Article

# යෝවෙල්ගේ පොත සහ ලාඔදිකියානු සත්වන-දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව - අංක පහයි

කොපමණ කාලයක්ද? පස්වන මුද්‍රාව

Author

Jeff Pippenger

Published

December 7, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

“ඒ කාලයට අදාළ ආලෝකය දෙනු ලබන විට” එය එක්කෝ “පිළිගනු” ලැබේ, නැතහොත් “ප්‍රතික්ෂේප” කරනු ලැබේ. ආලෝකය හඳුන්වා දෙන විට සිදු වන වෙන් කිරීම සදාකාලික සුබාරංචියේ කාර්යයයි; එයට දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා තැබීම පමණක් නොව, ගෝධූමය හා වල්පලා වෙන් කිරීමද ඇතුළත් වේ. අවසාන පරීක්ෂණය සහ වෙන් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය 9/11 දින ආරම්භ විය; එවිට අනාවැකිමය ප්‍රශ්නය “කොපමණ කාලයක්ද?” යයි අසන අතර, අනාවැකිමය පිළිතුර වන්නේ, “ඉරිදා නීතිය දක්වා” යන්නයි. “කොපමණ කාලයක්ද” යන සංකේතයේ අවසාන සඳහන් කිරීම එළිදරව් පොතේ පස්වන මුද්‍රාවේ දක්නට ලැබේ.

> ඔහු පස්වන මුද්‍රාව විවෘත කළ විට, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය නිසාත් ඔවුන් දරාගත් සාක්ෂිය නිසාත් මරනු ලැබූවන්ගේ ආත්මයන් යජ්ඣාසනය යටතේ තිබෙන බව මම දුටුවෙමි. ඔව්හු මහත් හඬින් කෑගසමින්, “ශුද්ධ වූද සත්‍ය වූද ස්වාමිනි, ඔබ පොළොවේ වාසය කරන්නන් මත අපගේ ලේ ගැන විනිශ්චය කර පළි නොගන්නේ කොපමණ කාලයක්ද?” යයි කියූහ.

> ඔවුන් එක් එක්කෙනාට සුදු වස්ත්‍ර දෙන ලදීය; තවද ඔවුන්ට කියන ලද්දේ, ඔවුන් මෙන්ම මරණයට පත් කරනු ලබන ඔවුන්ගේ සෙසු සේවකයන්ද ඔවුන්ගේ සහෝදරයන්ද සම්පූර්ණ වන තෙක්, තව සුළු කාලයක් විවේක කර සිටිය යුතු බවය. එළිදරව් 6:9–11.

“මරා දැමූවන්ගේ ආත්මයන්” විසින් අසනු ලැබූ “කොපමණ කාලයක්ද” යන ප්‍රශ්නයට පිළිතුර, දෙවන පාප්වාදී ශහීද කණ්ඩායම සම්පූර්ණ කරනු ලබන අනාගත කාලයට අභිප්‍රේරණය විසින් ස්ථානගත කරයි. එය ආරම්භ වන්නේ ඉරිදා නීතියේදීය; මේ හේතුව නිසා සොයුරිය වයිට්, එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදය දෙවන ශහීද කණ්ඩායමේ ඉටුවීම ලෙස හඳුනා දක්වයි. පළමු පද පහ තුළ “හඬ” දෙකක් ඇත; පළමු හඬ 9/11 සලකුණු කරයි, දෙවන හඬ ඉරිදා නීතියේදී පුරුෂයන් හා ස්ත්‍රීන් බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවයි. සොයුරිය වයිට්, පස්වන මුද්‍රාවේ “කොපමණ කාලයක්ද” යන සංකේතය, එළිදරව් දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ පළමු පද පහ සමඟ හඳුනා දක්වන්නේ 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා විස්තර රේඛාගත කිරීමටය. අවධානය යොමු වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වෙන් කිරීම හා මුද්‍රාතැබීම පිළිබඳ නොව, ඉතිහාසයේ අතීතයේ ශහීදයන් මරා දැමීම සම්බන්ධයෙන්ද, ඉරිදා නීති අර්බුද සමයේ දෙවන පාප්වාදී ශහීද කණ්ඩායම සම්පූර්ණ කරන එම ශහීදයන් මරා දැමීම සම්බන්ධයෙන්ද, පාප්වාදය මත පැමිණෙන විනිශ්චය පිළිබඳවය.

> “පස්වැනි මුද්‍රාව විවෘත කළ විට, ප්‍රකාශනය ලැබූ යොහන් දර්ශනයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය සහ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සාක්ෂිය නිසා මරාදැමූ සමූහය පූජාසනය යටතේ දුටුවේය. මෙයට පසුව, එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ විස්තර කර ඇති දර්ශන පැමිණියේය, එහිදී විශ්වාසවන්ත හා සත්‍යවන්ත අය බැබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවනු ලැබෙති. [එළිදරව් 18:1–5, උපුටා දක්වා ඇත.]” Manuscript Releases, වෙළුම 20, 14.

ඇය පස්වැනි මුද්‍රාවේ මරණසාක්ෂිකයන් හා ඉරිදා නීති අර්බුදයේදී සම්පූර්ණ වන අනාගතයේ දෙවන මරණසාක්ෂික කණ්ඩායම හඳුනා දක්වන අනෙක් ඡේදයේදී, එම දර්ශන “අනාගතයේ කාල පරිච්ඡේදයක් තුළ ඇතිවන” බව ඇය පවසයි. එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ හඬ දෙක “අනාගතයේ කාල පරිච්ඡේදය” නිරූපණය කරයි. පළමු හඬ ආරම්භයේදී 9/11 දිනදීය; දෙවන හඬ ඉරිදා නීතියේදීය.

> “‘තවද ඔහු පස්වන මුද්‍රාව විවෘත කළ කල, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය නිසාත්, ඔවුන් දරාගෙන සිටි සාක්ෂිය නිසාත් මරණයට පත් කරනු ලැබූවන්ගේ ආත්මයන් පූජාසනය යටතේ මම දුටුවෙමි. ඔව්හු මහත් හඬකින් කෑගසා මෙසේ කීහ: ස්වාමීනි, ශුද්ධවූද සත්‍යවූද ඔබවහන්සේ, පොළොවේ වාසය කරන අය මත අපගේ රුධිරය පිළිබඳ විනිශ්චය කර පළිගැනීම සිදු නොකරන්නේ තව කොපමණ කාලයක්ද? තවද ඔවුන් එක් එක්කෙනාට සුදු වස්ත්‍ර දෙන ලද්දේය [ඔව්හු පවිත්‍රවූද ශුද්ධවූද අය ලෙස ප්‍රකාශ කරනු ලැබූහ]; තවද ඔවුන්ට මෙසේ කියනු ලැබුවේය: තමන් මෙන් මරණයට පත් කරනු ලැබීමට යුතු වූ ඔවුන්ගේ සම සේවකයෝද ඔවුන්ගේ සහෝදරයෝද සම්පූර්ණ වන තුරු, තව ටික කාලයක් විරාමයෙන් සිටිය යුතුය’ [එළිදරව් 6:9–11]. මෙහි යොහන්ට ඉදිරිපත් කරනු ලැබූයේ යථාර්ථයේ සිදුවීම් නොව, අනාගතයේ කාලපරිච්ඡේදයක සිදුවන්නාවූ දෘශ්‍යයන්ය.”

> “එළිදරව් 8:1–4 උපුටා දක්වා ඇත.” අත්පිටපත් නිකුතු, 20 වන වෙළුම, 197.

