Article

# The Book of Daniel - Number Eight

දානියෙල්ගේ පොත - අංක අට

A Process

ක්‍රියාවලියක්

Author

Jeff Pippenger

Published

December 3, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. Daniel 1:1, 2.

> යූදාහි රජ වූ යෙහෝයාකිම්ගේ රාජ්‍යකාලයේ තුන්වන අවුරුද්දේදී, බබිලෝනියේ රජ වූ නෙබුකද්නේසර් යෙරුසලම වෙත පැමිණ එය වටලාගත්තේය. එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ යූදාහි රජ වූ යෙහෝයාකිම්වද, දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයේ භාජනවලින් කොටසක්ද ඔහුගේ අතට භාරදුන්සේක. ඒවා ඔහු ෂිනාර් දේශයට, තම දෙවියාගේ ගෘහයට ගෙන ගියේය; තවද ඔහු එම භාජන තම දෙවියාගේ වස්තුගාරයට ඇතුළත් කළේය. දානියෙල් 1:1, 2.

The books of Daniel and Revelation are the same book, and the same prophetic lines that are represented in the book of Daniel are taken up in the book of Revelation. The Revelation of Jesus Christ, represents the final prophetic message that is unsealed just before the close of probation.

දානියෙල් සහ එළිදරව් පොත් එකම පොත වන අතර, දානියෙල් පොතෙහි නිරූපිත එම අනාවැකිමය රේඛා එළිදරව් පොතෙහි නැවත අරඹනු ලැබේ. යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ගේ එළිදරව්ව, කරුණාකාලය අවසන් වීමට මද පෙර මුද්‍රා විවර කරනු ලබන අවසාන අනාවැකිමය පණිවිඩය නිරූපණය කරයි.

Truths which in the past have been correctly understood from the book of Revelation but have been sealed up by custom and tradition, are still truth, and today they are being unsealed again by the Lion of the tribe of Judah, and those truths are now revealing their perfect fulfillment.

අතීතයේදී එළිදරව් පොතෙන් නිවැරදිව අවබෝධ කරගෙන තිබූ නමුත් චාරිත්‍ර හා සම්ප්‍රදාය මගින් මුද්‍රාබද්ධ කරනු ලැබූ සත්‍යයන්, තවමත් සත්‍යයම වේ; අද දින ඒවා යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් නැවත මුද්‍රාභංග කරනු ලබමින්, එම සත්‍යයන් දැන් තමන්ගේ සම්පූර්ණ ඉටුවීම හෙළි කරමින් තිබේ.

Truths which in the past have been correctly understood from the book of Daniel but have been sealed up by custom and tradition, are still truth, and today they are being unsealed again by the Lion of the tribe of Judah, and those truths are now revealing their perfect fulfillment.

අතීතයේ දානියෙල්ගේ පොතෙන් නිවැරදි ලෙස අවබෝධ කරගන්නා ලද නමුත් චාරිත්‍රය සහ සම්ප්‍රදාය විසින් මුද්‍රාතබා තිබූ සත්‍යයන්, තවමත් සත්‍යයන්ය; අද එම සත්‍යයන් යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් නැවත අමුද්‍රා කරනු ලබන අතර, ඒ සත්‍යයන් දැන් ඔවුන්ගේ සම්පූර්ණ පූර්ණත්වය ප්‍රකාශ කරමින් සිටියි.

Daniel is simply the first of the two books that represent the Revelation of Jesus Christ.

දානියෙල් යනු යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ගේ එළිදරව්ව නියෝජනය කරන පොත් දෙකෙන් පළමුවැන්න පමණි.

Jehoiakim is a symbol of the empowerment of the first message in a reform movement. He is also a symbol of the covenant, for the change of a name prophetically identifies the beginning of a covenant relationship. The covenant relationship that God enters into with a people who had formerly not been God’s covenant people, begins at the empowerment of the first message.

යෙහෝයාකීම් යනු ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපාරයක පළමු පණිවිඩයේ බලගැන්වීමේ සංකේතයකි. නාමය වෙනස් කිරීම අනාවැකික ලෙස ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවයක ආරම්භය හඳුන්වා දෙන බැවින්, ඔහු ගිවිසුමේද සංකේතයකි. පෙරදී දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාව නොවූ ජනතාවක් සමඟ දෙවියන්වහන්සේ ඇතුළුවන ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවය, පළමු පණිවිඩයේ බලගැන්වීමේදී ආරම්භ වේ.

> Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:10.

> කාලයකට පෙර ඔබ සෙනඟක් නොවූවහුය, නමුත් දැන් දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ වෙන්නහුය; දයාව නොලැබූවහුය, නමුත් දැන් දයාව ලැබූවහුය. 1 පේතෘස් 2:10.

The symbol of a name being changed representing a covenant relationship is established by Abram’s name being changed to Abraham, Sarai’s name to Sarah, Jacob’s name to Israel and Saul to Paul. There are other witnesses to the symbol, but in chapter one of Daniel, Daniel’s name is changed to Belteshazzar, and Hananiah’s name is changed to Shadrach, Mishael’s to Meshach, and Azariah’s to Abednego.

නමක් වෙනස් කරනු ලැබීමෙන් ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවක් නිරූපණය වීමේ සංකේතය, අබ්‍රාම්ගේ නාමය අබ්‍රහම් ලෙසටද, සාරයිගේ නාමය සාරා ලෙසටද, යාකොබ්ගේ නාමය ඉශ්‍රායෙල් ලෙසටද, සාවුල්ගේ නාමය පාවුල් ලෙසටද වෙනස් කරනු ලැබීමෙන් ස්ථාපිත කරනු ලැබේ. එම සංකේතයට තවත් සාක්ෂි ඇත; එහෙත් දානියෙල්ගේ පළමු පරිච්ඡේදයේ, දානියෙල්ගේ නාමය බෙල්තෙෂසර් ලෙසටද, හනනියාගේ නාමය ෂද්‍රක් ලෙසටද, මිෂායෙල්ගේ නාමය මේෂක් ලෙසටද, අසරියාගේ නාමය අබෙද්නෙගෝ ලෙසටද වෙනස් කරනු ලැබේ.

When the Lord enters into a covenant relationship with a people, he is simultaneously passing by a former covenant people. Jehoiakim represents the covenant people who are being passed by and Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the covenant people that are then being chosen. When people enter into a covenant relationship, they are then tested as to whether they will uphold the terms of the covenant. The test is represented by the act of eating.

ස්වාමින්වහන්සේ යම් ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවයකට ඇතුළුවන විට, ඒ සමකාලයේම උන්වහන්සේ පෙර ගිවිසුම් ජනතාවක් අතහැර යමින් සිටිති. යෙහෝයාකිම් නියෝජනය කරන්නේ අතහැර යනු ලබන ගිවිසුම් ජනතාවය; දානියෙල්, හනනියා, මිෂායෙල් සහ අසාරියා නියෝජනය කරන්නේ එවිට තෝරාගනු ලබන ගිවිසුම් ජනතාවය. ජනතාව ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවයකට ඇතුළුවූ පසු, ඔවුන් ගිවිසුමේ කොන්දේසි රැකගනිතිද යන්න පිළිබඳව ඔවුන් පරීක්ෂාවට ලක් කරනු ලබති. එම පරීක්ෂාව ආහාර ගැනීමේ ක්‍රියාවෙන් නිරූපණය වේ.

Adam and Eve failed the test with the act of eating, and when God first entered into a covenant with a chosen people, he began the relationship by testing them with manna. Ancient Israel ultimately failed that test, but in doing so they provided the first reference and first witness to the fact that a covenant test is not a singular test, but it is a testing process. By the tenth test, they were assigned to die in the wilderness over the next forty years. God then entered into covenant with Joshua and Caleb, thus providing witness that when the Lord enters into covenant with a chosen people, He is also passing by a former covenant people. At the end of ancient Israel, which was also the beginning of spiritual Israel, the last testing process for ancient Israel was the first testing process for spiritual Israel, and it was represented as the Bread of Heaven. It had been typified by the manna in the first covenant testing process.

