Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Four

දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය හැත්තෑහතරවැනි සටහන

Prophetic Insights and Divine Revelations: Understanding Daniel’s Vision and Its Last-Day Implications

අනාගතවචනමය අවබෝධයන් සහ දේවීය හෙළිදරව්කිරීම්: දානියෙල්ගේ දර්ශනය සහ එහි අවසාන දවස්වල අර්ථසූචක ප්‍රතිඵල අවබෝධ කරගැනීම

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

As we address the third proxy war, represented in verses thirteen through fifteen, we will remind ourselves of what has led up to these verses. In chapter ten, Daniel receives his final vision, and in doing so he is identified as understanding both the internal and external prophetic visions. The Hebrew word “dabar,” meaning “word” is translated as “thing.” In chapter nine, when Gabriel came to make Daniel understand the vision of the twenty-three hundred days, the Hebrew word “dabar” was translated as “matter.”

අපි තෙවන නියෝජිත යුද්ධය, එනම් දහතුන්වැනි සිට පහළොස්වැනි පදවල නිරූපිත දේ, සම්බන්ධයෙන් කතා කිරීමට යන විට, එම පදයන්ට පෙර කුමක් සිදුවී ඇත්ද යන්න අපි අපටම නැවත මතක් කරගනිමු. දසවැනි අධ್ಯಾಯයේදී, දානියෙල් ඔහුගේ අවසාන දර්ශනය ලැබේ; එසේ කරන අතරතුර ඔහු අභ්‍යන්තර හා බාහිර අනාවැකිමය දර්ශන දෙකම තේරුම්ගන්නා තැනැත්තා ලෙස හඳුනාගනු ලබයි. “වචනය” යන අර්ථය ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනය වන “dabar,” “thing” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත. නවවැනි අධ್ಯಾಯයේදී, ගබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට දින දෙදහස් තුන්සියයේ දර්ශනය තේරුම්කර දීම සඳහා පැමිණි විට, “dabar” යන හෙබ්‍රෙව් වචනය “matter” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත.

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.

> එසේය, මා යාච්ඤාවෙහි කථා කරමින් සිටියදී, ආරම්භයේ දර්ශනයෙහි මා දුටු ගබ්‍රියෙල් නම් මනුෂ්‍යයා ඉතා වේගයෙන් පියාසර කරවනු ලැබ, සවස පූජාව ඔප්පු කරන වේලාවට මා ස්පර්ශ කළේය. ඔහු මා හට දැනුම් දී, මා සමඟ කථා කරමින් මෙසේ කීවේය: “දැනියෙල්, නුඹට ඥානය හා අවබෝධය දීමට මම දැන් පැමිණියෙමි. නුඹේ යාච්ඤා ආරම්භයේදීම ආඥාව නිකුත් විය; එබැවින් එය නුඹට පෙන්වීමට මම පැමිණියෙමි; මක්නිසාද නුඹ ඉතා ප්‍රියතමයෙකි. එබැවින් මේ කාරණය තේරුම්ගෙන, දර්ශනය සලකා බලන්න.” දැනියෙල් 9:21–23.

When Gabriel told Daniel to “understand the matter, and consider the vision,” the Hebrew word “biyn” was translated as both “understand” and also as “consider.” The word means to mentally separate. Gabriel informed Daniel to make a mental separation between the “dabar” translated as “matter” and the “mareh“, translated as “vision”. In order to understand the interpretation that Gabriel was providing to Daniel concerning the prophecy of twenty-three hundred years, Daniel was to recognize the distinction between the prophetic vision represented as the “matter” and the prophetic “mareh” vision. The “matter”, which is the “dabar,” meaning word, represents the external line of prophecy and the “mareh” vision represents the internal line of prophecy.

ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට “කාරණය තේරුම්ගෙන, දර්ශනය සලකා බලන්න” යැයි පැවසූ විට, හෙබ්‍රෙව් වචනය වූ “biyn” යන්න “තේරුම්ගන්න” ලෙසද, “සලකා බලන්න” ලෙසද පරිවර්තනය කර තිබුණි. එම වචනයේ අර්ථය මනසින් වෙන් කර දැක්වීමයි. “matter” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති “dabar” සහ “vision” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති “mareh” අතර මනෝමය වෙන්කිරීමක් කරන්නැයි ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට දැනුම් දුන්නේය. අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක අනාවැකිය සම්බන්ධයෙන් ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට ලබා දෙමින් සිටි විවරණය අවබෝධ කරගැනීම සඳහා, “matter” ලෙස නිරූපිත අනාවැකිමය දර්ශනය සහ අනාවැකිමය “mareh” දර්ශනය අතර ඇති භේදය දානියෙල් හඳුනාගත යුතු විය. “matter” යනු වචනය යන අර්ථය දෙන “dabar” වන අතර, එය අනාවැකියේ බාහිර රේඛාව නියෝජනය කරයි; “mareh” දර්ශනය අනාවැකියේ අභ්‍යන්තර රේඛාව නියෝජනය කරයි.

In Daniel chapter ten, the first truth that is revealed to the student of prophecy is that Daniel represents God’s people in the last days who understand both the internal and external lines of prophecy.

දානියෙල් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේදී, භවිතවාදය අධ්‍යයනය කරන්නාට අනාවරණය වන පළමු සත්‍යය නම්, දානියෙල් අභ්‍යන්තර හා බාහිර භවිතවාදයේ රේඛා දෙකම අවබෝධ කරගන්නා අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නියෝජනය කරන බවය.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> පර්සියා රජ වූ කුරුෂ්ගේ තුන්වන අවුරුද්දේ, බෙල්තෙෂස්සර් නම් කරනු ලැබූ දානියෙල්ට එක් කරුණක් ප්‍රකාශ කරනු ලැබීය; එම කරුණ සත්‍ය වූවත්, නියමිත කාලය දිගු විය. ඔහු එම කරුණ තේරුම්ගත්තේය, සහ දර්ශනය ගැන අවබෝධය ලබා සිටියේය. දානියෙල් 10:1.

The “thing,” is the Hebrew word “dabar,” and the “vision,” is the “mareh” vision. As a prophet, Daniel represents God’s last day people, whose perfect fulfillment is the one hundred and forty-four thousand. The third year of Cyrus places Daniel in the reform line that began at the time of the end in 1989. In “those days,” representing the history of 1989 to the soon coming Sunday law in the United States, Daniel was mourning for three weeks. In the reform line of the one hundred and forty-four thousand, the period of mourning is marking the three and a half days that the two witnesses of Revelation chapter eleven, are dead in the street. The street of that great city of Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified, is also Ezekiel’s valley of dead dry bones.

