Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Three

දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය අසූ තුනවැනි ഭാഗය

The Eternal Foundation: Christ in Prophetic History and the Believer’s Faith

සදාකාලික පදනම: අනාවැකිමය ඉතිහාසයෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සහ විශ්වාසියාගේ ඇදහිල්ල

Author

Jeff Pippenger

Published

April 13, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life.” That “truth” identified two aspects of Christ. The first was that Christ is an element of prophetic history. The waymarks that represent the events of prophetic history, represent Christ. His association with the events identifies the sacredness of the prophetic waymarks, and provides the logic for Sister White so often saying that we must guard the waymarks, for those waymarks represent Jesus Christ. The waymark that represented the testing theme in the time of Christ was His baptism, and it aligned with other events in the sacred reform lines, distinguished by the descent of a Divine symbol.

“පේත්‍රස් විසින් පිළිගෙන ප්‍රකාශ කළ සත්‍යය විශ්වාසියකුගේ ඇදහිල්ලේ පදනම වේ. එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේම සදාකාල ජීවනය බව ප්‍රකාශ කළ දේය.” එම “සත්‍යය” ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැතිකඩ දෙකක් හඳුනා දුන්නේය. පළමුවැන්න නම්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ අංගයක් වන බවය. අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ සිදුවීම් නිරූපණය කරන සීමාචිහ්න, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේම නිරූපණය කරයි. එම සිදුවීම් සමඟ උන්වහන්සේගේ සම්බන්ධතාවය අනාවැකිමය සීමාචිහ්නවල ශුද්ධභාවය හඳුන්වා දෙන අතර, අප සීමාචිහ්න ආරක්ෂා කළ යුතු බව සහෝදරි වයිට් නැවත නැවතත් පැවසූයේ මන්ද යන්නට තර්කය සපයයි; මක්නිසාද ඒ සීමාචිහ්න යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ නිරූපණය කරන බැවිනි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ පරීක්ෂාකාරී තේමාව නිරූපණය කළ සීමාචිහ්නය වූයේ උන්වහන්සේගේ බව්තීස්මයයි; එය දේවීය සංකේතයක අවතරණයෙන් විශේෂිත වූ, ශුද්ධ ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාවල අනෙකුත් සිදුවීම් සමඟ ගැළපුණේය.

In the reform line of Moses, Divinity descended and abode in a burning bush, a symbol of the creator combining with the creation. In the reform line at the end of the seventy years, Michael descended to empower Cyrus to move forward with the first decree, and at the same time Daniel was changed into the image of Christ. In the reform line of Christ, the Holy Spirit descended in the form of a dove to anoint God’s Son, the symbol of Divinity combined with humanity. In Millerite history the angel that descended on August 11, 1840 was “no less a personage than Jesus Christ,” who descended with a little book that was to be eaten, and He was that little book. There He demonstrated that the combination of Divinity with humanity is accomplished by eating and drinking the flesh and blood of the Bread of Heaven.

මෝසෙස්ගේ සංශෝධන රේඛාවේදී, මැවුම්කරු මැවීම සමඟ එක්වීමේ සංකේතයක් වූ දහන කටුගසක දේවත්වය අවතීර්ණ වී වාසය කළේය. අවුරුදු හැත්තෑව අවසානයේ ඇති සංශෝධන රේඛාවේදී, පළමු ආඥාව සමඟ ඉදිරියට යාම සඳහා කුරුෂ් ශක්තිමත් කිරීමට මීකායෙල් අවතීර්ණ වූ අතර, ඒ සමගම දානියෙල් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රූපයට වෙනස් කරනු ලැබීය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සංශෝධන රේඛාවේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා අභිෂේක කිරීම සඳහා, දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්වීමේ සංකේතය වන පරවියෙකුගේ ස්වරූපයෙන් ශුද්ධාත්මයාණන් අවතීර්ණ වූසේක. මිලරයිට් ඉතිහාසයේදී 1840 අගෝස්තු 11 දින අවතීර්ණ වූ දූතයා “යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට වඩා අඩු නොවූ පුද්ගලයෙකු” වූ අතර, ඔහු කෑමට නියම වූ කුඩා පොතක් සමඟ අවතීර්ණ වූසේක, එමෙන්ම ඔහුම එම කුඩා පොත වූසේක. එහිදී, දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්වීම ස්වර්ගයේ ආහාරයේ මාංසය හා රුධිරය කෑමෙන් හා පානය කිරීමෙන් ඉටු කරනු ලබන බව උන්වහන්සේ ප්‍රදර්ශනය කළසේක.

Sacred history is sacred because it is embodied by the presence of Christ. The predictions of God’s Word that identify future events, are Jesus Christ, for He is the “Word.” When those predictions are fulfilled in history, the events represent the fulfillment of His word, and His Word is Truth. It is His Word that sets forth the prediction, and it is His Word that is fulfilled when the event arrives, so at the beginning and at the ending it is Jesus Christ, for He is the Alpha and Omega. Therefore, when Peter proclaimed that Jesus was the Christ and the Son of the living God, he was identifying a waymark that was Jesus Christ and a waymark that reaches its perfect fulfillment in the last days. September 11, 2001 was the perfect fulfillment of Christ.

ශුද්ධ ඉතිහාසය ශුද්ධ වන්නේ එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සන්නිධියෙන් දේහවත් කරනු ලබන බැවිනි. අනාගත සිදුවීම් හඳුනා දක්වන දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ අනාවැකි යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේය, මක්නිසාද උන්වහන්සේ “වචනය” වන බැවිනි. එම අනාවැකි ඉතිහාසයේ සම්පූර්ණ වන විට, එම සිදුවීම් උන්වහන්සේගේ වචනයේ සම්පූර්ණ වීම නියෝජනය කරයි, සහ උන්වහන්සේගේ වචනය සත්‍යයයි. අනාවැකිය ප්‍රකාශ කරන්නේ උන්වහන්සේගේ වචනයය, සහ එම සිදුවීම පැමිණෙන කල සම්පූර්ණ වන්නේද උන්වහන්සේගේ වචනයමය; එබැවින් ආරම්භයේදීත් අවසානයේදීත් සිටින්නේ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේය, මක්නිසාද උන්වහන්සේ ඇල්ෆා සහ ඔමේගා වන බැවිනි. එබැවින්, පේත්‍රස් යේසුස්වහන්සේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හා ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා බව ප්‍රකාශ කළ විට, ඔහු යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ වූ මාර්ග ලකුණක් සහ අන්තිම දවස්වල එහි සම්පූර්ණ පූර්ණත්වයට පැමිණෙන මාර්ග ලකුණක් හඳුනා දක්වමින් සිටියේය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පරිපූර්ණ සම්පූර්ණ වීම විය.

To reject the prophetic fulfillment of September 11, 2001, is to reject Christ, the Son of the living God. That truth, expressed by Peter, was “the foundation of the believer’s faith,” and on September 11, 2001 Christ led His last-day people back to Jeremiah’s “old paths,” which represent the “foundations” of the movement of the first and third angels’ messages. Peter represented the one hundred and forty-four thousand, who are sealed during the period when the four angels are restraining the four winds. The sealing time is a specific prophetic period, beginning on September 11, 2001 and ending at the soon coming Sunday law. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනේ ප්‍රවේදී ඉටුවීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම යනු ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමයි. පේත්‍රුස් විසින් ප්‍රකාශ කරන ලද එම සත්‍යය “ඇදහිලිවන්තයාගේ විශ්වාසයේ පදනම” වූ අතර, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම අවසාන-දින ජනතාව යෙරෙමියාගේ “පැරණි මාර්ග” වෙත නැවත ගෙන ගිය සේක; එය පළමු සහ තුන්වන දූතයන්ගේ පණිවිඩයන්ගේ චලනයේ “පදනම්” නියෝජනය කරයි. පේත්‍රුස් නියෝජනය කළේ, දූතයන් හතර දෙනා සුළං හතර අත්හිටුවා තබන කාලය තුළ මුද්‍රා තබනු ලබන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසකි. මුද්‍රා තැබීමේ කාලය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ වී ළඟදීම පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වන, නිශ්චිත ප්‍රවේදී කාල පරාසයකි. යේසුස්වහන්සේ සෑමවිටම යම් දෙයක අවසානය, එහි ආරම්භය මඟින් දර්ශනය කරන සේක.

