Article

# යෝවෙල්ගේ පොත සහ ලාඕදිකයේ සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව - අංක දහහතර

අංක දහහතරයි

Author

Jeff Pippenger

Published

December 20, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

“දෙවියන්වහන්සේගේ අද්භුත ක්‍රියා” පිළිබඳ ඉතිහාසය, “කොපමණ කාලයක්ද” යන අනාවැකිමය ප්‍රශ්නය මගිනුත් නිරූපණය කරනු ලැබේ. එම සංකේත දෙකින්ද, තවත් බොහෝ සංකේත මගිනුත් නිරූපිත ඉතිහාසය, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය නිරූපණය කරයි. එම කාල පරාසය තුළ සැබෑ අග්‍රවර්ෂා පණිවිඩය සහ අනෙකුත් බොහෝ බොරු අග්‍රවර්ෂා පණිවිඩයන් පිළිබඳ විවාදයක් පවතී. සැබෑ අග්‍රවර්ෂා පණිවිඩය ඇත්තේ එකක් පමණි. දෙවියන්වහන්සේ තම අද්භුත ක්‍රියා සිදුකරන ශුද්ධ ඉතිහාසයේ කථා රේඛාව, “නව මිදිපැන්” එක් පන්තියකින් කප්පාදු කරනු ලබන අතර අනෙක් පන්තිය මත වගුරුවනු ලබන යෝවෙල්ගේ පොතේ පරිප්‍රේක්ෂය තුළ ස්ථානගත කර ඇත.

යෝවෙල්ගේ පොත තුළ සටහන් කළ යුතු විරුද්ධතා කිහිපයක් ඇත. “උපමා” යන වචනයේ මූල අර්ථය “අසල තැබීම” වන අතර, එය ස්වභාවයෙන්ම වර්ග දෙකක් අතර විරුද්ධතාවක් ඇතුළත් කරයි. යෝවෙල්ගේ පොතෙහි ඇති “විරුද්ධතා” කිහිපයක් පිළිබඳව අපි මීට පෙර ස්පර්ශ කරමින්, යෙරුසලම පාලනය කරන මත්පැන් පානයකරන්නන් දරන අහංකාරකමේ කිරුළ, තේජසයේ කිරුළ දරන්නන් සමඟ විරුද්ධ කර දක්වා තිබෙන බව පෙන්වා දී ඇත. ප්‍රීතියේ සංකේතය, ලැජ්ජාවට පත්වීමේ ප්‍රතිවිරුද්ධය වන අතරම එයට අනුරූප ප්‍රතිරූපයක් ද වන අයුරු අප තවමත් බෙදාහැර නැත; එහෙත් එය එසේය, සහ අපි එය පෙන්වීමට අදහස් කරමු. අල්ෆා සහ ඔමෙගා යන විෂයද යෝවෙල්ගේ පොත තුළ පිහිටා ඇති අතර, පළමුවැන්න අවසානය නිදර්ශනය කරන එම ප්‍රතිපත්තියද ක්‍රියාගේ පොතෙහි පේතෘස්ගේ දේශනා දෙක මඟින් තවදුරටත් ස්ථිර කරනු ලැබේ.

ක්‍රියා පොතේ දෙවන පරිච්ඡේදය පෙන්තෙකොස්ත දින පෙ.ව. 9ට (තුන්වන පැයට) සිදු වේ; තෙවන පරිච්ඡේදය නවවන පැයෙහි (ප.ව. 3ට), එනම් සන්ධ්‍යා බලි පූජාවේ වේලාවෙහි ය. ක්‍රියා 2හි පේත්‍රුස් ප්‍රකාශ කරන පණිවුඩය පෞද්ගලික නිවසක උඩුමහලෙහි දෙන ලද්දකි; එහෙත් තෙවන පරිච්ඡේදයේ ඔහුගේ දේශනය දේවමාළිගාව තුළ දෙන ලද්දකි. සභා දෙකෙහිම පසුතැවීමට කරන කැඳවීම මඟින් ඒවා එකිනෙකට බැඳී ඇත. එකම පණිවුඩය, භූගෝලීය ස්ථාන දෙකක්—පෙන්තෙකොස්ත පණිවුඩය තුළ ඇති, අංගණය සහ දේවමාළිගාව අතර බෙදී ඇති, ද්විත්වභාවයක සංකේතය නියෝජනය කරමින්. එළිදරව් 11හි යොහන්ට දේවමාළිගාව මිනුම් කරන ලෙස කියනු ලැබේ; එහෙත් අංගණය අත්හැර දමන ලෙසය, මක්නිසාද එය ජාතීන්ට දෙන ලද්දේ ය.

> තවද මට දණ්ඩයකට සමාන නෙලා කෑල්ලක් දෙන ලද්දේය; දූතයා සිට, “නැඟිට, දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවත්, වේදිකාවත්, එහි නමස්කාරකරන්නන්වත් මැනපන්න. එහෙත් මාලිගාවෙන් පිටත තිබෙන අංගණය අත්හරින්න, එය නොමැනපන්න; මක්නිසාද එය ජාතීන්ට දී තිබේ. ඔව්හු ශුද්ධ නගරය මාස හතළිස් දෙකක් පාදතලයෙන් තළා දමනු ඇත” යයි කීවේය. එළිදරව් 11:1, 2.

ඒ අනුව, දේශනා දෙකේ ද්විගුණ කිරීමත්, එම දේශනා දෙකේ ස්ථානික බෙදීමත්, යෝවෙල්ගේ පොත තුළ පසු වැස්ස සඳහා ප්‍රේක්ෂක සමූහ දෙකක් හඳුනා දෙයි. එක් ප්‍රේක්ෂක සමූහයක් දේවමාළිගාවෙන් පිටත සිටින අජාතිකයෝ වෙති; අනෙක දේවමාළිගාව තුළ සිටින යුදෙව්වෝ වෙති. ජීවත්ව සිටින අයගේ විනිශ්චයේදී දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය පළමුවෙන් විනිශ්චය කරනු ලබයි; 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා දේවමාළිගාව විනිශ්චය කරනු ලබන අතර, ඉරිදා නීතියේ සිට මනුෂ්‍ය පරීක්ෂාකාලය අවසන් වන තුරු අජාතිකයෝ විනිශ්චය කරනු ලබති. ඒ විනිශ්චය සිදු වන්නේ, පේතෘස් විසින් යෝවෙල්ගේ පොතෙහි ප්‍රකාශිත ලෙස හඳුන්වා දෙන ලද පසු වැස්ස අතරතුරය. ක්‍රියා පොතේ දෙවන හා තුන්වන පරිච්ඡේදයන්හි දැක්වෙන බෙදීම තුළ අංගණය (අජාතිකයන්) හා දේවමාළිගාව (දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව) නියෝජනය කළ දෙයම, යෝවෙල්හි පෙර වැස්ස හා පසු වැස්ස යනුවෙන් දක්වන වෙනසද වේ. පෙර වැස්ස 9/11 දී පැමිණ, දෙවියන්වහන්සේගේ දේවමාළිගාව විනිශ්චය කරනු ලබන අතරතුර වගුරුවනු ලැබේ. එම ක්‍රියාවලිය නිම වූ විට, අංගණයේ සිටින අජාතිකයන් මත පසු වැස්ස වගුරුවනු ලැබේ.

> එබැවින්, සියොන්ගේ දරුවෙනි, ප්‍රීති වන්න, ඔබගේ දෙවි සමිඳාණන් තුළ ප්‍රමුදිත වන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේ ඔබට යුතු ප්‍රමාණයෙන් පෙර වැස්ස දී ඇත, තවද උන්වහන්සේ ඔබ සඳහා වැස්ස, එනම් පෙර වැස්සද අන්තිම වැස්සද, පළමු මාසයේදී වැස්සීමට සලස්වන සේක. යෝවෙල් 2:23.

