Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Two

යෝවෙල්ගේ පොත සහ ලාඔදිකේයානු සප්තම-දින අද්වෙන්තිස්ත සභාව - අංක දෙක

Number Two

අංක දෙකයි

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> “පෙන්තකොස්ත දින සිද්ධීන් එම අවස්ථාවේදී වූවාටත් වඩා මහත් බලයෙන් නැවත සිදුවන කාලය දෙස මම ගැඹුරු ආකাঙ্ক්ෂාවකින් යුතුව බලාපොරොත්තු වෙමි. යොහන් මෙසේ කියයි: ‘තව දේවදූතයෙක් ස්වර්ගයෙන් බැස එනු මම දුටිමි; ඔහු මහත් බලයක් ඇතුව සිටියේය; ඔහුගේ තේජසින් පොළොව ආලෝකවත් විය.’ එවිට, පෙන්තකොස්ත සමයෙහි වූවාක් මෙන්, සෑම මනුෂ්‍යයෙකුටම තම තමාගේම භාෂාවෙන් ඔවුන්ට ප්‍රකාශ කරන සත්‍යය ඇසෙනු ඇත.”

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him, and can touch the lips with a live coal from off the altar, and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed, and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement, and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> “තමාට සේවය කිරීමට අවංක ලෙස ආශා කරන සෑම ආත්මයකටම දෙවියන්වහන්සේ නව ජීවනයක් හුස්ම ගැන්විය හැකි අතර, වේදිකාවෙන් ගන්නා ලද ජීවමාන අඟුරුකැටයකින් තොල් ස්පර්ශ කර, ඒවා උන්වහන්සේගේ ප්‍රශංසාවෙන් වාග්මී වන්නට සලස්විය හැක. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ අద్భූත සත්‍යයන් ප්‍රකාශ කර කියා සිටීමට හඬ දහස් ගණනක් බලයෙන් පූර්ණ කරනු ලැබේ. ගොතෙන දිව නිදහස් කරනු ලැබේ, භීරු අය සත්‍යය පිණිස ධෛර්යවත් සාක්ෂිය දරන්නට බලවත් කරනු ලැබෙති. තම සෙනඟට ආත්ම මන්දිරය සියලු අපවිත්‍රතාවයන්ගෙන් පවිත්‍ර කරගැනීමටත්, උන්වහන්සේ සමඟ එතරම් සමීප සම්බන්ධතාවයක් පවත්වාගැනීමටත්, එසේ කරන විට වැසිවෙල පසු වැස්ස වගුරවනු ලබන කල එහි හවුල්කරුවන් වීමටත්, ස්වාමින්වහන්සේ උපකාර කරන සේක්වා.” Review and Herald, July 20, 1886.

Pentecost, when considered as a feast of the Lord cannot be separated from Passover, the feast of unleavened bread, the first fruit offering and the feast of weeks. Pentecost is a period of time, though it is also a point in time. This is why it is called “the Pentecostal season.” The season began with Christ’s death, burial and resurrection. After His ascension Christ began forty days of personal instruction that was followed by ten days in the upper room where unity was accomplished. 9/11 began a period that ends at the Sunday law in the United States. That Sunday law is represented by the day of Pentecost as a point in time; a point in time that has been preceded by a period of time which began at 9/11. From 9/11 unto the Sunday law the “Pentecostal season” is repeated.

ස්වාමීන්වහන්සේගේ උත්සවයක් ලෙස සලකා බලන විට, පෙන්තෙකොස්තය පාස්කුවෙන්, පේරෙසි නැති රොටි උත්සවයෙන්, පළමු ඵල පූජාවෙන් සහ සති උත්සවයෙන් වෙන් කළ නොහැක. පෙන්තෙකොස්තය කාල පරිච්ඡේදයක් වන අතර, එය කාලයේ එක් නිශ්චිත අවස්ථාවක්ද වේ. එබැවින් එය “පෙන්තෙකොස්ත කාලය” ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. එම කාලය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මරණය, භූමදානය සහ නැවත නැඟිටීමත් සමඟ ආරම්භ විය. තම ආරෝහණයෙන් පසු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පෞද්ගලික උපදෙස් දින හතළිහක් ආරම්භ කළ අතර, එයට අනතුරුව එක්සත්කම සම්පූර්ණ කරන ලද ඉහළ කාමරයේ දින දහයක් පැමිණියේය. 9/11 විසින් එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වන කාල පරිච්ඡේදයක් ආරම්භ කළේය. එම ඉරිදා නීතිය කාලයේ එක් නිශ්චිත අවස්ථාවක් ලෙස පෙන්තෙකොස්ත දවසින් නිරූපණය කරනු ලැබේ; එනම්, 9/11 දී ආරම්භ වූ කාල පරිච්ඡේදයකින් පෙර ගමන් කර ඇති එක් නිශ්චිත අවස්ථාවකි. 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා “පෙන්තෙකොස්ත කාලය” නැවත පුනරාවර්තනය වේ.

Peter explained that the miraculous phenomenon of “tongues of fire,” was not drunken folly, but a fulfillment of the book of Joel because a controversy was brought against the message. “Tongues” represent the presentation of a message, and the fire represents the Holy Spirit. The message of Pentecost represents a combination of divinity (God is a consuming fire) with the humanity of the tongue. Just as Peter represents the one hundred and forty-four thousand during the time of the latter rain, so too the quibbling Jews represent a former covenant people who are being passed by at the very point in time when the latter rain is falling.

“ගිනි දිව” යන අද්භූත ප්‍රපංචය මත්වීමෙන් උපන් මෝඩකමක් නොව, පණිවිඩයට විරුද්ධව විවාදයක් එල්ල කරනු ලැබූ බැවින්, යෝවෙල්ගේ පොතේ වූ දේවදූත කථනයක් ඉටු වීමක් බව පේත්‍රස් පැහැදිලි කළේය. “දිව” යනු පණිවිඩයක් ඉදිරිපත් කිරීම නියෝජනය කරන අතර, ගින්න ශුද්ධාත්මයාණන් නියෝජනය කරයි. පෙන්තකොස්තයේ පණිවිඩය, දේවත්වය (දෙවියන් වහන්සේ භක්ෂක ගින්නකි) හා දිවෙහි මනුෂ්‍යත්වය ඒකාබද්ධ වූ සංයෝගයක් නියෝජනය කරයි. පේත්‍රස් අවසාන වැසි කාලයේ එකලස් වන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරන සේම, එසේම කුඩා කාරණා අල්ලා වාද කරන යුදෙව්වෝද, අවසාන වැසි වැටෙමින් තිබෙන එම නියම කාලමොහොතේදීම පසෙක තබා හැර යනු ලබන පූර්ව ගිවිසුමේ ජනතාවක් නියෝජනය කරති.

> And they were all filled with the Holy Ghost, and began to speak with other tongues, as the Spirit gave them utterance. And there were dwelling at Jerusalem Jews, devout men, out of every nation under heaven. Now when this was noised abroad, the multitude came together, and were confounded, because that every man heard them speak in his own language. And they were all amazed and marvelled, saying one to another, Behold, are not all these which speak Galilaeans? And how hear we every man in our own tongue, wherein we were born? Parthians, and Medes, and Elamites, and the dwellers in Mesopotamia, and in Judaea, and Cappadocia, in Pontus, and Asia, Phrygia, and Pamphylia, in Egypt, and in the parts of Libya about Cyrene, and strangers of Rome, Jews and proselytes, Cretes and Arabians, we do hear them speak in our tongues the wonderful works of God. And they were all amazed, and were in doubt, saying one to another, What meaneth this? Others mocking said, These men are full of new wine. But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. Acts 2:4–15.

> ඔවුන් සියල්ලෝම ශුද්ධාත්මයාණන්ගෙන් පූර්ණ කරනු ලැබ, ආත්මයාණන් ඔවුන්ට කථා කිරීම පිණිස දුන් පරිදි අනෙක් භාෂාවලින් කථා කිරීමට පටන් ගත්හ. ඒ කාලයේ යෙරුසලමේ ස්වර්ගය යටතේ ඇති සෑම ජාතියකින්ම පැමිණි, භක්තිමත් යුදෙව්වෝ වාසය කරමින් සිටියහ. මේ ශබ්දය පිටතට පැතිර ගිය කල, ජන සමූහය එකට රැස්වී, එක් එක් මනුෂ්‍යයා තම තමන්ගේ භාෂාවෙන් ඔවුන් කථා කරන බව ඇසූ බැවින් විමූඪ වූහ. ඔවුන් සියල්ලෝම විස්මයට පත්ව, අද්භූතයෙන් පිරී, එකිනෙකාට මෙසේ කීහ: බලව, කථා කරන මේ සියල්ලෝම ගලීලයෝ නොවෙත් ද? එසේ නම් අපි එක් එක් දෙනා අප උපන් අපේම භාෂාවෙන් ඔවුන් කථා කරන බව කෙසේ ඇසුවෙමු ද? පර්තියෝවරු, මේදීයෝවරු, ඒලාම්වරු, මෙසපොතේමියාවේ වසන්නෝ, යුදයෙහිත්, කප්පදෝකියාවේත්, පොන්තුස්හිත්, ආසියාවේත්, ෆ්‍රිගියාවේත්, පම්ෆිලියාවේත්, මිසරයේත්, සයිරේන අසල ලිබියාවේ ප්‍රදේශවලත් වසන්නෝ, රෝමයෙන් පැමිණි අමුත්තෝ—යුදෙව්වෝද යුදෙව් ආගමට හැරුණු අයද—ක්‍රේතියෝවරුද අරාබියෝවරුද වන අපි, දෙවියන්වහන්සේගේ අද්භූත ක්‍රියා ඔවුන් අපගේම භාෂාවලින් ප්‍රකාශ කරන බව අසමු. ඔවුන් සියල්ලෝම විස්මයට පත්ව, සැකයෙන් යුක්තව, එකිනෙකාට මෙසේ කීහ: මේ කුමක් අදහස් කරන්නේ ද? අන්‍යෝ කල්ලි ගසමින් මෙසේ කීහ: මේ මනුෂ්‍යයෝ අලුත් මිදි රසයෙන් පිරී සිටිති. එවිට පේත්‍රුස්, එකොළොස්දෙනා සමඟ නැගිට, තම ශබ්දය උස්කරමින් ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය: යුදයෙහි මනුෂ්‍යවරුනි, යෙරුසලමේ වසන ඔබ සියල්ලෙනි, මේක ඔබට දැනගැනීමට ඉඩ හරින්න, මාගේ වචනවලට කන් දෙන්න. ඔබ සිතන පරිදි මේ අය මත් වී නැත; මක්නිසාද දවසේ තෙවන පැය පමණක් ය. ක්‍රියා 2:4–15.

