Article

# යෝවෙල්ගේ පොත සහ ලාඔදිසියානු සත්වැනි-දින ආඩ්වෙන්ටිස්ත සභාව - අංක දහනවය

අංක දහනවය

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා යනු යේසුස්වහන්සේට අයත් නාමයකි; එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ප්‍රකාශිත වචනය මුද්‍රා තැබීමත්, අනතුරුව එය මුද්‍රා විවෘත කිරීමත් කරන සේවාව අවධාරණය කරයි. එළිදරව් පොතේ පස්වන පරිච්ඡේදයේ, දාවිත්ගේ මූලයද වන යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා, පොත විවෘත කිරීම සඳහා ජය ගත්තේය. දාවිත්ගේ “මූලය” වූයේ යෙස්සේය; යෙස්සේගේ මූලය වූයේ පෙරෙස්ය; ඔහුගේ මූලය වූයේ යූදාය; ඔහුගේ මූලය වූයේ යාකොබ්ය; ඔහුගේ මූලය වූයේ ඊසාක්ය; ඔහුගේ මූලය වූයේ ආබ්‍රහම්ය. යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා සමඟ සම්බන්ධ කර දාවිත්ගේ හෝ යෙස්සේගේ මූලය සඳහන් කරනු ලබන විට, එයින් ආරම්භය හා අවසානය යන මූලධර්ම අවධාරණය කරනු ලැබේ; එනම්, ආල්ෆා සහ ඔමේගාය. එළිදරව් පොතේ පළමු පරිච්ඡේදයේ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබන විට, උන්වහන්සේගේ ස්වභාවයේ ප්‍රධාන ගුණාංගය වන්නේ උන්වහන්සේ ආල්ෆා සහ ඔමේගා වන බවය. උන්වහන්සේ කවුද යන්නම, යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා තමන් තීරණය කරන කාලයේදී මුද්‍රා තබා ඇති අනාවැකි මුද්‍රා විවෘත කිරීම සඳහා භාවිත කරන මූලධර්මයද වේ.

දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්තට අනුව පුනර්ජීවනය ඇතිකරනු පිණිස, උන්වහන්සේගේ වචනයේ බලය භාවිත කරන බැවින්, දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය මුද්‍රාභංග කිරීම, උන්වහන්සේගේ මිදීමේ කාර්යයේ එක් අංගයකි. සිස්ටර් වයිට් පවසන්නේ දානියෙල් සහ එළිදරව් පොත් වඩා හොඳින් අවබෝධ කරගනු ලබන කල, අප අතර මහත් පුනර්ජීවනයක් දැකගනු ලබන බවයි. දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්තට අනුව පුනර්ජීවනයත් ප්‍රතිසංස්කරණයත් ඇතිකරන්නේ, උන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනයේ ආලෝකයයි.

අවසන් දවස් දෙස බලමින් සහෝදරී වයිට්, අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ අතර සිදුවන මහත් ප්‍රතිසංස්කරණයක් පිළිබඳව සඳහන් කරයි. පූජනීය ඉතිහාසයේ ඇති සියලු ජීවනය දීමේ ප්‍රබෝධයන් සහ ප්‍රතිසංස්කරණයන් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙන්ම උපදවා ඇත; තවද ඒ පූජනීය යුගයන් එක් එක්කම ඉරිදා නීතියට සුළු කාලයකට පෙර ආරම්භ වන අවසාන මහත් ප්‍රබෝධය හා ප්‍රතිසංස්කරණය වෙත යොමු කළේය. ඒ ප්‍රබෝධයන් උපදවනු ලබන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ මුද්‍රා ඉවත් කිරීමක් මඟිනි. දානියෙල් පොත දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේදී මුද්‍රා තබා තිබුණාක් මෙන්ම, සත් ගර්ජනාද ද මුද්‍රා තබා තිබුණි.

විසිරී යෑමේ කාලයකට අදාළව 1260 යන සංකේතය සමඟ සම්බන්ධ වූ අනාගතවාද ලක්ෂණ අප ප්‍රයෝග කළ විට, එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායේ මෝසෙස් හා එලියා දින තුන හමාරක් වීථියේ මළව සිටින බව අපට දක්නට ලැබේ. දහඅටවන පදය වන විට දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස පැමිණ ඇති කාලය පැමිණ තිබේ. මෝසෙස් හා එලියා මනුෂ්‍යයන්ගේ පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වීමට තරමක් පෙර දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නියෝජනය කරති. යේසුස්වහන්සේ කුරුසියේ ඇණ ගැසූ ස්ථානය වන සොදොම් සහ මිසරයේ වීථිවලදී ඔවුන් සංකේතාත්මක දින 1260ක් පුරා විසිරී සිටිති.

මෝසෙස් සහ එලියාට, ඔවුන් වීථියේදී ඝාතනය කරනු ලබන හත්වන පදය දක්වා, තුන්වන පදයෙන් ආරම්භව තම සාක්ෂිය ප්‍රකාශ කිරීමට බලය දෙන ලදී. යොහන් දෙවන පදයේදී දේවමාළිගාව මැන නිම කළේය; ඉන්පසු මෝසෙස් සහ එලියාට ගෝණිපටින් ඇඳගෙන තම සාක්ෂිය ප්‍රකාශ කිරීමට බලය දෙන ලදී. එලියා සහ මෝසෙස්ගේ පණිවිඩය 1844 දී ෆිලඩෙල්ෆියානු මිලරයිට් අද්වෙන්තිවාදයට දෙන ලද අතර, 1863 වන විට ඔවුන්ගේ හඬ පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට සම්ප්‍රේෂණය වන චාරිත්‍ර හා සම්ප්‍රදායන් යටතේ මිහිදන් කරනු ලැබීය. 1863 සිට ඉදිරියට වැඩිවෙමින් ගිය අන්ධකාරයේ සංකේතයක් වන “ගෝණිපට” ඇඳගෙන, ඔවුන්ට අවුරුදු තුනහමාරක් පුරා තම සාක්ෂිය ප්‍රකාශ කිරීමට බලය දෙන ලදී.

සිස්ටර් වයිට්ගේ සත් ගර්ජන පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ සිද්ධීන් නිරූපණය කරන්නේය යන අර්ථකථනය, රේඛාව මත රේඛාව ලෙස යොදාගන්නා විට, දූතයෙකු පණිවිඩයක් සමඟ බැස එන ඉතිහාසයක් අපි ගොඩනඟමු; නමුත් රේඛාව මත රේඛාව ලෙස, එම දූතයා පළමු දූතයාද දෙවන දූතයාද වේ. එක් දූතයෙකු 1840 අගෝස්තු 11 දින භූමිය මත තම පාදයක්ත් මුහුද මත තවත් පාදයක්ත් තැබූ අතර, අනෙක 1844 අප්‍රේල් 19 දින වූ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමේ අවස්ථාවේ පැමිණියේය.

සමන්තර එක් එක් ඉතිහාසයේ ඊළඟ සන්ධි-ලකුණ වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තයයි; එය හබක්කුක්ගේ පුවරු සමඟ සම්බන්ධිතය. පළමු දූතයා සමඟ 1843 ප්‍රස්ථාරය සකස් කරන ලද්දේය, නමුත් එහි සංඛ්‍යා කිහිපයක දෝෂයක් තිබුණේය. දෙවන දූතයා සමඟ, දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය හබක්කුක්ගේ පුවරුවල සන්ධි-ලකුණකි; උන්වහන්සේ එම දෝෂයෙන් තමන්ගේ හස්තය ඉවත් කළ අවස්ථාවේදී එය නිරූපිත විය. උන්වහන්සේ තමන්ගේ හස්තය ඉවත් කළ විට, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ඇතිවූ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමට මඳකට පෙර, Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදී එහි උච්චස්ථානයට ළඟාවන තුරු, එම පණිවිඩය ක්‍රමයෙන් වර්ධනය විය.

