Article

# Elijah - Number Two

එලියා - අංක දෙකයි

Prophetic Characteristics

අනාගතවාදී ලක්ෂණ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 27, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the previous article we identified Elijah as a symbol. In agreement with William Miller’s rules, “symbols” may have more than one meaning. Therefore, Elijah as a symbol may also represent one part of the two-fold symbol of Elijah and Moses. The two-fold symbol of Elijah and Moses runs through the entire book of Revelation, and to be uncertain about what the two-fold symbol represents is to be uncertain about the message in the book of Revelation that is unsealed just before probation closes. For this reason, we will now specifically address certain prophetic characteristics that are identified with the symbol of Elijah.

පෙර ලිපියේදී අපි එලියා සංකේතයක් ලෙස හඳුනා ගත්තෙමු. විලියම් මිලර්ගේ නියමයන්ට අනුව, “සංකේත” වලට එක් අර්ථයකට වඩා තිබිය හැක. එබැවින්, සංකේතයක් ලෙස එලියා, එලියා සහ මෝසෙස් යන ද්විත්ව සංකේතයේ එක් කොටසක් ද නියෝජනය කළ හැක. එලියා සහ මෝසෙස් යන ද්විත්ව සංකේතය මුළු එළිදරව් පොත පුරාම දිව යයි; එම ද්විත්ව සංකේතය නියෝජනය කරන්නේ කුමක්ද යන්න පිළිබඳ අනිශ්චිත වීම යනු, අවකාශ කාලය නිමවීමට මඳක් පෙර මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලබන එළිදරව් පොතේ පණිවිඩය පිළිබඳ අනිශ්චිත වීමය. මෙම හේතුවෙන්, දැන් අපි එලියාගේ සංකේතය සමඟ හඳුනාගනු ලබන විශේෂිත අනාවැකිමය ලක්ෂණ කිහිපයක් සෘජුව සලකා බලමු.

We have three primary witnesses to establish those prophetic characteristics. Those witnesses are the prophet Elijah, John the Baptist and William Miller who inspiration identifies as interchangeable symbols.

එම භවिष्यවাণික ලක්ෂණ ස්ථාපිත කිරීම සඳහා අපට ප්‍රධාන සාක්ෂි තුනක් ඇත. ආනුභාවය මගින් එකිනෙකට පරිවර්තනීය සංකේත ලෙස හඳුන්වා දෙන එම සාක්ෂිකරුවන් නම්, එළියා නබිතුමා, යොහන් බප්තිස්තතුමා සහ විලියම් මිලර් ය.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.

> “විලියම් මිලර් විසින් ප්‍රකාශ කරන ලද සත්‍යය වැළඳගැනීමට දහස් ගණනක් මෙහෙයවනු ලැබූ අතර, එලියාගේ ආත්මයෙන් හා බලයෙන් යුක්තව පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ උත්ථාපනය කරනු ලැබූහ. යේසුස්වහන්සේගේ පූර්වගාමියා වූ යොහන් මෙන්, මෙම ගම්භීර පණිවිඩය ප්‍රකාශ කළ අය වෘක්ෂයේ මුලට පොරව තැබීමටත්, පසුතැවිල්ලට සුදුසු ඵල ගෙනෙන ලෙස මනුෂ්‍යයන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීමටත් බල කෙරුණු බව ඔවුන්ට දැනුණි. ඔවුන්ගේ සාක්ෂිය සභාවන් අවදි කිරීමටත්, බලවත් ලෙස ඒවාට බලපාමින් ඒවායේ සැබෑ ස්වභාවය ප්‍රකාශ කිරීමටත් සුදුසු වූයේය. තවද, පැමිණෙන්නා වූ උදහසින් පලා යන ලෙස වූ ගම්භීර අනතුරු ඇඟවීම ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ විට, සභාවන් සමඟ එක්ව සිටි බොහෝ දෙනෙක් සුවකරන පණිවිඩය පිළිගත්හ; ඔවුහු තමන්ගේ පසුබැසීම් දුටුහ, පසුතැවිල්ලේ කටුක කඳුළු සමඟත් ආත්මයේ ගැඹුරු වේදනාව සමඟත් දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි තමන්ම පහත් කළහ. තවද, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය ඔවුන් මත නවාතැන් ගත් කල, ‘දෙවියන්වහන්සේට භයවන්න, උන්වහන්සේට ගෞරවය දෙන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණ තිබේ’ යන හඬ ප්‍රචාරය කිරීමට ඔවුහු උපකාර කළහ.” Early Writings, 233.

Elijah, John the Baptist and Miller were given a specific spirit that guided and defined their work. Their testimony was “calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest” those churches’ “real character.” Whether it was in the time of Ahab, John the Baptist or William Miller the churches they were addressing all possessed a Laodicean blindness that was so deep and dark that the message needed to be as direct as laying an “ax at the root of the tree.” It included the announcement of the close of probation, which with John the Baptist’s was the warning of “the wrath” that was about “to come.” Miller’s message of proclaiming “Fear God and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,” was also a warning of the wrath to come.

එලියා, යොහන් බව්තීස්ත සහ මිලර් යන අයගේ කාර්යය මෙහෙයවා එය නිර්වචනය කළ විශේෂ ආත්මයක් ඔවුන්ට දෙන ලදී. ඔවුන්ගේ සාක්ෂිය, සභාවන් “උද්දීපනය කිරීමටත් බලවත් ලෙස බලපෑම් කිරීමටත්, එම” සභාවන්ගේ “සැබෑ චරිතය ප්‍රකාශ කිරීමටත් ගණනය කරනු ලැබූ” එකක් විය. ආහාබ්ගේ කාලයේ ද, යොහන් බව්තීස්තගේ කාලයේ ද, විලියම් මිලර්ගේ කාලයේ ද, ඔවුන් අමතමින් සිටි සභාවන් සියල්ලම ලාඕදිකීය අන්ධකාරයකින් යුක්ත වූ අතර, එය එතරම් ගැඹුරු සහ අඳුරු වූ බැවින්, එම පණිවුඩය “ගසෙහි මුලට පොරව තැබීම” තරම් සෘජුව තිබිය යුතු විය. එයට අවස්ථාකාලය අවසන් වීමේ ප්‍රකාශයද ඇතුළත් වූ අතර, යොහන් බව්තීස්තගේ පණිවුඩයේදී එය “පැමිණෙන්ට යන” “ක්‍රෝධය” පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම විය. “දෙවියන්වහන්සේට භය වී උන්වහන්සේට ගෞරව දෙන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණ තිබේ” යනුවෙන් ප්‍රකාශ කළ මිලර්ගේ පණිවුඩයද, පැමිණෙන්ට යන ක්‍රෝධය පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමක් විය.

> “The voice of John was lifted up like a trumpet. His commission was, ‘Shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). He had obtained no human scholarship. God and nature had been his teachers. But one was needed to prepare the way before Christ who was bold enough to make his voice heard like the prophets of old, summoning the degenerate nation to repentance.” Selected Messages, book 2, 148.

> “යොහන්ගේ හඬ තුරුම්පුවක් මෙන් උස්කරනු ලැබීය. ඔහුගේ නියෝගය වූයේ, ‘මාගේ ජනතාවට ඔවුන්ගේ අක‍්‍රමයත්, යාකොබ්ගේ ගෘහයට ඔවුන්ගේ පව්ත් පෙන්වන්න’ (යෙසායා 58:1) යන්නයි. ඔහු කිසි මනුෂ්‍ය විද්‍යාධ්‍යයනයක් ලබා නොතිබුණේය. දෙවියන්වහන්සේත් ස්වභාවධර්මයත් ඔහුගේ ගුරුවරු වූහ. එහෙත්, පැරණි අනාගතවක්තෘවරුන් මෙන් තම හඬ ඇසෙන්නට සලස්වමින්, පිරිහී ගිය ජාතිය පසුතැවිල්ලට කැඳවීමට තරම් නිර්භීතව, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට පෙර මාර්ගය සූදානම් කිරීමට කෙනෙකු අවශ්‍ය වූයේය.” Selected Messages, book 2, 148.

Elijah commanded that his generation choose that day whether they would serve God or Baal, and that generation answered not a word, which equates to choosing Baal.

එලියා තම පරම්පරාවට, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේට ද බාල්ට ද සේවය කරනු ලබන්නේ කාටදැයි එම දිනම තෝරාගන්නැයි ආඥා කළේය; එහෙත් එම පරම්පරාව එක වචනයක්වත් පිළිතුරු නොදුන්නේය, එය බාල් තෝරාගැනීමකට සමාන වේ.

> “Never was there greater need of faithful warnings and reproofs, and close, straight dealing, than at this very time. Satan has come down with great power, knowing that his time is short. He is flooding the world with pleasing fables, and the people of God love to have smooth things spoken to them. Sin and iniquity are not abhorred. I was shown that God’s people must make more firm, determined efforts to press back the incoming darkness. The close work of the Spirit of God is needed now as never before. Stupidity must be shaken off. We must arouse from the lethargy that will prove our destruction unless we resist it. Satan has a powerful, controlling influence upon minds. Preachers and people are in danger of being found upon the side of the powers of darkness. There is no such thing now as a neutral position. We are all decidedly for the right or decidedly with the wrong. Said Christ: ‘He that is not with Me is against Me; and he that gathereth not with Me scattereth abroad.’” Testimonies, volume 3, 327.