දැන් මගේ අරමුණ වන්නේ ප්‍රීතිය සහ ලජ්ජාවට පත්වීම අතර ඇති ප්‍රවචනමය වෙනස හඳුනා දීම නොවේ; එහෙත් එම පදය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට අග වැසි පණිවිඩය නිසා “ප්‍රීතිවන්න” යැයි දන්වයි. අග වැසි පණිවිඩය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව තුළ ප්‍රවචනමය ප්‍රීතිය උපදවයි. එසේ කියනු ලැබුවද, අග වැසියට පෙර එන මුල් හෝ ආරම්භක වැසි පිළිබඳ විෂය, පසෙකට තබන ලදත් විස්මයට පත් කරනු ලැබූත් පැකිළීමේ ගල පිළිබඳ උපමාදර්ශනයකි. අවසානයේ මුදුන්ගල බවට පත්වන කොණගලේ සංකේතය, දෙවියන්වහන්සේගේත් උන්වහන්සේගේ ජනතාවගේත් ඇස් හමුවේ විස්මයජනක වන දෙයයි.

අතිවිශ්මයජනක ගල අනාවැකියේ අල්ෆා සහ ඔමේගා නියෝජනය කරයි. අනාවැකීය අදාළකිරීමේ දෘෂ්ටියෙන් අල්ෆා සහ ඔමේගා මූලධර්මය, උන්වහන්සේගේ වචනය තුළ නැවත නැවතත් අල්ෆා සහ ඔමේගා ලෙස හඳුනා දක්වා ඇත; උන්වහන්සේම වචනයය. මේ හේතුවෙන්, මේ මූලධර්මය පිළිබඳව එළිදරව් කරනු ලැබූ දේ අපටත් අපගේ දරුවන්ටත් සදාකාලයටම එළිදරව් කරනු ලැබ තිබේ. 1863 වර්ෂය බයිබල් අනාවැකියේ ශිඛර ගලය; එය 1844 සිට 1863 දක්වා වූ තුන්වන දූතයාගේ කාලපරිච්ඡේදයේද ශිඛර ගලය වේ. 1844 එම අනාවැකීය කාලපරිච්ඡේදයේ අත්තිවාරම් ගල වූ අතර, 1863 එහි ශිඛර ගල විය. 1844 සිට 1863 දක්වා කාලය ස්ථාපිත අනාවැකීය කාලපරිච්ඡේදයකි; එය 538 සිට 1798 දක්වා කාලය මෙන්ම ස්ථාපිතය. දෙවියන්වහන්සේ ස්ථාපිත කර ඇති යම් දෙයක් මනුෂ්‍ය වර්ගයා නොදන්නා වීමෙන්, එය අස්ථාපිත දෙයක් බවට පත් නොවේ!

අපි පෙර ලිපිය අවසන් කළේ පහත දැක්වෙන ඡේදයෙන්ය.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සමඟ ඔහුගේ සම්බන්ධය කිසියම් අංශවලින් ඉශ්‍රායෙලයට මෝසෙස්ගේ සම්බන්ධයට සමාන වූ බව මට පෙන්වනු ලැබීය. අහිතකර තත්ත්වයන්හිදී මෝසෙස්ට විරුද්ධව මැමුරූවෝ සිටියෝය; එසේම ඔහුට විරුද්ධවද මැමුරූවෝ සිටියෝය.” Testimonies, volume 3, 85.

1863 දී, ජේම්ස් වයිට් “සමහර අංශවලින්” “ඉශ්රායෙලයට මෝසෙස්” ලෙස නියෝජනය කළේය.

1844 සිට 1863 දක්වා වූ කාලය, රතු මුහුදු විමුක්තියෙන් පළමු කාදෙෂ් දක්වා වූ කාලයෙන් සංකේතවත් කර ඇත. පළමු කාදෙෂ් ආල්ෆා වන අතර දෙවන කාදෙෂ් ඔමේගාය—කාදෙෂ් වෙත ගෙන යන අවුරුදු හතළිහේ කාල දෙකක් සපයමින්, ඒ දෙකම කැරැල්ලෙන් අවසන් විය.

භාවිත ප්‍රකාශනයේ ආත්මය රතු මුහුද තරණය කිරීම 1844 මහත් අසාර්ථකභාවය සමඟ අනුකූල කරයි. බයිබලය රතු මුහුද තරණය කිරීම කුරුසිය සමඟ අනුකූල කරයි; තවද සොහොයුරිය වයිට් විසින් කුරුසිය අසල ගෝලයන්ගේ අසාර්ථකභාවය 1844 මහත් අසාර්ථකභාවය නිරූපණය කරමින් තිබූ බව තහවුරු කරයි. ස්වාමීන්වහන්සේගේ කැමැත්ත වූයේ සෘජුවම පොරොන්දු දේශයට ඇතුල් වීමටය; පොරොන්දු දේශයට ඇතුල්වීමේ භූගෝලීය සළකුණ වූයේ යෙරීහෝය. 2025 දෙසැම්බර් මාසයේ මෙම දෙවන සතියේදී පුරාවිද්‍යාඥයන් පුරාණ යෙරීහෝව කැණීම් කර හෙළි කළ ස්ථානයද එයමය—එහිදී ඔවුන් සොයාගත් කඩා වැටුණු බිත්ති සියල්ලම ඔවුන්ගේ මහත් විෂාදයට හේතුවන ලෙස ඇතුළට නොව පිටතට වැටී තිබූ බව පමණක් ඔවුන්ට හමුවිය; සාමාන්‍යයෙන් වටලෑමකදී සිදුවන්නේ ඇතුළට වැටීමයි. පුරාණ වටලෑමකදී බිත්ති පහර දී බිඳදමා ඇතුළත පැත්තට තල්ලු කර වැටවීම සිදුවේ. එහෙත් යෙරීහෝ සමඟ එසේ නොවීය.

> එවිට පූජකයන් කරණායම් හඬවූ කල ජනතාව හඬනගා කෑගැසුවෝය. තවද ජනතාව කරණායම් හඬ ඇසූ විට, ජනතාව මහත් හඬකින් කෑගැසූ කල, පවුර සමතලා වී පහළ වැටුණේය; එවිට ජනතාව එක් එක් මනුෂ්‍යයා තම ඉදිරියෙන්ම නගරයට ඇතුළුවී, නගරය අල්ලාගත්තෝය. යෝෂුවා 6:20.

පුරාවිද්‍යාඥයෝ ආහාරය සහිත භාජන ද සොයාගත්හ; එයින් බිත්ති කඩා වැටුණු අවස්ථාවේ එය දිගුකාලීනව ඇදීගිය වටලෑමක් නොවූ බව හඳුනාගැනීමට හැකි විය. තවද, යෙරිකෝවේ වැටීම පිළිබඳ බයිබල් වාර්තාවෙහි ඔවුන් කඳුගැටයක් හෝ උස් මාර්ගයක් ඔස්සේ යෙරිකෝවට “ඉහළට” ගොස් ඇති බව සඳහන් කරන්නේ මන්ද යනුවෙන් පුරාවිද්‍යා කණ්ඩායම අතර තිබූ ප්‍රශ්නයකටද මෙයින් පිළිතුර ලැබුණි; ඒ උස්වූ මාර්ගය බිත්ති පිටත දෙසට කඩා වැටුණු විට නිර්මාණය වූ බව දැන් ඔවුහු දනිති.

