Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Seven

දානියෙල්ගේ පොත - අංක පනස් හතයි

Unveiling the Prophetic Secrets of Revelation: A Journey Through End-Time Prophecies

එළිදරව් පොතේ අනාගතවාණිජ රහස් අනාවරණය කිරීම: අවසාන කාලයේ අනාවැකි අතරින් ගමනක්

Author

Jeff Pippenger

Published

January 21, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

All the prophets speak of the end of the world, and all the prophecies meet and end in the book of Revelation. In the book of Revelation, the same line is taken up as in the book of Daniel, for they are the same book. All of these prophetic principles have been firmly recorded in the previous articles. In the book of Revelation, we are informed that just before probation closes there is a prophecy that has been sealed up that is unsealed. These articles have been setting forth the prophetic elements connected to the message in the book of Revelation that is now being unsealed. The message is not a singular prophetic truth, and every element of the message that is being unsealed falls into the category of the Revelation of Jesus Christ.

සියලු අනාගතවක්තෘවරු ලෝකයේ අවසානය පිළිබඳ කථා කරති, සහ සියලු අනාගතවාක්‍යයන් එළිදරව් පොතේ එකතු වී එහිදී අවසන් වෙති. එළිදරව් පොත තුළ, දානියෙල්ගේ පොතෙහි ඇති ඒම රේඛාවම නැවත ගෙන යන ලද්දේය, මක්නිසාද ඒවා එකම පොතක් වන බැවිනි. මෙම සියලු අනාවැකිමය මූලධර්ම පෙර ලිපිවල දෘඪ ලෙස සටහන් කර ඇත. එළිදරව් පොතෙහි, කරුණාවේ කාලය අවසන් වීමට ඉතා ආසන්නයෙන්, මුද්‍රා තබා තිබූ අනාවැකියක් මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබන බව අපට දැනුම් දෙනු ලැබේ. මෙම ලිපි දැන් මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබමින් පවතින එළිදරව් පොතේ පණිවිඩයට සම්බන්ධ අනාවැකිමය අංග ඉදිරිපත් කරමින් ඇත. එම පණිවිඩය එකම අනාවැකිමය සත්‍යයක් නොවන අතර, මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබමින් පවතින එම පණිවිඩයේ සෑම අංගයක්ම යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව යන කාණ්ඩයට අයත් වේ.

The message is unsealed just before the close of probation, when the “time is at hand.” The books of Daniel and Revelation, in association with the commentary from the writings of the Spirit of Prophecy, are very specific concerning the process associated with the unsealing of a prophetic message. It is the Lion of the tribe of Judah who accomplishes the unsealing, and when he does so he employs a structured method for presenting the message. He receives the message from the Father, who is represented as holding the Bible as it is sealed with seven seals. The Lion of the tribe of Judah, who is also the root of David and the Lamb that was slain, takes the book from the Father and removes the seals.

“කාලය ආසන්නය” වන විට, කෘපාකාලය අවසන් වීමට සුළු කාලයකට පෙර, මෙම පණිවිඩය මුද්‍රාභංග කරනු ලැබේ. දානියෙල් සහ එළිදරව් පොත්, අනාවැකි ආත්මයේ ලේඛනවල ඇති විවරණය සමඟ සම්බන්ධව, අනාවැකිමය පණිවිඩයක් මුද්‍රාභංග කිරීම හා සම්බන්ධ ක්‍රියාවලිය පිළිබඳ ඉතා නිශ්චිතව කතා කරයි. මුද්‍රාභංග කිරීම ඉටු කරන්නේ යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයාය; ඔහු එය කරන විට, පණිවිඩය ඉදිරිපත් කිරීමට ව්‍යුහගත ක්‍රමයක් භාවිතා කරයි. ඔහු පියාණන් වෙතින් පණිවිඩය ලබයි; පියාණන් සත් මුද්‍රාවලින් මුද්‍රා කර ඇති බයිබලය අත දරා සිටින්නෙකු ලෙස නිරූපිතය. යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා වන, දාවිත්ගේ මුලද මරාදමන ලද බැටළු පැටවාද වන ඔහු, පියාණන් වෙතින් එම පොත ගෙන මුද්‍රා ඉවත් කරයි.

Jesus then gives the message to Gabriel, who along with other angels conveys the message to a prophet who writes the message and sends it to the churches. When the time to unseal the prophetic message is at hand the opening of the prophetic message produces a three-step testing process, that tests those within the churches who are the target audience of the prophet’s writing, and based upon the individual response of those church members, they determine whether they are in one of two classes. Those that accept the increase of knowledge which is produced by the message that is unsealed are identified as the “wise,” and those who do not are identified by Daniel as the “wicked,” and by Matthew as the “foolish”.

ඉන්පසු යේසුස්වහන්සේ එම පණිවිඩය ගැබ්‍රියෙල්ට දෙන අතර, ඔහු අනෙකුත් දූතයන් සමඟ එක්ව එම පණිවිඩය ලියන සහ එය සභාවන් වෙත යවන අනාගතවක්තෘවරයෙකු වෙත එය ප්‍රකාශ කරයි. අනාවැකිමය පණිවිඩය මුද්‍රාවෙන් විවෘත කළ යුතු කාලය ළඟා වූ විට, එම පණිවිඩය විවෘත කිරීමෙන් පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් උපදවයි; එම ක්‍රියාවලිය, අනාගතවක්තෘවරයාගේ ලේඛනයේ ඉලක්කගත ප්‍රේක්ෂකයන් වන සභාවන් අභ්‍යන්තරයේ සිටින අය පරීක්ෂා කරයි. තවද, එම සභා සාමාජිකයන්ගේ පුද්ගලික ප්‍රතිචාරය අනුව, ඔවුන් වර්ග දෙකෙන් එකකට අයත්ද යන්න තීරණය කරනු ලබයි. මුද්‍රාවෙන් විවෘත කරන ලද පණිවිඩය නිසා උපදවන දැනුම වැඩිවීම පිළිගන්නෝ “නුවණැත්තෝ” ලෙස හඳුනාගනු ලබති; එය පිළි නොගන්නෝ දානියෙල් විසින් “දුෂ්ටයන්” ලෙසත්, මතෙව් විසින් “මෝඩයන්” ලෙසත් හඳුනාගනු ලබති.

All of these factors connected with the unsealing of the final prophetic secret are addressed and emphasized in verse nine of Revelation seventeen, for it identifies an element of the Revelation of Jesus Christ that will test the two classes of worshippers. It does so by identifying that it is the “wise” that will understand the message that follows the warning flag of the verse.

අවසාන අනාගතවාණිමය රහස අමුදවනු ලැබීම සමඟ සම්බන්ධ වූ මේ සියලු කරුණු ප්‍රකාශනය සතළිස් හතළිස් වන පරිච්ඡේදයේ නවවන වචනයෙහි සලකා බලනු ලබන අතර විශේෂයෙන් අවධාරණය කරනු ලැබේ; මක්නිසාද එය නමස්කාරක වර්ග දෙක පරීක්ෂා කරනු ලබන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ගේ ප්‍රකාශනයෙහි එක් අංගයක් හඳුනා දෙයි. එය එසේ කරන්නේ, එම වචනයේ අනතුරු ඇඟවීමේ ධජය අනුගමනය කරන පණිවිඩය තේරුම් ගන්නේ “ඥානවන්තයෝ” බව හඳුනා දීමෙනි.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> මෙය ප්‍රඥාව ඇති මනසය. හිස් සත නම් ස්ත්‍රිය හිඳින කඳු සතය. එසේම රජවරු සතක් ඇත; පස්දෙනෙක් වැටී ගියෝය, එක් කෙනෙක් ඇත, අනෙකා තවම පැමිණ නැත; ඔහු පැමිණි කල, ඔහු සුළු කාලයක් පමණක් පවතිනු යුතුය. පෙර සිටි, දැන් නොසිටින මෘගයා—ඔහුම අටවෙනියාය; ඔහු සත් දෙනාගෙන් එකෙකි, තවද විනාශයට යයි. එළිදරව් 17:9–11.