> “විශ්වාසවන්ත අනතුරු ඇඟවීම්ද දණ්ඩනද, මෙන්ම සමීප, සෘජු ලෙස කටයුතු කිරීමද, මේ සමයෙහි ඇති තරම් මහත් අවශ්‍යතාවක් කිසි කලෙක නොවීය. සතන් මහත් බලයෙන් පහළට බැස ඇත; ඔහුගේ කාලය කෙටි බව දැනගෙනය. ඔහු ලෝකය ප්‍රසන්න කථාන්තරවලින් ගිලවමින් සිටියි, එසේම දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවද තමන්ට මෘදු දේවල් කථා කරනු ලැබීමට ප්‍රිය කරති. පාපය හා අධර්මය පිළිකුල් කරනු නොලැබේ. මට පෙන්වා දෙන ලද්දේ, පැමිණෙන අන්ධකාරය පසුපසට තල්ලු කිරීම සඳහා දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වඩා ස්ථිර, අධිෂ්ඨානවත් උත්සාහයන් කළ යුතු බවය. දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්වහන්සේගේ සමීප ක්‍රියාව දැන්, පෙර කවරදාටත් වඩා, අවශ්‍යය. මන්දබුද්ධිකත්වය ඉවත් කර දමනු ලැබිය යුතුය. අප එයට විරුද්ධ නොවෙමු නම් අපගේ විනාශයට හේතු වන්නා වූ නිදිමත අලසකමෙන් අප අවදි විය යුතුය. සතන් මනසන් මත බලවත්, පාලක බලපෑමක් ඇති කරයි. ධර්මදේශකයෝද ජනතාවද අන්ධකාරයේ බලයන්ගේ පැත්තෙහි සිටින අය ලෙස සොයාගනු ලැබීමේ අනතුරෙහි සිටිති. දැන් මධ්‍යස්ථ ස්ථානයක් යන දෙයක් නැත. අප සියල්ලෝම නිශ්චිතවම සත්‍යය සඳහාය, නැතහොත් නිශ්චිතවම වරද සමඟය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෙසේ වදාරා ඇත: ‘මා සමඟ නොසිටින්නා මාට විරුද්ධය; මා සමඟ එක්ක රැස් නොකරන්නා විසිරුවා හරියි.’” Testimonies, volume 3, 327.

John called “the degenerate nation” of his history “a generation of vipers.” The Millerites ultimately identified the degenerate nation of their history as the daughters of Babylon. Whether Elijah, John or Miller none of the three were theologians. They were all called from the common walks of life.

යොහන් තම ඉතිහාසයේ “දූෂිත ජාතිය” “විෂසර්පයන්ගේ පරපුරක්” ලෙස හැඳින්වීය. අවසානයේදී මිලෙරයිට්වරු තම ඉතිහාසයේ දූෂිත ජාතිය බබිලෝනියේ දූවරුන් ලෙස හඳුනාගත්හ. එලියා වුවද, යොහන් වුවද, මිලර් වුවද, මේ තිදෙනාගෙන් කිසිවෙකු දේවශාස්ත්‍රවේදියෙකු නොවීය. ඔවුන් සියල්ලෝම සාමාන්‍ය ජීවිතයේ පථයන්ගෙන් කැඳවනු ලැබූවෝය.

> “The truth as it is in Jesus, as it was proclaimed by Him when He was enshrouded by the pillowy cloud, is verity and truth in this our day, and will just as surely renovate the mind of the receiver as it has renovated minds in the past. Christ has declared, ‘If they hear not Moses and the Prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ (Luke 16:31).

> “යේසුස් තුළ පවතින ආකාරයේ සත්‍යය, ඔහු මෘදු වලාකුළෙන් ආවරණය වී සිටියදී ඔහු විසින් ප්‍රකාශ කරන ලද්දක් ලෙස, අපගේ මේ දිනවල ද නිශ්චිත සත්‍යය හා සත්‍යතාවය වන අතර, අතීතයේ මනස් නවීකරණය කළාක් මෙන්ම, එය පිළිගන්නා තැනැත්තාගේ මනස ද ඒ තරමටම නවීකරණය කරනු ඇත. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ප්‍රකාශ කළේය, ‘ඔවුන් මෝසෙස්ටත් අනාගතවක්තෘවරුන්ටත් සවන් නොදෙන්නේ නම්, මළවුන්ගෙන් එක් අයෙකු නැගිටියත් ඔවුන් විශ්වාස කරනු නොලබන්නෝය.’ (ලූක් 16:31).”

> “As a people, we must prepare the way of the Lord, under the overruling guidance of the Holy Spirit, for the spread of the gospel in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow, and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will become educated in connection with men who have had experience—men who understand the truth. Through most wonderful workings of God, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. Let us labor as those who have experienced the virtue of truth as it is in Jesus.

> “ජනයෙකු වශයෙන්, අප විසින් ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ සර්වෝත්තම මඟපෙන්වීම යටතේ, ශුභාරංචිය එහි පවිත්‍රත්වය තුළ පැතිර යාම සඳහා ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාර්ගය සූදානම් කළ යුතුය. ජීවමාන ජලයේ ධාරාව එහි ගමන් මඟ තුළ ගැඹුරු වී පුළුල් විය යුතුය. ආසන්නයේද දුරස්ථ ස්ථානවලද සියලු ක්ෂේත්‍රයන්හි, මනුෂ්‍යයෝ හාලයෙන්ද, මනස බොහෝ සේ අල්ලාගන්නා සාමාන්‍ය වාණිජ වෘත්තීන්ගෙන්ද කැඳවනු ලබති; එසේම අත්දැකීම් ලැබූ—සත්‍යය අවබෝධ කරන—පුරුෂයන් සමඟ සම්බන්ධව අධ්‍යාපනය ලබන්නෝ වන්නෝය. දෙවියන්වහන්සේගේ අතිවිශ්මයජනක ක්‍රියාකාරිත්වයන් තුළින්, අපහසුකම්වල කඳු ඉවත් කර මුහුදට හෙළනු ලබනු ඇත. යේසුස්වහන්සේ තුළ ඇති සත්‍යයේ බලය අත්විඳ ඇති අය මෙන් අපි වැඩ කරමු.”

> “There is to be, at this period, a series of events which will reveal that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. Those who preach the truth will strive to demonstrate the truth by a well-ordered life and godly conversation. And as they do this, they will become powerful in advocating the truth, and in giving it the sure application that God has given it.

> “මෙම කාලයේදී, දෙවියන් වහන්සේ තත්ත්වයේ ස්වාමියා වන බව හෙළි කරනු ලබන සිදුවීම් මාලාවක් ඇති වනු ඇත. සත්‍යය පැහැදිලි, නිසැකව වටහා ගත හැකි භාෂාවෙන් ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. සත්‍යය දේශනා කරන අය, හොඳින් පිළිවෙළට පවත්වා ගන්නා ජීවිතයකින් හා භක්තිමත් හැසිරීමකින් සත්‍යය ප්‍රදර්ශනය කිරීමට උත්සාහ කරනු ඇත. ඔවුන් එසේ කරන කල, සත්‍යය සඳහා පෙනී සිටීමේ දී ද, දෙවියන් වහන්සේ එයට දී ඇති නිශ්චිත අදාළකම එයට දීමේ දී ද, ඔවුන් බලවත් වනු ඇත.”

> “When the men, who have known and taught the truth, turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables, it is high time for those who have once been laborers in evangelistic work, but who have been drawn away into the management of restaurants, food stores, and other commercial lines of work, to come into line, study their Bibles diligently, and with the word of God in hand, dispense the Bible truth, the spiritual food, in cooperation with the heavenly angels. This work now calls loudly for workmen of divine appointment. Omnipotence will then say to the mountains of difficulty, Be thou removed and cast into the sea.” Paulson Collection, 73, 74.

> “සත්‍යය දැනගෙන එය උගන්වා ඇති මනුෂ්‍යයන් මනුෂ්‍ය අවබෝධය වෙත හැරී, රැවටී ගිය මනස්වලට තමන්ගේම ප්‍රබන්ධවල කෑමපිඟාන බෙදා දෙන විට, එවැන්ජලික සේවාවේ කම්කරුවන්ව සිටි නමුත් ආපනශාලා, ආහාර ගබඩා, සහ අනෙකුත් වාණිජ ක්ෂේත්‍රයන්හි කළමනාකරණයට ඇදගෙන ගොස් ඇති අය පෙළට පැමිණ, සිය බයිබල් උනන්දුවෙන් අධ්‍යයනය කර, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය අතැතිව, ස්වර්ගීය දූතයන් සමඟ සහයෝගයෙන් බයිබල් සත්‍යය නම් ආත්මික ආහාරය බෙදා දිය යුතු කාලය දැන් බොහෝ ප්‍රබල ලෙස පැමිණ තිබේ. මෙම කාර්යය දැන් දේවීය නියෝගයෙන් පත්කරනු ලැබූ කම්කරුවන් සඳහා දැඩි ලෙස හඬ නගයි. එවිට සර්වබලධාරිත්වය දුෂ්කරතා නම් කඳු වෙත, ‘ඔබ ඉවත් වී මුහුදට හෙළනු ලැබුවෙහිය’යි කියනු ඇත.” Paulson Collection, 73, 74.

Elijah, John and Miller were and thus represent men that are called from the “more common” “vocations,” for “the men” who had formerly taught the truth ultimately “turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables.” The common men that are called will give “the sure application” of biblical prophecy as “God has given it.” Twice, in the passage Sister White identified “mountains” as “mountains of difficulty.” The work of these men included laying low “every mountain.” The work that is accomplished by the common men that were called from the plow of humble circumstances represents the work of identifying the correct biblical methodology in contrast with the dishes of human fables that is handed out by the theologians of the time.

එලියා, යොහන් සහ මිලර් යන අය, “වඩා සාමාන්‍ය” “වෘත්තීන්” වලින් කැඳවනු ලැබූ පුරුෂයන් වූ අතර, ඒ අනුව එවන් පුරුෂයන් නියෝජනය කරති; මක්නිසාද සත්‍යය ඉගැන්වූ “මනුෂ්‍යයෝ” අවසානයේ “මානුෂික අවබෝධය වෙත හැරී, රවටනු ලැබූ මනස්වලට තමන්ගේම ප්‍රබන්ධවල භෝජනය බෙදා දෙති.” කැඳවනු ලබන එම සාමාන්‍ය මනුෂ්‍යයෝ, “දෙවියන්වහන්සේ එය දී ඇති පරිදි,” බයිබලීය අනාවැකිවල “නිරවද්‍ය අදාළ කිරීම” ඉදිරිපත් කරනු ඇත. එම ඡේදයේ සහෝදරි වයිට් “කඳු” යන්න දෙවරක්ම “අපහසුකම්වල කඳු” ලෙස හඳුන්වා දුන්නාය. මේ පුරුෂයන්ගේ කාර්යයට “සෑම කන්දක්ම” පහත් කිරීම ඇතුළත් විය. නිහතමානී තත්ත්වයන්හි හලෙන් කැඳවනු ලැබූ එම සාමාන්‍ය මනුෂ්‍යයන් විසින් ඉටු කරනු ලබන කාර්යය, එම කාලයේ දේවවේදින් විසින් බෙදා දෙන මානුෂික ප්‍රබන්ධවල භෝජන සමඟ විරුද්ධව, නිවැරදි බයිබලීය ක්‍රමවේදය හඳුනාගැනීමේ කාර්යය නියෝජනය කරයි.

