Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seventeen

යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව - අංක දහහත

Awakening the Dry Bones: A Call to Purity and Faith in the Tarrying Time

වියළි අස්ථි ජීවන්ත කිරීම: ප්‍රමාදව සිටින කාලයේ ශුද්ධතාවය සහ විශ්වාසය පිළිබඳ කැඳවීමක්

Author

Jeff Pippenger

Published

November 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The dry bones that are laying dead in the street, who hear the “voice” of the one who is crying in the wilderness, do so because the Comforter has come, in fulfillment of Jesus’ promise to send him. In the first disappointment of the Millerites, the Millerites came to understand that they were in the tarrying time of the virgin’s parable.

වනයේ හඬනගා කථා කරන තැනැත්තාගේ “හඬ” අසන මංතෙරෙහි මළාවල පැතිරී පවතින වියළි අස්ථි එසේ කරන්නේ, ඔහු එවන බවට යේසුස් දුන් පොරොන්දුව ඉටු වීමක් ලෙස සැනසීමදෙන්නා පැමිණ ඇති බැවිනි. මිලෙරයිට්වරුන්ගේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේදී, මිලෙරයිට්වරුන් තේරුම්ගත්තේ තමන් කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ ප්‍රමාදකාලය තුළ සිටින බවය.

> “The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

> “බලාපොරොත්තුභංගයට පත් වූවෝ, තමන් ප්‍රමාද වීමේ කාලය තුළ සිටින බවත්, දර්ශනයේ ඉටු වීම ඉවසිල්ලෙන් බලා සිටිය යුතු බවත්, බයිබලයෙන් දුටුවෝය. 1843 දී තම ස්වාමීන්වහන්සේ ගැන බලා සිටීමට ඔවුන්ට මඟ පෙන්වූ ඒ ම සාක්ෂි, 1844 දීද උන්වහන්සේ ගැන බලාපොරොත්තු තැබීමට ඔවුන්ව මෙහෙයවීය.” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

Those who have been typified by the Millerites repeat the experience of the first disappointment, and when they do, they must understand that they too, are in the tarrying time of the virgin’s parable. It is only the influence of the Comforter that allows them to see this truth. That recognition, brought about by the Comforter, is represented by the first prophecy that Ezekiel was instructed to proclaim to the valley of dry, dead bones.

මිලරයිට්වරුන් විසින් ප්‍රතිරූපිත කරන ලද අය මුල් බලාපොරොත්තුභංගයේ අත්දැකීම නැවතත් අත්විඳිති; එසේ වන විට, තමුන්ද කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ ප්‍රමාද කාලය තුළ සිටින බව ඔවුන් අවබෝධ කරගත යුතුය. ඔවුන්ට මෙම සත්‍යය දැකගැනීමට ඉඩ සලසන්නේ සැනසිලිකරුගේ බලපෑම පමණි. සැනසිලිකරු විසින් උද්භව කරන ලද එම හඳුනාගැනීම, වියළි මළ ඇටවලින් පිරුණු නිම්නයට ප්‍රකාශ කරන ලෙස එසෙකියෙල්ට නියම කරන ලද පළමු අනාවැකිය මගින් නිරූපණය කර ඇත.

> Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:4–8.

> නැවතත් උන්වහන්සේ මට කථාකරමින්, “මෙම ඇටකටු මත දේවවාක්‍ය පවසන්න; ඔවුන්ට මෙසේ කියන්න: වියළී ගිය ඇටකටුනි, සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න. මෙම ඇටකටු වෙත ස්වාමිවූ දෙවිඳාණන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: බලන්න, මම ඔබ තුළට ප්‍රාණ වායුව ඇතුල් කරවන්නෙමි, එවිට ඔබ ජීවත්වන්නෙහුය. මම ඔබ මත සනායු තබන්නෙමි; ඔබ මත මාංසය ඉහළ නංවන්නෙමි; ඔබ සමින් වැසෙන්නෙමි; ඔබ තුළට ප්‍රාණ වායුව තබන්නෙමි; එවිට ඔබ ජීවත්වන්නෙහුය. එවිට මම සමිඳාණන්වහන්සේ බව ඔබ දැනගන්නෙහුය” යයි වදාළසේක. එබැවින් මට අණකළ පරිදි මම දේවවාක්‍ය පැවසුවෙමි. මම දේවවාක්‍ය පවසමින් සිටියදී ශබ්දයක් ඇතිවිය; බලන්න, කම්පනයක්ද ඇතිවිය; ඇටකටු තම තමන්ගේ ඇටකටුවට එකතු වූයේය. මම බැලූ කල, බලන්න, ඔවුන් මත සනායුද, මාංසයද ඉහළ නැඟී ආවේය; සම ඔවුන්ට ඉහළින් වැසීය. එහෙත් ඔවුන් තුළ ප්‍රාණ වායුව නොවීය. එසකියෙල් 37:4–8.

The “noise” represents the Holy Spirit. At that point the virgins need to recognize that they are in the tarrying time. The biblical instructions of what the disappointed must do when they recognize they are in the tarrying time is abundant. Jeremiah teaches they must never return to the “assembly of mockers,” which in the message to Philadelphia, is the synagogue of Satan. They must also separate the precious from the vile. The precious contrasted with the vile has a dual meaning.

“ශබ්දය” නියෝජනය කරන්නේ ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේය. එම අවස්ථාවේදී කන්‍යාවන් තමන් ප්‍රමාද කාලයේ සිටින බව හඳුනාගත යුතුය. තමන් ප්‍රමාද කාලයේ සිටින බව හඳුනාගන්නා විට අසම්පූර්ණ බලාපොරොත්තුවට පත් වූවන් කුමක් කළ යුතුද යන්න පිළිබඳ බයිබලීය උපදෙස් අතිශයින් බහුලය. යෙරෙමියා උගන්වන්නේ ඔවුන් කිසිවිටෙකත් “උපහාසකරුවන්ගේ සභාව” වෙත නැවත නොපැමිණිය යුතු බවය; එය ෆිලදෙල්ෆියාට දෙන ලද පණිවිඩයේ සාතන්ගේ සිනගෝගය වේ. ඔවුන් වටිනා දේ නීච දේවලින් වෙන් කළ යුතුද වේ. නීච දේ සමඟ ප්‍රතිවිරුද්ධව තැබූ වටිනා දේට ද්විත්ව අර්ථයක් ඇත.

I learned for myself this prophetic distinction years ago, when I made an application of William Miller’s dream. I correctly defined the jewels as truths of God’s word, and the spurious jewels as corrupted doctrines. Thereafter, it was pointed out to me that James White had also made an application of William Miller’s dream, and in his application, he identified the jewels as God’s faithful people, and the spurious jewels as the false professors of truth. When I investigated what James White had taught about the dream, I realized we were both correct. The jewels can represent God’s faithful, and the counterfeit jewels, the unfaithful, but the jewels can also represent the truths of God’s word and the counterfeit jewels can be false doctrines. James White applied Miller’s dream to the history that James White was then living in, but I had approached the dream as the history of the last days. Together the two applications identify that men become what they believe, and should they choose to hold to erroneous doctrines, they will be swept out the window by the dirt brush man, along with the doctrines they have become associated with. We are what we eat.

විලියම් මිලර්ගේ සිහිනයට මම යෙදුමක් කළ අවස්ථාවේ, මෙම പ്രവചനමය වෙනස මටම වසර ගණනකට පෙර ඉගෙනගැනීමට ලැබිණ. මණික් යනු දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ සත්‍යයන් බවත්, ව්‍යාජ මණික් යනු දූෂිත ධර්මෝපදේශයන් බවත් මම නිවැරදිව නිර්වචනය කළෙමි. ඉන්පසු ජේම්ස් වයිට් ද විලියම් මිලර්ගේ සිහිනයට යෙදුමක් කර තිබූ බවත්, ඔහුගේ යෙදුම තුළ මණික් දෙවියන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්ත ජනතාව ලෙසත්, ව්‍යාජ මණික් සත්‍යය පිළිබඳව බොරු වෘත්තිය දරන්නන් ලෙසත් ඔහු හඳුනාගෙන තිබූ බවත් මට පෙන්වා දෙන ලදී. ජේම්ස් වයිට් එම සිහිනය පිළිබඳව ඉගැන්වූ දේ මම විමර්ශනය කළ විට, අප දෙදෙනාම නිවැරදි බව මට අවබෝධ විය. මණික් දෙවියන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්තයන් නියෝජනය කළ හැකි අතර, ව්‍යාජ මණික් අවිශ්වාසවන්තයන් නියෝජනය කළ හැක; එහෙත් මණික් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ සත්‍යයන් ද නියෝජනය කළ හැකි අතර, ව්‍යාජ මණික් බොරු ධර්මෝපදේශ ද නියෝජනය කළ හැක. ජේම්ස් වයිට් මිලර්ගේ සිහිනය ඔහු එවකට ජීවත්ව සිටි ඉතිහාසයට අදාළ කරමින් යොදාගත් නමුත්, මම එම සිහිනයට සමීප වූයේ අවසාන දිනවල ඉතිහාසය ලෙසය. මෙම යෙදුම් දෙක එකට ගත් විට, මිනිසුන් තමන් විශ්වාස කරන දේම බවට පත්වන බවත්, ඔවුන් වැරදි ධර්මෝපදේශයන්ට ඇලී සිටීමට තෝරාගන්නේ නම්, ඔවුන් සම්බන්ධ වී ඇති එම ධර්මෝපදේශයන් සමඟම කුණු-බුරුසුව රැගෙන සිටින මිනිසා විසින් කවුළුවෙන් පිටතට ඉවතට ගසා දමනු ලබන බවත් හඳුනා දේ. අපි කන දේම අපි වෙමු.