The “mind that has wisdom,” is the mind of the “wise.” The “wise” understand the increase of knowledge, and the increase of knowledge that is represented immediately after the prophetic marker, which identifies a truth that will be understood by the wise and rejected by the wicked, is the truth associated with the kingdoms of Bible prophecy set forth in the verses that follow. Those verses represent the last illustration of the kingdoms of Bible prophecy, and what is unsealed in the last days is that those eight kingdoms have also been represented in the first illustration of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter two.

“ප්‍රඥාව ඇති මනස” යනු “ප්‍රඥාවන්තයන්ගේ” මනසය. “ප්‍රඥාවන්තයෝ” දැනුමේ වර්ධනය ද, එමෙන්ම ප්‍රඥාපන ලකුණට වහාම පසුපසින් නිරූපිත දැනුමේ වර්ධනය ද තේරුම් ගනිති. එම ලකුණ හඳුනා දෙන්නේ ප්‍රඥාවන්තයන් විසින් අවබෝධ කරනු ලබන, නමුත් දුෂ්ටයන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන සත්‍යයකි; එය, ඊළඟට එන පදවල ඉදිරිපත් කර ඇති බයිබල් අනාවැකියේ රාජ්‍යයන්ට අදාළ සත්‍යයයි. එම පද බයිබල් අනාවැකියේ රාජ්‍යයන් පිළිබඳ අවසාන උපමාදර්ශනය නියෝජනය කරයි; අවසාන දිනවලදී මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලබන්නේ, එම රාජ්‍ය අට ද දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ බයිබල් අනාවැකියේ රාජ්‍යයන් පිළිබඳ පළමු උපමාදර්ශනය තුළද නිරූපණය කර තිබෙන බවයි.

The revelation of the truth upholds the limited view of the kingdoms of Bible prophecy that made up one of Miller’s jewels, but it shone ten times brighter, for it possesses much more truth than the Millerites understood from their limited point in history, and it represents a test as represented by the number “ten,” and by the warning beacon of the introductory warning of “here is the mind that has wisdom,” prophetically interpreted as, the following truth will test the churches that are sent the message that is unsealed just before the close of probation.

සත්‍යයේ එළිදරව්ව, මිලර්ගේ මැණික්වලින් එකක් වූ බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්‍යයන් පිළිබඳ සීමිත දෘෂ්ටිය තහවුරු කරයි; එහෙත් එය දසගුණයකින් වැඩි ප්‍රභාමත් විය, මක්නිසාද එය ඉතිහාසයේ තමන් සිටි සීමිත ස්ථානයෙන් මිලරයිට්වරුන් අවබෝධ කරගත් ප්‍රමාණයට වඩා බෙහෙවින් වැඩි සත්‍යයක් අන්තර්ගත කරගෙන ඇති බැවින්ය, තවද එය “දහය” යන සංඛ්‍යාවෙන් නිරූපිත පරීක්ෂණයක්ද, “මෙහි ප්‍රඥාව ඇති මනස තිබේ” යන ආරම්භක අනතුරු ඇඟවීමේ අනතුරු ප්‍රදීපයෙන්ද නිරූපිත පරීක්ෂණයක්ද වන අතර, එය අනාවැකියෙන් අර්ථකථනය කළ විට මෙසේය: පරීක්ෂාකාලය අවසන් වීමට මඳකට පෙර මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලබන පණිවිඩය යවනු ලබන සභාවන් මෙම පහත දැක්වෙන සත්‍යය මගින් පරීක්ෂා කරනු ලබනු ඇත.

In Revelation seventeen John was carried into the wilderness of twelve hundred and sixty years of papal darkness. He was placed at the very end of that period in 1798, which is the identical history he was placed at in Revelation thirteen.

ප්‍රකාශනය දහහතේදී යොහන් පಾಪාධිපති අන්ධකාරයේ වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක කාන්තාරයට රැගෙන යනු ලැබීය. ඔහු එම කාලපරිච්ඡේදයේ සම්පූර්ණ අවසානයේ, එනම් 1798 දී, ස්ථාපිත කරනු ලැබුවේය; එය ප්‍රකාශනය දහතුනේදීද ඔහු ස්ථාපිත කරනු ලැබූ එකම ඉතිහාසයයි.

> And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. Revelation 13:1.

> ඒ අනතුරුව මම මුහුදේ වැල්ල මත සිටියෙමි; එවිට මුහුදෙන් මතු වී එන මෘගයෙකු දැකියෙමි. ඔහුට හිස් සතක්ද අඟ දහයක්ද තිබුණේය; ඔහුගේ අඟ මත කිරුළු දහයක්ද, ඔහුගේ හිස් මත දේව අපහාසයේ නාමයද තිබුණේය. එළිදරව් 13:1.

The “sand of the sea” represents 1798, for it represents the historical vantage point where John was shown the papacy (the beast of the sea) in the past tense, and the United States (the beast of the earth) rising up, and ultimately speaking as a dragon at the soon-coming Sunday law. Then the earth beast forces the world to accept the “image of the beast,” that would speak and implement Sunday legislation upon the entire world.

“මුහුදේ වැලි” යන්න 1798 නියෝජනය කරයි; මක්නිසාද එය යොහන්ට අතීතකාලීන ස්වරූපයෙන් පාප්ත්වය (මුහුදේ මෘගයා) පෙන්වා දෙන ලද, එක්සත් ජනපදය (පොළොවේ මෘගයා) උදාවෙමින් සිටින බවත්, අවසානයේ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී ද්‍රාගන්වරයෙකු මෙන් කථා කරන බවත් දැක්වූ එම ඓතිහාසික දෘෂ්ටිස්ථානය නියෝජනය කරන බැවිනි. එවිට පොළොවේ මෘගයා ලෝකය “මෘගයාගේ රූපය” පිළිගැනීමට බලකරයි; එය කථා කර මුළු ලෝකය පුරා ඉරිදා නීතිමය ව්‍යවස්ථා ක්‍රියාත්මක කරනු ඇත.

> “At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.

> පාප්‍යත්වය තම බලයෙන් වංචිත කරනු ලැබ, පීඩනයෙන් වැළකී සිටීමට බලකෙරුණු කාලයේදී, යෝහන් ද්‍රාගන්ගේ හඬ ප්‍රතිධ്വනිකරමින්, එම කුරිරු හා දේවනින්දිත ක්‍රියාවම ඉදිරියට ගෙනයෑම සඳහා උදිත වන නව බලයක් දුටුවේය. දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවටත් ව්‍යවස්ථාවටත් විරුද්ධව යුද්ධ කිරීමට නියමිත අවසාන බලය වන මෙම බලය, බැටළු පැටවෙකුගේ අඟ ඇති මෘගයෙකු ලෙස නිරූපණය කර ඇත. එයට පෙර වූ මෘගයන් මුහුදෙන් උදාවූ නමුත්, මෙය භූමියෙන් උදා විය; එය සංකේතවත් කළ ජාතිය—එක්සත් ජනපදය—සාමකාමී ලෙස උදාවීම එයින් නිරූපණය විය.” Signs of the Times, February 8, 1910.