> “The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

> “බව්තිස්ත යොහන්ගේ කාර්යයත්, අවසාන දවස්වලදී ජනතාව ඔවුන්ගේ උදාසීනතාවයෙන් අවදි කරවනු පිණිස එලියාගේ ආත්මය හා බලය තුළින් පිටත්ව යන අයගේ කාර්යයත්, බොහෝ අංශවලින් එකම ය. ඔහුගේ කාර්යය මේ යුගයේ කළ යුතු කාර්යයේ ආදර්ශයකි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ධර්මිෂ්ඨකමින් ලෝකය විනිශ්චය කිරීමට දෙවන වර පැමිණීමට නියමිත ය. ලෝකයට දිය යුතු අවසාන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය රැගෙන යන දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයෝ, යොහන් ඔහුගේ පළමු පැමිණීම සඳහා මාර්ගය සූදානම් කළාක් මෙන්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීම සඳහා මාර්ගය සූදානම් කළ යුතු ය. මෙම සූදානම් කිරීමේ කාර්යය තුළ, ‘සෑම මිටියාවතක් ම උසස් කරනු ලබන්නේ ය, සෑම කන්දක් හා හෙලක් ම පහත් කරනු ලබන්නේ ය; වක්‍ර දේ සෘජු කරනු ලබන්නේ ය, අමාරු ස්ථාන සමතලා කරනු ලබන්නේ ය’ මක්නිසාද ඉතිහාසය නැවත සිදුවීමට නියමිත බැවින්, නැවත වරක් ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහීමය ප්‍රකාශ කරනු ලබන්නේ ය, සියලු මාංසය ඒකලෙස එය දක්නේ ය; මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛය එය කථා කර තිබේ.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

The characteristics of the three reformers which was identified by Isaiah are that every valley shall be exalted, every mountain made low, the crooked shall be made straight and the rough places made plain. The way of the Lord that is prepared by exalting the valleys, laying low the mountains and making the crooked straight and rough places plain is the old paths.

යෙසායා විසින් හඳුනාගත් ත්‍රිවිධ ප්‍රතිසංස්කාරකයන්ගේ ලක්ෂණ නම්, සෑම නිම්නයක්ම උසස් කරනු ලැබීමත්, සෑම කන්දක්ම පහත් කරනු ලැබීමත්, වක්‍ර දේ සෘජු කරනු ලැබීමත්, රළු ස්ථාන සමතල කරනු ලැබීමත් ය. නිම්න උසස් කිරීමෙන්ද, කඳු පහත් කිරීමෙන්ද, වක්‍ර දේ සෘජු කිරීමෙන්ද, රළු ස්ථාන සමතල කිරීමෙන්ද සූදානම් කරනු ලබන ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාර්ගය පැරණි මාවත් ය.

> The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:3–5.

> කාන්තාරයේ හඬ නගා අඬන තැනැත්තාගේ හඬය: ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාර්ගය සූදානම් කරනු; අපගේ දෙවියන්වහන්සේ සඳහා කාන්තාරයේ මහ මඟක් සෘජු කරනු. සෑම පහත් නිම්නයක්ම උසස් කරනු ලබන්නේය; සෑම කන්දක්ද පර්වතයක්ද පහත් කරනු ලබන්නේය; වංක දේ සෘජු කරනු ලබන්නේය, අසම තැන් සමතලා කරනු ලබන්නේය. එවිට ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය ප්‍රකාශ කරනු ලබන්නේය, සියලු මාංශය එය එකට දැකගන්නේය; මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛයෙන් එය ප්‍රකාශ කර තිබේය. යෙසායා 40:3–5.

When the quibbling Jews asked John the Baptist if he was the Elijah to come, he answered that he was not, but he then identified himself with the passage from Isaiah.

විරෝධාත්මකව වාද කළ යුදෙව්වෝ බප්තිස්මකාර යොහන්ගෙන් ඔහු පැමිණීමට නියම වූ එලියාදැයි විමසූ විට, ඔහු එසේ නොවන බව පිළිතුරු දුන්නේය; එහෙත් පසුව ඔහු තමන්ව යෙසායාගේ එම පදය සමඟ හඳුන්වා දුන්නේය.

> And this is the record of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, Who art thou? And he confessed, and denied not; but confessed, I am not the Christ. And they asked him, What then? Art thou Elias? And he saith, I am not. Art thou that prophet? And he answered, No. Then said they unto him, Who art thou? that we may give an answer to them that sent us. What sayest thou of thyself? He said, I am the voice of one crying in the wilderness, Make straight the way of the Lord, as said the prophet Esaias. John 1:19–23.

> තවද, යොහන් ගැන වූ සාක්ෂිය මෙයයි: යුදෙව්වෝ යෙරුසලමේ සිට පූජකයන් හා ලෙවීවරුන් ඔහු වෙත යවා, “නුඹ කවුරුද?”යි ඔහුගෙන් විමසූ කල, ඔහු පිළිගත්තේය; ප්‍රතික්ෂේප නොකළේය; එහෙත් පිළිගනිමින්, “මම ක්‍රිස්තුස් නොවෙමි”යි කීවේය. එවිට ඔව්හු ඔහුගෙන්, “එසේ නම් කුමක්ද? නුඹ එලියාස් ද?”යි ඇසූහ. ඔහුද, “මම නොවෙමි”යි කියයි. “නුඹ ඒ අනාගතවක්තෘ ද?”යි ඇසූ විට, ඔහු, “නැත”යි පිළිතුරු දුන්නේය. එවිට ඔව්හු ඔහුට, “එසේ නම් නුඹ කවුරුද? අප යැවූවන්ට උත්තරයක් දෙන පිණිස, නුඹ තමා ගැන කුමක් කියන්නේද?”යි කීහ. ඔහු කියා සිටියේ, “අරණ්‍යයේ මොරගසන කෙනෙකුගේ හඬ මම වෙමි, ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාර්ගය සෘජු කරනු’ යැයි අනාගතවක්තෘ එසායස් කී පරිදිය”යි. යොහන් 1:19–23.

The preparation of the “way of the Lord” identifies the methodology that the angels guided Miller to understand and employ in order to prepare the biblical understanding of the “way” that men were to walk in. Every “mountain” was to be made low, for the mountains of biblical prophecy represents truths that at first glance are apparently too difficult to understand. To understand the glorious holy mountain of Daniel chapter eleven verse forty-five that the king of the north is attempting to conquer is understood by first identifying the literal glorious holy mountain in Jerusalem which prophetically defines the spiritual glorious holy mountain. To explain the mountain that is identified as Armageddon, which means mountain of Megiddo, one must go to literal Megiddo. The prophetic difficulties that are represented as difficult are removed when the principle that the beginning of a thing illustrates the end of a thing is employed.

“ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාර්ගය” සූදානම් කිරීම යනු, මනුෂ්‍යයන් ගමන් කළ යුතු වූ “මාර්ගය” පිළිබඳ බයිබලීය අවබෝධය සූදානම් කරනු පිණිස, දූතයන් මිලර්ට අවබෝධ කරවා භාවිත කිරීමට මඟ පෙන්වූ ක්‍රමවේදය හඳුන්වයි. සෑම “කන්දක්” ම පහත් කරනු ලැබිය යුතු විය; මක්නිසාද, බයිබලීය අනාවැකියේ කඳු යනු මුල් දර්ශනයේදී අවබෝධ කරගැනීමට ඉතා දුෂ්කර ලෙස පෙනෙන සත්‍යයන් නියෝජනය කරන බැවිනි. උතුරු රජු විසින් ජයගැනීමට උත්සාහ කරන දානියෙල් 11:45 හි මහත් මහිමාන්විත ශුද්ධ කන්ද අවබෝධ කරගනු ලබන්නේ, පළමුව යෙරුසලමේ තිබෙන වචනාර්ථ මහිමාන්විත ශුද්ධ කන්ද හඳුනාගැනීම මඟිනි; එය අනාවැකිමය වශයෙන් ආත්මික මහිමාන්විත ශුද්ධ කන්ද නිර්වචනය කරයි. මෙගිද්දෝ කන්ද යන අර්ථය දරන ආර්මගෙද්දෝන් ලෙස හඳුන්වනු ලබන කන්ද විස්තර කිරීමට නම්, වචනාර්ථ මෙගිද්දෝ වෙත යා යුතුය. යම් දෙයක ආරම්භය එහි අවසානය නිරූපණය කරයි යන මූලධර්මය භාවිත කරන විට, දුෂ්කර ලෙස නියෝජනය කරනු ලබන අනාවැකිමය අපහසුතා ඉවත් කරනු ලැබේ.

The methodology represented by Isaiah and referenced by John and set forth by Miller exalts every valley. Whether it be the “valley of vision” in Isaiah twenty-two, the “valley of dead bones” in Ezekiel or the “valley of Jehoshaphat” in the book of Joel the methodology that is based upon the correct understanding of Christ’s character as represented as Palmoni the Wonderful Numberer in Millerite history, or as Alpha and Omega the wonderful linguist in our history is what exalts the prophetic truths that are represented in the “valleys” of God’s Word.

යෙසායා විසින් නිරූපණය කරන ලදත්, යොහන් විසින් සඳහන් කරන ලදත්, මිලර් විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදත් ක්‍රමවේදය සෑම නිම්නයක්ම උසස් කරයි. එය යෙසායා විසිදෙකෙහි “දර්ශන නිම්නය” වුවද, එසකියෙල්හි “මළ ඇටවල නිම්නය” වුවද, හෝ යෝවෙල් පොතෙහි “යෙහෝෂාපාත්ගේ නිම්නය” වුවද, මිලරයිට් ඉතිහාසයේ Palmoni නම් වූ අරුමපුදුම සංඛ්‍යාකරු ලෙසද, අපගේ ඉතිහාසයේ Alpha and Omega නම් වූ අරුමපුදුම භාෂාඥයා ලෙසද නිරූපණය කරනු ලබන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ස්වභාවය නිවැරදිව අවබෝධ කර ගැනීම මත පදනම් වූ එම ක්‍රමවේදයම දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ “නිම්න” ලෙස නිරූපිත අනාවැකි සත්‍යයන් උසස් කරන්නේය.

