Article

# දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය පනස් තුන්වනුව

උතුරු සහ දකුණු රාජධානികളുടെ ආත්මික සංකේතවාදය: බයිබල් දේවමාලිගා සහ මනුෂ්‍ය ස්වභාවය හරහා ගමනක්

Author

Jeff Pippenger

Published

March 23, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

උතුරු රාජ්‍යය මනුෂ්‍යත්වයේ මාලිගාවේ පහළ ස්වභාවය නියෝජනය කළේය; එය සභාවේ මාලිගාවේ ශරීරය නියෝජනය කළේය; එය ක්‍රිස්තුස්ගේ මාලිගාවේ මනුෂ්‍ය මාංසය නියෝජනය කළේය. ක්‍රිස්තුස් සෑම මාලිගාවක්ම ගොඩනැගුවේය, සහ සෑම අත්තිවාරමක්ම තැබුවේය; මිලෙරයිට් මාලිගාවේ පළමු ගල වූයේ එසකියෙල්ගේ දණ්ඩ දෙක මඟින් නියෝජනය වන “සත් වාර” යන ධර්මයයි. 1863 කැරැල්ලේදී, ලාඔදිසියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය තමන්ගේ പ്രവචනාත්මක “කෝණාස්‍ර ගල” ප්‍රතික්ෂේප කළේය; එය භූමික මාලිගාව ගොඩනැගීමේදීද සිදු වූ දෙයකි. ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද ගල මුළු ගොඩනැගිලි කාලය පුරා පැකිලීමේ ගලක් වී තිබුණද, මාලිගාව පිහිටුවීමේ අවසානයේ තෝරාගනු ලැබීමට නියමිතව තිබුණේය. එහෙත්, പ്രവචනාත්මක වචනයෙන් පැහැදිලි කරන්නේ ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද පැකිලීමේ ගල අවසානයේ කෝණයේ ශීර්ෂය වන බවය.

දකුණු රාජ්‍යය මඟින් නියෝජනය කරනු ලබන “සත් වාරයේ” දණ්ඩය, උතුරු රාජ්‍යයට සාපේක්ෂව “ශීර්ෂය” වේ. එය “ශීර්ෂය” වන්නේ, දෙවියන්වහන්සේ තම නගරය ලෙස යෙරුසලම හඳුනාගැනීමට තෝරාගත් ස්ථානය දකුණු රාජ්‍යය තුළ වන බැවින්ය; එහිදී උන්වහන්සේ තම ශුද්ධස්ථානයත් තම නාමයත් තැබූ සේක. 1798 සිට 1844 දක්වා එම දණ්ඩ දෙක එකට එක්කරනු ලැබෙන තුරු, “ශීර්ෂය” වී තිබුණේ පහළ දකුණු රාජ්‍යයය. 1844දී යොහන්ට උතුරු රාජ්‍යය අත්හැර දමන ලෙස කියනු ලැබූ විට, මක්නිසාද එය ජාතීන්ට දෙන ලදී, දකුණු රාජ්‍යය තනිව සිටින එක් ජාතියක් ලෙස, හෝ අවම වශයෙන් එයයි සැලැස්ම වූයේ, ධජයක් ලෙස ඉතිරි විය. එම සැලැස්ම 1863හි කැරැල්ලත්, ආධුනික ඉශ්‍රායෙලයේ පළමු “කාදේශයේ කැරැල්ලත්” මඟින් බාධා කරනු ලැබීය.

2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, ස්වාමින්වහන්සේ තම ලාඕදිකීය සභාව 1863 දක්වාද, 1888 දක්වාද, 1919 දක්වාද, 1957 දක්වාද නැවත ගෙනවිත්, “කාදේෂ්හි දෙවන කැරැල්ල” වෙත නැවත ගෙනා සේක. එහෙත් එම කැරැල්ලේදී ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ ගල කෝණයේ මූලශිලා බවට පත්වීමේ පොරොන්දුව දැන් ඉටු වෙමින් තිබේ. එය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සදාකාලයටම දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය එක්සත් කිරීම ඔවුන් අතර සිදු කරන, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස ලෙස නියෝජනය කරනු ලබන්නන් තුළ ඉටු වේ.

පාවුල් පහළ ස්වභාවය මාංසය ලෙසද, උසස් ස්වභාවය මනස ලෙසද හඳුනාගත්තේය. ඔහු ශරීරය (පහළ ස්වභාවය) මරණය ලෙස හඳුනාගත්තේය.

