Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Seven

හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය - අංක හත

Eleven and Twenty-Two

එකොළහ සහ විසි දෙක

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2026

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Daniel chapter eleven verse sixteen and verse twenty-two both align with the soon coming Sunday law. Verse ten’s fulfillment in 1989 led to the Ukrainian War in 2014, as represented by the battle of Raphia’s fulfillment of verse eleven in 217 BC. Verse eleven unto verse sixteen is also verse eleven unto verse twenty-two; so, the hidden history of verse forty, as represented in verses eleven through sixteen is also represented as the history of verse eleven unto twenty-two. The hidden history of verse forty is represented by eleven through twenty-two.

දානියෙල් පරිච්ඡේදය 11 හි 16 වන වචනයත් 22 වන වචනයත් ඉක්මනින් පැමිණීමට නියමිත ඉරිදා නීතිය සමඟ දෙකම ගැළපෙයි. 1989 දී 10 වන වචනයේ සම්පූර්ණ වීම, ක්‍රි.පූ. 217 දී 11 වන වචනයේ සම්පූර්ණ වීම වූ රැෆියා සටනෙන් නිරූපිත පරිදි, 2014 දී යුක්රේන යුද්ධයට මඟ පෑදීය. 11 වන වචනය සිට 16 වන වචනය දක්වා වූ ඉතිහාසය, 11 වන වචනය සිට 22 වන වචනය දක්වා වූ ඉතිහාසයද වේ; එබැවින්, 11 සිට 16 දක්වා වූ වචනවල නිරූපණය කර ඇති පරිදි, 40 වන වචනයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය 11 සිට 22 දක්වා වූ වචනවල ඉතිහාසය ලෙසද නිරූපිතය. 40 වන වචනයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය 11 සිට 22 දක්වා වූ වචන මගින් නිරූපිත වේ.

## Chapters Eleven through Twenty-two

පරිච්ඡේද එකොළහේ සිට විසි දෙක දක්වා

That hidden history is also represented in chapters eleven through twenty-two of Genesis, Matthew, Revelation and The Desire of Ages. Those four witnesses of chapters “eleven through twenty-two” align with the hidden history, for the hidden history is verses eleven through twenty-two in Daniel eleven. The center of the four witnesses always identify the sign of the covenant, beginning with the covenant of death represented by Nimrod in chapter eleven in Genesis and ending with the whore of Rome in chapter seventeen of Revelation.

එම සැඟවුණු ඉතිහාසය උත්පත්ති, මතෙව්, එළිදරව්ව සහ *යුගයන්ගේ ආශාව* යන පොත්වල එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයෙන් විසි දෙවන පරිච්ඡේදය දක්වාද නිරූපිත වේ. “එකොළොස් සිට විසි දෙක දක්වා” වූ එම පරිච්ඡේද හතරේ සාක්ෂිකරුවන් එම සැඟවුණු ඉතිහාසය සමඟ එකඟව ගැළපෙති, මන්ද සැඟවුණු ඉතිහාසය දානියෙල් 11හි 11 සිට 22 දක්වා වූ පදයන් වන බැවිනි. එම සාක්ෂිකරුවන් හතරේ මධ්‍යභාගය සෑමවිටම ගිවිසුමේ ලකුණ හඳුන්වා දෙයි; එය උත්පත්තිහි එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ නිම්රෝද් මඟින් නිරූපිත මරණ ගිවිසුමෙන් ආරම්භ වී, එළිදරව්වහි දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ රෝමයේ වෛශ්‍යාවෙන් අවසන් වේ.

## Seventeen

දහහත්වන अध्यायය

With the exception of Matthew, the four witnesses identify chapter seventeen as the midpoint of the period they illustrate. The number seventeen is also found three times in the three two hundred and fifty-year prophecies that began at 457 BC, 64 and 1776. Two of those lines, (the first and the last) identify a midpoint when the first line of 457 BC ended in 207 BC and the last line of 1776 ends in 2026. 207 BC was between the battles of Raphia and Panium, and 2026 is the midterm of the final president of the United States.

මත්තෙව් හැර, සාක්ෂිකරුවන් සිවුදෙනාම ඔවුන් නිරූපණය කරන කාලපරිච්ඡේදයේ මධ්‍යබින්දුව ලෙස දහහත්වන පරිච්ඡේදය හඳුනාගනිති. ක්‍රි.පූ. 457, 64 සහ 1776 දී ආරම්භ වූ වර්ෂ දෙසිය පනහක අනාවැකි තුන තුළ ද දහහත් යන අංකය තෙවරක් දක්නට ලැබේ. එම රේඛා අතරින් දෙකක්, (පළමුවැන්න සහ අන්තිමැන්න) ක්‍රි.පූ. 457 හි පළමු රේඛාව ක්‍රි.පූ. 207 දී අවසන් වූ විටත්, 1776 හි අන්තිම රේඛාව 2026 දී අවසන් වන විටත්, මධ්‍යබින්දුවක් හඳුනා දෙයි. ක්‍රි.පූ. 207 යනු Raphia සහ Panium යුද්ධ අතර කාලය වූ අතර, 2026 යනු එක්සත් ජනපදයේ අවසාන ජනාධිපතිවරයාගේ ධුර කාලයේ මැද භාගයයි.

Within the three two-hundred and fifty year lines, Ptolemy reigned for seventeen years. There are seventeen years between 313 and 330 in Nero’s line and there was seventeen years between the battles of Raphia in 217 BC and the battle of Panium in 200 BC. Three of the four witnesses of chapters eleven unto twenty-two mark their exact midpoint as chapters seventeen. Therefore, the hidden history of verse forty is represented in verses eleven through twenty-two of the same chapter, and the four witnesses of chapters eleven through twenty-two align with those very same verses. The fulfillment of each of the three 250-year prophecies align with the very same history. The midpoint is emphasized as a waymark, and it is especially identified as the symbol of the covenant and seal of God’s people.

අවුරුදු දෙසිය පනස් බැගින් වූ රේඛා තුන තුළ, පිටොලෙමි වසර දාහතක් රාජ්‍ය කළේය. නීරෝගේ රේඛාවේ 313 සහ 330 අතර වසර දාහතක් ඇත; එසේම ක්‍රි.පූ. 217 දී රෆියා සටන සහ ක්‍රි.පූ. 200 දී පානියම් සටන අතරද වසර දාහතක් තිබුණි. එබැවින්, එකොළොස්වන අධ්‍යායෙන් විසිදෙවන අධ්‍යාය දක්වා වූ සාක්ෂිකරුවන් හතරෙන් තුනක්ම තමන්ගේ නිශ්චිත මධ්‍යබින්දුව ලෙස දාහත්වන අධ්‍යාය සලකුණු කරති. එබැවින්, හතළිස්වන පදයේ සඟවා ඇති ඉතිහාසය එම අධ්‍යායේ එකොළොස්වන පදය සිට විසිදෙවන පදය දක්වා නිරූපණය වේ; සහ එකොළොස්වන පදය සිට විසිදෙවන පදය දක්වා වූ සාක්ෂිකරුවන් හතරද එම පදයන් සමඟම සමාන්තර වේ. අවුරුදු 250ක අනාවැකි තුනෙන් එක් එක්කේ ඉටු වීමද එම එකම ඉතිහාසයට සමාන්තර වේ. මධ්‍යබින්දුව මාර්ග ලකුණක් ලෙස අවධාරණය කරනු ලැබේ; විශේෂයෙන්ම එය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ ගිවිසුම සහ මුද්‍රාවෙහි සංකේතය ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ.

## Daniel Twelve

දානියෙල් දොළොස්වැනි පරිච්ඡේදය

Verses seven, eleven and twelve of Daniel chapter twelve identify the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse seven identifies December 31, 2023, verse twelve identifies July 18, 2020. The scattering of verse seven that ended on December 31, 2023, which had begun on July 18, 2020 was represented in the alpha and omega of the three verses of prophetic time located in Daniel twelve. The middle verse of 1,290 years identifies the history of 1989 to the soon coming Sunday law as 30, and then 1,260 to the close of human probation. Thirty years representing the age of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand and 1260 years typifying the symbolic forty-two months of Revelation thirteen.

