Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Eight

දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය පනස් අටවැනි වාරය

Unveiling the Vision: Understanding the Days of Mourning in Daniel

දැනුම්දීම හෙළිදරව් කිරීම: දානියෙල්හි ශෝක දිනයන් අවබෝධ කරගැනීම

Author

Jeff Pippenger

Published

March 25, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:1–4.

> පර්සියාවේ රජවූ කීරුස්ගේ තුන්වෙනි අවුරුද්දේ දානියෙල්ට—ඔහුගේ නාමය බෙල්ටෙෂස්සර යයි කැඳවනු ලැබීය—එක් කාරණයක් ප්‍රකාශ කරනු ලැබුණේය; එම කාරණය සත්‍යවූවක්ය, නියමිත කාලය දීර්ඝවූවක්ය. ඔහු ඒ කාරණය අවබෝධ කරගත්තේය, දර්ශනය පිළිබඳ ද අවබෝධයක් තිබුණේය. ඒ දවස්වල මම දානියෙල් සම්පූර්ණ සති තුනක් ශෝකව සිටියෙමි. රසවත් ආහාර මා භුක්ති නොකළෙමි; මස්ද වයින්ද මගේ මුඛයට ඇතුල් නොවීය; සම්පූර්ණ සති තුන අවසන් වන තුරු කිසිසේත්ම මා තෙල් ආලේප නොකළෙමි. පළමු මාසයේ විසි හතරවන දින මම හිද්දේකෙල් නම් මහඟු ගංගාවේ ඉවුර අසල සිටියෙමි. දානියෙල් 10:1–4.

During the symbolic three and a half days of Revelation chapter eleven, when the two witnesses are dead in the street, a “thing” is revealed to Belteshazzar. He had previously understood the “vision” (mareh), for in chapter nine, Gabriel had already come and given him understanding of the vision.

එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සංකේතාත්මක දින තුනහමාර තුළ, සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා වීදියේ මරණාසන්නව සිටින විට, බෙල්තෙෂස්සර්ට “දේයක්” ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. ඊට පෙර ඔහු “දර්ශනය” (mareh) අවබෝධ කරගෙන සිටියේය; මක්නිසාද නවවන පරිච්ඡේදයේදී ගබ්රියෙල් දැනටමත් පැමිණ එම දර්ශනය පිළිබඳ ඔහුට අවබෝධය දී තිබුණි.

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.

> ඔව්, මා යාච්ඤාවෙන් කථා කරමින් සිටියදී, ආරම්භයේදී දර්ශනයෙහි මා දුටු ගබ්‍රියෙල් නම් මනුෂ්‍යයා වේගයෙන් පියාසර කරවා, සන්ධ්‍යා පූජාවේ වේලාවට ආසන්නයේ මා ස්පර්ශ කළේය. ඔහු මට දැනුම් දී, මා සමඟ කථා කරමින් මෙසේ කීවේය: “දානියෙල්, නුඹට ප්‍රඥාව හා අවබෝධය දෙන පිණිස මම දැන් පැමිණියෙමි. නුඹේ ආයාචනා ආරම්භයේදී ම ආඥාව පිටත්ව ආවේය; එය නුඹට පෙන්වීමට මම ආවෙමි. මක්නිසාද නුඹ ඉතා ප්‍රියකරනු ලැබූවෙකි. එබැවින් මේ කාරණය තේරුම්ගෙන දර්ශනය ගැන සැලකිල්ලෙන් සිතන්න.” දානියෙල් 9:21–23.

The “man Gabriel, whom” Daniel “had seen in the vision at the beginning,” is referencing the “chazon,” vision of prophetic history, which was referring to Gabriel interpreting the vision of the kingdoms of Bible prophecy for Daniel in chapter eight. But the “vision,” which Daniel was then to consider in chapter nine, was the “mareh,” vision of the appearance. Gabriel then provides the historical breakdown of the twenty-three hundred year prophecy for Daniel.

දානියෙල් “ආරම්භයේ දර්ශනයේදී දැක තිබූ” “ගබ්‍රියෙල් නම් මනුෂ්‍යයා” යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ “චාසෝන්” නම් වූ, අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ දර්ශනයයි; එනම්, අටවන පරිච්ඡේදයේදී දානියෙල්ට බයිබල් අනාවැකියේ රාජ්‍යයන් පිළිබඳ දර්ශනය ගබ්‍රියෙල් විසින් විවරණය කිරීමය. එහෙත්, දානියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේදී සලකා බැලිය යුතු වූ “දර්ශනය” නම් “මරේ” යන, පෙනීමේ දර්ශනයයි. අනතුරුව ගබ්‍රියෙල් දානියෙල් සඳහා අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයේ අනාවැකියේ ඓතිහාසික විභජනය ඉදිරිපත් කරයි.

Chapter nine, was fulfilled in the first year of Darius. When Belteshazzar states that he “had understanding of the vision,” in “the third year of Cyrus,” he had understood the “mareh,” vision for two years. What Belteshazzar came to understand in “those days” of mourning was the “thing,” that is the Hebrew word “dabar,” and it was long, for the time appointed was twenty-five hundred and twenty years.

නවවන පරිච්ඡේදය දාරියුස්ගේ පළමු අවුරුද්දේදී සම්පූර්ණ විය. බෙල්තෙෂස්සර් “සයිරස්ගේ තුන්වන අවුරුද්දේ” තමා “දර්ශනය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලැබීය” යැයි ප්‍රකාශ කරන විට, ඔහු වසර දෙකක් තිස්සේ “මරෙහ්” නම් දර්ශනය අවබෝධ කරගෙන සිටියේය. බෙල්තෙෂස්සර් ශෝක කරමින් සිටි “ඒ දිනවල” අවබෝධ කරගත්තේ “දේ”ය; එනම් එය හෙබ්‍රෙව් වචනයක් වන “දබාර්” ය; එය දිගු වූයේ, නියමිත කාලය අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක් වූ බැවිනි.

Daniel had already understood some of the “thing,” for he was accomplishing the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine, and that is the prayer of the “thing.” There was increased light upon the “seven times,” that Belteshazzar came to understand during the twenty-one days of mourning, and the increase of light on the “seven times,” during those days of mourning, typified the increased light upon the “seven times” in 1856. The Millerites also previously knew of the “seven times,” for they had proclaimed it, but there was added light that was to test them at the very point in their history when they transitioned from the Philadelphian to Laodicean movement.

දානියෙල් ඒ වන විටත් “දේ” පිළිබඳ කිසිවක් අවබෝධ කරගෙන සිටියේය; මක්නිසාද ඔහු නවවන පරිච්ඡේදයේ ලෙවී කථාව විසිහයෙහි යාච්ඤාව ඉටු කරමින් සිටියේය, එයම “දේ” පිළිබඳ යාච්ඤාව වේ. “සත් වර” පිළිබඳ වැඩි වූ ආලෝකයක් පැවති අතර, එය ශෝක දින විසිඑක තුළ බෙල්තෙෂස්සර විසින් අවබෝධ කරගත්තේය; තවද, ඒ ශෝක දිනවල “සත් වර” පිළිබඳ වූ ආලෝකයේ වැඩිවීම 1856 දී “සත් වර” පිළිබඳ වූ වැඩි වූ ආලෝකයට ආදර්ශයක් විය. මිලෙරයිට්වරුද පෙර සිටම “සත් වර” ගැන දැන සිටියහ, මක්නිසාද ඔවුහු එය ප්‍රකාශ කර තිබුණහ; එහෙත්, ඔවුන් ෆිලඩෙල්ෆියානු චලනයෙන් ලාඔදිකයානු චලනය වෙත මාරුවූ ඔවුන්ගේ ඉතිහාසයේ නියම ඒ අවස්ථාවේදී ඔවුන් පරීක්ෂා කිරීමට එක්කරනු ලැබිය යුතු අමතර ආලෝකයක් තිබුණි.

