Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Two

දානියෙල්ගේ පොත - හැට දෙකෙනි සංඛ්‍යාව

Unveiling the Jewels of William Miller’s Prophetic Vision: A Critical Examination of Adventism’s Departure from the ‘Great Light’ and the Call to Return to the True Foundations

විලියම් මිලර්ගේ අනාගතවක්තෘමය දර්ශනයේ මැණික් අනාවරණය කිරීම: ‘මහත් ආලෝකය’යෙන් ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය විච්ඡේදනය වූ ආකාරය පිළිබඳ විවේචනාත්මක පරීක්ෂණයක් සහ සත්‍ය පදනම් වෙත නැවත පැමිණීමට ඇති කැඳවීම

Author

Jeff Pippenger

Published

January 26, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The jewels of William Miller’s dream will shine ten times brighter than they shone in the history of the Millerites. The Millerites’ understanding of the knowledge that was increased during their history was accurate, but incomplete. When their understanding is placed into a more accurate historical setting it identifies more serious implications, for it not only expands the prophetic truths represented by the jewels, but it also produces the test for ten virgins of the last days. The Millerite understanding is represented upon the two pioneer charts (1843 and 1850). Both charts were a fulfillment of the tables prophesied in Habakkuk’s chapter two, and the fact that the charts were a fulfillment of Habakkuk, and also that those very truths were the foundational truths of Adventism were identified as such by the Spirit of Prophecy.

විලියම් මිලර්ගේ සිහිනයේ මැණික් මිලරිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේ ඒවා දිලුණු ආකාරයට වඩා දස ගුණයක් වැඩි ප්‍රභාවයෙන් දිළිසෙනු ඇත. ඔවුන්ගේ ඉතිහාස කාලයේදී වැඩි කරන ලද දැනුම පිළිබඳ මිලරිට්වරුන්ගේ අවබෝධය නිවැරදි වූ නමුත් අසම්පූර්ණ විය. ඔවුන්ගේ එම අවබෝධය වඩාත් නිවැරදි ඉතිහාසමය පසුබිමක තබනු ලබන විට, එය වඩාත් බරපතළ අර්ථසාර හඳුනා දෙයි; මක්නිසාද එය මැණික් මඟින් නිරූපිත වූ අනාගතවාදී සත්‍යයන් විස්තාරණය කරනවා පමණක් නොව, අවසාන දවස්වල කන්‍යාවන් දස දෙනා සඳහා වන පරීක්ෂාවද උත්පාදනය කරයි. මිලරිට්වරුන්ගේ අවබෝධය පුරෝගාමී සටහන් පත්‍ර දෙක මත (1843 සහ 1850) නිරූපණය කර ඇත. සටහන් පත්‍ර දෙකම හබක්කුක්ගේ දෙවන පරිච්ඡේදයේ අනාගතව කියනු ලැබූ පුවරු වල ඉටුවීමක් වූ අතර, එම සටහන් පත්‍ර හබක්කුක්ගේ අනාවැකියේ ඉටුවීමක් වූ බවත්, එම සත්‍යයන්ම ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ මූලික සත්‍යයන් වූ බවත්, අනාගතවාණියේ ආත්මය විසින් එසේම හඳුනා දෙන ලදී.

The understanding of a few of the foundational truths were increased in glory as the Millerites were led into an understanding of the heavenly sanctuary and the truths associated with the sanctuary, after the great disappointment of October 22, 1844. But Adventism’s transition into a Laodicean condition in 1856, and their ultimate rejection of the “seven times” in 1863, led them into the wilderness of Laodicea. No significant truth has been brought forth through Adventism since the 1850’s. If you doubt that claim, then identify why it is incorrect.

1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින සිදු වූ මහත් නිර්භාග්‍යයෙන් පසු, මිලර්වාදීන් ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය සහ ශුද්ධස්ථානයට සම්බන්ධ සත්‍යයන් පිළිබඳ අවබෝධයකට ගෙනයනු ලැබූ විට, මූලික සත්‍ය කිහිපයක් පිළිබඳ අවබෝධය මහිමයෙන් වැඩි කරනු ලැබීය. එහෙත් 1856 දී ඇඩ්වෙන්ටිස්මය ලාඔදිකීය තත්ත්වයකට සංක්‍රමණය වීමත්, 1863 දී “සත් වර” යනුවෙන් හැඳින්වූ දේ අවසානයේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමත්, ඔවුන් ලාඔදිකීයාවේ පාළුකරයට ගෙන ගියේය. 1850 දශකයෙන් පසු ඇඩ්වෙන්ටිස්මය තුළින් කිසිදු වැදගත් සත්‍යයක් ප්‍රකාශයට ගෙන එනු ලැබ නැත. ඔබ එම ප්‍රකාශය සැක කරන්නේ නම්, එය වැරදි වන්නේ ඇයි යන්න හඳුන්වා දෙන්න.

The Millerites were correct on the understanding of Daniel two, but their understanding was limited. Adventism never went beyond the Millerite understanding. Today all eight kingdoms represented in Daniel chapter two can be seen, as can the symbolism of Daniel praying to understand the secret of Nebuchadnezzar’s dream. That secret represents the final prophetic secret, (all the prophets are identifying the last days), and the last prophetic secret is what John identifies as the Revelation of Jesus Christ. That secret is unsealed when the “time is at hand,” just before probation closes, and that secret is now being unsealed, for those who choose to see.

දානියෙල් දෙවැනි අධ්‍යායය පිළිබඳ අවබෝධයේදී මිලරයිට්වරු නිවැරදි වූහ, එහෙත් ඔවුන්ගේ අවබෝධය සීමිත විය. ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය කිසිදා මිලරයිට්වරුන්ගේ එම අවබෝධය ඉක්මවා ගියේ නැත. අද, දානියෙල් දෙවැනි අධ්‍යායයේ නිරූපිත රාජධානී අටම දැකිය හැකි අතර, නෙබුකද්නෙශර්ගේ සිහිනයේ රහස අවබෝධ කරගැනීමට දානියෙල් යාච්ඤා කිරීමේ සංකේතවත්භාවයද එසේම දැකිය හැක. එම රහස අවසාන අනාවැකිමය රහස නියෝජනය කරයි, (සියලු අනාගතවක්තෘවරු අවසාන දවස් හඳුනා දෙති), සහ අවසාන අනාවැකිමය රහස යනු යොහන් “යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව” ලෙස හඳුන්වන දෙයයි. “කාලය අසන්නව තිබෙන” විට, කරුණාලාභ කාලය අවසන් වීමට මඳකට පෙර, එම රහස මුද්‍රාවෙන් ඉවත් කරනු ලැබේ; දැකීමට තෝරාගන්නා අය සඳහා, එම රහස දැන් මුද්‍රාවෙන් ඉවත් කරනු ලබමින් පවතී.

The Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel was identified by inspiration as correct, but by 1901, Adventism began a process of rejecting that foundational truth, and by the 1930’s Adventism had reverted back to the old Protestant view, which claims that “the daily” represents some aspect of Christ’s sanctuary ministry. That satanic view, the Spirit of Prophecy says, came from “angels that had been expelled from heaven.” Today the correct Millerite view of “the daily,” can be seen as not only the symbol of paganism, but as the symbol of the rebellion of Adventism, which brings the strong delusion upon those who do not love the truth.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” පිළිබඳ මිලරයිට් අවබෝධය දේවප්‍රේරණයෙන් නිවැරදි යැයි හඳුනාගනු ලැබූ නමුත්, 1901 වන විට ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය එම මූලික සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් ආරම්භ කළේය; සහ 1930 දශකය වන විට ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය “දෛනිකය” ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථාන සේවයේ යම් අංශයක් නියෝජනය කරයි යැයි ප්‍රකාශ කරන පැරණි ප්‍රොටෙස්තන්ත්‍රවාදී අදහස වෙත නැවත හැරී ගියේය. අනාවැකි ආත්මය පවසන පරිදි, එම සාතන්මය අදහස “ස්වර්ගයෙන් නෙරපා හරින ලද දූතයන්ගෙන්” පැමිණියේය. අද, “දෛනිකය” පිළිබඳ නිවැරදි මිලරයිට් අදහස, ඒකේවල පේගනවාදයේ සංකේතය ලෙස පමණක් නොව, සත්‍යයට ප්‍රේම නොකරන්නන් මත බලවත් මුළාව ගෙන එන ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ කැරැල්ලේ සංකේතය ලෙසද දැකිය හැකිය.

The Millerites were led to the correct date for the expiration of the twenty-three hundred years, and Adventism immediately after the Great Disappointment recognized increased light associated with that prophecy, but with their rejection of the “seven times,” from 1856 through 1863, and even unto this very day, they have seen no advancing light from the doctrine they claim is their central pillar and foundation. Today the “seven times” can be seen, (by those willing to see), as being directly associated with every time period of the twenty-three hundred year prophecy.