දානියෙල් 12 වන පරිච්ඡේදයේ හත් වන, එකොළොස් වන සහ දොළොස් වන පද එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කිරීමේ අවසාන කාලය හඳුනා දෙයි. හත් වන පදය 2023 දෙසැම්බර් 31 හඳුනා දෙයි; දොළොස් වන පදය 2020 ජූලි 18 හඳුනා දෙයි. 2020 ජූලි 18 දින ආරම්භ වී 2023 දෙසැම්බර් 31 දින අවසන් වූ, හත් වන පදයේ සඳහන් විසිරවීම, දානියෙල් 12 තුළ පිහිටි අනාවැකිමය කාලය පිළිබඳ පද තුනෙහි ඇල්ෆා සහ ඔමේගා තුළ නියෝජනය කර තිබුණි. අවුරුදු 1,290ක මැද පදය 1989 සිට ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසය 30 ලෙස හඳුනා දෙයි; අනතුරුව 1,260 මනුෂ්‍ය අනුග්‍රහ කාලය අවසන් වීම දක්වාය. අවුරුදු තිහ, එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසෙහි පූජකත්වයේ වයස නියෝජනය කරමින්ද, අවුරුදු 1260 එළිදරව් 13 හි සංකේතාත්මක මාස හතළිස් දෙක ආදර්ශවත් කරමින්ද සිටියි.

The dual prophecy of 30 followed by twelve hundred and sixty years is a symbol of Abraham and Pauls’ dual covenant prophecy of 400 and 430 years. The midpoint of the three verses of time in Daniel twelve represents the rebellion of the thirteenth letter, while also emphasizing the covenant and sealing of the one hundred and forty-four thousand. The three verses also align with the hidden history, and add another witness of the emphasis of the midpoint being a symbol of the covenant.

30කින් අනුගමනය වන එක්දහස් දෙසිය හැට අවුරුදු යන ද්විත්ව අනාවැකිය, ආබ්‍රහම් සහ පාවුල්ගේ අවුරුදු 400 හා 430 යන ද්විත්ව ගිවිසුම් අනාවැකියේ සංකේතයකි. දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ කාලය සම්බන්ධ පද තුනේ මධ්‍යබින්දුව, දහතුන්වන අකුරේ කැරැල්ල නියෝජනය කරන අතර, එම සමගම එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ගිවිසුම සහ මුද්‍රාකරණයද අවධාරණය කරයි. එම පද තුන සඟවා තිබෙන ඉතිහාසය සමඟද ගැළපෙන අතර, මධ්‍යබින්දුව ගිවිසුමේ සංකේතයක් වීම පිළිබඳ අවධාරණයට තවත් සාක්ෂියක්ද එක් කරයි.

## Spring and Fall

වසන්තය සහ ශරත් ඍතුව

With all these lines we must include the three witnesses of the spring and fall feasts located in Leviticus twenty-three aligned and combined with the Pentecostal season in the history of the cross. There the chapter is twenty-three, which is a symbol of Christ work of atonement. The chapter is made up of forty-four verses, symbolically representing October 22, 1844. October 22 represents 22 days in October, beginning with the first day and ending on the twenty-second day, thus bearing the credentials of the Hebrew alphabet. October being the tenth month, when multiplied by the twenty-second day equals 220.

මෙම සියලු රේඛාවන් සමඟ, ලෙවී කථාව විසිතුනේ පිහිටා ඇති වසන්ත හා ශරත් උත්සවවල සාක්ෂිකරුවන් තිදෙනාද, කුරුසියේ ඉතිහාසය තුළ පෙන්තකොස්ත සමය සමඟ සමාලෝචිතව හා එකට සම්බන්ධ කරමින්, අප ඇතුළත් කළ යුතුය. එහි අධ්‍යායය විසිතුන වන අතර, එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පව් ප්‍රායශ්චිත්ත කාර්යයේ සංකේතයකි. එම අධ්‍යායය පද හතළිස් හතරකින් සමන්විත වන අතර, සංකේතාත්මකව 1844 ඔක්තෝබර් 22 නියෝජනය කරයි. ඔක්තෝබර් 22 යනු ඔක්තෝබර් මාසයේ දින 22ක් නියෝජනය කරන අතර, පළමු දිනෙන් ආරම්භ වී විසිදෙවන දිනෙන් අවසන් වන බැවින්, එමඟින් හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ සහතික ලක්ෂණ දරයි. ඔක්තෝබර් දහවන මාසය වන බැවින්, එය විසිදෙවන දින සමඟ ගුණ කළ විට 220 වේ.

In the Hebrew calendar the tenth day of the seventh month was the Day of Atonement, and ten times seven is seventy, a symbol of probationary time. The twenty-three hundred years ended in 1844 when the third angel arrived, as typified by the third decree that initiated the period. There was seventy weeks determined as probationary time then allotted to ancient literal Israel at the beginning of the 2,300 days, and at the ending of those days the probationary period for modern spiritual Israel was represented by the tenth day of the seventh month, which equates to seventy. October 22, 1844 typifies the soon coming Sunday law, and it is there that the symbolic seventy years of probationary time ends for Seventh-day Adventism, as it did for the Jews when Stephen was stoned.

හෙබ්‍රෙව් දිනදර්ශනයෙහි සත්වැනි මසෙහි දසවැනි දිනය ප්‍රායශ්චිත්ත දවස වූ අතර, දහය ගුණ සත යනු හැත්තෑවකි; එය පරීක්ෂණ කාලයෙහි සංකේතයකි. කාලය ආරම්භ කළ තුන්වන ආඥාවෙන් පූර්ව රූපිත කළ පරිදි, තුන්වන දූතයා පැමිණි විට අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියය 1844 දී අවසන් විය. එවිට 2,300 දිනවල ආරම්භයේදී පුරාණ සත්‍ය ඉශ්‍රායෙලයට වෙන් කරන ලද පරීක්ෂණ කාලය ලෙස සති හැත්තෑවක් තිබූ අතර, එම දිනවල අවසානයේ නවීන ආත්මික ඉශ්‍රායෙලය සඳහා වූ පරීක්ෂණ කාලය සත්වැනි මසෙහි දසවැනි දිනයෙන් නිරූපණය කරන ලදී; එය හැත්තෑවට සමාන වේ. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේ පූර්ව රූපයකි; ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරා දැමූ විට යුදෙව්වරුන්ට වූවාක් මෙන්, එහිදී සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය සඳහා පරීක්ෂණ කාලය වූ සංකේතාත්මක හැත්තෑ අවුරුදු අවසන් වෙයි.

1844 represents a period when two angels arrived, the second at the first disappointment and the third at the great disappointment. “44” represents a twofold message as represented by verse forty-four of Daniel eleven’s tidings out of the east and the north. Leviticus twenty-three consists of forty-four verses that divide the sacred feasts into spring and fall. Those forty-four verses represent a twofold message. The two seasons are represented by twenty-two verses each, so both the spring and fall feasts represent the Hebrew calendar’s twenty-two letters. When those two witnesses of twenty-two verses are brought together along with the Pentecostal season they produce a framework of three steps.

Sinhala passage unavailable

This passage is not yet available in Sinhala.

The first step is a waymark made up of three parts followed by five days, as is the last of the three waymarks. The middle waymark is the thirty days of face-to-face instruction by Christ with those who are being anointed as priests for service in the church triumphant. Leviticus twenty-three aligns with the hidden history of verse forty.

පළමු පියවර, කොටස් තුනකින් සමන්විත වූ පසුව දින පහක් ඇති මාර්ගලකුණකි; මාර්ගලකුණු තුනෙන් අවසාන මාර්ගලකුණද එසේම වේ. මධ්‍ය මාර්ගලකුණ වන්නේ, විජයග්‍රාහී සභාවේ සේවය සඳහා යාජකයන් ලෙස අභිෂේක කරනු ලබන අය සමඟ ක්‍රිස්තුස් විසින් මුහුණට මුහුණ දී දෙන දින තිහක උපදේශනයයි. ලෙවී කථාව විසි තුන, හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසයට සම්මුඛ වේ.

## Midpoints

මධ්‍යබින්දු

The midpoint of the chapter eleven through chapter twenty-two line of Genesis is chapter seventeen, where the second step of the three-step covenant of Abraham and the sign of circumcision was instituted. The dead-center of all the verses located in chapter eleven unto twenty-two is Genesis 17:22:

උත්පත්ති පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ සිට විසිදෙවන අධ්‍යායය දක්වා වූ අනුපිළිවෙළේ මධ්‍යබින්දුව වන්නේ දහහත්වන අධ්‍යායය වන අතර, එහිදී ආබ්‍රහම්ගේ පියවර තුනකින් යුත් ගිවිසුමේ දෙවැනි පියවරත්, චර්මච්ඡේදනයේ ලකුණත් ස්ථාපිත කරනු ලැබීය. එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ සිට විසිදෙවන අධ්‍යායය දක්වා පිහිටි සියලු පදවල නිරපේක්ෂ මධ්‍යය වන්නේ උත්පත්ති 17:22 ය:

> But my covenant will I establish with Isaac, which Sarah shall bear unto thee at this set time in the next year. And he left off talking with him, and God went up from Abraham. Genesis 17:22.