Belteshazzar’s days of mourning parallel the prophetic history of when the Philadelphian movement transitioned to the Laodicean movement in 1856, and then to the Laodicean Adventist church in 1863. Both Belteshazzar’s and the Millerite’s history of the increased light upon the “seven times,” aligns with the transition of the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand, and in the days of mourning, which is during the tarrying time, when increased light upon the “seven times,” was to be revealed.

බෙල්තෙෂස්සර්ගේ ශෝක දවස්, 1856 දී ෆිලදෙල්ෆියානු ව්‍යාපාරය ලාවෝදිකියානු ව්‍යාපාරයටත්, අනතුරුව 1863 දී ලාවෝදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවටත් සංක්‍රමණය වූ අවස්ථාවේ ප්‍රකාශන ඉතිහාසයට සමාන්තර වේ. “සත් වාර” පිළිබඳ වැඩිවූ ආලෝකය සම්බන්ධයෙන් බෙල්තෙෂස්සර්ගේ සහ මිලෙරීයන්ගේ ඉතිහාසය දෙකම, තෙවන දූතයාගේ ලාවෝදිකියානු ව්‍යාපාරය එක ලක්ෂ සතළිස් හාර දහසක ෆිලදෙල්ෆියානු ව්‍යාපාරයට සංක්‍රමණය වීම සමඟත්, ශෝක දවස්වලදී, එනම් ප්‍රමාද කාලය තුළ, “සත් වාර” පිළිබඳ වැඩිවූ ආලෝකය අනාවරණය කළ යුතුව තිබූ අවස්ථාව සමඟත්, සමපාත වේ.

Belteshazzar represents both a messenger and a movement. In the days of his mourning the messenger is to understand the “thing,” which is Truth, and he is then to present the “thing” to a movement, when Michael resurrects the two witnesses in 2023.

බෙල්තෙෂෂ්සර් දූතයෙකුද චලනයක්ද යන දෙකම නියෝජනය කරයි. ඔහුගේ ශෝකකාලයේදී දූතයා “දේ” තේරුම් ගත යුතුය; එය සත්‍යය වේ. අනතුරුව, 2023දී මීකායෙල් සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා නැගිටුවන විට, ඔහු එම “දේ” චලනයකට ඉදිරිපත් කළ යුතුය.

The Hebrew word “mareh” (vision of Christ’s appearance), that Daniel is identified as understanding in verse one, is presented four times in Daniel’s last vision. Twice it is translated as “vision,” and twice as “appearance.” The first time Daniel employs the word in verse one, he is identifying that he understood the “vision,” but the other three references identify Daniel experiencing the vision. In verse six, Christ’s face was “as the ‘appearance’ of lightning.”

පළමු පදයේ දානියෙල් තමා තේරුම්ගත් බව හඳුනාගන්නා හෙබ්‍රෙව් වචනය වන “mareh” (ක්‍රිස්තුස්ගේ ප්‍රකාශනයේ දර්ශනය), දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනය තුළ සිව් වරක් ඉදිරිපත් කර ඇත. එයින් දෙවරක් එය “දර්ශනය” ලෙසත්, දෙවරක් “පෙනුම” ලෙසත් පරිවර්තනය කර ඇත. පළමු පදයේ දානියෙල් එම වචනය භාවිත කරන පළමු අවස්ථාවේදී, තමා “දර්ශනය” තේරුම්ගත් බව හඳුනාගන්නා නමුත්, අනෙක් සඳහන් කිරීම් තුන දානියෙල් දර්ශනය අත්විඳින ලද්දේය යන්න හඳුනාගනී. හයවන පදයේදී, ක්‍රිස්තුස්ගේ මුහුණ “විදුලියේ ‘පෙනුම’ මෙන්” විය.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Daniel 10:4–8.

> පළමු මාසයේ විසිහතරවන දින, මම හිද්දෙකෙල් නම් මහඟු ගඟ අසල සිටියෙමි. එවිට මම මාගේ ඇස් ඔසවා බැලුවෙමි; එහෙත්, මෙන්න, සිනිඳු රෙදි පැළඳ, ඔහුගේ ඉණ උපාස්හි සුක්ෂ්ම රන්වලින් බැඳ තිබූ එක් මනුෂ්‍යයෙක් සිටියේය. ඔහුගේ ශරීරය බෙරිල් මෙන් විය; ඔහුගේ මුහුණ විදුලියක පෙනුම මෙන් විය; ඔහුගේ ඇස් ගිනි පහනක් මෙන් විය; ඔහුගේ බාහු සහ පාද මැදුරු කළ පිත්තලේ වර්ණය මෙන් විය; ඔහුගේ වචනවල හඬ ජනසමූහයක හඬ මෙන් විය. මේ දර්ශනය දුටුවේ දානියෙල් වූ මා පමණක්ය; මක්නිසාද මා සමඟ සිටි මිනිසුන් දර්ශනය දුටුවේ නැත. එහෙත් මහත් කම්පනයක් ඔවුන් පිට වැටුණු බැවින්, ඔව්හු සැඟවීමට පලා ගියහ. එබැවින් මම තනිව සිට ඉතා මහත් වූ මේ දර්ශනය දුටුවෙමි; මා තුළ කිසි ශක්තියක් ඉතිරි නොවීය. මක්නිසාද මාගේ සෞන්දර්යය මා තුළ විනාශයට හැරී ගිය අතර, මට කිසි ශක්තියක් රඳවාගත නොහැකි විය. දානියෙල් 10:4–8.

There is another Hebrew word translated as “vision,” that we will address after we set forth some characteristics of the Hebrew word “mareh.” In the previous verses it is the word “appearance,” that is the Hebrew word “mareh.” The same word is translated as “vision” in verse sixteen. In verse sixteen, the vision of Christ has made Daniel sorrowful.

“දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කරනු ලබන තවත් හෙබ්‍රෙව් වචනයක් ඇත; හෙබ්‍රෙව් වචනය වන “mareh” හි කිහිප ලක්ෂණ ප්‍රකාශයට පත් කළ පසු අපි ඒ පිළිබඳ සලකා බලමු. පෙර වගන්තිවල “appearance” යනුවෙන් ඇති වචනය, එනම් හෙබ්‍රෙව් වචනය “mareh” ය. එම වචනයම දහසයවන වගන්තියේ “vision” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත. දහසයවන වගන්තියේ, ක්‍රිස්තුස්ගේ දර්ශනය දානියෙල් ශෝකයට පත් කර ඇත.

> And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. Daniel 10:16.

> එවිට, බලව, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සමානත්වයට සමාන වූ කෙනෙක් මාගේ තොල් ස්පර්ශ කළේය; එවිට මම මාගේ මුඛය විවෘත කොට කතා කළෙමි, මගේ ඉදිරියෙහි සිටි තැනැත්තාට කියා, ස්වාමිනි, මෙම දර්ශනය නිසා මාගේ වේදනා මා පිටට හැරී ආවෝය, මට කිසි ශක්තියක් ඉතිරි වී නැත. දානියෙල් 10:16.

The Hebrew word translated as “sorrows,” means a hinge, and the “vision” of Christ’s appearance that Daniel saw in the verse turned a hinge. A “hinge” in prophecy represents a turning point.

