Article

# දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය පනහවැනි කොටස

එසකියෙල් 37 අර්ථකථනය සහ අවසාන දිනවලට එහි අදාළත්වය

Author

Jeff Pippenger

Published

March 21, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

යෙහෙසකෙල් ජාතීන් දෙක එකක් වන ක්‍රියාවලිය විස්තර කළ පසු, එම ජාතිය දාවිත් රජු විසින් පාලනය කරනු ලබන බවත්, ඔහු ඔවුන් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වන බවත්, උන්වහන්සේගේ මණ්ඩපය ඔවුන් සමඟ ඇතිවන බවත් ඔහු අනතුරුව හඳුන්වා දෙයි.

> ඔව්හු තවදුරටත් තමන්ගේ රූපවලින්ද, තමන්ගේ අපවිත්‍ර දේවලින්ද, තමන්ගේ සියලු අපරාධවලින්ද තමන් අපවිත්‍ර නොකරනු ඇත. එහෙත් ඔවුන් පව් කළ ඔවුන්ගේ සියලු වාසස්ථානවලින් මම ඔවුන් ගලවා, ඔවුන් පවිත්‍ර කරන්නෙමි. එවිට ඔව්හු මාගේ ජනතාව වන්නෝය, මමද ඔවුන්ගේ දෙවියන් වන්නෙමි. මාගේ සේවක දාවිත් ඔවුන් කෙරෙහි රජු වන්නෙය; ඔවුන් සියල්ලන්ටම එක් එඬේරෙකු වන්නෙය. ඔව්හු මාගේ විනිශ්චයයන් අනුව හැසිරෙන්නෝය, මාගේ පනත් රක්ෂා කොට ඒවා ක්‍රියාකරන්නෝය. මාගේ සේවක යාකොබ්ට මම දුන්, ඔබගේ පියවරුන් වාසය කළ දේශයෙහි ඔව්හු වාසය කරන්නෝය. ඔව්හුද, ඔවුන්ගේ දරුවෝද, ඔවුන්ගේ දරුවන්ගේ දරුවෝද, සදාකාලයට එහි වාසය කරන්නෝය. මාගේ සේවක දාවිත් සදාකාලයට ඔවුන්ගේ ප්‍රධානියා වන්නෙය. තවද මම ඔවුන් සමඟ සමාදානයේ ගිවිසුමක් කරමි; එය ඔවුන් සමඟ සදාකාල ගිවිසුමක් වන්නේය. මම ඔවුන් ස්ථාපිත කර, ඔවුන් බහුල කර, මාගේ ශුද්ධස්ථානය සදාකාලයට ඔවුන්ගේ මධ්‍යයෙහි තබන්නෙමි. මාගේ වාසස්ථානයද ඔවුන් සමඟ වන්නේය. එසේය, මම ඔවුන්ගේ දෙවියන් වන්නෙමි, ඔව්හු මාගේ ජනතාව වන්නෝය. මාගේ ශුද්ධස්ථානය සදාකාලයට ඔවුන්ගේ මධ්‍යයෙහි ඇති විට, මම ස්වාමීන්වහන්සේ ඉශ්‍රායෙලය ශුද්ධ කරන බව ජාතීන් දැනගන්නෝය. එසකියෙල් 37:23–28.

එසකියෙල්ගේ තිස් හත්වන පරිච්ඡේදය එකලක්ෂ හතළිස් හතරදහස දෙනාගේ මුද්‍රාතැබීම පිළිබඳ ඉතා සවිස්තරාත්මක അവതරණයක් සපයයි. දේවත්වය මානුෂත්වය සමඟ එකතු කරනු ලබන විට එක ජාතියක් බවට පත්විය යුතු දණ්ඩ දෙක, සහ ඔවුන් මත රජෙක් සිටිනු ඇත. එම එක ජාතිය වන්නේ අන්තිම දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව වන අතර, ඔවුහු එම එකලක්ෂ හතළිස් හතරදහස දෙනාය. එම දණ්ඩ දෙක නම් ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු සහ දකුණු රාජ්‍යයන් සඳහා විසුරුවා හැරීමේ කාල අවධි දෙකය. පාවුල් “ශරීරය” ලෙස හඳුන්වන අය එම දණ්ඩ දෙකය; ඔහු ඒ ශරීරයේ “හිස” ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ද හඳුන්වයි. එසකියෙල්, පාවුල්ගේ “හිස” “දාවිත් රජු” ලෙසත්, “ශරීරය” “එක ජාතියක්” ලෙසත් හඳුන්වයි.

1856 දී Hiram Edson විසින් “seven times” පිළිබඳ අසම්පූර්ණ මාලාව මගින් නිරූපිතව Adventism වෙත ලබා දුන් පණිවිඩයේදී, Edson යෙසායා පොතේ සත්වන පරිච්ඡේදයේ ඇති අවුරුදු හැටපහේ අනාවැකිය, “seven times” යන කාලපරිච්ඡේද දෙකේම ආරම්භක ලක්ෂ්‍යයන් සඳහා වූ බයිබලානුකූල සන්දර්භ ලක්ෂ්‍යය ලෙස සඳහන් කරයි. එම අවුරුදු හැටපහේ කාල-අනාවැකිය, “කන් ඇති තැනැත්තා අසව” යැයි පවසන එළිදරව් පොතේ කොටස්වලට සමානව, ගූඪ සන්දර්භයක තැන්පත් කර ඇත. ඔබට දකින්නට හැකි ඇස්ත්, තේරුම් ගන්නට හැකි කන්ත් ඇත්නම්, එම කොටසේ අතිශයින් අලৌකික දෙයක් ඇත.

