Article

# Panium - Number Ten

පානියම් - අංක දහය

The Rise and Fall of Nations: Sealing the 144,000 and the Hidden Prophetic History of Daniel 11:10–16

ජාතීන්ගේ උදය හා පතනය: 144,000 දෙනාට මුද්‍රා තැබීම සහ දානියෙල් 11:10–16 හි සැඟවුණු പ്രവചന ඉතිහාසය

Author

Jeff Pippenger

Published

April 16, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The theme in verses eleven and twelve is the rise and fall of the king of the south, as is the final rise and fall of the United States represented in the final president in verse two, as is the final earthly representative of the dragon power; the United Nation’s final rise and fall represented in verses three and four. Verses five through nine represent the history of the papal power from 538 unto 1798. 538 marks the empowerment of the papal power, 1798 marks the deadly wound of the papacy, and therefore verses five through nine represent the final rise and fall of the beast. Verse ten marks 1989 as the fall of the king of the south as represented in the former Soviet Union.

එකොළොස්වන හා දොළොස්වන වාක්‍යවල තේමාව දකුණේ රජුගේ නැඟීම හා වැටීමය; එසේම දෙවන වාක්‍යයේ අවසාන ජනාධිපතිවරයා තුළ නිරූපිත එක්සත් ජනපදයේ අවසාන නැඟීම හා වැටීමද, එය මකරාගේ බලයේ අවසාන භූමික නියෝජිතයා වශයෙන්ද වේ; තෙවැනි හා සිව්වන වාක්‍යවල නිරූපිත එක්සත් ජාතීන්ගේ අවසාන නැඟීම හා වැටීමද එසේම වේ. පස්වන වාක්‍යයෙන් නවවන වාක්‍යය දක්වා 538 සිට 1798 දක්වා පාප් බලයේ ඉතිහාසය නිරූපණය වේ. 538 පාප් බලයට බලප්‍රදානය සිදු වූ කාලය සලකුණු කරයි; 1798 පාප් පදවියේ මාරක තුවාලය සලකුණු කරයි; එබැවින් පස්වන වාක්‍යයෙන් නවවන වාක්‍යය දක්වා මෘගයාගේ අවසාන නැඟීම හා වැටීම නිරූපණය කරයි. දසවන වාක්‍යය, හිටපු සෝවියට් සංගමය තුළ නිරූපිත පරිදි, 1989 දකුණේ රජුගේ වැටීම ලෙස සලකුණු කරයි.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another. . . .

> “ක්‍රියාකාරීත්වයේ වේදිකාව මත පැමිණි සෑම ජාතියකටම පෘථිවියෙහි තම ස්ථානය අල්ලාගැනීමට අවසර දී තිබුණේ, එය ‘රැකබලාගන්නා තැනැත්තා සහ ශුද්ධ තැනැත්තාගේ’ අරමුණ ඉටු කරන්නේදැයි දැකගැනීම පිණිසය. අනාවැකිය ලෝකයේ මහා රාජධානීන්ගේ—බැබිලෝනිය, මීදො-පර්සියාව, ග්‍රීසිය, සහ රෝමය—උදාවීමත් පතනයත් අනුව සලකුණු කර ඇත. මේ සෑම එකක් සමඟම, අඩු බලයක් ඇති ජාතීන් සමඟ වූ පරිදි, ඉතිහාසය නැවත නැවතත් පුණරාවර්තනය විය. සෑම එකකටම තමන්ගේ පරීක්ෂණ කාලය තිබිණි; සෑම එකක්ම අසාර්ථක විය; එහි මහිමය මැකී ගියේය; එහි බලය පහව ගියේය; එහි ස්ථානය තවත් එකක් විසින් අල්ලාගන්නා ලදී....”

> “From the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ, they need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and its magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass’ it has perished. So perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Education, 177, 184.

> “ශුද්ධ ලියවිල්ලේ පිටුවල පැහැදිලි කර දී ඇති ජාතීන්ගේ උදයත් පතනයත් තුළින්, බාහිර හා ලෝකීය මහිමය පමණක් කෙතරම් නිෂ්ඵලදැයි ඔවුන් ඉගෙනගත යුතුය. බැබිලෝනය, එහි සියලු බලයත් එහි සියලු විභවයත් සමඟ,—අපගේ ලෝකය එතැන්පටන් කිසි දිනෙක නැවත නොදුටු වූ එම බලය හා විභවය,—එවක ජනතාවට ඉතා ස්ථිරවද දිගුකාලීනවද පෙනුණු එම බලය හා විභවය,—කෙතරම් සම්පූර්ණ ලෙස අතුරුදන් වී ගොස් ඇද්ද! ‘තණකොළ මල’ මෙන් එය විනාශ වී ගියේය. දෙවියන් වහන්සේ තම පදනම ලෙස නොමැති සියල්ලද එලෙසම විනාශ වෙයි. උන්වහන්සේගේ අරමුණට බැඳී ඇතිද, උන්වහන්සේගේ චරිතය ප්‍රකාශ කරනද එය පමණක් පවතින්නට සමත්ය. අපගේ ලෝකය දන්නා එකම අචල දේවල් උන්වහන්සේගේ ප්‍රතිපත්ති පමණි.” Education, 177, 184.

Verses eleven and twelve identify the final rise and fall of the king of the south, as represented by Russia. Verses thirteen through fifteen identify the final rise and fall of the United States. The entire prophetic narrative of chapter eleven is built upon the structure of the rise and fall of kingdoms. The student of prophecy must consider this fact if he is to have any possibility of rightly dividing the prophetic message of chapter eleven.

එකොළොස්වන හා දොළොස්වන වාක්‍යයන් රුසියාව විසින් නිරූපිත දකුණේ රජුගේ අවසාන උද්ගමනය හා පತನය හඳුනා දෙයි. දහතුන්වන වාක්‍යයෙන් පනහවෙනි වාක්‍යය දක්වා වූ වාක්‍යයන් එක්සත් ජනපදයේ අවසාන උද්ගමනය හා පತನය හඳුනා දෙයි. එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ මුළු අනාවැකිමය වෘත්තාන්තය රාජධානීන්ගේ උද්ගමනය හා පತನය යන ව්‍යුහය මත ගොඩනඟා ඇත. අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන්නා එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ අනාවැකිමය පණිවිඩය නිවැරදි ලෙස බෙදා වෙන් කිරීමට යම් හැකියාවක් ඇති කරගැනීමට නම්, මෙම සත්‍යය සැලකිල්ලට ගත යුතුය.

The foundational perspective of Daniel chapter eleven is that it consists of repeated illustrations of the rise and fall of kingdoms. When Sister White stated, “So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome,” she is identifying “Grecia” as the dragon, “Rome” as the beast and “Medo-Persia” as the false prophet. She is identifying the final rise and fall of the final earthly kingdom which consists of the dragon, the beast and the false prophet who begin their rise at the Sunday law and lead the world to Armageddon in fulfillment of Revelation 16:12–21. She is directing God’s people to “the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ” as the perspective to employ in order “to learn how worthless is mere outward and worldly glory.”

දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ මූලික දෘෂ්ටිකෝණය වන්නේ එය රාජ්‍යයන්ගේ උදාවීම හා පතනය පිළිබඳ නැවත නැවත දක්වන නිදර්ශනවලින් සමන්විත වන බවය. සිස්ටර් වයිට්, “එසේම මීදෝ-පර්සියානු රාජ්‍යයත්, ග්‍රීසියේ හා රෝමයේ රාජ්‍යයන්ද විනාශ වූහ” යයි ප්‍රකාශ කළ විට, ඇය “ග්‍රීසිය” නාගයා ලෙසත්, “රෝමය” මෘගයා ලෙසත්, “මීදෝ-පර්සියාව” බොරු අනාගතවක්තෘවරයා ලෙසත් හඳුන්වා දෙයි. ඇය හඳුන්වා දෙන්නේ ඉරිදා නීතිය සමඟ තම උදාවීම ආරම්භ කර, එළිදරව් 16:12–21 ඉටුවීමක් ලෙස ලෝකය ආර්මගෙද්දෝනට නායකත්වය දෙමින් ගමන් කරවන නාගයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘවරයාගෙන් සමන්විත අවසාන භූමික රාජ්‍යයේ අවසාන උදාවීම හා අවසාන පතනයය. ශුද්ධ ලියවිල්ලේ පිටු තුළ පැහැදිලි කර ඇති “ජාතීන්ගේ උදාවීම හා පතනය” යන දෘෂ්ටිකෝණය භාවිතයට ගෙන, “බාහිර හා ලෝකීය මහත්කම පමණක් කොතරම් අගහිඟදැයි ඉගෙන ගැනීම” සඳහා දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඇය මඟ පෙන්වයි.

The reason we need “to learn how worthless is mere outward and worldly glory,” is to further understand that everything perishes “that has not God for its foundation.” It is therefore a life-or-death proposition to have God or not to have God as your foundation. From that point in the development of the thought Sister White then defines what it means to have God as your foundation when she states, “Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure.” She has just explained that everything not on God’s foundation perishes, and that a two-fold qualifier of what is built upon the foundation is whether a thing is “bound up with His purposes,” and that which “expresses His character.” His character is His foundation.

අප “මात्र බාහිර සහ ලෝකීය මහිමය කොතරම් නිකම්ම වටිනාකමක් නැත්තේදැයි ඉගෙන ගත යුත්තේ” යන හේතුව, “දෙවියන්වහන්සේ තම පදනම ලෙස නොමැති සියල්ල විනාශ වන්නේය” යන්න තවදුරටත් අවබෝධ කරගැනීම සඳහාය. එබැවින්, ඔබගේ පදනම ලෙස දෙවියන්වහන්සේ සිටීමද නොසිටීමද යන්න ජීවිතය හෝ මරණය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයකි. එම අදහසේ වර්ධනයේ එම ස්ථානයෙන් පසු සහෝදරි වයිට්, “උන්වහන්සේගේ අරමුණ සමඟ බැඳී ඇතිද, උන්වහන්සේගේ චරිතය ප්‍රකාශ කරනද යන්න පමණක් සදා පවතින්නට හැකිය” යයි ප්‍රකාශ කරන විට, දෙවියන්වහන්සේ ඔබගේ පදනම ලෙස තබා ගැනීම යන්නෙන් අදහස් වන්නේ කුමක්දැයි නිර්වචනය කරයි. ඇය නිකම්ම පැහැදිලි කර ඇත්තේ, දෙවියන්වහන්සේගේ පදනම මත නොපවතින සියල්ල විනාශ වන බවත්, එම පදනම මත ගොඩනැගී ඇති දෙය කුමක්දැයි තීරණය කරන ද්විත්ව සුදුසුකම වන්නේ, ඒ දෙය “උන්වහන්සේගේ අරමුණු සමඟ බැඳී තිබීම” සහ “උන්වහන්සේගේ චරිතය ප්‍රකාශ කිරීම” බවත්ය. උන්වහන්සේගේ චරිතයම උන්වහන්සේගේ පදනමය.