ආදම් හා ඒව ආහාර ගැණීමේ ක්‍රියාව තුළින් එම පරීක්ෂාව අසමත් කළහ; දෙවියන් වහන්සේ තෝරාගත් ජනතාවක් සමඟ පළමු වරට ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූ කල, උන්වහන්සේ එම සම්බන්ධතාවය මන්නා මඟින් ඔවුන් පරීක්ෂා කිරීමෙන් ආරම්භ කළ සේක. පුරාතන ඉශ්‍රායෙල් අවසානයේ එම පරීක්ෂාව අසමත් කළේය; එහෙත් එසේ කිරීමෙන් ගිවිසුම් පරීක්ෂාවක් යනු එකවර සිදුවන තනි පරීක්ෂාවක් නොව, පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් බවට වූ පළමු සඳහන් කිරීමද පළමු සාක්ෂියද ඔවුහු සැපයූහ. දසවන පරීක්ෂාවට පැමිණි විට, ඊළඟ අවුරුදු හතළිහ තුළ කාන්තාරයේ මිය යාමට ඔවුන් නියම කරනු ලැබූහ. අනතුරුව දෙවියන් වහන්සේ යෝෂුවා සහ කාලෙබ් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූ සේක; එමගින්, ස්වාමීන් වහන්සේ තෝරාගත් ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වන විට, උන්වහන්සේ පෙර ගිවිසුම් ජනතාවක් අත්හැර ගමන් කරන බවටද සාක්ෂිය සපයන ලදී. පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්ගේ අවසානයේදී, එය ආත්මික ඉශ්‍රායෙල්ගේ ආරම්භයද වූ බැවින්, පුරාතන ඉශ්‍රායෙල් සඳහා වූ අවසාන පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ආත්මික ඉශ්‍රායෙල් සඳහා වූ පළමු පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය විය; එය ස්වර්ගීය රොටි ලෙස නිරූපණය කරන ලදී. එය පළමු ගිවිසුම් පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියේදී මන්නාව මඟින් පූර්වරූපණය කර තිබුණි.

In that testing process, which was both the first and the last testing process, Jesus identified the test of heavenly Bread when he said that those who are his covenant people must eat his flesh and drink his blood. He lost more disciples at that presentation than any other time in his ministry. That controversy in his ministry was the high point of the illustration of the covenant testing process, and Sister White comments at length upon the event in the Desire of Ages, where the title of the chapter is “The Crisis in Galilee”. The name Galilee means “a hinge,” or “a turning point,” and in the chapter, she outlines why the disciples turned away from him. They refused to apply his testimony of the requirement of eating his flesh and drinking his blood with the proper prophetic methodology. She identified that they held to customs and traditions of prophetic concepts that Satan had inculcated into ancient Israel’s biblical understanding. Those misunderstandings provided them with, what they thought, was an excuse to apply his words literally, instead of spiritually. She also points out that when those who “turned” away from Jesus (Galilee) who are identified in the sixth chapter of John (John 6:66), they walked with him no more forever.

පළමු ද අවසාන ද වූ එම පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය තුළ, යේසුස් ස්වර්ගීය ආහාරයේ පරීක්ෂණය හඳුනා දුන්නේ, උන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාව වන අය උන්වහන්සේගේ මාංසය කා, උන්වහන්සේගේ රුධිරය පානය කළ යුතු බව පැවසූ විටය. උන්වහන්සේගේ සේවාවේ වෙනත් කිසිදු අවස්ථාවකට වඩා, එම ඉදිරිපත් කිරීමේදී උන්වහන්සේට වැඩි ගෝලයන් පිරිසක් අහිමි විය. උන්වහන්සේගේ සේවාවේ ඇති වූ එම විවාදය, ගිවිසුම් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය පිළිබඳ දෘශ්ටාන්තයේ උච්චතම අවස්ථාව වූ අතර, Sister White එම සිද්ධිය පිළිබඳ *The Desire of Ages* නම් කෘතියෙහි, “The Crisis in Galilee” යන පරිච්ඡේදය යටතේ, විස්තරාත්මකව අදහස් දක්වයි. “Galilee” යන නාමයේ අර්ථය “ඉඟියක්” හෝ “හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක්” වන අතර, එම පරිච්ඡේදයේදී, ඇය ගෝලයන් උන්වහන්සේගෙන් ඉවත්ව ගියේ මක්නිසාදැයි විස්තර කරයි. උන්වහන්සේගේ මාංසය කෑමත් උන්වහන්සේගේ රුධිරය පානය කිරීමත් යන අවශ්‍යතාව පිළිබඳ උන්වහන්සේගේ සාක්ෂිය, නිසි අනාවැකිමය ක්‍රමවේදය අනුව අදාළ කර ගැනීමට ඔවුහු ප්‍රතික්ෂේප කළහ. සාතාන් පුරාතන ඉශ්‍රායෙල් ජනතාවගේ බයිබලානුකූල අවබෝධය තුළ වපුරා තිබූ අනාවැකිමය සංකල්පවල චාරිත්‍ර සහ සම්ප්‍රදායන් ඔවුන් තදින් අල්ලාගෙන සිටි බවද ඇය පෙන්වා දෙයි. එම වැරදි අවබෝධයන් ඔවුන්ට, ඔවුන් සිතූ පරිදි, උන්වහන්සේගේ වචන ආත්මික අර්ථයෙන් නොව, සාක්ෂාත් අර්ථයෙන් අදාළ කර ගැනීම සඳහා නිදහසට කාරණයක් සපයා දුන්නේය. තවද, යේසුස්වහන්සේගෙන් “හැරී” ගිය අය (Galilee) යොහන්ගේ හයවැනි පරිච්ඡේදයේ (John 6:66) හඳුනා දක්වා ඇති පරිදි, සදාකාලයටම උන්වහන්සේ සමඟ නැවත නොහැමිනි බවද ඇය සඳහන් කරයි.

With the first as with the last covenant testing process of ancient Israel, we find that when God enters into a covenant relationship with a chosen people, He is simultaneously passing by the former covenant people. We also find that he tests those people, not with a singular test, but with a process of testing. We also see that the testing process is represented by something that is to be eaten. We also find that the food represents the Word of God, and that the test involves a choice between two types of food to eat. Do we eat of every tree that God has said we can eat of, or do we eat from the tree which we have been forbidden to eat? We also find that the choice of what to eat includes the test of how we eat the food offered.

පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්ගේ පැරණි ගිවිසුමේ පළමු ගිවිසුම්-පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියේ මෙන්ම අවසාන ගිවිසුම්-පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියෙහිද, දෙවියන් වහන්සේ තෝරාගත් ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවයකට ඇතුළුවන විට, ඒ සමඟම පෙර ගිවිසුම්-ජනතාව අත්හැර යන බව අපි දකිමු. එමෙන්ම, උන්වහන්සේ එම ජනතාව පරීක්ෂා කරන විට, ඒ එක් තනි පරීක්ෂාවකින් නොව, පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් මගින් බවද අපි දකිමු. තවද, එම පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය ආහාරයට ගත යුතු යමක් මගින් නිරූපිත වන බවද අපි දකිමු. එමෙන්ම, එම ආහාරය දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය නියෝජනය කරන බවත්, එම පරීක්ෂාව ආහාර වර්ග දෙකක් අතරින් කුමක් කෑ යුතුද යන තේරීමක් අඩංගු බවත් අපි දකිමු. දෙවියන් වහන්සේ අපට කෑ හැකි යැයි වදාළ සෑම ගසකින්ම අපි කන්නෙමුද, නැතහොත් අපට කෑමට තහනම් කර ඇති ගසින් අපි කන්නෙමුද? තවද, කුමක් කෑ යුතුද යන තේරීම තුළ, පිළිගන්වන ලද ආහාරය අපි කන්නේ කෙසේද යන පරීක්ෂාවද ඇතුළත් වන බව අපි දකිමු.

At the end of spiritual Israel, in the time of the Millerite movement, the first message was empowered on August 11, 1840. Jehoiakim there represents the Protestants that are then being carried into Babylon to become her daughters. They were confronted with a test when the angel of Revelation ten descended and had a little book open in his hand. Just as Jehoiakim rebelled against Nebuchadnezzar’s demands, and was thereafter led into captivity, the Protestants refused to eat the food in the angel’s hand, based upon the traditions and customs they brought with them out of the Dark Ages.

ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයේ අවසානයේ, එනම් මිලරයිට් ව්‍යාපාරයේ කාලයේදී, පළමු පණිවිඩය 1840 අගෝස්තු 11 දින බලගැන්විනි. එහි යෙහෝයාකීම් නිරූපණය කරන්නේ, එවිට බැබිලෝනියට ගෙන යනු ලබමින් ඇයගේ දූවරුන් බවට පත් වන ප්‍රොටෙස්තන්තුයන්ය. එළිදරව්ව දසවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බැස এসে තම අතෙහි කුඩා පොතක් විවෘතව තිබූ විට, ඔවුන් පරීක්ෂාවකට මුහුණ දුන්නෝය. යෙහෝයාකීම් නෙබුකද්නෙශර්ගේ ඉල්ලීම්වලට විරුද්ධව කැරලි ගසා, එයින් පසු වහල්භාවයට ගෙන යනු ලැබූවාක් මෙන්, ප්‍රොටෙස්තන්තුයෝද අන්ධකාර යුගවලින් තමන් සමඟ ගෙන ආ සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍ර මත පදනම් වී, දූතයාගේ අතෙහි තිබූ ආහාර භුක්ති නොකිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කළහ.

By the spring of 1844, the testing process had reached a “turning point” for Jehoiakim and the Protestants, and just as in the first testing process for spiritual Israel, they “turned” and walked no more with Jesus. In that history Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the Millerites, who chose to eat the little book which was sweet in their mouth, but became bitter in their stomach.

1844 වසරේ වසන්ත සමය වන විට, යෙහෝයාකීම් සහ ප්‍රොටෙස්ටන්ට්වරුන් සඳහා පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය “හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයකට” පැමිණ තිබිණි; ආත්මික ඉශ්‍රායෙල් සඳහා වූ පළමු පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියේදී සිදු වූ පරිදිම, ඔවුහු “හැරී” ගොස් යේසුස් සමඟ තවදුරටත් නොගමන් කළහ. එම ඉතිහාසය තුළ දානියෙල්, හනනියා, මිෂායෙල් සහ අසරියා මුවෙන් මිහිරි වූ නමුත් උදරයේදී තිත්ත වූ කුඩා පොත කෑමට තෝරාගත් මිලෙරයිට්වරුන් නියෝජනය කරති.

If we include Adam and Eve, we have four classic witnesses that the test is represented by the act of eating. We have several prophetic witnesses, that all have the signature of the first and the last. The witness of the test of manna is a first witness, and the test of the Bread of Heaven is both a first test for spiritual Israel, while also being the last witness for ancient Israel. The test of the little book is both the first and the last. It is the end of spiritual Israel’s wandering as the church in the wilderness, and it is the first of those who were chosen to be the final denominated people of God. The Millerites were the beginning of God’s denominated people, which were to be identified as the true horn of Protestantism. There are several witnesses to the testing process that begins when the first message is empowered.

අපි ආදම් සහ හව්වාවද ඇතුළත් කරන්නේ නම්, පරීක්ෂාව ආහාර ගැනීමේ ක්‍රියාවෙන් නිරූපිත වන බවට සම්භාව්‍ය සාක්ෂි හතරක් අපට ඇත. පළමුවනද අවසානද යන දෙකේම ලකුණ දරන අනාවැකිමය සාක්ෂි කිහිපයක්ද අපට ඇත. මන්නා පිළිබඳ පරීක්ෂාවේ සාක්ෂිය පළමු සාක්ෂියක් වන අතර, ස්වර්ගයේ පාන් පිළිබඳ පරීක්ෂාව ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයට පළමු පරීක්ෂාවක් වන අතරම, පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයට අවසාන සාක්ෂියද වේ. කුඩා පොත පිළිබඳ පරීක්ෂාව පළමුවනද අවසානද යන දෙකම වේ. එය වනයෙහි සභාව ලෙස ආත්මික ඉශ්‍රායෙලයේ සැරිසැරීමේ අවසානය වන අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන නාමධාරී ජනතාව වීමට තෝරාගනු ලැබූ අයගේ ආරම්භයද වේ. මිලර්වාදියෝ දෙවියන්වහන්සේගේ නාමධාරී ජනතාවගේ ආරම්භය වූහ; ඔවුන් ප්‍රොටෙස්තන්තිවාදයේ සැබෑ අඟ ලෙස හඳුනාගනු ලැබීමට නියමිත වූහ. පළමු පණිවිඩය බලගන්වනු ලබන විට ආරම්භ වන පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියට සාක්ෂි කිහිපයක් ඇත.

In those processes of testing there arrives a “turning point”, where nearly all of the disciples turn away. At Joshua and Caleb’s testimony all Israel turned away and sought to return to Egypt. At the church in Galilee, the majority of disciples turned away. Because Jesus is the Alpha and Omega, the “turning point” that is represented at the end of the testing process is also illustrated at the beginning of the testing process. When the manna was first provided for ancient Israel, there were those that immediately turned away from the instructions. At Christ’s baptism He turned away and went into the wilderness. Sister White uses the symbol of a turning point in a very informative fashion.

එම පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලි තුළ, ප්‍රායශः සියලුම ශ්‍රාවකයන් හැරී යන “හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක්” පැමිණේ. යෝෂුවා සහ කාලෙබ්ගේ සාක්ෂිය ඉදිරියේ මුළු ඉශ්‍රායෙලයම හැරී ගොස් මිසරයට ආපසු යාමට උත්සාහ කළේය. ගලීලයේ සභාවේදී, ශ්‍රාවකයන්ගෙන් බහුතරය හැරී ගියේය. යේසුස් වහන්සේ ආල්ෆා සහ ඔමේගා වන බැවින්, පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියේ අවසානයේ නිරූපණය වන එම “හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය” පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියේ ආරම්භයේදීද දර්ශනය කෙරේ. පුරාතන ඉශ්‍රායෙලයට මන්නා ප්‍රථම වරට සපයනු ලැබූ විට, උපදෙස්වලින් වහාම හැරී ගිය අය සිටියහ. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බව්තීස්මයේදී, උන්වහන්සේ හැරී වනයට ගියහ. සොහොයුරිය වයිට් හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක සංකේතය ඉතා දැනුම්වත් අන්දමින් භාවිතා කරයි.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement. From that word we understand that the forces are now at work that will usher in the last great conflict between good and evil—between Satan, the prince of darkness, and Christ, the Prince of life. But the coming triumph for the men who love and fear God is as sure as that His throne is established in the heavens.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “ජාතීන්ගේත් සභාවේත් ඉතිහාසයේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයන් වන කාලපරිච්ඡේද තිබේ. මෙම විවිධ අර්බුද පැමිණෙන විට, දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රබල සැලසුම අනුව, එම කාලයට අදාළ ආලෝකය දෙනු ලැබේ. එය පිළිගනු ලැබුවහොත්, ආත්මික ප්‍රගතිය ඇතිවේ; එය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබුවහොත්, ආත්මික පරිහානියත් නෞකාභංගයත් අනුගමනය කරයි. ස්වාමීන්වහන්සේ තම වචනය තුළින්, අතීතයේ ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබූ ආකාරයෙන්ම, අනාගතයේද—සතන්ගේ නියෝජිත බලවේග ඔවුන්ගේ අවසන් විශ්මයජනක ක්‍රියාමාර්ගය සිදුකරන අවසන් සටන දක්වා—සුභාරංචියේ ආක්‍රමණශීලී කාර්යය විවෘත කර දක්වා ඇත. එම වචනයෙන් අපි දැන් ක්‍රියාත්මක වන බලවේගයන් අවබෝධ කරගනිමු; ඒවා යහපත හා නපුර අතර—අන්ධකාරයේ අධිපතියා වන සතන් සහ ජීවනයේ අධිපතියා වන ක්‍රිස්තුස් අතර—අවසන් මහත් සටන ආරම්භ කරවනු ඇත. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේට ප්‍රේම කරන හා උන්වහන්සේට භයබක්තිය දක්වන මනුෂ්‍යයන්ට ලැබෙන එන ජයග්‍රහණය, උන්වහන්සේගේ සිංහාසනය අහස්ගොඩේ ස්ථාපිතව තිබෙන තරම්ම නිශ්චිතය.” Bible Echo, August 26, 1895.