> මක්නිසාද සිරියාවේ ශීර්ෂය දමස්කයය, දමස්කයේ ශීර්ෂය රෙසීන්ය; තව හැටපස් අවුරුද්දක් ඇතුළත එප්‍රායිම් සෙනඟක් නොවනු පිණිස බිඳ දමනු ලබන්නේය. එප්‍රායිම්ගේ ශීර්ෂය සමාරියාවය, සමාරියාවේ ශීර්ෂය රෙමලියාගේ පුත්‍රයාය. ඔබ සැම විශ්වාස නොකරන්නේ නම්, නියතවම ඔබ සැම ස්ථාපිත නොවන්නහුය. යෙසායා 7:8, 9.

අවුරුදු හැට පහේ එම අනාවැකිය ක්‍රි.පූ. 742 දී ආරම්භ වූ අතර, එම අවුරුදු හැට පහ තුළ, වසර දහනවයකට පසුව ක්‍රි.පූ. 723 දී, ඉශ්‍රායෙල්ගේ උතුරු රාජ්‍යය අෂ්ෂූරයෙන් වහල්කමට ගෙන යනු ලැබීය; එම වසර අවසන් වූ කල ක්‍රි.පූ. 677 දී මනස්සේ බබිලෝනියට සිරකරුවෙකු ලෙස ගෙන යනු ලැබීය. එම අවුරුදු හැට පහ, එසකියෙල්ගේ කථාවේ එක් කෝලයක් බවට පත්වීමට නියමිත ජාතීන් දෙකගේ විසිරවීම්වල අවසානයේ ඉටුවීම් තුළද නිරූපිත විය. ඒවා අනුරූප ලෙස 1798, 1844 සහ 1863 යන වර්ෂ සලකුණු කළේය. 1863 දී ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද පණිවිඩය හඳුන්වා දෙන පදයන් තුළ, එම අනාවැකිය සකස් කර ඇති විශේෂ අනාවැකිමය හෙළිදරව්වක් ඇත.

එය එක් ජාතියක “හිස” එහි අගනුවර වන බවත්, අගනුවරේ “හිස” රජු වන බවත් හෙළිදරව් කරන ප්‍රකාශනයයි. එය මෙම හෙළිදරව්වට සාක්ෂි දෙදෙනෙකු සපයයි; ඉන්පසු, “ඔබ විශ්වාස නොකරන්නේ නම්, නියතවම ඔබ ස්ථිර කරනු නොලබන්නහුය” යන ගූඪ ප්‍රකාශයෙන් මුළු අනාවැකියත් හෙළිදරව්වත් අවසානයකට ගෙන එයි. රජු හිස බවත්, හිස අගනුවර බවත් ඔබ විශ්වාස නොකරන්නේ නම්, ඔබ ස්ථිර කරනු නොලබන්නහුය.

උතුරු රාජ්‍යයත් දකුණු රාජ්‍යයත් යන දණ්ඩු දෙක එකට සම්බන්ධ කිරීමෙන් උපදවන යෙහෙසකේල්ගේ ජාතියට, ජාතියේ අගනුවර වන, හිසක් වන, රජෙක් තිබිය යුතු වූය. යෙහෙසකේල්ගේ මුළු අංශයම, තුන්වන විපතේ ඉස්ලාමයේ හත්වන හොරණෑවේ ශබ්දය නාද වන කාලය තුළ දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එකට සම්බන්ධ වීම නියෝජනය කරන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ අනාවැකිමය ලක්ෂණයන් ගැන කථා කරයි.

ප්‍රකාශනයේ දසවන පරිච්ඡේදයෙහි සඳහන් සත්වෙනි තුඹාව නාද වීමේ දවස් ආරම්භ වූයේ “තව කාලයක් නොවන්නේ ය” යන තත්ත්වය පැමිණිය විටය; එනම්, තුන්වැනි දූතයා පැමිණි 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනදීය. එම අවස්ථාවේ යොහන් ඒ දිනයේ කටුකභාවය අත්විඳින ලද අතර, එහිදී ම ඔහුට දේවමාළිගාව මැන බලන ලෙස කියන ලද්දේය; එහෙත් ශුද්ධස්ථානයත් හමුදාවත් පාගා දමනු ලැබූ දොළොස් සිය හැට අවුරුදු ඉතිහාසය අත්හැර දමන ලෙසද, මක්නිසාද එම කාලය ජාතීන්ට දෙන ලද්දේය.