John is taken to the same vantage point of history to receive the final presentation of the kingdoms of Bible prophecy in chapter seventeen. Standing at that vantage point the kingdoms are presented. He is first informed that the beast controls both church and state, for she is seated upon not only seven heads, but also seven mountains. The seating of the great whore is identifying that she is the one riding the beast, and the one who rides the beast is the one who controls the beast.

යොහන්, දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ බයිබල් අනාගතවාදයේ රාජ්‍යයන්ගේ අවසාන ඉදිරිපත් කිරීම ලැබීමට, ඉතිහාසයේ එමම නිරීක්ෂණ-ස්ථානයට ගෙන යනු ලැබේ. එම නිරීක්ෂණ-ස්ථානයෙහි සිට රාජ්‍යයන් ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ. මුලින්ම ඔහුට දන්වනු ලබන්නේ, එම මෘගයා සභාවත් රාජ්‍යයත් දෙකම පාලනය කරන බවය; මක්නිසාද ඇය හිස හතක් මත පමණක් නොව, කඳු හතක් මත ද අසුන්ගෙන සිටින බැවිනි. එම මහ වේශ්‍යාවගේ අසුන්ගැනීමෙන් හඳුන්වා දෙන්නේ, ඇය මෘගයා මත පැදෙමින් සිටින තැනැත්තිය බවත්, මෘගයා මත පැදෙන්නේ කවරෙකුද, මෘගයා පාලනය කරන්නේත් ඔහුම බවත්ය.

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> තවද නුඹ දුටු ස්ත්‍රිය නම් පොළොවේ රජවරුන් කෙරෙහි පාලනය කරන එම මහත් නගරය ය. එළිදරව් 17:18.

The word “reigneth” means to hold and to rule over. A rider rules over the beast by holding the reins. The papacy rules over seven heads and also over seven mountains. In Daniel chapter two, Daniel informs Nebuchadnezzar that he is the “head” of gold. In Isaiah chapter seven a “head” is also a king, a capitol or a kingdom.

“රජකම් කරයි” යන වචනයේ අර්ථය වන්නේ අල්ලා තබා ගැනීමත්, පාලනය කිරීමත්ය. අසුනේ හිඳින රෝහකයෙකු ලගාම් අල්ලා තබාගෙන සත්වයා මත පාලනය කරයි. පාප් පදවිය හිස් සත්ටත්, කඳු සත්ටත් මත පාලනය කරයි. දානියෙල් පොතේ දෙවන අධ්‍යායෙහි, දානියෙල් නෙබුකද්නෙශ්සරට ඔහු රන් “හිස” බව දන්වයි. යෙසායා පොතේ හත්වන අධ්‍යායෙහි “හිස” යනු රජෙකුද, අගනුවරක්ද, නැතහොත් රාජ්‍යයක්ද වේ.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.

> සිරියාවේ හිස දමස්කය ය, දමස්කයේ හිස රෙසීන් ය; තවද අවුරුදු හැටපහක් ඇතුළත එප්‍රායිම් ජනතාවක් නොවෙන ලෙස බිඳ දමනු ලැබේ. එප්‍රායිම්ගේ හිස සමාරියාව ය, සමාරියාවේ හිස රෙමලියාගේ පුත්‍රයා ය. ඔබ විශ්වාස නොකරන්නේ නම්, නියත වශයෙන් ඔබ ස්ථිර කරනු නොලැබෙන්නහු ය. යෙසායා 7:7, 8.

The papacy, which is the woman riding the beast, rules over all the kings of the earth. Those kings are represented as “ten kings,” that are the dragon-power of the last days. They are the kings the whore of Tyre commits fornication with. Those “ten kings” have been forced to accept the authority of the papacy, but the premier king of those ten kings is the United States. The United States is therefore also represented by Ahab, the king of the ten northern kingdoms of Israel. The number “seven” represents “complete,” and when the papacy is portrayed as reigning over the kings of the earth, she is also reigning over the ten kings and she is seated upon the seven heads.

මෘගයා මත සවාරිය කරනු ලබන ස්ත්‍රිය වූ පාප්ධුරය, පෘථිවියේ සියලු රජවරුන් මත ආධිපත්‍යය පවත්වයි. එම රජවරුන් “රජවරුන් දසදෙනෙක්” ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන අතර, ඔවුන් අවසාන දවස්වල ද්‍රාගන්-බලයය. ඔවුන් තීර්හි වේශ්‍යාව විසින් ව්‍යාභිචාරය කරනු ලබන රජවරුන්ය. එම “රජවරුන් දසදෙනා” පාප්ධුරයේ අධිකාරිය පිළිගැනීමට බල කෙරී ඇත; එහෙත් එම රජවරුන් දසදෙනා අතර ප්‍රමුඛ රජු එක්සත් ජනපදයයි. එබැවින් එක්සත් ජනපදය, ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජ්‍ය දහයේ රජු වූ ආහාබ් විසින්ද නිරූපණය කරනු ලැබේ. “හත” යන සංඛ්‍යාව “සම්පූර්ණ” යන්න නියෝජනය කරයි; පාප්ධුරය පෘථිවියේ රජවරුන් මත රාජ්‍ය කරන ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන විට, ඇය රජවරුන් දසදෙනා මතද රාජ්‍ය කරමින් සිටින අතර, ඇය හිස් හත මත අසුන්ගෙන සිටින්නීය.

Here is the mind that has wisdom, for the wise of the last days employ the methodology of “line upon line,” and they recognize that each of the symbols of the statecraft that the whore rules over identify the same truth. She also rules over seven mountains, and the Millerites identified a “mountain” in Bible prophecy as a symbol of a kingdom, but they also identified that symbols have more than one meaning.

ඥානවන්තකම ඇති සිත මෙන්න; මන්ද අන්තිම දවස්වල ප්‍රඥාවන්තයෝ “පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදය භාවිතා කරති, තවද වෛශ්‍යාණිය ආධිපත්‍යය දරන රාජ්‍යකලාපනයේ සෑම සංකේතයක්ම එකම සත්‍යය හෙළි කරන බව ඔව්හු හඳුනාගනිති. ඇය කඳු හතක් මතද ආධිපත්‍යය දරන්නීය; තවද මිලරයිට්වරු බයිබල් අනාවැකියේ “කන්දක්” යනු රාජ්‍යයක සංකේතයක් ලෙස හඳුනාගත් නමුත්, සංකේතවලට එක් අර්ථයකට වඩා අර්ථ තිබෙන බවද ඔව්හු හඳුනාගත්හ.

Mountains are also a symbol of a church. The “glorious holy mountain” in the Scriptures represents God’s church.

කඳු ද සභාවක සංකේතයකි. ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි සඳහන් “මහිමාන්විත ශුද්ධ කන්ද” දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව නිරූපණය කරයි.

> The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:1–3.