When the manna was first given to ancient Israel, the light for that history was given. At Christ’s baptism the light for that history was given. On August 11, 1840 the light for that history was given. Each of those turning points mark the beginning of a testing process that ultimately ends at another turning point, when the former covenant people turn away and walk with Christ no more.

පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ට මන්නා ප්‍රථම වරට දෙන ලද්දේ යම් විටද, එම ඉතිහාසයට අදාළ ආලෝකය දෙන ලද්දේ එවිටය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයේදී එම ඉතිහාසයට අදාළ ආලෝකය දෙන ලද්දේය. 1840 අගෝස්තු 11 වන දිනද එම ඉතිහාසයට අදාළ ආලෝකය දෙන ලද්දේය. එම හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයන් සෑම එකක්ම, අවසානයේ තවත් හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයකින් නිමාවට පත්වන පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක ආරම්භය සලකුණු කරයි; එහිදී පෙර ගිවිසුමේ ජනතාව හැරී ගොස් තවදුරටත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ නොගමන් කරති.

Because these various testing processes represent both a testing process for the former covenant people and also for the new covenant people, there are two conclusions of the testing process. The conclusion of the testing process, and therefore the final turning point for the Protestants in the Millerite history, was the spring of 1844. The conclusion of the testing process (in the Fall of 1844), or turning point for the Millerites themselves, came after the turning point for the former people of God.

මෙම විවිධ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලීන් පෙර ගිවිසුමේ ජනතාවටත් නව ගිවිසුමේ ජනතාවටත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් නියෝජනය කරන බැවින්, එම පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියට නිගමන දෙකක් ඇත. පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියේ නිගමනය, එසේම මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ ප්‍රොටස්තන්තවරුන් සඳහා අවසාන හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය වූයේ 1844 වසන්ත සමයයි. පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියේ නිගමනය (1844 ශරත් සමයේදී), නැතහොත් මිලෙරයිට්වරුන්ම සඳහා හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය, දෙවියන්වහන්සේගේ පෙර ජනතාව සඳහා වූ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයෙන් පසුව පැමිණියේය.

In the history of Christ, the testing process is identified by his twice cleansing the temple, once at the beginning of his ministry, and then again at the ending of his ministry.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසය තුළ, පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය හඳුනාගනු ලබන්නේ උන්වහන්සේ විසින් දේවමාළිගාව දෙවරක් පවිත්‍ර කළ ක්‍රියාවෙන්ය—එක් වරක් උන්වහන්සේගේ සේවයේ ආරම්භයේදීත්, නැවතත් උන්වහන්සේගේ සේවයේ අවසානයේදීත්.

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “යේසුස්වහන්සේ තම ප්‍රසිද්ධ සේවය ආරම්භ කළ විට, උන්වහන්සේ දේවමාළිගාව එහි පූජාභංගකාර අපවිත්‍රකිරීමෙන් පවිත්‍ර කළසේක. උන්වහන්සේගේ සේවයේ අවසාන ක්‍රියාවන් අතර, දේවමාළිගාවේ දෙවන පවිත්‍ර කිරීමද විය. එලෙසම, ලෝකයට අනතුරු ඇඟවීම සඳහා වන අවසාන කාර්යයේදී, සභාවන්ට පැහැදිලිව වෙනස් වූ ආරාධනා දෙකක් කරනු ලැබේ. දෙවන දූතයාගේ පණිවුඩය මෙසේ ය: ‘බබිලෝනිය වැටුණේය, වැටුණේය, ඒ මහත් නගරය; මක්නිසාද ඇය සියලු ජාතීන්ට තම වේශ්‍යාචාරයේ උදහසේ මිදියුස පානය කරවූ නිසාය’ (එළිදරව් 14:8). තෙවන දූතයාගේ පණිවුඩයේ මහත් හඬෙහිද, ස්වර්ගයෙන් හඬක් ඇසෙන්නේ මෙසේ කියමිනි: ‘මාගේ සෙනඟෙනි, ඔබලා ඇගේ පාපවල හවුල්කරුවන් නොවනු පිණිසත්, ඔබලා ඇගේ වසංගතයන්ගෙන් නොලබනු පිණිසත්, ඇගෙන් නික්ම එන්න. මක්නිසාද ඇගේ පාප ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී ඇති අතර, දෙවියන්වහන්සේ ඇගේ අයුතුකම් සිහි කළසේක’ (එළිදරව් 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

The testing process of the two temple cleansings of Christ is aligned with Malachi chapter three, in the writings of the Spirit of Prophecy.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කළ අවස්ථා දෙකේ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය, අනාගතවාණියේ ආත්මයේ ලේඛනවල මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදය සමඟ සමාන්තර වේ.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “ලෝකයේ මිලදීගන්නන් හා විකුණන්නන්ගෙන් දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කළ විට, යේසුස්වහන්සේ හෘදය පාපයේ අපවිත්‍රතාවයෙන්—පෘථිවීය ආශාවන්ගෙන්, ආත්මාර්ථකාමී වාසනාවන්ගෙන්, ප්‍රාණය දූෂිත කරන දුෂ්ට පුරුදුවලින්—පවිත්‍ර කිරීම සඳහා තම මෙහෙවර ප්‍රකාශ කළසේක. ‘ස්වාමීන්වහන්සේ, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner's fire, and like fullers' soap: and he shall sit as a refiner and purifier of silver.’ මලාකි 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

The cleansing of God’s people represents the testing process that is repeatedly identified with several lines of prophecy. Every reference, beginning with Adam and Eve unto the Millerite history represents the cleansing of the one hundred and forty-four thousand.

දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ පවිත්‍රීකරණය, අනාවැකි රේඛා කිහිපයක් සමඟ නැවත නැවතත් සම්බන්ධ කර හඳුනාගනු ලබන පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියට නියෝජනය වේ. ආදම් සහ ඒවගෙන් ආරම්භ වී මිලරයිට් ඉතිහාසය දක්වා වූ සෑම යොමුකිරීමක්ම එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ පවිත්‍රීකරණය නියෝජනය කරයි.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> “මෙම භූමියේ ඉතිහාසයේ අවසාන දවස්වලදී, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පවත්වන උන්වහන්සේගේ ජනතාව සමඟ ඇති උන්වහන්සේගේ ගිවිසුම අලුත් කරනු ලැබිය යුතුය.” Review and Herald, February 26, 1914.

The cleansing process of the one hundred and forty-four thousand is the first reference in the book of Daniel, which is the first book of the two books that together represent the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before human probation closes. The cleansing process of the one hundred and forty-four thousand is also represented as the sealing process. When the first message of the cleansing, sealing process of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001, it was a turning point for the church and for the world. In Revelation chapter eighteen, the angel that lightens the world with his glory then arrived. Yet in Revelation eighteen, the angel is not represented as having anything to eat in his hand—but it is there. The little book is there. It can be easily recognized by those who choose to eat the methodology represented as “line upon line,” by the prophet Isaiah.

එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ පවිත්‍ර කිරීමේ ක්‍රියාවලිය දානියෙල් පොතෙහි ඇති ප්‍රථම සඳහන් කිරීම වන අතර, මනුෂ්‍යයන්ගේ කරුණාකාලය අවසන් වීමට අල්ප වේලාවකට පෙර මුද්‍රාව විවෘත කරනු ලබන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව නියෝජනය කරන පොත් දෙකෙන් පළමුවන පොතද එයයි. එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ පවිත්‍ර කිරීමේ ක්‍රියාවලිය මුද්‍රා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ලෙසද නිරූපණය කර ඇත. එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ පවිත්‍ර කිරීමේ, මුද්‍රා කිරීමේ ක්‍රියාවලියේ පළමු පණිවිඩය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ආරම්භ වූ විට, එය සභාවටත් ලෝකයටත් හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් විය. එවිට ලෝකය තම මහിമාවෙන් ආලෝකවත් කරන දූතයා එළිදරව් 18 වන පරිච්ඡේදයේ පැමිණියේය. එහෙත් එළිදරව් 18 හි, එම දූතයාගේ අතෙහි කෑමට යමක් තිබෙන බව නිරූපණය කර නැත—නමුත් එය එහි ඇත. කුඩා පොත එහි ඇත. අනාගතවක්තෘ යෙසායා විසින් “පේළිය මත පේළිය” ලෙස නියෝජනය කරන ලද ක්‍රමවේදය භුක්ති කිරීමට තෝරාගන්නන්ට එය පහසුවෙන් හඳුනාගත හැකිය.