එම රේඛා දෙක ලෝකව්‍යාප්ත පණිවිඩයක් හඳුන්වා දෙයි, මන්ද පැමිණෙන දූතයා තම පාදයක් භූමිය මතත් තවත් පාදයක් මුහුද මතත් තබන බැවින්ය; මෙය ලෝකව්‍යාප්ත පණිවිඩයක් නියෝජනය කරන බව ප්‍රේරණය අපට දන්වයි. එම දූතයා දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ ප්‍රමාද කාලයේ ආරම්භයද හඳුන්වා දෙයි. මෙම ප්‍රථම මාර්ගසලකුණෙහි, බොරුවක් ඇති කරනු ලබන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය බවද අපි දකිමු. 1844 අප්‍රේල් 19 දින, ප්‍රාතිහාර්මික අර්ථයෙන් බැලූ විට දර්ශනය බොරුවක් කීවාක් මෙන් පෙනී ගියේය; නමුත් ඉවසීම තිබූ අය බලා සිටියෝය, සහ දර්ශනය ප්‍රමාද වූවත්, එය බොරුවක් නොකීවේය. එහෙත් අප ගොඩනඟමින් සිටින රේඛාව ආරම්භ වන විට, පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේ බොරුව ප්‍රථම මාර්ගසලකුණේ ගුණාංගයක් ලෙස සලකුණු කරනු ලැබේ.

ඉන්පසු දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තයේ සලකුණත් හබක්කුක්ගේ පුවරුත් දෙවියන්වහන්සේ දෝෂයක් ආවරණය කරමින්, එවිට එම දෝෂයෙන් තමන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන බව පෙන්වයි. මිලරයිට් ඉතිහාසයේ, එම දෝෂය 1842 මැයි මාසයේදී, සිතියම මුද්‍රණය කළ විට, දෙවියන්වහන්සේ විසින් ඉඩ දෙන ලදී; ඉන්පසු 1843 වර්ෂය අවසන් වූ විට එම දෝෂය ප්‍රකාශයට පත් විය. නමුත් සංඛ්‍යාවල තිබූ එම දෝෂයෙන් ස්වාමින්වහන්සේ තමන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කළේ එයට පසුව යම් කාලයකදී ය. එම දෝෂය 1842 මැයි මාසයේ සිට පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් පසු යම් ස්ථානයක් දක්වා පැවතිණ. පළමු දූතයා සඳහා, දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය සහ හබක්කුක්ගේ පුවරු 1842 මැයි මාසයේදී සලකුණු කර තිබේ; එහෙත් දෙවන දූතයාගේ ඉතිහාසයේ තමන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කිරීම පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් ටික කලකට පසුව වනු ඇත.

මෙය “අත” යන ලකුණුවලියක් අනාගතවාදී කාලපරිච්ඡේදයක් බව හඳුනා දෙයි. එනම්, උන්වහන්සේගේ අත විසින් වරදක් ආවරණය කිරීමෙන් ආරම්භ වී, පසුව එම වරදෙන් උන්වහන්සේගේ අත ඉවත් කරනු ලැබීමෙන් අවසන් වන කාලපරිච්ඡේදයකි. උන්වහන්සේගේ අතෙන් ආවරණය කිරීමත් අනාවරණය කිරීමත් යන මෙම කාලය, උන්වහන්සේ අනාගතවාදී ආලෝකය මුද්‍රා තබා පසුව මුද්‍රාව ඉවත් කරන විට, යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයාගේ කාර්යය නිරූපණය කරන උදාහරණයකි. උන්වහන්සේ සත්‍යය ආවරණය කළ සේක; අනතුරුව මුල් ආලෝකයට පටහැනි නොවූ, නමුත් වෙනස් ආලෝකයකින්, එම සත්‍යයම හෙළි කළ සේක. උන්වහන්සේ මෙය සිදු කළේ මිලරයිට් මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬගැසීමේ පුනරුත්ථානයත් ප්‍රතිසංස්කරණයත් ඇති කිරීම පිණිසය.

දේවදූතයාගේ පැමිණීම සමඟ ආරම්භ වූ ප්‍රමාද කාලය, ඔහුගේ හස්තය ඉවත් කරනු ලැබූ විට අවසන් විය. එමගින් අනාවැකිමය ආලෝකය මුද්‍රාවෙන් නිදහස් කරන ලදී; ඒ ආලෝකය “හත්වන මාසයේ ව්‍යාපාරය” ආරම්භ කළ අතර, එය Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදී මධ්‍යරාත්‍රී හඬ පණිවිඩයට මඟ පෙන්වීය. එහිදී එම පණිවිඩය මහත් ජලතරංගයක් බවට පත්ව, මහත් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමේදී වසාගත් දොර තෙක් ප්‍රබල වශයෙන් ව්‍යාප්ත විය. උන්වහන්සේගේ වචනය මුද්‍රාවෙන් නිදහස් කිරීම තුළින් ප්‍රකාශ වූ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශනය, අඛණ්ඩව වර්ධනය වූ පුනරුත්ථානයක් හා ප්‍රතිසංස්කරණයක් ඇති කළේය.

1863දී ලාඔදිකයානු මිලේරිත ව්‍යාපාරයට යොර්දානය එතෙර වීමට තහනම් කරනු ලැබූ අතර, එලියා සහ මෝසෙස්ට ගල් ගසා මරා දැමූ බැවින් ඔවුන්ට කාන්තාරය නියම කරන ලදී. විලියම් මිලර්ගේ පණිවිඩය එලියාගේ පණිවිඩය වූ අතර, මිලර්ගේ පදනම්ක පණිවිඩය මෝසෙස්ගේ “සත් වර” වූයේය. “සත් වර” ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මෝසෙස් මරා දැමීමක් වූ අතර, මිලර් විසින් ඉදිරිපත් කළ පදනම්ක සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම එලියා මරා දැමීමක් විය. 1863දී දූතයාත් පණිවිඩයත් වීථියේදී මරා දමන ලද අතර, එතැන් පටන් ඒවා සොයාගැනීමට ඇති එකම මාර්ගය වූයේ යෙරෙමියාගේ පුරාණ මාර්ගයන්හි ඔවුන්ගේ සොහොන් සෙවීමය. ඔවුන් වීථියේ මළව සිටියෝය—එනම්, ඔවුන් උත්ථාන කරනු ලබන තුරු. “සත් ගර්ජනාවන්ගේ අනාගත සිද්ධීන්” “ඒවායේ පිළිවෙළ අනුව ප්‍රකාශ කරනු ලබන” විට—එනම්, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසය තුළ එය නැවත නැවතත් සිදු වන විට—ඔවුන් උත්ථාන කරනු ලබති.

පළමු දූතයාගේ ඉතිහාසය දෙවන දූතයාගේ ඉතිහාසය මත අතුරා තැබූ විට, භවිතවක්තෘමය ව්‍යුහය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හස්තය අනුගමනය කිරීම සඳහා යොමුබින්දුවක් ජනිත කරයි; එය මධ්‍යරෑ හඬේ මාර්ගය මත වූ ආලෝකයයි. මධ්‍යරෑ හඬේ මුල් ආලෝකය එම මාර්ගය ප්‍රභාමත් කරයි, එම මාර්ගය ඔස්සේ ඉහළට ගමන් කිරීමේදී මඟ පෙන්වන්නේ උන්වහන්සේගේ “තේජස්වන්ත දකුණු භුජය” වන ආලෝකයයි.

> “මම ආලෝකයෙන් වටවී සිටින බවත්, පොළොවෙන් තව තවත් උසට නැඟී යන බවත් මට පෙනුණි. මම ලෝකය තුළ අද්වෙන්ත ජනතාව සෙවීමට හැරී බැලුවෙමි, නමුත් ඔවුන් සොයාගත නොහැකි වූ අවස්ථාවේදී, හඬක් මට මෙසේ කීවේය: ‘නැවත බලන්න, සහ ටිකක් වැඩි උසකට බලන්න.’ එවිට මම මාගේ ඇස් ඔසවා බැලූවිට, ලෝකයට ඉහළින් උස්කර පිහිටුවන ලද සෘජු හා සිහින් මාර්ගයක් දුටුවෙමි. එම මාර්ගය මත අද්වෙන්ත ජනතාව, මාර්ගයේ ඈත අන්තයේ තිබූ නගරය කරා ගමන් කරමින් සිටියහ. මාර්ගයේ ආරම්භයේදී ඔවුන්ගේ පිටුපසින් දීප්තිමත් ආලෝකයක් පිහිටුවා තිබුණේය; දූතයෙක් මට එය ‘මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ’ බව කීවේය. මෙම ආලෝකය මුළු මාර්ගය පුරා බැබළී, ඔවුන් නොවැටී සිටින පිණිස ඔවුන්ගේ පාද සඳහා ආලෝකය දුන්නේය.”