> අමොස්ගේ පුත්‍රයා වූ යෙසායා, යූදා සහ යෙරුසලමේ පිළිබඳව දුටු වචනය මෙයයි. අවසාන දවස්වලදී, සමිඳාණන්වහන්සේගේ ගෘහයේ කන්ද කඳු මුදුනෙහි ස්ථාපිත වන්නේය, එය කුඩා කඳු වලට වඩා උසස් කරනු ලබන්නේය; සියලු ජාතීහු එයට ගලා එන්නෝය. බොහෝ ජනතාව ගොස් කියන්නෝය, “එන්න, අපි සමිඳාණන්වහන්සේගේ කන්දට, යාකොබ්ගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයට නැඟෙමු; උන්වහන්සේ තමන්වහන්සේගේ මාර්ගයන් පිළිබඳ අපට උගන්වන සේක, අපි උන්වහන්සේගේ මාර්ගවල ගමන් කරන්නෙමු.” මන්ද, නීතිය සියොන්වලින් පිටතට යන්නේය, සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය යෙරුසලමෙන්ය. යෙසායා 2:1–3.

The “Lord’s house” is His church, and it is a “mountain.” The great whore is seated upon seven mountains, thus identifying that she rules over all the churches, just as she rules over all the kings. She has control over all the churches and all the states in all the world.

“ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහය” උන්වහන්සේගේ සභාව වන අතර, එය “කන්දක්” ය. මහත් වේශ්‍යාව කඳු හතක් මත අසුන්ගෙන සිටින්නීය; එමගින් ඇය සියලු රජවරුන් මත පාලනය කරන ලෙසම සියලු සභා මත ද පාලනය කරන බව හඳුනාගනු ලැබේ. ඇය සම්පූර්ණ ලෝකයේ සියලු සභා සහ සියලු රාජ්‍යයන් මත පාලනය කරයි.

The vision that Isaiah is identifying that came to him “concerning Judah and Jerusalem,” that we just cited, continues on, and it is still the same passage in chapter four, and according to Isaiah it is the “same day” that people say, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob.” In that same period of time “seven women” are identified.

අප දැන් උපුටා දැක්වූ, “යූදා සහ යෙරුසලම සම්බන්ධයෙන්” තමන් වෙත පැමිණි බව යෙසායා හඳුන්වා දක්වන දර්ශනය ඉදිරියටම కొనసాగෙයි; එය තවමත් සිව්වන පරිච්ඡේදයේ ඒම ඡේදයම වේ. යෙසායාගේ ප්‍රකාශය අනුව, “එන්න, අපි සමිඳාණන් වහන්සේගේ කන්දට, යාකොබ්ගේ දෙවියන් වහන්සේගේ ගෘහයට නැඟී යමු” යයි ජනයා පවසන එය “එකම දවස” ය. ඒ එකම කාලපරිච්ඡේදය තුළ “ස්ත්‍රීන් සත්දෙනෙක්” හඳුනා දක්වනු ලැබෙති.

> And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem: When the Lord shall have washed away the filth of the daughters of Zion, and shall have purged the blood of Jerusalem from the midst thereof by the spirit of judgment, and by the spirit of burning. And the Lord will create upon every dwelling place of mount Zion, and upon her assemblies, a cloud and smoke by day, and the shining of a flaming fire by night: for upon all the glory shall be a defence. And there shall be a tabernacle for a shadow in the daytime from the heat, and for a place of refuge, and for a covert from storm and from rain. Isaiah 4:1–6.

> ඒ දවසේ ස්ත්‍රීන් සත්දෙනෙක් එක් පුරුෂයෙකු අල්ලාගෙන, “අපි අපගේම ආහාරය කන්නෙමු, අපගේම වස්ත්‍ර ඇඳගන්නෙමු; අපගේ නින්දාව ඉවත් වන පිණිස, ඔබගේ නාමයෙන් පමණක් අප හඳුන්වනු ලැබේවා”යි කියන්නෝය. ඒ දවසේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ ශාඛාව අලංකාරවත්ද තේජෝමත්ද වන්නේය; දේශයේ ඵලය ඉශ්‍රායෙලයෙන් ගැළවුණු අය සඳහා උතුම්ද සුන්දරද වන්නේය. තවද, සියොන්හි ඉතිරිව සිටින තැනැත්තාත් යෙරුසලමෙහි රැඳී සිටින තැනැත්තාත්, එනම් යෙරුසලමෙහි ජීවත්වන්නන් අතර ලියා තිබෙන එක් එක් තැනැත්තාත්, ශුද්ධයෙකු කියා හඳුන්වනු ලබන්නේය. ස්වාමීන්වහන්සේ විනිශ්චය කිරීමේ ආත්මයෙන්ද දහනය කිරීමේ ආත්මයෙන්ද සියොන් දූවරුන්ගේ අපවිත්‍රකම සෝදා හැර, යෙරුසලමෙහි ලේදූෂණය එහි මැදින් පවිත්‍ර කළ පසු එසේ වන්නේය. තවද ස්වාමීන්වහන්සේ සියොන් කන්දේ සියලු වාසස්ථාන මතත්, ඇගේ රැස්වීම් මතත්, දවල් කාලයේ වලාකුළක් සහ දුමක්ද, රාත්‍රියේ දැවෙන ගින්නක බබළන ආලෝකයද මවනසේක; මක්නිසාද සියලු මහිමය මත ආවරණයක් වන්නේය. තවද උෂ්ණයෙන් ආරක්ෂා කරනු පිණිස දවල් කාලයේ සෙවනක් සඳහාද, සුළි කුණාටුවෙන් සහ වර්ෂාවෙන් රැකවරණය සඳහාද, සරණස්ථානයක් සඳහාද, ආවරණයක් සඳහාද මණ්ඩපයක් වන්නේය. යෙසායා 4:1–6.

The “day” which is the subject of Isaiah’s vision is the “hour” of the great earthquake of Revelation chapter eleven. The wise that have accepted the admonition to “return” from the disappointment of July 18, 2020, and met the requirements of Leviticus twenty-six, and who have been brought together by Ezekiel’s first prophecy, are sealed when they accept Ezekiel’s second message of the four winds of Islam. They are then lifted up into heaven as an ensign, and God’s other children in Babylon begin to respond to the call to come out of Babylon, that begins at the earthquake, which is the soon-coming Sunday law. God’s other flock hear the message to come out of Babylon, and they proclaim, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob.”

යෙසායාගේ දර්ශනයේ විෂය වන “දවස” යනු එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායේ මහත් භූමිකම්පාවේ “පැය” ය. 2020 ජූලි 18 දිනැති බලාපොරොත්තුභංගයෙන් “ආපසු හැරී එන්න” යන අවවාදය පිළිගෙන, ලෙවී කථාව විසි හයවන අධ්‍යායේ අවශ්‍යතා සම්පූර්ණ කළාවූද, එසකියෙල්ගේ පළමු අනාවැකිය මඟින් එකට රැස්කරනු ලැබූද, ප්‍රඥාවන්තයෝ ඉස්ලාමයේ සුළං සතර පිළිබඳ එසකියෙල්ගේ දෙවන පණිවිඩය පිළිගන්නා විට මුද්‍රා කරනු ලබති. අනතුරුව ඔවුන් ධජයක් ලෙස ස්වර්ගයට ඔසවා ගනු ලබති; එවිට බබිලෝනියේ සිටින දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් දරුවෝ, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය වන එම භූමිකම්පාවේදී ආරම්භ වන බබිලෝනියෙන් පිටතට එන්නැයි කරන කැඳවීමට ප්‍රතිචාර දැක්වීමට ආරම්භ කරති. දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළ බබිලෝනියෙන් පිටතට එන්නැයි කරන පණිවිඩය අසා, “එන්න, අපි යෙහෝවාගේ කන්දට, යාකොබ්ගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයට, ඉහළට යමු” යයි ප්‍රකාශ කරති.