> මක්නිසාද ව්‍යවස්ථාව ආත්මික බව අපි දනිමු; එහෙත් මම මාංසිකයෙකි, පාපයට විකිණී ඇත. මක්නිසාද මම කරන දේ මට පිළිගත නොහැක; මක්නිසාද මා කැමති දේ මම නොකරමි; එහෙත් මා ද්වේෂ කරන දේ මම කරමි. එසේ නම් මා කැමති නොවන දේ මම කරන්නේ නම්, ව්‍යවස්ථාව යහපත් බවට මම එකඟ වෙමි. එහෙත් දැන් ඒක කරනේ මම නොව, මා තුළ වාසය කරන පාපයය. මක්නිසාද මා තුළ, එනම් මාගේ මාංසය තුළ, කිසි යහපත් දෙයක් වාසය නොකරන බව මම දනිමි; මක්නිසාද කැමැත්ත මට ඇත, එහෙත් යහපත ඉටු කරන්නේ කෙසේදැයි මට සොයාගත නොහැක. මක්නිසාද මා කැමති යහපත මම නොකරමි; එහෙත් මා කැමති නොවන අයහපත මම කරමි. දැන් මා කැමති නොවන දේ මම කරන්නේ නම්, ඒක කරනේ මම නොව, මා තුළ වාසය කරන පාපයය. එබැවින් මම මෙවන් ව්‍යවස්ථාවක් සොයාගනිමි: යහපත කිරීමට මා කැමති වන්නේ කල්හි, අයහපත මා සමඟ පවතී. මක්නිසාද අභ්‍යන්තර මනුෂ්‍යයා අනුව මම දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවේ ප්‍රීතිය ලබමි. එහෙත් මාගේ අවයවයන් තුළ වෙනත් ව්‍යවස්ථාවක් දැකගනිමි; එය මාගේ සිතේ ව්‍යවස්ථාවට විරුද්ධව යුද්ධ කරමින්, මාගේ අවයවයන් තුළ ඇති පාපයේ ව්‍යවස්ථාවට මා වහල්කමට ගෙන යයි. අහෝ, මම කෙතරම් දුක්ඛිත මනුෂ්‍යයෙකුද! මේ මරණයේ ශරීරයෙන් මාව ගලවාගන්නේ කවුද? රෝම 7:14–24.

පාවුල් තමාගේ “මාංසයෙහි” “යහපත් කිසි දෙයක්වත්” වාස නොකරන බව දැන සිටියේය. ඔහුගේ මාංසයෙහි (ඔහුගේ ශරීරයෙහි) පැවති, උරුම වූද වර්ධනය කරගත්ද වූ ප්‍රවණතා, ඔහුව පාපයට ගෙන යාම සඳහා පමණක් ක්‍රියා කළේය. ඒ ප්‍රවණතා පාපයේ ව්‍යවස්ථාව නියෝජනය කළද, පාවුල් කැමති වූයේ පාපයේ ව්‍යවස්ථාව නොව දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පවත්වා ගැනීමටය. දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පාවුල් හඳුන්වා දුන්නේ “තමාගේ මනසේ ව්‍යවස්ථාව” (ඔහුගේ උසස් ස්වභාවය) ලෙසය. ඔහුගේ හඬාවැලපීම වූයේ “මේ මරණයේ ශරීරයෙන් මා ගැළවීම කරන්නේ කවුද?” යන්නය. නියතවශයෙන්ම, ගැළවීම ගෙන එන්නේ දේවත්වය බව පාවුල් දැන සිටියේය; එහෙත්, ගැළවීමේ කාර්යය සඳහා තමාගේ සහභාගිත්වයද අවශ්‍ය බව ඔහු දැන සිටියේය.

> එබැවින්, මාගේ ප්‍රියයන්ව, ඔබ සැම සෑමවිටම කීකරු වූ ලෙසින්, මා ඉදිරියෙහි සිටියද පමණක් නොව, දැන් මා නොසිටින කල තව බොහෝ වැඩියෙන්ද, භය හා කම්පනය සමඟින් ඔබේම ගැළවීම ක්‍රියාත්මක කරගන්න. මක්නිසාද, තම යහපත් ප්‍රසන්නතාවය අනුව, කැමැත්ත ඇති කිරීමටත් ක්‍රියා කිරීමටත් ඔබ තුළ ක්‍රියාකරන්නේ දෙවියන්වහන්සේය. පිලිප්පි 2:12, 13.