> මම මුහුද මතත් පොළොව මතත් සිටින ලෙස දුටු දූතයා ස්වර්ගය දෙසට තම අත උස්සා, ස්වර්ගයත් එහි ඇති දේවල්ද, පොළොවත් එහි ඇති දේවල්ද, මුහුදත් එහි ඇති දේවල්ද මැවූ, සදාකාල සදා ජීවමානව සිටින තැනැත්තාණන් විසින් ශපථ කරමින්, තව දුරටත් කාලය නොවන්නේයයි කීවේය. එහෙත් සත්වැනි දූතයාගේ හඬ ඇති දවස්වලදී, ඔහු හොරණෑව හඬවන්නට ආරම්භ කරන කල, දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස නිමවනු ලබන්නේය; එය උන්වහන්සේ තමන්ගේ සේවකයන් වන අනාගතවක්තෘවරුන්ට ප්‍රකාශ කළ ලෙසය. තවද, ස්වර්ගයෙන් මා විසින් ඇසූ හඬ නැවත මට කතා කොට, “මුහුද මතත් පොළොව මතත් සිටින දූතයාගේ අතෙහි විවෘතව තිබෙන කුඩා පොත ගොස් ගෙන එන්න”යි කීවේය.

> එවිට මම දූතයා වෙත ගොස්, ඔහුට, “එම කුඩා පොත මට දෙන්න”යි කීවෙමි. ඔහුද මට, “එය ගෙන කා දමන්න; එය නුඹගේ උදරය තිත්ත කරනු ඇත, නමුත් නුඹගේ මුඛයේදී එය මී පැණි මෙන් මිහිරි වන්නේය”යි කීවේය. එවිට මම දූතයාගේ අතින් එම කුඩා පොත ගෙන කා දමුවෙමි; එය මාගේ මුඛයේ මී පැණි මෙන් මිහිරි විය; නමුත් එය කා අවසන් කළ වහාම මාගේ උදරය තිත්ත විය. එවිට ඔහු මට, “නුඹ බොහෝ ජනයන්, ජාතීන්, භාෂාවන් සහ රජවරුන් ඉදිරියෙහි නැවතත් අනාගතවාක්‍ය කිය යුතුය”යි කීවේය. තවද දණ්ඩයකට සමාන වූ කොළයක් මට දෙන ලද්දේය; දූතයාද නැගී සිට, “නැඟිට, දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවද පූජාසනයද එහි නමස්කාරකරන්නන්ද මැන බලන්න. නමුත් මාලිගාවෙන් පිටත තිබෙන අංගනය අත්හරින්න, එය නොමැන බලන්න; මක්නිසාද එය අජාතිකයන්ට දෙන ලද්දේය. ඔව්හු ශුද්ධ නුවර මාස හතළිස් දෙකක් පාගා දමන්නෝය”යි කියා සිටියේය. එළිදරව්ව 10:5–11:2.

1844 ඔක්තෝබර් 22 දින යොහන්ට මැනීමට තිබූ මාලිගාව වූයේ “එහි ඇතුළත” නමස්කාරකරුවන් ඇති මාලිගාවය. පිටත අංගණය අත්හැර දමනු ලැබිය යුතු විය. පූජාසනයක් ඇති, එමෙන්ම එහි ඇතුළත නමස්කාරකරුවන් ද ඇති මාලිගාව වන්නේ ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයේ ශුද්ධ ස්ථානයය. අංගණයේ පූජාසනයක් තිබුණි, නමුත් එය අත්හැර දමනු ලැබිය යුතු වූ බැවින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානයේ ඇති එකම අනෙක් පූජාසනය වන්නේ ශුද්ධ ස්ථානයෙහි පිහිටා ඇති දූප පූජාසනයය. 1844 දී තෙවන දූතයාගේ පැමිණීමේදී, එය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින මුද්‍රා තැබීමේ කාලය ආරම්භයේ තෙවන දූතයාගේ පැමිණීමේ ප්‍රතිරූපයක් වූ බැවින්, මාලිගාව සමන්විත වූයේ කාමර දෙකකින් පමණි.

ශුද්ධ ස්ථානය සභාවේ සංකේතයක් වූයේය; පාවුල් සභාව ශරීරය ලෙස හඳුන්වයි. අතිශුද්ධස්ථානය එම ශරීරයේ ශිරසගේ සංකේතයක් වූයේය. ශුද්ධ ස්ථානය මනුෂ්‍යත්වයේ සංකේතයක් වන අතර, අතිශුද්ධස්ථානය දේවත්වයේ සංකේතය වේ. පූජාසනයද, පූජාසනයෙන් ඉහළට නැඟී අතිශුද්ධස්ථානය තුළට ඇතුල් වූ දුමද, මනුෂ්‍යත්වය දේවත්වය සමඟ සම්බන්ධ වූ ස්ථානය නියෝජනය කරයි. මනුෂ්‍යයාට අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුල් විය හැක්කේ විශ්වාසයෙන් පමණක්ය; එහෙත් විශ්වාසවන්තයන්ගේ අත්දැකීම පිහිටා ඇත්තේ ශුද්ධ ස්ථානය තුළය.

එහිදී ඔවුන්ට දර්ශන රොටි මේසය මත තිබෙන රොටිවලින් නිරූපිත වන පරිදි, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය භුක්ති විඳිය යුතුය. එහිදී ඔවුන්ට මනුෂ්‍යයන් ඉදිරියේ තමන්ගේ ආලෝකය බැබළෙන්නට ඉඩ දී, අපට දන්වා ඇති පරිදි සභාව නියෝජනය කරන ශාඛා හතකින් යුත් පහන්ස්ථම්භයෙන් නිරූපිත වන ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්වහන්සේට මහිමය දිය යුතුය. එහිදී ඔවුන්ගේ යාච්ඤා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ගුණානුග්‍රහයන් සමඟ උත්තරීතර දෙවියන්වහන්සේගේ සන්නිධානයටම ඉහළට නැඟෙද්දී, ඔවුන් දේවත්වය සමඟ සම්බන්ධ විය යුතුය.