When the disappointed find they are in the tarrying time, according to Jeremiah they are to separate the precious from the vile.

නිරാശාවට පත් වූවන් තමන් යෙරෙමියා අනුව ප්‍රමාද වීමේ කාලය තුළ සිටින බව දැනගන්නා විට, ඔවුන් අගනා දේ නීච දේවලින් වෙන් කළ යුතුය.

> “How is it that men who are at war with the government of God come into possession of the wisdom which they sometimes display? Satan himself was educated in the heavenly courts, and he has a knowledge of good as well as of evil. He mingles the precious with the vile, and this is what gives him power to deceive. But because Satan has robed himself in garments of heavenly brightness, shall we receive him as an angel of light? The tempter has his agents, educated according to his methods, inspired by his spirit, and adapted to his work. Shall we co-operate with them? Shall we receive the works of his agents as essential to the acquirement of an education?” Ministry of Healing, 440.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ ආණ්ඩුවට විරුද්ධව යුද්ධ කරන මනුෂ්‍යයන් සමහර විට ප්‍රදර්ශනය කරන ප්‍රඥාව ඔවුන් සතුව එන්නේ කෙසේද? සාතන්ම ස්වර්ගීය මණ්ඩපවල අධ්‍යාපනය ලැබූවෙකි; ඔහුට නපුර මෙන්ම යහපත පිළිබඳ ද දැනුමක් ඇත. ඔහු වටිනා දේ නීච දේ සමඟ මිශ්‍ර කරයි; ඔහුට රවටා ගැනීමේ බලය ලැබෙන්නේ මෙය නිසාය. එහෙත් සාතන් ස්වර්ගීය දීප්තියේ වස්ත්‍ර පැළඳගෙන ඇතැයි කියා, අප ඔහුව ආලෝකයේ දූතයෙකු ලෙස පිළිගත යුතුද? පරීක්ෂකයාට ඔහුගේ ක්‍රමවලට අනුව අධ්‍යාපනය ලැබූ, ඔහුගේ ආත්මයෙන් ප්‍රේරණය ලැබූ, ඔහුගේ කාර්යයට ගැළපෙන නියෝජිතයෝ සිටිති. අප ඔවුන් සමඟ සහයෝගයෙන් ක්‍රියා කළ යුතුද? අධ්‍යාපනයක් අත්කරගැනීම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය දේවල් ලෙස අප ඔහුගේ නියෝජිතයන්ගේ ක්‍රියා පිළිගත යුතුද?” Ministry of Healing, 440.

The precious and vile represents truth and error. It also represents two classes of men.

වටිනා දේ සහ නින්දිත දේ සත්‍යය සහ දෝෂය නියෝජනය කරයි. එය මිනිසුන්ගේ පන්තීන් දෙකක්ද නියෝජනය කරයි.

> “‘Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are His. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honor, and some to dishonor.’ The ‘great house’ represents the Church. In the Church will be found the vile as well as the precious. The net cast into the sea gathers both good and bad.” Review and Herald, February 5, 1901.

> “‘එසේ වුවද දෙවියන්වහන්සේගේ පදනම ස්ථිරව සිටියි; එයට මේ මුද්‍රාව තිබේ: ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ට අයත් අයව දන්නාසේක. තවද, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ නාමය උච්චාරණය කරන සෑම කෙනෙකුම අධර්මයෙන් ඉවත්වේවා. නමුත් විශාල ගෘහයක රන්වලින්ද රිදීවලින්ද කරන ලද භාජන පමණක් නොව, දැවයෙන්ද මැටිවලින්ද කරන ලද භාජනද තිබේ; ඒවායින් සමහරක් ගෞරවයටත්, සමහරක් අපහාසයටත් ය.’ ‘විශාල ගෘහය’ සභාව නියෝජනය කරයි. සභාව තුළ නීචද අගනාද දෙකම සම්බවන්නේය. මුහුදට හෙළන ලද දැල යහපත්ද නරකද දෙවර්ගයම රැස්කරගනී.” Review and Herald, February 5, 1901.

Jeremiah was instructed that if he would return, he needed to separate from the foolish virgins, and he must also separate from the erroneous teachings of the foolish virgins. The one hundred and forty-four thousand are those who come into perfect unity. Jeremiah is representing the work that those called to be sealed by Ezekiel’s second message of the four winds must accomplish, if they are to be God’s “mouth,” when the vision speaks. The vision spoke in Millerite history when the judgment arrived, and it speaks in the history of the one hundred and forty-four thousand when the earth beast speaks, and the judgment of the third woe arrives. Then those who have accomplished the work identified by Jeremiah are lifted up as God’s watchmen.

යෙරෙමියාට ආඥා කරන ලද්දේ, ඔහු නැවත පැමිණීමට නම්, අඥාන කන්‍යාවන්ගෙන් වෙන්විය යුතු බවත්, අඥාන කන්‍යාවන්ගේ වැරදි ඉගැන්වීම්වලින්ද වෙන්විය යුතු බවත් ය. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස යනු සම්පූර්ණ එකමුතුකමට පැමිණෙන අය ය. යෙරෙමියා නිරූපණය කරන්නේ, දර්ශනය කථා කරන විට දෙවියන්වහන්සේගේ “මුඛය” වීමට නම්, එසකියෙල්ගේ සිව් සුළං පිළිබඳ දෙවන පණිවිඩයෙන් මුද්‍රා තැබීමට කැඳවනු ලැබූවන් විසින් ඉටු කළ යුතු කාර්යය ය. විනිශ්චය පැමිණි කල, දර්ශනය මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේදී කථා කළේය; පෘථිවි මෘගයා කථා කරන විටත්, තුන්වන ශාපයේ විනිශ්චය පැමිණෙන විටත්, එය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසයේදීද කථා කරයි. එවිට, යෙරෙමියා විසින් හඳුනා දක්වන ලද කාර්යය ඉටු කළ අය දෙවියන්වහන්සේගේ මුරකාරයන් ලෙස උසස් කරනු ලබති.

When the Lord sends the Comforter to awaken the disappointed from their death, He identifies a work of purification they must accomplish if they are to be His spokesmen in the Sunday law crisis. Isaiah agrees with Jeremiah’s counsel.

ස්වාමින්වහන්සේ අධෛර්යයට පත් වූවන් ඔවුන්ගේ මරණසමාන නින්දෙන් අවදි කිරීමට සැනසීම දෙන්නා එවන විට, ඉරිදා නීති අර්බුදයේදී ඔහුගේ මුඛපात्रයන් වීම සඳහා ඔවුන් විසින් ඉටු කළ යුතු ශුද්ධිකරණ කාර්යයක් ඔහු හඳුනා දක්වයි. යෙසායා, යෙරෙමියාගේ උපදෙස් සමඟ එකඟ වේ.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. Isaiah 52:7–9.

> ශුභාරංචිය ගෙන එන්නාගේ, සමාදානය ප්‍රකාශ කරන්නාගේ, යහපත් දේ පිළිබඳ ශුභාරංචිය ගෙන එන්නාගේ, ගැලවීම ප්‍රකාශ කරන්නාගේ, සියොන්ට “නුඹේ දෙවියන් වහන්සේ රාජ්‍ය කරයි” යයි කියන්නාගේ පාද පර්වත මත කොපමණ අලංකාරද! නුඹේ මුරකරුවෝ තමන්ගේ හඬ උසස් කරති; ඔව්හු එකම හඬින් එකට ගායනා කරති; මක්නිසාද ස්වාමීන් වහන්සේ සියොන් නැවත ගෙන එන විට, ඔව්හු මුහුණට මුහුණ දැකගනු ඇත. යෙරුසලමේ නාස්තිවූ ස්ථානවලනි, ප්‍රීතියෙන් පුපුරා පැන එකට ගායනා කරන්න; මක්නිසාද ස්වාමීන් වහන්සේ තම සෙනඟ සැනසූ සේක, උන්වහන්සේ යෙරුසලම මිදූ සේක. යෙසායා 52:7–9.

Those that “bringeth good tidings” and who “publish peace and salvation” lift up “their voices together,” for they “shall see eye to eye.”

“ශුභ ආරංචි ගෙන එන්නෝ” සහ “සාමයත් ගැළවීමත් ප්‍රකාශ කරන්නෝ” “තමන්ගේ හඬ එක්ව උස්කරති,” මක්නිසාද ඔවුහු “මුහුණට මුහුණලා දකිනු ඇත.”

> “A few others were shown me as joining their influence with those I have mentioned, and together they do what they can to draw off from the body and cause confusion; and their influence brings the truth of God into disrepute. Jesus and holy angels are bringing up and uniting God’s people into one faith, that they may all have one mind and one judgment. And while they are being brought into the unity of the faith, to see eye to eye upon the solemn, important truths for this time, Satan is at work to oppose their advancement. Jesus is at work through His instruments to gather and unite. Satan works through his instruments to scatter and divide. ‘For, lo, I will command, and I will sift the house of Israel among all nations, like as corn is sifted in a sieve, yet shall not the least grain fall upon the earth.’