By laying “line upon line” we understand that when Christ descended on September 11, 2001, he also had a “little book” which had been represented as “manna”, the “bread of heaven” and the “little book”. But on September 11, 2001, the former chosen people, represented by Jehoiakim, chose to hold to the customs and traditions of Adventism, and then began their march into the captivity of Babylon which will be complete at the Sunday law.

“පේළිය පිට පේළිය” තබා බැලීමෙන් අපි මෙය අවබෝධ කරගනිමු: ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින අවතීර්ණ වූ විට, උන්වහන්සේ සතුව “කුඩා පොතක්” ද තිබුණේය; එය “මන්නා”, “ස්වර්ගයේ ආහාරය”, සහ “කුඩා පොත” ලෙස නිරූපණය කර තිබුණේය. නමුත් 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, යෙහෝයකීම් විසින් නියෝජනය කරනු ලැබූ පෙර තෝරාගත් ජනතාව, ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ චාරිත්‍ර හා සම්ප්‍රදායන් තදින් අල්ලා සිටීමට තෝරාගත්හ; එවිට ඔවුහු ඉරිදා නීතියේදී සම්පූර්ණ වන්නාවූ බැබිලෝනියේ වහල්භාවය කරා යන තමන්ගේ ගමන ආරම්භ කළහ.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “මම නිව්යෝර්ක් නගරය ජලප්ලාවන තරංගයකින් ගසාගෙන යනු ඇතැයි ප්‍රකාශ කර ඇති බව කියන වචනය දැන් පැමිණෙන්නේද? මෙය මම කිසිදා නොකියමි. එහි මහත් ගොඩනැගිලි තට්ටුවෙන් තට්ටුව ඉහළට නැඟී යනවා මා බලා සිටියදී, ‘ස්වාමීන්වහන්සේ පොළොව භයානක ලෙස කම්පා කිරීමට නැඟී සිටින විට කොතරම් භයානක දර්ශන සිදුවනු ඇත්ද! එවිට එළිදරව් 18:1–3 හි වචන සම්පූර්ණ වනු ඇත’ යැයි මම කීවෙමි. එළිදරව් පොතේ අටළොස්වන පරිච්ඡේදය සම්පූර්ණයෙන්ම පොළොව මත පැමිණෙන්නාවූ දේ පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමකි. නමුත් නිව්යෝර්ක් පිළිබඳ විශේෂයෙන් පැමිණෙන්නේ කුමක්ද යන්න ගැන මට කිසිදු විශේෂ ආලෝකයක් නොමැත; මම දන්නා එකම දෙය නම්, එක් දිනක එහි මහත් ගොඩනැගිලි දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ පෙරළීමෙන් හා උඩු යටිකුරු කිරීමෙන් බිම හෙළනු ලබන බවය. මට දී ඇති ආලෝකයෙන්, විනාශය ලෝකය තුළ තිබෙන බව මම දනිමි. ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් එක් වචනයක්, උන්වහන්සේගේ ප්‍රබල බලයේ එක් ස්පර්ශයක් පමණක්, එවිට මේ දැවැන්ත ගොඩනැගිලි කඩා වැටෙනු ඇත. අපට සිතාගත නොහැකි තරම් භයානක දර්ශන සිදුවනු ඇත.” Review and Herald, July 5, 1906.

When the “great buildings” of “New York” were “thrown down by the turning and overturning of God’s power,” on September 11, 2001, the light of the angel of Revelation eighteen filled the whole earth, for a turning point had come in the history of the earth beast of Revelation thirteen.

2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, “දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ හැරවීමත් පෙරළීමත් මගින්” “නිව්යෝර්ක්” හි “මහා ගොඩනැගිලි” “බිම හෙළනු ලැබූ” විට, එළිදරව් 13 හි පෘථිවි මෘගයාගේ ඉතිහාසයෙහි හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් පැමිණ තිබූ බැවින්, එළිදරව් 18 හි දූතයාගේ ආලෝකය මුළු පොළොවම පුරවා දැමීය.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “ජාතීන්ගේත් සභාවේත් ඉතිහාසයේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයන් වන කාලපරිච්ඡේද තිබේ. දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රවර්තනය තුළ, මේ විවිධ අර්බුද පැමිණෙන විට, ඒ කාලයට අදාළ ආලෝකය දෙනු ලැබේ. එය පිළිගනු ලැබුවහොත්, ආත්මික ප්‍රගතිය ඇතිවේ; එය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබුවහොත්, ආත්මික පිරිහීමත් නාශයට පත්වීමත් අනුව පැමිණේ.” Bible Echo, August 26, 1895.

When the light of the angel of Revelation eighteen arrived on September 11, 2001, those who received the light progressed spiritually and those who rejected the light declined spiritually, and began their rebellious journey onward to their final turning point of the Sunday law, where they forever make shipwreck of their profession as the messengers of the third angel. Those in Galilee that turned away and walked no more with Christ in John 6:66, were turning away from the light that had first arrived at his baptism, which is where the first message of that testing history was empowered. In Daniel chapter one, two classes of worshippers are illustrated in the history when the first message is empowered. Jehoiakim represents those that make shipwreck of faith, and Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the faithful.

එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ ආලෝකය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින පැමිණි කල, එම ආලෝකය පිළිගත් අය ආත්මික වශයෙන් ප්‍රගතියට පත්වූහ; එම ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කළ අය ආත්මික වශයෙන් පිරිහී, ඉරිදා නීතිය යන තමන්ගේ අවසාන හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය කරා යන කැරලිමය ගමන ආරම්භ කළහ. එහිදී තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩකරුවන් වශයෙන් තමන්ගේ ප්‍රකාශිත සේවය ඔව්හු සදාකාලිකව නෞකාව බිඳ වැටීමකට පත් කරති. යොහන් 6:66 හි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වෙතින් හැරී ගොස් තවත් ඔහු සමඟ නොපැමිණි ගලීලයේ අය, ඔහුගේ බෞතිස්මයේදී ප්‍රථමයෙන් පැමිණි ආලෝකයෙන්ම හැරී යමින් සිටියහ; එය එම පරීක්ෂාකාරී ඉතිහාසයේ පළමු පණිවුඩය බලගැන්වූ ස්ථානය විය. දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදයේ, පළමු පණිවුඩය බලගැන්වෙන ඉතිහාසයේදී ආරാധක කණ්ඩායම් දෙකක් නිරූපණය කර ඇත. යෙහෝයාකීම් විශ්වාසය නෞකාව බිඳ වැටීමකට පත් කරන අය නියෝජනය කරයි; දානියෙල්, හනන්යා, මිෂායෙල් සහ අසර්යා විශ්වාසවන්තයන් නියෝජනය කරති.

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. And the king spake unto Ashpenaz the master of his eunuchs, that he should bring certain of the children of Israel, and of the king’s seed, and of the princes; Children in whom was no blemish, but well favoured, and skilful in all wisdom, and cunning in knowledge, and understanding science, and such as had ability in them to stand in the king’s palace, and whom they might teach the learning and the tongue of the Chaldeans. And the king appointed them a daily provision of the king’s meat, and of the wine which he drank: so nourishing them three years, that at the end thereof they might stand before the king. Now among these were of the children of Judah, Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. But Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank: therefore he requested of the prince of the eunuchs that he might not defile himself. Daniel 1:1-8.