Then in the closing sentence of the paragraph she states that “His principles are the only steadfast things our world knows.” God’s character is His principles, and His principles express His character. It is a life-or-death proposition on how mankind relates to God as the foundation of all things. I contend that the foundational structure of Daniel chapter eleven is built upon the narrative of the rise and fall of kingdoms. There is a passage where inspiration informs us of a correct type of study.

එවිට ඡේදයේ අවසාන වාක්‍යයේ ඇය ප්‍රකාශ කරන්නේ “උන්වහන්සේගේ මූලධර්මයන් අපගේ ලෝකය දන්නා එකම අචල දේවල්ය” යනුවෙනි. දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතය උන්වහන්සේගේ මූලධර්මයන් වන අතර, උන්වහන්සේගේ මූලධර්මයන් උන්වහන්සේගේ චරිතය ප්‍රකාශ කරයි. සියලු දේවල පදනම ලෙස දෙවියන්වහන්සේ සමඟ මනුෂ්‍ය වර්ගයා සම්බන්ධ වන්නේ කෙසේද යන්න ජීවිතය හෝ මරණය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයකි. දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ මූලික ව්‍යුහය රාජ්‍යයන්ගේ උදාව හා පතනය පිළිබඳ වාර්තාව මත ගොඩනැගී ඇති බව මම අවධාරණය කරමි. නිවැරදි ආකාරයේ අධ්‍යයනයක් පිළිබඳව දේවානුප්‍රේරණය අපට දන්වා දෙන ඡේදයක් ඇත.

> “There is a study of history that is not to be condemned. Sacred history was one of the studies in the schools of the prophets. In the record of His dealings with the nations were traced the footsteps of Jehovah. So today we are to consider the dealings of God with the nations of the earth. We are to see in history the fulfillment of prophecy, to study the workings of Providence in the great reformatory movements, and to understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.” The Ministry of Healing, 441.

> “දෝෂාරෝපණයට ලක් නොවිය යුතු ඉතිහාස අධ්‍යයනයක් තිබේ. ශුද්ධ ඉතිහාසය අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ පාසල්වල අධ්‍යයන විෂයයන්ගෙන් එකක් විය. ජාතීන් සමඟ උන්වහන්සේ ක්‍රියා කළ ආකාරය පිළිබඳ වාර්තාවෙහි යෙහෝවාගේ පාදසටහන් අනුවේක්ෂණය කරන ලදී. එබැවින් අද ද අපි භූමියේ ජාතීන් සමඟ දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියාකාරකම් සලකා බැලිය යුතුය. ඉතිහාසයේ අනාගතවාක්‍යයේ ඉටු වීම දැකිය යුතුය; මහත් ප්‍රතිසංස්කරණාත්මක ව්‍යාපාරයන්හිදී දිව්‍ය ප්‍රබන්ධකත්වයේ ක්‍රියාකාරිත්වය අධ්‍යයනය කළ යුතුය; සහ මහත් අරගලයේ අවසාන ගැටුම සඳහා ජාතීන් පෙළගැස්වීමෙහි සිද්ධීන්ගේ ප්‍රගතිය අවබෝධ කරගත යුතුය.” The Ministry of Healing, 441.

A sanctified study of history is identified as studying God’s dealing with the nations of the earth and also in God’s providential leading of His reformatory movements, thus a sanctified history includes an external and internal line of study. The purpose of employing history in confirming God’s prophetic Word is to use that prophetic history in order to “understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.” The previous paragraph from Sister White was taken from a very enlightened explanation of the necessity of building a prophetic model of sacred history which is based upon the foundational structure represented in the “rise and fall” of kingdoms.

ශුද්ධිකරනු ලැබූ ඉතිහාස අධ්‍යයනයක් යනු පෘථිවියේ ජාතීන් සමඟ දෙවියන් වහන්සේගේ ක්‍රියාකාරිත්වයත්, උන්වහන්සේගේ ප්‍රතිසංස්කරණාත්මක චලනවල දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රවීණ නායකත්වයත් අධ්‍යයනය කිරීම ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ; එබැවින් ශුද්ධිකරනු ලැබූ ඉතිහාසයක් බාහිර හා අභ්‍යන්තර අධ්‍යයන රේඛාවක් අන්තර්ගත කරයි. දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රකාශිත වචනය ස්ථිර කිරීමට ඉතිහාසය භාවිත කිරීමේ අරමුණ වන්නේ, මහත් අරගලයේ අවසාන සංග්‍රාමය සඳහා ජාතීන් පෙළගස්වනු ලැබීමේදී සිදුවීම්වල ප්‍රගතිය “අවබෝධ කරගැනීම” පිණිස එම ප්‍රකාශිත ඉතිහාසය භාවිත කිරීමය. පෙර ඡේදය Sister White වෙතින් ගනු ලැබුවේ, “රාජ්‍යයන්ගේ උදානය හා පතනය” තුළ නිරූපණය වන මූලික ව්‍යුහය මත පදනම් වූ ශුද්ධ ඉතිහාසයේ ප්‍රකාශිත ආදර්ශයක් ගොඩනැගීමේ අවශ්‍යතාවය පිළිබඳ ඉතා ප්‍රබුද්ධ පැහැදිලි කිරීමකින් ය.

> “As a preparation for Christian work, many think it essential to acquire an extensive knowledge of historical and theological writings. They suppose that this knowledge will be an aid to them in teaching the gospel. But their laborious study of the opinions of men tends to the enfeebling of their ministry, rather than to its strengthening. As I see libraries filled with ponderous volumes of historical and theological lore, I think, Why spend money for that which is not bread? The sixth chapter of John tells us more than can be found in such works. Christ says: ‘I am the Bread of Life: he that cometh to Me shall never hunger; and he that believeth on Me shall never thirst.’ ‘I am the living Bread which came down from heaven: if any man eat of this Bread, he shall live forever.’ ‘He that believeth on Me hath everlasting life.’ ‘The words that I speak unto you, they are spirit, and they are life.’ John 6:35, 51, 47, 63.

> “ක්‍රිස්තියානි සේවාව සඳහා සූදානමක් ලෙස, බොහෝ දෙනෙක් ඉතිහාසමය හා දේවශාස්ත්‍රීය ලේඛන පිළිබඳ විශාල දැනුමක් ලබාගැනීම අත්‍යවශ්‍ය දෙයක් යැයි සිතති. එම දැනුම සුභාරංචිය උගන්වීමේදී තමන්ට උපකාරයක් වනු ඇතැයි ඔවුහු අනුමාන කරති. එහෙත් මනුෂ්‍යයන්ගේ අදහස් පිළිබඳ ඔවුන්ගේ දැඩි අධ්‍යයනය, ඔවුන්ගේ සේවය ශක්තිමත් කිරීමට වඩා, එය දුර්වල කිරීමට යොමුවේ. ඉතිහාසමය හා දේවශාස්ත්‍රීය පණ්ඩිතභාවයෙන් පිරුණු භාරවත් ග්‍රන්ථවලින් පුරවා ඇති පුස්තකාල දකිද්දී, මම මෙසේ සිතමි: රොටි නොවන දේ සඳහා මුදල් වියදම් කරන්නේ මන්ද? යොහන්ගේ හයවන පරිච්ඡේදය එවැනි කෘතිවල සොයාගත හැකි දේට වඩා අපට වැඩි යමක් පවසයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: ‘මම ජීවනයේ රොටිය වෙමි: මා වෙත පැමිණෙන තැනැත්තේ කිසි කලෙකත් බඩගිනි නොවන්නේය; මා කෙරෙහි විශ්වාස කරන තැනැත්තේ කිසි කලෙකත් පිපාස නොවන්නේය.’ ‘ස්වර්ගයෙන් බැස ආ ජීවමාන රොටිය මම වෙමි: යම් මනුෂ්‍යයෙක් මේ රොටිය කෑවොත්, ඔහු සදාකාලයටම ජීවත් වන්නේය.’ ‘මා කෙරෙහි විශ්වාස කරන තැනැත්තේ සදාකාල ජීවනය ඇත.’ ‘මම ඔබට කියන වචන ආත්මයය, ඒවා ජීවනයය.’ යොහන් 6:35, 51, 47, 63.”

> “There is a study of history that is not to be condemned. Sacred history was one of the studies in the schools of the prophets. In the record of His dealings with the nations were traced the footsteps of Jehovah. So today we are to consider the dealings of God with the nations of the earth. We are to see in history the fulfillment of prophecy, to study the workings of Providence in the great reformatory movements, and to understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.

> “නින්දා කළ යුතු නොවන ඉතිහාස අධ්‍යයනයක් ඇත. ශුද්ධ ඉතිහාසය භවදෘෂ්ටිකයන්ගේ පාසල්වල අධ්‍යයනවලින් එකක් විය. ජාතීන් සමඟ උන්වහන්සේ කළ කටයුතු පිළිබඳ වාර්තාව තුළ යෙහෝවාගේ පාදසටහන් අනුව ලකුණු කර තිබුණේය. එබැවින් අදද අපි පෘථිවියේ ජාතීන් සමඟ දෙවියන්වහන්සේගේ කටයුතු සලකා බැලිය යුතුය. ඉතිහාසය තුළ අනාවැකි ඉෂ්ටවීම අපි දැකිය යුතුය, මහත් ප්‍රතිසංස්කරණීය චලනයන්හි දේව-සැපයුමේ ක්‍රියාකාරීත්වය අධ්‍යයනය කළ යුතුය, සහ මහත් විවාදයේ අවසාන ගැටුම සඳහා ජාතීන් පෙළගස්වනු ලබන සිදුවීම්වල ප්‍රගතිය අවබෝධ කරගත යුතුය.”

> “Such study will give broad, comprehensive views of life. It will help us to understand something of its relations and dependencies, how wonderfully we are bound together in the great brotherhood of society and nations, and to how great an extent the oppression and degradation of one member means loss to all.

> “මෙවන් අධ්‍යයනය ජීවිතය පිළිබඳ විශාල හා සර්වාංගීණ දෘෂ්ටිකෝණ ලබා දෙනු ඇත. එය එහි අන්‍යෝන්‍ය සම්බන්ධතා හා පරාශ්‍රිතභාවයන් පිළිබඳ යම් ප්‍රමාණයක අවබෝධයක් අපට ලබා දෙනු ඇත; සමාජය හා ජාතීන්ගේ මහත් සහෝදරත්වය තුළ අප කෙතරම් අද්භූත ලෙස එකිනෙකාට බැඳී සිටිමුද යන්නත්, එහි එක් සාමාජිකයෙකුගේ පීඩනය හා පිරිහීම සියල්ලන්ටම කෙතරම් විශාල ප්‍රමාණයකින් අලාභයක් වනද යන්නත් එය අපට තේරුම් ගැනීමට උපකාරී වනු ඇත.”