> “මා සඳහන් කළ අය සමඟ තම බලපෑම එක්කරගනිමින්, තවත් කිහිපදෙනෙක් ද මට පෙන්වා දෙන ලදී. ඔවුහු එක්ව ශරීරයෙන් ඉවතට ඇදගෙන ගොස් අවුල් ඇති කිරීමට තමන්ට හැකි සියල්ල කරති; ඔවුන්ගේ බලපෑම දෙවියන්වහන්සේගේ සත්‍යය අවමානයට පත් කරයි. යේසුස්වහන්සේත් ශුද්ධ දූතයෝත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව එක් විශ්වාසයක් තුළට ගෙන එමින්, ඔවුන් සැමට එකම මනසක් හා එකම විනිශ්චයක් ඇති වන ලෙස ඔවුන් ඒකාබද්ධ කරමින් සිටිති. තවද, මේ කාලය සඳහා වූ ගාම්භීර, වැදගත් සත්‍යයන් පිළිබඳව එකම දර්ශනයෙන් බැලීමට, ඔවුන් විශ්වාසයේ ඒකත්වය තුළට ගෙන එනු ලබද්දී, සාතන් ඔවුන්ගේ ප්‍රගතියට විරුද්ධ වීමට ක්‍රියා කරමින් සිටියි. යේසුස්වහන්සේ තම මෙවලම් මඟින් රැස්කර එක්කරයි. සාතන් තම මෙවලම් මඟින් විසුරුවා වෙන්කරයි. ‘මන්ද, බලව, මම අණ කරන්නේය, සියලු ජාතීන් අතරෙහි ඉශ්‍රායෙල් ගෘහය සැලකුමින් පෙරා දමන්නේය, පෙරනයක දී ධාන්‍ය පෙරා දමන ලෙස; එසේ වුවද කුඩාම ධාන්‍ය කැටයවත් භූමියට වැටෙන්නේ නැත.’

> “God is now testing and proving His people. Character is being developed. Angels are weighing moral worth, and keeping a faithful record of all the acts of the children of men. Among God’s professed people are corrupt hearts; but they will be tested and proved. That God who reads the hearts of everyone, will bring to light hidden things of darkness where they are often least suspected, that stumbling blocks which have hindered the progress of truth may be removed, and God have a clean and holy people to declare His statutes and judgments.

> “දෙවියන් වහන්සේ දැන් තම සෙනඟ පරීක්ෂා කරමින්ද සනාථ කරමින්ද සිටින සේක. චරිතය සංවර්ධනය වෙමින් පවතී. දූතයන් නෛතික වටිනාකම තූලනය කරමින්, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සියලු ක්‍රියා පිළිබඳ විශ්වාසවන්ත වාර්තාවක් තබාගෙන සිටිති. දෙවියන් වහන්සේගේ ජනතාව බව ප්‍රකාශ කරන අය අතර දූෂිත හෘදයන් ඇත; එහෙත් ඔවුන් පරීක්ෂාවට ලක් කර සනාථ කරනු ලබති. සෑම කෙනෙකුගේම හෘදය කියවන්නාවූ එම දෙවියන් වහන්සේ, සත්‍යයේ ප්‍රගතියට බාධා කළ පැකිලීමේ ගල් ඉවත් කරනු ලැබීමට, බොහෝවිට අඩුවෙන්ම සැක කෙරෙන තැන්වල ඇති අන්ධකාරයේ සැඟවුණු දේවල් එළියට ගෙන එන සේක; එවිට උන්වහන්සේගේ විධි හා විනිශ්චයන් ප්‍රකාශ කිරීමට දෙවියන් වහන්සේට පවිත්‍ර හා ශුද්ධ ජනතාවක් ලැබෙනු ඇත.”

> “The Captain of our salvation leads His people on step by step, purifying and fitting them for translation, and leaving in the rear those who are disposed to draw off from the body, who are not willing to be led, and are satisfied with their own righteousness. ‘If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness!’ No greater delusion can deceive the human mind than that which leads men to indulge a self-confident spirit, to believe that they are right and in the light, when they are drawing away from God’s people, and their cherished light is darkness.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

> “අපගේ ගැළවීමේ ප්‍රධානියා තම ජනතාව පියවරෙන් පියවරට ඉදිරියට ගෙන යමින්, ඔවුන් පවිත්‍ර කර, පරිවර්තනය සඳහා සුදුසුකම් ඇති කරයි; එහෙත් සමූහයෙන් වෙන්ව යාමට ප්‍රවණව සිටින, නායකත්වයට යටත්ව මෙහෙයවීමට කැමති නොවන, තමන්ගේම ධර්මිෂ්ඨකමෙන් සෑහීමට පත්ව සිටින අය පසුපස තබා යයි. ‘එබැවින් ඔබ තුළ ඇති ආලෝකය අන්ධකාරය නම්, ඒ අන්ධකාරය කෙතරම් මහත් ද!’ මනුෂ්‍ය මනස වංචා කළ හැකි මහා භ්‍රාන්තියක් නම්, මිනිසුන් තමන්වම විශ්වාස කරන ආත්මභාවයකට ඉඩ දී, තමන් නිවැරදියි, ආලෝකයේ සිටිති යයි විශ්වාස කිරීමට යොමු කරන එම භ්‍රාන්තියට වඩා විශාල දෙයක් නොමැත; ඒ අතර ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගෙන් ඉවත්ව යමින් සිටින අතර, තමන් අගය කරමින් පවත්වාගෙන යන ආලෝකය අන්ධකාරයම වේ.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

The phrase “bringeth good tidings” is repeated twice in the passage of Isaiah to identify the history of the Midnight Cry, as does the verses that lead to Isaiah’s description of the unity that is accomplished when the precious is separated from the vile.

“ශුභ ආරංචි ගෙනෙයි” යන වාක්‍යඛණ්ඩය, අගනා දේ නීච දේවලින් වෙන් කරනු ලබන විට ඉටු වන එකමුතුව පිළිබඳ යෙසායාගේ විස්තරයට පෙර එන පදයන් මෙන්ම, මධ්‍යරාත්‍රි හඬගැසීමේ ඉතිහාසය හඳුනාදෙනු පිණිස යෙසායාගේ එම කොටස තුළ දෙවරක් නැවත කියැවේ.

> Awake, awake; put on thy strength, O Zion; put on thy beautiful garments, O Jerusalem, the holy city: for henceforth there shall no more come into thee the uncircumcised and the unclean. Shake thyself from the dust; arise, and sit down, O Jerusalem: loose thyself from the bands of thy neck, O captive daughter of Zion. Isaiah 52:1, 2.

> අවදිවන්න, අවදිවන්න; ඔබේ ශක්තිය පැළඳගන්න, අහෝ සියොන්; ඔබේ අලංකාර වස්ත්‍ර පැළඳගන්න, අහෝ ශුද්ධ නගරය වන යෙරුසලම: මන්ද මෙතැන්පටන් අචර්මච්ඡේදිතයාද අපවිත්‍රයාද තවදුරටත් ඔබ තුළට නොපැමිණෙනු ඇත. දූලිවලින් ඔබම සොලවා ඉවත්කරගන්න; නැගිට, අසුන්ගන්න, අහෝ යෙරුසලම: ඔබේ බෙල්ලේ බැඳීම් වලින් ඔබම නිදහස්කරගන්න, අහෝ සියොන්ගේ බන්ධනාගාරගත දියණිය. යෙසායා 52:1, 2.

Jeremiah represents those in the first disappointment, that recognize they are in the tarrying time. Isaiah commands those same persons to “awake, awake.” They awake and ultimately arrive to a point where there will no longer be any uncircumcised and unclean in God’s church, for they will have accomplished the work of separating the precious and the vile. “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

යෙරෙමියා, ප්‍රථම කලකිරීමෙහි සිටිමින් තමන් ප්‍රමාද වන කාලයෙහි සිටින බව හඳුනාගන්නා අයව නියෝජනය කරයි. යෙසායා, එම අයම “අවදිවෙන්න, අවදිවෙන්න” යයි අණ කරයි. ඔවුහු අවදි වෙති, අවසානයේදී දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව තුළ තවදුරටත් අචර්මච්ඡේදිතයන්ද අශුද්ධයන්ද කිසිවෙකු නොසිටින ස්ථානයකට පැමිණෙති; මන්ද ඔවුන් අගනේය සහ නීචය වෙන් කිරීමේ කාර්යය ඉටු කරනු ඇත. “ස්වාමීන්වහන්සේට තම සභාව පවිත්‍ර කරනු ලැබීම අවශ්‍යය, උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් ලෝකය මත වඩාත් පැහැදිලි ලෙස පැමිණීමට පෙර.”

> “We are rapidly nearing the close of this earth’s history. The end is very near, much nearer than many suppose, and I feel burdened to urge upon our people the necessity of seeking the Lord earnestly. Many are asleep, and what can be said to arouse them from their carnal slumber? The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.

> “අපි මේ භූමියේ ඉතිහාසයේ අවසානයට ඉක්මනින්ම ළඟා වෙමින් සිටිමු. අවසානය ඉතා සමීපය, බොහෝ දෙනා සිතනවාට වඩා දුරටත් සමීපය; එබැවින් ස්වාමින්වහන්සේව උද්‍යෝගයෙන් සොයා යාමේ අවශ්‍යතාවය අපගේ ජනතාව වෙත තරයේ අවධාරණය කිරීමට මාගේ සිත බරව ඇත. බොහෝ දෙනෙක් නිදා සිටිති; ඔවුන්ගේ ශාරීරික මාංසික නිදාවෙන් ඔවුන් අවදි කිරීමට කුමක් කියනු හැකිද? ස්වාමින්වහන්සේගේ විනිශ්චය ලෝකය මත වඩාත් ප්‍රකට ලෙස පැමිණීමට පෙර, උන්වහන්සේගේ සභාව පවිත්‍ර කරනු ලැබීම උන්වහන්සේ කැමතිසේක.”

> “‘Who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’

> “‘ඔහුගේ පැමිණීමේ දවසේ කවුරුන් තිරස්ථායිව සිටිය හැකිද? ඔහු ප්‍රකාශ වන විට කවුරුන් නැගී සිටිය හැකිද? මක්නිසාද ඔහු පිරිපහදුකරන්නෙකුගේ ගින්න මෙන්ද, රෙදි සෝදන්නන්ගේ සබන් මෙන්ද ය. ඔහු රිදී පිරිපහදුකරන්නෙකු හා පවිත්‍රකරන්නෙකු මෙන් හිඳ, ලේවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කර, ඔවුන් රන් හා රිදී මෙන් පිරිසිදු කරනු ඇත; එවිට ඔවුහු ධර්මිෂ්ඨකමින් ස්වාමීන්වහන්සේට පූජාවක් ඔප්පු කරනු ඇත.’