> යූදාහි රජ වූ යෙහෝයකීම්ගේ රාජ්‍යකාලයේ තුන්වන අවුරුද්දේ බැබිලෝනියේ රජ වූ නෙබුකද්නෙශර් යෙරුසලමට පැමිණ එය වටලාගත්තේය. සමිඳාණන් යූදාහි රජ වූ යෙහෝයකීම්ද දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවේ භාජනවලින් කොටසක්ද ඔහුගේ අතට පාවා දුන්සේක. ඔහු ඒවා ෂිනාර් දේශයට, තම දෙවියාගේ ගෘහයට ගෙන ගොස්, එම භාජන තම දෙවියාගේ භාණ්ඩාගාර ගෘහයේ තැබුවේය. එවිට රජ තම නපුංසකයන්ගේ ප්‍රධානියා වූ අෂ්පෙනස්ට කතා කොට, ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන්ගෙන්ද රාජවංශයෙන්ද ප්‍රභූවරුන්ගෙන්ද කිහිපදෙනෙකු ගෙන එන ලෙස ආඥා කළේය. ඔවුන් වූයේ කිසි දෝෂයක් නැති, රූපයෙන් ලාභණ්‍ය වූ, සියලු ප්‍රඥාවෙහි දක්ෂ, දැනුමෙන් නිපුණ, විද්‍යාව තේරුම්ගන්නා, රජුගේ මාලිගාවේ සිටීමට හැකියාව ඇති තරුණයන්ය; ඔවුන්ට කල්දිවරුන්ගේ ශාස්ත්‍රය හා භාෂාව ඉගැන්විය හැකි විය. තවද රජ ඔවුන්ට රජුගේ ආහාරයෙන්ද ඔහු බොන වයින්වලින්ද දිනපතා කොටසක් නියම කළේය; මෙසේ ඔවුන් අවුරුදු තුනක් පෝෂණය කර, ඒ කාලය අවසානයේ ඔවුන් රජු ඉදිරියෙහි සිටින ලෙසය. මේ අය අතර යූදා පුත්‍රයන්ගෙන් දානියෙල්, හනන්‍යා, මීෂායෙල් සහ අසරියා සිටියෝය. නපුංසකයන්ගේ ප්‍රධානියා ඔවුන්ට නම් දුන්නේය: දානියෙල්ට බෙල්තෙෂස්සර් යන නාමයද, හනන්‍යාට ෂද්‍රක් යන නාමයද, මීෂායෙල්ට මේෂක් යන නාමයද, අසරියාට අබේද්නෙගෝ යන නාමයද දුන්නේය. එහෙත් දානියෙල් රජුගේ ආහාර කොටසින් හෝ ඔහු බොන වයින්වලින් හෝ තමන් අපවිත්‍ර නොකරගන්නා ලෙස තම හදවත තුළ තීරණය කළේය. එබැවින් තමන් අපවිත්‍ර නොවනු පිණිස නපුංසකයන්ගේ ප්‍රධානියාගෙන් අවසර ඉල්ලා සිටියේය. දානියෙල් 1:1-8.

Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah were the children of Judah. They were made into eunuchs, thus representing the final generation of Adventism. Nebuchadnezzar, as many ancient kings, had the four Judean youths castrated, to remove any concerns the king might have when they served as slaves and interacted with the king’s wives and concubines.

දානියෙල්, හනන්යියා, මිෂායෙල් සහ අසර්යියා යූදාගේ පුත්‍රයෝ වූහ. ඔවුන් නපුංසකයන් බවට පත්කරනු ලැබුවේය; එසේ ඔවුන් අඩ්වෙන්ටිස්මයේ අවසාන පරම්පරාව නියෝජනය කළහ. නෙබුකද්නෙෂර්ද, බොහෝ ප්‍රාචීන රජවරුන් මෙන්, යූදායේ තරුණයන් සිව්දෙනා අණ්ඩකෝෂහරණයට ලක් කළේය; එය, ඔවුන් දාසයන් ලෙස සේවය කරමින් රජුගේ භාර්යාවන් හා උපභාර්යාවන් සමඟ සම්බන්ධ වන විට රජුට ඇති විය හැකි කිසිදු සැකයක් ඉවත් කිරීම සඳහාය.

Symbolically it represents the final generation of Adventism, for there would be no more line of Judah after these four. Four is a symbol of worldwide, and thus represents the final generation of Seventh-day Adventists around the world who recognize September 11, 2001, as a fulfillment of God’s prophetic Word.

සංකේතාත්මක ලෙස එය ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ අවසාන පරම්පරාව නියෝජනය කරයි, මක්නිසාද මෙම සිව්දෙනාට පසුව යූදාගේ තවත් පරම්පරාවක් නොතිබෙන බැවිනි. හතර යනු ලෝකව්‍යාප්තභාවයේ සංකේතයක් වන අතර, එම නිසා 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින දෙවියන්වහන්සේගේ പ്രവචන වචනයේ ඉටුවීමක් ලෙස හඳුනාගන්නා ලෝකය පුරා සිටින සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුන්ගේ අවසාන පරම්පරාව එයින් නියෝජනය කරයි.

Those Seventh-day Adventists are the subject of God’s prophetic Word, for they are those called to be the one hundred and forty-four thousand. Yet their prophetic heritage began with the rebellion of their fathers, in 1863. That initial rebellion is almost impossible to recognize for it has been covered by the traditions and customs of four generations of escalating rebellion. Though difficult to recognize it must be seen and acknowledged, as Daniel ultimately does in Daniel chapter nine. He did so by recognizing the truth located in God’s prophetic Word.

එම සත්වන දින අඩ්වෙන්ටිස්වරු දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනයේ විෂයය වෙති; මක්නිසාද ඔවුන් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක් ලෙස කැඳවනු ලැබූවෝ වෙති. එහෙත් ඔවුන්ගේ අනාවැකිමය උරුමය ආරම්භ වූයේ 1863 දී ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ කැරැල්ලෙන්ය. එම ආරම්භක කැරැල්ල හඳුනාගැනීම සම්පූර්ණයෙන්ම වාගේ අසීරුය, මන්ද එය පරම්පරා හතරක් පුරා වැඩිවෙමින් ගිය කැරැල්ලේ සම්ප්‍රදායයන් හා චාරිත්‍රයන්ගෙන් ආවරණය කරනු ලැබ තිබෙන බැවිනි. එය හඳුනාගැනීම අසීරු වුවද, දානියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල් අවසානයේ කළාක් මෙන්, එය දැක පිළිගත යුතුය. ඔහු එසේ කළේ දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය තුළ පිහිටා ඇති සත්‍යය හඳුනාගැනීමෙනි.

The rebellion that Daniel and the three worthies directly descended from, was their father’s refusal to remain separate from the heathen influences that surrounded them. In 1863, Laodicean Adventism returned to the biblical methodology of apostate Protestantism and Catholicism, to uphold their rejection of Miller’s identification of the “seven times” of Leviticus twenty-six. That rebellion for Daniel and the three worthies was represented by king Hezekiah.

දානියෙල් සහ ගෞරවනීය තිදෙනා සෘජුවම උරුම කරගත්තේ, ඔවුන් වටා පවතින අනාගාරික බලපෑම්වලින් වෙන්ව සිටීමට ඔවුන්ගේ පියා ප්‍රතික්ෂේප කළ කැරැල්ලය. 1863 දී, ලාඔදිකේයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මය, ලෙවිකථාව විසිහයහි “සත් වාර” පිළිබඳ මිලර් කළ හඳුනාගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කළ තම ස්ථාවරය රැකගැනීම සඳහා, පථභ්‍රഷ്ട ප්‍රොටෙස්තන්තිවාදය හා කතෝලිකත්වයේ බයිබලීය ක්‍රමවේදය වෙත නැවත හැරී ගියේය. දානියෙල් සහ ගෞරවනීය තිදෙනා සම්බන්ධයෙන් එම කැරැල්ල, හෙසකියා රජු විසින් නිරූපණය කරනු ලැබීය.

King Hezekiah pled with the Lord not to die, and his prayer was answered when the Lord gave him another 15 years. In doing so, he then fathered Manasseh, one of the most wicked kings of Judah, but also the king that marks the beginning of the progressive seven-step conquering and enslavement of Judah. In 1856, the True Witness came to knock on Laodicean Adventism’s door, but they chose to live and not die to self. By 1863, they had rebuilt “Jericho” and started the escalating rebellion that ultimately prevented them from recognizing September 11, 2001 as the beginning of their three-step journey into the slavery of spiritual Babylon that ends at the Sunday law.