> එහෙත් මාගේ ගිවිසුම මම ඉසාක් සමඟ ස්ථාපිත කරන්නෙමි; ලබන අවුරුද්දේ නියමිත මේ කාලයේදී සාරා ඔහු ඔබට ජනනය කරන්නීය. තවද ඔහු ඔහු සමඟ කථා කිරීම අවසන් කළේය, සහ දෙවියන්වහන්සේ ආබ්‍රහම් වෙතින් ඉහළට ගියසේක. උත්පත්ති 17:22.

God began speaking to Abraham in verse one and he ended his conversation in verse twenty-two, so the entire dialogue of the covenant of circumcision was placed within the prophetic context of the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, while the theme of the twenty-two verses was the rite of circumcision, that was to be accomplished on the eighth day. The center or midpoint of the Genesis passage is God’s covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand as represented by Abraham’s covenant of circumcision. The midpoint of Genesis’ line of chapters eleven unto twenty-two is chapter seventeen, and the absolute midpoint of the chapter is verse twenty-two where God ceases His conversation of the covenant with Abraham, thus placing the midpoint in the context of the Hebrew alphabet of twenty-two letters. The midpoint of those twenty-two verses, is of course, verse eleven.

දෙවියන් වහන්සේ ආබ්‍රහම් සමඟ කථා කිරීම පළමු පදයෙන් ආරම්භ කළ සේක; උන්වහන්සේගේ සංවාදය විසි දෙවන පදයේදී අවසන් වූ සේක. එබැවින් සුන්නති ගිවිසුමට අදාළ සමස්ත සංවාදය හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ අකුරු විසි දෙකේ අනාගතවාදී සන්දර්භය තුළ ස්ථාපිත කරනු ලැබීය. එම විසි දෙක පදවල තේමාව වූයේ අටවන දින ඉටු කළ යුතු සුන්නති චාරිත්‍රයයි. උත්පත්තියෙහි මෙම කොටසේ මධ්‍යස්ථානය හෙවත් මධ්‍යබින්දුව වන්නේ, ආබ්‍රහම්ගේ සුන්නති ගිවිසුමෙන් නිරූපිත එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සමඟ දෙවියන් වහන්සේගේ ගිවිසුම්මය සම්බන්ධතාවයයි. උත්පත්ති පොතේ එකොළොස් වන පරිච්ඡේදයෙන් විසි දෙවන පරිච්ඡේදය දක්වා දිවෙන පරිච්ඡේද පෙළේ මධ්‍යබින්දුව වන්නේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයයි; එම පරිච්ඡේදයේ නිරපේක්ෂ මධ්‍යබින්දුව වන්නේ විසි දෙවන පදයයි. එහිදී දෙවියන් වහන්සේ ආබ්‍රහම් සමඟ වූ ගිවිසුම්මය සංවාදය නවත්වන බැවින්, එම මධ්‍යබින්දුව හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ අකුරු විසි දෙකේ සන්දර්භය තුළ ස්ථාපිත වේ. ඒ විසි දෙක පදවල මධ්‍යබින්දුව නම්, සැබවින්ම, එකොළොස් වන පදයයි.

> And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.

> ඔබගේ අගචර්මයේ මාංසය චේදනය කළ යුතුය; එය මා හා ඔබ අතර ඇති ගිවිසුමේ ලකුණක් වන්නේය. උත්පත්ති 17:11.

The midpoints of the four passages of chapters eleven through twenty-two in the Bible involve three verses to complete the thought of the midpoint.

බයිබලයේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයෙන් විසි දෙවන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ කොටස් හතරේ මධ්‍යබින්දු, එම මධ්‍යබින්දුවේ අදහස සම්පූර්ණ කිරීමට පද තුනක් ඇතුළත් කරයි.

> This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee; Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. Genesis 17:10–12.

> “මෙය මා සහ ඔබ සහ ඔබට පසුව ඇති ඔබගේ වංශය අතර ඔබලා පැවැත්විය යුතු මාගේ ගිවිසුමය: ඔබලා අතර සිටින සෑම පුරුෂ දරුවෙකුම සුන්නත් කරනු ලැබිය යුතුය. තවද ඔබලා ඔබගේ අග්‍රචර්මයේ මාංසය සුන්නත් කළ යුතුය; එය මා සහ ඔබලා අතර ඇති ගිවිසුමේ ලකුණක් වන්නේය. තවද ඔබලා අතර අට දවසැති සෑම පුරුෂ දරුවෙකුම, ඔබලාගේ පරම්පරාවලදී, ගෘහයේ උපන් තැනැත්තා හෝ ඔබගේ වංශයට අයත් නොවන විදේශියෙකුගෙන් මුදල් දී මිලදී ගත් තැනැත්තා වුවද, සුන්නත් කරනු ලැබිය යුතුය.” උත්පත්ති 17:10–12.

A token is a sign, which represents an ensign. The passage is about the ensign who are the one hundred and forty-four thousand. The man child were to be circumcised at eight days old, just as the covenant of Noah was with the eight souls in the ark, thus employing the number eight to tie the Noachian covenant together with the Abrahamic covenant. They are to be Philadelphians, for the are to be circumcised which Paul identifies as the symbol of the crucifixion of the flesh. When the flesh is crucified Christ’s Divinity is within, and that combination is the ensign; for as Sister White states, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”

ටෝකනයක් යනු ධජයක් නියෝජනය කරන ලකුණකි. මෙම ඛණ්ඩය ධජය පිළිබඳව වන අතර, එය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසය. පුරුෂ දරුවා දින අටක් වූ විට සුන්නත් කරනු ලැබිය යුතුය; යම්සේ නෝවාගේ ගිවිසුම නෞකාවේ සිටි ආත්ම අට දෙනා සමඟ වූවේද, එසේ අංක අට යොදාගෙන නෝවාගේ ගිවිසුම අබ්‍රහම්ගේ ගිවිසුම සමඟ බැඳ සම්බන්ධ කරයි. ඔවුන් ෆිලදෙල්ෆියානු විය යුතුය, මන්ද ඔවුන් සුන්නත් කරනු ලැබිය යුතු බැවින්ය; එය පාවුල් මස්කය කුරුසියෙහි ඇණ ගැසීමේ සංකේතය ලෙස හඳුන්වයි. මස්කය කුරුසියෙහි ඇණ ගැසුණු විට, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවත්වය ඇතුළත වාසය කරයි, එම සංයෝගයම ධජය වේ; මක්නිසාද සිස්ටර් වයිට් ප්‍රකාශ කරන පරිදි, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”

> “Human nature is depraved, and is justly condemned by a holy God. But provision is made for the repenting sinner, so that by faith in the atonement of the only begotten Son of God, he may receive forgiveness of sin, find justification, receive adoption into the heavenly family, and become an inheritor of the kingdom of God. Transformation of character is wrought through the operation of the Holy Spirit, which works upon the human agent, implanting in him, according to his desire and consent to have it done, a new nature. The image of God is restored to the soul, and day by day he is strengthened and renewed by grace, and is enabled more and more perfectly to reflect the character of Christ in righteousness and true holiness.

> “මනුෂ්‍ය ස්වභාවය දූෂිතය, එබැවින් ශුද්ධ දෙවියන්වහන්සේ විසින් යුක්තිසහගත ලෙස දණ්ඩනයට ලක් කරනු ලැබේ. එහෙත් පසුතැවෙන පව්කාරයා සඳහා පිළියමක් සපයා ඇත; එසේය, දෙවියන්වහන්සේගේ ඒකජාත පුත්‍රයාණන්ගේ ප්‍රායශ්චිත්තය කෙරෙහි ඇදහිල්ල තුළින්, ඔහුට පාපක්ෂමාව ලැබීමටත්, ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීමටත්, ස්වර්ගික පවුලට දරුකමෙන් ඇතුළත් කරනු ලැබීමටත්, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යයේ උරුමක්කාරයෙකු වීමටත් හැකි වේ. චරිතයේ පරිවර්තනය සිදු කරනු ලබන්නේ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ක්‍රියාවලිය මඟිනි; උන්වහන්සේ මනුෂ්‍යයා මත ක්‍රියා කරමින්, එය සිදු කරනු ලැබීමට ඔහු තුළ ඇති ආශාව සහ ඊට ඔහුගේ එකඟතාවය අනුව, ඔහු තුළ නව ස්වභාවයක් රෝපණය කරයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ස්වරූපය ආත්මයට නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කරනු ලැබේ; කරුණාව මඟින් දිනෙන් දින ඔහු ශක්තිමත් කරනු ලබන අතර නවීකරණය කරනු ලැබේ; එසේම, ධර්මිෂ්ඨකමෙහි හා සැබෑ ශුද්ධකමෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය තව තවත් සම්පූර්ණ ලෙස ප්‍රතිබිම්බනය කිරීමට ඔහු සමර්ථ කරනු ලැබේ.”