මිලරයිට්වරුන් අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක කාලය අවසන් වන නිවැරදි දිනය වෙත නායකත්වය ලබන ලද අතර, මහත් බලාපොරොත්තුභංගයෙන් වහා පසු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය එම අනාවැකියට සම්බන්ධ වැඩිවූ ආලෝකය හඳුනාගත්තේය. එහෙත්, 1856 සිට 1863 දක්වාත්, එසේම මේ අති දින දක්වාත්, ඔවුන් “සත් වාර” ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින්, තමන්ගේ මධ්‍යස්ථ ස්ථම්භයත් පදනමත් යැයි ඔවුන් ප්‍රකාශ කරන එම ධර්මෝපදේශයෙන් කිසිදු ඉදිරියට ගමන් කරන ආලෝකයක් ඔවුන් දැක නැත. අද “සත් වාර” (දැකීමට කැමැත්ත ඇති අය විසින්) අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයේ අනාවැකියේ සෑම කාල පරිච්ඡේදයකටම සෘජුවම සම්බන්ධ වූවක් ලෙස දැකිය හැක.

The first forty-nine years represents the cycle of the land resting every seventh year that is repeated seven times. The four hundred and ninety years represents not only a period of probation for ancient Israel, but it identifies how many years of rebellion against the command to allow the land to rest would transpire in order to accumulate a total of seventy years that the land was prevented from resting (which is the period of captivity for that very rebellion). The week Christ confirmed the covenant is structured by three and a half years to the cross and three and a half years after the cross. In that week Christ was gathering all men, for he said if he was lifted up, he would gather all men.

පළමු අවුරුදු හතළිස් නවය, සෑම හත්වන අවුරුද්දකම භූමිය විවේක ගන්නා චක්‍රය හත් වරක් නැවත නැවත සිදුවීම නිරූපණය කරයි. අවුරුදු හාරසිය අනූව, පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයට දී ඇති පරීක්ෂණ කාලයක් පමණක් නොව, භූමියට විවේක දීමට වූ ආඥාවට එරෙහි කැරළි කොපමණ අවුරුදු ගණනක් පවතිනු ඇත්ද යන්නද හඳුන්වා දෙයි, එසේ භූමිය විවේක ගැන්වීම වැළැක්වූ මුළු අවුරුදු හැත්තෑවක් සම්පාදනය වන තුරු (එය එම කැරළිකම්ම නිසා ඇති වූ බන්ධනවාස කාලය වේ). ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ගිවිසුම ස්ථිර කළ සතිය, කුරුසිය දක්වා අවුරුදු තුනහමාරකින්ද කුරුසියෙන් පසු අවුරුදු තුනහමාරකින්ද සංරචිතව ඇත. එම සතිය තුළ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සියලු මනුෂ්‍යයන් එක්රැස් කරමින් සිටි සේක, මක්නිසාද උන්වහන්සේ උසස් කරනු ලැබුවහොත් සියලු මනුෂ්‍යයන් තමන් වෙත එක්රැස් කරන බව වදාළ සේක.

> Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. John 12:31, 32.

> දැන් මේ ලෝකයේ විනිශ්චයය ය; දැන් මේ ලෝකයේ අධිපතියා පිටතට හෙළනු ලැබේ. තවද මම, පොළොවෙන් ඉහළට ඔසවා තබනු ලැබුවහොත්, සියල්ලන් මා වෙත ඇදගන්නෙමි. යොහන් 12:31, 32.

The twenty-five hundred and twenty days in which Christ confirmed the covenant and gathered men unto Himself, represents the twenty-five hundred and twenty years that God scattered His rebellious people, due to the quarrel of His covenant. The “seven times” carried out against the northern kingdom of Israel, represented the scattering of twenty-five hundred and twenty years that began in 723 BC and ended in 1798. The year 538, divides the two periods and creates two successive periods of twelve-hundred and sixty years. The first period representing the trampling down of the sanctuary and host by paganism, and the second the trampling down accomplished by papalism.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ගිවිසුම ස්ථිර කරමින් මනුෂ්‍යයන් තමන් වෙත එකතු කරගත් දෙදහස් පන්සිය විස්ස දවස්, දෙවියන්වහන්සේ තම ගිවිසුමේ විවාදය නිසා කැරලිකාර වූ තම ජනතාව විසුරුවා හැරිය දෙදහස් පන්සිය විස්ස අවුරුද්දන් නියෝජනය කරයි. උතුරු රාජ්‍යය වූ ඉශ්‍රායෙලයට විරුද්ධව ක්‍රියාත්මක කළ “සත් වාර”, ක්‍රි.පූ. 723 දී ආරම්භ වී 1798 දී අවසන් වූ දෙදහස් පන්සිය විස්ස අවුරුදු විසුරුවා හැරීම නියෝජනය කළේය. 538 වර්ෂය, එම කාලපරිච්ඡේද දෙක වෙන් කරමින්, අනුක්‍රමික එක්දහස් දෙසිය හැට අවුරුදු කාලපරිච්ඡේද දෙකක් නිර්මාණය කරයි. පළමු කාලපරිච්ඡේදය පෞරාණික ආගමිකත්වය විසින් ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත් පාගාදැමීම නියෝජනය කරන අතර, දෙවැනි කාලපරිච්ඡේදය පාප්වාදය විසින් සිදුකරන ලද පාගාදැමීම නියෝජනය කරයි.

The “seven times,” of twenty-five hundred and twenty years against the southern kingdom that began in 677 BC, and ended in 1844, ended on October 22, 1844. It is a symbol of the curse of the covenant, and concluded by the sounding of the jubilee trumpet which was to be blown upon the Day of Atonement. The antitypical Day of Atonement that began on October 22, 1844 represents a period of time. It is the period of the Investigative Judgment, and during that period of time the jubilee trumpet associated with the sacred cycle of seven was to be sounded.

ක්‍රි.පූ. 677 දී ආරම්භ වී 1844 දී අවසන් වූ දකුණු රාජ්‍යයට විරුද්ධ වූ අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක “හත් වර” 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින අවසන් විය. එය ගිවිසුමේ ශාපයේ සංකේතයක් වන අතර, ප්‍රායශ්චිත්ත දිනයේ නාද කළ යුතු වූ යුබිලේ තූරිය නාද කිරීමෙන් එය නිමාවට පත් විය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ආරම්භ වූ ප්‍රතිරූපීය ප්‍රායශ්චිත්ත දිනය කාල පරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කරයි. එය විමර්ශන විනිශ්චයේ කාල පරිච්ඡේදය වන අතර, එම කාල පරිච්ඡේදය තුළ හත් යන ශුද්ධ චක්‍රය සමඟ සම්බන්ධ වූ යුබිලේ තූරිය නාද කරනු ලැබිය යුතු විය.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> එහෙත් සත්වෙනි දූතයාගේ හඬ ඇසෙන දවස්වලදී, ඔහු නාද කිරීමට ආරම්භ කරන කල්හි, දෙවියන්වහන්සේ තම සේවකයන් වූ අනාගතවක්තෘවරුන්ට ප්‍රකාශ කළ පරිදි, දෙවියන්වහන්සේගේ ගුප්ත රහස සම්පූර්ණ කරනු ලැබිය යුතුය. එළිදරව් 10:7.

The sounding of the seventh Trumpet, which began on October 22, 1844, represents the Jubilee Trumpet of the sacred cycle of seven, as set forth in Leviticus twenty-five. The Millerites were ultimately correct on the dating of the twenty-three-hundred-year prophecy, and Adventism came to understand more of it just after the Great Disappointment, but Miller’s “jewel” of the period of twenty-three-hundred-years is today shining ten times brighter. Every prophetic characteristic of the seven periods represented within the period of twenty-three-hundred-years, has a direct prophetic connection with the twenty-five-hundred and twenty years (“seven times”), of Leviticus chapters twenty-five and twenty-six.

1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ආරම්භ වූ හත්වැනි තුරඟාදනය, ලෙවී කථාව විසිපස්වන අධ්‍යායේ සඳහන් පරිදි, පූජනීය හත්කාල චක්‍රයේ ජුබිලී තුරඟාදනය නියෝජනය කරයි. මිලරීයන් අවසානයේ දී දෙදහස් තුන්සිය අවුරුදු අනාවැකියේ දින නියම කිරීම සම්බන්ධයෙන් නිවැරදිව සිටියෝය; මහත් බලාපොරොත්තුභංගය අනතුරුව ඇඩ්වෙන්ටිස්මය එහි වැඩි කොටසක් අවබෝධ කරගත්තේය. එහෙත් අද මිලර්ගේ “මැණික” වන දෙදහස් තුන්සිය අවුරුදු කාලපරිච්ඡේදය දස ගුණයකින් වඩා දීප්තිමත්ව බැබළෙයි. දෙදහස් තුන්සිය අවුරුදු කාලපරිච්ඡේදය තුළ නිරූපිත කාලපරිච්ඡේද හතෙහි සෑම අනාවැකිමය ලක්ෂණයක්ම, ලෙවී කථාව විසිපස්වන හා විසිහයවන අධ්‍යායන්හි සඳහන් දෙදහස් පන්සිය විස්ස අවුරුදු (“සත් වරක්”) සමඟ සෘජු අනාවැකිමය සම්බන්ධතාවයක් ඇත.

The Millerites rejected the claim of apostate Protestantism and Catholicism that the “robbers of thy people,” who “exalted themselves,” and “fell” was a symbol of Antiochus Epiphanes, and they were correct. They knew and defended the truth that it is Rome that in God’s prophetic word is represented as the “robbers of thy people that established the vision”, not some unknown and historically insignificant Syrian king that established the vision.