The crooked things that are to be made straight and the rough places that are made plain represents the work of correcting the customs and traditions that are employed by a Laodicean priesthood to uphold their poisoned dishes of fables. The work of Elijah is specifically identified as representing the correct biblical methodology in opposition to the fables of the theologians and priests. That work is accomplished by “common men,” not by the educated priests and theologians. Within the prophetic characteristics of these three witnesses is also the simple fact that the Elijah to come will be a man.

සෘජු කරනු ලැබිය යුතු වංක දේවල්ද, සමතලා කරනු ලබන අසමතල ස්ථානද නියෝජනය කරන්නේ, ලාඔදිකියානු පූජකත්වයක් විසින් තමන්ගේ විෂබීජිත ප්‍රබන්ධ-භාජන පවත්වාගෙන යාම සඳහා භාවිත කරන චාරිත්‍ර හා සම්ප්‍රදායන් නිවැරදි කිරීමේ කාර්යයයි. එලියාගේ කාර්යය විශේෂයෙන්ම හඳුනා දක්වනු ලබන්නේ, දේවධර්මවේදීන්ගේ සහ පූජකයන්ගේ ප්‍රබන්ධවලට විරුද්ධව නිවැරදි බයිබලානුකූල ක්‍රමවේදය නියෝජනය කරන එකක් ලෙසය. එම කාර්යය ඉටු කරනු ලබන්නේ “සාමාන්‍ය මිනිසුන්” විසින්ය; උගත් පූජකයන් සහ දේවධර්මවේදීන් විසින් නොවේ. මෙම සාක්ෂිකරුවන් තිදෙනාගේ ප්‍රවචනාත්මක ලක්ෂණ අතර, පැමිණීමට නියමිත එලියා පුරුෂයෙකු වනු ඇත යන සරල සත්‍යයද ඇතුළත්ය.

That observation might seem unimportant, but as the theologians of Adventism seek to uphold their fables, they have taken a passage from Sister White where she speaks in the future tense about a man that would come in the spirit and power of Elijah and they add their own fable of explanation and insist that Sister White was speaking of herself.

එම නිරීක්ෂණය වැදගත් නොවන දෙයක් ලෙස පෙනිය හැකි නමුත්, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ ධර්මවේදීන් තමන්ගේ ප්‍රබන්ධයන් තහවුරු කරගැනීමට උත්සාහ කරන විට, එලියාගේ ආත්මය හා බලයෙන් පැමිණෙන මනුෂ්‍යයෙකු ගැන ඇය අනාගත කාලයෙන් කථා කරන ස්ථානයකින් සිස්ටර් වයිට්ගේ එක් අනුච්ඡේදයක් ගෙන, තමන්ගේම පැහැදිලි කිරීමේ ප්‍රබන්ධය එයට එක්කරමින්, සිස්ටර් වයිට් තමන් ගැනම කථා කරමින් සිටි බව දැඩිව අවධාරණය කරති.

> “Prophecy must be fulfilled. The Lord says: ‘Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord.’ Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, [See appendix.] and when he appears, men may say: ‘You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way. Let me tell you how to teach your message.’

> “අනාගතවචනය නියත වශයෙන්ම ඉටු විය යුතුය. ස්වාමින්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: ‘බලව, ස්වාමින්වහන්සේගේ මහත් හා භයංකර දවස පැමිණීමට පෙර, මම ප්‍රොපේත එලියා ඔබලා වෙත එවන්නෙමි.’ යමෙකු එලියාගේ ආත්මය හා බලයෙන් පැමිණිය යුතුය, [ඇමුණුම බලන්න.] ඔහු පෙනී සිටින කල, මිනිසුන් මෙසේ කියනු ඇත: ‘ඔබ අතිශයින් උද්යෝගී ය; ඔබ ශුද්ධ ලියවිල්ල නිසි අන්දමින් අර්ථකථනය නොකරයි. ඔබගේ පණිවිඩය උගන්වන්නේ කෙසේදැයි මට ඔබට කියන්න දෙන්න.’”

> “There are many who cannot distinguish between the work of God and that of man. I shall tell the truth as God gives it to me, and I say now, If you continue to find fault, to have a spirit of variance, you will never know the truth. Jesus said to His disciples, ‘I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now.’ They were not in a condition to appreciate sacred and eternal things; but Jesus promised to send the Comforter, who would teach them all things, and bring all things to their remembrance, whatsoever He had said unto them.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියාව හා මනුෂ්‍යයාගේ ක්‍රියාව අතර වෙනස හඳුනාගත නොහැකි බොහෝ දෙනෙක් සිටිති. දෙවියන්වහන්සේ මට දෙන පරිදි මම සත්‍යය පවසන්නෙමි; එබැවින් මම දැන් කියමි, ඔබ දෝෂ සෙවීමත්, විවාදාත්මක ආත්මයක් පෝෂණය කිරීමත් අඛණ්ඩව කළහොත්, ඔබ කිසිදා සත්‍යය නොදැනගන්නෙහිය. යේසුස්වහන්සේ තම ගෝලයන්ට මෙසේ පැවසූසේක: ‘මට ඔබට කියන්නට තවත් බොහෝ දේ ඇත, නමුත් ඔබට දැන් ඒවා දරාගත නොහැක.’ ඔවුහු ශුද්ධ වූද සදාකාලික වූද දේවල් අගය කරගැනීමට සුදුසු තත්වයක නොසිටියහ; එහෙත් යේසුස්වහන්සේ සැනසීමකරු එවීමට වාග්දාන කළසේක; උන්වහන්සේ ඔවුන්ට සියල්ල ඉගැන්වීමෙන්, උන්වහන්සේ ඔවුන්ට පවසා තිබූ සියල්ල ඔවුන්ගේ සිහිකැඳවීමට ගෙන එන සේක.”

> “Brethren, we must not put our dependence in man. ‘Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of?’ You must hang your helpless souls upon Jesus. It does not become us to drink from the fountain of the valley when there is a fountain in the mountain. Let us leave the lower streams; let us come to the higher springs. If there is a point of truth that you do not understand, upon which you do not agree, investigate, compare scripture with scripture, sink the shaft of truth down deep into the mine of God’s word. You must lay yourselves and your opinions on the altar of God, put away your preconceived ideas, and let the Spirit of heaven guide into all truth.” Testimonies to Ministers, 475, 476.

> “සහෝදරයෙනි, අපි මනුෂ්‍යයා මත අපගේ විශ්වාසය තැබිය නොයුතුය. ‘මනුෂ්‍යයාගෙන් වැළකී සිටින්න; ඔහුගේ ශ්වසනය ඇත්තේ ඔහුගේ නාසාරන්ද්‍රවල පමණකි. එසේ නම්, ඔහු කුමක් ලෙස ගණන් කළ යුතුද?’ ඔබගේ අසරණ ආත්මයන් යේසුස් මතම රඳවා තැබිය යුතුය. කඳුවැටියේ උල්පතක් ඇති කල, පහළ නිම්නයේ දිය උල්පතෙන් පානය කිරීම අපට සුදුසු නොවේ. අපි පහළ ධාරා අත්හරිමු; උසස් උල්පත් වෙත පැමිණෙමු. ඔබ නොතේරුම් ගන්නා, ඔබ එකඟ නොවන සත්‍යයේ කිසියම් කරුණක් තිබේ නම්, විමර්ශනය කරන්න, ශුද්ධ ලියවිල්ල ශුද්ධ ලියවිල්ල සමඟ සසඳන්න, සත්‍යයේ පතල් කණුව දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ පතල තුළ ගැඹුරට පහළට දමන්න. ඔබ yourselves සහ ඔබගේ අදහස් දෙවියන්වහන්සේගේ පූජාසනය මත තැබිය යුතුය, පෙර සිට ඇති ඔබගේ මතවාද ඉවත් කළ යුතුය, සහ ස්වර්ගයේ ආත්මයාණන්වහන්සේ සියලු සත්‍යය තුළට ඔබව නායකත්වය දීමට ඉඩ දිය යුතුය.” Testimonies to Ministers, 475, 476.

> “Somebody is to come in the spirit and power of Elijah: These words have been mistakenly applied by some to some individual who it was thought would appear with a prophetic message subsequent to Mrs. White’s life and work. The three paragraphs comprising this article titled ‘Let heaven Guide’ are only a small portion of a talk given by Ellen White in Battle Creek, Michigan, the morning of January 29, 1890. As this was published in the the Review and Herald of February 18, 1890, it carried the title of ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine.’ Other excerpts drawn from this article and used largely to fill out certain pages of this volume, may be found on pages 23, 104, 111, 119, 158, 278, and 386. The article has been reproduced in its entirety in Selected Messages 1:406–416, with the portion comprising the excerpt entitled ‘Let Heaven Guide’ appearing on pages 412 and 413. When the article is read in its entirety it becomes apparent that Ellen White, in this statement made just a little more than a year after the Minneapolis Conference to a group in Battle Creek, was speaking of her own ministry. Some had grown critical of her work. Note that in the paragraph preceding that which appears in this volume on page 475, Ellen White states:

> “එලියාගේ ආත්මයත් බලයත් ඇතිව යමෙක් පැමිණීමට නියමිතය: මාර්ගභ්‍රෂ්ට ලෙස, සමහර අය විසින්, මෙම වචන ශ්‍රීමති වයිට්ගේ ජීවිතය සහ සේවය අවසන් වූ පසු දේශනාත්මක පණිවිඩයක් සමඟ පෙනී සිටිනු ඇතැයි සිතන ලද කිසියම් පුද්ගලයෙකුට අදාළ කර ඇත. ‘Let Heaven Guide’ යන ශීර්ෂය යටතේ ඇති මෙම ලිපිය සමන්විත වන අනුච්ඡේද තුන, 1890 ජනවාරි 29 වැනි දින උදෑසන මිෂිගන්හි Battle Creek හිදී Ellen White විසින් දෙන ලද කථාවක ඉතා සුළු කොටසක් පමණි. මෙය 1890 පෙබරවාරි 18 වැනි දින Review and Herald හි ප්‍රකාශයට පත් කළ විට, එය ‘How to Meet a Controverted Point of Doctrine’ යන ශීර්ෂය දරා සිටියේය. මෙම ලිපියෙන් උපුටා ගත්, සහ මෙම කාණ්ඩයේ නියමිත පිටු කිහිපයක් පිරවීම සඳහා විශාල වශයෙන් භාවිත කළ අනෙකුත් උපුටා දැක්වීම්, පිටු 23, 104, 111, 119, 158, 278, සහ 386 යන ස්ථානවල දක්නට ලැබේ. මෙම ලිපිය සම්පූර්ණයෙන්ම Selected Messages 1:406–416 හි නැවත මුද්‍රණය කර ඇත; එහි ‘Let Heaven Guide’ යන ශීර්ෂයෙන් යුතු උපුටා දැක්වීම සමන්විත කොටස පිටු 412 සහ 413 හි පෙනේ. ලිපිය සම්පූර්ණයෙන් කියවනු ලැබූ විට, Minneapolis Conference ට යන්තම් වසරකට වැඩි කාලයකට පසුව Battle Creek හි කණ්ඩායමක් වෙත කළ මෙම ප්‍රකාශයේදී Ellen White ඇයගේම සේවාව පිළිබඳව කතා කරමින් සිටි බව පැහැදිලි වේ. සමහරු ඇයගේ කාර්යය පිළිබඳ විවේචනාත්මක වී සිටියහ. මෙම කාණ්ඩයේ පිටු 475 හි පෙනෙන අනුච්ඡේදයට පෙර ඇති අනුච්ඡේදයේ Ellen White මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි:”

> “‘We should come into a position where every difference will be melted away. If I think I have light, I shall do my duty in presenting it. Suppose I consulted others concerning the message the Lord would have me give to the people, the door might be closed so that the light might not reach the ones to whom God had sent it. When Jesus rode into Jerusalem, `the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen; saying, blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest. And some of the Pharisees from among the multitude said unto Him, master, rebuke thy disciples. And He answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out’ (Luke 19:37–40).

> “‘සියලු භේද දියවී නැතිව යන තත්ත්වයකට අප පැමිණිය යුතුය. මා සතුව ආලෝකය ඇතැයි මම සිතන්නේ නම්, එය ඉදිරිපත් කිරීමෙහි මාගේ කර්තව්‍යය මම ඉටු කරමි. ජනතාවට දීමට ස්වාමීන්වහන්සේ මට භාර දී ඇති පණිවිඩය පිළිබඳව මම අනෙකාගෙන් උපදෙස් ඇසුවෙම් නම්, දෙවියන්වහන්සේ එය යැවූ අය වෙත එම ආලෝකය නොපැමිණෙන පිණිස දොර වසා දැමිය හැකිව තිබුණි. යේසුස්වහන්සේ යෙරුසලමට පිවිස එද්දී, ‘ගෝලයන්ගේ මුළු සමූහය තමන් දුටු සියලු බලවත් ක්‍රියා නිසා මහ හඬින් ප්‍රීතිවී දෙවියන්වහන්සේට ස්තුති ප්‍රශංසා කිරීමට පටන් ගත්තේය; “ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමයෙන් එන රජු ආශීර්වාදලද්දේය; ස්වර්ගයෙහි සාමයද උසස් ස්ථානවල මහිමයද වේවා” යයි කියමිනි. එවිට සමූහය අතර සිටි සමහර පරිසිවරුන් උන්වහන්සේට, “ගුරුදේවයාණෙනි, ඔබගේ ගෝලයන්ට තරවටු කළ මැනව” යයි කීහ. උන්වහන්සේ පිළිතුරු දෙමින් ඔවුන්ට, “මම ඔබට කියමි, මොවුන් නිහඬව සිටියහොත්, ගල් පවා වහාම හඬ නඟනු ඇත” යයි වදාළසේක’ (Luke 19:37–40).

> “‘The Jews tried to stop the proclamation of the message that had been predicted in the word of God.’

> “‘දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ පූර්වකථනය කර තිබූ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීම නතර කිරීමට යුදෙව්වෝ උත්සාහ කළහ.’”

> “Then she makes reference again to her own experience:

> “ඉන්පසු ඇය නැවතත් ඇයගේම අත්දැකීමට සඳහන් කරයි:

> “‘Prophecy must be fulfilled. The Lord says, “Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord” (Malachi 4:5). Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, and when he appears, men may say, “You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way.”—Selected Messages, volume 1, 412.

> “‘අනාගතවාක්‍යය ඉටු විය යුතුය. ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියති: “බලව, යෙහෝවාගේ මහත්ද භයානකද දවස පැමිණීමට පෙර මම අනාගතවක්තෘ එලියා ඔබ සැම වෙත එවන්නෙමි” (මලාකි 4:5). යමෙකු එලියාගේ ආත්මය හා බලයෙන් පැමිණිය යුතුය; ඔහු ප්‍රකාශ වූ විට, මිනිසුන් මෙසේ කියනු ඇත: “ඔබ අතිශයින් උද්යෝගී ය; ඔබ ශුද්ධ ලියවිලි නිසි ආකාරයෙන් අර්ථකථනය නොකරයි.”—Selected Messages, volume 1, 412.

> “That she was referring to her own experience is also made clear from the paragraph which follows, in which she declares:

> “ඇය තමන්ගේම අත්දැකීමට යොමු වෙමින් සිටියාය යන කාරණය, ඇය මෙසේ ප්‍රකාශ කරන අනුවර්තී ඡේදයෙන්ද පැහැදිලි වේ:”

> “‘I shall tell the truth as God gives it to me….’” Appendix to Testimonies to Ministers.

> “‘දෙවියන් වහන්සේ එය මට දෙන ආකාරයට මම සත්‍යය ප්‍රකාශ කරමි….’” Testimonies to Ministers හි උපග්‍රන්ථය.

The fact that Ellen White had to address the fables of the theologians and leaders of her time period provides no evidence that she was identifying herself as the “man” that would come in the future in the spirit and power of Elijah. Where is any evidence of Ellen White’s many opponents within Adventism that attack the method of biblical application she employed? Where was she ever told “you do not interpret the Scriptures the proper way”? She clearly identifies that there would be a movement of people at the end of the world that would be empowered by the spirit and power of Elijah, and there is no legitimate way to suggest that she thought that movement of the loud cry of the third angel was happening at the time she prophesied of the future manifestation of the power of Elijah. The Laodicean Adventist theologians would have their flock believe that Sister White was “making reference” to “her own experience” as a fulfillment of the prophet Elijah that would be sent before the great and dreadful day of the Lord.

තම යුගයේ දේවශාස්ත්‍රඥයන්ගේ සහ නායකයන්ගේ ප්‍රබන්ධයන්ට එලෙන් වයිට් පිළිතුරු දිය යුතු වූ බව, එළියාගේ ආත්මයත් බලයත් තුළ අනාගතයේ පැමිණෙන “මනුෂ්‍යයා” වශයෙන් ඇය තමන්වම හඳුන්වා දී ඇතැයි කියා සනාථ කරන කිසිදු සාක්ෂියක් නොවේ. ඇය භාවිත කළ බයිබලීය අදාළකරණ ක්‍රමයට පහර දෙන ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය තුළ සිටි එලෙන් වයිට්ගේ බොහෝ විරුද්ධවාදීන් පිළිබඳව කිසියම් සාක්ෂියක් කොතැනද? “ඔබ ශුද්ධ ලියවිල්ල නිසි ආකාරයෙන් අර්ථකථනය නොකරයි” යනුවෙන් ඇයට කවදා හෝ කියන ලද්දේ කොතැනදීද? ලෝකයේ අවසානයේ එළියාගේ ආත්මයත් බලයත් විසින් ශක්තිමත් කරනු ලබන ජන සමූහයක ව්‍යාපාරයක් ඇති වන්නේ යැයි ඇය පැහැදිලිව හඳුන්වා දෙයි; එමෙන්ම, තුන්වන දේවදූතයාගේ මහත් හඬගේ එම ව්‍යාපාරය, ඇය එළියාගේ බලයේ අනාගත ප්‍රකාශනය පිළිබඳව අනාවැකි පැවසූ කාලයේ දී සිදුවෙමින් තිබුණේ යැයි ඇය සිතා ඇතැයි යෝජනා කිරීමට නීතිසම්මත කිසිදු මාර්ගයක් නොමැත. ලාඕදිසියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් දේවශාස්ත්‍රඥයන් තමන්ගේ රැළට විශ්වාස කරවීමට උත්සාහ කරන්නේ, ස්වාමිදූත්ගේ මහත් හා භයානක දවසට පෙර එවනු ලබන අනාගතවක්තෘ එළියාගේ සම්පූර්ණ වීමක් ලෙස සොයුරිය වයිට් “ඇයගේම අත්දැකීම” පිළිබඳ “සඳහන් කරමින් සිටියාය” යන්නයි.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord. Malachi 4:5.

> බලව, සමිඳාණන්වහන්සේගේ මහත් හා භයානක දවස පැමිණීමට පෙර මම ඔබ වෙත අනාගතවක්තෘ එලියා යවන්නෙමි. මලාකි 4:5.

One prophetic characteristic of Elijah as a symbol is that he presents a biblical methodology that opposes the fables of a priesthood that dishes out fables of customs and traditions. His work of preparing the way (this is the way, walk ye in it) is accomplished with the biblical methodology that opposes the teachings of a corrupted priesthood. And according to the three witnesses of Elijah, John the Baptist and Miller; accompanied with Sister White’s testimony of the then future appearing of Elijah, he will be a man, not a woman. When the methodology of Palmoni and Alpha and Omega is correctly understood, it is recognized not simply a set of biblical rules for interpreting the Scriptures, but as a transcript of Christ’s character, which is His glory.