> “The oil so much needed by those who are represented as foolish virgins, is not something to be put on the outside. They need to bring the truth into the sanctuary of the soul, that it may cleanse, refine, and sanctify. It is not theory that they need; it is the sacred teachings of the Bible, which are not uncertain, disconnected doctrines, but are living truths, that involve eternal interests that center in Christ. In him is the complete system of divine truth. The salvation of the soul, through faith in Christ, is the ground and pillar of the truth. Those who exercise true faith in Christ make it manifest by holiness of character, by obedience to the law of God. They realize that the truth as it is in Jesus reaches heaven, and compasses eternity. They understand that the Christian’s character should represent the character of Christ, and be full of grace and truth. To them is imparted the oil of grace, which sustains a never-failing light. The Holy Spirit in the heart of the believer, makes him complete in Christ. It is not a decided evidence that a man or a woman is a Christian because he manifests deep emotion when under exciting circumstances. He who is Christlike has a deep, determined, persevering element in his soul, and yet has a sense of his own weakness, and is not deceived and misled by the Devil, and made to trust in himself. He has a knowledge of the word of God, and knows that he is safe only as he places his hand in the hand of Jesus Christ, and keeps firm hold upon him.

> “මෝඩ කන්‍යාවන් ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන අයහට ඉතා අවශ්‍ය වන තෙල්, පිටතට ආලේප කළ යුතු කිසිවක් නොවේ. ඔවුන් සත්‍යය ආත්මයේ ශුද්ධස්ථානය තුළට ගෙන ආ යුතුය, එය පවිත්‍ර කරනු පිණිසත්, ශෝධනය කරනු පිණිසත්, ශුද්ධ කරනු පිණිසත්ය. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ සിദ്ധාන්තය නොවේ; ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ අනාශ්වාසිත, එකිනෙකින් වියුක්ත වූ ධර්මෝපදේශ නොවන, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තුළ මධ්‍යගත වන සදාකාලික හිතසම්පත් සම්බන්ධ ජීවමාන සත්‍යයන් වන බයිබලයේ ශුද්ධ ඉගැන්වීම්ය. දේවීය සත්‍යයේ සම්පූර්ණ පද්ධතිය ඇත්තේ ඔහු තුළය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කෙරෙහි ඇති ඇදහිල්ල මගින් ආත්මයේ ගැළවීම, සත්‍යයේ පදනමත් ස්ථම්භයත් වේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කෙරෙහි සැබෑ ඇදහිල්ල ක්‍රියාත්මක කරන අය, චරිතයේ ශුද්ධභාවය මගින්ද, දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවට කීකරු වීම මගින්ද එය ප්‍රකාශ කරති. යේසුස්වහන්සේ තුළ ඇති පරිදි සත්‍යය ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී සදාකාලිකත්වය ආවරණය කරන්නේය යන කාරණය ඔවුහු අවබෝධ කරති. ක්‍රිස්තියානියාගේ චරිතය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය නිරූපණය කළ යුතු බවත්, කරුණාවෙන් සහ සත්‍යයෙන් පූර්ණ විය යුතු බවත් ඔවුහු තේරුම් ගනිති. කිසිදා අසමත් නොවන ආලෝකයක් පවත්වාගෙන යන කරුණාවේ තෙල් ඔවුන්ට දෙනු ලැබේ. විශ්වාසියෙකුගේ හදවත තුළ ඇති ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේ, ඔහු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තුළ සම්පූර්ණ කරයි. උද්දීපක අවස්ථාවන් යටතේ ගැඹුරු චිත්තවේග ප්‍රකාශ කිරීම නිසා පුරුෂයෙකු හෝ ස්ත්‍රියෙකු ක්‍රිස්තියානියෙකු බව තීරණාත්මක සාක්ෂියක් නොවේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට සමාන වූ තැනැත්තාගේ ආත්මය තුළ ගැඹුරු, ස්ථිර, නොනැවතුණු ගුණාංගයක් ඇත; එහෙත් ඔහුට තමන්ගේම දුර්වලකම පිළිබඳ හැඟීමක්ද ඇත, එබැවින් ඔහු යක්ෂයා විසින් රැවටී මඟ නොමඟ යවනු නොලබයි, තමන්ම කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්නටද නොපැමිණේ. ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය පිළිබඳ දැනුමක් ඇත; යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අතෙහි තම අත තබා, ඔහු කෙරෙහි තදින් රඳා සිටින තාක් පමණක් තමන් ආරක්ෂිත බවද ඔහු දනියි.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “චරිතය අර්බුදයකින් හෙළිවේ. ‘බලව, මනාලයා එයි; ඔහු හමුවීමට පිටතට යන්න’ යයි මධ්‍යරાત્રියේ ගැඹුරු හඬින් ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ විට, නිදා සිටි කන්‍යාවෝ තම නිද්‍රාවෙන් අවදි වූහ; එවිට එම සිද්ධිය සඳහා සූදානම් වී සිටියේ කවුද යන්න දක්නට ලැබුණේය. දෙපාර්ශ්වයම අනපේක්ෂිතව අල්ලා ගනු ලැබූ නමුත්, එක් පක්ෂයක් ඒ අර්බුදය සඳහා සූදානම්ව සිටි අතර, අනෙක් පක්ෂය සූදානමක් නොමැතිව තිබෙන බව හමුවිය. චරිතය තත්ත්වයන් මඟින් හෙළිවේ. හදිසි අවස්ථාවන් චරිතයේ සැබෑ ලෝහය එළියට ගෙන එයි. හදිසියේම හා බලාපොරොත්තු නොවූ ව්‍යසනයක්, වියෝවක්, හෝ අර්බුදයක්, අනපේක්ෂිත රෝගයක් හෝ වේදනාවක්, ආත්මය මරණය සමඟ මුහුණට මුහුණ පත් කරන යමක්, චරිතයේ සැබෑ අභ්‍යන්තර ස්වභාවය එළිදරව් කරනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ පොරොන්දු පිළිබඳ කිසියම් සැබෑ ඇදහිල්ලක් තිබේද නැද්ද යන්න එවිට ප්‍රකාශ වනු ඇත. ආත්මය කරුණාවෙන් පෝෂිත වන්නේද නැද්ද, පහන් සමඟ භාජනයේ තෙල් තිබේද නැද්ද යන්නද ප්‍රකාශ වනු ඇත.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals. It cannot be transferred to another, even if the possessor were willing to make the sacrifice. There is much we can do for each other while mercy still lingers. We can represent the character of Christ. We can give faithful warnings to the erring. We can reprove, rebuke, with all long-suffering and doctrine, bringing the doctrines of Holy Writ home to the heart. We can give heartfelt sympathy. We can pray with and for one another. By living a circumspect life, by maintaining a holy conversation, we may give an example of what a Christian should be; but no person can give to another his own mold of character. Let us duly consider the fact that we are to be saved, not as companies, but as individuals. We shall be judged according to the character we have formed. It is perilous to neglect to prepare the soul for eternity, and to put off making our peace with God until upon a dying bed. It is by the daily transactions of life, by the spirit we manifest, that we determine our eternal destiny. He who is faithful in that which is least, is faithful also in much. If we have made Christ our pattern, if we have walked and worked as he has given us an example in his own life, we shall be able to meet the solemn surprises that will come upon us in our experience, and say from our heart, ‘Not my will, but thine, be done.’

