Article

# දානියෙල්ගේ පොත - විසි හයවෙනි අංකය

නෙබුකද්නෙශර්ගේ සත් කාලය: පිළිම නමස්කාරය, පාපසභාධිපතිවාදය, සහ එක්සත් ජනපදය හෙළිදරව් කරන අනාවැකිමය වියමනක්

Author

Jeff Pippenger

Published

December 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

සතරවන අධ්‍යායේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ සංකේතය අතිවිශ්මයජනකය. ඔහුගේ “සත් කාලය” යන්නෙන්, අජාතිකවාදය (දෛනිකය) සහ පාප්වාදය (විනාශක අපරාධය) විසින් ශුද්ධස්ථානයත් සෙනඟත් පාදතලයෙන් මැද දමා තිබූ කාලපරිච්ඡේද සංකේතවත් කරන ලදී.

> ඉන්පසු මම එක් ශුද්ධවන්තයෙකු කථා කරනු අසා, කථා කළ එම ශුද්ධවන්තයාට තවත් ශුද්ධවන්තයෙකු මෙසේ පැවසුවේය: දෛනික පූජාව ගැනද, විනාශය ගෙනෙන අතීත‍්‍රාසය ගැනද, ශුද්ධස්ථානයත් සේනාද පයින් මැඩ දමනු ලැබීමට භාර දෙනු ලබන ඒ දර්ශනය කොපමණ කාලයක් පවතින්නේද? දානියෙල් 8:13.

දහතුන්වන වාක්‍යයේ සඳහන් වන “ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත් දෙකම පාගාදැමීම” දෙවියන් වහන්සේගේ උදහස්වීම් දෙකෙන් අවසාන වූ “සත් කාලය” නියෝජනය කරයි; තවද නෙබුකද්නේසර්ගේ “සත් කාලය” දෙවියන් වහන්සේගේ උදහස්වීම්වලින් පළමුවැන්න වූ “සත් කාලය” නියෝජනය කරයි; එහෙත් ප්‍රකාශිතව දෙකම එකම රේඛාව ලෙස නියෝජනය කරනු ලැබේ.

> මා සමාරියාවේ මාපරයත් ආහබ්ගේ ගෘහයේ තුළනයත් යෙරුසලම මත දිගහරින්නෙමි; මිනිසෙකු පානක් පිස දමා එය උඩු යටිකුරු කරන ලෙස යෙරුසලම පිස දමන්නෙමි. 2 රාජාවලිය 21:13.

දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ, දහතුන්වන පදය, ක්‍රි.පූ. 677 දී ආරම්භව යූදාගේ දකුණු රාජ්‍යය මත පත් කරනු ලැබූ දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස්වීම්වල දෙවන රේඛාව පිළිබඳව සඳහන් කරයි. නෙබුකද්නෙශර්ගේ “සත් කාලයන්” යන්න, ක්‍රි.පූ. 723 දී ආරම්භව ඉශ්‍රායෙල්ගේ උතුරු රාජ්‍යය මත පත් කරනු ලැබූ දෙවියන්වහන්සේගේ පළමු උදහස්වීමේ රේඛාව නියෝජනය කරයි. නෙබුකද්නෙශර්ගේ “සත් කාලයන්” යන්න, පිළිම නමස්කාරය විසින් ශුද්ධස්ථානයත් හමුදාවත් පාගා දැමූ එක්දහස් දෙසීය හැට අවුරුදු කාලය නියෝජනය කරයි; එයට පසුව පාප්වාදය විසින් ශුද්ධස්ථානයත් හමුදාවත් පාගා දැමූ එක්දහස් දෙසීය හැට අවුරුදු කාලය පැමිණියේය.

පාප්වාදය යනු ක්‍රිස්තියානි බව ප්‍රකාශ කිරීමෙන් ආවරණය කරන ලද හුදු අයත්‍යාගිකත්වය පමණි. එනම්, කියනුයේ නම්, “බව්තීස්ම කළ අයත්‍යාගිකත්වය” ය. කතෝලිකත්වය තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හෝ ක්‍රිස්තියානි ධර්මය නියෝජනය කරන කිසිවක් නැත. අන්ධකාර යුගයන්ගේ ඉතිහාසය තුළ ලෝකය එම සත්‍යය ඉගෙනගත්තේය, නමුත් 1798 සිට ලෝකය එය අමතක කර ඇත. පාප් පදවියට අයත්‍යාගිකත්වයට තිබූ ඒම හෘදයම ඇත. එහි ආගමද, ඒ ආගම්වල චාරිත්‍රද, එකිනෙකට සමාන ය. “සත් වාරයක්” යන නෙබුකද්නෙශර්ගේ විනිශ්චය සමන්විත වූයේ ඔහුට මෘගයෙකුගේ හෘදයක් දෙනු ලැබීමෙනි. ඔහුට දෙන ලද එම මෘග හෘදය, සෘජු අයත්‍යාගිකත්වය වුවද, නැතහොත් කතෝලිකත්වයේ ස්වරූපයෙන් ආවරණය කළ අයත්‍යාගිකත්වය වුවද, අයත්‍යාගිකත්වයේ ආගම නියෝජනය කළ හෘදයම විය. සහෝදරි වයිට් හෙළිදරව් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ඇති මහාවෘකයා සතන් බව හඳුනාදෙයි, නමුත් ද්විතීය අර්ථයෙන් එය අයත්‍යාගික රෝමය වේ.