“තමන්ම උසස්කොටගත්” සහ “වැටීගිය” “නුඹගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන්” යන්න Antiochus Epiphanesගේ සංකේතයක් බවට වූ අපස්ථාත ප්‍රොටස්තන්තවාදයේ හා කතෝලිකවාදයේ ප්‍රකාශය මිලේරයිට්වරු ප්‍රතික්ෂේප කළහ; ඒ කරුණෙහි ඔවුහු නිවැරදි වූහ. දර්ශනය පිහිටුවූයේ ඉතිහාසමය වශයෙන් නොවැදගත්, නොදන්නා සිරියානු රජෙකු නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ പ്രവචන වචනයෙහි “දර්ශනය පිහිටුවූ නුඹගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන්” ලෙස නිරූපිතව ඇත්තේ රෝමය බව සත්‍යය ඔවුහු දැනගෙන එය ආරක්ෂා කළහ.

Today the Adventist theologians teach that the “robbers of thy people” is Antiochus Epiphanes. Today, the argument which in Millerite history represented that the former covenant people who were being passed by did not, and could not, understand the vision (which is established by the correct understanding of the “robbers of thy people”), is once again being repeated by the former covenant people who are once again being passed by.

අද ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ධර්මවේදීන් “ඔබේ ජනතාවගෙන් කොල්ලකරන්නන්” යනු ඇන්තියොකස් එපිෆැනිස් බව උගන්වති. මිලරයිට් ඉතිහාසයේ, මඟහැරී යමින් සිටි පෙර ගිවිසුම් ජනතාව දර්ශනය තේරුම් නොගත්තේය, තේරුම්ගත නොහැකිවූයේය යන තර්කය (එය “ඔබේ ජනතාවගෙන් කොල්ලකරන්නන්” පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධය මගින් ස්ථාපිත වේ) අද නැවත වරක්, යළිත් මඟහැරී යමින් සිටින එම පෙර ගිවිසුම් ජනතාව විසින්ම පුනරාවර්තනය කරනු ලැබේ.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> දර්ශනය නොමැති තැන ජනතාව විනාශවෙති; එහෙත් ව්‍යවස්ථාව රක්ෂා කරන තැනැත්තා භාග්‍යවන්තය. හිතෝපදේශ 29:18.

The Millerites taught correctly that the twenty-five hundred and twenty years (“seven times”), of Leviticus twenty-six, was the longest and last time prophecy in the Bible, but Laodicean Adventism rejected that “jewel” in 1863, and today it can be seen, (by those who wish to see), that not only were the Millerites correct in identifying the “seven times” as the longest time prophecy in the Bible, but also that “the curse”, which is God’s indignation, was carried out against both the northern and southern kingdoms of Israel.

මීලර්වාදීහු, ලෙවී කථාව විසි හයේ සඳහන් දෙදහස් පන්සිය විස්ස අවුරුදු (“සත් වාර”), බයිබලයේ දීර්ඝතමද අවසානද වූ කාලභවिष्यවाणी බව නිවැරදිව උගන්වා සිටියහ; එහෙත් ලවෝදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය 1863 දී එම “මැණික” ප්‍රතික්ෂේප කළේය. අද දින, (දැකීමට කැමැත්තෝ විසින්), මීලර්වාදීහු “සත් වාර” බයිබලයේ දීර්ඝතම කාලභවिष्यවाणी ලෙස හඳුනාගැනීමෙහි නිවැරදිව සිටියා පමණක් නොව, “ශාපය”, එනම් දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස, ඉශ්‍රායෙලයේ උතුරු රාජ්‍යය සහ දකුණු රාජ්‍යය යන දෙකටම එරෙහිව ක්‍රියාත්මක කරන ලද බවද දැකිය හැක.

Today the respective conclusions of those two indignations, which the book of Daniel addresses (as do other prophets), can be seen to be two bookends (first and last) of a period of forty-six years, when Christ erected the Millerite temple, as typified by the forty-six days Moses was on the mount receiving instructions for erecting the wilderness tabernacle; and by the forty-six years of Herod’s remodeling of the temple which the Pharisees referred to in their conversation with Christ about Him “resurrecting” by the cleansing of a temple that had been “destroyed” by traders and money-changers, and also by the resurrection of His human temple that was created with forty-six chromosomes. Today, the Millerite foundational truths are as correct as ever, but they are now ten times more profound.

අද දින, දානියෙල්ගේ පොත (අනෙකුත් പ്രവാചකයන් මෙන්ම) සඳහන් කරන ඒ උදහාස දෙකේ අදාළ අවසාන ප්‍රතිඵල, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මිලේරයිට් මාලිගාව ගොඩනැඟූ කාලයේ අවුරුදු හතළිස් හයක කාල පරාසයක දෙඅන්ත සීමාසලකුණු දෙකක් (මුල් සහ අවසාන) ලෙස දැකිය හැකිය; මෙය, මෝසෙස් අරණේ මණ්ඩපය ගොඩනැංවීම සඳහා උපදෙස් ලබමින් කන්ද මත සිටි දින හතළිස් හය මගින් පූර්වරූපිත වූ පරිදිද, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ “නැවත නැඟිටුවන” බව සම්බන්ධයෙන්—වෙළෙන්දන් හා මුදල් මාරුකරන්නන් විසින් “විනාශ” කරනු ලැබූ මාලිගාවක් පවිත්‍ර කිරීම මගින්—උන්වහන්සේ සමඟ පැවති සංවාදයේදී පරිසිවරුන් විසින් සඳහන් කළ හෙරොද්ගේ මාලිගාව ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට ගතවූ අවුරුදු හතළිස් හය මගින්ද, තවද ක්‍රෝමසෝම හතළිස් හයකින් නිර්මාණය කරන ලද උන්වහන්සේගේ මානුෂීය මාලිගාවේ නැවත නැඟිටීම මගින්ද, පූර්වරූපිත වී ඇත. අද දින, මිලේරයිට් මූලික සත්‍යයන් පෙර මෙන්ම නිවැරදිය; එහෙත් දැන් ඒවා දස ගුණයක් වඩා ගැඹුරුය.

Today it can be seen (by those willing to see), that when Christ introduced Himself as Palmoni (the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets) in the thirteenth verse, of Daniel chapter eight, that He was presenting the connection between a vision that represented a period of twenty-three hundred years and another vision that represented twenty-five hundred and twenty years. When the relation of these two prophetic periods is recognized, it can be seen that they are directly connected with the twelve-hundred-and-sixty-years of papal rule, which in turn is connected with the twelve-hundred-and-ninety-years of Daniel twelve and also the thirteen-hundred-and-thirty-five-years of the same verse.

අද දින, දකීමට කැමැත්ත ඇති අයට, දානියෙල්ගේ අටවන අධ්‍යායේ දහතුන්වන පදයේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ව Palmoni (අද්භුත සංඛ්‍යාකරු, හෝ රහස්වල සංඛ්‍යාකරු) ලෙස හඳුන්වා දුන් විට, උන්වහන්සේ අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක කාල පරාසයක් නිරූපණය කළ දර්ශනයක් සහ අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක කාල පරාසයක් නිරූපණය කළ තවත් දර්ශනයක් අතර ඇති සම්බන්ධය ඉදිරිපත් කරමින් සිටිය බව දැකිය හැක. මෙම අනාවැකිමය කාල පරාස දෙකේ සම්බන්ධය හඳුනාගත් විට, ඒවා පාප්කීය පාලනයේ අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැට සමඟ සෘජුවම සම්බන්ධ වන බවත්, එය අනතුරුව දානියෙල් 12හි අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය අනූවටද, එම පදයේම අවුරුදු එක්දහස් තුන්සිය තිස්පහටද සම්බන්ධ වන බවත් දැකිය හැක.

The are many more direct connections of prophetic periods that are associated with the two visions of verses thirteen and fourteen of Daniel eight, but they are only recognized by those who wish to see. But today, beyond the connections of all the time periods that are brought together by the two visions is the revelation of the name of Palmoni (the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets). The Millerites were correct on the two verses, but limited, and today Adventism is simply in complete and utter darkness.

දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දහතුන්වන හා දහහතරවන පදවල දර්ශන දෙකට සම්බන්ධ වූ අනාවැකි කාලපරාසයන් අතර තවත් බොහෝ සෘජු සම්බන්ධතා ඇත; එහෙත් ඒවා දැකීමට කැමති අය විසින් පමණක් ඒවා හඳුනාගනු ලැබේ. නමුත් අද, එම දර්ශන දෙක මගින් එකට ගෙන එන සියලු කාලපරාසයන්ගේ සම්බන්ධතා ඉක්මවා, පල්මෝනිගේ නාමය (අරුම පුදුම ගණන්කරු, හෝ රහස් ගණන්කරු) පිළිබඳ එළිදරව්ව ඇත. මිලර්වරුන් එම පද දෙක පිළිබඳව නිවැරදිය; එහෙත් සීමිත වූහ, සහ අද ඇඩ්වෙන්ටිසම් සම්පූර්ණයෙන්ම හා නිරපේක්ෂව අන්ධකාරය තුළ ඇත.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 29:9–12.