Peter is explaining Pentecost as a fulfillment of the book of Joel. He is doing so prophetically when the entire world is represented, for the passage states the audience came “out of every nation under heaven.” At 9/11 the earth was lightened with Christ’s glory and then again at the Sunday law the one hundred and forty-four thousand will perfectly reflect the glory of Christ as they are lifted up as an ensign before the entire world. The Pentecostal period began at 9/11 and it ends at the Sunday law.

පේතුරු, යෝයෙල්ගේ පොතෙහි ඇති අනාවැකිය සම්පූර්ණවීමක් ලෙස පෙන්තකොස්තය විස්තර කරයි. “අහස යට ඇති සෑම ජාතියකින්ම” සෙනඟ පැමිණියෝයැයි එම ඡේදය පවසන බැවින්, මුළු ලෝකය නියෝජනය කරනු ලබන අවස්ථාවක ඔහු එසේ කරන්නේ අනාවැකිමය ලෙසය. 9/11 දිනදී භූමිය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මහිමයෙන් ආලෝකවත් කරනු ලැබූ අතර, පසුව නැවතත් ඉරිදා නීතියේදී එක ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස මුළු ලෝකය ඉදිරියෙහි ලකුණක් ලෙස උසස් කරනු ලැබෙන විට, ඔවුහු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මහිමය සම්පූර්ණයෙන් ප්‍රතිබිඹු කරනු ඇත. පෙන්තකොස්තීය කාලය 9/11 දිනදී ආරම්භ වූ අතර, එය ඉරිදා නීතියේදී අවසන් වේ.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost.

> “අපගේ චරිතවල එක මලකඩක් හෝ කැළලක් හෝ තිබෙන තාක්කල්, අප අතර කිසිවෙකුටවත් දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව කිසිදා ලැබෙන්නේ නැත. අපගේ චරිතවල දෝෂ නිවැරදි කරගැනීමත්, ආත්මයේ දේවමාළිගාව සියලු අපවිත්‍රකම්වලින් පවිත්‍ර කරගැනීමත් අපටම භාර කර ඇත. එවිට, පෙන්තෙකොස්ත දින ගෝලයන් මත මුල් වැස්ස වැටුණාක් මෙන්, පසු වැස්ස අප මත වැටෙනු ඇත.

> “We are too easily satisfied with our attainments. We feel rich and increased with goods and know not that we are ‘wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Now is the time to heed the admonition of the True Witness: ‘I counsel thee to buy of Me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.’ …

> “අපගේ අත්පත් කරගැනීම් පිළිබඳව අපි ඉතා පහසුවෙන්ම තෘප්තිමත් වෙමු. අපි අපම ධනවත් වී, සම්පත් බොහෝ ලෙස වැඩිව ඇතැයි සිතමින්, අප ‘අභාග්‍යසම්පන්නයෝ, දුක්ඛිතයෝ, දුප්පත්යෝ, අන්ධයෝ, නග්නයෝ’ බව නොදනිමු. දැන් සත්‍ය සාක්ෂිකරුගේ අවවාදයට කන් දිය යුතු කාලයයි: ‘ඔබ ධනවත් වන පිණිස, ගින්නෙන් පරීක්ෂා කරන ලද රන් මා වෙතින් මිල දී ගන්නැයි ද; ඔබ හැඳිනගනු ලබන පිණිස සුදු වස්ත්‍ර ද, ඔබේ නග්නකමේ ලජ්ජාව ප්‍රකාශ නොවන පිණිස ද; ඔබ දැක ගන්නා පිණිස ඇස්වල ආලේපන ද ඔබේ ඇස්ට ගා ගන්නැයි ද මම ඔබට උපදෙස් දෙමි.’ …”

> “It is now that we must keep ourselves and our children unspotted from the world. It is now that we must wash our robes of character and make them white in the blood of the Lamb. It is now that we must overcome pride, passion, and spiritual slothfulness. It is now that we must awake and make determined effort for symmetry of character. ‘Today if ye will hear His voice, harden not your hearts.’ We are in a most trying position, waiting, watching for our Lord’s appearing. The world is in darkness. ‘But ye, brethren,’ says Paul, ‘are not in darkness, that that day should overtake you as a thief.’ It is ever God’s purpose to bring light out of darkness, joy out of sorrow, and rest out of weariness for the waiting, longing soul.

> “දැන්ම අප අපවද අපගේ දරුවන්වද ලෝකයෙන් කැළැල් නොලැබූවන් ලෙස රැක ගත යුතු කාලයයි. දැන්ම අපගේ චරිතයේ වස්ත්‍ර සෝදා, බැටළු පැටවාගේ රුධිරයෙන් ඒවා සුදු කර ගත යුතුය. දැන්ම අප අහංකාරය, උද්වේගය, හා ආත්මික කම්මැලිකම ජයගත යුතුය. දැන්ම අප අවදි වී, චරිතයේ සමමිතික පූර්ණත්වය සඳහා අධිෂ්ඨානවත් උත්සාහයක් දැරිය යුතුය. ‘අද ඔබ ඔහුගේ හඬ අසන්නේ නම්, ඔබගේ සිත් දැඩි නොකරන්න.’ අප සිටින්නේ අතිශය පරීක්ෂාකාරී තත්ත්වයක, අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ ප්‍රකාශවීම බලා සිටිමින්, අවධානයෙන් නිරික්ෂණය කරමින්ය. ලෝකය අන්ධකාරයේ ඇත. ‘එහෙත් සහෝදරවරුනි,’ පාවුල් කියන්නේ, ‘එම දවස හොරෙකු මෙන් ඔබට පැමිණ ඔබව අල්ලා ගනු පිණිස ඔබ අන්ධකාරයේ නොසිටිති.’ බලා සිටින, ආශාවෙන් පිරුණු ආත්මය උදෙසා අන්ධකාරයෙන් ආලෝකයද, දුකෙන් ප්‍රීතියද, වෙහෙසින් විවේකයද ගෙන එමීම සදා දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණ වී ඇත.”

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.

> “සහෝදරයෙනි, සූදානම් වීමේ මේ මහත් කාර්යය තුළ ඔබ කුමක් කරමින් සිටින්නෝද? ලෝකය සමඟ එකතු වන්නෝ ලෝකීය අච්චුව ලබාගනිමින් මෘගයාගේ ලකුණ සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. තමන් පිළිබඳ අවිශ්වාසයෙන් සිටිමින්, දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ තමන්ම පහත් කරගෙන, සත්‍යයට කීකරුවීමෙන් තම ආත්මයන් පවිත්‍ර කරගන්නෝ ස්වර්ගීය අච්චුව ලබාගනිමින් තම නළල්වල දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. නියෝගය පිටතට යන විටත්, සලකුණ මුද්‍රිත කරන විටත්, ඔවුන්ගේ චරිතය සදාකාලයටම පවිත්‍රවද කැළැල් රහිතවද පවතිනු ඇත.”

> “Now is the time to prepare. The seal of God will never be placed upon the forehead of an impure man or woman. It will never be placed upon the forehead of the ambitious, world-loving man or woman. It will never be placed upon the forehead of men or women of false tongues or deceitful hearts. All who receive the seal must be without spot before God—candidates for heaven. Go forward, my brethren and sisters. I can only write briefly upon these points at this time, merely calling your attention to the necessity of preparation. Search the Scriptures for yourselves, that you may understand the fearful solemnity of the present hour.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

> “දැන් සූදානම් වීමට කාලයයි. දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව කිසිවිටෙකත් අපවිත්‍ර පුරුෂයෙකුගේ හෝ ස්ත්‍රියකගේ නළල මත තබනු නොලැබේ. එය කිසිවිටෙකත් අභිලාෂාකාංක්ෂී, ලෝකයට ආශාබद्ध වූ පුරුෂයෙකුගේ හෝ ස්ත්‍රියකගේ නළල මත තබනු නොලැබේ. එය කිසිවිටෙකත් බොරු දිවක් ඇති හෝ වංචාකාරී හෘදයක් ඇති පුරුෂයන්ගේ හෝ ස්ත්‍රීන්ගේ නළල මත තබනු නොලැබේ. මුද්‍රාව ලබන සියල්ලෝම දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි කැළලකින් තොරව සිටිය යුතුය—ස්වර්ගයට සුදුස්සෝ වූ අපේක්ෂකයෝ වෙති. ඉදිරියට යන්න, මාගේ සහෝදර සහෝදරියනි. මේ කාරණා පිළිබඳව මට මේ අවස්ථාවේ කෙටියෙන් පමණක් ලිවිය හැකි අතර, සූදානම් වීමේ අත්‍යවශ්‍යතාවය වෙත ඔබගේ අවධානය යොමු කිරීම පමණක් කරමි. වර්තමාන පැයේ භයානක ගාම්භීරත්වය ඔබට අවබෝධ වන පිණිස, ශුද්ධ ලියවිලි ඔබම සෝදිසි කරන්න.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

Here Sister White identifies Pentecost as a point in time, aligning with the Sunday law in the United States, “when the decree goes forth.” Yet, though she marks the Sunday law and Pentecost as a point in time, her message calling for preparation identifies a period that precedes the Sunday law as typified by the Pentecostal season. The Sunday law is the seventh-day Sabbath test, and the period from 9/11 unto the Sunday law can be identified as the symbolic “day of the Lord’s preparation.” Preparation precedes the test.

මෙහිදී සහෝදරි වයිට් පෙන්තකොස්තය කාලයේ එක් නිශ්චිත ලක්ෂ්‍යයක් ලෙස හඳුන්වා දෙයි; එය “ආඥාව නිකුත් වන විට” යනුවෙන් සඳහන් එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය සමඟ සම්මුඛ කරයි. එහෙත්, ඇය ඉරිදා නීතියත් පෙන්තකොස්තයත් කාලයේ එක් ලක්ෂ්‍යයක් ලෙස සලකන නමුත්, සූදානම් වීමට කැඳවන ඇගේ පණිවිඩය, පෙන්තකොස්ත සමය මඟින් ආදර්ශවත් කරනු ලබන, ඉරිදා නීතියට පෙර පැමිණෙන කාලපරිච්ඡේදයක් හඳුනා දෙයි. ඉරිදා නීතිය යනු සත්වන දින සබත් පරීක්ෂාව වන අතර, 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලය සංකේතාත්මක “ස්වාමීන්වහන්සේගේ සූදානම් කිරීමේ දවස” ලෙස හඳුනාගත හැක. සූදානම පරීක්ෂාවට පෙර පැමිණේ.

The “latter rain will fall upon” the one hundred and forty-four thousand just “as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost.” The period represented as the Pentecostal season began with a sprinkling when Christ returned from His ascension.