> “But history, as commonly studied, is concerned with man’s achievements, his victories in battle, his success in attaining power and greatness. God’s agency in the affairs of men is lost sight of. Few study the working out of His purpose in the rise and fall of nations.

> “එහෙත් සාමාන්‍යයෙන් අධ්‍යයනය කරනු ලබන ඉතිහාසය මනුෂ්‍යයාගේ ජයග්‍රහණයන්ට, යුද්ධයන්හි ඔහුගේ විජයයන්ට, බලය හා මහත්වය ලබාගැනීමෙහි ඔහු ලබන සාර්ථකත්වයට සම්බන්ධ වූවකි. මනුෂ්‍ය කටයුතු තුළ දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියාකාරිත්වය නොසලකා හරිනු ලැබේ. ජාතීන්ගේ උදය හා පතනය තුළ උන්වහන්සේගේ අරමුණ ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය අධ්‍යයනය කරන්නේ අල්ප දෙනෙකු පමණි.”

> “And, to a great degree, theology, as studied and taught, is but a record of human speculation, serving only to ‘darken counsel by words without knowledge.’ Too often the motive in accumulating these many books is not so much a desire to obtain food for mind and soul, as it is an ambition to become acquainted with philosophers and theologians, a desire to present Christianity to the people in learned terms and propositions.

> “එසේම, විශාල ප්‍රමාණයකින්, අධ්‍යයනය කරනු ලබන හා ඉගැන්වෙන ආගමික ශාස්ත්‍රය යනු, ‘දැනුම නැති වචනවලින් උපදේශය අඳුරු කර දමන’ දෙයක් පමණක් වන, මනුෂ්‍ය අනුමානවල වාර්තාවක් පමණකි. බොහෝ විට, මේ බොහෝ පොත් එකතු කිරීමේ ප්‍රේරණාව මනසට හා ආත්මයට ආහාර ලබාගැනීමේ ආශාවක් තරම් නොව, දාර්ශනිකයන් හා ආගමික ශාස්ත්‍රඥයන් සමඟ පරිචිත වීමට ඇති අභිලාෂයද, ශික්ෂිත පද හා ප්‍රකාශනවලින් ජනතාව ඉදිරියේ ක්‍රිස්තියානි ධර්මය ඉදිරිපත් කිරීමට ඇති ආශාවද වේ.”

> “Not all the books written can serve the purpose of a holy life. ‘Learn of Me’, said the Great Teacher, ‘take My yoke upon you,’ ‘learn My meekness and lowliness.’ Your intellectual pride will not aid you in communicating with souls that are perishing for want of the bread of life. In your study of these books you are allowing them to take the place of the practical lessons you should be learning from Christ. With the results of this study the people are not fed. Very little of the research which is so wearying to the mind furnishes that which will help one to be a successful laborer for souls.

> ලියා ඇති සියලුම පොත් ශුද්ධ ජීවිතයක අරමුණ ඉටු කිරීමට සේවය කළ නොහැක. “මාගෙන් ඉගෙනගන්න,” යයි මහත් ගුරුවරයා පැවසුවේය, “මාගේ යොක්ක ඔබ මත ගන්න,” “මාගේ මෘදුකමත් නිහතමානිකමත් ඉගෙනගන්න.” ජීවනයේ අහාරය නැතිවීම නිසා විනාශ වෙමින් සිටින ආත්මයන් සමඟ සම්බන්ධ වීමේදී ඔබගේ බුද්ධිගර්වය ඔබට උපකාර නොකරනු ඇත. මෙම පොත් අධ්‍යයනය කිරීමෙන්, ඔබ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගෙන් ඉගෙනගත යුතු ප්‍රායෝගික පාඩම්වල ස්ථානය ඒවාට ගන්නට ඉඩ දෙමින් සිටින්නෙහිය. මෙම අධ්‍යයනයේ ප්‍රතිඵලවලින් ජනතාව පෝෂණය නොලබති. මනසට මෙතරම් වෙහෙස දෙන එම ගවේෂණයෙන් ඉතා ස්වල්පයක් පමණක්, යමෙකු ආත්මයන් සඳහා සාර්ථක සේවකයෙකු වීමට උපකාර කරන දේ සපයයි.

> “The Saviour came ‘to preach the gospel to the poor.’ Luke 4:18. In His teaching He used the simplest terms and the plainest symbols. And it is said that ‘the common people heard Him gladly.’ Mark 12:37. Those who are seeking to do His work for this time need a deeper insight into the lessons He has given.

> “ගැලවුම්කරු පැමිණියේ ‘දුප්පතුන්ට ශුභාරංචිය ප්‍රකාශ කිරීමටය.’ ලූක් 4:18. උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීමෙහි උන්වහන්සේ ඉතාම සරල වචනද ඉතාම පැහැදිලි සංකේතද භාවිත කළ සේක. එසේම ‘සාමාන්‍ය ජනතාව උන්වහන්සේට සතුටින් සවන් දුන්හ’ යයි කියා ඇත. මාර්ක් 12:37. මේ කාලය සඳහා උන්වහන්සේගේ කාර්යය කිරීමට සොයන්නෝ, උන්වහන්සේ දී ඇති පාඩම් පිළිබඳව වඩා ගැඹුරු අවබෝධයක් අවශ්‍ය කරති.”

> “The words of the living God are the highest of all education. Those who minister to the people need to eat of the bread of life. This will give them spiritual strength; then they will be prepared to minister to all classes of people.” The Ministry of Healing, 441–443.

> “ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ වචන සියලු අධ්‍යාපනයන් අතර උසස්තමය. ජනතාවට සේවය කරන අය ජීවනයේ රොටිභාගයෙන් භුක්ති විඳිය යුතුය. එය ඔවුන්ට ආත්මික ශක්තිය ලබා දෙන්නේය; එවිට ඔවුන් සියලු පන්තීන්ට අයත් මිනිසුන්ට සේවය කිරීමට සූදානම් කරනු ලැබේ.” The Ministry of Healing, 441–443.

Sister White further defines that recognizing the outworking of God’s power in setting up kings and removing kings based upon the king’s choices is the true philosophy of historical study.

තවද, රජුගේ තේරීම් මත රජුන් පිහිටුවීමත් රජුන් පහ කිරීමත් තුළ දෙවියන්වහන්සේගේ බලය ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය හඳුනාගැනීම ඉතිහාස අධ්‍යයනයේ සත්‍ය දාර්ශනිකත්වය බව සහෝදරී වයිට් තවදුරටත් නිර්වචනය කරයි.

> “In the history of nations the student of God’s word may behold the literal fulfillment of divine prophecy. Babylon, shattered and broken at last, passed away because in prosperity its rulers had regarded themselves as independent of God, and had ascribed the glory of their kingdom to human achievement. The Medo-Persian realm was visited by the wrath of Heaven because in it God’s law had been trampled underfoot. The fear of the Lord had found no place in the hearts of the vast majority of the people. Wickedness, blasphemy, and corruption prevailed. The kingdoms that followed were even more base and corrupt; and these sank lower and still lower in the scale of moral worth.

> “ජාතීන්ගේ ඉතිහාසය තුළ, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය අධ්‍යයනය කරන්නාට දේවීය අනාවැකියේ ශාබ්දික ඉටුවීම දක්නට ලැබිය හැක. බැබිලෝනිය, අවසානයේ කැඩී බිඳී ගොස්, විනාශයට පත් වූයේ, සම්පත්සම්පන්නකම තුළ එහි පාලකයෝ තමන් දෙවියන්වහන්සේගෙන් ස්වාධීනව සිටින බව සලකා, තම රාජ්‍යයේ මහිමය මනුෂ්‍ය ජයග්‍රහණයට අයත් කර තිබූ බැවිනි. මීදී-පර්සියානු රාජධානිය ස්වර්ගයේ උදහසට ලක් වූයේ, එහිදී දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පාගා දමා තිබූ බැවිනි. ස්වාමීන්වහන්සේ කෙරෙහි භය ජනතාවගේ විශාල බහුතරයකගේ හදවත් තුළ ස්ථානයක් නොලැබිණි. දුෂ්ටකම, අපහාසකාරී නින්දා, සහ දූෂණය ප්‍රබල විය. එයට පසුව පැමිණි රාජධානීන් තවත් පහත් සහ තවත් දූෂිත වූහ; ඒවා නෛතික වටිනාකමේ මිනුම්පඩියෙහි තව තවත් පහළට ඇද වැටුණාහ.”

> “The power exercised by every ruler on the earth is Heaven-imparted; and upon his use of the power thus bestowed, his success depends. To each the word of the divine Watcher is, ‘I girded thee, though thou hast not known Me.’ Isaiah 45:5. And to each the words spoken to Nebuchadnezzar of old are the lesson of life: ‘Break off thy sins by righteousness, and thine iniquities by showing mercy to the poor: if it may be a lengthening of thy tranquillity.’ Daniel 4:27.

> පෘථිවිය මත සෑම පාලකයෙකු විසින්ම ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන බලය ස්වර්ගය විසින් ප්‍රදානය කරන ලද්දකි; එසේ ප්‍රදානය කරන ලද එම බලය ඔහු භාවිත කරන ආකාරය මත ඔහුගේ සාර්ථකත්වය රඳා පවතී. දිව්‍යමය රැකවලුන්ගේ වචනය සෑම කෙනෙකුටම මෙසේය: “නුඹ මා නොදැන සිටියත්, මම නුඹ සන්නද්ධ කළෙමි.” යෙසායා 45:5. පැරණි කාලයේ නෙබුකද්නෙෂර්ට කියන ලද වචන ද සෑම කෙනෙකුටම ජීවිතයේ පාඩම වෙයි: “ධර්මිෂ්ඨකමින් නුඹේ පව් අත්හරින්න, දිළිඳුන්ට දයාව පෙන්වීමෙන් නුඹේ අධර්මයන් ඉවත් කරන්න; එවිට නුඹේ සන්සුන්භාවය දිගු වීමට ඉඩ තිබිය හැකිය.” දානියෙල් 4:27.

> “To understand these things,—to understand that ‘righteousness exalteth a nation;’ that ‘the throne is established by righteousness,’ and ‘upholden by mercy;’ to recognize the outworking of these principles in the manifestation of His power who ‘removeth kings, and setteth up kings,’—this is to understand the philosophy of history. Proverbs 14:34; 16:12; 20:28; Daniel 2:21.

