Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Fifteen

පද හතළිස්වෙනි පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය - අංක පහළොව

The Second Woe - Part Two

දෙවැනි විපත්තිය - දෙවන කොටස

Author

Jeff Pippenger

Published

June 11, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Sister White addresses several times that the passage in Isaiah which Jesus read in the synagogue at Nazareth, not only announced His work, but typified our work. The perfect fulfillment of that anointed work is accomplished by those who make up the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

නසාරෙත්හි සභාගෘහයේදී යේසුස්වහන්සේ කියවූ යෙසායාගේ එම කොටස, උන්වහන්සේගේ කාර්යය ප්‍රකාශ කළා පමණක් නොව, අපගේ කාර්යයටද ආදර්ශවත් ප්‍රතිරූපයක් වූ බව සහෝදරී වයිට් කිහිප වරක් සඳහන් කරයි. එම අභිෂේකලත් කාර්යයේ සම්පූර්ණ ඉටු කිරීම, එකසිය හතළිස් හතරදහසක ධජය ගঠন කරන අය විසින් සිදු කරනු ලැබේ.

> The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. Isaiah 61:1–7.

> ස්වාමි වූ දෙවිඳාණන්ගේ ආත්මය මා පිට ඇත; මන්ද, ස්වාමීන්වහන්සේ නම දුර්වල සිත් ඇත්තන්ට ශුභාරංචි ප්‍රකාශ කිරීමට මට අභිෂේක කළ සේක; සිත් බිඳුණු අය සුව කිරීමටත්, වහල්ව සිටින අයට නිදහස ප්‍රකාශ කිරීමටත්, බැඳී සිටින අයට සිරගෙයි දොර විවෘත වීම ප්‍රකාශ කිරීමටත් උන්වහන්සේ මා යවා ඇත. ස්වාමීන්වහන්සේගේ පිළිගැනීමේ අවුරුද්දත්, අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රතිශෝධයේ දවසත් ප්‍රකාශ කිරීමටත්, සියලු ශෝකවන්තයන් සැනසීමටත්; සියොන්හි ශෝක කරන අය සඳහා නියම කරනු පිණිස, අළු වෙනුවට අලංකාරයත්, ශෝකය වෙනුවට ප්‍රීතියේ තෙලත්, බරපතළ අවිශ්වාසයේ ආත්මය වෙනුවට ප්‍රශංසාවේ වස්ත්‍රයත් ඔවුන්ට දෙනු පිණිස; එවිට ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨකමේ වෘක්ෂයන්, ස්වාමීන්වහන්සේගේ රෝපණය, උන්වහන්සේ මහිමයට පත් වන පිණිස යැයි හඳුන්වනු ලබන පිණිසය. තවද ඔවුහු පුරාණ නාස්තිභූමි ගොඩනඟන්නෝය, පෙර තිබූ විනාශයන් නැවත නඟා සිටුවන්නෝය, බොහෝ පරම්පරා ගණනක් පුරා විනාශව තිබූ නගර අලුත්වැඩියා කරන්නෝය. විදේශිකයෝ සිට ඔබේ රැළ පෝෂණය කරන්නෝය, අන్యජාතිකයන්ගේ පුත්‍රයෝ ඔබේ හල්කරුවෝද ඔබේ ද්‍රාක්ෂාවතු රැකබලා ගන්නෝද වන්නෝය. එහෙත් ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේගේ පූජකයෝ යැයි නම් කරනු ලැබෙන්නෝය; මනුෂ්‍යයෝ ඔබ අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ යැයි කියන්නෝය; ඔබ ජාතීන්ගේ සම්පත් භුක්තිවිඳින්නෝය, ඔවුන්ගේ මහිමය තුළ ඔබ ප්‍රශංසා කරගන්නෝය. ඔබේ ලජ්ජාව වෙනුවට ඔබ දෙගුණයක් ලබන්නෝය; අවමානය වෙනුවට ඔවුහු තම කොටස ගැන ප්‍රීති වන්නෝය; එබැවින් ඔවුහු තම දේශයේ දෙගුණයක් හිමිකර ගන්නෝය; සදාකාල ප්‍රීතිය ඔවුන්ට ලැබෙන්නේය. යෙසායා 61:1–7.

In the previous article we began to identify the “hour, month, day and year” that made up the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days. Time is no longer, so the four expressions of time must be applied symbolically in the latter days, when the prophetic characteristics of the first and second woes are repeated in the third woe. The “year” is “the acceptable year of the Lord,” and it is also “the day of vengeance of our God.”

පෙර ලිපියේදී අපි අවුරුදු තුන්සිය අනූ එකක් සහ දින පහළොවක කාල අනාවැකිය සම්පූර්ණ කළ “පැය, මාසය, දවස සහ අවුරුද්ද” හඳුනාගැනීම ආරම්භ කළෙමු. කාලය තවදුරටත් නැති බැවින්, පළමු හා දෙවන අහෝවල අනාවැකිමය ලක්ෂණ තුන්වන අහෝවේ නැවත සිදුවන අන්තිම දිනවලදී, කාලය සඳහන් කරන එම ප්‍රකාශ හතරම සංකේතාත්මක ලෙස යෙදිය යුතුය. “අවුරුද්ද” යනු “ස්වාමීන්වහන්සේගේ පිළිගත් අවුරුද්ද” වන අතර, එය එකසේම “අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවස” ද වේ.

The “day,” is “the day of calamity,” a day of recompense, and vengeance, as set forth by Moses.

“දවස” යනු, මෝසෙස් විසින් ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ පරිදි, “විපත්තිගේ දවසක්,” ප්‍රතිඵලදානයේ දවසක් හා පළිගැනීමේ දවසක් වේ.

> To me belongeth vengeance, and recompense; their foot shall slide in due time: for the day of their calamity is at hand, and the things that shall come upon them make haste. Deuteronomy 32:35.

> “පළිගැනීමත් ප්‍රතිඵල දීමත් මට අයිතිය; නියමිත කාලයේදී ඔවුන්ගේ පාදය ලිස්සා යන්නේය. මක්නිසාද ඔවුන්ගේ විපත්තියේ දවස ආසන්නය; ඔවුන් වෙත පැමිණීමට නියමිත දේවල් ඉක්මනින් පැමිණෙන්නේය.” ද්විතීය කථාව 32:35.

In Isaiah it is the “acceptable year” and the “day of vengeance,” and the day of vengeance is Moses’ “day of calamity” where Laodicea’s foot slides as they receive recompense and vengeance. The hour of the great earthquake, the day of calamity, the acceptable year and the first month all align with the Sunday law. The word “month” in Joel is an added word, but the added word is correct. The translators added the word “month” in agreement with the truth that the latter rain came in the first month.

යෙසායා තුළ එය “පිළිගත හැකි අවුරුද්ද” සහ “පළිගැනීමේ දවස” ය; එසේම පළිගැනීමේ දවස යනු, ලාඕදිසියාවේ පාදය ඔවුන්ට ප්‍රතිඵලද පළිගැනීමද ලැබෙන විට ලිස්සා යන ස්ථානයේ, මෝසෙස් සඳහන් කරන “විපත්ති දවස” ය. මහා භූමිකම්පාවේ පැයද, විපත්ති දවසද, පිළිගත හැකි අවුරුද්දද, පළමු මාසයද සියල්ල ඉරිදා නීතිය සමඟ එකසේ ගැළපෙයි. යෝයෙල්හි “මාසය” යන වචනය එකතු කළ වචනයක් වන නමුත්, එසේ එකතු කළ වචනය නිවැරදිය. පරිවර්තකයන් “මාසය” යන වචනය එකතු කළේ පසු වර්ෂාව පළමු මාසයේ පැමිණි බවට ඇති සත්‍යයට අනුකූලවය.

> Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.

> එබැවින්, සියොන්ගේ දරුවෙනි, ප්‍රීති වන්න, ඔබගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ තුළ සන්තෝෂ වන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේ ඔබට පෙර වැස්ස යෝග්‍ය ප්‍රමාණයෙන් දී තිබෙන අතර, උන්වහන්සේ ඔබ උදෙසා වැස්සද, පෙර වැස්සද, පසු වැස්සද පළමුවෙනි මාසයේදී වැස්සවන්නට සලස්වන සේක. යෝවෙල් 2:23.

The word “month” is an interpretation, not part of the original inspired text. The Hebrew simply says the rains will come “in the first” or “as at the first”—meaning God will restore the rains in their proper season, just like in former times. Sister White repeatedly aligns the Millerite movement of 1840 to 1844 with Pentecost to describe the latter rain in the latter days. The latter rain comes “as at the first,” which was Pentecost, which Sister White repeatedly aligns with the Sunday law.

“මාසය” යන වචනය අර්ථකථනයක් මිස, මුල් දේවප්‍රේරණය ලත් පාඨයේ කොටසක් නොවේ. හෙබ්‍රෙව් භාෂාව සරලවම වර්ෂා “පළමුවෙන්” හෝ “පළමු කාලයේ මෙන්” පැමිණෙන බව කියයි—එයින් අදහස් වන්නේ, පැරණි කාලවලදී වූ පරිදි, දෙවියන් වහන්සේ වර්ෂාවන් ඒවාට සුදුසු සමයේ නැවත ස්ථාපිත කරන බවය. සහෝදරි වයිට් 1840 සිට 1844 දක්වා වූ මිලෙරයිට් චලනය පෙන්තෙකොස්තය සමඟ නැවත නැවත සමාන කරන්නේ, අවසාන දවස්වල පසු වැස්ස විස්තර කිරීම සඳහාය. පසු වැස්ස පැමිණෙන්නේ “පළමු කාලයේ මෙන්” ය; එය පෙන්තෙකොස්තය වූ අතර, එය සහෝදරි වයිට් ඉරිදා නීතිය සමඟ නැවත නැවත සමාන කරයි.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> “තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමෙහි එක්වන දූතයා තම මහිමයෙන් මුළු පොළොවම ආලෝකවත් කිරීමට නියමිතය. ලෝක ව්‍යාප්ත පරාසයකින් යුතු සහ අසාමාන්‍ය බලයෙන් පිරි කාර්යයක් මෙහිදී පෙරකියා ඇත. 1840–44 අවුරුදු වල ඇඩ්වෙන්ට් ව්‍යාපාරය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහිමාන්විත ප්‍රකාශනයක් විය; පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය ලෝකයේ සෑම මිෂනරි මධ්‍යස්ථානයකටම ගෙන යනු ලැබූ අතර, සමහර රටවල දහසයවන සියවසේ ප්‍රතිසංස්කරණ සමයෙන් පසු කිසිදු දේශයක දක්නට ලැබූ කිසිදු තත්ත්වයකට වඩා මහත් ආගමික උනන්දුවක් තිබුණි; එහෙත් මේ සියල්ල තුන්වන දූතයාගේ අවසාන අවවාදය යටතේ ඇති බලවත් ව්‍යාපාරයෙන් ඉක්මවා යනු ඇත.”

