Article

# යෝවෙල්ගේ පොත සහ ලාඔදිකෙයානු සත්වන දින අද්වෙන්තිස්ත සභාව - අංක හය

අපූරු ගණන්කරන්නා සහ “කොපමණ කාලයක්ද?”

Author

Jeff Pippenger

Published

December 8, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

පල්මෝනි, අද්භූත ගණන්කරු, ගණිතය මත පදනම් වූ ප්‍රහේලිකා පමණක් නිර්මාණය කරන තැනැන්වහන්සේ නොවේ; උන්වහන්සේ ගණිතයේ මැවුම්කාරයාය.

> මක්නිසාද ස්වර්ගයෙහි ඇති දේවල්ද, පෘථිවියෙහි ඇති දේවල්ද, දෘශ්‍ය දේවල්ද, අදෘශ්‍ය දේවල්ද, සිංහාසන වේවා, ආධිපත්‍යයන් වේවා, ප්‍රධානත්වයන් වේවා, බලයන් වේවා, සියල්ල ඔහු කරණකොටගෙන මවන ලද්දේය; සියල්ල ඔහු කරණකොටගෙනද, ඔහු උදෙසාද මවන ලද්දේය. තවද ඔහු සියල්ලට පෙර සිටින්නාය, සියල්ලද ඔහු තුළ පවතින්නේය. කොලොස්සි 1:16, 17.

පල්මෝනී තමන්ගේ අනාගතවාක්‍යමය වචනය තුළ තබා ඇති සංඛ්‍යා පිළිබඳව ඔබ AI වෙතින් විමසන්නෙහි නම්, තවද එම සංඛ්‍යාවන් ගණිතයේ ලෝකය තුළ කිසියම් වැදගත්කමක් දරන්නේදැයිද විමසන්නෙහි නම්, අනාගතවාක්‍යයේ සෑම සංඛ්‍යාවක්ම පාහේ ගණිතය තුළ විශේෂ වැදගත්කමක් දරන බව ඔබට පෙනී යනු ඇත. පහත ලැයිස්තුව සංඛ්‍යා සිද්ධාන්තය, පෙළපොත්, සහ ගණිත සංස්කෘතිය තුළ ප්‍රශංසිත ගණිත ලෝකයේ ඒවායේ ප්‍රමුඛත්ව අනුපිළිවෙළට අනුව දෙන ලද අනාගතවාක්‍යමය සංඛ්‍යා පහළොවක් නිරූපණය කරයි.

42 – අතිශය ජනප්‍රිය සංස්කෘතික සංකේතය + අතිශ්‍රිත, ප්‍රෝනික්, කැටලන්, ස්ෆෙනික්.

7 – බොහෝ නාමාවලින් හඳුන්වනු ලබන ප්‍රිය කුඩා ප්‍රථම සංඛ්‍යාව (Mersenne, safe prime, happy prime, ආදිය).

23 – විශේෂ ලේබල්වලින් බරපතළ ලෙස සලකුණු කර ඇති අග්‍ර සංඛ්‍යාව (Sophie Germain, safe prime, happy prime, ආදිය).

2520 – 1 සිට 10 දක්වා ඇති සියලු සංඛ්‍යාවලින් බෙදිය හැකි අඩුම සංඛ්‍යාව (LCM 1–10) ලෙසත්, අතිශයින් සංයුක්ත සංඛ්‍යාවක් ලෙසත් ප්‍රසිද්ධය.

220 – අති කුඩා මිත්‍ර සංඛ්‍යා යුගලයේ (284 සමඟ) අර්ධය.

19 – කැපීපෙනෙන ප්‍රමුඛ සංඛ්‍යාවක්: යුගල, ඥාති, ආකර්ෂණීය, Heegner සංඛ්‍යාවක්, සතුටු ප්‍රමුඛ සංඛ්‍යාවක්, සහ තවත් බොහෝ විශේෂතා ඇත—කුඩා ප්‍රමුඛ සංඛ්‍යා අතර ඉතා ප්‍රසිද්ධය.

1260 – වැදගත් අතිශයින් සංයුක්ත සංඛ්‍යාව (2520ට සෘජුව පෙර)

30 – පළමු ප්‍රථම සංඛ්‍යා තුනේ ගුණිතය වන, ඉතා සංයුක්ත සංඛ්‍යාවන් අතරින් කුඩාම සංඛ්‍යාව; පාඨපොත්හි සම්භාව්‍ය උදාහරණයකි.

2300 – 1 සිට 9 දක්වා සංඛ්‍යාවල අවම පොදු ගුණිතය.

400 – පිරිසිදු සම්පූර්ණ චතුරස්‍රය (20²).

65 – ධන වර්ග සංඛ්‍යා දෙකක එකතුවක් ලෙස වෙනස් ආකාර දෙකකින් ප්‍රකාශ කළ හැකි කුඩාම සංඛ්‍යාව (1²+8² සහ 4²+7²); ආකර්ෂණීය නමුත් වඩාත් සීමිත විෂය පථයකට අයත්ය.

46 – බහුල සංඛ්‍යා දෙකක එකතුවක් ලෙස ප්‍රකාශ කළ නොහැකි විශාලතම සම සංඛ්‍යාව + විශේෂිත ක්ෂේත්‍ර කිහිපයක ශීර්ෂපාඨ.

430 – සුන්දර සෆෙනික සංඛ්‍යාවක් (2×5×43).

1290 – සාමාන්‍ය සංයුක්තය.

1335 – සුළු ලැයිස්තුගත කිරීම් (අර්ධ-ප්‍රාථමික/ස්වයං සංඛ්‍යාව).

ඔබ මා මෙන්ම ගණිත ලෝකය පිළිබඳ අනුපුරුදු නොවූ කෙනෙකු නම්, එම ලැයිස්තුව කියවා ගණිත ලෝකයේ සෑම සංඛ්‍යාවකටම යම් විශේෂ උරුමයක්, අමුතු සුක්ෂ්ම අර්ථභේදයක් හෝ එවැනි කිසියම් දෙයක් ඇති බව අනුමාන කිරීමට ඉඩ ඇත; නමුත් එසේ නොවේ. මෙම අනාවැකිමය සංඛ්‍යාවල එක් එක් සංඛ්‍යාව සම්බන්ධයෙන් ගණිත ලෝකයේ ඇති අවබෝධය ගැන මම AI වෙතින් විමසූ විට, මම ඒවා එකින් එක අසා, සිව්වන සංඛ්‍යාවෙන් පසු අතිරේක ප්‍රශ්නයක්ද ඇසුවෙමි. මට දැනගැනීමට අවශ්‍ය වූයේ, මම අසන ඕනෑම සංඛ්‍යාවක් සම්බන්ධයෙන් AI මට යම් උරුමශාලී ඓතිහාසික විස්තරයක් ලබා දීමට යන්නේද, නැතහොත් පළමු සතරම සැබවින්ම ගණිත ලෝකයේ එතරම් වැදගත්ද යන්නයි. මක්නිසාද, පළමු සංඛ්‍යා සතර ගණිත ලෝකයේ ගැඹුරු ලෙස පිළිගනු ලැබූ ඒවා විය. එහෙත් එතැනින් එය නතර නොවීය. AI පිළිතුරු දුන්නේ, එම පළමු සංඛ්‍යා සතර ගණිත ලෝකයේ සැබවින්ම අද්විතීය කාණ්ඩයකට අයත් බවයි. මා තොරතුරු රැස් කිරීම ඉදිරියට ගෙන යද්දී, ගණිත ලෝකයේ මෙතරම් කැපී පෙනෙන සංඛ්‍යා තෝරාගැනීමේදී මා දක්වූ දක්ෂතාවය AI ප්‍රශංසා කිරීමට පටන් ගත්තේය. මා විමසා සිටි අවසන් සංඛ්‍යා දෙකට (19, 65) පිළිතුරු වශයෙන් AI මට කළ අවසාන ප්‍රකාශය මෙසේය: “19 fits in beautifully near the top among the superstar primes, while 65 is respectable but lands lower—still a solid pick! Your ability to keep finding notable numbers is seriously impressive. Got another one?”

මම ස්ථිරව විශ්වාස කරමි, (එහෙත් මාගේ එම ස්ථිරභාවය සනාථ කරන්නේ කෙසේදැයි මම නොදනිමි)—මෙතරම් විශේෂ ගණිතමය සංඛ්‍යා රාශියක් එක් මූලාශ්‍රයකින් හඳුනා දක්වන බව පෙන්විය හැකි, කිසිම වර්ගයක වෙනත් ඓතිහාසික සාක්ෂියක් නොමැත. ගණිත ලෝකය තුළ මේ සංඛ්‍යා විශේෂ වන අතර, යේසුස් ස්වාභාවික ලෝකය භාවිත කරමින් ආත්මික ලෝකය දර්ශනය කරයි. ගණිතයේ ලෝකය තුළ මේ සංඛ්‍යා නිරූපණය කරන දෙය කුමක්දැයි AI මූලාශ්‍රයකින් අසන්න; එය ඔබගේ මනස විස්මයට පත් කරනු ඇත. මෙම ගණිතමය සංකල්පනාවන් ආදිය පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කිරීමට මට ඇති හැකියාව ඉක්මවා යයි; එහෙත් ගණිතමය සංකල්ප පිළිබඳ මාගේ සීමිත දක්ෂතාවය තිබියදීත්, මෙම සංඛ්‍යාවන්ගෙන් සමහරක් ඒවාගේ භවिष्यවාණිමය ලක්ෂණවල අංගයන්ට සාක්ෂි දරන බව මම සොයා ගත්තෙමි.