සංකේතයක් වශයෙන් එලියාගේ එක් අනාවැකිමය ලක්ෂණයක් නම්, චාරිත්‍ර සහ සම්ප්‍රදායන්ගේ කතාන්දර බෙදාහරින පූජකත්වයක කතාන්දරවලට විරුද්ධ වන බයිබල්මය ක්‍රමවේදයක් ඔහු ඉදිරිපත් කිරීමයි. මාර්ගය සූදානම් කිරීමේ ඔහුගේ කාර්යය (“මේ මාර්ගයයි, එහි ගමන්කරන්න”) ඉටුකරනු ලබන්නේ දූෂිත පූජකත්වයක ඉගැන්වීම්වලට විරුද්ධ වන බයිබල්මය ක්‍රමවේදය මඟිනි. තවද එලියා, යොහන් බව්තීස්ත සහ මිලර් යන තිදෙනාගේ සාක්ෂි අනුවත්; එවකට අනාගත වූ එලියාගේ ප්‍රකාශනය පිළිබඳ සොයුරිය වයිට්ගේ සාක්ෂිය සමඟත්, ඔහු කාන්තාවක් නොව පුරුෂයෙකු වනු ඇත. පල්මෝනි සහ ඇල්ෆා හා ඔමේගාගේ ක්‍රමවේදය නිවැරදිව අවබෝධ කරගන්නා විට, එය ශුද්ධ ලියවිලි අර්ථකථනය කිරීම සඳහා වූ බයිබල්මය නීති සමූහයක් පමණක් නොව, උන්වහන්සේගේ තේජස වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතයේ පිටපතක් ලෙසද හඳුනාගනු ලැබේ.

> And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:5.

> තවද ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය ප්‍රකාශවනු ඇත; සියලු මනුෂ්‍යයෝ එක්ව ඒ දකිනු ඇත. මන්ද ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛයෙන් එය ප්‍රකාශ කරනු ලැබීය. යෙසායා 40:5.

Christ’s very character is represented by the methodology to be employed in understanding His Word, for He is the Word.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේම වචනය වන බැවින්, උන්වහන්සේගේ වචනය අවබෝධ කරගැනීමේදී භාවිතයට ගත යුතු ක්‍රමවේදය මඟින් උන්වහන්සේගේම චරිතය ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ.

> “The law of God in the sanctuary in heaven is the great original, of which the precepts inscribed upon the tables of stone and recorded by Moses in the Pentateuch were an unerring transcript. Those who arrived at an understanding of this important point were thus led to see the sacred, unchanging character of the divine law. They saw, as never before, the force of the Saviour’s words: ‘Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law.’ Matthew 5:18. The law of God, being a revelation of His will, a transcript of His character, must forever endure, ‘as a faithful witness in heaven.’ Not one command has been annulled; not a jot or tittle has been changed. Says the psalmist: ‘Forever, O Lord, Thy word is settled in heaven.’ ‘All His commandments are sure. They stand fast for ever and ever.’ Psalm 119:89; 111:7, 8.” The Great Controversy, 434.

> “ස්වර්ගයේ ශුද්ධස්ථානය තුළ ඇති දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවම මහත් මූලික ආදර්ශයය; ගල් පුවරු මත ලියා තබන ලද ආඥාද, මෝසෙස් විසින් පංචග්‍රන්ථයේ සටහන් කරන ලද්දාවූද, එහි අභ්‍රාන්ති පිටපතක් විය. මේ වැදගත් කරුණ පිළිබඳ අවබෝධයකට පැමිණි අය එවිට දේව ව්‍යවස්ථාවේ ශුද්ධ, අවිචල්‍ය ස්වභාවය දකින්නට මෙහෙයවනු ලැබූහ. ඔවුහු, මීට පෙර කිසිදා නොදුටු ලෙස, ගැළවුම්කරුගේ මේ වචනවල බලය දුටුවෝය: ‘අහසත් පොළොවත් පහව යන තුරු, ව්‍යවස්ථාවෙන් එක් අකුරක් හෝ එක් ලකුණක් හෝ කිසි සේත් පහව නොයන්නේය.’ මතෙව් 5:18. දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්තෙහි එළිදරව්වක්ද, උන්වහන්සේගේ චරිතයේ පිටපතක්ද වන දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව, ‘ස්වර්ගයෙහි විශ්වාසවන්ත සාක්ෂිකරුවෙකු’ ලෙස සදාකල් පවතින්නේය. එකම ආඥාවක්වත් අහෝසි කර නොමැත; එක අකුරක්වත් හෝ එක ලකුණක්වත් වෙනස් කර නොමැත. ගීතිකාකරු කියයි: ‘ස්වාමීනි, ඔබගේ වචනය සදාකාලයට ස්වර්ගයෙහි ස්ථිරය.’ ‘උන්වහන්සේගේ සියලු ආඥා ස්ථිරය. ඒවා සදාකාලයටම ස්ථාපිතය.’ ගීතාවලිය 119:89; 111:7, 8.” මහා අරගලය, 434.

Just as the ten commandments are an unchangeable transcript of Christ’s character, so too are the rules of prophetic interpretation a transcript of His character.

දස ආඥා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතයේ නොවෙනස්වන පිටපතක් වන ආකාරයටම, අනාවැකි අර්ථකථනය කිරීමේ නියමයන් ද උන්වහන්සේගේ චරිතයේ පිටපතක් වෙති.

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> ක්‍රිස්තියානිය යනු කුමක්ද, සත්‍යය යනු කුමක්ද, අප ලැබූ විශ්වාසය කුමක්ද, බයිබලයේ නියමයන් කුමක්ද—උතුම්තම අධිකාරියෙන් අපට දී ඇති නියමයන් කුමක්ද යන්න අප විසින්ම දැන සිටිය යුතුය. තමන්ගේ විශ්වාසය පදනම් කිරීමට හේතුවක් නැතිවද, එම කාරණයේ සත්‍යතාව පිළිබඳ ප්‍රමාණවත් සාක්ෂි නැතිවද විශ්වාස කරන බොහෝ දෙනෙක් සිටිති. තමන් පෙර සිටම ගොඩනඟාගෙන ඇති අදහස් සමඟ සංගත වන අදහසක් ඉදිරිපත් කළහොත්, එය පිළිගැනීමට ඔවුහු සම්පූර්ණයෙන්ම සූදානම් වෙති. ඔවුහු හේතුවෙන් ප්‍රතිඵලය දක්වා තර්ක නොකරති; ඔවුන්ගේ විශ්වාසයට සැබෑ පදනමක් නැත; පරීක්ෂාවේ කාලයේදී ඔවුහු තමන් වැලි මත ගොඩනඟා ඇති බව සොයාගන්නා හ.

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> “තමාගේ වර්තමාන අසම්පූර්ණ ශුද්ධ ලියවිලි දැනුම තම ගැළවීමට ප්‍රමාණවත් යයි සිතා, ඒ පිළිබඳ සෑහීමකට පත්ව විශ්‍රාම ගන්නා තැනැත්තා මාරක වංචාවක විශ්‍රාම ගනිමින් සිටියි. ශුද්ධ ලියවිලිමය තර්ක මඟින් දෝෂය විවේචනය කර, සත්‍යය ලෙස ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ සියලු සම්ප්‍රදාය හා අන්ධවිශ්වාස හෙළාදැකීමට හැකි වන ලෙස සම්පූර්ණයෙන් සන්නද්ධ නොවූ බොහෝ දෙනෙක් සිටිති. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සුභාරංචියේ සරලත්වය දූෂිත කිරීමට හැකි වන පිණිස, සාතන් දෙවියන්වහන්සේගේ නමස්කාරය තුළට තමාගේම අදහස් ඇතුළත් කර ඇත. වර්තමාන සත්‍යය විශ්වාස කරන බව ප්‍රකාශ කරන බොහෝ දෙනා, වරක් ශුද්ධවන්තයන්ට භාර දෙන ලද ඇදහිල්ල කුමක්දැයි නොදනිති—එනම්, ඔබ තුළ සිටින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, මහිමයේ බලාපොරොත්තුවය. ඔවුහු පැරණි සීමා ලකුණු ආරක්ෂා කරමින් සිටින බව සිතති, නමුත් ඔවුහු උණුසුම නැති, අකැමැත්තෙන් සහ අනാസක්තියෙන් යුක්තය. ප්‍රේමය හා ඇදහිල්ලේ සැබෑ ගුණය තම අත්දැකීමට නූල්බඳ ලෙස ගොතමින් එය සතු කරගැනීම කුමක්දැයි ඔවුහු නොදනිති. ඔවුහු බයිබලය සමීපව අධ්‍යයනය කරන සිසුන් නොව, අලස හා අවධානය නැති අය වෙති. ශුද්ධ ලියවිල්ලේ පාඨයන් පිළිබඳ මතභේද ඇති වන කල, නිශ්චිත අරමුණක් ඇතුව අධ්‍යයනය නොකළාවූද තමන් විශ්වාස කරන්නේ කුමක්දැයි ස්ථිර නොවූවූද මේ අය සත්‍යයෙන් ඉවත්වෙති. ඔවුන් සත්‍යය කුමක්දැයි සැබැවින්ම දන්නා බව දැන ගන්නා පිණිස, දේව සත්‍යය පිළිබඳ උනන්දුවෙන් විමසීමේ අවශ්‍යතාවය සියල්ලන්ගේ සිත් තුළ තදින් පිහිටුවිය යුතුය. සමහරු විශාල දැනුමක් ඇතැයි කියා, තම තත්ත්වය පිළිබඳ සෑහීමකට පත්වෙති; එහෙත් සේවය සඳහා ඔවුන්ට තවත් උද්‍යෝගයක් නැත, දෙවියන්වහන්සේ පිළිබඳවත්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මරණය ලැබූ ආත්මයන් පිළිබඳවත්, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේ කිසිදා නොදැන සිටියහොත් ඇති වන ප්‍රේමයට වඩා කිසිම දැඩි ප්‍රේමයක් නැත. ඔවුහු බයිබලය කියවන්නේ එහි ඇටමිදුල හා සාරය තම ආත්මයන්ට අදාළ කරගැනීම සඳහා නොවේ. එය තමන් වෙත කතා කරන දෙවියන්වහන්සේගේ ස්වරය බව ඔවුහු නොහැඟෙති. නමුත්, අප ගැළවීමේ මාර්ගය අවබෝධ කරගැනීමටත්, ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයාගේ කිරණ දැකීමටත් කැමති නම්, අප ශුද්ධ ලියවිලි නිශ්චිත අරමුණක් ඇතුව අධ්‍යයනය කළ යුතුය; මන්ද බයිබලයේ පොරොන්දු හා අනාවැකි, දිව්‍යමය මිදීමේ සැලැස්ම මත මහිමයේ පැහැදිලි කිරණ විහිදුවයි; එම මහත් සත්‍යයන් පැහැදිලිව අවබෝධ කරගෙන නොමැත.” The 1888 Materials, 403.