මරණයේ ශරීරයෙන් ගැළවීම දේවීය බලයෙන් සිදුකරනු ලැබුවේය; එය මනුෂ්‍ය බලය සමඟ සම්බන්ධ වූ එකක් වූ අතර, යේසුස් මනුෂ්‍යයන්ට සපයනු ලැබූ උදාහරණයද එයයි. ශරීරයේ පහළ ස්වභාවය තුළ පාපයේ නීතිය ක්‍රියාශීලීව ක්‍රියා කරමින් සිටියද, යේසුස් තම කැමැත්ත තම පියාණන්ගේ කැමැත්තට භාර දෙමින්, තම පහළ ස්වභාවය දෙවියන්වහන්සේගේ නීතියට යටත් කර තබාගත්තේය. පාවුල් තම කැමැත්ත දේවත්වයේ කැමැත්තට භාර දෙන්නේ නම්, ඔහුට ගැළවීම සොයාගත හැකිව තිබුණේය. එසේ කිරීමෙන්, ඔහු තමම ගැළවීම ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටියේය; අපගේ ජීවිතයෙන් පාපය ඉවත් කිරීමේ කාර්යය පිළිබඳව සහෝදරි වයිට් කථා කරන විට, ඇය අදහස් කරන්නේ මෙයයි.

> “තමා දෙවියන්වහන්සේට පිදීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන සෑම ආත්මයෙක්ම අනෙකුත් බලයක් යටතේ පවතී. ඔහු තමාගේම කෙනෙකු නොවේ. ඔහු නිදහස ගැන කථා කළ හැකි නමුත්, ඔහු සිටින්නේ අති නින්දාජනක දාසභාවයේය. ඔහුට සත්‍යයේ අලංකාරය දැකීමට ඉඩ නොදෙනු ලැබේ, මක්නිසාද ඔහුගේ මනස සාතන්ගේ ආධිපත්‍යය යටතේ පවතී. තමාගේම විනිශ්චයේ නියමයන් අනුගමනය කරන බවට ඔහු තමාම ප්‍රශංසා කරගෙන සිටියද, ඔහු අන්ධකාරයේ අධිපතියාගේ කැමැත්තට කීකරු වෙයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ආත්මයෙන් පාප-දාසභාවයේ බැඳි දම්වැල් බිඳ හෙළීම සඳහා පැමිණියහ. ‘එබැවින් පුත්‍රයා ඔබ සැම නිදහස් කළොත්, ඔබ සැම සැබවින්ම නිදහස් වන්නේය.’ ‘ක්‍රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ තුළ ජීවනයේ ආත්මයාණන්ගේ ව්‍යවස්ථාව’ අප ‘පාපයේද මරණයේද ව්‍යවස්ථාවෙන් නිදහස්’ කරයි. රෝම 8:2.”

> “මුදවාගැනීමේ කාර්යයේ බලකිරීමක් නොමැත. බාහිර බලයක් කිසිවක් යොදනු නොලැබේ. දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ බලපෑම යටතේ, මනුෂ්‍යයා තමා සේවය කරන්නේ කාහටද යන්න තෝරාගැනීමට නිදහස්ව තබනු ලැබේ. ආත්මය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට යටත් වන විට සිදුවන වෙනසෙහි, නිදහසේ උතුම්ම අර්ථය ඇත. පාපය නෙරපා හැරීම ආත්මයම කරන ක්‍රියාවකි. ඇත්ත වශයෙන්ම, සාතන්ගේ ආධිපත්‍යයෙන් අප විසින් අපවම නිදහස් කරගැනීමට අපට බලයක් නැත; නමුත් අප පාපයෙන් නිදහස් කරනු ලබන ලෙස ආශා කරන විට, සහ අපගේ මහත් අවශ්‍යතාවයේදී අපෙන් පිටතද අපට ඉහළද වූ බලයක් සඳහා හැඬි හඬා ඉල්ලා සිටින විට, ආත්මයේ බලයන් ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ දේවීය ශක්තියෙන් පිරී යන අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත ඉටු කිරීමෙහිදී ඒවා කැමැත්තේ නියෝගවලට කීකරුවෙති.

> “මනුෂ්‍යයාගේ නිදහස සම්භව විය හැක්කේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ එක්වීමේ කොන්දේසිය මත පමණි. ‘සත්‍යය ඔබ සැම නිදහස් කරන්නේය;’ එමෙන්ම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සත්‍යයය. පාපය ජයගත හැක්කේ මනස දුර්වල කරමින්ද ආත්මයේ නිදහස විනාශ කරමින්ද පමණි. දෙවියන්වහන්සේට යටත් වීම යනු තමා වෙතම නැවත පිහිටුවීමකි,—එනම් මනුෂ්‍යයාගේ සැබෑ මහිමය හා ගෞරවය වෙතය. අප යටත් කරනු ලබන දේවීය ව්‍යවස්ථාව ‘නිදහසේ ව්‍යවස්ථාව’ය. යාකොබ් 2:12.” The Desire of Ages, 466.