In that “hour” the great whore begins to sing her songs and commit fornication with the kings of the earth. Those who are not written in the Lamb’s book of life follow the whore, and their churches come under her authority. Those churches are represented by Isaiah as “seven women.” Those “seven women” are the “seven mountains” that the papacy shall rule over, as the United States forces the entire world to erect an image of the beast that will both speak and cause all to receive the mark of papal authority.

එම “පැයේ” දී මහා වේශ්‍යා ඇගේ ගීත ගැයීමටත් භූමියෙහි රජවරුන් සමඟ වේශ්‍යාකම් කිරීමටත් ආරම්භ කරයි. මැරුණු බැටළුවාගේ ජීවන පොතෙහි නම් ලියන ලද්දෝ නොවන අය එම වේශ්‍යා අනුගමනය කරති, ඔවුන්ගේ සභාද ඇගේ අධිකාරියට යටත් වෙයි. එම සභාවන් යෙසායා විසින් “කාන්තාවන් සත්දෙනෙකු” ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. එම “කාන්තාවන් සත්දෙනා” යනු පාප්වාදය පාලනය කරනු ලබන “කඳු සත” වන අතර, එක්සත් ජනපදය මුළු ලෝකයම මෘගයාගේ රූපයක් පිහිටුවීමට බල කරයි; එය කථා කරනුත් සියල්ලන්ට පාප්වාදී අධිකාරියේ ලකුණ ලැබීමට හේතු වනුත් ඇත.

Those “seven women shall take hold of one man,” and that “man” is the “man” Paul identifies as “the man of sin.” In that testing period those who remain “in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem.” God’s people are those in the period of time whose names are written in the book of life, the book of the Lamb who was slain from the foundation of the world. The other class, who take hold of the “man of sin” are those in Revelation chapter thirteen that worship the man of sin.

“ස්ත්‍රීන් සත්දෙනෙක් එක් පුරුෂයෙකුට ඇල්ලී සිටිනු ඇත,” සහ එම “පුරුෂයා” යනු පාවුල් “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” ලෙස හඳුන්වන “පුරුෂයා”ය. එම පරීක්ෂණ කාලය තුළ “යෙරුසලෙමේ ඉතිරිව සිටින” අය “ශුද්ධයෝ” ලෙස හඳුන්වනු ලබන්නෝය, එනම් “යෙරුසලෙමේ ජීවතුන් අතර ලියා තිබෙන සෑම කෙනෙකුම”ය. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වන්නේ එම කාලපරිච්ඡේදයේදී, ලෝකයේ ආරම්භය සිට මරණයට පත් කළ බැටළු වහන්සේගේ ජීවන පොතෙහි ඔවුන්ගේ නම් ලියා තිබෙන අයය. “පාපයේ මනුෂ්‍යයා”ට ඇල්ලී සිටින අනෙක් පන්තිය වන්නේ, එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයේ පාපයේ මනුෂ්‍යයාට නමස්කාර කරන අයය.

> And all that dwell upon the earth shall worship him, whose names are not written in the book of life of the Lamb slain from the foundation of the world. If any man have an ear, let him hear. Revelation 13:8, 9.

> පෘථිවිය මත වාසය කරන සියල්ලෝම, ලෝකයේ ආරම්භයේ සිට මරා දැමූ බැටළු පැටවාණන්ගේ ජීවිත පොතෙහි නම් ලියා නොමැති අය, ඔහුට නමස්කාර කරනු ඇත. යම් කෙනෙකුට කන් ඇත්නම්, ඔහු අසත්වා. එළිදරව් 13:8, 9.

The “hour” of the great earthquake, which is the Sunday law crisis, is the conclusion of the investigative judgment, and the judgment is based upon whether your name is found or not found entered within the book of life, thus in that time the two classes represented by the relation to the book of life is identifying the very closing scenes of judgment. Those who take hold of the “man of sin,” proclaim that they will “eat” their “own bread, and wear” their “own apparel,” but their primary desire is to “be called by thy name”.

මහත් භූකම්පනයේ “පැය” වන සන්ඩේ නීති අර්බුදය, පරීක්ෂණාත්මක විනිශ්චයේ අවසානය වේ; තවද එම විනිශ්චය පදනම්වන්නේ ඔබගේ නාමය ජීවිතයේ පොත තුළ ලියා ඇතිද නැද්ද යන්න මතය. එබැවින් ඒ කාලයේ, ජීවිතයේ පොත සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය මඟින් නිරූපිත වූ එම පන්ති දෙක විනිශ්චයේ ඉතා අවසාන දර්ශනම හඳුන්වා දෙයි. “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” අල්ලාගන්නෝ, තමන් “තමන්ගේම රොටි කමින්, තමන්ගේම වස්ත්‍ර පැළඳ” සිටින බව ප්‍රකාශ කරති; එහෙත් ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන ආශාව වන්නේ “ඔබගේ නාමයෙන් අප කැඳවනු ලැබීමය”.

They will retain their own doctrinal statement of beliefs (eat their own bread), and retain their denominational profession (their own apparel), but accept the name of the “man of sin.” The name of the “man of sin,” is “catholic”, which means “universal”. Those who take hold of the “man of sin,” wish to become part of the “universal church”, which is the Catholic church. They desire that relationship in order to “take away” their “reproach.”

ඔවුන් තමන්ගේම ආගමික විශ්වාස ප්‍රකාශය (තමන්ගේම පාන් කනවා) තබාගනිති; එසේම තමන්ගේම පංථීය ප්‍රකාශය (තමන්ගේම වස්ත්‍ර) ද තබාගනිති; එහෙත් “පාපයේ මනුෂ්‍යයාගේ” නාමය පිළිගනිති. “පාපයේ මනුෂ්‍යයාගේ” නාමය “කතෝලික” ය; එහි අර්ථය “සර්වජනික” යන්නයි. “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” අල්ලාගන්නෝ “සර්වජනික සභාව” යන කොටසක් වීමට කැමැත්තක් දක්වති; එය කතෝලික සභාවයි. ඔවුන් එම සම්බන්ධතාවය අභිලෂා කරන්නේ තමන්ගේ “නින්දාව” “ඉවත් කරගැනීම” සඳහාය.

The “reproach” addresses two significant elements of the beast that reigns over all the churches and all the nations in the last days. In the “hour of the great earthquake” in Revelation eleven, “the third woe cometh quickly”. The “third woe” is Islam. In the “hour of the great earthquake” in Revelation eleven, the Seventh Trumpet sounds. The Seventh Trumpet is Islam. Islam strikes in the “hour of the great earthquake,” for all of the Trumpets are the prophetic tools God has employed in judgment upon forced Sunday worship throughout world history.