“දේය” යනු හෙබ්‍රෙව් වචනයක් වන “dabar” ය; “දර්ශනය” යනු “mareh” දර්ශනයයි. අනාගතවක්තෘවරයෙකු ලෙස, දානියෙල් දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දින ජනතාව නියෝජනය කරයි; එහි සම්පූර්ණ පූර්ණත්වය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසයි. සයිරස්ගේ තුන්වන අවුරුද්ද, 1989 දී අවසානයේ කාලයේදී ආරම්භ වූ ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාව තුළ දානියෙල් ස්ථාපිත කරයි. 1989 සිට එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසය නියෝජනය කරන “ඒ දවස්වලදී,” දානියෙල් සති තුනක් ශෝකව සිටියේය. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාව තුළ, මෙම ශෝක කාලය එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා වීථියේ මළව සිටින දින තුනහමාර සලකුණු කරයි. අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේද කුරුසියේ ඇණ ගසන ලද සොදොම් සහ මිසරය නම් වූ ඒ මහත් නුවරේ වීථිය, එසකියෙල්ගේ වියළි මළ ඇටවල නිම්නයද වේ.

In chapter ten, Daniel is transformed into the image of Christ, and touched three times in advance of Gabriel interpreting the vision which Daniel saw. The vision produced a separation of two classes of worshippers. The everlasting gospel always produces two classes of worshippers. Daniel represented the class of worshippers represented as the one hundred and forty-four thousand, in contrast with the class that fled in fear from the vision.

දසවන අධ්‍යායයේදී, දානියෙල් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රූපයට පරිවර්තනය කරනු ලබයි; තවද දානියෙල් දුටු දර්ශනය ගැබ්‍රියෙල් විසින් අර්ථකථනය කිරීමට පෙර ඔහු තුන් වරක් ස්පර්ශ කරනු ලැබේ. එම දර්ශනය නමස්කාරකයන්ගේ පන්ති දෙකක් අතර වෙන්වීමක් උත්පාදනය කළේය. සදාකාල ශුභාරංචිය සෑමවිටම නමස්කාරකයන්ගේ පන්ති දෙකක් උත්පාදනය කරයි. දානියෙල් නියෝජනය කළේ දර්ශනයෙන් භීතියෙන් පලා ගිය පන්තියට විරුද්ධව, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස ලෙස නියෝජනය කරනු ලබන නමස්කාරකයන්ගේ පන්තියයි.

Prior to chapter ten Gabriel came three times to Daniel to interpret a vision. He interpreted the visions of chapters seven and eight, which illustrated the kingdoms of Bible prophecy in both their political manifestation (chapter seven), and their religious manifestation (chapter eight). Then in chapter nine Gabriel interpreted the twenty-three-hundred-year prophecy. Gabriel arrives in chapter ten to finish the interpretation that was left incomplete in chapter nine, and to provide Daniel with the interpretation of the vision which produced the two classes of worshippers. Gabriel first provides Daniel with a general overview of the vision in verse fourteen.

දසවන අධ්‍යායයට පෙර, දර්ශනයක් අර්ථ දැක්වීම සඳහා ගැබ්‍රියෙල් තුන් වතාවක් දානියෙල් වෙත පැමිණියේය. ඔහු හත්වන සහ අටවන අධ්‍යායවල දර්ශන අර්ථ දැක්වීය; එම දර්ශන බයිබල් අනාවැකියේ රාජ්‍යයන් දේශපාලනික ප්‍රකාශනයෙන් (හත්වන අධ්‍යායය) සහ ආගමික ප්‍රකාශනයෙන් (අටවන අධ්‍යායය) දෙයාකාරයෙන්ම නිරූපණය කළේය. ඉන්පසු නවවන අධ්‍යායයේදී ගැබ්‍රියෙල් දෙදහස් තුන්සිය වසරක අනාවැකිය අර්ථ දැක්වීය. නවවන අධ්‍යායයේ අසම්පූර්ණව තැබූ අර්ථ දැක්වීම සම්පූර්ණ කිරීමටත්, ආරාධක කණ්ඩායම් දෙක බිහි කළ දර්ශනයේ අර්ථ දැක්වීම දානියෙල්ට සැපයීමටත්, ගැබ්‍රියෙල් දසවන අධ්‍යායයේදී පැමිණෙයි. ගැබ්‍රියෙල් පළමුව දාහතරවන පදයේදී එම දර්ශනය පිළිබඳ සාමාන්‍ය සාරාංශයක් දානියෙල්ට සපයයි.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> දැන් මම පැමිණ සිටින්නේ අවසාන දවස්වලදී ඔබගේ ජනතාවට සිදුවන දේ ඔබට අවබෝධ කරවීමටය; මක්නිසාද දර්ශනය තව බොහෝ දින සඳහාය. දානියෙල් 10:14.

The vision of Christ, which produced two classes of worshippers, represents what shall befall God’s people in the last days. The interpretation of chapters seven and eight was an interpretation of the history represented by the rise and fall of the kingdoms of Bible prophecy, as illustrated by beasts of prey and sanctuary animals respectively. The interpretation of chapter nine, was a detailed breakdown of the different prophetic periods represented within the prophecy of twenty-three hundred years. Somehow the vision of the glorified Christ in chapter ten represented what shall befall God’s people in the last days. Before Gabriel begins with the detailed outline of history, which is the interpretation of the vision of the glorified Christ, he reminds Daniel that he has already told Daniel what the interpretation represents.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනය, භක්තිකයන්ගේ පංති දෙකක් ඇති කළ එය, අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට සිදුවන දේ නිරූපණය කරයි. හත්වන සහ අටවන අධ්‍යායවල අර්ථකථනය, පිළිවෙලින් මෘගාදීන් සහ ශුද්ධස්ථානීය සත්ත්වයන් මඟින් දර්ශනය කරනු ලැබූ බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්‍යයන්ගේ උදය හා පතනයෙන් නිරූපිත ඉතිහාසයේ අර්ථකථනයක් විය. නවවන අධ්‍යායේ අර්ථකථනය වනාහි, අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක අනාවැකිය තුළ නිරූපිත විවිධ අනාවැකි කාලපරිච්ඡේදයන්ගේ සවිස්තර විභජනයක් විය. කෙසේ හෝ, දහවන අධ්‍යායේ මහිමයට පත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනය අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට සිදුවන දේ නිරූපණය කළේය. මහිමයට පත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනයේ අර්ථකථනය වන ඉතිහාසයේ සවිස්තර සැලැස්ම ගාබ්‍රියෙල් ආරම්භ කිරීමට පෙර, එම අර්ථකථනය කුමක් නිරූපණය කරන්නේද යන්න තමන් දැනටමත් දානියෙල්ට පවසා ඇති බව ඔහු දානියෙල්ට මතක් කර දෙයි.

> Then said he, Knowest thou wherefore I come unto thee? and now will I return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come. Daniel 10:20.

> එවිට ඔහු මෙසේ කීවේය: “මම නුඹ වෙත ආවේ කුමක් නිසාදැයි නුඹ දන්නෙහිද? දැන් මම පර්සියාවේ අධිපතියා සමඟ යුද්ධ කිරීමට නැවත යන්නෙමි; මම පිටත්ව ගිය කල, බලව, ග්‍රීසියාවේ අධිපතියා එනු ඇත.” දානියෙල් 10:20.

Gabriel reminds Daniel that he had told Daniel in verse fourteen, that he had come to make Daniel understand what shall befall God’s people in the last days, and he expected Daniel to place the following presentation of prophetic history in that context. Daniel had been seeking a specific understanding from the first day in which he began to mourn.

ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට මතක් කර දෙන්නේ, තමන් දානියෙල්ට දහහතරවන පදයේදී කියා තිබුණේ, අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පිට පැමිණෙන දේ දානියෙල්ට අවබෝධ කරවීමට තමන් පැමිණි බවය; එමෙන්ම ඊළඟට ඉදිරිපත් වන අනාගතවාක්‍යමය ඉතිහාස විස්තරය දානියෙල් එම සන්දර්භය තුළ තබා ගැනීමට තමන් අපේක්ෂා කළේය. දානියෙල් තමන් විලාප වීමට පටන්ගත් පළමු දවසේ සිටම විශේෂිත අවබෝධයක් සොයමින් සිටියේය.

> Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Daniel 10:12, 13.

> එවිට ඔහු මට මෙසේ කීවේය: දානියෙල්, භය නොවන්න; මක්නිසාද ඔබ අවබෝධ කරගැනීමටත්, ඔබගේ දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි ඔබම ඔබ යටත් කරගැනීමටත් ඔබගේ සිත යොමු කළ පළමු දින සිටම ඔබගේ වචන අසනු ලැබූහ; ඔබගේ වචන නිසා මම ආවෙමි. එහෙත් පර්සියාවේ රාජ්‍යයේ අධිපතියා දින විසිඑකක් පුරා මට විරුද්ධව සිටියේය. නමුත් බලන්න, ප්‍රධාන අධිපතීන්ගෙන් එක් අයෙකු වූ මීකායෙල් මට උපකාර කිරීමට ආවේය; මම එහි පර්සියාවේ රජුන් සමඟ නැවතී සිටියෙමි. දානියෙල් 10:12, 13.

After Daniel’s three weeks of mourning, he saw the vision of Christ, that prophetically aligned with the vision of Christ that John in Patmos had witnessed.

දානියෙල්ගේ සති තුනක ශෝකයෙන් පසු, පත්මොස්හි යොහාන් දුටු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනය සමඟ දේවදූතමය ලෙස සමාන වූ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනය ඔහු දුටුවේය.

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාට වඩා අඩු නොවන මහත් පුරුෂයෙකු දානියෙල්ට ප්‍රකාශ විය. මෙම විස්තරය, ක්‍රිස්තුස් පත්මෝස් දූපතෙහි යොහන්ට ප්‍රකාශ කළ විට ඔහු විසින් දෙන ලද විස්තරයට සමාන ය. අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේ දැන්, අන්තිම දවස්වල සිදුවන්නාවූ දේ දානියෙල්ට උගන්වනු පිණිස, තවත් ස්වර්ගීය දූතයෙකු සමඟ පැමිණෙයි. මෙම දැනුම දානියෙල්ට දෙන ලද්දේද, ලෝකයේ අවසානයන් පැමිණ තිබෙන අප උදෙසා, ආනුභාවයෙන් ලේඛනගත කරන ලද්දේද ය.”

> “The great truths revealed by the world’s Redeemer are for those who search for truth as for hid treasures. Daniel was an aged man. His life had been passed amid the fascinations of a heathen court, his mind cumbered with the affairs of a great empire; yet he turns aside from all these to afflict his soul before God, and seek a knowledge of the purposes of the Most High. And in response to his supplications, light from the heavenly courts was communicated for those who should live in the latter days. With what earnestness, then, should we seek God, that he may open our understanding to comprehend the truths brought to us from Heaven.

> “ලෝකයේ මිදුම්කරු විසින් එළිදරව් කරන ලද මහත් සත්‍යයන්, සඟවා තිබෙන නිධාන සෙවන්නාක් මෙන් සත්‍යය සොයන අය සඳහාය. දානියෙල් වයෝවృద్ధ මනුෂ්‍යයෙකු විය. ඔහුගේ ජීවිතය ගතවී තිබුණේ ජාතින්තර නොවන අධර්මිෂ්ඨ රාජදර්බාරයක ආකර්ෂණ මධ්‍යයේය; ඔහුගේ මනස මහත් අධිරාජ්‍යයක කාර්යභාරයන්ගෙන් බරපතළව බැඳී තිබුණි. එසේ වුවද, ඔහු මේ සියල්ලෙන් වෙන්වී, දෙවියන් ඉදිරියෙහි තම ආත්මය පීඩාවට පත් කරමින්, මහෝත්තමයාණන්ගේ අරමුණු පිළිබඳ දැනුම සොයයි. ඔහුගේ යාච්ඤාපූර්වක විනයට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, පසුවන දවස්වල ජීවත් වන්නන් සඳහා ස්වර්ගීය මණ්ඩපවලින් ආලෝකය ප්‍රකාශ කරන ලදී. එසේ නම්, ස්වර්ගයෙන් අප වෙත ගෙන එන ලද සත්‍යයන් අවබෝධ කරගැනීමට අපගේ අවබෝධය විවෘත කරන ලෙස, අප කොපමණ උත්සාහයෙන් දෙවියන් සෙවිය යුතුද!”

> “‘And I Daniel alone saw the vision; for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves…. And there remained no strength in me; for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.’ Such will be the experience of every one who is truly sanctified. The clearer their views of the greatness, glory, and perfection of Christ, the more vividly will they see their own weakness and imperfection. They will have no disposition to claim a sinless character; that which has appeared right and comely in themselves will, in contrast with Christ’s purity and glory, appear only as unworthy and corruptible. It is when men are separated from God, when they have very indistinct views of Christ, that they say, ‘I am sinless; I am sanctified.’

> “‘මම දානියෙල් පමණක් එම දර්ශනය දුටිමි; මක්නිසාද මා සමඟ සිටි මනුෂ්‍යයෝ එම දර්ශනය නොදුටුවෝය; එහෙත් මහත් වෙව්ලීමක් ඔවුන් මත පැමිණි බැවින් ඔව්හු සැඟවීමට පලා ගියෝය…. එවිට මා තුළ කිසි බලයක් ඉතිරි නොවීය; මක්නිසාද මාගේ අලංකාරභාවය මා තුළ නාශයට හැරී ගියේය, මා කිසි බලයක්වත් රඳවා නොගතිමි.’ සැබවින්ම ශුද්ධීකරණය ලැබූ සෑම කෙනෙකුගේම අත්දැකීම එසේම වනු ඇත. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මහත්කම, තේජස, සහ පරිපූර්ණත්වය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටිය යම් තරම් පැහැදිලි වේද, එතරම්ම සජීවී ලෙස ඔවුන් තමන්ගේම දුර්වලකම සහ අපරිපූර්ණත්වය දකින්නෝය. පව්රහිත චරිතයක් තමන්ට අයිති යයි ප්‍රකාශ කිරීමට ඔවුන් තුළ කිසි නැඹුරුවක් නොවනු ඇත; තමන් තුළ නිවැරදි සහ අලංකාර යයි පෙනී තිබූ දේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පවිත්‍රත්වය හා තේජස සමඟ සසඳන විට, වටිනාකමක් නැති හා නාශවන්ත දේවල් ලෙස පමණක් පෙනී යනු ඇත. මනුෂ්‍යයන් දෙවියන්වහන්සේගෙන් වෙන්ව සිටින කලද, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳ ඉතා අපැහැදිලි දෘෂ්ටියක් ඇති කලද, ඔව්හු, ‘මම පව්රහිතය; මම ශුද්ධීකරණය ලැබුවෙමි’ යයි කියති.”