“වේදනා” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනයක අර්ථය වන්නේ ඉඟියක් යන්නයි; එම පදයේ දානියෙල් දුටු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්‍රකාශවීමේ “දර්ශනය” ඉඟියක් මත හැරුණේය. අනාවැකියෙහි “ඉඟියක්” යනු හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් නියෝජනය කරයි.

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> “අතීත ඉතිහාසයෙන් ඉගෙන ගත යුතු පාඩම් ඇත; සියල්ලෝම දෙවියන් වහන්සේ සෑම විටම ක්‍රියා කළ ආකාරයටම දැන්ත් ක්‍රියා කරන බව අවබෝධ කරගනු පිණිස, ඒවා වෙත අවධානය යොමු කරනු ලැබේ. ශුභාරංචිය එදෙන් උයනේ ආදම්ට පළමුව ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ දා සිට සෑම කාලයකම එසේම වූ පරිදි, අදත් උන්වහන්සේගේ කාර්යය තුළද ජාතීන් අතරද උන්වහන්සේගේ හස්තය දර්ශනය වේ.”

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “ජාතීන්ගේද සභාවේද ඉතිහාසයේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍ය වන කාල පරාස ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රභුත්වමය සැලැස්මේ අනුව, මේ විවිධ අර්බුදකාරී අවස්ථා පැමිණෙන විට, එම කාලයට අදාළ ආලෝකය දෙනු ලැබේ. එය පිළිගනු ලබන්නේ නම්, ආත්මික ප්‍රගතිය ඇතිවේ; එය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන්නේ නම්, ආත්මික පරිහානියද විනාශයට පත්වීමද අනුව එයි. අතීතයේ සිදුකරගෙන ගිය පරිදිද, අනාගතයේද, සාතන්ගේ නියෝජිත බලවේග ඔවුන්ගේ අවසාන අතිවිශ්මිත චලනය සිදුකරන අවසාන ගැටුම දක්වාද, සුවිශේෂයේ ආක්‍රමණශීලී කාර්යය පිළිබඳව ස්වාමීන්වහන්සේ තම වචනය තුළ විවෘත කර තිබේ.” Bible Echo, August 26, 1895.

Verse sixteen represents a turning point in the history that Belteshazzar is representing. It is a turning point for both the Republican horn (the nation) and the Protestant horn (the church). It represents a crisis, and it represents the point where special light for that history is given. The turning point for Daniel occurred when Daniel had been “touched,” the second time of three times. Daniel would be touched three times, and the second time he was touched, was a turning point for Daniel, and that turning point was the second of three times which Daniel saw the “mareh” vision.

දහසයවන පදය බෙල්තෙෂෂර් නියෝජනය කරමින් සිටින ඉතිහාසයේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් නිරූපණය කරයි. එය රිපබ්ලිකන් අඟ සඳහාත් (ජාතිය) ප්‍රොටස්ටන්ට් අඟ සඳහාත් (සභාව) හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයකි. එය අර්බුදයක් නිරූපණය කරයි, එසේම එම ඉතිහාසයට විශේෂ ආලෝකය දෙනු ලබන ස්ථානයද නිරූපණය කරයි. දානියෙල්ගේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය ඇතිවූයේ දානියෙල් “ස්පර්ශ කරනු ලැබූ” විටය, එනම් තුන් වරක් අතරින් දෙවන වරටය. දානියෙල් තුන් වරක් ස්පර්ශ කරනු ලැබීමට නියමිතව සිටියේය; ඔහු දෙවන වරට ස්පර්ශ කරනු ලැබූ අවස්ථාව දානියෙල් සඳහා හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් විය, එම හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය දානියෙල් “mareh” දර්ශනය දුටු තුන් වරින් දෙවන වරද විය.

> And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. Daniel 10:16.

> එවිට, බලව, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සමාන රූපයක් ඇති කෙනෙක් මාගේ තොල් ස්පර්ශ කළේය. එවිට මම මාගේ මුඛය විවෘත කර කථා කොට, මා ඉදිරියෙහි සිටි තැනැත්තාට මෙසේ කීවෙමි: මාගේ ස්වාමිනි, මේ දර්ශනය නිසා මාගේ වේදනා මා වෙත හැරී පැමිණියහ, මම කිසි බලයක් ඉතිරි කරගෙන නැත. දානියෙල් 10:16.

We will address the three touches shortly. The first of the four times the word “mareh” is employed by Daniel, was his testimony that he understood the vision, and the final three references identify his experience when he actually saw the appearance. The third time he identifies the vision of the appearance is verse eighteen, where he is touched for the third time.

අපි ඉක්මනින්ම එම ස්පර්ශ තුන ගැන සලකා බලන්නෙමු. දානියෙල් විසින් “mareh” යන වචනය භාවිත කළ අවස්ථා හතරෙන් පළමුවැන්න, ඔහු දර්ශනය තේරුම්ගත් බවට වූ ඔහුගේ සාක්ෂියයි; අවසාන සඳහන් කිරීම් තුනෙන් ඔහු සැබවින්ම එම ප්‍රකාශය දුටු විට ලද ඔහුගේ අත්දැකීම හඳුනා දක්වයි. ඔහු එම ප්‍රකාශයේ දර්ශනය හඳුනා දක්වන තෙවැනි අවස්ථාව අටළොස්වන පදයෙහි වන අතර, එහිදී ඔහු තෙවැනි වරටත් ස්පර්ශ කරනු ලැබේ.

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me. Daniel 10:18.

> එවිට මනුෂ්‍යයෙකුගේ දර්ශනයට සමාන වූ එක් තැනැත්තා නැවත පැමිණ මා ස්පර්ශ කළේය; ඔහු මා ශක්තිමත් කළේය. දානියෙල් 10:18.

At the second touch, in verse sixteen, which is the second reference to the “marah” vision, his strength is gone, but at the third touch, his strength is restored. In verses ten, sixteen and eighteen Daniel is touched. In verse six, Daniel sees the appearance of Christ, and then Gabriel, and in verse ten, Gabriel touches Daniel for the first time.

දෙවන ස්පර්ශයේදී, දහසයවන පදයේ, එනම් “මරාහ්” දර්ශනය පිළිබඳ දෙවන සඳහන් කිරීමේදී, ඔහුගේ බලය නැති වී යයි; එහෙත් තෙවන ස්පර්ශයේදී, ඔහුගේ ශක්තිය නැවත ස්ථාපිත කරනු ලැබේ. දහවන, දහසයවන සහ දහඅටවන පදවල දානියෙල් ස්පර්ශ කරනු ලැබේ. හයවන පදයේදී දානියෙල් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනීය ස්වරූපය දැක, ඉන්පසු ගබ්‍රියෙල්ව දකියි; එවිට දහවන පදයේදී ගබ්‍රියෙල් ප්‍රථම වරට දානියෙල්ට ස්පර්ශ කරයි.

> Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.