At the beginning of the sealing time the angel of Revelation eighteen descended, as had the Holy Spirit at the baptism, and that angel was “no less a personage than Jesus Christ,” for the angel that descended to lighten the earth with His glory in the Millerite history was “no less a personage than Jesus Christ.” At the soon coming Sunday law “no less a personage than Jesus Christ,” descends again and presents the second of the two messages of Revelation eighteen, as He calls His other flock out of Babylon. In the middle of the period of the sealing time, an angel descended, as the second angel descended on April 19, 1844, at the first disappointment of the Millerite movement.

මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ ආරම්භයේදී, ප්‍රකාශනය දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා, බව්තීස්මයේදී ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ අවතීර්ණ වූවාක් මෙන්, අවතීර්ණ විය; එම දූතයා “යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේම වූයේ අඩුවක් නැති පුද්ගලයෙකු”ය. මන්ද, මිලරයිට් ඉතිහාසයේ තමන්ගේ මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකවත් කිරීමට අවතීර්ණ වූ දූතයාද “යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේම වූයේ අඩුවක් නැති පුද්ගලයෙකු” වූ බැවිනි. ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී, “යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේම වූයේ අඩුවක් නැති පුද්ගලයෙකු” නැවතත් අවතීර්ණ වී, ප්‍රකාශනය දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ පණිවිඩ දෙකෙන් දෙවැනි පණිවිඩය ඉදිරිපත් කරයි; එවිට ඔහු තම අනෙක් රැළ බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවයි. මුද්‍රා තැබීමේ කාල පරිච්ඡේදයේ මැද භාගයේදී, මිලරයිට් චලනයේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේදී, 1844 අප්‍රේල් 19 දින දෙවැනි දූතයා අවතීර්ණ වූවාක් මෙන්, දූතයෙකු අවතීර්ණ විය.

Between the arrival of that second angel, and the arrival of the third angel on October 22, 1844, many angels were sent to add power to the second angel as the Midnight Cry message arrived. Speaking of the history when these angels arrived in Millerite history, Sister White informs us that those that rejected these messages had crucified Christ just as assuredly as the Jews crucified Christ.

එම දෙවන දූතයාගේ පැමිණීමත්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින තෙවන දූතයාගේ පැමිණීමත් අතර කාලයේදී, මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬේ පණිවිඩය පැමිණෙන විට දෙවන දූතයාට බලය එක් කිරීම පිණිස බොහෝ දූතයෝ යවන ලද්දෝය. මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ මෙම දූතයෝ පැමිණි එම ඉතිහාසය පිළිබඳ කතා කරමින්, මෙම පණිවිඩ ප්‍රතික්ෂේප කළ අය යුදෙව්වන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කුරුසියේ ඇණ ගැසූ ප්‍රමාණයටම නිශ්චිතව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කුරුසියේ ඇණ ගසා ඇති බව සොහොයුරී වයිට් අපට දන්වයි.

> “I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there.” Early Writings, 261.

> “යුදෙව්වන් යේසුස්වහන්සේව කුරුසියට ඇණ ගැසුවාක් මෙන්ම, නාමමාත්‍ර සභාවන් මේ පණිවුඩ කුරුසියට ඇණ ගැසූ බව මා දුටුවෙමි; එබැවින් අතිශුද්ධස්ථානයට පිවිසෙන මාර්ගය පිළිබඳ ඔවුන්ට කිසිදු දැනුමක් නැත, තවද එහි ඇති යේසුස්වහන්සේගේ මැදිහත්කමේ ප්‍රයෝජනය ඔවුන්ට ලැබිය නොහැක.” Early Writings, 261.

The messages represented by the angels, when rejected, represent the crucifixion of Christ, for He embodies the messages and their historical fulfillment. On July 18, 2020, “no less a personage than Jesus Christ” descended, marking the first disappointment and the beginning of the tarrying time. Slain in the streets, the dead dry bones of His last-day people were to be awakened by hearing the only voice that can bring people back to life.

දූතයන් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන පණිවිඩ ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ විට, ඒවා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කුරුසියේ ඇණ ගැසීම නිරූපණය කරයි; මක්නිසාද උන්වහන්සේ එම පණිවිඩවලද ඒවායේ ඓතිහාසික සම්පූර්ණ වීමෙහිද ශරීරීභූතතාවය වන බැවිනි. 2020 ජූලි 18 දින, “යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට නොඅඩු පුද්ගලත්වයක්” අවතීර්ණ වූයේ, පළමු බලාපොරොත්තු බිඳ වැටීම සලකුණු කරමින්ද ප්‍රමාද කාලයේ ආරම්භය දක්වමින්ද ය. වීථිවල මරා දමනු ලැබූ උන්වහන්සේගේ අන්තිම දවස්වල ජනතාවගේ මළ වියළි අස්ථි, මිනිසුන් නැවත ජීවයට ගෙන එන්නට හැකි එකම හඬ අසා අවදි කරනු ලැබීමට නියමිත වූහ.

> Verily, verily, I say unto you, The hour is coming, and now is, when the dead shall hear the voice of the Son of God: and they that hear shall live. For as the Father hath life in himself; so hath he given to the Son to have life in himself; And hath given him authority to execute judgment also, because he is the Son of man. Marvel not at this: for the hour is coming, in the which all that are in the graves shall hear his voice, And shall come forth; they that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation. John 5:25–29.

> සැබැවින්ම, සැබැවින්ම, මම ඔබට කියමි, මළවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාගේ හඬ අසන පැය පැමිණෙමින් තිබේ, එසේම දැන්ම පැමිණ ඇත; එය අසන්නෝ ජීවත් වන්නෝය. මක්නිසාද පියාණන්වහන්සේ තමන් තුළ ජීවනය ඇතිව සිටින සේම, පුත්‍රයාටද තමන් තුළ ජීවනය ඇතිව සිටීමට උන්වහන්සේ දී ඇත. තවද විනිශ්චය කිරීමේ බලයද උන්වහන්සේ ඔහුට දී ඇත, මක්නිසාද ඔහු මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාය. මෙයට අචම්බා නොවන්න; මක්නිසාද සොහොන් තුළ සිටින සියල්ලෝ ඔහුගේ හඬ අසන පැය පැමිණෙමින් තිබේ. ඔවුන් පිටතට එන්නෝය; යහපත කළෝ ජීවනයේ උත්ථානයටද, අයහපත කළෝ දණ්ඩනයේ උත්ථානයටද. යොහන් 5:25–29.

In July of 2023, His voice called the dead dry bones to life, and Alpha and Omega then repeated the beginning of the sealing time, for July 2023, marks the ending period of the sealing time. His people were then again called back to Jeremiah’s old paths, to the foundations of Millerite history. The foundational message of the Millerites’ beginning and ending were the first and last messages of Millerite history, which was the “seven times” of Leviticus chapter twenty-six.