වാഗ්දාන දේශයට ඇතුල් වීම ප්‍රකාශ කළ පළමු බාධකය වූයේ බලපෑමත් ධනයත් සහිත නගරයක් වූ යෙරීකෝවය. යෙරීකෝව 1863 වන අතර, යෙරීකෝව බයිබල් අනාවැකියේ විෂයයකි; එය ඉරිදා නීතියේ කාලපරිච්ඡේදය දක්වන නිදර්ශනයක් ලෙස පමණක් නොව, එහි වැටීම හා නැගීම සමඟ සම්බන්ධවද වේ. යෙරීකෝව පිළිබඳ එයටම විශේෂ වූ අනාවැකිමය ශාපයක්ද ප්‍රකාශ කරනු ලැබීය. යෝෂුවා යෙරීකෝව නැවත ගොඩනඟන මනුෂ්‍යයා මත ශාපයක් ප්‍රකාශ කළේය, එසේ කිරීමෙන් යෙරීකෝව නැවත ගොඩනඟන මනුෂ්‍යයා එම ශාපලත් නගරය නැවත ගොඩනැගීමේදී තම බාලතම පුත්‍රයාද ජ්‍යෙෂ්ඨතම පුත්‍රයාද අහිමි කරන බව හඳුනා දුන්නේය. එක් පුත්‍රයෙකු පදනම තැබීමේදී අහිමි වීමටත්, අනෙකා දොරටුව නැඟවීමේදී අහිමි වීමටත් නියමිත විය. එම අනාවැකිය ඉටු විය, එහි ඉටුවීමේ වාර්තාව බයිබලයේ සටහන් කර ඇති බැවින්, යෙරීකෝව ස්ථාපිත බයිබලානුකූල සංකේතයක් බවට පත්වේ.

එහි ඉතිහාසමය විනාශය තුළද, එයට ප්‍රකාශිත අනාවැකිමය ශාපය තුළද, එම අනාවැකිය ඉතිහාසයේ ඉටුවීමෙන් අනතුරුවද, 1863 දී යෙරීකෝව සම්බන්ධයෙන් කතා කරන සාක්ෂිකරුවන් තිදෙනෙකු අපට හමුවෙති. එම සාක්ෂි තුනම 1863ට අදාළ කර යෙදිය යුතුය. ඒ සාක්ෂිකරුවන් තිදෙනා එකට ස්ථාපිතව සිටින්නේ, ඔවුන්ගේ අදාළ වසර හතළිහක කාලවල අවසානයේ අනාවැකිමය වශයෙන් සිටින මෝසෙස්ලා තිදෙනෙකු මෙන්ය. එම වසර හතළිහක කාලයන්ගෙන් එකක් පැහැදිලිවම මිලර්වාදී ඉතිහාසය සමඟ සමාන්තර වන අතර, ඒ මගින් සෑම වසර හතළිහක කාලයකම අවසානයේ ඇති මෝසෙස්ගේ නිරූපණ තුනම 1863 ඉතිහාසය සමඟ—තුන්වන දූතයාගේ ඉතිහාසය සමඟ—සමාන්තර වන බව ස්ථාපිත කරයි.

මෝසෙස්ගේ අවුරුදු හතළිහේ එම සාක්ෂි තුනෙන් දෙකක් කාදේශ්හි අවසන් වෙයි; හතළිහ අවුරුදු කාලයේ තුන්වන නිමාව යොර්දාන් ගංගාව වූ අතර, දෙවන නිමාව රතු මුහුද වූයේය. පළමු හතළිහ අවුරුදු කාලයේ නිමාව වූයේ මෝසෙස් මිසරයෙන් පලා යාමයි. මේ තිදෙනාම, මිසරයේ දාසත්වය පිළිබඳ ආබ්‍රහම්ට දෙන ලද අවුරුදු හාරසිය තිහේ අනාවැකිය සම්පූර්ණ වීම ලෙස, මිසරයෙන් පිටතට පලා යාමක් විස්තර කරති.

මෝසෙස්ගේ අවුරුදු හතළිස්කාල තුන, ඒවායේ අවසාන කොටස් (ශිඛරය) මිසරයෙන් මිදීමේ එක් ආදර්ශයක් නිරූපණය කරමින්, මිසරීය වහල්කමේ බැඳීම තුළ සිරකරනු ලැබීමත් එයින් පිටතට මුදාගැනීමත් පිළිබඳ ආබ්‍රහම් වෙත දෙන ලද අනාවැකියේ ඉටුවීමක් විය. ආබ්‍රහම්ගේ ගිවිසුම්-පොරොන්දුවේ අනාවැකි කරන ලද මුදාහරින තැනැත්තා වශයෙන්, මෝසෙස් තම නාමයේ අර්ථය දක්වන පරිදිම, ආරම්භයේදී ජලයෙන් ගලවාගනු ලැබුවේය. එයින් පසු මෝසෙස් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව රතු මුහුදේ ජලයන් මැදින් නායකත්වය කරගෙන ගොස්, අනතුරුව යොර්දාන් නදියෙන් නිරූපිත වූ එම මුදාගැනීමේ ඉවුර වෙත ගෙන ගියේය. මෝසෙස්ගේ ජීවිතයේ ආල්ෆාව නම් නයිල් නදියේ ජලයෙන් ගැලවීම වූ අතර, ඔමේගාව නම් යොර්දාන් නදියේ ජලයෙන් නිරූපිත වූ ගැලවීමය. මෝසෙස්ගේ ජීවිතයේ ආල්ෆාව, ඔහුගේ නාමය සහ ඔහුගේ මව්පියන් විසින් නිර්වචිත අත්දැකීමෙන් නිරූපිත වූයේය; එනම්, භක්තිමත් මව්පියන් වූ ඔවුන්, බබා මරණ දඬුවමට නියම කර ඇති බව දැන සිටියෝය, එසේම ඔහු අවුරුදු හතළිහකට පසු මිසරීයයා මරා දැමූ පසුද එම තත්ත්වයට පත් විය. තම පුත්‍රයා එම මරණ දඬුවමෙන් ගලවාගත යුතු බව දැන සිටි භක්තිමත් මව්පියන් ලෙස, ඔවුහු ඔහු සඳහා නැවක් සූදානම් කළෝය; එය හෙබ්‍රෙව් ලෝකයෙන් මිසරීය ලෝකයට පාරු වී ගියේය, මෙන්ම මෝසෙස්ද අවුරුදු හතළිහක අවසානයේ මිසරීය ලෝකය හැර හෙබ්‍රෙව් ලෝකයට පිටත්ව ගියේය.

මෝසෙස් ජලයෙන් ලැබූ තම ගැළවීම තුළ නෝවාගේ කථාව නැවත ප්‍රකාශ කළේය. අබ්‍රහම්ගේ අවුරුදු හාරසිය තිහක ගිවිසුම්මය අනාවැකියේ “ගැළවුම්කරු” ලෙස මෝසෙස් පිළිබඳ වූ ප්‍රථම සඳහන්වීම, දෙවියන්වහන්සේ මනුෂ්‍යවර්ගය සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළු වූ ඉතිහාසය නැවත ප්‍රකාශ කිරීමක් වූ අතර, එමගින් තෝරාගත් ජනතාවක් පිළිබඳ අබ්‍රහම්ගේ ගිවිසුම්මය අනාවැකිය සමස්ත මනුෂ්‍යවර්ගයට දුන් ගිවිසුම් පොරොන්දුව සමඟ එක් කරනු ලැබේ. මෙය ශිශු මෝසෙස් පාරාවෝගේ දියණිය වෙත පැවරීම තුළ බව්තීස්මයක් හඳුනාගන්නා අතර, මක්නිසාද මරණය දෙමාපියන්ගේ ක්‍රියාව මගින් පිළිගනු ලැබූයේය, භූමදානය ජලය මත වූ පෙට්ටියෙන් නිරූපණය කරනු ලබයි, සහ උත්ථානය පාරාවෝගේ දියණියය.