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> “මෙම කාර්යය පෙන්තකොස්ත දිනයේ කාර්යයට සමාන වනු ඇත. ශුභාරංචියේ ආරම්භයේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවා දීම තුළින් අගනා බීජය අංකුර ගැන්වීමට ‘පෙර වැස්ස’ දෙන ලද්දාක් මෙන්, එහි අවසානයේ අස්වැන්න පැකීමට ‘අන්තිම වැස්ස’ ද දෙනු ලැබේ. ‘එවිට අපි දැනගන්නෙමු, ස්වාමීන්වහන්සේ දැනගැනීමට අපි දිගටම පසුපස යමු නම්; උන්වහන්සේගේ පිටත්වීම උදෑසන මෙන් සූදානම්ව තිබේ; උන්වහන්සේ වැස්ස මෙන්, පොළොවට පසු වැස්සත් පෙර වැස්සත් මෙන්, අප වෙත පැමිණෙන සේක.’ හෝෂෙයා 6:3. ‘එබැවින්, සියොන්ගේ දරුවෙනි, ප්‍රීති වන්න, ඔබගේ දෙවි ස්වාමීන්වහන්සේ තුළ සතුටු වන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේ ඔබට මධ්‍යස්ථ ලෙස පෙර වැස්ස දී තිබේ, තවද උන්වහන්සේ ඔබ උදෙසා වැස්ස, පෙර වැස්සත් අන්තිම වැස්සත්, බස්සවා දෙන සේක.’ යෝවෙල් 2:23. ‘අන්තිම දවස්වල, දෙවියන්වහන්සේ කියන සේක, මම මාගේ ආත්මයෙන් සියලු මාංසය මත වගුරුවන්නෙමි.’ ‘තවද එසේ වන්නේය, ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමය කැඳවන කවරෙකු වුවද ගැළවීම ලබන්නේය.’ ක්‍රියා 2:17, 21.”

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> “සුභාරංචියේ මහත් කාර්යය, එහි ආරම්භය සලකුණු කළ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශනයට වඩා අඩු ප්‍රකාශනයකින් අවසන් වීමට නොවේ. සුභාරංචියේ ආරම්භයේදී පළමු වැස්ස වගුරුවනු ලැබීම තුළ සම්පූර්ණ වූ අනාවැකි, එහි අවසානයේදී අවසාන වැස්ස තුළ නැවතත් සම්පූර්ණ විය යුතුය. ප්‍රේරිත පේතුරු මෙසේ පැවසූ කල බලාපොරොත්තු වූයේ මෙහි සඳහන් ‘ප්‍රබෝධයේ කාල’ ය: ‘එබැවින්, ඔබගේ පව් මකාදමනු ලබන පිණිස පසුතැවිලි වී හැරෙන්න; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේගේ සන්නිධානයෙන් ප්‍රබෝධයේ කාල පැමිණෙනු ඇත; තවද උන්වහන්සේ යේසුස්වහන්සේ එවනු ඇත.’ ක්‍රියා 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

Pentecost was the "opening" or the "beginning" of the gospel work and the latter rain at the "close" is the "ending." The first represents the last. The first month is identifying the outpouring of the Holy Spirit at the Sunday law.

පෙන්තකොස්තය සුවිශේෂ කාර්යයේ “විවෘත වීම” හෝ “ආරම්භය” වූ අතර, “අවසානයේ” ලැබෙන පසු වර්ෂාව “නිමාව”ය. පළමුවැන්න අන්තිමය නියෝජනය කරයි. පළමු මාසය ඉරිදා නීතියේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වැගිරීම හඳුනා දක්වයි.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. …

> “අපගෙන් එක් අයෙකුත් තම චරිතයන්හි එක් ලපයක් හෝ කැළලක් පවා ඉතිරිව තිබියදී දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව කිසිදා නොලැබෙනු ඇත. අපගේ චරිතයන්හි දෝෂ නිවැරදි කිරීමත්, ආත්මයේ මන්දිරය සියලු අපවිත්‍රතාවයෙන් පවිත්‍ර කිරීමත් අප වෙත භාර කරනු ලැබ ඇත. එවිට පෙන්තකොස්ත දිනයේදී ප්‍රේරිතයන් මත මුල් වැස්ස වැටුණාක් මෙන්, අන්තිම වැස්සද අප මත වැටෙනු ඇත. …”

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

> “සහෝදරවරුනි, සූදානම් වීමේ මෙම මහා කාර්යයේ ඔබ කුමක් කරමින් සිටින්නෙහුද? ලෝකය සමඟ එක්වන්නෝ ලෞකික ආකෘතිය ලබාගනිමින් මෘගයාගේ ලකුණ සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. තමන් පිළිබඳ අවිශ්වාසයෙන් සිටින, දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි තමන්ව නිහතමානී කරමින්, සත්‍යයට කීකරු වීමෙන් තම ආත්මයන් පවිත්‍ර කරගන්නෝ, ස්වර්ගීය ආකෘතිය ලබමින්, තම නළල්වල දෙවියන් වහන්සේගේ මුද්‍රාව සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. නියෝගය නිකුත් වන විටත්, මුද්‍රා ලාංඡනය තබනු ලබන විටත්, ඔවුන්ගේ චරිතය සදාකාලය පුරා පවිත්‍රව සහ කැළලකින් තොරව පවතිනු ඇත.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

The first “month” is the Sunday law, the “hour” of the great earthquake is the Sunday law, the “day” of calamity, recompense and vengeance is the Sunday law and the acceptable “year” is the Sunday law. The one hundred and fifty years of the prophecy of the first woe concludes at the Sunday law, where the three hundred and ninety-one years and fifteen days begins.

පළමු “මාසය” නම් ඉරිදා නීතියයි; මහත් භූකම්පනයේ “පැය” නම් ඉරිදා නීතියයි; විපත්ති, ප්‍රතිඵලදානය සහ පළිගැනීමේ “දිනය” නම් ඉරිදා නීතියයි; පිළිගත හැකි “අවුරුද්ද” ද ඉරිදා නීතියයි. පළමු අවාසනාවේ අනාවැකියේ එකසිය පනස් අවුරුදු ඉරිදා නීතිය වෙත පැමිණ නිමාවට පත්වන අතර, එහිදී තුන්සිය අනූ එක අවුරුදු සහ දින පහළොව ආරම්භ වෙයි.

> Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.

> ශබ්දකාරය තිබූ සයවන දූතයාට කථා කරමින්, “මහා යූප්‍රටීස් නදියේ බැඳ තබා ඇති දූතයන් සතරදෙනා මුදා හරින්න” යයි කීවේය. එවිට මනුෂ්‍යයන්ගෙන් තුන්වන කොටස මරා දමනු පිණිස පැයක්ද, දවසක්ද, මාසයක්ද, අවුරුද්දක්ද සඳහා සූදානම් කර තබා සිටි දූතයන් සතරදෙනා මුදා හරින ලද්දෝය. එළිදරව් 9:14, 15.

The “four angels” that were “bound in the great river Euphrates” are “loosed” at the hour of the Sunday law. They have been prophetically “prepared” for the hour, day, month and year of the second woe to slay the third part of men. The United States is slain as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, and the United States is one third of the three fold union that is established at the Sunday law. The second woe is repeated in the third woe, just as the second angel is repeated in the third angel.

“මහා යුප්‍රටීස් ගඟෙහි බැඳ තබන ලද” “දූතයන් සතරදෙනා” ඉරිදා නීතියේ පැයේදී “මුදා හරිනු ලබති.” මනුෂ්‍යයන්ගේ තුන්වන කොටස මරා දැමීමට දෙවන ශෝකයේ පැය, දවස, මාසය සහ අවුරුද්ද සඳහා ඔවුන් අනාවැකිමය ලෙස “සූදානම් කරනු ලැබ” ඇත. බයිබල් අනාවැකියේ හයවන රාජ්‍යය ලෙස එක්සත් ජනපදය ඉරිදා නීතියේදී මරා දමනු ලබයි; තවද ඉරිදා නීතියේදී ස්ථාපිත කරනු ලබන තුන්ගුණ එකමුතුවෙහි තුන්වන කොටසක් එක්සත් ජනපදයයි. දෙවන දූතයා තුන්වන දූතයා තුළ නැවත ප්‍රකාශ වන පරිදිම, දෙවන ශෝකයද තුන්වන ශෝකයේදී නැවත ප්‍රකාශ වේ.

Those four winds were released at 9/11, marking the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and immediately thereafter restrained. When those represented in Isaiah sixty-one who mourn are comforted, they are comforted with the full out pouring of the Comforter at the Sunday law, which is also the “hour” of the great earthquake. Those who mourn in the acceptable year, are the very same who are mourning in Ezekiel nine who receive the seal of God. Jesus began His ministry by citing Isaiah sixty-one, and Sister White aligns His pronouncement with our work.

එම සුළං සතර 9/11 දින මුදාහරින ලදී; එමගින් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කිරීම ආරම්භ වන බව සලකුණු විය, සහ ඒ වහාම පසුව ඒවා රඳවා තබන ලදී. යෙසායා හැටඑකහි වැලපෙන අය ලෙස නිරූපිතව සිටින අය සැනසීම ලබන කල, ඔවුහු ඉරිදා නීතියේදී සැනසිලිකරන්නාගේ සම්පූර්ණ වැගිරීමෙන් සැනසෙති; එයම මහ භූකම්පාවේ “පැය” ද වේ. පිළිගැනීමේ අවුරුද්ද තුළ වැලපෙන අය, දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ලබන යෙහෙස්කෙල් නවයෙහි වැලපෙමින් සිටින අයම ය. යේසුස්වහන්සේ යෙසායා හැටඑක උපුටා දක්වමින් තම සේවය ආරම්භ කළ අතර, සිස්ටර් වයිට් උන්වහන්සේගේ එම ප්‍රකාශය අපගේ කාර්යය සමඟ සමීප කරයි.

> “Christ announced his mission to the world when, in the synagogue at Nazareth, he read from the prophecy of Isaiah: ‘The Spirit of the Lord is upon me, because he hath anointed me to preach the Gospel to the poor; he hath sent me to heal the broken-hearted, to preach deliverance to the captives, and recovering of sight to the blind, to set at liberty them that are bruised, to preach the acceptable year of the Lord.’ What a work was before him!—To preach the acceptable year of the Lord. This period embraces age after age, extends from century to century, while probation shall last. God is waiting to hear the asking and knocking; watching to see humanity draw nigh unto him, who alone can help us. He longs to forgive their sins, to receive them as his own. He will receive every contrite soul who comes to him; for it was to do this work that God anointed his only-begotten Son.