2023 ජූලියේදී, ඔහුගේ හඬ මිය ගිය වියළි අස්ථිවලට ජීවනයට කැඳවූ අතර, එවිට අල්ෆා සහ ඔමේගා මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ ආරම්භය නැවතත් ප්‍රකාශ කළේය; මක්නිසාද 2023 ජූලිය මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ අවසාන අවධිය සලකුණු කරයි. එවිට ඔහුගේ ජනතාව යෙරෙමියාගේ පැරණි මාර්ගයන් වෙත, මිලරයිට් ඉතිහාසයේ පදනම් වෙත, නැවතත් කැඳවනු ලැබූහ. මිලරයිට්වරුන්ගේ ආරම්භයේ හා අවසානයේ පදනම්කාරී පණිවිඩය වනාහි මිලරයිට් ඉතිහාසයේ ප්‍රථම හා අවසාන පණිවිඩයන් වූ, ලේවී කථාව විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ “සත් වර” යන්නයි.

In July 2023, God’s last day people were once again commanded to take the little book and eat it. As they eat the little book, they are then tested to see if they will acknowledge the message of the third Woe in Revelation chapter nine (the tidings of the east) and the message of Daniel chapter eleven (the tidings of the north). The testing process leads them to verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, which is the Battle of Panium, which is Caesarea Philippi and which is the message of the Midnight Cry where the two classes who have heard His voice are manifested, one class “that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation.”

2023 ජූලි මාසයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දින ජනතාවට නැවත වරක් කුඩා පොත ගෙන එය කෑමට ආඥා කරන ලදී. ඔවුන් කුඩා පොත කන විට, එවිට ඔවුන් පරීක්ෂා කරනු ලබන්නේ එළිදරව් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන අහෝවෙහි පණිවිඩය (නැගෙනහිරෙන් පැමිණෙන ආරංචි) සහ දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පණිවිඩය (උතුරෙන් පැමිණෙන ආරංචි) පිළිගනු ඇත්දැයි බැලීම සඳහාය. එම පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය ඔවුන් දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දහතුන සිට පහළොව දක්වා පදවලට ගෙන යයි; එය පානියම් සටන වන අතර, එය කේසරියා පිලිප්පියද වන අතර, එය මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬන පණිවිඩයද වන අතර, එහි ඔහුගේ හඬ අසා ඇති පංති දෙක ප්‍රකාශිත වේ—එක් පංතියක් “යහපත කළ අය නම් ජීවනයේ නැවත නැඟිටීම වෙතටය; අයහපත කළ අය නම් දණ්ඩනයේ නැවත නැඟිටීම වෙතටය.”

There are three voices in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and they are all the voice of “no less a personage than Jesus Christ.” The first voice of Revelation eighteen sounded when the great buildings of New York city were brought down by a touch from God. The second voice is the voice of Michael the archangel who calls the dead out of their graves. The third voice is the second voice of Revelation chapter eighteen that calls His other flock out of Babylon in the hour of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The perfect fulfillment of Peter’s confession at Caesarea Philippi is made when Christ leads His last day people to “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේදී හඬ තුනක් ඇත; ඒ සියල්ලම “යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට වඩා අඩු නොවන තැනැත්තෙකුගේම හඬ” ය. පළමු හඬ වන එළිදරව් 18 හි හඬ නාද වූයේ නිව්යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි දෙවියන්වහන්සේගේ එක් ස්පර්ශයකින් බිඳ දමනු ලැබූ විටය. දෙවන හඬ නම් තම සොහොන්වලින් මළවුන් කැඳවා එළියට ගන්නා ප්‍රධාන දූතයා වූ මිකායෙල්ගේ හඬය. තුන්වන හඬ නම් එළිදරව් 18 වන පරිච්ඡේදයේ දෙවන හඬය; එය එළිදරව් 11 වන පරිච්ඡේදයේ “මහත් භූකම්පාව” පැමිණෙන පැයේදී ඔහුගේ අනෙක් රැළ බබිලෝනයෙන් කැඳවා එළියට ගනියි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම අවසාන දවස්වල ජනතාව “අවසාන දවස්වලට අදාළ දානියෙල්ගේ අනාවැකියේ එම කොටස” වෙත නායකත්වය දෙන විට, කේසරියාව ෆිලිප්පියේදී පේත්‍රැස් කළ ප්‍රකාශයේ සම්පූර්ණ ඉෂ්ටවීම සිදු වේ.

Panium of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, is the “portion” of the prophecy of Daniel that was sealed up that identifies the message of the Midnight Cry. Panium is the Exeter camp meeting in August of 1844, it’s a history that is fulfilled in the second term of Donald Trump, and it is the prophetic message that impresses the seal of God upon the foreheads of the one hundred and forty-four thousand. The verses we are now studying are very holy ground.

දානියෙල් 11හි දහතුන්වන සිට පහළොස්වන පද දක්වා ඇති පානියම්, මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩය හඳුනා දෙන ලෙස මුද්‍රා තබා තිබූ දානියෙල්ගේ අනාවැකියේ “කොටස” වේ. පානියම් යනු 1844 අගෝස්තු මාසයේ එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමයි; එය ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප්ගේ දෙවන ධුර කාලයේ සම්පූර්ණ වන ඉතිහාසයකි, එසේම එකසිය හතළිස් හතර දහසකගේ නලල් මත දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව තබන අනාවැකිමය පණිවිඩය ද වේ. අප දැන් අධ්‍යයනය කරමින් සිටින මේ පද අතිශය ශුද්ධ භූමියකි.

> “The truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life. But the possession of this knowledge was no ground for self-glorification. Through no wisdom or goodness of his own had it been revealed to Peter. Never can humanity, of itself, attain to a knowledge of the divine. ‘It is as high as heaven; what canst thou do? deeper than hell; what canst thou know?’ Job 11:8. Only the spirit of adoption can reveal to us the deep things of God, which ‘eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man.’ ‘God hath revealed them unto us by His Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.’ 1 Corinthians 2:9, 10. ‘The secret of the Lord is with them that fear Him;’ and the fact that Peter discerned the glory of Christ was an evidence that he had been ‘taught of God.’ Psalm 25:14; John 6:45. Ah, indeed, ‘blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee.’

> “පේත්‍රස් විසින් පිළිගෙන ප්‍රකාශ කළ සත්‍යය විශ්වාසියාගේ ඇදහිල්ලේ පදනමය. එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේම සදාකාල ජීවනය යයි ප්‍රකාශ කර තිබෙන දෙයයි. එහෙත්, මෙම දැනුම හිමිවීම තමන්වම මහිමයට පත් කරගැනීමට කිසිම පදනමක් නොවීය. තමන්ගේම ප්‍රඥාවකින් හෝ යහපත්කමකින් නොව, එය පේත්‍රස්ට අනාවරණය කරන ලද්දේය. මනුෂ්‍යත්වයට තමන්ගෙන්ම දේවීය දැනුමට ළඟා විය නොහැකි ය. ‘එය ස්වර්ගයට වඩා උස් ය; ඔබට කළ හැක්කේ කුමක්ද? පාතාලයට වඩා ගැඹුරු ය; ඔබට දැනගත හැක්කේ කුමක්ද?’ යෝබ් 11:8. දේව පුත්‍රත්වය පිළිබඳ ආත්මය පමණක් දෙවියන්වහන්සේගේ ගැඹුරු දේ අපට අනාවරණය කළ හැක; ඒවා ‘ඇසින් නොදුටු, කණින් නොඇසූ, මනුෂ්‍යයාගේ සිතට නොඇතුළත් වූ’ දේවල්ය. ‘එහෙත් දෙවියන්වහන්සේ ඒවා තම ආත්මය කරණකොටගෙන අපට අනාවරණය කළ සේක; මක්නිසාද ආත්මය සියල්ල සොයා බලන බැවින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ගැඹුරු දේවල් ද සොයා බලයි.’ 1 කොරින්ති 2:9, 10. ‘යෙහෝවාහන්සේගේ රහස උන්වහන්සේට භයවන්නන් සමඟය;’ සහ පේත්‍රස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මහිමය අවබෝධ කරගත් බව ඔහු ‘දෙවියන්වහන්සේගෙන් උගන්වනු ලැබූ’ බවට සාක්ෂියකි. ගීතාවලිය 25:14; යොහන් 6:45. ඇත්තෙන්ම, ‘සීමොන් බාර්-යෝනා, ඔබ ආශීර්වාදලත් තැනැත්තාය: මක්නිසාද මාංසයද ලේද එය ඔබට අනාවරණය කළේ නැත.’”