> “ඒ අනුව, ප්‍රථමයෙන් ම මහා සර්පයා සාතන්ව නියෝජනය කරන අතර, ද්විතීය අර්ථයකින් එය අනාගමික රෝමයේ සංකේතයකි.” The Great Controversy, 439.

නෙබුකද්නෙශර් “කාල හතක්” සඳහා නිරූපණය කළ මෘගයා, දින එක්දහස් දෙසිය හැටක් සඳහා ඩ්‍රැගන්ගේ මෘගයා වූ අතර, අනතුරුව තවත් දින එක්දහස් දෙසිය හැටක් සඳහා කතෝලිකත්වයේ මෘගයා විය. එම දිනවල අවසානයේ නෙබුකද්නෙශර් අවසානයේ බොරු අනාගතවක්තෘයා වන එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයකි. අනාගතවාණිමය වශයෙන් නෙබුකද්නෙශර් නිරූපණය කළේ ආත්මික බාබිලෝනිය ගොඩනගන තුන්ගුණ බලවේගයන් වන ඩ්‍රැගන්, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘයාය; ලෝකය ආර්මගෙද්දෝනය වෙත ගෙනයන්නේද ඔවුහුය. නෙබුකද්නෙශර් සැබෑ බාබිලෝනිය නිරූපණය කරයි; එසේ කිරීමෙන් ඔහු අන්තිම දවස්වල ආත්මික බාබිලෝනිය සෑදෙන එම බලවේග තුනම සඳහා සංකේතයක් ලෙස භාවිත කරනු ලැබීය.

දැන් හඳුනාගත් සංකේතවාදය හඳුනාගැනීම සඳහා, “සත් කාලයන්” අවසානයේ ඔහුගේ රාජ්‍යය නැවත පිහිටුවනු ලබන 1798 වර්ෂයේ නෙබුකද්නෙසර් කවර තැනක සිටිනවාද යන්න ප්‍රථමයෙන් නිශ්චය කිරීම වැදගත්ය. අපි දානියෙල්ගේ හතරවන පරිච්ඡේදය තුළ මෙම සන්ධිස්ථානය ස්ථාපිත කරනු ඇත; එතැන් පසු, අපි එම පරිච්ඡේදය වඩා ක්‍රමානුකූල ආකාරයකින් විමසමින් ඉදිරියට යන්නෙමු.

1798 දී වූ “අවසාන කාලයේ” දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රාවෙන් නිදහස් කරනු ලැබීය; එවිට එම පොත, වැඩිවෙමින් යන ආලෝකයක් ඉදිරිපත් කරමින්, ඒ මගින් පරීක්ෂා කර, පවිත්‍ර කර, නමස්කාරකයන්ගේ වර්ග දෙකක් උත්පාදනය කිරීමේ තම අරමුණ ඉටු කළේය. දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රාවෙන් නිදහස් කරනු ලැබීම, එම කාලයේ අනාවරණය කරන ලද සත්‍යයන් මත පදනම් වූ පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියේ ආරම්භය සනිටුහන් කරයි.

> එවිට ඔහු මෙසේ කීය: “දානියෙල්, නුඹගේ මාර්ගයෙන් යා; මක්නිසාද අවසාන කාලය දක්වා මේ වචන වසා තබා මුද්‍රාකර ඇත. බොහෝ දෙනෙක් පවිත්‍ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, පරීක්ෂාවට පත් කරනු ලබන්නෝය; එහෙත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම් කරනු ඇත; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙක් අවබෝධ කර නොගනු ඇත; නමුත් ප්‍රඥාවන්තයෝ අවබෝධ කරගනු ඇත.” දානියෙල් 12:9, 10.