හෙසකියා රජු මරණයට පත් නොවීමට ස්වාමීන්වහන්සේට යාච්ඤා කළේය; ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහුට තවත් අවුරුදු 15ක් දුන් විට ඔහුගේ යාච්ඤාවට පිළිතුරු ලැබිණ. එසේ කළ බැවින්, ඔහු යූදාහි අතිශයින් දුෂ්ට රජුන්ගෙන් එක් අයෙකු වූ මනස්සේව ද පියා විය; එසේම යූදා ජනයා ජයගෙන වහල්භාවයට පත් කිරීමේ ක්‍රමයෙන් වැඩිවන අදියර හතක ආරම්භය සලකුණු කරන රජාද ඔහුය. 1856 දී, සත්‍ය සාක්ෂිකරු ලාඕදීකීය ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ දොරට තට්ටු කිරීමට පැමිණියේය; එහෙත් ඔවුහු ජීවත් වීමට තෝරාගෙන, තමන්ටම මැරීමට තෝරා නොගත්හ. 1863 වන විට, ඔවුහු “යේරීකෝව” නැවත ගොඩනඟා, ක්‍රමයෙන් උත්සන්න වූ කැරැල්ල ආරම්භ කළහ; එය අවසානයේ, ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වන ආත්මික බබිලෝනියේ වහල්භාවය වෙත ඔවුන්ගේ පියවර තුනක ගමනේ ආරම්භය ලෙස 2001 සැප්තැම්බර් 11 හඳුනාගැනීම ඔවුන්ට වැළැක්වීය.

For king Hezekiah, 1863 came when his prayer to live was granted. The Lord provided a sign that his prayer had been accepted. God confirmed the prayer by moving the sun, and the Babylonians saw the activity of God in the heavens, though they knew not what it meant. The Babylonians then came to Jerusalem to find out about the God who had the power to control the sun. Instead of glorifying the God of Heaven, king Hezekiah, instead of dying to self, chose to glorify his temple and city instead of the God who had chosen to place His name in that temple and city.

ජීවත් වීමට කළ තම යාච්ඤාව පිළිගෙන දෙන ලද අවස්ථාවේ, හෙසකියා රජුට 1863 පැමිණියේය. ඔහුගේ යාච්ඤාව පිළිගනු ලැබූ බවට ස්වාමින්වහන්සේ ලකුණක් දුන් සේක. දෙවියන්වහන්සේ සූර්යයා චලනය කිරීමෙන් එම යාච්ඤාව සනාථ කළ අතර, එහි අර්ථය කුමක්දැයි ඔවුන් නොදැන සිටියද, බැබිලෝනීයෝ ස්වර්ගවල දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියාව දුටුවෝය. එවිට සූර්යයා පාලනය කිරීමට බලය ඇති දෙවියන්වහන්සේ ගැන දැනගැනීමට බැබිලෝනීයෝ යෙරුසලමට ආවෝය. නමුත් ස්වර්ගයේ දෙවියන්වහන්සේට ගෞරවය දෙනු වෙනුවට, හෙසකියා රජු, තමන්වම අත්හැර දමනු වෙනුවට, තම නාමය එම මාලිගාවෙහි සහ නගරයෙහි තැබීමට තෝරාගත් දෙවියන්වහන්සේ වෙනුවට, තම මාලිගාවටත් නගරයටත් ගෞරවය දීමට තෝරාගත්තේය.

That rebellion brought the prophecy that children from his blood line would become slaves and eunuchs in Babylon. Those children were Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah, and represent the spiritual final generation of those Seventh-day Adventists that recognize September 11, 2001 as a turning point in the history of the nations of the world and of the church, when the light is given that is to test and seal the one hundred and forty-four thousand.

එම කැරැල්ල, ඔහුගේ වංශ රේඛාවෙන් උපන් දරුවන් බබිලෝනියේ දාසයන් සහ නපුංසකයන් වනු ඇති බවට වූ අනාවැකිය ගෙන ආවේය. එම දරුවන් වූයේ දානියෙල්, හනන්යා, මිෂායෙල් සහ අසරියාය; ඔවුහු, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනි දින ලෝක ජාතීන්ගේද සභාවේද ඉතිහාසයේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් ලෙස හඳුනාගන්නා, එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස පරීක්ෂා කර මුද්‍රා තැබීමට දෙනු ලබන ආලෝකය ලැබෙන විට, එම සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරුන්ගේ ආත්මික අවසාන පරම්පරාව නියෝජනය කරති.

> In those days was Hezekiah sick unto death. And the prophet Isaiah the son of Amoz came to him, and said unto him, Thus saith the Lord, Set thine house in order; for thou shalt die, and not live. Then he turned his face to the wall, and prayed unto the Lord, saying, I beseech thee, O Lord, remember now how I have walked before thee in truth and with a perfect heart, and have done that which is good in thy sight. And Hezekiah wept sore. And it came to pass, afore Isaiah was gone out into the middle court, that the word of the Lord came to him, saying, Turn again, and tell Hezekiah the captain of my people, Thus saith the Lord, the God of David thy father, I have heard thy prayer, I have seen thy tears: behold, I will heal thee: on the third day thou shalt go up unto the house of the Lord. And I will add unto thy days fifteen years; and I will deliver thee and this city out of the hand of the king of Assyria; and I will defend this city for mine own sake, and for my servant David’s sake. And Isaiah said, Take a lump of figs. And they took and laid it on the boil, and he recovered. And Hezekiah said unto Isaiah, What shall be the sign that the Lord will heal me, and that I shall go up into the house of the Lord the third day? And Isaiah said, This sign shalt thou have of the Lord, that the Lord will do the thing that he hath spoken: shall the shadow go forward ten degrees, or go back ten degrees? And Hezekiah answered, It is a light thing for the shadow to go down ten degrees: nay, but let the shadow return backward ten degrees. And Isaiah the prophet cried unto the Lord: and he brought the shadow ten degrees backward, by which it had gone down in the dial of Ahaz. At that time Berodachbaladan, the son of Baladan, king of Babylon, sent letters and a present unto Hezekiah: for he had heard that Hezekiah had been sick. And Hezekiah hearkened unto them, and shewed them all the house of his precious things, the silver, and the gold, and the spices, and the precious ointment, and all the house of his armour, and all that was found in his treasures: there was nothing in his house, nor in all his dominion, that Hezekiah shewed them not. Then came Isaiah the prophet unto king Hezekiah, and said unto him, What said these men? and from whence came they unto thee? And Hezekiah said, They are come from a far country, even from Babylon. And he said, What have they seen in thine house? And Hezekiah answered, All the things that are in mine house have they seen: there is nothing among my treasures that I have not shewed them. And Isaiah said unto Hezekiah, Hear the word of the Lord. Behold, the days come, that all that is in thine house, and that which thy fathers have laid up in store unto this day, shall be carried into Babylon: nothing shall be left, saith the Lord. And of thy sons that shall issue from thee, which thou shalt beget, shall they take away; and they shall be eunuchs in the palace of the king of Babylon. Then said Hezekiah unto Isaiah, Good is the word of the Lord which thou hast spoken. And he said, Is it not good, if peace and truth be in my days? And the rest of the acts of Hezekiah, and all his might, and how he made a pool, and a conduit, and brought water into the city, are they not written in the book of the chronicles of the kings of Judah? And Hezekiah slept with his fathers: and Manasseh his son reigned in his stead. 2 Kings 20:1–21.