> “මෙම දේවල් අවබෝධ කරගැනීමට,—එනම් ‘ධර්මිෂ්ඨකම ජාතියක් උසස් කරයි’ යන්නද, ‘සිංහාසනය ධර්මිෂ්ඨකමෙන් ස්ථිර කරනු ලැබේ’ යන්නද, එය ‘දයාවෙන් තබාගෙන යනු ලබයි’ යන්නද අවබෝධ කරගැනීමට; ‘රජුන් ඉවත් කරමින්, රජුන් පිහිටුවන’ උන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශනය තුළ මෙම මූලධර්ම ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය හඳුනාගැනීමට,—මෙය ඉතිහාසයේ දර්ශනය අවබෝධ කරගැනීමයි. හිතෝපදේශ 14:34; 16:12; 20:28; දානියෙල් 2:21.”

> “In the word of God only is this clearly set forth. Here it is shown that the strength of nations, as of individuals, is not found in the opportunities or facilities that appear to make them invincible; it is not found in their boasted greatness. It is measured by the fidelity with which they fulfill God’s purpose.” Prophets and Kings, 501, 502.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ පමණක් මෙය පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කර ඇත. මෙහිදී පෙන්වා දෙන්නේ, ජාතීන්ගේ ශක්තියත්, පුද්ගලයන්ගේ ශක්තිය මෙන්ම, ඔවුන් අජේයයන් බවට පත් කරන සේ පෙනෙන අවස්ථාවල හෝ පහසුකම්වල නොපවතින බවය; එය ඔවුන් ගර්වයෙන් පුරසාරම් දොඩන ශ්‍රේෂ්ඨත්වය තුළද නොපවතියි. එය මැනෙන්නේ, දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණ ඔවුන් කෙතරම් විශ්වාසවන්තව ඉටු කරන්නේද යන්නෙනි.” Prophets and Kings, 501, 502.

The theme in verses eleven and twelve is the rise and fall of the king of the south, but more importantly the verses mark the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the second of three tests that began at the time of the end in 1989 as represented in verse ten.

එකොළොස්වන හා දොළොස්වන වචනවල තේමාව දකුණු රජුගේ උදය හා පතනයයි; නමුත් ඊට වඩා වැදගත් ලෙස, එම වචන 1989 දී අවසාන කාලයෙහි ආරම්භ වූ, දහවන වචනයෙන් නිරූපිත, පරීක්ෂණ තුනෙන් දෙවැන්නත්, එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහසේ මුද්‍රාතැබීමත් සලකුණු කරයි.

That sealing is represented by Daniel in the lion’s den, the three worthies in the fiery furnace, Daniel and the three worthies praying to understand Nebuchadnezzar’s dream of the image of beasts in chapter two, Daniel praying the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine, the wise who understand the increase of knowledge, Joshua having his sin removed in Zechariah chapter three, Zerubbabel in chapter four, Joseph becoming the second ruler in Egypt, the disciples in the upper room for ten days in advance of Pentecost, the Millerites at the Exeter camp meeting, Lazarus leading the procession at the Triumphal Entry, and the one hundred and forty-four thousand in Revelation chapter seven.

එම මුද්‍රා තැබීම දානියෙල් සිංහ ගුහාවේ සිටීමෙන්ද, ගිනි උණුසුම් භාජනය තුළ සිටි තිදෙනාගෙන්ද, දෙවන අධ්‍යායේ සත්වයන්ගේ රූපය පිළිබඳ නෙබුකද්නෙශර්ගේ සිහිනය තේරුම්ගැනීම සඳහා දානියෙල් සහ එම තිදෙනා යාච්ඤා කිරීමෙන්ද, නවවන අධ්‍යායේ දානියෙල් ලෙවී කථාව 26හි යාච්ඤාව යාච්ඤා කිරීමෙන්ද, දැනුම වැඩිවීම තේරුම්ගන්නා ප්‍රඥාවන්තයන්ගෙන්ද, ශෙකරියා තුන්වන අධ්‍යායේ යෝෂුවාගේ පාපය ඉවත් කරනු ලැබීමෙන්ද, සිව්වන අධ්‍යායේ සෙරුබ්බාබෙල්ගෙන්ද, යෝසෙප් මිසරයේ දෙවන පාලකයා වීමෙන්ද, පෙන්තකොස්ත දිනට පෙර දින දහයක් ඉහළ කාමරයේ සිටි ගෝලයන්ගෙන්ද, එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමේ මිලෙරයිට්වරුන්ගෙන්ද, ජයග්‍රාහී ඇතුල්වීමේ පෙරහැරෙහි ලාසරස් පෙරමුණ ගැනීමෙන්ද, සහ එළිදරව් පොතේ හත්වන අධ්‍යායේ සඳහන් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසෙන්ද නිරූපණය කරනු ලැබේ.

Verse eleven arrived in 2014 at the outset of the Ukrainian war and in July of 2023 the visual test, where God’s people are “made white” began. The fifth line in chapter eleven is verses thirteen through fifteen.

යුක්රේන යුද්ධයේ ආරම්භයේදී 2014 වර්ෂයේදී එකොළොස්වන පදය පැමිණියේය; 2023 ජූලි මාසයේදී දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව “සුදුකරනු ලැබීම” ආරම්භ වන දෘශ්‍ය පරීක්ෂණය ඇරඹුණේය. එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ පස්වන පේළිය වන්නේ දහතුනෙන් පහළොව දක්වා වූ පදයන්ය.

## Fifth Line Overview

පස්වන පේළියේ සාරාංශය

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:13–15.

> උතුරේ රජු නැවත පැමිණ, පළමුවැන්නාට වඩා විශාල සමූහයක් රැස්කරනු ඇත; තවද නියමිත අවුරුදු කිහිපයකට පසු ඔහු මහත් සේනාවක් සහ බොහෝ ධනයක් සමඟ නිසැකවම පැමිණෙනු ඇත. එම කාලවලදී දකුණේ රජුට විරුද්ධව බොහෝ දෙනෙක් නැගිටිනු ඇත; ඔබේ ජනතාව අතරින් ද කල්ලන් දර්ශනය ස්ථාපිත කිරීම පිණිස තමන් උසස් කරගන්නෝ ය; එහෙත් ඔවුහු වැටෙනු ඇත. එවිට උතුරේ රජු පැමිණ කොටුවක් ගොඩනඟා, ඉතා බලවත් ලෙස වැටලූ නගර අල්ලාගන්නු ඇත; දකුණේ බලවේග ද ඔහුගේ තෝරාගත් සෙනඟ ද ප්‍රතිරෝධය දැක්වීමට නොහැකිවනු ඇත; එයට ප්‍රතිරෝධය දැක්වීමට කිසිඳු ශක්තියක් ද නොතිබෙනු ඇත. දානියෙල් 11:13–15.

These verses were fulfilled in 200 BC and they identify the Battle of Panium, which includes the opposing kings and their alliances, and the verses are also the point in history where pagan Rome first asserted itself into the history of Daniel eleven. The verses include the final rise and fall of the sixth kingdom of Bible prophecy, but also the biblical history of Christ visiting Caesarea Philippi, where Peter locates the sealing of the one hundred and forty-four thousand. This history typifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand with the arrival of the third of the three tests of chapter twelve consisting of being “purified, made white and tried.”

මෙම පද 200 BC දී ඉටු වූ අතර, ඒවා ප්‍රතිවිරුද්ධ රජවරුන් සහ ඔවුන්ගේ සන්ධාන ඇතුළත් පානියම් සටන හඳුනා දෙයි. තවද, එම පද දානියෙල් එකොළහේ ඉතිහාසය තුළ භක්තිහීන රෝමය පළමු වරට ස්වයං තහවුරු කරමින් ඇතුළු වූ ඉතිහාසයේ ලක්ෂ්‍යයද වේ. මෙම පදවල බයිබල් අනාවැකියේ හයවන රාජ්‍යයේ අවසාන උදය සහ පතනය ඇතුළත් වන අතර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කේසරියා-පිලිප්පියට පැමිණි බයිබල් ඉතිහාසයද ඇතුළත් වේ; එහිදී පේතෘස් එක් ලක්ෂ සාලිස් හතර දහසක මුද්‍රා තැබීම ස්ථානගත කරයි. මෙම ඉතිහාසය, “පවිත්‍ර කරනු ලැබ, සුදු කරනු ලැබ, පරීක්ෂා කරනු ලැබ” යනුවෙන් සමන්විත දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පරීක්ෂණ තුනෙන් තුන්වන පරීක්ෂණය පැමිණීම සමඟ, එක් ලක්ෂ සාලිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීම සඳහා ආදර්ශයක් වේ.

These three verses lead to verse sixteen where the Sunday law in the United States is represented. When the Exeter camp meeting ended on August 17, 1844 the wise virgins carried the message of the Midnight Cry across the eastern seaboard of the United States in sixty-six days. There is a period when all the virgins awake and one class has no oil, and everything which that identifies. When Simon Barjona’s name was changed to Peter the sealing of the one hundred and forty-four thousand is marked. From that point onward Jesus began to teach the disciples about the events connected with the cross.

මෙම පද තුන එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය නිරූපණය වන දහසයවන පදය වෙත මඟ පෙන්වයි. 1844 අගෝස්තු 17 දින එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීම අවසන් වූ විට, ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවෝ දින හැටහයක කාලය තුළ එක්සත් ජනපදයේ නැගෙනහිර මුහුදුතීරය පුරා මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩය රැගෙන ගියහ. සියලු කන්‍යාවන් අවදි වන අතර එක් කණ්ඩායමක් ළඟ තෙල් නැති කාල පරිච්ඡේදයක් ඇත, එය හඳුන්වා දෙන සියල්ලද සමඟය. සයිමන් බර්ජෝනාගේ නාමය පේතෘස් ලෙස වෙනස් කළ විට, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ මුද්‍රා කිරීම සලකුණු කරනු ලැබේ. එම ස්ථානයෙන් පසුව, යේසුස් වහන්සේ කුරුසියට සම්බන්ධ සිදුවීම් ගැන ගෝලයන්ට උගන්වන්නට ආරම්භ කළ සේක.

The cross is a symbol of the close of probation and William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had in turn been typified by Elijah was raised up to present the “events connected with the close of probation” as did both John the Baptist and Elijah. John said it this way.

කුරුසිය යනු කරුණාවේ කාලය අවසන්වීමේ සංකේතයකි; එලියා විසින් පූර්ව-ආදර්ශිත කරනු ලැබූ යොහන් බව්තීස්තයා විසින්ත්, එම යොහන් බව්තීස්තයා විසින් පූර්ව-ආදර්ශිත කරනු ලැබූ විලියම් මිලර් විසින්ත්, යොහන් බව්තීස්තයාත් එලියාත් කළාක් මෙන්, “කරුණාවේ කාලය අවසන්වීම සමඟ සම්බන්ධ සිදුවීම්” ප්‍රකාශ කිරීමට උත්ථාපිත කරනු ලැබීය. යොහන් මෙය මෙසේ පැවසීය.

> But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.