“අග වැස්ස” එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මත වැටෙන්නේ, “පෙන්තකොස්ත දවසේදී මුල් වැස්ස ගෝලයන් මත වැටුණු පරිදිම” ය. පෙන්තකොස්ත සමය ලෙස නිරූපිත කාලය ආරම්භ වූයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම උද්ධාරෝහණයෙන් ආපසු පැමිණි කල සිදු වූ ඉසිනයකිනි.

> And when he had said this, he breathed on them, and saith unto them, Receive ye the Holy Ghost. John 20:22.

> තවද, ඔහු මෙය කියා නිම කළ පසු, ඔවුන් මත හුස්ම හෙළා, ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය: “ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ පිළිගන්න.” යොහන් 20:22.

His breath conveys the Holy Spirit and breath is what produces the sound of words. Jesus is the Word and His breath conveys the Holy Spirit through the impartation of His word. The breath is what brought the body of Adam to life, and the breath is what brings Ezekiel’s army of resurrected dead dry bones to life.

ඔහුගේ හුස්ම ශුද්ධාත්මයාණන් ප්‍රකාශ කරයි, සහ වචනවල ශබ්දය උපදවන්නේ හුස්මයයි. යේසුස් වහන්සේ වචනය වන අතර, උන්වහන්සේගේ වචනය ප්‍රදානය කිරීම තුළින් උන්වහන්සේගේ හුස්ම ශුද්ධාත්මයාණන් ප්‍රකාශ කරයි. ආදම්ගේ ශරීරයට ජීවය ගෙන ආවේ හුස්මයයි, සහ නැවත ජීවිතයට නැගිටුවනු ලැබූ මළ වියළි ඇටවලින් සමන්විත එසකියෙල්ගේ සේනාවට ජීවය ගෙන එන්නේද හුස්මයයි.

> “The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ගෝලයන් මත ශුද්ධාත්මයාණන් හමා දමමින්, තමන්ගේ සමාදානය ඔවුන්ට දානය කළ ක්‍රියාව, පෙන්තකොස්ත දින දෙනු ලැබීමට තිබූ ප්‍රචුර වර්ෂාවට පෙර වැටුණු බිංදු කිහිපයක් මෙන් විය.” *Spirit of Prophecy*, වෙළුම 3, 243.

At the beginning of the Pentecostal season Christ’s “breath” imparted the Holy Spirit to the disciples, but some doubted.

පෙන්තකොස්ත සමයේ ආරම්භයේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ “ශ්වාසය” විසින් ශිෂ්‍යයන්ට ශුද්ධාත්මයාණන් දානය කළ නමුත්, සමහරු සැක කළෝය.

> But Thomas, one of the twelve, called Didymus, was not with them when Jesus came. The other disciples therefore said unto him, We have seen the Lord. But he said unto them, Except I shall see in his hands the print of the nails, and put my finger into the print of the nails, and thrust my hand into his side, I will not believe. John 2:24, 25.

> එහෙත් ද්වാദශයන්ගෙන් එක්කෙනෙකු වූ, දිදීමුස් යනුවෙන් කැඳවනු ලැබූ තෝමස්, යේසුස් පැමිණි කල ඔවුන් සමඟ නොසිටියේය. එබැවින් අනෙක් ගෝලයන් ඔහුට, “අපි ස්වාමීන්වහන්සේව දුටුවෙමු”යි කීහ. නමුත් ඔහු ඔවුන්ට කීවේ, “මම ඔහුගේ අත්වල කීල්වල සලකුණ නොදකින්නෙමි නම්, කීල්වල සලකුණ තුළට මාගේ ඇඟිල්ල නොදමන්නෙමි නම්, ඔහුගේ පැත්ත තුළට මාගේ අත නොදමන්නෙමි නම්, කිසිසේත් විශ්වාස නොකරන්නෙමි” යනුවෙනි. යොහන් 2:24, 25.

The Pentecostal period began a period of “testing,” starting with the breath of Christ and Thomas’ controversy of doubt. Thomas’ controversy at the beginning typifies the controversy of the Jews at the ending of the Pentecostal season. Christ imparted His word and the Holy Spirit to the disciples at the beginning, and the disciples imparted the word and the Holy Spirit to the world at the end of the Pentecostal season.

පෙන්තකොස්ත කාලය “පරීක්ෂා කිරීමේ” කාලපරිච්ඡේදයක් ආරම්භ කළේය; එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හුස්මෙන්ද තෝමස්ගේ සැකය පිළිබඳ වාදවිවාදයෙන්ද ආරම්භ විය. ආරම්භයේ තිබූ තෝමස්ගේ වාදවිවාදය, පෙන්තකොස්ත ඍතුවේ අවසානයේ යුදෙව්වරුන්ගේ වාදවිවාදයට ප්‍රතිරූපයක් වේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ආරම්භයේදී ගෝලයන්ට තමන්ගේ වචනය හා ශුද්ධාත්මයාණන් දානය කළ සේක; පෙන්තකොස්ත ඍතුවේ අවසානයේ ගෝලයෝ වචනය හා ශුද්ධාත්මයාණන් ලෝකයට දානය කළහ.

The work that Christ accomplished when He breathed upon the disciples was a second witness to the same work He had just accomplished with the disciples on the road to Emmaus.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ගෝලයන් මත හුස්ම හෙළූ කල උන්වහන්සේ ඉටු කළ ක්‍රියාව, එමාවුස් මාර්ගයේ ගෝලයන් සමඟ උන්වහන්සේ නවතමයෙන්ම ඉටු කළ එම ක්‍රියාවට දෙවන සාක්ෂියක් විය.

> And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them. But their eyes were holden that they should not know him. …

> ඔවුන් එකිනෙකා සමඟ කථා කරමින් තර්ක කරමින් සිටියදී, එසේ සිදු වූයේ, යේසුස්වහන්සේම ළංවී ඔවුන් සමඟ ගමන් කළ සේක. එහෙත් ඔවුන් උන්වහන්සේ හඳුනා නොගන්නා පිණිස ඔවුන්ගේ ඇස් අවහිර කරනු ලැබිය. …

> Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken: Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory? And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself. And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further. But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them. And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. And they said one to another, Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way, and while he opened to us the scriptures? Luke 24:15, 16, 25–32.

> ඒවිට ඔහු ඔවුන්ට කීවේය, “අඥානියෙනි, අනාගතවක්තෘවරුන් පැවසූ සියල්ල විශ්වාස කිරීමට හදවතින් මන්දවූවෙනි! ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ මේ දේවල් දුක්විඳ, එසේම තම මහිමයට ඇතුල්විය යුතු නොවීද?” එවිට මෝසස්ගෙන් හා සියලු අනාගතවක්තෘවරුන්ගෙන් ආරම්භ කර, ශුද්ධ ලියවිලි සියල්ල තුළ තමන් සම්බන්ධ දේවල් ඔවුන්ට විස්තර කළ සේක. ඔවුන් යමින් සිටි ගමට ළඟා වූ කල, ඔහු තවදුරටත් ගමන් කරන සේ පෙනූණේය. නමුත් ඔවුන් ඔහුව බලකරමින්, “අප සමඟ නැවතී සිටින්න; මන්ද සවස ළඟාවී ඇත, දවසද බොහෝ දුර ගොස් ඇත”යි කීහ. එවිට ඔහු ඔවුන් සමඟ නැවතී සිටීමට ඇතුළට ගියේය. ඔහු ඔවුන් සමඟ ආහාරයට හිඳ සිටියදී, රොටිය ගෙන, ආශීර්වාද කර, එය කඩා ඔවුන්ට දුන්නේය. එවිට ඔවුන්ගේ ඇස් විවෘතව, ඔවුහු ඔහුව හඳුනාගත්හ; එහෙත් ඔහු ඔවුන්ගේ පෙනුමෙන් අතුරුදහන් විය. ඔවුහු එකිනෙකාට කියාගත්තෝය, “ඔහු මාර්ගයේදී අප සමඟ කතා කළ විටත්, ශුද්ධ ලියවිලි අපට විවෘත කළ විටත්, අපගේ හදවත් අප තුළ දැවෙමින් නොසිටියේද?” ලූක් 24:15, 16, 25–32.

Just as Jesus “sat with meat” in Emmaus, He thereafter ate with the disciples. In both instances eating is represented. Together they identify that the beginning of the Pentecostal period is marked by the breath of the Holy Spirit and also by eating. The opening events produces a controversy between a class who believes and a class who doubts. The eating, the impartation of the Holy Spirit and the opening of the Scriptures include that Christ began His instruction with “Moses and all the prophets.” Christ’s teaching was conveyed by taking the prophetic line of Moses and aligning it with the lines of all the prophets, here a little and there a little.

එම්මාවුස්හි යේසුස්වහන්සේ “ඔවුන් සමඟ භෝජනයට වාඩි වූ” ලෙසින් යෙදෙන සේම, ඉන්පසුවත් උන්වහන්සේ ගෝලයන් සමඟ ආහාර ගත් සේක. අවස්ථා දෙකෙහිද භෝජනය කිරීම නිරූපිතය. ඒ දෙක එක්ව පෙන්වා දෙන්නේ පෙන්තකොස්ත කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භය ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ හුස්මෙන්ද, එසේම භෝජනය කිරීමෙන්ද සලකුණු කරනු ලබන බවය. ආරම්භක සිද්ධීන් විශ්වාස කරන පන්තියක් හා සැක කරන පන්තියක් අතර විවාදයක් උත්පාදනය කරයි. භෝජනය කිරීමද, ශුද්ධාත්මයාණන් ලබාදීමද, ශුද්ධ ලියවිලි විවෘත කිරීමද, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම උපදේශනය “මෝසෙස් හා සියලු අනාගතවක්තෘවරුන්” සමඟින් ආරම්භ කළ සේකැයි ඇතුළත් කරයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම ප්‍රකාශ කරනු ලැබුවේ මෝසෙස්ගේ අනාගතවාණි රේඛාව ගෙන, එය සියලු අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ රේඛා සමඟ, මෙහි ස්වල්පයක් හා එහි ස්වල්පයක් ලෙස, සමාන්තර කරමිනි.

On 9/11 the breath of the four winds of Ezekiel blew upon the dead dry bones of chapter thirty-seven. At that time, as typified by the angel who descended on August 11, 1840 and empowered the first angel’s message, the angel of Revelation eighteen descended with a message that must be eaten, as did the disciples eat at the beginning of the Pentecostal period. The unwillingness of Thomas to believe identifies that when the message is introduced a shaking is marked.