> “නාසරෙත් සභාගෘහයේදී යෙසායාගේ අනාවැකියෙන් කියවූ කල ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම මෙහෙවර ලෝකයට ප්‍රකාශ කළේය: ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ ආත්මය මා කෙරෙහි ඇත; මන්ද, දිළින්දන්ට සුභාරංචිය ප්‍රකාශ කිරීමට උන්වහන්සේ මා අභිෂේක කළසේක; බිඳුණු සිත් ඇති අය සුව කිරීමටත්, වහල්කරගනු ලැබූවන්ට නිදහස ප්‍රකාශ කිරීමටත්, අන්ධයන්ට දෘෂ්ටිය නැවත ලැබීම ප්‍රකාශ කිරීමටත්, පීඩාපත් වූවන් නිදහස් කිරීමටත්, ස්වාමීන්වහන්සේගේ ප්‍රසන්න අවුරුද්ද ප්‍රකාශ කිරීමටත් උන්වහන්සේ මා එවා ඇත.’ ඔහු ඉදිරියේ තිබුණේ කෙතරම් මහත් කාර්යයක්ද!—ස්වාමීන්වහන්සේගේ ප්‍රසන්න අවුරුද්ද ප්‍රකාශ කිරීම. මෙම කාලපරිච්ඡේදය යුගයෙන් යුගය දක්වා විහිදෙයි; ශතවර්ෂයෙන් ශතවර්ෂය දක්වා පැතිරෙයි; කරුණාකාලය පවතින තුරු එය දිග්ගැස්සෙයි. ඉල්ලීමත් තට්ටු කිරීමත් අසන්නට දෙවියන්වහන්සේ බලා සිටිති; අපට උපකාර කළ හැක්කේ එකම උන්වහන්සේ වෙත මනුෂ්‍යත්වය ළං වන්නේදැයි නිරීක්ෂණය කරමින් සිටිති. ඔවුන්ගේ පව් සමාව දීමටත්, ඔවුන් තමන්ගේම අය ලෙස පිළිගැනීමටත් උන්වහන්සේ ආශාවෙන් සිටිති. උන්වහන්සේ වෙත පැමිණෙන සෑම පශ්චාත්තාපී ආත්මයකුම උන්වහන්සේ පිළිගනු ඇත; මන්ද, දෙවියන්වහන්සේ තම ඒකජාතක පුත්‍රයා අභිෂේක කළේ මේ කාර්යය කිරීමටය.”

> “But why did not Christ finish the statement recorded in Isaiah? Why did he omit the clause, ‘and the day of vengeance of our God’? The latter portion of this sentence was just as much truth as the first part; and Christ did not deny the truth by his silence, by withholding a portion of his own words given to his chosen prophet. But this last clause was that upon which his hearers delighted to dwell, and which they were inclined to practice, pronouncing judgment upon all who were not of their religious faith. Instead of giving to the people words of truth and righteousness and forgiveness, they had taught them that God hated all the heathen world. The paternal character of God had been misrepresented, and buried beneath human traditions. Signs of the Times, January 14, 1897.

> “එසේ නම්, යෙසායාහි ලියා ඇති එම ප්‍රකාශය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සම්පූර්ණ නොකළේ මන්ද? ‘අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවසද’ යන වාක්‍ය ඛණ්ඩය උන්වහන්සේ නොකියා හැරියේ මන්ද? මේ වාක්‍යයේ පසුවන කොටසද පළමු කොටස මෙන්ම සම්පූර්ණ සත්‍යය විය; තවද, උන්වහන්සේ විසින් තෝරාගත් තම ප්‍රොපේතයාට දුන් තමන්ගේම වචනවලින් කොටසක් නොපවසමින් නිහඬව සිටීමෙන්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඒ සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප නොකළ සේක. නමුත් මේ අවසාන වාක්‍ය ඛණ්ඩය වූයේ, උන්වහන්සේගේ ශ්‍රෝතෘහු විශේෂයෙන් සිත නවතා සතුටු වූ දේය, එසේම තම ආගමික විශ්වාසයට අයත් නොවූ සියල්ලන් මත විනිශ්චය ප්‍රකාශ කිරීමට ඔවුහු ප්‍රවණ වූහ. ජනතාවට සත්‍යය, ධර්මිෂ්ඨකම, සහ ක్షමාව පිළිබඳ වචන දීමට වෙනුවට, ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේ සියලු ජාතීන්ගේ අයත් හෙළාදකින ලෝකය සමඟ වෛර කරන බව ඔවුන්ට උගන්වා තිබුණි. දෙවියන්වහන්සේගේ පිය සමාන ස්වභාවය වැරදි ලෙස නිරූපණය කර තිබුණි, සහ මනුෂ්‍ය සම්ප්‍රදායන් යටතේ සඟවා දමා තිබුණි. Signs of the Times, January 14, 1897.”

> “The mission of the people of God in this age is outlined in the words of inspiration that describe the work of the Messiah: ‘The spirit of the Lord God is upon me, because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to heal the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; to proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn, to appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified.’

> මෙම යුගයේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ මෙහෙවර, මෙසියාගේ කාර්යය විස්තර කරන දේවානුභාවයේ වචන තුළ සටහන් වී ඇත: ‘ස්වාමිවූ දෙවිඳුන්ගේ ආත්මය මා කෙරෙහි ඇත; මන්ද, නිහතමානීන්ට සුභාරංචි ප්‍රකාශ කිරීමට ස්වාමින්වහන්සේ මා අභිෂේක කර ඇති සේක. හදවත බිඳුණු අය සුව කිරීමටද, වහල් කරනු ලැබූවන්ට නිදහස ප්‍රකාශ කිරීමටද, බැඳී සිටින අයට සිරගෙයි දොරවල් විවර වීම ප්‍රකාශ කිරීමටද, ස්වාමින්වහන්සේගේ පිළිගත් අවුරුද්ද සහ අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවස ප්‍රකාශ කිරීමටද, ශෝක කරන සියල්ලන් සැනසීමටද, සියොන්හි ශෝක කරන අය සඳහා නියම කර දීමටද, අළු වෙනුවට අලංකාරයද, ශෝකය වෙනුවට ප්‍රීතියේ තෙල්ද, බර වූ ආත්මය වෙනුවට ප්‍රශංසාවේ වස්ත්‍රයද ඔවුන්ට දීමටද, ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨකමේ වෘක්ෂ ලෙසත්, ස්වාමින්වහන්සේගේ රෝපණය ලෙසත්, උන්වහන්සේ මහිමයට පත් වන පිණිස නම් කරනු ලබන ලෙසත්ය.’

> “‘And they shall build up the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.

> “‘ඔව්හු පුරාණ නාස්තිය නැවත ගොඩනඟන්නෝය; පෙර වූ විනාශයන් ඔව්හු නැවත උස්කරන්නෝය; පරම්පරා ගණනාවක නාස්තිය වූ නගර ඔව්හු අලුත්වැඩියා කරන්නෝය.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.

Before we proceed further into the repetition of the second woe in the third woe, we should remind ourselves that the message is to be understood by bringing “line upon line.” This identifies that every “hour,” “day,” “month” and “year” in the inspired word that fits the context of the Sunday law is also to be applied to the preparation of Islam striking at the Sunday law.

අපි තුන්වන විපත්තිය තුළ දෙවන විපත්තියේ නැවතීම පිළිබඳව තවදුරටත් ප්‍රවේශ වීමට පෙර, එම පණිවිඩය “පේළිය මත පේළිය” ගෙන ඒම මඟින් තේරුම් ගත යුතු බව අප විසින් අපටම සිහිපත් කරගත යුතුය. මෙය හඳුන්වා දෙන්නේ, ඉරිදා නීතියේ සන්දර්භයට ගැළපෙන ආනුභාව ලත් වචනයෙහි ඇති සෑම “පැය”ක්, “දවස”ක්, “මාසය”ක් සහ “අවුරුද්ද”ක්ම, ඉරිදා නීතියට පහර දීමට ඉස්ලාමය සූදානම් වීම සඳහාද යොදවිය යුතු බවයි.

As an example: the word “hour” is only found in one book of the Old Testament, and that book is the book of Daniel. In Daniel “hour” is mentioned five times.

උදාහරණයක් ලෙස: “පැය” යන වචනය පරණ ගිවිසුමේ එක් පොතක පමණක් දක්නට ලැබේ, එම පොත දානියෙල්ගේ පොතය. දානියෙල්ගේ පොතෙහි “පැය” යන වචනය පස් වරක් සඳහන් වේ.

> And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. … Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of music, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Daniel 3:6, 15.

> එවිට කවුරුන් වැඳ වැටී නමස්කාර නොකරන්නේද, ඔහු එම පැයෙහිම දහනයවූ ගිනි උදුනක මැදට හෙළනු ලබන්නේය. … දැන්, කොර්නෙට්, බෙණය, වීණාව, සැක්බට්, සාල්තරිය, ඩල්සිමර්, සහ සියලු වර්ග සංගීතයේ ශබ්දය ඔබ සැමට ඇසෙන කාලයෙහි, මා සෑදූ රූපයට වැඳ වැටී නමස්කාර කිරීමට ඔබ සැම සූදානම් නම්, හොඳය; එහෙත් ඔබ සැම නමස්කාර නොකරන්නේ නම්, ඔබ සැම එම පැයෙහිම දහනයවූ ගිනි උදුනක මැදට හෙළනු ලබන්නහුය; තවද මාගේ අත් වලින් ඔබ සැම ගළවන්නේ කවර දෙවියන්ද? දානියෙල් 3:6, 15.

Sister White repeatedly applies Daniel three, and therefore “the same hour” to the Sunday law. In Daniel chapter four, Daniel is perplexed for “one hour” as he struggles to explain the coming judgment upon Nebuchadnezzar.

සහෝදරී වයිට් දානියෙල් තුන්වන පරිච්ඡේදයත්, එබැවින් “එම පැයම” යන ප්‍රකාශයත්, නැවත නැවත ඉරිදා නීතියට අදාළ කරයි. දානියෙල් හතරවන පරිච්ඡේදයේදී, නෙබුකද්නෙශර් පිටට පැමිණෙන විනිශ්චය පැහැදිලි කිරීමට ඔහු උත්සාහ කරන අතරතුර, දානියෙල් “එක් පැයක්” පුරා වියවුල්ව සිටියේය.

> Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.

> එවිට බෙල්තෙෂසර් යන නාමයෙන් හැඳින්වනු ලැබූ දානියෙල් පැයක් පුරා විස්මිතව සිටියේය, ඔහුගේ සිතුවිලි ඔහු කලඹවා දැමුවේය. රජ කතා කොට මෙසේ පැවසීය: බෙල්තෙෂසර්, මේ සිහිනය හෝ එහි අර්ථකථනය හෝ ඔබ කලඹවා නොදෙවාවා. බෙල්තෙෂසර් පිළිතුරු දී මෙසේ කීවේය: මාගේ ස්වාමිනි, මේ සිහිනය ඔබට වෛර කරන අය වෙත වේවා, එහි අර්ථකථනයත් ඔබගේ සතුරන් වෙත වේවා. දානියෙල් 4:19.

Daniel is astonished for “one hour” as he seeks to understand how to inform Nebuchadnezzar of his coming judgment. Daniel is representing the messenger of the first angel who announces the “hour” of judgment has come. His prediction is given to Nebuchadnezzar, and a year later the judgment upon Babylon is brought upon Nebuchadnezzar.