> එවිට මම මාගේ ඇස් උස්සා බලා සිටියෙමි; එවිට, මෙන්න, ඉණ උෆාස්හි සුක්ෂම රන්කින් බැඳගෙන, ලිනන් වස්ත්‍ර හැඳ සිටි එක් මනුෂ්‍යයෙක් සිටියේය. ඔහුගේ ශරීරය බෙරිල් මැණිකක් මෙන්ය; ඔහුගේ මුහුණ විදුලියක දර්ශනය මෙන්ය; ඔහුගේ ඇස් ගිනි පහන් මෙන්ය; ඔහුගේ භුජයන්ද පාදයන්ද පොළොස් කළ පිත්තලවල වර්ණය මෙන්ය; ඔහුගේ වචනවල ශබ්දය මහ ජනසමූහයක ශබ්දය මෙන්ය. මේ දර්ශනය දුටුවේ දානියෙල් වන මම පමණක්ය; මක්නිසාද මා සමඟ සිටි මිනිසුන් ඒ දර්ශනය දුටුවේ නැත. එහෙත් මහත් කම්පනයක් ඔවුන් පිට වැටුණු බැවින්, ඔව්හු සැඟවී සිටීමට පලා ගියෝය. එබැවින් මම තනිවම ඉතිරිව, මේ මහත් දර්ශනය දුටුවෙමි; මා තුළ කිසි ශක්තියක් ඉතිරි නොවීය. මක්නිසාද මාගේ අලංකාරභාවය මා තුළම විනාශයට හැරී ගියේය, මම කිසි ශක්තියක් රඳවා නොගත්තෙමි.

> Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:5–14.

> එහෙත් මම ඔහුගේ වචනවල හඬ ඇසීමි; ඔහුගේ වචනවල හඬ ඇසූ කල, මම මුහුණින් වැටී, මුහුණ බිමට යොමා ගැඹුරු නින්දක සිටියෙමි. එවිට, බලව, අතක් මා ස්පර්ශ කළේය; ඒ මගින් මා දණින්ද මාගේ අත්ල මතද නැගිටවනු ලැබීය. ඔහු මට කීවේය, අතිශයින් ප්‍රේම ලැබූ මනුෂ්‍යයෙකු වන දානියෙල්, මම නුඹට කියන වචන තේරුම්ගනින්න, නෙරෙහි සිටිනු: මක්නිසාද දැන් මම නුඹ වෙත එවනු ලැබ ඇත. ඔහු මේ වචනය මට කතා කළ පසු, මම වෙවුලමින් සිටියෙමි. එවිට ඔහු මට කීවේය, දානියෙල්, භය නොවන්න: මක්නිසාද නුඹ අවබෝධ කරගැනීමටත්, නුඹේ දෙවියන් ඉදිරියෙහි නුඹම ඔබව දමනය කරගැනීමටත් සිත යොමු කළ පළමු දින සිටම, නුඹේ වචන අසනු ලැබීය, සහ මම නුඹේ වචන නිසා පැමිණියෙමි. එහෙත් පර්සියා රාජ්‍යයේ අධිපතියා දින එකොළහක් හා විසි දිනක් මට විරුද්ධව සිටියේය; නමුත්, බලව, ප්‍රධාන අධිපතීන්ගෙන් එක් කෙනෙකු වන මිකායෙල් මාට උපකාර කිරීමට ආයේය; එවිට මම පර්සියා රජවරුන් සමඟ එහි නැවතුණෙමි. දැන් මම පැමිණියේ අන්තිම දවස්වල නුඹේ ජනතාවට සිදුවන්නේ කුමක්දැයි නුඹට අවබෝධ කරවීමටය: මක්නිසාද මේ දර්ශනය තව බොහෝ දවස් සඳහාය. දානියෙල් 10:5–14.

Then in verse sixteen, Daniel is touched a second time, when he sees the vision of Christ.

ඉන්පසුව, දහසයවන පදයේදී, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනය දකින විට, දානියෙල් දෙවන වරටත් ස්පර්ශ කරනු ලබයි.

> And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me. Daniel 10:15–17.

> ඔහු එවන් වචන මට කථා කළ විට, මම මාගේ මුහුණ බිමට හරවාගෙන, නිශ්ශබ්දවීමි. එවිට, බලව, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සමානත්වයක් ඇති කෙනෙක් මාගේ තොල් ස්පර්ශ කළේය; පසුව මම මාගේ මුඛය විවර කර කථා කරමින්, මා ඉදිරියේ සිටි තැනැත්තාට මෙසේ කීවෙමි: අහෝ මාගේ ස්වාමීනි, මේ දර්ශනය නිසා මාගේ වේදනාවන් මා වෙත හැරී ආවෝය, මට කිසි බලයක් ඉතිරිව නොතිබුණි. මක්නිසාද, මේ මාගේ ස්වාමියාගේ දාසයාට මේ මාගේ ස්වාමියා සමඟ කෙසේ කථා කළ හැකිද? මක්නිසාද මා සම්බන්ධයෙන්, එම ක්ෂණයේදීම මා තුළ කිසි බලයක් ඉතිරිව නොසිටි අතර, මා තුළ හුස්මද ඉතිරිව නොතිබුණේය. දානියෙල් 10:15–17.

Then Daniel is touched for the third time, at the appearance of Gabriel, not Christ.

එවිට ක්‍රිස්තුස් නොව ගාබ්‍රියෙල් ප්‍රකාශ වූ විට, දානියෙල් තෙවන වරටත් ස්පර්ශ කරනු ලැබේ.

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Then said he, Knowest thou wherefore I come unto thee? and now will I return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come. But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Daniel 10:18–21.

> ඉන්පසු මනුෂ්‍යයෙකුගේ ස්වරූපය ඇති කෙනෙකු මට නැවත පැමිණ ස්පර්ශ කළේය, ඔහු මාව ශක්තිමත් කළේය. ඔහු මෙසේ කීවේය: “අතිශයින් ප්‍රියකරන ලද මනුෂ්‍යයාණෙනි, භය නොවන්න; ඔබට සමාදානය වේවා; ශක්තිමත් වන්න, එසේය, ශක්තිමත් වන්න.” ඔහු මා සමඟ කථා කළ විට මම ශක්තිමත් වීමෙන්, “මාගේ ස්වාමියා කථා කරනු මැනව; මන්ද ඔබ මා ශක්තිමත් කළෙහිය”යි කීවෙමි. එවිට ඔහු මෙසේ කීවේය: “මම ඔබ වෙත පැමිණියේ කුමක් සඳහාදැයි ඔබ දන්නෙහිද? දැන් මම පර්සියාවේ අධිපතියා සමඟ යුද්ධ කිරීමට ආපසු යන්නෙමි; මම පිටත්ව ගිය කල, බලව, ග්‍රීසියේ අධිපතියා පැමිණෙනු ඇත. එහෙත් සත්‍යයේ ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි ලියා ඇති දේ මම ඔබට පෙන්වන්නෙමි; මේ කාරණාවලදී මා සමඟ සිටින කිසිවෙකුත් නැත, ඔබගේ අධිපතියා වන මීකායෙල් පමණක්ය.” දානියෙල් 10:18–21.

Daniel is touched three times, and the first and third time he is touched by the angel Gabriel. The second time he is touched, it is by Christ. Daniel employed the same Hebrew word four times, but the first of the four times, in verse one, he was stating that he understood the “vision.” Understanding a truth is important, but it is not the same as experiencing the truth, as he did the other three times.

දානියෙල් තුන් වතාවක් ස්පර්ශ කරනු ලැබේ; පළමු හා තුන්වන වතාවලදී ඔහු ස්පර්ශ කරනු ලබන්නේ දූත ගබ්‍රියෙල් විසිනි. දෙවන වතාව ඔහු ස්පර්ශ කරනු ලැබූයේ ක්‍රිස්තුස් විසිනි. දානියෙල් එකම හෙබ්‍රෙව් වචනය වාර හතරක් භාවිත කළේය; එහෙත් ඒ හතරෙන් පළමු වතාව, පළමු පදයේදී, ඔහු “දර්ශනය” අවබෝධ කළ බව ප්‍රකාශ කරමින් සිටියේය. සත්‍යයක් අවබෝධ කිරීම වැදගත්ය, එහෙත් එය අනෙක් වාර තුනේදී ඔහු අත්දැකියාක් ලෙස ලබාගත් පරිදි සත්‍යය අත්දැකීම සමඟ සමාන නොවේ.