පාවුල් කෑගසා පැවසුවේ, “අහෝ, මම කෙතරම් දුක්ඛිත මනුෂ්‍යයෙක් ද! මේ මරණයේ ශරීරයෙන් මාව කවුද මුදාගන්නේද?” යනුවෙනි. සහෝදරි වයිට් මෙසේ ප්‍රකාශ කළාය: “අපි පාපයෙන් නිදහස් කරනු ලැබීමට ආශා කරන විටත්, අපගේ මහත් අවශ්‍යතාවයේදී අපට පිටතින්ද අපට ඉහළින්ද පිහිටි බලයක් සඳහා කෑගසන විටත්, ආත්මයේ බලයන් ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ දේවීය ශක්තියෙන් පිරවනු ලබන අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත ඉටු කිරීමේදී ඒවා කැමැත්තේ නියෝගවලට කීකරු වෙති.” අපගේ කැමැත්ත ක්‍රියාත්මක කිරීම තුළින්, අපගේ මනුෂ්‍යත්වය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවත්වය සමඟ ඒකාබද්ධ කිරීමෙහි නිරත වන විට, අපි අපගේම “ආත්මයෙන්” පාපය ඉවත් කිරීමේ “ක්‍රියාව” සම්පූර්ණ කරමු.

එහෙත් අප “අවබෝධ කරගත යුත්තේ කැමැත්තේ සැබෑ බලය” යන්නයි. කැමැත්ත යනු “මනුෂ්‍ය ස්වභාවයේ පාලක බලය, තීරණ කිරීමේ හෝ තෝරාගැනීමේ බලයයි. සියල්ල රඳා පවතින්නේ කැමැත්තේ නිවැරදි ක්‍රියාකාරිත්වය මතය. තෝරාගැනීමේ බලය දෙවියන් වහන්සේ මනුෂ්‍යයන්ට දී ඇත; එය භාවිත කිරීම ඔවුන්ට අයත් දෙයකි. ඔබගේ හදවත වෙනස් කළ නොහැක; ඔබටම ඔබගේ සෙනෙහස දෙවියන් වහන්සේට පිරිනැමිය නොහැක; එහෙත් ඔබට උන්වහන්සේට සේවය කිරීමට තෝරාගත හැක. ඔබගේ කැමැත්ත උන්වහන්සේට පිරිනැමිය හැක; එවිට උන්වහන්සේ තම යහපත් ප්‍රසන්නතාවයට අනුව කැමති වීමටත් ක්‍රියා කිරීමටත් ඔබ තුළ ක්‍රියා කරනු ඇත. එසේ ඔබගේ මුළු ස්වභාවය ක්‍රිස්තුස්ගේ ආත්මයාණන්ගේ පාලනය යටතට ගෙන එනු ලබනු ඇත; ඔබගේ සෙනෙහස උන්වහන්සේ මත මධ්‍යගත වනු ඇත, ඔබගේ සිතුවිලි උන්වහන්සේ සමඟ එකඟතාවයෙන් පවතිනු ඇත.”

පාවුල් මේ සත්‍යයන් දැන සිටියේය; තමාගේ පහළ ස්වභාවය තම කැමැත්ත ක්‍රියාත්මක කිරීම මඟින් තම උසස් ස්වභාවයට යටත් කර තැබිය යුතු බවද ඔහු දැන සිටියේය. මේ නිසාම පාවුල් දිනපතා මරණයට පත්වුණේය.

> අපගේ ස්වාමීන් වන ක්‍රිස්තු යේසුස් තුළ ඔබ ගැන මට ඇති ප්‍රීතිය මත සාක්ෂි දරමින් කියමි, මම දිනපතා මැරෙමි. 1 කොරින්ති 15:31.

පාවුල් තම පහත් ස්වභාවය යටත් කර තබාගැනීම සඳහා තම කැමැත්ත ක්‍රියාත්මක කරමින් එය දිනපතා කුරුසියේ ඇණ ගැසිය යුතු බව දැන සිටියේය. එබැවින් ඔහු තම මාංසය කුරුසියේ ඇණ ගැසුවේය.

> ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට අයත් වන අය මාංසය එහි ආසාවන් සහ කාමභිලාෂයන් සමඟ කුරුසියට ඇණ ගසා ඇත. ගලාති 5:24.

