිර රෝමය අවසානයකට ගෙන ආහ. එම පළමු තුරැම්පු සතර අතරින්, කිත්තිම්හි නැව් වූ දෙවන තුරැම්පුව ඉතාමත් දරුණු වූයේය, මක්නිසාද ජෙන්සෙරික් මුහුදු මාර්ගයන් පාලනයට ගත් අතර අධිරාජ්‍යයේ ධනය වියළී ගියේය.

Confronted and grieved by the ships of Chittim he returns and has indignation against the holy covenant. This was fulfilled in the history leading up to the empowerment of the papacy in 538, through a warfare against God’s Word. After that he returns and has “intelligence with them that forsake the holy covenant.” That interaction between pagan and papal Rome was fulfilled in 533 with the decree of Justinian. The next verse, verse thirty-one then continues with how pagan Rome was “grieved.” In 2 Thessalonians, Paul teaches that pagan Rome “restrained” the papacy from taking control in 538. After he is grieved by an attack from the seas which wreck the economics of the kingdom, he has indignation against the holy covenant, then intelligence with those who forsake the covenant. In the next verses, “arms” which represents the power given to the papacy in 496 by Clovis, stand up and they pollute the sanctuary of strength, which in history represented the city of Rome, and then pagan Rome would remove the religion of paganism (the daily) from the realm and replace it with Catholicism and then they place the papacy on the throne in 538.

කිත්තිම්ගේ නැව් විසින් මුහුණ දී ශෝකයට පත් කරනු ලැබූ ඔහු ආපසු හැරී, ශුද්ධ ගිවිසුමට විරුද්ධව ක්‍රෝධය දරයි. මෙය දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයට එරෙහි යුද්ධයකින්, 538දී පාප් පදවිය බලගැන්වීමට පෙරගිය ඉතිහාසයේ සම්පූර්ණ විය. ඊට පසු ඔහු ආපසු හැරී, “ශුද්ධ ගිවිසුම අත්හරින අය සමඟ බුද්ධිමත් සම්බන්ධතාවයක්” පවත්වයි. අනාගමික සහ පාප්කීය රෝමය අතර වූ එම අන්තර්ක්‍රියාව 533දී ජස්ටිනියන්ගේ ආඥාව මගින් සම්පූර්ණ විය. එවිට ඊළඟ පදය වන තිස්එකවන පදය, අනාගමික රෝමය කෙසේ “ශෝකයට පත් වූයේද” යන්න තවදුරටත් විස්තර කරයි. 2 තෙසලෝනිකවරුන්හි, පාවුල් උගන්වන්නේ 538දී පාප් පදවිය පාලනය අත්පත් කර ගැනීමෙන් අනාගමික රෝමය එය “වළක්වා” තිබූ බවයි. රාජ්‍යයේ ආර්ථිකය විනාශ කරන මුහුදු වෙතින් පැමිණෙන ප්‍රහාරයකින් ඔහු ශෝකයට පත් වූ පසු, ඔහු ශුද්ධ ගිවිසුමට විරුද්ධව ක්‍රෝධය දරයි, ඉන්පසු ගිවිසුම අත්හරින අය සමඟ බුද්ධිමත් සම්බන්ධතාවයක් පවත්වයි. ඊළඟ පදවල, 496දී ක්ලෝවිස් විසින් පාප් පදවියට දෙන ලද බලය නිරූපණය කරන “සන්නද්ධ බලකා” නැගී සිටිති; ඒවා ශක්තියේ ශුද්ධස්ථානය දූෂණය කරති, එය ඉතිහාසයේ රෝම නගරය නියෝජනය කළේය; අනතුරුව අනාගමික රෝමය අනාගමිකත්වයේ ආගමය (දෛනිකය) රාජ්‍ය ප්‍රදේශයෙන් ඉවත් කර, එය කැතොලික ධර්මයෙන් ප්‍රතිස්ථාපනය කරයි; ඉන්පසු ඔවුහු 538දී පාප් පදවිය සිංහාසනය මත පිහිටුවති.

When the papacy was empowered in 538 it provided both a prophetic witness, and also a historical witness that are represented in the verses we are considering. The year 538 is typified by 31 BC and the Battle of Actium. In Daniel chapter eight, verse nine pagan Rome would conquer three geographical obstacles to take the throne of the earth. The first was Syria to the east, then Judah and Jerusalem followed by Egypt at the Battle of Actium. Papal Rome would also have three horns removed, the third of which was the Goths who were driven from the city of Rome in 538. Pagan Rome and papal Rome provide two witnesses that identify that the Battle of Actium aligns with 538, and 538 illustrates the Sunday law in the USA, when modern Rome rules supremely until probation closes.

ක්‍රි.පූ. 538දී පාප් පාලනය බලවත් කරන ලද්දී, එය අප සලකා බලන පදවල නිරූපිත වන අනාවැකිමය සාක්ෂියක්ද, එසේම ඓතිහාසික සාක්ෂියක්ද සපයා දුන්නේය. ක්‍රි.පූ. 538 වර්ෂය ක්‍රි.පූ. 31 සහ Actium සටන මගින් පූර්වරූපිත කර ඇත. දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ, නවවන පදයේ, භූමියේ සිංහාසනය අල්ලාගැනීම සඳහා ජාතික රෝමය භූගෝලීය බාධක තුනක් ජය ගන්නා බව දැක්වේ. පළමුව නැගෙනහිර පිහිටි සිරියාවය; අනතුරුව යුදා සහ යෙරුසලම; ඉන්පසු Actium සටනේදී මිසරය. පාප් රෝමයද අං තුනක් ඉවත් කරනු ලබන අතර, ඒ තුළින් තුන්වන අංය වූයේ ක්‍රි.ව. 538දී රෝම නගරයෙන් එළවා දමන ලද Goths ය. ජාතික රෝමය සහ පාප් රෝමය, Actium සටන ක්‍රි.ව. 538ට සමපාත වන බව හඳුන්වා දෙන සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු සපයති; තවද ක්‍රි.ව. 538, අධුනික රෝමය පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වන තුරු සම්පූර්ණ අධිපත්‍යයෙන් පාලනය කරන ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය නිරූපණය කරයි.

We have concluded an overview of verses twenty-seven to thirty-one.

අපි විසිහතවන සිට තිස්එකවන වගන්ති දක්වා වූ සමස්ත සාරාංශක දර්ශනයක් අවසන් කළෙමු.

In the next article, we will focus on these verses and begin the work of aligning the passage with the history of verses eleven through fifteen.

ඊළඟ ලිපියේදී, අපි මෙම වචන කෙරෙහි අවධානය යොමු කර, එම අංශය එකොළොස්වන සිට පහළොස්වන දක්වා වූ වචනවල ඉතිහාසය සමඟ සම්මුඛ කරවීමේ කාර්යය ආරම්භ කරන්නෙමු.

Back to Articles