ඉදිරියෙන් පැමිණෙන තම විනිශ්චය පිළිබඳ නෙබුකද්නෙසර්ට කෙසේ දන්වන්නදැයි අවබෝධ කරගැනීමට උත්සාහ කරන අතර ඩානියෙල් “පැයක” කාලයක් විස්මයට පත්වෙයි. ඩානියෙල්, විනිශ්චයේ “පැය” පැමිණ ඇතැයි ප්‍රකාශ කරන පළමු දූතයාගේ දූතයා නියෝජනය කරයි. ඔහුගේ අනාවැකිය නෙබුකද්නෙසර්ට දෙනු ලබන අතර, වසරකට පසු බබිලෝනියට එල්ල වූ විනිශ්චය නෙබුකද්නෙසර් මතට ගෙන එනු ලැබේ.

> The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.

> එකම පැයේ නෙබුකද්නෙශර් පිළිබඳ ඒ කාරණය ඉටු විය. ඔහු මනුෂ්‍යයන් අතරින් නෙරපා හරින ලද්දේය; ගවයන් මෙන් තණ කෑවේය; ඔහුගේ ශරීරය ආකාශයේ පිනි බිඳුවලින් තෙත් විය; ඔහුගේ කෙස් ගරුඩුන්ගේ පිහාටු මෙන් වැඩෙන තුරුත්, ඔහුගේ නිය පක්ෂීන්ගේ නඛ මෙන් වන තුරුත් එසේම සිටියේය. දානියෙල් 4:33.

Daniel is predicting the soon-coming Sunday law, and when it arrives it is the “hour” of judgment upon Babylon. Both “hours” are identifying the Sunday law, which is the hour of the great earthquake. Nebuchadnezzar is the alpha and Belshazzar is the omega of the story of Babylon, and Belshazzar is slain in the very night that the hand writing came upon the wall.

දානියෙල් ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය පිළිබඳ පූර්වකථනය කරයි; එය පැමිණෙන විට, එය බබිලෝනිය මත විනිශ්චයේ “පැය” වේ. “පැය” දෙකම ඉරිදා නීතිය හඳුන්වා දෙයි; එය මහත් භූකම්පනයේ පැයය වේ. නෙබුකද්නෙශර් බබිලෝනියේ කථාවේ අල්ෆා වන අතර බෙල්ෂසර් එහි ඔමේගාය; බිත්තිය මත අත ලියූ ලේඛනය ප්‍රකාශ වූ ඒ රාත්‍රියෙහිම බෙල්ෂසර් මරාදමනු ලැබේ.

> In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:5.

> ඒ මොහොතේම මිනිසෙකුගේ අතක ඇඟිලි ප්‍රකාශ වී, රජුගේ මාලිගාවේ බිත්තියේ සුදු පැලැස්තර මත, පහන්ස්තම්භය ඉදිරියෙන්, ලියන්නට විය; ලියූ ඒ අතේ කොටස රජු දුටුවේය. දානියෙල් 5:5.

The “same hour” the writing came upon the wall identifies when the written Sunday law destroys the “wall” of separation of church and state at the Sunday law, and then Babylon ended as does the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. As the sixth kingdom the United States is the power who reigns for seventy symbolic years in Isaiah twenty-three when the whore of Tyre is forgotten. The kingdom or king that Isaiah refers to are the days of seventy years and the kingdom that reigned for seventy years in Bible prophecy was Babylon. The fall of Belshazzar’s Babylon typifies the fall of the United States, at the Sunday law, where the handwriting upon the wall aligns with the speaking as a dragon of Revelation thirteen.

“එම පැයේදීම” බිත්තිය මත ලියවිල්ල ප්‍රකාශ වූ කාලය, ලිඛිත ඉරිදා නීතිය ඉරිදා නීතියේදී ආගම හා රාජ්‍යය අතර වූ වෙන්වීමේ “බිත්තිය” විනාශ කරන අවස්ථාව හඳුනා දෙයි; එවිට බබිලෝනිය අවසාන වූවාක් මෙන්, බයිබල් අනාවැකියේ හයවැනි රාජධානිය ලෙස එක්සත් ජනපදයද අවසාන වේ. හයවැනි රාජධානිය ලෙස, යෙසායා විසිතුනේ තීර්හි වෛශ්‍යා ස්ත්‍රිය අමතක කරනු ලබන විට සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කරන බලය වන්නේ එක්සත් ජනපදයයි. යෙසායා සඳහන් කරන රාජධානිය හෝ රජු යනු, අවුරුදු හැත්තෑවක කාලයය; සහ බයිබල් අනාවැකියේ අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කළ රාජධානිය වූයේ බබිලෝනියයි. බෙල්ෂස්සර්ගේ බබිලෝනියේ පතනය, ඉරිදා නීතියේදී එක්සත් ජනපදයේ පතනයට ආදර්ශයක් වේ; එහිදී බිත්තිය මත වූ අත්ලියවිල්ල, එළිදරව් පොත දහතුනේ අජගරෙකු මෙන් කථා කිරීම සමඟ සමානව ගැළපේ.

In Revelation eighteen the judgment upon Babylon begins at the Sunday law in verse four when the second voice identifies that her judgment comes in one hour and also in one day.

ප්‍රකාශනය අධ්‍යාය දහඅටේ, බබිලෝනිය මත වූ විනිශ්චය ආරම්භ වන්නේ සිව්වන පදයේ සඳහන් ඉරිදා නීතියේදීය; එහිදී දෙවන හඬ ඇගේ විනිශ්චය එක පැයකින්ද එක දවසකින්ද පැමිණෙන බව හඳුන්වා දෙයි.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas, that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:4–10.

> තවද මම ස්වර්ගයෙන් වෙනත් හඬක් අසා, මෙසේ කියන ලද්දේය: “ඇයගේ පව්වලට ඔබ සැම සහභාගී නොවන පිණිසත්, ඇයගේ වසංගතයන්ගෙන් ඔබ සැම නොලබන පිණිසත්, මාගේ ජනතාවෙනි, ඇයගෙන් පිටතට එන්න. මක්නිසාද ඇයගේ පව් ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී තිබේ; දෙවියන්වහන්සේ ඇයගේ අපරාධ සිහිපත් කළසේක. ඇය ඔබට ප්‍රතිඵල දුන් ලෙසම ඇයටත් ප්‍රතිඵල දෙනු; ඇයගේ ක්‍රියාවන් අනුව ඇයට දෙගුණයක් දෙගුණ කර දෙනු; ඇය පුරවා ඇති කුසලානයෙහි ඇයට දෙගුණයෙන් පුරවා දෙනු. ඇය තමන්ම කොපමණ උසස් කළාද, කොපමණ විලාසිතාවෙන් සතුටුව ජීවත් වූවාද, ඒ තරමටම ඇයට වේදනාව හා ශෝකය දෙනු. මක්නිසාද ඇය තම සිත තුළ මෙසේ කියන්නීය: ‘මම රැජිනක් ලෙස හිඳිමි; මම වැන්දඹුවක් නොවෙමි; කිසිසේත් ශෝකය නොදකින්නෙමි.’ එබැවින් ඇයගේ වසංගත එකම දවසක පැමිණෙන්නේය—මරණයද, ශෝකයද, දුර්භික්ෂයද; ඇය ගින්නෙන් සම්පූර්ණයෙන් දහනය කරනු ලබන්නේය. මක්නිසාද ඇයට විනිශ්චය කරන ස්වාමීන් වන දෙවියන්වහන්සේ බලවන්තය. තවද ඇය සමඟ වේශ්‍යාකම් කරමින් සතුටුව ජීවත් වූ පෘථිවියේ රජවරු, ඇය දහනය වන දුම දැක, ඇය ගැන විලාප දක්වමින් වැළපෙන්නෝය; ඇයගේ වේදනාවේ භීතිය නිසා දුරින් සිට, මෙසේ කියන්නෝය: ‘අහෝ, අහෝ, ඒ මහත් නුවර බබිලෝනිය, ඒ බලවත් නුවර! මක්නිසාද එක් පැයකින් ඔබේ විනිශ්චය පැමිණියේය.’ එළිදරව් 18:4–10.

Clearly the progressive judgment upon Babylon begins at the Sunday law of verse four when God’s other flock is called out of Babylon. John identifies the time of her judgment as both a “day” and “hour,” confirming that the symbols of time are to be understood symbolically.

පැහැදිලිවම බබිලෝනිය මත පැමිණෙන ක්‍රමානුක්‍රමික විනිශ්චය ආරම්භ වන්නේ, දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළ බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවනු ලබන, හතරවන වාක්‍යයේ සඳහන් ඉරිදා නීතියෙහිදීය. යොහන් ඇයගේ විනිශ්චයේ කාලය “දවසක්” සහ “පැයක්” යන දෙවகාරයෙන්ම හඳුන්වා දෙමින්, කාලය සම්බන්ධ සංකේත සංකේතාත්මකව තේරුම්ගත යුතු බව තහවුරු කරයි.

Passover was to be kept in the first month, and Passover aligns with the cross, which in turn aligns with the Sunday law.

පළමු මාසයේදී පාස්කුව පවත්වනු ලැබිය යුතුය; පාස්කුව කුරුසිය සමඟ සමාන්තර වන අතර, එය අනතුරුව ඉරිදා නීතිය සමඟද සමාන්තර වේ.

> And the Lord spake unto Moses and Aaron in the land of Egypt, saying, This month shall be unto you the beginning of months: it shall be the first month of the year to you. Speak ye unto all the congregation of Israel, saying, In the tenth day of this month they shall take to them every man a lamb, according to the house of their fathers, a lamb for an house: And if the household be too little for the lamb, let him and his neighbour next unto his house take it according to the number of the souls; every man according to his eating shall make your count for the lamb. Your lamb shall be without blemish, a male of the first year: ye shall take it out from the sheep, or from the goats: And ye shall keep it up until the fourteenth day of the same month: and the whole assembly of the congregation of Israel shall kill it in the evening. Exodus 12:1–6.

> තවද, යෙහෝවා ස්වාමීන්වහන්සේ මිසර දේශයේදී මෝසෙස්ටත් ආරොන්ටත් කතා කොට මෙසේ වදාළසේක: “මෙම මාසය ඔබට මාසයන්ගේ ආරම්භය වන්නේය; එය ඔබට අවුරුද්දේ පළමු මාසය වන්නේය. ඉශ්‍රායෙල්ගේ මුළු සභාවට කතා කොට මෙසේ කියන්න: මේ මාසයේ දසවැනි දවසේ, ඔවුන් එකිනෙකා තම පියවරුන්ගේ ගෙවල් අනුව, එක් එක් මනුෂ්‍යයෙකු ගෙයකට එක් බැටළු පැටවෙකු ගත යුතුය. ගෙදර බැටළු පැටවාට වඩා ඉතා කුඩා නම්, ඔහු සහ ඔහුගේ ගෙට අසල්වැසි අය එක්ව, ප්‍රාණයන්ගේ ගණන අනුව එය ගත යුතුය; එක් එක් මනුෂ්‍යයා තම තමන්ගේ කෑම ප්‍රමාණය අනුව බැටළු පැටවා ගැන ගණන් කළ යුතුය. ඔබගේ බැටළු පැටවා දෝෂ රහිත, පළමු අවුරුද්දේ පිරිමි සතෙකු විය යුතුය; එය බැටළුවන්ගෙන් හෝ එළුවන්ගෙන් ගත යුතුය. ඒ මාසයේ දහහතරවැනි දවස තෙක් එය තබාගත යුතුය; ඉශ්‍රායෙල් සභාවේ මුළු රැස්වීම සැන්දෑවේදී එය මරා දමන්නේය.” නික්මයාම 12:1–6.