සොහොයුරිය වයිට් දෙවැනි සමූහයේ මාර්තිරයන්ගේ නිර්මාණය ඉටු වීම අනාගතය සමඟ සම්බන්ධ කරයි; තවද අනෙක් කොටසෙහි ඇය එළිදරව් 18:1–5 උපුටා දක්වයි. එහි පළමු පද තුනෙහි එක් හඬක්ද, හතරවන හා පහවන පදවල තවත් හඬක්ද හඳුනාගනු ලැබේ. පළමු හඬ 9/11 යි සලකුණු කරන්නේ, එනම් නිව් යෝර්ක්හි මහත් ගොඩනැගිලි බිඳ වැටුණු අවස්ථාවය; දෙවැනි හඬ නම් ඉරිදා නීතියය, දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළ බැබිලෝනියෙන් කැඳවා පිටතට ගනු ලබන අවස්ථාවය. දෙවැනි කොටසෙහි ඇය එළිදරව් අටවන පරිච්ඡේදය හා පළමු පද හතරට යොමු කරයි; එහි හත්වන මුද්‍රාව විවෘත කිරීම හඳුනාගනු ලැබේ. එවිට පූජාසනයෙන් ගත් ගිනි අඟුරු පොළොවට හෙළනු ලබයි; එය ස්වර්ගයෙන් ගිනි බැස ඇවිත් ශිෂ්‍යයන් ආලෝකවත් කළ පෙන්තකොස්ත දිනයට ගැළපෙයි, එලියාගේ ගල් දොළොස්ද ආලෝකවත් කරන ලද ආකාරයටම සහ ශිෂ්‍යයන් මත පැවති ගිනි දිවන් මඟින් නිරූපිත වූ පරිදි ය.

## කොපමණ කාලයක්ද? සෙකරියා සහ යොහන්

කාලය කොපමණද යන්න 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදයේ പ്രവචනමය සංකේතයකි; එය කර්මෙල් කන්දේ කථාව තුළ, 1840 සිට 1844 දක්වා වූ මිලර්වාදීන්ගේ ඉතිහාසය තුළ, අටවන වසංගතයෙන් දසවන වසංගතය දක්වා වූ මෝසෙස්ගේ ඉතිහාසය තුළ, පස්වන මුද්‍රාවේ ශහීදයන්ගේ සාක්ෂිය තුළ පූර්වරූපී කර ඇත; තවද සෙකරියාහිදී “කාලය කොපමණද” යන ප්‍රශ්නය අසනු ලැබේ, බබිලෝනියේ අවුරුදු හැත්තෑවක් සිටි යෙරුසලමට දෙවියන් වහන්සේ කවදා දයාව පෙන්වන්නේද යන අර්ථයෙන්ය.

> එවිට යෙහෝවාගේ දූතයා පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කීවේය: “සේනාධිපති ස්වාමිනි, ඔබ කෝපව සිටි මේ අවුරුදු හැත්තෑ කාලය පුරා, යෙරුසලමටත් යූදාහි නගරවලටත් ඔබ කොපමණ කාලයක් තව දයාව නොපෙන්වන්නෙහිද?”

> එවිට සමිඳාණන් වහන්සේ මා සමඟ කතා කළ දූතයාට යහපත් වචනද සැනසිල්ල දෙන වචනද පිළිතුරු වශයෙන් පැවසූ සේක.

> එවිට මා සමඟ කථා කළ දූතයා මට මෙසේ කීවේය: “ඔබ හඬනගා කියව, ‘සේනාවන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: මම යෙරුසලමත් සියෝනත් ගැන මහත් ඊර්ෂ්‍යාවකින් ඊර්ෂ්‍යා කරමි. තවද සුවසේ සිටින ජාතීන් කෙරෙහි මම ඉතාමත් ප්‍රකෝප වී සිටිමි; මක්නිසාද මම ස්වල්ප වශයෙන් කෝප වූවෙමි, නමුත් ඔවුහු පීඩාව වැඩි කිරීමට උපකාර කළෝය. එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: මම කරුණාවන් සමඟ යෙරුසලමට නැවත පැමිණියෙමි. මාගේ ගෘහය එහි ගොඩනගනු ලබන්නේය, යයි සේනාවන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක; තවද යෙරුසලම පිට මිනුම් රැහැන දිගහරිනු ලබන්නේය.’ තවද නැවතත් හඬනගා කියව: ‘සේනාවන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: මාගේ නගර සමෘද්ධිය කරණකොටගෙන නැවතත් පැතිර යන්නේය; ස්වාමීන්වහන්සේ නැවතත් සියෝන සැනසීමේ සේක; තවද නැවතත් යෙරුසලම තෝරාගන්නා සේක.’” සෙකරියා 1:12–17.

සහෝදරි වයිට් සකාරියා සඳහන් කරන “හැත්තෑ අවුරුද්ද” (අවුරුදු හැත්තෑව) — එනම් පුරාණ සත්‍ය ඉශ්‍රායෙලය සත්‍ය බබිලෝනියට වහල්කමේ සිටි කාලය — ක්‍රි.ව. 538 සිට 1798 දක්වා වූ අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැට සමඟ සෘජුව සමාන්තර කරයි; එම කාලය තුළ ආත්මික ඉශ්‍රායෙලය (ක්‍රිස්තියානින්) ආත්මික බබිලෝනියට (රෝමානු කතෝලිකත්වයට) වහල්කමේ සිටියේය.

> “මෙම දිගු, අනුකම්පා රහිත පීඩනයේ කාලපරිච්ඡේදය තුළ, ඉශ්‍රායෙල් සන්තතින් නිර්වාසන කාලයේදී බැබිලෝනයේ වහල්භාවයේ තබා ගන්නා ලද්දාක් මෙන්ම, දෙවියන්වහන්සේගේ භූමියෙහි සභාවද සැබවින්ම වහල්භාවයේ තිබුණි.” Prophets and Kings, 714.

1798 දී, වසර දොළොස් සිය හැටේ අවසානයේ, ප්‍රකාශන පොතේ දහහතරවන පරිච්ඡේදයේ දූතයන් ලෙස නිරූපිත වූ පණිවිඩ තුනෙන් පළමු පණිවිඩය පැමිණියේය. දෙවැන්න 1844 අප්‍රේල් 19 දින පැමිණියේය; තුන්වැන්න 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණියේය. “කොපමණ කාලයක්ද” යන ප්‍රශ්නයෙන් සංකේතවත් කර ඇති ඉතිහාසය 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වන අතර, එම කාල පරිච්ඡේදය ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ව්‍යාපාරයේ ආරම්භයේදී, එනම් 1840 අගෝස්තු 11 දින සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ මිලර්වරුන්ගේ ව්‍යාපාරය තුළ පූර්වරුපීව නිරූපිත විය. එම කාල පරිච්ඡේදය සංකේතාත්මකව යොහන් එළිදරව්කරු විසින් දසවන පරිච්ඡේදයේ දී පෙන්වා දෙනු ලබන්නේ, යොහන් කුඩා පොත කෑ විට එය ඔහුගේ මුඛයට මිහිරියාවූ නමුත් ඔහුගේ බඩේ කටුක වූ අවස්ථාව මගිනි.

> එවිට මම අහසෙන් ඇසූ හඬ නැවත මා සමඟ කථා කරමින් මෙසේ පැවසීය: “මුහුද මතද භූමිය මතද සිටින දූතයාගේ අතෙහි විවෘතව ඇති කුඩා පොත ගොස් ගන්න.” එවිට මම දූතයා වෙත ගොස්, “එම කුඩා පොත මට දෙන්න”යි ඔහුට කීවෙමි. ඔහුද මට, “එය ගෙන කා දමන්න; එය නුඹගේ උදරයට තිත්ත වනු ඇත, නමුත් නුඹගේ මුඛයෙහි එය මී පැණි මෙන් මිහිරි වනු ඇත”යි කීවේය. එවිට මම දූතයාගේ අතින් එම කුඩා පොත ගෙන කා දැමුවෙමි; එය මගේ මුඛයෙහි මී පැණි මෙන් මිහිරි විය. එහෙත් එය කා නිම කළ වහාම මගේ උදරය තිත්ත විය.

> තවද ඔහු මට මෙසේ කී ය: “ඔබ බොහෝ ජනතාවන්, ජාතීන්, භාෂාවන් හා රජවරුන් ඉදිරියෙහි නැවතත් අනාවැකි පවසිය යුතුය.” එළිදරව් 10:8–11.