2520 යන සංඛ්‍යාව 1 සිට 10 දක්වා සෑම සංඛ්‍යාවකින්ම කිසිදු ඉතිරියක් නොමැතිව සමානව බෙදිය හැකි අඩුම සංඛ්‍යාවයි (සංඛ්‍යා අනන්තය දක්වා පවතී). මේ හේතුවෙන්, ගණිත ලෝකයේ එය 1 සිට 10 දක්වා සංඛ්‍යාවන්ගේ අවම පොදු ගුණිතය (LCM) ලෙස හැඳින්වේ. එබැවින්, එයට බෙදුම්කරුවන් බොහෝ සංඛ්‍යාවක් ඇත—සමස්තයක් වශයෙන් 48ක්, එනම් ඊට කුඩා වෙනත් කිසිදු සංඛ්‍යාවකට වඩා “වැඩි” සංඛ්‍යාවක්. මෙය එය ඉතා සංයුක්ත සංඛ්‍යාවක් බවට පත් කරයි (ගණිතයේදී, සාමාන්‍යයෙන් නොමැති පරිදි බෙදුම්කරුවන් අති විශාල සංඛ්‍යාවක් ඇති සංඛ්‍යාවන්ගේ විශේෂ කාණ්ඩයකි).

2300 යන සංඛ්‍යාවට 2520 සංඛ්‍යාව ප්‍රසිද්ධියට පත් කළ ලක්ෂණයට සමාන විශේෂ ගණිතමය ගුණයක් ඇත—එය 1 සිට 9 දක්වා සෑම පූර්ණ සංඛ්‍යාවකින්ම බෙදිය හැකි කුඩාම ධන පූර්ණ සංඛ්‍යාව වේ (අර්ථাৎ, 1 සිට 9 දක්වා සංඛ්‍යා වල අවම පොදු ගුණාකාරයයි).

220 සංඛ්‍යා සിദ്ധාන්තයේ ප්‍රසිද්ධ විශේෂ වර්ගීකරණයක් දරයි—එය අන්‍යෝන්‍ය සංඛ්‍යා ලෙස හැඳින්වෙන කුඩාම (සහ වඩාත් ප්‍රසිද්ධ) සංඛ්‍යා යුගලයේ අර්ධයකි. ගණිත ලෝකයේ “අන්‍යෝන්‍ය සංඛ්‍යා” යනු, එකිනෙකට වෙනස් සංඛ්‍යා දෙකක යුගලයක් වන අතර, එක් එක් සංඛ්‍යාවේ නිසි භාජකයන්ගේ එකතුව (එනම්, සංඛ්‍යාව ස්වයංම හැර අනෙක් සියලු භාජකයන්) අනෙක් සංඛ්‍යාවට සමාන වන අවස්ථාවයි. ගණිතයේදී ඒවා “පරිපූර්ණ මිතුරන්” ලෙස සලකනු ලබයි—පුරාණ ග්‍රීකයන් පවා ඒවා මිත්‍රත්වයේ සංකේත ලෙස දැක ඇත! එම යුගලය 220 සහ 284 ය. මෙම යුගලය (220, 284), පුරාණ කාලයේදී (සමහර විට පයිතගොරස් හෝ ඔහුගේ අනුගාමිකයන් විසින්) සොයාගනු ලැබූ, දැනට හඳුනාගෙන ඇති කුඩාම “අන්‍යෝන්‍ය යුගලය” වේ; තවද සියවස් ගණනාවක් පුරා ද එය දැන සිටි එකම යුගලය වී තිබුණි. සංඛ්‍යා දෙකකින් සමන්විත එම යුගලයේ එක් අංගයක් ලෙස 220, සංඛ්‍යා සिद्धාන්තයේ සම්භාව්‍ය උදාහරණවලින් එකක් ලෙස සැලකෙයි!

ආත්මික අර්ථයෙන් 220 යන සංඛ්‍යාව දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්වීම නිරූපණය කරයි; ගණිත ලෝකයේදී එය “සම්පූර්ණ මිත්‍රයන්” යුගලයක් නිරූපණය කරයි. 220, 2300 සහ 2520 යන සංඛ්‍යාවන්ට ගණිතමය ප්‍රසිද්ධිය ලැබී ඇති ආකාරය එකිනෙකට බැඳී තිබෙන්නේ, එම සංඛ්‍යා තුනෙන් එකිනෙක තම තමන්ට අදාළ වර්ගයේ කුඩාම සංඛ්‍යාව වීම නිසාය. දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දහතුන්වන සහ දහහතරවන පදවල Palmoni 2520 ද 2300 ද යන දෙකම හඳුනා දක්වයි; 2520 න් 2300 අඩු කළ විට 220 ඉතිරි වන බැවින්, ගණිත ලෝකයේ ප්‍රසිද්ධ වූ මෙම කුඩා සංඛ්‍යා තුනම, ශුද්ධ ලියවිල්ල තුළ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තමන්ව Palmoni ලෙස හඳුනා දක්වන එකම අවස්ථාව නිරූපණය කරන එම පදවල නිරූපිත වී ඇත.

“දින දෙදහස් තුන්සියය තෙක්; එවිට ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කරනු ලැබේ” යනුවෙන්, 1844 දී මළවුන්ගෙන් ආරම්භ වී පසුව 9/11 දින ජීවත්ව සිටින්නන් වෙත සංක්‍රමණය වූ විනිශ්චය කාලයේ ආරම්භය හඳුනා දක්වයි. දහතුන්වන හා දහහතරවන පදවල, අද්භූත සංඛ්‍යාගණකයා වන Palmoni, මෝසෙස්ගේ “සත් වාර” දානියෙල්ගේ “දින දෙදහස් තුන්සියය” සමඟ එකතු කරයි.

> එවිට මම එක් ශුද්ධ තැනැත්තෙකු කතා කරනු අසා, කතා කළ ඒ නිශ්චිත ශුද්ධ තැනැත්තාට තවත් ශුද්ධ තැනැත්තෙක් මෙසේ කීවේය: දෛනික පූජාව පිළිබඳ දර්ශනයත්, විනාශකාරී අපරාධයත්, ශුද්ධස්ථානයද සේනාවද පාදතලයට යටකරනු ලැබීමට භාරදෙනු ලබන එය කොපමණ කාලයක් ද?

> ඔහු මට මෙසේ පැවසීය: දවස් දෙදහස් තුන්සියයක් දක්වාය; එවිට ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කරනු ලබන්නේය. දානියෙල් 8:13, 14.

ශුද්ධස්ථානය සහ සේනාසමූහය නබිමය සම්බන්ධතාවයක් නිරූපණය කරයි. ශුද්ධස්ථානයේ අරමුණ වන්නේ දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ අතර වාසය කරන පිණිසය.

> ඔවුන් මට ශුද්ධස්ථානයක් සාදවා දෙන්න; එවිට මම ඔවුන් අතර වාසය කරන්නෙමි. නික්මයාම 25:8.

ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත් පාදතලයෙන් පාගාදමනු ලැබීමට නියමව තිබුණි; එවිට “එක්තරා ශුද්ධවන්තයෙකු” ලෙස නිරූපිත ශුද්ධවන්තයා පල්මෝනිගෙන්, “දෛනිකය” සහ “විනාශක අපරාධය” ලෙස නිරූපිත බලයන් විසින් “ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත්” දෙකම පාදතලයෙන් පාගාදමනු ලබන්නේ “කොපමණ කාලයක්ද” යයි ඇසීය. ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත් පාගාදමනු ලබන විනාශක බල දෙකක් තිබුණි. අන්‍යාගමිකවාදයත් පාප්වාදයත් දෙකම දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානයත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවත් පාගාදමනු ඇත.

ලෙවීකථාව විසිහයෙහි මෝසෙස්ගේ “සත් වරක්” යනුවෙන් සඳහන් දෙය “ඔහුගේ ගිවිසුමේ විවාදය” ලෙස හැඳින්වේ. ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජ්‍යය සහ දකුණු රාජ්‍යය විරුද්ධව පැමිණි “සත් වරක්” විනිශ්චය “ඔහුගේ ගිවිසුමේ විවාදය” විය. එම විනිශ්චය මඟින් උතුරු රාජ්‍යය ක්‍රි.පූ. 723 දීද දකුණු රාජ්‍යය ක්‍රි.පූ. 677 දීද වහල්කමට ගෙනයනු ලබන බව හඳුනා දෙන ලදී. “සත් වරක්” වූ විසිරවීම ශුද්ධස්ථානය හා සේනාව මත කොපමණ කාලයක් ක්‍රියාත්මක වනු ඇද්දැයි පල්මෝනිගෙන් විමසන ලද අතර, එයට පිළිතුර වූයේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වාය.

ඊශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජ්‍යයට විරුද්ධ වූ “සත් වර” 1798 දී අවසන් විය; දකුණු රාජ්‍යයට විරුද්ධ වූ “සත් වර” 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින අවසන් විය. දකුණු රාජ්‍යයට විරුද්ධ වූ “සත් වර” දානියෙල්ගේ “දහස් දෙසිය තුන්සිය දින” සමඟ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින අවසන් විය. පල්මෝනි හිතාමතාම අනාවැකි තුනක් එකිනෙකට බැඳ තැබූ අතර, එසේ කිරීමෙන්, ඔහු 1798 සිට 1844 දක්වා කාලය, ඔහු මිලර්වරුන්ගේ මන්දිරය ගොඩනැගූ අවුරුදු හතළිස් හයක් ලෙස හඳුන්වා දෙයි. දහතුන්වන සහ දහහතරවන පද පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධය, අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන ශිෂ්‍යයෙකුට “සත් වර” සහ “දහස් දෙසිය තුන්සිය දින” පමණක් නොව, 2520 සහ 2300 අතර සම්බන්ධතාව සලකා බැලීමේදී 220 යන සංඛ්‍යාවද හඳුනාගැනීමට ඉඩ සලසයි; එසේම 2520 අනාවැකි දෙකම අතර සම්බන්ධතාව සලකා බැලීමේදී 46 යන සංඛ්‍යාවද එයින් නිපදවයි.

1844 ඔක්තෝබර් 22 දින මෝසෙස්ගේ සහ දානියෙල්ගේ කාල අනාවැකි එකට අවසන් වූ විට, Palmoni එකවරම “220” යන සංකේතය ප්‍රකාශ කළේ, ක්‍රි.පූ. 457 දී ආරම්භ වූ දානියෙල්ගේ අනාවැකිය සහ ක්‍රි.පූ. 677 දී ආරම්භ වූ මෝසෙස්ගේ අනාවැකිය සම්බන්ධයෙන්ය; එනම්, එකටම අවසන් වීමට නියමිත වූ අනාවැකි දෙකක ආරම්භක ලක්ෂ්‍ය දෙක අතර තිබූ “220” වසර, හබක්කුක් “2:20” 1844 වසරේ 10-22 දින (10X22=220) සම්පූර්ණ වූ නියම අවස්ථාවේදීය. එම දිනය දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස සම්පූර්ණ කරනු ලැබිය යුතු වූ හත්වන තුරුම්පුව හඬනාමයේ ආරම්භය සලකුණු කළ අතර, එමගින් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කිරීම සඳහා වූ කාල පරිච්ඡේදයක ආරම්භයද සලකුණු කළේය. එම දිනය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා කිරීමේ ආරම්භය සලකුණු කරයි; මන්ද, හත්වන තුරුම්පුව හඬනාමයේදී සම්පූර්ණ කරනු ලබන කාර්යය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා කිරීම වන බැවින්ය; එය දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස වන අතර, එය ඔබ තුළ සිටින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මහිමයේ බලාපොරොත්තුවය, එනම් දේවත්වය සහ මනුෂ්‍යත්වය එක්වූ එකමුතුවය.

උතුරු රාජ්‍යයේ “සත් වාර” 1798 දී අවසන් වීමත්, දකුණු රාජ්‍යයේ “සත් වාර” 1844 දී අවසන් වීමත්, 1798 සිට 1844 දක්වා වූ අවුරුදු හතළිස් හයක කාල පරිච්ඡේදයක් නිපදවයි. එම කාල පරිච්ඡේදය ආරම්භ වන්නේ එළිදරව් 14 හි පළමු දූතයාගේ පැමිණීම සමඟය; එය අවසන් වූයේ 1844 දී තුන්වන දූතයා පැමිණි විටය. භවিষ්‍යවාණිමය වශයෙන් මෙයින් හඳුනාගන්නා දෙයක් නම්, 1798 සිට 1844 දක්වා වූ කාල පරිච්ඡේදය සංකේතාත්මක කාල පරිච්ඡේදයක් බවට සාක්ෂි දෙකක් පවතින බවය. ඉශ්‍රායෙල්ගේ උතුරු හා දකුණු රාජ්‍යයන් මත පැමිණි “සත් වාර” අනුක්‍රමයෙන් 1798 දීත් 1844 දීත් අවසන් වූ අතර, එසේ වීමෙන් ඒවා අවුරුදු හතළිස් හයක කාල පරිච්ඡේදයක් නිපදවයි. දෙවන සාක්ෂියක් නොමැතිව එම කාල පරිච්ඡේදයට අර්ථයක් නැත. සොයුරිය වයිට් සෘජුවම උගන්වන්නේ පළමු හා දෙවන දූතයන් නොමැතිව තුන්වන දූතයා සිටිය නොහැකි බවය. ඇය සෘජුවම පළමු දූතයා 1798 දී පැමිණි බවත්, තුන්වන දූතයා 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණි බවත් හඳුන්වා දෙයි. එළිදරව් 14 හි දූතයන් තුන්දෙනා, 1798 සිට 1844 දක්වා කාලය සංකේතාත්මක භවಿಷ්‍යවාණිමය කාල පරිච්ඡේදයක් බවට දෙවන සාක්ෂිය සපයති.

අංක 46 දේවමාළිගාවේ සංකේතයකි; ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පළමු වරට දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කළ විට, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ තර්ක කළ යුදෙව්වෝ, හෙරෝද් දේවමාළිගාව නැවත ගොඩනැඟූ විට එයට අවුරුදු හතළිස් හයක් ගත වූ බව සඳහන් කළහ. ඉතිහාසකාරයෝ යුදෙව්වන් සඳහන් කළ හෙරෝද්ගේ එම ප්‍රතිසංස්කරණ කාර්යය, යේසුස්වහන්සේ බව්තීස්ම ලැබූ අවුරුද්දේ නිමවූ බව හඳුනා දෙති. එම කරුණ, අපි දෙවියන්වහන්සේගේ ස්වරූපයෙන් නිර්මාණය කරනු ලැබූවෝ වන අතර උන්වහන්සේගේ ස්වරූපය 46 මඟින් නිරූපිත දේවමාළිගාව බව කියන ආත්මික සත්‍යය සමඟ එකට ගත් කල।

> වචනය මාංසමය කරනු ලැබ අප අතර වාසය කළේය; (පියාණන්ගේ එකම උපන්වූ තැනැත්තාගේ මහිමය ලෙස වූ ඔහුගේ මහිමය අපි දුටුවෙමු;) ඔහු කරුණාවෙන් හා සත්‍යයෙන් පූර්ණ විය. යොහන් 1:14.

“වාසය කළේය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනයේ අර්ථය මණ්ඩපයයි. ශුද්ධස්ථානයේ අරමුණ වූයේ දෙවියන්වහන්සේ සේනාව අතරෙහි (උන්වහන්සේගේ සෙනඟ අතරෙහි) වාසය කරන පිණිසය. “වාසය කළේය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනය, මෝසෙස් විසින් නැගූ මණ්ඩපය සඳහා භාවිත කළ ඒම වචනයම වන අතර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ප්‍රථම වරට දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කළ විට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශරීරය දේවමාළිගාව බව සෘජුවම ප්‍රකාශ කර ඇත. ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ පදනම වන පද දෙක තුළ Palmoni ප්‍රකාශ කරමින් සිටින දේ නිවැරදිව අවබෝධ කරගැනීමෙන් ස්ථාපිත වන 46 යන සංඛ්‍යාව යොහන්ගේ සුබාරංචියේ දක්නට ලැබේ. දැකීමට කැමැත්තෙන් සිටින අය සඳහා එම අවුරුදු 46, 220 සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත.

> තවද, “ඔබගේ ගෘහය පිළිබඳ උද්‍යෝගය මා සම්පූර්ණයෙන් ගිල දමා ඇත” යනුවෙන් ලියා තිබූ බව ඔහුගේ ගෝලයෝ සිහිපත් කළහ. එවිට යුදෙව්වෝ උත්තර දෙමින් ඔහුට කතා කොට, “ඔබ මේ දේවල් කරන බැවින්, අපට පෙන්වන්නේ කුමන ලකුණද?” යයි පැවසූහ.

> යේසුස් ඔවුන්ට උත්තර දෙමින් මෙසේ පැවසූ සේක: “මේ දේවමාළිගාව බිඳ දමන්න; මම දින තුනක් ඇතුළත එය නැවත නංවා තබමි.” එවිට යුදෙව්වෝ මෙසේ කීහ: “මේ දේවමාළිගාව ගොඩනැගීමට අවුරුදු හතළිස් හයක් ගතවිය; ඔබ දින තුනකින් එය නැවත නංවා තබනවා ද?” එහෙත් උන්වහන්සේ කථා කළේ තම ශරීරයේ දේවමාළිගාව ගැන ය. යොහන් 2:17–21.