නෝවාගේ නැවට අදාළ බව්තීස්මය ප්‍රතිරූපණය කරනු ලැබීමෙන් මෝසෙස්ගේ ජීවිතය ආරම්භ වේ. එවිට මෙයින් අදහස් වන්නේ, ආරම්භයේ සිටම “8” යන සංඛ්‍යාව මෝසෙස් සමඟ සම්බන්ධ වී තිබෙන බවයි; මන්ද ඔහුගේ ගිවිසුම්මය සම්බන්ධතාවයේ මූලය නෝවාගේ ගිවිසුමෙන් ලැබුණු “8” යන සංඛ්‍යාවෙන් ආරම්භ වූ අතර, ඔහුගේ කාර්යය වූයේ “අටවන” දින සුන්නත් කිරීමේ විධිය ස්ථාපිත කිරීමය. පසුව ඔහු පරීක්ෂා කරනු ලැබූ අතර, ඒ නියම විධිය සම්බන්ධයෙන්ම ඔහු අසමත් විය. මෝසෙස්ගේ ජීවිතය බව්තීස්මයකින් ආරම්භ වන අතර, වසර හතළිහකට පසු මරණයක් (මිසරීයෙකුගේ) සිදු වේ; එය මිසරීය මෝසෙස් මිය ගොස්, සම්පූර්ණයෙන්ම ආබ්‍රහම්ගේ පුත්‍රයෙකු බවට පත්වන සන්ධිස්ථානය සලකුණු කරයි. මෝසෙස්ගේ පළමු වසර හතළිහේ ආරම්භයත් අවසානයත් බව්තීස්මයකින් නිරූපිත වේ. පළමුවැන්න හෙබ්‍රෙව් ජාතිකයෙකුගෙන් මිසරීයෙකුට වූ සංක්‍රාන්තියක් හඳුන්වා දුන්නේය; අවසාන එක මිසරීයෙකුගෙන් හෙබ්‍රෙව් ජාතිකයෙකුට වූ සංක්‍රාන්තියක් හඳුන්වා දුන්නේය. එයට පසු වසර හතළිහකට, මෝසෙස් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව රතු මුහුදේ බව්තීස්මය හරහා ගෙන යයි; ඔහු කිසිදා ළඟා නොවූ යොර්දාන්හි බව්තීස්මය කරා යන මඟේදීය.

යොෂුවාගේ මඟපෙන්වීම යටතේ සිටි දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව, මෝසෙස් නොමැතිව පොරොන්දුවූ දේශයට ඇතුල්වූහ; මක්නිසාද යොර්දාන් ගඟේ බව්තීස්මය පැමිණීමට මඳක් පෙර මෝසෙස් මරණයට පත්විය. ඔබගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ මෝසෙස්ට සමාන භාවිෂ්‍යවක්තෘවරයෙකු උත්ථාපනය කරන සේකැයි මෝසෙස් කී අතර, පේත්‍රුස් ද එය නැවත ප්‍රකාශ කළේය. මෝසෙස් විසින් සංකේතවත් කරන ලද භාවිෂ්‍යවක්තෘවරයා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේය; උන්වහන්සේ මෝසෙස් නවතා තැබූ ස්ථානයේම තම සේවය නිශ්චිතව ආරම්භ කළ සේක. උන්වහන්සේ තම සේවය ආරම්භ කළේ තම බව්තීස්මයේදීය; එම බව්තීස්මයම, පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්වරු යොර්දානය පසුකර පොරොන්දුවූ දේශයට ඇතුල්වූ විට යොෂුවා ඔවුන්ට බව්තීස්ම කළ නියම ස්ථානය විය. සුභාරංචි අපට දන්වන්නේ යොහන් බෙතාබරාහි බව්තීස්ම කරමින් සිටි බවය; එය එගොඩවීමේ ස්ථානය වන අතර, එහි අර්ථය ද පාරු මාරුවීම යන්නයි.

රතු මුහුද මිසරයේ කැරැල්ලේ සංකේතය වන අතර, එම රේඛාවේ මෝසෙස්ගේ ප්‍රවේදනීය සාක්ෂිය සත්‍යය බව හඳුන්වා දෙයි. නයිල් නදියෙන් රතු මුහුදට (සමහරවිට නදියක් ලෙසද හැඳින්වෙයි), එතැනින් යොර්දානය දක්වා. ‘ජලයෙන් ගළවා ගනු ලැබූ’ යන අර්ථය ඇති මෝසෙස්, ගැළවීමේ ජලයෙහිදී තම සාක්ෂිය ආරම්භ කර අවසන් කරයි; එම ජල දෙකෙන් එක් එක් ස්ථානයක නමස්කාරකයන්ගේ වර්ග දෙකක් ප්‍රකාශ වේ.

මෝසෙස්ගේ පළමු අවුරුදු හතළිහ පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය නියෝජනය කරයි; දෙවන අවුරුදු හතළිහ දෙවන දූතයා වන අතර, තුන්වන දූතයා වන්නේ තුන්වන අවුරුදු හතළිහය. දූතයන් තිදෙනාටම ඔවුන්ටම විශේෂ වූ අනාවැකිමය ලක්ෂණ ඇත; එසේම එම පණිවිඩ තුනම පළමු පණිවිඩය තුළ නිරූපණය වී ඇත. දානියෙල්ගේ පොතේ පළමු අධ්‍යාය තුන සමඟ සම්බන්ධ කරමින්, අපි මෙම සංසිද්ධිය වසර ගණනාවක් පුරා ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රදර්ශනය කර ඇත්තෙමු.

දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදයේදී දෙවියන්වහන්සේට භය වී බැබිලෝනීය ආහාරය භුක්ති විඳීමට අකැමැති විය; එයට අනුගමනය වූ දෙවනුවූ ආහාරමය හා දෘශ්‍ය පරීක්ෂාවේදී දෙවියන්වහන්සේ ඔහුව මහිමයට පත් කළ අතර, එය නෙබුකද්නෙසර විසින්ම ක්‍රියාත්මක කරන ලද විනිශ්චය හා තෙවන පරීක්ෂාවට මඟ පෑදීය. දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදය එළිදරව් පොතේ දාහතරවන පරිච්ඡේදයේ පළමු දූතයාට සමාන ය; ඔහු “දෙවියන්වහන්සේට භය වන්න,” “ඔහුට මහිමය දෙන්න” යයි ප්‍රකාශ කරන්නේ, දානියෙල් දෙවන ආහාරමය හා දෘශ්‍ය පරීක්ෂාවේදී කළ පරිදි ය; මක්නිසාද නෙබුකද්නෙසරගේ “විනිශ්චයේ පැය” පැමිණ ඇති බැවිනි.

මෝසෙස්ගේ ජීවිතයේ පළමු අවුරුදු හතළිහ ආරම්භ වූයේ ඔහුගේ දෙමාපියන් දෙවියන්වහන්සේට භය වූ බැවිනි. පාරාවෝගේ දියණිය ජලයේ තිබූ පෙට්ටිය දුටු විට, මෝසෙස් දෘශ්‍ය පරීක්ෂණයක් වන දෙවන පරීක්ෂණය සමත් වී තිබුණේය. එවිට පාරාවෝගේ දියණිය ඔහු මරණයට පත් කළ යුතු නොවන බව නියම කළාය. විනිශ්චය ද පළමු අවුරුදු හතළිහ අවසානයේ පැමිණියේය; ඔහු මිසරයා මරා දමා මිසරයෙන් පලා යා යුතු වූ විටය.