යොහන් දෘශ්‍යමාන කරමින් සිටින ඉතිහාසය, කෑමට ගන්නා ලද පොතෙන් නිරූපිත වේ; මක්නිසාද, එම කෑමට ගැනීමෙන් නිරූපිත වූයේ මිලේරයිට්වරුන් එම පණිවිඩය අවබෝධ කරගැනීමත්, එම පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමේදී ඔවුන් ලැබූ අත්දැකීමත්ය. එබැවින්, එම ඉතිහාසය ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ වහාම යොහන් නැවත අනාවැකි පවසන්නට යුතු බව ඔහුට කියනු ලැබූ විට, එහි හඳුනාදක්වනු ලබන අනාවැකි පවසීම වන්නේ 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසයයි. 1840 සිට 1844 දක්වා වූ මිලේරයිට් ඉතිහාසය, ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ අවසාන කාලයේ ඉතිහාසය තුළ නැවත සිදුවන බව යොහන්ට කියනු ලැබේ. යොහන් නැවත අනාවැකි පවසන්නට ඔහුට යුතු බව කියනු ලැබූ වහාම, දේවමාළිගාව මැන බැලීමටද ඔහුට කියනු ලැබේ.

> මට දණ්ඩයක් සමාන නලාවක් දෙන ලදී; දූතයාත් සිට, “නැඟී, දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවද, පූජාසනයද, එහි නමස්කාර කරන අයද මැන බලන්න. එහෙත් මාලිගාවෙන් පිටත ඇති අංගනය අත්හැර දමන්න, එය නොමැනන්න; මන්ද එය ජාතීන්ට දෙන ලද්දේය. තවද ශුද්ධ නගරය ඔව්හු මාස හතළිස් දෙකක් පාදතලයෙන් මැඩ දමන්නෝය.” එළිදරව් 11:1, 2.

1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනට පසු අද්වෙන්තිස්මයට දෙන ලද කාර්යය යොහන් විසින් දේවමාළිගාව මැනීම හෝ ගොඩනැගීම ලෙස නිරූපණය කරන ලදී. මෙය “යෙරුසලම මත නැවතත් දෝරුවක් දිග හරිනු ලබන්නේය” යන සෙකරියාහි ප්‍රකාශිත පොරොන්දුව සමඟ එකඟ වේ—මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේ “තවදුරටත් යෙරුසලම තෝරාගන්නා සේක.” මිලෙරීය අද්වෙන්තිස්මයේ ෆිලදෙල්ෆියානු ව්‍යාපාරය සමඟ අද්වෙන්තිස්මයේ ආරම්භයේදී නිරූපිත ඉතිහාසය, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ෆිලදෙල්ෆියානු ව්‍යාපාරය සමඟ අද්වෙන්තිස්මයේ අවසානයේදී නැවත දෝරාවට ලක් වේ. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින සිදු වූ මහත් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමේදී, “සත්වන දූතයාගේ හඬේ දවස්” ලෙස නිරූපිත කාල පරාසයක් ආරම්භ විය.

> එහෙත් හත්වන දූතයාගේ හඬ නඟන දවස්වලදී, ඔහු නළාව හඬවන්නට ආරම්භ කරන විට, දෙවියන්වහන්සේ තම සේවකයන්වූ ප්‍රොපෙත්තුන්ට ප්‍රකාශ කළ පරිදි, දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ. එළිදරව් 10:7.

දෙවන අහෝවේ ඉස්ලාමීය කාල අනාවැකිය මිලෙරයිට්වරු අගෝස්තු 11, 1840ට පෙරම පුරෝකථනය කළ ආකාරයටම සම්පූර්ණ වූ විට, එම පණිවිඩය ඔවුන්ට මිහිරි විය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින සිදු වූ මහත් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමේදී එම පණිවිඩය උදරයේ තිත්ත විය. යොහන් 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසය දර්ශනය කිරීම අවසන් කළ සැණින්, ඔහුට නැවතත් අතින්ම එම දේම (අනාවැකි පවසීම) කළ යුතු බව දන්වනු ලැබේ. අනතුරුව ඔහුට යෙරුසලම මැනීමට කියනු ලැබේ; ඔහු එසේ කරන විට, ස්වාමීන්වහන්සේ යෙරුසලම තෝරාගන්නා බව පිළිබඳ සෙකරියාගේ අනාවැකිය සමඟ ඔහු අනුකූල වන්නේය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනෙන් පසු, අනාවැකිමය ඉතිහාසය “සත්වෙනි දූතයාගේ හඬේ දවස්” ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. සත්වෙනි දූතයාගේ (තුන්වන අහෝවේ) පණිවිඩයේ (“හඬේ”) “දවස්” යනුවෙන් නියෝජනය වන්නේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවත්වය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස වීමට නියමිත වූ මනුෂ්‍යත්වය සමඟ ස්ථිර ලෙස එක්කරනු ලබන කාල පරිච්ඡේදයකි. එම කාර්යය 1863 කැරැල්ල නිසා ප්‍රමාද වූ අතර, 9/11 දින සත්වෙනි දූතයාගේ නාදය (තුන්වන අහෝව) යළි වරක් නාද වීමට ආරම්භ විය.

ශුද්ධ ඉතිහාසය තුළ ස්වාමීන්වහන්සේ තම නාමය එහි තැබීමට යෙරුසලම තෝරාගත්සේක; එතුමාගේ “නාමය” යනු එතුමාගේ චරිතයයි. “මම යෙරුසලම උදෙසාද සීයොන් උදෙසාද මහත් ඊර්ෂ්‍යාවකින් ඊර්ෂ්‍යා වෙමි” යයිද, අනතුරුව “ස්වාමීන්වහන්සේ තවදුරටත් සීයොන් සැනසීමටද, තවදුරටත් යෙරුසලම තෝරාගැනීමටද ඇත” යයිද සෙකරියා ප්‍රකාශ කරන විට, ඔහු යෙරුසලම සහ සීයොන් ගැන සඳහන් කරයි. සීයොන් සැනසීම ලබන්නේ “සැනසිල්ලකරු” වන ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේව ලබන විටය. ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේගේ එම සැනසිල්ල 9/11 දින ආරම්භ වූයේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ උන්වහන්සේගේ පුනරුත්ථානයෙන් පසු පියාණන්වහන්සේ හමුවී ආපසු බැස ඇවිත් ගෝලයන් මත හුස්ම හෙළූ කාරණය සමඟ සම්මුතියෙන්ය. ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේගේ ප්‍රකාශනය පෙන්තකොස්තේදී මහත් ලෙස වැඩිවිය. එම කාලපරිච්ඡේදය ආරම්භ වූයේ පළමු ඵල පූජාව පුනරුත්ථානය කරනු ලැබීමෙන් වන අතර, එය අවසන් වූයේ පෙන්තකොස්තේ පළමු ඵල පූජාව සමඟය; එවිට සම්පූර්ණ ලෝකයම එම පණිවිඩය අසා ගත්තේය.

> “ඔබලා මාගේ ජනතාව සැනසිල්ලට පත් කරවව්, සැනසිල්ලට පත් කරවව්” යයි ඔබගේ දෙවියන් වහන්සේ කියන සේක. “යෙරුසලමේ හදවතට කතා කරවව්, ඇයගේ යුද්ධසේවය අවසාන වී ඇති බවත්, ඇයගේ අපරාධය කමා කරනු ලැබ ඇති බවත් ඇයට ප්‍රකාශ කරවව්; මක්නිසාද ඇයගේ සියලු පාපයන් සඳහා ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තයෙන් දෙගුණයක් ලැබ ඇත” යයි. යෙසායා 41:1, 2.

එක් ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස මුද්‍රා කරනු ලබන්නේ “ඔවුන්ගේ අයුතුකම කමාවනු ලැබූ” විටය. මෙය සිදුවන්නේ ඉරිදා නීතියට මඳ පෙරය; එවිට, පෙන්තෙකොස්ත දිනයේ ශිෂ්‍යයන් ප්‍රතිරූප කළ පරිදි, අසීමිත ලෙස ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවීම ලබමින්, ඔවුන් පෙන්තෙකොස්තීය ප්‍රථමඵල පූජාවක් ලෙස උසස් කරනු ලබති. 9/11 දින ආරම්භ වූ වැසි-ඉසිලිම, ඉරිදා නීතියේදී සම්පූර්ණ වගුරුවීමක් බවට පත්වේ. 9/11 හි ප්‍රථමඵල පූජාවේ සිට ඉරිදා නීතියේ ප්‍රථමඵල පූජාව දක්වා වූ එම ඉතිහාසය තුළ, එක් ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස මුද්‍රා කරනු ලැබ, ඉරිදා නීතියෙන් පරික්ෂා කාලය අවසන් වන තුරු ලංඡනයක් ලෙස උසස් කරනු පිණිස පූජාවක් වශයෙන් සූදානම් කරනු ලබති. එම ඉතිහාසය බබිලෝනිය වැටීම ප්‍රකාශ කරන එළිදරව් 18 හි ප්‍රථම පද තුනෙන් නිරූපිතය; එය ‘දෙගුණකිරීමක්’ නියෝජනය කරන බයිබලීය සංකේතය වේ.