> “Christ will remove every pretentious cloak. No mingling of the true with the spurious can deceive him. ‘He is like a refiner’s fire,’ separating the precious from the vile, the dross from the gold.

> “ක්‍රිස්තුස් සියලු දම්බක වස්ත්‍ර ඉවත් කරනු ඇත. සැබෑ දේ ව්‍යාජ දේ සමඟ මිශ්‍ර කිරීමෙන් උන්වහන්සේ වංචා කළ නොහැක. ‘උන්වහන්සේ පිරිසිදුකරන්නාගේ ගින්නක් මෙන්ය,’ වටිනා දේ නීච දේවලින්ද, මලින් රන්වලින්ද වෙන් කරමින්.”

> “Like the Levites, God’s chosen people are set apart by him for his special work. Every true Christian bears priestly credentials. He is honored with the sacred responsibility of representing to the world the character of his Heavenly Father. He is to heed well the words, ‘Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.’

> “ලේවීවරුන් මෙන්ම, දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාවද උන්වහන්සේගේ විශේෂ කාර්යය සඳහා උන්වහන්සේ විසින් වෙන්කර තබනු ලැබ සිටිති. සෑම සැබෑ ක්‍රිස්තියානියෙකුම පූජකත්වයට අදාළ අයිතිවාසිකම් දරයි. තම ස්වර්ගීය පියාණන්වහන්සේගේ චරිතය ලෝකයට නියෝජනය කිරීමේ පවිත්‍ර වගකීමෙන් ඔහු ගෞරවයට පත්කරනු ලැබේ. ‘එබැවින්, ස්වර්ගයෙහි සිටින ඔබගේ පියාණන්වහන්සේ පරිපූර්ණ වන සේම, ඔබද පරිපූර්ණ වන්න’ යන වචන ඔහු සුපරික්ෂාකාරී ලෙස ඇහුම්කන් දිය යුතුය.”

> “‘But unto you that fear my name shall the Sun of Righteousness arise with healing in his wings; and ye shall go forth, and grow up as calves of the stall. And ye shall tread down the wicked; for they shall be ashes under the soles of your feet in the day that I shall do this, saith the Lord of hosts.

> “‘එහෙත් මාගේ නාමයට භය වන ඔබලාට ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයා තම පියාපත්වල සුව කිරීම සමඟ උදාවන්නේය; ඔබලා පිටතට ගොස් ගාලේ ඇති වස්සන් මෙන් වැඩෙන්නේය. ඔබලා දුෂ්ටයන් පාගා දමන්නේය; මක්නිසාද මා මේ දේ කරනු ලබන දවසේදී ඔවුන් ඔබලාගේ පාදතළවලට යටින් අළු වන්නේය, යැයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක.

> “‘Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and the judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: and he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse.’” Review and Herald, November 8, 1906.

> “‘මාගේ දාසයා වූ මෝසෙස්ගේ ව්‍යවස්ථාව සිහිපත් කරන්න; හෝරෙබ්හි සියලු ඉශ්‍රායෙල් උදෙසා නියෝග හා විනිශ්චයන් සමඟ මම ඔහුට අණ කළ ඒ ව්‍යවස්ථාවය. බලව, යෙහෝවාගේ මහත්ද භයානකද දිනය පැමිණීමට පෙර මම අනාගතවක්තෘ එලියා ඔබ වෙත එවන්නෙමි; මම පැමිණ පොළොව ශාපයකින් පහර නොදෙන පිණිස, ඔහු පියවරුන්ගේ හදවත් දරුවන් වෙතටත්, දරුවන්ගේ හදවත් ඔවුන්ගේ පියවරුන් වෙතටත් හැරවන්නේය.’” Review and Herald, November 8, 1906.

Those that hold to false doctrines will be separated in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. Those who refuse to allow the creative power of God to produce a personal sanctified experience, will be separated from the “gold” in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. They will remain as Laodiceans, right at the point where Laodicea transcends into Philadelphia.

අරණ්‍යයේ හඬ නඟමින් කෑ ගසන “හඬ” සමඟ ආරම්භ වන ඉතිහාසයේ දී, අසත්‍ය ධර්මයන්ට ඇලෙන අය වෙන් කරනු ලැබෙනු ඇත. අරණ්‍යයේ හඬ නඟමින් කෑ ගසන “හඬ” සමඟ ආරම්භ වන එම ඉතිහාසයේ දී, දෙවියන්වහන්සේගේ මැවුම්කාර බලය තමන් තුළ පෞද්ගලික ශුද්ධීකෘත අත්දැකීමක් උපදවීමට ඉඩ දීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන අය, “රන්” වෙතින් වෙන් කරනු ලැබෙනු ඇත. ලාඕදිකයා පිලිදෙල්පියාට අතික්‍රමණය වන එම තැනම ඔවුහු ලාඕදිකයන් ලෙසම රැඳී සිටිති.

The work of separating the precious from the vile is almost totally the work of the messenger of the covenant who comes suddenly to purify the sons of Levi, but we must participate.

වටිනා දේ අගුචි දේවලින් වෙන් කිරීමේ කාර්යය, ලේවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කිරීමට හදිසියේ පැමිණෙන ගිවිසුමේ දූතයාගේ කාර්යය ප්‍රායශಃ සම්පූර්ණයෙන්ම වන නමුත්, අප ද එයට සහභාගී විය යුතුය.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> එබැවින්, මාගේ ප්‍රියවන්තවරුනි, ඔබ සැමවිටම ආඥාකාරී වූ ලෙස, මා සිටින කල පමණක් නොව, දැන් මා නොසිටිනා කල ඊට වඩා බොහෝ වැඩිව, භය සහ වෙව්ලීම සමඟ ඔබගේම ගැළවීම සිදුකරගන්න. මක්නිසාද, තම යහපත් ප්‍රසාදය සඳහා කැමැත්ත ඇතිකරවන්නාවත් ක්‍රියාකරවන්නාවත් ඔබ තුළ ක්‍රියාකරන්නේ දෙවියන් වහන්සේය. සියල්ල මැසිවිලි නැතිවද වාදවිවාද නැතිවද කරන්න. එවිට ඔබ වක්‍රවූද විකෘතිවූද ජාතියක් මැද, දෝෂරහිතවද නිර්දෝෂීවද, දෝෂාරෝපණයට ලක් නොවන දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවන් වන්නහුය; ඔවුන් අතර ඔබ ලෝකයේ ආලෝකයන් මෙන් බැබළෙන්නහුය. පිලිප්පි 2:12–15.

Jeremiah was told to separate the precious from the vile if he desired to be God’s spokesman in the coming judgment. The fact that Jeremiah was hearing God’s counsel to him, demonstrated the presence of the Comforter was already available if he chose to take up the work.

ඉදිරියේ පැමිණෙන විනිශ්චයේදී දෙවියන්වහන්සේගේ වාක්‍යකාරයා වීමට ඔහු කැමති නම්, අගනා දේ නින්දිත දේයෙන් වෙන් කළ යුතු බව යෙරෙමියාට පවසන ලදී. යෙරෙමියා තමන්ට දෙවියන්වහන්සේ දුන් උපදේශය අසමින් සිටි බව, ඔහු එම කාර්යය භාරගැනීමට තෝරාගත්තේ නම්, සැනසිලිදායකයාණන්ගේ සන්නිධිය දැනටමත් ඔහුට ලැබිය හැකිව තිබූ බව ප්‍රකාශ කළේය.

> “The work of gaining salvation is one of copartnership, a joint operation. There is to be co-operation between God and the repentant sinner. This is necessary for the formation of right principles in the character. Man is to make earnest efforts to overcome that which hinders him from attaining to perfection. But he is wholly dependent upon God for success. Human effort of itself is not sufficient. Without the aid of divine power it avails nothing. God works and man works. Resistance of temptation must come from man, who must draw his power from God. On the one side there is infinite wisdom, compassion, and power; on the other, weakness, sinfulness, absolute helplessness.

> ගැළවීම ලබන කාර්යය සම්බන්ධක හවුල්කාරිත්වයකි, ඒකාබද්ධ ක්‍රියාකාරිත්වයකි. දෙවියන්වහන්සේ හා පසුතැවෙන පව්කාරයා අතර සහයෝගිතාවයක් තිබිය යුතුය. චරිතය තුළ නිවැරදි ප්‍රතිපත්ති ගොඩනැගීම සඳහා මෙය අත්‍යවශ්‍යය. සම්පූර්ණත්වයට ළඟාවීමෙන් ඔහු වැළැක්වෙන දේ ජයගැනීමට මනුෂ්‍යයා ගැඹුරු උත්සාහයන් කළ යුතුය. එහෙත් සාර්ථකත්වය සඳහා ඔහු සම්පූර්ණයෙන්ම දෙවියන්වහන්සේ මත රඳා පවතී. මනුෂ්‍ය උත්සාහය පමණක්ම ප්‍රමාණවත් නොවේ. දේවීය බලයේ උපකාරය නොමැතිව එය කිසිවක් සිදු නොකරයි. දෙවියන්වහන්සේ ක්‍රියා කරති, මනුෂ්‍යයාද ක්‍රියා කරයි. පරීක්ෂාවට විරුද්ධ වීම මනුෂ්‍යයාගෙන් පැමිණිය යුතුය; ඔහු තම බලය දෙවියන්වහන්සේගෙන් ඇදගත යුතුය. එක් පැත්තක අසීමිත ප්‍රඥාව, දයානුකම්පාව හා බලය ඇත; අනෙක් පැත්තේ දුර්බලකම, පව්කාරභාවය, සම්පූර්ණ අසරණභාවය ඇත.