> එහෙත් ඔහු බොහෝ පරිසිවරුන් හා සද්දුසිවරුන් තමන්ගේ බව්තීස්මය වෙත පැමිණෙන බව දැක, ඔවුන්ට මෙසේ කී ය: අහෝ, පණුවන්ගේ පරම්පරාවෙනි, පැමිණෙන්නාවූ උදහසින් පලා යන ලෙස ඔබට කවුරුන් අනතුරු අඟවා තිබේද? මතෙව් 3:7.

Elijah said it this way.

ඒලියා මෙය මේ ආකාරයෙන් ප්‍රකාශ කළේය.

> And Ahab made a grove; and Ahab did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him. In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 16:33–17:1.

> ආහබ් අෂේරාවක්ද සෑදුවේය; මෙසේ ආහබ්, ඔහුට පෙර සිටි ඉශ්‍රායෙල්ගේ සියලු රජවරුන්ට වඩා ඉශ්‍රායෙල්ගේ දෙවි සමිඳාණන් උදෙසා ක්‍රෝධය උපදවන්නට අධිකව ක්‍රියා කළේය. ඔහුගේ දවස්වල බෙතෙල්හි හීයෙල් යෙරිකෝව නැවත ගොඩනැගුවේය. ඔහු එහි පදනම තැබුවේ තම ප්‍රථමජාත පුත් අබීරාම්ගේ වියදමෙනි; එහි දොරටු පිහිටුවුවේ තම අන්තිම පුත් සෙගූබ්ගේ වියදමෙනි; එය නූන්ගේ පුත් ජෝෂුවා මඟින් සමිඳාණන් වහන්සේ ප්‍රකාශ කළ වචනය අනුවය. ගිලයාද්හි වාසීන් අතරින් වූ තිෂ්බීය එලියා ආහබ්ට කීවේය: “මම ඉදිරියේ සිටින ඉශ්‍රායෙල්ගේ දෙවි සමිඳාණන් ජීවත් වන සේම, මේ අවුරුදු තුළ මගේ වචනය අනුව නොවන්නේ නම්, තිත්බිඳක්වත් වැස්සවත් නොවන්නේය.” 1 රාජාවලිය 16:33–17:1.

Speaking of William Miller’s work as a modern reformer Sister White stated:

නූතන ප්‍රතිසංස්කාරකයෙකු වශයෙන් විලියම් මිලර්ගේ කාර්යය පිළිබඳව සඳහන් කරමින්, සිස්ටර් වයිට් මෙසේ ප්‍රකාශ කළාය:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> “මිනිසුන් තමන්ගේ අනතුර පිළිබඳව අවදි කරනු ලැබීමත්; කරුණා කාලයේ අවසානය සමඟ සම්බන්ධ වූ ගම්භීර සිද්ධීන් සඳහා සූදානම් වීමට ඔවුන් උද්දීපනය කරනු ලැබීමත් අවශ්‍ය විය.” The Great Controversy, 310.

The last six verses of Daniel eleven represent the “events connected with the close of probation.” Those events were unsealed at the time of the end in 1989, and they were clearly revealed.

දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය “පරීක්ෂණ කාලය අවසන්වීම සමඟ සම්බන්ධ සිදුවීම්” නියෝජනය කරයි. එම සිදුවීම් 1989 දී අවසාන කාලයේදී මුද්‍රාවෙන් මුදාහැරුණු අතර, ඒවා පැහැදිලිව හෙළිදරව් කරන ලදී.

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. The words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> “ඔහුගේ කුරුසියේ ඇණ ගැසීමට පෙර, ගැළවුම්කරු තම ශ්‍රාවකයන්ට තමන් මරණයට පත් කරනු ලබන බවත් සොහොනෙන් නැවත නැඟිටින බවත් විස්තර කළේය; තවද, ඔහුගේ වචන මනස හා හෘදයන් තුළ ගැඹුරින් මුද්‍රා කිරීමට දූතයෝ ද එහි සිටියහ. එහෙත් ශ්‍රාවකයෝ රෝමීය වියගහෙන් කාලීන ගැළවීමක් බලාපොරොත්තු වූහ; ඔවුන්ගේ සියලු බලාපොරොත්තු එකට එක්වී තිබූ ඔහු නින්දාසහගත මරණයක් විඳින බව සිතීම පවා ඔවුන්ට දරාගත නොහැකි විය. ඔවුන්ට සිහි තබාගත යුතු වචන ඔවුන්ගේ මනසින් පිටුදැකින ලදී; එබැවින් පරීක්ෂාවේ කාලය පැමිණි විට, එය ඔවුන් අසූදානම්ව සිටියදී ඔවුන් වෙත පැමිණියේය. යේසුස්වහන්සේගේ මරණය, ඔහු කලින් අනතුරු අඟවා නොතිබුණාක් මෙන්ම, ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කළේය. එසේම, අනාවැකි තුළද අනාගතය අප වෙත විවෘත කර දක්වනු ලබන්නේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ වචන මඟින් ශ්‍රාවකයන් වෙත එය පැහැදිලිව විවෘත කර දක්වන ලද පරිදිමය. කරුණාවේ කාලය අවසන් වීම හා දුෂ්කර කාලය සඳහා සූදානම් වීමේ කාර්යයට සම්බන්ධ සිද්ධීන් පැහැදිලිව ඉදිරිපත් කර ඇත. එහෙත් බහුල ජනසමුහයන් මේ වැදගත් සත්‍යයන් පිළිබඳව කිසිඳු වැඩි අවබෝධයක් නොලබති, ඒවා කිසිදා හෙළිදරව් කර නොතිබුණාක් මෙන්ය. ගැළවීමට ප්‍රඥාවන්ත කරවන සෑම හැඟීමක්ම පැහැර ගැනීමට සාතන් අවධානයෙන් බලා සිටියි; එවිට දුෂ්කර කාලය ඔවුන් අසූදානම්ව සිටියදී ඔවුන් වෙත පැමිණෙනු ඇත.” The Great Controversy, 595.

It was at Caesarea Philippi, which is Panium, which is verses thirteen through fifteen that Christ began to teach His disciples about the cross, thus typifying the history of the Exeter camp meeting until October 22, 1844. At the beginning of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand the “events connected with the close of probation” were unsealed and at the end of the movement of the one hundred and forty-four thousand the “events connected with the close of probation” are unsealed within the hidden history of verse forty.

කෙසරියා පිලිප්පියේදී, එනම් පානියම්හිදී, එනම් තෙවනදශයෙන් පහළොස්වන පද දක්වා වූ ස්ථානයේදී, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සිය ශිෂ්‍යයන්ට කුරුසිය පිළිබඳ උගන්වන්නට ආරම්භ කළේය; එසේ කරමින්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින දක්වා වූ එක්සෙටර් කඳවුරු-රැස්වීමේ ඉතිහාසය නිරූපණය කළේය. එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසෙහි ප්‍රතිසංස්කරණාත්මක චලනයේ ආරම්භයේදී “පරීක්ෂාකාලය අවසන් වීම සමඟ සම්බන්ධ සිදුවීම්” මුද්‍රාවෙන් ඉවත් කරනු ලැබූ අතර, එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසෙහි එම චලනයේ අවසානයේදී “පරීක්ෂාකාලය අවසන් වීම සමඟ සම්බන්ධ සිදුවීම්” හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය තුළ මුද්‍රාවෙන් ඉවත් කරනු ලැබේ.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords.” Prophets and Kings, 715, 716.

> “අද, එලියාගේද යොහන් බප්තිස්තගේද ආත්මයෙහි සහ බලයෙහි, දෙවියන්වහන්සේ විසින් නියම කරන ලද දූතයන් විනිශ්චයට යටත් ලෝකයක අවධානය, කරුණාකාලයේ අවසාන පැයවලට සම්බන්ධව සහ රජුන්ගේ රජුද ස්වාමීන්ගේ ස්වාමියාද වන ක්‍රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේගේ ප්‍රකාශවීම සමඟ සම්බන්ධව ඉක්මනින් සිදුවීමට ඇති ගැඹුරු ගරුත්වයෙන් යුත් සිදුවීම් වෙත කැඳවමින් සිටිති.” Prophets and Kings, 715, 716.

The “events connected with the close of probation” are the events that are unsealed in the hidden history of verse forty. In Zechariah chapter three the final scenes of the investigative judgment are illustrated. Inspiration combines Zechariah’s testimony with those who are sealed in Ezekiel chapter nine.

“පරික්ෂාකාලයේ අවසානය සමඟ සම්බන්ධ වූ සිදුවීම්” යනු හතළිස්වන වචනයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය තුළ මුද්‍රාව ඉවත් කර හෙළි කරන ලද සිදුවීම්ය. සෙකරියා තුන්වන පරිච්ඡේදයේ විමර්ශන විනිශ්චයේ අවසාන දර්ශන නිරූපණය කර ඇත. ප්‍රේරණය, සෙකරියාගේ සාක්ෂිය යෙහෙස්කෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ මුද්‍රා ලැබූවන් සමඟ එක්කරයි.

> “The people of God are sighing and crying for the abominations done in the land. With tears they warn the wicked of their danger in trampling upon the divine law, and with unutterable sorrow they humble themselves before the Lord on account of their own transgressions. The wicked mock their sorrow, ridicule their solemn appeals, and sneer at what they term their weakness. But the anguish and humiliation of God’s people is unmistakable evidence that they are regaining the strength and nobility of character lost in consequence of sin. It is because they are drawing nearer to Christ, and their eyes are fixed upon His perfect purity, that they so clearly discern the exceeding sinfulness of sin. Their contrition and self-abasement are infinitely more acceptable in the sight of God than is the self-sufficient, haughty spirit of those who see no cause to lament, who scorn the humility of Christ, and who claim perfection while transgressing God’s holy law. Meekness and lowliness of heart are the conditions for strength and victory. The crown of glory awaits those who bow at the foot of the cross. Blessed are these mourners, for they shall be comforted.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව දේශයේ සිදුකරනු ලබන අපවිත්‍රකම් නිසා නිශ්වාස හෙළමින්ද අඬමින්ද සිටිති. දේවීය ව්‍යවස්ථාව පාදතලයට දමා මැඩලීමෙන් තමන්ට ඇති භයානක තත්වය පිළිබඳව ඔව්හු කඳුළු සමඟ දුෂ්ටයන්ට අවවාද කරති; තවද තමන්ගේම අපරාධයන් නිසා කියා නොහැකි දුකකින් ඔව්හු ස්වාමින්වහන්සේ ඉදිරියේ තමන්ම යටහත් කරගනිති. දුෂ්ටයෝ ඔවුන්ගේ ශෝකය උසුළු විසුළු කරති, ඔවුන්ගේ ගැඹුරු ආයාචනා වලට හෙළා දකිති, සහ ඔවුන්ගේ දුර්බලකම යයි ඔවුන් නම් කරන දේට නින්දාසහගතව සිනාසෙති. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ වේදනාව සහ යටහත්කම, පාපයේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් අහිමිව ගිය ශක්තියත් චරිතයේ උතුම්භාවයත් ඔවුන් නැවත ලබාගනිමින් සිටින බවට අප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි සාක්ෂියකි. එසේ පැහැදිලිව පාපයේ අතිශය පාපකාරී ස්වභාවය ඔව්හු වටහාගන්නේ, ඔවුන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට තව තවත් ආසන්න වෙමින් සිටින බැවින්ද, ඔවුන්ගේ ඇස් උන්වහන්සේගේ සම්පූර්ණ පවිත්‍රත්වය මත ස්ථිරව යොමුව තිබෙන බැවින්ද ය. ඔවුන්ගේ පශ්චාත්තාපය හා ස්වයං-අවමානය, ශෝක වීමට කිසි හේතුවක් නොදකිමින්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ යටහත්කම හෙළා දකිමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කරමින් සිටියද සම්පූර්ණත්වය තමන්ට ඇති බව කියා සිටින, ස්වයං-ප්‍රමාණවත්, අහංකාර ආත්මයට වඩා දෙවියන්වහන්සේගේ දෘෂ්ටියෙහි අනන්ත ලෙස වැඩි ප්‍රියකරය. මෘදුභාවය සහ හෘදයේ නිහතමානීභාවය ශක්තිය හා ජයග්‍රහණය සඳහා වූ කොන්දේසි වෙති. කුරුසියේ පාමුල නමන අය සඳහා තේජසේ කිරුළ බලා සිටියි. මේ ශෝකකරන්නෝ ආශීර්වාදලත්යෝ ය, මක්නිසාද ඔව්හු සැනසීම ලබන්නෝ ය.”