> “Jesus continued: ‘I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build My church; and the gates of hell shall not prevail against it.’ The word Peter signifies a stone,—a rolling stone. Peter was not the rock upon which the church was founded. The gates of hell did prevail against him when he denied his Lord with cursing and swearing. The church was built upon One against whom the gates of hell could not prevail.” The Desire of Ages, 413

> “යේසුස් තවදුරටත් මෙසේ පැවසීය: ‘මමද නුඹට කියමි, නුඹ පේත්‍රස් ය; මේ පර්වතය මත මම මාගේ සභාව ගොඩනඟන්නෙමි; නරකයේ ද්වාර එයට එරෙහිව ජය නොලබනු ඇත.’ පේත්‍රස් යන වචනයේ අර්ථය ගලක්ය,—පෙරළෙන ගලක්. සභාව පිහිටුවනු ලැබූ පර්වතය පේත්‍රස් නොවීය. ඔහු තම ස්වාමියා ශාපකරමින් සහ දිවුරමින් ප්‍රතික්ෂේප කළ විට නරකයේ ද්වාර ඔහුට එරෙහිව ජය ලැබීය. සභාව ගොඩනඟනු ලැබුවේ නරකයේ ද්වාර ජය නොලැබිය හැකි තැනැන්වහන්සේ මතය.” The Desire of Ages, 413

The message Christ was presenting to His disciples at Caesarea Philippi was and is the message of the Midnight Cry, and it is placed within the context of a spiritual war between the Greek god Pan, whose temple was called “the gates of hell,” and the two apostate horns of the earth beast. The Maccabees were God’s apostate people, who professed to be the defenders of God’s church, as they were warring against the religion of the Greeks. They identified themselves as both the religious and political leaders. They represent the apostate Protestantism of those fallen churches that, with the government of the United States, are now forming an image of the beast and are warring against the globalist’s religion of woke-ism and Mother Earth. The apostate horns prevail in their struggle with the religious and political elements of globalism, and at the same time the true Protestant horn is being purified by the removal of the last remnants of the foolish virgins, in advance of being lifted up as an ensign at the “great earthquake” of the soon coming Sunday law.

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කෙසරියා-පිලිප්පියේදී තම ශ්‍රාවකයන්ට ඉදිරිපත් කළ පණිවිඩය මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬනඟන පණිවිඩය වූයේය; එය වූයේය; තවද එය “නිරයේ දොරටු” ලෙස හැඳින්වූ දේවාලය ඇති ග්‍රීක දෙවියන් වන පෑන් සහ පෘථිවි මෘගයාගේ අපස්ථාති අං දෙක අතර ආත්මික යුද්ධයක පසුබිම තුළ ස්ථාපිත කර ඇත. මක්කබීයෝ දෙවියන්ගේ අපස්ථාති ජනතාව වූහ; ඔවුහු ග්‍රීකයන්ගේ ආගමට විරුද්ධව යුද්ධ කරමින් සිටියදී දෙවියන්ගේ සභාවේ ආරක්ෂකයන් බව ප්‍රකාශ කළහ. ඔවුහු තමන්ව ආගමික සහ දේශපාලන නායකයන් දෙදෙනා ලෙසම හඳුනාගත්හ. ඔවුහු එම වැටීගිය සභාවන්හි අපස්ථාති ප්‍රොතෙස්තන්තවාදය නියෝජනය කරති; ඒ සභා, එක්සත් ජනපදයේ රජය සමඟ එක්ව, දැන් මෘගයාගේ රූපයක් සාදමින්, ගෝලීයවාදීන්ගේ woke-ism සහ මව් පෘථිවිය යන ආගමට විරුද්ධව යුද්ධ කරමින් සිටිති. අපස්ථාති අං දෙක ගෝලීයවාදයේ ආගමික හා දේශපාලන අංග සමඟ ඇති ඔවුන්ගේ අරගලයේදී ජය ගනිති; ඒ සමගම, සැබෑ ප්‍රොතෙස්තන්ත අඟ “ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේ” “මහා භූකම්පනයේ”දී කොඩියක් ලෙස උස්කරනු ලැබීමට පෙර, මෝඩ කන්‍යාවන්ගේ අවසාන ඉතිරි කොටස් ඉවත් කිරීමෙන් පවිත්‍ර කරනු ලබයි.

The portion of the prophecy of the book of Daniel that relates to the last days, which is also the Revelation of Jesus Christ, and is the message of the Midnight Cry, is unsealed by the Lion of the tribe of Judah at Caesarea Philippi, which is Panium. It is unsealed in the midst of the warfare between atheistic beast from the bottomless pit and the horn of Republicanism that began to stir up that beast in 2015, and against the genuine horn of Protestantism that is now being resurrected as a mighty army.

දානියෙල්ගේ පොතේ අනාවැකියෙන් අන්තිම දවස්වලට සම්බන්ධ කොටස—එය යේසු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වද, මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬෙහි පණිවුඩයද වන—යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් පානියම් වන කේසරියා පිලිප්පියේදී මුද්‍රාව විවෘත කරනු ලබයි. එය, 2015දී එම මෘගයා උද්දීපනය කිරීමට ආරම්භ කළ ජනරජවාදයේ අඟ හා දැන් බලවත් හමුදාවක් ලෙස නැවත නැගීසිටුවනු ලබන සැබෑ ප්‍රොටෙස්තන්ට්වාදයේ අඟට එරෙහිවද, පතුළක් නැති ගැඹුරෙන් උදාවන නාස්තික මෘගයා සමඟ ඇති යුද්ධය මැදදී විවෘත කරනු ලබයි.

The truth that Peter confessed represents the waymark of September 11, 2001, and also that Christ is the Son of the living God. The truth of what is represented by Jesus being the Son of God, is a testing truth as certainly as was whether Jesus was the Messiah or not in the days of Peter. The proclamation that Jesus is the Son of God represents everything that had been revealed of who the Son is. It represents not only that He was God’s Son, but that He was also the son of man. It is the truth of the incarnation of divinity into humanity, which is the very work that is accomplished during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The truth of the “incarnation,” is the truth at the end that was typified by the truth of the “Sabbath” at the beginning.

පේත්‍රුස් පිළිගත් සත්‍යය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනේ මාර්ගලකුණ නියෝජනය කරයි; එසේම ක්‍රිස්තුස් ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා බවද නියෝජනය කරයි. යේසුස් දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා වීමෙන් නියෝජනය වන දේ පිළිබඳ සත්‍යය, පේත්‍රුස්ගේ දවස්වල යේසුස් මෙසියා වූවාද නැද්ද යන්න පරීක්ෂාකාරී සත්‍යයක් වූ ලෙසම, නිසැකවම පරීක්ෂාකාරී සත්‍යයකි. යේසුස් දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා යන ප්‍රකාශය, පුත්‍රයා කවුදැයි හෙළි කරනු ලැබූ සියල්ලම නියෝජනය කරයි. එය ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා වූ බව පමණක් නොව, ඔහු මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාද වූ බවත් නියෝජනය කරයි. එය දෙවත්වය මනුෂ්‍යත්වයට ශරීරගත වීමේ සත්‍යයයි; එය හරියටම එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය තුළ සම්පූර්ණ කරනු ලබන ක්‍රියාවය. “ශරීරගත වීම” පිළිබඳ සත්‍යය, ආරම්භයේ “සබත” පිළිබඳ සත්‍යයෙන් සංකේතවත් කරන ලද අවසානයේ සත්‍යයයි.