> නවති සිට පුදුමවන්න; ඔබ මොරගසන්න, ඔව්, මොරගසන්න: ඔව්හු වයින් නිසා නොව මත් වී සිටිති; ඔව්හු මද්‍යපාන නිසා නොව තොරොම්බල් වෙති. මක්නිසාද යෙහෝවාණන් වහන්සේ ඔබ පිට ගැඹුරු නිද්‍රාවේ ආත්මය වගුරුවා, ඔබගේ ඇස් වසා ඇත; අනාගතවක්තෘවරුන්ද ඔබගේ පාලකයෝන්ද, දර්ශකයෝද, උන්වහන්සේ ආවරණය කර ඇත. සියල්ලන්ගේ දර්ශනය ඔබට මුද්‍රා තබන ලද පොතක වචන මෙන් වී තිබේ; එය උගත් කෙනෙකුට දී, “කාරුණිකව මෙය කියවන්නැ”යි කියන විට, ඔහු “මට බැහැ; මක්නිසාද එය මුද්‍රා තබා ඇත”යි කියයි. එවිට එම පොත නූගත් කෙනෙකුට දී, “කාරුණිකව මෙය කියවන්නැ”යි කියන විට, ඔහු “මම උගත් කෙනෙක් නොවෙමි”යි කියයි. යෙසායා 29:9–12.

Sister White identifies that William Miller was given “great light” upon the book of Revelation, but his understanding of chapters twelve, thirteen, seventeen and eighteen of Revelation was, quite simply, not correct. Those incorrect understandings are not represented upon the two sacred charts, but what is represented from the book of Revelation, chapter nine, is the “jewel” that Islam is represented by the three Woes.

විලියම් මිලර්ට එළිදරව් පොත පිළිබඳ “මහත් ආලෝකයක්” දෙන ලද බව සහෝදරි වයිට් හඳුනා දෙයි; එහෙත් එළිදරව් 12, 13, 17 සහ 18 වන අධ්‍යායයන් පිළිබඳ ඔහුගේ අවබෝධය සරලවම නිවැරදි නොවීය. එම වැරදි අවබෝධයන් ශුද්ධ ප්‍රස්ථාර දෙකෙහි නිරූපිත නොවෙයි; නමුත් එළිදරව් පොතේ 9 වන අධ්‍යායයෙන් නිරූපිත වී ඇති දෙය නම්, ඉස්ලාම් ආගම ශෝක තුන මඟින් නිරූපණය කර ඇති බව කියන “මණිකය” යි.

> “Preachers and people have looked upon the book of Revelation as mysterious and of less importance than other portions of the Sacred Scriptures. But I saw that this book is indeed a revelation given for the especial benefit of those who should live in the last days, to guide them in ascertaining their true position and their duty. God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Early Writings, 231.

> “දේශකයෝද ජනතාවද ප්‍රකාශනයේ පොත අභිරහස්සහිත වූවක් ලෙසත්, ශුද්ධ ලියවිල්ලේ අනෙකුත් කොටස්වලට වඩා අඩු වැදගත්කමක් ඇති එකක් ලෙසත් සලකා තිබුණෝය. එහෙත්, මෙම පොත සැබවින්ම අවසාන දිනවල ජීවත්විය යුතු අයගේ විශේෂ ප්‍රයෝජනය සඳහා දෙන ලද ප්‍රකාශනයක් බවත්, ඔවුන්ගේ සැබෑ ස්ථානය සහ ඔවුන්ගේ කර්තව්‍යය නිශ්චය කරගැනීමෙහි ඔවුන්ට මඟපෙන්වීමට දෙන ලද්දක් බවත් මම දුටුවෙමි. දෙවියන්වහන්සේ විලියම් මිලර්ගේ මනස භවිතවක්තෘකථන වෙත යොමු කළ සේක; ප්‍රකාශනයේ පොත සම්බන්ධයෙන්ද උන්වහන්සේ ඔහුට මහත් ආලෝකයක් දුන් සේක.” Early Writings, 231.

The expression “great light” in the writings of Sister White is very informative. Miller understood the churches, seals and trumpets of Revelation, for holy angels “directed his mind” on these subjects. The “great light” given to Miller was represented on the two sacred tables, and the doctrinal truths that were the “great light” were identified in his dream as “jewels”. Adventism was given that “great light” and began covering it up with counterfeit jewels beginning in 1863. The principle of “light” is that “light” is what Christ uses to judge a person or a people.

සොයුරී වයිට්ගේ ලේඛනවල “මහා ආලෝකය” යන ප්‍රකාශය අතිශයින් විස්තරාත්මකය. මිලර් එළිදරව් පොතේ සභා, මුද්‍රා සහ හුඟාක් හොඳින් තේරුම් ගත්තේය, මන්ද ශුද්ධ දූතයන් මෙම විෂයයන් පිළිබඳව “ඔහුගේ මනස මෙහෙයවූ” බැවිනි. මිලර්ට දෙන ලද “මහා ආලෝකය” එම පවිත්‍ර පුවරු දෙක මත නිරූපණය කරනු ලැබූ අතර, “මහා ආලෝකය” වූ ධර්මමය සත්‍යයන් ඔහුගේ සිහිනය තුළ “මැණික්” ලෙස හඳුන්වා දෙන ලදී. ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයට එම “මහා ආලෝකය” දෙන ලද අතර, 1863 දී ආරම්භ කරමින් ව්‍යාජ මැණික්වලින් එය වැසීමට පටන් ගත්තේය. “ආලෝකය” පිළිබඳ මූලධර්මය වන්නේ “ආලෝකය” යනු ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පුද්ගලයෙකු හෝ ජන සමූහයකු විනිශ්චය කිරීමට භාවිත කරන දෙය වන බවයි.

Not only does “light” judge a people, but the “light” which they could have had if they had not resisted (as they did in 1856, as only one of many examples). The other attribute associated with “light,” is that the “light” that is rejected produces a corresponding degree of darkness. Adventism rejected and covered up the “great light” given by God to Miller that represents the foundations of Adventism.

“ආලෝකය” ජනතාවකගේ විනිශ්චය කරන්නේ පමණක් නොව, ඔවුන් විරුද්ධ නොවූයේ නම් (බොහෝ උදාහරණවලින් එකක් ලෙස 1856 දී කළාක් මෙන් නොව) ඔවුන්ට ලැබිය හැකිව තිබූ “ආලෝකය” ද එසේම විනිශ්චය කරයි. “ආලෝකය” සමඟ සම්බන්ධ අනෙක් ගුණාංගය නම්, ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන “ආලෝකය” ඒ සඳහා අනුරූප අඳුරුකමේ ප්‍රමාණයක් ජනනය කරනු ලබන බවයි. ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පදනම් නිරූපණය කරන, දෙවියන්වහන්සේ විසින් මිලර්ට දෙන ලද “මහත් ආලෝකය” ප්‍රතික්ෂේප කර සඟවා දැමීය.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had “great light:” ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “පිටත පෙනුමට යටින් ඇති දේ දකින, සියලු මනුෂ්‍යයන්ගේ හදවත් කියවන තැනැන්වහන්සේ, ‘මහත් ආලෝකය’ ලැබූවන් ගැන මෙසේ කියයි: ‘තමන්ගේ ආචාරමය හා ආත්මික තත්ත්වය නිසා ඔව්හු පීඩාවට පත් නොවෙති, විස්මිත නොවෙති.’ එසේය, ඔව්හු තමන්ගේම මාර්ග තෝරාගෙන ඇත, ඔවුන්ගේ ප්‍රාණය ඔවුන්ගේ ජුගුප්සාකාර දේවල සතුට පනිනේය. මා ද ඔවුන්ගේ වංචාභ්‍රාන්තයන් තෝරාගන්නෙමි, ඔවුන් බියවන දේ ඔවුන් පිට පැමිණෙන්න සලස්වන්නෙමි; මක්නිසාද මා කැඳවූ කල කිසිවෙක් පිළිතුරු නොදුන්නේය; මා කථා කළ කල ඔව්හු නොඅසූහ. එහෙත් ඔව්හු මාගේ දෑස් ඉදිරියේ නපුර කළෝය, මා ප්‍රිය නොකළ දේ තෝරාගත්හ.’ ‘ඔවුන් ගැළවීම ලබන පිණිස සත්‍යයට ප්‍රේමය පිළි නොගත් බැවින්,’ ‘බොරුකට විශ්වාස කරන පිණිස දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන් වෙත බලවත් භ්‍රාන්තියක් එවනු ඇත,’ ‘අධර්මිෂ්ඨකමේ සතුට ලැබූ බැවින්.’ යෙසායා 66:3, 4; 2 තෙසලෝනික 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have “once known the truth,” mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “ස්වර්ගීය ගුරුතුමා විමසීය: ‘ඔබ නිවැරදි පදනම මත ගොඩනඟමින් සිටින බවත්, දෙවියන්වහන්සේ ඔබගේ ක්‍රියාවන් පිළිගන්නා බවත් පෙන්වා දෙන මවාපෑමට වඩා, මනස වංචාකාර ලෙස මෝහයට පත් කළ හැකි තවත් බලවත් මායාවක් කුමක් ද? සැබවින්ම ඔබ ලෝකීය ප්‍රතිපත්තිය අනුව බොහෝ දේ ක්‍රියාත්මක කරමින්, යෙහෝවාට විරුද්ධව පව් කරමින් සිටියද එසේ ය. ආහ්, එය මහත් වංචාවකි, මනස අල්ලා ගන්නා ආකර්ෂණීය මෝහයකි; “එක් කලක් සත්‍යය දැනගෙන සිටි” මිනිසුන් දේවභක්තියේ ස්වරූපය එහි ආත්මය හා බලය ලෙස වැරදියට ගන්නා විට; ඔවුන් තමා ධනවත් බවත්, සම්පත් වලින් වැඩිව ඇති බවත්, කිසිවක් අවශ්‍ය නොවන බවත් සිතන නමුත්, සැබවින්ම ඔවුන් සෑම දෙයකම අවශ්‍යතාවයෙන් සිටිති.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Laodicea, which Adventism became in 1856, represents those who once were given “great light,” but are destined to receive the “strong delusion” of Second Thessalonians, while all the time believing the false foundation they have erected through the introduction of counterfeit coins and jewels is ordained of God, but actually it is a foundation that is built upon sand. Adventism is “a church that has had great light, great evidence”, but is a “church” that has discarded “the message the Lord” has “sent”, and has since received “the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories”.