> “The faithful, praying ones are, as it were, shut in with God. They themselves know not how securely they are shielded. Urged on by Satan, the rulers of this world are seeking to destroy them; but could their eyes be opened, as were the eyes of Elisha’s servant at Dothan, they would see the angels of God encamped about them, by their brightness and glory holding in check the hosts of darkness.

> විශ්වාසවන්ත, යාච්ඤාකරන අය, කිවහොත්, දෙවියන් සමඟම වසා රැකවරණය ලබමින් සිටිති. ඔවුන් තමන් කෙතරම් දෘඪ ලෙස ආරක්ෂා කරනු ලැබ සිටිත්ද යන්න තමන්ම නොදනිති. සාතන් විසින් උද්දීපිතව, මේ ලෝකයේ පාලකයෝ ඔවුන් විනාශ කිරීමට සොයමින් සිටිති; එහෙත් දෝථානයේදී එලීෂාගේ සේවකයාගේ ඇස් විවෘත කරනු ලැබූ පරිද්දෙන් ඔවුන්ගේ ඇස්ද විවෘත කරනු ලැබේ නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයෝ ඔවුන් වටා කඳවුරු බැඳ සිටින බවත්, තමන්ගේ දීප්තියෙන් හා තේජසින් අන්ධකාරයේ සේනාවන් වළකා තබන බවත් ඔවුන් දකිනු ඇත.

> “As the people of God afflict their souls before Him, pleading for purity of heart, the command is given, ‘Take away the filthy garments’ from them, and the encouraging words are spoken, ‘Behold, I have caused thine iniquity to pass from thee, and I will clothe thee with change of raiment.’ The spotless robe of Christ’s righteousness is placed upon the tried, tempted, yet faithful children of God. The despised remnant are clothed in glorious apparel, nevermore to be defiled by the corruptions of the world. Their names are retained in the Lamb’s book of life, enrolled among the faithful of all ages. They have resisted the wiles of the deceiver; they have not been turned from their loyalty by the dragon’s roar. Now they are eternally secure from the tempter’s devices. Their sins are transferred to the originator of sin. And the remnant are not only pardoned and accepted, but honored. ‘A fair miter’ is set upon their heads. They are to be as kings and priests unto God. While Satan was urging his accusations and seeking to destroy this company, holy angels, unseen, were passing to and fro, placing upon them the seal of the living God. These are they that stand upon Mount Zion with the Lamb, having the Father’s name written in their foreheads. They sing the new song before the throne, that song which no man can learn save the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. ‘These are they which follow the Lamb whithersoever He goeth. These were redeemed from among men, being the first fruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God.’”

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි තම ප්‍රාණයන් පීඩාවට පමුණුවමින්, හෘදයේ පවිත්‍රත්වය ඉල්ලා ආයාචනා කරන කල, ඔවුන්ගෙන් ‘අපවිත්‍ර වස්ත්‍ර ඉවත් කරනු’ යන ආඥාව දෙනු ලැබේ; එවිට, ‘බලව, නුඹේ අයුතුකම නුඹෙන් පහව යාමට මම කරවූවෙමි, නුඹට මාරු වූ වස්ත්‍ර ඇඳවන්නෙමි’ යන ධෛර්යදායක වචන ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ නිර්මල වස්ත්‍රය, පරීක්ෂාවට ලක්වූ, පරීක්ෂිත, එහෙත් විශ්වාසවන්ත දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන් මත අඳිනු ලැබේ. අවමානයට ලක්වූ ඉතිරිව සිටින පිරිස, ලෝකයේ දූෂණයන්ගෙන් යළි කිසිදා අපවිත්‍ර නොවනු පිණිස, මහිමාන්විත වස්ත්‍රයෙන් සළුවනු ලැබේ. ඔවුන්ගේ නම්, සියලු යුගවල විශ්වාසවන්තයන් අතර ලියාපදිංචි කරනු ලැබ, බැටළු පැටවාගේ ජීවිතයේ පොතේ තබා ගනු ලැබේ. ඔවුහු රවටන්නාගේ කපටිකම්වලට ප්‍රතිරෝධ කළෝය; නාගයාගේ ගර්ජනයෙන් ඔවුහු තම පක්ෂපාතීත්වයෙන් හැරවනු නොලැබුවෝය. දැන් ඔවුහු පරීක්ෂකයාගේ උපක්‍රමවලින් සදාකාලිකව ආරක්ෂිතය. ඔවුන්ගේ පාප, පාපයේ ආරම්භකයා වෙත මාරු කරනු ලැබේ. තවද, ඉතිරිව සිටින පිරිසට සමාව දී පිළිගනු ලබනවා පමණක් නොව, ගෞරවයද පිරිනමනු ලැබේ. ‘අලංකාර මකुटයක්’ ඔවුන්ගේ හිස් මත තබනු ලැබේ. ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේ උදෙසා රජවරුන් සහ පූජකයන් මෙන් වන්නෝය. සාතන් තම චෝදනා ඉදිරිපත් කරමින් මේ සමූහය විනාශ කිරීමට සොයමින් සිටියදී, නොපෙනෙන ශුද්ධ දූතයෝ එහා මෙහා ගමන් කරමින්, ඔවුන් මත ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව තබමින් සිටියෝය. මොවුහු බැටළු පැටවා සමඟ සීයොන් කන්ද මත සිටින, තම නළල්වල පියාණන්ගේ නාමය ලියා ඇති අයය. ඔවුහු සිංහාසනය ඉදිරියෙහි අලුත් ගීතය ගායනා කරති; එය පොළොවෙන් මිදවනු ලැබූ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස හැර වෙන කිසිවෙකුට ඉගෙන ගත නොහැකි ගීතයයි. ‘මොවුහු බැටළු පැටවා යන යම් තැනකට උන්වහන්සේ අනුව යන්නෝය. මොවුහු මනුෂ්‍යයන් අතරින් මිදවනු ලැබූවෝ, දෙවියන්වහන්සේටත් බැටළු පැටවාටත් මුල් පළතුරු වන්නෝය. ඔවුන්ගේ මුඛයේ වංචාවක් සම්බවූයේ නැත; මක්නිසාද ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේගේ සිංහාසනය ඉදිරියෙහි දෝෂ රහිතය.’”

> “Now is reached the complete fulfillment of those words of the Angel: ‘Hear now, O Joshua the high priest, thou, and thy fellows that sit before thee: for they are men wondered at: for, behold, I will bring forth My servant the Branch.’ Christ is revealed as the Redeemer and Deliverer of His people. Now indeed are the remnant ‘men wondered at,’ as the tears and humiliation of their pilgrimage give place to joy and honor in the presence of God and the Lamb. ‘In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even everyone that is written among the living in Jerusalem.”’ Testimonies, volume 5, 474–476.

> “දැන් දූතයාගේ මේ වචන සම්පූර්ණ ලෙස ඉෂ්ට වී ඇත: ‘එබැවින් දැන් අසා සිටිනු, අග්‍රයාජක ජෝෂුවානි, ඔබත් ඔබ ඉදිරියෙහි වාඩිව සිටින ඔබගේ සගයෝත්; මක්නිසාද ඔව්හු ආශ්චර්යයට ලක්වූ මනුෂ්‍යයෝ වෙති: මන්ද, බලව, මම මාගේ සේවකයා වන ශාඛාව ගෙන එන්නෙමි.’ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ජනතාවගේ මිදුම්කාරයා සහ ගැළවුම්කාරයා ලෙස හෙළිදරව් කරනු ලබයි. දැන් සැබවින්ම ඉතිරිව සිටින අය ‘ආශ්චර්යයට ලක්වූ මනුෂ්‍යයෝ’ වෙති, මන්ද ඔවුන්ගේ සංචාරක ජීවිතයේ කඳුළු සහ නින්දාව දෙවියන්වහන්සේගේද බැටළු පැටවාණන්ගේද සන්නිධානයෙහි ප්‍රීතියට හා ගෞරවයට ඉඩ දෙන බැවිනි. ‘ඒ දවසේදී ස්වාමීන්වහන්සේගේ ශාඛාව අලංකාරවත්ද තේජස්වත්ද වන්නේය, භූමියේ ඵලයද ඉශ්‍රායෙල්වරුන්ගෙන් ගැළවී ගිය අය සඳහා උතුම්ද මනෝහරද වන්නේය. තවද එසේ වන්නේය, සියෝනයෙහි ඉතිරිව සිටින තැනැත්තාද, යෙරුසලමේ ඉතිරිව පවතින තැනැත්තාද, යෙරුසලමේ ජීවතුන් අතර ලියනු ලැබූ සියල්ලෝම, ශුද්ධයයි කියනු ලබන්නෝය.’” Testimonies, volume 5, 474–476.

The one hundred and forty-four thousand in the book of Revelation are Ezekiel’s group that are “sealed” as they “sigh and cry” for the abominations that are in the land. They are sealed when they are given the garment of Christ’s righteousness and the fair miter which represents Peter’s “kings and priests,” who were not the people of God, but have now become the people of God.