> “God wishes us to have the mastery over ourselves. But He cannot help us without our consent and co-operation. The divine Spirit works through the powers and faculties given to man. Of ourselves, we are not able to bring the purposes and desires and inclinations into harmony with the will of God; but if we are ‘willing to be made willing,’ the Saviour will accomplish this for us, ‘Casting down imaginations, and every high thing that exalteth itself against the knowledge of God, and bringing into captivity every thought to the obedience of Christ.’ 2 Corinthians 10:5.” Acts of the Apostles, 482.

> “දෙවියන්වහන්සේ අපට අපමණෙහි ආධිපත්‍යය ඇති කරගැනීමට කැමතිව සිටින සේක. එහෙත් අපගේ අනුමතියත් සහයෝගයත් නොමැතිව උන්වහන්සේට අපට උපකාර කළ නොහැක. දේවික ආත්මය ක්‍රියා කරන්නේ මනුෂ්‍යයාට දී ඇති බලයන් සහ හැකියාවන් තුළින්ය. අප විසින්ම, අපගේ අරමුණු, ආශාවන් සහ නැඹුරුවීම් දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත සමඟ සමානතාවයට ගෙන එන්නට අපට නොහැක; එහෙත් අප ‘කැමති කරනු ලැබීමට කැමති’ නම්, ගැළවුම්කරු මේ දේ අප උදෙසා ඉටු කරන සේක, ‘දෙවියන්වහන්සේ පිළිබඳ දැනුමට විරුද්ධව උසස් වන්නාවූ සෑම සිතුවිල්ලක්මද සෑම උසස් දෙයක්මද බිඳ හෙළමින්, සෑම සිතීමක්ම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට කීකරු වීමෙහි වහල්භාවයට පත් කරමිනි.’ 2 Corinthians 10:5.” Acts of the Apostles, 482.

The three and a half days of Revelation eleven, when the dry bones are dead in the street, is a symbol of a “wilderness,” and a “wilderness” represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. At the end of the scattering of the three and a half days, those called to be among the one hundred and forty-four thousand are to “awake” and “shake off the dust.” Sister White says “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

වෙළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් තුන් දින හා අර්ධය, වියළි අස්ථි වීථියේ මළවී පවතින කල, “කාන්තාරයක්” පිළිබඳ සංකේතයකි; එසේම “කාන්තාරයක්” ලෙවී කථාව විසි හයේ සඳහන් “සත් වාර” නියෝජනය කරයි. එම තුන් දින හා අර්ධයේ විසිරීමේ අවසානයේදී, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස අතර සිටීමට කැඳවනු ලැබූවෝ “අවදි” වී “දූවිල්ල ඉවත දමා” යුතුය. සහෝදරි වයිට් මෙසේ පවසයි: “ස්වාමීන්වහන්සේ තම විනිශ්චයයන් ලෝකය මත වඩාත් ප්‍රබල ලෙස වැටීමට පෙර, තම සභාව පවිත්‍ර කරනු ලැබීමට කැමැත්තෙයි.”

In connection with a “purified church” she references Jeremiah’s separation process that removes the “precious from the vile.” She also connects it with Malachi chapter three, where a messenger prepares the way for the messenger of the covenant. The messenger that prepares the way is Isaiah’s “voice crying in the wilderness.” The messenger of the covenant is Christ, who is preparing to enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand, who “like” “the Levites,” “are set apart by him for his special work.” She then identifies them as priests, and quotes Jesus who says, “Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.”

“පවිත්‍ර කරනු ලැබූ සභාවක්” සම්බන්ධයෙන් ඇය යෙරෙමියාගේ වෙන්කිරීමේ ක්‍රියාවලියට යොමු කරයි; එය “අගනා දෙය නින්දිත දෙයෙන්” ඉවත් කරයි. ඇය එය මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදය සමඟත් සම්බන්ධ කරයි; එහිදී ගිවිසුමේ දූතයා සඳහා මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයෙකු පිළිබඳ සඳහන් වේ. මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයා යෙසායා සඳහන් කරන “කරළියේ හඬ නඟන හඬ” ය. ගිවිසුමේ දූතයා වන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේය; උන්වහන්සේ “ලෙවීවරුන්” මෙන්, “තම විශේෂ කාර්යය සඳහා උන්වහන්සේ විසින් වෙන්කර තබනු ලැබූ” එකසිය සතරදහස් දෙනා සමඟ ගිවිසුමකට පිවිසීමට සූදානම් වෙමින් සිටින සේක. අනතුරුව ඇය ඔවුන් පූජකයන් ලෙස හඳුන්වා දෙයි; එසේම, “ඒ නිසා, ඔබගේ ස්වර්ගස්ථ පියාණන් සම්පූර්ණ වන්නාක් මෙන්, ඔබත් සම්පූර්ණ වන්න” යයි වදාරන යේසුස්වහන්සේගේ වචන උපුටා දක්වයි.

There is a purification process that is marked at the end of the period of the tarrying time, for the Lord has a special work for the one hundred and forty-four thousand to accomplish, and He will have a purified church before “his judgments shall fall more signally upon the world.” His judgments are already in the world, but at the Sunday law, “God’s destructive judgments” begin to fall.

ප්‍රමාද කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානයේ සලකුණු කරනු ලබන පවිත්‍රීකරණ ක්‍රියාවලියක් ඇත; මන්ද ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසට ඉටුකරවීමට විශේෂ කාර්යයක් නියම කර ඇති බැවින්, “උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් ලෝකය මත වඩාත් ප්‍රබල ලෙස වැටීමට” පෙර උන්වහන්සේ පවිත්‍ර කරන ලද සභාවක් තබාගන්නා සේක. උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් දැනටමත් ලෝකය තුළ පවතින නමුත්, ඉරිදා නීතිය පැමිණෙන විට “දෙවියන්වහන්සේගේ විනාශකාරී විනිශ්චයන්” වැටීමට ආරම්භ වෙයි.

Those judgments are a “time of mercy for those who have never known the truth.” But there is no mercy in those judgments for those who would not enter into the necessary purification process. The “judgments,” which “fall more signally” identify judgments that are signs. They represent a signal, and the Holy Spirit uses the chaos and confusion accomplished by those judgments, to mark a distinction between those who keep “the spurious rest day” and those who “conscientiously keep the Sabbath of the Lord,” for this is the only way the “world can be warned.” The judgments that are signals are the backdrop that the Holy Spirit uses to direct God’s children that are still in Babylon, to recognize the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

එම විනිශ්චයන් යනු “සත්‍යය කිසිදා නොදැන සිටි අය සඳහා කරුණාවේ කාලයක්” ය. එහෙත් අවශ්‍ය වූ පවිත්‍රීකරණ ක්‍රියාවලිය තුළට ඇතුල් වීමට අකැමැති වූ අය සඳහා එම විනිශ්චයන්හි කිසි කරුණාවක් නැත. “වඩාත් පැහැදිලි ලෙස වැටෙන” “විනිශ්චයන්” යනු ලකුණු වන විනිශ්චයන් හඳුන්වා දෙයි. ඒවා සංඥාවක් නියෝජනය කරයි; ශුද්ධාත්මයාණන් එම විනිශ්චයන් මඟින් සිදු කරනු ලබන කලබලය හා ව්‍යාකුලත්වය භාවිත කරමින්, “ව්‍යාජ විවේක දිනය” පවත්වන අය සහ “අධිචේතනාවෙන් ස්වාමීන්වහන්සේගේ සබත් දවස පවත්වන” අය අතර වෙනසක් සලකුණු කරයි; මන්ද “ලෝකයට අනතුරු අඟවිය හැක්කේ” මෙය මඟින් පමණක් බැවිනි. සංඥා වන එම විනිශ්චයන් යනු, තවමත් බබිලෝනියේ සිටින දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන්ට එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ධජය හඳුනාගැනීමට ශුද්ධාත්මයාණන් භාවිත කරන පසුබිමයි.

But Sister White doesn’t simply reference Malachi chapter three, she also includes the closing verses of the book of Malachi chapter four, and once again references the “voice” that was to prepare the way for the messenger of the covenant. Those closing verses are not about the preparation for the messenger of the covenant, they are about remembering the law of Moses, and the turning of the hearts of the fathers to the children and vice versa. The “voice” first prepares for Christ, as the messenger of the covenant, to suddenly come to His temple and purify His disappointed people who have been awakened, that they might accomplish the work of the ensign. Then Malachi addresses another aspect of the work of the “voice.”

එහෙත් සහෝදරි වයිට් මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදය පමණක් සඳහන් නොකරයි; ඇය මලාකි පොතේ සිව්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පදයන් ද ඇතුළත් කරමින්, ගිවිසුමේ දූතයා සඳහා මාර්ගය සූදානම් කිරීමට නියමිතව තිබූ “හඬ” පිළිබඳව නැවතත් සඳහන් කරයි. එම අවසාන පදයන් ගිවිසුමේ දූතයා සඳහා වූ සූදානම පිළිබඳ නොව, මෝසෙස්ගේ ව්‍යවස්ථාව සිහි කිරීමත්, පියවරුන්ගේ සිත් දරුවන් වෙතටත්, දරුවන්ගේ සිත් පියවරුන් වෙතටත් හැරවීමත් පිළිබඳවය. “හඬ” පළමුව ක්‍රිස්තුස්ව, ගිවිසුමේ දූතයා ලෙස, ඔහුගේ මාලිගාවට හදිසියේ පැමිණ, අවදි කරනු ලැබ ඇති නමුත් බලාපොරොත්තුභංගයට පත් වූ ඔහුගේ ජනතාව පවිත්‍ර කිරීම සඳහා මාර්ගය සූදානම් කරයි; එසේ ඔවුන්ට ධජයේ කාර්යය ඉටු කළ හැකි වන පිණිසය. එවිට මලාකි “හඬ”ගේ කාර්යයේ තවත් අංගයක් අමතයි.