9/11 දින, එසකියෙල්ගේ සතර සුළංවල හුස්ම, තිස්හත්වන පරිච්ඡේදයේ මළ වියළි ඇටකටු මත හමා ගියේය. එම කාලයේදී, 1840 අගෝස්තු 11 දින බැස ආවද පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට බලය දුන් දූතයා මගින් පූර්වආදර්ශිත වූ පරිදි, එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාද, පෙන්තකොස්ත සමයේ ආරම්භයේදී ගෝලයන් කෑ ලෙසින්ම කෑ යුතු පණිවිඩයක් සමඟ බැස ආවේය. තෝමස්ගේ විශ්වාස කිරීමට ඇති අකැමැත්ත, එම පණිවිඩය හඳුන්වා දෙන විට කම්පනයක් සලකුණු කරනු ලබන බව හඳුන්වා දෙයි.

Speaking of the fall of the Twin Towers on 9/11 we are told that the Lord arose to “shake terribly the nations.” It is important to remember that a “shaking” among God’s people is accomplished by those who are fighting against a message of truth. There are “shakings” that are external, but internal shakings within the church occur in the environment of a message being presented.

9/11 දින ද්විත්ව කුළුණු වැටීම පිළිබඳ කතා කිරීමේදී, සමිඳාණන් වහන්සේ “ජාතීන් බලවත් ලෙස සොලවන්නට” නැඟී සිටි බව අපට කියනු ලැබේ. දෙවියන් වහන්සේගේ ජනතාව අතර සිදුවන “සොලවීමක්” යනු සත්‍යයේ පණිවිඩයකට විරුද්ධව සටන් කරන අය මඟින් ඉටු කරනු ලබන දෙයක් බව මතක තබා ගැනීම වැදගත්ය. බාහිර “සොලවීම්” ඇත; එහෙත් සභාව ඇතුළත සිදුවන අභ්‍යන්තර සොලවීම් හටගන්නේ පණිවිඩයක් ඉදිරිපත් කරනු ලබන පරිසරය තුළය.

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.

> “මම දැක තිබූ සෙලවීමේ අර්ථය විමසා සිටියෙමි; එවිට මට පෙන්වා දෙන ලද්දේ, එය ලාඔදිකීයයන්ට සැබෑ සාක්ෂිකරු විසින් දෙන ලද උපදේශය මඟින් කැඳවාගත් සෘජු සාක්ෂිය නිසා ඇතිවන්නක් බවය. මෙය එය පිළිගන්නා තැනැත්තාගේ හෘදය මත තම ප්‍රභාවය පවත්වනු ඇති අතර, ඔහු ප්‍රමිතිය උසස් කොට සෘජු සත්‍යය ප්‍රකාශ කිරීමට මඟ පෙන්වනු ඇත. සමහර දෙනෙක් මේ සෘජු සාක්ෂිය දරා නොගන්නෝය. ඔව්හු එයට විරුද්ධව නැඟී සිටින්නෝය; දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර සෙලවීමක් ඇති කරන්නේ මෙයය.”

> “I saw that the testimony of the True Witness has not been half heeded. The solemn testimony upon which the destiny of the church hangs has been lightly esteemed, if not entirely disregarded. This testimony must work deep repentance; all who truly receive it will obey it and be purified.” Early Writings, 271.

> “සැබෑ සාක්ෂිකරුගේ සාක්ෂියට අර්ධයක්වත් අවධානය දී නොමැති බව මම දුටුවෙමි. සභාවේ ඉරණම රඳා පවතින එම ගම්භීර සාක්ෂිය සම්පූර්ණයෙන් නොසලකා හැර නොමැති නම්, එය ඉතා සැහැල්ලුවෙන් සැලකී ඇත. මෙම සාක්ෂිය ගැඹුරු පසුතැවිල්ලක් ඇති කළ යුතුය; එය සැබැවින්ම පිළිගන්නා සියල්ලෝ එයට කීකරුවී පවිත්‍ර කරනු ලබන්නෝය.” Early Writings, 271.

The internal “shaking” is caused by those who resist the presentation of the Laodicean message. Sister White identifies Jones and Waggoner’s message of 1888 as the Laodicean message.

අභ්‍යන්තර “කම්පනය” ඇතිවන්නේ ලාඔදිකියාගේ පණිවිඩය ඉදිරිපත් කිරීමට විරුද්ධ වන අය නිසාය. සහෝදරි වයිට් 1888 වර්ෂයේ ජෝන්ස් සහ වෑගනර්ගේ පණිවිඩය ලාඔදිකියාගේ පණිවිඩය ලෙස හඳුන්වා දෙයි.

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> “A. T. Jones සහ E. J. Waggoner විසින් අපට දෙන ලද පණිවුඩය ලායොදිකා සභාවට දෙවියන්වහන්සේගේ පණිවුඩයයි; සත්‍යය විශ්වාස කරමි යැයි ප්‍රකාශ කරමින්ද, එහෙත් දෙවියන්වහන්සේ විසින් දෙන ලද කිරණ අනෙකුන් වෙත ප්‍රතිබිම්බ නොකරන කිසිවෙකුටත් අහෝභාග්‍යය.” The 1888 Materials, 1053.

The resistance to the Laodicean message produces a shaking and Sister White aligns the message of 1888 with the descent of the angel of Revelation eighteen.

ලාවෝදීකියාගේ පණිවිඩයට එරෙහි වීම සෙලවීමක් උපදවයි, සහ සහෝදරී වයිට් 1888 පණිවිඩය එළිදරව් 18 වන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ අවතරණය සමඟ සමානකරයි.

> “An unwillingness to yield up preconceived opinions, and to accept this truth, lay at the foundation of a large share of the opposition manifested at Minneapolis against the Lord’s message through Brethren Waggoner and Jones. By exciting that opposition Satan succeeded in shutting away from our people, in a great measure, the special power of the Holy Spirit that God longed to impart to them. The enemy prevented them from obtaining that efficiency which might have been theirs in carrying the truth to the world, as the apostles proclaimed it after the day of Pentecost. The light that is to lighten the whole earth with its glory was resisted, and by the action of our own brethren has been in a great degree kept away from the world.” Selected Messages, book 1, 235.

> “පූර්වයෙන්ම ගොඩනඟාගත් අදහස් අත්හැරීමට ඇති අකැමැත්ත, සහ මෙම සත්‍යය පිළිගැනීමට ඇති අකැමැත්ත, මිනියාපොලිස්හිදී සහෝදර වාග්ගොනර් සහ ජෝන්ස් මඟින් පැමිණි ස්වාමින්වහන්සේගේ පණිවිඩයට එරෙහිව ප්‍රකාශිත වූ විරුද්ධතාවයේ විශාල කොටසක මූලස්ථානයේ තිබුණි. එම විරුද්ධතාවය උද්දීපනය කිරීමෙන් සාතන්, දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ට දීමට දැඩිව ආශා කළ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ විශේෂ බලය අපගේ ජනතාවෙන්, මහත් ප්‍රමාණයකින්, වළකා තැබීමෙහි සාර්ථක විය. පෙන්තකොස්ත දිනෙන් පසු ප්‍රේරිතයන් එය ප්‍රකාශ කළ පරිදි, සත්‍යය ලෝකයට ගෙන යාම සඳහා ඔවුන්ගේ විය හැකිව තිබූ කාර්යක්ෂමතාවය ලබාගැනීමෙන් සතුරා ඔවුන්ව වැළැක්වීය. තම තේජසින් මුළු භූමියම ආලෝකවත් කිරීමට නියමිතව තිබූ ආලෝකය ප්‍රතිරෝධයට ලක්විය, සහ අපගේම සහෝදරයන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය මඟින් එය මහත් ලෙස ලෝකයෙන් ඈත් කර තබා ඇත.” Selected Messages, book 1, 235.

The doubt of Thomas at the beginning of the Pentecostal season, typifying the rebellion against the message that arrived on the day of Pentecost, typified the shaking that occurred when the leadership of Seventh-day Adventism stood up and resisted the message to the Laodicean church as presented by Jones and Waggoner in 1888. In 1888 the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with His glory, but due in large part to unwillingness of those leaders to set aside preconceived opinions the rebellion of Korah, Dathan and Abiram was repeated. Thomas, the Jews at Pentecost, Korah’s rebellion in the time of Moses, the rebellion of 1888 all typify 9/11 when, according to Joel—a trumpet was to be blown. That trumpet, according to Isaiah was blown to identify the sins of God’s people, thus typifying 1888 and the message to Laodicea. Jeremiah’s watchman, who blows the trumpet to return to the “old paths” aligns with Isaiah lifting up his voice as a trumpet. Jeremiah’s watchmen are Habakkuk’s watchmen who asks the question about what will be his position in the argument or debate of his history?

පෙන්තකොස්ත සමය ආරම්භයේදී තෝමස්ගේ සැකය, පෙන්තකොස්ත දිනට පැමිණි පණිවුඩයට එරෙහිව නැගී ආ විද්‍රෝහය සංකේතවත් කරමින්, 1888 දී ජෝන්ස් සහ වාග්ගනර් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ලාඕදිකේයා සභාවට වූ පණිවුඩයට එරෙහිව සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ම් නායකත්වය නැගී සිට ප්‍රතිරෝධ කළ විට සිදු වූ කම්පනයද සංකේතවත් කළේය. 1888 දී එළිදරව් 18 හි බලවත් දූතයා තමන්ගේ මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකවත් කිරීමට බැස ආවේය; එහෙත්, ඒ නායකයන්ගේ පෙරගත් අදහස් අත්හැර දැමීමට නොකැමැත්ත නිසා විශාල වශයෙන්, කොරාහ්, දාථාන් සහ අබීරාම්ගේ විද්‍රෝහය නැවත සිදු විය. තෝමස්, පෙන්තකොස්තයේ යුදෙව්වන්, මෝසෙස්ගේ කාලයේ කොරාහ්ගේ විද්‍රෝහය, 1888 හි විද්‍රෝහය—මේ සියල්ලම යෝවෙල් අනුව කහළක් පූදනු ලැබිය යුතු වූ 9/11 සංකේතවත් කරයි. එම කහළය, යෙසායා අනුව, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ පාප හඳුනා දක්වනු පිණිස පූදන ලදී; එසේ 1888 සහ ලාඕදිකේයාට වූ පණිවුඩය සංකේතවත් කරයි. “පැරණි මාර්ග” වෙත ආපසු හැරවීමට කහළය පූදන යෙරෙමියාගේ මුරකරුවා, තම හඬ කහළක් මෙන් නඟන යෙසායා සමඟ එකඟ වේ. යෙරෙමියාගේ මුරකරුවන් වන්නේ හබක්කුක්ගේ මුරකරුවන්ය; ඔහු තම ඉතිහාසයේ තර්කය හෝ විවාදය තුළ තම ස්ථානය කුමක් වන්නේදැයි ප්‍රශ්න කරයි.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> මම මාගේ රැකවල් ස්ථානය මත සිට, කොටුව මත පිහිටා, ඔහු මට කුමක් කියනු ඇතැයි ද, මා තරවටු කරනු ලැබූ විට මා කුමක් පිළිතුරු දෙනු ඇත්දැයි ද බලනු පිණිස අවධානයෙන් සිටින්නෙමි. හබක්කුක් 2:1.