1798 සිට 1844 දක්වා, මානවත්වයේ මාලිගාව තම දේවත්වයේ මාලිගාව සමඟ එක් කිරීමට අදහස් කළ මාලිගාවේ ශිල්පියා, මානවත්වයේ මාලිගාවක් ගොඩනැංවීය; එහෙත් මානවත්වය කැරලි ගැසීය. 2001 වර්ෂය වන විට, ඔහු නැවත වරක් මානවත්වයේ මාලිගාව ගොඩනඟමින් සිටී; එය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහස ලෙස නිරූපණය කර ඇත. එසකියෙල් අනුව, “දාවිත් රජ” ජාතිය මත රාජ්‍ය කරනු ඇත; එම ජාතිය මියගිය, වියළි, ලාඔදිකීය අස්ථි මිටියාවතකින්, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී ධජයක් ලෙස ඔසවනු ලබන බලවත් සෙනාවක් බවට පරිවර්තනය කරනු ලැබේ.

යූදාහි දකුණු රාජ්‍යය යනු අගනුවර වූ යෙරුසලම පිහිටි ස්ථානය වන අතර, ජාතියත්, රජුත්, අගනුවරත් “හිස” නියෝජනය කරයි. නියතවම ඔබ විශ්වාස කරන්නේ නම්, ඔබ ස්ථිර කරනු ලබන්නහුය. උතුරු සහ දකුණු රාජ්‍යයන් අතර සම්බන්ධතාවයේදී, යූදා “හිස” විය; එහි අගනුවර පිහිටියේද, ස්වාමින්වහන්සේ තම නාමය තැබීමට තෝරාගත් නගරයද එයම විය. උතුරු රාජ්‍යය “ශරීරය” විය. සලමොන්ගේ ඇදහිල්ලෙන් වැටීම නිසා, ස්වාමින්වහන්සේ සලමොන්ට විරුද්ධව සතුරන් උද්දීපනය කළසේක. ඒ සතුරන්ගෙන් එක් කෙනෙකු වූයේ යෙරොබෝවම්ය; ඔහු බෙදී ගිය ඉශ්‍රායෙල් උතුරු රාජ්‍යයේ ප්‍රථම රජු බවට පත්විය.

> නෙබාත්ගේ පුත් යෙරොබොවාම්, එප්‍රාතිවරයෙකු වූ සෙරේදාහි මනුෂ්‍යයෙක්ද, සොලොමොන්ගේ සේවකයෙක්ද, ඔහුගේ මවගේ නාමය ශෙරුවා නම් වූ විධවාවක්ද වූ ඔහුම, රජුට විරුද්ධව තම අත එසවීය. ඔහු රජුට විරුද්ධව තම අත එසවූ හේතුව මෙයය: සොලොමොන් මිල්ලෝ ගොඩනඟා, තම පියා වූ දාවිද්ගේ නගරයේ බිඳීම් පිළිසකර කළේය. යෙරොබොවාම් නම් ඒ මනුෂ්‍යයා බලසම්පන්න වීරයෙකු විය; තවද ඒ යෞවනයා උත්සාහශීලී බව සොලොමොන් දැක, යෝසෙප්ගේ ගෘහයේ සියලු බාරකම මත ඔහුව පාලකයෙකු කර තැබීය. එම කාලයේ යෙරොබොවාම් යෙරුසලමෙන් පිටතට ගිය කල, ශීලෝනීය අහියා නබිවරයා මාර්ගයේදී ඔහුව සම්බ විය; ඔහු අලුත් වස්ත්‍රයකින් සැරසී සිටියේය; ඔවුන් දෙදෙනාම කෙතෙහි තනිව සිටියෝය. එවිට අහියා ඔහු මත තිබූ අලුත් වස්ත්‍රය අල්ලා, එය කැබලි දොළොසකට ඉරා දැමීය. ඔහු යෙරොබොවාම්ට මෙසේ කීවේය: “ඔබට කැබලි දහයක් ගන්න; මක්නිසාද ඉශ්‍රායෙල්ගේ දෙවිවහන්සේ වූ ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: ‘බලව, මම සොලොමොන්ගේ අතින් රාජ්‍යය ඉරාගෙන, ගෝත්‍ර දහයක් ඔබට දෙන්නෙමි. (එහෙත් මාගේ සේවක දාවිද් නිසාත්, ඉශ්‍රායෙල්ගේ සියලු ගෝත්‍රයන් අතුරෙන් මා තෝරාගත් නගරය වූ යෙරුසලම නිසාත්, ඔහුට එක ගෝත්‍රයක් තිබෙන්නේය.)’”