> “පරීක්ෂාකාර කාලයන් සියල්ලන් වෙතටම පැමිණෙයි. දෙවියන්වහන්සේගේ පරීක්ෂාව සහ පරීක්ෂණීය බවට පත් කිරීම යටතේ අපි අපව කෙසේ හැසිරවිය යුතු ද? අපගේ පහන් නිවී යන්නේ ද? නැතහොත් අපි තවදුරටත් ඒවා දැල්වෙමින් තබාගනිමු ද? කරුණාවෙන් හා සත්‍යයෙන් පූර්ණ වූ උන්වහන්සේ සමඟ ඇති අපගේ සම්බන්ධතාවය මඟින් සෑම හදිසි අවස්ථාවකටම අපි සූදානම් වී සිටිමු ද? ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවන් පස්දෙනාට මෝඩ කන්‍යාවන් පස්දෙනාට තමන්ගේ චරිතය බෙදා දිය නොහැකි විය. චරිතය අප විසින් පුද්ගලිකයන් ලෙස ගොඩනැගිය යුතු ය. එය වෙනත් කෙනෙකුට මාරු කළ නොහැක; එය හිමි තැනැත්තා එම පරිත්‍යාගය කිරීමට කැමැත්තෙන් සිටිය ද එසේ කළ නොහැක. කරුණාව තවමත් රැඳී සිටින අතරතුර අපට එකිනෙකා සඳහා කළ හැකි බොහෝ දේ ඇත. අපට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය නියෝජනය කළ හැක. වැරදෙන අයට අපට විශ්වාසවන්ත අනතුරු ඇඟවීම් දිය හැක. සියලු දිගු ඉවසීම හා ධර්මෝපදේශය සමඟ අපට දෝෂාරෝපණය කළ හැක, තරවටු කළ හැක, ශුද්ධ ලේඛනවල ධර්මය හෘදයට ගෙන එමින්. අපට හෘදයාංගම සංවේදනාව දිය හැක. අපට එකිනෙකා සමඟත් එකිනෙකා වෙනුවෙන්ත් යාච්ඤා කළ හැක. විමසිලිමත් ජීවිතයක් ජීවත් වීමෙන්, ශුද්ධ සංවාදයක් පවත්වාගැනීමෙන්, ක්‍රිස්තියානියෙකු කෙසේ විය යුතු ද යන්න පිළිබඳ ආදර්ශයක් අපට දිය හැක; එහෙත් කිසිදු පුද්ගලයෙකුට තමන්ගේම චරිත ආකෘතිය වෙනත් කෙනෙකුට දිය නොහැක. අප සමාගමක් ලෙස නොව, පුද්ගලයන් ලෙස රැකගනු ලැබිය යුතු බව යන සත්‍යය යථාවත් ලෙස සලකා බලමු. අප විනිශ්චය කරනු ලබන්නේ අප විසින් ගොඩනගාගත් චරිතයට අනුව ය. ආත්මය සදාකාලය සඳහා සූදානම් කිරීම නොසලකා හැර, මරණශයිය මත පැමිණෙන තෙක් දෙවියන්වහන්සේ සමඟ අපගේ සමාදානය කිරීම ප්‍රමාද කිරීම අතිභයානක ය. අපගේ සදාකාලික ගමනාන්තය තීරණය කරනු ලබන්නේ ජීවිතයේ දෛනික කටයුතු මඟින් ද, අපි ප්‍රකාශ කරන ආත්මභාවය මඟින් ද ය. ඉතා සුළු දෙයක විශ්වාසවන්ත වූ තැනැත්තා බොහෝ දෙයකද විශ්වාසවන්ත ය. අපි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අපගේ ආදර්ශය කරගෙන තිබේ නම්, උන්වහන්සේ තමන්ගේම ජීවිතයෙන් අපට දී ඇති ආදර්ශය පරිදි ඇවිද හා ක්‍රියා කර තිබේ නම්, අපගේ අත්දැකීම මත පැමිණෙන ගාම්භීර අහඹු සිදුවීම්වලට මුහුණ දීමට අපට හැකි වනු ඇත; එවිට අපගේ හෘදයෙන්, ‘මගේ කැමැත්ත නොව, ඔබවහන්සේගේ කැමැත්ත සිදු වේවා’ යැයි කියන්නට අපට හැකි වනු ඇත.”

> “It is in probationary time, the time in which we are living, that we should calmly contemplate the terms of salvation, and live according to the conditions laid down in the word of God. We should educate and train ourselves, hour by hour and day by day, by careful discipline, to perform every duty. We should become acquainted with God and with Jesus Christ whom he has sent. In every trial it is our privilege to draw upon him who has said, ‘Let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me.’ The Lord says he is more willing to give us the Holy Spirit than parents are to give bread to their children. Then let us have the oil of grace in our vessels with our lamps, that we may not be found among those who are represented as foolish virgins, who were not prepared to go forth to meet the bridegroom.” Review and Herald, September 17, 1895.

> “අප ජීවත්ව සිටින මෙම පරීක්ෂණ කාලය තුළදී, ගැළවීමේ කොන්දේසි සන්සුන් ලෙස මෙනෙහි කරමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි නියම කර තිබෙන නියමයන් අනුව ජීවත් විය යුතුය. සෑම කාර්යයක්ම ඉටු කිරීමට, ප්‍රවේශම් ශික්ෂණයකින්, පැයට පැයත් දවසින් දවසත්, අප විසින් අපමුවම අධ්‍යාපනය කර පුහුණු කර ගත යුතුය. අප ඔහුව විසින් එවා ඇති යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සමඟද දෙවියන්වහන්සේ සමඟද හුරුපුරුදු විය යුතුය. සෑම පරීක්ෂාවකදීම, ‘ඔහු මා සමඟ සමාදානය කරගනු පිණිස, මාගේ ශක්තිය අල්ලාගනිත්වා; එවිට ඔහු මා සමඟ සමාදානය කරගන්නෙහිය’ යයි වදාළ තැනන්වහන්සේගෙන් ගනු ලබීම අපගේ වරප්‍රසාදය වේ. ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරන්නේ, දෙමව්පියන් තම දරුවන්ට ආහාර දීමට කැමැත්තෙන් සිටිනවාටත් වඩා, අපට ශුද්ධාත්මයාණන් දීමට තමන් වඩා කැමැත්තෙන් සිටින බවය. එබැවින්, අපගේ පහන සමඟ අපගේ භාජනවල කරුණාවේ තෙල් ඇතුව සිටිමු; එසේ නොවුවහොත්, මනාලයා හමුවීමට පිටත්ව යාමට සූදානම් නොවූ, මෝඩ කන්‍යාවන් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබූ අය අතර අප හමුවනු ඇත.” Review and Herald, September 17, 1895.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand who were typified by Abraham’s circumcision and the eight souls upon the ark, are the wise virgins in the parable who perfectly reflect the character of Christ in the soon coming crisis. It is only fitting that Sister White closed out the passage by citing Isaiah, for it is a passage that directly refers to the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

අබ්‍රහම්ගේ සුන්නත්කරණය හා නැව්පතුලෙහි සිටි ආත්ම අටදෙනා විසින් පූර්වරුපිත කරනු ලැබූ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ධජය නම්, ඉක්මනින් පැමිණෙන අර්බුදයේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය සම්පූර්ණ ලෙස ප්‍රතිබිම්බිත කරන උපමාවේ ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවන්ය. සිස්ටර් වයිට් එම පරිච්ඡේදය යෙසායාගෙන් උපුටා දක්වමින් අවසන් කළාය යන්න අතිශය සුදුසුය, මක්නිසාද එය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයට සෘජුවම යොමු වන ඡේදයකි.

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. Isaiah 27:2–11.