The word “reproved” means “rebuked or argued with” and it infers a question, for the next verse provides an answer.

“reproved” යන වචනයේ අර්ථය “තරවටු කළා හෝ වාද කළා” යන්න වන අතර, එයින් ප්‍රශ්නයක් අර්ථගන්වයි; මන්ද ඊළඟ පදය එයට පිළිතුරක් සපයයි.

> And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.

> එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ මට උත්තර දී මෙසේ වදාළසේක: දර්ශනය ලියන්න, එය පුවරුවල පැහැදිලිව ලියන්න; එවිට එය කියවන තැනැත්තා දුවමින් යා හැකි වනු ඇත. හබක්කුක් 2:2.

The “debate” or shaking that began in fulfillment of Millerite history was the message of William Miller and his rules of prophetic interpretations versus the theologians of Protestantism. The debate in Millerite history began with the confirmation of the Millerite message on August 11, 1840 when no “less a personage than Jesus Christ” descended with a little book that John was to take and eat. The argument of the watchmen of Habakkuk, the doubts of Thomas, the rebellion of 1888, the rebellion of Korah, the argument of drunkenness at Pentecost all witness to a debate which began at 9/11. The controversy which is debated is over the message of the latter rain, which began to sprinkle on 9/11.

මිලේරීය ඉතිහාසයේ ඉටු වීමක් ලෙස ආරම්භ වූ “විවාදය” හෝ කම්පනය වූයේ විලියම් මිලර්ගේ පණිවිඩයත්, ඔහුගේ අනාවැකි අර්ථකථන නීතිත්, ප්‍රොටෙස්තන්තවාදයේ දේවශාස්ත්‍රවේදීන්ට විරුද්ධව යෙදූ පණිවිඩයයි. මිලේරීය ඉතිහාසයේ එම විවාදය ආරම්භ වූයේ 1840 අගෝස්තු 11 දින, ජෝන් විසින් ගෙන කෑමට නියමිත වූ කුඩා පොතක් රැගෙන “යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ට වඩා අඩු නොවන පුද්ගලයෙකු” පහළ බැස ආ අවස්ථාවේ, මිලේරීය පණිවිඩය තහවුරු කිරීමත් සමඟය. හබක්කුක්ගේ මුරකරුන්ගේ තර්කයද, තෝමස්ගේ සැකයද, 1888 හි කැරැල්ලද, කොරාහ්ගේ කැරැල්ලද, පෙන්තෙකොස්ත දින මත්භාවය පිළිබඳ තර්කයද, මේ සියල්ල 9/11 දින ආරම්භ වූ විවාදයකට සාක්ෂි දරයි. විවාදයට ලක්වන්නේ අග වැසි පිළිබඳ පණිවිඩය වන අතර, එය 9/11 දින ඉසිනු ලැබීමට ආරම්භ විය.

The answer in Habakkuk that led the Millerites to produce the 1843 chart connects with the development of two classes of worshippers represented Korah and associates versus Moses, by Thomas and the other disciples; the Jews argument of drunkenness at Pentecost, the leadership of Adventism in 1888; the Protestants versus the Millerites in 1844 and the foolish and wise virgins of October 22, 1844.

1843 සටහන සකස් කිරීමට මිලෙරයිට්වරුන්ට මඟ පෙන්වූ හබක්කුක්හි පිළිතුර, කොරා හා ඔහුගේ සංගාතිකයන්ට විරුද්ධව මෝසෙස් විසින් නිරූපිත වූ නමස්කාරකයන්ගේ පන්තීන් දෙකක වර්ධනය සමඟද, තෝමස් හා අනෙක් ගෝලයන් විසින්ද, පෙන්තකොස්ත දිනදී මත් වූ බව පිළිබඳ යුදෙව්වරුන්ගේ තර්කය සමඟද, 1888 දී ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ නායකත්වය සමඟද, 1844 දී ප්‍රොටස්තන්තවරුන්ට විරුද්ධව මිලෙරයිට්වරුන් සමඟද, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින මෝඩ හා ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවන් සමඟද සම්බන්ධ වේ.

On 9/11 Christ breathed upon His disciples the Holy Spirit as a few drops before the full outpouring at the Sunday law. He then opened their understanding to the prophetic message beginning, “line upon line” with Moses by leading those disciples back to Jeremiah’s old paths where they were anointed to blow a warning trumpet. Christ breath at 9/11 came from Ezekiel’s and John’s four winds and it was the Laodicean message, which is the “straight testimony” which causes a shaking as it is resisted. 1888 typifies the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, for it was not only the message which was being rejected, but also the chosen watchmen that were giving the trumpet a certain sound.

9/11 දින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සබත් දින නීතියෙහි සම්පූර්ණ වර්ෂාවට පෙර සුළු බිඳු කිහිපයක් ලෙස තම ගෝලයන් මත ශුද්ධාත්මයාණන් හුස්මහෙළා දුන් සේක. අනතුරුව, “පේළිය මත පේළිය” යන ආරම්භයෙන් මෝසෙස්ගෙන් ඇරඹෙන දෘෂ්ටිමය පණිවිඩය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අවබෝධය විවෘත කළ සේක; එසේම, එම ගෝලයන් යෙරෙමියාගේ පැරණි මාර්ග වෙත ආපසු නොයවමින්, අනතුරු ඇඟවීමේ तुरියක් හඬවීමට ඔවුන් අභිෂේක ලැබූහ. 9/11 දින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හුස්ම එසකියෙල්ගේද යොහන්ගේද සුළං සතරෙන් පැමිණි එකක් වූ අතර, එය ප්‍රතිරෝධයට ලක් වන විට කම්පනයක් ඇති කරන “සෘජු සාක්ෂිය” වන ලාඔදිකියා පණිවිඩය විය. 1888, කෝරා, දාතාන් සහ අබිරාම්ගේ කැරැල්ලේ ආදර්ශයක් වේ; මන්ද ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබුවේ පණිවිඩය පමණක් නොව, තුරියට නිශ්චිත හඬක් දුන් තෝරාගත් මුරකරුවන් ද වූහ.

Sister White penned that the, “shaking I had seen” “would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans.” The 1888 message was that straight testimony, and both 1888 and 9/11 mark the descent of the angel of Revelation eighteen.

සහෝදරි වයිට් මෙසේ ලියා ඇත: “මා දැක තිබූ කම්පනය” “ලඌදීකියානුවන්ට සැබෑ සාක්ෂිකරුගේ උපදේශය මඟින් ඉදිරියට කැඳවනු ලැබූ සෘජු සාක්ෂිය නිසා ඇතිවනු ඇත.” 1888 පණිවුඩය එම සෘජු සාක්ෂිය වූ අතර, 1888 හා 9/11 යන දෙකම එළිදරව් 18හි දූතයාගේ බැස ඒම සලකුණු කරයි.

> “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.’

> “අපගේ සභාවලටත් ආයතනවලටත් නිදැල්ලව නිදා සිටින අය අවදි කරවනු පිණිස සෘජු සාක්ෂියක් දරනු ලැබිය යුතුය.”

> “When the word of the Lord is believed and obeyed, steady advancement will be made. Let us now see our great need. The Lord cannot use us until he breathes life into the dry bones. I heard the words spoken: ‘Without the deep moving of the Spirit of God upon the heart, without its life-giving influence, truth becomes a dead letter.’” Review and Herald, November 18, 1902.

> “ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය විශ්වාස කර කීකරු වන විට, ස්ථිර ප්‍රගතියක් සිදුවනු ඇත. දැන් අපගේ මහත් අවශ්‍යතාවය අපි දකිමු. වියළි ඇටකටු තුළට ඔහු ජීවය හුස්ම නොදෙන තුරු, ස්වාමීන්වහන්සේට අප භාවිත කළ නොහැක. මෙසේ කථා කළ වචන මම ඇසුවෙමි: ‘දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ ගැඹුරු සංචලනය හදවත මත නොමැතිව, එහි ජීවය දෙන බලපෑම නොමැතිව, සත්‍යය මළ අකුරක් බවට පත්වේ.’” Review and Herald, November 18, 1902.

At 9/11 the Laodicean message reached its perfect fulfillment as the last call to God’s former covenant people began to be sounded. It is then that Sister White notes, “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.” The Laodicean message began when the angel of Revelation eighteen descended at 9/11, which means that at 9/11 the message to Laodicean Seventh-day Adventists was and is to “awake.” Joel commanded the drunkards to awake in verse five of chapter one. 9/11 marks the arrival of the final testing period for Adventism and it represents Joel’s command to awake. The beginning of the Pentecostal season starts with an awakening of God’s people at 9/11 and ends with the fulfillment of the parable of the ten virgins just before the Sunday law.

9/11හිදී ලාඔදිකේයා පණිවිඩය එහි පූර්ණ සම්පූර්ණත්වයට ළඟා විය; එසේය, දෙවියන්වහන්සේගේ පෙර ගිවිසුම් ජනතාවට දෙන අන්තිම කැඳවීම නාද වීමට ආරම්භ විය. එවිටම සහෝදරි වයිට් සඳහන් කරන්නේ මෙසේය: “නිදා සිටින අය අවදි කරවීම පිණිස, අපගේ සභාවලටත් ආයතනවලටත් සෘජු සාක්ෂියක් දරනු ලැබිය යුතුය.” ලාඔදිකේයා පණිවිඩය ආරම්භ වූයේ 9/11හිදී විවෘතවීම පොතේ අටළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බැස ආ විටය; එයින් අදහස් වන්නේ 9/11හිදී ලාඔදිකේයා සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරුන්ට වූ පණිවිඩය “අවදි වන්න” යන්න වූ අතර අදත් එය එසේම පවතින බවය. යෝවෙල් පළමු පරිච්ඡේදයේ පස්වන වාක්‍යයේ මත්පැන් බී උමතු වූවන්ට අවදි වන්නැයි අණ කළේය. 9/11 ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය සඳහා අන්තිම පරීක්ෂණ කාලපරිච්ඡේදය පැමිණිම සලකුණු කරන අතර, එය යෝවෙල්ගේ අවදි වන්නැයි කළ අණ නිරූපණය කරයි. පෙන්තකොස්ත සමයේ ආරම්භය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව 9/11හිදී අවදි කරනු ලැබීමෙන් ආරම්භ වන අතර, ඉරිදා නීතියට තරමක් පෙර දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාව සම්පූර්ණ වීමෙන් අවසන් වේ.