> මක්නිසාද ඔවුන් මා අත්හැර, සීදොන්වරුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ වූ අෂ්තොරෙත්ටත්, මෝවබ්වරුන්ගේ දෙවියන් වූ කෙමෝෂ්ටත්, අම්මොන් පුත්‍රයන්ගේ දෙවියන් වූ මිල්කොම්ටත් නමස්කාර කළෝය; ඔවුන් මාගේ මාර්ගවල හැසිරී, මාගේ ඇස් හමුවෙහි යුක්තිසහගත දේ කිරීමටත්, දාවිත් ඔහුගේ පියා කළ පරිදි මාගේ පනත් හා මාගේ විනිශ්චයන් රක්ෂා කිරීමටත් නොපැමිණියෝය. එසේවුවද, මා විසින් තෝරාගත්, මාගේ අණපනත් හා මාගේ පනත් රක්ෂා කළ මාගේ සේවක දාවිත් නිසා, ඔහුගේ ජීවිත කාලය පුරාම ඔහුගේ අතින් මුළු රාජ්‍යය ගෙන නොයන්නෙමි; එහෙත් ඔහු ජීවත්වන සියලු දවස් තුළ ඔහුව අධිපතියෙකු කර තබන්නෙමි. නමුත් ඔහුගේ පුත්‍රයාගේ අතින් රාජ්‍යය ගෙන, එය ඔබට දෙන්නෙමි, එනම් ගෝත්‍ර දසය. ඔහුගේ පුත්‍රයාට නම් එක ගෝත්‍රයක් දෙන්නෙමි; ඒ මගින් මා තෝරාගත්, මාගේ නාමය එහි තැබීමට මා විසින් තෝරාගත් නගරය වන යෙරුසලෙමහි, මාගේ සේවක දාවිත්ට මා ඉදිරියෙහි සැමදා පහනක් තිබෙන පිණිසය. 1 රාජාවලිය 11:26–36.

එසකියෙල් දණ්ඩ දෙක එකට එක් කළ විට නිර්මාණය වූ ජාතියට “දාවීත්” රජු වශයෙන් සිටිය යුතු වූ අතර, දාවීත් පාලනය කළේ දෙවියන් වහන්සේ තම නාමය තැබීමට තෝරාගත් අගනුවර වූ යෙරුසලමෙනි. උතුරු ගෝත්‍ර දහය ශරීරයේ සංකේතයක් වූ අතර, යෙරුසලම හිසේ සංකේතය විය. මනස්සේගේ පාපයන් නිසා, ක්‍රි.පූ. 677 දී යූදා බබිලෝනියට වහල්කමට ගෙන යනු ලැබීය; එසේ දකුණු රාජ්‍යයට විරුද්ධ වූ “සත් වාර” විසිරීම ආරම්භ විය. ඒ කාලයේදී ස්වාමින් වහන්සේ යෙරුසලම ප්‍රතික්ෂේප කළ සේක.

> එහෙත් මනස්සේ තමා විසින් උන්වහන්සේ කෝපයට පත් කළ සියලු ප්‍රකෝපණයන් නිසා යූදාට විරුද්ධව උන්වහන්සේගේ කෝපය ඇවිලී තිබූ බැවින්, ස්වාමින්වහන්සේ තම මහත් උග්‍ර කෝපයෙන් හැරී නොගිය සේක. තවද ස්වාමින්වහන්සේ කී සේක: “මා ඉශ්‍රායෙල් ඉවත් කළ ලෙසම, යූදාවද මාගේ දෘෂ්ටියෙන් ඉවත් කරන්නෙමි; තවද ‘මාගේ නාමය එහි තිබේ’යි මා කී මේ මම තෝරාගත් යෙරුසලෙම් නුවරත්, ඒ ගෘහයත් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙමි.” 2 රාජාවලිය 23:26, 27.

ඔහු තම නාමය තැබීමට තෝරාගත්තේ යෙරුසලමේ ඇති “ගෘහය” තුළය; නගරයත් ගෘහයත් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ නමුත්, ස්වාමීන්වහන්සේ නැවත වරක් යෙරුසලම තෝරාගන්නා බව සෙකරියා විසින් ප්‍රතිඥාවක් දෙන ලදී.

> එවිට සමිඳාණන්වහන්සේගේ දූතයා පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කීවේය: “සේනාවල ස්වාමීනි, ඔබ වහන්සේ මේ හැත්තෑ අවුරුද්ද පුරා කෝප වූ යෙරුසලමටත් යූදා නගරවලටත් තව කොපමණ කාලයක් දයාව නොදක්වන්නේ ද?” එවිට සමිඳාණන්වහන්සේ මා සමඟ කතා කළ දූතයාට යහපත් වචනද සැනසිලිදායක වචනද පිළිතුරු වශයෙන් දුන්සේක. එවිට මා සමඟ සංවාද කළ දූතයා මට මෙසේ කීවේය: “හඬ නඟා ප්‍රකාශ කරමින් මෙසේ කියන්න, ‘සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: මම යෙරුසලම ගැනද සියොන් ගැනද මහත් උද්‍යෝගයකින් ඊර්ෂ්‍යාකාරි වෙමි. තවද නිශ්චින්තව සිටින ජාතීන් පිළිබඳ මම අතිශයින් කෝපව සිටිමි. මක්නිසාද මම ස්වල්පයක් පමණක් කෝප වූ නමුත්, ඔව්හු පීඩාව තවත් වැඩි කිරීමට උපකාර කළෝය. එබැවින් සමිඳාණන්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: මම කරුණාවන් සමඟ නැවත යෙරුසලමට පැමිණිමි. මාගේ ගෘහය එහි ගොඩනැගෙන්නේය, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ පවසන සේක; තවද මිනුම් රැහැනක් යෙරුසලම පිටත දිග හරිනු ලබන්නේය.’”