1856 දී ඇඩ්වෙන්ටිසම් බවට පත් වූ ලාඔදිකයා, එක් කලෙක “මහත් ආලෝකය” දෙන ලද නමුත්, දෙවන තෙසලෝනිකයන්හි සඳහන් “බලවත් මෝහය” ලබන ලෙස නියම කරනු ලැබූ අයව නියෝජනය කරයි. එසේ තිබියද, ව්‍යාජ කාසි හා මැණික් හඳුන්වා දීම මඟින් තමන් ගොඩනඟා ඇති ව්‍යාජ පදනම දෙවියන් විසින් නියම කළ එකක් යයි ඔවුහු සෑම කලකම විශ්වාස කරති; නමුත් සැබවින්ම එය වැලි මත ගොඩනඟා ඇති පදනමකි. ඇඩ්වෙන්ටිසම් යනු “මහත් ආලෝකයත්, මහත් සාක්ෂිත්” ලැබූ “සභාවක්” වන නමුත්, ස්වාමින්වහන්සේ “එවූ” “පණිවිඩය” ඉවත දැමූ “සභාවක්” ද වෙයි; එතැන් පටන් එය “අතිශයින් අසාධාරණ ප්‍රකාශ, ව්‍යාජ අනුමාන, සහ ව්‍යාජ सिद्धාන්ත” පිළිගෙන ඇත.

> “Unsanctified ministers are arraying themselves against God. They are praising Christ and the god of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’ Let all who read these lines, take heed. Satan has made his boast of what he can do. He thinks to dissolve the unity which Christ prayed might exist in His church. He says, ‘I will go forth and be a lying spirit to deceive those that I can, to criticize, and condemn, and falsify.’ Let the son of deceit and false witness be entertained by “a church that has had great light,” great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories. Satan laughs at their folly, for he knows what truth is.

> අභිෂේක නොලත් සේවකයන් දෙවියන්ට විරුද්ධව තමන්ව සැරසෙමින් සිටිති. ඔවුහු එකම හුස්මෙන් ක්‍රිස්තුස්වද මේ ලෝකයේ දෙවියාවද ප්‍රශංසා කරති. ප්‍රකාශයෙන් ඔවුන් ක්‍රිස්තුස්ව පිළිගනිති යැයි කියන අතර, ඔවුහු බරාබ්බස්ව වැළඳගනිති; තම ක්‍රියාවලින්, “මේ මනුෂ්‍යයා නොව, බරාබ්බස්” යයි කියති. මෙම පේළි කියවන සියල්ලෝ සාවධාන වෙත්වා. සාතන් තමාට කළ හැකි දේ ගැන උදම් අනමින් සිටී. ක්‍රිස්තුස් තම සභාව තුළ පවතිනු ඇතැයි යාච්ඤා කළ ඒකමිතිය විසුරුවා හැරීමට තමාට හැකි යැයි ඔහු සිතයි. ඔහු කියන්නේ, “මම පිටත්ව ගොස්, මට හැකි අය රැවටීමට, විවේචනය කිරීමට, දෝෂාරෝපණය කිරීමට, සහ සත්‍යය ව්‍යාජ කිරීමට බොරු ආත්මයක් වන්නෙමි” යන්නයි. “මහා ආලෝකය,” මහා සාක්ෂි ලැබූ සභාවක් විසින් වංචාවේ සහ අසත්‍ය සාක්ෂියේ පුත්‍රයා අලංගු කරගනු ලැබේවා; එවිට එම සභාව ස්වාමීන්වහන්සේ එවා ඇති පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කර, අතිශය අසංගත ප්‍රකාශයන් සහ බොරු උපකල්පන සහ බොරු න්‍යායන් පිළිගනු ඇත. සාතන් ඔවුන්ගේ මෝඩකම ගැන සිනාසෙයි, මක්නිසාද සත්‍යය කුමක්ද යන්න ඔහු දන්නා බැවිනි.

> “Many will stand in our pulpits with the torch of false prophecy in their hands, kindled from the hellish torch of Satan. If doubts and unbelief are cherished, the faithful ministers will be removed from the people who think they know so much. ‘If thou hadst known,’ said Christ, ‘even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes.’

> “බොහෝ දෙනෙක් අපගේ ප්‍රකාශන මණ්ඩපවල සෙතෙමින් සිටිමින්, තමන්ගේ අත්වල ව්‍යාජ අනාවැකිවල පන්දම දරා සිටිනු ඇත; එය සතන්ගේ නරකානුකූල පන්දමෙන් දල්වා ඇත. සැකය හා අවිශ්වාසය රැක බලා ගනු ලැබුවහොත්, මෙතරම් බොහෝ දෙයක් දන්නා බව සිතන ජනතාව අතරින් විශ්වාසවන්ත සේවකයන් ඉවත් කරනු ලැබේ. ‘ඔබ දැන සිටියා නම්,’ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පැවසූසේක, ‘අවම වශයෙන් මේ ඔබගේ දවසේදීවත්, ඔබගේ සාමයට අයත් දේවල්! නමුත් දැන් ඒවා ඔබගේ ඇස්වලින් සඟවා ඇත.’”

> “Nevertheless, the foundation of God standeth sure. The Lord knoweth them that are His. The sanctified minister must have no guile in his mouth. He must be open as the day, free from every taint of evil. A sanctified ministry and press will be a power in flashing the light of truth on this untoward generation. Light, brethren, more light we need. Blow the trumpet in Zion; sound an alarm in the holy mountain. Gather the host of the Lord, with sanctified hearts, to hear what the Lord will say unto His people; for He has increased light for all who will hear. Let them be armed and equipped, and come up to the battle—to the help of the Lord against the mighty. God Himself will work for Israel. Every lying tongue will be silenced. Angels’ hands will overthrow the deceptive schemes that are being formed. The bulwarks of Satan will never triumph. Victory will attend the third angel’s message. As the Captain of the Lord’s host tore down the walls of Jericho, so will the Lord’s commandment-keeping people triumph, and all opposing elements be defeated. Let no soul complain of the servants of God who have come to them with a heaven-sent message. Do not any longer pick flaws in them, saying, ‘They are too positive; they talk too strongly.’ They may talk strongly; but is it not needed? God will make the ears of the hearers tingle if they will not heed His voice or His message. He will denounce those who resist the word of God.

> “එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ පදනම ස්ථිරව සිටියි. ස්වාමින්වහන්සේ තමන්ගේ අයව දන්නාසේක. ශුද්ධීකෘත සේවකයාගේ මුඛයේ කිසි කපටිකමක් නොතිබිය යුතුය. ඔහු දවාල මෙන් ප්‍රකාශමානව, නපුරේ සෑම කැළලකින්ම නිදහස්ව සිටිය යුතුය. ශුද්ධීකෘත සේවයත් මුද්‍රණ කාර්යයත්, මේ වක්‍ර වූ පරම්පරාව මත සත්‍යයේ ආලෝකය විහිදුවීමෙහි බලයක් වනු ඇත. ආලෝකය, සහෝදරයෙනි, අපට තවත් ආලෝකය අවශ්‍යය. සියෝනහි හොරණෑව හුඹවන්න; ශුද්ධ කන්දෙහි අනතුරු ඇඟවීමක් නාද කරවන්න. ශුද්ධීකෘත හදවත් ඇතිව, ස්වාමින්වහන්සේ තම සෙනඟට කුමක් වදාරනසේක්ද යන්න ඇසීමට, ස්වාමින්වහන්සේගේ සේනාව එකතු කරන්න; මක්නිසාද, අසන්නට කැමති සියල්ලන් සඳහා උන්වහන්සේ ආලෝකය වැඩි කර තිබේ. ඔවුන් ආයුධ සන්නද්ධව, සම්පූර්ණයෙන් සූදානම්ව, යුද්ධයට—බලවතුන්ට විරුද්ධව ස්වාමින්වහන්සේගේ උපකාරය පිණිස—ඉහළට එන්න. දෙවියන්වහන්සේම ඉශ්‍රායෙල් වෙනුවෙන් ක්‍රියා කරනසේක. සියලු බොරු කියන දිව නිහඬ කරනු ලැබේ. ගොඩනඟමින් පවතින රැවටිලිකාර යෝජනා දූතයන්ගේ අත්වලින් පෙරළා දමනු ලැබේ. සාතන්ගේ බලකොටු කිසි කලෙක ජය නොගනු ඇත. ජය තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය සමඟ වනු ඇත. ස්වාමින්වහන්සේගේ සේනාවේ නායකයා යෙරිකෝවේ බිත්ති බිඳ දමා හැරියාක් මෙන්, එසේම ස්වාමින්වහන්සේගේ ආඥා පවත්වන සෙනඟ ජයගනු ඇත, විරුද්ධ වන සියලුම බලවේග පරාජය කරනු ලැබේ. අහසින් එවූ පණිවිඩයක් රැගෙන තමන් වෙත පැමිණ සිටින දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන් ගැන කිසි ප්‍රාණියෙකු මැසිවිලි නොනඟාවා. තවදුරටත් ඔවුන්ගේ දෝෂ සොයමින්, ‘ඔවුන් අතිශයින් ස්ථිරව සිටිති; ඔවුන් අතිශයින් දැඩිව කථා කරති’ යයි නොකියන්න. ඔවුන් දැඩිව කථා කළ හැක; එහෙත් එය අවශ්‍ය නොවේද? ඔවුන් උන්වහන්සේගේ හඬට හෝ උන්වහන්සේගේ පණිවිඩයට කන් නොදෙන්නේ නම්, දෙවියන්වහන්සේ අසන්නන්ගේ කන් ගිනිගන්නා සේ කරනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයට විරුද්ධ වන අයව උන්වහන්සේ හෙළාදක්වනසේක.”