දානියෙල්ගේ පොතත් එළිදරව්වේ පොතත් අඩංගු වන එම පොත මුද්‍රාව ඉවත් කර විවෘත කිරීමේ අනාවැකිමය අරමුණ වන්නේ, එම පොත මුද්‍රාවෙන් විවෘත වන ඉතිහාස කාලය තුළ ජීවත්වන පරම්පරාව පරීක්ෂා කිරීමයි. දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ හඳුන්වා දී ඇති කාල අනාවැකි තුනක් ඇත. පළමුවැන්න වන්නේ ශුද්ධ ජනතාවගේ බලය විසුරුවා හරිනු ලැබීමට නියමිතව තිබූ අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටය.

> එහෙත්, හේ දානියෙල්, වචන වසා තබා, අවසානයේ කාලය දක්වා පොත මුද්‍රාකර තබන්න; බොහෝ දෙනෙක් ඉදිරියටත් පසුපසටත් යමින් සිටිනු ඇත, දැනුමද වැඩිවනු ඇත. එවිට මම දානියෙල් බලා සිටියෙමි; මෙන්න, තවත් දෙදෙනෙක් සිටගෙන සිටියහ, එක්කෙනෙකු ගඟේ ඉවුරේ මේ පසෙහිද, අනෙකා ගඟේ ඉවුරේ ඒ පසෙහිද. ඔවුන්ගෙන් එක්කෙනෙක් ගඟේ ජලයන් මත සිටි, සිනිඳු ලිනන් වස්ත්‍ර පැළඳ සිටි මනුෂ්‍යයාට කීවේ, “මේ අසිරිමත් දේවල් අවසානයට පැමිණීමට කොපමණ කාලයක් වේද?” යනුවෙනි. එවිට ගඟේ ජලයන් මත සිටි, සිනිඳු ලිනන් වස්ත්‍ර පැළඳ සිටි මනුෂ්‍යයා තම දකුණු අතත් වම් අතත් ස්වර්ගය වෙත උස් කර, සදාකාලය දක්වා ජීවමානව සිටින තැනැන්වහන්සේගේ නාමයෙන් දිවුරමින්, “එය කාලයක්ද, කාල දෙකක්ද, අර්ධ කාලයක්ද වනු ඇත; ශුද්ධ ජනතාවගේ බලය විසුරුවා හැරීම ඔහු සම්පූර්ණ කළ පසු, මේ සියල්ල අවසන් වන්නේය” යනුවෙන් කියනවා මම ඇසුවෙමි. දානියෙල් 12:4–7.

දොළොස්වන අධ්‍යායයේ අනෙක් අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේද දෙක වන්නේ දින එක්දහස් දෙසිය අනූවක් සහ දින එක්දහස් තුන්සිය තිස්පහකි.

> මම ඇසුවෙමි, නමුත් මට තේරුම් ගත නොහැකි විය. එවිට මම කීවෙමි, අහෝ මාගේ ස්වාමීනි, මේ දේවල්වල අවසානය කුමක් වන්නේද? එවිට ඔහු කීවේය, දානියෙල්, නුඹේ මඟින් යන්න; මක්නිසාද අවසාන කාලය දක්වා මේ වචන වසා තබා මුද්‍රා තබා ඇත. බොහෝ දෙනෙක් පවිත්‍ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, පරීක්ෂා කරනු ලබන්නෝය; නමුත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම් කරමින් සිටින්නෝය; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙකුත් තේරුම් නොගන්නෝය; නමුත් ප්‍රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගන්නෝය. නිතර පවත්වනු ලබන පූජාව ඉවත් කරනු ලබන කාලයේ සිටත්, විනාශය ගෙන එන පිළිකුල පිහිටුවනු ලබන කාලයේ සිටත්, දින එක් දහස් දෙසිය අනූවක් වන්නේය. බලා සිටිනද, දින එක් දහස් තුන් සිය තිස් පහ දක්වා පැමිණෙනද, ඔහු ආශීර්වාදලත්ය. දානියෙල් 12:8–12.

මෙම පදවල “අවසාන කාලය” දෙවරක් සඳහන් කර ඇති අතර, දානියෙල්ගේ වචන මුද්‍රාහැරීම් ලැබෙන අවස්ථාව ලෙස එය නිර්වචනය කරයි. “අවසාන කාලයේ” මුද්‍රාහැරීම් ලැබීමේ විෂයය වන වචන නම්, අනාවැකි කාල පරිච්ඡේද තුන වන එක්දහස් දෙසිය හැට (කාලයක්, කාල දෙකක්, සහ අර්ධ කාලයක්), එක්දහස් දෙසිය අනූ, සහ එක්දහස් තුන්සිය තිස්පහයි. එම කාල පරිච්ඡේද තුනෙන් දෙකක් “දින” ලෙස නිර්වචනය කර ඇත. කාල පරිච්ඡේද තුනෙන් දෙකක් 1798 දී අවසන් විය, තෙවැනි එක 1843 අවසානයේම අවසන් විය. එය හරියටම 1843 අවසානයේදීය, මන්ද එම පදය මෙසේ ප්‍රකාශ කරන බැවිනි: “බලා සිටින, සහ … වෙත පැමිණෙන තැනැත්තා භාග්‍යවන්තය.”