To genuinely be a Christian means to be like Christ. The passage identifies that we “should know for ourselves what constitutes Christianity.” It says we “should know” “what is truth.” We “should know” “what is the faith that we have received.” We should know “what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” To be Christlike requires knowing what the Bible rules are that were given us from the highest authority. Without those rules we cannot be Christlike, for the rules given by the highest authority are a transcript of His character.

සැබැවින්ම ක්‍රිස්තියානියෙකු වීම යනු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට සමාන වීමයි. එම පාඨයෙහි අප “ක්‍රිස්තියානි ධර්මය යනු කුමක්දැයි අපම දැනගත යුතුය” යනුවෙන් දක්වයි. එහි “සත්‍යය යනු කුමක්දැයි” අප “දැනගත යුතුය” යයි කියයි. අප “ලැබූ විශ්වාසය යනු කුමක්දැයි” අප “දැනගත යුතුය.” “බයිබලයේ නීති—උත්තම අධිකාරියෙන් අපට දී ඇති නීති—කුමක්දැයි” අප දැනගත යුතුය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට සමාන වීම සඳහා, උත්තම අධිකාරියෙන් අපට දී ඇති බයිබලයේ නීති කුමක්දැයි දැන සිටීම අවශ්‍ය වේ. එම නීති නොමැතිව අපට ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට සමාන විය නොහැක; මක්නිසාද යත්, උත්තම අධිකාරියෙන් දී ඇති නීති ඔහුගේ චරිතයේ පිටපතක් වන බැවිනි.

Another characteristic of Elijah is the work of preparing the way for the messenger of the covenant. Elijah represents the work that is accomplished during a history when a former chosen people are being passed by and a new chosen people are simultaneously being chosen. The history represents a purification process that produces a people who are represented as a pure offering, in contrast with the former impure chosen people.

එලියාගේ තවත් ලක්ෂණයක් නම්, ගිවිසුමේ දූතයා සඳහා මාර්ගය සූදානම් කිරීමේ කාර්යයයි. එලියා නියෝජනය කරන්නේ, කලින් තෝරාගනු ලැබූ ජනතාවක් අත්හැර දමා, ඒ සමගම නව තෝරාගත් ජනතාවක් තෝරාගනු ලබන ඉතිහාසයක දී ඉටු කරනු ලබන කාර්යයයි. එම ඉතිහාසය නියෝජනය කරන්නේ, පෙර සිටි අශුද්ධ තෝරාගත් ජනතාවට විරුද්ධව, ශුද්ධ පූජාවක් ලෙස නියෝජනය කරනු ලබන ජනතාවක් උපදවන පවිත්‍රීකරණ ක්‍රියාවලියකි.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> බලව, මම මාගේ දූතයා යවන්නෙමි, ඔහු මා ඉදිරියෙහි මාර්ගය සූදානම් කරන්නේය. තවද ඔබ සොයන ස්වාමීන්වහන්සේ අචාන්ක්‍රමයෙන් තම මාලිගාවට පැමිණෙන්නේය; එනම් ඔබ ප්‍රීති වන්නා වූ ගිවිසුමේ දූතයාය. බලව, ඔහු පැමිණෙන්නේයයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. එහෙත් ඔහුගේ පැමිණීමේ දවස දරා සිටිය හැක්කේ කවුද? ඔහු ප්‍රකාශ වන්නාකල්හි සිටින්නට හැක්කේ කවුද? මක්නිසාද ඔහු පිරිසිදු කරන අයෙකුගේ ගින්නක් මෙන්ද, වස්ත්‍ර ශුද්ධ කරන අයෙකුගේ සබන් මෙන්ද ය. ඔහු රිදී පිරිසිදු කරන්නෙකු හා ශෝධකයෙකු ලෙස හිඳිනු ඇත; ඔහු ලේවීගේ පුත්‍රයන් පිරිසිදු කර, ඔවුන් රන් හා රිදී මෙන් ශෝධනය කරන්නේය, එවිට ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨකමින් යුත් පූජාවක් ස්වාමීන්වහන්සේට ඔප්පු කරනු ඇත. එවිට යූදාගේත් යෙරුසලමේත් පූජාව පුරාණ දිනවල මෙන්ද, පෙර අවුරුදුවල මෙන්ද, ස්වාමීන්වහන්සේට ප්‍රසන්න වන්නේය. මලාකි 3:1–4.

John the Baptist prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple. The cleansing of the temple at the beginning and ending of Christ’s ministry was a fulfillment of Malachi chapter three. John was the messenger that prepared the way for the messenger of the covenant to purify the sons of Levi.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හදිසියේ පැමිණ තම මාලිගාව පවිත්‍ර කිරීමට යන මාර්ගය සූදානම් කළේ යොහන් බව්තීස්තයාය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවකාලයේ ආරම්භයේදීත් අවසානයේදීත් මාලිගාව පවිත්‍ර කිරීම මලාකී තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ඉටුවීමක් විය. ලෙවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කිරීමට ගිවිසුමේ දූතයාණන් සඳහා මාර්ගය සූදානම් කළ දූතයා වූයේ යොහන්ය.

> “In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected for the abode of the divine Presence, was designed to be an object lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s purpose that every created being, from the bright and holy seraph to man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and defiled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose of Heaven is fulfilled. God dwells in humanity, and through saving grace the heart of man becomes again His temple. God designed that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the significance of the building they regarded with so much pride. They did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The courts of the temple at Jerusalem, filled with the tumult of unholy traffic, represented all too truly the temple of the heart, defiled by the presence of sensual passion and unholy thoughts. In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver.’ Malachi 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

> “දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කළ අවස්ථාවේදී, යේසුස්වහන්සේ මෙසියස්වහන්සේ ලෙස තම මෙහෙවර ප්‍රකාශ කරමින්, තම ක්‍රියාවට ප්‍රවේශ වූ සේක. දේවීය සන්නිධානයේ වාසස්ථානය සඳහා ගොඩනැගුණු එම දේවමාළිගාව, ඉශ්‍රායෙල්ටත් ලෝකයටත් දෘශ්‍ය පාඩමක් වීමට නියමිතව තිබුණි. අනන්ත යුගයන් පුරාම, දීප්තිමත් හා ශුද්ධ සෙරാഫවරයාගෙන් මනුෂ්‍යයා දක්වා, සෑම මැවිල්ලක්ම මැවුම්කරුගේ වාසය සඳහා වූ දේවමාළිගාවක් විය යුතුය යන්න දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණ විය. පාපය නිසා, මනුෂ්‍යත්වය දෙවියන්වහන්සේ සඳහා වූ දේවමාළිගාවක් වීම නැවැත්තීය. අඳුරුකරනු ලැබූද, අශුද්ධ කරනු ලැබූද මනුෂ්‍ය හදවත, තවදුරටත් දේවීය තැනැන්වහන්සේගේ මහිමය ප්‍රකාශ නොකළේය. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන්ගේ ශරීරධාරණය තුළින්, ස්වර්ගයේ අරමුණ සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ. දෙවියන්වහන්සේ මනුෂ්‍යත්වය තුළ වාසය කරන සේක, සහ ගැළවීමේ කරුණාව මඟින් මනුෂ්‍ය හදවත නැවත උන්වහන්සේගේ දේවමාළිගාව බවට පත්වේ. යෙරුසලමේ දේවමාළිගාව, සෑම ආත්මයකටම විවෘතව ඇති උසස් ඉරණම පිළිබඳ නිරන්තර සාක්ෂියක් වීමට දෙවියන්වහන්සේ නියම කළ සේක. එහෙත් යුදෙව්වෝ, ඉතා මහත් ආඩම්බරයෙන් සැලකූ එම ගොඩනැගිල්ලේ අර්ථභාරය අවබෝධ කරගෙන නොසිටියෝය. ඔව්හු දේවීය ආත්මයාණන් සඳහා ශුද්ධ දේවමාළිගා ලෙස තමන්වම භාර නොදුන්නෝය. අශුද්ධ වෙළෙඳාමේ කැළඹිල්ලෙන් පිරී තිබූ යෙරුසලමේ දේවමාළිගා අංගණ, ඉන්ද්‍රියමය ආශාවන් හා අශුද්ධ සිතුවිලිවල සන්නිධානයෙන් දූෂිත වූ හදවතේ දේවමාළිගාව ඉතාමත් සත්‍යව නියෝජනය කළේය. ලෝකයේ මිලදී ගන්නන් හා විකුණන්නන්ගෙන් දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කරමින්, යේසුස්වහන්සේ පාපයේ දූෂණයෙන් හදවත පවිත්‍ර කිරීමේ තම මෙහෙවර ප්‍රකාශ කළ සේක,—ආත්මය දූෂණය කරන භූමික ආශාවන්ගෙන්, ආත්මාර්ථකාමී ලාලසාවන්ගෙන්, දුෂ්ට පුරුදුවලින් පවිත්‍ර කිරීමේ මෙහෙවරය. ‘ඔබ සොයන ස්වාමීන්වහන්සේ තම මාලිගාවට හදිසියේ පැමිණෙන සේක, එනම් ඔබ ප්‍රීති වන ගිවිසුමේ දූතයාණන්වහන්සේය: බලව, උන්වහන්සේ පැමිණෙන සේකයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක. එහෙත් උන්වහන්සේගේ පැමිණීමේ දවස දරා සිටිය හැක්කේ කාහටද? උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ වන විට සිටින්නට හැක්කේ කාහටද? මක්නිසාද උන්වහන්සේ ශෝධකයාගේ ගින්න මෙන්ද, රෙදි සෝදන්නන්ගේ සබන් මෙන්ද වන සේක. උන්වහන්සේ රිදී ශෝධනය කරන්නෙකු හා පවිත්‍ර කරන්නෙකු මෙන් හිඳගෙන, ලේවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කර, ඔවුන් රන් හා රිදී මෙන් ශෝධනය කරන සේක.’ මලාකි 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

John the Baptist was the messenger that prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple, and William Miller accomplished the same work of preparation for Christ to suddenly come to the Most Holy Place on October 22, 1844.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හදිසියේ පැමිණ තම මන්දිරය පවිත්‍ර කිරීමට මාර්ගය සූදානම් කළ දූතයා බව්තීස්ත යොහන් වූ අතර, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හදිසියේ අතිශුද්ධස්ථානයට පැමිණීම සඳහා එම සූදානම් කිරීමේ කාර්යයම විලියම් මිලර් ද ඉටු කළේය.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කිරීම සඳහා අපගේ මහ උත්තම පූජකයා ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අතිශුද්ධ ස්ථානයට පැමිණීම—දානියෙල් 8:14 හි දර්ශනය කර ඇති පරිදිත්; දානියෙල් 7:13 හි ඉදිරිපත් කර ඇති පරිදි මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා පුරාතන දිනවල සිටින තැනැත්තා වෙත පැමිණීමත්; මලාකි විසින් පූර්වයෙන් ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ පරිදි ස්වාමීන්වහන්සේ තම මාලිගාවට පැමිණීමත්—එකම සිද්ධිය පිළිබඳ විස්තරයන් වේ; මතෙව් 25 හි දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් විස්තර කරන ලද, මනාලයා විවාහයට පැමිණීම ද මෙයම නිරූපණය කරයි.” The Great Controversy, 426.