The awakening at 9/11 is a call to the final generation of a covenant people who are in apostasy. The awakening just before the Sunday law closes the door on the former covenant people. The beginning and the ending are the same and in July of 2023 the two witnesses of Revelation eleven were awakened to the rebellion of the prediction of July 18, 2020. The middle awakening is represented by rebellion, which identifies 9/11 as the first letter of the Hebrew alphabet, July 18, 2020 as the thirteenth letter and the Sunday law as the twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet. The twenty-second letter represents the combination of divinity with humanity that is finalized in the last of those three awakenings.

9/11 දී ඇති වූ අවදිවීම, විශ්වාසභංගත්වයේ සිටින ගිවිසුම් ජනතාවක අවසාන පරම්පරාවට දෙනු ලබන කැඳවීමකි. ඉරිදා නීතියට තරමක් පෙර ඇති වන එම අවදිවීම, පෙර ගිවිසුම් ජනතාව පිළිබඳ දොර වසා දමයි. ආරම්භයත් අවසානයත් එකම වන අතර, 2023 ජූලි මාසයේදී ප්‍රකාශන පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා 2020 ජූලි 18 වන දින පිළිබඳ අනාවැකියේ කැරැල්ල වෙත අවදි කරනු ලැබූහ. මධ්‍යම අවදිවීම කැරැල්ලෙන් නිරූපණය කරනු ලැබේ; එය 9/11 හෙබ්‍රේව් අක්ෂරමාලාවේ පළමු අකුර ලෙසත්, 2020 ජූලි 18 දහතුන්වන අකුර ලෙසත්, ඉරිදා නීතිය විසිදෙවැනි සහ හෙබ්‍රේව් අක්ෂරමාලාවේ අවසාන අකුර ලෙසත් හඳුනා දෙයි. විසිදෙවැනි අකුර දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්වීම නියෝජනය කරන අතර, එය එම අවදිවීම් තුනෙන් අවසාන අවදිවීම තුළ සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ.

The Lord “breathes life into the dry bones” at 9/11, just as He breathed the Holy Spirit on the disciples at the beginning of the Pentecostal period. The disciples after His ascension represent those who received the Holy Spirit, and who thereafter had their understanding of the prophetic Word opened up through the methodology of “line upon line.” The reception of the Holy Spirit occurred while eating a meal, for to spiritually eat requires that you eat the flesh and drink the blood of Jesus, who is the Word.

පෙන්තකොස්ත කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භයේදී උන්වහන්සේ ගෝලයන් මත ශුද්ධාත්මයාණන් උදාවූ ලෙසම, 9/11 දී ස්වාමීන්වහන්සේ “වියළි අස්ථිවලට ජීවය හමා දෙති.” උන්වහන්සේගේ ආරෝහණයෙන් පසු ගෝලයන්, ශුද්ධාත්මයාණන් ලැබූවන්වද, එයින් අනතුරුව “පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදය තුළින් പ്രവചനමය වචනය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අවබෝධය විවෘත කරනු ලැබූවන්වද නියෝජනය කරති. ශුද්ධාත්මයාණන් ලැබීම ආහාරය භුක්ති විඳින අතරතුර සිදු විය; මක්නිසාද ආත්මික ලෙස කෑම කෑම යනු වචනය වන යේසුස්ගේ මාංසය කෑමත්, ඔහුගේ ලේ පානය කිරීමත් අර්ථවත් වන බැවිනි.

The rebels who joined with Korah, Dathan and Abiram represent (as do the leadership of Adventism in 1888) the class who cause the shaking by opposing the trumpet message identifying the sins of God’s people, and while also calling for a return to the old paths, the foundational truths represented by the “seven times” of Leviticus twenty-six. The trumpet is calling for both revival and reformation. The first of Miller’s prophetic jewels, and also the first to be rejected by Adventism represents the beginning and ending of the Millerite movement. The beginning and ending of the message of the first angel as proclaimed by the Millerites is marked by Moses’ “seven times.” In the beginning it was accepted, at the end it was rejected. Due to that rejection Ezekiel presents Adventism as a valley of dead dry bones. The period from 1863 unto the Sunday law in the United States is the valley of vision, according to Isaiah twenty-two, but it is a valley of dead dry bones according to Ezekiel. Both of those prophetic valleys align with Joel’s valley of Jehoshaphat, which Joel also identifies as the valley of decision.

කොරහ්, දාථාන් සහ අබිරාම් සමඟ එකතු වූ විරුද්ධකාරයෝ, 1888 දී ඇඩ්වෙන්ටිස්ම් නායකත්වය කළාක් මෙන්ම, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ පව් හඳුනාදක්වන තුරුම්පු පණිවුඩයට විරුද්ධ වීමෙන් කම්පනය ඇති කරන පන්තිය නියෝජනය කරති; එමෙන්ම, ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වර” මගින් නිරූපණය වන පදනම් සත්‍යයන් වූ පැරණි මාර්ග වෙත නැවත පැමිණීමක් ද ඔවුහු ඉල්ලා සිටිති. තුරුම්පුව කැඳවන්නේ පුනර්ජීවනයක් සහ ප්‍රතිසංස්කරණයක් යන දෙකම සඳහා ය. මිලර්ගේ අනාවැකිමය මැණික්වල පළමුවැන්නද, ඇඩ්වෙන්ටිස්ම් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ පළමුවැන්නද වූ එය, මිලරයිට් ව්‍යාපාරයේ ආරම්භයත් අවසානයත් නියෝජනය කරයි. මිලරයිට්වරුන් විසින් ප්‍රකාශ කරන ලද පළමු දූතයාගේ පණිවුඩයේ ආරම්භයත් අවසානයත් මෝසෙස්ගේ “සත් වර” මගින් සලකුණු කර ඇත. ආරම්භයේදී එය පිළිගනු ලැබුවේය; අවසානයේදී එය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබුවේය. එම ප්‍රතික්ෂේපය නිසා එසකියෙල් ඇඩ්වෙන්ටිස්ම්ව නිරුත්සන්න වියළි ඇටවල මිටියාවතක් ලෙස ඉදිරිපත් කරයි. 1863 සිට එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලය, යෙසායා විසිදෙක අනුව දර්ශන මිටියාවත වන නමුත්, එසකියෙල් අනුව එය නිරුත්සන්න වියළි ඇටවල මිටියාවතකි. එම අනාවැකිමය මිටියාවත් දෙකම යෝවෙල්ගේ යෙහෝෂාපාත් මිටියාවත සමඟ අනුකූල වන අතර, යෝවෙල් එය තීරණයේ මිටියාවත ලෙසද හඳුනාදක්වයි.

With these concepts in place the question may be asked how is it that at 9/11 the book of Joel became the message Peter identified at Pentecost? We’ll try to clarify these concepts in the following articles.

මෙම සංකල්ප ස්ථාපිත කරගෙන, 9/11 අවස්ථාවේ යෝවෙල්ගේ පොත පෙන්තකොස්තයේදී පේතෘස් හඳුනාගත් පණිවිඩය බවට පත්වූයේ කෙසේදැයි යන ප්‍රශ්නය අසිය හැක. පහත ලිපිවලදී අපි මෙම සංකල්ප පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ කරමු.

> “(Written November 5, 1892, from Adelaide, South Australia, to ‘Dear Nephew and Niece, Frank and Hattie [Belden].’)

> “(1892 නොවැම්බර් 5 දින, දකුණු ඔස්ට්‍රේලියාවේ ඇඩිලේඩ් සිට, ‘ප්‍රිය බෑණානුවන් සහ ලේලියන්, ෆ්‍රෑන්ක් සහ හැටී [Belden] වෙත,’ ලියන ලද්දකි.)”

> “When you are enlightened by the Holy Spirit, you will see all that wickedness at Minneapolis as it is, as God looks upon it. If I never see you again in this world, be assured that I forgive you the sorrow and distress and burden of soul you have brought upon me without any cause. But for your soul’s sake, for the sake of Him who died for you, I want you to see and confess your errors. You did unite with those who resisted the Spirit of God. You had all the evidence that you needed that the Lord was working through Brethren Jones and Waggoner; but you did not receive the light; and after the feelings indulged, the words spoken against the truth, you did not feel ready to confess that you had done wrong, that these men had a message from God, and you had made light of both message and messengers.

> “ශුද්ධාත්මයාණන් විසින් ඔබ ආලෝකමත් කරනු ලැබූ විට, මිනියාපොලිස්හි තිබූ එම සියලු දුෂ්ටකම දෙවියන්වහන්සේ එය දෙස බලා සිටින ආකාරයෙන්ම ඔබ දකින්නෙහිය. මේ ලෝකයේදී මම නැවත කිසිදා ඔබ දකින්නේ නැත්තේ වුවද, කිසිදු හේතුවක් නොමැතිව ඔබ මා මත පතුරවා තිබූ ශෝකයත්, පීඩාවත්, ආත්මභාරයත් මම ඔබට කමා කරන බව ස්ථිරව දැනගන්න. එහෙත් ඔබගේ ආත්මයේ හේතුවෙන්, ඔබ වෙනුවෙන් මරණයට පත් වූ තැනැන්වහන්සේගේ හේතුවෙන්, ඔබ ඔබගේ දෝෂ දැක ඒවා පිළිගන්නවාට මම කැමැත්තෙමි. ඔබ දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ට විරුද්ධවූ අය සමඟ එකතු වූවෙහිය. ස්වාමින්වහන්සේ බ්‍රෙත්‍රන් ජෝන්ස් සහ වැගනර් මාර්ගයෙන් ක්‍රියාකරමින් සිටින බවට ඔබට අවශ්‍ය වූ සියලු සාක්ෂි ඔබ සතු විය; එහෙත් ඔබ එම ආලෝකය පිළිගත්තේ නැත. තවද, ඔබ පෝෂණය කළ හැඟීම්ද, සත්‍යයට විරුද්ධව ඔබ කී වචනද අනතුරුව, ඔබ වරද කළ බවත්, මෙම මිනිසුන් දෙවියන්වහන්සේගෙන් පණිවිඩයක් රැගෙන ආ බවත්, ඔබ එම පණිවිඩයත් එහි දූතයන්වත් සුළුකොට සැලකූ බවත් පිළිගැනීමට ඔබ සූදානම් නොවූවෙහිය.”