> “Gabriel then appeared to the prophet, and thus addressed him; ‘O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright; for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel; for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words.’

> එවිට ගබ්රියෙල් අනාගතවක්තෘවරයාට ප්‍රකාශව, මෙසේ ඔහුට කතා කළේය: “අතිශයින් ප්‍රිය වූ මනුෂ්‍යයෙකු වන දානියෙල්, මම නුඹට කියන වචන තේරුම් ගනිව, සෘජුව නැඟිට සිටිව; මක්නිසාද මම දැන් නුඹ වෙත එවනු ලැබ ඇත.” ඔහු මේ වචනය මට කී කල, මම වෙවුලමින් නැඟිට සිටියෙමි. එවිට ඔහු මට මෙසේ කීවේය: “දානියෙල්, භය නොවෙන්න; මක්නිසාද නුඹ තේරුම් ගැනීමටත්, නුඹගේ දෙවියන් ඉදිරියේ නුඹම අවමානයට පත් කරගැනීමටත් නුඹගේ සිත යොමු කළ පළමු දවසේ සිට නුඹගේ වචන අසනු ලැබීය, මම පැමිණියේ නුඹගේ වචන නිසාය.”

> “What great honor was shown to Daniel by the Majesty of Heaven! He comforts his trembling servant, and assures him that his prayer was heard in Heaven, and that in answer to that fervent petition, the angel Gabriel was sent to affect the heart of the Persian king. The monarch had resisted the impressions of the Spirit of God during the three weeks while Daniel was fasting and praying, but Heaven’s Prince, the archangel, Michael, was sent to turn the heart of the stubborn king to take some decided action to answer the prayer of Daniel.

> “ස්වර්ගීය මහත්තමයා විසින් දානියෙල්ට කෙතරම් මහත් ගෞරවයක් දක්වා ඇද්ද! උන්වහන්සේ කම්පිත වූ තම සේවකයා සැනසිල්ලට පත් කරමින්, ඔහුගේ යාච්ඤාව ස්වර්ගයේදී අසනු ලැබූ බවත්, එම උණුසුම් අයැදුමට පිළිතුරක් වශයෙන් පර්සියානු රජුගේ සිත ක්‍රියාත්මක කිරීමට දූතයා වූ ගබ්‍රියෙල් එවන ලද බවත් ඔහුට සහතික කරයි. දානියෙල් උපවාසය කරමින් යාච්ඤා කළ සති තුන පුරාවට, එම රාජයා දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ බලපෑම්වලට ප්‍රතිරෝධ කළේය; එහෙත් දානියෙල්ගේ යාච්ඤාවට පිළිතුරු දෙන පිණිස ස්ථිර වූ යම් ක්‍රියාවක් කිරීමට එම මුරණ්ඩු රජුගේ සිත හැරවීම සඳහා ස්වර්ගයේ අධිපතියා වූ ප්‍රධාන දූතයා, මිකායෙල්, එවන ලදී.”

> “‘And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips…. And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee; be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me.’ So great was the divine glory revealed to Daniel that he could not endure the sight. Then the messenger of Heaven veiled the brightness of his presence and appeared to the prophet as ‘one like the similitude of the sons of men.’ By his divine power he strengthened this man of integrity and of faith, to hear the message sent to him from God.

> “‘ඔහු ඒ වචන මට කතා කළ විට, මම මගේ මුහුණ බිම දෙසට හරවා ගතිමි, නිශ්ශබ්දව සිටිමි. තවද බලව, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සමානත්වයට සමාන කෙනෙක් මාගේ තොල් ස්පර්ශ කළේය…. ඔහු මෙසේ කීය, අතිශයින් ප්‍රේම ලැබූ මනුෂ්‍යයෙනි, භය නොව; සාමය ඔබට වේවා; ශක්තිමත්ව සිටින්න, එසේය, ශක්තිමත්ව සිටින්න. ඔහු මට කතා කළ කල, මම ශක්තිමත් කරනු ලැබ, මෙසේ කීවෙමි, මාගේ ස්වාමියා කතා කළ මැනව; මක්නිසාද ඔබ මට ශක්තිය දුන්නෙහිය.’ දානියෙල්ට ප්‍රකාශ වූ දේවමය තේජස එතරම් මහත් වූ බැවින්, ඒ දර්ශනය ඔහුට දරාගත නොහැකි විය. එවිට ස්වර්ගීය දූතයා තම සන්නිධානයේ දීප්තිය ආවරණය කර, ‘මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සමානත්වයට සමාන කෙනෙක්’ ලෙස අනාගතවක්තෘවරයා වෙත පෙනී සිටියේය. තම දේවමය බලයෙන්, ඔහු දෙවියන්වහන්සේගෙන් තමන් වෙත එවන ලද පණිවුඩය ඇසීමට, ඒ අවංකභාවයෙන් හා ඇදහිල්ලෙන් පිරුණු මනුෂ්‍යයා ශක්තිමත් කළේය.”

> “Daniel was a devoted servant of the Most High. His long life was filled up with noble deeds of service for his Master. His purity of character, and unwavering fidelity, are equaled only by his humility of heart and his contrition before God. We repeat, The life of Daniel is an inspired illustration of true sanctification.” Review and Herald, February 8, 1881.

> “දානියෙල් ඉතා උතුම් දෙවියන්වහන්සේගේ අග්‍රහාරි සේවකයෙකි. ඔහුගේ දිගු ජීවිතය ඔහුගේ ස්වාමියා උදෙසා කළ උත්තම සේවාක්‍රියාවලින් පිරී තිබුණි. ඔහුගේ චරිතයේ පවිත්‍රභාවයත්, නොසැලෙන විශ්වාසවන්තභාවයත්, ඔහුගේ හෘදයේ නිහතමානීභාවයත් දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ ඔහු දැක්වූ පසුතැවිල්ලත් හැර, ඒවාට සමාන වන්නේ වෙන කිසිවක් නොවේ. අපි නැවතත් කියමු, දානියෙල්ගේ ජීවිතය සැබෑ ශුද්ධීකරණය පිළිබඳ දේවානුභාවයෙන් දුන් නිදර්ශනයකි.” Review and Herald, February 8, 1881.

Daniel’s experience in chapter ten, represents God’s people in the last days, who as Daniel and John, understand the Revelation of Jesus Christ. The key to placing Daniel into the prophetic history where his experience is located is based upon the fact that he was in mourning, and that Michael was sent at the conclusion of the twenty-one days. In the first verse, Daniel records that he had understanding of both the internal and external visions of prophecy. Prior to the twenty-one days Daniel had an incomplete understanding of the two visions, but with the interpretation of Gabriel, Daniel fully grasps the “thing” and the “vision” as different revelations.

දසවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ගේ අත්දැකීම, අවසාන දවස්වල යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ගේ එළිදරව්ව අවබෝධ කරන දානියෙල් හා යොහන් මෙන් වූ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නියෝජනය කරයි. දානියෙල්ගේ අත්දැකීම පිහිටා ඇති අනාගතවාණි ඉතිහාසයේ ඔහුව ස්ථානගත කිරීමට ඇති යතුර, ඔහු ශෝකව සිටි බවත්, එම දින විසිඑක අවසානයේ මීකායෙල් එවන ලද්දේ බවත් යන කරුණු මත පදනම් වේ. පළමු වාක්‍යයේ දානියෙල්, අනාගතවාණියේ අභ්‍යන්තර සහ බාහිර දර්ශන දෙකම පිළිබඳව තමන්ට අවබෝධය තිබූ බව සටහන් කරයි. එම දින විසිඑකට පෙර දානියෙල්ට එම දර්ශන දෙක පිළිබඳ අසම්පූර්ණ අවබෝධයක් තිබුණද, ගබ්‍රියෙල්ගේ අර්ථකථනය සමඟ දානියෙල් “දේ” සහ “දර්ශනය” විවිධ එළිදරව් ලෙස සම්පූර්ණයෙන් අවබෝධ කරගනියි.

> “As the time approached for the close of the seventy years’ captivity, Daniel’s mind became greatly exercised upon the prophecies of Jeremiah. He saw that the time was at hand when God would give his chosen people another trial; and with fasting, humiliation, and prayer, he importuned the God of Heaven in behalf of Israel, in these words: ‘O Lord, the great and dreadful God, keeping the covenant and mercy to them that love him, and to them that keep his commandments’; we have sinned, and have committed iniquity, and have done wickedly, and have rebelled, even by departing from thy precepts and from thy judgments; neither have we hearkened unto thy servants the prophets, which spake in thy name to our kings, our princes, and our fathers, and to all the people of the land.’

> අවුරුදු හැත්තෑක වහල්කම අවසන් වීමට කාලය ළඟා වෙත්ම, දානියෙල්ගේ සිත යෙරෙමියාගේ අනාවැකි පිළිබඳව අතිශයින් කලබලයට පත් විය. දෙවියන්වහන්සේ තම තෝරාගත් ජනතාවට නැවත වරක් පරීක්ෂණයක් දෙන කාලය අත ළඟ බව ඔහු දුටුවේය; එවිට උපවාසය, නමනවීම සහ යාච්ඤාව සමඟ, ඔහු ඉශ්රායෙල් වෙනුවෙන් ස්වර්ගයේ දෙවියන්වහන්සේට මේ වචනවලින් අයැදි සිටියේය: ‘අහෝ ස්වාමීනි, ඔබ වහන්සේට ප්‍රේම කරන අයත් ඔබ වහන්සේගේ ආඥා රක්ෂා කරන අයත් සමඟ ගිවිසුමත් කරුණාවත් පවත්වන මහත් සහ භයංකර දෙවියන්වහන්ස, අපි පාප කළෙමු, අයුතුකම් කළෙමු, දුෂ්ටකම් කළෙමු, කැරලිගැසුවෙමු, එසේය, ඔබ වහන්සේගේ නියෝගයන්ගෙන්ද ඔබ වහන්සේගේ විනිශ්චයන්ගෙන්ද ඉවත්වීමෙන්; තවද ඔබ වහන්සේගේ නාමයෙන් අපගේ රජුන්ටත් අපගේ ප්‍රධානීන්ටත් අපගේ පියවරුන්ටත් දේශයේ සියලු ජනතාවටත් කතා කළ ඔබ වහන්සේගේ සේවකයන් වූ අනාගතවක්තෘන්ට අපි සවන් නොදුන්නෙමු.’

> “Notice these words. Daniel does not proclaim his own fidelity before the Lord. Instead of claiming to be pure and holy, he identifies himself with the really sinful of Israel. The wisdom which God imparted to him was as far superior to the wisdom of the wise men of the world as the light of the sun shining in the heavens at noonday is brighter than the feeblest star. Yet ponder the prayer from the lips of this man so highly favored of Heaven. With deep humiliation, with tears, and with rending of heart, he pleads for himself and for his people. He lays his soul open before God, confessing his own vileness, and acknowledging the Lord’s greatness and majesty.

> “මේ වචන සැලකිල්ලෙන් බලන්න. දානියෙල් ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි තමන්ගේම විශ්වාසවන්තකම ප්‍රකාශ නොකරයි. තමන් පවිත්‍රව හා ශුද්ධව සිටින බව ප්‍රකාශ කරනවා වෙනුවට, ඔහු ඉශ්‍රායෙල්ගේ සැබවින්ම පව්කාරයන් සමඟ තමන්ව එකඟ කරගනියි. දෙවියන්වහන්සේ ඔහුට දානය කළ ප්‍රඥාව, ලෝකයේ ප්‍රඥාවන්තයන්ගේ ප්‍රඥාවට වඩා, මධ්‍යාහ්නයේ අහසේ බැබළෙන සූර්යාලෝකය දුර්වලතම තාරකාවේ ආලෝකයට වඩා කොපමණ උතුම්ද, එසේම බෙහෙවින් උසස් විය. එහෙත් ස්වර්ගයෙන් මෙතරම් ප්‍රිය ලද මේ මනුෂ්‍යයාගේ තොල්වලින් නික්මෙන යාච්ඤාව ගැන ගැඹුරින් සිතා බලන්න. ගැඹුරු නිහතමානීභාවයෙන්, කඳුළු සමඟින්, සිත ඉරී යන වේදනාවෙන්, ඔහු තමන් උදෙසාත් තම ජනතාව උදෙසාත් බැගෑපත් වෙයි. තමන්ගේම නීචකම පිළිගෙන, ස්වාමීන්වහන්සේගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය හා මහත්මාභාවය පිළිගනිමින්, ඔහු තම ආත්මය දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි සම්පූර්ණයෙන් විවෘත කරයි.”

> “What earnestness and fervor characterize his supplications! He is coming nearer and nearer to God. The hand of faith is reached upward to grasp the never-failing promises of the Most High. His soul is wrestling in agony. And he has the evidence that his prayer is heard. He feels that victory is his. If we as a people would pray as Daniel prayed, and wrestle as he wrestled, humbling our souls before God, we should realize as marked answers to our petitions as were granted to Daniel. Hear how he presses his case at the court of Heaven:

> “ඔහුගේ යාච්ඤා කෙතරම් ගැඹුරු අවංකභාවයකින් හා උණුසුම් උද්යෝගයකින් සලකුණු වී තිබේද! ඔහු දෙවියන් වහන්සේට තව තවත් සමීප වෙමින් සිටියි. උත්තරෝත්තර වූ තැනැන් වහන්සේගේ කිසි කලෙක අසමත් නොවන පොරොන්දු අල්ලා ගැනීම පිණිස ඇදහිල්ලේ හස්තය ඉහළට දිගු කරනු ලැබේ. ඔහුගේ ආත්මය වේදනාකාරී අරගලයක නිරතව සිටියි. තවද, තම යාච්ඤාව ඇසී තිබෙන බවට ඔහුට සාක්ෂිය ඇත. ජයග්‍රහණය තමාට හිමි බව ඔහුට දැනේ. අපි ජනතාවක් වශයෙන් දානියෙල් යාච්ඤා කළ පරිදි යාච්ඤා කරමින්, ඔහු අරගල කළ පරිදි අරගල කරමින්, දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි අපගේ ආත්මයන් යටහත් කරගනිමු නම්, දානියෙල්ට ප්‍රදානය කරන ලද පරිදිම අපගේ ඉල්ලීම්වලට විශේෂිත පිළිතුරු අපටත් අත්දැකිය හැකි වන්නේය. ඔහු ස්වර්ගීය අධිකරණය ඉදිරියෙහි තම අයැදුම කෙසේ තදින් ඉදිරිපත් කරන්නේදැයි අසන්න:”

> “‘O my God, incline thine ear, and hear; open thine eyes, and behold our desolations, and the city which is called by thy name; for we do not present our supplications before thee for our righteousnesses, but for thy great mercies. O Lord, hear; O Lord, forgive; O Lord, hearken and do; defer not, for thine own sake, O my God; for thy city and thy people are called by thy name. And whilst I was speaking and praying, and confessing my sin and the sin of my people, … even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation.’