> මේ දේවල්වලට පසු, මම ස්වර්ගයෙන් බැස එන තවත් දූතයෙකු දුටුවෙමි; ඔහුට මහත් බලයක් තිබුණේය; ඔහුගේ තේජසින් පොළොව ආලෝකමත් කරනු ලැබීය. ඔහු බලවත් හඬකින් ශක්තිමත්ව හඬ නඟා මෙසේ කීවේය: “මහා බාබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත; එය භූතයන්ගේ වාසස්ථානයක්ද, සෑම අපවිත්‍ර ආත්මයකම රැඳවුම් ස්ථානයක්ද, සෑම අපවිත්‍ර හා පිළිකුල් පක්ෂියෙකුගේ කූඩුවක්ද වී ඇත. මක්නිසාද, සියලු ජාතීන් ඇගේ වේශ්‍යාකමේ උදහසේ මද්‍යය පානය කර ඇත; පොළොවේ රජවරු ඇය සමඟ වේශ්‍යාකම් කර ඇත; පොළොවේ වෙළෙන්දෝ ඇගේ විලාසිතාමය සුඛභෝගවල බහුලත්වය මඟින් ධනවත් වී ඇත.” එළිදරව් 18:1–3.

ශුද්ධ ලියවිලි පුරාම වාක්‍ය හෝ වචන දෙවරක් ප්‍රකාශ වීම අන්තිම දිනවල බබිලෝනියේ පතනය සම්පූර්ණයෙන් ඉටුවීම නිරූපණය කරයි. එය සැමවිටම යම් දෙයක අවසානය එහි ආරම්භය මඟින් දර්ශනය කරන ඇල්ෆා හා ඔමේගාගේ ලාංඡනයයි. බබිලෝනියේ පතන දෙක නිම්රෝද් සහ බෙල්ෂස්සර වශයෙන් නිරූපණය කරනු ලැබේ. නිම්රෝද් බබිලෝනියේ ආරම්භය වූයේය, එය සරලවම බාබෙල් වූ කාලයේදීය. නිම්රෝද්ගේ පතනය බෙල්ෂස්සරගේ පතනය නිරූපණය කළේය; දෙවන දූතයාගේද ප්‍රකාශනය අටළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේද පණිවිඩය මෙයයි: බබිලෝනියේ ආරම්භයේදී නිම්රෝද්ගේ පතනය අවසානයේදී බෙල්ෂස්සරගේ පතනය නිරූපණය කළේය; මන්ද ඇල්ෆා හා ඔමේගා සැමවිටම යම් දෙයක අවසානය එහි ආරම්භය මඟින් දර්ශනය කරන බැවිනි.

නිම්රෝද්ගේ කුළුණ ඔහුගේ වැටීමේ සංකේතයක් ලෙස බිඳ දමනු ලැබූ අතර, ඔහු 9/11 දින යුගල කුළුණු වැටීමේ ආදර්ශයක් විය. බෙල්ෂස්සර්ගේ වැටීම වූයේ බිත්තිය මත ලියවීමය; එය බයිබල් අනාවැකිවල පළමු රාජ්‍යය වූ බැබිලෝනියේ අවුරුදු හැත්තෑක පාලනයේ අවසානය සලකුණු කළේය. එබැවින්, එය යෙසායා විසිතුනෙහි සංකේතාත්මක “එක් රජෙකුගේ දින අනුව අවුරුදු හැත්තෑය” යන කාලයේ අවසානයේ, 1798 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා එක්සත් ජනපදයේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරමින්, එක්සත් ජනපදයේ වැටීමේ ආදර්ශයක් විය. බෙල්ෂස්සර්ගේ බිත්තිය මත ලියවීම, ඉරිදා නීතියේදී සභාව හා රාජ්‍යය අතර වෙන්කිරීමේ බිත්තිය වැටෙන අවස්ථාව නියෝජනය කරයි; එයම බයිබල් අනාවැකිවල හයවන රාජ්‍යය අවසන් වන නිශ්චිත ස්ථානයය, බෙල්ෂස්සර් එම රාත්‍රියේම මරනු ලැබූ සේම. බිත්තිය මත ඇති අත්ලියවිල්ල යනු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සභාව හා රාජ්‍යය අතර වෙන්කිරීමේ බිත්තිය පෙරළා දමන ලෙස ලියන ලද නීතියයි.

9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වාත්, ඉන්පසු මානව කරුණාකාලය අවසන් වීම හා අවසාන වසංගත සත දක්වාත් නිරූපිත වන මෙම “ඉතිහාසය” යනු, වාක්‍ය ඛණ්ඩ හෝ වචන දෙගුණ කිරීමක් මගින් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ සංකේතවත් කරනු ලබන ඉතිහාසකාල පරිච්ඡේදයයි. එම කාලපරිච්ඡේදය තුළ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ වගුරුවනු ලබති; එය 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා සුළු ඉසීමකින් ආරම්භ වී, ඉන්පසු සම්පූර්ණ වගුරුමක් දක්වා පත්වේ. ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ, උන්වහන්සේ පැමිණි විට දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට සියල්ල පෙන්වා දෙන “සනසන්නා” ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් නිරූපණය කරනු ලැබ ඇත.

> එහෙත් සැනසිලිකරු වන ශුද්ධාත්මයාණන්, පියාණන් මගේ නාමයෙන් එවනු ලබන ඔහු, සියලු දේ ඔබට උගන්වනු ඇත; මම ඔබට කියා ඇති සියල්ලද ඔබගේ සිහියට නැවත ගෙනෙනු ඇත. යොහන් 14:26.

ශුද්ධාත්මයාණන් “රන් තෙල්” මඟින් එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසට පවරනු ලබයි; එයම “වර්ෂාව” ද වන අතර, එයම “සැනසිලිකරු” ද වේ. “සැනසිලිකරු” ලෙස නිරූපිත වන විට, ශුද්ධාත්මයාණන් ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ විශේෂ ප්‍රකාශනයක් හඳුන්වා දෙයි.

දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සුවිශේෂයේ අවශ්‍යතාවයන් සපුරා ඇති විට සැමවිටම ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගේ අයිතිකරුවන්ව සිට ඇත; එහෙත් “පෙර වර්ෂවල මෙන්” වූ සැබෑ පවිත්‍ර ශුද්ධ පුනරුජ්ජීවනයේ කාලවලදී, සමූහ ශරීරයක් උදෙසා ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගේ විශේෂ ප්‍රකාශනයක් ඇති වන විට, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ සැනසිල්ල දෙන තැනැත්තා ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. එයට වඩාත් වැදගත් වන්නේ, “සියල්ල ඔබට මතක් කර දෙන” බැවින්, එම සැනසිල්ල දෙන තැනැත්තා විසින් සමූහ ශරීරයේ මතකය ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබීමය. මෙයින්, එම ප්‍රකාශනයට සහභාගි වන එම ජනතාව සත්‍ය අත්දැකීමේ හිමිකරුවන් බව තහවුරු වේ; මක්නිසාද ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ඔවුන්ගේ මනස් ක්‍රියාකාරකම්වලට සහභාගි වන බැවින්ය, එනම් “සියල්ල ඔබට මතක් කර දෙන” විට උන්වහන්සේ සිතීමේ ක්‍රියාවලියට බලපෑම් කරමින් සිටින බැවින්ය.

මනුෂ්‍ය මතකය, විනිශ්චය, බුද්ධිය, තර්කය හා අන්තර්ඥානය වැනි අනෙකුත් අංග සමඟ එක්ව, ප්‍රේරිත පාවුල් “මනස” ලෙස නම් කරන මනුෂ්‍යයාගේ උසස් ස්වභාවය සම්පාදනය කරයි. එම උසස් ස්වභාවය මස්කළ මනස හෝ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මනස යන දෙකෙන් එකකි.