Passover was the beginning of the Pentecostal season, and it therefore typifies Pentecost, which in turn aligns with the Sunday law. The tabernacle was reared up on the first day of the first month, thus typifying the raising up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law. The “hour,” “day,” “month” and “year” of the second woe is identifying the Sunday law, and line upon line each of those expressions of time align with the Sunday law when the context agrees. At the Sunday law, the second period of papal persecution begins, the first being the 1,260 years that brought about the martyrs of that period crying to the Lord in the fifth seal with the question of “how long,” until the papal power would be judged. In the second papal blood bath Jesus has informed His people that they need not worry about what they will say when persecuted.

පාස්කුව පෙන්තකොස්ත ঋතුවේ ආරම්භය වූ අතර, එබැවින් එය පෙන්තකොස්තුවේ ප්‍රතිරූපයක් වේ; අනතුරුව එය ඉරිදා නීතිය සමඟ ගැළපෙයි. පළමු මාසයේ පළමු දිනේ දේව මණ්ඩපය නංවා ස්ථාපිත කරන ලද්දේය; එබැවින් එය ඉරිදා නීතියේදී කොඩියක් ලෙස ජයග්‍රාහක සභාව නඟා සිටුවීමේ ප්‍රතිරූපයක් වේ. දෙවන විපත්තියේ “පැය,” “දවස,” “මාසය,” සහ “අවුරුද්ද” යන කාල ප්‍රකාශයන් ඉරිදා නීතිය හඳුනා දෙයි; පේළියෙන් පේළියට, ඒ කාල ප්‍රකාශනයන් එක් එක්ව සන්දර්භය ඒකට එකඟ වන විට ඉරිදා නීතිය සමඟ ගැළපෙයි. ඉරිදා නීතියේදී, පാപ്പාධිපති පීඩනයේ දෙවන කාලපරිච්ඡේදය ආරම්භ වේ; පළමු කාලපරිච්ඡේදය නම් අවුරුදු 1,260ය, එය එම කාලයේ ශහීදයන් පස්වන මුද්‍රාවේදී “කොපමණ කලක්ද” යන ප්‍රශ්නය සමඟ ස්වාමින්වහන්සේට හඬගසන්නට හේතු කළේය, පാപ്പාධිපති බලය විනිශ්චය කරනු ලබන තුරුය. දෙවන පാപ്പාධිපති ලේ වැගිරීමේදී, තම ජනතාව පීඩනයට ලක් කරන විට ඔවුන් කියනුයේ කුමක්දැයි ගැන කණගාටු විය යුතු නැති බව යේසුස්වහන්සේ ඔවුන්ට දන්වා ඇත.

> But when they shall lead you, and deliver you up, take no thought beforehand what ye shall speak, neither do ye premeditate: but whatsoever shall be given you in that hour, that speak ye: for it is not ye that speak, but the Holy Ghost. Mark 13:11.

> එහෙත් ඔවුන් ඔබ සැම රැගෙන ගොස් භාර දෙන කල, ඔබ සැම කුමක් කථා කරන්නෙහුදැයි පෙරදීම සිතා නොසිටින්න; පෙර සැලසුම්ද නොකරන්න. එහෙත් එම පැයේදී ඔබ සැමට දෙනු ලබන දේම කථා කරන්න; මක්නිසාද කථා කරන්නේ ඔබ සැම නොව, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේය. මාර්ක් 13:11.

In the first woe men were tormented for one hundred and fifty years. Those years began on July 27, 1299 and ended on July 27, 1449 when the four angels released the four winds that had been prepared for the hour, day, month, and year, for to slay a third part of men. The period of torment represents the period of the setting up of the image of the beast in the United States. That period is the fifteen days represented in Leviticus twenty-three from the feast of trumpets to Pentecost. The period of the formation of the image of the beast is from 9/11 unto the Sunday law, but the period of the proclamation of the message of the midnight cry is a fractal of the image of the beast formation from 9/11 unto the Sunday law.

පළමු අනර්ථයේදී මනුෂ්‍යයෝ අවුරුදු එකසිය පනහක් පුරා පීඩාවට ලක් කරනු ලැබූහ. එම අවුරුදු ජූලි 27, 1299 දින ආරම්භ වී, මනුෂ්‍යයන්ගෙන් තුන්වන කොටස මරා දැමීම පිණිස පැය, දවස, මාසය, අවුරුද්ද සඳහා සූදානම් කරනු ලැබ සිටි සුළං සතර මුදාහරින ලද දූතයන් සතර නිසා ජූලි 27, 1449 දින අවසන් විය. එම පීඩාවේ කාලය එක්සත් ජනපදයේ මෘගයාගේ රූපය පිහිටුවීමේ කාලය නියෝජනය කරයි. එම කාලය ලෙවී කථාව විසිතුනෙහි හොරණෑ මංගල්‍යයෙන් පෙන්තකොස්තය දක්වා නිරූපිත දින පහළොවයි. මෘගයාගේ රූපය සෑදීමේ කාලය 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වන අතර, එහෙත් මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ පණිවුඩය ප්‍රකාශ කිරීමේ කාලය 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ මෘගයාගේ රූපය සෑදීමේ ප්‍රක්‍රියාවේ ෆ්‍රැක්ටලයක් වේ.

The beginning and ending of the sealing are also the alpha and omega of the image of the beast formation. One class is forming a character for the seal of God; the other is forming an image of the beast. That period in the United States aligns with the same period in the world that begins at the Sunday law. The “month” is a symbol of the torment that forces the setting up of the image, so the month at the Sunday law as represented by verse fifteen in Revelation nine also represents the Islamic torment during the setting up of the image of the beast in the world.

මුද්‍රා තැබීමේ ආරම්භය හා අවසානය, මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීමේද අල්ෆා හා ඔමේගා වේ. එක් පන්තියක් දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව සඳහා චරිතයක් ගොඩනඟමින් සිටියි; අනෙක් පන්තිය මෘගයාගේ රූපයක් ගොඩනඟමින් සිටියි. එක්සත් ජනපදයේ ඇති එම කාලපරිච්ඡේදය, ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වන ලෝකයේ ඒම කාලපරිච්ඡේදයට අනුරූප වේ. “මාසය” යනු රූපය පිහිටුවීමට බල කරන යාතනාවේ සංකේතයක් වන බැවින්, එළිදරව් 9 වන පරිච්ඡේදයේ 15 වන වගන්තියෙන් නිරූපිත ඉරිදා නීතියෙහි “මාසය,” ලෝකයේ මෘගයාගේ රූපය පිහිටුවීමේදී ඇති ඉස්ලාමීය යාතනාවද නියෝජනය කරයි.

There are other prophetic applications of how the prophecy of the second woe, and its hour, day, month and year represent the Sunday law and the release of Islam to strike the United States, but we must proceed on to other points.

දෙවන විපත්තිය පිළිබඳ අනාගතවචනයද, එහි පැයද, දවසද, මාසයද, අවුරුද්දද ඉරිදා නීතියත් එක්සත් ජනපදයට පහර දීමට ඉස්ලාමය මුදාහැරීමත් නියෝජනය කරන ආකාරය ගැන වෙනත් අනාගතවචනික යෙදවීම්ද ඇත; එසේ වුවද, අපි තවත් කරුණු වෙත ඉදිරියට යා යුතුය.

In the recent period of time, over the last six months or so I have been emphasizing that Islam of the three woes is prophetically connected with the three angels. From Jacob’s latter day prediction of Judah being the “vine” that is attached to the “ass,” to Christ releasing the ass in advance of His triumphal entry and other lines of Islam of the first and second woe represents the prophetic message that empowered the first and second angel’s messages, and Islam of the third woe represents the prophetic message of the third angel.

පසුගිය සමීප කාලපරිච්ඡේදය තුළ, එනම් අවසන් මාස හයක පමණ කාලය පුරා, තුන් ව්‍යසනවල ඉස්ලාමය අනාවැකිමය වශයෙන් තුන් දූතයන් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති බව මම අවධාරණය කරමින් සිටිමි. යාකොබ්ගේ අන්තිම දවස් පිළිබඳ අනාවැකියේ යූදා “මිදිවැල” ලෙස “ගධභයා”ට බැඳී සිටින බව පෙන්වා දීමෙන් ආරම්භ කර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ජයග්‍රාහී ප්‍රවේශයට පෙර ගධභයා මුදාහැරීම දක්වා සහ අනෙකුත් සාක්ෂිමාර්ග අනුව, පළමු හා දෙවන ව්‍යසනයේ ඉස්ලාමය පළමු හා දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩ බලගැන්වූ අනාවැකිමය පණිවිඩය නියෝජනය කරයි; තෙවන ව්‍යසනයේ ඉස්ලාමය නම් තෙවන දූතයාගේ අනාවැකිමය පණිවිඩය නියෝජනය කරයි.

Recently a chapter from a book written by A. T. Jones was referenced and it identifies the same fact, but from a different approach. Jones uses the grammar and the structure of Revelation to show how it is impossible to separate the last three woe trumpets from the three angels’ messages. He is emphasizing that the first angel cannot be separated from the second, and that the third cannot be separated from the previous two. Jones’ focus is on the three angels and while he makes his case about the inseparable relationship of the three angels, he proves by the very same logic that neither can the trumpets of Revelation nine be separated from the three angels of Revelation fourteen. We will close this article with Jones’ chapter.

අවසන් කාලයේදී A. T. Jones විසින් ලියන ලද පොතකින් එක් පරිච්ඡේදයක් සඳහන් කරන ලදී; එයද එම සත්‍යයම හඳුනා දක්වයි, නමුත් වෙනස් ප්‍රවේශයකින්ය. ජෝන්ස්, එළිදරව් පොතේ ව්‍යාකරණය හා ව්‍යුහය භාවිත කරමින්, අවසාන “වෝ” හෙවත් විපත් තුනක් වන හඬනාදයන් තුන, දූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩවලින් වෙන් කිරීම අසම්භව බව පෙන්වා දෙයි. ඔහු අවධාරණය කරන්නේ පළමු දූතයා දෙවන දූතයාගෙන් වෙන් කළ නොහැකි බවත්, තෙවන දූතයාද ඊට පෙර තිබෙන දෙදෙනාගෙන් වෙන් කළ නොහැකි බවත්ය. ජෝන්ස්ගේ අවධානය යොමු වී ඇත්තේ දූතයන් තිදෙනා පිළිබඳවය; එසේම, දූතයන් තිදෙනාගේ අවිභාජ්‍ය සම්බන්ධතාවය පිළිබඳ ඔහු තම තර්කය ස්ථාපිත කරන අතරම, ඒම තර්කමය ක්‍රමයෙන්ම එළිදරව් 9 වන පරිච්ඡේදයේ හඬනාදයන් ද එළිදරව් 14 වන පරිච්ඡේදයේ දූතයන් තිදෙනාගෙන් වෙන් කළ නොහැකි බව ඔහු සනාථ කරයි. අපි මෙම ලිපිය ජෝන්ස්ගේ එම පරිච්ඡේදයෙන් අවසන් කරන්නෙමු.