> ඒ දවසේ ඔබ සැම ඇය පිළිබඳව ගී ගයන්න, “රතු මිදියුසින් යුත් මිදිවත්තක්.” මම, සමිඳාණන් වහන්සේ, එය රැකගනිමි; කිසිවෙක් එයට හානි නොකරන පිණිස මම එයට සෑම මොහොතකම ජලය දෙමි; එය රෑ දවාල රැකගනිමි. කෝපය මා තුළ නැත; යුද්ධයේදී කටු පඳුරු හා කඳුළුගස් මාට විරුද්ධව තබන්නේ කවුද? මම ඒවා මැදින් ගොස්, ඒවා එකට දවා දමමි. එසේ නොව, ඔහු මාගේ බලය අල්ලාගනිවාවා, එවිට ඔහු මා සමඟ සමාදානය කරගනු ඇත; ඔහු මා සමඟ සමාදානය කරගනු ඇත. ඔහු යාකොබ්ගෙන් පැමිණෙන්නන්ට මුල් බැසීමට හේතු කරනු ඇත; ඉශ්‍රායෙල් මල් පිපෙනු ඇත, කොළ දමනු ඇත, ලෝකයේ මුහුණත පලයෙන් පුරවා දමනු ඇත. ඔහුට පහර දුන්වන්ට ඔහු පහර දුන් ආකාරයටද ඔහු ඔහුට පහර දුන්නේද? නැතහොත් ඔහු විසින් මරාදමන ලද්දන්ගේ සංහාරය අනුවද ඔහු මරාදමනු ලැබුවේද? ප්‍රමාණයෙන්, එය ඉදිරියට වර්ධනය විය යුතු කල, ඔබ එය සමඟ විවාද කරනු ඇත; නැගෙනහිර සුළඟේ දවසේ ඔහු තමාගේ දැඩි සුළඟ නවත්වයි. එබැවින් මෙයින් යාකොබ්ගේ අයුතුකම පවිත්‍ර කරනු ලබනවා ඇත; ඔහුගේ පාපය ඉවත් කිරීමේ සම්පූර්ණ පලය මෙය ය: ඔහු පූජාසනයේ සියලු ගල් කැබලි කුඩුකරන ලද හුණුගල් මෙන් කරන කල, අෂේරා කුලුණු හා රූප නැවත නොසිටිනු ඇත. එහෙත් බලකොටු නගරය පාළුවනු ඇත, වාසස්ථානය අත්හරිනු ලැබ, මරුකතරක් මෙන් අත්හැර දමනු ලබනු ඇත; එහි පැටවා තෘණ කෑමට යනු ඇත, එහිම ඔහු නිදාගනු ඇත, එහි අතු කොළ භුක්ති කරනු ඇත. එහි අතු වියළී ගිය කල, ඒවා කඩා දමනු ලබනු ඇත; ස්ත්‍රීහු පැමිණ ඒවා ගිනි තබති; මක්නිසාද එය අවබෝධය නැති ජනතාවකි; එබැවින් ඔවුන් සාදනු ලැබූ තැනැත්තා ඔවුන්ට දයාව නොපෙන්වනු ඇත, ඔවුන් හැඩගැස්වූ තැනැත්තා ඔවුන්ට අනුග්‍රහය නොදක්වනු ඇත. යෙසායා 27:2–11.

In the “day of the east wind,” when the iniquity of Jacob is being purged, and the other class of “people of no understanding” are being gathered and burned is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period, he who desires to make peace with Christ can do so, but the final movements are rapid ones.

“නැගෙනහිර සුළඟේ දවසෙහි,” යාකොබ්ගේ අධර්මය පවිත්‍ර කරනු ලබන අතර, “අවබෝධයක් නැති” අනෙක් පන්තිය එක්රැස් කර දවා හරිමින් සිටින විට, එය එක් ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස මුද්‍රා කිරීමේ කාලයයි. එම කාලය තුළ ක්‍රිස්තුස් සමඟ සමාදානය කරගැනීමට කැමති තැනැත්තාට එසේ කළ හැකි ය, එහෙත් අවසාන චලන ඉතා වේගවත් ය.

The priests were to be thirty years old when they began to serve, and the one-hundred and forty-four thousand are Peter’s kingdom of priests who renew the covenant with God in the last days.

පූජකයන් සේවයට ආරම්භ කළ විට ඔවුන් වයස අවුරුදු තිහක් වූවන් විය යුතු අතර, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස යනු අන්තිම දවස්වල දෙවියන් සමඟ ගිවිසුම අලුත් කරන පේතෘස්ගේ රාජකීය පූජකයන්ය.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 1:5.

> ඔබලා ද ජීවමාන ගල් මෙන් ආත්මික ගෘහයක්ද, ශුද්ධ පූජකත්වයක්ද වශයෙන් ගොඩනඟනු ලැබෙමින් සිටින්නහුය; එනම්, යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මගින් දෙවියන් වහන්සේට පිළිගත හැකි ආත්මික පූජා ඔප්පු කරන පිණිසය. 1 පේත්‍රස් 1:5.

The priests were prepared to serve over an eight-day anointing service; thus, the number eight is a symbol of the anointed priesthood that are within the ark.

යාජකයන් දින අටක අභිෂේක සේවයක් සඳහා සේවයට සූදානම් කරනු ලැබූහ; එබැවින් අට යන සංඛ්‍යාව පෙට්ටිය තුළ සිටින අභිෂේකලත් යාජකත්වයේ සංකේතයකි.

## Aaron’s Rod

ආරොන්ගේ දණ්ඩය

The anointed priesthood of the one hundred and forty-four thousand are represented within the ark of the covenant as Aaron’s rod that budded. When Aaron’s rod budded it provided a distinction between Aaron and the other rods of the tribes of Israel which did not bud. In the Scriptures it is rain that produces the budding of the plants.

එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ අභිෂේක ලත් යාජකත්වය, ගිවිසුම් පෙට්ටිය තුළ මල් පිපුණු ආරොන්ගේ දණ්ඩයෙන් නිරූපණය කරනු ලැබේ. ආරොන්ගේ දණ්ඩය මල් පිපූ විට, එය මල් නොපිපුණු ඉශ්‍රායෙල් ගෝත්‍රවල අනෙක් දණ්ඩයන්ගෙන් ආරොන්ට විශේෂ භේදයක් ඇති කළේය. ශුද්ධ ලියවිලිවලදී ශාක මල් පිපීමට හේතු වන්නේ වර්ෂාවය.

All the prophets address the latter days, so Aaron’s rod of priesthood, represents the anointing of the one hundred and forty-four thousand in a situation that aligns with Elijah at Carmel and the Millerites in 1844. It addresses the point when there is a clear distinction between the true and false messages of the latter rain. That distinction is made by Joel when he identifies the “new wine” being cut off from one class. The class who has the new wine cut off from their mouths are Isaiah’s drunkards of Ephraim. They are also those who accused the disciples of being drunk at Pentecost and they are the rebels of 1888, who followed their fathers, who were the rebels of 1863. All those lines of prophecy align with the line which Sister White identifies as occurring when the world realizes Adventism has known about the fireballs of Nashville for roughly one hundred and twenty-five years and has said nothing.

සියලු අනාගතවක්තෘවරු අන්තිම දවස් සම්බන්ධයෙන් කථා කරන බැවින්, ආරොන්ගේ පූජකත්වයේ දණ්ඩය, කර්මෙල්හි එලියා සමඟද 1844 වර්ෂයේ මිලෙරයිට්වරුන් සමඟද සමාන වන තත්ත්වයකදී එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ අභිෂේකය නියෝජනය කරයි. එය අන්තිම වැස්සේ සැබෑ පණිවිඩය හා බොරු පණිවිඩය අතර පැහැදිලි වෙන්කිරීමක් ඇති වන අවස්ථාවට අදාල වේ. එම වෙන්කිරීම යෝවෙල් විසින් එක් පන්තියකින් “අලුත් වයින්” කපා හැරී ඇති බව හඳුනාදැක්වීමෙන් සිදු කරනු ලැබේ. තමන්ගේ මුඛයෙන් අලුත් වයින් කපා හැරී ඇති එම පන්තිය යෙසායා සඳහන් කරන එප්‍රායිම්ගේ මත්වූවෝ ය. ඔවුහු පෙන්තෙකොස්තේ දින ගෝලයන් මත් වී ඇතැයි චෝදනා කළ අයද වෙති; තවද ඔවුහු 1863 හි කැරලිකාරයන් වූ තම පියවරුන් අනුගමනය කළ 1888 හි කැරලිකාරයෝද වෙති. අනාවැකිවල එම සියලු රේඛා, නැශ්විල්හි ගිනිගෝල ගැන ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය වසර එකසිය විසි පහකට ආසන්න කාලයක් දැනගෙන සිටියත් කිසිවක් නොකී බව ලෝකය අවබෝධ කරගන්නා විට සිදුවන දෙය ලෙස සිස්ටර් වයිට් හඳුනාදක්වන රේඛාව සමඟ සමාන්තර වේ.

## 8, Eighty and 81

8, අසූ සහ 81

The number thirty and the number eight are symbols of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of the latter days which represents the combination of Divinity and humanity. The number eight is a tithe of the number eighty, which is the number of the eighty valiant priests who with the high priest withstood king Uzziah, who attempted to offer incense in the holy place. Eighty-one represents Divinity combined with humanity in the context of the priesthood of the church triumphant. The history of Uzziah’s rebellion connects that priesthood of eighty-one in the very crisis that aligns with the rebellion of Ptolemy just after the battle of Raphia. All the prophets identify the latter days, so the priesthood of Divinity combined with humanity, which is the priesthood of the church triumphant made up of eighty human priests and one Divine High Priest are identified in the history that began in 2014 when the Ukrainian War was initiated.