> “Satan has laid every measure possible that nothing shall come among us as a people to reprove and rebuke us, and exhort us to put away our errors. But there is a people who will bear the ark of God. Some will go out from among us who will bear the ark no longer. But these cannot make walls to obstruct the truth; for it will go onward and upward to the end. In the past God has raised up men, and He still has men of opportunity waiting, prepared to do His bidding—men who will go through restrictions which are only as walls daubed with untempered mortar. When God puts His Spirit upon men, they will work. They will proclaim the word of the Lord; they will lift up their voice like a trumpet. The truth will not be diminished or lose its power in their hands. They will show the people their transgressions, and the house of Jacob their sins.” Testimonies to Ministers, 409–411.

> “අපි ජනතාවක් වශයෙන් අප අතරට අපට දෝෂාරෝපණය කිරීමටත් අපට තරවටු කිරීමටත්, අපගේ වැරදි ඉවත් කර දමන ලෙස අපට උද්බෝධනය කිරීමටත් කිසිවක් නොපැමිණෙන පරිදි සාතන් හැකි සෑම ක්‍රියාමාර්ගයක්ම යොදා ඇත. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් පෙට්ටිය උසුලන ජනතාවක් සිටිති. අප අතරින් සමහරු තවදුරටත් ගිවිසුම් පෙට්ටිය උසුලන්නේ නැතිව පිටතට යනු ඇත. එහෙත් සත්‍යයට බාධා කිරීම සඳහා බිත්ති ගොඩනඟා ඒවාට අවහිරතා සෑදීමට ඔවුන්ට නොහැකිය; මක්නිසාද එය අවසානය දක්වා ඉදිරියටත් ඉහළටත් ගමන් කරනු ඇත. අතීතයේදී දෙවියන්වහන්සේ මිනිසුන් නැඟිටුවා ඇත, තවද අදත් උන්වහන්සේගේ ආඥාවට කීකරු වීමට සූදානම්ව, අවස්ථාව බලා සිටින මිනිසුන් උන්වහන්සේට සිටිති—අප්‍රමාණිත මෝටාරයෙන් කපරාදු කරන ලද බිත්ති පමණක් වැනි සීමාකිරීම් හරහා ගමන් කරන මිනිසුන්ය. දෙවියන්වහන්සේ තම ආත්මය මිනිසුන් මත තබන කල, ඔවුන් ක්‍රියා කරනු ඇත. ඔවුන් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ප්‍රකාශ කරනු ඇත; ඔවුන් තම හඬ තූරියක් මෙන් උසස් කරනු ඇත. සත්‍යය ඔවුන්ගේ අත්වලදී හීන නොවනු ඇත, හෝ එහි බලය නැති නොවනු ඇත. ඔවුන් ජනතාවට ඔවුන්ගේ අපරාධද, යාකොබ්ගේ ගෘහයට ඔවුන්ගේ පව්ද පෙන්වා දෙනු ඇත.” Testimonies to Ministers, 409–411.

To identify the satanic symbol of “the daily” as a symbol of Christ is to praise “Christ and the god of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’” The truths represented in Miller’s dream as “jewels”, and also graphically illustrated upon the two sacred tables, are the “great light,” which Miller was given, and that Adventism has rejected.

“දෛනිකය” යන සාතනික සංකේතය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සංකේතයක් ලෙස හඳුනාගැනීම යනු “එකම හුස්මෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේද මේ ලෝකයේ දෙවියන්ද ප්‍රශංසා කිරීම” ය. ඔවුන් ප්‍රකාශයෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේව පිළිගන්නා බව පවසන නමුත්, බරබ්බාව වැළඳගෙන, තම ක්‍රියාවලින්, “මේ මනුෂ්‍යයා නොව, බරබ්බාව” යයි කියති. මිලර්ගේ සිහිනයෙහි “මැණික්” ලෙස නිරූපිත සත්‍යයන්, සහ පූජනීය පුවරු දෙක මත ද චිත්‍රාත්මක ලෙස දක්වා ඇති ඒවා, මිලර්ට දෙන ලද “මහා ආලෝකය” වන අතර, ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය එය ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත.

They profess to be praising Christ with a satanic symbol, and claim they are standing upon the foundation of God, when it is a counterfeit foundation that brings strong delusion to all who take their stand upon that faulty doctrinal structure. There is nothing new under the sun, and modern Israel is simply walking in the prophetic footsteps of ancient Israel.

ඔවුන් සාතන්ගේ සංකේතයක් සමඟ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට ප්‍රශංසා කරමින් සිටින බව ප්‍රකාශ කරති, එසේම තමන් දෙවියන්වහන්සේගේ පදනම මත ස්ථිරව සිටින බවද කියා සිටිති; එහෙත් එය එම දෝෂ සහිත ආචාරධර්මමය ව්‍යුහය මත තම ස්ථානය ගන්නා සියල්ලන් කෙරෙහි බලවත් භ්‍රාන්තියක් ගෙන එන ව්‍යාජ පදනමකි. සූර්යයා යට අලුත් කිසිවක් නැත; නූතන ඉශ්‍රායෙලය ප්‍රාචීන ඉශ්‍රායෙලයේ අනාවැකිමය පාදසටහන් අනුව පමණක් ගමන් කරමින් සිටියි.

> “One matter burdens my soul: The great lack of the love of God, which has been lost through continued resistance of light and truth, and the influence of those who have been engaged in active labor, who, in the face of evidence piled upon evidence, have exerted an influence to counteract the work of the message God has sent. I point them to the Jewish nation and ask, Must we leave our brethren to pass over the same path of blind resistance, till the very end of probation? If ever a people needed true and faithful watchmen, who will not hold their peace, who will cry day and night, sounding the warnings God has given, it is Seventh-day Adventists. Those who have had great light, blessed opportunities, who, like Capernaum, have been exalted to heaven in point of privilege, shall they by non-improvement be left to darkness corresponding to the greatness of the light given?

> “එක් කරුණක් මාගේ ආත්මය භාරව බර කරයි: එනම්, ආලෝකයට හා සත්‍යයට අඛණ්ඩව ප්‍රතිරෝධ කළ බැවින්, තවද දෙවියන් වහන්සේ එවූ පණිවිඩයේ කාර්යය ප්‍රතිවිරුද්ධ කිරීමට, සාක්ෂි මත සාක්ෂි ගොඩනැගී තිබියද, බලපෑමක් යෙදවූ ක්‍රියාශීලී සේවයේ නිරත වූවන්ගේ බලපෑම හේතුවෙන් අහිමිව ගොස් ඇති දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රේමයේ මහත් අඩුවයි. මම ඔවුන්ව යුදෙව් ජාතිය දෙසට යොමු කර මෙසේ අසමි: අපගේ සහෝදරයන් ද අන්ධ ප්‍රතිරෝධයේ එම මාර්ගයම පසු කරමින්, කරුණාවේ කාලය අවසන් වන තුරු යන්නට අප විසින් ඉඩ දිය යුතුද? කිසියම් ජනතාවකට තම නිහඬතාව නොරකිමින්, දෙවියන් වහන්සේ දුන් අනතුරු ඇඟවීම් දින රාත්‍රි දෙකලම ප්‍රකාශ කරමින් හඬ නගන සැබෑ හා විශ්වාසවන්ත රැකවල්ලන් අවශ්‍ය වූයේ නම්, ඒ සත් වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරුන්ටය. මහත් ආලෝකය ලැබූ, ආශීර්වාදිත අවස්ථා හිමිවූ, වරප්‍රසාද අතින් කපර්ණවුම මෙන් ස්වර්ගය දක්වා උසස් කරනු ලැබූ අය—ඔවුන්, දී ඇති ආලෝකයේ මහත්වයට අනුරූප වූ අන්ධකාරයට, එය ප්‍රයෝජනයට නොගැනීම නිසා, අතහැර දමනු ලබන්නෝද?”