He “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and He will do this work in relation to the law given at Horeb. Elijah, who is also Isaiah’s “voice,” will identify the sins of God’s people. It is part of the purification process. There is only one definition of sin, that being the transgression of the law given at Horeb. John the Baptist was Elijah, and his work included that very element.

ඔහු “පියවරුන්ගේ සිත දරුවන් වෙතටත්, දරුවන්ගේ සිත ඔවුන්ගේ පියවරුන් වෙතටත් හැරවන්නේය,” සහ ඔහු මෙය හොරෙබ්හි දෙන ලද ව්‍යවස්ථාවට අදාළව ඉටු කරන්නේය. යෙසායාගේ “හඬ” ද වන එලියා, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ පාප හඳුනා දක්වන්නේය. එය පවිත්‍රීකරණ ක්‍රියාවලියේ කොටසකි. පාපය සඳහා ඇත්තේ එකම නිර්වචනයක් පමණි; එනම් හොරෙබ්හි දෙන ලද ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීමය. බප්තිස්ම යොහන් එලියා වූ අතර, ඔහුගේ කාර්යයට එම අංගයත් ඇතුළත් විය.

> In those days came John the Baptist, preaching in the wilderness of Judaea, And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand. For this is he that was spoken of by the prophet Esaias, saying, The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight. And the same John had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey. Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come?

> ඒ දවස්වල බෞද්ධිස්ත යොහන් යුදයාවේ කාන්තාරයේ පැමිණ ප්‍රකාශ කරමින් මෙසේ කීවේය, “පසුතැවිලි වන්න; මක්නිසාද ස්වර්ග රාජ්‍යය ළඟා වී ඇත.” මක්නිසාද, “කාන්තාරයේ කෑගසන්නාගේ හඬය: ස්වාමින්වහන්සේගේ මාර්ගය සූදානම් කරව, උන්වහන්සේගේ පථ සෘජු කරව” යයි අනාගතවක්තෘ යෙසායා විසින් කියන ලද්දේ මේ තැනැත්තා ගැන ය. මේ යොහන් ඔටුනු ලොම්වලින් කළ වස්ත්‍රයක් ඇඳ සිටියේය, තමාගේ නඩුවට සම් පටියක් බැඳගෙන සිටියේය; ඔහුගේ ආහාරය වූයේ පළඟැටියෝද වනයේ මීපැණිද ය. එවිට යෙරුසලමද මුළු යුදයාවද යොර්දාන් අවට මුළු ප්‍රදේශයද ඔහු වෙත පිටත්ව ගොස්, තමන්ගේ පව් පිළිගෙන, යොර්දාන් නදියේ ඔහු විසින් බව්තීස්ම කරනු ලැබූහ. නමුත් බොහෝ පරිසිවරුන් හා සද්දුකීවරුන් ඔහුගේ බව්තීස්මයට පැමිණෙන බව ඔහු දුටු කල, ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය, “අහෝ, විෂසර්පයන්ගේ පරපුරෙනි, පැමිණීමට ඇති උදහසින් පලා යාමට ඔබ සැලැස්වූයේ කවුද?”

> Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:1–12.

> එබැවින් පසුතැවිල්ලට සුදුසු ඵල පලකරන්න. “අපට පියෙකු වන්නේ ආබ්‍රහම්ය”යි ඔබ තුළම සිතමින් නොකියන්න. මක්නිසාද, මේ ගල්වලින් වුවද ආබ්‍රහම්ට දරුවන් උත්පාදනය කිරීමට දෙවියන් වහන්සේ සමත් බව මම ඔබට කියමි. දැන්මත් කූර ගස්වල මුල් අසල තබා තිබේ. එබැවින් යහපත් ඵල නොපල කරන සෑම ගසක්ම කපා දමා ගින්නට හෙළනු ලැබේ. මම සැබවින්ම ඔබට පසුතැවිල්ල පිණිස ජලයෙන් බෞතීස්ම කරමි. නමුත් මා පසුපස එන තැනැත්තා මට වඩා බලවන්තය; ඔහුගේ පාදරක්ෂා රැගෙන යාමටවත් මම සුදුස්සෙකු නොවෙමි. ඔහු ඔබව ශුද්ධාත්මයාණන්ගෙන්ද ගින්නෙන්ද බෞතීස්ම කරනු ඇත. ඔහුගේ වැටෙනසුළං ඔහුගේ අතෙහි තිබේ; ඔහු තම කහට පිටිමඩුව සම්පූර්ණයෙන් පවිත්‍ර කර, තම තිරිඟු ගබඩාවට රැස්කරනු ඇත. නමුත් පිදුරු නිවා දැමිය නොහැකි ගින්නෙන් දවා දමනු ඇත. මතෙව් 3:1–12.

John the Baptist came to the “wilderness” of the three and a half days of Revelation eleven, for all the prophets are speaking more of the last days, than the days in which they lived. He brought a message to repent from sin, for the kingdom of heaven was at hand, just as the Revelation of Jesus Christ is opened up when “the time is at hand.” John the Baptist illustrates the work of the “voice,” for according to Jesus, he was also Elijah that was to come.

ප්‍රකාශනය එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දින තුනහමාරක “වනයට” බප්තිස්ත යොහන් පැමිණියේය; මක්නිසාද සියලු අනාගතවක්තෘවරුන් තමන් ජීවත් වූ කාලයන් ගැන වඩා අවසාන දවස් ගැනම කථා කරති. ඔහු පාපයෙන් පසුතැවී සිටින ලෙස පණිවිඩයක් ගෙන ආවේය, මක්නිසාද ස්වර්ග රාජ්‍යය අතළඟව තිබූ බැවිනි; එසේම “කාලය අතළඟය” යැයි කියනු ලබන විට යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්‍රකාශනයද විවෘත කරනු ලැබේ. බප්තිස්ත යොහන් “හඬේ” ක්‍රියාව නිරූපණය කරයි; මක්නිසාද යේසුස්වහන්සේට අනුව, ඔහු පැමිණීමට තිබූ එලියාද වූයේය.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> මක්නිසාද සියලු ප්‍රොපේතවරුද ව්‍යවස්ථාවද යොහන් දක්වා අනාවැකි පැවසූහ. ඔබලා එය පිළිගන්න කැමති නම්, පැමිණෙන්ට නියමිතව සිටියේ මෙයාවත් එලියා ය. ඇසීමට කන් ඇති තැනැත්තා අසන්න. මතෙව් 11:13–15.

Jesus identifies that the prophetic identity of John the Baptist was a test. He states directly, “if ye will receive it”. Then Jesus encourages His disciples to receive it by saying, “He that hath ears to hear, let him hear.” Let him hear what? Let him hear who the voice is that comes to the final wilderness of the Bible, and prepares the way for the messenger of the covenant to prepare the one hundred and forty-four thousand to do a special work during a time of the signal judgments of God.

යොහන් බව්තීස්තගේ අනාවැකිමය අනන්‍යතාවය පරීක්ෂාවක් වූ බව යේසුස් හඳුන්වා දෙයි. ඔහු සෘජුවම මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: “නුඹලා එය පිළිගැනීමට කැමැත්තෙන් සිටින්නේ නම්”. එවිට යේසුස්, “ඇසීමට කන් ඇති තැනැත්තා ඇසිය යුතුය” යනුවෙන් කියමින් තම ගෝලයන් එය පිළිගැනීමට උනන්දු කරයි. ඔහු ඇසිය යුත්තේ කුමක්ද? ඔහු ඇසිය යුත්තේ බයිබලයේ අවසාන වනාන්තරයට පැමිණෙන හඬ කවුරුන්ද යන්නත්, දෙවියන්වහන්සේගේ සලකුණු විනිශ්චයන් සිදුවන කාලයක විශේෂ කාර්යයක් සිදු කිරීමට එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සූදානම් කරනු පිණිස ගිවිසුමේ දූතයාට මාර්ගය පිළියෙළ කරන හඬ කවුරුන්ද යන්නත්ය.

John wore “a raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey.” His “meat” was the message of Islam, for the word “locusts” represents Islam, and honey is the word of God, that was sweet in his mouth. The sweet message he ate was about the “wild” Arabian ass, the very first symbol of Islam in the Scriptures. The sweet message of the wild Arabian ass of Islam, which is also represented by “locusts” was also woven into his raiment, for camel’s are another symbol of Islam. It is not a wresting of the word “locusts” to use it as a symbol of Islam, even if the food John ate was referencing the locust tree, and not the insects. The word “locusts” is a symbol of Islam, and John was not representing the eating of any physical food, his diet was a symbol of the prophetic message he had eaten.