“පැමිණෙයි” යන වචනයේ අර්ථය “ස්පර්ශ කරයි” යන්නයි. එබැවින් බලා සිටින, එසේම 1844 වර්ෂයේ පළමු දවසද ස්පර්ශ කරන තැනැත්තා ආශීර්වාදලත්ය. දස කන්‍යා පිළිබඳ උපමාවේ ප්‍රමාද කාලය මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගයෙන් ආරම්භ වූ අතර, ඒ බලාපොරොත්තුභංගය පැමිණියේ 1843 වර්ෂයේ අන්තිම දවසේමය; 1843 වර්ෂයේ අන්තිම දවසම 1844 වර්ෂයේ පළමු දවස ස්පර්ශ කරයි. බලා සිටීමේ ආශීර්වාදය ආරම්භ වූයේ, ප්‍රමාද කාලය පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේදී ආරම්භ වූ කලය.

මෙම පදවල සලකා බැලීමට තවත් බොහෝ කරුණු ඇත; එහෙත් මෙහි අප සලකා බලන්නේ දානියෙල්ගේ භවिष्यවක්තෘමය භූමිකාවය. මෙම අංශයේ දානියෙල් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන දානියෙල්ගේ පොතේ අරමුණ වන්නේ, එම පොත මුද්‍රාව ඉවත් කර විවෘත කරනු ලබන විට, පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් ඇති කිරීමය. දානියෙල්ට, පොත මුද්‍රාව ඉවත් කර විවෘත කරනු ලබන අවසාන කාලය දක්වා තම මඟින් යන ලෙස පවසනු ලැබීය. පරිච්ඡේදයේ නිගමනය, අවසාන කාලය පැමිණෙන විට සිදුවන්නේ කුමක්ද යන්න උද්දීපනය කරයි.

> එහෙත් නුඹ අවසානය දක්වා නුඹගේ මාර්ගයෙන් යව; මක්නිසාද නුඹ විශ්‍රාම ගන්නෙහිය, දවස්වල අවසානයේ නුඹට නියම වූ කොටසෙහි සිටිනෙහිය. දානියෙල් 12:13.

දානියෙල්ගේ පොත දානියෙල්ගේ අනාවැකි දිනවල අවසානයේ තම නියමිත ස්ථානයෙහි ස්ථිරව සිටීමට නියමිතව තිබුණි.

> “දෙවියන් වහන්සේ යම් මනුෂ්‍යයෙකුට ඉටු කිරීමට විශේෂ කාර්යයක් දෙන කල, ඔහු දානියෙල් කළාක් මෙන් තමන්ගේ නියමිත කොටසෙහි සහ ස්ථානයෙහි ස්ථිරව සිටිය යුතුය; දෙවියන් වහන්සේගේ කැඳවීමට පිළිතුරු දීමට සූදානමින්, උන්වහන්සේගේ අරමුණ ඉටු කිරීමට සූදානමින් සිටිය යුතුය.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

අවසාන කාලයේදී, එනම් 1798 දී, දානියෙල් තමන්ගේ කොටසෙහි සිටියේය; එය තෙරවැනි වාක්‍යයේ “දවස්වල අවසානයේදී” යනුවෙන් ප්‍රකාශ කර ඇත. නෙබුකද්නෙෂර්ගේ “සත් වරක්” නෙරපා දැමීමේ අවසානය 1798 වර්ෂය හඳුනා දෙයි, මන්ද එය “දවස්වල අවසානයේදී” නිමාවට පැමිණි බැවිනි.