පාවුල් තම පාපීය මාංසය ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීම දක්වා මනුෂ්‍යත්වය තුළ පවතිනු ඇතැයි දැන සිටියේය; එවිට විශ්වාසවන්තයන් ඇසිපිය මින් මාරුවන තරම් කෙටි මොහොතක නව, මහිමාවන්ත දේහයක් ලබනු ඇත. මෙය නිසා 1798 වර්ෂය මිලරීත දේවමාළිගාව ගොඩනැංවූ අවුරුදු හතළිස් හයක් වූ කාලයේ පදනම හඳුන්වයි; මක්නිසාද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, එකම පදනම ලෙස, පදනම සිටම ඝාතනය කරන ලද බැටළු පැටවූවන් වූ බැවිනි. උතුරු රාජ්‍යය දේහය වූ අතර, එය පාපය මගින් මනුෂ්‍යත්වය මත ආධිපත්‍යය ලබාගෙන, ව්‍යාජ උතුරු රාජ්‍යය වශයෙන් තමන්ම උසස් කරගත්තේය. 1844 දී, යොහන්ට මළුව “පිටත තබා දමන්න” යැයි කියනු ලැබීය; ග්‍රීක භාෂාවේ එයින් අදහස් වන්නේ, දෙවියන්වහන්සේ තම නාමය තැබීමට තෝරාගත් උසස් ස්වභාවය මත ආධිපත්‍යය ලබාගෙන තිබූ පහත් ස්වභාවය ප්‍රතික්ෂේප කරන්න යන්නයි; සහ 1798 දී, “ආශා හා කාමයන්” සමඟ මාංසය (පහත් ස්වභාවය) කුරුසියට ඇණ ගැසිය යුතුව තිබුණේය.

මූලික අත්තිවාරම ලෙස, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මාංසය කුරුසියේ ඇණ ගැසීමේදී මරණයට පත් විය, මක්නිසාද උන්වහන්සේ ජීවත්වන්නන්ගෙන් කපා ඉවත් කරනු ලැබූ බැවිනි. එවිට දකුණු රාජ්‍යය, එක් ජාතියක් ලෙසත්, එක් රජෙකු සමඟත්, දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ගිවිසුම තුළත්, තම මධ්‍යයේ දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය ඇති ජාතියක් ලෙසත් විය යුතුව තිබුණි. පේළිය මත පේළිය ලෙස, “සත් වරක්” දැන් “කොණේ මූලික ගලෙහි හිස” ය; මක්නිසාද 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනෙන් පසු දෙවියන්වහන්සේ තම “උතුරු සේනාව” ලකුණක් ලෙස නැඟිටුවමින් සිටින බැවිනි. එම සේනාව එක් ජාතියක් විය යුතුය, සහ එම ජාතිය උන්වහන්සේගේ රූපය පමණක්ම ප්‍රතිබිම්බ කරනු ඇත; එය එසේ කරන්නේ සතන් තම “අඟ” නැඟිටුවමින් සිටින එම නිශ්චිත කාලයේදීය, එය මෘගයාගේ රූපය වේ. එසකියෙල් තිස් හත්වන පරිච්ඡේදයේ, සතර සුළඟ පිළිබඳ පණිවිඩය, එවිට එම සේනාව ලෙස නැඟි සිටින අය මත අන්තිම වර්ෂාවේ පණිවිඩය හමා යවයි. සතර සුළඟේ පණිවිඩය සත්වන හොරණෑවේ පණිවිඩය වේ, එහිදී දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ.

මුද්‍රා තැබීමේ අවසන් කාර්යය 2023 ඔක්තෝබර් 7 වන දින ආරම්භ විය. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය සම්පූර්ණ වන්නේ සත්වැනි හොරණෑවේ නාදය අතරතුරය; එම හොරණෑව මුද්‍රා තැබීමේ ක්‍රියාවලිය තුළ තුන් වරක් නාද කරයි. එය සෑම විටම ඉස්ලාමය විසින් මහිමාන්විත දේශයට එල්ල කරන ප්‍රහාරයක් සලකුණු කරයි. නූතන ආත්මික “මහිමාන්විත දේශය” 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ප්‍රහාරයට ලක් විය; පැරණි සාක්ෂාත් මහිමාන්විත දේශය 2023 ඔක්තෝබර් 7 වන දින ප්‍රහාරයට ලක් විය, එනම් මරණයට පත් කරනු ලැබූ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා නැවත ජීවනයට පැමිණි එම වර්ෂයේදීම ය. තුන්වන ප්‍රහාරය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය අවස්ථාවේ සිදුවේ.

2023 ඔක්තෝබර් 7 වැනි දිනෙන් ආරම්භ වී, භූමි මෘගයාගේ රිපබ්ලිකන් කොම්බුවද සත්‍ය ප්‍රොටස්ටන්ට් කොම්බුවද, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී, සර්පයෙකු මෙන් කථා කරන හෝ බැටළු පැටවෙකු මෙන් කථා කරන කොම්බුවක් බවට තමන්ගේ අවසාන සංක්‍රාන්ති සම්පූර්ණ කරමින් සිටියි. භූමියේ ඉතිහාසයේ අවසාන සිදුවීම් අතරතුර ක්‍රියාත්මක වන මහා විවාදය තුළ අභ්‍යන්තර හා බාහිර විරුද්ධකාරයන්ගේ ප්‍රකාශන දෙකම, දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 40 වන පදයෙන් නිරූපිත ඉතිහාසය තුළම පිහිටා ඇත. කොම්බු දෙකේ අවසාන සංවර්ධන දෙක සම්පූර්ණ වන්නේ හත්වන තූරිය හඬන කාලය තුළය. හත්වන තූරිය යනු අනර්ථ තූරි තුනෙන් තුන්වැනියාව ඇත.