## CHAPTER XI. THE THIRD ANGEL'S MESSAGE

XI වන පරිච්ඡේදය. තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය

> “THE answer to that important question for today, ‘What shall we do?’ can be given with certainty upon the basis of the Seven Trumpets and the place of the great nations of today; because the answer is given by the word of God, upon this very basis.

> අද දිනට අතිශය වැදගත් වූ එම ප්‍රශ්නයට, “අපි කුමක් කළ යුතුද?” යන්නට, සත් හොරණෑ සහ අද පවතින මහත් ජාතීන්ගේ ස්ථානය යන පදනම මත නිශ්චිතව පිළිතුරක් දිය හැක; මක්නිසාද එම පිළිතුර මෙසේම වූ මේ පදනම මතම දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙන් දෙනු ලැබේ.

> “We have seen that inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, are the Three Woes. In the very midst of the Seven Trumpets—after the ending of the Fourth Trumpet, and before the beginning of the Fifth Trumpet—it is written: ‘And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels which are yet to sound.’ Revelation 8:13.

> අපි දැක ඇත්තේ, හත් හොරණෑ අතරින් අවසාන තුන සමඟ වෙන් කළ නොහැකි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇත්තේ විපත් තුන බවයි. හත් හොරණෑවල මධ්‍යභාගයෙහිම—සිව්වන හොරණෑව අවසන් වූ පසුත්, පස්වන හොරණෑව ආරම්භ වීමට පෙරත්—මෙලෙස ලියා ඇත: ‘තවමත් හඬවනු ලබන හොරණෑවල හඬ ඇති දූතයන් තුන්දෙනා නිසා, භූමියෙහි වාසය කරන අය හට විපතක්, විපතක්, විපතක් යැයි, මහත් ශබ්දයකින් කියමින්, අහස මැදින් පියාසර කරන දූතයෙකු මම දැක, අසා සිටියෙමි.’ එළිදරව් 8:13.

> “That the Three Woes are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, one with each, is put beyond all question by the fact that, when the Fifth Angel’s sounding is ended, it is written: ‘One woe is past; and, behold, there come two woes more hereafter.’ Revelation 9:12. And when the Sixth trumpet is ended, it is written: ‘The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.’ Revelation 11:15.

> “වියෝග තුන සත් තූරීම්වල අවසාන තුන සමඟ, එක් එක්ට එකක් ලෙස, වෙන් කළ නොහැකි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇති බව, සියලු සැකයට ඉඩ නොතබා පැහැදිලි කරනු ලබන්නේ, පස්වන දූතයාගේ හඬ නාදය අවසන් වූ විට මෙසේ ලියා ඇති බැවිනි: ‘එක වියෝගයක් ගෙවී ගියේය; හා බලව, මෙයින් පසු තවත් වියෝග දෙකක් එනු ඇත.’ එළිදරව් 9:12. තවද හයවන තූරිය අවසන් වූ විට මෙසේ ලියා ඇත: ‘දෙවන වියෝගය ගෙවී ගියේය; හා බලව, තුන්වන වියෝගය ඉක්මනින් එයි. තවද හත්වන දූතයා හඬ නැඟීය.’ එළිදරව් 11:15.”

> “Now, inseparably connected with this angel which proclaims the coming of the Three Woes, which are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, is the ‘Third Angel’ of Revelation 14.

> දැන්, සත් හෙළාදැමීම්වල අවසාන තුන සමඟ වෙන් කළ නොහැකි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇති, ත්‍රිවිධ ශෝකයන්ගේ පැමිණීම ප්‍රකාශ කරන මෙම දූතයා සමඟත් වෙන් කළ නොහැකි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇත්තේ, එළිදරව් 14හි “තුන්වන දූතයා” ය.

> “That this may be seen as also certain beyond all question, let us begin with the Third Angel’s Message of Revelation 14, and trace backward its direct connections to their beginning.

> “මෙයද සියලු සැකයෙන් ඔබ්බට නිශ්චිත දෙයක් ලෙස දැකිය හැකි වන පිණිස, අපි එළිදරව් 14 හි තුන්වෙනි දූතයාගේ පණිවිඩයෙන් ආරම්භ කර, එහි ආරම්භය දක්වා එහි සෘජු සම්බන්ධතා පසුපසට අනුව යමු.

> “The first words in the record concerning ‘the Third Angel’ are: ‘And the third angel followed them.’ Revelation 14:9. This shows that some have gone before, whom the Third Angel ‘followed.’

> ‘තුන්වන දූතයා’ පිළිබඳ වාර්තාවේ ඇති පළමු වචන නම්: ‘තෙවන දූතයාද ඔවුන් අනුව ගියේය.’ එළිදරව් 14:9. මෙයින් පෙනී යන්නේ, තුන්වන දූතයා ‘අනුව ගිය’ අය කිහිපදෙනෙක් ඔහුට පෙර ගොස් ඇති බවයි.

> “Take, then, the preceding verse: ‘And there followed another angel.’ This shows that an angel has also preceded this one, which, when this one follows, makes it ‘another.’

> “එසේ නම්, පෙර තිබෙන පදය ගන්න: ‘තවද අනෙක් දූතයෙක් එහි පසුපසින් පැමිණියේය.’ මෙයින් පෙනෙන්නේ, මේ දූතයාට පෙරද තවත් දූතයෙක් පැමිණ ඇති බවය; එබැවින්, මෙය ඔහුගේ පසුපසින් එන බැවින්, එය ‘අනෙක්’ එකක් වන්නේය.”

> “Go back now to the sixth verse: ‘And I saw another angel.’ This also certifies that an angel has gone before, which causes this one, as he flies in the midst of heaven, to be ‘another.’

> “දැන් හයවන පදයට නැවත යන්න: ‘එවිට මම තවත් දූතයෙකු දුටිමි.’ මෙයද මීට පෙර දූතයෙකු ගොස් ඇති බව තහවුරු කරයි; එම නිසා ඔහු අහසේ මැදින් පියාසර කරද්දී ‘තවත්’ දූතයෙකු වන්නේය.”

> “Following back further in the book of Revelation, we find no angel, except the Seventh Trumpet angel, until we come to the first verse of chapter ten; and there we read: ‘And I saw another mighty angel.’ This expression, as before, certifies that, before this one, there is an angel, which, when this one comes forth, causes him to be spoken of as ‘another.’

> එළිදරව් පොතෙහි තවදුරටත් පසුපසට අනුව යන කල, දසවන පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්‍යය වෙත පැමිණෙන තුරු, සත්වන හොරණෑ දූතයා හැර වෙනත් කිසි දූතයෙකු අපට හමු නොවේ; එහි අප මෙසේ කියවමු: ‘තවද මම තවත් බලවත් දූතයෙකු දුටුවෙමි.’ පෙර මෙන්ම, මෙම ප්‍රකාශය මෙයට පෙර දූතයෙකු සිටින බව තහවුරු කරයි; එම දූතයා ප්‍රකාශයට පත්වන විට, ඔහු ගැන ‘තවත්’ යයි කථා කිරීමට හේතුවක් ඇති කරයි.

> “Following yet further back, we find no angels, except the Sixth and the Fifth Trumpet angels, until we reach the last verse of chapter eight; and there we reach the primal, for we read: ‘And I beheld, and heard an angel’—not ‘another angel,’ but, primarily, ‘an angel.’

> තවදුරටත් පසුපසට අනුගමනය කළ විට, අපි අටවැනි පරිච්ඡේදයේ අවසාන පදයට ළඟා වන තුරු, හයවැනි හා පස්වැනි කහළ දූතයන් හැර වෙනත් කිසිදු දූතයෙකු නොදකිමු; එහිදී අපි මුල්කාරණයට පැමිණෙමු, මන්ද අපි මෙසේ කියවන්නෙමු: ‘මම බැලූ විට, දූතයෙකුගේ හඬ ඇසිනි’—‘තවත් දූතයෙකු’ නොව, ප්‍රථමයෙන්ම, ‘දූතයෙකු’ ය.

> “Thus, beginning with Revelation 8:13, there is an unbroken series of angels connected by the word ‘another,’ straight through to the Third Angel of Revelation 14, with his message. Thus:

> “මේ අනුව, එළිදරව් 8:13 සිට ආරම්භ වී, ‘තවත්’ යන වචනය මඟින් එකිනෙකට සම්බන්ධ වූ දේවදූතයන්ගේ නොකැඩෙන මාලාවක්, එළිදරව් 14හි තෙවන දේවදූතයා සහ ඔහුගේ පණිවිඩය දක්වාම සෘජුවම දිවෙයි. මෙසේය:

> “‘I beheld, and heard an angel." Revelation 8:13.

> “‘මම බැලූවෙමි, දූතයෙකුගේ හඬ ඇසුවෙමි.’ එළිදරව් 8:13.

> “‘And I saw another mighty angel.’ Revelation 10:1.

> “‘තවද මම තවත් බලවත් දූතයෙකු දුටුවෙමි.’ එළිදරව් 10:1.”

> “‘And I saw another angel.’ Revelation 14:6.

> “‘තවද මම තවත් දූතයෙකු දුටිමි.’ එළිදරව් 14:6.”

> “‘And there followed another angel.’ Verse 8.

> “‘තව දේවදූතයෙක් අනුගමනය කළේ ය.’ පදය 8.

> “‘And the third angel followed them.’ Verse 9.

> “‘තෙවන දූතයා ඔවුන්ගේ පසුපසින් අනුගමනය කළේය.’ 9 වැනි වාක්‍යය.

> “Perhaps the following simple diagram will aid in making plain the connection between the angel that announces the Three Woes of the last three of the Seven Trumpets, and the Third Angel’s Message of Revelation 14:

> “හතක් වූ නළාවල අන්තිම තුනෙහි ත්‍රිවිධ අභාග්‍ය ප්‍රකාශ කරන දූතයා සහ එළිදරව් 14 හි තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය අතර සම්බන්ධය පැහැදිලි කිරීමට පහත සරල රූපසටහන උපකාරී විය හැකි ය:”

> “1st Trumpet Revelation 8:7

> “පළමු හොරණෑව එළිදරව් 8:7”

> “2nd Trumpet Revelation 8:8

> “දෙවන හොරණෑව එළිදරව් 8:8”

> “3rd Trumpet Revelation 8:10

> “තෙවැනි හොරණෑව එළිදරව් 8:10”

> “4th Trumpet Revelation 8:12 ‘An angel’—Woe, woe, woe. Revelation 8:13.

> “සිව්වන කහළාව” එළිදරව් 8:12 “දේවදූතයෙකු” — අහෝ, අහෝ, අහෝ. එළිදරව් 8:13.