දෙවන අවුරුදු සතළිහ තුළ, එළිදරව් පොතේ දහහතරවන පරිච්ඡේදයේ බබිලෝනිය පතනය වූ බව ප්‍රකාශ කරන දෙවන දූතයා, මිසරයේ පතනය මඟින් පූර්ව රූපිත කරන ලදී. එම පතනයේදී, එම අවුරුදු සතළිහ අවසානයේ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ අතිවිශාල ප්‍රකාශනයක් තිබුණේය; එසේම 1844 මධ්‍යරಾತ್ರಿ හඬනැගීම අතරතුර දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ අවසානයේද එවැනිම ප්‍රකාශනයක් තිබුණේය.

තෙවන අවුරුදු හතළිහ ආරම්භ වන්නේ සම්පූර්ණ සභාවම පාහේ මත මරණ විනිශ්චය ප්‍රකාශ කරනු ලැබීමෙන්ය; එය අවසන් වන්නේ ඒ සභාවේ නායකයා මත මරණ විනිශ්චය පැමිණීමෙන්ය.

අපගේ කාර්යය වන්නේ දූතයන් තුන්දෙනාගේ පණිවිඩ එකට ඒකාබද්ධ කිරීම බව සහෝදරි වයිට් විසින් හඳුනා දෙයි.

> “ස්වාමීන් වහන්සේ ලෝකය එහි අධර්මය නිසා දඬුවම් කිරීමට ආසන්නව සිටිති. ඔවුන්ට දෙන ලද ආලෝකයත් සත්‍යයත් ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින්, ආගමික මණ්ඩලයන්ට දඬුවම් කිරීමටද උන්වහන්සේ ආසන්නව සිටිති. පළමු, දෙවන හා තෙවන දේවදූතයන්ගේ පණිවිඩ එකට එක්කරගත් මහා පණිවිඩය ලෝකයට දිය යුතුය. මෙය අපගේ කාර්යයේ ප්‍රධාන භාරය විය යුතුය.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

මෝසෙස්ගේ පළමු අවුරුදු හතළිහ ප්‍රකාශනය දාහතරවන පරිච්ඡේදයේ පළමු දේවදූතයා නියෝජනය කරයි; ඔහුගේ දෙවන අවුරුදු හතළිහ දෙවන දේවදූතයා වන අතර, තෙවන අවුරුදු හතළිහේ කාලය තෙවන දේවදූතයා වේ. අපගේ “මහත් පණිවිඩය” යනු “පළමු, දෙවන, සහ තෙවන දේවදූතයන්ගේ පණිවිඩ” එකට සංයෝජනය කිරීමය; එමගින් මෝසෙස්ගේ සංකේත තුනම 1863 වර්ෂය තුළ ස්ථාපිත කරනු ලබයි, එබැවින් ඉරිදා නීතියේදී මෝසෙස්වරුන් තිදෙනෙකි.

1844 සිට 1863 දක්වා කාලය, කාදේශ් වෙත ගෙන ගිය අවුරුදු හතළිහක කාලපරාස දෙකෙහිම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා ඇතුළත් කරයි. පළමුවැන්නක් හා දෙවැන්නක් නොමැතිව තුන්වැන්නක් පැවතිය නොහැකි බව ප්‍රේරණය හඳුන්වා දෙයි; එබැවින් මෝසෙස්ගේ ජීවිතයේ පළමු අවුරුදු හතළිහ ද 1844 සිට 1863 දක්වා කාලය නියෝජනය කළ යුතුය. මෝසෙස් 1863 දී මිසරයා මරාදමයි; එමෙන්ම මෝසෙස් තම අධිකාරියේ සැරයටියෙන් පර්වතයට පහර දෙන අවස්ථාවද, තවද රන් වසු පැටවාගේ කැරැල්ලේ ඉතිහාසය තුළ මෝසෙස් දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය දැකීමට ඉල්ලා සිටින අවස්ථාවද එයට සමගාමී වේ. 1863 දී සහ ඉරිදා නීතියේදී මෝසෙස්වරු තිදෙනෙක් සිටිති, ඔවුන් සියල්ලෝම අවුරුදු හතළිහක් වයසැති ය.

මෝසෙස්ගේ කාල පරිච්ඡේද තුනෙන් සෑම එකකම ජලය මගින් සිදුවන ගැළවීමක් අන්තර්ගත වේ; කූඩයේ සිටින මෝසෙස්, රතු මුහුද හරහා යන මෝසෙස් සමඟ සමාන්තර වන අතර, එය යොර්දාන් ගඟ අසල දෙවරක් දක්නට ලැබෙන මෝසෙස් සමඟද සමාන්තර වේ: නයිල් නදිය, රතු මුහුද, සහ යොර්දාන් ගඟ අසල දෙවරක්. ගැළවීමේ ජලය මෙම කාල පරිච්ඡේද තුනෙන් සෑම එකකම නිරූපණය කරනු ලැබේ, මක්නිසාද ඒ සියල්ලම අවසාන වර්ෂා කාලයේ ගැළවීමේ ජලය වගුරුවනු ලබන කාල පරිච්ඡේදයට සමාන්තර වන බැවිනි.

අවුරුදු හතළිහක තුන්වන කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානයේදී මෝසෙස් තම දණ්ඩයෙන් පර්වතයට පහර දුන්නේය. දෙවන හතළිස් අවුරුදු කාලය අවසානයේදී ඔහුගේ දණ්ඩය රතු මුහුද වෙන් කළේය. පළමු හතළිස් අවුරුදු කාලය අවසානයේදී ඔහු මිසරීය අධිකාරියේ දණ්ඩය ප්‍රතික්ෂේප කර, තම ජනතාව සමඟ දුක්විඳීමට තෝරාගත්තේය.

පළමු කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානයේ එක් මිසරීයයෙක් මිය ගියේය; දෙවන කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානයේ මිසරයේ හමුදාවද, කුලුඳුලාද, නායකත්වයද මිය ගියහ. තෙවන කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානයේ ඉශ්‍රායෙල් ජාතියත්, ආරොන්ත්, මෝසෙස්ත් සියල්ලෝම මිය ගියහ. මේවා “පේළිය මත පේළිය” යන ආකාරයෙන් එකිනෙකට සමාන්තර ඉතිහාස තුනක් වන අතර, ඒ සෑම එකක්ම 1844 සිට 1863 දක්වා කාලය නිරූපණය කරයි—එනම් තුන්වන දේවදූතයාගේ ඉතිහාසය, එය තම වාරයේ 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලයත්, මිදීමේ ජලය වගුරුවනු ලබන පෙන්තකොස්ත සමයත් නිරූපණය කරයි.

මෝසෙස් කාදේශයේ කැරලි දෙකෙහිම සිටියි, සහ කාදේශයේ එම කැරලි දෙකම ඒවාට අදාළ කාලපරිච්ඡේදයන්හි ශිඛරස්ථ නිමාවන් වේ. ඒවා දෙකම 1863 නියෝජනය කරයි; එයද තුන්වන දූතයාගේ කාලපරිච්ඡේදයේ ශිඛරස්ථ නිමාව වන අතර, 1844 හි ඇල්ෆායෙන් ආරම්භ වී 1863 හි ශිඛරස්ථ නිමාව දක්වා ගමන් කරයි. පදනම ලෙස ආරම්භ වී ප්‍රධාන කෝණාශ්මය ලෙස අවසන් වන ගලෙහි අද්භූත ආලෝකය සලකා බලන කල, ප්‍රධාන කෝණාශ්මය සදාකාලිකවම අනාවැකිමය වශයෙන් වඩා විශාල බව හඳුනාගනු ලැබේ. පෙන්තකොස්ත කාලයෙහි ආරම්භයේ ඇති බිඳු කිහිපය, පෙන්තකොස්ත දින ප්‍රධාන කෝණාශ්මයෙහි පූර්ණ වගුරුවා හැරීම දක්වා ගෙන යමින්, මෙම සත්‍යය දර්ශනය කරයි.