> “I wish to plead with our brethren who shall assemble at the General Conference to heed the message given to the Laodiceans. What a condition of blindness is theirs! This subject has been brought to your notice again and again, but your dissatisfaction with your spiritual condition has not been deep and painful enough to work reform. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ The guilt of self-deception is upon our churches. The religious life of many is a lie.” Manuscript Releases, volume 16, 106, 107.

> “සාමාන්‍ය සම්මේලනයට රැස්වීමට යන අපගේ සහෝදරයන් ලාඔදිකීයයන්ට දෙන ලද පණිවිඩයට කන් දෙන ලෙස මම බැගෑපත්ව අයදිනෙමි. ඔවුන්ගේ අන්ධකමේ තත්ත්වය කොපමණ ද! මේ විෂයය නැවත නැවතත් ඔබගේ අවධානයට ගෙන එනු ලැබ ඇත, නමුත් ඔබගේ ආත්මික තත්ත්වය පිළිබඳ ඔබගේ අසතුට ප්‍රතිසංස්කරණයක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට තරම් ගැඹුරුද වේදනාකාරීද වී නැත. ‘නුඹ කියන්නේ, මම ධනවත්ය, වස්තුයෙන් වැඩිවී ඇත්තෙමි, කිසිවක් අවශ්‍ය නැත; එහෙත් නුඹ දුක්ඛිතය, කරුණාකටයුතුය, දිළින්දිය, අන්ධය, නිරුවත්ය යන්න නොදන්නේය.’ ස්වයං රැවටීමේ වරද අපගේ සභා මත ඇත. බොහෝ දෙනෙකුගේ ආගමික ජීවිතය බොරුවකි.” Manuscript Releases, volume 16, 106, 107.

“Capernaum” was the city which Jesus chose as his own city.

“කපර්ණවුම” යනු යේසුස් වහන්සේ තමන්ගේම නගරය ලෙස තෝරාගත් නගරයයි.

> “At Capernaum Jesus dwelt in the intervals of His journeys to and fro, and it came to be known as ‘His own city.’ It was on the shores of the Sea of Galilee, and near the borders of the beautiful plain of Gennesaret, if not actually upon it.” The Desire of Ages, 252.

> “කපර්ණවුමයේ යේසුස්වහන්සේ තමන්ගේ යා-එන ගමන් අතර විරාම කාලයන්හි වාසය කළ සේක; එබැවින් එය ‘උන්වහන්සේගේම නගරය’ ලෙස ප්‍රකට විය. එය ගලීල මුහුදේ වෙරළ තීරයේද, ගෙනෙසරෙත්හි අලංකාර සමතල භූමියේ සීමාවන් අසලද, එසේ නොව එම භූමිය මතමද පිහිටා තිබුණේය.” The Desire of Ages, 252.

Christ chose Capernaum as he had chosen Jerusalem of old.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පුරාතනයෙහි යෙරුසලම තෝරාගත් පරිද්දෙන්ම කපර්ණවුමද තෝරාගත්තේය.

> And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there. 1 Kings 11:36.

> එසේම, දාවිත් නම් මගේ සේවකයාට මා තෝරාගෙන, මාගේ නාමය එහි තැබීමට නියම කළ නුවර වන යෙරුසලමේ, මා ඉදිරියෙහි සැමදා පහන්කිරණයක් ඇති වන පිණිස, ඔහුගේ පුත්‍රයාට එක් ගෝත්‍රයක් දෙනෙමි. 1 රාජාවලිය 11:36.

Christ chose Adventism as his city in 1844, and by 1863, Adventism had rebuilt the city of “Jericho”, a symbol of Laodicean comfort and affluency. As with ancient Israel, so too, with modern Israel. Adventism believes they are the citizens of God’s special city, but they have rejected the “great light” that provides the evidence of citizenship. Like unto Shilo, in the time of Eli, Hophni and Phineas, Adventism will be judged according to the “great light” they were given opportunity to receive.

1844 දී ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ආඩ්වෙන්ටිස්වාදය තම නගරය ලෙස තෝරාගත් අතර, 1863 වන විට ආඩ්වෙන්ටිස්වාදය ලාඔදිකේයානු සුවපහසුභාවය හා සම්පත්සම්පන්නභාවයේ සංකේතයක් වූ “යෙරිකෝ” නගරය නැවත ගොඩනඟා තිබුණේය. පුරාතන ඉශ්‍රායෙල් සමඟ තිබූ පරිදිම, නවීන ඉශ්‍රායෙල් සමඟත් එසේය. ආඩ්වෙන්ටිස්වාදය තමන් දෙවියන්වහන්සේගේ විශේෂ නගරයේ පුරවැසියන් යැයි විශ්වාස කරයි, එහෙත් පුරවැසිභාවයේ සාක්ෂි සපයන “මහත් ආලෝකය” ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත. ඒලීගේ, හොප්නිගේ සහ පිනෙහාස්ගේ කාලයේ ශීලෝවට සමානව, ආඩ්වෙන්ටිස්වාදය ඔවුන්ට ලැබීමට අවස්ථාව දෙන ලද “මහත් ආලෝකය” අනුව විනිශ්චය කරනු ලැබේ.

> “Among the professed children of God, how little patience has been manifested, how many bitter words have been spoken, how much denunciation has been uttered against those not of our faith. Many have looked upon those belonging to other churches as great sinners, when the Lord does not thus regard them. Those who look thus upon the members of other churches, have need to humble themselves under the mighty hand of God. Those whom they condemn may have had but little light, few opportunities and privileges. If they had had the light that many of the members of our churches have had, they might have advanced at a far greater rate, and have better represented their faith to the world. Of those who boast of their light, and yet fail to walk in it, Christ says, ‘But I say unto you, It shall be more tolerable for Tyre and Sidon at the day of judgment, than for you. And thou, Capernaum [Seventh-day Adventists, who have had great light], which art exalted unto heaven [in point of privilege], shalt be brought down to hell: for if the mighty works, which have been done in thee, had been done in Sodom, it would have remained until this day. But I say unto you, That it shall be more tolerable for the land of Sodom in the day of judgment, than for thee.’ At that time Jesus answered and said, ‘I thank thee, O Father, Lord of heaven and earth, because thou hast hid these things from the wise and prudent [in their own estimation], and hast revealed them unto babes.’

> “දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන් යයි ප්‍රකාශ කරනු ලබන අය අතර කොපමණ අල්ප ඉවසීමක් ප්‍රකාශ වී ඇත්ද, කොපමණ කටුක වචන කතා කර ඇත්ද, අපගේ විශ්වාසයට අයත් නොවන අයවරුන්ට විරුද්ධව කොපමණ දෝෂාරෝපණ ප්‍රකාශ කර ඇත්ද. බොහෝ දෙනෙක් අනෙකුත් සභාවලට අයත් අය මහත් පව්කාරයන් ලෙස සලකා ඇත, නමුත් ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් එසේ සලකන්නේ නැත. අනෙකුත් සභාවල සාමාජිකයන් මෙසේ සලකන අය, දෙවියන්වහන්සේගේ බලවත් හස්තය යටතේ තමන්ව නමවා ගත යුතුය. ඔවුන් දෝෂාරෝපණ කරන අය සතුව ඉතා අල්ප ආලෝකයක්, ඉතා සීමිත අවස්ථා සහ වරප්‍රසාද පමණක් තිබී තිබිය හැකිය. අපගේ සභාවල බොහෝ සාමාජිකයන් ලැබූ ආලෝකය ඔවුන්ට ලැබී තිබුණේ නම්, ඔවුන් බොහෝ වැඩි වේගයකින් ඉදිරියට ගොස්, ලෝකයට තම විශ්වාසය වඩා යහපත් ලෙස නිරූපණය කරනු ඇත. තමන් සතුව ඇති ආලෝකය ගැන ගර්ව කරන නමුත් ඒ අනුව නොහැසිරෙන අය ගැන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: ‘නමුත් මම ඔබට කියමි, විනිශ්චය දවසේදී ඔබට වඩා තීර් හා සීදොන්ට ඉවසිය හැකි වන්නේය. තවද, හේ කපර්නාඋම [මහා ආලෝකය ලැබූ සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරුනි], ස්වර්ගය දක්වා උසස් කරනු ලැබූ [වරප්‍රසාද අතින්] ඔබ නිරයට දමනු ලබන්නේය: මක්නිසාද ඔබ තුළ කරනු ලැබූ බලවත් ක්‍රියා සොදොම්හි කරනු ලැබුවේ නම්, එය අද දක්වා පවතිනු ඇත. නමුත් මම ඔබට කියමි, විනිශ්චය දවසේදී ඔබට වඩා සොදොම් දේශයට ඉවසිය හැකි වන්නේය.’ එම වේලාවේදී යේසුස්වහන්සේ පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ වදාළ සේක: ‘හේ පියාණෙනි, ස්වර්ගයේත් පොළොවේත් ස්වාමීනි, මේ දේවල් බුද්ධිමත් හා විචක්ෂණයෝ [තමන්ගේම තක්සේරුවෙන්] වෙතින් ඔබ සඟවා, ඒවා බාලයන්ට අනාවරණය කළ බැවින්, මම ඔබට ස්තුති කරමි.’”