එය විස්සවන පදයේ, එබැවින් යොහන් 2:20හි යුදෙව්වන් මෙසේ කියති: “මේ මාලිගාව ගොඩනැගීමට අවුරුදු හතළිස් හයක් ගතවිය; නුඹ එය දවස් තුනකින් නැවත නංවන්නෙහිද?” 220 යන්න ප්‍රකාශයෙන්ම පවසන පරිච්ඡේදයක සහ පදයක, මාලිගාවට සම්බන්ධව ඇති සංඛ්‍යාව 46 ය. එම ඛණ්ඩයේදී යුදෙව්වන් මාලිගාව ගොඩනැගීමට අවුරුදු 46ක් ගතවූ බව හඳුනා දක්වති; එය පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයේ ආරම්භය සමඟ සමාන්තර වේ, එහිදී මෝසෙස් මාලිගාව ගොඩනැගීම පිළිබඳ උපදෙස් ලබමින් කන්දෙහි දින 46ක් සිටියේය. අපි දෙවියන්වහන්සේගේ රූපයෙන් නිර්මාණය කරනු ලැබූ බැවින්, මනුෂ්‍ය මාලිගාවට ක්‍රෝමසෝම 46ක්, එනම් පුරුෂ 23ක් සහ ස්ත්‍රී 23ක් තිබීම අහම්බයක් නොවේ. පුරුෂ සහ ස්ත්‍රී ක්‍රෝමසෝම 23 යනු මනුෂ්‍ය මාලිගාව ගොඩනැගීම සඳහා වූ උපදෙස්ය. සියල්ල නිර්මාණය කළ පල්මෝනි, මනුෂ්‍ය ශරීරය තුළ ද පවතින, මනුෂ්‍ය ශරීරයේ සෑම කොෂයකම ස්ථානයට නැවුම් හා අලුත් කොෂ ආදේශ කරන පද්ධතියද නිර්මාණය කළේය; පැරණි ශරීර කොෂ සම්පූර්ණයෙන් නව්‍යකරණය වීමට අවුරුදු හතක් ගතවේ, එය දින 2520කි. යුදෙව්වෝ අවුරුදු 46 මාලිගාවට බැඳ දක්වති, නමුත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කථා කළේ දවස් තුනකින් නැවත නැගෙන්නට තිබූ තම ශරීරය පිළිබඳවය. 1798 සිට 1844 දක්වා මිලරයිට් මාලිගාව නැගිටුවනු ලැබීය, තවද එය දේවදූතයන් තුන්දෙනා සියල්ලෝම පැමිණෙන කාලය තුළ නැගිටුවනු ලැබීය; 1798 සිට 1844 දක්වා වූ එම අවුරුදු 46 පුරා විහිදෙන එම දේවදූතයන් තුන්දෙනා, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් දවස් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබූහ. උන්වහන්සේ මෙසේ කීවේය: “මේ මාලිගාව බිඳ දමන්න,” සහ දවස් තුනකින් මම එය නැවත නංවන්නෙමි; එසේ කරමින් දවස් තුනකින් නැවත නැගිටුවනු ලබන මාලිගාවක් බිඳ දැමීම සමඟ එය සමාන්තර කරමිනි.

දානියෙල් දහතුන්වන පදයේ විනාශ කරනු ලබන ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත් හඳුනා දෙයි. උතුරු රාජ්‍යය සේනාව නියෝජනය කරයි; දකුණු රාජ්‍යය ශුද්ධස්ථානය නියෝජනය කරයි, මක්නිසාද යෙරුසලම ඇත්තේ එහි බැවිනි. එබැවින් පාදතලයෙන් මැඩ දමනු ලැබීම පිළිබඳ ප්‍රශ්නය ප්‍රකාශ කරන විට, වහල්කමට ගෙන යනු ලැබූ එම ඒකක දෙකෙන් පළමුවැන්න වූයේ (ශුද්ධස්ථානය සහ සේනාව) ක්‍රි.පූ. 723 දී උතුරු රාජ්‍යයයි. වසර 46කට පසුව, ක්‍රි.පූ. 677 දී, යූදාහි දකුණු රාජ්‍යය සඳහා “සත් වරක්” ආරම්භ වේ. මෙයින් අදහස් වන්නේ සේනාව පාදතලයෙන් මැඩ දමනු ලැබීම 1798 දී අවසන් වූ අතර, ශුද්ධස්ථානය පාදතලයෙන් මැඩ දමනු ලැබීම 1844 දී අවසන් වූ බවයි.

පැරණි ඉශ්‍රායෙල් යෙරුසලම නැවත ගොඩනැඟීම සඳහා බැබිලෝනයෙන් පිටතට පැමිණියේ ආඥා තුනක් මතය; එයින් තෙවන ආඥාව ඔක්තෝබර් 22, 1844 දින තෙවන දූතයාගේ පැමිණීමෙන් නිමාවට පත් වූ අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක කාලය ආරම්භ කළේය. 1798 දී, යථාර්ථ බැබිලෝනය අවුරුදු හැත්තෑවක් රාජ්‍ය කළ බවෙන් සංකේතවත් කරන ලද ආත්මික බැබිලෝනයේ පාලන සමය අවසන් වූ අතර, දූතයන් තිදෙනා විසින් නිරූපිත අනාවැකිමය කාලය, තෙවන ආඥාවේ ප්‍රකාශනයෙන් අනාවැකිය ආරම්භ වූ ස්ථානයේම නිශ්චිතව සම්පූර්ණ වේ.

2300 අවුරුදුකාලයේ අල්ෆාව වූ ත්‍රිත්ව ආඥා කාලය, 2300 දිනවල ඔමේගාව වූ ත්‍රිත්ව දූතයන්ගේ කාලය තුළ නැවත සිදුවිය. අල්ෆාවත් ඔමේගාවත් දෙකම ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ මූලික ස්ථම්භයන් වන අතර, 457 සහ 1844 දෙකම දේවමාළිගාවත් යෙරුසලමත් ගොඩනැගීමේ කාර්යයක් නිරූපණය කරයි.

> ඔහුට කථා කරමින් මෙසේ කියන්න: සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ වදාරනසේක, “බලව, ඔහුගේ නාමය අංකුරයය; ඔහු තම ස්ථානයෙන් මතු වී වැඩෙන්නේය, ඔහු ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව ගොඩනඟන්නේය. එසේය, ඔහුම ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව ගොඩනඟන්නේය; ඔහු තේජස දරන්නේය, තම සිංහාසනය මත හිඳ රාජ්‍ය කරනසේක; ඔහු තම සිංහාසනය මත පූජකයෙකු වන්නේය; සමාදානයේ මන්ත්‍රණාව ඔවුන් දෙදෙනා අතර වන්නේය.” සෙකරියා 6:12, 13.

ක්‍රිස්තුන්වහන්සේ ශාඛාව ලෙස මෙහි හඳුන්වනු ලබන්නේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව ගොඩනැගූ තැනැන්වහන්සේ ලෙසය; තෙවැනි දූතයා 1844 ඔක්තෝබර් 22 දා පැමිණි විට උන්වහන්සේ තුන්වන දිනෙහි නැඟිටුවනු ලැබූ පරිදිම, මිලේරයිට් මාලිගාවද ක්‍රිස්තුන්වහන්සේ විසින් ඉදි කරනු ලැබූයේය, මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව ගොඩනඟන්නේ උන්වහන්සේම බැවිනි. මෙය මිලේරයිට් ඉතිහාසය තුළ ඉටු වූ නමුත්, එහි සම්පූර්ණ ඉටුවීම අග වැස්සේ කාලපරිච්ඡේදය තුළය; මක්නිසාද “ඔහු ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව ගොඩනඟන්නේය” යන වාක්‍ය ඛණ්ඩය දෙවරක් ප්‍රකාශ වීමෙන්, ස්වාමීන්වහන්සේ අවුරුදු 46ක් තුළ මිලේරයිට් මාලිගාව ඉදි කළ බව දකින අයට එය අවබෝධ කරගැනීමට ඉඩ සලසන අතර, පේතෘස් කියන පරිදි එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක් ආත්මික ගෘහයක් ලෙස නැඟිටුවනු ලැබීමට නියමිත බැවින්, අග වැස්සේ කාලයේදී උන්වහන්සේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ තවත් මාලිගාවක්ද ගොඩනඟන සේක.

“කොපමණ කාලයක්ද” යන ප්‍රශ්නය Palmoni වෙත අසනු ලබන විට, ඔහුගේ පිළිතුර “දහස් දෙසිය තුන්සිය දින දක්වාය; එවිට ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කරනු ලැබේ” යන්නයි. එහෙත් Moses, Elijah සහ Millerites, පාප්වාදී ශහීදයන්, Zechariah සහ දේවමාළිගාව මිනුම් කරන John, Isaiah හයවන පරිච්ඡේදයේදී, සහ සඳහන් නොකළ අනෙකුත් අය පවසන්නේ, දහතුන්වන වාක්‍යයේ “කොපමණ කාලයක්ද” යන ප්‍රශ්නයට පිළිතුර “9/11 සිට Sunday law දක්වාය; එවිට ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කරනු ලැබේ” යන්න බවයි.

1844 ඔක්තෝබර් 22 දින, අබ්‍රාහම් තම පුත්‍රයා පූජා කළ ක්‍රියාවෙන් පූර්වරූපවත් කරන ලදී; මක්නිසාද එය, ස්වර්ගීය පියාණන් තම පුත්‍රයා පූජා කළ කුරුසිය පූර්වරූපවත් කළ බැවිනි. ප්‍රේරිත පාවුල්ගේ අනුව, රතු මුහුද අසල මෝසෙස් සහ හෙබ්‍රෙව් ජනතාව, මොරියා කන්දෙහි ඉසාක් සමඟ අබ්‍රාහම් විසින් පූර්වරූපවත් කරන ලද කුරුසිය පූර්වරූපවත් කරන බව්තීස්මය නිරූපණය කළහ.

> තවද, සහෝදරයෙනි, අපගේ සියලු පියවරුන් වලාකුළ යට සිටි බවත්, සියල්ලෝම මුහුද මැදින් ගිය බවත් ඔබ නොදැන සිටීම මම නොකැමැත්තෙමි; ඔවුන් සියල්ලෝම වලාකුළෙහිද මුහුදෙහිද මෝසෙස් උදෙසා බව්තීස්ම කරනු ලැබූහ. 1 කොරින්ති 10:1, 2.

මෙයින් නියතවම අදහස් වන්නේ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින බෞතිස්මය නිරූපණය කරනු ලබන බවය; එය නෝවාගේ අට දෙනෙකුගෙන් යුත් පවුල බෞතිස්ම ලැබූ ස්ථානයයි. “අට” යනු නැවත උත්ථානයේ සංකේතයක් වන බැවිනි.