යොහන් “ඔටුහිස කෙස්වලින් වූ වස්ත්‍රයක්ද, තම ඉණ වටා සම් කටිබැඳියක්ද” ඇඳ සිටියේය; තවද ඔහුගේ “ආහාරය වූයේ පතංගයන් හා වනයේ මී පැණිය” ය. ඔහුගේ “ආහාරය” නම් ඉස්ලාමයේ පණිවිඩයයි; මක්නිසාද “පතංගයන්” යන වචනය ඉස්ලාමය නියෝජනය කරයි, සහ මී පැණිය නම් ඔහුගේ මුඛයේ මිහිරි වූ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයයි. ඔහු භුක්ති වින්ද එම මිහිරි පණිවිඩය වූයේ ශුද්ධ ලියවිලිවල ඉස්ලාමයේ ප්‍රථම සංකේතය වූ “වල්” අරාබි කොටළුවා පිළිබඳවය. පතංගයන් මඟින්ද නියෝජනය කරනු ලබන ඉස්ලාමයේ වල් අරාබි කොටළුවා පිළිබඳ එම මිහිරි පණිවිඩය ඔහුගේ වස්ත්‍රයටද නූලා ගොතන ලද්දේය; මක්නිසාද ඔටුවන් ද ඉස්ලාමයේ තවත් සංකේතයක් වන බැවිනි. යොහන් භුක්ති වින්ද ආහාරය පතංග ගසට යොමු වූවක් මිස කෘමීන්ට නොවූවත්, “පතංගයන්” යන වචනය ඉස්ලාමයේ සංකේතයක් ලෙස භාවිත කිරීම වචනය විකෘති කිරීමක් නොවේ. “පතංගයන්” යන වචනය ඉස්ලාමයේ සංකේතයකි, සහ යොහන් කිසිදු භෞතික ආහාරයක් භුක්ති වින්ද බව නියෝජනය නොකළේය; ඔහුගේ ආහාර පටිපාටිය නම් ඔහු භුක්ති වින්ද අනාවැකිමය පණිවිඩයේ සංකේතයක් විය.

His girdle was the “prophecy” represented in Habakkuk. That prophecy brings together the first disappointment, the tarrying time of the virgins, and the foundations of Adventism as represented upon the sacred charts. Habakkuk was the prophetic girdle that bound all those truths together.

ඔහුගේ ඉණපටිය හබක්කුක් තුළ නිරූපිත “අනාගතවාක්‍යය” විය. එම අනාගතවාක්‍යය පළමු බලාපොරොත්තුභංගය, කන්‍යාවන්ගේ ප්‍රමාද වූ කාලය, සහ ශුද්ධ ප්‍රස්තාරයන් මත නිරූපිත අද්වෙන්තිකත්වයේ පදනම් එකට එක්කරයි. හබක්කුක් යනු ඒ සියලු සත්‍යයන් එකට බැඳ තබන අනාගතවාක්‍යමය ඉණපටිය විය.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:3, 4.

> මක්නිසාද මෙම දර්ශනය තවද නියම කළ කාලයක් සඳහාය; නමුත් අවසානයේදී එය කථා කරනු ඇත, බොරු නොකියනු ඇත. එය ප්‍රමාද වන ලෙස පෙනුණත්, එය බලා සිටින්න; මක්නිසාද එය නියත වශයෙන්ම පැමිණෙනු ඇත, එය ප්‍රමාද නොවනු ඇත. බලව, උඩඟු වූ ඔහුගේ ආත්මය ඔහු තුළ සෘජු නැත; නමුත් ධර්මිෂ්ඨයා තම විශ්වාසයෙන් ජීවත් වනු ඇත. හබක්කුක් 2:3, 4.

The prophetic message that bound together as a girdle the messages that make up the warning of the “voice,” is the parable of the virgins in relation to the vision that tarried, but would speak. The vision of the Midnight Cry produces a distinction between the vile, whose “soul is lifted up” and the precious, who are justified by faith. Justification by faith is the girdle the “voice” wears.

“හඬෙහි” අනතුරු ඇඟවීම රචනා කරන පණිවිඩ එකට කරදියක් මෙන් බැඳ තැබූ අනාවැකිමය පණිවිඩය වන්නේ, ප්‍රමාදවූ නමුත් කතා කරන දර්ශනයට සම්බන්ධ කන්‍යාවන්ගේ උපමාවය. මධ්‍යරාත්‍රි හඬීමේ දර්ශනය නිසා, “ඔහුගේ ආත්මය උඩඟු වී ඇති” නීචයන් හා, ඇදහිල්ලෙන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලබන අගනා අය අතර වෙනසක් ඇති වේ. ඇදහිල්ලෙන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීම යනු “හඬ” පැළඳ සිටින කරදියයි.

> And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins. Isaiah 11:5.

> ධර්මිෂ්ඨකම ඔහුගේ ඉඟටියට බැඳුම වනු ඇත; විශ්වාසවන්තකම ඔහුගේ කළවාට බැඳුම වනු ඇත. යෙසායා 11:5.

When the “voice crying in the wilderness” of the disappointment arrived, after the disappointment of July 18, 2020, his message was the same message that it had been since September 11, 2001. That message from Elijah to come, to the waiting disappointed dead dry bones is, that Islam is the “signal judgments,” that provide the backdrop for God’s other children in Babylon to learn righteousness.

2020 ජූලි 18 දින ඇති වූ බලාපොරොත්තු කඩවීමෙන් පසු, එම බලාපොරොත්තු කඩවීම පැමිණි විට, “වනයෙහි හඬ නඟන්නාගේ හඬ” පැමිණියේය; ඔහුගේ පණිවිඩය 2001 සැප්තැම්බර් 11 සිට පැවති ආකාරයටම එයම වූයේය. පැමිණීමට නියමිත එළියාගෙන්, බලා සිටින බලාපොරොත්තු කඩවූ මළ වියළි ඇටකටු වෙත ලැබෙන එම පණිවිඩය මෙයයි: දෙවියන්වහන්සේගේ බැබිලෝනියේ සිටින අනෙක් දරුවන් ධර්මිෂ්ඨකම ඉගෙන ගනු පිණිස පසුබිම සපයන “සංඥා විනිශ්චයයන්” වන්නේ ඉස්ලාමයය.

> The way of the just is uprightness: thou, most upright, dost weigh the path of the just. Yea, in the way of thy judgments, O Lord, have we waited for thee; the desire of our soul is to thy name, and to the remembrance of thee. With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:7–9.

> ධර්මිෂ්ඨයන්ගේ මාර්ගය සෘජුකමය; අති සෘජු වූ ඔබ ධර්මිෂ්ඨයාගේ පථය මනාව තොරා බලනසේක. එසේය, ස්වාමිනි, ඔබගේ විනිශ්චයන්ගේ මාර්ගයෙහි අපි ඔබ වෙනුවෙන් බලා සිටියෙමු; අපගේ ආත්මයේ ආශාව ඔබගේ නාමයටත් ඔබගේ සිහිවීමටත් ය. රාත්‍රියේ මාගේ ආත්මයෙන් මම ඔබට ආශා කළෙමි; එසේය, මා තුළ ඇති මාගේ ආත්මයෙන් මම උදෑසන ඔබ සොයන්නෙමි; මක්නිසාද ඔබගේ විනිශ්චයන් පෘථිවියෙහි ඇති කල, ලෝකවාසීහු ධර්මිෂ්ඨකම ඉගෙනගන්නෝය. යෙසායා 26:7–9.

John the Baptist, who was Elijah to come, is the “voice” in the “wilderness” of the three and a half days of Revelation chapter eleven. His work includes identifying the fourth and final generation of Adventism, whose souls are lifted up and who are trusting in the spiritual heritage of their fathers, but sense that the wrath of God is about to come. They are the fourth generation, for they have fully manifested into a generation that is just the opposite of Christ. They are the generation of vipers, but they still point to their father Abraham, to argue that they are actually the generation of the Lamb. The generation of the Lamb are Peter’s chosen generation, they are those who follow the Lamb whithersoever he goeth.

පැමිණීමට නියමිත එලියා වූ බෞතීස්ත යොහන්, එළිදරව්ව එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් තුන් දිනාරධයේ “අරණ්‍යයේ” ඇති “හඬ” ය. ඔහුගේ කාර්යයට, තම ප්‍රාණයන් උසස් කරගෙන තම පියවරුන්ගේ ආත්මික උරුමයෙහි විශ්වාසය තබමින් සිටිනත්, දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස පැමිණීමට ආසන්න බව සංවේදනය කරනත්, ඇඩ්වෙන්ටිස්තවාදයේ සිව්වන සහ අවසාන පරම්පරාව හඳුනා දීම ඇතුළත් වේ. ඔවුහු සිව්වන පරම්පරාව ය; මන්ද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට සම්පූර්ණ විරුද්ධ වූ පරම්පරාවක් ලෙස ඔවුහු සම්පූර්ණයෙන් ප්‍රකාශ වී ඇති බැවිනි. ඔවුහු විෂසර්පයන්ගේ පරම්පරාවය; එහෙත් තවදුරටත් තමන් සැබවින්ම බැටළු පැටවාගේ පරම්පරාව බව තර්ක කිරීමට, තම පියා වූ ආබ්‍රහම් වෙත ඇඟිල්ල දිගු කරති. බැටළු පැටවාගේ පරම්පරාව නම් පේතෘස්ගේ තෝරාගත් පරම්පරාවය; ඔවුහු බැටළු පැටවා යන සියලු තැන ඔහු පසුපස යන අය වෙති.

John obviously presented the sins of those who came to hear his message, for they repented and were baptized. He also informed them that there is One who would follow him, that would thoroughly purge His floor. That Person is the messenger of the covenant, He is “the dirt brush man” who sweeps the counterfeit coins and jewels out the window and restores the original jewels, that then shine ten times brighter than they did when William Miller was directed by angels in the work of assembling the original jewels in the movement of the first angel.