> “ඔවුන් තමාගේ දෑස් තමන්ගේ ඉදිරියෙහි සිට, ඔවුන් නගරයට නායකත්වය දෙන යේසුස්වහන්සේ කෙරෙහි ස්ථිරව තබාගෙන සිටියා නම්, ඔවුහු සුරක්ෂිතව සිටියහ. එහෙත් වැඩි කලක් නොගොස් සමහරු වෙහෙසට පත් වී, ‘නගරය තව බොහෝ දුරින් ඇත; අපි එයට මීට පෙරම ඇතුල් වී සිටිය යුතු යැයි අපේක්ෂා කළෙමු’ යයි කීහ. එවිට යේසුස්වහන්සේ තමන්ගේ මහිමාන්විත දකුණු බාහුව උස් කරමින් ඔවුන් දිරිගන්වනු ලැබූ සේක; උන්වහන්සේගේ බාහුවෙන් ආලෝකයක් නික්මී, ආගමන කණ්ඩායම මත රැළි ගසා පැතිර ගියේය, එවිට ඔවුහු ‘අලෙලුයියා!’ යයි හඬ නගා කීහ. අනෙක් සමහරු, ඔවුන්ගේ පසුපස තිබූ ආලෝකය අවිචාරවත් ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කර, මෙතරම් දුරක් ඔවුන් ගෙන ආවේ දෙවියන්වහන්සේ නොවේ යයි කීහ. ඔවුන්ගේ පසුපස තිබූ ආලෝකය නිවී ගියේය; එසේ ඔවුන්ගේ පාද සම්පූර්ණ අන්ධකාරයෙහි ඉතිරිව, ඔවුහු පැකිලී, ලකුණද යේසුස්වහන්සේද නොපෙනී ගොස්, මාර්ගයෙන් පහළට වැටී, පහළ තිබූ අඳුරු හා දුෂ්ට ලෝකය තුළට පතිත වූහ.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ගේ මහිමාන්විත භුජය ඔසවන විට, තම ජනතාවට මඟ පෙන්වීමේ තම ක්‍රියාවේ සංකේතයක් ලෙස උන්වහන්සේ තම “අත” භාවිත කරමින් සිටියි. 1840 අගෝස්තු 11 දින බැස ආ පළමු දූතයා සමඟ දෙවන දූතයාගේ පැමිණීම අපි එකට සම්බන්ධ කර බලන විට, දූතයන් දෙදෙනාගේම අත්වල පණිවිඩයක් තිබූ බව අපට පෙනේ.

> පෘථිවිය මත සිදුවෙමින් පැවති කාර්යය පිළිබඳව සම්පූර්ණ ස්වර්ගය ගෙන තිබූ උනන්දුව මට පෙන්වනු ලැබීය. යේසුස් වහන්සේ බලවත් දූතයෙකුට පෘථිවියට බැස, උන්වහන්සේගේ දෙවන ප්‍රකාශනය සඳහා සූදානම් වන ලෙස පෘථිවියේ වාසය කරන්නන්ට අනතුරු ඇඟවීමට ආඥා කළ සේක. එම දූතයා ස්වර්ගයේ යේසුස්ගේ සන්නිධානයෙන් නික්ම යන කල, අතිශයින් දීප්තිමත් හා මහිමාන්විත ආලෝකයක් ඔහුට පෙරටුව ගියේය. ඔහුගේ මෙහෙවර වූයේ තම මහිමයෙන් පෘථිවිය ආලෝකමත් කිරීමත්, පැමිණෙන්නාවූ දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස ගැන මනුෂ්‍යයාට අනතුරු ඇඟවීමත් බව මට කියනු ලැබීය. …

> “තවත් බලවත් දූතයෙකු භූමියට බැස එන ලෙස නියම කරනු ලැබීය. යේසුස් ඔහුගේ අතෙහි ලියවිල්ලක් තැබූසේක; ඔහු භූමියට පැමිණි විට, ‘බබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත’ යයි හඬනඟා කීවේය. අනතුරුව මම නැවතත් බලාපොරොත්තු භංග වූවන් තම ඇස් ස්වර්ගය දෙසට ඔසවා, තම ස්වාමීන්ගේ ප්‍රකාශවීම විශ්වාසයෙන් හා බලාපොරොත්තුවෙන් බලා සිටින අයුරු දුටුවෙමි. එහෙත් බොහෝ දෙනෙක්, නින්දේ සිටිනවාක් මෙන්, මෝඩ ජඩ ස්වභාවයක පවතින සේ පෙනුණෝය; එසේ වුවද, ඔවුන්ගේ මුහුණුවල ගැඹුරු ශෝකයේ ලකුණු මට දැකගත හැකි විය. බලාපොරොත්තු භංග වූවෝ ශුද්ධ ලියවිලිවලින් තේරුම් ගත්තේ ඔවුන් ප්‍රමාද කාලයේ සිටින බවත්, දර්ශනයේ ඉටුවීම ඉවසීමෙන් බලා සිටිය යුතු බවත්ය. 1843 දී ඔවුන්ගේ ස්වාමීන් බලා සිටීමට ඔවුන් යොමු කළ ඒම සාක්ෂියම, 1844 දීද ඔහුව බලාපොරොත්තු වීමට ඔවුන් යොමු කළේය. එහෙත් 1843 දී ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල සලකුණු කළ එම උද්යෝගය බහුතරය සතු නොවූ බව මම දුටුවෙමි. ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු භංගය ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල නිෂ්ප්‍රභ කර තිබුණේය.” මුල් ලේඛන, 246, 247.

දූතයන් දෙදෙනාම, එකට ගත් විට එක් සංකේතයක් වන දූතයන් තිදෙනාගෙන් එක් එක් අය වන බැවින්, තමන්ම නියෝජනය කරන සුවිශේෂ පණිවිඩය අනන්‍ය වූවක් වුවද, ඔවුන් නියෝජනය කරන පණිවිඩයේ අර්ථයෙන් එකිනෙකාට සමානව පිහිටති. දූතයන් දෙදෙනාගේ අත්වලම “ලිවීමක්” ඇත; එය පරීක්ෂාවක් නියෝජනය කරයි. “පළමු සහ දෙවන දූතයන් තුන්වන දූතයාට සමන්තරව දිව යා යුතුය.”

> “දෙවියන්වහන්සේ ප්‍රකාශන 14හි පණිවිඩවලට භවිතවක්තී රේඛාවේ ඒවාට හිමි ස්ථානය දී ඇති අතර, ඒවාගේ කාර්යය මේ පොළොවේ ඉතිහාසයේ අවසානය දක්වා නවත්වනු නොලැබිය යුතුය. පළමු සහ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩ තවමත් මේ කාලයට සත්‍යය වන අතර, එයට පසුව එන මෙයට සමකාලීනව ගමන් කළ යුතුය. තුන්වන දූතයා තම අනතුරු ඇඟවීම මහත් හඬකින් ප්‍රකාශ කරයි. ‘මේ දේවල්වලට පසු,’ යොහන් පැවසුවේය, ‘මම තවත් දූතයෙකු ස්වර්ගයෙන් බැස එනවා දුටුවෙමි; ඔහුට මහත් බලය තිබුණි, ඔහුගේ තේජසින් පොළොව ආලෝකවත් කරන ලද්දේය.’ මේ ආලෝකවීම තුළ, තුන් පණිවිඩ සියල්ලේම ආලෝකය එක්කොට ඇත.” The 1888 Materials, 803, 804.