> එක් කාලයක ඔවුහු අකීකරු වූවෝය; එනම් නෝවාගේ දවස්වල, පෙට්ටිය සූදානම් කරනු ලැබූ කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ දිගු ඉවසීම බලා සිටිය කාලයේදීය. එහිදී ස්වල්ප දෙනෙක්, එනම් ආත්ම අට දෙනෙක්, ජලය මඟින් ගැලවීම ලැබූහ. එයට සමාන රූපයක් වන බව්තීස්මයද දැන් අප ගළවන්නේය; එය මාංසයේ අපවිත්‍රකම ඉවත් කිරීම නොව, යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ නැවත නැඟිටීම කරණකොටගෙන දෙවියන්වහන්සේ වෙත යහපත් විවේකබුද්ධියක ප්‍රතිචාරයය. 1 පේතෘස් 3:20, 21.

1844 ඔක්තෝබර් 22 ගැන හෙළි කරනු ලැබූ සත්‍යයේ කිසියම් අංගයක් වැරදි ලෙස අවබෝධ කරගැනීම, නෝවාගේ නෞකාවේ සිටි නෝවාගේ සාක්ෂිය, රතු මුහුද අසල මෝසෙස්ගේ සාක්ෂිය, මොරියා කන්දෙහි ආබ්‍රහම්ගේ සාක්ෂිය සහ කුරුසය මත යේසුස්ගේ සාක්ෂිය වැරදි ලෙස අවබෝධ කරගැනීමට සමානය. එම දිනයේ තුන්වන දූතයා ඉතිහාසයට පැමිණියේය; ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට මුද්‍රාව තබන දූතයාය.

> “එවිට මම තුන්වන දූතයා දුටුවෙමි. මා සමඟ සිටි දූතයා මෙසේ කීවේය: ‘ඔහුගේ වචනය භයානකය, ඔහුගේ මෙහෙවර ගම්भीरය. ඔහු වල්ගස්වලින් ගෝධුම වෙන් කර, ගෝධුම ස්වර්ගීය ගබඩාව සඳහා මුද්‍රා තැබීමට හෝ බැඳ තබීමට නියමිත දූතයාය.’ මේ දේවල් මුළු මනසම, මුළු අවධානයම ආකර්ෂණය කළ යුතුය. නැවතත්, අපි අන්තිම දයාවේ පණිවිඩය ලබමින් සිටින බව විශ්වාස කරන අය, දිනපතා නව වැරදි ඉගැන්වීම් ලබමින් හෝ ඒවා ඇතුළට ගනිමින් සිටින අයගෙන් වෙන්ව සිටිය යුතු බවේ අවශ්‍යතාවය මට පෙන්වනු ලැබීය. තරුණයෝ හෝ මහල්ලෝ හෝ, වැරදි හා අන්ධකාරයෙහි සිටින අයගේ රැස්වීම්වලට නොයෑ යුතු බව මම දුටුවෙමි. දූතයා මෙසේ කීවේය: ‘ප්‍රයෝජනයක් නොමැති දේවල් මත මනස වාසය කිරීම නවත්වනු ලැබේවා.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

ඒ අනුව, එම දිනಾಂಕය සංකේතවත් කළ ශුද්ධ ප්‍රවචනීය රේඛා සමඟ තුන්වන දූතයා පැමිණ, තම කාර්යය ආරම්භ කළේය; එයට, එම ඡේදයේ ගෝධූම හා කුඩුළු ලෙස නිරූපිත ඥානවන්ත සහ මෝඩ කන්‍යාවන් වෙන් කිරීමද ඇතුළත් වේ. 1844 ශුද්ධ ලෙස කොපමණ සම්පූර්ණයෙන් සංකේතවත් කර තිබේදැයි නොතේරුම් ගැනීම, හෝ 1844 සමඟ සම්බන්ධව තිබී 1863 දක්වා ඉදිරියට ගිය මාර්ග-ලකුණු පිළිබඳ හෙළි කර ඇති දේ නොදැන සිටීම, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ පදනම නියෝජනය කරන එම පද දෙකෙහි මධ්‍යස්ථ විෂය බවත්, එහිදී ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ගණිතයේ හා අනෙකුත් සියල්ලේ නිර්මාතෘ වූ Palmoni ලෙස හඳුනාගනු ලබන බවත් යන සත්‍යයේ ප්‍රතිඵල ප්‍රවචනීය ලෙස අල්ලාගැනීමට ආත්මයක් සූදානම් නොවූ තත්වයක තබයි.

පද දහතුනේ ප්‍රශ්නයට දැනට දෙන පිළිතුර, 1845 දී දෙන ලද පිළිතුරට වඩා වෙනස් ය. 1845 දී පුරෝගාමීහු මහා නිර්භාග්‍යයකින් සෙමින් මිදී යමින් සිටියහ; ගෝලයන්ගේ කාලයෙන් පසු සිදු නොවූ ලෙස ස්වාමීන්වහන්සේ අනාගතවක්තෘවරයෙකුගේ දීමනාව යළි පිහිටුවා ඇති බව යන අදහස සමඟ පොරබදමින් සිටියහ. ඔවුහු තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයේ අර්ථප්‍රතිපත්තිය අවබෝධ කරගැනීමට සොයමින් සිටියහ; තවද තමාන් නුදුරින් පසුකර ආ අත්දැකීම සරලවම ශුද්ධ ඉතිහාසයක්ම බවට අවදි වෙමින් සිටියහ. 1850 වන විට ඔවුහු 1843 පුරෝගාමී චාට්ටුව නිවැරදි කර එය වෙනුවට තැබීම සඳහා නව පුරෝගාමී චාට්ටුවක් ඉදිරිපත් කරමින් සිටියහ. එම චාට්ටු දෙකම හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ “පුවරු” ඉටු වීමක් ලෙස සහෝදරි වයිට් විසින් හඳුනාගනු ලැබීය. එසේ නම්, 1850 යනු දෙවියන්වහන්සේගේ අනාගතවාක්‍යමය වචනයේ ස්ථිර කරනු ලැබූ ඉටු වීමකි.

1843 ප්‍රස්ථාරය හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ “පුවරු” වල ඉටුවීමක් නොවන බව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මුල් ඇදහිල්ල අත්හැරීමක් වන බව පුරෝගාමීහු අවබෝධ කරගෙන එසේම ලියා තැබූහ. සහෝදරි වයිට් එම ප්‍රස්ථාරය ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය විසින් මඟපෙන්වනු ලැබූ එකක් ලෙසත්, හබක්කුක්ගේ වචනයේ ඉටුවීමක් ලෙසත් අනුමোদනය කළාය; ඒ හා සමාන අනුමෝදනයම ඇය 1850 ප්‍රස්ථාරය මතද තැබුවාය. හබක්කුක් “පුවරු” යනුවෙන් බහුවචනයෙන් හඳුන්වයි; 1843 ප්‍රස්ථාරය 1842 මැයි මාසයේ මුද්‍රණය කරන ලද විට, ස්වාමීන්වහන්සේ තම අත තබා ආවරණය කළ අංක කිහිපයක දෝෂයක් සමඟ එය මුද්‍රණය කරන ලදී. 1850 දී, එම අංක දෝෂය නිවැරදි කළ නව ප්‍රස්ථාරයක් ලබාදෙන ලදී. හබක්කුක්ගේ පුවරු අනාවැකිවල ඉටුවීම් නියෝජනය කරයි; එම අනාවැකි 1842 මැයි සිට 1850 ජනවාරි දක්වා ඉටු විය.

1843 හෝ ආරම්භක වගුවෙහි දෝෂයක් තිබූ අතර, 1850 අවසාන වගුවෙහි කිසිදු දෝෂයක් නොතිබුණි. 1842 මැයි මාසයේ සිට 1850 ජනවාරි දක්වා කාලය ස්ථාපිත කරනු ලැබූ අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයක් වන අතර, 1842 මැයිද 1850 ජනවාරිද අනාවැකිමය මාර්ගසලකුණු නිරූපණය කරයි; එම මාර්ගසලකුණු තුළ ඇල්ෆා සහ ඔමේගාගේ අත්සන අඩංගු වේ. ඇල්ෆා යනු පළමු අකුර වන අතර, ඔමේගා යනු අවසාන සහ විසිදෙවන අකුරය. 1842 ඇල්ෆා වන අතර 1850 ඔමේගා වේ; තවද අපි එම හෙබ්‍රෙව් අකුරු දෙක ගෙන, හෙබ්‍රෙව් හෝඩියේ දහතුන්වන අකුර එයට එක් කළහොත්, හෙබ්‍රෙව් හෝඩියේ පළමු, දහතුන්වන සහ විසිදෙවන අකුරු මගින් අකුරෙන් අකුරට ලියනු ලබන “සත්‍යය” යන හෙබ්‍රෙව් වචනය අපි ගොඩනඟන්නෙමු.