> නැවතත් මොරගසා කියව: සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: මාගේ නගර සෞභාග්‍යය කරණකොටගෙන තවදුරටත් පැතිර යනු ඇත; ස්වාමීන්වහන්සේ තවදුරටත් සියොන් සනසනු ඇත, තවදුරටත් යෙරුසලම තෝරාගනු ඇත. ඉන්පසු මම මාගේ ඇස් උස්කර බලා, මෙන්න, අං හතරක් දුටිමි. එවිට මට කථා කළ දූතයාට මම කීවෙමි, මේවා කුමක්ද? ඔහු මට පිළිතුරු දෙමින් කීවේ, මේවා යූදා, ඉශ්‍රායෙල් සහ යෙරුසලම විසිරුවා හැරිය අංය. තවද ස්වාමීන්වහන්සේ මට වඩුවන් හතරදෙනෙකු දක්වාදුන්සේක. එවිට මම කීවෙමි, මොවුන් කුමක් කිරීමට පැමිණියේද? ඔහු කථා කරමින් කීවේ, මේවා යූදා විසිරුවා හැරිය අංය, එසේ කළ බැවින් කිසිවෙකුටද තමාගේ හිස උස්කරගැනීමට නොහැකි විය. නමුත් මොවුන් පැමිණියේ ඔවුන් භීතියට පත් කිරීමටත්, යූදා දේශය විසිරුවා හැරීම පිණිස එයට විරුද්ධව තම අං උස් කළ ජාතීන්ගේ අං පහත දැමීමටත්ය.

> මම නැවත මාගේ ඇස් ඔසවා බලා සිටියෙමි; බලව, ඔහුගේ අතෙහි මිනුම් දාරයක් ඇති මනුෂ්‍යයෙක් සිටියේය. එවිට මම, “නුඹ කොතැනට යන්නේද?”යි ඇසුවෙමි. ඔහු මට කියා සිටියේ, “යෙරුසලම මිනිම් කරන්ටය; ඒහි පළල කොපමණද, දිග කොපමණද යන්න දැනගන්ටය” යනුවෙනි. එවිට බලව, මා සමඟ කතා කළ දූතයා පිටතට ගියේය; තවත් දූතයෙක් ඔහුට හමුවීමට පිටතට ගොස්, ඔහුට මෙසේ කීවේය: “දුව, මේ තරුණයාට කතා කොට මෙසේ කියන්න: ‘එහි සිටින මනුෂ්‍යයන් හා ගවයන්ගේ බහුලත්වය නිසා යෙරුසලම පවුර නැති නගර මෙන් වාසය කරනු ඇත. මන්ද ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක, මම ඇයට වටකර ඇති ගිනි පවුරක් වන්නෙමි; ඇයගේ මැද ගෞරවය ද වන්නෙමි.’” “හා, හා, පිටතට එන්න, උතුරේ දේශයෙන් පලා යන්න,” යයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. “මන්ද ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක, මම ඔබව අහසේ සතර සුළඟ මෙන් විහිදුවා ඇත්තෙමි. බබිලෝනියේ දියණිය සමඟ වාසය කරන සියෝනේ, ඔබම ඔබව මුදාගන්න. මක්නිසාද සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: ඔබව කොල්ලකෑ ජාතීන් වෙත, ගෞරවය පිණිස ඔහු මා එවා ඇත; මන්ද ඔබට අත තබන තැනැත්තා ඔහුගේ ඇසෙහි කණිකාවට අත තබන්නේය.”

> මක්නිසාද, බලව, මම ඔවුන් පිට මගේ අත සොලවන්නෙමි; එවිට ඔවුන් තම සේවකයන්ට ගොදුරක් වන්නෝය. එවිට සේනාවන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ මාව එවා ඇති බව ඔබ දැනගන්නහුය. හේ සියොන් දූවෙනි, ගී ගයමින් ප්‍රීතිවන්න; මක්නිසාද, බලව, මම පැමිණෙමි, ඔබේ මධ්‍යයෙහි වාසය කරන්නෙමි යයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. එදින බොහෝ ජාතීන් ස්වාමීන්වහන්සේ සමඟ එක්වන්නෝය, ඔවුහු මාගේ සෙනඟ වන්නෝය. මම ඔබේ මධ්‍යයෙහි වාසය කරන්නෙමි; එවිට සේනාවන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ මාව ඔබ වෙත එවා ඇති බව ඔබ දැනගන්නහුය. තවද ස්වාමීන්වහන්සේ ශුද්ධ භූමියේ යූදා තම කොටස ලෙස උරුම කරගන්නාසේක, යෙරුසලම නැවත තෝරාගන්නාසේක. සෑම මාංසමයෙනි, ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි නිශ්ශබ්දව සිටින්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේ තම ශුද්ධ වාසස්ථානයෙන් නැඟී සිටිනසේක. සෙකරියා 1:12–2:13.

පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්වරු බබිලෝනියේ වහල්කම් අවසන්වීමෙන් පසු යෙරුසලම නැවත ගොඩනැගූ විට, ස්වාමීන්වහන්සේ යළිත් වරක් යෙරුසලම තෝරාගන්නා බවට වූ පොරොන්දු ඉටු විය; එහෙත් අනාගතවක්තෘවරුන් කථා කරන්නේ ඔවුන් ජීවත්ව සිටි දවස් ගැන වඩා අන්තිම දවස් ගැන ය. ස්වාමීන්වහන්සේ තම ශුද්ධ දේවාලයෙන් “නැඟී සිටියේ” 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනදීය; එනම්, උන්වහන්සේ ශුද්ධස්ථානයෙන් අතිශුද්ධස්ථානයට නැඟී ගොස් චලනය වූ කාලයේදීය. එම අවස්ථාවේ “සියලු මාංසය” ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි “නිශ්ශබ්දව සිටිය යුතු” විය, මක්නිසාද प्रतिरූපික ප්‍රායශ්චිත්ත දවස පැමිණ තිබුණේ හබක්කුක් TWO-TWENTY සමඟ සම්මුතියෙන්ය.

> එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේ තම ශුද්ධ මාලිගාවේ සිටිති; මුළු පොළොවම උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි නිශ්ශබ්දව සිටිය යුතුය. හබක්කුක් 2:20.

ඒ කාලයේදී, එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ යොහන්ට දේවමාළිගාව මැන බලන ලෙස කියනු ලැබීය; එය සෙකරියා තම “ඇස් නැවත ඔසවා බලා සිටියදී, මෙන්න, අතේ මිනුම් ලණුවක් ඇති මනුෂ්‍යයෙකු” දුටු අවස්ථාවයි. එවිට සෙකරියා පැවසුවේ, “ඔබ කොහෙට යන්නෙහිද?” යන්නයි. තවද යොහන් සෙකරියාට පැවසුවේ, “යෙරුසලම මැන බලන්ට, එහි පළල කොපමණද, එහි දිග කොපමණද යන්න දැනගන්ටය” යන්නයි. අවුරුදු හැත්තෑක වහල්භාවයෙන් පසු යෙරුසලම නැවත ගොඩනැඟීමේ ඉතිහාසයත්, 1798 දී ආරම්භව 1844 දී තුන්වන දූතයා පැමිණි විට කැරැල්ලෙන් අවසන් වූ ඉතිහාසයත්, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ වූ කාර්යය දෙකම හඳුනා දෙයි.

දකුණු රාජ්‍යය, යෙරුසලමේ නගරය, සහ දාවිද් රජු යන සියල්ලම දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතය ප්‍රකාශ විය යුතු “හිස” වේ. උතුරු රාජ්‍යය “ශරීරය” නියෝජනය කරයි; එසේම, ස්වාමීන්වහන්සේ නැවත වරක් “යෙරුසලමට අනුකම්පා කරන” ලෙසත්, ඇය “සනසවන” ලෙසත්, නැවත වරක් ඇය “තෝරාගන්නා” ලෙසත් තීරණය කළ විට, උන්වහන්සේ එයින් එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කිරීම හඳුන්වා දක්වමින් සිටිති; එයට ලාඕදිසෙයාගේ වියළි මළ ඇට එකට එකතු කිරීමද, ඉන් පසු ඒ ඇට බලවත් සේනාවක් ලෙස නැවත ජීවනයට පත් කිරීමද ඇතුළත් වේ.

එම කාර්යය එසෙකියෙල් පොතේ තිස් හත්වන පරිච්ඡේදයේ නිරූපණය කර ඇත; එය උතුරු හා දකුණු රාජ්‍යයන් මඟින්ද නිරූපණය කරනු ලැබේ, ඒවා එකසිය හතළිස් හතර දහසකගේ හදවත් හා සිත් මත ඔහුගේ ව්‍යවස්ථාව ලියා තැබීමට වූ ගිවිසුම් පොරොන්දුව සම්පූර්ණ කිරීමේ කාර්යයට උපමාවක් සපයයි. කෝල දෙකෙන් එකක්, එකක් පමණක්, ශීර්ෂය ලෙස හඳුන්වනු ලබයි; ඔබ විශ්වාස කරන්නේ නම්, ඔබගේ ඇස්වලට අවබෝධ කළ හැකි නම්, ඔබගේ කන්වලට තේරුම් ගත හැකි නම්, මෙයින් අනෙක් කෝලය ශරීරය බව හඳුනාගනු ලැබේ.

අපි මෙම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

> ක්‍රිස්තුස් වහන්සේම තැබූ පදනම මත අපෝස්තුලයන් දෙවියන් වහන්සේගේ සභාව ගොඩනැගූහ. සභාව ගොඩනැගීම පැහැදිලි කිරීමට දේවමාළිගාවක් ඉදිකිරීමේ රූපය ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි නිතර භාවිත කරනු ලැබේ. සමරියා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේව ස්වාමීන්වහන්සේගේ දේවමාළිගාව ගොඩනඟන අංකුරය ලෙස සඳහන් කරයි. එතුමා අජාතීන් මෙම කාර්යයට උපකාර කරන බවද කියයි: ‘දුර සිටින අය පැමිණ ස්වාමීන්වහන්සේගේ දේවමාළිගාවෙහි ගොඩනගන්නෝය;’ තවද යෙසායා ප්‍රකාශ කරන්නේ, ‘විදේශිකයන්ගේ පුත්‍රයෝ ඔබගේ ප්‍රාකාර ගොඩනඟන්නෝය.’ සමරියා 6:12, 15; යෙසායා 60:10.