සහෝදරි වයිට් තෙවන දූතයා ප්‍රකාශිතවන්නේ එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බව හඳුන්වා දෙයි, තවද පළමු හා දෙවන දූතයන් එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ තෙවන දූතයා විසින් නිරූපිත භවිතවාක්‍යමය ඉතිහාසය සමඟ සමන්තරව දිවිය යුතු බවද ඇය හඳුන්වා දෙයි. එබැවින්, 1840 අගෝස්තු 11 දින පළමු දූතයාගේ අවතරණය 9/11 සමඟ සමාන කරමින්, එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා “තෙවන දූතයා” බව ඇය හඳුන්වා දෙයි. තෙවන දූතයා එම තුන්දෙනාගෙන් අවසාන දූතයා වන අතර, පළමු දූතයා විසින් පූර්වරූපිත කරනු ලබයි. මේ හේතුවෙන්, පළමු දූතයාගේ මෙහෙය එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ මෙහෙයට සමාන වූ බව සහෝදරි වයිට් අපට දන්වයි; මන්ද දූතයන් දෙදෙනාගේම මෙහෙය වූයේ “තම මහিমාවෙන් පොළොව ආලෝකවත් කිරීම” ය.

“හත් ගර්ජනා” යනු පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ ඉතිහාසය තුළ ඇති සිදුවීම්වල විභජනයක් නිරූපණය කරයි; එය තුන්වන දූතයාගේ ඉතිහාසය තුළ නැවත සිදුවනු ඇත. “line upon line” ලෙස මෙම ඉතිහාස එකිනෙකට සැලැස්වූ විට, 1840 දී පළමු දූතයාගේ අවතරණය 9/11 දී ඔහුගේ අවතරණය සමඟ සමාන්තර වන බව ප්‍රේරණය විසින් මඟ පෙන්වා ඇත. එය සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා සමඟ ආහාරයට ගත යුතු පරීක්ෂාකාරී පණිවිඩයක් හඳුන්වා දෙන අතර, පළමු waymark සමඟ බලාපොරොත්තුභංගයක් සමාන්තර කරයි.

“සත් ගර්ජනා” යනු බලාපොරොත්තු කඩවීමකින් ආරම්භ වී ඊටත් වඩා මහත් බලාපොරොත්තු කඩවීමකින් අවසන් වන අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදය නියෝජනය කරයි.

පළමු දූතයාගේ අවරෝහණය පිළිබඳ අනාවැකිමය රේඛාව දෙවැනි දූතයාගේ පැමිණීම සමඟ සමාන්තර කරනු ලබන විට, එය “සත්‍යයේ ව්‍යුහයක්” බිහි කරයි. සත්‍යය පියවර තුනකින් යුක්ත ලෙස නිර්වචනය කරනු ලබයි; එහි පළමු සහ අවසාන පියවර එකම වන අතර, මැද පියවර කැරැල්ල නියෝජනය කරයි. මෙම සැලැස්ම සමඟ පළමු දූතයන් දෙදෙනා සමාන්තර කරනු ලැබීමෙන්, පළමු සහ දෙවැනි දූතයන්ගෙන් සමන්විත ව්‍යුහයක් බිහි වන අතර, එය එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන දූතයා දර්ශනය කරයි; එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන දූතයා පළමු සහ දෙවැනි දූතයන් දෙදෙනාගේම සංයෝජනයකි.

එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන දූතයා හඬ දෙකකින් සමන්විතය. පළමු හඬ 9/11 දින නිව්යෝර්ක් නගරයේ ගොඩනැගිලි බිඳ වැටුණු විට සම්පූර්ණ විය; තවද හතරවන වාක්‍යයේ දෙවන හඬ ඉරිදා නීතියය. 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදය තුළ, එළිදරව් දහඅටේ තුන්වන දූතයා පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ සංයෝගයක් නියෝජනය කරයි. මෙය සත්‍යය බැවින්, එම දූතයන් දෙදෙනාගේ ඉතිහාසය “line upon line” ලෙස භාවිත කර, එළිදරව් දහඅටේ තුන්වන දූතයාගේ ඉතිහාසය නියෝජනය කිරීම යනු—පළමු සහ දෙවන දූතයා, පළමු සහ දෙවන දූතයා සමඟ සමාලේඛනය කිරීමයි.

දේවදූතයන් දෙදෙනෙක් පළමු බලාපොරොත්තුභංගයට ළඟා වෙති; එම දේවදූතයන් දෙදෙනාම අනාවැකිකර ලෙස සම්බන්ධිතය, සහ දෙදෙනා සතුන්ම පරීක්ෂාකාරී පණිවිඩයක් දේවදූතයාගේ අතෙහි ඇත. ඊළඟට රේඛාවේ නිරූපිත සලකුණ වන්නේ හබක්කුක්ගේ පුවරුය; එය දෙවියන්වහන්සේගේ අත සමඟ සෘජුවම සම්බන්ධ වේ. පළමු දේවදූතයාගේ රේඛාවෙහි, 1843 ප්‍රස්තාරය 1842 මැයි මාසයේදී නිෂ්පාදනය කරනු ලබයි; එහෙත් දෙවන දේවදූතයාගේ රේඛාවෙහි ප්‍රස්තාරයක් නොතිබුණි. ප්‍රස්තාරය දෙවන දේවදූතයාගේ පැමිණීමේදී අවසන් වී තිබුණි. දෙවන දේවදූතයාගේ රේඛාවෙහි හබක්කුක්ගේ පුවරුවේ සලකුණ වන්නේ 1843 ප්‍රස්තාරයේ සංඛ්‍යාගත දෝෂයකින් දෙවියන්වහන්සේගේ අත ඉවත් කිරීමය.

පළමු දූතයාගේ මාර්ගලකුණෙහි වූ වැරැද්දක් උන්වහන්සේගේ හස්තය ආවරණය කළේය; එම හස්තය ඉවත් කරන ලද්දේ ද ඒ මාර්ගලකුණේදීම, දෙවන දූතයාගේ රේඛාව තුළය. එබැවින්, පළමු හා දෙවන දූතයාගේ සමාන්තර රේඛාවන් තුළ හබක්කුක්ගේ පුවරු වල මාර්ගලකුණ පියවර දෙකක් නියෝජනය කරයි. පළමු පියවරේදී උන්වහන්සේගේ හස්තය වැරැද්දක් ආවරණය කරයි; හබක්කුක්ගේ පුවරු වල මාර්ගලකුණේ කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානයේදී උන්වහන්සේ තම හස්තය ඉවත් කරයි. ප්‍රමාද කාලය දෙවන දූතයාගේ පැමිණීමත් සමඟ ආරම්භ වූ අතර, උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කිරීමෙන් ආරම්භ වමින්, එය ක්‍රමානුකූලව අවසන් වේ. හබක්කුක්ගේ පුවරු වල මාර්ගලකුණ කාලපරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කරන්නේ ආරම්භයේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හස්තයෙන් සහ අවසානයේදී ද උන්වහන්සේගේ හස්තයෙන් සලකුණු කරනු ලැබූ එකක් ලෙසය.

පළමු බලාපොරොත්තු භංගයේදී අත් දෙකක් සලකුණු කරනු ලැබේ; ඒ දෙකටම පිළිගෙන කෑ යුතු පරීක්ෂණාත්මක පණිවිඩයක් ඇත. එවිට, මූලික සත්‍යයන් නියෝජනය කරන අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදයක්, දෙවියන්වහන්සේගේ අත ආවරණය කිරීමෙන් ආරම්භ වී, උන්වහන්සේගේ අත අනාවරණය කිරීමෙන් අවසන් වේ. ඊළඟ මාර්ගලකුණ වන්නේ Exeter කඳවුරු රැස්වීමයි; එහිදී මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අත අනුගමනය කරමින් අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුල් වීමට සිටින අය වෙන්කර පවිත්‍ර කරයි.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ අතිශුද්ධස්ථානයට පිවිසි කල, උන්වහන්සේ ස්වර්ගය දෙසට තම අත උස්සා කාලය තවදුරටත් නොමැති බවට දිවුරා ප්‍රකාශ කළ සේක. තුන්වන දූතයාගේ ඉතිහාසයේ නැවත ප්‍රකාශ වන පළමු දූතයන් දෙදෙනාගේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරන “ගර්ජන හත” උන්වහන්සේ එම මොහොතේ මුද්‍රා කළ සේක. දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ඇති අනාවැකි උන්වහන්සේ මුද්‍රා කළාක් මෙන්ම, “ගර්ජන හත” ද උන්වහන්සේ මුද්‍රා කළ සේක. දානියෙල්ගේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ, සංකේතාත්මක කාල අවධි තුනෙන් පළමුවැන්නෙහිදී, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ අත් දෙකම ස්වර්ගය දෙසට උස්සා, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විසිරවීම අවසන් වූ කල, “අදහස් කළ පුරුෂයන්” වන අය පවිත්‍ර කරනු ලබමින් පූජාවක් ලෙස උසස් කරනු ලබන බව ප්‍රකාශ කරන සේක. අප දැන් සලකා බලමින් සිටින පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ ව්‍යුහය, සෑම පියවරකදීම දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය සංකේතාත්මක ලෙස ප්‍රකාශ කරයි.