9/11 දින ඉසුරුම ආරම්භ විය; එය ඉරිදා නීතියේ සම්පූර්ණ වාරිච්ඡේදනයෙන් අවසන් වේ. මෙම සත්‍යය, දෙවන හා ඔමේගා කාදෙෂ්හි මෝසෙස්ගේ පාපය, පළමු අල්ෆා කාදෙෂ් කැරැල්ලේ කැරැල්ලට වඩා මහත් පාපයක් ලෙස හඳුන්වා දෙයි. අල්ෆා කැරැල්ල මුළු ජාතියක මරණය උත්පාදනය කළේය; ඔමේගා කැරැල්ල එක් මනුෂ්‍යයෙකුගේ (මෝසෙස්ගේ) මරණය උත්පාදනය කළේය. එහෙත් එම එක් මනුෂ්‍යයාගේ පාපය මුළු ජාතියේ සාමූහික පාපයටත් වඩා මහත් විය. පාප කරන මනුෂ්‍යයා මැරෙයි; එම මට්ටමේදී මෝසෙස්ගේ පාපය හෝ වෙනත් ඕනෑම ඉශ්‍රායෙල්වරුන්ගේ පාපය අතර භේදයක් නැත. නමුත් අනාවැකිමය අර්ථයෙන්, මෝසෙස් ක්‍රිස්තුන් වහන්සේට දෙවන වර පහර දීම ඊටත් වඩා මහත් විය; මක්නිසාද, එය එම අවුරුදු හතළිස්කාල පරිච්ඡේදයේ ශිඛර ගල විය.

දෙවන ඔමේගා කාදේශයේදී මෝසෙස්ගේ කැරැල්ල, යෝෂුවා සහ කාලෙබ්ගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන්ගේ කැරැල්ලට වඩා මහත් පාපයක් විය. මෝසෙස් ප්‍රකාශනාත්මක ලෙස 1863 දී සිටියි, එහිදී ඔහු තමාගේ කැරැල්ල නිසා වනයේ මිය යයි. මෝසෙස් 1863 දීත් සිටියි, එහිදී පෙර ගිවිසුමේ ජනතාව තමන්ගේ කැරැල්ල නිසා වනයේ මිය යති, නමුත් මෝසෙස් එම කැරැල්ලට සහභාගී වූයේ නැත. 1863, ආදිතේව දින නීතිය සමඟ සමානව සම්බන්ධ වෙයි; එලෙසම අහරොන්ගේ රන් වස්සා පිළිබඳ කැරැල්ලද සම්බන්ධ වෙයි. කාදේශය, 1863, සහ ආදිතේව දින නීතිය සමඟ සමානව ගැළපෙන එම ඉතිහාසයේදී, මෝසෙස් දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය දැකීමට යාච්ඤා කරයි.

කාදෙෂ් 1863 වර්ෂය නියෝජනය කරයි; මෝසෙස් කාදෙෂ් දෙකෙහිම සිටින බැවින්, කෙළවර ගල් දෙකම වන බයිබලීය සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා මත, කාදෙෂ්හිදී අවසන් නොවන තුන්වන අවුරුදු හතළිහක කාලයද 1863 නියෝජනය කරන බව අපි ස්ථාපිත කරමු. එහි ‘අභිශුද්ධ නොවූ මෝසෙස්’ පර්වතය ප්‍රතික්ෂේප කරන බැවින්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ නැවත වරක් කුරුසියට ඇණ ගසමින් සිටියි. 1863 දීද, සහ සීනයිහි ව්‍යවස්ථාව දීමේදීද, ‘අභිශුද්ධ වූ මෝසෙස්’ දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතය සොයමින් සිටියි. 1863 දී මෝසෙස් ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවක්ද, මෝඩ කන්‍යාවක්ද නියෝජනය කරයි.

> “දෙවියන්ට නමස්කාර කිරීමට පැමිණෙන අය බෙදී යන මහත් කණ්ඩායම් දෙක නියෝජනය කරන්නේ පරිසිවරයා සහ බදු අයකරන්නාය. ඔවුන්ගේ ප්‍රථම නියෝජිතයන් දෙදෙනා ලෝකයට උපන් පළමු දරුවන් දෙදෙනා අතරින් දක්නට ලැබෙති.” Christ’s Object Lessons, 152.

කාදේශ්හිදීත් 1863 දීත්, මෝසෙස් “දෙවියන්වහන්සේට නමස්කාර කරන අය” “බෙදෙන මහත් පංති දෙක” නියෝජනය කරයි. පේත්‍රුස් මෙන්ම මෝසෙස්ද එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසට අයත් අයගේ ආදර්ශයකි.

> “පරිසීවරයාත් බදු අයකරන්නාත් විසින් නිරූපිත වන සෑම පන්තියක් සඳහාම ප්‍රේරිත පේත්‍රුස්ගේ ඉතිහාසයේ පාඩමක් ඇත. තම ප්‍රථම ගෝලකමයේදී පේත්‍රුස් තමන් ශක්තිමත් යයි සිතීය. පරිසීවරයා මෙන්ම, තමම ඇස්තමේන්තුවෙන් ඔහු ‘අන් මිනිසුන් මෙන් නොවේ’ යයි සැලකීය. තමා පාවාදෙනු ලැබීමට පෙර රාත්‍රියේදී ක්‍රිස්තුස් තම ගෝලයන්ට පෙරදැන්වූ කල, ‘මේ රාත්‍රියේ ඔබ සැම මා නිසා අපරාධයට පත් වන්නහුය,’ යයි, පේත්‍රුස් විශ්වාසයෙන් යුතුව, ‘සියල්ලෝම අපරාධයට පත් වුවද, මම නම් එසේ නොවෙමි’ යයි ප්‍රකාශ කළේය. මාර්ක් 14:27, 29. පේත්‍රුස් තමන්ගේම අනතුර දැන නොසිටියේය. ස්වයං-විශ්වාසය ඔහුව මග හැරවීය. පරීක්ෂාවට එරෙහිව තැන්පත් විය හැකි බව ඔහු සිතීය; එහෙත් ඉතා සුළු පැය කිහිපයකින්ම පරීක්ෂාව පැමිණි අතර, ශාප කරමින්ද දිවුරමින්ද ඔහු තම ස්වාමියා ප්‍රතික්ෂේප කළේය.” Christ’s Object Lessons, 152.

ඉරිදා නීතියේදී, එනම් 1863 දී, පේත්‍රස් පන්තීන් දෙකක් නියෝජනය කරයි. එනම් මෘගයාගේ ලකුණ ලබන අය හෝ දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ලබන අයයි. යේසුස්වහන්සේ සිමොන්ගේ නාමය පේත්‍රස් ලෙස වෙනස් කළ විට, එය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සංකේතවත් කළේය. එම අවබෝධය ඉංග්‍රීසි හෝඩියේ අක්ෂර ස්ථානයේ සංඛ්‍යාව භාවිතයෙන් පේත්‍රස්ගේ නාමය ගුණ කිරීම මගිනුත් සංකේතවත් කෙරේ. අපි එම එකම ක්‍රමය 1863 සඳහා යොදුවහොත්, අපට 144 ලැබේ.