> මාංසික සිත දෙවියන්වහන්සේට විරුද්ධකමක් වන බැවින්ය; මක්නිසාද එය දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවට යටත් නොවන්නේය, ඇත්තෙන්ම යටත් විය නොහැක්කේය. රෝම 8:7.

> මන්ද, ස්වාමින්වහන්සේගේ මනස දැන, උන්වහන්සේට උපදෙස් දිය හැක්කේ කවුද? එහෙත් අපට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මනස ඇත. 1 කොරින්ති 2:16.

පහළ ස්වභාවය, එනම් මාංසය, ආත්මයේ “ප්‍රවේශ මාර්ග” වන ඉන්ද්‍රියයන්ට සම්බන්ධ ස්නායු, භාවාත්මක, හා හෝර්මෝන පද්ධතිවලින් සමන්විතය. ඉහළ ස්වභාවය පහළ ස්වභාවය මත පාලනය කිරීම පිණිස නිර්මාණය කර ඇති බැවින් එය කොටුවක් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ; එම කොටුව සදාකාලිකවම ඉන්ද්‍රියයන්ගෙන් (පහළ ස්වභාවයෙන්) ප්‍රහාරයට ලක් වෙමින් තිබේ, සහ එම ප්‍රහාර කොටුවට ඇතුළු වන ප්‍රවේශ මාර්ග ඔස්සේ කොටුවට එරෙහිව සිදු කරනු ලැබේ. ඉහළ ස්වභාවයේ එම කොටුව තුළ නියෝග මධ්‍යස්ථානයක් ඇත; එසේ නොමැතිනම් Sister White එය හැඳින්වූ පරිදි, බලකොටුව ඇත. එම බලකොටුව ශුද්ධස්ථානයේ අතිශුද්ධ ස්ථානය වන අතර, එය මූලික කොටස් දෙකකට බෙදී ඇත. අංගණය මාංසය, එනම් පහළ ස්වභාවය වේ; අංගණයට ඇතුළු වීමටත්, නැතහොත් රුධිරය ශුද්ධ ස්ථානයට ගෙන යාමටත්, තිරයක් හෝ වැස්මක් ඔස්සේ ගමන් කළ යුතු විය. අංගණය වැස්ම දෙකෙන් සීමා කර ඇත.

> අප උදෙසා ඔහු කැප කළ නව සහ ජීවමාන මාර්ගයක් අනුව, එනම්, වස්ත්‍රය මැදින්—එය කියවහොත්, ඔහුගේ මාංශය මඟින් ය. හෙබ්‍රෙව් 10:20.

ශුද්ධස්ථානය කොටස් දෙකකට බෙදී ඇත; බාහිර අංගනය සහ ශුද්ධස්ථානය. එසේම, උසස් ස්වභාවය මෙන්ම ශුද්ධස්ථානයද නැවත කොටස් දෙකකට බෙදී ඇත. උසස් ස්වභාවය අංශ දෙකකට විභජනය වේ. එම අංශවලින් එකක් ශුද්ධස්ථානය ලෙස නිරූපණය කර ඇති අතර අනෙක අතිශුද්ධස්ථානය ලෙස නිරූපණය කර ඇත. ශුද්ධස්ථානය මනුෂ්‍යත්වය ක්‍රියා කිරීමට අවශ්‍ය මානසික ක්‍රියාකාරකම් නිරූපණය කරයි; නමුත් අතිශුද්ධස්ථානය දෙවියන්වහන්සේ සහ මනුෂ්‍යයා හමුවන ප්‍රදේශය වේ. අතිශුද්ධස්ථානය දෙවියන්වහන්සේගේ සිංහාසන මණ්ඩපය වන අතර, පරිවර්තනය ලැබූවෝ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ ස්වර්ගීය ස්ථානවල හිඳවා ඇත.

> තවද ක්‍රිස්තුස් යේසුස් තුළ අපව ඔහු සමඟ එක්කොට නැඟිටවූසේක; ස්වර්ගීය ස්ථානවල ඔහු සමඟ එක්කොට අපව හිඳුවූසේක. එපීස 2:6.

මෙම පදය ගෙන ඇත්තේ, එයට පෙර ඇති පද කිහිපයකින් සමන්විත, නමුත් සම්පූර්ණයෙන්ම එකම චින්තන ප්‍රවාහය තුළ පවතින කොටසකින් වන අතර, එහි යේසුස් ස්වර්ගීය ස්ථානවල අසුන්ගෙන සිටින සේම, උන්වහන්සේගේ ජනතාවද එසේම අසුන්ගෙන සිටිති.

> ඔහු ක්‍රිස්තුස් තුළ එය ක්‍රියාත්මක කළේ, ඔහු මළවුන් අතරින් උත්ථාන කළ විටත්, ස්වර්ගීය ස්ථානවල තම දකුණු පසෙහි ඔහු අසුන්ගැන්වූ විටත් ය. එපීසී 1:20.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සහ උන්වහන්සේගේ ජනතාව අතිශුද්ධස්ථානයෙහි එකට අසුන් ගෙන සිටිති. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මළවුන්ගෙන් උත්ථාන කරන ලද පසු ස්වර්ගීය ස්ථානවල අසුන් ගත්සේක; උන්වහන්සේගේ ජනතාවද උත්ථාන කරනු ලැබ අතිශුද්ධස්ථානයේ සිංහාසන මණ්ඩපයෙහි අසුන් ගන්වනු ලැබ සිටිති. හයවන පදයේ උත්ථාන කරනු ලැබූවෝ යැයි පාවුල් හඳුන්වන්නේ, පෙර පදයේ පව්වෙන් උත්ථාන කරනු ලැබූ අය බවය.

> අපි පව්වලින් මළාව සිටියද, උන්වහන්සේ ක්‍රිස්තුස් සමඟ අපට එකට ජීවනය දුන්සේක; (ඔබ ගළවනු ලැබුවේ කරුණාවෙන්ය;) එසේම අපව එකට නැඟිටුවා, ක්‍රිස්තු යේසුස් තුළ ස්වර්ගීය ස්ථානවල එකට ඉඳවූසේක. එපීස 1:5, 6.

එපෙසීයන්ගෙන් ඇති එම කොටසේ සම්පූර්ණ ඉටුවීම වනාහි එළිදරව් 11හි දෙදෙනා සාක්ෂිකරුවන්ය; එනම් නැවත ජීවමාන කරනු ලැබ, පසුව ලාංඡනයක් ලෙස ස්වර්ගයට උඩට ගනු ලබන ඒ දෙදෙනාය—එසේම ස්වර්ගීය ස්ථානවල අසුන්ගැන්වීම සඳහාදය. අතිශුද්ධස්ථානයෙහි එම දෙදෙනා සාක්ෂිකරුවන් දෙවියන්වහන්සේගේ සෘජු සන්නිධානය තුළ මනුෂ්‍යත්වය නියෝජනය කරති; එහි අසුන්ගැනීම සඳහා ඔවුන්ට ඇති නිර්දෝෂභාවය වන්නේ ඔවුන් එක් එක් කෙනා සන්තකයේ දරන ලාංඡනයය. එම ලාංඡනය දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව වන අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව මනුෂ්‍යයා දිව්‍යත්වය සමඟ එකවී ඇති බව නියෝජනය කරයි. තවද, සැනසිල්ල දෙන්නා වන ශුද්ධාත්මයාණන් ‘ඔවුන්ගේ’ උසස් ස්වභාවයේ අතිශුද්ධස්ථානය තුළ වාසය කරමින් සිටීමේ සත්‍යය මගින් එම මුද්‍රාව නිරූපණය කෙරේ. අතිශුද්ධස්ථානය යනු දිව්‍යත්වය සහ මනුෂ්‍යත්වය එකට එක්ව ඇති දෙවියන්වහන්සේගේ සිංහාසන මණ්ඩපය වන අතර, එය දිව්‍යත්වයද මනුෂ්‍යත්වයද එකට අසුන්ගෙන ඇති අතිශුද්ධස්ථානයක් ඇතුළත් උසස් ස්වභාවයක් සහිත මනුෂ්‍ය දේවමාළිගාව නියෝජනය කරයි.