ඔහු සත්‍යය ආවරණය කරන කල, එයින් කලකිරීමක් උපදවයි; ඔහු තම අත ඉවත් කරන කල, ආලෝකය උපදවනු ලබයි, එම ආලෝකය මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ පණිවිඩයේ ආලෝකයය. පළමු කලකිරීමෙන් මහා කලකිරීම දක්වා ඇල්ෆා සහ ඔමේගාගේ අත්සන දරනු ලබන අතර, එය සත්‍යයේ ව්‍යුහය තුළ ප්‍රකාශිත කර ඇත. ආරම්භය අවසානය නියෝජනය කරයි; කලකිරීම් දෙක අතර ඇති මාර්ග-ලකුණ, හබක්කුක්ගේ පුවරු මුද්‍රා කිරීම හා මුද්‍රා විවෘත කිරීමේ ප්‍රතිඵලය නිරූපණය කරයි; එය යෙරෙමියාගේ පුරාණ මාර්ගයන් මුද්‍රා විවෘත කිරීමක් ද වන අතර, ඉරිදා නීතියට පෙර මාලිගාව ගොඩනගනු ලබන පදනම නියෝජනය කරයි, එවිට නිම කළ මාලිගාව සියලු කඳු වලට ඉහළින් උසස් කරනු ලැබේ. සත්‍යයේ වචනය තුළ මධ්‍යස්ථ මාර්ග-ලකුණ කැරැල්ල නියෝජනය කරයි; ගෝධූමය හා වල්වැල්වල අවසාන වෙන්කිරීමෙන් නිරූපිත ඉතිහාසය තුළ, එය මෝඩ කන්‍යාවන්ගේ කැරැල්ල ප්‍රකාශ කරයි.

හබක්කුක්ගේ පුවරුන්හි මාර්ගලකුණින් නිරූපිත කැරළිය ප්‍රගතිශීලී එකක් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ; මක්නිසාද එය එක් මාර්ගලකුණක් පමණක් නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තයෙන් නිරූපිත නිශ්චිත ආරම්භයක් හා අවසානයක් ඇති කාලපරිච්ඡේදයකි. දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේදී දෙවරක් පෙනේ; මක්නිසාද දූතයන් දෙදෙනෙක් සිටිති, ඔවුන් දෙදෙනාම තම තමන්ගේ හස්තයන්හි පණිවුඩයක් දරා සිටිති. කැරළියේ ඊළඟ මාර්ගලකුණට ආරම්භක හා අවසාන හස්තයක් තිබේ; එබැවින් එහිද එහි අනාවැකිමය ලක්ෂණයන් තුළ හස්ත දෙකක් ඇත. මහත් බලාපොරොත්තුභංගයේ තුන්වන මාර්ගලකුණ, දානියෙල් පරිච්ඡේද දොළහ මෙන්ම, සත් ගර්ජනා මුද්‍රාබද්ධ කරනු ලබන එමම ඡේදයේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම හස්තය උස්සා ස්වර්ගයට දිවුරන බව හඳුන්වා දෙයි. අප දැන් සලකා බලන පළමු දූතයන් දෙදෙනාගේ අනාවැකිමය ව්‍යුහයේ අවසානය දූතයා සලකුණු කරන එම නිශ්චිත ස්ථානයේදීම, ඔහු අනාවැකිමය කාලයේ යෙදීම අවසන් කර, තමන්ව දානියෙල්ගේ පොතේ සමාන්තර ඡේදයක ස්ථානගත කරයි; එහි ඔහු තම හස්තය උස්සන්නේ නොව, තම හස්ත දෙකම උස්සයි.

දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන දිනවලදී මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලබන අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද තුනක් ඇත; මක්නිසාද, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට අවසාන දිනවල සිදුවන්නේ මෙය වන බැවිනි. දානියෙල්ගේ අවසාන උච්චතම දර්ශනයේ ප්‍රථමයෙන් සඳහන් කරනු ලැබූ දෙය නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ ශේෂ ජනතාව නියෝජනය කරන දානියෙල්, එම කාරණයත් දර්ශනයත් යන දෙකම පිළිබඳ අවබෝධයක් තිබූ බවය. දානියෙල් විසින් වාර්තා කරන ලද අවසාන දෙය නම්, “අවබෝධ ඇති අය” ලෙස විශේෂිත කරනු ලබන දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර අවසාන පුනරුජ්ජීවනය සහ ප්‍රතිසංස්කරණය බිහිකිරීම සඳහා, දැනුමේ වර්ධනය යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් කෙසේ භාවිත කරනු ලැබුවේ ද යන්නය. ඔහු තම ජනතාවගේ මුද්‍රා තැබීම සම්පූර්ණ කරන්නේ, දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ “කාලපරිච්ඡේද තුන” මුද්‍රා ඉවත් කිරීම සමඟ සම්බන්ධ කරමින්, එළිදරව් පොතේ “හත් ගිගුරුම්” මුද්‍රා ඉවත් කිරීම මගිනි.

දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ බලය විසුරුවා හැරීමේ අර්ධ තුනක ප්‍රවචනාත්මක දින අවසානයේ සියලු “අශ්චර්යයන්” නිමවනු ඇතැයි යේසුස් හඳුන්වා දෙන විට—එළිදරව් 11හි වීථිවල මරණයේ දින අර්ධ තුන නිමවූයේ 2023 ජූලියෙහිදී බවත් ඔහු හඳුන්වා දෙන්නේය. දැන් එම අශ්චර්යයන් ඉරිදා නීතියට පෙර නිමවනු ඇත. ඔහු 2023 ජූලිය සලකුණු කළේ එක අතක් නොව, අත් දෙකම ඔසවාය. එසේ කිරීමෙන්, මිල්ලරයිට් ඉතිහාසයේ වැරැද්දෙන් තම අත ඉවත් කළ අවස්ථාවේ මෙන්, ඔහු ප්‍රමාද කාලයේ අවසානය සලකුණු කළේය. පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීම සිදු වූයේ 2020 ජූලි 18 දින, මිල්ලරයිට්වරුන්ගේ පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීමෙන් පූර්වආදර්ශිත ලෙසය; ප්‍රමාද කාලය ආරම්භ වී, 2023 ජූලියෙහි ඔහු තම ශේෂ ජනතාව එක්රැස් කිරීම සඳහා දෙවන වරටත් තම අත දිගු කළ තෙක් එය පැවතිණි.