October 22, 1844 marked the arrival of the third angel. When an angel arrives, a special truth adapted to the period where the truth is unsealed is opened by the Lion of the tribe of Judah, and that truth then tests the generation where that truth is opened up. On October 22, 1844 the truths associated with the work of Christ, who suddenly came unto the temple He had raised in the forty-six years from 1798 unto 1844, were revealed. Christ’s work of judgment, the law of God, His role as High Priest, the issue of the mark of the beast and the sealing of the one hundred and forty-four thousand were all opened up. Sister White was shown that of those truths, there was one truth which the Alpha and Omega identified in a special light.

1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීම සලකුණු කළේය. දූතයෙකු පැමිණෙන විට, එම සත්‍යය මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබන කාලයට ගැළපෙන විශේෂ සත්‍යයක් යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් විවෘත කරනු ලබන අතර, එම සත්‍යය අනතුරුව එය විවෘත කරනු ලබන පරම්පරාව පරීක්ෂා කරයි. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා, 1798 සිට 1844 දක්වා වසර හතළිස් හයක කාලය තුළ උන්වහන්සේ නැඟූ මාලිගාවට හදිසියේ පැමිණි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යය සමඟ සම්බන්ධ වූ සත්‍යයන් එළිදරව් කරන ලද්දේය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ විනිශ්චයකාරක කාර්යය, දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව, මහත් යාජකයා ලෙස උන්වහන්සේගේ භූමිකාව, මෘගයාගේ ලකුණ පිළිබඳ ප්‍රශ්නය සහ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීම යන සියල්ල විවෘත කරන ලද්දේය. එම සත්‍යයන් අතරින්, ඇල්ෆා සහ ඔමේගා විශේෂ ආලෝකයකින් හඳුනා දුන් එක සත්‍යයක් තිබූ බව සහෝදරී වයිට්ට පෙන්වන ලද්දේය.

> “I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

> “දස ආඥාවන්හි මධ්‍යභාගයෙහිම සිව්වන ආඥාව පිහිටා තිබෙනුත්, එය වට කරමින් මෘදු ආලෝක වළල්ලක් තිබෙනුත් දුටු කල මම විස්මයට පත් වූයෙමි. දූතයා මෙසේ කීය: ‘ස්වර්ගයත් පෘථිවියත් එහි ඇති සියල්ලත් මැවූ ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේ කවුරුන්දැයි නිර්වචනය කරන්නේ දසයෙන් එකම මෙය පමණි. පෘථිවියේ පදනම් තැබූ විට සබත් දවසේ පදනමත් තැබූවේ එවිටය.’” Testimonies, volume 1, 75.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand had arrived, but it was to be delayed by the rebellion of 1863. On September 11, 2001 the sealing process began when Christ, represented as the mighty angel of Revelation chapter eighteen, descended with a hidden book in His hand that God’s last day people were to eat. The Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, so in the last days there was another truth that was placed in a special light, and it was directly connected to the Sabbath truth that was highlighted the first time Christ attempted to seal the one hundred and forty-four thousand.

එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දෙනා මුද්‍රා තැබීමේ කාලය පැමිණ තිබුණත්, 1863 වර්ෂයේ කැරැල්ල හේතුවෙන් එය ප්‍රමාද වීමට නියමිත විය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ බලවත් දූතයා ලෙස නිරූපිත ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දින ජනතාව විසින් කෑ යුතු සැඟවුණු පොතක් තමන්ගේ හස්තයේ ගෙන බැස ආ විට, මුද්‍රා තැබීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ විය. ආල්ෆා සහ ඔමේගා සැමවිටම ආරම්භය මඟින් අවසානය නිරූපණය කරන බැවින්, අවසාන දිනවලදී විශේෂ ආලෝකයක තබන ලද තවත් සත්‍යයක් තිබුණේ ය; එය, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දෙනා මුද්‍රා තැබීමට පළමුව උත්සාහ කළ අවස්ථාවේදී විශේෂයෙන් අවධාරණය කළ සබත් සත්‍යය සමඟ සෘජුවම සම්බන්ධ වූයේ ය.

> “The time has come for Daniel to stand in his lot. The time has come for the light given him to go to the world as never before. If those for whom the Lord has done so much will walk in the light, their knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased as they near the close of this earth’s history.

> “දානියෙල් තම කොටසෙහි නැඟී සිටින කාලය පැමිණ ඇත. ඔහුට දෙන ලද ආලෝකය පෙර කිසිදාක නොවූ ලෙස ලෝකය වෙත යා යුතු කාලය පැමිණ ඇත. ස්වාමින්වහන්සේ බොහෝ දේ කර දී ඇති අය එම ආලෝකයෙහි හැසිරෙන්නෝ නම්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳවද, ඔහුට අදාළ අනාවැකි පිළිබඳවද ඔවුන්ගේ දැනුම, මේ භූමියේ ඉතිහාසයේ අවසානයට ඔවුන් ළං වන තරමට, බෙහෙවින් වර්ධනය වනු ඇත.”

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. They are of infinite worth in God’s sight, for they are one with Christ. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key which unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will not be able to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus will see light in God’s light.” Manuscript Releases, number 21, 406, 407.

> “දෙවියන්වහන්සේ සමඟ සම්බන්ධකම් පවත්වන අය ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයාගේ ආලෝකය තුළ ගමන් කරති. ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි තම මාර්ගය දූෂිත කරමින් තම මිදුම්කරුට අගෞරව නොකරති. ස්වර්ගීය ආලෝකය ඔවුන් මත බැබළෙයි. ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ දෘෂ්ටියෙහි අසීමිත වටිනාකමකින් යුක්තය, මක්නිසාද ඔවුන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ එකය. ඔවුන්ට දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය අතිශයින්ම අලංකාරවත් හා ප්‍රියමනාපව පෙනේ. ඔවුන් එහි වැදගත්කම දකිති. සත්‍යය ඔවුන්ට විවෘත කරනු ලැබේ. අවතාරග්‍රහණය පිළිබඳ ධර්මය මෘදු දිප්තියකින් ආවරණය වී පෙනේ. ශුද්ධලියවිල්ල සියලු අභිරහස් අගුළු හැර දමනත් සියලු දුෂ්කරතා විසඳනත් යතුර බව ඔවුන් දකිති. ආලෝකය පිළිගැනීමටත් ආලෝකය තුළ ගමන් කිරීමටත් අකමැති වී සිටි අයට භක්තිභාවයේ අභිරහස තේරුම්ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත; එහෙත් කුරුසිය උසුලාගෙන යේසුස්වහන්සේ අනුව යාමට මැළි නොවූ අය දෙවියන්වහන්සේගේ ආලෝකයෙහි ආලෝකය දකිති.” Manuscript Releases, අංක 21, 406, 407.

The doctrine of the incarnation is the truth that Divinity combined with humanity does not sin, and the sign of those who have reached that experience in the last days is the Sabbath.

අවතාරග्रहණය පිළිබඳ දර්ශනය යනු, දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්වූ විට පාප නොකරන බව වූ සත්‍යයයි; අවසාන දිනවල එම අත්දැකීමට ළඟා වූවන්ගේ ලකුණ වන්නේ සබත් දවසයි.