John and Miller typified the cleansing represented by Malachi that is now being accomplished in our current history.

යොහන් සහ මිලර් මලාකි විසින් නිරූපිත වූ, දැනට අපගේ වර්තමාන ඉතිහාසය තුළ ඉටු කරනු ලබන පවිත්‍රීකරණයට ආදර්ශ වශයෙන් සිටියහ.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> “අනාගතවක්තෘ මෙසේ කියයි: ‘මම තවත් දූතයෙකු ස්වර්ගයෙන් බැස එනවා දුටුවෙමි; ඔහුට මහත් බලය තිබුණි; ඔහුගේ මහිමයෙන් භූමිය ආලෝකමත් විය. ඔහු බලවත් හඬකින් මහත් ශබ්දයෙන් හඬනඟා කියමින්, මහා බබිලෝන වැටී ඇත, වැටී ඇත, දුෂ්ටාත්මයන්ගේ වාසස්ථානයක් වී ඇත’ (Revelation 18:1, 2). මෙය දෙවන දූතයා විසින් දෙන ලද එම පණිවිඩයමය. බබිලෝන වැටී ඇත, ‘මක්නිසාද ඇය සියලු ජාතීන්ට තමන්ගේ වේශ්‍යාචාරයේ උදහසේ මද්‍යය පානය කළ බැවිනි’ (Revelation 14:8). ඒ මද්‍යය කුමක්ද?—ඇයගේ බොරු ධර්මෝපදේශයන්ය. ඇය සිව්වන ආඥාවේ සබ්බතය වෙනුවට ලෝකයට ව්‍යාජ සබ්බතයක් දී ඇති අතර, ඒදෙන උද්‍යානයේදී සාතන් මුලින්ම ඊවට පැවසූ බොරුවද—ආත්මයේ ස්වභාවික අමරණීයභාවයද—නැවත පවසා ඇත. ඇය බොහෝ සමාන වැරදි දුර දිගට පැතිරවමින්, ‘මනුෂ්‍යයන්ගේ ආඥා ධර්මෝපදේශ ලෙස උගන්වමින්’ ඇත (Matthew 15:9).”

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “යේසුස්වහන්සේ තම ප්‍රසිද්ධ සේවකකාර්යය ආරම්භ කළ කල, උන්වහන්සේ දේවමාළිගාව එහි අභක්තිමත් අපවිත්‍ර කිරීමෙන් පවිත්‍ර කළසේක. උන්වහන්සේගේ සේවකකාර්යයේ අවසාන ක්‍රියාවන් අතර දේවමාළිගාවේ දෙවන පවිත්‍රීකරණයද විය. එසේම, ලෝකයට අනතුරු ඇඟවීම පිණිස වන අවසාන කාර්යයේදී, සභාවන් වෙත වෙන වෙනම කැඳවීම් දෙකක් කරනු ලැබේ. දෙවන දූතයාගේ පණිවුඩය මෙසේය: ‘බබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත, ඒ මහත් නුවර; මක්නිසාද ඇය තම වේශ්‍යාකමේ කෝපයේ මුද්‍රිකපානය සියලු ජාතීන්ට බොන්න දී ඇත’ (එළිදරව් 14:8). තෙවන දූතයාගේ පණිවුඩයේ මහත් හඬෙහිදී, ස්වර්ගයෙන් හඬක් ඇසෙයි: ‘මාගේ ජනතාවෙනි, ඔබ ඇගේ පාපවලට හවුල්කාරයන් නොවනු පිණිසත්, ඔබ ඇගේ පීඩාවලින් නොලැබෙනු පිණිසත්, ඇගෙන් පිටතට එන්න. මක්නිසාද ඇගේ පාප ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී ඇත, දෙවියන්වහන්සේ ඇගේ අයුක්තිකම් සිහිපත් කළසේක’ (එළිදරව් 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

The two temple cleansings of Christ’s ministry, and the two temple cleansings of the Millerite history, were fulfillments of Malachi chapter three and point forward to the two temple cleansings that began on September 11, 2001 when the great buildings of New York City were thrown down by a touch of God, and the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with his glory. Among other things this disproves the dish of fables offered by Adventism’s Laodicean theologians who claim Ellen White was the Elijah prophet that would come before the great and dreadful day of the Lord. The temple cleansing that takes place when the angel of Revelation eighteen descends began eighty-six years after Ellen White was laid to rest.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවක කාලයේ සිදු වූ මන්දිර පවිත්‍ර කිරීම් දෙකද, මිලරයිට් ඉතිහාසයේ සිදු වූ මන්දිර පවිත්‍ර කිරීම් දෙකද, මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ඉටුවීම් වූ අතර, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින දෙවියන්වහන්සේගේ ස්පර්ශයකින් නිව්යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිඳ දමනු ලැබූ විටත්, එළිදරව්ව අටළොස්වන පරිච්ඡේදයේ බලවත් දූතයා තම තේජසින් පොළොව ආලෝකමත් කිරීමට බැස ආ විටත්, ආරම්භ වූ මන්දිර පවිත්‍ර කිරීම් දෙකට පෙරදිග යොමු කරයි. අනෙක් කරුණු අතරින් මෙය, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහත් හා භයානක දවසට පෙර පැමිණෙන එලියා අනාගතවක්තෘවරයා එලන් වයිට් වූ බව කියා සිටින අඩ්වෙන්ටිසම්හි ලාඔදිකියානු දේවවේදියාන් විසින් පිළිගැන්වෙන කතාන්දරවල පිඟාන අසත්‍ය බවද සනාථ කරයි. එළිදරව්ව අටළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බැස එන විට සිදුවන මන්දිර පවිත්‍ර කිරීම, එලන් වයිට් සමාධිගත කරනු ලැබූ පසු අවුරුදු අසූ හයකට පසු ආරම්භ විය.

John the Baptist and his disciples, Miller and the Millerites and Future for America represent the messengers that prepare the way for the messenger of the covenant to suddenly come to His temple and cleanse it from its sacrilegious profanation.

බප්තිස්ත යොහන් සහ ඔහුගේ ගෝලයෝ, මිලර් සහ මිලරයිට්වරු, සහ *Future for America* යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන්නේ ගිවිසුමේ දූතයා තම මන්දිරයට අකස්මිකව පැමිණ එයගේ අපවිත්‍ර අශුචිභාවයෙන් එය පවිත්‍ර කරන පිණිස ඔහුට මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයන් ය.

Elijah as a symbol represents a man. He represents a man called from the common walk of life and not a priestly theologian. His ministry presents the correct biblical methodology, which are the rules given by the highest authority. His ministry is in confrontation with the current Laodicean priesthood’s methodology of fables, customs and traditions. He prepares the way for a cleansing process that raises up a new chosen people from the remains of a chosen people that are passed by. The cleansing process is set within the context of happening suddenly.

එලියා සංකේතයක් ලෙස මනුෂ්‍යයෙකු නියෝජනය කරයි. ඔහු සාමාන්‍ය ජීවන ගමනින් කැඳවනු ලැබූ මනුෂ්‍යයෙකු වන අතර, යාජකීය දේවශාස්ත්‍රඥයෙකු නොවේ. ඔහුගේ සේවකකම ඉහළතම අධිකාරිය විසින් දෙන ලද නීති වන නිවැරදි බයිබලානුකූල ක්‍රමවේදය ඉදිරිපත් කරයි. ඔහුගේ සේවකකම වර්තමාන ලාඔදිකියානු යාජකත්වයේ කතාප්‍රවාද, චාරිත්‍ර සහ සම්ප්‍රදායයන්ගෙන් යුත් ක්‍රමවේදයට මුහුණදීමේ ස්වභාවයකින් යුක්තය. ඔහු, අත්හැර දමන ලද තෝරාගත් ජනතාවක ශේෂයෙන් නව තෝරාගත් ජනතාවක් නැගිටුවන පවිත්‍ර කිරීමේ ක්‍රියාවලියකට මාර්ගය සූදානම් කරයි. එම පවිත්‍ර කිරීමේ ක්‍රියාවලිය හදිසියේ සිදුවීමේ පසුබිම තුළ ස්ථාපිත කර ඇත.

Elijah also represents a ministry and a work that God specifically establishes and identifies as the exclusive ministry of God.

එලියා ද දෙවියන්වහන්සේ විසින් විශේෂයෙන් ස්ථාපිත කර, දෙවියන්වහන්සේගේ ඒකීය සේවකකම ලෙස හඳුන්වා දෙන සේවකකමක්ද ක්‍රියාවක්ද නියෝජනය කරයි.

We will demonstrate this in the history of the Millerites in the next article.

මීළඟ ලිපියෙහි මිලරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය තුළින් අපි මෙය ප්‍රදර්ශනය කරනු ඇත.

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> සන්ධ්‍යා යාග පූජාව ඔප්පු කරන වේලාවෙහි, අනාගතවක්තෘ එලියා ළං වී මෙසේ කී ය: “අබ්‍රහම්ගේද, ඉසාක්ගේද, ඉශ්‍රායෙල්ගේද දෙවියන්වහන්සේ වන ස්වාමීනි, ඔබවහන්සේ ඉශ්‍රායෙල්හි දෙවියන්වහන්සේ බවත්, මම ඔබවහන්සේගේ සේවකයා බවත්, මේ සියල්ලම මම ඔබවහන්සේගේ වචනය අනුව කළෙමි බවත්, අද දින ප්‍රකාශිත වේවා.” 1 රාජාවලිය 18:36.

Back to Articles