“නින්දා” යනුවෙන් අවසාන දවස්වල සියලු සභාවන් හා සියලු ජාතීන් මත රාජ්‍යය කරන මෘගයාගේ වැදගත් අංග දෙකක් සම්බන්ධයෙන් උද්දේශ කරයි. එළිදරව්ව එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ “මහා භූකම්පාවේ පැයෙහි” “තුන්වන විපත ඉක්මනින් පැමිණෙයි.” “තුන්වන විපත” ඉස්ලාම්ය. එළිදරව්ව එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ “මහා භූකම්පාවේ පැයෙහි” හත්වන හොරණෑව නාද කරයි. හත්වන හොරණෑව ඉස්ලාම්ය. ඉස්ලාම් “මහා භූකම්පාවේ පැයෙහි” පහර දෙයි, මන්ද සියලු හොරණෑවන් ලෝක ඉතිහාසය පුරා බලහත්කාරයෙන් පවත්වන ලද ඉරිදා නමස්කාරය පිළිබඳ විනිශ්චය කිරීම සඳහා දෙවියන් වහන්සේ භාවිත කළ අනාවැකිමය උපකරණ වන බැවිනි.

When the “national ruin” of the United States is brought about, at the soon-coming Sunday law, the “nations will be angry.” It is Islam that angers the nations in Bible prophecy, as represented by the first reference to Islam in the book of Genesis.

එක්සත් ජනපදයේ “ජාතික විනාශය” ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය මඟින් ඇති කරනු ලබන විට, “ජාතීහු කෝපයට පත්වනු ඇත.” උත්පත්ති පොතෙහි ඉස්ලාම් පිළිබඳ වූ පළමු සඳහන් කිරීමෙන් නිරූපණය වන පරිදි, බයිබල් අනාවැකිය තුළ ජාතීන් කෝපයට පත් කරන්නේ ඉස්ලාම්ය.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> එවිට ස්වාමීන්වහන්සේගේ දූතයා ඇයට කීවේය: මෙන්න, ඔබ ගර්භවතීව සිටින බැවින් පුත්‍රයෙකු බිහිකරන්නෙහිය; ඔහුගේ නාමය ඉෂ්මායෙල් යයි තබන්නෙහිය; මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබගේ පීඩාව අසා තිබෙනසේක. තවද ඔහු වනයේ මිනිසෙකු වන්නේය; ඔහුගේ අත සෑම මිනිසෙකුට විරුද්ධවද, සෑම මිනිසෙකුගේ අත ඔහුට විරුද්ධවද වන්නේය; ඔහු තම සියලු සහෝදරයන් ඉදිරියෙහි වාසය කරන්නේය. උත්පත්ති 16:11, 12.

The “reproach” of the last days is the religion of Islam. The churches and the nations of the world will come under the authority of the New World Order of a United Nations, which is ruled over by the Catholic church. The pope will be seated upon the one-world system, just as Constantine gave the papacy its seat in the year 330. The nations will determine that their ability to deal with the warfare being brought against mankind by Islam, can only be accomplished by a united effort, which will require a subjection to some moral authority, which the United States will insist is the Roman church. Just as Justinian gave the Catholic church its great authority in the year 533, history is repeated. The United States will force the world through its military might to obey, just as Clovis did for the Catholic church in the year 496. The history of verse two of Revelation thirteen will be repeated.

අවසාන දිනවල “නින්දාව” යනු ඉස්ලාම් ආගමයයි. ලෝකයේ සභාද ලෝක ජාතීන්ද කැතෝලික සභාව විසින් පාලනය කරනු ලබන එක්සත් ජාතීන්ගේ නව ලෝක ක්‍රමයේ අධිකාරියට යටත් වනු ඇත. ක්‍රි.ව. 330 වර්ෂයේ කොන්ස්ටන්ටීන් පාප්තන්ත්‍රයට එහි අසුන දුන් සේම, පාප්වරයාද ඒ එක්-ලෝක පද්ධතිය මත අසුන්ගනු ඇත. ඉස්ලාම් විසින් මනුෂ්‍යවර්ගයට එරෙහිව ගෙන එනු ලබන යුද්ධකාරී ප්‍රහාරයන් සමඟ කටයුතු කිරීමට තමන්ට ඇති හැකියාව සාක්ෂාත් කළ හැක්කේ එකමුතු උත්සාහයක් මඟින් පමණක් බව ජාතීන් තීරණය කරනු ඇත; එය කිසියම් නෛතික අධිකාරියකට යටත් වීමක් අවශ්‍ය කරනු ඇත, එම අධිකාරිය රෝම සභාව බව එක්සත් ජනපදය අවධාරණය කරනු ඇත. ක්‍රි.ව. 533 වර්ෂයේ ජස්ටිනියන් කැතෝලික සභාවට එහි මහත් අධිකාරිය දුන් සේම, ඉතිහාසය නැවත සිදුවේ. ක්‍රි.ව. 496 වර්ෂයේ ක්ලෝවිස් කැතෝලික සභාව වෙනුවෙන් කළා සේම, එක්සත් ජනපදයද තම යුධ බලය මඟින් ලෝකයට කීකරු වීමට බල කරනු ඇත. එළිදරව් 13 වන පරිච්ඡේදයේ 2 වන වගන්තියේ ඉතිහාසය නැවත සිදුවනු ඇත.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> මම දුටු සත්වයා දිවියෙකුට සමාන විය; ඔහුගේ පාද වලසෙකුගේ පාද මෙන් විය; ඔහුගේ මුඛය සිංහයෙකුගේ මුඛය මෙන් විය. තවද අජගරයා තම බලයත්, තම සිංහාසනයත්, මහත් අධිකාරියත් ඔහුට දුන්නේය. එළිදරව් 13:2.

Once the image is set up, then the kings of the earth, who have been angered by the attacks of Islam, will recognize that the universal “reproach” against Islam that has been used to bring the worldwide image of the beast into existence, was not the “reproach” that the “man of sin” (Jezebel) was actually concerned with. Too late, the world will find out that Jezebel cares nothing about Islam, but that her heart desires to kill Elijah, as Herodias killed John the Baptist.

රූපය ස්ථාපිත කරනු ලැබූ පසු, ඉස්ලාම්හි ප්‍රහාරයන් නිසා කෝපයට පත් කරනු ලැබූ පොළොවේ රජවරු, ලෝකව්‍යාප්ත මෘගරූපය පැවැත්මට ගෙන ඒම සඳහා භාවිතා කරන ලද ඉස්ලාම්විරෝධී සාර්වත්‍රික “නින්දාව”, සැබවින්ම “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” (ජෙසබෙල්) සැලකිල්ලෙන් ගත් “නින්දාව” නොවූ බව හඳුනාගනු ඇත. අතිශය ප්‍රමාදව, ජෙසබෙල් ඉස්ලාම් ගැන කිසිවක් සැලකිල්ලට නොගන්නා බවත්, හෙරෝදියාස් යොහන් බප්තිස්තයා මරා දැමුවාක් මෙන්, ඇගේ හදවතේ ආශාව එලියා මරා දැමීම බවත් ලෝකය දැනගනු ඇත.

The “mind which hath wisdom,” is the “mind of the wise,” and the “wise” are those who understand the “increase of knowledge” that is produced when the Lion of the tribe of Judah, unseals the Revelation of Jesus Christ, just before probation closes.