එළිදරව් පොතෙහි සඳහන් එක්ලක්ෂ සතළිස් හතර දහස, දේශය තුළ ඇති අභිෂ්ටකම් සම්බන්ධයෙන් “විලාප කරමින් කන්දෙමින්” සිටින අතර “මුද්‍රා තබනු ලබන” එසකියෙල්ගේ සමූහයයි. ඔවුන්ට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ වස්ත්‍රයද, පෙත්රස් සඳහන් කළ “රාජවරුන් හා පූජකයන්” නිරූපණය කරන අලංකාර මකුටයද දෙනු ලබන විට ඔවුහු මුද්‍රා තබනු ලබති; පෙර ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නොවූ නමුත්, දැන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වී සිටිති.

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. Dearly beloved, I beseech you as strangers and pilgrims, abstain from fleshly lusts, which war against the soul; Having your conversation honest among the Gentiles: that, whereas they speak against you as evildoers, they may by your good works, which they shall behold, glorify God in the day of visitation. 1 Peter 2:9–12.

> නුමුත් ඔබ සැම තෝරාගත් පරම්පරාවක්ය, රාජකීය පූජකත්වයක්ය, ශුද්ධ ජාතියක්ය, විශේෂ ජනතාවක්ය; එනම්, ඔබ සැම අන්ධකාරයෙන් තමන්ගේ අතිවිස්මයජනක ආලෝකය වෙත ඔබ කැඳවාගත් තැනැන්වහන්සේගේ ප්‍රශංසා ප්‍රකාශ කරන පිණිසය. ඔබ සැම කලින් ජනතාවක් නොවූ නමුත් දැන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවය; කලින් කරුණාව ලබා නොසිටි නමුත් දැන් කරුණාව ලබා සිටින්නහුය. ප්‍රියවන්තයෙනි, විදේශිකයන් හා සංචාරකයන් මෙන් සිටින ඔබ සැමගෙන් මම අයදිනුයේ, ප්‍රාණයට විරුද්ධව යුද්ධ කරන මාංසික කාමයන්ගෙන් වැළකී සිටින ලෙසය; අන්‍යජාතීන් අතර ඔබගේ හැසිරීම සත්‍යවන්තව තබාගන්න; එවිට ඔවුන් ඔබ සැම නපුරුකරුවන් ලෙස ඔබට විරුද්ධව කතා කරන තැන්හිදී පවා, ඔවුන් දකින ඔබගේ යහපත් ක්‍රියා කරණකොටගෙන, පරීක්ෂණ දවසේදී දෙවියන්වහන්සේට ගෞරවය දෙන්නහුය. 1 පේතෘස් 2:9–12.

> Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.

> ඒ නිසා දැන්, නියත වශයෙන් ඔබ මාගේ හඬට කීකරු වී මාගේ ගිවිසුම රැකෙයි නම්, ඔබ සියලු ජනයන්ට වඩා මා සඳහා විශේෂ අයිතිභාණ්ඩයක් වන්නහුය; මක්නිසාද මුළු පෘථිවියම මාගේය. තවද ඔබ මා සඳහා පූජකයන්ගේ රාජ්‍යයක්ද ශුද්ධ ජාතියක්ද වන්නහුය. මේවාය නුඹ ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන්ට කථා කළ යුතු වචන. නික්මයාම 19:5, 6.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed. ‘In that day I will make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground: and I will break the bow and the sword and the battle out of the earth, and I will make them to lie down safely. And I will betroth thee unto me forever; yea, I will betroth thee unto me in righteousness, and in judgment, and in loving-kindness, and in mercies. I will even betroth thee unto me in faithfulness; and thou shalt know the Lord.’

> මෙම භූමියේ ඉතිහාසයේ අන්තිම දවස්වලදී, දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥා පාලනය කරන උන්වහන්සේගේ ජනතාව සමඟ ඇති උන්වහන්සේගේ ගිවිසුම නැවත අලුත් කරනු ලැබේ. “‘ඒ දවසේදී මම ඔවුන් උදෙසා වනාන්තරයේ මෘගයන් සමඟත්, ආකාශයේ පක්ෂීන් සමඟත්, භූමියේ සරිසරණ දේවල් සමඟත් ගිවිසුමක් කරමි. මම දුන්නත්, කඩුවත්, යුද්ධයත් භූමියෙන් බිඳ දමන්නෙමි; ඔවුන් සුරක්ෂිතව නිදා ගන්නා ලෙස මම කරවන්නෙමි. තවද මම නුඹ මා වෙත සදාකාලයට මංගල බැඳීමෙන් බැඳගන්නෙමි; එසේය, මම නුඹ මා වෙත ධර්මිෂ්ඨකමේද, විනිශ්චයේද, කරුණා-ප්‍රේමයේද, දයාවේද මංගල බැඳීමෙන් බැඳගන්නෙමි. මම නුඹ මා වෙත විශ්වාසවන්තකමේ මංගල බැඳීමෙන් බැඳගන්නෙමි; එවිට නුඹ සමිඳාණන් වහන්සේ හඳුනාගන්නෙහිය.’”

> “‘And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the Lord, I will hear the heavens, and they shall hear the earth; and the earth shall hear the corn, and the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel. And I will sow her unto me in the earth; and I will have mercy upon her that had not obtained mercy; and I will say to them which were not my people, Thou art my people; and they shall say, Thou art my God.’ Hosea 2:14–23.

> “‘ඒ දවසේදී මෙසේ සිදුවනු ඇත; ස්වාමින්වහන්සේ කියනසේක්, මම අසන්නෙමි; මම අහස්වලට සවන් දෙන්නෙමි, ඒවා පොළොවට සවන් දෙනු ඇත. පොළොව ධාන්‍යයටත්, මිදියුසටත්, තෙල්ටත් සවන් දෙනු ඇත; ඒවා යෙශ්‍රෙයෙල්ට සවන් දෙනු ඇත. මම ඇයව මා සඳහා පොළොවෙහි වපුරන්නෙමි; කරුණාව නොලැබූ ඇය කෙරෙහි මම කරුණාව දක්වන්නෙමි; මාගේ සෙනඟ නොවූ අයට මම, නුඹලා මාගේ සෙනඟ ය, කියන්නෙමි; ඔවුහු, ඔබ මාගේ දෙවියන්වහන්සේය, කියන්නෝය.’ හෝෂෙයා 2:14–23.”

> “‘In that day, . . . the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, . . . shall stay upon the Lord, the Holy One of Israel, in truth.’ Isaiah 10:20. From ‘every nation, and kindred, and tongue, and people’ there will be those who will gladly respond to the message, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come.’ They will turn from every idol that binds them to this earth, and will ‘worship him at that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ They will free themselves from every entanglement, and will stand before the world as monuments of God’s mercy. Obedient to every divine requirement, they will be recognized by angels and by men as those that ‘keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:6–7, 12.

> “‘ඒ දවසේදී,... ඉශ්‍රායෙල්හි ඉතිරිවූ අයද, යාකෝබ්ගේ ගෘහයෙන් ගැලවී ඉතිරිවූවෝද,... සැබෑවෙන්ම ඉශ්‍රායෙල්ගේ ශුද්ධ තැනැත්තාණන් වූ ස්වාමීන් වහන්සේ මත රැඳී සිටිනු ඇත.’ යෙසායා 10:20. ‘සෑම ජාතියකින්ද, ගෝත්‍රයකින්ද, භාෂාවකින්ද, ජනතාවකින්ද’ එම පණිවිඩයට සතුටින් ප්‍රතිචාර දක්වන අය සිටිනු ඇත: ‘දෙවියන් වහන්සේට බියව ඔහුට ගෞරවය දෙනු; මක්නිසාද ඔහුගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණ ඇත.’ ඔවුහු තමන් මෙලොවට බැඳ තබන සෑම පිළිරුවකින්ම හැරී, ‘අහසද, පොළොවද, මුහුදද, ජල උල්පත්ද සෑදූ ඔහුට නමස්කාර කරති.’ ඔවුහු සියලු බැඳීම්වලින් තමන් නිදහස් කරගෙන, දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණාවේ ස්මාරකයන් ලෙස ලෝකය ඉදිරියෙහි සිටිනු ඇත. දේවීය සෑම ආඥාවකටම කීකරු වූවන් ලෙස, ‘දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාද, යේසුස්ගේ ඇදහිල්ලද’ රක්ෂා කරන අය ලෙස ඔවුහු දූතයන් විසින්ද මනුෂ්‍යයන් විසින්ද හඳුනාගනු ලබති. එළිදරව් 14:6–7, 12.”

> “‘Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of grapes him that soweth seed; and the mountains shall drop sweet wine, and all the hills shall melt. And I will bring again the captivity of my people of Israel, and they shall build the waste cities, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up out of their land which I have given them, saith the Lord thy God. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

> “‘බලව, ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක, දවස් පැමිණෙන්නේය; එවිට හාලන්නා නෙළන්නාට ළඟාවන්නේය, මිදි පාගන්නා බීජ වපුරන්නාට ළඟාවන්නේය; කඳු මිහිරි වයින් වගුරුවන්නේය, සියලු හෙල් දියවන්නේය. තවද මාගේ ඉශ්‍රායෙල් ජනතාවගේ වහල්කමෙන් ගෙනයෑම මම නැවත හරවා ගෙනඑන්නෙමි; ඔව්හු පාළු නගර ගොඩනඟා එහි වාසය කරන්නෝය; ඔව්හු මිදිවතු වවා ඒවායේ වයින් පානය කරන්නෝය; ඔව්හු උයන් සාදා ඒවායේ ඵල භුක්තිවිඳින්නෝය. තවද මම ඔවුන්ගේ දේශයෙහි ඔවුන් රෝපණය කරන්නෙමි; මම ඔවුන්ට දී ඇති ඔවුන්ගේ දේශයෙන් ඔව්හු ආපසු කිසිදා උපුටා දමනු නොලබන්නෝය, ඔබගේ දෙවියන්වහන්සේ වන ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක. ආමොස් 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

It is evident that from the point when the final chosen generation of the one hundred and forty-four thousand are sealed that there are still Gentiles who can be influenced by the one hundred and forty-four thousand’s life style (conversation) during the day of the Gentile’s visitation.

එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසකින් යුත් අවසාන තෝරාගත් පරම්පරාව මුද්‍රා තැබෙන මොහොතේ සිටම, අජාතීන්ගේ පැමිණීමේ දවස තුළ එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ජීවන රටාවෙන් (හැසිරීමෙන්) බලපෑම් ලැබිය හැකි අජාතීහු තවමත් සිටින බව පැහැදිලිය.