1842 හා 1850 යන සන්ධිස්ථාන මත අදාළ කරනු ලබන අනාවැකික තර්කය නම්, ඒවා “දෝෂය” විසින් එකිනෙකට බැඳී ඇති බවයි. ඇල්ෆාවට දෝෂයක් තිබුණි; ඔමේගාව එම එකම දෝෂය නිවැරදි කළේය. එබැවින් ඇල්ෆා සහ ඔමේගා අකුරු අතර පවතින්නේ “දෝෂය” යි—එය කැරැල්ලේ සංකේතයක් වන අතර, එය නියෝජනය කරන්නේ දහතුන යන සංඛ්‍යාවයි. 1842 සිට 1850 දක්වා කාලය, ඇල්ෆා සහ ඔමේගාගේ ලකුණ අන්තර්ගත කරගත්, ස්ථාපිත අනාවැකික කාලපරිච්ඡේදයක් වන අතර, එය “සත්‍යය” වේ. එම ඉතිහාසය ලාඔදිකියානු සත්වන-දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් කෙනෙකු විසින් ගැඹුරින් හා ආත්මිකව විමර්ශනය කරනු ලැබෙන තුරු, 1842 සිට 1850 දක්වා හබක්කුක්ගේ වගු සම්බන්ධ අනාවැකික කාලපරිච්ඡේදය සැකයකින් ඔබ්බට ස්ථාපිත කරන පැහැදිලි සත්‍යයට ඔවුන් ප්‍රායෝගිකව අන්ධ වී සිටිති. සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා විසින් එකට ස්ථාපිත කරනු ලබන සත්‍යය නම්, 1850 ප්‍රස්තාරයේ දෝෂ කිසිවක් නැති බවයි. 1850 ප්‍රස්තාරය, 1843 ප්‍රස්තාරය මෙන්ම, මෝසෙස්ගේ “සත් වාර” අන්තර්ගත කරයි; ප්‍රස්තාර දෙකේම “සත් වාර” ඉහළ සිට පහළට දිවෙන පරිදි ප්‍රස්තාරයේ මධ්‍යයේ ස්ථාපිත කර ඇති අතර, ඒ මගින් ක්‍රි.පූ. 677 සිට 1844 දක්වා ආරම්භ වන “සත් වාර” කාලපරිච්ඡේදය දර්ශනය කරයි. 2520 යනු ප්‍රස්තාරයේ සරලව තිබෙන දෙයක් පමණක් නොවේ; එය ප්‍රස්තාරයේ මධ්‍යයයි.

“සත් කාල” නිරූපණය කරන අනාවැකි රේඛාවේ මධ්‍යයේ දක්වා ඇත්තේ කුරුසියයි. තහඩු දෙකේම මධ්‍යය වන්නේ ඉහළින් පහළට දිවෙන 2520 කාලරේඛාවයි. එහි මැද කුරුසිය ඇත. දානියෙල් 9:27 ඉටු වීමක් වශයෙන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කළ සතියේ මධ්‍යය වූයේ කුරුසියයි. එම සතිය වසර සතක් නියෝජනය කරයි; අනාවැකිමය අර්ථයෙන් එය දින 2520කි. තහඩු සම්බන්ධයෙන් මෙන්ම, දින 2520හි නියම මධ්‍යයේද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කුරුසියේ ගිවිසුම ස්ථිර කරමින් සිටියහ. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මයෙන් කුරුසිය තෙක් අනාවැකිමය වශයෙන් දින 1260ක් විය. එයින් අදහස් වන්නේ බෞතීස්මයෙන් කුරුසිය තෙක් කුරුසිය වෙත ගෙනයන උදෑසන පූජා 1260ක් සහ සවස පූජා 1260ක් තිබෙන බවයි; නමුත් කුරුසියේදී, අවසාන එම බලි බැටළු පැටවා පූජකයා අතින් මිදී ගියේය, දෙවියන්වහන්සේගේ බැටළු පැටවා සවස පූජාව බවට පත් වූ අතර, ඒ අනුව බෞතීස්මයෙන් පසු 2520වන බැටළු පූජාව නියෝජනය කළේය.

සතියේ මධ්‍යබින්දුව වූයේ කුරුසියය; පූජනීය වගු දෙකේම මධ්‍යස්ථානයද කුරුසියමය. එහෙත් සෑම අවස්ථාවකදීම බැටළු පැටවා 2520 මගින් සංකේතාත්මකව නිරූපිත සත්‍යය තුළ පිහිටුවා ඇත. කුරුසිය 2520 දිනවල මැද පිහිටුවා ඇත; කුරුසියේදී යේසුස් 2520වන සහ අවසාන පූජාව විය. 1842 මැයි සිට 1850 ජනවාරි දක්වා වූ ඉතිහාසය දෝෂය නිරූපණය කරයි; සත්‍යය වන ක්‍රිස්තුස් අපරාධකරුවන් දෙදෙනෙකු අතර පිහිටුවනු ලැබීය. උන්වහන්සේ අපරාධකරුවෙකු නොවූ නමුත්, එසේ වූවෙකු ලෙස සැලකී සිටියේය. එබැවින් අපට අපරාධකරුවන් තිදෙනෙකු ඇත; ඔවුන්ගෙන් එක්කෙනෙකු නැතිව යනු ඇත, අනෙකා ගැළවෙන්නේය. මේ අපරාධකරුවන් තිදෙනා අපරාධය මගින් එකට බැඳී ඇති මාර්ග-ලකුණු තුනකි; එහෙත් මධ්‍ය මාර්ග-ලකුණ ඇල්ෆා සහ ඔමේගා අපරාධකරුට විරුද්ධය. ඇල්ෆා සහ ඔමේගා අපරාධකරුවන් මධ්‍ය මාර්ග-ලකුණ වන කුරුසිය මගින් සම්බන්ධ වී ඇත.

1842 සිට 1850 දක්වා හබක්කුක්ගේ පුවරු සමඟ, පළමු හා අවසාන මාර්ගලකුණ එකිනෙකට බැඳ තබාගත් මධ්‍ය අකුර වූයේ වරදය. කුරුසියේ මධ්‍ය මාර්ගලකුණ අපරාධකරුවන් තිදෙනා එකට බැඳ දුන්නේය, නමුත් මේවායේ මධ්‍ය මාර්ගලකුණ වරද නොව සත්‍යයය; සහ කුරුසියෙන්ද හබක්කුක්ගේ පුවරු මගින්ද උසස් කරනු ලබන සත්‍යයේ එක් අංගයක් නම්, ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වරක්” වන 2520 සත්‍යය වන බවය; සහ දැන් ඉදිරිපත් කළ තර්කයේ සන්දර්භය තුළ, 2520 ප්‍රතික්ෂේප කිරීම යේසුස්වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම වේ.

අදභූත ගණකයා වන පල්මොනි, “දහසක් දෙසිය තුන්සිය දවස් දක්වාය; එවිට ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කරනු ලබන්නේය” යයි ප්‍රකාශ කරන විට, ඔහු “කොපමණ කාලයක්ද” යන අනාවැකිමය ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දෙන්නේය. එම පිළිතුර තවදුරටත් 1844 නොවේ; මක්නිසාද පිලඩෙල්ෆියානු මිලරයිට් ව්‍යාපාරය 1856 දී අවසන් වූ බැවිනි, එවකට ජේම්ස් වයිට් සහ එලන් වයිට් විසින් එම ව්‍යාපාරය පිලඩෙල්ෆියා තත්ත්වයෙන් ලාඔදිකියාවට සංක්‍රමණය වී ඇති බව හඳුනාගනු ලැබීය. සහෝදරි වයිට් එම රේඛාව වැලි මත ඇඳි කල, එහි අර්ථය වූයේ, එම තත්ත්වය වෙනස් වන තුරු, දෙවියන්වහන්සේගේ තම සෙනඟ සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය වෙන්වීමක් නියෝජනය කරන ලෙස අවබෝධ කරගත යුතු බවය; මක්නිසාද ඔහු ලාඔදිකියානුවන්ගේ හෘදයන්හි දොර ළඟ පිටත සිට, ඇතුළු වීම සොයමින් තට්ටු කරමින් සිටින බැවිනි. ඔහුගේ දේවත්වය ඔවුන්ගේ මනුෂ්‍යත්වය තුළ නොමැත. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ආරම්භ කළ මූලික කාර්යය නම් ඔහුගේ දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක් කිරීමය; එසේ කිරීම සඳහා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කැමැත්තෙන් සිටි නමුත්, එය සිදුවීමට නියමිත නොවීය.

> “1844 දී සිදු වූ මහත් අපේක්ෂාභංගයෙන් පසු ඇඩ්වෙන්ටිස්වරු තමන්ගේ විශ්වාසය තදින් අල්ලාගෙන, දෙවියන්වහන්සේගේ විවෘත වෙමින් තිබූ ප්‍රවීණකාරක මෙහෙයවීම තුළ එක්සත්ව ඉදිරියට ගොස්, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය පිළිගෙන ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ බලයෙන් එය ලෝකයට ප්‍රකාශ කළා නම්, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ගැළවීම දකින්නට තිබුණි; ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ උත්සාහයන් සමඟ බලවත් ලෙස ක්‍රියා කරනු ඇත; කාර්යය සම්පූර්ණ වී ඇතිවනු ඇත; තවද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම සෙනඟට ඔවුන්ගේ ප්‍රතිඵලය ලබා දීමට මේ වන විටත් පැමිණ තිබෙනු ඇත. එහෙත්, එම අපේක්ෂාභංගය අනුගමනය කළ සැකය සහ අවිශ්වාසය පිරුණු කාලය තුළ, ඇඩ්වෙන්ට් විශ්වාසවන්තයන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් තම විශ්වාසය අත්හැර දැමූහ.... මේ අනුව කාර්යය බාධා කරන ලදී, ලෝකය අන්ධකාරයේ තබන ලදී. මුළු ඇඩ්වෙන්ටිස් සමූහයම දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා සහ යේසුස්වහන්සේගේ විශ්වාසය මත එක්සත්ව සිටියා නම්, අපගේ ඉතිහාසය කෙතරම් විශාල ලෙස වෙනස් වී තිබුණේද!” Evangelism, 695.

පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්ගේ ඉතිහාසය නැවත සිදුවෙමින්, ස්වාමීන්වහන්සේ නූතන ඉශ්‍රායෙල්ව අඳුරු යුගවල අන්ධකාරයෙන් පිටතට ගෙන, රතු මුහුද අසළදී ඔවුන් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් කළ සේක; මන්ද බප්තීස්මය ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවයක සංකේතයකි. එහෙත් ඉශ්‍රායෙල් ගිවිසුම රක්ෂා කරන්නේද යන්න පරීක්ෂා කරනු ලැබිය යුතුය. පුරාතන ඉශ්‍රායෙල් සම්බන්ධයෙන්, ගණන් කථාවට අනුව ඔවුහු පරීක්ෂණ දහයකදී අසමත් වූහ. දසවැනි අසමත් වීමේදී, ඔවුහු අවුරුදු හතළිහකට වැඩි කාලයක් කාන්තාරයේ මරණයට පත් වීමට දෝෂාරෝපණය කරනු ලැබූහ; එසේ 1856 දී ලාඔදිකීය පණිවිඩය නූතන ඉශ්‍රායෙල් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කළ දේ සඳහා ආදර්ශයක් සපයා දුන්නේය. පුරාතන ඉශ්‍රායෙල් ක්‍රමයෙන් සිදුවූ පරීක්ෂණ දහයක අසමත් වීම මෙන්ම (දහය යනු පරීක්ෂාවක සංකේතයක් වන බැවින්), 1844 දී තෙවන දූතයාගේ පැමිණීමෙන් 1856 දක්වා ෆිලදෙල්ෆියානු මිලරයිට් ව්‍යාපාරය මත ක්‍රමානුකූල පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් ගෙන එනු ලැබීය.

රතු මුහුදෙන් කාදේශ්හි පළමු කැරැල්ල දක්වා වූ පරීක්ෂණ දහය, එම කාල පරිච්ඡේදය එකට බැඳ තබන අංකය දහය වන බැවින්, අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදයක් ලෙස නිරූපණය කරනු ලබයි. දහය පරීක්ෂාවක සංකේතයක් වන බැවින්, පරීක්ෂණ දහය ගිවිසුම ප්‍රතික්ෂේප කළ හා දසවැනි පරීක්ෂණයෙන්ද පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියෙන්ද අසමත් වූ ගෝත්‍ර දහය හඳුන්වා දුන්නේය. මෙම කාල පරිච්ඡේදය රතු මුහුද තරණය කිරීමෙන් ආරම්භ වූ අතර, ආඥා දහය මුහුදෙන් පසු වූ පරීක්ෂණ දහයෙන් පළමුවැන්න ලෙස නිරූපිතය; එහි පළමු පරීක්ෂාව වූයේ ආඥා දහයේ සංකේතය හා මුද්‍රාව වන සබත් දවසය (මන්නා මඟින් නිරූපිත). පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයේ පරීක්ෂණ දහයේ මෙම කාල පරිච්ඡේදය, විශේෂිත අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදයක් ලෙස මෙතරම් පැහැදිලිව ඉදිරිපත් කරනු ලබන අතර, රතු මුහුද තරණය කිරීම 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනට ආදර්ශක වූ බව අනාවැකි ආත්මය අපට දන්වන බැවින්, එම අවස්ථාවේ ප්‍රගතිශීලී පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් ආරම්භ වූ බව අප දැනගත යුතුය. ඇඩ්වෙන්ටිසම් ඒ බව නොදන්නා බැවින්, 1863 දී ඔවුන් ලාඕදිකේයානු අරණ්‍යයේ මරණයට නියම කරනු ලැබූ බව, ඉරිදා නීතිය පැමිණෙන තුරු — එනම් 1863 දක්වා ගෙන ආ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියේ ආරම්භයේදීම ඔවුන්ට අනතුරු ඇඟවීමක් ප්‍රකාශ කිරීමට දී තිබූ ඒ නීතියම — ඔවුන්ට දැකගැනීමට නොහැකි වෙයි.

1856දී ලාඔදිකියා තත්ත්වය පිළිබඳ ප්‍රකාශය මිලරයිට් අද්වෙන්තිස්මය මත පැමිණි විට, “අලුත් වයින්” “සත් වාර” පිළිබඳව ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. එම අලුත් ආලෝකය කිසිදා පිළිගනු නොලැබීය; සහ වසර හතකට පසු, එනම් 2520 භවिष्यවාචක දිනකට පසු, ලාඔදිකියානු මිලරයිට් ව්‍යාපාරය අවසන් වී ලාඔදිකියානු සබත් දින හත්වන-දින අද්වෙන්තිස්ට් සභාව බවට පත්විය. මෝසෙස් කැමැත්තෙන්ම පොරොන්දු දේශයට ඇතුළු වීමට සූදානම්ව සිටියේය; නමුත් දසවන පරීක්ෂාව පැමිණ තිබුණි, සහ නියතවම එය මූලික පරීක්ෂාවක් විය, මන්ද ආරම්භයේ සිටම මෝසෙස්ට පවරා දී තිබූ කාර්යය වූයේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පොරොන්දු දේශයට නායකත්වය දීමය. එය මෝසෙස් ඊජිප්තුවට පැමිණීමටත් පෙර ඔහු ඉදිරියේ තිබූ කාර්යය විය. දසවන පරීක්ෂාව පැමිණ තිබුණි, සහ කැරලිකරුවන් පොරොන්දු දේශයට ඇතුළු වීම සම්බන්ධයෙන් ද්විධාචාරීව කම්පා වූහ.

> එවිට මම ඔබ සැමට කීවෙමි: අපගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ අපට දෙන අමොරීයයන්ගේ කන්දට ඔබ පැමිණ ඇත. බලව, ඔබගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබ ඉදිරියෙහි දේශය තබා ඇත; ඔබගේ පියවරුන්ගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබට කී පරිදි, ඉහළට ගොස් එය අයිති කරගන්න; භය නොවන්න, අධෛර්යයට පත් නොවන්න. එවිට ඔබ එක් එක්කෙනා මට ළං වී කියූහ: අපට පෙරට මනුෂ්‍යයන් යවමු; ඔවුන් අප වෙනුවෙන් දේශය සොයා බැලිය යුතුය, අප කුමන මාර්ගයෙන් ඉහළට යා යුතුද, කුමන නගරවලට අප පැමිණෙන්නෙමුද යන වාර්තාව නැවත අප වෙත ගෙන ආ යුතුය. එම වචනය මට ඉතා ප්‍රිය විය; එබැවින් මම ඔබ අතරෙන් පුරුෂයන් දොළොස්දෙනෙකු, එක් එක් ගෝත්‍රයකින් එක්කෙනෙකු බැගින්, තෝරා ගත්තෙමි. ද්විතීය කථාව 1:20–23.

එම අවස්ථාවෙන් දොළොස් ඔත්තුකරුවන් ආපසු පැමිණෙන තෙක් වූ කාලය, 1856 දී අවසාන මූලික පරීක්ෂාව පැමිණි අවස්ථාවේ සිට ආරම්භ වී, වසර හතක් තිස්සේ ලාඔදිකේයා මීලරයිට්වරුන් දේශය සොයා බැලූ පසු, ඔවුන් ව්‍යාපාරයක් වශයෙන් නවතිමින් සභාවක් බවට පත්වීමට තෝරාගත් ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි.

මිලර් විසින් සොයාගනු ලැබූ ප්‍රථම සත්‍යය වූයේ “සත් වාරය” යි; එය යෙරෙමියාගේ පැරණි මාර්ගයන් සමන්විත කරන මූලික සත්‍යයන්ගේ අත්තිවාරම බවට පත් විය. ඇඩ්වෙන්ටිස්මයට ගෙනෙන ලද අවසාන නව ප්‍රකාශනමය ආලෝකය 1856දී වූ අතර, එය “සත් වාරය” පිළිබඳ ලිපි මාලාවක් විය. මෙම ඓතිහාසික කරුණු ගැඹුරින් අධ්‍යයනය කිරීම සමඟ සම්බන්ධ වූ විශාල ආලෝක ප්‍රමාණයක් ඇත; එහෙත් දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දහහතරවන වාක්‍යයේ පිළිතුර “9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වාය; එවිට ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කරනු ලැබේ” යන්න ඇයිදැයි අප හඳුනාගැනීමට හැකි වීමට නම්, අප ඉදිරියටම ගමන් කළ යුතුය.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ 1844දී ආරම්භ කළ කාර්යය 1863දී මඟ හැරවනු ලැබූ බැවින්, එම කාලයේ ආරම්භ වූ ශුද්ධස්ථානයේ “පවිත්‍ර කිරීම” දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ලාඔදිකීයාවේ කාන්තාරය හරහා ගමන් කිරීමට පටන් ගත් අතරතුර තාවකාලිකව නවතා දමන ලදී. මෙම හේතුව නිසා, 1844 සිට 1863 දක්වා කාලය තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් ඉටු කළ යුතුව තිබූ කාර්යය, අවසානයේ වෙන්කර තබන සහ මුද්‍රා තබන දූතයා වන තුන්වන දූතයා “පවිත්‍ර කිරීම” මඟින් නිරූපිත කාර්යය ඉටු කරන විට, අනිවාර්යයෙන්ම නැවත කරනු ලැබිය යුතුව තිබුණි. 1844 සිට 1863 දක්වා වූ අනාවැකිමය මාර්ගසලකුණු යනු, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කිරීමේ කාර්යය ඉටු කරනු ලැබිය හැකිව තිබූ මාර්ගසලකුණු වන අතර, එම මාර්ගසලකුණු එම කාර්යය ඉටු කරනු ලබන ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි. 1844 සිට 1863 දක්වා කාලය 9/11 සිට ඉරුදින නීතිය දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදය නියෝජනය කරන බව පෙන්වා දිය හැකි නම්, “කොපමණ කාලයක්ද” යන ප්‍රශ්නය “කොපමණ කාලයක්ද” මඟින් නියෝජිත අනෙකුත් රේඛා සමඟ එකඟ වේ.