> මෙම මාලිගාව ගොඩනැගීම පිළිබඳව පේත්‍රස් මෙසේ කියයි: “‘ජීවමාන ගලක් වෙතට’ පැමිණෙමින්, එය නරයන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූවක් වුවද, දෙවියන්වහන්සේ විසින් තෝරාගනු ලැබූ, අගනා වූවක්ය; ඔබද ජීවමාන ගල් මෙන් ආත්මික ගෘහයක් ලෙස, ශුද්ධ පූජකත්වයක් ලෙස, යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන දෙවියන්වහන්සේට පිළිගත හැකි ආත්මික පූජා ඔප්පු කිරීමට ගොඩනංවනු ලබන්නහුය.” 1 පේත්‍රස් 2:4, 5.

> “යුදෙව් හා අජාතික ලෝකයේ ගල්කණියෙහි, අපෝස්තුලුවෝ පදනම මත තැබීම සඳහා ගල් ඉවතට ගෙන එමින් ශ್ರಮ කළෝය. එපීසුවේ සිටි විශ්වාසවන්තයන්ට ලියූ තම ලිපියෙහි, පාවුල් මෙසේ කීවේය: ‘එබැවින් දැන් ඔබ සැම තවදුරටත් අමුත්තෝ හා විදේශිකයෝ නොව, ශුද්ධවන්තයන් සමඟ එකම නුවරවැසියෝ ද, දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයේ සාමාජිකයෝ ද වෙති; ඔබ සැම අපෝස්තුලුවරුන් හා අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ පදනම මත ගොඩනඟා ඇත; යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේම ප්‍රධාන කොණගල වශයෙන් සිටින සේක; ඔහු තුළ මුළු ගොඩනැඟිල්ල මනාව එකට සවි වී, ස්වාමීන්වහන්සේ තුළ ශුද්ධ මාලිගාවක් බවට වර්ධනය වේ; ඔහු තුළ ඔබ සැමත් ආත්මයාණන් කරණකොටගෙන දෙවියන්වහන්සේගේ වාසස්ථානයක් වීමට එකට ගොඩනඟනු ලබන්නහුය.’ එපීස 2:19–22.”

> කොරින්තිවරුන්ට ඔහු මෙසේ ලියා ඇත: “මට දෙන ලද දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාව අනුව, දක්ෂ ප්‍රධාන ගොඩනැගිල්ල ශිල්පියෙකු මෙන්, මම පදනම තබා ඇත; අනෙකෙකු එය මත ගොඩනඟයි. එහෙත්, එක් එක් මනුෂ්‍යයා එය මත කෙසේ ගොඩනඟන්නේදැයි සැලකිලිමත් විය යුතුය. මක්නිසාද, තබා ඇති පදනම වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හැර, වෙනත් පදනමක් කිසිවෙකුට තැබිය නොහැක. දැන් යමෙක් මේ පදනම මත රන්, රිදී, වටිනා ගල්, ලී, පිදුරු, වියළි තණකොළ ගොඩනඟන්නේ නම්, එක් එක් මනුෂ්‍යයාගේ කාර්යය ප්‍රකාශව පෙනී යනු ඇත; මක්නිසාද, ඒ දවස එය ප්‍රකාශ කරනු ඇත, එය ගින්නෙන් එළිදරව් කරනු ලබන බැවින්ය; එම ගින්න එක් එක් මනුෂ්‍යයාගේ කාර්යය කුමන ස්වභාවයේද යන්න පරීක්ෂා කරනු ඇත.” 1 කොරින්ති 3:10–13.

> “ප්‍රේරිතයන් ස්ථිර පදනමක් මත ගොඩනැගූහ, එනම් යුගයන්ගේ පර්වතය මතය. එම පදනම වෙත ඔව්හු ලෝකයෙන් කපා ගත් ගල් රැගෙන ආහ. ගොඩනඟන්නන් තම කාර්යය කළේ බාධාවකින් තොරව නොවේ. ක්‍රිස්තුස්ගේ සතුරන්ගේ විරුද්ධතාවය නිසා ඔවුන්ගේ වැඩ ඉතාමත් දුෂ්කර විය. බොරු පදනමක් මත ගොඩනඟමින් සිටි අයගේ අන්ධ භක්තියට, පක්ෂපාතයට, සහ ද්වේෂයට එරෙහිව ඔවුන්ට සටන් කළ යුතුවිය. සභාවේ ගොඩනඟන්නන් ලෙස කටයුතු කළ බොහෝ දෙනෙකු නෙහෙමියාගේ දවස්වල බිත්තිය ගොඩනැගූ අයට සමාන කළ හැකිවිය. ඔවුන් ගැන මෙසේ ලියා ඇත: ‘බිත්තිය මත ගොඩනැගූවෝද, බර උස්සාගෙන ගියවෝද, පටවාගෙන ගියවෝද, එක් එක් කෙනා තම අතකින් වැඩෙහි නිරත වූ අතර, අනෙක් අතින් ආයුධයක් අල්ලාගෙන සිටියේය.’ නෙහෙමියා 4:17.” Acts of the Apostles, 595–597.

Back to Articles