පළමු බලාපොරොත්තුභංගය දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය වැරැද්දක් ආවරණය කිරීමෙන් නිරූපණය කරනු ලැබේ; මිලෙරයිට්වරුන් සඳහා එම වැරැද්ද වූයේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 වෙනුවට 1843 වර්ෂය හඳුනාගැනීමය. එම බලාපොරොත්තුභංගය නියෝජනය කරනු ලබන්නේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දොළොස්වන වාක්‍යයෙන්ය. පළමු බලාපොරොත්තුභංගය නියෝජනය කරනු ලබන්නේ උන්වහන්සේගේ හස්තය එම වැරැද්ද ආවරණය කිරීමෙනි; එය පළමු බලාපොරොත්තුභංගයට පැමිණි මිලෙරයිට්වරුන් විසින් ආදර්ශවත් කරනු ලැබීය. දොළොස්වන වාක්‍යයේ ඇති වචනය නම් “පැමිණෙන්නේය” යන්නයි. 1335 දක්වා බලා සිටින, සහ එයට “පැමිණෙන” තැනැත්තා භාග්‍යවන්තය; 1844 අප්‍රේල් 19 දින ඇති වූ බලාපොරොත්තුභංගයට “පැමිණෙන” තැනැත්තා භාග්‍යවන්තය. “පැමිණෙන්නේය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනයේ අර්ථය “ස්පර්ශ කිරීම” යන්නයි. 1843 වර්ෂය 1844 වර්ෂය ස්පර්ශ කළ විට මිලෙරයිට්වරුන් ඔවුන්ගේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගය අත්විඳින ලද්දෝය. දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දොළොස්වන වාක්‍යය 1844 අප්‍රේල් 19 හි පළමු බලාපොරොත්තුභංගයද, එහෙත් ඊට වඩා සෘජුව 2020 ජූලි 18 හි පළමු බලාපොරොත්තුභංගයද හඳුනා දක්වයි.

අවසාන කාලයේදී මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලබන කාලපරිච්ඡේද තුනෙන්—දැනුම වැඩි කරනු ලබන අතර තිරිඟු සහ ගසල් අතර අවසාන වෙන් කිරීම සිදු කරමින්, එමඟින් එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස මුද්‍රා කරන ප්‍රවචනීය ආලෝකයේ මුද්‍රා ඉවත් කිරීම හඳුනා දෙමින්—පළමු ප්‍රවචනීය කාලපරිච්ඡේදයද අවසාන ප්‍රවචනීය කාලපරිච්ඡේදයද එකම ප්‍රවචනීය කාලපරිච්ඡේදය වේ.

හත්වන පදයේ පළමු කාලය නම්, 2023 ජූලි මාසයේදී සිදු වූ එළිදරව් 11 හි දින තුනහමාරේ විසිරීමේ අවසානය වන අතර, දොළොස්වන පදයේ කාලය නම්, එම එකම විසිරීමේ ආරම්භය 2020 ජූලි 18 දාය. ඇල්ෆා සහ ඔමේගා, දානියෙල් 12 තුළ ඇති සත් ගිගුරුම්වල ඉතිහාසය, 2020 ජූලි 18 දින ඇති වූ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් ආරම්භ වී, සංකේතාත්මක දින තුනහමාරකට පසු 2023 ජූලි මාසයේදී අවසන් වන ඉතිහාසය ලෙස ලකුණු කර තිබුණි. එයට සමාන වැදගත්කමක් ඇති කරුණ නම්, ඇල්ෆා සහ ඔමේගා අවසාන ප්‍රමාද කාලයේ ආරම්භයත් අවසානයත් ලකුණු කළ විට, ඔහු තම අත් එකක් නොව, දෙකම ස්වර්ගයට උස්සා, සදාකාලයට සදාකාලය දක්වා ජීවමාන වන ඔහු විසින් දිවුරා සිටීමය.

මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා වූ දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මුලින්ම අබ්‍රාම්ව පොරොන්දුවකින් කැඳවා, පසුව එම පොරොන්දුව දිවුරීමකින් ස්ථිර කළ කල, දෙවියන් වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාවගේ කථාවේ උච්චස්ථානය ආරම්භ වූ එම ස්ථානයේම, පියාණන් වහන්සේ සමඟ දිවුරීමක් කරමින් සිටියි. ඔබගේ සපත්තු ගලවා දමන්න; ඔබ සිටින්නේ ශුද්ධ භූමිය මතය!

අනාගතවාදී කාල අන්තර තුනෙන් මැද අකුර, දානියෙල් 11වන වාක්‍යයේ 1290 අවුරුදු තුළ නිරූපිත, ආබ්‍රාම් සහ පාවුල්ගේ ගිවිසුම් කාල අනාගතවාදයේ අවුරුදු 430හි ඔමේගා ඉටුවීම හැර වෙන කිසිවක් නොවේ. මිලෙරයිට් අවබෝධය අනුව සලකා බැලූ එම වාක්‍යය, පාප්තන්ත්‍රය සඳහා සූදානම් කිරීමේ අවුරුදු තිහක කාලයක් හඳුනාගෙන, එය අනුව අනුගමනය කරන පාප්තන්ත්‍රික පීඩනයේ අවුරුදු 1260ක් ද හඳුනාගත්තේය. ආබ්‍රාම්ගේ අවුරුදු 430, ආබ්‍රාම් සමඟ ස්වාමින්වහන්සේ ගිවිසුමට ඇතුළත් වූ පළමු අවුරුදු තිහ සමඟ සම්බන්ධව, නිශ්චිත ජාතියක් තුළ වහල්භාවය සහ ගැළවීම නියෝජනය කරයි. පූජකයන් සඳහා වූ අවුරුදු තිහක සූදානම් වීම 1989දී, අවසාන කාලයේදී, ආරම්භ විය; එම අවුරුදු තිහ ඉරිදා නීතියේදී අවසන් වන අතර, එවිට එම වාක්‍යය විනාශයේ අපවිත්‍රකම පිහිටුවනු ලබන බව හඳුන්වා දෙයි; එවිට එය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට සංකේතාත්මක අවුරුදු 1260ක් පීඩා කරනු ඇත; මෙය ප්‍රකාශනය 13හි යොහන්ගේ සංකේතාත්මක මාස 42ට අනුකූල වේ.

එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක ප්‍රතිසංස්කරණාත්මක චලනය 1989 දී ආරම්භ විය; එවිට ස්වාමින්වහන්සේ ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වන මධ්‍යරාත්‍රියේ අර්බුද කාලයේ සේවය කිරීම පිණිස පූජකත්වයක් සූදානම් කිරීමේ තම කාර්යය ආරම්භ කළ සේක. ඇල්ෆා සහ ඔමේගා හිද්දෙකෙල් ජලය මත සිටිමින්, තම හස්ත දෙකම අහසට ඔසවා, 2020 ජූලි 18 සිට 2023 ජූලි දක්වා වූ විසිරවීම සම්පූර්ණ වූ කල, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ ඒකාබද්ධ කිරීමේ කාර්යයට සම්බන්ධ අද්භූත කරුණු අවසන් වන බවට දිවුරුම් දුන් සේක.

මෙය සත් ගර්ජනාවන්ගේ අනුක්‍රමය තුළ, දසවන පරිච්ඡේදයේ එම ප්‍රකාශයම වේ; මක්නිසාද, එහිදී උන්වහන්සේ කාලය පිළිබඳ අනාවැකිමය අයදුම පමණක් අවසන් කළේ නොව, හත්වන කහළ නාද වීමේ දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස නිමවනු ලබන බවද හඳුන්වා දුන්සේක. දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සමාන්තර ඡේදය හඳුන්වා දෙන්නේ, 2023 ජූලි මාසයේ විසිරීම අවසන් වූ විට, හත්වන කහළ නාද වීමෙන් නිරූපිත වූ පරිදි දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා තැබීමේ නිමාවද අවසන් වන බවය; ඒ හත්වන කහළ නාද වීම, සමාන්තර ඡේද දෙකෙහිම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම අත ඔසවා දිවුරීම සමඟ එකවර සිදුවූ බැවිනි.