> “Human power and human might did not establish the church of God, and neither can they destroy it. Not on the rock of human strength, but on Christ Jesus, the Rock of Ages, was the church founded, ‘and the gates of hell shall not prevail against it.’ Matthew 16:18. The presence of God gives stability to His cause. ‘Put not your trust in princes, nor in the son of man,’ is the word that comes to us. Psalm 146:3. ‘In quietness and in confidence shall be your strength.’ Isaiah 30:15. God’s glorious work, founded on the eternal principles of right, will never come to nought. It will go on from strength to strength, ‘not by might, nor by power, but by My Spirit, saith the Lord of hosts.’ Zechariah 4:6.

> “මනුෂ්‍ය බලයත් මනුෂ්‍ය ශක්තියත් දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව පිහිටුවූයේ නැත; එසේම ඒවාට එය විනාශ කිරීමටද නොහැක. සභාව පිහිටුවනු ලැබුවේ මනුෂ්‍ය ශක්තියේ පර්වතය මත නොව, යුගයන්ගේ පර්වතය වන ක්‍රිස්තුස් යේසුස් මතය; ‘නිරයේ දොරටුද එය ජය නොගනු ඇත.’ මතෙව් 16:18. දෙවියන්වහන්සේගේ සන්නිධානය උන්වහන්සේගේ කාර්යයට ස්ථිරත්වය දානය කරයි. ‘අධිපතීන් කෙරෙහිත් මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා කෙරෙහිත් ඔබගේ විශ්වාසය නොතබන්න’ යනු අප වෙත පැමිණෙන වචනයයි. ගීතාවලිය 146:3. ‘නිශ්චලභාවයෙහිද විශ්වාසයෙහිද ඔබගේ ශක්තිය වන්නේය.’ යෙසායා 30:15. සදාකාලික ධර්මිෂ්ඨතාවයේ මූලධර්මයන් මත පිහිටුවන ලද දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමාන්විත කාර්යය කිසිදා අසාර්ථක නොවන්නේය. එය ශක්තියෙන් ශක්තියට ඉදිරියට යන්නේය, ‘බලයෙන්වත් ශක්තියෙන්වත් නොව, මාගේ ආත්මයෙන්ය, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක.’ සෙකරියා 4:6.”

> “The promise, ‘The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it,’ was literally fulfilled. Verse 9. ‘The elders of the Jews builded, and they prospered through the prophesying of Haggai the prophet and Zechariah the son of Iddo. And they builded, and finished it, according to the commandment of the God of Israel, and according to the commandment of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia. And this house was finished on the third day of the month Adar [the twelfth month], which was in the sixth year of the reign of Darius the king.’ Ezra 6:14, 15.” Prophets and Kings, 595, 596.

> “‘ශෙරුබ්බාබෙල්ගේ අත් මෙම මන්දිරයේ අත්තිවාරම තැබූහ; ඔහුගේ අත් එය නිම කරනු ඇත’ යන පොරොන්දුව වචනාර්ථයෙන් ඉටු විය. 9 වැනි පදය. ‘යුදෙව්වන්ගේ ප්‍රාචීනයෝ ගොඩනඟමින් සිටියහ; අග්ගයි අනාගතවක්තෘවරයාගේද ඉද්දෝගේ පුත් සෙකරියාගේද අනාගතවක්‍ය ප්‍රකාශ කිරීම කරණකොටගෙන ඔවුහු සමෘද්ධිමත් වූහ. ඔවුහු ඉශ්‍රායෙල්ගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාව අනුවද, පර්සියාවේ රජවරුන් වූ සයිරස්, දාරියුස්, සහ අර්තක්ෂස්තාගේ ආඥාව අනුවද, ගොඩනඟා එය නිම කළහ. දාරියුස් රජුගේ රාජ්‍ය කාලයේ හයවන අවුරුද්දේ, අදාර් මාසයේ [දොළොස්වන මාසය] තුන්වන දා මෙම මන්දිරය නිම විය.’ එස්රා 6:14, 15.” Prophets and Kings, 595, 596.

Verses thirteen to fifteen represent the prophetic events that lead to the close of probation for Sabbath-keepers at the Sunday law. They also represent the third of three steps in verse ten of Daniel twelve. Verse ten is the “purification,” verses eleven and twelve represent the “made white” and verses thirteen to fifteen represent the litmus test where the Sabbath-keeping virgins are “tried.”

දහතුන්වන සිට පහළොස්වන දක්වා වූ පද සබත්-පවත්වන්නන් සඳහා ඉරිදා නීතියේදී කෘපාවේ දොර වැසී යාම වෙත ගෙන යන අනාවැකිමය සිද්ධීන් නිරූපණය කරයි. ඒවා දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දහවන පදයේ සඳහන් වූ පියවර තුනෙන් තුන්වන පියවරද නිරූපණය කරයි. දහවන පදය “පවිත්‍ර කිරීම” වන අතර, එකොළොස්වන සහ දොළොස්වන පද “සුදු කරනු ලැබීම” නිරූපණය කරයි; දහතුන්වන සිට පහළොස්වන දක්වා වූ පද සබත්-පවත්වන කන්‍යාවෝ “පරීක්ෂා කරනු ලබන” ලිට්මස් පරීක්ෂණය නිරූපණය කරයි.

The internal message in the book of Daniel is represented by the Ulai River vision of chapters seven through nine and the external message is represented by the Hiddekel River vision of chapters ten through twelve. Chapter twelve is the climax of both the internal and external visions, and it presents the method in which Christ raises up and cleanses the one hundred and forty-four thousand. Verses ten through sixteen represent the hidden history of verse forty from 1989 unto the Sunday law of verse forty-one and sixteen. The verses that fit into the hidden history represent the perfect fulfillment of verse ten of chapter twelve.

දානියෙල් පොතෙහි අභ්‍යන්තර පණිවිඩය සත්වන පරිච්ඡේදයෙන් නවවන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ උලයි ගඟේ දර්ශනය මඟින් නිරූපණය කරනු ලබන අතර, බාහිර පණිවිඩය දසවන පරිච්ඡේදයෙන් දොළොස්වන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ හිද්දෙකෙල් ගඟේ දර්ශනය මඟින් නිරූපණය කරනු ලබයි. දොළොස්වන පරිච්ඡේදය අභ්‍යන්තර සහ බාහිර දර්ශන දෙකෙහිම උච්චාවස්ථාව වන අතර, එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ එකලස් කොට පවිත්‍ර කරන ලද එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස ඔහු උත්ථාන කරන ක්‍රමය ඉදිරිපත් කරයි. දහයෙන් දහසය දක්වා වූ පද 1989 සිට හතළිස්එකවන හා දහසයවන පදවල සඳහන් ඉරිදා නීතිය දක්වා විහිදෙන හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි. එම සැඟවුණු ඉතිහාසයට ගැළපෙන පද දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දහවන පදයේ සම්පූර්ණ ඉටු වීම නිරූපණය කරයි.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:10–12.

> බොහෝ දෙනෙක් පවිත්‍ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, සහ පරීක්ෂා කරනු ලබන්නෝය; එහෙත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම් කරමින් සිටින්නෝය; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙකු තේරුම් නොගන්නෝය; එහෙත් ප්‍රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගන්නෝය. තවද දෛනික පූජාව ඉවත් කරනු ලබන කාලයෙන්, හා විනාශය ඇති කරන පිළිකුල පිහිටුවනු ලබන තැනින්, දින එක්දහස් දෙසිය අනූවක් තිබේ. බලා සිටිමින් දින එක්දහස් තුන්සිය තිස්පහට පැමිණෙන තැනැත්තා ආශීර්වාදලත්ය. දානියෙල් 12:10–12.

The “wise” who understand verses ten through sixteen and who have been sealed both “intellectually” and “spiritually” are those who understand the external prophetic message represented in the hidden history of verse forty, and they have been “intellectually” settled into that understanding before the Sunday law. The “wise” are those who have been transformed by the internal message represented by Revelation chapter eleven and verse eleven and they have settled into the experience before the Sunday law.

දහවෙනි පදය සිට දහසයවෙනි පදය දක්වා අවබෝධ කරන, සහ “බුද්ධිමය” ලෙසත් “ආත්මික” ලෙසත් මුද්‍රා තබනු ලැබූ “ඥානවන්තයෝ” නම්, හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය තුළ නිරූපිත බාහිර අනාගතවාක්‍යමය පණිවිඩය අවබෝධ කරන අය වෙති; ඔවුන් ඉරිදා නීතියට පෙර එම අවබෝධය තුළ “බුද්ධිමය” ලෙස ස්ථිර කරනු ලැබ සිටිති. “ඥානවන්තයෝ” යනු එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ එකොළොස්වන පදයෙන් නිරූපිත අභ්‍යන්තර පණිවිඩය මඟින් පරිවර්තනය කරනු ලැබූ අය වෙති; ඔවුන් එම අත්දැකීම තුළ ඉරිදා නීතියට පෙර ස්ථිර වී සිටිති.

The “wise” are those who have received the “blessing” associated with “waiting,” marking the one hundred and forty-four thousand as those who fulfill the perfect and final fulfillment of the ten virgins. Revelation eleven verse eleven arrived in July of 2023, thus marking the “time of the end,” when Daniel and Revelation mark with two witnesses that the increase of knowledge which was unsealed in July of 2023 identifies the sealing process of the one hundred and forty-four thousand. Eleven plus eleven equals twenty-two, which is a symbol of the combination of divinity with humanity, and those who pass the three-step purification process that produces the one hundred and forty-four thousand are identified in Daniel twelve, verse twelve providing another signature of Palmoni, for twelve times twelve equals one hundred and forty-four thousand.

“ප්‍රඥාවන්තයෝ” යනු “බලාසිටීම” සමඟ සම්බන්ධ වූ “ආශීර්වාදය” ලැබූවෝය; එමගින් එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස, දස කන්‍යාවන්ගේ සම්පූර්ණ හා අවසාන ඉටුවීම ඉටුකරන අය ලෙස සලකුණු කරනු ලැබේ. එළිදරව්ව 11:11 2023 ජූලි මාසයේදී පැමිණියේය; එමගින් “අවසාන කාලය” සලකුණු කරනු ලැබේ, එවිට දානියෙල් සහ එළිදරව්ව සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා සමඟ සලකුණු කරන්නේ 2023 ජූලි මාසයේදී මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලැබූ දැනුම වැඩිවීම, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ ක්‍රියාවලිය හඳුනා දෙන්නේය. එකොළහට එකොළහ එකතු කළ විට විසි දෙක වේ; එය දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්වීමේ සංකේතයකි. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස බිහිකරන පියවර තුනකින් යුත් පවිත්‍රීකරණ ක්‍රියාවලිය සමත් වන්නෝ දානියෙල් 12:12 හි හඳුනාගනු ලැබෙති; එය Palmoni සඳහා තවත් අත්සනක් සපයන්නේය, මක්නිසාද දොළහ ගුණ දොළහ සමාන වන්නේ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසටය.

We will continue this study in the next article.

අපි මෙම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

Back to Articles