When Daniel’s days of mourning concluded he was given an experience of the vision, which he had an understanding of before the days of his mourning concluded. The experience is made up of three steps, represented by three touches. The first and the last touches were accomplished by Gabriel, and the middle touch was by Christ. The first and the last touches, were the first and last letters of the Hebrew alphabet. In that second step, Daniel recognizes his condition as a rebellious sinner in relation to his Lord, and thus the middle touch represents rebellion, as represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet.

දානියෙල්ගේ ශෝකකාලය අවසන් වූ කල, ඔහුට දර්ශනය පිළිබඳ අත්දැකීමක් දෙන ලදී; එය ඔහුගේ ශෝකකාලය අවසන් වීමට පෙරම ඔහුට අවබෝධයක් තිබූ එකකි. එම අත්දැකීම ස්පර්ශ තුනකින් නිරූපිත පියවර තුනකින් සමන්විතය. පළමු සහ අවසාන ස්පර්ශ ගබ්‍රියෙල් විසින් සිදු කරන ලද අතර, මධ්‍යම ස්පර්ශය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් කරන ලදී. පළමු සහ අවසාන ස්පර්ශයන් හෙබ්‍රෙව් අක්ෂර මාලාවේ පළමු සහ අවසාන අකුරු විය. එම දෙවන පියවරේදී, දානියෙල් තම ස්වාමීන්වහන්සේට සම්බන්ධයෙන් කැරලිගැසූ පව්කාරයෙකු වශයෙන් තම තත්ත්වය හඳුනාගනියි; එබැවින් මධ්‍යම ස්පර්ශය හෙබ්‍රෙව් අක්ෂර මාලාවේ දහතුන්වන අකුරින් නිරූපිත කැරැල්ල නියෝජනය කරයි.

> “But Peter was unmindful now of boats or lading. This miracle, above any other he had ever witnessed, was to him a manifestation of divine power. In Jesus he saw One who held all nature under His control. The presence of divinity revealed his own unholiness. Love for his Master, shame for his own unbelief, gratitude for the condescension of Christ, above all, the sense of his uncleanness in the presence of infinite purity, overwhelmed him. While his companions were securing the contents of the net, Peter fell at the Saviour’s feet, exclaiming, ‘Depart from me; for I am a sinful man, O Lord.’

> “නමුත් ඒ වෙලාවේ පේතෘස් නාවික යානා හෝ බඩු බාරය ගැන කිසිදු සැලකිල්ලක් නොදැක්වීය. ඔහු මෙතෙක් දුටු සියලු අද්භූත ක්‍රියා අතරින්, මේ අද්භූත ක්‍රියාව ඔහුට දේවීය බලයේ ප්‍රකාශයක් විය. යේසුස් තුළ ඔහු දුටුවේ සමස්ත ස්වභාවධර්මය තම පාලනය යටතේ තබාගෙන සිටින තැනැන්වහන්සේය. දේවත්වයේ සන්නිධිය ඔහුට තමන්ගේම අශුද්ධභාවය හෙළි කළේය. තම ස්වාමියා කෙරෙහි වූ ප්‍රේමය, තමන්ගේම අවිශ්වාසය ගැන වූ ලජ්ජාව, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පහත් වී පැමිණීම පිළිබඳ කෘතඥතාව, ඒ සියල්ලටත් වඩා අසීමිත පවිත්‍රත්වයේ සන්නිධියේ තම අපවිත්‍රභාවය පිළිබඳ වූ හැඟීම—මේ සියල්ල ඔහුව මුළුමනින්ම අභිබවා ගියේය. ඔහුගේ සගයන් දැලෙහි අඩංගු දේ සුරක්ෂිත කරමින් සිටියදී, පේතෘස් ගැලවුම්කරුවාණන්ගේ පාද අසල වැටී, ‘ස්වාමිනි, මා වෙතින් ඉවත් වන්න; මක්නිසාද මම පව්කාර මනුෂ්‍යයෙක්මි’ යයි හඬ නඟා කීවේය.”

> “It was the same presence of divine holiness that had caused the prophet Daniel to fall as one dead before the angel of God. He said, ‘My comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.’ So when Isaiah beheld the glory of the Lord, he exclaimed, ‘Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts.’ Daniel 10:8; Isaiah 6:5. Humanity, with its weakness and sin, was brought in contrast with the perfection of divinity, and he felt altogether deficient and unholy. Thus it has been with all who have been granted a view of God’s greatness and majesty.

> දෙවියන්ගේ දූතයා ඉදිරියේ මියගියෙකු මෙන් වැටී යාමට අනාගතවක්තෘ දානියෙල් හේතු කළේත් එම දිව්‍ය ශුද්ධත්වයේම සන්නිධියයි. ඔහු මෙසේ කීය: “මාගේ සුන්දරභාවය මා තුළ විනාශයට පත් විය, මා තුළ කිසි ශක්තියක් ඉතිරි නොවීය.” එසේම යෙසායා ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය දුටු විට, ඔහු මෙසේ ප්‍රකාශ කළේය: “අයෝ මට! මක්නිසාද මම නැසී ගියෙමි; මක්නිසාද මම අශුද්ධ තොල් ඇති මනුෂ්‍යයෙකි, අශුද්ධ තොල් ඇති ජනතාවක් අතර වාසය කරමි; එසේය, මක්නිසාද මාගේ ඇස් රාජයාණන්වහන්සේ වූ සේනාංකයන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ දුටුවේය.” දානියෙල් 10:8; යෙසායා 6:5. එවිට මනුෂ්‍යත්වය, එහි දුර්වලකමත් පාපයත් සමඟ, දේවත්වයේ පූර්ණත්වයට විරුද්ධත්වයෙන් ගෙනැවිත් තබන ලද අතර, ඔහු තමා සම්පූර්ණයෙන්ම අඩුවූ, අශුද්ධ වූ කෙනෙකු ලෙස අනුභව කළේය. දෙවියන්වහන්සේගේ මහත්කමත් මහිමාන්විතත්වයත් දකින්නට අවසර ලැබූ සියල්ලන්ගේ අත්දැකීමත් මෙසේම වී ඇත.

> “Peter exclaimed, ‘Depart from me; for I am a sinful man;’ yet he clung to the feet of Jesus, feeling that he could not be parted from Him. The Saviour answered, ‘Fear not; from henceforth thou shalt catch men.’ It was after Isaiah had beheld the holiness of God and his own unworthiness that he was entrusted with the divine message. It was after Peter had been led to self-renunciation and dependence upon divine power that he received the call to his work for Christ.” The Desire of Ages, 246.

> “පේතුරු උද්‌ඝෝෂණය කරමින්, ‘මා වෙතින් ඉවත්ව යන්න; මක්නිසාද මම පාපිෂ්ට මනුෂ්‍යයෙකි,’ යයි කීවේය; එහෙත් ඔහු යේසුස්වහන්සේගෙන් වෙන්ව සිටිය නොහැකි බව හදවතින් හැඟී, උන්වහන්සේගේ පාදවලට ඇලී සිටියේය. ගැළවුම්කාරයාණන් පිළිතුරු දෙමින්, ‘බිය නොවන්න; මේ මොහොතෙන් පටන් ඔබ මනුෂ්‍යයන් අල්ලන්නෙහිය,’ යයි වදාළසේක. යෙසායා දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධත්වයත් තමන්ගේම අනර්හභාවයත් දුටු පසුය, ඔහුට දේවීය පණිවිඩය භාර දෙන ලද්දේ. පේතුරුත් තම-අත්හැරීමක් කරාත් දේවීය බලය මත රඳා සිටීම කරාත් මෙහෙයවනු ලැබූ පසුය, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ උදෙසා වූ තම සේවයට කැඳවීම ඔහු ලැබුවේය.” The Desire of Ages, 246.