දානියෙල් දොළොස්වැනි පරිච්ඡේදයේ ත්‍රිත්ව පණිවිඩයේ පළමු අනාගතවාදී කාලසීමාවත් අවසාන අනාගතවාදී කාලසීමාවත් අල්ෆා සහ ඔමේගා ලාංඡනයක් දරයි. හත්වන වචනයේ පළමු කාලසීමාව, දොළොස්වැනි වචනය ආරම්භය සලකුණු කරන එම කාලසීමාවේම අවසානය හඳුනාදක්වයි. හත්වන හා දොළොස්වැනි වචනවල මධ්‍යයේ, 1989 දී ආරම්භ වී කරුණාවේ දොර වැසෙන තෙක් වූ අවසාන කාලයේ ඉතිහාසය නිරූපිත වේ. හත්වන වචනයේ අල්ෆා කාලසීමාවේ මධ්‍යයෙහිත් දොළොස්වැනි වචනයේ ඔමේගා ඉතිහාසයේ මධ්‍යයෙහිත්, ඉරිදා නීතියේ සිට මිකායෙල් නැඟී සිටින තුරු මනුෂ්‍යවර්ගයේ අවසාන කැරැල්ල නිරූපිත වේ; එය මිකායෙල් නැඟී සිටින එම පරිච්ඡේදය තුළම නිරූපිත වේ.

මධ්‍ය කාලපරිච්ඡේදයේ කැරැල්ල ප්‍රධාන වශයෙන් කැරැල්ලේ බාහිර ඉතිහාසය වන අතර, එහෙත් පළමු අවුරුදු තිහ වනාහි, පසුව එන 1260 කාලපරිච්ඡේදයේ නිරූපිත බාහිර බලවේගයන් සමඟ සෘජු මුහුණට මුහුණ පිහිටීමෙහි සිටින පූජකයන්ගේ සූදානම පිළිබඳ අභ්‍යන්තර ඉතිහාසය වේ.

මැද කාලපරිච්ඡේදය හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ තෙරැස්වන අක්ෂරයේ කැරැල්ල නියෝජනය කරයි; අත්හදා බැලීමේ කාලය තවදුරටත් පවතින අතරේ, එය අභ්‍යන්තරය සමඟ එකතු වී පෘථිවි ග්‍රහයා මත මහා විවාදයේ අවසාන සටන නිරූපණය කරයි. බාහිරය හා අභ්‍යන්තරය එක්කළ එම සංයෝජනය, හිද්දෙකෙල් ගංගාවෙන්ද, අල්ෆා හා ඔමේගාගේ අත්සන දරාගෙන සත්‍යයේ ව්‍යුහය මත ගොඩනගා ඇති පරිච්ඡේද තුනෙන්ද නිරූපිත, දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනයේ පණිවිඩයද වේ. පළමු හා අවසාන පරිච්ඡේද, සදාකාලයට බැබළෙන තරු ලෙස නිරූපිත දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා තැබීම ගැන කථා කරයි. කැරැල්ලේ මැද පරිච්ඡේදය, ඉතාම එම ව්‍යුහය තුළ මැද පදය වන අවුරුදු 1290 සමඟින්, එකොළොස්වන පදයේ නිරූපිත එම ඉතිහාසයම හඳුන්වා දෙයි.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ අනාවැකිමය ව්‍යුහය තුළ තම අත භාවිත කරන විට, එය බොහෝ සත්‍යයන් නියෝජනය කරයි; එසේම, තම ජනතාව ගෙන යන මාර්ගයද එයින් නියෝජනය කෙරේ. යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ එළිදරව්ව 2023 ජූලි මාසයේදී මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබීමට ආරම්භ විය. එම මුද්‍රා ඉවත් කිරීම තුළ සත් ගිගුරුම්වල මුද්‍රා ඉවත් කිරීමද, දානියෙල්ගේ පණිවිඩයද — දොළොස්වන පරිච්ඡේදය තුළ නියෝජනය කර ඇති පරිදි — ඇතුළත් වේ. එම මුද්‍රා ඉවත් කිරීම සිදුවන්නේ 1989 දී ආරම්භ වී Sunday law වෙත පැමිණ අවසන් වන, හතළිස්වන වාක්‍යයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය තුළය. එම ඉතිහාසය තුළ දෙවියන් වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා කරනු ලබති, ඔවුන් මුද්‍රා කරනු ලබන්නේ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වැගිරීම මඟිනි. ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ අවසාන වැගිරීම එළිදරව් පොතේ අටවන පරිච්ඡේදය තුළ හඳුනාගනු ලබන අතර, එහිදී එය හත්වන, එබැවින් අවසාන, මුද්‍රාව ලෙස නියෝජනය කෙරේ. යූදා ගෝත්‍රයට අයත් සිංහයා, සත් මුද්‍රා සළකුණු කර ඇති පොත විවෘත කිරීමට පස්වන පරිච්ඡේදයේදී ජයගත්තේය.

හයවැනි මුද්‍රාව, පාපය සඳහා තවදුරටත් මැදිහත් වීමක් නොමැති කාලය තුළ කවරෙකුට ස්ථිරව සිටිය හැකිදැයි අසමින්, හයවන පරිච්ඡේදයේ අවසානයේ එම ප්‍රශ්නය මතු කළේය.

> මක්නිසාද ඔහුගේ උදහසේ මහත් දවස පැමිණ ඇත; එවිට සිටින්නට සමත් වන්නේ කවුද? එළිදරව් 6:17.

ඊළඟ පරිච්ඡේදය, හෝ ඔබට කිව හැකි පරිදි ඊළඟ පදය, ඉරිදා නීති අර්බුදය අතරතුර දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යයට රැස් කරනු ලබන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමත් මහත් සමූහයත් හඳුන්වා දෙයි. එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස වනාහි හයවන මුද්‍රාවේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරය. ඔවුන් සත්වන පරිච්ඡේදයේ නිරූපණය කරනු ලැබූ පසු, අටවන පරිච්ඡේදය හත්වන හා අවසාන මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලබන බව හඳුනා දක්වයි.

> ඔහු සත්වන මුද්‍රාව විවෘත කළ විට, ස්වර්ගයේ අර්ධ පැයක පමණ කාලයක් නිශ්ශබ්දතාවය ඇති විය. තවද දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි සිටින දූතයන් සත් දෙනා මම දුටුවෙමි; ඔවුන්ට නළා සතක් දෙන ලදී. තවද තවත් දූතයෙක් පැමිණ පූජාසනය අසල සිටියේය; ඔහු අතේ රන් ධූප භාජනයක් තිබුණේය. සින්හාසනය ඉදිරියෙහි ඇති රන් පූජාසනය මත සියලු ශුද්ධවන්තයන්ගේ යාච්ඤා සමඟ එය පූජා කරන පිණිස ඔහුට බොහෝ ධූප දෙන ලදී. තවද ශුද්ධවන්තයන්ගේ යාච්ඤාවන් සමඟ වූ ධූපයේ දුම, දූතයාගේ අතින් දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියට උඩට නැඟී ගියේය.

> දූතයා ධූප භාජනය ගෙන, පූජාසනයේ ගින්නෙන් එය පුරවා, එය පොළොවට හෙළුවේය; එවිට හඬවල්ද ගර්ජනාවල්ද විදුලි කෙටීම්ද භූකම්පාවක්ද ඇතිවිය. එළිදරව් 8:1–5.

යෙසායාගේ හයවන පරිච්ඡේදයේ “ගිනිඅඟුරු” ලෙස නිරූපිත “ගින්න,” පවිත්‍ර කිරීමේ සංකේතයක් බව සහෝදරී වයිට් හඳුනා දක්වන එය, පූජාසනයෙන් ගෙන භූමියට හෙළනු ලැබේ. පෙන්තෙකොස්ත දින ස්වර්ගයෙන් පැමිණි “ගින්න” “ගිනි” දිවන් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබීය. ලේවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කිරීමට ගිවිසුමේ දූතයා භාවිත කරන දෙය “ගින්න” ය.