> “‘අහෝ මාගේ දෙවියනි, ඔබගේ කන නමවා අසා බැලුව මැනව; ඔබගේ නේත්‍ර විවෘත කර අපගේ විනාශයන් සහ ඔබගේ නාමයෙන් හඳුන්වනු ලබන නගරය දර්ශනය කළ මැනව. මක්නිසාද අපි අපගේ ධර්මිෂ්ඨකම් නිසා නොව, ඔබගේ මහත් කරුණාවන් නිසා ඔබ ඉදිරියෙහි අපගේ යාච්ඤා ඉදිරිපත් කරමු. අහෝ ස්වාමිනී, අසනු මැනව; අහෝ ස්වාමිනී, කමා කළ මැනව; අහෝ ස්වාමිනී, සවන් දී ක්‍රියා කළ මැනව; මාගේ දෙවියනි, ඔබගේම නාමය නිසා ප්‍රමාද නොවුව මැනව. මක්නිසාද ඔබගේ නගරය සහ ඔබගේ ජනතාව ඔබගේ නාමයෙන් හඳුන්වනු ලබති. තවද මම කථා කරමින්ද යාච්ඤා කරමින්ද, මාගේ පාපයත් මාගේ ජනතාවගේ පාපයත් ප්‍රකාශ කරමින්ද සිටියදී, … මුලදී දර්ශනයෙහි මම දුටු ගාබ්‍රියෙල් නම් මනුෂ්‍යයා, වේගයෙන් පියාසර කිරීමට සලස්වා, සන්ධ්‍යා පූජාවේ වේලාවට ආසන්නව මා ස්පර්ශ කළේය.’”

> “As Daniel’s prayer is going forth, the angel Gabriel comes sweeping down from the heavenly courts, to tell him that his petitions are heard and answered. This mighty angel has been commissioned to give him skill and understanding,—to open before him the mysteries of future ages. Thus, while earnestly seeking to know and understand the truth, Daniel was brought into communion with Heaven’s delegated messenger.

> දානියෙල්ගේ යාච්ඤාව ඉදිරියට යමින් තිබියදී, ස්වර්ගීය මණ්ඩපවලින් ඉක්මනින් අවතීර්ණ වන දූත ගබ්‍රියෙල් ඔහුගේ පෙත්සම් අසා පිළිතුරු දී ඇති බව ඔහුට දන්වන්න පැමිණෙයි. අනාගත යුගයන්ගේ අභිරහස් ඔහු ඉදිරියේ විවෘත කර දීමටත්, ඔහුට දක්ෂතාවය සහ අවබෝධය දීමටත් මේ බලවත් දූතයා පත්කරනු ලැබ ඇත. එසේ, සත්‍යය දැනගෙන තේරුම්ගැනීමට ගැඹුරින් උනන්දුවෙන් සොයමින් සිටියදී, දානියෙල් ස්වර්ගයේ නියෝජිත දූතයා සමඟ සම්බන්ධතාවයට ගෙන එනු ලැබීය.

> “The man of God was praying, not for a flight of happy feeling, but for a knowledge of the divine will. And he desired this knowledge, not merely for himself, but for his people. His great burden was for Israel, who were not, in the strictest sense, keeping the law of God. He acknowledges that all their misfortunes have come upon them in consequence of their transgressions of that holy law. He says, ‘We have sinned, we have done wickedly…. Because for our sins and for the iniquities of our fathers, Jerusalem and thy people are become a reproach to all that are about us.’ They had lost their peculiar, holy character as God’s chosen people. ‘Now therefore, O our God, hear the prayer of thy servant, and his supplications, and cause thy face to shine upon thy sanctuary that is desolate.’ Daniel’s heart turns with intense longing to the desolate sanctuary of God. He knows that its prosperity can be restored only as Israel shall repent of their transgressions of God’s law, and become humble, and faithful, and obedient.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යයා යාච්ඤා කළේ ප්‍රීතිමත් හැඟීම්වල ක්ෂණික උද්දාමයක් සඳහා නොව, දේව කැමැත්ත පිළිබඳ දැනුමක් සඳහාය. තවද ඔහු මේ දැනුම කැමතිවූයේ තමා සඳහා පමණක් නොව, තම ජනතාව සඳහාද ය. ඔහුගේ මහත් බර වූයේ දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව, දැඩි අර්ථයෙන් කියන විට, රක්ෂා නොකරමින් සිටි ඉශ්‍රායෙල් පිළිබඳවය. ඔවුන්ගේ සියලු අවාසනාවන් එම ශුද්ධ ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කළ බැවින් ඔවුන් මත පැමිණ ඇති බව ඔහු පිළිගනියි. ඔහු කියයි, ‘අපි පව් කළෙමු, අපි දුෂ්ටකම් කළෙමු…. අපගේ පව් නිසාත්, අපගේ පියවරුන්ගේ අපරාධ නිසාත්, යෙරුසලමද ඔබගේ ජනතාවද අප අවට සිටින සියල්ලන්ට නින්දාවක් වී ඇත.’ දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාව ලෙස ඔවුන් සතු වූ විශේෂ, ශුද්ධ චරිතය ඔවුන්ට අහිමි වී තිබුණි. ‘එබැවින් දැන්, අපගේ දෙවියනි, ඔබගේ සේවකයාගේ යාච්ඤාවද ඔහුගේ කන්නලව්ද අසා, ඔබගේ විනාශවී ඇති ශුද්ධස්ථානය මත ඔබගේ මුහුණ බැබළවන්න.’ දානියෙල්ගේ සිත දෙවියන්වහන්සේගේ විනාශවී ඇති ශුද්ධස්ථානය වෙත මහත් ආශාවෙන් හැරෙයි. එහි සම්පන්නභාවය නැවත ස්ථාපිත කළ හැක්කේ ඉශ්‍රායෙල් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවට එරෙහිව කළ තම අකීකරුකම් ගැන පසුතැවී, නිහතමානීව, විශ්වාසවන්තව, කීකරු වන්නේ නම් පමණක් බව ඔහු දනියි.”

> “In answer to his petition, Daniel received not only the light and truth which he and his people most needed, but a view of the great events of the future, even to the advent of the world’s Redeemer. Those who claim to be sanctified, while they have no desire to search the Scriptures, or to wrestle with God in prayer for a clearer understanding of Bible truth, know not what true sanctification is.