> Moreover also I gave them my sabbaths, to be a sign between me and them, that they might know that I am the Lord that sanctify them. Ezekiel 20:12.

> එපමණක් නොව, මා ඔවුන් ශුද්ධ කරනු ලබන ස්වාමීන්වහන්සේ මම බව ඔවුන් දැනගැනීමට, මා හා ඔවුන් අතර ලකුණක් වශයෙන් මාගේ සබත් දවස්ද ඔවුන්ට දුන්නෙමි. එසෙකියෙල් 20:12.

The one hundred and forty-four thousand are sealed for eternity, and the process of the sealing identifies a short period of time at the end of the sealing process, just before the Sunday law, when the seal is impressed. In that short period of time Divinity is combined with humanity, permanently.

එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දෙනා සදාකාලයට මුද්‍රා කරනු ලබති; එම මුද්‍රා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය තුළ, ඉරිදා නීතියට යම් අල්ප කලකට පෙර, මුද්‍රාව අච්චු කරන ලද මුද්‍රා කිරීමේ ක්‍රියාවලියේ අවසාන අන්තයට ආසන්න කෙටි කාලපරිච්ඡේදයක් හඳුනාගනු ලැබේ. එම කෙටි කාලපරිච්ඡේදය තුළ දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ ස්ථිරව එක් කරනු ලැබේ.

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.

> “සහෝදරයෙනි, ඔබ සූදානම් වීමේ මේ මහත් කාර්යයේ කුමක් කරමින් සිටින්නේද? ලෝකය සමඟ එක්වන්නෝ ලෝකීය ආකෘතිය භාරගෙන මෘගයාගේ සලකුණ සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. තමන් කෙරෙහි අවිශ්වාසව සිටින, දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ තමන්ම පහත් කරගන්නා, සත්‍යයට කීකරු වීමෙන් තම ආත්මයන් පවිත්‍ර කරගන්නා අය ස්වර්ගීය ආකෘතිය භාරගෙන තම නළල්වල දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. ආඥාව පිටත් වී මුද්‍රා ලකුණ තබනු ලබන කල, ඔවුන්ගේ චරිතය සදාකාලයටම පවිත්‍රව හා කැළැල් රහිතව පවතින්නේය.”

> “Now is the time to prepare. The seal of God will never be placed upon the forehead of an impure man or woman. It will never be placed upon the forehead of the ambitious, world-loving man or woman. It will never be placed upon the forehead of men or women of false tongues or deceitful hearts. All who receive the seal must be without spot before God—candidates for heaven. Go forward, my brethren and sisters. I can only write briefly upon these points at this time, merely calling your attention to the necessity of preparation. Search the Scriptures for yourselves, that you may understand the fearful solemnity of the present hour.” Testimonies, volume 5, 216.

> “දැන් සූදානම් විය යුතු කාලයයි. දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව කිසිවිටෙකත් අශුද්ධ පුරුෂයෙකුගේ හෝ ස්ත්‍රියෙකුගේ නළල මත තබනු නොලැබේ. එය කිසිවිටෙකත් අභිලාෂාශීලී, ලෝකයට ආශාකරන පුරුෂයෙකුගේ හෝ ස්ත්‍රියෙකුගේ නළල මත තබනු නොලැබේ. එය කිසිවිටෙකත් වංචනික දිව ඇති හෝ කපටි හෘදය ඇති පුරුෂයන්ගේ හෝ ස්ත්‍රීන්ගේ නළල මත තබනු නොලැබේ. මුද්‍රාව ලබන සියල්ලෝම දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි කැළලක් නැතිව—ස්වර්ගය සඳහා සුදුස්සන් විය යුතුය. ඉදිරියට යන්න, මාගේ සහෝදරවරුනි සහ සහෝදරියනි. මේ අවස්ථාවේදී මට මේ කරුණු පිළිබඳව කෙටියෙන් පමණක් ලිවිය හැකි අතර, සූදානම අවශ්‍ය බවට ඔබගේ අවධානය යොමු කරවීම පමණක් කරමි. ඔබට වර්තමාන පැයේ භයානක ගාම්භීර්‍යය අවබෝධ කරගැනීමට හැකි වන පිණිස, ශුද්ධ ලියවිලි ඔබම සොයා බලන්න.” Testimonies, volume 5, 216.

The previous passage might suggest that the seal is impressed at the Sunday law, but this is not the case. Sister White is clear that the Sunday law is a great crisis, and she also teaches clearly that character is manifested in a crisis, but never developed in a crisis. The seal is impressed at the Sunday law in the sense that it then becomes visible, for those who then have the seal are lifted up as an ensign. The seal is impressed in a short period of time, just before probation closes, and for Sabbath-keepers, probation closes at the Sunday law. The sealing began on September 11, 2001, and no one then received the seal of God, for as illustrated in the period of time following October 22, 1844, there was first to be a testing process.

පෙර ඡේදයෙන් මුද්‍රාව ඉරිදා නීතියේදීම තැන්පත් කරනු ලබන බවක් පෙනී යා හැකි නමුත්, එය එසේ නොවේ. සහෝදරි වයිට් ඉරිදා නීතිය මහත් අර්බුදයක් බව පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරයි; එසේම අර්බුදයකදී චරිතය ප්‍රකාශ වන්නේය, නමුත් අර්බුදයකදී කිසිදා වර්ධනය නොවන බවද ඇය පැහැදිලිව උගන්වයි. මුද්‍රාව ඉරිදා නීතියේදී තැන්පත් කරනු ලබන්නේ, එවිට එය දෘශ්‍යමාන වන අර්ථයෙන්ය; මක්නිසාද එවිට මුද්‍රාව ඇති අය ධ්වජයක් ලෙස උසස් කරනු ලැබේ. පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වීමට තරමක් පෙර, කෙටි කාල පරාසයකදී මුද්‍රාව තැන්පත් කරනු ලබයි; සබත් රක්ෂකයන් සම්බන්ධයෙන් බලන කල, පරීක්ෂණ කාලය ඉරිදා නීතියේදී අවසන් වේ. මුද්‍රා තැබීම 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ආරම්භ විය; එවිට කිසිවෙකු දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ලැබුවේ නැත. මක්නිසාද 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දිනෙන් පසුව ඇති වූ කාල පරිච්ඡේදයෙන් දර්ශනය වන පරිදි, ප්‍රථමයෙන් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් තිබිය යුතු වූ බැවිනි.

In every reform movement, when the divine symbol descends to empower the message that was unsealed at the time of the end, a testing process begins. When Michael descended to empower Cyrus to move forward with the first decree, the Jews were then tested as to whether they would leave the home they had lived in for the previous seventy years and return to a ruined city and rebuild it. When the Holy Spirit descended at the baptism of Christ, the Jews were tested on the subject of the Messiah. When the mighty angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, that generation was tested on whether they would eat the little book, and all that the little book represented.

සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ චලනයකදීම, අවසාන කාලයේ දී මුද්‍රාමුක්ත කරන ලද පණිවිඩයට බලය දීම පිණිස දේවීය සංකේතය අවතීර්ණ වන විට, පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් ආරම්භ වේ. පළමු අණදීම සමඟ ඉදිරියට ගමන් කරන ලෙස කීරුස්ට බලය දීමට මීකායෙල් අවතීර්ණ වූ විට, එවිට යුදෙව්වෝ පෙර වසර හැත්තෑවක් පුරා වාසය කළ ගෘහය අත්හැර විනාශ වූ නගරයකට ආපසු ගොස් එය නැවත ගොඩනඟනවාද යන කරුණ පිළිබඳ පරීක්ෂා කරනු ලැබූහ. ක්‍රිස්තුස්ගේ බව්තීස්මයේදී ශුද්ධාත්මයාණන් අවතීර්ණ වූ විට, යුදෙව්වෝ මෙසියස්වහන්සේ පිළිබඳ විෂයය මත පරීක්ෂා කරනු ලැබූහ. එළිදරව් දහයේ බලවන්ත දූතයා 1840 අගෝස්තු 11 දින අවතීර්ණ වූ විට, එම පරම්පරාව කුඩා පොත භුක්තිවිඳිනවාද, සහ එම කුඩා පොත නිරූපණය කළ සියල්ල සම්බන්ධයෙන්ද පරීක්ෂා කරනු ලැබූහ.