> “5th Trumpet Revelation 9:1–11/ First Woe

> “5වන කහළ නාදය — එළිදරව් 9:1–11 / පළමු අභාග්‍යය”

> “6th Trumpet Revelation 9:13 to 11:13 Second Woe ‘Another mighty angel.’ Revelation 10:1

> “හයවන तुरहිය” එළිදරව් 9:13 සිට 11:13 දක්වා දෙවන අභාග්‍යය “තවත් බලවත් දූතයෙක්.” එළිදරව් 10:1

> “7th Trumpet Revelation 11:13–19 Third Woe ‘Another angel. Revelation 14:6

> “සත්වන හොරණෑව එළිදරව් 11:13–19 තුන්වන අන්තරාය ‘තවත් දූතයෙක්. එළිදරව් 14:6”

> “‘There followed another.’ Revelation 14:6

> “‘තවත් කෙනෙක් අනතුරුව පැමිණියේය.’ එළිදරව් 14:6”

> “‘The third angel followed them.’ Revelation 14:9.

> “‘තුන්වන දූතයා ඔවුන් පසුපසින් අනුගමනය කළේය.’” එළිදරව් 14:9.

> “The bearing of all this may now be more fully seen through a consideration of what the Third Angel’s Message really is in itself: On its face the expression ‘the Third Angel,’ clearly has reference to the third in a series of three angels. As already signified, this series of three angels, each one bearing a message, is found in the fourteenth chapter of Revelation, verses 6–12. The messages of these three angels blend and culminate in the third, which does not cease to sound until the harvest of the earth is ripe, and made ready for the coming of the Lord to reap it.

> “මෙහි සියල්ලෙහි අර්ථභාරය, තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩය ඇත්තෙන්ම තමන් තුළම කුමක්ද යන්න සලකා බැලීමෙන්, දැන් වඩා සම්පූර්ණ ලෙස දැකගත හැක: ‘තුන්වන දූතයා’ යන ප්‍රකාශය, එහි මතුපිට අර්ථයෙන්ම, පැහැදිලිව දූතයන් තිදෙනෙකුගෙන් යුත් මාලාවක තුන්වන දූතයා වෙත යොමු වේ. දැනටමත් දක්වා ඇති පරිදි, පණිවුඩයක් රැගෙන යන එක් එක් දූතයාගෙන් සමන්විත මෙම දූතයන් තිදෙනාගේ මාලාව, එළිදරව් පොතේ දහහතරවන පරිච්ඡේදයේ 6–12 පදවල දක්නා ලැබේ. මෙම දූතයන් තිදෙනාගේ පණිවුඩ එකිනෙක සමමිශ්‍ර වී, තුන්වන පණිවුඩය තුළ අවසානයට ළඟා වේ; එය, පෘථිවියේ අස්වැන්න පැසී, ස්වාමින්වහන්සේ එය කපන පිණිස පැමිණීමට සූදානම් කරනු ලබන තුරු, නාද වීම නවත්වන්නේ නැත.”

> “The Third Angel's Message itself, as it is announced in the words of the Third Angel, is as follows: ‘And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’

> “තෙවන දූතයාගේ පණිවුඩයම, තෙවන දූතයාගේ වචනවලින් ප්‍රකාශ කරනු ලබන පරිදි, මෙසේය: ‘තෙවන දූතයාද ඔවුන් අනුව ගොස් මහ හඬින් මෙසේ කීය: යමෙකු මෘගයාටත් ඔහුගේ රූපයටත් නමස්කාර කොට, තම නළලෙහි හෝ තම අතෙහි ඔහුගේ ලකුණ ලබන්නේ නම්, ඔහුද දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ පාත්‍රයට මිශ්‍රණයකින් තොරව වත්කරනු ලැබූ උන්වහන්සේගේ කෝපයේ මිදියුසෙන් පානය කරන්නේය; තවද ඔහු ශුද්ධ දූතයන් ඉදිරියේත් බැටළුපැටවාණන් ඉදිරියේත් ගිනියම් ගින්නෙන් හා ගන්ධකයෙන් වධ දෙනු ලබන්නේය: ඔවුන්ගේ වධයේ දුම සදාකාලයෙන් සදාකාලයට නැඟී යන්නේය: මෘගයාටත් ඔහුගේ රූපයටත් නමස්කාර කරන අයද, ඔහුගේ නාමයේ ලකුණ ලබන කවරෙකුද, ඔවුන්ට දවල් රෑ විවේකයක් නැත්තේය. මෙහි ශුද්ධවන්තයන්ගේ ඉවසිල්ල ඇත: මෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාද යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ලද රක්ෂා කරන අය සිටිති.’”

> “This is the Third Angel’s Message as it stands, separated from the other two. But, in fact, it can not be regarded as separate; and cannot be made to stand apart as if it alone were a single, separate message to the world; for the very first words concerning it are: ‘The Third Angel followed THEM.’ Thus, by the very first words of the message itself we are referred not only to the one, but to the two, which preceded it. And the Greek word translated ‘followed’ signifies not following apart, nor only following, but ‘following with,’ as soldiers follow their captain, or servants their master; therefore, ‘to follow one in a thing; to let one’s self be led.’ When spoken of things, it signifies to follow as a result; to follow ‘as a consequence of something which had gone before.’ Thus, as to persons, the Third Angel follows with the two which have preceded; and his message, as a thing, follows as a result, or consequence, of the which have gone before.

> “මෙය, අනෙක් දෙදෙනාගෙන් වෙන්ව තිබෙන ලෙස ගත් කල, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය වේ. එහෙත්, සැබවින්ම, එය වෙන්වූ දෙයක් ලෙස සැලකිය නොහැක; එය තනිවම ලෝකයට අයත් එකම, වෙන්වූ පණිවිඩයක් මෙන් අනෙක් දෙයින් ඉවත තබා ස්ථාපිත කළ නොහැක. මක්නිසාද, එය පිළිබඳව සඳහන් වන මුල්ම වචනම මෙසේය: ‘තුන්වන දූතයා ඔවුන්ට පසුපසින් පැමිණියේය.’ එබැවින්, පණිවිඩයේම ආරම්භක වචන මඟින්ම, අපව යොමු කරනු ලබන්නේ එක දූතයෙකු වෙත පමණක් නොව, ඒට පෙර ගිය දෙදෙනා වෙතදය. තවද, ‘පසුපසින් පැමිණියේය’ ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති ග්‍රීක වචනය, වෙන්ව අනුගමනය කිරීමක්වත්, හුදෙක් අනුගමනය කිරීමක්වත් දක්වන්නේ නොව, ‘සමඟ අනුගමනය කිරීම’ යන්න දක්වයි; එනම්, සෙබළුන් තම නායකයා අනුගමනය කරන ලෙස, හෝ සේවකයෝ තම ස්වාමියා අනුගමනය කරන ලෙසය; එබැවින්, ‘යම් කාරණයක දී කිසිවෙකු අනුගමනය කිරීම; තමන්ම කෙනෙකු විසින් නායකත්වයට ගෙන යාමට ඉඩ දීම’ යන අදහසය. දේවල් සම්බන්ධයෙන් භාවිතා කළ විට, එය ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අනුගමනය කිරීම, එනම් ‘ඊට පෙර ගොස් තිබූ යම් දෙයක ප්‍රතිවිපාකයක් ලෙස’ අනුගමනය කිරීම යන්න දක්වයි. මෙසේ, පුද්ගලයන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, තුන්වන දූතයා, ඒට පෙර ගිය දෙදෙනා සමඟ අනුගමනය කරයි; තවද ඔහුගේ පණිවිඩය, දෙයක් වශයෙන්, කලින් ගොස් තිබූ දේවල ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් හෝ ප්‍රතිවිපාකයක් වශයෙන් අනුගමනය කරයි.”

> “But of the Second one also it is written: ‘And there followed another angel.’ As with the Third Angel following the Second, so it is with the Second Angel following the First. And of the First one it is written: ‘And I saw another angel fly,’ etc. This is the first in this series of three. There follows with him another; and the Third Angel follows with them. There is a succession in the order of their rise; but, when the three have in succession risen, then they go on together as one. The First one sounds forth his message; the Second one follows and joins with the First; the Third follows them, and joins with them; so that, when the three are joined, and go on together in their united power, they form a mighty, threefold, loud-voiced message. It takes all to make the Third Angel's Message complete; and the Third Angel’s Message cannot be truly given without the giving of all.

> “දෙවැනි දූතයා පිළිබඳවද මෙසේ ලියැවී ඇත: ‘එවිට තවත් දූතයෙක් අනුව ගියේ ය.’ තුන්වැනි දූතයා දෙවැනි දූතයා අනුව යන අයුරින්ම, දෙවැනි දූතයාද පළමුවැනි දූතයා අනුව යයි. පළමුවැනි දූතයා පිළිබඳව ලියැවී ඇත්තේ: ‘මම තවත් දූතයෙකු පියාසර කරමින් සිටිනු දැක්කෙමි,’ ආදියයි. මේ තිදෙනාගේ මෙම මාලාවේ පළමුවැන්නා ඔහුය. ඔහු සමඟ තවත් දූතයෙක් අනුව එයි; තුන්වැනි දූතයාද ඔවුන් අනුව එයි. ඔවුන් උදාවන පිළිවෙළෙහි අනුක්‍රමයක් ඇත; එහෙත්, මේ තිදෙනා අනුක්‍රමයෙන් උදා වූ විට, එවිට ඔවුහු එකෙකු මෙන් එකට ඉදිරියට යති. පළමුවැනියා තම පණිවිඩය ප්‍රකාශ කරයි; දෙවැනියා අනුව ඇවිත් පළමුවැනියා සමඟ එක් වෙයි; තුන්වැනියාද ඔවුන් අනුව ඇවිත් ඔවුන් සමඟ එක් වෙයි. එබැවින්, මේ තිදෙනා එකට එක්ව, ඔවුන්ගේ ඒකාබද්ධ බලයෙන් එකට ඉදිරියට යන විට, ඔවුහු බලවත්, ත්‍රිගුණ, මහත් ශබ්දයෙන් ප්‍රකාශ වන පණිවිඩයක් සාදති. තුන්වැනි දූතයාගේ පණිවිඩය සම්පූර්ණ වීමට මේ සියල්ලම අවශ්‍යය; එසේම මේ සියල්ල ප්‍රකාශ කිරීමකින් තොරව තුන්වැනි දූතයාගේ පණිවිඩය සැබෑ ලෙස ප්‍රකාශ කළ නොහැක.”

> “What, then, is the threefold message in its respective parts?—Here is the First: ‘And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, saying with a loud voice, Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come: and worship Him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’

> “එසේ නම්, එම ත්‍රිත්ව පණිවිඩය එහි අදාළ අංග අනුව කුමක්ද?—මෙන්න පළමුවැන්න: ‘තවද මම ස්වර්ගයේ මධ්‍යභාගයෙන් පියාසර කරන තවත් දූතයෙකු දුටිමි; ඔහු පෘථිවියෙහි වාසය කරන්නන්ටද, සෑම ජාතියකටද, ගෝත්‍රයටද, භාෂාවකටද, සෙනඟකටද ප්‍රකාශ කිරීමට සදාකාල ශුභාරංචිය ඇතිව, මහ හඬකින් කියමින් සිටියේය: දෙවියන්වහන්සේට භයවී, උන්වහන්සේට ගෞරවය දෙනු; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයක පැය පැමිණ ඇත; තවද ස්වර්ගයත්, පෘථිවියත්, මුහුදත්, ජල උල්පත්ත් මැවූ උන්වහන්සේට නමස්කාර කරනු.’