1863 සමඟ සමාන වන මෝසෙස්ගේ සංකේත තුනෙන් දෙකක් තුන්වන කාලපරිච්ඡේදයද අනිවාර්යයෙන්ම ඒ සමඟ සමාන විය යුතු බව ස්ථාපිත කරයි. කාදෙෂ්හි රේඛා දෙක ඥානවන්ත සහ මෝඩ කන්‍යාවන්ගේ කථාව හඳුන්වා දෙයි; තුන්වන කාලපරිච්ඡේදය නම් දේවීය කාර්යයක් ඉටු කරනු පිණිස මනුෂ්‍ය ප්‍රයත්නය යොදා ගැනීමට කළ උත්සාහයක් හඳුන්වා දෙයි. මිසරයා සම්බන්ධයෙන් මෝසෙස් කළාක් මෙන් මනුෂ්‍ය බලය කෙරෙහි විශ්වාස කිරීම, නියමිත අධිකාරියට වඩා මනුෂ්‍ය අධිකාරිය කෙරෙහි විශ්වාසය නිරූපණය කරයි.

සහෝදරී වයිට් ප්‍රකාශ කරන්නේ, ඇගේ ස්වාමිපුරුෂයාගේ “දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය, සමහර පැතිවලින්, ඉශ්‍රායෙලයට මෝසෙස්ට තිබූ සම්බන්ධතාවයට සමාන වූයේය” යනුවෙනි. 1863 දී, මෝසෙස් ජේම්ස් වයිට් විසින් නියෝජනය කරන ලදී. 1863 දී, ජේම්ස් වයිට් මිසරීයෙකු මරා දමමින්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට දෙවන වරක් පහර දෙමින්, යෝෂුවා සහ කාලෙබ් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද “විශ්‍රාමයේ” පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ කැරලිකරුවන් වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරමින් සිටියි. මෝසෙස්, පර්වතයට දෙවන වරක් පහර දුන් විට මෝඩ කන්‍යාවක්ද, ඉශ්‍රායෙලයේ කැරලිකරුවන් වෙනුවෙන් මැදිහත් වූ විට ඥානවන්ත කන්‍යාවක්ද වෙයි.

මෙම ලිපිය අපි ගණන් කථාව දහහතරේ ඇති එම අන්ශයෙන් අවසන් කරන්නෙමු, එහි මෝසෙස් 1863 වන ස්ථානයේ සිටින්නේ, රන් වස්සාගේ කැරැල්ලෙන් නිරූපිත සමාන්තර ඉතිහාසයේදී ඔහුට දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය පිළිබඳ දර්ශනයක් දෙනු ලැබෙන විටය.

මෙම ඡේදයේදී ස්වාමින්වහන්සේ, ඉශ්‍රායෙල්හි කැරලිකරුවන් සමඟ තමන්ට “කෙතරම් කාලයක්” කටයුතු කළ යුතුදැයි අසන සේක; එයම යෙසායා සයවන පරිච්ඡේදයේදී ස්වාමින්වහන්සේගෙන් ඇසූ ප්‍රශ්නයයි. අංක පොත මෙම ඉතිහාසය, යෙසායා සයවන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන පදයේ දේවදූතයන් ද සලකුණු කළ පරිදි, භූමිය දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් ආලෝකවත් කරනු ලබන කාලපරිච්ඡේදය තුළ තබා ඇති බව සලකන්න. 9/11 යනු 1844 සිට 1863 දක්වා වූ ඉතිහාසයේ අත්තිවාරම් ගල වූ අතර, ඉරිදා නීතිය එහි ශිඛර ගල වේ. අංක පොතේ පසුබිම වනාහි, ස්වාමින්වහන්සේ යෝෂුවා සමඟ ගිවිසුමට පිවිසෙන අතරතුර පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් අතහැර දමනු ලබන බැවින්, ගීතයේ හෝ මිදිවත්ත පිළිබඳ උපමාවේ නිරූපණයකට නොඅඩු දෙයකි.

> එවිට මුළු සභාවම තමන්ගේ හඬ උස්කරමින් කෑගැසූහ; එම ජනතාව එම රාත්‍රිය පුරා අඬා වැලපුණෝය. ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයෝ සියල්ලෝම මෝසෙස්ටත් ආරොන්ටත් විරුද්ධව මැසිවිලි නැඟූහ; මුළු සභාවම ඔවුන්ට කියනුයේ, “අපි මිසර දේශයේදී මැරුණේ නම් කොතරම් හොඳද! නැතහොත් මේ කාන්තාරයේදී මැරුණේ නම් කොතරම් හොඳද! අපගේ භාර්යාවන් සහ අපගේ දරුවන් ගොදුරක් වන පිණිස, කඩුවෙන් වැටෙන්නට යෙහෝවාණන් අප මෙහි දේශයට ගෙනාවේ මක්නිසාද? අපි මිසරයට ආපසු යාම අපට වඩා හොඳ නොවන්නේද?” යයි. ඔව්හු එකිනෙකාට කියමින්, “අපට නායකයෙකු පත් කරගෙන, අපි මිසරයට ආපසු යමු” යයි කීවෝය.

> එවිට මෝසෙස් සහ ආරොන් ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන්ගේ සභාසමූහයේ මුළු ජන සමූහය ඉදිරියෙහි මුහුණින් බිම වැටුණෝය. දේශය පරීක්ෂා කළ අය අතරින් වූ නූන්ගේ පුත් යෝෂුවාද යෙෆුන්නේගේ පුත් කාලෙබ්ද තම වස්ත්‍ර ඉරාගත්හ. ඔවුන් ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන්ගේ මුළු ජන සමූහයට කථා කරමින් මෙසේ කීහ:

> අපි ගොස් පරීක්ෂා කළ ඒ දේශය අතිශය යහපත් දේශයක්ය. යෙහෝවාණන් වහන්සේ අප ගැන ප්‍රීතිමත් වුවහොත්, උන්වහන්සේ අප එම දේශයට ගෙනැවිත්, එය අපට දෙනු ඇත; එය කිරිත් මීපැණිත් ගලා යන දේශයකි. එබැවින් ඔබ යෙහෝවාණන් වහන්සේට විරුද්ධව කැරලි නොකරන්න; ඒ දේශයේ ජනතාවට භය නොවන්න. මක්නිසාද ඔව්හු අපට ආහාරය මෙන්ය. ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාව ඔවුන්ගෙන් ඉවත් වී ඇත, යෙහෝවාණන් වහන්සේ අප සමඟ සිටින සේක; ඔවුන්ට භය නොවන්න.

> එහෙත් මුළු සභාව ඔවුන්ව ගල් ගසා මරන්නට අණ කළෝය. එවිට ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් සියල්ලන් ඉදිරියෙහි සභා මණ්ඩපයේදී සමිඳාණන්වහන්සේගේ මහిమාව ප්‍රකාශ විය. එවිට සමිඳාණන්වහන්සේ මෝසෙස්ට මෙසේ වදාළ සේක: මේ ජනතාව කොපමණ කලක් මා උදේෂ්‍යයෙන් අවමානය කරමින් සිටින්නේද? තවද මා ඔවුන් අතරෙහි පෙන්වා ඇති සියලු ලකුණු තිබියදීත්, ඔවුන් මා විශ්වාස කිරීමට කොපමණ කලක් ගත වනු ඇත්ද?

> මම වසංගතයෙන් ඔවුන්ට පහර දෙන්නෙමි, ඔවුන් උරුමයෙන් විහින කරන්නෙමි, නුඹෙන් ඔවුන්ට වඩා මහත්ද බලවත්ද ජාතියක් සාදන්නෙමි.