A testing process began on August 11, 1840 that produced two classes of worshippers, and the class that followed the Lamb into the Most Holy Place were candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. The final test for that generation, who failed the testing process, began with the arrival of increased light upon the “seven times,” of Leviticus twenty-six. From 1856 unto 1863, the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

1840 අගෝස්තු 11 දින පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් ආරම්භ වූ අතර, එයින් නමස්කාරකයන්ගේ පංති දෙකක් උපන්නාහ; අතිශුද්ධ ස්ථානය තුළ බැටළුපැටවා අනුගමනය කළ පංතිය, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස අතර සිටීමට අපේක්ෂකයන් වූහ. පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය අසමත් වූ එම පරම්පරාව සඳහා අවසාන පරීක්ෂාව, ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වතාවක්” පිළිබඳ වැඩි වූ ආලෝකය පැමිණීමත් සමඟ ආරම්භ විය. 1856 සිට 1863 දක්වා, ලාඕදිසීය පණිවිඩය, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින තුන්වෙනි දූතයාගේ පැමිණීමෙන් ආරම්භ වූ කාලපරිච්ඡේදයේ අවසාන කාල අවධියක් සලකුණු කළේය. එම කාල අවධිය දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායේ දහතුන සිට පහළොව දක්වා වූ පද මඟින් නිරූපණය කරනු ලැබේ.

We will continue this study in the next article.

අපි මෙම අධ්‍යයනය මීළඟ ලිපියේදී ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

> “‘In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. In him was life; and the life was the light of men. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not.’ ‘And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth’ (John 1:1–5, 14).

> “‘ආරම්භයේදී වචනය සිටියේය; වචනය දෙවියන් වහන්සේ සමඟ සිටියේය; වචනය දෙවියන් වහන්සේය. ඒ තැනැන්වහන්සේ ආරම්භයේදී දෙවියන් වහන්සේ සමඟ සිටියහ. සියල්ල උන්වහන්සේ කරණකොටගෙන සෑදූවේය; සෑදූ දේ අතරින් උන්වහන්සේ නොමැතිව කිසිවක් සෑදූ නොවීය. උන්වහන්සේ තුළ ජීවනය තිබුණේය; එම ජීවනය මනුෂ්‍යයන්ගේ ආලෝකය වූයේය. ආලෝකය අන්ධකාරය තුළ බැබළෙයි; අන්ධකාරය එය අවබෝධ කර නොගත්තේය.’ ‘වචනය මාංසවත් වී අප අතර වාසය කළේය, (අපි උන්වහන්සේගේ මහිමය දුටුවෙමු; එය පියාණන්ගෙන් පැමිණි ඒකජාත පුත්‍රයාගේ මහිමය මෙන්, කරුණාවෙන් හා සත්‍යයෙන් පූර්ණ වූ මහිමයය)’ (John 1:1–5, 14).”

> “This chapter delineates the character and importance of the work of Christ. As one who understands his subject, John ascribes all power to Christ, and speaks of His greatness and majesty. He flashes forth divine rays of precious truth, as light from the sun. He presents Christ as the only Mediator between God and humanity.

> “මෙම පරිච්ඡේදය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යයේ ස්වභාවයත් එහි වැදගත්කමත් පැහැදිලි ලෙස සීමාංකනය කරයි. තම විෂයය අවබෝධ කරගත් තැනැත්තෙකු ලෙස, යොහන් සියලු බලය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට ආරෝපණය කරමින්, උන්වහන්සේගේ මහාත්වය සහ මහීමය ප්‍රකාශ කරයි. ඔහු සූර්යයාගෙන් නිකුත් වන ආලෝකය මෙන්, වටිනා සත්‍යයේ දේවීය කිරණ විහිදුවයි. ඔහු දෙවියන් වහන්සේ සහ මනුෂ්‍ය වර්ගයා අතර ඇති එකම මැදිහත්කරු ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඉදිරිපත් කරයි.”

> “The doctrine of the incarnation of Christ in human flesh is a mystery, ‘even the mystery which hath been hid from ages and from generations’ (Colossians 1:26). It is the great and profound mystery of godliness. ‘The Word was made flesh, and dwelt among us’ (John 1:14). Christ took upon Himself human nature, a nature inferior to His heavenly nature. Nothing so shows the wonderful condescension of God as this. He ‘so loved the world, that he gave his only begotten Son’ (John 3:16). John presents this wonderful subject with such simplicity that all may grasp the ideas set forth, and be enlightened.

> ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මනුෂ්‍ය මාංසයෙහි අවතාරගත වීම පිළිබඳ ධර්මය අභිරහසකි, එනම් “යුගයන්ගෙන්ද පරම්පරාවන්ගෙන්ද සඟවා තිබූ අභිරහසය” (Colossians 1:26). එය භක්තිමත්කමේ මහත් සහ ගැඹුරු අභිරහසය. “වචනය මාංසවත්වී අප අතර වාසය කළේය” (John 1:14). ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන් මත මනුෂ්‍ය ස්වභාවය ගත්තේය; එය උන්වහන්සේගේ ස්වර්ගීය ස්වභාවයට වඩා පහත් ස්වභාවයකි. දෙවියන්වහන්සේගේ විස්මයජනක නිවතමනය මෙතරම් පැහැදිලිව පෙන්වන දෙයක් තවත් නැත. උන්වහන්සේ “ලෝකයට එතරම් ප්‍රේම කළ බැවින් තම ඒකජාත පුත්‍රයා දුන්නේය” (John 3:16). සියලු දෙනාට ඉදිරිපත් කරන ලද අදහස් ග්‍රහණය කරගෙන ප්‍රබෝධයට පත් විය හැකි පරිදි, යොහන් මේ විස්මයජනක විෂයය අතිශය සරලත්වයෙන් ඉදිරිපත් කරයි.

> “Christ did not make believe take human nature; He did verily take it. He did in reality possess human nature. ‘As the children are partakers of flesh and blood, he also himself likewise took part of the same’ (Hebrews 2:14). He was the son of Mary; He was of the seed of David according to human descent. He is declared to be a man, even the Man Christ Jesus. ‘This man,’ writes Paul, ‘was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house’ (Hebrews 3:3).

> “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මනුෂ්‍ය ස්වභාවය ගත් බවක් පෙනී සිටියා නොවේ; උන්වහන්සේ සැබෑවෙන්ම එය ගත්සේක. උන්වහන්සේ යථාර්ථයෙන්ම මනුෂ්‍ය ස්වභාවය දරා සිටිසේක. ‘දරුවන් මාංසයත් ලේයත් වලට පංගුකරුවන් බැවින්, උන්වහන්සේද එලෙසම ඒවාට පංගුවූසේක’ (හෙබ්‍රෙව් 2:14). උන්වහන්සේ මරියාගේ පුත්‍රයා වූසේක; මානුෂීය වංශාවලිය අනුව උන්වහන්සේ දාවිත්ගේ වංශයෙන් වූසේක. උන්වහන්සේ මනුෂ්‍යයෙකු ලෙස, එනම් මනුෂ්‍ය ක්‍රිස්තුස් යේසුස් ලෙස ප්‍රකාශ කරනු ලබයි. ‘මේ මනුෂ්‍යයා,’ යයි පාවුල් ලියයි, ‘ගෘහය ගොඩනඟා තිබෙන්නාට ගෘහයට වඩා වැඩි ගෞරවයක් ඇති බැවින්, මෝසෙස්ට වඩා වැඩි මහිමයට සුදුස්සෙකු ලෙස ගණන් කරනු ලැබීය’ (හෙබ්‍රෙව් 3:3).”