“සැනසීමකරු”ගේ වගුරුවීම එකසිය හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමය; එය ගැළවීමේ ඉතිහාසයෙහි වෙනසක් සලකුණු කරයි, මක්නිසාද එම කාලයේදී සභාව යුද්ධකාරී සභාවෙන් ජයග්‍රාහී සභාවට පරිවර්තනය වේ. එම කාලයේදී, එය එකසිය හතළිස් හතර දහසගේ ලාඔදිකියානු ව්‍යාපාරයෙන් එකසිය හතළිස් හතර දහසගේ ෆිලදෙල්ෆියානු ව්‍යාපාරයට පරිවර්තනය වේ. එම කාලයේදී, එය සත්වන සභාවේ අත්දැකීමෙන් හයවන සභාවේ අත්දැකීමට පරිවර්තනය වේ; හයවන සභාව මිලේරයිට්වරුන් විය. මිලේරයිට් ව්‍යාපාරය මගින් ඉටු වූ පරිදි ෆිලදෙල්ෆියා නම් හයවන සභාවේ භවिष्यවාචක ලක්ෂණයක් නම්, එය කිසිදා සභාවක් නොවූ බවය. 1856 දක්වාම එය ව්‍යාපාරයක් පමණක් විය; එවිට වයිට්වරු දෙදෙනාම එම ව්‍යාපාරය ලාඔදිකියානු බව හඳුනාගත්හ. වසර හතකට පසු නීතිමය සභාව පිහිටුවන ලදි.

ඉරිදා නීතියේ දී සිදුවන ගැළවීමේ වෙනස, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මහ පූජකයා ලෙස අභিষේක කිරීම සලකුණු කළ පෙන්තෙකොස්තේ දින සිදු වූ ගැළවීමේ වෙනසින් පූර්වලක්ෂණය කරනු ලැබීය.

> “පෙන්තකොස්ත දිනෙහි වැගිරීම, ගැළවුම්කරුගේ රාජකාරී ආරම්භය සම්පූර්ණ කරනු ලැබූ බවට ස්වර්ගයේ ප්‍රකාශනය විය. තමන් දුන් පොරොන්දුව අනුව, උන්වහන්සේ ස්වර්ගයෙන් ශුද්ධාත්මයාණන් තමන්ගේ අනුගාමිකයන් වෙත එවා තිබුණේ, උන්වහන්සේ පූජකයාද රජුද වශයෙන් ස්වර්ගයෙහිත් පොළොවෙහිත් සියලු අධිකාරිය ලැබ සිටින බවත්, තමන්ගේ ජනතාව මත අභිෂේකලත් තැනැත්තා වන බවත් දැක්වෙන සංකේතයක් වශයෙනි.” ක්‍රියාකාරයන්ගේ ක්‍රියා, 38.

ඉරිදා නීතියේදී එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මත පසු වැස්ස ප්‍රමාණයකින් තොරව වගුරුවනු ලැබූ කල, එය සටන්කාමී සභාව අවසන්වී ජයග්‍රාහී සභාව පැමිණ ඇති බවට “ස්වර්ගයේ සන්නිවේදනය” වනු ඇත. ඉහළ ශුද්ධස්ථානයේ පෙන්තෙකොස්ත දින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අභিষේකාරෝහණය, ඉරිදා නීතියේදී එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ අභිෂේකයට පූර්වරූපයක් වේ.

ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ අභිෂේකලත් තැනැන් වහන්සේ බව හඳුන්වා දෙන “පෙන්තකොස්ත” වගුරුවා හැරීම, ස්වර්ගයේ පැවති ආරම්භක උත්සවයේදී උන් වහන්සේගේ අභිෂේකය නිරූපණය කළ නමුත්, උන් වහන්සේ තම බාප්තිස්මයේදීද අභිෂේක කරනු ලැබූ සේක. උන් වහන්සේගේ බාප්තිස්මය (9/11) සිට පෙන්තකොස්තය (ඉරිදා නීතිය) දක්වා වූ කාලය, උන් වහන්සේගේ බාප්තිස්මයෙන් අවුරුදු තුනහමාරකට පසු, උන් වහන්සේගේ සැබෑ මරණය, තැන්පත් කිරීම සහ නැවත නැඟිටීම (පළමු ඵල මංගල්‍යය) මගින්ද නැවත නිරූපණය වේ. එබැවින් 9/11, උන් වහන්සේගේ බාප්තිස්මයේදීද, උන් වහන්සේගේ නැවත නැඟිටීමේදීද නිරූපණය වේ. උන් වහන්සේගේ සංකේතාත්මක නැවත නැඟිටීම සහ උන් වහන්සේගේ අර්ථවත් නැවත නැඟිටීම, එකිනෙකට වෙනස් අනාවැකිමය රේඛා දෙකක ආරම්භය සලකුණු කරන අතර, ඒ දෙකම පෙන්තකොස්තයෙන් අවසන් වේ. ඉතිහාස දෙකම ආරම්භ වන්නේ පළමු ඵල පිදීමේ නැවත නැඟිටීමෙනි.

> එහෙත් දැන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මළවුන්ගෙන් නැගිට ඇති අතර, නිදා සිටියවුන්ගේ ප්‍රථම ඵලය වූ සේක. මක්නිසාද මනුෂ්‍යයෙකු මඟින් මරණය පැමිණියාක් මෙන්, මනුෂ්‍යයෙකු මඟින්ම මළවුන්ගේ උත්ථානයද පැමිණියේය. මක්නිසාද ආදම් තුළ සියල්ලෝ මරණයට පත්වන්නාක් මෙන්, එසේම ක්‍රිස්තුස් තුළ සියල්ලෝ ජීවමාන කරනු ලබන්නෝය. එහෙත් එක් එක් කෙනා තම තමාගේ පිළිවෙළ අනුවය: ප්‍රථම ඵලය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේය; ඉන්පසු උන්වහන්සේගේ පැමිණීමේදී ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට අයිතිවන්නෝය. 1 කොරින්ති 15:20–23.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම උත්ථානයේදී පළමු ඵල පූජාව වන අතර, එයින් “පෙන්තකොස්ත සමය” ආරම්භ වී, පෙන්තකොස්තයේ පළමු ඵල පූජාවෙන් එය අවසන් වේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උත්ථානය යව වන අතර, ගෝධුම නම් “පසුකාලයේ” “උන්වහන්සේගේ පැමිණීමේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට අයිතිවන්නෝ” ය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උත්ථානයෙන් “පසුකාලයේ” සිටින්නෝ නම් “උන්වහන්සේගේ පැමිණීමේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට අයිතිවන්නෝ” වන බැවින්, එයින් පෙන්තකොස්තයේදී එක්රැස් කරන ලද එම ආත්ම තුන්දහසින් නිරූපණය කරනු ලබන පරිදි, ලෝකයේ අවසානයේ විශ්වාසවන්ත ආත්මයන්ගේ අවසාන එක්රැස් කිරීම නියෝජනය කරයි.

මෙම වචනය මරණය සම්බන්ධයෙන් උත්ථානයත් සඳහන් කරයි. මරණය ආදම් සමඟ ආරම්භ වී සියලු මනුෂ්‍යයන් වෙත පැමිණෙයි; එහෙත් එය “පිළිවෙළින්” සිදු වෙයි. ක්‍රියා පොතෙහි පේදුරු සටහන් කරන්නේ, එවකට යෝවෙල්ගේ පොත ඉටු වමින් තිබූ කල, සැනසිලිකරුවාණන්ගේ සන්නිධියෙන් ප්‍රබෝධයේ කාලයන් පැමිණි විට, මනුෂ්‍යයන්ගේ පාප මකා දමනු ලැබීම පිණිස, ඔවුන් තම පාප විනිශ්චයට පෙරට යැවිය යුතු වූ බවය. ඒ අවස්ථාවේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පාප මකා දැමීම සඳහා විනිශ්චයේ පොත් දෙස බලමින් නොසිටිසේක; මක්නිසාද විනිශ්චය තව අවුරුදු දහඅටසියයකට අනාගතයේ තිබුණේය.