තම පණිවිඩය අසන්නට පැමිණියවුන්ගේ පාපයන් යොහන් පැහැදිලිවම ප්‍රකාශ කළේය; මක්නිසාද ඔවුහු පසුතැවිලි වී බප්තීස්ම ලැබූහ. තවද, තමාට පසුපසින් පැමිණෙන, තම අලිය සම්පූර්ණයෙන් පවිත්‍ර කරන කෙනෙකු සිටින බවද ඔහු ඔවුන්ට දන්වා සිටියේය. එම පුද්ගලයා ගිවිසුමේ දූතයාය; ඔහු “අපවිත්‍ර දූවිලි අතුගා දමන මිනිසා” ය, එනම් ව්‍යාජ කාසි සහ මැණික් ජනේලයෙන් පිටතට අතුගා දමා, පසුව මුල් මැණික් නැවත පිහිටුවන තැනැත්තාය; ඒවා එවිට, පළමු දූතයාගේ ව්‍යාපාරයේ මුල් මැණික් එකතු කිරීමේ කාර්යයේදී දේවදූතයන් විසින් විලියම් මිලර් මෙහෙයවනු ලැබූ කාලයේදී එම මැණික් දිලුණු ලෙසට වඩා දස ගුණයකින් වැඩි දීප්තියකින් බැබළෙයි.

John the Baptist was direct in his denunciation of the Laodicean Adventist’s confidence in their father Abraham, for Elijah to come was to turn the hearts of the fathers to the children and vice versa. The principle of biblical application of the first and the last is represented in that work, but so too, is the remedy for those who find themselves in a scattered condition, in the enemies’ land, dead in the wilderness. They must recognize their sins, and the sins of their fathers and repent. In conjunction with recognizing their sins and the father’s sins, they must also admit that they had not been walking with the Lord during the period of the wilderness of three and a half days. Furthermore, they must admit that God was not walking with them during that history.

පියා අබ්‍රාහම් කෙරෙහි තමන් තබාගෙන සිටි විශ්වාසය පිළිබඳ ලාඕදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්තයාගේ භාරය සෘජුවම හෙළාදැකීමේදී යොහන් බැප්තිස්තවරයා නිර්දයවම පැහැදිලි විය. මක්නිසාද, එන්නට සිටි එලියාගේ කාර්යය වූයේ පියවරුන්ගේ හෘදයන් දරුවන් වෙතටද, දරුවන්ගේ හෘදයන් පියවරුන් වෙතටද හැරවීමය. පළමුවැන්නා සහ අන්තිමයා යන දෙදෙනාගේ බයිබලානුකූල ප්‍රයෝගයේ මූලධර්මය එම කාර්යයේදී නිරූපිත වේ. එහෙත්, විසිරී ගිය තත්ත්වයක, සතුරන්ගේ දේශයේ, වනයේ මළාවූ අය බවට තමන්ම පත්ව සිටින බව සොයාගන්නා අය සඳහා ප්‍රතිකාරයද එහි ඇත. ඔවුන් තමන්ගේ පව්ද, තම පියවරුන්ගේ පව්ද හඳුනාගෙන පසුතැවිලි විය යුතුය. තමන්ගේ පව් සහ පියවරුන්ගේ පව් හඳුනාගැනීම සමඟ එකට, දින තුනහමාරක වනයේ කාලය තුළ ඔවුන් ස්වාමින්වහන්සේ සමඟ ගමන් නොකළ බවද පිළිගත යුතුය. තවද, එම ඉතිහාසය තුළ දෙවියන්වහන්සේද ඔවුන් සමඟ ගමන් නොකළ බව ඔවුන් පිළිගත යුතුය.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> ඔබ අතර ඉතිරිව සිටින අය ඔබගේ සතුරන්ගේ දේශයන්හි තමන්ගේ අක්‍රමිකතා නිසා ක්ෂය වන්නෝය; එසේම ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ අක්‍රමිකතා නිසාද ඔවුන් සමඟම ක්ෂය වන්නෝය. ඔවුන් මාට විරුද්ධව කළ තමන්ගේ වරදත්, ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ අක්‍රමිකතාවත්, මාට විරුද්ධව කළ ඔවුන්ගේ අපරාධයත් පාපොච්චාරණය කරනු ලැබුවොත්, තවද ඔවුන් මාට විරුද්ධව හැසිරුණු බවත් පිළිගනු ලැබුවොත්; මාද ඔවුන්ට විරුද්ධව හැසිරී, ඔවුන්ගේ සතුරන්ගේ දේශයට ඔවුන් ගෙන ගිය බවත් පිළිගනු ලැබුවොත්; එවිට ඔවුන්ගේ අච්ඡේදිත නොවූ හෘදයන් නිහතමානී කරනු ලැබ, තමන්ගේ අක්‍රමිකතාවයේ දඬුවම පිළිගනු ලැබුවොත්: එවිට මම යාකොබ් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුම සිහි කරන්නෙමි; ඉසාක් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුමද, ආබ්‍රහම් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුමද සිහි කරන්නෙමි; දේශයද සිහි කරන්නෙමි. ලෙවී කථාව 26:39–42.

The curse was because they didn’t remember the sabbaths of the land.

ශාපය පැමිණියේ ඔවුන් දේශයේ සබත් දින සිහි නොකළ බැවිනි.

John the Baptist, who was Elijah to come, typified the “voice” in the wilderness of Revelation eleven’s three and a half days. He would direct the dead dry bones to “remember” Moses’ law at Horeb, and if they did, then the messenger of the covenant would “remember” the covenant of their fathers. But only if they confessed their sins, the sins of their fathers, and more humbling, they were to specify the trespasses “they trespassed against” God.

එන්නා වූ එලියා වන බව්තීස්ත යොහන්, එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දින තුනහමාරේ කාන්තාරයේ “හඬ” ලෙස පූර්වරූපණය කළේය. ඔහු මළ වියළි අස්ථිවලට හොරේබ්හි මෝසෙස්ගේ ව්‍යවස්ථාව “සිහිපත්” කරන ලෙස නියෝග කරන බවක් දක්වයි; ඔවුන් එසේ කළහොත්, එවිට ගිවිසුමේ දූතයා ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ ගිවිසුම “සිහිපත්” කරනු ඇත. එහෙත් එය සිදුවන්නේ ඔවුන් තම පව්, තම පියවරුන්ගේ පව්, සහ තවද වඩාත් විනම්‍ර කරවන ලෙස, දෙවියන් වහන්සේට “ඔවුන් කර තිබූ අතවර” විශේෂයෙන්ම ප්‍රකාශ කළහොත් පමණි.

They would also need to admit that they had been walking “contrary” to God, and that God had been walking “contrary” to them.

ඔවුන් ද දෙවියන්වහන්සේට “විරුද්ධව” ගමන් කරමින් සිටි බවත්, දෙවියන්වහන්සේ ද ඔවුන්ට “විරුද්ධව” ගමන් කරමින් සිටි බවත් ඔවුන් පිළිගත යුතු විය.

They would also need to recognize that they were the dead dry bones in the street of Revelation eleven, for they had to admit that God had brought them into the enemy’s land, and the enemy’s land is death.

තවද, දෙවියන්වහන්සේ තමන්ව සතුරාගේ දේශයට ගෙන ආ බව ඔවුන් පිළිගත යුතු වූ බැවින්, ඔවුන් ප්‍රකාශිතවක්‍ය එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ වීථියේ තිබූ වියළි මළ ඇට බව ද ඔවුන් අවබෝධ කරගත යුතු විය; මන්ද සතුරාගේ දේශය මරණයය.

According to John the Baptist, they would also need to answer the question of who the “voice” crying in the “wilderness” is, for John asked, “Who hath warned you to flee from the wrath to come?”

යොහන් බව්තීස්තගේ අනුව, “පාළුකරයේ” හඬ නඟමින් “කෑගසන” එම “හඬ” කවුරුන්ද යන ප්‍රශ්නයට ද ඔවුන් පිළිතුරු දිය යුතු විය; මන්ද යොහන් මෙසේ ඇසීය: “එන්නට තිබෙන කෝපයෙන් පලා යන්නට ඔබට අනතුරු ඇඟවූයේ කවුද?”

We will continue these subjects in the next article.

මෙම විෂයයන් අපි ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යමු.

> “The minister of God is commanded: ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show My people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The Lord says of these people: ‘They seek Me daily, and delight to know My ways, as a nation that did righteousness.’ Here is a people who are self-deceived, self-righteous, self-complacent, and the minister is commanded to cry aloud and show them their transgressions. In all ages this work has been done for God’s people, and it is needed now more than ever before.” Testimonies, volume 5, 299.

> “දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයාට මෙසේ ආඥා කරනු ලැබේ: ‘බලයෙන් හඬ නඟා ප්‍රකාශ කළාහොත්; නොඅඩුකරන්න; හොරණෑවක් මෙන් ඔබේ හඬ උස්කර, මාගේ ජනතාවට ඔවුන්ගේ අපරාධයද, යාකොබ්ගේ ගෘහයට ඔවුන්ගේ පව්ද ප්‍රකාශ කරව.’ ස්වාමින්වහන්සේ මෙම ජනතාව ගැන මෙසේ පවසන සේක: ‘ඔවුහු දිනපතා මා සොයති, ධර්මිෂ්ඨකම කළ ජාතියක් මෙන් මාගේ මාර්ග දැනගැනීමට ප්‍රීති වෙති.’ මෙහි ඇත්තේ ස්වයං-වංචිත, ස්වයං-ධර්මිෂ්ඨ, ස්වයං-සන්තෘප්ත වූ ජනතාවකි; එවන් අයගේ අපරාධ ඔවුන්ට පෙන්වා දීමට සේවකයා බලයෙන් හඬ නඟා ප්‍රකාශ කිරීමට ආඥා කරනු ලැබේ. සියලු යුගවලදී මේ කාර්යය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව උදෙසා සිදු කර ඇත; අද එය පෙර කවරදාටත් වඩා අත්‍යවශ්‍යය.” Testimonies, volume 5, 299.

Back to Articles