“ප්‍රඥාව ඇති මනස” යනු “ප්‍රඥාවන්තයන්ගේ මනස” ය; “ප්‍රඥාවන්තයෝ” නම්, පරීක්ෂාකාලය අවසන් වීමට තරමක් පෙර යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වෙහි මුද්‍රා විවෘත කරන විට උපදින “දැනුමේ වර්ධනය” අවබෝධ කරන අය වෙති.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> ඔහු මට මෙසේ කියයි: “මෙම පොතේ අනාගතවාක්‍යයේ වචන මුද්‍රා නොකරන්න; මක්නිසාද කාලය සමීපය. අධර්මිෂ්ඨයා තවදුරටත් අධර්මිෂ්ඨව සිටිනු ලැබේවා; අපවිත්‍රයා තවදුරටත් අපවිත්‍රව සිටිනු ලැබේවා; ධර්මිෂ්ඨයා තවදුරටත් ධර්මිෂ්ඨව සිටිනු ලැබේවා; ශුද්ධයා තවදුරටත් ශුද්ධව සිටිනු ලැබේවා.” එළිදරව් 22:10, 11.

The “seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth,” represents the truth that the papacy will reign over both church and state. Symbols have more than one meaning, and the symbols are to be defined and understood by the context of the passage where the symbols are represented. The argument arises that the verse identifies that the heads are the mountains, so what would be the justification for identifying a distinction between the heads (statecraft) and the mountains (churchcraft)? The distinction is established in Daniel chapters seven and eight. In chapter seven both pagan Rome and papal Rome are identified as “diverse,” from the beasts that preceded them.

“සත් හිස් සත් කඳුය; ස්ත්‍රිය ඒවා මත හිඳින්නේය” යනු, පාප්පදවිය සභාව මෙන්ම රාජ්‍යය මතද අධිපතිව පාලනය කරනු ඇති බව සත්‍යය නිරූපණය කරයි. සංකේතවලට එකකට වැඩි අර්ථ තිබේ; එමෙන්ම සංකේත දක්වා ඇති පාඨයේ සන්දර්භය අනුව ඒවා නිර්වචනය කොට අවබෝධ කරගත යුතුය. මෙම පදය හිස් යනු කඳු බව හඳුනා දෙයි; එසේ නම් හිස් (රාජ්‍ය පාලන කලා) සහ කඳු (සභා පාලන කලා) අතර වෙනසක් හඳුනාගැනීම සඳහා සාධාරණය කුමක්ද යන තර්කය මතු වේ. එම වෙනස දානියෙල් පොතේ සත්වන සහ අටවන අධ්‍යායයන්හි ස්ථාපිත කර ඇත. සත්වන අධ්‍යායයේ, අධර්මිෂ්ඨ රෝමය සහ පාප්මය රෝමය දෙකම, තමන්ට පෙර තිබූ මෘගයන්ගෙන් “වෙනස්” වූවන් ලෙස හඳුනා දක්වා ඇත.

When chapter seven is brought upon chapter eight (line upon line), we find in chapter eight the little horn of Rome, oscillating between man, woman, man, woman. One symbol (the little horn) that represents two powers. In those chapters, a horn is a kingdom, and a kingdom is also a head. In chapter eight, the little horn represents two kingdoms, the fourth and fifth kingdom of Bible prophecy. The little horn symbolically represents two kingdoms, and the two kingdoms it represents are kingdoms that identify the union of statecraft and churchcraft. The seven heads, which are also seven mountains, represent two kingdoms, and the one kingdom is churchcraft and the other is statecraft.

හත්වන පරිච්ඡේදය අටවන පරිච්ඡේදය මත ගෙන එන විට (පේළිය මත පේළිය), අටවන පරිච්ඡේදයේ අපි රෝමයේ කුඩා අඟය දකිමු; එය පුරුෂයා, ස්ත්‍රිය, පුරුෂයා, ස්ත්‍රිය අතර දෝලනය වෙයි. බලවතුන් දෙකක් නිරූපණය කරන එක් සංකේතයක් (කුඩා අඟය). එම පරිච්ඡේදවල අඟයක් යනු රාජ්‍යයක් වන අතර, රාජ්‍යයක් යනු හිසක් ද වේ. අටවන පරිච්ඡේදයේ, කුඩා අඟය බයිබල් අනාවැකියේ සිව්වන හා පස්වන රාජ්‍යය නම් රාජ්‍ය දෙක නිරූපණය කරයි. කුඩා අඟය සංකේතාත්මකව රාජ්‍ය දෙකක් නිරූපණය කරයි; එය නිරූපණය කරන එම රාජ්‍ය දෙක නම් රාජ්‍යකරණය සහ සභාකරණය එක්වන එකමුතුව හඳුන්වා දෙන රාජ්‍යයන්ය. හිස් සත, එනම් කඳු සත ද වන ඒවා, රාජ්‍ය දෙකක් නිරූපණය කරයි; එයින් එක් රාජ්‍යය සභාකරණය වන අතර අනෙක රාජ්‍යකරණය වේ.

In Daniel chapter two, there is another witness to this prophetic symbolism, for there the last kingdom, which the Millerites understood to be the fourth kingdom of Rome, is represented by iron and clay. The iron and clay are combined, though in reality iron does not combine with clay. Yet when Sister White comments upon the “iron and clay,” she identifies it as a symbol of churchcraft and statecraft, as is represented by chapter eight’s little horn, and the Revelation seventeen heads that are also mountains.