> “But while God’s Word speaks of the humanity of Christ when upon this earth, it also speaks decidedly regarding His pre-existence. The Word existed as a divine being, even as the eternal Son of God, in union and oneness with His Father. From everlasting He was the Mediator of the covenant, the one in whom all nations of the earth, both Jews and Gentiles, if they accepted Him, were to be blessed. ‘The Word was with God, and the Word was God’ (John 1:1). Before men or angels were created, the Word was with God, and was God.

> “එහෙත්, දේවවචනය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මේ පොළොව මත සිටි කල උන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යත්වය පිළිබඳ කථා කරන අතරම, උන්වහන්සේගේ පූර්වස්ථිතිය ගැනද නියතවම කථා කරයි. වචනය දේවීය සත්වයෙකු ලෙස, එනම් දෙවියන්වහන්සේගේ නිත්‍ය පුත්‍රයා ලෙස, තම පියාණන්වහන්සේ සමග එක්වීමෙහිත් ඒකත්වයෙහිත් සිටිසේක. ආදිකාලය පටන්ම උන්වහන්සේ ගිවිසුමේ මධ්‍යස්ථයාණන් වූසේක; එනම්, යුදෙව්වන් හා ජාතීන් දෙපක්ෂයම අයත් පොළොවේ සියලු ජාතීන්, උන්වහන්සේව පිළිගත්තේ නම්, ආශීර්වාද ලැබීමට නියමිතව තිබූ තැනැත්තාය. ‘වචනය දෙවියන්වහන්සේ සමඟ සිටියේය, වචනය දෙවියන්වහන්සේවූයේය’ (යොහන් 1:1). මනුෂ්‍යයන් හෝ දූතයන් මවනු ලැබීමට පෙර, වචනය දෙවියන්වහන්සේ සමඟ සිටියේය, එසේම දෙවියන්වහන්සේවූයේය.”

> “The world was made by Him, ‘and without him was not anything made that was made’ (John 1:3). If Christ made all things, He existed before all things. The words spoken in regard to this are so decisive that no one need be left in doubt. Christ was God essentially, and in the highest sense. He was with God from all eternity, God over all, blessed forevermore.

> “ලෝකය උන්වහන්සේ විසින් සාදන ලද්දේය; ‘උන්වහන්සේ නැතුව සාදන ලද කිසිවක්වත් සාදනු නොලැබුවේය’ (John 1:3). ක්‍රිස්තුස් සියල්ලම සාදන ලද්දේ නම්, උන්වහන්සේ සියල්ලට පෙර සිටිසේක. මේ සම්බන්ධයෙන් ප්‍රකාශ කරන ලද වචන ඉතා නිශ්චිත බැවින්, කිසිවෙකුටත් සැකයකින් ඉතිරි විය යුතු නොවේ. ක්‍රිස්තුස් ස්වභාවයෙන්ම දෙවියන්වහන්සේ වූසේක, එසේම උත්තමතම අර්ථයෙන්ද එසේ වූසේක. උන්වහන්සේ සදාකාලයේ සිට දෙවියන්වහන්සේ සමඟ සිටිසේක, සියල්ලට අධිපති දෙවියන්වහන්සේය, සදාකාලයටම ආශීර්වාදලත් තැනන්වහන්සේය.”

> “The Lord Jesus Christ, the divine Son of God, existed from eternity, a distinct person, yet one with the Father. He was the surpassing glory of heaven. He was the commander of the heavenly intelligences, and the adoring homage of the angels was received by Him as His right. This was no robbery of God. ‘The Lord possessed me in the beginning of his way,’ He declares, ‘before his works of old. I was set up from everlasting, from the beginning, or ever the earth was. When there were no depths, I was brought forth; when there were no fountains abounding with water. Before the mountains were settled, before the hills was I brought forth: while as yet he had not made the earth, nor the fields, nor the highest part of the dust of the world. When he prepared the heavens, I was there: when he set a compass upon the face of the depth’ (Proverbs 8:22–27).

> “දේවපුත්‍රවූ දේවීය ස්වාමීන්වහන්සේ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, වෙනස් පුද්ගලයෙකු ලෙස, එහෙත් පියාණන්වහන්සේ සමඟ එකව, සදාකාලයෙන් සිටියහ. උන්වහන්සේ ස්වර්ගයේ අතිශය උතුම් මහිමය වූහ. උන්වහන්සේ ස්වර්ගීය බුද්ධිමත් සත්ත්වයන්ගේ නායකයා වූහ; දූතයන්ගේ නමස්කාරභාවයෙන් යුත් ගෞරවයද තමන්ට අයිති දෙයක් ලෙස උන්වහන්සේ පිළිගත්හ. මෙය දෙවියන්වහන්සේගේ අයිතියක් පැහැර ගැනීමක් නොවීය. ‘ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ මාර්ගයේ ආරම්භයේදී මාව හිමිකරගත්සේක,’ උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන සේක, ‘පුරාතන කාලයේ තමන්ගේ ක්‍රියාවලට පෙර. සදාකාලයේ සිට, ආරම්භයේ සිට, භූමිය තිබෙන්නටත් පෙර මම පිහිටුවනු ලැබුවෙමි. ගැඹුරු තැන් නොතිබූ කල මම උපන්නෙමි; ජලයෙන් පිරි උල්පත් නොතිබූ කලද එසේය. කඳු පිහිටුවනු ලැබීමට පෙර, කඳුකුඩු ඇතිවීමට පෙර මම උපන්නෙමි. තවමත් උන්වහන්සේ පොළොවද, කෙත්බිම්ද, ලෝකයේ දූවිල්ලේ උසම කොටස්ද සාදා නොතිබූ කලදීය. උන්වහන්සේ අහස් සූදානම් කළ කල මම එහි සිටියෙමි; උන්වහන්සේ ගැඹුරේ මුහුණත මත වටයක් නියම කළ කලද එසේය’ (හිතෝපදේශ 8:22–27).”

> “There are light and glory in the truth that Christ was one with the Father before the foundation of the world was laid. This is the light shining in a dark place, making it resplendent with divine, original glory. This truth, infinitely mysterious in itself, explains other mysterious and otherwise unexplainable truths, while it is enshrined in light, unapproachable and incomprehensible.” Selected Messages, book 1, 246–248.

> “ලෝකයේ අත්තිවාරම තැබීමට පෙර ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පියාණන් සමඟ එකම බවෙහි සිටි බව යන සත්‍යය තුළ ආලෝකයද තේජසද ඇත. මෙය අඳුරු ස්ථානයක බැබළෙන ආලෝකයයි; එය එම ස්ථානය දේවීය, ආදිකාලීන තේජසින් දීප්තිමත් කරයි. තමන් තුළම අනන්ත අභිරහසකින් යුත් මෙම සත්‍යය, තමන්ද ආලෝකය තුළ—ළඟා විය නොහැකි සහ අවබෝධ කළ නොහැකි ආලෝකය තුළ—සංරක්ෂිතව තිබියදී, අනෙකුත් අභිරහස්මය වූ, නැතහොත් වෙනත් ආකාරයකින් පැහැදිලි කළ නොහැකි සත්‍යයන් පැහැදිලි කරයි.” Selected Messages, book 1, 246–248.

Back to Articles