> දිනවල අවසානයේදී මම නෙබුකද්නෙශර්, මාගේ ඇස් අහස දෙසට උස් කළෙමි; එවිට මාගේ බුද්ධිය මා වෙත නැවත පැමිණියේය. මම අති උත්තමයාට ආශීර්වාද කළෙමි; සදාකාලයට ජීවත්වන ඔහුට ප්‍රශංසා කර ගෞරව කළෙමි. මක්නිසාද ඔහුගේ ආධිපත්‍යය සදාකාල ආධිපත්‍යයක්ය, ඔහුගේ රාජ්‍යය පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට පවතී. පොළොවේ සියලු වාසීහු කිසිවක් නොවන්නාක් මෙන් ගණන් කරනු ලැබෙති; ඔහු අහසේ සේනාව අතරද, පොළොවේ වාසීන් අතරද, තම කැමැත්ත පරිදි ක්‍රියා කරයි. ඔහුගේ අත නවතා දැමීමටවත්, ඔහුට, “ඔබ කුමක් කරන්නේද?” කියා පැවසීමටවත් කිසිවෙකුට නොහැක. ඒ අවස්ථාවේම මාගේ විචාරශක්තිය මා වෙත නැවත පැමිණියේය; මාගේ රාජ්‍යයේ මහිමය සඳහා මාගේ ගෞරවයත් මාගේ දීප්තියත් මා වෙත නැවත පැමිණියහ. මාගේ උපදේශකයෝද මාගේ ප්‍රභූවෝද මා සොයා ආහ; මම මාගේ රාජ්‍යයේ ස්ථාපිත කරනු ලැබීමි, අතිශය මහත් රාජමහිමයක්ද මා වෙත එකතු කරනු ලැබීය. දැන් මම නෙබුකද්නෙශර්, සියලු ඔහුගේ ක්‍රියා සත්‍යය වූද, ඔහුගේ මාර්ග විනිශ්චය වූද, අහසේ රජුට ප්‍රශංසා කරමි, උසස් කරමි, ගෞරව කරමි. අහංකාරයෙන් හැසිරෙන්නන් පහතට බසවා දැමීමට ඔහු සමර්ථය. දානියෙල් 4:34–37.

“දවස්වල අවසානය” යන ප්‍රකාශය 1798 දී තිබූ අවසාන කාලය නිරූපණය කරයි. එවිට නෙබුකද්නෙශර් තම රාජ්‍යයේ ස්ථාපිත කරනු ලැබීය; එය තවත් අජාතිකත්වයේ සහ පාප්වාදයේ මෘගයන්ගේ ඉතිහාසය නොවීය. එම අවස්ථාවේදී නෙබුකද්නෙශර් සම්පූර්ණයෙන්ම හැරුණු මනුෂ්‍යයෙකු නියෝජනය කළේය; එසේ කිරීමෙන් ඔහු 1798 දී පාලනය ආරම්භ කළ බයිබල් අනාවැකියේ භූමියෙහි මෘගයා නියෝජනය කළේය. එය බැටළු පැටවෙකු මෙන් ආරම්භ වූ නමුත් අවසානයේ ද්‍රාගනයෙකු මෙන් කථා කිරීමට නියමිතව තිබුණේය. ඔහු යෙසායා විසිතුන සම්පූර්ණ කිරීමෙහිදී සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කරන භූමියෙහි මෘගයා නියෝජනය කරයි; ඔහුගේ සැබෑ රාජ්‍යය සැබෑ අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කළාක් මෙන්මය. මෙම සංකේතවාදය “අභේදනීය” ය.

නෙබුකද්නෙශ්සර් ප්‍රකාශන පොතේ දොළොස්වන සහ දහතුන්වන පරිච්ඡේදවල නිරූපණය කරන ලද බල තුන අතර අනාවැකිමය සම්බන්ධකයක් නිරූපණය කරයි. එහිදී ඒවා මකරා, මුහුදු මෘගයා සහ පොළොවේ මෘගයා ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. ප්‍රකාශන පොතේ දහසයවන පරිච්ඡේදයේදී ඒවා ලෝකය ආර්මගෙද්දෝන් වෙත ගෙන යන බල තුන ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. නෙබුකද්නෙශ්සර්ගේ “සත් කාලය” එම මෘගයන් තුන්දෙනාම එකට බැඳ තබයි; මන්ද සැබෑ බබිලෝනිය ආත්මික බබිලෝනිය නිරූපණය කරන බැවින්, දානියෙල්ගේ පොතෙහි පවතින එම අනාවැකි රේඛාවම ප්‍රකාශන පොතෙහිද ඉදිරියට ගනු ලබන්නේය; මක්නිසාද යත් එම පොත් දෙක එකිනෙකා සම්පූර්ණත්වයට පමුණුවන බැවිනි.