The “mareh” vision is the vision of Christ’s appearance, but the angel Gabriel is represented by the second and fourth time Daniel employed the word. The first time was a statement that Belteshazzar understood the vision, but the last three represent Daniel experiencing the vision. The three times Daniel experiences the vision, he is also touched.

“මරෙහ්” දර්ශනය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්‍රකාශවීමේ දර්ශනයයි; එහෙත් දානියෙල් එම වචනය භාවිත කළ දෙවන හා සිව්වන අවස්ථාවලදී ගාබ්‍රියෙල් දූතයා නිරූපණය කරයි. පළමු වතාවේදී එය බෙල්තෙෂස්සර් දර්ශනය තේරුම්ගත් බව ප්‍රකාශ කළ ප්‍රකාශනයක් වූ අතර, අවසාන තුන් වතාව දානියෙල් දර්ශනය අත්දකිමින් සිටින බව නිරූපණය කරයි. දානියෙල් දර්ශනය අත්දකින ඒ තුන් වතාවලදී, ඔහු ස්පර්ශ කරනු ලබන්නේද වෙයි.

The first time he was touched by Gabriel was after he had seen the appearance of the glorified Christ, and the experience left him in “a deep sleep on my face, and my face toward the ground.” The vision had produced a separation, for those who had been with him “saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves.” In the first disappointment, Jeremiah “sat alone, because of God’s hand,” and in Belteshazzar “there remained no strength” “for” his “comeliness was turned in me into corruption, and” he “retained no strength.”

ගබ්‍රියෙල් විසින් ඔහු ස්පර්ශ කරනු ලැබූ පළමු වතාවෙහි, එය වූයේ ඔහු මහിമාප්‍රාප්ත ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දර්ශනය දැක සිටි පසුය; එම අත්දැකීම නිසා ඔහු “මුහුණ බිමට හරවාගෙන, මාගේ මුහුණ මත ගැඹුරු නිද්‍රාවකට” වැටී ගියේය. එම දර්ශනයෙන් වෙන්වීමක් ඇතිවිය; මක්නිසාද ඔහු සමඟ සිටි අය “දර්ශනය නොදුටුවෝය; එහෙත් මහත් කම්පාවක් ඔවුන් පිටට පැමිණි බැවින් ඔව්හු සැඟවී සිටින පිණිස පලා ගියෝය.” පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමේදී, යෙරෙමියා “දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය නිසා තනිවම හිඳි” අතර, බෙල්තෙෂසර් තුළ “කිසි බලයක් ඉතිරි නොවීය,” “මක්නිසාද” ඔහුගේ “ශෝභාව මා තුළ කෙඩෙහිළි බවට හැරී ගොස් තිබුණි, සහ” ඔහු “කිසි බලයක් රඳවා නොගත්තේය.”

Once Gabriel touched him for the first time, Gabriel then sat Daniel upon his knees and the palms of his hands. He then commanded Daniel to understand the words he spoke and stand up, which he did, though he was trembling. Gabriel then provides Daniel a breakdown of what has occurred during the twenty-one days of Daniel’s mourning. He identified that after struggling with the kings of Persia for the twenty-one days, that Michael came down out of heaven to engage in the battle, and then Gabriel came to answer Daniel’s prayers and explain to Daniel “what shall befall thy people in the latter days.” When Michael came down out of heaven Gabriel was sent to explain the last days to Daniel.

ගාබ්‍රියෙල් ඔහුට පළමු වරට ස්පර්ශ කළ පසු, ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ව ඔහුගේ දණහිස් සහ අත්ල මත තැබීය. ඉන්පසු ඔහු කථා කළ වචන තේරුම් ගෙන නැගී සිටින ලෙස දානියෙල්ට ආඥා කළේය; ඔහු එසේ කළ නමුත් කම්පාවෙන් සිටියේය. එවිට ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ගේ ශෝකවීමේ දින විසි එක තුළ සිදු වූ දේ පිළිබඳ විස්තරාත්මක පැහැදිලි කිරීමක් දානියෙල්ට ලබා දෙයි. ඔහු පැහැදිලි කළේ පර්සියාවේ රජවරුන් සමඟ දින විසි එකක් පුරා අරගල කළ පසු, මීකායෙල් සටනට සහභාගී වීම සඳහා ස්වර්ගයෙන් බැස ආ බවත්, එවිට ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ගේ යාච්ඤාවලට පිළිතුරු දීමටත්, “අන්තිම දවස්වලදී නුඹේ ජනතාවට සිදු වන්නේ කුමක්දැයි” දානියෙල්ට පැහැදිලි කිරීමටත් පැමිණි බවත්ය. මීකායෙල් ස්වර්ගයෙන් බැස ආ විට, ගාබ්‍රියෙල් දානියෙල්ට අන්තිම දවස් පිළිබඳව පැහැදිලි කිරීමට එවනු ලැබීය.

Gabriel’s explanation was given to Daniel at the end of the twenty-one days of mourning, which, in the line upon line application of Revelation chapter eleven, represents when Ezekiel in chapter thirty-seven is twice commanded to prophesy to the dead bones, in order to raise the two prophets out of their graves. It occurs when Michael comes down out of heaven and resurrects the body of Moses, while refusing to interact with Satan in the book of Jude. Daniel is still going to be touched twice more after Gabriel had given him the overview of the days of mourning.

ගාබ්‍රියෙල්ගේ විවරණය දානියෙල්ට දෙන ලද්දේ දින විසි එකක ශෝකවිරතයේ අවසානයේදීය; එය, එළිදරව්ව එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ පේළියෙන් පේළියට යෙදීමේ අනුව, එසෙකියෙල් තිස්හත්වන අධ්‍යායයේ මියගිය අස්ථිවලට අනාවැකි පවසන ලෙස දෙවරක් අණ කරනු ලබන කාලය නියෝජනය කරයි, සොහොන්වලින් එම අනාගතවක්තෘවරුන් දෙදෙනා නැගිටුවීම පිණිසය. එය සිදුවන්නේ මිකායෙල් ස්වර්ගයෙන් බැස এসে, යූද පොතෙහි සාතන් සමඟ සම්බන්ධ වීමට ප්‍රතික්ෂේප කරමින්, මෝසෙස්ගේ ශරීරය නැවත නැඟිටුවන විටය. ගාබ්‍රියෙල් ශෝකවිරතයේ දින පිළිබඳ සාරාංශය ඔහුට දී තිබූ පසුවත්, දානියෙල් තව දෙවරක් ස්පර්ශ කරනු ලැබීමට යන්නෙය.

After Gabriel finished, Daniel, “set his face toward the ground, and he became dumb”, and then Christ Himself “touched” Daniel’s “lips,” and then Daniel “opened” his “mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me.”

ගබ්රියෙල් අවසන් කළ පසු, දානියෙල් “මුහුණ පොළොව දෙසට යොමු කර, නිශ්ශබ්ද විය”; එවිට ක්‍රිස්තුස් ස්වයං දානියෙල්ගේ “තොල් ස්පර්ශ කළ සේක”; එවිට දානියෙල් තම “කට විවෘත කර කතා කොට, මා ඉදිරියෙහි සිටින තැනැත්තාට මෙසේ කී ය: අනේ මාගේ ස්වාමිනි, දර්ශනය නිසා මාගේ ශෝක මතුපිට පැමිණි බැවින්, මට කිසි බලයක් ඉතිරි නොවීය. මක්නිසාද මේ මාගේ ස්වාමියාගේ සේවකයා වන මට, මේ මාගේ ස්වාමියා සමඟ කෙසේ කතා කළ හැක්කේ ද? මක්නිසාද මා සම්බන්ධයෙන් නම්, ඒ මොහොතේම මා තුළ කිසි බලයක් ඉතිරි නොවීය; මා තුළ හුස්ම ද ඉතිරි නොවීය.”