> “Here is the Second: ‘And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because the made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’

> “මෙන්න දෙවැනියා: ‘තවත් දූතයෙකු අනුව පැමිණ කීවේය, බැබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත, එම මහත් නගරය; මක්නිසාද ඇයගේ වේශ්‍යාකමේ උදහසේ මුද්‍රිකාවේ ද්‍රාක්ෂාරසය සියලු ජාතීන්ට බීමට සැලැස්වූ නිසාය.’”

> “And here is the Third: ‘And the Third Angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the Beast and his Image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’

> “තවද මෙන්න තුන්වන දූතයා: ‘තෙවන දූතයාද ඔවුන්ට පසුපසින් පැමිණ, මහත් හඬින් මෙසේ කීවේය: යමෙක් මෘගයාද එහි රූපයද නමස්කාර කර, තම නළලෙහි හෝ තම අතෙහි එහි ලකුණ ලබන්නේ නම්, ඔහුද දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ කෝප පාත්‍රය තුළ මිශ්‍රණයකින් තොරව වත්කර ඇති, උන්වහන්සේගේ ක්‍රෝධයේ ද්‍රාක්ෂාරසය පානය කරන්නේය; තවද ඔහු ශුද්ධ දූතයන් ඉදිරියෙහිද, බැටළු පැටවාණන් ඉදිරියෙහිද, ගිනි හා ගන්ධකයෙන් පීඩාවට පත් කරනු ලබන්නේය. ඔවුන්ගේ පීඩාවේ දුම සදාකාලයටම නැගෙන්නේය; මෘගයාද එහි රූපයද නමස්කාර කරනාවූද, එහි නාමයේ ලකුණ ලබන කවරෙක් හෝ වූද, ඔවුන්ට දිවා රාත්‍රී දෙකෙහිම විවේකයක් නොවන්නේය. මෙන්න ශුද්ධවන්තයන්ගේ ධෛර්යය: දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාද යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ලද රක්ෂා කරන අය මෙහි සිටිති.’”

> “A glance at the wording of each of these messages will discover that thought in the Greek word ‘followed,’ which signifies ‘following as a consequence.’ The First bears the everlasting gospel, to preach to every creature, calling upon all to fear God and give glory to Him, and to worship Him; because the hour of His judgment is come. the rejection of this message produces a condition of things which, as the consequence of such rejection, is described in the words of the Second Angel, which follows. And because of the rejection of the First Message; and because of the consequences of that rejection, as announced in the Second; a condition of things is produced, as a further consequence, which requires that the Third Angel shall follow them, proclaiming with a loud voice his dreadful warning against the terrible evils that have been produced as the double consequence of the rejection of the First Message.

> මෙම පණිවිඩ එක් එක්කයේ වචන භාවිතය කෙරෙහි එක බැල්මක් හෙළීමෙන්ම, “පසුව ආයේ” යන ග්‍රීක වචනය තුළ ඇති, “ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් අනුගමනය කළේය” යන අදහස අනාවරණය වනු ඇත. පළමුවැන්න සදාකාල ශුභාරංචිය රැගෙන එයි, සෑම සත්වයෙකුටම එය ප්‍රකාශ කිරීමට, සියල්ලන්ට දෙවියන්වහන්සේට භය වන්නටත් උන්වහන්සේට මහිමය දීමටත්, උන්වහන්සේට නමස්කාර කිරීමටත් ආරාධනා කරමින්; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයයේ පැය පැමිණ ඇත. මෙම පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන්, එවැනි ප්‍රතික්ෂේපයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇතිවන තත්ත්වයක් උත්පාදනය වන අතර, එය පසුව එන දෙවන දූතයාගේ වචනවල විස්තර කර ඇත. තවද පළමු පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසාත්, දෙවැනි දූතයා විසින් ප්‍රකාශ කරනු ලබන එම ප්‍රතික්ෂේපයේ ප්‍රතිඵල නිසාත්, තවදුරටත් ප්‍රතිඵලයක් ලෙස එවැනි තත්ත්වයක් උත්පාදනය වේ; එවැනි තත්ත්වයක් නිසා තෙවන දූතයා ඔවුන් අනුව පැමිණ, පළමු පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ ද්විත්ව ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් උපන් භයංකර අකුසලතා එරෙහිව, සිය දැඩි අනතුරු ඇඟවීම උස් හඬින් ප්‍රකාශ කළ යුතු වේ.

> “And that the voice and work of the Third Angel blend with that of the First, is plain from his closing words: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus;’ because this is ever the object of the preaching of the everlasting gospel. It is the substance of fearing God and giving glory to him, and of worshiping ‘him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ The keeping of the commandments of God and the faith of Jesus is the only thing that will enable any soul to stand in the hour of his judgment, which the first angel declares ‘is come.’

> “තෙවන දූතයාගේ හඬද කාර්යයද පළමු දූතයාගේ හඬ හා කාර්යය සමඟ එකමුතු වන බව ඔහුගේ අවසාන වචනවලින් පැහැදිලි වේ: ‘මෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පවත්වන්නෝද, යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ල පවත්වන්නෝද සිටිති;’ මක්නිසාද සදාකාල ශුභාරංචිය ප්‍රකාශ කිරීමේ අරමුණ සෑමවිටම මෙයයි. මෙය දෙවියන්වහන්සේට භයවීමේද උන්වහන්සේට මහිමය දීමේද, ‘අහසද පොළොවද මුහුදද ජල උල්පත්ද සෑදූවන්වහන්සේට’ නමස්කාර කිරීමේද සාරාංශයයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පවත්වීමත් යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ලත් යන මේ දෙය පමණක්ම, පළමු දූතයා ‘පැමිණ ඇත’ යයි ප්‍රකාශ කරන උන්වහන්සේගේ විනිශ්චය වේලාවේදී, යම් ප්‍රාණයකට ස්ථිරව සිටීමට හැකි කරනු ඇත.”

> “Immediately following the closing words of the Third Angel is ‘heard a voice from heaven saying unto me, Write, Blessed are the dead which die in the Lord from henceforth’—from this time forward. Revelation 14:13. And immediately following this are the words, ‘And I looked, and behold a white cloud, and upon the cloud one sat like unto the Son of man, having on his head a golden crown, and in his hand a sharp sickle. And another angel came out of the temple, crying with a loud voice to him that sat on the cloud, Thrust in thy sickle, and reap: for the time is come for thee to reap; for the harvest of earth is ripe. And he that sat on the cloud thrust in his sickle on the earth; and the earth was reaped.’ Revelation 14:14–16. And ‘the harvest is the end of the world.’ Matthew 13:39.

> තුන්වන දූතයාගේ අවසාන වචනවලට වහාම පසුව, “තවද ස්වර්ගයෙන් හඬක් මට කියනු ඇසුණේය, ලියන්න, මෙතැන් පටන් ස්වාමීන් තුළ මරන්නාවූ මළවුන් ආශීර්වාදලද්දෝය”—මෙම කාලයෙන් ඉදිරියට යන්නීය. එළිදරව් 14:13. තවද එයට වහාම පසුව මේ වචන ඇත: “තවද මම බැලීමි; බලව, සුදු වලාකුළක් තිබුණේය; ඒ වලාකුළ මත මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාට සමාන කෙනෙක් හිඳිනු දුටුමි; ඔහුගේ හිස මත රන් කිරුළක්ද, ඔහුගේ අතෙහි තියුණු දෑකැත්තක්ද තිබුණේය. තවද තවත් දූතයෙක් දේවමාළිගාවෙන් පිටතට ආවේය; වලාකුළ මත හිඳින තැනැත්තාට මහ හඬින් කෑගසා, ඔබගේ දෑකැත්ත දමා කපාගන්න; මක්නිසාද ඔබට කපාගැනීමට කාලය පැමිණ තිබේ; භූමියේ අස්වැන්න පක්ව වී තිබේයැයි කීවේය. එවිට වලාකුළ මත හිඳින තැනැත්තා තම දෑකැත්ත භූමිය මත දැම්මේය; භූමියද කපාගනු ලැබුවේය.” එළිදරව් 14:14–16. තවද “අස්වැන්න නම් ලෝකයේ අවසානයය.” මතෙව් 13:39.

> “Again: the Third Angel particularly warns all people against the worship of the beast and his image, whatever these may be; and, from Revelation 19:11–21, we find that the beast and his image are ‘alive’ when the Lord comes in the clouds of heaven, and are ‘both’ destroyed with the brightness of his coming.

> “නැවතත්: තුන්වන දූතයා විශේෂයෙන් සියලු මනුෂ්‍යයන්ට, ඒවා කුමක් වුවත්, මෘගයා සහ එහි රූපය නමස්කාර කිරීම ගැන අනතුරු අඟවයි; එළිදරව් 19:11–21 අනුව, ස්වාමීන් වහන්සේ ස්වර්ගයේ වලාකුළුවලින් පැමිණෙන කල මෘගයා සහ එහි රූපය ‘ජීවත්ව’ සිටින බවත්, ඔහුගේ පැමිණීමේ දීප්තියෙන් ඒ ‘දෙකම’ විනාශ කරනු ලබන බවත් අපට පෙනේ.

> “These facts show that the Third Angel’s Message is a mighty, threefold, loud-voiced message, which goes forth to every nation and kindred and tongue and people, just before the second coming of the Lord; and which ripens the harvest of the earth, and makes ready a people prepared for the Lord, just as the message of John the Baptist prepared the way for the first coming of the Lord. And so it is the last, the closing, message of God to the world.

> “මෙම කරුණු තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය බලවත්, ත්‍රිවිධ, මහත් හඬින් ප්‍රකාශ වන පණිවිඩයක් බව පෙන්වයි; එය ස්වාමින්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීමට තත්ක්ෂණයට පෙර, සියලු ජාතියකටත්, වංශයකටත්, භාෂාවකටත්, ජනතාවකටත් ඉදිරියට යන්නේය; තවද එය පෘථිවියේ අස්වැන්න පක්ව කරවමින්, ස්වාමින්වහන්සේ සඳහා සූදානම් කරන ලද ජනතාවක් සූදානම් කරන්නේය, යෝහන් බප්තිස්තගේ පණිවිඩය ස්වාමින්වහන්සේගේ පළමු පැමිණීම සඳහා මාර්ගය සූදානම් කළාක් මෙන්මය. එබැවින් එය ලෝකයට දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන, නිමාවූ, පණිවිඩය වේ.”

> “And now, having thus an understanding of what the Third Angel’s Message is in itself, the relation of that message to the great nations of today can be better discerned by a consideration of The Time of the Third Angel’s Message.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.

> “දැන්, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය එය ස්වයංවශයෙන් කුමක්ද යන්න පිළිබඳ මෙලෙස අවබෝධයක් ඇතිව, අද දවසේ මහා ජාතීන්ට එම පණිවිඩයේ සම්බන්ධතාවය ‘තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයේ කාලය’ පිළිබඳ සැලකිල්ලකට ගැනීමෙන් වඩා හොඳින් වටහාගත හැක.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.

Back to Articles