“එක් එක් මනුෂ්‍යයා තමන්ගේ අනුපිළිවෙළ අනුව” යන සඳහන ආදම්ගෙන් ආරම්භ වන අතර, එමඟින් ආදම් සිට ආරම්භ වී ප්‍රාණවත් කිරීමේ කාලය පැමිණෙන තුරු මළවුන්ගේ විනිශ්චය හඳුනාදෙයි. පසුව වැසි පැමිණෙන විට, විනිශ්චය මළවුන්ගෙන් සජීවීන් වෙත සංක්‍රමණය වේ. වාක්‍යය මඟින් නිරූපණය කරන කාලපරිච්ඡේදය තුළ (ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උත්ථානයෙන් පෙන්තකොස්තය දක්වා), යව පළමු ඵලවල සිට තිරිඟු පළමු ඵල දක්වා, සජීවීන්ගේ විනිශ්චය අතරතුර වැසි වැටෙමින් තිබේ; එසේ වැසි වැටෙන විට, වැසි මඟින් නිරූපිත පණිවිඩය තිරිඟු කොළඹන්ගෙන් වෙන් කරමින් සිටී. පෙන්තකොස්තය වන ඉරුදා නීතියේදී, තිරිඟු තවදුරටත් කොළඹන් සමඟ මිශ්‍ර නොවී, ලෙළදෙන රොටි දෙකකින් සමන්විත පළමු ඵල තිරිඟු පූජාව ඉහළට ඔසවා දමනු ලැබේ. 9/11 සිට ඉරුදා නීතිය දක්වා පවතින පවිත්‍රීකරණ ක්‍රියාවලිය ද මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ නියෝජනය කර ඇත; එහි ගිවිසුමේ දූතයා ලේවීවරුන් පවිත්‍ර කරන අතර, ඔවුන් පිරියම් ද කරන්නේ “ගින්න” මඟිනි. “ගින්න” යනු පෙන්තකොස්තයේ ගිනි දිවවල් මඟින් නිරූපිත පණිවිඩයක සංකේතයකි. සලකා බලන ඉතිහාසය තුළ, පෙන්තකොස්තයේ පළමු ඵල මඟින් නිරූපිත ලෙළදෙන රොටි දෙක වන එකසිය හතළිස් හාරදහස නිපදවන පංති දෙකේ වෙන්වීම සම්පූර්ණයෙන් පුලුස්සා තිබිය යුතු විය; මන්ද ඔවුන් පව්වෙහි සංකේතයක් ඇතුළත් කරගත් එකම පූජාව වූ බැවිනි.

එම වනලැල්ලෙන් ඔසවන ලද රොටි දෙක උම්බලකඩවලින් යුක්ත වූ අතර, උම්බලකඩ පාපයේ සංකේතයකි. එම උම්බලකඩ උදුනේ ගින්න තුළ විනාශ කරන ලදී; එය ගිවිසුමේ දූතයාගේ ශෝධක ගින්න මගින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. යෙසායා විසින් විසි හත්වන පරිච්ඡේදයේ 9/11 දී ආරම්භ වන වාදයක් හඳුනා දක්වයි; ඔහු එය “නැගෙනහිර සුළඟේ දවස” යනුවෙන් හඳුන්වයි. එම කොටස උගන්වන්නේ එම වාදය මාර්ගයෙන් ඉශ්‍රායෙල්ගේ පාප සමාධානය කරනු ලබන බවය. “වාදය” වන්නේ සැබෑ අන්තිම වැසි පණිවිඩය සහ පවතින අනෙක් සියලුම බොරු අන්තිම වැසි පණිවිඩ අතරය. පණිවිඩයක් “ගින්නක්” වන අතර, “ගින්න” යනු පවිත්‍ර කිරීම හා ශෝධනය කිරීම සඳහා ගිවිසුමේ දූතයා භාවිත කරන දෙයයි. අන්තිම වැසි පණිවිඩය පිළිබඳ වාදය, ඉරිදා නීතියේදී ඔසවනු ලබන පෙන්තකොස්ත ප්‍රථමඵල තිරිඟු පූජාවෙන් උම්බලකඩ ඉවත් කරයි. එක්ලක්ෂ සතළිස්හතර දහස යනු පෙන්තකොස්ත ප්‍රථමඵල තිරිඟු පූජාව වන අතර, ඔවුන් ජය ගන්නේ උන්වහන්සේගේ රුධිරයේ ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීමෙන් හා තම සාක්ෂියේ ශුද්ධීකරණයෙන්ය; මන්ද ශුද්ධ කරන්නේ වචනය වුවද, එය එසේ කරන්නේ වචනය පණිවිඩයක් ලෙස ප්‍රකාශ කරනු ලබන විට පමණි. එම පණිවිඩයේ ප්‍රකාශනය එක්ලක්ෂ සතළිස්හතර දහසට ජීවත් වීමට ඉඩ සලසයි; බොරු අන්තිම වැසි පණිවිඩයක් ප්‍රකාශ කිරීම මරණය උපදවයි.

> ඔව්හු බැටළු පැටවාගේ රුධිරය නිසාද, තම සාක්ෂියේ වචනය නිසාද ඔහුව ජයගත්තෝය; මරණය දක්වාම තම ප්‍රාණය ප්‍රිය නොකළෝය. එළිදරව් 12:11.

එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ජය ගත් ලෙසම ජය ලබමින් උන්වහන්සේ අනුගමනය කරති, මක්නිසාද ඔවුහු අනාගතවාදී අර්ථයෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අනුගමනය කරති.

> මේ අය නම් ස්ත්‍රීන් සමඟ අපවිත්‍ර කරනු නොලැබූවෝය; මක්නිසාද ඔවුහු කන්‍යාවෝය. මේ අය නම් බැටළු පැටවා කොතැනකට ගියත් ඔහු පසුපස යන්නෝය. මේ අය නම් මනුෂ්‍යයන් අතරින් මිලදී ගනු ලැබ, දෙවියන් වහන්සේටත් බැටළු පැටවාටත් පළමු ඵලය ලෙස වූවෝය. එළිදරව් 14:4.

මෙහි ප්‍රකාශනය 14 වන පරිච්ඡේදයේ 4 වන වගන්තියේදී එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස “පළමු ඵල” ලෙස හඳුන්වා දී ඇත. ඔවුන් “කන්‍යාවන්” ලෙසද හඳුන්වා දී ඇති අතර, මත්තෙව් 25 හි දස කන්‍යා උපමාව ආද්වෙන්තිස්ට් ජනතාවගේ අත්දැකීම නිරූපණය කරන බව දේවප්‍රේරණය අපට දන්වා ඇත. ඔවුන් “කන්‍යාවන්” පමණක් නොව, “ස්ත්‍රීන් සමඟ අපවිත්‍ර වී නැති” අය වෙති; මන්ද, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස බිහි කළ පරීක්ෂණය හා වෙන්කිරීමේ ක්‍රියාවලිය විසින්, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සහ “සියලු” බොරු ආගම් අතර පැහැදිලි භේදයක් ඇති කළේය. “මෙවැනි අය” බැටළු පැටවා ඔහු යන යම් තැනකට වුවද අනුගමනය කරති; එසේම, පළමු ඵල පූජා ලෙස, ඔවුන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මරණය, භූමදානය සහ පුනරුත්ථානය තුළදී ඔහු අනුගමනය කළ යුතුය.

එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ එකොළොස්වන පදයේ, කොඩියක් ලෙස උසස් කරනු ලබන සාක්ෂිකාරයන් දෙදෙනා පළමුව මරනු ලබති; එවිට දින තුනහමාරකට පසු, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වූ පරිදිම, ඔව්හු ප්‍රථම ඵල පූජාවක් ලෙස නැවත ජීවනයට නැඟෙති. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වූද සිටිනද එම ප්‍රථම ඵල පූජාව තුළ, ලාඔදිකීය අත්දැකීමක් නිසා බංකොලොත්භාවයට පත් වූවන් මිදවීම සඳහා ගිවිසුමේ රුධිරය වැගිරීම ඇතුළත් විය. එක් පදයක, (හතරවන පදය) එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සමඟ සම්බන්ධ වන අනාගතවචනීය ආලෝකයේ විවිධ රේඛා පිළිබඳ මේ සියලු සංක්ෂිප්ත සාරාංශය ඉදිරිපත් කර ඇත. තවද, එය Palmoni නම් අද්භූත සංඛ්‍යාකාරයාගේ හස්තයෙන් එළිදරව් 144 හි ඉදිරිපත් කර ඇත. ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි ද්විගුණ වීමක් අගහරුණ වැස්සේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි; අගහරුණ වැස්ස වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත සැනසිලිකරු වැගිරෙන ස්ථානයත් කාලයත්ය.