දුක්කම් තුනක්, අනාවැකියේ ත්‍රිගුණ යෙදීමක් නියෝජනය කරයි; එසේ කිරීමෙන් ඒවා 2023 ඔක්තෝබර් 7 යන සීමා-ලකුණ පිළිබඳ ප්‍රබල සාක්ෂියක් සපයයි. පළමු දුක්කමත් දෙවන දුක්කමත් යන දෙකෙහිම, ඉස්ලාම්ගේ යුද්ධය රෝමයේ හමුදාවන්ට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක කරන ලදී; අවසාන දවස්වල එය එක්සත් ජනපදය වන අතර, 1989 දී ක්‍රිස්තු-විරෝධියා (පෝප් ජෝන් පෝල් II) හා බොරු අනාගතවක්තෘවරයා (රොනල්ඩ් රේගන්) අතර තිබූ රහස් සන්ධානයක් මඟින් සිදුකරන ලද සෝවියට් සංගමය ජයගැනීමෙන් එය සාක්ෂි දරනු ලබයි.

එළිදරව්ව නවවන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් කර ඇති පරිදි, පළමු අවාසනාවේ මාස පහක කාල අනාවැකියක් ඇත; එය අවුරුදු එකසිය පනහකි. දෙවන අවාසනාවේදී, අවුරුදු තුන්සිය අනූඑකක් සහ දින පහළොවක කාල අනාවැකියක් ඇත. කාල අනාවැකි දෙකම පළමු සහ දෙවන අවාසනා නියෝජනය කරන ඉතිහාස දෙක තුළ ඉස්ලාමය රෝමයට එරෙහිව ගෙන ආ යුද්ධය නියෝජනය කරයි. එම අනාවැකි දෙක යුද්ධයේ ප්‍රතිඵල දෙකක් දරන්නාහ. පළමු අවුරුදු එකසිය පනහ තුළ ඉස්ලාමය රෝමයට “හානි” කළ යුතුව තිබුණි; එසේම අවුරුදු තුන්සිය අනූඑකක් සහ දින පහළොවක අනාවැකියේදී ඉස්ලාමය රෝමය “මරාදැමීමට” නියමිතව තිබුණි. එම අනාවැකි දෙක සෘජුවම එකිනෙකට සම්බන්ධව තිබුණි. ඉස්ලාමය රෝමයට හානි කළ යුතු වූ එම අවුරුදු එකසිය පනහේ අවසානය, ඉස්ලාමය රෝමය මරාදැමිය යුතු වූ අවුරුදු තුන්සිය අනූඑකක් සහ දින පහළොවක ආරම්භය හඳුන්වා දුන්නේය. පළමු සහ දෙවන අවාසනා, එම අවුරුදු එකසිය පනහේ අවසානයෙන්ද, අවුරුදු තුන්සිය අනූඑකක් සහ දින පහළොවක ආරම්භයෙන්ද වෙන් කරනු ලැබේ.

ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී එක්සත් ජනපදය බයිබල් අනාවැකියේ හයවන රාජ්‍යය වීම නවතයි, එවිටම එය අනාවැකිමය අර්ථයෙන් “මරා දමනු” ලබයි. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් “මහා භූකම්පනයේ” පැය යනු ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය වන අතර, එම පැය පැමිණෙන විට, ඉස්ලාමයේ හත්වන හොරණෑවද එසේම පැමිණෙයි. එය පැමිණෙන්නේ අවසානය, නැතහොත් අන්තිම දවස්වල රෝමයේ හමුදාව වන හයවන රාජ්‍යයේ මරණය සනිටුහන් කිරීමටය. එම මරණයට පෙර ඉස්ලාමය රෝමයේ හමුදාවන්ට හානි සිදු කළ අවුරුදු එකසිය පනහක කාලයක් පැවතිණි. නූතන ලෝකයේ අන්තවාදී ඉස්ලාමයේ ක්‍රියාකාරකම් ලಘුකිරීමට උත්සාහ කරන ප්‍රධාන ධාරාවේ මාධ්‍යයන් අනුව, 2023 ඔක්තෝබර් 7 දින සිට 2024 පෙබරවාරි 12 දින වන මෙම ලිපිය ලියන තෙක්, ඉස්ලාමය ලොව පුරා ඇමරිකානු අභිලාෂයන්ට එරෙහිව ප්‍රහාර එකසිය හැට පහක් ක්‍රියාත්මක කර ඇත.