> “Never before have I seen among our people such firm self-complacency and unwillingness to accept and acknowledge light as was manifested at Minneapolis. I have been shown that not one of the company who cherished the spirit manifested at that meeting would again have clear light to discern the preciousness of the truth sent them from heaven until they humbled their pride and confessed that they were not actuated by the Spirit of God, but that their minds and hearts were filled with prejudice. The Lord desired to come near to them, to bless them and heal them of their backslidings, but they would not hearken. They were actuated by the same spirit that inspired Korah, Dathan, and Abiram. Those men of Israel were determined to resist all evidence that would prove them to be wrong, and they went on and on in their course of disaffection until many were drawn away to unite with them.

> “මිනියාපොලිස්හි ප්‍රකාශ වූ ලෙස, අපේ ජනතාව අතර එතරම් දැඩි ස්වයං-සන්තෘප්තියක්ද, ආලෝකය පිළිගෙන එය පිළිගැනීමට ඇති අකැමැත්තක්ද, මෙතෙක් මම දැක නැත. එම රැස්වීමේදී ප්‍රකාශ වූ ආත්මය ආදරයෙන් පෝෂණය කළ සමාගමෙන් එක් අයෙක්වත්, තම අහංකාරය යටත් කර, තමන් දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයෙන් ප්‍රේරණය වූයේ නොව, තම මනස් සහ හදවත් පක්ෂපාතයෙන් පිරී තිබූ බව පිළිගෙන ප්‍රකාශ කරන තුරු, ස්වර්ගයෙන් ඔවුන් වෙත එවන ලද සත්‍යයේ අනර්ඝභාවය හඳුනාගැනීමට නැවතත් පැහැදිලි ආලෝකයක් නොලැබෙන බව මට දර්ශනය කරනු ලැබීය. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ට සමීප වීමටත්, ඔවුන්ට ආශීර්වාද කිරීමටත්, ඔවුන්ගේ පසුබැසීම්වලින් ඔවුන් සුව කිරීමටත් කැමති වූ සේක, එහෙත් ඔවුහු සවන් නොදුන්හ. ඔවුහු කෝරා, දාතාන් සහ අබිරාම් ප්‍රේරණය කළ එකම ආත්මයෙන් ප්‍රේරණය වූහ. ඉශ්‍රායෙල්වරුන් වූ ඒ මනුෂ්‍යයෝ තමන් වැරදියි යන්න ඔප්පු කරන සියලු සාක්ෂිවලට විරුද්ධ වීමට තීරණය කරගෙන සිටියහ, එසේම තම අසතුටුකාරක ක්‍රියාමාර්ගයේ ඔවුහු නිරන්තරයෙන් ඉදිරියට ගියහ, අවසානයේ බොහෝ දෙනෙකු ඔවුන් සමඟ එක්වීමට ඇදගෙන යන තුරු.”

> “Who were these? Not the weak, not the ignorant, not the unenlightened. In that rebellion there were two hundred and fifty princes famous in the congregation, men of renown. What was their testimony? ‘all the congregation are holy, every one of them, and the Lord is among them: wherefore then lift ye up yourselves above the congregation of the Lord?’ [Numbers 16:3]. When Korah and his companions perished under the judgment of God, the people whom they had deceived saw not the hand of the Lord in this miracle. The whole congregation the next morning charged Moses and Aaron, ‘Ye have killed the people of the Lord’ [verse 41], and the plague was upon the congregation, and more than fourteen thousand perished.

> “මේ කවුරුන්ද? දුර්වලයෝ නොව, අඥානයෝ නොව, ප්‍රබෝධය නොලැබූවෝ ද නොව. ඒ කැරල්ල තුළ සභාවේ ප්‍රසිද්ධ, කීර්තිමත් නායකයෝ දෙසිය පනහක් සිටියහ. ඔවුන්ගේ සාක්ෂිය කුමක්ද? ‘මුළු සභාවම ශුද්ධයෝය, ඔවුන් එක් එක්කෙනාම එසේය, සමිඳාණන්වහන්සේ ඔවුන් අතරෙහි සිටිනසේක: එසේ නම්, ඔබලා සමිඳාණන්වහන්සේගේ සභාවට ඉහළින් ඔබම ඔබ උසස් කරගන්නේ මන්ද?’ [ගණන් කථාව 16:3]. කොරාහ් සහ ඔහුගේ සගයෝ දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චය යටතේ විනාශ වූ කල, ඔවුන් විසින් වංචා කරනු ලැබූ ජනතාව මේ අද්භූත ක්‍රියාව තුළ සමිඳාණන්වහන්සේගේ හස්තය දුටුවේ නැත. පසුදා උදෑසන මුළු සභාවම මෝසෙස් සහ ආරොන්ට එරෙහිව චෝදනා කරමින්, ‘ඔබලා සමිඳාණන්වහන්සේගේ ජනතාව මරා දැමූහ’ [41 වන පදය] යැයි කීවෝය; එවිට වසංගතය සභාව මත පැමිණ, දහහතර දහසකට වඩා වැඩි පිරිසක් විනාශ වූහ.”

> “When I purposed to leave Minneapolis, the angel of the Lord stood by me and said: ‘Not so; God has a work for you to do in this place. The people are acting over the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. I have placed you in your proper position, which those who are not in the light will not acknowledge; they will not heed your testimony; but I will be with you; My grace and power shall sustain you. It is not you they are despising, but the messengers and the message I send to My people. They have shown contempt for the word of the Lord. Satan has blinded their eyes and perverted their judgment; and unless every soul shall repent of this their sin, this unsanctified independence that is doing insult to the Spirit of God, they will walk in darkness. I will remove the candlestick out of his place except they repent and be converted, that I should heal them. They have obscured their spiritual eyesight. They would not that God would manifest His Spirit and His power; for they have a spirit of mockery and disgust at My word. Lightness, trifling, jesting, and joking are daily practiced. They have not set their hearts to seek Me. They walk in the sparks of their own kindling, and unless they repent they shall lie down in sorrow. Thus saith the Lord: Stand at your post of duty; for I am with thee, and will not leave thee nor forsake thee.’ These words from God I have not dared to disregard.

> “මිනියාපොලිස් නගරයෙන් පිටත්ව යාමට මම අදහස් කළ විට, ස්වාමීන්වහන්සේගේ දූතයා මා අසල නැගී සිට කියා සිටියේය: ‘එසේ නොවිය යුතුය; මෙම ස්ථානයේ ඔබට කිරීමට දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යයක් ඇත. ජනතාව කොරාහ්, දාථාන්, සහ අබීරාම්ගේ කැරැල්ල නැවත ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටිති. ඔබ ආලෝකයේ නොසිටින්නන් විසින් පිළිගනු නොලබන ඔබගේ නිසි ස්ථානයෙහි මම ඔබ තබා ඇත්තෙමි; ඔවුන් ඔබගේ සාක්ෂියට කන් නොදෙනු ඇත; එහෙත් මම ඔබ සමඟ සිටින්නෙමි; මාගේ කරුණාව සහ බලය ඔබ අධාර කරනු ඇත. ඔවුන් අවමානය කරන්නේ ඔබව නොව, මාගේ ජනතාව වෙත මා යවන දූතයන්ව සහ පණිවිඩයයි. ඔවුහු ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනයට අවමන් පෙන්වා ඇත. සාතන් ඔවුන්ගේ ඇස් අන්ධ කර ඔවුන්ගේ විනිශ්චය විකෘති කර ඇත; සහ සෑම ආත්මයක්ම තමන්ගේ මෙම පාපය ගැන, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයට අපහාස කරමින් ක්‍රියා කරන මෙම අශුද්ධ වූ ස්වාධීනභාවය ගැන, පසුතැවිලි නොවන්නේ නම්, ඔවුන් අන්ධකාරයේ ගමන් කරනු ඇත. ඔවුන් පසුතැවිලි වී හැරී එන්නේ නැත්නම්, මා ඔවුන් සුව කිරීමට, දීපස්ථම්භය එහි ස්ථානයෙන් ඉවත් කර දමන්නෙමි. ඔවුන් තමන්ගේ ආත්මික දෘෂ්ටිය අඳුරු කර ඇත. දෙවියන්වහන්සේ තම ආත්මය හා තම බලය ප්‍රකාශ කරනු ඔවුන් කැමති නොවූහ; මන්ද ඔවුන්ට මාගේ වචනය පිළිබඳ උපහාසය සහ පිළිකුලේ ආත්මයක් ඇත. සැහැල්ලුකම, නොවැදගත් ක්‍රියා, විහිළු කිරීම, සහ විහිළුවෙන් කතා කිරීම දිනපතා අනුෂ්ඨානය කරනු ලැබේ. ඔවුන් මා සොයන පිණිස තමන්ගේ හෘදයන් යොමු කර නැත. ඔවුන් තමන්ම දල්වාගත් ගිනිසිළු තුළ ගමන් කරති, සහ ඔවුන් පසුතැවිලි නොවන්නේ නම් ශෝකයෙන් නිදාගන්නෝය. ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක: ඔබගේ කර්තව්‍යයේ ස්ථානයෙහි ස්ථිරව සිටින්න; මක්නිසාද මම ඔබ සමඟ සිටිමි, ඔබ අත් නොහරින්නෙමි, ඔබ අත් නොදමන්නෙමි.’ දෙවියන්වහන්සේගෙන් ලැබුණු මෙම වචන නොසලකා හැරීමට මම ධෛර්ය නොකළෙමි.”

> “Light has been shining in Battle Creek in clear, bright rays; but who of those that acted a part in the meeting at Minneapolis have come to the light and received the rich treasures of truth which the Lord sent them from heaven? Who have kept step and step with the Leader, Jesus Christ? Who have made full confession of their mistaken zeal, their blindness, their jealousies and evil surmisings, their defiance of truth? Not one; and because of their long neglect to acknowledge the light, it has left them far behind; they have not been growing in grace and in the knowledge of Christ Jesus our Lord. They have failed to receive the needed grace which they might have had, and which would have made them strong men in religious experience.