> ඔහුගේ යාච්ඤාමය අයැදුමට පිළිතුරක් වශයෙන්, දානියෙල්ට ඔහුටත් ඔහුගේ ජනතාවටත් අතිශයින් අවශ්‍ය වූ ආලෝකය හා සත්‍යය පමණක් නොව, ලෝකයේ මිදුම්කරුගේ පැමිණීම දක්වා විහිදෙන අනාගතයේ මහත් සිදුවීම් පිළිබඳ දෘෂ්ටියක් ද ලැබුණි. තමන් ශුද්ධීකෘත වූවෝ යැයි ප්‍රකාශ කරන නමුත්, ශුද්ධ ලියවිලි සොයා බැලීමට හෝ බයිබල් සත්‍යය පිළිබඳ වඩා පැහැදිලි අවබෝධයක් සඳහා යාච්ඤාවෙන් දෙවියන් සමඟ පොරබැදීමට කිසිඳු ආශාවක් නොමැති අය, සැබෑ ශුද්ධීකරණය යනු කුමක්දැයි නොදනිති.

> “All who believe with the heart the word of God will hunger and thirst for a knowledge of his will. God is the author of truth. He enlightens the darkened understanding, and gives to the human mind power to grasp and comprehend the truths which he has revealed.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය හදවතින් විශ්වාස කරන සියල්ලෝම උන්වහන්සේගේ කැමැත්ත පිළිබඳ දැනුමක් සඳහා බඩගිනියෙන්ද පිපාසයෙන්ද සිටිති. දෙවියන්වහන්සේ සත්‍යයේ කර්තෘය. උන්වහන්සේ අඳුරු වූ අවබෝධය ආලෝකවත් කරමින්, උන්වහන්සේ විසින් හෙළිදරව් කර ඇති සත්‍යයන් අල්ලාගෙන අවබෝධ කරගැනීමට මනුෂ්‍ය මනසට බලය දෙන සේක.”

> “Daniel talked with God. Heaven was opened before him. But the high honors granted him were the result of humiliation and earnest seeking. He did not think, as do many at the present day, that it is no matter what we believe, if we are only honest, and love Jesus. True love for Jesus will lead to the most close and earnest inquiry as to what is truth. Christ prayed that his disciples might be sanctified through the truth. He who is too indolent to make anxious, prayerful search for truth, will be left to receive errors which shall prove the ruin of his soul.

> “දානියෙල් දෙවියන් සමඟ කථා කළේය. ස්වර්ගය ඔහු ඉදිරියෙහි විවෘත කරන ලදී. එහෙත් ඔහුට ප්‍රදානය කරන ලද උසස් ගෞරවයන් ඔහුගේ නිහතමානීකමත් උනන්දුවෙන් යුත් බැරෑරුම් සෙවීමත් නිසා ලැබුණු ප්‍රතිඵලයකි. වර්තමාන යුගයේ බොහෝ දෙනා සිතන්නාක් මෙන්, අප සත්‍යවාදීව සිටිමින් යේසුස්වහන්සේට ප්‍රේම කරන තාක් කල්, අප විශ්වාස කරන්නේ කුමක්ද යන්න ප්‍රශ්නයක් නොවන බව ඔහු සිතූයේ නැත. යේසුස්වහන්සේ කෙරෙහි සැබෑ ප්‍රේමය සත්‍යය කුමක්ද යන්න පිළිබඳව ඉතා සමීපව හා බැරෑරුම්ව විමසීමට මඟ පෙන්වයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ගෝලයන් සත්‍යය කරණකොටගෙන ශුද්ධ කරනු ලැබීමට යාච්ඤා කළ සේක. සත්‍යය සඳහා කනස්සල්ලෙන් හා යාච්ඤාපූර්වකව සොයා බැලීමක් කිරීමට අතිශයින් අලස වන තැනැත්තා, අවසානයේ ඔහුගේ ආත්මයේ විනාශයට හේතු වන වැරදි භාරගැනීමට අත්හැර දමනු ලබන්නේය.”

> “At the time of Gabriel’s visit, the prophet Daniel was unable to receive further instruction; but a few years afterward, desiring to know more of subjects not yet fully explained, he again set himself to seek light and wisdom from God. ‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all…. Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in color to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.’

> ගබ්රියෙල් පැමිණි කාලයේදී, දානියෙල් අනාගතවక్తාව තවදුරටත් උපදෙස් ලබාගැනීමට අසමත් විය; නමුත් අවුරුදු කිහිපයකට පසු, තවම සම්පූර්ණයෙන් විස්තර කර නොතිබූ කාරණා පිළිබඳව වැඩි දැනුමක් ලබාගැනීමට ආශා කරමින්, ඔහු නැවතත් දෙවියන්වහන්සේගෙන් ආලෝකයත් ප්‍රඥාවත් සොයාගැනීමට තමන්ම කැප කළේය. “ඒ දවස්වල මා දානියෙල් සම්පූර්ණ සති තුනක්ම ශෝකව සිටියෙමි. රසවත් ආහාර නොකෑවෙමි, මාගේ මුඛයට මස් හෝ වයින් හෝ නොපැමිණියේය, මා කිසිසේත්ම මා අභිෂේක කර නොගත්තෙමි…. එවිට මාගේ ඇස් ඔසවා බැලීමි; බලව, ලිනන් වස්ත්‍රධාරී, උපාස්හි සුක්ෂම රන්වලින් තම ඉඟටිය බැඳගත් එක් මනුෂ්‍යයෙක් සිටියේය. ඔහුගේ ශරීරයද බෙරිල් මෙන් වූයේය, ඔහුගේ මුහුණ විදුලිය දිස්වන පරිදි වූයේය, ඔහුගේ ඇස් ගිනි පහන් මෙන් වූයේය, ඔහුගේ බාහුද පාදද මැදපොළ කළ පිත්තලවල පැහැය මෙන් වූයේය, ඔහුගේ වචනවල හඬද විශාල ජන සමූහයක හඬ මෙන් වූයේය.”

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.” Review and Herald, February 8, 1881.

> දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාම දානියෙල්ට දර්ශනය වූ සේක. මෙම විස්තරය, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පත්මොස් දූපතෙහි යොහන්ට අනාවරණය වූ විට ඔහු විසින් දෙන ලද විස්තරයට සමාන ය. අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේ දැන් තවත් ස්වර්ගීය දූතයෙකු සමඟ පැමිණෙන්නේ, අන්තිම දවස්වල සිදුවන්නට යන දේ දානියෙල්ට උගන්වනු පිණිසය. මේ දැනුම දානියෙල්ට දෙන ලද අතර, ලෝකයේ අවසාන කාලය අප වෙත පැමිණ තිබෙන අප උදෙසා දේවානුභාවයෙන් ලියා තැබුණේය.” Review and Herald, February 8, 1881.

The interpretation that Gabriel, “heaven’s delegated messenger,” was bringing to Daniel was the completion of the interpretation he had begun to provide to Daniel in chapter nine. The methodology of “line upon line,” requires that we align the interpretation and associated circumstances of both chapters nine and ten, together in order to rightly divide the prophetic illustration. It is in this interpretation that the visions of the Ulai and Hiddekel rivers join.