> සුබාරංචි ගෙන එන්නාගේ පාද කඳු මත කොපමණ අලංකාරද! සමාදානය ප්‍රකාශ කරන්නාගේ, යහපත පිළිබඳ සුබාරංචි ගෙන එන්නාගේ, ගැළවීම ප්‍රකාශ කරන්නාගේ, සියෝනට “නුඹගේ දෙවියන් වහන්සේ රජකම් කරයි” යි කියන්නාගේ පාද කෙතරම් අලංකාරද! නුඹගේ මුරකාරයෝ හඬ උස් කරන්නෝය; ඔව්හු එක්ව එක හඬින් ගායනා කරන්නෝය; මක්නිසාද යෙහෝවා වහන්සේ සියෝන නැවත ගෙන එන කල ඔව්හු ඇසට ඇසට දැක ගන්නෝය. එම්බා යෙරුසලමේ පාළු ස්ථානවලිනි, ප්‍රීතියෙන් පිපිරී එකට ගී ගයන්න; මක්නිසාද යෙහෝවා වහන්සේ තමන්ගේ ජනතාව සැනසූ සේක, යෙරුසලම මිදී ගත් සේක. යෙහෝවා වහන්සේ සිය ශුද්ධ බාහුව සියලු ජාතීන්ගේ ඇස් ඉදිරියේ අනාවරණය කළ සේක; පොළොවේ සියලු අන්ත අපගේ දෙවියන් වහන්සේගේ ගැළවීම දකින්නෝය. පිටව යන්න, පිටව යන්න, එතැනින් නික්ම යන්න; අපවිත්‍ර දෙයක් ස්පර්ශ නොකරන්න; ඇයගේ මැදින් පිටතට යන්න; යෙහෝවා වහන්සේගේ භාජන උසුලන්නෝ, පවිත්‍රව සිටින්න. යෙසායා 52:7–11.

සියොන් H6726 යනු H6725 සමඟ එකිනි, එහි අර්ථය වන්නේ “පැහැදිලිව කැපී පෙනීමේ හැඟීම; ස්මාරකමය හෝ මාර්ගදර්ශක ස්ථම්භයක්: – ලකුණ, ශීර්ෂය, මාර්ගලකුණ” යන්නයි. සියොන් යනු එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහසක ධජයේ සංකේතයකි; එම පාඨභාගයේදී ඔවුන් දැනටමත් පසු වැස්ස ලබාගෙන ඇත, මන්ද ඔවුන් දැනටමත් සමාදානයේ සුබාරංචිය ප්‍රකාශ කර ඉදිරිපත් කර ඇත. එම සත්‍යයට සෘජුවම අදාළ තවත් කරුණක් වන්නේ ඔවුන් “ඇසට ඇස” ලෙස දකින බවයි; එය පෙන්තෙකොස්ත දිනදී ශ්‍රාවකයන් නිරූපණය කරයි, මන්ද පෙන්තෙකොස්තයට පෙර දින දහය එකමුතුකමක කාලපරිච්ඡේදයක් නිරූපණය කරන බැවිනි. ස්වාමින්වහන්සේ “has” (“hath,” අතීත කාලය නිරූපණය කරන වචනය) යනු, සුබාරංචිය ගෙන එන අය සඳහා දැනටමත් කරුණු තුනක් ඉටු කර ඇති බවයි. උන්වහන්සේ දැනටමත් “තම ජනතාව සැනසූ සේක,” “යෙරුසලම මිදූ සේක,” සහ “සියලු ජාතීන්ගේ දෑස් ඉදිරියේ තම ශුද්ධ භුජය නිරාවරණය කළ සේක.”

9/11 දිනදී උන්වහන්සේ තම ජනතාව “සැනසූ” සේක; එමගින් මලාකි තෙවන පරිච්ඡේදයේ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක ආරම්භය සලකුණු කරන ලදී. එය, උන්වහන්සේ “සිය ශුද්ධ භුජය සියලු ජාතීන්ගේ ඇස් ඉදිරියෙහි නිරාවරණය කරනු” මගින් ප්‍රථම ඵල පූජා නියෝජනය කරන ධජය උසස් කරන ඉරිදා නීතියේදී අවසන් වෙයි. උන්වහන්සේ එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සැනසීමක් දෙන සේක, මුදාගන්නා සේක, උසස් කරන සේක. 9/11 දිනදී උන්වහන්සේ සැනසීමක් දී, තම ජනතාව මුදාගන්නා එසේම අනතුරුව ඔවුන් ධජයක් ලෙස උසස් කරන ශුද්ධිකරණ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කරන සේක; එසේ නැතහොත්, මලාකි කියන පරිදි, “යූදා සහ යෙරුසලමේ පූජාව ප්‍රියජනක වන්නේය” “පුරාණ දවස්වල මෙන්ය.”

> ඔහු රිදී පිරිසිදු කර ශෝධනය කරන අයෙකු මෙන් හිඳිනු ඇත; ඔහු ලේවීගේ පුත්‍රයන් පිරිසිදු කර, ඔවුන් රන් හා රිදී මෙන් ශෝධනය කරනු ඇත; එවිට ඔවුන් යෙහෝවාහන්වහන්සේට ධර්මිෂ්ඨකමින් පූජාවක් ඔප්පු කරනු ඇත. එවිට යූදා සහ යෙරුසලමේ පූජාව යෙහෝවාහන්වහන්සේට ප්‍රියමනාප වන්නේ පැරණි දවස්වල මෙන්ය, පෙර අවුරුදු වල මෙන්ය. මලාකි 3:3, 4.

“කෙතරම් කාලයක්ද” යන ප්‍රශ්නය පිළිබඳ අපගේ සලකා බැලීම් අපි මීළඟ ලිපියේදී නිගමනයකට ගෙන එන්නෙමු.

> “‘උන්වහන්සේගේ අතෙහි උන්වහන්සේගේ වාරය තිබේ; උන්වහන්සේ තම අළුයම සම්පූර්ණයෙන් පවිත්‍ර කර, තම තිරිඟු ගබඩාවට එක්රැස් කරනු ඇත.’ මතෙව් 3:12. මෙය පවිත්‍ර කිරීමේ කාලයන්ගෙන් එකක් විය. සත්‍යයේ වචන මඟින් පොතු තිරිඟුවෙන් වෙන් කරනු ලැබෙමින් තිබුණි. ඔවුන් තරවටු පිළිගැනීමට අතිශයින් නිෂ්ඵලවූවන්ද, ස්වයංධර්මිෂ්ඨවූවන්ද වූ බැවින්, නම्रකමේ ජීවිතයක් පිළිගැනීමට ලෝකයට අතිශයින් ආදරය කළ බැවින්, බොහෝ දෙනෙක් යේසුස්වහන්සේගෙන් හැරී ගියහ. බොහෝ දෙනෙක් අදත් එම දෙයම කරමින් සිටිති. කපර්ණවුමේ සිනගෝගයේදී එම ශ්‍රාවකයන් පරීක්ෂා කරනු ලැබූ ලෙසම අද දිනත් ආත්මයන් පරීක්ෂා කරනු ලැබේ. සත්‍යය හදවතට ගෙන එනු ලබන විට, තම ජීවිත දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්තට අනුකූල නොවන බව ඔවුහු දකිති. තමන් තුළ සම්පූර්ණ වෙනසක් අවශ්‍ය බව ඔවුහු දකිති; එහෙත් ස්වයං-ප්‍රතික්ෂේපයේ කාර්යය භාරගැනීමට ඔවුහු කැමති නැත. එබැවින්, ඔවුන්ගේ පාප අනාවරණය කරනු ලබන විට ඔවුහු කෝපවෙති. ‘මෙය අමාරු කියමනකි; මෙය අසන්නට කවරෙකුට හැකිද?’ යයි මැමැරෙමින්, ශ්‍රාවකයන් යේසුස්වහන්සේ හැර ගිය පරිදිම, ඔවුහු අපහාසයට ලක්වී හැරී යති.” The Desire of Ages, 392.

Back to Articles