පළමුවන හා දෙවන ශාපයන්හි රෝමයේ සේනාවන් මරාදැමීමට මඟ පෙන්වන ලෙස ඉස්ලාමය විසින් රෝමයේ සේනාවන්ට හානි කළ වසර එකසිය පනහ, තුන්වන ශාපයේ ඉතිහාසය තුළ ද නැවත සිදුවේ; මන්ද අනාවැකියේ තුන්මට්ටම් යෙදීම ක්‍රියා කරන්නේ එලෙසය. එකසිය හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කිරීම වන, දණ්ඩ දෙක එකට බැඳීමෙන් නිරූපිත වන පරිදි දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එකමුතුවන අවස්ථාව වන, හත්වන තූරිය හඬවීමෙහි මාර්ග-ලකුණු තුනක් ඇත. පළමුවැන්න ආත්මික මහිමාන්විත දේශය වන අතර අවසානයේ ද ආත්මික මහිමාන්විත දේශය ඇත. මධ්‍යම මාර්ග-ලකුණ සත්‍ය මහිමාන්විත දේශයයි.

2023 දී, තුන්වන අවාසනාවේ අනතුරු ඇඟවීමේ තූරියේ දෙවන හඬ, ඉස්ලාමීය යුද්ධකාරිත්වයේ උත්කර්ෂණය හඳුනා දුන්නේය; එය “හානි” කරනු ලබන කාලපරිච්ඡේදයකට පෘථිවි මෘගයා ඇතුළු වූ බව ප්‍රකාශ කරමින්ය. එම වසරේම, ජනරජවාදී අංශය සහ සත්‍ය ප්‍රොටෙස්තන්ට් අංශය යන සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා නැවත ජීවනය ලැබ, තමන්ගේ අවසාන සංකේතාත්මක අංශයන් වෙත අන්‍යෝන්‍ය සංක්‍රාන්ති ආරම්භ කළහ. ජනරජවාදී අංශය සම්බන්ධයෙන්, එය සියලු අපෝස්තතාත්මක ප්‍රොටෙස්තන්ට් බලයන් හා සියලු අපෝස්තතාත්මක ජනරජවාදී බලයන් එක්කිරීම වූයේ, මෘගයාගේ රූපය වන එක් අංශයක් සෑදීම පිණිසය. සත්‍ය ප්‍රොටෙස්තන්ට් අංශය සම්බන්ධයෙන්, එය දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්කිරීම වූයේ, මෘගයාගේ රූපයට ප්‍රතිවිරුද්ධ දේය ප්‍රතිබිම්බිත කිරීම පිණිස, එම අංශය ස්වභාවයෙන් ලාඔදිකියානු තත්ත්වයෙන් ෆිලඩෙල්ෆියානු තත්ත්වයට සංක්‍රමණය වූ කලය. 2023, 2001 ට පසු අවුරුදු විසි දෙකකට පසුව සිදුවූ බැවින්, එය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක් කළ දේවත්වයේ සංකේතාත්මක සම්බන්ධතාව නියෝජනය කරයි.

මෙම සියලු ඉතිහාසය සිදුවන්නේ දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 40 වන පදයේය; එය 1989 දී මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබ, දැනුම වැඩිවීම උපදවා ඇති පදය වන අතර, එය හිද්දෙකෙල් ගඟෙන් නිරූපිතය. එම පදයේ പ്രവචනමය ඉතිහාසය තුළ, අතිශුද්ධස්ථානයෙහි අවසාන කාර්යයද සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ; එය 1798 දී මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ ආලෝකය වන අතර, එය උලායි ගඟෙන් නිරූපිතය. 40 වන පදයේ ආරම්භය 1798 දී අවසාන කාලය හඳුන්වා දෙයි, සහ එම පදයේ අවසානය 1989 දී අවසාන කාලය හඳුන්වා දෙයි; ගංගා දෙකම 40 වන පදයේ ඉතිහාසය තුළ එකට එක්වෙයි, ටයිග්‍රිස් සහ යුප්‍රටීස් (උලායි සහ හිද්දෙකෙල්) පර්සියානු බොක්ක වෙත ළඟා වීමට මඳක් පෙර එකිනෙකාට එක්වන්නාක් මෙන්මය.