“ස්වර්ගයේ නියෝජිත දූතයා” වූ ගබ්‍රියෙල් දානියෙල් වෙත ගෙන ආ අර්ථකථනය, ඔහු නවවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ට දීමට ආරම්භ කළ අර්ථකථනයේ සම්පූර්ණ කිරීම විය. “පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදය අනුව, අනාගතවාක්‍යමය රූපකය නිවැරදිව විභාජනය කිරීම පිණිස, අපි නවවන සහ දසවන පරිච්ඡේද දෙකේම අර්ථකථනය සහ ඒ හා සම්බන්ධ වූ තත්ත්වයන් එකට සසඳා ගළපා බැලිය යුතුය. උලයි සහ හිද්දෙකෙල් ගංගා පිළිබඳ දර්ශන එකට එක්වන්නේ මේ අර්ථකථනය තුළය.

Daniel had understood from the books of Jeremiah and Moses that the deliverance of God’s people was at hand. In so doing, Daniel represents God’s people of the last days that understand that the final deliverance of God’s people is at hand. Those last-day people will recognize that they have been spiritually scattered, as represented by Daniel who had been scattered into the slavery of the seventy years captivity in Babylon. They will then understand that they, as Daniel, must manifest the response to their scattered condition that agrees with the remedy represented by the “seven times,” of Leviticus chapter twenty-six.

දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ මුදාහැරීම අත ළඟ පැමිණ ඇති බව දානියෙල් යෙරෙමියාගේද මෝසෙස්ගේද පොත්වලින් අවබෝධ කරගෙන සිටියේය. එසේ කරමින්, දානියෙල් නියෝජනය කරන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අවසාන මුදාහැරීම අත ළඟ ඇති බව අවබෝධ කරන අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවය. බබිලෝනියේ අවුරුදු හැත්තෑක වහල්කමට විකිරණය කරනු ලැබූ දානියෙල් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන පරිදි, එම අන්තිම දවස්වල ජනතාව ඔවුන් ආත්මිකව විකිරණය කරනු ලැබ ඇති බව හඳුනාගනු ඇත. එවිට, ලෙවී කථාවෙහි විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ “හත් වර” මගින් නියෝජනය කරනු ලබන පිළියමට එකඟ වන අයුරින්, තමන් දානියෙල් මෙන්ම, තමන්ගේ විකිරණය වූ තත්ත්වයට ප්‍රතිචාරය ප්‍රකාශ කළ යුතු බව ඔවුහු අවබෝධ කරගනු ඇත.

When the experience of humility represented by Daniel, that is demanded by the remedy set forth in Leviticus twenty-six, is manifested in the last days, God’s last-day people will have been mourning for a specific period of time. That period of time concludes when Michael the archangel descends.

ලෙවී කථාව විසිහයෙහි ප්‍රකාශිත ප්‍රතිකාරයෙන් අවශ්‍ය කරනු ලබන, දානියෙල් විසින් නිරූපිත නම්‍රතාවයේ අත්දැකීම අන්තිම දවස්වල ප්‍රකාශ වන විට, දෙවියන්වහන්සේගේ අන්තිම-දවස් ජනතාව නිශ්චිත කාල පරිච්ඡේදයක් පුරා විලාපව සිටියාවි. එම කාල පරිච්ඡේදය අවසන් වන්නේ අග්‍රදූත මීකායෙල් අවතීර්ණ වන විටය.

We will continue this study in the next article.

මෙම අධ්‍යයනය අපි ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

> And ye shall perish among the heathen, and the land of your enemies shall eat you up. And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. The land also shall be left of them, and shall enjoy her sabbaths, while she lieth desolate without them: and they shall accept of the punishment of their iniquity: because, even because they despised my judgments, and because their soul abhorred my statutes. And yet for all that, when they be in the land of their enemies, I will not cast them away, neither will I abhor them, to destroy them utterly, and to break my covenant with them: for I am the Lord their God. But I will for their sakes remember the covenant of their ancestors, whom I brought forth out of the land of Egypt in the sight of the heathen, that I might be their God: I am the Lord. Leviticus 26:38–45.

> නුඹලා ජාතීන් අතර විනාශවී යනු ඇත; නුඹලාගේ සතුරන්ගේ දේශය නුඹලා ගිලදමනු ඇත. නුඹලා අතර ඉතිරිව සිටින්නෝ තමන්ගේ අයුතුකම් නිසා නුඹලාගේ සතුරන්ගේ දේශවල මැලවී යනු ඇත; ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ අයුතුකම් නිසාද ඔවුන් සමඟම මැලවී යනු ඇත. ඔවුන් මා ඉදිරියෙහි කළ තමන්ගේ අයුතුකමද, තමන්ගේ පියවරුන්ගේ අයුතුකමද, මට විරුද්ධව ඔවුන් කළ අකීකරු වරදද, තවද ඔවුන් මාට විරුද්ධව හැසිරුණු බවද පිළිගන්නේ නම්; මමද ඔවුන්ට විරුද්ධව හැසිරී, ඔවුන් ඔවුන්ගේ සතුරන්ගේ දේශයට ගෙන ගියෙමි යන්නද ඔවුන් පිළිගන්නේ නම්; එවිට ඔවුන්ගේ අච්ඡින්න නොවූ හදවත් නමන ලැබ, ඔවුන් තමන්ගේ අයුතුකමේ දඬුවම පිළිගන්නේ නම්: එවිට මම යාකොබ් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුම සිහි කරන්නෙමි; ඉසාක් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුමද, ආබ්‍රහම් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුමද සිහි කරන්නෙමි; දේශයද සිහි කරන්නෙමි. දේශය ඔවුන්ගෙන් හිස්ව තබනු ලැබ, එය ඔවුන් නොමැතිව පාළුවී තිබෙන අතර තමන්ගේ සබත් භුක්ති විඳිනු ඇත; ඔවුන්ද තමන්ගේ අයුතුකමේ දඬුවම පිළිගනු ඇත; එය මෙසේ වන්නේ, ඔවුන් මාගේ විනිශ්චයන් තිරිස්සමින් බැහැර කළ බැවින්ද, ඔවුන්ගේ ප්‍රාණය මාගේ පනත් පිළිකුල් කළ බැවින්ද ය. එහෙත් ඒ සියල්ල තිබියදී පවා, ඔවුන් ඔවුන්ගේ සතුරන්ගේ දේශයේ සිටින කල, මම ඔවුන් මුළුමනින්ම විනාශ කර දමන පිණිස ඔවුන් ඉවත නොදමන්නෙමි, ඔවුන් පිළිකුල් නොකරන්නෙමි, ඔවුන් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුම කඩ නොකරන්නෙමි; මක්නිසාද මම ඔවුන්ගේ දෙවිවූ යෙහෝවා වෙමි. එහෙත් ඔවුන්ගේ හිතකාමීව, ජාතීන්ගේ ඇස් ඉදිරියෙහි, ඔවුන්ට දෙවි වීමට, මම මිසර දේශයෙන් පිටතට ගෙන ආ ඔවුන්ගේ පූර්වජයන් සමඟ කළ ගිවිසුම මම සිහි කරන්නෙමි: මම යෙහෝවා වෙමි. ලෙවී කථාව 26:38–45.

Back to Articles