තිහත් සංඛ්‍යාවත් අට සංඛ්‍යාවත්, දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය ඒකාබද්ධ වීම නිරූපණය කරන අවසාන දිනවල ධජය වන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ පූජකත්වයේ සංකේතයන් වෙයි. අට සංඛ්‍යාව, අසූ සංඛ්‍යාවේ දශමභාගයකි; එය ශුද්ධ ස්ථානයේ ධූපය ඔප්පු කිරීමට උත්සාහ කළ උස්සියා රජුට එරෙහිව, මහා පූජකයා සමඟ එක්ව ස්ථිරව නැගී සිටි ශූර පූජකයන් අසූදෙනාගේ සංඛ්‍යාවයි. අසූ එක, ජයග්‍රාහී සභාවේ පූජකත්වයේ සන්දර්භය තුළ දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය ඒකාබද්ධ වූ බව නියෝජනය කරයි. උස්සියාගේ කැරැල්ලේ ඉතිහාසය, රෆියා සටනෙන් තුරන්ව මඳ කලකට පසු ටොලෙමීගේ කැරැල්ල සමඟ සරිලන අර්බුදයේම, ඒ අසූ එකේ පූජකත්වය සම්බන්ධ කරයි. සියලුම අනාගතවක්තෘවරු අවසාන දින හඳුනා දෙති; එබැවින්, දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය ඒකාබද්ධ වූ පූජකත්වය, එනම් මනුෂ්‍ය පූජකයන් අසූදෙනෙකුගෙන් හා එක් දේවමය මහා පූජකයෙකුගෙන් සමන්විත ජයග්‍රාහී සභාවේ පූජකත්වය, 2014 දී යුක්රේන යුද්ධය ආරම්භ කරන ලද ඉතිහාසය තුළ හඳුනාගනු ලැබේ.

The middle chapter of Genesis’ twelve-chapter line is chapter seventeen. The middle verse of the twelve-chapter line is verse twenty-two. Verse twenty-two marks a distinct end of a conversation between God and Abraham that began in verse one, thus identifying verse twenty-two as the end of a prophetic line which bears the signature of the Hebrew alphabet’s twenty-two letters. The middle verse of the line of twenty-two verses is verse eleven, which in turn is the middle of three verses that identify the ensign of the one hundred and forty-four thousand. Verse eleven is therefore the middle of three distinct verses, and verse eleven conveys the primary truth of not only the twenty-two verses, but also of the three verses it is within, thus identifying verse eleven and twenty-two as a beginning and ending of the primary thought. Thus, verse eleven through twenty-two in chapter seventeen is the primary theme of chapters eleven through twenty-two.

උත්පත්ති පොතේ දොළොස්-අධ්‍යාය රේඛාවේ මැද අධ්‍යාය වන්නේ දහහත්වන අධ්‍යායයි. එම දොළොස්-අධ්‍යාය රේඛාවේ මැද පදය වන්නේ විසිදෙවන පදයයි. විසිදෙවන පදය, පළමු පදයෙන් ආරම්භ වූ දෙවියන් සහ ආබ්‍රහම් අතර සංවාදයක නිශ්චිත අවසානයක් සලකුණු කරයි; එම නිසා, එය හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ අකුරු විසිදෙකේ අත්සන දරන අනාගතවාදී රේඛාවක අවසානය ලෙස විසිදෙවන පදය හඳුනා දෙයි. විසිදෙකක් පදයන්ගෙන් සමන්විත එම රේඛාවේ මැද පදය වන්නේ එකොළොස්වන පදයයි; එය අනෙක් අතට එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසකගේ ධජය හඳුනා දෙන පද තුනක මැද පදයයි. එබැවින් එකොළොස්වන පදය වෙන්වූ පද තුනක මැද පදය වන අතර, එකොළොස්වන පදය එම පද විසිදෙකේ පමණක් නොව, එය ඇතුළත් වන එම පද තුනේද ප්‍රධාන සත්‍යය ප්‍රකාශ කරයි; එම නිසා එකොළොස්වන සහ විසිදෙවන පදයන් ප්‍රධාන අදහසේ ආරම්භය සහ අවසානය ලෙස හඳුනා දෙයි. මෙසේ, දහහත්වන අධ්‍යායේ එකොළොස්වන පදයෙන් විසිදෙවන පදය දක්වා වූ කොටස, එකොළොස්වන අධ්‍යායෙන් විසිදෙවන අධ්‍යාය දක්වා වූ අධ්‍යායවල ප්‍රධාන තේමාවයි.

The middle of chapters eleven unto twenty-two in the book of Matthew is chapter sixteen.

මතෙව්ගේ පොතෙහි එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සිට විසි දෙවන පරිච්ඡේදය දක්වා මධ්‍යස්ථානය වනුයේ දහසයවන පරිච්ඡේදයයි.

> Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:20.

> එවිට ඔහු තමන් යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ බව කිසිවෙකුට නොකියන ලෙස තම ගෝලයන්ට දැඩි ලෙස ආඥා කළේය. මතෙව් 16:20.

As with Genesis’ midpoint, verse twenty marks the end of a specific conversation that began in verse thirteen when Christ and the disciples arrived at Caesarea Philippi.

උත්පත්ති පොතේ මධ්‍යබින්දුව මෙන්ම, විසිවන පදය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සහ ගෝලයන් කේසරියා-පිලිප්පියට පැමිණි විට, දහතුන්වන පදයෙන් ආරම්භ වූ විශේෂ සංවාදයක අවසානය සලකුණු කරයි.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

> යේසුස් කයිසරියා ෆිලිප්පියේ සීමාදේශයට පැමිණි කල, උන්වහන්සේ තම ගෝලයන්ගෙන් අසා මෙසේ වදාළසේක: “මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා වන මා ගැන මිනිසුන් කියන්නේ කවරෙකු යැයිද?” ඔව්හු පිළිතුරු දෙමින්, “සමහරු ඔබ යොහන් බැප්ටිස්තයා යැයි කියති; තවත් සමහරු එලියා යැයිද; අනෙකුත් අය යෙරෙමියා හෝ ප්‍රොෆෙට්වරුන්ගෙන් එක් අයෙකු යැයිද කියති” යැයි කීහ. උන්වහන්සේ ඔවුන්ට වදාළසේක: “එසේ නම්, ඔබලා මා කවරෙකු යැයි කියන්නෙහුද?” එවිට සීමොන් පේත්‍රස් පිළිතුරු දෙමින් කීවේ, “ඔබ ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේය” යනුවෙනි. එවිට යේසුස් ඔහුට පිළිතුරු දෙමින් වදාළසේක: “සීමොන් බර්යෝනා, ඔබ භාග්‍යවන්තය; මන්ද මාංසය හා රුධිරය මෙය ඔබට හෙළිකළේ නොවේ, ස්වර්ගයේ සිටින මාගේ පියාණන්වහන්සේය. තවද මමත් ඔබට කියමි: ඔබ පේත්‍රස්ය, මේ පර්වතය මත මම මාගේ සභාව ගොඩනඟන්නෙමි; පාතාලයේ දොරටු එයට විරුද්ධව ජය නොගන්නෙය. තවද මම ඔබට ස්වර්ග රාජ්‍යයේ යතුරු දෙන්නෙමි; ඔබ පෘථිවියෙහි බැඳ තැබූ සියල්ල ස්වර්ගයෙහිද බැඳ තබනු ලබන්නේය; ඔබ පෘථිවියෙහි ලිහූ සියල්ල ස්වර්ගයෙහිද ලිහනු ලබන්නේය.” ඉන්පසු උන්වහන්සේ තමා යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ බව කිසිවෙකුට නොකියන ලෙස තම ගෝලයන්ට දැඩි ලෙස අණ කළසේක. මතෙව් 16:13–20.

## Raphia and Panium

රාෆියා සහ පානියුම්

Not only does Matthew’s middle passage represent a distinct conversation and subject, but just as the covenant symbolism of Genesis’ testimony aligns with the battle of Raphia, Matthew’s conversation takes place in Caesarea Philippi, which is Panium. Panium of verse fifteen of Daniel eleven is the midpoint in Matthew’s twelve-chapter line and Raphia of verse eleven of Daniel eleven, is the midpoint of Genesis’ twelve-chapter line.