දානියෙල් දෙවන අධ්‍යායයේ, මෙම අනාවැකිමය සංකේතවාදයට තවත් සාක්ෂියක් තිබේ; එහි, මිලරයිට්වරුන් විසින් රෝමයේ සිව්වන රාජ්‍යය ලෙස අවබෝධ කරගත් අවසාන රාජ්‍යය, යකඩ හා මැටි මඟින් නිරූපණය කර ඇත. යකඩ හා මැටි එක්කර ඇතත්, යථාර්ථයෙන් යකඩ මැටි සමඟ එක් නොවේ. එහෙත් සොයුරිය වයිට් “යකඩ හා මැටි” පිළිබඳ අදහස් දක්වන විට, ඇය එය සභා-රාජ්‍ය කාර්යය හා රාජ්‍ය කාර්යය පිළිබඳ සංකේතයක් ලෙස හඳුන්වා දෙයි; එය අටවන අධ්‍යායයේ කුඩා අඟින් ද, එමෙන්ම කඳු ද වන එළිදරව්ව දාහතේ හිස් ද මඟින් නිරූපණය කර ඇත.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168, 1169.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ වූ කාර්යය, යකඩ මඩ කලින් සමඟ මිශ්‍රව තිබූ රූපයේ පාදයන් මඟින් නිරූපණය කරනු ලබන කාලයකට අපි පැමිණ ඇත්තෙමු. දෙවියන්වහන්සේට ජනතාවක් ඇත, තෝරාගත් ජනතාවක් ඇත; ඔවුන්ගේ විවේකබුද්ධිය ශුද්ධීකරණය විය යුතුය; ඔවුන් පදනම මත ලී, වියළි ගස්පතුරු, හා පිදුරු තැබීමෙන් අශුද්ධ නොවිය යුතුය. දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාවන්ට විශ්වාසවන්තව සිටින සෑම ආත්මයක්ම, අපගේ ඇදහිල්ලේ විශේෂ ලක්ෂණය සත් වන දින සබත බව දකින්නේය. රාජ්‍යය දෙවියන්වහන්සේ ආඥා කළ පරිදි සබතට ගෞරව කළේ නම්, එය දෙවියන්වහන්සේගේ ශක්තිය තුළ ස්ථිරව සිට, ශුද්ධවන්තයන්ට එක්වරක් භාර දෙන ලද ඇදහිල්ල ආරක්ෂා කිරීමෙහි නියැළී සිටිනු ඇත. එහෙත් රාජ්‍යනායකයෝ ව්‍යාජ සබත පවත්වාගෙන යනු ඇත; ඔව්හු තම ආගමික විශ්වාසය, පාප් පද්ධතියේ මෙම දරුවා වූ එහි පිළිපැදීම සමඟ මිශ්‍ර කරමින්, ස්වාමීන්වහන්සේ ශුද්ධ කර ආශීර්වාද කර, මනුෂ්‍යයා ශුද්ධව පවත්වන පිණිස වෙන්කර තැබූ, උන්වහන්සේ හා උන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර පරම්පරා දහසක් දක්වා ලකුණක් වන සබතට වඩා එය උසස් තැනක තබනු ඇත. පල්ලිකාර්ය හා රාජ්‍යකාර්ය මිශ්‍ර කිරීම යකඩ සහ මඩ මඟින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. මෙම එකමුතුව පල්ලිවල සියලු බලය දුර්වල කරමින් සිටියි. රාජ්‍යයේ බලය පල්ලියට ආයෝජනය කිරීම දුෂ්ට ප්‍රතිඵල ගෙන එනු ඇත. මනුෂ්‍යයෝ දෙවියන්වහන්සේගේ ඉවසීමේ සීමාවට ආසන්නයෙන් පාහේ ඉක්මවා ගොස් ඇත. ඔව්හු තම ශක්තිය දේශපාලනයෙහි යොදවා ඇති අතර, පාප් පද්ධතිය සමඟ එක්වී ඇත. නමුත්, තමන්ගේ ව්‍යවස්ථාව අබලන් කළ අයව දෙවියන්වහන්සේ දඬුවම් කරන කාලය පැමිණෙනු ඇත; ඔවුන්ගේ අයහපත් ක්‍රියාව ඔවුන්ම මත ප්‍රතිඵල වශයෙන් ආපසු වැටෙනු ඇත.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168, 1169.

We will continue this study in the next article.

අපි මේ අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

> “In the scene representing the work of Christ for us, and the determined accusation of Satan against us, Joshua stands as the high priest, and makes request in behalf of God’s commandment-keeping people. At the same time Satan represents the people of God as great sinners, and presents before God the list of sins he has tempted them to commit through their lifetime, and urges that because of their transgressions, they be given into his hands to destroy. He urges that they should not be protected by ministering angels against the confederacy of evil. He is full of anger because he cannot bind the people of God into bundles with the world, to render to him complete allegiance. Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.

> අප උදෙසා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කරන කාර්යයද, අපට විරුද්ධව සාතන් දෘඩ ලෙස නඟන චෝදනාවද නිරූපණය කරන මෙම දර්ශනයෙහි, යෝෂුවා උත්තම පූජකයා ලෙස සිටිමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා රක්ෂා කරන ජනතාව වෙනුවෙන් ඉල්ලීම කරයි. ඒ සමඟම සාතන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මහත් පව්කාරයන් ලෙස නිරූපණය කරමින්, ඔවුන්ගේ ජීවිත කාලය පුරා ඔවුන් ලවා කිරීමට තමා පෙළඹවූ පාපයන්ගේ ලැයිස්තුව දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි ඉදිරිපත් කරයි; ඔවුන්ගේ අපරාධ හේතුවෙන් ඔවුන් විනාශ කරනු පිණිස තම අත්වලට පවරා දිය යුතුයයි ඔහු බල කරයි. නපුරේ සන්ධානයට විරුද්ධව සේවක දූතයන් විසින් ඔවුන් ආරක්ෂා නොකළ යුතුයයිද ඔහු තරයේ යෝජනා කරයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ලෝකය සමඟ පොකුරු බැඳ, තමන්ට සම්පූර්ණ භක්තිය පිරිනමනු පිණිස ඔවුන් බැඳ තැබීමට තමන්ට නොහැකි බැවින් ඔහු කෝපයෙන් පිරී ඇත. රජවරුන්ද, පාලකයන්ද, ආණ්ඩුකාරයන්ද ප්‍රතික්‍රිස්තුගේ ලාංඡනය තමන් පිට තබාගෙන ඇති අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා රක්ෂා කරන, යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ල ඇති ශුද්ධවන්තයන්ට එරෙහිව යුද්ධ කිරීමට යන මකරා ලෙස ඔවුන් නිරූපණය කර ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට එරෙහිව ඇති තම සතුරුභාවයෙන්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වෙනුවට බරාබ්බාස් තෝරාගැනීමේ වරදටද තමන් දොස්කාරයන් බව ඔවුහු ප්‍රකාශ කරති.

> “God has a controversy with the world. When the judgment shall sit, and the books shall be opened, He has an awful account to settle, which would now make the world fear and tremble were men not blinded and bewitched by satanic delusions and deceptions. God will call the world to account for the death of His only-begotten Son, whom to all intents and purposes the world has crucified afresh, and put to open shame in the persecution of His people. The world has rejected Christ in the person of His saints, has refused His messages in the refusal of the messages of prophets, apostles, and messengers. They have rejected those who have been colaborers with Christ, and for this they will have to render an account.” Testimonies to Ministers, 38, 39.

> “දෙවියන්වහන්සේට ලෝකය සමඟ විවාදයක් ඇත. විනිශ්චය අසුනේ හිඳින කල, පොත් විවෘත කරනු ලබන කල, දැන් මනුෂ්‍යයන් සාතන්ගේ වංචනාවලින් හා මුළාකිරීම්වලින් අන්ධ වී මෝහයට පත් කරනු නොලැබී ඇති නම්, ලෝකය බියෙන් හා කම්පාවෙන් සලිත වන්නට හේතු වන භයංකර ගණනක් විසඳා ගැනීමට උන්වහන්සේට තිබේ. දෙවියන්වහන්සේ තම ඒකජාත පුත්‍රයාගේ මරණය පිළිබඳව ලෝකයෙන් ගණන් ඉල්ලනු ඇත; මක්නිසාද, සියලු අරමුණු හා ප්‍රයෝජන සම්බන්ධයෙන් බලන කල, ලෝකය උන්වහන්සේව නැවතත් කුරුසියේ ඇණ ගසා, උන්වහන්සේගේ ජනතාවට කරන පීඩාව තුළින් ප්‍රසිද්ධියේ ලැජ්ජාවට පත් කර ඇත. ලෝකය, උන්වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයන්ගේ පුද්ගලත්වය තුළ ක්‍රිස්තුස්ව ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත; අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ, ප්‍රේරිතයන්ගේ සහ දූතයන්ගේ පණිවිඩ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම තුළින්, උන්වහන්සේගේ පණිවිඩ ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත. ඔවුහු ක්‍රිස්තුස් සමඟ සමකාර්ය කළ අයවද ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත; එබැවින් ඒ සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ට ගණන් දීමට සිදුවනු ඇත.” Testimonies to Ministers, 38, 39.

Back to Articles