අපි මෙම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

> ස්වාමිවූ දෙවිඳාණන්ගේ ආත්මය මා පිට ඇත; මක්නිසාද ස්වාමීන් වහන්සේ නිහතමානීන්ට ශුභාරංචි ප්‍රකාශ කිරීමට මාව අභිෂේක කර ඇත; බිඳුණු සිත් ඇති අය බැඳ සුව කිරීමටත්, වහල්කරුවන්ට නිදහස ප්‍රකාශ කිරීමටත්, බැඳී සිටින අය හට සිරගෙයි දොරවල් විවෘත වීම ප්‍රකාශ කිරීමටත් උන්වහන්සේ මාව යවා ඇත; ස්වාමීන් වහන්සේගේ පිළිගැනීමේ අවුරුද්දත්, අපගේ දෙවියන් වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දිනයත් ප්‍රකාශ කිරීමටත්; ශෝක කරන සියල්ලන් සැනසීමටත්; සීයොන්හි ශෝක කරන අයට නියම කර දීමටත්, අළු වෙනුවට ඔවුන්ට අලංකාරයත්, ශෝකය වෙනුවට ප්‍රීතියේ තෙල්ත්, මලානික ආත්මය වෙනුවට ප්‍රශංසාවේ වස්ත්‍රයත් දීමටත්; එසේ ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨකමේ වෘක්ෂයන්, ස්වාමීන් වහන්සේගේ රෝපණය ලෙස කැඳවනු ලබන පිණිසත්, උන්වහන්සේ මහිමයට පත් වන පිණිසත්ය.

> ඔවුහු පුරාණ විනාශස්ථාන ගොඩනඟනු ඇත; පෙර තිබූ පාළුකම් නැවත නගා සිටුවනු ඇත; බොහෝ පරම්පරාවන්හි පාළුකම්වූ නගර, එනම් විනාශවූ නගර, ඔවුහු අලුත්වැඩියා කරනු ඇත. විදේශීහු ඔබගේ එළු බැටළු පෝෂණය කිරීමට සිටිනු ඇත; අනේකජාතිකයාගේ පුත්‍රයෝ ඔබගේ හේන් හීදන්නෝද ඔබගේ මිදිවතු රැකබලාගන්නෝද වන්නෝය. එහෙත් ඔබව ස්වාමීන්වහන්සේගේ පූජකයෝ යැයි නම් කරනු ලබන්නෝය; මනුෂ්‍යයෝ ඔබව අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ යැයි කැඳවන්නෝය. ඔබ ජාතීන්ගේ සම්පත් භුක්ති විඳිනු ඇත; ඔවුන්ගේ ගෞරවය තුළ ඔබ ඔබම අභිමාන කරනු ඇත. ඔබගේ ලජ්ජාව වෙනුවට ඔබට දෙගුණයක් ලැබෙනු ඇත; අවමානය වෙනුවට ඔවුහු තමන්ගේ කොටස ගැන ප්‍රීති වන්නෝය. එබැවින් ඔවුහු තමන්ගේ දේශයේ දෙගුණය හිමි කරගන්නෝය; සදාකාලික ප්‍රීතිය ඔවුන්ට වන්නේය.

> මක්නිසාද මම වන ස්වාමීන්වහන්සේ විනිශ්චයට ප්‍රේම කරමි; දවන පූජාව සඳහා කරන කොල්ලය මම ද්වේශ කරමි. මම ඔවුන්ගේ ක්‍රියාව සත්‍යයෙහි මෙහෙයවන්නෙමි, ඔවුන් සමඟ සදාකාලික ගිවිසුමක්ද කරන්නෙමි. ඔවුන්ගේ වංශය ජාතීන් අතර ප්‍රසිද්ධ වන්නේය, ඔවුන්ගේ පරපුර ජනයන් අතරද දැනගන්නට ලැබෙන්නේය. ඔවුන් දකින සියල්ලෝ ඔවුන් පිළිගෙන කියනු ඇත: මොවුහු ස්වාමීන්වහන්සේ ආශීර්වාද කළ වංශය වෙති. මම ස්වාමීන්වහන්සේ තුළ මහත් ලෙස ප්‍රීති වන්නෙමි; මාගේ දෙවියන්වහන්සේ තුළ මාගේ ආත්මය ප්‍රීතිමත් වන්නේය. මක්නිසාද උන්වහන්සේ ගැලවීමේ වස්ත්‍රවලින් මට ඇඳවූ සේක; ධර්මිෂ්ඨකමේ මැන්ටලයෙන් මාව ආවරණය කළ සේක. එය මාලාභරණයෙන් තමන් සරසන මනාලයෙකු මෙන්ද, තම රත්නභරණයෙන් තමන් අලංකාර කරගන්නා මනාලියක මෙන්ද ය. මක්නිසාද පොළොව තම අංකුර මතුකරන්නාක් මෙන්ද, උයන එහි වපුරන ලද දේ පැළවී එන්නට සලස්වන්නාක් මෙන්ද, එසේම ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ සියලු ජාතීන් ඉදිරියෙහි ධර්මිෂ්ඨකම හා ප්‍රශංසාව උද්භව වන්නට සලස්වන සේක. යෙසායා 61:1–11.

Back to Articles