> “‘And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim.’

> “‘දැන්, ඔබ මේ සියලු ක්‍රියා කළ බැවින්, ස්වාමින්වහන්සේ කියන සේක, මම ඔබට උදෑසනින් නැඟී කථා කළෙමි, එහෙත් ඔබ සවන් නොදුන්නහුය; මම ඔබ කැඳවූවෙමි, එහෙත් ඔබ පිළිතුරු නොදුන්නහුය; එබැවින් මාගේ නාමයෙන් කැඳවනු ලබන, ඔබ විශ්වාසය තබන මේ ගෘහයටද, මම ඔබටත් ඔබගේ පියවරුන්ටත් දුන් මේ ස්ථානයටද, මම ෂීලෝට කළ පරිදිම කරමි. තවද එප්‍රායිම්ගේ මුළු වංශය වන ඔබගේ සියලු සහෝදරයන් මා ඉදිරියෙන් පහකර දැමුවාක් මෙන්, මම ඔබද මාගේ දෘෂ්ටියෙන් පහකර දමමි.’”

> “The Lord has established among us institutions of great importance, and they are to be managed, not as worldly institutions are managed, but after God’s order. They are to be managed with an eye single to his glory, that by all means perishing souls may be saved. To the people of God the testimonies of the Spirit have come, and yet many have not taken heed to reproofs, warnings, and counsels.

> “ස්වාමින්වහන්සේ අප අතර අතිශය වැදගත් ආයතන ස්ථාපිත කර ඇත; ඒවා ලෝකීය ආයතන පාලනය කරනු ලබන ආකාරයෙන් නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රමයට අනුව පාලනය කළ යුතුය. නාස්තිවෙමින් සිටින ආත්මයන් කෙසේ හෝ ගළවා ගැනීමට හැකි වන පිණිස, ඒවා පාලනය කළ යුත්තේ උන්වහන්සේගේ මහිමයට පමණක් යොමු වූ දෘෂ්ටියකින්ය. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වෙත ආත්මයේ සාක්ෂි පැමිණ ඇත; එහෙත් බොහෝ දෙනෙක් තරවටු කිරීම්, අනතුරු ඇඟවීම්, සහ උපදේශයන් කෙරෙහි සැලකිල්ල නොදක්වා ඇත.”

> “‘Here now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not: fear ye not me saith the Lord: will ye not tremble at my presence, which have placed the sand for the bound of the sea by a perpetual degree, that it cannot pass it: and though the waves thereof toss themselves, yet can they not prevail; though they roar, yet can they not pass over it? but this people hath a revolting and a rebellious heart; they are revolted and gone. Neither say they in their heart, Let us now fear the Lord our God, that giveth rain, both the former and the latter, in his season: he reserveth unto us the appointed weeks of the harvest. Your iniquities have turned away these things, and your sins have withholden good things from you. . . . They judge not the cause, the cause of the fatherless, yet they prosper; and the right of the needy do they not judge. Shall I not visit for these things? saith the Lord; shall not my soul be revenged on such a nation as this?’

> “‘දැන් මෙය අසන්න, අඥාන වූවන්ව සිට බුද්ධියක් නැති ජනතාවෙනි; ඇස් තිබියදී නොදකින්නෝ, කන් තිබියදී නොඅසන්නෝය. ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක: ඔබ සැම මට භය නොවන්නෝ ද? මාගේ සන්නිධියෙහි ඔබ සැම කම්පා නොවන්නෝ ද? මම සදාකාල නියමයකින් මුහුදට සීමාවක් ලෙස වැලි තැබුවෙමි, එය එය ඉක්මවා යා නොහැක්කේය. එහි රළ තමාම කැළඹුණත් ඒවා ජය ගත නොහැක්කේය; ඒවා ගර්ජනා කළත් එය ඉක්මවා යා නොහැක්කේය. එහෙත් මේ ජනතාවට පිටුහරින හා කැරලිකාර සිතක් ඇත; ඔව්හු පිටුහරිමින් ගොස් ඇත. ඔව්හු තම සිත තුළ, ‘අපි දැන් අපගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේට භය වමු; උන්වහන්සේ කාලයට අනුව පළමු වර්ෂාවද අග වර්ෂාවද දෙනසේක; අස්වැන්නේ නියමිත සති අප උදෙසා උන්වහන්සේ රැකගන්නාසේක,’ යයි නොකියති. ඔබගේ අධර්මකම් මේ දේවල් ඔබෙන් හැරවීය, ඔබගේ පාප ඔබෙන් යහපත් දේවල් වළක්වාගෙන ඇත.... ඔව්හු නඩු විනිශ්චය නොකරති, පියා නැති දරුවන්ගේ කාරණය වුවද නොවිනිශ්චය කරති; එහෙත් ඔව්හු සමෘද්ධිමත් වෙති. දුප්පතුන්ගේ අයිතියද ඔව්හු විනිශ්චය නොකරති. ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක: මේ දේවල් නිසා මම දඬුවම් නොකරන්නෙම් ද? මෙවන් ජාතියක් පිළිබඳ මාගේ ආත්මය පළිගැනීම නොකරන්නේ ද?’”

> “Shall the Lord be compelled to say, ‘Pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee’? ‘Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain. . . . Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth?’” Review and Herald, August 1, 1893.

> “‘මේ ජනතාව උදෙසා යාච්ඤා නොකරන්න, ඔවුන් උදෙසා හඬ නගා කන්නලව් හෝ යාච්ඤාව හෝ නොපවත්වන්න; මට මැදිහත්වීමක් ද නොකරන්න; මක්නිසාද මම ඔබට සවන් නොදෙන්නෙමි’ යයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියන්නට බලකෙරෙන්නට යුතුද? ‘එබැවින් වැසි වළක්වනු ලැබීය, අවසාන වැසි ද නොවීය.... මේ කාලයේ සිට ඔබ මා වෙත හඬනගා, “මගේ පියාණෙනි, ඔබ මාගේ යෞවන කාලයේ මඟපෙන්වන්නා ය” කියා නොකියන්නෙහිද?’” Review and Herald, August 1, 1893.

We will continue our consideration of the “great light” that was given to William Miller on the book of Revelation in the next article.

ඊළඟ ලිපියේදී එළිදරව් පොත සම්බන්ධයෙන් විලියම් මිලර්ට දෙන ලද “මහා ආලෝකය” පිළිබඳ අපගේ සලකා බැලීම අපි ඉදිරියටත් පවත්වාගෙන යන්නෙමු.

> “When Christ came into the world to exemplify true religion, and to exalt the principles that should govern the hearts and actions of men, falsehood had taken so deep a hold upon those who had had so great light, that they no longer comprehended the light, and had no inclination to yield up tradition for truth. They rejected the heavenly Teacher, they crucified the Lord of glory, that they might retain their own customs and inventions. The very same spirit is manifested in the world today. Men are averse to investigating truth, lest their traditions should be disturbed, and a new order of things should be brought in. There is with humanity a constant liability to err, and men are naturally inclined to highly exalt human ideas and knowledge, while the divine and eternal is not discerned or appreciated.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

> “සැබෑ ආගම ප්‍රතික්ෂේපණය නොව, එය ආදර්ශවත් කර පෙන්වීම සඳහාත්, මිනිසුන්ගේ සිත් හා ක්‍රියාවන් පාලනය කළ යුතු මූලධර්ම උසස් කර තැබීම සඳහාත් ක්‍රිස්තුස් ලෝකයට පැමිණි විට, අසත්‍යය, මහත් ආලෝකය ලැබූවන් මත එතරම් ගැඹුරින් පැවතී සිටි බැවින්, ඔවුහු තවදුරටත් එම ආලෝකය අවබෝධ කර නොගත්හ; සත්‍යය වෙනුවෙන් සම්ප්‍රදාය අත්හැර දීමටද ඔවුන්ට කිසි උනන්දුවක් නොවීය. ඔවුහු ස්වර්ගීය ගුරුවරයා ප්‍රතික්ෂේප කළහ; තමන්ගේම චාරිත්‍ර හා නිර්මාණ රඳවා තබාගැනීම සඳහා ඔවුහු মহিমාවේ ස්වාමීන්වහන්සේව කුරුසියේ ඇණ ගැසූහ. ඉතා එම ආත්මයම අද ද ලෝකයේ ප්‍රකාශ වේ. මිනිසුන් සත්‍යය සොයා බැලීමට අකමැත්තෙන් සිටිති; මක්නිසාද යත්, එසේ කළහොත් තමන්ගේ සම්ප්‍රදායන් කම්පා වනු ඇති අතර, නව තත්ත්වයක් ගෙන එනු ලැබිය හැකි බැවිනි. මනුෂ්‍යත්වය තුළ නිරන්තරයෙන් වැරදීමට ඇති ප්‍රවණතාවක් ඇත; මිනිසුන් ස්වභාවයෙන්ම මනුෂ්‍ය අදහස් හා දැනුම ඉතා උසස් කර තැබීමට ඇලී සිටිති; එහෙත් දේවික හා නිත්‍ය වූ දේ හඳුනා නොගනු ලබයි, අගයද නොකරනු ලබයි.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

Back to Articles