නෙබුකද්නෙස්සර් නාගයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘ අතර ප්‍රකාශනමය සම්බන්ධකයක් ලෙස 1798 නියෝජනය කරයි. 1798 පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය සහ මිලේරයිට් ඉතිහාසය සඳහා “අවසානයේ කාලය” විය. විලියම් මිලර්, අනාගතවක්තෘමය ව්‍යුහය සියල්ලම තැබීමට මෙහෙයවනු ලැබුවේ, පාගන්වාදයේ නාගයා සහ කතෝලිකවාදයේ මෘගයා පිළිබඳ ඔහුගේ හඳුනාගැනීම මතය; එහෙත් ඔහු එක්සත් ජනපදය භූමියේ මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘ ලෙස දුටුවේ නැත. 1798 හි “අවසානයේ කාලය” ට පෙර වූ ඉතිහාසය ඔහුට දැකගත හැකි වූ නමුත්, අනාගතය තවමත් අනාගතයම විය. 1989 හි “අවසානයේ කාලය” දී, එවිටම බලයන් තුනම හඳුනාගනු ලබනු ඇත.

1798 දී සිදු වූ සර්පයා හා මෘගයා පිළිබඳ අනාවැකිමය හඳුනාගැනීමේ මුද්‍රාව ඉවත් කිරීම, හත්වන, අටවන සහ නවවන පරිච්ඡේදවල උලායි ගංගාව විසින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. 1989 දී සිදු වූ සර්පයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘයා පිළිබඳ අනාවැකිමය හඳුනාගැනීමේ මුද්‍රාව ඉවත් කිරීම, දහවන, එකොළොස්වන සහ දොළොස්වන පරිච්ඡේදවල හිද්දෙකෙල් ගංගාව විසින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. නෙබුකද්නෙශර් 1798 දී පැමිණි පළමු දූතයාගේ චලනය නියෝජනය කරයි; එසේම ඔහු 1989 දී පැමිණි තෙවන දූතයාගේ චලනය නියෝජනය කරන බෙල්ෂෂර්ගේ ප්‍රතිරූපයක් වේ. මේ හේතුව නිසා, සතරවන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ දෙවන සිහිනය, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය නිරූපණය කරයි.

නෙබුකද්නෙසර්ගේ “කාල සත්” 1798 දී, පැමිණෙන්නට තිබූ විනිශ්චයේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය සමඟ, “අවසාන කාලයේ” නිමාවට පැමිණියේය. “දිනවල අවසානයේ” ඔහු පරිවර්තනය වූ මනුෂ්‍යයෙකි; ඒ අනුව, එය බැටළු පැටවාට සමානව තිබූ කාලයේ, පෘථිවි මෘගයාගේ ජනරජීය අඟය නියෝජනය කරයි. එකවරම ඔහු පෘථිවි මෘගයාගේ ෆිලඩෙල්ෆියානු ප්‍රොතෙස්තන්ත අඟයද නියෝජනය කරයි.

බබිලෝනියේ පළමු රජු වශයෙන්, ඔහු බබිලෝනියේ අවසාන රජු වූ බෙල්ෂෂ්සර්ගේ ආදර්ශස්වරූපයකි. ඔහුගේ විනිශ්චය නිම්රොද්ගේ විනිශ්චයෙන් ආදර්ශස්වරූපයෙන් පෙන්නුම් කරනු ලැබූ අතර, එය අනතුරුව බෙල්ෂෂ්සර්ගේ විනිශ්චයද ආදර්ශස්වරූපයෙන් පෙන්නුම් කළේය. ඔහුගේ විනිශ්චය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින විමර්ශන විනිශ්චය ආරම්භ වීම නිරූපණය කළේය.

> රජු වූ නෙබුකද්නෙශර් විසින්, මුළු පොළොවේ වසන සියලු ජනතාවටත්, ජාතීන්ටත්, භාෂාවන්ටත්: ඔබ සැමට සමාදානය බහුල වේවා. මහෝත්තම දෙවියන්වහන්සේ මා පිළිබඳ කර ඇති ලකුණු හා අරුමපුදුම ක්‍රියා ප්‍රකාශ කිරීම යහපත් යයි මම සිතුවෙමි. උන්වහන්සේගේ ලකුණු කොපමණ මහත්ද! උන්වහන්සේගේ අරුමපුදුම ක්‍රියා කොපමණ බලවන්තද! උන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය සදාකාලික රාජ්‍යයකි, උන්වහන්සේගේ ආධිපත්‍යය පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට පවතින්නේය. මම නෙබුකද්නෙශර්, මාගේ ගෘහයේ නිශ්චලව සිටිමින්, මාගේ මාළිගාවේ සමෘද්ධිමත්ව සිටියෙමි. එවිට මා භයපත් කළ සිහිනයක් මම දුටුවෙමි; මාගේ ශයනපථයේදී ඇති වූ සිතුවිලිද, මාගේ හිසෙහි දර්ශනද මා කලබලයට පත් කළේය. දානියෙල් 4:1–5.