> මෝසෙස් ස්වාමීන්වහන්සේට මෙසේ කීවේය: එවිට මිසරවරුන් එය අසනු ඇත; මක්නිසාද ඔබ ඔබගේ බලයෙන් මේ ජනතාව ඔවුන් අතරින් ගෙන ආවෙහිය. ඔවුන් මේ දේශයේ වාසීන්ටද එය කියනු ඇත. මක්නිසාද, ස්වාමීන්වහන්සේ, ඔබ මේ ජනතාව අතර සිටින බවත්, ස්වාමීන්වහන්සේ, ඔබ මුහුණට මුහුණ පෙනී සිටින බවත්, ඔබගේ වලාකුළ ඔවුන් මතුපිට නවතින බවත්, දවාලේ වලාකුළු ස්තම්භයකින්ද රාත්‍රියේ ගිනි ස්තම්භයකින්ද ඔබ ඔවුන්ට පෙරටුව ගමන් කරන බවත් ඔවුන් අසා තිබේ. දැන් ඔබ මේ සියලු ජනතාව එක මිනිසෙකු මෙන් මරා දැමුවහොත්, ඔබගේ ප්‍රසිද්ධිය අසා ඇති ජාතීහු මෙසේ කියනු ඇත: ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ට දිවුරා දුන් දේශයට මේ ජනතාව ඇතුළත් කිරීමට සමර්ථ නොවූ බැවින්, ඔවුන් කාන්තාරයේදී මරා දැමූ සේක.

> ඉඳින් දැන්, ඔබ වහන්සේ කථා කළ ලෙස, මාගේ ස්වාමීන්ගේ බලය මහත් වේවා යැයි මම ඔබ වහන්සේගෙන් අයදිමි; එනම්, ස්වාමීන්වහන්සේ දිගුසහනවන්තය, මහත් කරුණාවෙන් පූර්ණය, අපරාධයත් වරදත් සමාව දෙනසේක; එහෙත් වැරදිකරුවා කිසිසේත් නිදොස් නොකරනසේක; පියවරුන්ගේ අපරාධය දරුවන් මත තුන්වන හා හතරවන පරම්පරාව දක්වා පැමිණවෙනසේක. එබැවින්, ඔබ වහන්සේගේ කරුණාවේ මහත්කම අනුව, මිසරයෙන් පටන් මේ දක්වා ඔබ වහන්සේ මේ ජනතාවට සමාව දුන් ලෙසම, මේ ජනතාවගේ අපරාධයත් සමාව දෙන මෙන් මම ඔබ වහන්සේගෙන් අයදිමි.

> එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කීසේක: “නුඹගේ වචනය අනුව මම සමාව දී ඇත්තෙමි. එහෙත් මම ජීවත්ව සිටින තරම් නියතව, මුළු පොළොවම ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පිරී යනු ඇත.”

> මක්නිසාද, මගේ තේජසද, මම මිසරයේද කාන්තාරයේද කළ මාගේ අද්භූත ක්‍රියාද දැක ඇති ඒ සියලු මනුෂ්‍යයෝ, දැන් මේ වාර දස වතාවක් මාව පරීක්ෂා කරමින්, මාගේ හඬට කීකරු නොවූ බැවින්, සැබවින්ම මම ඔවුන්ගේ පියවරුන්ට දිවුරා දුන් දේශය ඔව්හු නොදකිති; තවද මාව කෝපයට පත් කළ ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකුද එය නොදකිනු ඇත. එහෙත් මාගේ සේවක කාලෙබ්, ඔහු තුළ වෙනස් ආත්මයක් තිබූ බැවින්ද, ඔහු සම්පූර්ණයෙන් මා අනුගමනය කළ බැවින්ද, ඔහු ගිය ඒ දේශයට මම ඔහුව ඇතුළත් කරන්නෙමි; ඔහුගේ වංශයද එය උරුම කරගනු ඇත. (දැන් අමලෙක්වරුද කානානිවරුද මිටියාවතේ වාසය කළෝය.) හෙට ඔබ හැරී, රතු මුහුදේ මාර්ගය ඔස්සේ කාන්තාරයට යන්න.

> එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ මෝසෙස්ටත් ආරොන්ටත් කථා කොට මෙසේ වදාළ සේක: මාට විරුද්ධව මැසිවිලි නගන මේ දුෂ්ට සභාව මම කොපමණ කාලයක් දරා සිටින්නෙම් ද? ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් මාට විරුද්ධව නගන මැසිවිලි මම අසා ඇත්තෙමි. ඔවුන්ට මෙසේ කියව: “ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරන සේක, සැබවින් මම ජීවත් වන බැවින්, ඔබ සැම මාගේ කන්හි කී පරිදිම මම ඔබට කරමි. ඔබගේ මළසිරුරු මේ පාළුකරයේ වැටෙනු ඇත. ඔබ සැම අතරින් ගණන් කරනු ලැබූ සියල්ලෝද, එනම් විසි අවුරුදු වයසින් ඉහළ ඔබගේ මුළු ගණන අනුව, මාට විරුද්ධව මැසිවිලි නගන්නෝද, නියතයෙන්ම ඔබ සැම මා ඔබ සැම එහි වාසය කරවන්නට දිවුරා පොරොන්දුවූ දේශයට ඇතුල් නොවන්නහුය; යෙෆුන්නේගේ පුත් කැලෙබ් සහ නූන්ගේ පුත් යෝෂුවා හැර. නමුත් ඔබ සැම කොල්ලයක් වන්නේ යයි කී ඔබගේ කුඩා දරුවන්, ඔවුන් මම ඇතුළට ගෙන එන්නෙමි; ඔබ සැම නින්දා කළ දේශය ඔවුන් දැනගන්නෝය. එහෙත් ඔබ සැම සම්බන්ධයෙන්, ඔබගේ මළසිරුරු මේ පාළුකරයේ වැටෙනු ඇත. ඔබගේ දරුවන් අවුරුදු සතළිහක් පාළුකරයේ සැරිසරමින් ඔබගේ වේශ්‍යාචාරයන් දරා ගන්නෝය, ඔබගේ මළසිරුරු පාළුකරයේ නැසී යන තුරු. ඔබ සැම දේශය සෝදිසි කළ දවස් ගණන, එනම් දවස් සතළිහ අනුව, එක් දවසකට එක් අවුරුද්ද බැගින්, ඔබ සැම ඔබගේ අයුතුකම් අවුරුදු සතළිහක් දරන්නහුය; එවිට මාගේ පොරොන්දුව අවලංගු කිරීම ඔබ සැම දැනගන්නහුය.”

> මම වන ස්වාමීන්වහන්සේ කතා කළෙමි: මට විරුද්ධව එකට රැස් වූ මේ සියලු දුෂ්ට සභාවට නියත වශයෙන්ම එය කරනු ඇත. මේ වනයෙහි ඔව්හු විනාශ කරනු ලබන්නෝය; එහිදී ඔව්හු මරණයට පත්වන්නෝය. තවද, දේශය පරීක්ෂා කිරීමට මෝසෙස් විසින් යවන ලද, ආපසු පැමිණ, දේශය පිළිබඳ අපවාදයක් ගෙන ඒමෙන් සියලු සභාවම ඔහුට විරුද්ධව මැසිවිලි නඟන්නට කළ ඒ මනුෂ්‍යයෝ ද, දේශය පිළිබඳ එම නරක වාර්තාව ගෙන ආ ඒ මනුෂ්‍යයෝම, ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි වසංගතයෙන් මරණයට පත්වූහ.

> එහෙත් දේශය සොයා බැලීමට ගිය මනුෂ්‍යයන් අතර සිටි නූන්ගේ පුත් යොෂුවාද, යෙෆුන්නේගේ පුත් කාලෙබ්ද ජීවත්ව සිටියෝය. ගණන් කථාව 14:1–38.

මෙම සිතුවිලි අපි ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙනයන්නෙමු.

Back to Articles