> “‘උන්වහන්සේගේ පැණිරැඳි උන්වහන්සේගේ අතෙහි ඇත; එවිට උන්වහන්සේ තමන්ගේ මැටිමඩ සම්පූර්ණයෙන් පවිත්‍ර කර, තමන්ගේ ගෝධුම ගබඩාවට එක්රැස් කරන සේක.’ මතෙව් 3:12. මෙය පවිත්‍ර කිරීමේ අවස්ථාවන්ගෙන් එකක් විය. සත්‍යයේ වචන මඟින් පිදුරු ගෝධුමෙන් වෙන් කරනු ලැබුවේය. තරවටු කිරීම පිළිගැනීමට අතිශය නිෂ්ඵලභාවයෙන් හා ස්වයං-ධර්මිෂ්ඨකමෙන් පිරී සිටි නිසාත්, නිහතමානී ජීවිතයක් පිළිගැනීමට ලෝකයට අතිශය ආදරය කළ නිසාත්, බොහෝදෙනෙක් යේසුස්වහන්සේගෙන් හැර ගියෝය. තවමත් බොහෝදෙනෙක් ඒම දේම කරති. අදත් කපර්ණවුමේ සිනගෝගයේ සිටි ගෝලයන් පරීක්ෂා කරනු ලැබූ ලෙසම ආත්මයන් පරීක්ෂා කරනු ලබයි. සත්‍යය හෘදයට ගෙන එනු ලැබූ විට, ඔවුහු තමන්ගේ ජීවිත දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්තට අනුව නොවන බව දකිති. තමන් තුළ සම්පූර්ණ වෙනසක් අවශ්‍ය බව ද ඔවුහු දකිති; එහෙත් එම ස්වයං-ප්‍රතික්ෂේපක ක්‍රියාව භාරගැනීමට ඔවුහු සූදානම් නොවෙති. එබැවින්, තමන්ගේ පාප අනාවරණය කරනු ලැබූ විට ඔවුහු කෝපගනිති. ‘මෙය දැඩි කථාවක්ය; මෙය අසන්නේ කවුද?’ යයි මැසිවිලි නගමින් ගෝලයන් යේසුස්වහන්සේ අත්හැර ගිය පරිදිම, ඔවුහුද අමනාප වී ඉවත්ව යති.” The Desire of Ages, 392.

එලියාගේ පූජාව මත බැස ආවේ ගින්නය; එසේම ගිදියොන්ගේ දූතයාට ඉදිරිපත් කළ පූජාව මත ද ගින්න බැස ආවේය. පවිත්‍ර කිරීමේ “ගින්න” නම් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයය; මන්ද ශුද්ධ කරනු ලැබීම යනු උන්වහන්සේගේ වචනයෙන් ශුද්ධීකරණයට පත් කරනු ලැබීමය. හත්වැනි මුද්‍රාව ඉවත් කරනු ලැබූ විට පොළොව මතට හෙළනු ලබන “ගින්න” හඳුන්වා දෙන්නේ, අන්තිම දවස්වලදී මුද්‍රා බිඳ හෙළනු ලබන භවිතවක්තෘමය පණිවිඩයට ලැබෙන බලගැන්වීමය; එනම් හත්වැනි නළාව හඬන කාලයේදී, සත් ගර්ජනාවලින් නිරූපිත සිද්ධීන්ගේ අවසාන හා සම්පූර්ණ ඉටුවීම අතරතුරදී, සහ අන්තිම දවස් දක්වා මුද්‍රා තබා තිබුණු දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ භවිතවක්තෘමය කාල අවධි තුන විසින් තහවුරු කරනු ලබන ඒ බලගැන්වීමය.

මනුෂ්‍යයන්ගේ පරීක්ෂාකාලය අවසන් වීමට මොහොතකට පෙර මුද්‍රාභිෂේකයෙන් විවෘත කරනු ලබන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව—සත් ගර්ජනාවන්ගේ මුද්‍රා විවෘත කිරීමද, සත්වන මුද්‍රාව ඉවත් කිරීමද, දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ මුද්‍රාභිෂේකය විවෘත කිරීමද, දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය විවෘත කිරීමද ඇතුළත් කරයි; ඒ ඉතිහාසයම වන්නේ, දූතයා සුදු ලිනන් වස්ත්‍රධාරී මනුෂ්‍යයාගෙන් “මේ අරුමපුදුම දේවල අවසානය කුමක් වන්නේද?” යයි ඇසූ ඉතිහාසයයි.

ලිනන් වස්ත්‍රධාරී මනුෂ්‍යයා පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කීවේය—ඔබ 2023 ජූලි මාසයේ ප්‍රමාද කාලයේ අවසානයට ළඟාවන විට, ඔබ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ ඉතිහාසයට ළඟා වී ඇත.

ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පැවසීය—එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සංකේතාත්මක දින තුනහමාර අවසානයේදී, 1798 දී වූ අවසාන කාලය මඟින් සංකේතවත් කරන ලද පරිදි, දානියෙල් පොතෙන් නබිවරුන්ගේ පණිවිඩයක් මුද්‍රාවෙන් විවෘත කරනු ලබන බවය. එවිට, එනම් සංකේතාත්මක දින තුනහමාර අවසානයේදී, මුද්‍රාවෙන් විවෘත කරනු ලබන සත්‍යය, දානියෙල් පොතේ මුද්‍රා තැබීම සහ මුද්‍රාවෙන් විවෘත කිරීම හඳුන්වා දෙන හා නිර්වචනය කරන දානියෙල් පොතේ ඒ ම වගන්ති නවය තුළම පිහිටා ඇත.

අපි මෙම කරුණු ඊළඟ ලිපියෙහිදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මේ පොළොවට පැමිණි කල, පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට පැවරී ආ සම්ප්‍රදායන් සහ ශුද්ධ ලියවිලි පිළිබඳ මනුෂ්‍ය අර්ථකථනය, යේසුස්වහන්සේ තුළ තිබෙන සත්‍යය මනුෂ්‍යයන්ගෙන් සඟවා තැබීය. සත්‍යය සම්ප්‍රදායන්ගේ මහත් ගොඩක් යට වැළලී ගියේය. ශුද්ධ ග්‍රන්ථවල ආත්මීය අර්ථභාරය අහිමි වී ගියේය; මක්නිසාද, තම අවිශ්වාසයෙහි මනුෂ්‍යයෝ ස්වර්ගීය නිධානයේ දොර වැසූහ. අඳුරුකම පොළොව ආවරණය කළේය, මහත් අඳුරුකම ජනතාවද. සත්‍යය ස්වර්ගයෙන් පොළොව දෙස බලා සිටියේය; එහෙත් කොතැනකවත් දේවීය මුද්‍රාව ප්‍රකාශ නොවීය. මරණයේ ආවරණයක් සමාන වූ ගැඹුරු අඳුරක් මුළු පොළොව පුරා පැතිර ගියේය.”

> “එහෙත් යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා ජයගත්තේය. ඔහු දේවීය උපදේශයේ පොත වසා තිබූ මුද්‍රාව විවෘත කළේය. ලෝකයට පවිත්‍ර, කිසි මිශ්‍රණයකින් දූෂිත නොවූ සත්‍යය දෙස බැලීමට අවසර දෙන ලදී. අන්ධකාරය පසුදමා දෝෂය ප්‍රතික්‍රියා කිරීමට සත්‍යයම පහළ වී ආවේය. ලෝකයට පැමිණෙන සෑම මනුෂ්‍යයෙකුම ආලෝකවත් කිරීමට යුතු වූ ආලෝකය සමඟ, ස්වර්ගයෙන් ගුරුවරයෙක් එවන ලදී. දැනුම සඳහා උනන්දුවෙන් සොයමින් සිටි පුරුෂයන් සහ ස්ත්‍රීන් සිටියෝය, එනම් අනාවැකියේ ස්ථිර වචනය; එය පැමිණි කල, එය අඳුරු ස්ථානයක බැබළෙන ආලෝකයක් මෙන් විය.” Spalding Magan, 58.

> “ශාස්ත්‍රවේදින් සහ පරිසිවරු ශුද්ධ ලේඛන විස්තර කරනු ඇතැයි ප්‍රකාශ කළත්, ඔවුහු ඒවා තමන්ගේම අදහස් හා සම්ප්‍රදායන්ට අනුව විස්තර කළහ. ඔවුන්ගේ චාරිත්‍ර හා නියමෝක්ති ක්‍රමක්‍රමයෙන් වඩාත් දැඩි හා බරපතළ වූහ. ආත්මික අර්ථයෙන් බලන කල, ශුද්ධ වචනය ජනතාවට මුද්‍රා තැබූ, ඔවුන්ගේ අවබෝධයට වසා තිබූ පොතක් මෙන් විය.” Signs of the Times, May 17, 1905.

Back to Articles