> ඒ දවස්වල හෙසකියා මරණාසන්නව අසනීපව සිටියේය. අමොස්ගේ පුත් අනාගතවක්තෘ යෙසායා ඔහු වෙත පැමිණ ඔහුට මෙසේ කීවේය: ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක, “නුඹ මැරෙන බැවින්, ජීවත් නොවන්නේය; එබැවින් නුඹේ ගෘහකාරකම් පිළිවෙළට සකස් කරව.” එවිට ඔහු තම මුහුණ බිත්තිය දෙසට හරවා ස්වාමීන්වහන්සේට යාච්ඤා කරමින් මෙසේ කීවේය: “අහෝ ස්වාමීනි, මම ඔබ ඉදිරියෙහි සත්‍යයෙන්ද සම්පූර්ණ හෘදයකින්ද හැසිරී, ඔබගේ ඇස් ඉදිරියේ යහපත් දෙය කළ අයුරු දැන් සිහි කරනු මැනව.” හෙසකියා දැඩි ලෙස අඬුවේය. යෙසායා මැද මළුවෙන් පිටතට නොගොස් සිටියදීම ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඔහුට පැමිණ මෙසේ කීවේය: “නැවත හැරී ගොස් මාගේ ජනතාවගේ නායකයා වන හෙසකියාට කියව, ‘ස්වාමීන්වහන්සේ, එනම් නුඹේ පියා වූ දාවිත්ගේ දෙවියන්වහන්සේ, මෙසේ වදාරන සේක: නුඹේ යාච්ඤාව මම ඇසීමි; නුඹේ කඳුළු මම දැකීමි. මෙන්න, මම නුඹ සුව කරමි. තුන්වන දින නුඹ ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහයට නැඟී යන්නේය. තවද මම නුඹේ දිනවලට අවුරුදු පහලොවක් එක් කරමි; අෂූර් රජුගේ අතින් නුඹත් මේ නගරයත් මම ගළවන්නෙමි; මාගේ නිසාද මාගේ සේවක දාවිත්ගේ නිසාද මම මේ නගරය ආරක්ෂා කරන්නෙමි.’” එවිට යෙසායා කීවේය: “අත්තික්කා ගුලියක් ගෙනෙන්න.” ඔවුහු එය ගෙන ගෙඩිය මත තැබූහ; ඔහු සුව ලැබුවේය. හෙසකියා යෙසායාගෙන් මෙසේ ඇසුවේය: “ස්වාමීන්වහන්සේ මට සුව දෙන බවත්, මම තුන්වන දින ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහයට නැඟී යන බවත් දැනගැනීමට ලකුණ කුමක්ද?” යෙසායා කීවේය: “ස්වාමීන්වහන්සේ තමන් වදාරා ඇති මේ දෙය ඉටු කරන බවට ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් නුඹට මේ ලකුණ ලැබෙන්නේය: සෙවණැල්ල අංශක දහයක් ඉදිරියට යාවාද, නැතහොත් අංශක දහයක් පසුපසට හැරී යාවාද?” හෙසකියා පිළිතුරු දෙමින් කීවේය: “සෙවණැල්ල අංශක දහයක් පහළට යාම සුළු දෙයකි; එසේ නොව, සෙවණැල්ල අංශක දහයක් පසුපසට හැරී යාවා.” එවිට අනාගතවක්තෘ යෙසායා ස්වාමීන්වහන්සේට කෑගසා යාච්ඤා කළේය; අහාස්ගේ සූර්යඝටිකාවේ සෙවණැල්ල පහළට ගොස් තිබූ අංශක දහයක් ඔහු පසුපසට හැරෙවූසේක. එම කාලයේ බබිලෝනියේ රජු වූ බලදාන්ගේ පුත් බෙරෝදක්බලාදාන් හෙසකියා වෙත ලිපිද තෑග්ගක්ද යැවුවේය; මන්ද හෙසකියා අසනීපව සිටි බව ඔහු අසා තිබුණි. හෙසකියා ඔවුන්ට සවන්දී, තම අගනා දේවල් සියල්ල තිබූ ගෘහයද, රිදීද, රන්ද, සුවඳ ද්‍රව්‍යද, අගනා තෙල්ද, ඔහුගේ සියලු ආයුධාගාරයද, ඔහුගේ ගබඩාවල තිබූ සියල්ලද ඔවුන්ට පෙන්වීය. ඔහුගේ ගෘහය තුළවත්, ඔහුගේ සියලු ආධිපත්‍යය තුළවත්, හෙසකියා ඔවුන්ට නොපෙන්වූ කිසිවක් නොවීය. එවිට අනාගතවක්තෘ යෙසායා හෙසකියා රජු වෙත පැමිණ ඔහුට මෙසේ කීවේය: “මේ මිනිස්සු මොනවා කීවෝද? ඔවුන් නුඹ වෙත ආවේ කොහෙන්ද?” හෙසකියා කීවේය: “ඔවුන් දුර රටකින්, එනම් බබිලෝනියෙන් පැමිණියෝය.” එවිට ඔහු කීවේය: “ඔවුන් නුඹේ ගෘහය තුළ කුමක් දුටුවෝද?” හෙසකියා පිළිතුරු දෙමින් කීවේය: “මාගේ ගෘහය තුළ තිබෙන සියල්ලම ඔවුන් දුටුවෝය; මාගේ ගබඩාවල ඔවුන්ට නොපෙන්වූ කිසිවක් නැත.” එවිට යෙසායා හෙසකියාට මෙසේ කීවේය: “ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසව. මෙන්න, දවස් එනවා; එවිට නුඹේ ගෘහය තුළ තිබෙන සියල්ලද, නුඹේ පියවරුන් අද දක්වා රැස්කර ගබඩාකර තිබූ සියල්ලද බබිලෝනියට ගෙනයනු ලැබේ; කිසිවක් ඉතිරි නොවන්නේය, ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරන සේක. තවද නුඹෙන් උපදින, නුඹ ජනිත කරන නුඹේ පුත්‍රයන්ගෙන් සමහරෙක් ඔවුන් රැගෙන යනු ඇත; ඔවුහු බබිලෝනියේ රජුගේ මාලිගාවේ නපුංසකයන් වන්නෝය.” එවිට හෙසකියා යෙසායාට මෙසේ කීවේය: “ඔබ කී ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය යහපත්ය.” ඔහු තවද කීවේය: “මාගේ දවස්වලදී සමාදානයද සත්‍යයද තිබේ නම්, එය යහපත් නොවේද?” හෙසකියාගේ අනෙකුත් ක්‍රියාද, ඔහුගේ සම්පූර්ණ බලවත්කමද, ඔහු පොකුණක් හා ජලමාර්ගයක් සාදා නගරයට වතුර ගෙනා ආකාරයද, ඒවා යූදා රජුන්ගේ වංශකතා පොතෙහි ලියා නැද්ද? හෙසකියා තම පියවරුන් සමඟ නිදාගත්තේය; ඔහුගේ පුත් මනස්සේ ඔහු වෙනුවට රජකම් කළේය. 2 රාජාවලිය 20:1–21.

The next verse says:

ඊළඟ පදය මෙසේ කියයි:

> Manasseh was twelve years old when he began to reign, and reigned fifty and five years in Jerusalem. And his mother’s name was Hephzibah. 2 Kings 21:1.

> මනස්සේ රජකම් කිරීමට ආරම්භ කළ විට වයස අවුරුදු දොළහක් විය; ඔහු යෙරුසලෙමහි අවුරුදු පනස් පහක් රජකම් කළේය. ඔහුගේ මවගේ නාමය හෙෆ්සිබාය. 2 රාජාවලිය 21:1.

What would have been the result if king Hezekiah had accepted the Lord’s will, and simply got his house in order and died? He was given fifteen extra years, and three years later wicked Manasseh was born. What would have happened in 1856, if Adventism had accepted the transition from Philadelphia unto Laodicea and got their house in order and left the foundational truths of William Miller intact? I suppose we will never know the answer to that question, but what we do know is that “Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank.”

හෙසකියා රජු ස්වාමීන්වහන්සේගේ කැමැත්ත පිළිගෙන, සරලව තම ගෘහකාර්යයන් පිළිවෙළකට සකස් කර මරණයට පත්ව සිටියේ නම්, එහි ප්‍රතිඵලය කුමක් වී තිබුණේද? ඔහුට අතිරේක වසර පහළොවක් දෙන ලදී, සහ වසර තුනකට පසු දුෂ්ට මනස්සේ උපන්නා. 1856 දී ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය ෆිලදෙල්ෆියා සිට ලවොදිකියා දක්වා වූ සංක්‍රමණය පිළිගෙන, තම ගෘහය පිළිවෙළකට සකස් කර, විලියම් මිලර්ගේ මූලික සත්‍යයන් අඛණ්ඩව අකලංකව තබාගෙන සිටියේ නම්, කුමක් සිදුවී තිබුණේද? මම සිතන්නේ ඒ ප්‍රශ්නයට පිළිතුර අප කිසිදා නොදැනගන්නා බවය; එහෙත් අප දන්නා දෙය නම්, “දානියෙල් තම සිත තුළ තීරණය කළේ, රජුගේ ආහාර කොටසින් හෝ ඔහු පාන කළ වයින්වලින් හෝ තමන් අපවිත්‍ර කර නොගන්නා බවය.”

We will continue Daniel chapter one in the next article.

අපි ඊළඟ ලිපියේදී දානියෙල් පොතේ පළමු පරිච්ඡේදය තවදුරටත් අඛණ්ඩව විමසා බලමු.

Back to Articles