The experience of seeing and speaking with Christ humbles Daniel into the dust. He was dumb, and would have remained so if Christ had not touched his lips, as Isaiah’s lips had been touched by the coal from the altar.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ දකිමින් උන්වහන්සේ සමඟ කතා කළ අත්දැකීම දානියෙල්ව මැටි දක්වාම පහත් කළේය. ඔහු නිශ්ශබ්ද විය; යෙසායාගේ තොල් පූජාසනයෙන් ගෙන ආ ගිනිකණුවකින් ස්පර්ශ කරනු ලැබූ ලෙස, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඔහුගේ තොල් ස්පර්ශ නොකළේ නම් ඔහු එසේම සිටිනු ඇත.

We will continue this study in the next article.

අපි මෙම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියෙන් තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

> “As Isaiah beheld this revelation of the glory and majesty of his Lord, he was overwhelmed with a sense of the purity and holiness of God. How sharp the contrast between the matchless perfection of his Creator, and the sinful course of those who, with himself, had long been numbered among the chosen people of Israel and Judah! ‘Woe is me!’ he cried; ‘for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts.’ Verse 5. Standing, as it were, in the full light of the divine presence within the inner sanctuary, he realized that if left to his own imperfection and inefficiency, he would be utterly unable to accomplish the mission to which he had been called. But a seraph was sent to relieve him of his distress and to fit him for his great mission. A living coal from the altar was laid upon his lips, with the words, ‘Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged.’ Then the voice of God was heard saying, ‘Whom shall I send, and who will go for Us?’ and Isaiah responded, ‘Here am I; send me.’ Verses 7, 8.

> යෙසායා තම ස්වාමියාණන්ගේ තේජස හා මහත්ත්වය පිළිබඳ මෙම ප්‍රකාශනය දුටු කල, දෙවියන්වහන්සේගේ පවිත්‍රතාවය හා ශුද්ධභාවය පිළිබඳ ගැඹුරු හැඟීමකින් ඔහු අතිශයින් ආවේශිත විය. තම මැවුම්කරුගේ අසමාන සම්පූර්ණත්වයත්, තමා සමඟම දිගු කලක් ඉශ්‍රායෙල් හා යූදාහි තෝරාගත් ජනතාව අතර ගණන් කරනු ලැබූවන්ගේ පාපී ගමන්මඟත් අතර වූ විරුද්ධත්වය කොතරම් තියුණුද! “අහෝ, මාහට විනාශය! මක්නිසාද මම විනාශවූවෙමි; මක්නිසාද මම අපවිත්‍ර තොල් ඇති මනුෂ්‍යයෙක් වෙමි, සහ මම අපවිත්‍ර තොල් ඇති ජනතාවක මධ්‍යයේ වාසය කරමි; මක්නිසාද මාගේ ඇස් සෙබාඔත්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ වන රජු දුටුවේය.” 5වන පදය. අභ්‍යන්තර ශුද්ධස්ථානය තුළ දිව්‍ය සන්නිධානයේ පූර්ණ ආලෝකයෙහි නின்றාක් මෙන් සිටිමින්, තම අසම්පූර්ණත්වයත් අකාර්යක්ෂමත්වයත් පමණක් තබාගනු ලැබුවහොත්, තමන් කැඳවනු ලැබූ මෙහෙවර ඉටු කිරීමට තමා සම්පූර්ණයෙන්ම අසමත් වන බව ඔහු අවබෝධ කරගත්තේය. එහෙත්, ඔහුගේ කම්පාව දුරු කිරීමටත්, ඔහුගේ මහත් මෙහෙවර සඳහා ඔහුව සුදුස්සෙකු කිරීමටත් සෙරාප්වරයෙක් යවනු ලැබීය. පූජාසනයෙන් ගත් ජීවමාන අඟුරක් ඔහුගේ තොල් මත තබා, “බලව, මෙය නුඹේ තොල් ස්පර්ශ කළේය; එබැවින් නුඹේ අයුතුකම පහකරනු ලැබීය, නුඹේ පාපයද පවිත්‍ර කරනු ලැබීය” යන වචන කියනු ලැබීය. එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ හඬ ඇසුණේ, “මම කවුරුන් යවමිද, අප වෙනුවෙන් යන්නෝ කවුරුන්ද?” යන ලෙසය. එවිට යෙසායා ප්‍රතිචාර දක්වමින්, “මෙන්න, මම මෙහි සිටිමි; මා යවන්න” යයි කීවේය. 7, 8වන පදයන්.

> “The heavenly visitant bade the waiting messenger, ‘Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; And see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, And make their ears heavy, and shut their eyes; Lest they see with their eyes, and hear with their ears, And understand with their heart, And convert, and be healed.” Verses 9, 10.

> ස්වර්ගීය පැමිණි අමුත්තා බලා සිටි දූතයාට මෙසේ අණ කළේය: “යන්න, මේ ජනතාවට කියන්න, නුඹලා සැබවින්ම අසන්නහුය, එහෙත් තේරුම් නොගන්නහුය; සැබවින්ම දකින්නහුය, එහෙත් අවබෝධ නොකරන්නහුය. මේ ජනතාවගේ සිත තෙලෙන්නට සලස්වන්න, ඔවුන්ගේ කන් බර කරවන්න, ඔවුන්ගේ ඇස් වසා දමන්න; එසේ නොවුවහොත් ඔවුන් තම ඇස්වලින් දැක, තම කන්වලින් අසා, තම සිතින් තේරුම්ගෙන, හැරී, සුව ලබනවා ඇත.” 9, 10 වාක්‍ය.

> “The prophet’s duty was plain; he was to lift his voice in protest against the prevailing evils. But he dreaded to undertake the work without some assurance of hope. ‘Lord, how long?’ he inquired. Verse 11. Are none of Thy chosen people ever to understand and repent and be healed?

> අනාගතවක්තෘවරයාගේ කර්තව්‍යය පැහැදිලි වූයේය; පවතිමින් තිබූ අධික දුෂ්ටකම්වලට විරුද්ධව විරෝධයේ හඬ ඔසවා කතා කළ යුතු වූයේය. එහෙත් යම් බලාපොරොත්තුවක සහතිකයක් නොමැතිව එම කාර්යය භාරගැනීමට ඔහු බිය වූයේය. “ස්වාමීනි, කොපමණ කාලයක්ද?” යයි ඔහු විමසා සිටියේය. 11 වන පදය. ඔබ තෝරාගත් ඔබගේ ජනතාවගෙන් එක් අයෙකු හෝ කිසි කලෙකත් තේරුම්ගෙන, පසුතැවිලි වී, සුව නොලබනවාද?

> “His burden of soul in behalf of erring Judah was not to be borne in vain. His mission was not to be wholly fruitless. Yet the evils that had been multiplying for many generations could not be removed in his day. Throughout his lifetime he must be a patient, courageous teacher—a prophet of hope as well as of doom. The divine purpose finally accomplished, the full fruitage of his efforts, and of the labors of all God’s faithful messengers, would appear. A remnant should be saved. That this might be brought about, the messages of warning and entreaty were to be delivered to the rebellious nation, the Lord declared: ‘Until the cities be wasted without inhabitant, And the houses without man, And the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, And there be a great forsaking in the midst of the land.’ Verse 11, 12.