එම සිහිනය නෙබුකද්නෙසර් භීතියට පත් කළේය; එම සිහිනයේ සංකේතාර්ථය “දෙවියන්වහන්සේට භය වන්න” යැයි මනුෂ්‍යයන්ට අණ කරන පළමු දූතයාගේ සදාකාල ශුභාරංචිය නිරූපණය කරයි.

> තවත් දූතයෙකු ආකාශයේ මැදින් පියාසර කරමින් සිටින බව මම දුටුවෙමි. ඔහු භූමියෙහි වාසය කරන්නන්ටත්, සියලු ජාතියකටත්, කුලයටත්, භාෂාවකටත්, ජනතාවකටත් ප්‍රකාශ කිරීමට සදාකාල ශුභාරංචියක් දරමින් සිටියේය. ඔහු මහත් ශබ්දයෙන් මෙසේ කීවේය: “දෙවියන්වහන්සේට බිය වන්න, උන්වහන්සේට ගෞරවය දෙන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයයේ පැය පැමිණ ඇත. ආකාශයත්, පොළොවත්, මුහුදත්, ජල උල්පත්ත් මැවූ උන්වහන්සේට නමස්කාර කරන්න.” එළිදරව් 14:6, 7.

සදාකාලික සුභාරංචිය යනු පියවර තුනකින් යුත් පණිවිඩයකි. පළමු දූතයා මඟින් නිරූපිත පළමු පියවර වන්නේ දෙවියන්වහන්සේට භයව සිටීමය; දෙවන පියවර වන්නේ උන්වහන්සේට මහිමය දීමය; තෙවන පියවර උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයයේ පැය මඟින් නිරූපිත වේ. “මහිමය” යන්න චරිතය නිරූපණය කරයි; නිම්රොද්ගේ කැරැල්ලේ කථාවේ දෙවන “බැස යමු” යන අවස්ථාව වන්නේ නගරයේ සහ කුළුණේ චරිතය විමර්ශනය කළ ස්ථානයයි. එය විමර්ශනාත්මක විනිශ්චයක් විය. සභාව හා රාජ්‍යය එක්වීම මෘගයාගේ රූපය වන අතර, නිම්රොද්ගේ දෙවන පියවර වූයේ මෘගයාගේ රූපය ප්‍රකාශ කිරීමය; එහෙත් සදාකාලික සුභාරංචියේ දෙවන පියවර නිම්රොද්ගේ චරිතය නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතයේ මහිමවන්තකම ප්‍රකාශ කරයි.

නෙබුකද්නෙශර්ගේ භය, පළමු පරීක්ෂාවෙහි සංකේතයකි; එය දානියෙල් බබිලෝනියේ ආහාරය නොකෑමට තෝරාගත් ක්‍රියාව සංකේතවත් කළාක් මෙන්ය, මක්නිසාද දානියෙල් දෙවියන්වහන්සේට භය වූ බැවිනි. පළමු දූතයා ඉතිහාසයේ 1798 දී පැමිණි අතර, අනතුරුව 1840 අගෝස්තු 11 දින බලයෙන් සන්නද්ධ කරන ලදී. නෙබුකද්නෙශර්ගේ සිහිනය, අවසාන කාලයේ 1798 දී පළමු පණිවිඩයේ පැමිණීම ස්ථානගත කරයි.

> මම මා බියට පත් කළ සිහිනයක් දුටුවෙමි; මාගේ යහන මත පැමිණි සිතුවිලිද මාගේ හිසෙහි දර්ශනද මා කලබල කළේය. එබැවින් සිහිනයේ අර්ථකථනය මට දැනගන්වන පිණිස බබිලෝනියේ සියලු ප්‍රඥාවන්තයන් මා ඉදිරියට කැඳවා ගෙන එන ලෙස මම ආඥාවක් නිකුත් කළෙමි. එවිට මායාවන්තයෝද ජ්‍යෝතිර්වේදීහුද කලදීයෝද ශකुनකාරයෝද ඇතුළට පැමිණියෝය; මම ඔවුන් ඉදිරියේ සිහිනය කීවෙමි; එහෙත් එහි අර්ථකථනය මට දැනගන්වනු ඔවුන් නොහැකි වූහ. නමුත් අන්තිමේදී දානියෙල් මා ඉදිරියට පැමිණියේය; මාගේ දෙවියාගේ නාමය අනුව ඔහුගේ නාමය බෙල්තෙෂස්සර්ය; ඔහු තුළ ශුද්ධ දෙවිවරුන්ගේ ආත්මය තිබේ. ඔහු ඉදිරියේ මම සිහිනය කතා කරමින් මෙසේ කීවෙමි: “අනේ බෙල්තෙෂස්සර්, මායාවන්තයන්ගේ ප්‍රධානියාණෙනි, ශුද්ධ දෙවිවරුන්ගේ ආත්මය ඔබ තුළ ඇති බවද කිසි රහසක් ඔබ කලබල නොකරන බවද මම දන්නා බැවින්, මා දුටු මාගේ සිහිනයේ දර්ශනත් එහි අර්ථකථනයත් මට කියන්න.” දානියෙල් 4:5–9.