> “පැහැදිලි, දීප්තිමත් කිරණවලින් ආලෝකය බැට්ල් ක්‍රීක්හි බබළමින් තිබුණේය; නමුත් මිනියැපොලිස්හි පැවති රැස්වීමේ යම් භාගයක් ඉටු කළ අය අතරින්, ආලෝකය වෙත පැමිණ, ස්වාමින්වහන්සේ ස්වර්ගයෙන් ඔවුන් වෙත එවූ සත්‍යයේ සම්පන්න වස්තුභාණ්ඩ පිළිගත්තේ කවුද? නායකයාණන් වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස් සමඟ පියවරෙන් පියවර එකසේ ගමන් කළේ කවුද? තමන්ගේ වැරදි උද්‍යෝගය, තමන්ගේ අන්ධභාවය, තමන්ගේ ඊර්ෂ්‍යාවන් හා දුෂ්ට සැකසංකාවන්, තමන්ගේ සත්‍යයට එරෙහි උද්ධච්චභාවය පිළිබඳ සම්පූර්ණ පාපොච්චාරණය කළේ කවුද? එක්කෙනෙකුත් නැත; තවද, ආලෝකය පිළිගෙන එය පිළිගත් බව පිළිගැනීමට දිගු කලක් නොසැලකිලිමත් වූ බැවින්, එය ඔවුන් බොහෝ පසුපසට අත්හැර ගොස් ඇත; ඔවුහු කරුණාවෙහිද අපගේ ස්වාමිවූ ක්‍රිස්තුස් යේසුස්ගේ දැනුමෙහිද වර්ධනය වෙමින් නොසිටියහ. ඔවුන්ට ලැබිය හැකිව තිබූද, ඔවුන්ට අවශ්‍යව තිබූද, ආගමික අත්දැකීමෙහි ඔවුන් බලවත් මනුෂ්‍යයන් කරනු ලැබිය හැකිව තිබූද එම කරුණාව පිළිගැනීමට ඔවුහු අසමත් වූහ.”

> “The position taken at Minneapolis was apparently an insurmountable barrier which in a great degree shut them in with doubters, questioners, with the rejecters of truth and the power of God. When another crisis comes, those who have so long resisted evidence piled upon evidence will again be tested upon the points where they failed so manifestly, and it will be hard for them to receive that which is from God and refuse that which is from the powers of darkness. Therefore their only safe course is to walk in humility, making straight paths for their feet, lest the lame be turned out of the way. It makes every difference whom we company with, whether it is with men who walk with God and who believe and trust Him, or with men who follow their own supposed wisdom, walking in the sparks of their own kindling.

> “මිනියාපොලිස්හි ගන්නා ලද ස්ථාවරය, දෘශ්‍යමාන වශයෙන් ජයගත නොහැකි බාධාවක් වූ අතර, එය මහත් ප්‍රමාණයකින් ඔවුන් සැකකරුවන්, ප්‍රශ්නකරුවන්, සත්‍යය හා දෙවියන්වහන්සේගේ බලය ප්‍රතික්ෂේපකරන්නන් සමඟ වටකර තැබීය. තවත් අර්බුදයක් පැමිණෙන විට, මෙතරම් දිගු කලක් සාක්ෂි මත සාක්ෂි ගොඩනගා තිබියද ප්‍රතිරෝධ කළ අය, තමන් ඉතා ප්‍රකට ලෙස අසමත් වූ කරුණු පිළිබඳව නැවත පරීක්ෂා කරනු ලබන්නෝය; එවිට දෙවියන්වහන්සේගෙන් ඇති දේ පිළිගෙන අන්ධකාරයේ බලයන්ගෙන් ඇති දේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ඔවුන්ට දුෂ්කර වනු ඇත. එබැවින් ඔවුන්ට ඇති එකම සුරක්ෂිත මාර්ගය වන්නේ, ලංගයන් මාර්ගයෙන් බැහැර නොවන පිණිස, තම පාද සඳහා සෘජු මාර්ග සකස් කරමින්, නිහතමානීව ගමන් කිරීමයි. අප කවර අය සමඟ සංගමය පවත්වන්නෙමුද යන්න සියලු වෙනස උදා කරයි; එය දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ගමන් කරන, උන්වහන්සේ විශ්වාස කරමින් උන්වහන්සේ කෙරෙහි භාරව සිටින මනුෂ්‍යයන් සමඟද, නැතහොත් තමන්ගේම යැයි සිතන ප්‍රඥාව අනුගමනය කරමින්, තමන්ම දල්වාගත් ගිනිපුළිඟු තුළ ගමන් කරන මනුෂ්‍යයන් සමඟද යන්නයි.”

> “The time and care and labor required to counteract the influence of those who have worked against the truth has been a terrible loss; for we might have been years ahead in spiritual knowledge; and many, many souls might have been added to the church if those who ought to have walked in the light had followed on to know the Lord, that they might know His going forth is prepared as the morning. But when so much labor has to be expended right in the church to counteract the influence of workers who have stood as a granite wall against the truth God sends to His people, the world is left in comparative darkness.

> සත්‍යයට විරුද්ධව ක්‍රියා කළ අයගේ බලපෑමට ප්‍රතිවිරුද්ධ ලෙස ක්‍රියා කිරීමට අවශ්‍ය වූ කාලයත්, සැලකිල්ලත්, ශ්‍රමයත් භයානක පාඩුවක් වී ඇත; මක්නිසාද අපි ආත්මික දැනුමෙන් අවුරුදු ගණනාවක් ඉදිරියෙන් සිටිය හැකිව තිබුණි; එසේම, ආලෝකයෙහි ගමන් කළ යුතු වූ අය, උදෑසන මෙන් ඔහුගේ පිටත්වීම සූදානම් කර ඇති බව දැනගැනීම පිණිස, සමිඳාණන්වහන්සේව දැනගැනීමට ඉදිරියට ගොස් සිටියා නම්, බොහෝ බොහෝ ආත්ම සභාවට එක් කරනු ලැබිය හැකිව තිබුණි. එහෙත්, දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව වෙත එවන සත්‍යයට විරුද්ධව ග්‍රැනයිට් පවුරක් මෙන් සිටගෙන සිටි ක්‍රියාකරුවන්ගේ බලපෑමට ප්‍රතිවිරුද්ධ වීමට සභාව තුළම මෙතරම් ශ්‍රමයක් වැය කළ යුතු වන විට, ලෝකය සපේක්ෂ අන්ධකාරයක තබා දමනු ලැබේ.

> “God meant that the watchmen should arise and with united voices send forth a decided message, giving the trumpet a certain sound, that the people might all spring to their post of duty and act their part in the great work. Then the strong, clear light of that other angel who comes down from heaven having great power, would have filled the earth with his glory. We are years behind; and those who stood in blindness and hindered the advancement of the very message that God meant should go forth from the Minneapolis meeting as a lamp that burneth, have need to humble their hearts before God and see and understand how the work has been hindered by their blindness of mind and hardness of heart.

> “දෙවියන්වහන්සේ අදහස් කළේ, මුරකරුන් නැඟිට, එකමුතු හඬින් ස්ථිර වූ පණිවිඩයක් පිටත් කර, හොරණෑවට නිශ්චිත නාදයක් දෙන ලෙසය; එවිට ජනතාව සියල්ලෝ තම තමන්ගේ රාජකාරි ස්ථානයට ඉක්මනින් පිවිස, එම මහත් කාර්යයේ තමන්ගේ කොටස ඉටු කරනු ඇත. එවිට මහත් බලය ඇතිව ස්වර්ගයෙන් බැස එන එම අනෙක් දූතයාගේ ශක්තිමත්, පැහැදිලි ආලෝකය, ඔහුගේ තේජසින් පොළොව පුරවා දමනු ඇත. අපි අවුරුදු ගණනාවක් පසුබැස සිටිමු; තවද දෙවියන්වහන්සේ අදහස් කළ, මිනියාපොලිස් සභා රැස්වීමෙන් දල්වන පහනක් මෙන් පිටත්ව යා යුතු වූ එම පණිවිඩයේම ප්‍රගතිය අන්ධකාරයෙන් නැවතුම් කළ අය, දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ තම සිත් නිහතමානී කර, තමන්ගේ මනසේ අන්ධභාවය සහ හෘදයේ කඨිනකම නිසා මෙම කාර්යය කෙසේ බාධා වී ඇත්දැයි දකිමින් තේරුම් ගත යුතුය.”

> “Hours have been spent in quibbling over little things; golden opportunities have been wasted while heavenly messengers have grieved, impatient at the delay. The Holy Spirit—there has been so little appreciation of its value or the necessity for every soul to receive it. Those who do receive the heavenly endowment will go forth clad with the armor of righteousness to do battle for God. They will respect the leadings of the Lord and will be filled with gratitude to Him for His mercy. But in many, many places, and on many, many occasions, it could truthfully be said as in Christ’s day of those who profess to be God’s people, that not many mighty works could be done, because of their unbelief. Many who have been bound in fetters of darkness have been respected because God has used them, and their unbelief has aroused doubt and prejudice against the message of truth which angels of heaven were seeking to communicate through human agencies—justification by faith, the righteousness of Christ.” The 1888 Materials, 1066–1070.

> “සුළු සුළු කාරණා පිළිබඳ වාදවිවාද කරමින් පැය ගණනක් ගත කර ඇත; ස්වර්ගීය දූතයන් ප්‍රමාදය ගැන ශෝකයෙන්ද අධීරභාවයෙන්ද සිටියදී, රන්වන් අවස්ථා අපහරණය කර දමා ඇත. ශුද්ධාත්මයාණන්—එහි වටිනාකම හෝ සෑම ප්‍රාණයක්ම එය ලැබිය යුතු අත්‍යවශ්‍යතාව පිළිබඳ අගය කිරීම ඉතා අල්ප වී ඇත. එම ස්වර්ගීය දානය ලබන අය දෙවියන්වහන්සේ වෙනුවෙන් යුද්ධයට පිටත්ව යාම සඳහා ධර්මිෂ්ඨකමේ සන්නාහයෙන් සැරසී යති. ඔව්හු ස්වාමීන්වහන්සේගේ මඟපෙන්වීම් ගෞරවයෙන් පිළිගෙන, උන්වහන්සේගේ කරුණාව සඳහා උන්වහන්සේට කෘතඥතාවයෙන් පූර්ණ වන්නෝය. නමුත් බොහෝ බොහෝ ස්ථානවලදීත්, බොහෝ බොහෝ අවස්ථාවලදීත්, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව යැයි ප්‍රකාශ කළ අය ගැන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දවස්වල කියනු ලැබූ පරිදි, ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය නිසා බලවත් ක්‍රියා බොහෝමයක් සිදු කළ නොහැකි වූ බව සත්‍යවශයෙන්ම කියනු ලැබිය හැක. අන්ධකාරයේ බැඳීම්වලින් බැඳ සිටි බොහෝ දෙනා, දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන් භාවිත කළ බැවින් ගෞරවයට පාත්‍ර වී ඇත; එහෙත් ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය, ස්වර්ගයේ දූතයන් මනුෂ්‍ය මධ්‍යස්ථකාරයන් මගින් සන්නිවේදනය කිරීමට උත්සාහ කළ සත්‍යයේ පණිවුඩය—ඇදහිල්ලෙන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීම, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම—විරුද්ධව සැකයත් පූර්වග්‍රහයත් උද්දීපනය කර ඇත.” The 1888 Materials, 1066–1070.

Back to Articles