> “මඟ වැරදී ගිය යූදා වෙනුවෙන් ඔහුගේ ආත්මයේ බර නිෂ්ඵලව දරාගත යුතු එකක් නොවීය. ඔහුගේ මෙහෙවර සම්පූර්ණයෙන්ම ඵලරහිත විය යුතුද නොවීය. එහෙත් බොහෝ පරම්පරා ගණනාවක් පුරා වැඩිවෙමින් ආ අකුසල් ඔහුගේ දවසේදී ඉවත් කළ නොහැකි විය. ඔහුගේ මුළු ජීවිත කාලය පුරාම ඔහු ඉවසීමෙන් හා ධෛර්යයෙන් යුත් ගුරුවරයෙකු විය යුතු විය—විනාශයේ පණිවුඩයක් ප්‍රකාශ කරන අනාගතවක්තෘවරයෙකු පමණක් නොව, බලාපොරොත්තුවේ අනාගතවක්තෘවරයෙකුද විය යුතු විය. අවසානයේ ඉටු කරනු ලබන දේවීය අරමුණද, ඔහුගේ උත්සාහයන්හි සම්පූර්ණ ඵලද, දෙවියන්වහන්සේගේ සියලු විශ්වාසවන්ත පණිවුඩකාරයන්ගේ ප්‍රයත්නවල ඵලද, ප්‍රකාශ වන්නේය. ඉතිරිව සිටින කොටසක් ගළවනු ලබන්නෝය. මෙය සිදුවනු පිණිස, කැරලිගැසූ ජාතියට අනතුරු ඇඟවීමේ හා අයැදීමේ පණිවුඩ ප්‍රකාශ කළ යුතු බව ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කළසේක: ‘නගර වාසියන් නැතිව නාස්තිවී යන තුරුත්, ගෙවල් මනුෂ්‍යයන් නැතිව පවතින තුරුත්, දේශය සම්පූර්ණයෙන් පාළුවට යන තුරුත්, ස්වාමීන්වහන්සේ මනුෂ්‍යයන් දුරට ඉවත් කරන තුරුත්, දේශය මැද මහත් අත්හැර දැමීමක් ඇති වන තුරුත්.’ 11, 12 පද.”

> “The heavy judgments that were to befall the impenitent,—war, exile, oppression, the loss of power and prestige among the nations,—all these were to come in order that those who would recognize in them the hand of an offended God might be led to repent. The ten tribes of the northern kingdom were soon to be scattered among the nations and their cities left desolate; the destroying armies of hostile nations were to sweep over their land again and again; even Jerusalem was finally to fall, and Judah was to be carried away captive; yet the Promised Land was not to remain wholly forsaken forever. The assurance of the heavenly visitant to Isaiah was: ‘In it shall be a tenth, And it shall return, and shall be eaten: As a teil tree, and as an oak, Whose substance is in them, when they cast their leaves: So the holy seed shall be the substance thereof.’ Verse 13.

> පසුතැවිලි නොවන්නාවූ අය මත පැමිණීමට නියමිත වූ ගුරුත්වාකාර විනිශ්චයන්—යුද්ධය, දේශනිකාල්පනය, පීඩනය, ජාතීන් අතර බලය හා ගෞරවය අහිමිවීම—මෙය සියල්ල පැමිණිය යුත්තේ, ඒවා තුළ අමනාප වූ දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය හඳුනාගන්නෝ පසුතැවිලි වීමට පෙළඹවනු ලබන පිණිසය. උතුරු රාජ්‍යයේ ගෝත්‍ර දහය ඉක්මනින් ජාතීන් අතර විසිරී යාමටත් ඔවුන්ගේ නගර පාලු කර තැබීමටත් නියමිත විය; විරුද්ධ ජාතීන්ගේ විනාශකාරී සෙනාවෝ නැවත නැවතත් ඔවුන්ගේ දේශය මත වාරා වාරයෙන් ගසා යාමටත් නියමිත විය; අවසානයේ යෙරුසලම ද වැටීමටත්, යූදා වහල්කමට ගෙන යාමටත් නියමිත විය; එහෙත් පොරොන්දු දේශය සම්පූර්ණයෙන්ම සදාකාලයටම අත්හැර දැමී නොසිටිනු ඇත. ස්වර්ගීය පැමිණිලි කරුවා විසින් යෙසායාට දෙන ලද සහතිකය මෙසේය: ‘නමුත් එහි දසයෙන් එකක් ඇතිවන්නේය, එය නැවත පැමිණ, විනාශ කරනු ලබන්නේය. පත්‍ර හෙළන කල ද, තෙරෙබින්ත් ගසක් මෙන්ද, ඕක් ගසක් මෙන්ද, ඒවායේ වස්තුව ඒවා තුළ පවතින්නේය. එසේම ශුද්ධ බීජය එහි වස්තුව වන්නේය.’ පදය 13.

> “This assurance of the final fulfillment of God’s purpose brought courage to the heart of Isaiah. What though earthly powers array themselves against Judah? What though the Lord’s messenger meet with opposition and resistance? Isaiah had seen the King, the Lord of hosts; he had heard the song of the seraphim, ‘The whole earth is full of His glory;’ he had the promise that the messages of Jehovah to backsliding Judah would be accompanied by the convicting power of the Holy Spirit; and the prophet was nerved for the work before him. Verse 3. Throughout his long and arduous mission he carried with him the memory of this vision. For sixty years or more he stood before the children of Judah as a prophet of hope, waxing bolder and still bolder in his predictions of the future triumph of the church.” Prophets and Kings, 307–310.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණේ අවසාන සම්පූර්ණ වීම පිළිබඳ මෙම සහතිකය යෙසායාගේ හදවතට ධෛර්යය ගෙන ආවේය. භූමික බලයන් යූදාට විරුද්ධව පෙළගැසුණත් කුමක්ද? ස්වාමින්වහන්සේගේ දූතයාට විරුද්ධතාවය හා ප්‍රතිරෝධය හමුවුණත් කුමක්ද? යෙසායා රජුනං, සේනාවල ස්වාමින්වහන්සේ දැක තිබුණේය; ඔහු සෙරාපවරුන්ගේ ගීතය, ‘මුළු පොළොවම උන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පිරී ඇත’ යනුවෙන්, අසා තිබුණේය; පසුබැසී ගිය යූදාට යෙහෝවාගේ පණිවිඩ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වරද පෙන්වා දෙන බලය සමඟ එක්ව පැමිණෙන බවට වූ පොරොන්දුවද ඔහුට තිබුණේය; එබැවින් තම ඉදිරි කාර්යය සඳහා අනාගතවක්තෘයා ශක්තිමත් කරනු ලැබීය. 3 වන පදය. ඔහුගේ දිගු හා දුෂ්කර මෙහෙවර පුරාම මෙම දර්ශනයේ මතකය ඔහු සමඟ රැගෙන ගියේය. අවුරුදු හැටක් හෝ ඊට වැඩි කාලයක් ඔහු බලාපොරොත්තුවේ අනාගතවක්තෘයෙකු ලෙස යූදාගේ දරුවන් ඉදිරියේ සිටියේය; සභාවේ අනාගත ජයග්‍රහණය පිළිබඳ තම අනාවැකිවලදී තව තවත් නිර්භීතව, තව තවත් ධෛර්යසම්පන්නව වැඩෙමින්.” Prophets and Kings, 307–310.

Back to Articles