1798දී අවසාන කාලයේ පළමු පණිවිඩය පැමිණීම, එනම් නෙබුකද්නෙශර්ගේ භීතියෙන් නිරූපණය කරනු ලබන එම සිදුවීම, දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රාව විවෘත කළ යුතු ස්ථානය සලකුණු කරයි.

> එහෙත්, දානියෙල්, මේ වචන වසා තබා, අවසාන කාලය දක්වා පොත මුද්‍රා කළ යුතුය; බොහෝ දෙනෙක් එහා මෙහා දුවන්නෝය, දැනුම වැඩි වන්නේය. … තවද ඔහු කීවේය, දානියෙල්, තමාගේ මාර්ගයට යන්න; මක්නිසාද වචන අවසාන කාලය දක්වා වසා දමා මුද්‍රා කරනු ලැබ ඇත. බොහෝ දෙනෙක් පවිත්‍ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, පරීක්ෂාවට පත් කරනු ලබන්නෝය; එහෙත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම් කරන්නෝය; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙක් තේරුම් නොගන්නෝය; එහෙත් ප්‍රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගන්නෝය. දානියෙල් 12:4, 9, 10.

“අවසාන කාලයේදී” දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ විට, දැනුමේ වැඩිවීම විමර්ශනය කිරීම සඳහා පැමිණෙන ලෙස මිනිසුන් කැඳවනු ලැබූහ; එම කැඳවීම අවසානයේ නමස්කාරකයන්ගේ පන්ති දෙකක් බිහි කළේය. එක් පන්තියකට අවබෝධ කරගත නොහැකි වූ අතර, අනෙක් පන්තියට අවබෝධ කරගත හැකි විය. “මායාකාරයන්, ජ්‍යෝතිෂ්‍යයන්, කල්දිවරුන් සහ පේන කියන්නන්” ලෙස නිරූපිත බබිලෝනියේ ප්‍රඥාවන්තයන්ට අවබෝධ කරගත නොහැකි වූ නමුත්, දානියෙල්ට අවබෝධ විය. බබිලෝනීය “ප්‍රඥාවන්තයන්ට” අවබෝධ කරගත නොහැකි වූ අතර, එබැවින් ඔවුහු දුෂ්ටයන් නියෝජනය කරති. දානියෙල් ප්‍රඥාවන්තයන් නියෝජනය කළේය.

අපි ඊළඟ ලිපියේදී දානියෙල් පොතේ සිව්වන අධ්‍යායය තවදුරටත් විමසා බලමු.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යයට අවිශ්වාසවන්ත වන අය ප්‍රතිපත්තිගුණයෙන් හිඟව සිටිති; සියලු අවස්ථාවල නිවැරදි දෙය තෝරාගැනීමට ඔවුන් පෙළඹවනු ලබන ස්වභාවයක් ඔවුන්ගේ අරමුණු තුළ නොමැත. දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ සෑම කාලයකම තම සේවායෝජකයාගේ දෘෂ්ටිය යටතේ සිටින බව හැඟිය යුතුය. බෙල්ෂස්සරගේ අපවිත්‍ර උත්සවය නිරීක්ෂණය කළ තැනැත්තා අපගේ සියලු ආයතනවලද, වෙළෙන්දාගේ ගණන් කාමරයේද, පෞද්ගලික වැඩමුළුවේද පැමිණ සිටියි; ලේ නොමැති අත, අපහාසකාරී රජුගේ භයානක විනිශ්චය ලියා තැබූ ආකාරයෙන්ම, ඔබගේ නොසැලකිල්ලද නිසැකවම ලියා තබමින් සිටියි. බෙල්ෂස්සරගේ දෝෂාරෝපණය ගිනි අකුරින් ලියා තිබුණේ, ‘නුඹ තරාදියේ තුල බර තබා මැන බලා ඇත; නුඹ හිඟවූවෙකු ලෙස සොයාගනු ලැබීය’ යනුවෙනි; ඔබට දෙවියන්වහන්සේ විසින් දෙන ලද ඔබගේ වගකීම් ඉටු කිරීමට ඔබ අසමත් වන්නේ නම්, ඔබගේ දෝෂාරෝපණයද එයම වනු ඇත.” Messages to Young People, 229.

Back to Articles