මත්තෙව්ගේ මැද කොටස විශේෂ සංවාදයක් හා විෂයයක් නිරූපණය කරනවා පමණක් නොව, ආදි කථාවේ සාක්ෂියේ ගිවිසුම්-සංකේතවාදය රෆියාහි සටන සමඟ ගැළපෙන අයුරින්ම, මත්තෙව්ගේ සංවාදය පැනියම් වන කයිසාරියා පිලිප්පියෙහි සිදු වේ. දානියෙල් 11හි පහළොස්වන පදයේ පැනියම්, මත්තෙව්ගේ අධ්‍යාය දොළහක රේඛාවේ මධ්‍යබින්දුව වන අතර, දානියෙල් 11හි එකොළොස්වන පදයේ රෆියා, ආදි කථාවේ අධ්‍යාය දොළහක රේඛාවේ මධ්‍යබින්දුව වේ.

The 250 years that began in 457 BC concluded at 207 BC, the midpoint between Raphia of verse eleven and Panium of verse fifteen, which is where the sign of Abraham’s circumcision and Peter’s confession of the Messiah converge. In the book of Matthew’s line, Peter is testifying to his recognition of Christ, the Son of God at His baptism.

ක්‍රි.පූ. 457දී ආරම්භ වූ අවුරුදු 250 ක් ක්‍රි.පූ. 207දී අවසන් විය. එය එකොළොස්වන වාක්‍යයේ රාෆියා සහ පනස්වන වාක්‍යයේ පානියම් අතර මධ්‍යබින්දුව වන අතර, එහිදී ආබ්‍රහම්ගේ සුන්තිසනාවේ ලකුණ සහ පේත්‍රුස්ගේ මෙසියස් පිළිබඳ වූ ප්‍රකාශය එකට සංගම වේ. මතෙව්ගේ රේඛාවේදී, පේත්‍රුස් ඔහුගේ බව්තීස්මයේදී දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයා වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳ තම හඳුනාගැනීම ගැන සාක්ෂි දරයි.

Simon means “one who hears” and Barjona means “son of the dove.” Simon was one who heard the message of Christ baptism, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Christ’s baptism typified August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended. The same angel descended on 9/11. Peter represents those who recognize 9/11 as the testing message of the generation of the one hundred and forty-four thousand.

සීමොන් යනු “අසන්නා” යන්නත්, බර්යෝනා යනු “පරවියගේ පුත්‍රයා” යන්නත් අදහස් කරයි. ශුද්ධාත්මයාණන් පරවියකගේ ස්වරූපයෙන් අවතීර්ණ වූ අවස්ථාවේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයේ පණිවිඩය ඇසූවෙකු වූයේ සීමොන්ය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මය, එළිදරව් 10 හි බලවත් දූතයා අවතීර්ණ වූ 1840 අගෝස්තු 11 දිනට ප්‍රතිරූපයක් විය. එම දූතයාම 9/11 දිනද අවතීර්ණ විය. පේතෘස් නියෝජනය කරන්නේ, 9/11 යනු එකසිය හතළිස් හතර දහසක පරම්පරාවේ පරීක්ෂා කිරීමේ පණිවිඩය බව හඳුනාගන්නාවන්ය.

Peter represents those who employ the methodology of line upon line. He is the “son” of the dove, so as a son he symbolically represents the last generation. Peter is a symbol of the last generation, and with the symbolic numbering of his name he represents the one hundred and forty-four thousand. Peter represents the final generation who hear the message of the empowerment when Christ appears in the prophetic line. Peter recognized the message associated with Christ’s baptism, and thus Peter could identify Jesus as the anointed one, which is Messiah in the Hebrew and Christ in the Greek. Peter represents those who understand that the angel of Revelation eighteen who descended at 9/11, had also descended on August 11, 1840. Peter represents those who understand 9/11 as a waymark that is only established by the testimony of two or three lines.

පේතුරු නියෝජනය කරන්නේ පේළිය මත පේළිය යන ක්‍රමවේදය භාවිත කරන අයයි. ඔහු පරවියාගේ “පුත්‍රයා” වන බැවින්, පුත්‍රයෙකු ලෙස ඔහු සංකේතාත්මකව අවසාන පරම්පරාව නියෝජනය කරයි. පේතුරු අවසාන පරම්පරාවේ සංකේතයකි; තවද ඔහුගේ නාමයේ සංකේතාත්මක අංකනය අනුව, ඔහු එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරයි. පේතුරු නියෝජනය කරන්නේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අනාවැකිමය පේළියේ ප්‍රකාශ වන විට බලගැන්වීමේ පණිවිඩය අසන අවසාන පරම්පරාවයි. පේතුරු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මය සමඟ සම්බන්ධ වූ පණිවිඩය හඳුනාගත් බැවින්, යේසුස්වහන්සේ අභිෂේක ලත් තැනැත්තා බව—හෙබ්‍රෙව් භාෂාවේ මෙසියාත්, ග්‍රීක භාෂාවේ ක්‍රිස්තුස්ත් වන බව—ඔහු හඳුනාගත හැකි විය. පේතුරු නියෝජනය කරන්නේ, 9/11 දින පහළ වූ එළිදරව් 18 වන පරිච්ඡේදයේ දූතයා 1840 අගෝස්තු 11 දිනද පහළ වූ බව අවබෝධ කරගන්නා අයයි. පේතුරු නියෝජනය කරන්නේ, 9/11 යනු පේළි දෙකක් හෝ තුනක සාක්ෂිය මගින් පමණක් ස්ථාපිත කරනු ලබන සලකුණු ස්ථානයක් බව අවබෝධ කරගන්නා අයයි.

Peter’s confession is that 9/11 identifies the arrival of the third woe, which is the testing message for the final generation. That confession is where the name changes. Abraham is at Raphia and Peter is at Panium, just before the cross. Between Panium and the cross Peter is going to visit the Mount of Transfiguration. It is at Panium where Simon is changed unto Peter when he gave his confession of the testing message for his generation. For the one hundred and forty-four thousand that testing message is Islam of the third woe which arrived in prophetic history at 9/11.

පේතුරුගේ ස්වීකෘතිය නම් 9/11 තුන්වන අහෝවේ පැමිණීම හඳුන්වා දෙන්නේ යන්නයි; එය අවසාන පරම්පරාව සඳහා වූ පරීක්ෂණ පණිවිඩය වේ. එම ස්වීකෘතියේදීය නාමය වෙනස් වන්නේ. ආබ්‍රහම් රාෆියාහි සිටින අතර, පේතුරු කුරුසියට පෙර, පානියුම්හි සිටියි. පානියුම් සහ කුරුසිය අතර පේතුරු රූපාන්තරණ කන්දට යෑමට යන්නේය. සිමොන් පේතුරු බවට පරිවර්තනය වන්නේ, තමාගේ පරම්පරාව සඳහා වූ පරීක්ෂණ පණිවිඩය පිළිබඳ සිය ස්වීකෘතිය ප්‍රකාශ කළ විට, පානියුම්හිදීය. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සඳහා, එම පරීක්ෂණ පණිවිඩය වන්නේ තුන්වන අහෝවේ ඉස්ලාමයයි; එය 9/11 දී අනාවැකිමය ඉතිහාසයට පැමිණියේය.

The beginning of the testing of Adventism began at 9/11, and at the end of the testing of Adventism the message of Islam of the third woe identifies when and where Simon’s name is changed. The message Peter understands at the end, which was typified by the message of 9/11 at the beginning, is the corrected message of the fireballs of Nashville. There the feast of trumpets arrives in conjunction with the ascension of the ensign and the closed door of the Day of Atonement.

ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පරීක්ෂාව ආරම්භ වූයේ 9/11හිදීය; ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පරීක්ෂාව අවසානයේදී, තුන්වන අවාසනාවේ ඉස්ලාම් පණිවිඩය, සීමෝන්ගේ නාමය කවදාද කොහිදීද වෙනස් කරනු ලබන්නේ යන්න හඳුනා දක්වයි. ආරම්භයේදී 9/11හි පණිවිඩයෙන් පූර්වසාදෘශ්‍යකරණය කරනු ලැබූ, අවසානයේදී පේත්‍රස් තේරුම් ගන්නා පණිවිඩය නම්, නැශ්විල්හි ගිනිගෝලයන්ගේ නිවැරදි කරන ලද පණිවිඩයයි. එහිදී, ධජය උසස් කරනු ලැබීමත් සමග සහ ප්‍රායශ්චිත්ත දිනෙහි වසා දැමූ දොර සමඟ සම්බන්ධව තුරුම්පු මංගල්‍යය පැමිණේ.

We will continue these things in the next article.

අපි මේ කරුණු ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියටත් විමසමු.

Back to Articles