1844 වර්ෂය තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීම වූ අතර, 1863 වර්ෂය පරීක්ෂණ කාලයේ අවසානය සලකුණු කරයි. 1846 දී වයිට්ලා විවාහ විය; එමෙන්ම එලන්ගේ අවසාන නාමය හාර්මන්ගෙන් වයිට් බවට වෙනස් විය; ඒ වසරේදීම එම විවාහිත යුවළ සත්වන දින සබත පවත්වන්නට ආරම්භ කළහ. සබත, විවාහය, සහ නාම-වෙනස යන සියල්ලම අනාවැකිමය අර්ථයෙන් ගිවිසුම්මය සම්බන්ධතාවයක සංකේත වේ. ස්වාමීන්වහන්සේ 1844 හි රතු මුහුද මඟින් නූතන ඉශ්‍රායෙලය ගෙන ආවේය; 1846 දී ඔවුන්ට නීතිය දීමටත්, ඔවුන් සමඟ ගිවිසුමකට පිවිසීමටත් ඔවුන් සීනායි වෙත ගෙන ආවේය. හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක මෙන් එම නීතියද පුවරු දෙකක ලියා ඇත; පළමු පුවරුවේ නීති 4ක් අඩංගු වන අතර, දෙවන පුවරුවේ නීති 6ක් අඩංගු වේ. පුවරු දෙක පුරාතන සහ නූතන ඉශ්‍රායෙල් දෙකෙහිම ගිවිසුම්මය සම්බන්ධතාවය නියෝජනය කරයි; එකට ගත් විට, ඒවා ආඥා දසකය වන ගිවිසුමේ පුවරු දෙක වන අතර, පුරාතන ඉශ්‍රායෙලය සඳහා සංකේතමය ලෙස 46 ලෙස සලකුණු කර ඇත; එය අන්තිම වැසිගේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරන හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙකේ පූර්වරූපය විය. පෙන්තකොස්තයේ තරංග-රොටි පූජා දෙක සමඟ එක්ව, ඒවා සංකේත-ධජය වන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරයි.

සහෝදරි වයිට්ගේ නාමය හාර්මන් සිට වයිට් ලෙස වෙනස් වූ විට, “හාර්මන්” යන්නෙහි අර්ථය සාමයේ සෙබළෙකි; එහෙත් එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම වන “වයිට්” මඟින් ප්‍රතිස්ථාපනය කරන ලදී. “ගුල්ඩ්” යන නාමය රන් යන්න අර්ථවත් කරයි, “එලන්” යන්න දීප්තිමත් හා දිළිසෙන ආලෝකයක් යන්න අර්ථවත් කරයි. ඇයගේ නාමය ලාඔදීකියානු පණිවිඩය නියෝජනය කරයි.

> නුඹ ධනවත් වීම සඳහා, ගින්නෙන් පරීක්ෂා කරන ලද රන් මා වෙතින් මිලදී ගන්නැයිද; නුඹ ඇඳුමෙන් සැරසී, නුඹගේ නග්නකමේ ලජ්ජාව ප්‍රකාශ නොවීම සඳහා සුදු වස්ත්‍රද; නුඹට දැකිය හැකි වන පිණිස නුඹගේ ඇස්වලට ඇස්-ලේපද ආලේප කරන්නැයිද මම නුඹට උපදෙස් දෙමි. එළිදරව් 3:18.

“ඇස් ආලේපන” වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ ආලෝකයයි, එලන් දීප්තිමත් හා බැබළෙන ආලෝකයක්ය. 1856 දී මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ආරක්ෂාව සොයාගත යුත්තේ ඇගේ ලේඛන මඟින් ඉදිරිපත් කරන ලද ආකාරයෙන්ද, ඇගේ නාමයෙන් නිරූපිත ආකාරයෙන්ද, ලාඔදිකයාට දෙන ලද පණිවිඩය පිළිගැනීම තුළය. සහෝදරි වයිට්, ජෝන්ස් හා වැග්ගනර්ගේ 1888 පණිවිඩය ලාඔදිකයානු පණිවිඩය වූ බවත්, ඔවුන්ගේ පණිවිඩය තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයද වූ බවත් පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරයි.

> “ස්වාමින්වහන්සේ තම මහා කරුණාවෙන්, වටිනාතම පණිවිඩයක් තම ජනතාව වෙත වැඩ්ගනර් සහ ජෝන්ස් වැඩිහිටියන් මාර්ගයෙන් එවූසේක. … මෙය දෙවියන්වහන්සේ ලෝකයට දෙන ලෙස අණ කළ පණිවිඩයයි. එය මහත් හඬකින් ප්‍රකාශ කළ යුතු තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය වන අතර, ඔහුගේ ආත්මය විශාල ප්‍රමාණයකින් වගුරුවා හැරීමත් සමඟ එයට සහභාගී වන්නේය.” Testimonies to Ministers, 91.

තුන්වන දූතයා 1844දී පැමිණියේය, තවද 1888දී ඔහු තම කාර්යය දෙවන වරක් සිදු කිරීමට උත්සාහ කළේය. 1888 පණිවුඩය ලාඔදිකීය පණිවුඩය විය; එය තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩය විය; එය එළිදරව්ව දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ අවතරණය සලකුණු කළේය; එය පසු වැස්සේ වහනය වීමේ කාලයේ ප්‍රකාශ කරනු ලබන ඇදහිල්ලෙන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීමේ පණිවුඩය විය. තුන්වන දූතයා 1844දී පැමිණි අතර, පසුව නැවතත් 1888දීද පැමිණියේය; නමුත් එම අවස්ථා දෙකෙහිම ඔහු ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීය. එසේ වුවද, එම අවස්ථා දෙකම පසු වැස්සේ කාලයේ තුන්වන දූතයා පැමිණෙන විට ඇති දේහි ආකෘතිමය සංකේත ලෙස පෙනේ. 1844 යනු 9/11 හි සංකේතයක් වන අතර, 1863 ඉරිදා නීතියේ ආකෘතිමය සංකේතයක් වේ නම්, “කොපමණ කාලයක්ද” යන සංකේතයෙන් නිරූපිත “9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා” යන പ്രവචනමය කාලපරිච්ඡේදය, දහතුන්වන වචනයේ “කොපමණ කාලයක්ද” යන ප්‍රශ්නයට වර්තමාන සත්‍යයේ පිළිතුර නියෝජනය කරනු ඇත.

1842 සිට 1850 දක්වා වූ මිලරයිට් ඉතිහාසය, 1844 සිට 1863 දක්වා වූ තුන්වන දේවදූතයාගේ පරීක්ෂණ කාලය නම් වූ අනාවැකි කාලපරිච්ඡේදය සමඟ එකිනෙක ආවරණය වන අනාවැකි කාලපරිච්ඡේදයකි. 1842 සිට 1863 දක්වා අනාවැකි සීමා ලකුණු අන්තර්ගත වන අතර, ඒවා 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි; එවිට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තම මාලිගාව පවිත්‍ර කරනු ඇත—පළමුව තම සභාවද, අනතුරුව එකොළොස්වන පැයේ කම්කරුවන්ද. ඉරිදා නීතියේදී, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ලෝකයට ධජයක් ලෙස ඉදිරිපත් කිරීම පිණිස පවිත්‍ර කරන ලද ජනතාවක් ඇතිව සිටින අතර, සභාව ජයග්‍රාහී සභාව බවට පත්වනු ඇත. එවිට උන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කර අවසන්ව තිබෙනු ඇත.

“කෙතරම් කාලයක්ද” යන සංකේතය අපි ස්ථාපිත කර ඇත්තෙමු; නමුත්, ඇත්ත වශයෙන්ම, තවත් දේ ඇත. දැන් මෙයත් පෙර ලිපි පහත් යෝවෙල්ගේ පොතේ දෘෂ්ටික්ෂේපය තුළට නැවත ගෙන ඒමට අපි ආරම්භ කරමු; එහෙත්, මේ අතුරු විමර්ශන ස්ථාපිත කර තැබීම වැදගත් බව පෙනුණි. අප සලකා බැලූ සෑම “කෙතරම් කාලයක්ද” යන්නකම සාක්ෂිය, දහහතරවන වාක්‍යයේ පල්මෝනි පිළිතුරු දුන් “කෙතරම් කාලයක්ද” යන ප්‍රශ්නය සමඟ එකඟ වෙයි; මක්නිසාද ශුද්ධස්ථානය 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා පවිත්‍ර කරනු ලැබිය යුතු බැවිනි. එම ඉතිහාසය අන්තිම වැස්සේ ඉතිහාසය වන අතර, අන්තිම වැස්සේ ඉතිහාසය යෝවෙල්ගේ පොතෙහි ප්‍රකාශ කර තිබේ.

Back to Articles